Jaskinia Chauveta

Jaskinia Chauveta – francuska jaskinia położona w dolinie rzeki Ardèche, zawierająca malowidła naskalne z okresu górnego paleolitu. Od 1995 roku posiada status monument historique, w kategorii "classé" (zabytek o znaczeniu krajowym).

Jaskinia stanowi ciąg galerii i korytarzy o długości ponad pół kilometra. Ponieważ nie była odwiedzana przez ludzi od czasów górnego plejstocenu, w gliniastym podłożu zachowały się odciski stóp ludzkich oraz niedźwiedzi jaskiniowych, a także ślady ognisk. Brak śladów pożywienia i obróbki narzędzi wskazuje, że jaskinia nie pełniła funkcji mieszkalnych, służąc jedynie jako sanktuarium.

Ludzie przebywali w jaskini Chauveta w okresie ok. 32-30 tys. lat temu i ponownie ok. 28/27-26 tys. lat temu. Na ścianach jaskini znajdują się wykonane czarną i czerwoną farbą wizerunki zwierząt, a także odciski dłoni ludzkich i znaki punktowe. Malowidła odznaczają się wysokim poziomem artystycznym i realizmem. Wśród ponad 300 przedstawień zwierząt uwieczniono m.in. mamuty, niedźwiedzie jaskiniowe, lwy jaskiniowe i nosorożce włochate. Wśród malowideł znajduje się także antropomorficzny wizerunek żubra przypominający stylistycznie „czarownika” z Trois Frères, a także najstarsze znane na świecie przedstawienie sowy.

Została odkryta w 1994 roku przez francuskich speleologów, których pracą kierował Jean-Marie Chauvet. Francuskie władze zaraz po odkryciu jaskini zadecydowały o zamknięciu jej dla zwiedzających, by chronić malowidła przed zniszczeniem.

W 2010 roku wnętrza jaskini uwiecznił na taśmie filmowej niemiecki reżyser Werner Herzog w swoim filmie dokumentalnym "Jaskinia zapomnianych snów".

Obok jaskini powstał budynek, w którym stworzono kopię jaskini. Prace budowlane i wykończeniowe trwały 3 lata i kosztowały ok. 45 mln euro. Replika jaskini została otwarta 25 kwietnia 2015 roku.

W 2014 roku jaskinię wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO.


Hełm Meskalamduga

Hełm Meskalamduga – wykonany ze złota z czasów I dynastii z Ur z ok. 2500 p.n.e.

Odnaleziony w tzw. "grobach królewskich" przez sir Leonarda Woolleya w czasie wykopalisk w latach 1923-1930. Znajdował się obok cylindrycznej pieczęci z inskrypcją: "Meskalamdug, bohater dobrego kraju" (lub "Meskalamdug, bohater dobrej ziemi").

Ów hełm ma kształt peruki, z przedziałkiem pośrodku i lokami misternie wyrzeźbionymi w metalu, opadającymi falami i puklami zwijającymi się wokół doskonale ukształtowanych uszu. Widać wyraźnie każdy włos, a całość została wykonana z jednego arkusza elektrum – 15-karatowego stopu złota i srebra. Napis na pieczęci cylindrycznej głosi, że małżonką Meskalamduga była Ninbanda.<br>Hełm daje obraz niezwykłych umiejętności sumeryjskich złotników.

Meskalamdug (albo Meskalamszar) był królem panującym w sumeryjskim mieście Ur ok. 2550 p.n.e.


Delta Force

Delta Force ( – 1st SFOD-D – Operacyjny Oddział Sił Specjalnych armii Stanów Zjednoczonych) – amerykańska jednostka specjalna, utworzona w 1977 roku przez pułkownika Charlesa Beckwitha, wzorowana na brytyjskiej Special Air Service (SAS). Pułkownik brał udział w programie wymiany oficerów z brytyjską jednostką specjalną. Jest częścią Połączonego Dowództwa Operacji Specjalnych.

Stacjonuje w Fort Bragg w Karolinie Północnej.

Nazwa „Delta” została zaczerpnięta przez samego pułkownika z operacji w Wietnamie o takim kryptonimie, w której brał on udział.

Obsadę na ogół stanowią byli rangerzy, „zielone berety” oraz żołnierze ze 101. Dywizji Powietrznodesantowej i 82. Powietrznodesantowej, lecz przyjmowani są również żołnierze z innych jednostek amerykańskich – komandosi tej formacji wyspecjalizowani są w akcjach odbijania zakładników, głównie z uprowadzonych samolotów. Jednostka specjalizuje się w działaniach CT poza granicami kraju. Składa się z trzech szwadronów: A, B, C; każdy z nich w zależności od potrzeb misji może być podzielony na mniejsze jednostki.

Delta współpracuje m.in. ze 160 Pułkiem Lotniczym Operacji Specjalnych (160th SOAR), brytyjskim SAS, niemieckim GSG 9 i polskim GROM.

Jest najlepiej wyposażoną jednostką specjalną na świecie: sprzęt, który otrzymuje jest najnowocześniejszy, jako pierwsza testuje prototypy w akcjach, część broni i sprzętu jest konstruowana tylko na jej potrzeby.

Jedną z najsłynniejszych akcji jednostki jest nieudana próba odbicia zakładników w ambasadzie amerykańskiej w Teheranie w 1980 roku.

Udane operacje Delty to:
* ochrona uczestników Igrzysk Panamerykańskich 1979 w Portoryko,
* akcje na Grenadzie w 1983, atak na więzienie Richmond Hill i uwolnienie więźniów,
* odbicie zakładników samolotu Kuwejckich Linii Lotniczych (1984),
* udział w inwazji na Panamę, poszukiwanie generała Manuela Noriegi i jego doradców, uwolnienie z więzienia Kurta Muse (1989),
* ochrona podczas wojny nad Zatoką Perską wysokich rangą oficerów amerykańskich,
* poszukiwanie Mohameda Farah Aidida w stolicy Somalii – Mogadiszu, gdzie zginęło 18 amerykańskich żołnierzy oraz 1 pakistański, w tym m.in. snajperzy Delty Randy Shughart i Gary Gordon, pośmiertnie odznaczeni Kongresowym Medalem Honoru (zob. bitwa w Mogadiszu (1993)),
* misja na Haiti w 1994,
* odbicie zakładników z opanowanej przez terrorystów rezydencji ambasadora Japonii w Limie,
* polowanie na talibów i członków Al-Kaidy w Afganistanie (2001–2004)
* udział w operacji „Iraqi Freedom” w Zatoce Perskiej (od 2003).
*Operacja Kayla – 2-godzinna akcja przeciwko Abu Bakr al-Baghdadiemu samozwańczemu kalifowi ISIS.


Bill Burrud

Bill Burrud (ur. 12 stycznia 1925, zm. 12 lipca 1990) – amerykański aktor filmowy. Zmarł na atak serca.


Północno-wschodnia grań Szpiglasowego Wierchu – boczna grań w polskich Tatrach Wysokich, oddzielająca Dolinę Rybiego Potoku od Doliny Pięciu Stawów Polskich i Doliny Roztoki. Odgałęzia się na północny wschód od grani głównej Tatr w najwyższym wierzchołku Szpiglasowego Wierchu (2172 m). Niżej rozgałęzia się na kilka odnóg. W kolejności od Szpiglasowego Wierchu na północ wyróżnia się w niej następujące szczyty, przełęcze granie i turnie:
* Szpiglasowa Przełęcz (2110 m),
* Miedziane (2230 m),
* Marchwiczna Przełęcz (2055 m),
* Opalony Wierch (2115 m):
** północna grań Opalonego Wierchu:
*** Świstowe Siodło (ok. 1870 m),
*** Świstowa Kopa (ok. 1875 m),
**** północno-wschodnia grań Świstowej Kopy zakończona Roztockim Mnichem (ok. 1700 m)
**** północna grań Świstowej Kopy:
***** Świstowy Przechód (ok. 1755 m),
***** Świstowa Czuba (1763 m),
** północno-wschodnia grań Opalonego Wierchu:
*** Czuba nad Uboczą (ok. 1630 m),
*** Orla Ściana (ok. 1620 m),
*** Limbowa Przełęcz (ok. 1530 m),
*** Limbowa Ściana (ok. 1580 m),
*** Roztockie Siodło (1405 m),
*** Roztocka Czuba (1425 m)

Część północno-wschodniej grani Opalonego Wierchu od wysokości ok. 1750 m po Roztockie Siodło to Opalone.


Phönix D.I

Phönix D.I – austro-węgierski samolot myśliwski z okresu I wojny światowej.


Żaneta Polkowska

Żaneta Polkowska (ur. w 1964) – polska profesor chemii specjalizująca się w chemii analitycznej, a zwłaszcza w analizie śladów i analizie zanieczyszczeń środowiska. Zatrudniona w Katedrze Chemii Analitycznej na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej. Pełni funkcję wiceprezesa Polskiego Towarzystwa Chemicznego.


Ratusz w Antwerpii

Ratusz w Antwerpii (nid. "Stadhuis van Antwerpen") – renesansowy ratusz położony na rynku w Antwerpii, w Belgii. Został wybudowany w latach 1561–1565. Głównym architektem budynku był Cornelis Floris de Vriendt. Ratusz uznawany jest za jeden z najważniejszych zabytków renesansu w Niderlandach. Obiekt do dziś pełni funkcje administracyjne, będąc m.in. miejscem urzędowania burmistrza miasta. Ratusz został włączony do grupy miejskich wież strażniczych (beffroi) z Belgii i północnej Francji, które w 1999 roku (jako jeden obiekt) wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Ratusz został wybudowany w latach 1561–1565 i otwarty 27 lutego 1565 roku. Autorem projektu był Cornelis Floris de Vriendt we współpracy z innymi, w tym z Włochem Nicolo Scarinim. Pierwotnie budowę ratusza planowano już około roku 1540 (wówczas miał powstać w stylu gotyckim), jednak z powodu braku środków do prac nie przystąpiono. W 1576 roku, podczas hiszpańskiej furii budynek został podpalony; ze zniszczeń odbudowano go trzy lata później. Obiekt reprezentuje cechy renesansu flamandzkiego i włoskiego, choć jego środkowa część nawiązuje jeszcze do architektury gotyckich ratuszy Flandrii i Brabancji. Ryzalit na frontowej fasadzie zawiera rzeźbę Maryi, poniżej której znajdują się dwie kolejne kobiece statuy reprezentujące roztropność i sprawiedliwość, a także herby księstwa Brabancji, Filipa II Habsburga i markizatu antwerpskiego. Statua Maryi została ustawiona przez Jezuitów w okresie kontrreformacji, wcześniej w jej miejscu mieściła się rzeźba Silviusa Brabo. Wnętrze budynku zostało ukształtowane podczas przebudowy w XIX wieku. Jedną ze znaczących zmian było zadaszenie wewnętrznego dziedzińca, który dotąd pozostawał otwarty.

znajduje się w jednostce administracyjnej


Zic Zac

Zic Zac Music Company Sp. z o.o. – polska wytwórnia muzyczna założona w 1990 roku przez znanego z występów w zespole De Mono muzyka - Marka Kościkiewicza. W 1996 roku Kościkiewicz sprzedał oficynę koncernowi BMG obejmując jednocześnie stanowisko szefa polskiego oddziału pod nazwą BMG Ariola Poland. Natomiast marka Zic Zac została przekształcona w pododdział BMG w Polsce.

W momencie sprzedaży firma Zic Zac posiadała 10% udziałów w krajowym rynku sprzedaży fonogramów. Ówczesnymi wykonawcami związanymi z wytwórnią byli m.in.: Andrzej Krzywy, Buzu Squat, De Mono, De Su, Elektryczne Gitary, For Dee, Formacja Nieżywych Schabuff, Golden Life, Ira, Kayah, Kazik Staszewski, Krystyna Prońko, Kult, Mafia, Nazar, Roan, Stanisław Sojka, TSA, Urszula, Varius Manx, czy Walk Away. W latach późniejszych nakładem Zic Zac w kooperacji z BMG ukazały się m.in. płyty takich wykonawców jak WWO, Yugoton, Cezary Pazura, Krzysztof Krawczyk, czy Maja Kraft.


Paul z Diuny

Paul z Diuny – książka z 2008 roku osadzona w Uniwersum Diuny, napisana przez Briana Herberta i Kevina J. Andersona.


Asian Five Nations 2014

Asian Five Nations 2014 (z powodów sponsorskich HSBC Asian 5 Nations 2014) – siódma edycja corocznego turnieju organizowanego pod auspicjami ARFU dla pięciu najlepszych azjatyckich męskich reprezentacji rugby union. Turniej odbywa się od 26 kwietnia do 25 maja 2014 roku. Tytułu broniła reprezentacja Japonii, która w poprzednich sześciu edycjach wygrała wszystkie mecze.

Zawody służyły jednocześnie jako ostatni etap azjatyckich kwalifikacji do Pucharu Świata w 2015 – triumfator zyskiwał bezpośredni awans do turnieju finałowego, zespół z drugiego miejsca otrzymywał natomiast prawo gry w barażu o dwudzieste miejsce.

Sprawa tytułu ważyła się do ostatniego meczu, w którym zmierzyły się Japonia i Hongkong. W ostatnim meczu rozegranym na Stadionie Olimpijskim przed planowaną przebudową Japończycy utrzymali trwającą od 2008 roku passę bonusowych zwycięstw awansując tym samym do Pucharu Świata 2015, zawodnicy z Hongkongu trafili natomiast do barażu, gdzie ich przeciwnikiem był Urugwaj. Dwa najsłabsze zespoły – Sri Lanka i Filipiny – zostały relegowane do Dywizji 1.

Najwięcej punktów w zawodach (92) zdobył przedstawiciel triumfatorów, Ayumu Gorōmaru, w klasyfikacji przyłożeń z siedmioma zwyciężył jego rodak, Yoshikazu Fujita.


Most Waszyngtona

Most Waszyngtona (ang. "George Washington Bridge") – most wiszący nad estuarium Hudsonu, łączący nowojorski okręg Manhattan z Fort Lee w stanie New Jersey. Most nosi imię pierwszego prezydenta Stanów Zjednoczonych George’a Washingtona.


SM UB-5

SM UB-5 – niemiecki okręt podwodny typu "UB I" zbudowany w stoczni Friedrich Krupp Germaniawerft w Kilonii w latach 1914-1915. Wodowany 23 marca 1915 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 25 marca 1915 roku. Pierwszym dowódcą został Wilhelm Smiths. 9 października 1915 roku okręt został przydzielony do Baltic Flottile, a 21 września 1916 roku przeniesiony do flotylli treningowej. UB-5 w czasie 24 patroli zatopił 5 statków nieprzyjaciela o łącznej pojemności 996 BRT.

Czterema ofiarami UB-5 były tradycyjne rybackie łodzie rybackie tzw. „smack”. Wszystkie zatopione w okresie pomiędzy 12 a 14 sierpnia 1915 roku.


Slovenská Ľupča

Slovenská Ľupča – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Bańska Bystrzyca. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1250.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwały 3204 osoby, w tym 1652 kobiety i 1552 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 92,65%
* Czesi – 0,53%
* Morawianie – 0,07%
* Niemcy – 0,03%
* Romowie – 1,25%
* Ukraińcy – 0,03%
* Węgrzy – 0,26%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 58,64%
* Grekokatolicy – 0,23%
* Ewangelicy – 20,58%
* Prawosławni – 0,03%
* Husyci – 0,03%
* Ateiści – 11,31%
* Przedstawiciele innych wyznań – 0,2%
* Nie podano – 8,51%

Na wsią góruje Zamek Lupczański – w średniowieczu ważny ośrodek administracyjny Horehronia, a obecnie jeden z najcenniejszych zabytków architektury na tym terenie (udostępniony do zwiedzania; mieści m.in. muzeum).


Prestavlky

Prestavlky – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Żar nad Hronem. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1283.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwały 663 osoby, w tym 330 kobiet i 333 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 98,1%
* Czesi – 0,58%
* Polacy – 0,15%
* Romowie – 1,17%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 94,15%
* Ewangelicy – 0,29%
* Ateiści – 3,8%
* Przedstawiciele innych wyznań – 0,15%
* Nie podano – 1,61%


Stará Kremnička

Stará Kremnička – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Żar nad Hronem. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1442.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 1095 osób, w tym 546 kobiet i 549 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 92,31%
* Czesi – 0,49%
* Romowie – 6,23%
* Ukraińcy – 0,1%
* Węgrzy – 0,1%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 87,34%
* Ewangelicy – 0,88%
* Ateiści – 7,21%
* Przedstawiciele innych wyznań – 0,19%
* Nie podano – 3,51%


Sklabiná

Sklabiná (węg. "Mikszáthfalva", dawniej "Szklabonya") – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Veľký Krtíš. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1330.

W miejscowości (wówczas noszącej nazwę Szklabonya) urodził się Kálmán Mikszáth, węgierski pisarz, polityk i dziennikarz.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwały 863 osoby, w tym 446 kobiet i 417 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 94,05%
* Czesi – 0,58%
* Romowie – 2,33%
* Ukraińcy – 1,87%
* Węgrzy – 0,7%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 92,07%
* Grekokatolicy – 0,12%
* Ewangelicy – 2,22%
* Prawosławni – 2,1%
* Ateiści – 2,92%
* Nie podano – 0,47%


Želovce

Želovce (węg. "Zsély") – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Veľký Krtíš. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1327.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 1326 osób, w tym 697 kobiet i 629 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 76,59%
* Czesi – 0,38%
* Polacy – 0,08%
* Węgrzy – 21,96%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 88,83%
* Ewangelicy – 5,28%
* Ateiści – 3,98%
* Nie podano – 1,76%


Veľký Horeš

Veľký Horeš – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju koszyckim, w powiecie Trebišov. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1214.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwały 1032 osoby, w tym 528 kobiet i 504 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 14,53%
* Romowie – 0,7%
* Ukraińcy – 0,1%
* Węgrzy – 84,08%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 25,77%
* Grekokatolicy – 13,03%
* Ewangelicy – 1,39%
* Ateiści – 2,49%
* Nie podano – 0,6%


Krišľovce

Krišľovce – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju preszowskim, w powiecie Stropkov. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1567.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 36 osób, w tym 17 kobiet i 19 mężczyzn.

W 2001 roku pod względem narodowości i przynależności etnicznej wieś zamieszkiwali wyłącznie Słowacy.

Ze względu na wyznawaną religię w 2001 roku wieś zamieszkiwało 5,08% katolików rzymskich oraz 94,92% grekokatolików.


Makovce

Makovce – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju preszowskim, w powiecie Stropkov. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1408.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 181 osób, w tym 88 kobiet i 93 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 86,15%
* Rusini – 11,28%
* Ukraińcy – 1,54%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 2,56%
* Grekokatolicy – 90,77%
* Prawosławni – 3,08%
* Nie podano – 3,59%


Kelly Groucutt

Kelly Groucutt (właśc. Michael William Groucutt, ur. 8 września 1945 w Coseley, Staffordshire, Anglia – zm. 19 lutego 2009 w Worcester, Worcestershire, Anglia) – angielski gitarzysta basowy i wokalista grupy rockowej Electric Light Orchestra w latach 1974–1983.
Do zespołu dołączył w 1974 i pozostawał jego członkiem przez kolejnych dziewięć lat w czasach jego największej świetności. W 1991 Groucutt dołączył do ELO Part II, w którym występowali byli członkowie ELO z wyjątkiem Jeffa Lynne'a i grał w nim do roku 2000. W tym samym, 2000 roku grupa zmieniła nazwę na The Orchestra, a Groucutt występował w niej do 2009.


David Frost

David Frost, właśc. sir David Paradine Frost (ur. 7 kwietnia 1939 w Tenterden, zm. 31 sierpnia 2013) – angielski dziennikarz, pisarz, aktor, gospodarz wielu programów telewizyjnych.

Jego kariera w Wielkiej Brytanii rozpoczęła się od roku 1962, gdy wkrótce po ukończeniu studiów w Gonville and Caius College na Uniwersytecie Cambridge został wybrany na gospodarza programu satyrycznego „That Was a Week That Was”. Po sukcesie na wyspach, dostał propozycję prowadzenia tego programu również w USA.

Do miana legendy urosły jego najsłynniejsze wywiady z byłym prezydentem Stanów Zjednoczonych Richardem Nixonem, przeprowadzone w trzy lata po ustąpieniu Nixona z urzędu w wyniku upublicznienia kulisów afery Watergate. Na ich podstawie napisano scenariusze do wielu sztuk teatralnych oraz filmów, m.in. sztuki "Frost/Nixon" autorstwa Petera Morgana i jego filmowej adaptacji pod tym samym tytułem z 2008 w reżyserii Rona Howarda, gdzie główne role zagrali Michael Sheen oraz Frank Langella.

W latach 1993–2005 był gospodarzem „Breakfest with Frost” dla stacji BBC. Od 2006 do 2012 roku prowadził w angielskojęzycznej telewizji Al-Dżazira program „Frost Over the World”, a od 2012 „The Frost Interview”.

Frost zmarł 31 sierpnia 2013 roku, na zawał serca, podczas rejsu na statku wycieczkowym „Queen Elizabeth”, gdzie miał wygłosić przemówienie. Miał 74 lata.


Oblężenie Potidai

Oblężenie Potidai – nieudana próba opanowania miasta Potidaja w 479 p.n.e. przez perski oddział Artabazosa w czasie II wojny perskiej.


Slow Train

Slow Train – piosenka skomponowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego w maju 1979 r., wydana na albumie "Slow Train Coming" w sierpniu 1979 r. i na singlu w styczniu 1980 r.


Reanimator

Reanimator – czarna komedia z roku 1985 w reżyserii Stuarta Gordona, oparta na powieści Howarda Phillipsa Lovecrafta pt. "Herbert West – Reanimator".


Wspólnota Ludzi Pokoju

Wspólnota Ludzi Pokoju (ang. "Community of the Peace People", obecnie używana jest forma "The Peace People") – ruch pacyfistyczny, założony w sierpniu 1976 roku przez Mairead Corrigan, Betty Williams oraz Ciarana McKeowna jako wyraz sprzeciwu wobec przemocy stosowanej przez obie strony konfliktu w Irlandii Północnej. Ruch ten narodził się spontanicznie po wydarzeniach z 10 sierpnia 1976 roku, kiedy to w wypadku, do którego doszło w Belfaście podczas próby ujęcia członka Irlandzkiej Armii Republikańskiej, zginęło troje dzieci. Celem ruchu jest "budowanie sprawiedliwego i pokojowego społeczeństwa". Obecnie ruch organizuje kampanie na rzecz pokoju na Bliskim Wschodzie, w Syrii i w Afganistanie. Na czele ruchu stoi obecnie Gerry Grehan. Za zorganizowanie ruchu Berry Williams i Mairead Corrigan zostały wyróżnione Pokojową Nagrodą Nobla za 1976 rok. Obie odebrał wyróżnienie rok później.


Psałterz Blanki Kastylijskiej

Psałterz Blanki Kastylijskiej – bogato iluminowany łaciński psałterz wykonany na początku XIII wieku. Księga składa się ze 190 pergaminowych kart "in folio" i ma wymiary 280×200 mm. Zawiera 9 ozdobnych inicjałów i 27 miniatur, przedstawiających sceny ze Starego Testamentu, Pasji i życia Najświętszej Marii Panny, cechujących się bogatą kolorystyką. Psalmy poprzedzone są kalendarzem, ozdobionym 24 medalionami z przedstawieniem znaków zodiaku oraz prac związanych z danymi miesiącami.

Pierwotnie manuskrypt był własnością Sainte-Chapelle, w której zbiorach poświadczony jest od 1335 roku. Od czasów rewolucji francuskiej znajduje się w Bibliotece Arsenału (sygnatura "MS. 1186"). Brak jest dokładnych danych o proweniencji psałterza, jednak dokładna analiza paleograficzna pozwala powiązać go z manuskryptami królewskimi pochodzącymi ze skryptorium Sainte-Chapelle. Zgodnie z naniesioną w XIV wieku na karcie 190"r" inskrypcją księgę wykonano dla królowej Blanki Kastylijskiej, matki Ludwika IX Świętego. Umieszczona na karcie 122"v" miniatura przedstawiająca klęczącą przed ołtarzem kobietę jest prawdopodobnie wizerunkiem królowej. Za czasów Karola V Mądrego księgę oprawiono w okładziny ozdobione fleurs-de-lis.


Jerzy Buczma

Jerzy Buczma (ur. 25 lipca 1944 w Brzozowej, zm. 26 sierpnia 2004 w Gdyni) – polski kontradmirał i magister inżynier mechanik okrętowy. W okresie od 1963 do 1999 służył w Siłach Zbrojnych. Był m.in. szefem Logistyki - zastępcą dowódcy Marynarce Wojennej oraz dyrektorem Departamentu Dostaw Uzbrojenia i Sprzętu Wojskowego w Ministerstwie Obrony Narodowej.


Cordillera de Talamanca

Cordillera de Talamanca – pasmo górskie w południowo-wschodniej Kostaryce i częściowo w zachodniej Panamie. Ciągnie się na długości około 160 km. Najwyższy szczyt tego pasma to Cerro Chirripó – 3820 m n.p.m.

Przez Cordillera de Talamanca przebiega na wysokości ponad 3000 m Droga Panamerykańska, łącząca stolicę kraju San José, położoną w kotlinie Meseta Centralna, z południowo-wschodnią częścią kraju i dalej z Panamą.

Przyroda pasma górskiego chroniona jest w dwóch parkach narodowych: Chirripó i La Amistad

Ważniejsze szczyty:
* Cerro Chirripó – 3820 m n.p.m.
* Cerro Kamuk – 3554 m n.p.m.
* Cerro Buenavista – 3491 m n.p.m.
* Cerro Durika – 3280 m n.p.m.


Stanisław Królicki

Stanisław Królicki (ur. 10 lutego 1893 w Kętach, zm. 28 września 1939 w Modlinie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.


Zhang Hao

Zhang Hao (chin. upr. 张昊; chin. trad.: 張昊, ur. 6 lipca 1984 lub 6 lutego 1982 w Harbinie) – chiński łyżwiarz figurowy startujący w parach sportowych. Wicemistrz olimpijski z Turynu (2006) i 4-krotny uczestnik igrzysk olimpijskich (2002, 2010, 2014, 2018), 3-krotny wicemistrz świata (2006, 2008, 2009), dwukrotny mistrz czterech kontynentów (2005, 2010), medalista finału Grand Prix, dwukrotny mistrz świata juniorów (2001, 2003), dwukrotny zwycięzca finału Junior Grand Prix (2000, 2001) oraz 5-krotny mistrz Chin (2003, 2008, 2012, 2014, 2018).

W 2000 roku Zhang Dan i Zhang Hao jako pierwsza juniorska para sportowa w historii wykonała poczwórne podnoszenie twistowe na mistrzostwach świata juniorów.

Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006, swoim drugim występie olimpijskim, Zhang Dan i Zhang Hao zajmowali drugie miejsce po programie krótkim. W programie dowolnym podczas wykonywania poczwórnego wyrzucanego salchowa Zhang Dan doznała poważnego upadku przez co para musiała przerwać występ. Po kilku minutach przerwy dokończyli swój program i zdobyli wicemistrzostwo olimpijskie.

W 2011 roku wiek wielu chińskich łyżwiarzy m.in. Zhang Hao stał się przedmiotem kontrowersji. Chiński Związek Łyżwiarski opublikował wtedy listę chińskich łyżwiarzy wraz z ich datami urodzenia, które różniły się od tych podawanych na oficjalnych profilach ISU. Według list chińskiej federacji, łyżwiarze figurowi naruszali zarówno minimalne jak i maksymalne limity wiekowe uprawniające ich do startów w zawodach. Według danych chińskiej federacji Hao urodził się 6 lutego 1982, a nie tak jak podają profile ISU 6 lipca 1984 roku, co oznaczałoby, że przekroczył maksymalny limit wiekowy uczestnictwa w mistrzostwach świata juniorów 2003.

W maju 2014 roku ożenił się z Ju Chi. 8 maja 2015 roku na świat przyszedł ich syn.


Przełęcz Tąpadła

Przełęcz Tąpadła (384 m n.p.m.) – przełęcz w Masywie Ślęży na Przedgórzu Sudeckim, oddzielająca Ślężę od Raduni. Obecna nazwa przełęczy pochodzi z 1945 roku.

Przez przełęcz przebiega granica obszarów o różnej budowie geologicznej – Ślęża zbudowana jest z gabra, a Radunia z serpentynitów.

Przechodzi przez nią szosa ze Świdnicy przez Tąpadła i Sulistrowiczki do Sobótki. Na przełęczy znajdują się duży parking, leśniczówka, ośrodek wczasowy, bufet.

Węzeł szlaków turystycznych, jaki stanowi przełęcz, jest popularnym celem weekendowych wycieczek mieszkańców Wrocławia i okolic, i doskonałym miejscem na rozpoczynanie pieszych wycieczek na szczyty Ślęży i Raduni. Jest także popularny jest wśród rowerzystów ze względu na okoliczne szlaki rowerowe.


Flaga stanowa Kentucky

Flaga stanowa Kentucky - przyjęta 26 marca 1918 roku. Proporcje 10:19.

Błękit symbolizuje przynależność do Unii. W centrum płata jest pieczęć stanu, ustanowiona w 1792 roku. Nad nią jest nazwa stanu, a pod nią gałązki nawłoci, narodowego kwiatu Kentucky. Dwóch mężczyzn obejmującyh się wyraża stanową dewizę "Zjednoczeni wytrwamy, podzieleni padniemy".


(2804) Yrjö

(2804) Yrjö – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 89 dni w średniej odległości 3,02 j.a. Została odkryta 19 kwietnia 1941 roku w Obserwatorium Iso-Heikkilä w Turku przez Liisi Otermę. Nazwa planetoidy pochodzi od Yrjö Väisälä (1891-1971), fińskiego astronoma, brata Vilho Väisälä. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (2804) 1941 HF.


Outrageous

Outrageous – czwarty i ostatni singel Britney Spears z płyty "In the Zone", wydany w 2004 roku. Autorem tekstu do piosenki, jaki i producentem jest R. Kelly, który ponadto gościnnie zaśpiewał w utworze.

Do piosenki zrealizowano również teledysk, w reżyserii Dave’a Meyersa (współpracował ze Spears przy teledyskach do utworów „Lucky” i „Boys”). Podczas kręcenia wideoklipu Spears uległa wypadkowi, doznając kontuzji kolana, przez którą musiała przerwać światowe tournée Onyx Hotel Tour. W klipie gościnnie wystąpił Snoop Dogg. Teledysk został nieukończony.


(3069) Heyrovský

(3069) Heyrovský – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 223 dni w średniej odległości 2,35 j.a. Została odkryta 16 października 1982 roku w Obserwatorium Kleť w pobliżu Czeskich Budziejowic przez Zdeňkę Vávrovą. Nazwa planetoidy pochodzi od Jaroslava Heyrovskýego (1890-1967), czeskiego chemika, laureata nagrody Nobla. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (3069) 1982 UG2.


(3168) Lomnický Štít

(3168) Lomnický Štít – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 69 dni w średniej odległości 3 au. Została odkryta 1 grudnia 1980 roku w Obserwatorium Kleť w pobliżu Czeskich Budziejowic przez Antonína Mrkosa. Nazwa planetoidy pochodzi od obserwatorium meteorologicznego i słonecznego na Łomnicy w Tatrach Wysokich, gdzie odkrywca pracował przez 20 lat. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (3168) 1980 XM.


(3188) Jekabsons

(3188) Jekabsons – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,46 lat w średniej odległości 2,29 au. Została odkryta 28 lipca 1978 roku w Obserwatorium w Perth. Nazwa na cześć astronoma z tego obserwatorium – Petera Jekabsonsa (1943-1990).


(3286) Anatoliya

(3286) Anatoliya – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 105 dni w średniej odległości 2,64 au Została odkryta 23 stycznia 1980 roku w Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym w Naucznym na Krymie przez Ludmiłę Karaczkinę. Nazwa planetoidy pochodzi od Anatolija Wasilewicza Karaczkina (1947-1984), szwagra (brata męża) odkryczyni. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (3286) 1980 BV.


(3300) McGlasson

(3300) McGlasson – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 228 dni w średniej odległości 3,16 j.a. Została odkryta 10 lipca 1928 roku przez Harry’ego Edwina Wooda w Union Observatory w Johannesburgu. Nazwa planetoidy pochodzi od Vana McGlassona, szefa centrum obliczeń na Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics. Nazwa zaproponowana przez Briana Marsdena, który zidentyfikował tą planetoidę. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (3300) 1928 NA.


(3308) Ferreri

(3308) Ferreri – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 211 dni w średniej odległości 3,14 j.a. Została odkryta 1 marca 1981 roku w Obserwatorium La Silla przez Henriego Debehogne. Nazwa planetoidy pochodzi od Waltera Ferreri, włoskiego astronoma. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (3308) 1981 EP.


(3324) Avsyuk

(3324) Avsyuk – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 158 dni w średniej odległości 2,7 j.a. Została odkryta 4 lutego 1983 roku w Obserwatorium Kleť w pobliżu Czeskich Budziejowic przez Antonína Mrkosa. Nazwa planetoidy pochodzi od Jurija M. Awsjuka, geodety, który pracował wspólnie z odkrywcą w Antarktyce podczas Międzynarodowego Roku Geofizycznego. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (3324) 1983 CW1.


(3447) Burckhalter

(3447) Burckhalter (1956 SC) – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 2,81 lat w średniej odległości 1,99 j.a. Została odkryta w Goethe Link Observatory 29 września 1956 roku.


(3399) Kobzon

(3399) Kobzon – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 169 dni w średniej odległości 3,1 j.a. Została odkryta 22 września 1979 roku w Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym w Naucznym na Krymie przez Nikołaja Czernycha. Nazwa planetoidy pochodzi od Josifa Kobzona (ur. 1937), znanego rosyjskiego piosenkarza. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (3399) 1979 SZ9.


(3654) AAS

(3654) AAS (1949 QH1) – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,41 lat w średniej odległości 2,26 au Odkryta w obserwatorium Goethe Link Obs. 21 sierpnia 1949 roku.


(3572) Leogoldberg

(3572) Leogoldberg (1954 UJ2) – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4,44 lat w średniej odległości 2,7 j.a. Odkryta 28 października 1954 roku w obserwatorium Goethe Link Observatory.


(3694) Sharon

(3694) Sharon – planetoida zewnętrznej części pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 7 lat i 287 dni w średniej odległości 3,93 au Została odkryta 27 września 1984 roku w Obserwatorium Palomar przez Arie Grossmana. Nazwa planetoidy pochodzi od Sharon Rachel Vinick, która była źródłem radości i inspiracji dla odkrywcy. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (3694) 1984 SH5.


Historia anime

Historia anime sięga początków XX wieku, kiedy to japońscy twórcy filmowi eksperymentowali z technikami animacji znanymi na Zachodzie. Chociaż z animacją eksperymentowano w Japonii już wcześniej, pierwszą dobrze znaną serią był "Tetsuwan Atomu" ("Astro Boy") Osamu Tezuki z 1963 roku. W latach 70. anime rozwinęło się, zrywając ze swoimi zachodnimi korzeniami. Powstały wtedy nowe, specyficzne gatunki, chociażby mecha. Godne wzmianki anime z tego okresu to przede wszystkim "Rupan sansei" (znane także jako "Lupin III") i "Majingā Z" ("Mazinger Z"). W tym też okresie sławę zyskało kilku dobrze znanych dziś filmowców, zwłaszcza Hayao Miyazaki i Mamoru Oshii.

W latach 80. anime zostało uznane głównym nurtem filmowym w Japonii, zrodził się wtedy boom na tego typu produkcje. Na początku tej dekady rozpoczęto produkcję "Gundama" ("Gandamu"), rozpoczęła się też kariera Rumiko Takahashi. W 1988 roku "Akira" ustanowił rekord kosztów produkcji anime – wyniósł on ponad miliard jenów.

Lata 90. i początek XXI wieku to wzrost popularności anime na zagranicznych rynkach. "Akira" i "Ghost in the Shell" ("Kōkaku kidōtai") z 1995 roku stają się znane na całym świecie, a serial "Dragon Ball Z" ("Doragon bōru Z") odnosi ogólnoświatowy sukces. Inne serie, jak "Neon Genesis Evangelion" ("Shin seiki evangerion") i "Cowboy Bebop" ("Kaubōi Bibapu"), stają się popularne w Japonii, ale zostają też zauważone na Zachodzie. W 2002 roku "Spirited Away: W krainie bogów" ("Sen to Chihiro no kamikakushi") wygrywa pierwszą nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie, a w 2003 roku otrzymuje Oscara za najlepszy film animowany (było to jak dotąd pierwsze i ostatnie anime, które otrzymało tę nagrodę; kilka lat później nominowano także "Ruchomy zamek Hauru", ale przegrał on z "Wallace’em i Grommitem: Klątwą królika"). W 2004 roku "Ghost in the Shell II: Niewinność" ("Inosensu: Kōkaku kidōtai") zostaje zaprezentowany na canneńskim festiwalu.

Najstarsze znane anime powstało około roku 1907, składa się na nie pięćdziesiąt klatek namalowanych bezpośrednio na taśmie celuloidowej. Niezatytułowany krótki filmik przedstawia chłopca piszącego po chińsku słowa "ruchome obrazy" ("映画"), po czym obraca się w kierunku widza, zdejmuje czapkę i pozdrawia go. Tożsamość autora nie jest znana. Anime to odkryto w 2005 roku.


Sirion

Sirion (sin. "rzeka") – rzeka ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Była największą rzeką Beleriandu. Miała 850 mil długości, jej źródła znajdowały się w zimnych krainach Ered Wethrin, a ujście w zatoce Balar. Płynęła przez 9 mil pod ziemią od bagien Aelin-Uial, pod wyżynnym Andramem, do jego zboczy, skąd wypływała. Uznawana była za granicę pomiędzy wschodnim a zachodnim Beleriandem.

Znajdowały się na niej wyspy, m.in. Tol Sirion. Dopływami Sirionu były: Aros, Esgalduina, Mindeb, Narog, Rivil i Teiglin. Płynęła przez góry Ered Wethrin, Moczary Serech, Przełom Sirionu, Doriath, Bagna Sirionu, następnie 9 mil pod górami Andram i przez Nan-Tathren i uchodziła do zatoki Balar.
Przestała istnieć na skutek Wojny Gniewu w 583 roku Pierwszej Ery.


José Miguel de Barandiarán

José Miguel de Barandiarán (ur. 31 grudnia 1889 w Ataun, Gipuzkoa - zm. 21 grudnia 1991 tamże) – baskijski ksiądz, historyk, antropolog i językoznawca, badacz kultury baskijskiej.


Valie Export

Valie Export (właściwie Waltraud Lehner, ur. 17 maja 1940 w Linzu) – austriacka artystka intermedialna, performerka, akcjonistka, autorka filmów. Mieszka i pracuje w Wiedniu.

Studiowała w szkole projektowania tkaniny w Wiedniu. Aktywna na scenie artystycznej od 1965 roku. Autorka akcji w przestrzeni publicznej. Przedstawicielka akcjonizmu wiedeńskiego. Tworzy prace wideo, fotografie, instalacje, obiekty, rzeźby, pisze o sztuce i feminizmie. Jej twórczość często reprezentuje postawę radykalną, szczególnie gdy podejmuje tematy związane z ciałem, płcią. Jest wykładowcą w szkole artystycznej Kunsthochschule für Medien w Kolonii.

Sztuka Valie Export powstała na fali przemian w kulturze lat 60. zwróconych przeciw elitarnemu pojęciu sztuki. W 1967 r. powstała postać Valie Export. Artystka odrzuciła swoje nazwisko, przyjmując sobie nazwę najpopularniejszej marki austriackich papierosów „Smart Export” (zdjęcie z paczką papierosów stało się jej artystycznym znakiem). W akcjach często posługiwała się własnym ciałem. Do najbardziej charakterystycznych należą: akcja w której przeprowadzała przez ulicę artystę Petera Weibla jako psa na smyczy, oraz "Tapp und Tastkino" (gdzie autorka chodziła po ulicy z zawieszoną na nagich piersiach skrzynką z otworem na dłonie, zachęcając przechodniów do kontaktu). Jej prace były komentarzem do wizerunku ciała w kulturze, zwróceniem uwagi na obszary wykluczenia, tabu ciała, sytuacje kobiet.

W roku 2000 została laureatką Nagrody im. Oskara Kokoschki.


Partia Konstytucyjna

Partia Konstytucyjna (ang. "Constitution Party") – amerykańska paleokonserwatywna partia polityczna założona w 1992 jako Amerykańska Partia Podatników (ang. "U.S. Taxpayers Party"), a w 1999 przyjęła obecną nazwę.


Ustawa o reorganizacji Indian

Ustawa o reorganizacji Indian (ang. "Indian Reorganization Act" - IRA, zwana też "Wheeler-Howard Act") - ustawa Kongresu USA z 18 czerwca 1934 roku, stwarzająca nowe - obowiązujące zasadniczo do dziś - podstawy prawne, organizacyjne i finansowe autonomicznego funkcjonowania grup tubylczych Amerykanów (czyli plemion indiańskich USA i - częściowo - tubylczych społeczności Alaski), określająca ich uprawnienia oraz relacje z władzami.


Dolar bermudzki

Dolar bermudzki (kod ISO 4217: BMD) – oficjalna waluta Bermudów od 1970 r. 1 dolar = 100 centów.
W obiegu znajdują się:

* monety o nominałach 1, 5, 10 i 25 centów oraz 1 dolar.
* banknoty o nominałach 2, 5, 10, 20, 50 i 100 dolarów.

Kurs dolara bermudzkiego jest sztywno związany z dolarem amerykańskim według przelicznika 1:1.


Jezioro Brdowskie

Jezioro Brdowskie – jezioro położone na granicy wójewództw: wielkopolskiego i kujawsko-pomorskiego, w powiecie kolskim, w gminie Babiak, geograficznie na Pojezierzu Kujawskim. Przepływa przez nie rzeka Noteć.

Jezioro rynnowe w dorzeczu Noteci, położone 18 km na północny wschód od Koła i 6 km na południe od Izbicy Kujawskiej. Brzegi o zróżnicowanej wysokości, po stronie północno-wschodniej zalesione. Przy południowo-wschodnim krańcu jeziora leży miejscowość Brdów, w niej kąpieliska.


(7491) Linzerag

(7491) Linzerag – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 232 dni w średniej odległości 2,78 j.a. Została odkryta 23 września 1995 roku w Osservatorio San Vittore w Bolonii. Nazwa planetoidy została nadana z okazji 50-lecia Linzer Astronomische Gemeinschaft, austriackiego stowarzyszenia astronomów. Numer tej planetoidy pisany od tyłu, odpowiada rokowi założenia stowarzyszenia (1947). Nazwa została zaproponowana przez odkrywców po sugestii Herberta Raaba, prezesa Linzer Astronomische Gemeinschaft. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (7491) 1995 SD2.


(7789) Kwiatkowski

(7789) Kwiatkowski – planetoida z pasa głównego planetoid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 177 dni w średniej odległości 2,3 au. Została odkryta 2 grudnia 1994 roku w Obserwatorium Palomar przez Edwarda Bowella. Nazwa planetoidy została nadana na cześć Tomasza Kwiatkowskiego, polskiego astronoma pracującego w obserwatorium Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Nazwę zasugerował H. Rickman.


(8191) Mersenne

(8191) Mersenne – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,41 lat w średniej odległości 2,26 au. Odkrył ją Eric Walter Elst 20 lipca 1993 roku w Obserwatorium La Silla. Nazwa planetoidy pochodzi od Marina Mersenne’a (1588–1648) – francuskiego matematyka i filozofa.


(3702) Trubetskaya

(3702) Trubetskaya – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 88 dni w średniej odległości 2,62 j.a. Została odkryta 3 lipca 1970 roku w Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym w Nauczny na Krymie przez Ludmiłę Czernych. Nazwa planetoidy pochodzi od Jekateriny Iwanownej Trubetskiej (1800–1854), księżniczki, która dobrowolnie ze swoim mężem dekambrystą pozwoliła zesłać się na Sybir. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (3702) 1970 NB.


(3962) Valyaev

(3962) Valyaev – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5,75 lat w średniej odległości 3,21 j.a. Odkryła ją Tamara Smirnowa 8 lutego 1967 roku w Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym w Naucznym. Nazwa planetoidy pochodzi od Walerija Iwanowicza Waliajewa (ur. 1944), rosyjskiego astronoma z Instytutu Astronomii Teoretycznej, specjalisty od efemeryd.


(3942) Churivannia

(3942) Churivannia – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,7 lat w średniej odległości 2,39 j.a. Została odkryta 11 września 1977 roku w Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym w Naucznym przez Nikołaja Czernycha. Nazwa planetoidy pochodzi od ojca i starszego brata astronoma Klima Czuriumowa – przyjaciela odkrywcy.


(4076) Dörffel

(4076) Dörffel – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 298 dni w średniej odległości 2,85 j.a. Została odkryta 19 października 1982 roku w Obserwatorium Karla Schwarzschilda w Tautenburgu przez Freimuta Börngena. Nazwa planetoidy pochodzi od Georga Samuela Dörffela (1643–1688), niemieckiego astronoma. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (4076) 1982 UF4.


(4313) Bouchet

(4313) Bouchet – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4,32 lat w średniej odległości 2,65 j.a. Odkryta 21 kwietnia 1979 roku. Nazwana na cześć Patrice’a Boucheta – astronoma pracującego dla ESO w Obserwatorium La Silla.


(4424) Arkhipova

(4424) Arkhipova (1967 DB) – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 212 dni w średniej odległości 2,76 j.a. Została odkryta 16 lutego 1967 roku Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym w Naucznym na Krymie przez Tamarę Smirnową. Nazwa planetoidy została nadana na cześć Wiery Archipowej, rosyjskiej astronom.


(4482) Frèrebasile

(4482) Frèrebasile – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 214 dni w średniej odległości 2,34 j.a. Została odkryta 1 września 1986 roku w Obserwatorium Palomar przez Alaina Maury’ego. Nazwa planetoidy pochodzi od Nicolasa Duponta, zwanego w życiu religijnym jako Frère Basile z Freres, profesora matematyki i astronoma amatora. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (4482) 1986 RB.


Kaplica Pazzich

Kaplica Pazzich – kaplica rodowa Pazzich, znajdująca się przy kościele Santa Croce we Florencji. Została zaprojektowana przez Filippo Brunelleschiego ok. 1430 roku.

Prace przy budowie kaplicy rozpoczęły się dopiero w 1442 roku. Po śmierci Brunelleschiego prace przy budowie kaplicy kontynuował Bernardo Rosselino aż do roku 1478, czyli do wygnania rodziny Pazzich z Florencji. Prace zostały przerwane przed ukończeniem górnej części fasady (zamiast zwieńczenia fasady widoczny jest z zewnątrz niewielki daszek przykryty dachówką).

Nawę wybudowano na planie prostokąta (o wymiarach 17,9 × 10,5 m). Jej centralną część przykryto podzieloną na 12 pól kopułą wspartą na bębnie, który opiera się na pendentywach. Wieńczy ją latarnia (ukończona w 1461). Wysokość wnętrza od posadzki do wierzchołka kopuły wynosi 20,85 m, do podstawy kopuły 14,92 m, a samych ścian do gzymsu – 9,22 m). Do kaplicy przylega prezbiterium zaprojektowane na planie kwadratu. Przesklepiono je gładką kopułą opartą na żagielkach. Wejście poprzedza oparty na sześciu kolumnach podcień. Przedsionek przykrywa sklepienie kolebkowe z kopułą opartą na pendentywach w centralnej części.

Wystrój kaplicy jest dziełem Desideria da Settignano, Luki della Robbia, Donatella i Giuliano da Maiano. Z warsztatu Luki della Robbia pochodzą medaliony umieszczone, wraz z herbem rodziny Pazzich, na pendentywach kopuły w kaplicy. Medaliony przedstawiające czterech Ewangelistów wykonane zostały z glazurowanej ceramiki. Ściany w portyku i wewnątrz kaplicy podzielone zostały na pola kanelurowanymi, płaskimi pilastrami o głowicach wzorowanych na porządku korynckim. Okna i drzwi otrzymały delikatnie zaznaczone, rzeźbiarskie obramowania. W polach ścian pełnych (bez okien) umieszczono dekoracje nawiązujące do kształtu okien. Górną część ścian zamyka gzyms, nad którym umieszczono fryz ozdobiony rzeźbiarskim detalem. Nie ma pewności, czy fryz jest dziełem Brunelleschiego czy Donatella.


Sarah Brightman

Sarah Brightman (ur. 14 sierpnia 1960 w Berkhamsted, Hertfordshire) – angielska sopranistka i aktorka.

Zadebiutowała jako dwunastolatka w sztuce teatralnej "I and Albert". Będąc nastolatką występowała w grupach tanecznych Hot Gossip oraz Pan's People. Z tym pierwszym zespołem nagrała hit disco „I lost my heart to a starship trooper”. Światowy rozgłos przyniosły jej występy w musicalach oraz współpraca z Andrew Lloydem Webberem. Brightman ponadto współpracowała z producentem Frankiem Petersonem, twórcą Gregorian oraz współtwórcą pierwszego albumu grupy Enigma.


Penicyliny

Penicyliny, antybiotyki penicylinowe (ATC J 01 C) – szeroko stosowana grupa bakteriobójczych antybiotyków; najstarsza grupa antybiotyków β-laktamowych.

Penicylina to antybiotyk β-laktamowy otrzymywany przy użyciu pleśni "Penicillium". W swej strukturze chemicznej zawiera pierścień tiazolidynowy sprzężony z pierścieniem beta laktamowym.
Przedstawicielami są: penicylina benzylowa, penicylina fenoksymetylowa.


(4781) Sládkovič

(4781) Sládkovič – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 62 dni w średniej odległości 2,16 j.a. Została odkryta 3 października 1980 roku w Obserwatorium Kleť przez Zdeňkę Vávrovą. Nazwa planetoidy pochodzi od Andreja Sládkoviča (1820–1872), słowackiego poety. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (4781) 1980 TP.


(4891) Blaga

(4891) Blaga – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 231 dni w średniej odległości 3,16 j.a. Została odkryta 4 kwietnia 1984 roku w Narodowym Obserwatorium Astronomicznym Rożen. Nazwa planetoidy pochodzi od Błagi Dimitrowej (1922-2003), bułgarskiej poetki i tłumaczki. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (4891) 1984 GR.


(4900) Maymelou

(4900) Maymelou – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3,67 lat w średniej odległości 2,38 j.a. Odkryła ją Eleanor Helin 16 czerwca 1988 roku w Obserwatorium Palomar.


(4977) Rauthgundis

(4977) Rauthgundis – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 173 dni w średniej odległości 2,29 j.a. Została odkryta 24 września 1960 roku w Obserwatorium Palomar przez Cornelisa van Houtena i Toma Gehrelsa. Nazwa planetoidy pochodzi od "Rauthgundisa Seitza", przyjaciela odkrywcy. Przed jej nadaniem planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (4977) 2018 P-L.


Liber AL vel Legis

Liber AL vel Legis (zwana także Księgą Prawa) – główny tekst filozoficzno-magicznego nurtu zwanego Thelema, którego fundamenty zostały ustanowione przez Aleistera Crowleya. Dzieło, a dokładnie jego maszynopis, zostało po raz pierwszy opublikowane w 1909 roku jako drugi tom "Świętych ksiąg thelemy".

Crowley spisał tę księgę w trzech sesjach, pomiędzy godzinami 12 a 13 w dniach 8, 9 i 10 kwietnia roku 1904 w Kairze, które stanowią jej trzy rozdziały. Crowley twierdził, iż pisał pod dyktando głosu, który wydawał się dobiegać zza jego ramienia i nazywał się Aiwass (w późniejszych jego pracach pojawia się również imię Aiwazz lub Aiwaz). Mówił także, iż miał wrażenie, że Aiwazz stoi w rogu pokoju gdzieś za nim, wyglądając przezroczysto jak mglista zasłona, ale także jak wysoki, mroczny mężczyzna z zakrytymi oczyma (by nie zniszczyć tego, na co patrzył). W tamtym czasie, jak pisał, uznawał tę osobę za anioła, takiego jakie często widział w swych wizjach, istotę czysto astralną. W późniejszym okresie znacznie zmienił swoje zdanie w tej sprawie.

Crowley także jasno mówi, że to co wówczas zaszło nie było pismem automatycznym, lecz przebiegało dokładnie tak, jakby przemawiał do niego głos prawdziwej osoby. Przyznawał, iż jest możliwe, że Aiwass był manifestacją jego własnej podświadomości, ale nawet jeśli tak było, to wiadomość przekazana przez Aiwassa tak znacznie wykraczała poza ludzkie doświadczenie i wiedzę, że przypuszczał, iż wymagała ona ingerencji jakiejś wyższej inteligencji.

Interpretacja "Księgi Prawa" jest uznawana jako sprawa indywidualna każdego człowieka, a otwarte promowanie osobistych pomysłów co do jej znaczenia jest przez Crowleya zabronione. Biorąc jednak pod uwagę jego charakter, można podejrzewać, iż jest to jedynie sposób mający spowodować jeszcze więcej dyskusji na temat księgi, w myśl zasady "zakazany owoc lepiej smakuje". Choć Crowley wyrażał nadzieję, iż chciałby zobaczyć Prawo Thelemy rozpowszechnione we wszystkich obszarach społeczeństwa, sukces w tym przedsięwzięciu musi opierać się na ludziach świadomie podążających ścieżką tej filozofii, nie zaś na wymuszonych nawróceniach czy próbach takowych. "Sukces jest ich dowodem: nie argumentuj; nie nawracaj; nie mów o tym za dużo!" (AL III:42)

Wiele lat później Crowley dodał do "Księgi Prawa" komentarz i podpisał go jako "Anhk F N Khonsu" (co znaczy: 'On żyje w Khonsu' — historyczny kapłan który żył w Tebach, w Egipcie, w XXVI dynastii). Komentarz doradza czytelnikowi by nie studiował "Księgi", oraz iż dyskutowanie o jej zawartości jest zabronione. Większość współczesnych Thelemitów ignoruje jednak to pierwsze ostrzeżenie, lecz praktyka utrzymywania swoich opinii o "Księdze" w tajemnicy przed innymi stała się znakiem rozpoznawczym tej kultury. Uznaje się, że interpretacja i zrozumienie tej książki jest powinnością każdego z czytelników, Thelemitów, z osobna.


American Recordings

American Recordings, początkowo Def American - amerykańska wytwórnia płytowa założona przez Ricka Rubina w 1989 roku, po rozstaniu się ze wspólnikiem z wytwórni Def Jam, Russellem Simmonsem. W 1993 r. nazwę wytwórni zmieniono na obecną.

Największymi sukcesami wytwórni były wydawnictwa takich artystów, jak Slayer, The Black Crowes, Danzig, Johnny Cash czy System of a Down.


Teatr Zagłębia

Teatr Zagłębia w Sosnowcu przy ulicy Teatralnej. Powstał - w rozumieniu teatru zawodowego - w 1897 roku, z siedzibą w gmachu wzniesionym z prywatnych środków przedsiębiorcy hrabiego Mortimera Renarda jako 6 teatr w Królestwie Polskim (Kongresowym), czy jak niekiedy jest podawane „na ziemiach polskich”. Podłożem do zaistnienia - zaskakującego, zdawałoby się, w środowisku bardzo robotniczym - była ożywiona już w latach siedemdziesiątych XIX w. działalność w mieście teatrów amatorskich. Działały one zwłaszcza właśnie w środowisku robotniczym, szczególnie widoczny w branży włókienniczej, wśród pracowników której działał teatr prawdopodobnie od 1872 roku. Drugie znaczące pod tym aspektem środowisko to kolejarze, pośród których z początkiem lat osiemdziesiątych XIX w. zaczęły działać nawet dwa takie amatorskie teatry kolejowe. Działały one na terenie obecnego Śródmieścia oraz dzielnicy znanej obecnie jako Maczki, która podówczas nosiła nazwę „Granica” (w związku z umiejscowioną tam stacją kolejową granicy państwowej między zaborami rosyjskim i austriackim, jakie łączyły się w wyznaczany granicami Sosnowca tzw. Trójkąt Trzech Cesarzy.

Budynek obecnie będący samoistną siedzibą Teatru został wzniesiony według planów architekta Karola Steczkowskiego i stanowił wówczas element całego zaplanowanego kompleksu, w skład którego wchodziły:
* tzw. Teatr Zimowy (ówczesna nazwa nieoficjalna, budynek przetrwał do dzisiaj i jest siedzibą Teatru)
* Pokoje gościnne - Hotel Saski
* Drewniany Teatr Letni.
Działalność „pierwszego elementu”, Teatru Zimowego – zainaugurowano 6 lutego 1897 roku, inscenizacją „Zemsty” Aleksandra Fredry w wykonaniu miejscowego zespołu amatorskiego, wraz z deklamacją okolicznościowego utworu „Prolog” Andrzeja Niemojewskiego - po czym następnego dnia budynek przejął już teatr zawodowy, jaki został na pierwsze lata istnienia teatru sprowadzony. Całość kompleksu ukończono w lipcu tego samego roku, czego głównym momentem było w tym też czasie (lato 1897) oddanie nieopodal do użytku drewnianego Teatru Letniego. Inauguracja sceny miała miejsce 15 VII tego roku; przedstawiono operę Bogusławskiego i Stefaniego "Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale". Teatr Letni pełnił do I wojny światowej rolę drugiej sceny (w czasie wojny w skrajnej sytuacji ekonomicznej tego czasu został rozebrany i/lub jak podają inne źródła spłonął w latach dwudziestych).

Nazewnictwo tego teatru niestety nie było ustabilizowane. Łączyło się to tak z miejscowymi nazwami zwyczajowymi, sięgającymi czasów teatrów amatorskich, z różnymi właścicielami poszczególnych elementów pierwotnego kompleksu, jak i w końcu z czasami kryzysu ekonomicznego i związanym z nimi przekazywaniem własności, jak i prawa użytkowania różnym podmiotom. Być może ta płynność nazewnictwa jest przyczyną, że niektóre szacowne źródła, jak Encyklopedia choćby PWN, nie zauważa tego jednego ze starszych polskich teatrów a wręcz jakby łączy powstanie Teatru Zagłębia z wyłonieniem się go w 1955 z wcześniejszej fazy, jaką było w ramach "nowych porządków" włączenie po II wojnie sosnowieckiego teatru jako filii młodszego przecież wyraźnie teatru katowickiego. Łączyło się to jednak z nieustannymi protestami społeczeństwa sosnowieckiego i w końcu w ramach odwilży lat pięćdziesiątych udało się przywrócić odrębność (drugi zresztą raz w historii, gdyż krótko przed II wojną też te dwa teatry funkcjonowały łącznie, podówczas ze względów ekonomicznych i z chwilą przezwyciężenia tego kryzysu została ta tymczasowa fuzja cofnięta). Tak więc, od początku do 1924 teatr "Stały" (Zimowy) był we władaniu "Towarzystwa Hrabia Renard" i z tą nazwą oficjalnie był kojarzony, jakkolwiek w popularnym obiegu była wspomniana nazwa "Teatr Zimowy". Funkcjonowała też nazwa Teatr Polski 1920, W 1924 r. zostaje wykupiony przez miasto i zaczyna funkcjonować jako Teatr Miejski (niektóre źródła nazwę tę łączą dopiero z r.1927), co być może bardziej łączyło się z akcentowaniem tego teatru w odróżnieniu od teatru amatorskiego, któremu miasto w 1928 przydzieliło także możliwość korzystania z budynku "Teatru Zimowego". Od chwili wykupienia w 1924 r. teatru przez Miasto - funkcjonowała też półoficjalnie nazwa Teatr Zagłębia, która powróci już nie tylko w nieformalnym języku, ale i oficjalnie, gdy Sosnowiczanie czy wręcz wszyscy Zagłębiacy wywalczą w czasach tzw. odwilży 1955 zniesienie przymusowego włączenia "do centrali w Katowicach" (jako filia Teatru Śląskiego w latach 1947-1955). Wszakże pamiętać należy, że w biegu historii całego kompleksu teatralnego w Sosnowcu funkcjonowały jeszcze - w niektórych wypadkach znacząc przez parę lat Teatr Zimowy a przez parę Teatr Letni - nazwy następujące: Teatr Ogródkowy (Letni), Teatr Popularny (w 1911 nazywano tak Letni a w początku lat dwudziestych Miejski) i Teatr Tani (jak wyżej). Po roku 1955, gdy teatr ustalił się organizacyjnie i nazewniczo jako spadkobierca wszystkich sosnowieckich tradycji teatralnych, nazwa Teatr Zagłębia już nie podlegała zakusom ni zmianom.

Budynek Teatru Zimowego - obecnego teatru - był wielokrotnie przebudowywany. Obecną formę zyskał podczas modernizacji przeprowadzonej w latach 1976-1978 i po rozbudowie dokonanej w 1992 roku. Nie zachowały się elementy pierwotnego wystroju i wyposażenia wnętrz.

Niektóre osobistości polskiego teatru i literatury z Teatrem Zagłębia lub gościnnie występujące:
Wanda Siemaszkowa, Bronisław Dąbrowski, Józef Kotarbiński, Tadeusz Fijewski (to w Sosnowcu w sezonie 37/38 został odkryty jako nieporównywalny talent komediowy), Jan Świderski (aktor), Leon Kruczkowski, Gabriela Zapolska „nadzorująca” wystawienia swoich sztuk, Jan Pierzchała, Lech Piwowar, Lidia Bienias.


Look Sharp!

Look Sharp! – drugi album studyjny szwedzkiego duetu Roxette. Został wydany 19 października 1988 i przyniósł nieznanemu dotąd zespołowi międzynarodowy rozgłos i karierę. Głównie dzięki takim przebojom jak "The Look", "Dressed for Success", "Listen to Your Heart" i "Dangerous" płyta rozeszła się w ilości 9 milionów egzemplarzy.

Większość utworów z "Look Sharp!" w porównaniu do utworów z poprzedniego albumu "Pearls of Passion" jest bardziej rockowa. Cechuje je większa dynamika i nowoczesność brzmienia. Obok nich występują spokojne, nastrojowe ballady, m.in. "Listen to Your Heart" czy "Cry".


Baladas En Español

Baladas En Español – płyta szwedzkiego duetu Roxette wydana 21 października 1996. Została wydana głównie w obszarze Ameryki Południowej i Portugalii. Album ten osiągnął duży sukces na listach przebojów docierając do pierwszej dziesiątki w kilku notowaniach. Wydawnictwo promowały dwa oficjalne single: „Un día sin ti” wydany w październiku, który dotarł do pierwszej piątki Latin Pop Songs, oraz „No sé si es amor”. Promo singiel „Soy una mujer” został wydany wyłącznie w Meksyku w lecie 1997.

Na albumie tym znalazło się 12 przebojów duetu w hiszpańskojęzycznych wersjach. Większość utworów była grana w stacjach radiowych krajów Ameryki Łacińskiej.

Album odniósł sukces komercyjny i uzyskał podwójną platynę w Hiszpanii (co oznacza liczbę ponad 200 000 sztuk), platynę w Argentynie i Brazylii (odpowiednio 60 000 i 250 000 kopii) i złoto (100 000 kopii) w Meksyku. W 2001 roku łączny nakład wyniósł 1,2 mln sprzedanych egzemplarzy na świecie i nieco ponad 1300 kopii w USA.


Lille OSC

Lille OSC (pełna nazwa Lille Olympique Sporting Club) – francuski klub piłkarski z siedzibą w mieście Lille. Czterokrotny mistrz kraju, sześciokrotny triumfator Pucharu Francji, zdobywca Pucharu Intertoto w 2004 roku. W sezonie 2021/2022 grający w Ligue 1, Pucharze Francji oraz w Lidze Mistrzów. Trenerem klubu jest Jocelyn Gourvennec.


Balboa

Balboa – jednostka monetarna Republiki Panamy. Nazwa waluty pochodzi od nazwiska hiszpańskiego konkwistadora Vasco Núñeza de Balboa. Kod waluty to PAB. Balboa zastąpiła dolar amerykański, używany wcześniej. Obecnie Panama nie ma własnych banknotów, w obiegu jest dolar amerykański.


John Forsythe

John Forsythe, właśc. Jacob Lincoln Freund (ur. 29 stycznia 1918 w Penn's Grove, zm. 1 kwietnia 2010 w Santa Inez) – amerykański aktor teatralny, telewizyjny, radiowy i producent filmowy pochodzenia żydowskiego.

Jego popularność obejmowała trzy dekady; jako ojciec playboy Bentley Gregg w sitcomie NBC "Ojciec kawaler" ("Bachelor Father", 1957-62), jako tajemniczy milioner Charles Townsend w popularnym serialu kryminalnym ABC "Aniołki Charliego" (1976-81) oraz jako bezwzględny i umiłowany patriarcha Blake Carrington w popularnej operze mydlanej ABC "Dynastia" (1981-89).


Chris Burke

Chris Burke (ur. 26 sierpnia 1965 w Point Lookout w stanie Nowy Jork) – amerykański aktor z zespołem Downa. Zasłynął rolą Corky'ego (Charlesa Thatchera) w telewizyjnym serialu "Dzień za dniem" ("Life Goes On").


Osława

Osława (, , , ) – rzeka w południowo-wschodniej Polsce, lewy dopływ Sanu w zlewisku Morza Bałtyckiego. Długość – 55 km, powierzchnia zlewni – 503 km².

Źródła Osławy znajdują się na południowo-zachodnich stokach Matragony w granicznym paśmie Bieszczadów. Osława początkowo płynie na zachód wzdłuż grzbietu granicznego, następnie na wysokości Przełęczy Łupkowskiej skręca na północ. W dolnym biegu, silnie meandrując, płynie na północny wschód i uchodzi do Sanu koło wsi Zasław. Dolina Osławy niemal na całej długości stanowi granicę między Beskidem Niskim w Karpatach Zachodnich a Bieszczadami Zachodnimi w Karpatach Wschodnich.

Nazwę rzeki zapisano po raz pierwszy w 1400 roku. Nazwa rzeki pochodzi prawdopodobnie od języków przedsłowiańskich, "osła" – ‘kamień’.

Dolina Osławy stanowi szlak komunikacyjny. Biegną nią linia Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej (z Balnicy do Rzepedzi), linia kolejowa z Przełęczy Łupkowskiej do Zagórza oraz drogi nr 897 i 892. Rzeka przepływa przez wsie Maniów, Wola Michowa, Smolnik, Mików, Duszatyn, Prełuki, Turzańsk, Rzepedź, Szczawne, Kulaszne, Wysoczany, Mokre, Morochów, Czaszyn, Tarnawa Dolna, Wielopole, Zagórz i Zasław (dawniej Zasławie).


Vatra Moldoviței

Vatra Moldoviței – wieś w Rumunii, w okręgu Suczawa, w gminie Vatra Moldoviței. W 2011 roku liczyła 2061 mieszkańców.

Jest położona w północnej części Mołdawii, na Bukowinie, nad rzeką Moldovițą. Przez wieś przebiega droga prowadząca z Kimpulungu Mołdawskiego do Radowiec. Stanowi także punkt wypadowy dla wycieczek w okoliczne góry.

W Vatra Moldoviței znajduje się obronny monastyr z malowaną cerkwią pod wezwaniem Zwiastowania z XVI w., fundacja Piotra Rareșa, wpisaną wraz z innymi malowanymi cerkwiami Bukowiny na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W pobliżu monastyru znajdują się także ruiny cerkwi pierwotnej fundacji z początku XV w.


Przeziębienie

Przeziębienie (znane także jako choroba przeziębieniowa, zapalenie nosogardła, zapalenie błony śluzowej gardła, nosa i krtani, ostry nieżyt nosa lub zaziębienie) – wirusowa choroba zakaźna górnych dróg oddechowych ze szczególnie nasilonymi objawami w obrębie nosa, najpowszechniejsza choroba zakaźna występująca u ludzi. Objawami przeziębienia są: kaszel, ból gardła, nieżyt nosa oraz niewielka gorączka lub stan podgorączkowy. Objawy zwykle ustępują w ciągu siedmiu dni, choć niektóre mogą utrzymywać się do trzech tygodni. Przeziębienie może być wywołane przez ponad 200 wirusów, z których najpowszechniejszymi są rinowirusy.


Daniela Hantuchová

Daniela Hantuchová (ur. 23 kwietnia 1983 w Popradzie) – słowacka tenisistka, mistrzyni czterech turniejów wielkoszlemowych w grze mieszanej (Karierowy Wielki Szlem), trzykrotna wicemistrzyni w grze podwójnej i półfinalistka Australian Open 2008 w grze pojedynczej, klasyfikowana w rankingu WTA na 5. miejscu w grze pojedynczej (2003) i 5. w grze podwójnej (2003), zdobywczyni Pucharu Federacji 2002 i dwukrotnie Pucharu Hopmana w barwach Słowacji, reprezentantka Słowacji podczas letnich igrzysk olimpijskich. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem.


La Espero

La Espero (esp. "nadzieja") – utwór używany jako hymn języka międzynarodowego esperanto. Do słów Ludwika Zamenhofa melodię (której jednak nigdy nie uznano za oficjalny hymn Światowego Kongresu Esperanto) skomponował Belg Félicien Menu de Ménil. Ta marszowa melodia - choć najbardziej popularna - nie była pierwszą, skomponowaną do słów Zamenhofa. W roku 1891 inną melodię hymnu zaproponował Claes A. Adelsköld.
Podczas pierwszego Światowego Kongresu Esperanto w roku 1905 zaproponowano dwa hymny: de Ménila i Adelskölda, jednak żadnego z nich nie przyjęto jako oficjalny.


Zatoka Ryska

Zatoka Ryska (łot. "Rīgas jūras līcis", est. "Liivi laht") – zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią.

Powierzchnia Zatoki Ryskiej wynosi około 18 tysięcy km². Maksymalna głębokość wynosi 62 m; zasolenie 3,5–6‰.

Estońska wyspa "Sarema" (oraz znacznie od niej mniejsza – Muhu) odgradza zatokę od szerszych wód Morza Bałtyckiego. Zatoka z Morzem Bałtyckim połączona jest cieśninami Väinameri na północy i Irbe na północnym zachodzie. Oprócz wymienionych dwóch, w Zatoce Ryskiej znajduje się jeszcze kilka mniejszych wysepek (wszystkie należą do Estonii), a wśród nich najważniejsze: Kihnu, Ruhnu, Abruka i Manilaid. W północno-wschodniej części zatoki znajduje się mniejsza Zatoka Parnawska.

Najważniejsze miasta nad Zatoką to Ryga (Łotwa) i Parnawa (Estonia), a największe wpadające do niej rzeki to Dźwina, Lelupa i Gauja (Gauwa).

Międzynarodowa trasa E67 „Via Baltica” (Helsinki – Tallinn – Ryga – Kowno – Warszawa – Piotrków Trybunalski – Wrocław – Kłodzko – Hradec Králové – Praga) na swoim bałtyckim odcinku biegnie wzdłuż Zatoki i przecina łotewsko-estońską granicę w pobliżu łotewskiej miejscowości Ainaži.

W 1917 została stoczona bitwa w Zatoce Ryskiej pomiędzy flotą niemiecką a rosyjską.


Hymn ludowy

Hymn ludowy, Hymn ludu () – hymn państwowy Austrii, a następnie Austro-Węgier. Słowa hymnu zmieniano wraz ze zmianą cesarza, a w praktyce nawet częściej.

Pierwsza wersja hymnu była autorstwa Lorenza Leopolda Haschki i zaczynała się od słów „Gott erhalte Franz den Kaiser” („Boże zachowaj cesarza Franciszka”), które odnosiły się do Franciszka I Habsburga. Pierwsze wykonanie miało miejsce w 1797 roku, a Austria stała się jednym z pierwszych państw posiadających hymn. W 1826 roku słowa (ale nie pierwszą linijkę) zmieniono. Kolejne słowa „Gott erhalte unsern Kaiser” („Boże zachowaj naszego cesarza”) powstały w 1835 roku, za czasów Ferdynanda I Habsburga, ale uznano je za nieudane i już w roku 1836 zmieniono na „Segen Östreichs hohem Sohne” („Błogosławieństwo wysokiemu synowi Austrii”).

Z okazji wstąpienia na tron Franciszka Józefa I w 1848 roku Franz Grillparzer napisał nowe słowa rozpoczynające się od „Gott erhalte unsern Kaiser”, które jednak nigdy nie stały się oficjalnym tekstem. Dopiero w 1854 roku Johann Gabriel Seidl napisał tekst rozpoczynający się od „Gott erhalte, Gott beschütze”, przetłumaczony później na wszystkie języki urzędowe monarchii. W wersji polskiej hymn rozpoczynał się od słów „Boże wspieraj, Boże ochroń”. Ze względu na to, że po wstąpieniu na tron Karola I nie wprowadzono już oficjalnie zmiany słów, tekst ten jest ostatnim hymnem Austro-Węgier i jako taki przetrwał w pamięci mieszkańców dawnej monarchii habsburskiej.

Melodię do hymnu skomponował Joseph Haydn w roku 1797. Inspiracją dla kompozytora była bez wątpienia poznana przez niego wcześniej na Wyspach angielska pieśń patriotyczna "God Save the King". Melodia „Hymnu ludowego” wykazuje pokrewieństwo z innymi popularnymi melodiami kompozytorów epoki klasycyzmu: Mozarta, Telemanna czy samego Haydna. Często zaznacza się też zbieżność początkowych kilku dźwięków – z pewnością przypadkową – z chorwacką pieśnią „V jutro rano se ja stanem”. Również w 1797 roku skomponował Haydn "Kwartet smyczkowy" op. 76 nr 3, w którym jedna z części (druga, "Poco adagio cantabile") to wariacje na temat tej melodii.

Do tej melodii August Heinrich Hoffmann von Fallersleben dopisał tekst Das Lied der Deutschen („Deutschland, Deutschland über alles”), która to pieśń stała się hymnem narodowym Niemiec w roku 1922. Po II wojnie światowej melodia została zakazana zarówno w Niemczech jak i Austrii, jako część hymnu kojarzącego się z rządami nazistów. Ostatecznie jednak przywrócono ją w Republice Federalnej Niemiec i pozostawiono w hymnie zjednoczonych Niemiec, mimo zastrzeżeń Austriaków uważających melodię za część austriackiego dziedzictwa. Natomiast Austria posiada obecnie hymn z inną melodią.

Poniższe teksty odpowiadają wersji z roku 1854. Jedynie wersja niemiecka posiada zwrotkę szóstą powstałą po ślubie Franciszka Józefa z Elżbietą Bawarską.


Dinar tunezyjski

Dinar tunezyjski – jednostka walutowa Tunezji. 1 dinar = 1000 milimów.

Monety występują w nominałach:
* 1 milim,
* 2 milimy,
* 5 milimów,
* 10 milimów,
* 20 milimów,
* 50 milimów,
* 100 milimów,
* 200 milimów,
* ½ dinara (500 milimów),
* 1 dinar,
* 2 dinary,
* 5 dinarów.


Our Christmas

Our Christmas – album studyjny szwedzkich piosenkarek Sanny Nielsen, Shirley Clamp i Sonji Aldén, wydany 19 listopada 2008 przez wytwórnię Lionheart International.

Album składa się z dwunastu kompozycji o charakterze świątecznym, które są coverami popularnych anglojęzycznych świątecznych utworów. Płyta była notowana na 1. miejscu na oficjalnej szwedzkiej liście sprzedaży i uzyskała certyfikat platynowej za sprzedaż w nakładzie przekraczającym 40 tysięcy sztuk. Wydawnictwo znalazło się na 6. miejscu najlepiej sprzedających się albumów w Szwecji w 2008 roku.

Krążek promowały 2 single: „All I Want for Christmas Is You” i „My Grown Up Christmas List”.


Daleko ci do sławy

Daleko ci do sławy (ang. "He's Way More Famous Than You") – amerykański film komediowy z 2013 roku wyreżyserowany przez Michaela Uriego. Wyprodukowana przez Warner Bros.

Premiera filmu miała miejsce 20 stycznia 2013 roku podczas Festiwalu Filmowego Slamdance w Park City w stanie Utah. Cztery miesiące później premiera filmu odbyła się 10 maja 2013 roku w Stanach Zjednoczonych.


Aleksandr Korotkow

Aleksandr Korotkow Александр Михайлович Коротков (ur. 22 listopada 1909 w Moskwie, zm. 27 czerwca 1961 tamże) – radziecki sportowiec, funkcjonariusz służb specjalnych i wojskowy (generał major).


Bateria Lindemann

Bateria Lindemann – niemiecka bateria artylerii nadbrzeżnej umieszczona nad kanałem La Manche, w okolicy miasta Sangatte, na zachód od Calais.

Zbudowana w 1942 roku, była jedną z trzech najsilniej uzbrojonych baterii na Wale Atlantyckim. Umieszczono tu trzy działa kalibru 406 mm typu C/34, przeniesione ze zlikwidowanej baterii Schleswig-Holstein zbudowanej w latach 1940-41 w okolicy Helu. Dwie pozostałe baterie uzbrojone w takie działa znajdowały się w Norwegii – bateria Theo w Trondenes niedaleko Harstad i na wyspie jako bateria Dietl.

Pierwotnie nazwa baterii brzmiała Grossdeutschland, ale we wrześniu 1942 nadano jej imię Ernsta Lindemanna, ostatniego dowódcy pancernika Bismarck.
Załogę baterii stanowili żołnierze 244 MAA (Marine-Artillerie-Abteilung – Batalionu Artylerii Morskiej). Dowódcą był Kapitänleutnant Werner Lokau.

Bateria była zaprojektowana jako obiekt mogący funkcjonować samodzielnie. Miała własną elektrownię, dwa niezależne ujęcia wody ze zbiornikami, a nawet szpital z salą operacyjną i łóżkami dla 38 pacjentów. Wszystkie obiekty były gazoszczelne i klimatyzowane. Działa umieszczono w potężnych żelbetonowych schronach. Przed atakiem z lądu zabezpieczały baterię pola minowe, drut kolczasty i 18 stanowisk karabinów maszynowych, rowy i stalowe zapory przeciwczołgowe. Zainstalowano też kilkanaście stanowisk lekkich i ciężkich dział przeciwlotniczych. Dla zmylenia alianckich obserwatorów na wschód od baterii, na zewnątrz umocnień, zbudowano fałszywe stanowiska artylerii przeciwlotniczej.

W czasie dwóch lat aktywności bojowej bateria wystrzeliła 2450 pocisków (1242 do statków na Kanale La Manche, 593 na angielskie porty, 235 na miasto Dover, 186 na brytyjskie baterie nadbrzeżne i 194 do niezarejestrowanych celów.

4 września 1944 pocisk z alianckiego działa kolejowego uszkodził działo nr 2. 21 września po zmasowanym nalocie bombowców zniszczeniu uległo drugie działo. Ostatecznie bateria umilkła 26 września 1944, kiedy zdobyli ją żołnierze 9 Kanadyjskiej Brygady Piechoty.

W latach 80. XX w., w czasie budowy tunelu pod kanałem La Manche część obiektów baterii została zniszczona, a reszta zasypana zwałami ziemi wydobywanej z budowanego tunelu.


Linhartovy

Linhartovy (niem. "Geppersdorf") – wieś, będąca obecnie częścią miejscowości Město Albrechtice, położona w powiecie Bruntál, w kraju morawsku-śląskim, a historycznie na Czeskim Śląsku.


Stanisław Ludwik Żurakowski

Stanisław Ludwik Żurakowski (ur. 5 lub 8 maja 1886 w Żytnikach, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – polski prawnik, porucznik rezerwy artylerii i pospolitego ruszenia Wojska Polskiego, urzędnik samorządowy II Rzeczypospolitej, od 1928 do 1939 burmistrz Włodzimierza Wołyńskiego, Zdołbunowa i Ostroga, ofiara zbrodni katyńskiej.


BoJack Horseman

BoJack Horseman – amerykański serial animowany dla dorosłych stworzony przez Raphaela Bob-Waksberga, a wyprodukowany przez The Tornante Company i ShadowMachine Films. Premiera serialu miała miejsce w Stanach Zjednoczonych 22 sierpnia 2014 na platformie Netflix.

W polskiej wersji platformy Netflix serial dostępny jest również w wersji z polskim dubbingiem.

Netflix postanowił zakończyć serial po 6 sezonach. Niektórzy wielbiciele "BoJacka" dopatrzyli się w jednym z ostatnich odcinków pewnej sugestii. Uważają oni, że może to oznaczać, że twórcy wcale nie zamierzają porzucić tej historii.

Skąd taki pomysł? Chodzi o to, że w ostatnim odcinku 6. sezonu Carolyn wypowiada zdanie, które wiele osób odebrało jako ukryte przesłanie. Producentka mówi, że "zawsze trzeba zostawić miejsce na sequel". Na razie nie jest potwierdzone, czy w planach jest spin-off serialu lub film.


Bonifacy Obiedziński

Bonifacy Obiedziński, ps. "Makary", "Makarewicz", "Stefan", "Karol" (ur. 14 maja 1887 r. w Rzeczkach-Wólkach, zm. w 1979 r.) – działacz komunistyczny, członek PPS „Proletariat”, SdKPiL, KPP, PPR i PZPR, funkcjonariusz Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego.


Klasa okręgowa (grupa podlaska)

Klasa okręgowa (grupa podlaska) – jedna z dwóch na terenie województwa podlaskiego klas okręgowych, stanowiąca pośredni szczebel rozgrywkowy między IV ligą, a klasą A. Od sezonu 2008/2009 jest VI poziomem rozgrywkowym w Polsce.

Zmagania w jej ramach toczą się cyklicznie systemem kołowym. Zwycięzcy grupy uzyskują awans do IV ligi polskiej grupy podlaskiej, zaś najsłabsze zespoły relegowane są do poszczególnych grup klas A. Organizatorem rozgrywek jest Podlaski Związek Piłki Nożnej (PZPN).


Jordan Clarkson

__BEZSPISU__
Jordan Clarkson (ur. 7 czerwca 1992 w San Antonio) – amerykański koszykarz filipińskiego pochodzenia, obrońca, aktualnie zawodnik Utah Jazz.

26 czerwca 2014 roku został wybrany w drafcie do NBA z numerem 46 przez Washington Wizards. Następnie jeszcze tej samej nocy został wytransferowany do Los Angeles Lakers. W lipcu 2014, dołączył do składu Lakers podczas letniej ligi NBA. 25 sierpnia 2014, podpisał umowę z klubem Lakers.
15 listopada 2014, został przypisany do zespołu Los Angeles D-Fenders z NBA Development League. Aktywowano go już następnego dnia. 22 listopada został ponownie odesłany do D-Fenders, po czym powołano go do składu Lakers raz jeszcze, dzień później.

8 lutego 2018 został wytransferowany wraz z Larrym Nancem Juniorem do Cleveland Cavaliers w zamian za Isaiaha Thomasa, Channinga Fryea i wybór I rundy draftu 2018.

23 grudnia 2019 trafił w wyniku wymiany do Utah Jazz.


Zinneke Pis

Zinneke Pis (nid.) – rzeźba uliczna z brązu w centrum Brukseli, przedstawiająca naturalnej wielkości psa nierasowego sikającego na chodniku z uniesioną przy słupku tylną łapą.

Figurka została stworzona w 1999 przez belgijskiego rzeźbiarza Toma Frantzena w duchu zwanze - unikalnej formy miejscowego humoru, charakteryzującego się absurdem oraz surrealizmem i mającego swe źródło w typowej dla Brukseli mieszance językowej. Zgodnie z zamysłem twórcy pies nie należący do konkretnej rasy symbolizuje wielokulturowość miasta.

Znajdująca na "Rue des Chartreux"/"Kartuizersstraat" rzeźba jest zainspirowana figurkami Manneken Pis (symbolu miasta) i Jeanneke Pis. W odróżnieniu od nich nie jest jednak elementem fontanny ani też nie jest okratowana.

Słowo "Zinneke" pochodzi od nazwy rzeki Zenne, przepływającej przez Brukselę (nad brzegiem której zwykły gromadzić się porzucone psy) i w dialekcie brukselskim języka niderlandzkiego oznacza (psa) mieszańca.


Wiewiórka amazońska

Wiewiórka amazońska ("Sciurus spadiceus") – gatunek gryzoni z rodziny wiewiórkowatych zamieszkujący nizinne lasy Amazonii i podnóża Andów: w Boliwii, Brazylii, Kolumbii, Ekwadorze i w Peru. Jest roślinożercą i żywi się głównie dużymi orzechami o twardej skorupie. Gatunek ma rozległy zakres występowania, prawdopodobnie dużą populację. Z tych powodów Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody zaliczyła "S. spadiceus" do gatunków najmniejszej troski i umieściła go w kategorii LC (Least Concern).


Empire FC

Empire FC – najstarszy antiguański klub piłkarski z siedzibą w Gray's Farm założony w 1952 roku pod nazwą Realto SC. W sezonie 2015/2016 klub będzie grał w Premier Division po awansie z First Division. Klub jest najbardziej utytułowanym zespołem w kraju, mając na koncie 13 mistrzostw Antigui i Barbudy. Trenerem drużyny jest Steadroy Anthony. Klub rozgrywa swoje mecze na Antigua Recreation Ground w Saint John's.


Pierre Bergé

Pierre Bergé (ur. 14 listopada 1930 w Oléron, zm. 8 września 2017 w Saint-Rémy-de-Provence) – francuski przemysłowiec oraz mecenas. Był współzałożycielem domu mody Yves Saint Laurent SAS i niegdyś partnerem życiowym oraz wieloletnim partnerem biznesowym zmarłego projektanta mody Yves’a Saint Laurenta.

Bergé spotkał Saint Laurenta w 1958 roku. Zakochali się w sobie i razem rozpoczęli działalność, jako Yves Saint Laurent SAS w 1961 roku.

Bergé był właścicielem miesięcznika dla gejów „Têtu” w latach 1995–2013. W 2010 roku przejął kontrolę nad dziennikiem „Le Monde”, wspólnie z Xavierem Nielem i Matthieu Pigasse’em w drodze podwyższenia kapitału.


Alcesta

Alcesta (wł. "Alceste") – opera Christopha Willibalda Glucka, w trzech aktach, do której libretto napisał Ranieri de’ Calzabigi. Jej premiera miała miejsce w Wiedniu 26 grudnia 1767 roku, zaś wersję francuską tej opery wystawiono po raz pierwszy w Paryżu 23 kwietnia 1776 roku.

Opera oparta jest na micie o Alkestis.


FIFA 16

FIFA 16 – komputerowa gra sportowa podejmująca tematykę piłki nożnej, stworzona przez studio EA Sports. Jest to dwudziesta trzecia część piłkarskiej serii "FIFA". Wydanie gry zostało zaplanowane na 22 września 2015 roku w Ameryce. W Europie premiera odbędzie się dwa dni później, 24 września. Ambasadorem gry w Polsce został napastnik Ajaxu Amsterdam, Arkadiusz Milik i to jego twarz widnieje obok wizerunku Lionela Messiego na okładce produktu w tym kraju.


Aigen-Schlägl

Aigen-Schlägl – gmina targowa w Austrii, w kraju związkowym Górna Austria, w powiecie Rohrbach. Liczy 3111 mieszkańców (1 stycznia 2015). Powstała 1 maja 2015 z połączenia gminy targowej Aigen im Mühlkreis z gminą Schlägl.


AMELX

AMELX – gen kodujący u człowieka białko będące izoformem X amelogeniny, AMELX (amelogenin, X isoform).

Amelogenina to rodzaj białka znajdującego się w macierzy pozakomórkowej, u człowieka kodujące ją geny znajdują się zarówno na chromosomach X, jak i Y. Gen AMELX położony na chromosomie X koduje jeden z izoformów tego białka – amelogeninę X. Uczestniczy ona w procesie amelogenezy, polegającym na tworzeniu się szkliwa zębów. W efekcie alternatywnego splicingu powstają różniące się od siebie warianty transkrypcyjne, które kodują różne izoformy.


Park Narodowy Wielkich Himalajów

Park Narodowy Wielkich Himalajów (ang. "Great Himalayan National Park" – GHNP) – park narodowy o powierzchni administracyjnej 1171 km kwadratowych, położony w regionie miasta Kullu w stanie Himachal Pradesh, w zachodnich Himalajach.

Habitat wielu gatunków flory i fauny, z czego 209 gatunków ptaków i 125 gatunków owadów.

W 2014 roku pierwotny obszar parku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.


Gerard van Groesbeeck

Gerard van Groesbeeck (ur. w 1517 w Hasselt, zm. 23 albo 28 grudnia 1580 w Liège) – niderlandzki kardynał.


Vazari

Vazari (łac. "Diocesis Vazaritanus") – stolica historycznej diecezji w Cesarstwie rzymskim w prowincji Afryka Prokonsularna, sufragania metropolii Kartagina. Współcześnie w Tunezji. Obecnie katolickie biskupstwo tytularne.


Roya

Roya (fr.), Roia (wł.) – rzeka w Alpach Liguryjskich, na pograniczu Francji (departament Alpy Nadmorskie) i Włoch (prowincja Imperia), dopływ Morza Liguryjskiego.

Źródła rzeki znajdują się na terytorium Francji, na południowym zboczu przełęczy Tende, na wysokości około 1850 m n.p.m. Rzeka płynie w kierunku południowym, w dolnym biegu przekracza granicę włoską. W mieście Ventimiglia uchodzi do Morza Liguryjskiego. Długość rzeki wynosi 59 lub 60 km, z czego 40 km znajduje się w granicach Francji.


Kamienica przy Placu Konstytucji 3 Maja 6 w Radomiu – modernistyczna kamienica z 1938, położona w Radomiu przy Placu Konstytucji 3 Maja nr 6.

Budowę kamienicy, zleconą przez właścicielkę posesji dr Bolesławę Wrońską, ukończono w 1938. Autorem projektu kamienicy był radomski architekt Kazimierz Prokulski. Obiekt początkowo pełnił funkcję domu czynszowego. W czasie II wojny światowej znajdował się w nim hotel „Świt”.

Kamienica jest wyróżniającym się przykładem architektury modernistycznej w Radomiu. Została wzniesiona na planie zbliżonym do prostokąta z bocznymi ryzalitami w elewacji frontowej oraz środkowym ryzalitem o zaokrąglonych narożach w elewacji tylnej. Składa się z pięciu kondygnacji. Reprezentacyjna fasada budynku ma symetryczny układ. Na zwieńczeniu bocznych ryzalitów znajdują się balkony. W centralnej części parteru umieszczone są cztery gładkie kolumny. Wyższe kondygnacje środkowej części ozdobione są pilastrami, na drugiej i trzeciej kondygnacji znajdują się loggie balkonowe, zaś na czwartej mały półokrągły balkon. Przed 1945 po obu stronach tylnej części budynku istniały windy osobowa i towarowa, przekształcone później w pomieszczenia gospodarcze.

Budynek wpisany jest do rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa pod numerem 175/2013 z 5.03.2013.


Anna Trzcieniecka-Green

Anna Trzcieniecka-Green (ur. 19 listopada 1955 r. w Krakowie) – polska psycholog, psychoterapeutka, doktor nauk humanistycznych, wykładowca akademicki, autorka i współautorka licznych badań w zakresie hipnozy klinicznej (terapeutycznej) i psychoterapii.


Stone Music Entertainment

Stone Music Entertainment () – południowokoreańska agencja rozrywkowa należąca do działu CJ E&M firmy CJ ENM. Firma działa jako wytwórnia płytowa, agencja talentów, firma produkująca muzykę, zarządzająca wydarzeniami, organizator koncertów, wydawnictwo muzyczne i inwestor.

Firma zarządza takimi artystami jak Kim Min-jae, Kim Feel, Davichi, Roy Kim, Son Ho-young.


Muzeum Sztuki Nowoczesnej i Współczesnej Santanderu i Kantabrii (MAS) (hiszp. "Museo de Arte Moderno y Contemporáneo de Santander y Cantabria") – muzeum sztuki mieszczące się w Santanderze w regionie Kantabrii.

Muzeum powstało w 1908 roku, do 2011 nosiło nazwę Miejskie Muzeum Sztuk Pięknych w Santanderze (hiszp. "Museo Municipal de Bellas Artes de Santander"). Muzeum posiada kolekcję malarstwa i rzeźby z XV do XX wieku, ze szkół włoskich, flamandzkich i hiszpańskich – włączając licznych artystów kantabryjskich. Do zbiorów muzeum należą m.in.: "Portret Ferdynanda VII" pędzla Francisca Goi, zbiór rycin Francisca Goi "Tauromachia" (1816), obraz olejny Umberto Pettinicchio "La muerte del toro" (1981) oraz zbiór rycin "Suite Vollard" Pabla Picassa (1931).


Tituli in Proconsulari

Tituli in Proconsulari (łac. "Diocesis Titulanus in Proconsulari") – stolica historycznej diecezji w Cesarstwie rzymskim w prowincji Afryka Prokonsularna, sufragania metropolii Kartagina. Współcześnie w Tunezji. Obecnie katolickie biskupstwo tytularne.


Linia kolejowa Husiatyn – Kopyczyńce

Linia kolejowa Husiatyn – Kopyczyńce – linia kolejowa na Ukrainie łącząca stację Husiatyn ze stacją Kopyczyńce. Znajduje się w obwodzie tarnopolskim, w rejonie husiatyńskim. Zarządzana jest przez Kolej Lwowską (oddział ukraińskich kolei państwowych).

Linia na całej długości jest jednotorowa i niezelektryfikowana.


Josep Vilaseca i Casanovas

Josep Vilaseca i Casanovas (ur. 10 października 1848 w Barcelonie, zm. 19 lutego 1910 tamże) – kataloński architekt, projektant m.in. Łuku Triumfalnego w Barcelonie. Jeden z przedstawicieli modernizmu katalońskiego.


26. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji odbył się w dniach 24 sierpnia-6 września 1965 roku.

Jury pod przewodnictwem włoskiego poety Carlo Bo przyznało nagrodę główną festiwalu, Złotego Lwa, włoskiemu filmowi "Błędne gwiazdy Wielkiej Niedźwiedzicy" w reżyserii Luchino Viscontiego. Drugą nagrodę w konkursie głównym, Nagrodę Specjalną Jury, przyznano ex aequo radzieckiemu obrazowi "Mam 20 lat" w reżyserii Marlena Chucyjewa, meksykańskiemu filmowi "Szymon Pustelnik" w reżyserii Luisa Buñuela oraz szwedzkiemu filmowi "Dzielni mali mężczyźni" w reżyserii Leifa Krantza.


SpaceX CRS-20

SpaceX CRS-20 – dwudziesta misja zaopatrzeniowa statku Dragon firmy SpaceX do Międzynarodowej Stacji Kosmicznej w ramach programu Commercial Resupply Services organizowanego przez NASA. Start odbył się 7 marca 2020 roku . Ostatnia misja towarowej wersji statku Dragon – kolejne, w ramach programu CRS2, będą wykonywane przy użyciu zmodyfikowanej załogowej wersji kapsuły Dragon . Statek dostarczył około 1977 kg zaopatrzenia do stacji ISS.


Jane Austen

Jane Austen (//; ur. 16 grudnia 1775 w Steventon, zm. 18 lipca 1817 w Winchester) – angielska pisarka.

Autorka powieści opisujących życie angielskiej klasy wyższej z początku XIX wieku. Mimo że sama wiodła stosunkowo odosobnione życie na prowincji w hrabstwie Hampshire, nie pozbawiło jej to zmysłu obserwacji i nie zubożyło dramaturgii jej utworów. Ich fabuła najczęściej dotyczy zamążpójścia i związanych z tym problemów społecznych (sama Austen nigdy nie wyszła za mąż). Reputację dobrej pisarki zyskała już za życia – jej powieści chwalił m.in. Walter Scott.


Jan XXIII

Jan XXIII (, ; właśc. Angelo Giuseppe Roncalli; ur. 25 listopada 1881 w Sotto il Monte, zm. 3 czerwca 1963 w Watykanie) – włoski duchowny rzymskokatolicki, tercjarz franciszkański, patriarcha Wenecji w latach 1953–1958, 261. papież i 3. Suweren Państwa Watykańskiego od 28 października 1958 do 3 czerwca 1963. Święty Kościoła katolickiego.

Był jednym z trzynastu dzieci urodzonych w chłopskiej rodzinie. Święcenia kapłańskie przyjął 10 sierpnia 1904. Pełnił szereg funkcji, jako nuncjusz apostolski we Francji i delegat do Bułgarii, Grecji i Turcji. W 1925 przyjął święcenia biskupie. 12 stycznia 1953 na konsystorzu Pius XII kreował go kardynałem, a także nadał mu tytuł patriarchy Wenecji. Wybrany na papieża 28 października 1958 w jedenastym głosowaniu, po trzech dniach konklawe.

Jego poglądy na temat równości zostały podsumowane w jego stwierdzeniu: „Wszyscy zostaliśmy stworzeni na obraz Boży, a zatem wszyscy jesteśmy podobni do Boga”. Wywarł ogromny wpływ na Kościół katolicki, otwierając go na zmiany ogłoszone na Soborze Watykańskim II. Jego celem była modernizacja Kościoła poprzez podkreślenie jego roli duszpasterskiej. Porzucił tradycyjną zasadę 70 kardynałów, zwiększając ich liczebność do 85, mianował pierwszych kardynałów z Afryki, Japonii oraz Filipin. Promował ruchy ekumeniczne we współpracy z innymi wyznaniami chrześcijańskimi.

Jego proces kanonizacyjny rozpoczął 18 listopada 1965 papież Paweł VI, ogłaszając go Sługą Bożym. 3 września 2000 został beatyfikowany przez Jana Pawła II. 27 kwietnia 2014 wraz z Janem Pawłem II został kanonizowany.


Inverness

Inverness (wym. []; gael. "Inbhir Nis", wym. []) – miasto w Wielkiej Brytanii, w północnej Szkocji. Ośrodek administracyjny Highland. W 2001 roku miasto liczyło 44 180 mieszkańców.

Inverness jest portem leżącym przy ujściu rzeki Ness do zatoki Moray Firth (Morze Północne). Ośrodek turystyczny regionu Highlands. Baza wypadowa nad Loch Ness. W mieście znajduje się zrekonstruowany zamek szekspirowskiego Makbeta, a w okolicy ruiny zamku Urquhart.


Burundi

Burundi (), oficjalnie Republika Burundi (rundi Republika y’Uburundi; fr. République du Burundi) – małe państwo śródlądowe położone w Afryce Wschodniej. Graniczy z Rwandą od północy, Tanzanią od wschodu i południa, oraz z Demokratyczną Republiką Kongo od zachodu.

Burundi nie ma dostępu do morza, lecz większość południowo-zachodniej granicy stanowi jezioro Tanganika, jedno z Wielkich Jezior Afrykańskich.

Tereny państwa były zamieszkane przez ludy Twa, Tutsi i Hutu. Burundi było rządzone przez królów Tutsi przez ponad 500 lat. Jednakże na początku XIX wieku, Niemcy i Belgowie zajęli te tereny, przez co Burundi była częścią kolonii Ruanda-Urundi.

Po uzyskaniu niepodległości państwo było niestabilne. Przyczyną takiego stanu był brak równowagi między pozycją polityczną Tutsi a Hutu. Burundi później stało się prezydencką republiką demokratyczną, co zażegnało niepokoje.

Burundi jest jednym z najbiedniejszych państw świata. Ma najniższe PKB na osobę na świecie. Bieda jest spowodowana głównie konsekwencjami wojen. Mimo biedy oraz masowej emigracji Burundi jest dość gęsto zaludnione. Podstawowymi zasobami naturalnym kraju są kobalt, miedź oraz cukier i kawa.


Sakiewki podróżne

Sakiewki podróżne (fr. "Bourses de voyage", org. wyd. 1903) – dwutomowa powieść Juliusza Verne’a z cyklu "Niezwykłe podróże".

Pierwszy polski przekład autorstwa Małgorzaty Dobosiewicz-Weltschek wydany został w 2017 w 2 tomach.


Hector Servadac

Hektor Servadac: podróż wśród gwiazd i planet Układu Słonecznego (inne wersje tytułów wydań po polsku: Hektor Serwadac: podróże i przygody w państwie słonecznem, Hektor Servadac: przygody w podróży po światach słonecznych, Podróż naokoło Słońca)
, fr. "Hector Servadac", 1877) – dwutomowa powieść Juliusza Verne’a z cyklu "Niezwykłe podróże" złożona z 24 rozdziałów (tom 1) i 18 rozdziałów (tom 2).

Pierwszy polski anonimowy przekład pojawił najpierw się w odcinkach w 1877 w dwutygodniku dla dzieci i młodzieży "Świat" (pt. "Hektor Serwadac: podróże i przygody w państwie słonecznem") a w postaci książkowej w 1878 (pt. "Hektor Servadac: przygody w podróży po światach słonecznych"). Powieść tłumaczyli także Zbigniew Zamorski, pt. "Podróż naokoło Słońca" (przekład z 1925) i Włodzimierz Topoliński, pt. "Hector Servadac: podróż wśród gwiazd i planet układu słonecznego" (przekład z 1931).


Marzyciel

Marzyciel (ang. "Finding Neverland") – film z 2004 roku, opowiadający opartą na faktach historię pisarza Jamesa Matthew Barriego – autora "Piotrusia Pana".


Juliusz Paweł Schauder

Juliusz Paweł Schauder (ur. 21 września 1899 we Lwowie, zm. we wrześniu 1943 we Lwowie) – polski matematyk żydowskiego pochodzenia.


Wybory prezydenckie w Chorwacji w 2005 roku odbyły się w dwóch turach: 2 i 16 stycznia 2005. Były to czwarte wybory prezydenckie od czasu ogłoszenia niepodległości. Wybory wygrał Stjepan Mesić, ubiegający się o reelekcję prezydent Chorwacji.

Państwowa komisja wyborcza ogłosiła 15 kwietnia 2004 listę kandydatów na stanowisko prezydenta państwa. O urząd ponownie ubiegał się urzędujący prezydent Stjepan Mesić. Główną kontrkandydatką okazała się jedna z liderek Chorwackiej Wspólnoty Demokratycznej Jadranka Kosor. Ostatecznie wystartowało 13 osób, każda z nich musiała przedłożyć co najmniej 10 tys. podpisów obywateli popierających jej kandydaturę.


Druga ojczyzna

Druga ojczyzna (fr. "Seconde Patrie", 1900) – dwutomowa powieść Juliusza Verne’a z cyklu "Niezwykłe podróże" złożona z 32 rozdziałów. Książka stanowi kontynuację powieści szwajcarskiego pastora Johanna Davida Wyssa "Robinson szwajcarski". Powieść Verne’a zaczyna się dokładnie w tym momencie, gdy kończy się akcja książki Wyssa.

Pierwsze (i jak do tej pory jedyne) polskie wydanie przekładu autorstwa Heleny S. ukazało się w 1901 w 29 odcinkach w piśmie tygodniowym ilustrowanym "Ziarno" pt. "Druga ojczyzna" (z ilustracjami George’a Rouxa).


Straszny wynalazca

Straszny wynalazca (inne wersje tytułów polskich przekładów: Przygody Szymona Harta, Ojczysta bandera) (fr. "Face au drapeau", dosł. "Twarzą do sztandaru", 1896) – jednotomowa powieść Juliusza Verne’a z cyklu "Niezwykłe podróże" złożona z 18 rozdziałów.

Pierwszy polski przekład, pt. "Przygody Szymona Harta" w tłumaczeniu Bronisławy Wierusz-Kowalskiej został opublikowany w 1896 w odcinkach w czasopiśmie "Przyjaciel Dzieci".


Nuku Hiva

Nuku Hiva ("Nuka Hiva", dawniej "Île Marchand") – wyspa wulkaniczna w archipelagu Markizów na obszarze Polinezji Francuskiej, położona 1500 km na północny wschód od Tahiti. Jest największą wyspą archipelagu i głównym ośrodkiem gminy Nuku Hiva.
Powierzchnia Nuku Hiva wynosi 387 km². Linia brzegowa, zwłaszcza w północno-wschodniej części wyspy, jest bardzo urozmaicona (liczne zatoki, półwyspy). Centralną część Nuku Hiva stanowi trawiasty płaskowyż Tōviʻi.

Główna miejscowością wyspy jest Taiohae (1 927 mieszkańców).

Najwyższe wzniesienie to szczyt Tekao o wysokości 1224 m n.p.m.


UniCredit

UniCredit Group (również: UniCredito lub UniCredit SpA) – międzynarodowy bank europejski z siedzibą w Rzymie obsługujący ponad 28 mln klientów w 19 krajach. Spółka akcyjna notowana na giełdach we Frankfurcie w tym na platformie XETRA, w Mediolanie na giełdzie włoskiej, a od 20 grudnia 2007 również na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie.


NBC

NBC (od National Broadcasting Company) – amerykańska sieć telewizyjna (pierwotnie radiowa) z siedzibą w Rockefeller Center, Nowy Jork. Jest częścią medialnego koncernu NBCUniversal. Dostarcza audycji ponad 200 amerykańskim stacjom telewizyjnym. Właściciel sieci, NBCUniversal, od 2011 roku należy w 51% do firmy Comcast, zaś 49% nadal do GE.

NBC jest czasami nazywana Peacock Network, w związku z jej logiem, symbolizującym pawia.

NBC jest dostępna w około 112 milionach odbiorników w USA, 98,6% z nich to telewizory. NBC posiada 10 własnych stacji i około 200 afiliacji w Stanach Zjednoczonych i innych terytoriach tego kraju.


Disturbed

Disturbed – amerykański zespół metalowy pochodzący z Chicago, Illinois. Utworzony został w 1994 roku, gdy trójka muzyków – Dan Donegan, Steve Kmak oraz Mike Wengren przyjęli do zespołu wokalistę – Davida Draimana. Przez pierwsze 20 lat działalności zespół sprzedał 11 milionów albumów, co czyni ich jednym z najbardziej dochodowych zespołów w przeciągu ostatnich lat. Ich cztery kolejne albumy studyjne zadebiutowały na pierwszym miejscu notowania Billboard 200, co udało się dotychczas jedynie siedmiu zespołom rockowym.

W październiku 2011 r. zespół zawiesił działalność. Pod koniec czerwca 2015 r. zespół wrócił, ogłaszając nowy album pt. „Immortalized”.


Alexander Calder

Alexander Calder (ur. 22 lipca 1898 w Filadelfii, zm. 11 listopada 1976 w Nowym Jorku) – rzeźbiarz, malarz, ilustrator i grafik amerykański, członek grupy Abstraction-Création, jeden z głównych przedstawicieli sztuki kinetycznej.

Tworzył malarstwo abstrakcyjne, barwną grafikę oraz słynne formy przestrzenne, przeważnie metalowe, najpierw statyczne (tzw. stabile), potem ruchome (tzw. mobile, poruszane powiewem powietrza lub przy pomocy silniczków). Konstruował także wielkie rzeźby plenerowe. Wywarł silny wpływ na współczesną rzeźbę.


Sitowate

Sitowate ("Juncaceae" Juss.) – rodzina roślin jednoliściennych. Liczy ok. 430 gatunków skupionych w 7 rodzajach. Rozpowszechnione są one na całym świecie, przy czym w strefie tropikalnej głównie na obszarach górskich. Najbardziej zróżnicowane są w strefie klimatu chłodnego umiarkowanego oraz w górach. Najczęściej zasiedlają siedliska wilgotne. We florze Polski występują tylko dwa rodzaje roślin należące do tej rodziny: sit i kosmatka. Znaczenie ekonomiczne jest niewielkie – niektóre gatunki wykorzystywane są w plecionkarstwie i są sadzone jako rośliny ozdobne.


Sonic Heroes

– gra komputerowa z serii "Sonic the Hedgehog" wydana na konsole GameCube, Xbox i PlayStation 2 30 grudnia 2003 w Japonii, a w późniejszym okresie na platformy PlayStation 3 oraz Microsoft Windows. "Sonic Heroes" porzuca styl gatunku przygodowej gry akcji i opartej na eksploracji rozgrywki swoich poprzedników – "Sonic Adventure" (1998) i "Sonic Adventure 2" (2001), powracając do liniowej rozgrywki znanej z gier na konsolę Sega Genesis. Jej cechą, odróżniającą od innych gier z Sonikiem, jest rozgrywka wieloosobowa polegająca na poruszaniu się drużyną składającą się z trzech różnych bohaterów.


Sid Wilson

Sid Wilson właśc. Sidney George Wilson (ur. 20 stycznia 1977 w Des Moines) – amerykański muzyk.

Na pięściach posiada tatuaże tworzące napis „Must Kill”, a zainspirowany tym Max Cavalera nazwał tymi słowami piosenkę na płycie "Inflikted" z 2008 projektu Cavalera Conspiracy.


Eugène Atget

Eugène Atget (ur. 12 lutego 1857 w Libourne, zm. 4 sierpnia 1927 w Paryżu) – francuski fotografik.

Urodził się w rodzinie rzemieślników z paryskich przedmieść, jednak po tym jak jego rodzice zmarli gdy miał 5 lat, był wychowywany przez dziadków w Bordeaux. Pracował m.in. jako marynarz, aktor. W 1890 zamieszkał w Paryżu. Nie miał wykształcenia artystycznego, lecz został fotografem i to zajęcie stało się źródłem jego zarobków. Prowadził fotograficzną dokumentację Paryża. W latach 1898-1914 robił zdjęcia na zlecenie urzędów miasta, m.in. do archiwów i do Musée Carnavalet. Także dla architektów, wydawców i innych.

Jego zdjęcia inspirowały i fascynowały surrealistów. W roku 1927 Man Ray opublikował zbiór zdjęć Atgeta w piśmie "La Révolution surréaliste".

Atget stworzył ok. 10 000 zdjęć. W 1968 ta kolekcja została zakupiona od Berenice Abbott przez Museum of Modern Art w Nowym Jorku. W kolekcji George Eastman House znajduje się ok. 500 zdjęć Atgeta.


(861) Aïda

(861) Aïda – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 205 dni w średniej odległości 3,14 au. Została odkryta 22 stycznia 1917 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Maxa Wolfa. Nazwa planetoidy pochodzi od opery "Aida" włoskiego kompozytora Giuseppe Verdiego.
__BEZSPISU__


Dżerba

Dżerba (Dżarba, Jerba) – tunezyjska wyspa na Morzu Śródziemnym, w zatoce Mała Syrta, od czasów rzymskich połączona groblą z kontynentem afrykańskim.

Powierzchnia: 514 km², ok. 100 tys. mieszkańców.

Główne miasto na wyspie: Haumat as-Suk, z godnym zwiedzenia fortem z XIII - XIV wieku, arabskim sukiem, licznymi kafejkami, kioskami z gazetami, targami, sklepami.

Dżerba bywa utożsamiana z mityczną Wyspą Lotofagów z "Odysei" Homera. Posiada ciekawą architekturę, łączącą wpływy arabskie i żydowskie, gdyż w przeszłości była zamieszkana przez licznych Żydów, a i współcześnie diaspora żydowska jest tam liczna – ponad 700 osób z 39 synagogami. Dżerba stanowi ważny region turystyczny, często odwiedzany także przez Polaków. Główne ośrodki turystyczne rozlokowane są na północno-wschodnim oraz wschodnim wybrzeżu śródziemnomorskim. Na pasie ponad 20 km znajdują się hotele o różnej klasie i w nich kioski z zagranicznymi gazetami, zwłaszcza francuskimi, baseny, jest tam również kasyno i pole golfowe.

Na południu znajdują się fenickie ruiny Meninx. Rzymianie wybudowali groblę, która połączyła wyspę z lądem afrykańskim.

Na wyspie istnieje wiele meczetów charydżyckich i ibadyckich.

Wiele budowli pochodzi z okresów imperium osmańskiego, które wybudowali Turcy. Hiszpanie zdobyli w 1660 r. twierdzę Bordż Ghazi Mustafa.

Na wyspie znajduje się międzynarodowe lotnisko Dżerba-Dżardzis.

12 marca 1560 r. wyspa została zdobyta kosztem Imperium Osmańskiego przez flotę Republiki genueńskiej.

11 kwietnia 2002 r. ciężarówka wypełniona gazem została zdetonowana w pobliżu sławnej Synagogi Al-Ghariba w Ar-Rijadzie. W tym ataku terrorystycznym, za który odpowiedzialność wzięła Al-Ka’ida, zginęło 21 osób (w tym 14 niemieckich turystów, 5 Tunezyjczyków i 2 Francuzów).


Jan Wouters

Jan Wouters (ur. 17 lipca 1960 w Utrechcie) – holenderski trener piłkarski i piłkarz, grający na pozycji defensywnego pomocnika lub środkowego obrońcy. Z reprezentacją Holandii, w której barwach rozegrał 70 meczów, zdobył w 1988 roku mistrzostwo Europy, a cztery lata później brązowy medal na Euro 1992. Był zawodnikiem m.in. Ajaksu Amsterdam, Bayernu Monachium i u schyłku swojej sportowej kariery PSV Eindhoven. W 1987 zdobył Puchar Zdobywców Pucharów występując w Ajaksie. W 1996 roku rozpoczął przygodę szkoleniową, najczęściej pracuje w charakterze asystenta, chociaż przez dwa lata – od 1998 do 2000 roku – samodzielnie prowadził Ajax, z którym w tym czasie wywalczył Puchar Holandii. Od początku sezonu 2006/07 pomagał swojemu koledze z reprezentacji Ronaldowi Koemanowi w PSV. Od sezonu 2007/08 poprowadził samodzielnie zespół mistrzów Holandii by ostatnie oddać go na początku roku 2008 Sefowi Vergoossenowi i zostać jego asystentem. W 2011 roku został trenerem FC Utrecht.