Prosto z piekła

Prosto z piekła (ang. "From Hell") – angielska powieść graficzna, stworzona przez Alana Moore'a (scenariusz) i Eddiego Campbella (rysunki), rozwijająca jedną z teorii na temat osoby mordercy i motywów zabójstw dokonanych przez Kubę Rozpruwacza w Londynie w 1888 roku. Tytuł nawiązuje do pierwszych słów z listu, który uważany jest przez niektórych za autentyczną wiadomość wysłaną policji przez zabójcę. "Prosto z piekła" jest wielowątkową próbą rekonstrukcji zdarzeń z tamtego okresu. Pierwotnie powieść ukazała się w 10 albumach w latach 1991–1996, które zebrano w jeden, blisko 600-stronicowy tom opublikowany w 1999 roku nakładem wydawnictwa Top Shelf Productions. W tej formie ukazało się w 2008 roku wydanie polskie, nakładem wydawnictwa timof i cisi wspólnicy.

"Prosto z piekła" otrzymało wiele nagród, m.in. nagrodę krytyków na Międzynarodowym Festiwalu Komiksu w Angoulême w 2001 roku.

Na podstawie powieści powstał film pt. "Z piekła rodem".


Pośredni Gerlach

Pośredni Gerlach, Pośredni Gierlach (słow. "Gerlachovská veža") – wybitna turnia o wysokości 2642 m n.p.m. znajdująca się w masywie Gerlacha, w słowackich Tatrach Wysokich. Znajduje się pomiędzy głównym wierzchołkiem Gerlacha (2655 m), oddzielona od niego Wyżnimi Gerlachowskimi Wrótkami, a Małym Gerlachem (2601 m) oddzielonym Pośrednimi i Niżnimi Gerlachowskimi Wrótkami. Pomiędzy tymi dwoma przełęczami znajduje się jeszcze Gerlachowska Czuba.

W masywie Gerlacha jest to szczyt podrzędny, co nie zmienia faktu, że jest to jeden z najwyższych punktów masywu, jak i ogólnie całych Tatr. Północno-wschodnia potężna ściana Pośredniego Gerlacha opada w kierunku Doliny Wielickiej. Południowo-wschodnia natomiast jest znacznie niższa i opada w kierunku górnej części Żlebu Karczmarza. W stronę Doliny Batyżowieckiej Pośredni Gerlach opada do Batyżowieckiego Żlebu.

Na Pośredni Gerlach nie prowadzą żadne szlaki turystyczne, jest on dostępny jedynie dla taterników.


AeroBratsk

AeroBratsk, właściwie "Aeroport Bratsk" Publiczna S.A. () – rosyjskie linie lotnicze z siedzibą w porcie lotniczym Brack, realizujące lokalne połączenia lotnicze.


Mars Society

Mars Society – organizacja non-profit powstała w 1998 roku z inicjatywy dr. Roberta Zubrina, inżyniera z koncernu Lockheed Martin. Głównym celem The Mars Society jest eksploracja i przyszłe osadnictwo na Marsie.

Konferencja założycielska odbyła się na Uniwersytecie Kolorado, z udziałem kilkuset osób z czterdziestu krajów, w tym z Polski. Oprócz spraw organizacyjnych omawiano kwestie techniki kosmicznej i nauk okołomarsjańskich, zagadnienia polityczne, ekonomiczne i prawne, a także kulturalne i narodowościowe aspekty badania i zasiedlania Marsa.

Cele te mają być osiągnięte poprzez informowanie i popularyzowanie wiedzy o Marsie, technice potrzebnej do jego osiągnięcia i naukach stosowanych, takich jak psychologia, geologia, budownictwo czy rolnictwo. Prace eksperymentalne i badawcze obejmują testowanie habitatów (pomieszczeń mieszkalnych dla pierwszych wypraw załogowych). Budowane są prototypy łazików oraz hermetycznych pojazdów marsjańskich dla ludzi. Inne projekty dotyczą balonów w marsjańskiej atmosferze oraz życia ssaków w obniżonej grawitacji.

Członkami Mars Society jest wielu inżynierów i managerów NASA i JPL (Jet Propulsion Laboratory), ludzi kultury, mediów i najróżniejszych zawodów. Istnieją oddziały narodowe. Są to formalnie niezależne organizacje pozarządowe, zjednoczone wspólną wizją. W zasobach Mars Society jest ponad trzysta prac teoretycznych, ogłaszanych głównie na dorocznych kongresach.

Europejskim Koordynatorem The Mars Society jest pracujący w Krakowie kielczanin - Łukasz Wilczyński.


Julian Janowski

Julian Janowski (ur. 16 lutego 1886 w Łomży, zm. 31 sierpnia 1970 w Ostródzie) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego.


Sam Rainsy

Sam Rainsy (ur. 10 marca 1949 w Phnom Penh ) – kambodżański polityk, przewodniczący Partii Sam Rainsy.


Holly Madison

Holly Madison, właśc. Hollin Sue Cullen (ur. 23 grudnia 1979 w Astorii, Oregon) – amerykańska modelka, występująca w programie telewizyjnym "Króliczki Playboya". W Polsce program emitowany był przez stacje telewizyjne E! oraz MTV. Od roku 2009 do 2011 główna bohaterka reality show "Holly’s World".


Pont de la Concorde

Pont de la Concorde (tłum. most zgody) – most łukowy łączący dwa brzegi Sekwany między bulwarami Tuileries (prawy brzeg) i Orsay w Paryżu, we Francji.

Budowa mostu w tym miejscu była uwzględniona w planach rozwoju miasta od 1725 roku, tj. od momentu zakończenia prac nad placem Ludwika XV (dziś Place de la Concorde). Jednak dopiero w 1787 roku Ludwik XVI polecił wykonanie tego mostu, wstępnie nazwanego jego imieniem, Jeanowi Perronetowi i Danielowi Trudaine’owi. Prace trwały, gdy wybuchła rewolucja francuska. Nowe władze Paryża zarządziły zmianę projektowanej nazwy przeprawy na Pont de la Révolution oraz symboliczne wykorzystanie przy jego budowie kamieni z rozbiórki Bastylii.

W 1810 roku Napoleon Bonaparte nakazał redekorację mostu, na którym pojawiło się 8 posągów tych generałów czasów rewolucji i Cesarstwa, którzy zginęli na polu walki. W czasie Restauracji figury te zostały usunięte i zastąpione posągami wielkich ludzi czasów przedrewolucyjnych – czterech słynnych ministrów Colberta, Richelieu, Sugera oraz de Sully’ego, czterech dowódców wojskowych Bayarda, du Guesclina, Wielkiego Kondeusza i de Turenne’a, wreszcie czterech marynarzy: Duguaya-Trouina, Duquesne’a, Suffrena i Tourville’a. Przy budowie tego imponującego kompleksu rzeźb kierowano się jednak bardziej względami ideowymi niż technicznymi; przeciążały one poważnie most i w 1830 roku musiały zostać przeniesione do Wersalu. Restauracja przywróciła również mostowi imię Ludwika XVI, które ponownie zmieniono po 1830 roku, tym razem na nazwę obecną.

W latach 1930–1932 most został poszerzony (z pierwotnych 14 metrów do 35) i wzmocniony, jako że po licznych zmianach w urbanistyce miasta okazał się, wbrew pierwotnym założeniom, najbardziej obciążoną przeprawą przez Sekwanę. Kierujący przebudową inżynierowie Deval i Malet zachowali jednak klasycystyczny styl oryginału.

znajduje się w jednostce administracyjnej


Patsy Cline

Patsy Cline, właśc. Virginia Patterson Hensley (ur. 8 września 1932 w Winchester, zm. 5 marca 1963 w Camden) – amerykańska piosenkarka muzyki country i pop. Ballada z roku 1961 "Crazy" autorstwa Williego Nelsona w jej wykonaniu została umieszczona przez magazyn muzyczny Rolling Stone na 85 miejscu listy "500 najlepszych piosenek wszech czasów".

Zginęła w katastrofie lotniczej w leśnych okolicach Camden (Tennessee) w wieku 30 lat.


Okręg wyborczy Helston

Okręg wyborczy Helston powstał w 1298 r. i wysyłał do angielskiej, a następnie brytyjskiej, Izby Gmin dwóch deputowanych. W 1832 r. liczbę mandatów przypadających na okręg zmniejszono do jednego. Okręg obejmował miasto Helston w Kornwalii. Został zlikwidowany w 1885 r.


FreeOrion

FreeOrion – wieloosobowa strategiczna gra turowa, będąca darmowym klonem "Master of Orion". Kod gry jest udostępniony na licencji GNU GPL. Idea gry opiera się na zasadzie 4X. Najnowsza wersja v0.4 wydana w 2012 roku pozwala również na grę przeciw komputerowemu przeciwnikowi.


Ampli

Ampli Spółka Akcyjna – polskie przedsiębiorstwo handlu hurtowego z siedzibą w Tarnowie, notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Prowadzi działalność polegającą na handlu artykułami przemysłowymi.


Lyric Street Records

Lyric Street Records – amerykańska wytwórnia muzyczna z siedzibą w Nashville, należąca do Disney Music Group i specjalizująca się w muzyce country.

Najważniejszymi wykonawcami obecnie nagrywającymi dla wytwórni są:
* Sarah Buxton
* Bucky Covington
* Josh Gracin
* Marcel
* Rascal Flatts
* SHeDAISY
* Phil Stacey
* Trent Tomlinson


FV101 Scorpion

FV101 Scorpion – brytyjski lekki czołg rozpoznawczy, należący do rodziny pojazdów CVR(T), opracowany przez przedsiębiorstwo Alvis na początku lat 70. XX wieku.


Powder River

Powder River – rzeka o długości ok. 604 km w południowo-wschodniej Montanie i północno-wschodnim Wyoming w Stanach Zjednoczonych, dopływ rzeki Yellowstone. Przepływa przez obszar historycznie znany jako Kraj rzeki Powder na wysoczyźnie Wielkich Równin na wschód od pasma górskiego Bighorn.

Początek bierze ze źródeł trzech potoków we wschodnim Wyoming. Potoki północny i środkowy wypływają ze wschodnich stoków Pasma Bighorn. Potok południowy natomiast z podnóża szczytu Garfield Peak w Górach Granitowych, na zachód od miasta Casper. Wszystkie trzy potoki łączą się na wschodnim pogórzu pasma Bighorn koło miejscowości Kaycee. Połączone potoki – już jako niewielka rzeka – płyną stąd na północ, ku terytorium Montany, gdzie – w pobliżu miejscowości Broadus – następuje połączenie z rzeką Little Powder, a następnie z rzeką Yellowstone około 90 km poniżej miejscowości Miles City. Powder River wzięła swą nazwę od piasku na jej brzegach, który miejscami przypomina wyglądem proch strzelecki.

Dolina rzeki, nosząca nazwę Basenu rzeki Powder (w pobliżu granicy Montana/Wyoming), słynie ze złóż węgla kamiennego. W tym rejonie wydobywa się więcej tego surowca niż w jakimkolwiek innym stanie w USA (ponad 40% wydobycia węgla w USA w r. 2012). Kopalnia odkrywkowa Black Thunder jest największą (jeśli chodzi o wydobycie) kopalnią w Stanach Zjednoczonych; w roku 2006 dostarczyła na rynek 84 miliony ton węgla.


(8780) Forte

(8780) Forte – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 113 dni w średniej odległości 2,22 au. Została odkryta 13 czerwca 1975 roku w Obserwatorium Féliksa Aguilara przez Mario Cesco. Nazwa planetoidy pochodzi od "Juana Carlosa Forte" (ur. 1949), długoletniego pracownika "Obserwatorium La Plata". Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (8780) 1975 LT.


Javert

Javert - bohater powieści "Nędznicy" Wiktora Hugo. Oficer policji, obsesyjnie przestrzegający prawa, przez prawie dwadzieścia lat ścigający Jeana Valjeana. Jego imię jest nieznane.


Wilczek

Wilczek (ang. "Teen Wolf", 1986-1987) – amerykański serial animowany oparty na podstawie filmu z 1985 roku pod tytułem "Nastoletni wilkołak" ("Teen Wolf"). Zawiera 2 serie. Liczy 21 odcinków.


Kościół Świętej Rodziny w Kaliningradzie – dawny katolicki kościół parafialny w południowej części miasta, wybudowany w stylu neogotyckim, obecnie sala koncertowa filharmonii.

Powstał jako trzecia od czasów reformacji w Królewcu katolicka świątynia parafialna (niem. Kirche zur Heiligen Familie), w dawnej dzielnicy Haberberg, przy ul. Oberhaberberg. Obecnie jest to ul. Chmielnickiego 61a (ros. ul.Chmielnickogo – ул. Хмельницкого). Nazwa ros. kircha Swjatogo semejstwa – Кирха Святого cемейства.

Został wzniesiony w latach 1904–1907 według projektu Fritza Heitmanna jako ceglana trójnawowa hala z niższym, pięciobocznie zamkniętym prezbiterium i 57-metrową wieżą. Wnętrze kryte jest sklepieniem gwiaździstym, wspartym na smukłych ośmiobocznych granitowych filarach. Obok znajdował się klasztor i szpital sióstr katarzynek. II wojnę światową przetrwał niemal nieuszkodzony, z wyjątkiem ostrzelanej górnej partii wieży, chociaż większość otaczającej zabudowy przestała istnieć. Po wojnie służył jako lazaret wojskowy, następnie magazyn. Budynek odrestaurowano w latach 1978–1980 (projekt Pawła Gorbacza) jako salę koncertową Filharmonii Kaliningradzkiej (ros. Kaliningradskaja obłastnaja fiłarmonija – Калининградская областная филармония), liczącą 400 miejsc. Wkrótce zamontowano 44-głosowe organy, mające 3600 piszczałek (firma Rieger-Kloss z Karniowa w Czechach. Witraże projektował J. Smirnjagin. Zegar zamontowany na wieży pochodzi z wówczas nieużytkowanego kościoła Świętego Krzyża. Filharmonia organizuje doroczne festiwale organowe.

W 1938 roku proboszczem został ks. Paul Hoppe, który pozostał w Kaliningradzie aż do wysiedlenia w 1947 roku. W 1992 roku odrodziła się parafia Świętej Rodziny, jednak nie udało się rewindykować kościoła. Parafia skupiająca katolików głównie pochodzenia litewskiego i niemieckiego korzysta z prowizorycznych zabudowań, wzniesionych nad brzegiem Pregoły, w pobliżu dawnego Szpitala Lipnickiego (ul. Lesopilnaja, ros. ул. Лесопипьная).


238th Street

238th Street – stacja początkowa metra nowojorskiego, na linii 1. Znajduje się w dzielnicy Bronx, w Nowym Jorku i zlokalizowana jest pomiędzy stacjami Van Cortlandt Park – 242nd Street i 231st Street. Została otwarta 1 sierpnia 1908.


Christopher Street – Sheridan Square

Christopher Street – Sheridan Square – stacja metra nowojorskiego, na linii 1 i 2. Znajduje się w dzielnicy Manhattan, w Nowym Jorku i zlokalizowana jest pomiędzy stacjami 14th Street i Houston Street. Została otwarta 1 lipca 1918.


Robert Schumann

Robert Schumann (ur. 8 czerwca 1810 w Zwickau w zachodniej Saksonii, zm. 29 lipca 1856 w Endenich) – niemiecki kompozytor, krytyk muzyczny i autor artykułów poświęconych muzyce. Uznawany za jednego z najbardziej wpływowych twórców epoki romantyzmu. Do najważniejszych kompozycji Schumanna należą wczesne cykle miniatur fortepianowych z lat 1832–39, kiedy komponował niemal wyłącznie utwory na fortepian solo oraz liczne pieśni, spośród których większość napisał w roku 1840, przez biografów zwanym „Rokiem pieśni”. Od roku 1841 pisał głównie utwory orkiestrowe i kameralne; pozostawił po sobie pięć symfonii (w tym jedną niedokończoną), liczne uwertury, koncerty i sonaty oraz obszerną spuściznę literacką - przede wszystkim recenzje muzyczne, które publikował w magazynie "Neue Zeitschrift für Musik" w latach 1834–1843. Był mężem Klary Schumann z d. Wieck, znanej pianistki i kompozytorki, z którą miał ośmioro dzieci. Przyjaźnił się z Felixem Mendelssohnem, Johannesem Brahmsem i Josephem Joachimem. Początkowo związany z Lipskiem, następnie Dreznem i Düsseldorfem, ostatnie dwa lata życia spędził w zakładzie dla nerwowo chorych w Endenich k. Bonn.


Iwan Bukawszyn

Iwan Bukawszyn, ros. Иван Александрович Букавшин (ur. 3 maja 1995 w Rostowie nad Donem, zm. 12 stycznia 2016 w Togliatti) – rosyjski szachista, arcymistrz od 2011 roku.


Nissan NV400

Nissan NV400 – samochód dostawczy marki Nissan produkowany we współpracy z koncernami Renault i General Motors. Auto zastąpiło model Interstar. Produkcja odbywa się we francuskim mieście Batilly razem z bliźniaczymi modelami Oplem Movano i Renault Master.

Prezentacja pojazdu miała miejsce podczas targów samochodów użytkowych w Hanowerze w 2010 roku. Auto zostało zaprojektowane przez Europejskie Centrum Projektowe Nissana. Samochód otrzymał charakterystyczny dla użytkowych modeli Nissana grill przedni. W przeciwieństwie do modeli bliźniaczych pojazd różni się m.in. maską silnika, zderzakami, atrapą chłodnicy i reflektorami ze zintegrowanymi światłami do jazdy dziennej.

W 2014 roku przeprowadzono delikatną modernizacją pojazdu. Pod maskę NV400 trafiła powiększona gama silników 2.3 wyposażonych w jedną lub dwie turbosprężarki (BiTurbo). Silnik wyposażony w jedną turbinę generuje moc 110 lub 125 KM, a wyposażony w dwie turbiny 135 lub 163 KM. Do oferty dołączył także silnik o mocy 150 KM wyposażony w jedną turbosprężarkę. Przy okazji modernizacji do listy wyposażenia dodano m.in. funkcję Extended Grip która współpracuje z systemem ESC w celu poprawy właściwości trakcyjnych w trudnych warunkach oraz system wspomagania ruszania pod górę, szerokokątne lusterko zamontowane w osłonie przeciwsłonecznej pasażera. Udoskonalono także system audio z radiem cyfrowym wyposażonym w system Bluetooth.


Monte Carlo Resort and Casino

Monte Carlo Resort and Casino – superluksusowy hotel i kasyno, położony przy bulwarze Las Vegas Strip w Paradise, w stanie Nevada. Kompleks jest operowany przez korporację MGM Resorts International. Nazwa obiektu odnosi się do słynnego Place du Casino w Monte Carlo.

Monte Carlo Resort and Casino otrzymał wyróżnienie Czterech Diamentów AAA.


Niesamowity Spider-Man

Niesamowity Spider-Man (oryg. "The Amazing Spider-Man") – amerykański fantastycznonaukowy film akcji na podstawie serii komiksów o superbohaterze o tym samym imieniu wydawnictwa Marvel Comics. Za reżyserię odpowiadał Marc Webb na podstawie scenariusza Jamesa Vanderbilta, Alvina Sargenta i Steve’a Klovesa. Tytułową rolę zagrał Andrew Garfield, a obok niego w głównych rolach wystąpili: Emma Stone, Rhys Ifans, Denis Leary, Campbell Scott, Irrfan Khan, Martin Sheen i Sally Field.

Peter Parker zostaje ugryziony przez genetycznie zmodyfikowanego pająka, wskutek czego zyskuje nowe nadludzkie zdolności podobne do pajęczych i postanawia ocalić miasto przed tajemniczym wrogiem, Jaszczurem.

Światowa premiera filmu miała miejsce 13 czerwca 2012 roku w Tokio. W Polsce zadebiutował on 4 lipca tego samego roku. Film przy budżecie 230 milionów dolarów zarobił ponad 757 milionów. Otrzymał on przeważnie pozytywne oceny od krytyków. Jest to reboot trylogii Sama Raimiego z Tobeyem Maguire’em w roli głównej zapoczątkowany filmem "Spider-Man" z 2002 roku. Powstała jego kontynuacja "Niesamowity Spider-Man 2" z 2014, a dwa kolejne filmy zostały ostatecznie anulowane. Po drugim filmie studio zdecydowało się na kolejny reboot jako część franczyzy Marvel Cinematic Universe z Tomem Hollandem w roli Spider-Mana.


Willa Wernera w Göteborgu

Willa Wernera w Göteborgu (szw. "Wernerska villan") - zabytkowa neorenesansowa willa w dzielnicy Göteborga Lorensberg, mieszcząca się przy Parkgatan 25. Wcześniej znana pod nazwą "Vita Palatset" - Biały Pałac.

Projekt rezydencji wykonał szwedzki architekt Adrian Crispin Peterson na zlecenie kupca Olofa Wijka. Trzykondygnacyjna, neorenesansowa willa z cegły, powstała w latach 1886-1889. Budynek ozdobiony granitowymi kolumnami i udekorowany medalionami oraz mitologicznymi płaskorzeźbami, o boniowanej dolnej kondygnacji, uchodził za najbardziej reprezentacyjny w Göteborgu, zaraz po budynku giełdy - Börsen. W rezydencji gościł król Oskar II.
Po śmierci Olofa Wijka, w posiadanie willi wszedł jego najstarszy syn, Carl Olof. Po jego przeprowadzce do Londynu, właścicielem domu został młodszy syn Olofa, kapitan Hakon Wijk.

W 1915 willę kupił przedsiębiorca Gustaw Werner z AB Werner & Carlström (przedsiębiorstwo zajmujące się importem i sprzedażą bawełny oraz wełny) i urządził ją w stylu secesyjnym.

Werner zmarł w 1948, a w testamencie budynek przepisał miastu Göteborg. Willa mogła jednak wejść w posiadanie miasta dopiero po śmierci jego dwóch sióstr, Hildy i Marii. Maria zmarła w 1956 r. w wieku 103. lat, a Hilda rok później, w wieku lat 94. Willa Wernera od lat 50. XX w. jest własnością miasta.

Obecnie w willi mieszczą się biura organizacji "Västsvenska Industri- och Handelskammaren", fundacji "Hasselblad center" oraz pracowni architektonicznej.

Willa Wernera od 1968 r. widnieje w szwedzkim rejestrze zabytków


Riot Games

Riot Games – amerykańskie studio zajmujące się produkcją gier komputerowych, założone w 2006 roku w Culver City w stanie Kalifornia.

Riot Games został założony przez Marca Merrilla i Brandona Becka – dwóch przyjaciół, którzy poznali się w Szwajcarii. Zdecydowali się na współpracę w kierowaniu nowo stworzonym studiem, celując w dość doświadczoną grupę odbiorców. W lipcu 2008 roku przedstawiciele przedsiębiorstwa oświadczyli, że zebrano 7 milionów dolarów na rozpoczęcie produkcji debiutanckiego dzieła.

W 2009 roku Riot Games stworzyło i wydało bezpłatną grę wieloosobową "League of Legends", mocno wzorowaną na modyfikacji gry "Warcraft III: Reign of Chaos" zatytułowanej "Defense of the Ancients". W stosunku do obiektu swej inspiracji reżyser Tom Cadwell dążył do uczynienia swojego dzieła przystępniejszym. Już w ciągu roku od wydania "League of Legends" została pobrana ponad milion razy. Doceniło ją także jury przyznające nagrody Game Developers Choice Awards.

Dzięki sukcesowi, który odniosła gra "League of Legends", w 2011 roku Riot Games zostało przejęte przez chińskie przedsiębiorstwo Tencent. Ze względu na fenomen wywołany przez swój flagowy produkt, będący oficjalną dyscypliną sportu elektronicznego, Riot Games zostało w 2013 roku umieszczone przez pismo „Game Developer” na liście 30 najlepszych producentów gier komputerowych wszech czasów.


Ołeksandr Berdnyk

Ołeksandr Berdnyk, Ołeś Berdnyk (ur. 27 listopada 1926, zm. 18 marca 2003) – ukraiński pisarz-fantasta, autor ponad 20 powieści. Dysydent, w latach 1950–1955 więziony za skrytykowanie kampanii „walki z kosmopolityzmem”, ułaskawiony na fali chruszczowowskiej „odwilży”, współzałożyciel Ukraińskiej Grupy Helsińskiej (1976).


Ouémé

Ouémé – rzeka w Beninie. Rzeka wypływa z pasma górskiego Atakora, w północno-zachodniej części kraju i płynie w kierunku południowym. W dolnym biegu Ouémé rozdziela się na dwie odnogi: zachodnią, uchodzącą do jeziora Nokoué, skąd dalej jej wody trafiają do Zatoki Beninu w rejonie Kotonu oraz wschodnią, do laguny w rejonie Porto-Novo.

Rzeka ma długość ok. 500 km a jej głównymi dopływami są rzeki Zou i Okpara.

Brzegi Ouémé porośnięte są lasami deszczowymi. Na rzece rozwinęło się rybołówstwo, a w jej dolinie uprawiane jest proso oraz jams.


Missing You

Missing You – singel promocyjny amerykańskiej grupy muzycznej "The Black Eyed Peas", pochodzący z jej piątego studyjnego albumu "The E.N.D".

Singel wydany został 7 czerwca 2010, przez Interscope Records. Piosenkę napisali Will.i.am, Jean Baptiste, Printz Board, Fergie, Taboo i Apl.de.ap. Piosenkę nagrano w stylu hip-hopu i electropopu. Producentem jest Printz Board. Piosenka zyskała wielkie uznanie Airplay we Francji i Australii. Osiągnęła numer 8. na oficjalnych francuskich "Airplay Chart" i 21. na francuskim "Digital Chart". Remix Singel został wydany w Australii sklepie iTunes 13 czerwca 2010.


Mario Tullio Montano

Mario Tullio Montano (ur. 7 lutego 1944 w Montecatini Terme, zm. 27 lipca 2017 w Livorno) – włoski szermierz, szablista. Dwukrotny medalista olimpijski.

Pochodził z rodziny, z której wywodzi się kilku medalistów olimpijskich w szermierce. Był bratankiem Aldo, bratem Carlo i Tommaso, kuzynem Mario Aldo oraz wujem Aldo. Brał udział w dwóch igrzyskach (IO 72, IO 76), na obu zdobywał medale w drużynie. Triumfował w 1972, cztery lata później reprezentacja Włoch przegrała olimpijski finał z szermierzami radzieckimi. W drużynie trzykrotnie stawał na najniższym stopniu podium mistrzostw świata (1971, 1973, 1974).


Parenthood

Parenthood (2010-2015) – amerykański serial telewizyjny na podstawie filmu pt. Spokojnie, tatuśku z 1989 roku. Jest drugim serialem telewizyjnym oparty na tym filmie, pierwszy powstał w 1990 roku.

W USA serial miał premierę 2 marca 2010. Początkowo premiera miała mieć miejsce wcześniej, 23 września 2009, jednak została przesunięta ze względu na chorobę Maury Tierney. Miała ona odgrywać jedną z głównych ról, jednak z powodu raka piersi aktorka zrezygnowała z roli. Jej miejsce zajęła znana z Kochanych kłopotów Lauren Graham. W Polsce serial jest wyświetlany na kanale TLC.


Eerste klasse (1972/1973)

Eerste klasse (1972/1973) była 70. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Belgii. W rozgrywkach brało udział 16 zespołów. Tytułu nie obroniła drużyna RSC Anderlecht. Nowym mistrzem Belgii został zespół Club Brugge.


Eerste klasse (1975/1976)

Eerste klasse (1975/1976) była 73. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Belgii. W rozgrywkach brało udział 19 zespołów. Tytułu nie obroniła drużyna RWD Molenbeek. Nowym mistrzem Belgii został zespół Club Brugge.


Wojna domowa w Libii

Wojna domowa w Libii (zwana również rewolucją libijską) – wojna domowa rozpoczęta po wystąpieniu opozycji przeciwko złej sytuacji materialnej, bezrobociu, korupcji, ograniczaniu swobód obywatelskich oraz długoletnim rządom Mu’ammara al-Kaddafiego. Protesty zapoczątkowane 15 lutego pod wpływem udanych rewolucji w Tunezji i Egipcie przerodziły się w wojnę domową i interwencję zbrojną NATO.

Do pierwszych wystąpień pod wpływem sytuacji w innych krajach arabskich doszło w styczniu 2011 roku. Libijska sytuacja społeczno-polityczna przedstawiała się na niekorzyść rządu, podobnie jak w krajach objętymi rewolucją. Wówczas rząd, obawiając się wzmocnienia protestów, obniżył podatki i cła na krajowe oraz importowane produkty żywnościowe. Protesty wznowiono jednak 15 lutego, po obaleniu prezydenta Egiptu, Husniego Mubaraka. 17 lutego zorganizowano tzw. "Dzień Gniewu" – masowe antyrządowe wystąpienia w całym kraju.

Doszło wówczas do pierwszych walk zbrojnych. Do walki przeciwko rebeliantom Muammar Kaddafi zaciągnął zagranicznych najemników. 21 lutego w Trypolisie doszło do masakry protestujących, w której zginęło ok. 300 osób. Tego samego dnia rebelianci zajęli miasto Bengazi, które później stało się siedzibą władz powstańczych. 22 lutego Kaddafi przemówił do narodu, grożąc śmiercią każdemu, kto wykaże się nielojalnością i przystąpi do walki z siłami rządowymi.

24 lutego rozpoczęła się ofensywa rebeliantów na obu frontach – zachodnim (trypolitańskim) i wschodnim (cyrenajskim). W wyniku sukcesów rebeliantów na frontach i buntów kolejnych miast, rząd ogłosił podwyżkę płac. 26 lutego Mustafa Muhammad Abd al-Dżalil, minister sprawiedliwości w rządzie Muammara Kaddafiego, który ustąpił ze stanowiska 21 lutego, w Bengazi powołał Narodową Radę Tymczasową. Tego samego dnia RB ONZ wprowadziła rezolucję nr 1970, która zamroziła wszelkie aktywa Kaddafiego.

W reakcji na bunt miast w górach Dżabal Nafusa na froncie trypolitańskim, siły rządowe rozpoczęły tam 1 marca ofensywę, w której wyniku jeszcze tego samego dnia odbiły największe miasto w regionie – Gharjan. W kolejnych dniach walki wygasały i opierały się na oblężeniu miast – Az-Zintanu, Jafranu oraz Nalutu.

Na początku marca rebelianci kontrolowali cały wschód kraju i zapowiedzieli marsz na Trypolis. Wówczas zarządzono mobilizację w wojsku narodowym i 6 marca ruszyła rządowa ofensywa. Rebelianci tracili kolejne miasta – Bin Dżawwad (6 marca), Ras al-Unuf (10 marca), Zuwara (14 marca), Marsa al-Burajka (15 marca), Adżdabija (17 marca). Rebelianci zostali zepchnięci do Bengazi. Podczas prowadzenia militarnej operacji przez wojska Kaddafiego, arena międzynarodowa debatowała nad wprowadzeniem strefy zakazu lotów nad Libią i ewentualną interwencją wojskową. Gdy wojska Kaddafiego stanęły u bram Bengazi, RB ONZ wprowadziła rezolucję nr 1973, która zakazywała lotów libijskich samolotów bojowych bombardujących zarówno pozycje rebeliantów, jak i cywilów. Dzień po tym, 18 marca, rząd ogłosił jednostronne zawieszenie broni, którego jednak nie zamierzał przestrzegać.

Realizując postanowienia rezolucji ONZ nr 1973, 19 marca 2011 roku, kilka państw rozpoczęło militarną „operację reagowania kryzysowego”, mającą na celu egzekucję zakazu lotów nad Libią. W wyniku ataków za pomocą pocisków manewrujących i uderzeń powietrznych lotnictwa, zniszczeniu uległa większość libijskiego systemu przeciwlotniczego. 20 marca libijskie władze ogłosiły kolejne zawieszenie broni, które także nie było przestrzegane. W czasie kiedy siły koalicji bombardowały kolejne cele w Libii, siły powstańcze prowadziły z Bengazi kontrnatarcie na zachód.

W dniach 26–27 marca rebelianci zajęli wszystkie miasta portowe we wschodniej Libii, które siły rządowe odbiły podczas swojej ofensywy – Adżdabija i Marsa al-Burajka (26 marca), Ras al-Unuf i Bin Dżawad (27 marca). Tym samym sytuacja na froncie wschodnim powróciła do stanu sprzed 6 marca. Jednak 28 marca kontrofensywa została zatrzymana pod Syrtą, rodzinnym miastem Muammara Kaddafiego. Dzień później lojaliści rozpoczęli uderzenie na wschód. Wojsko zajęło Bin Dżawad (29 marca) i Ras al-Unuf (30 marca).

31 marca NATO przejęło dowództwo nad operacją międzynarodową od koalicji państw zachodnich. Wraz z początkiem kwietnia sytuacja na froncie cyrenajskim stabilizowała się. Ofensywa sił rządowych została wyhamowana w Marsa al-Burajce, która została ostatecznie zdobyta przez lojalistów 6 kwietnia. Następnie wojsko atakowało Adżdabiję, jednak szturm został odparty 11 kwietnia. Po tym dochodziło do pojedynczych potyczek na pustyni między Marsa al-Burajką i Adżdabiją.

Z kolei na froncie zachodnim wojsko oblegało cztery miasta: Nalut, Zintan, Jafran oraz Misratę. W tym ostatnim trwały nieustanne krwawe walki i katastrofalny kryzys humanitarny. 21 kwietnia rebelianci przejęli kontrolę na przejściem granicznym z Tunezją w Wazin. 23 kwietnia siły rządowe odbiły oblegany Jafran, rozpoczęły oblężenie utraconego Wazzinu, który został przejęty przez nich 28 kwietnia. 29 kwietnia siły Kaddafiego przekroczyły granicę z Tunezją. Tam doszło do bitwy z armią tunezyjską, która pokonała wojsko libijskie. Po tym wydarzeniu przejście w Wazzinie było ponownie kontrolowane przez rebeliantów.

Siły NATO oprócz codziennych bombardowań infrastruktury wojska atakowały rezydencje samego Muammara Kaddafiego. Do pierwszego nalotu na kompleks budynków rządowych w Trypolisie doszło 25 kwietnia. Kolejne podobne uderzenie miało miejsce 30 kwietnia. Zginął w nim syn libijskiego przywódcy – Saif al-Arab Kaddafi.

Na początku maja rozpoczęła się ostatnia fazy bitwy o Misratę. Po wielomiesięcznym oblężeniu rebelianci 11 maja ogłosili zwycięstwa w mieście i jednocześnie ruszyli z natarciem na zachód w kierunku stolicy. Mimo powietrznej pomocy NATO marsz na zachód został przez siły Kaddafiego przerwany już w połowie maja. Tym samym walki toczyły się na przedpolach Misraty, co pozwoliło lojalistom na wyprowadzanie pojedynczych ataków na miasto, które zostało w znacznym stopniu zniszczone podczas oblężenia.

Pod koniec maja alianci zintensyfikowali naloty na Trypolis. Każdą noc atakowano kompleks rezydencji i biur rządu libijskiego, bunkry oraz infrastrukturę wojskową sił libijskich. 1 czerwca Sojusz przedłużył mandat misji do września. 4 czerwca NATO po raz pierwszy użyło w akcji militarnej w Libii śmigłowców bojowych.

W maju aktywność lojalistów na froncie Dżabal Nafusa spadła. Armia jednak nadal ostrzeliwała za pomocą rakiet oblegane miasta. W czerwcu inicjatywę przejęli rebelianci. Zabezpieczali elektrownie i pola naftowe. 6 czerwca po ciężkich walkach zdobyli kontrolę nad Jafranem. W dniach 11-12 czerwca opozycjoniści dokonali szturmu na Az-Zawiję leżącą 50 km od stolicy, jednak zostali pokonani przez wojsko narodowe. Tymczasem sytuacja pod Misratą stała się patowa. Obie strony dokonywały bezskutecznych ataków na tyły wroga. Do końca czerwca rebelianci zdobyli kontrolę nad niemal całym regionem gór Dżabal Nafusa.

27 czerwca Międzynarodowy Trybunał Karny (MTK) w Hadze wydał nakaz aresztowania Muammara Kaddafiego, oraz jego syna Kadafiego Saifa Al-Islama, a także szefa libijskiego wywiadu Abdullaha Al-Senussiego. Wniosek o aresztowanie Libijczyków za podejrzenie o popełnienie zbrodni przeciwko ludzkości został wystosowany w maju przez głównego prokuratora trybunału Luisa Moreno-Ocampo.

W połowie lipca rebelianci ruszyli z ofensywą na froncie wschodnim oraz południowym. Po kilku dniach ciężkich walk o Marsę al-Burajkę, rebelianci co prawda dostali się do miasta, jednak zostało ono silnie zaminowane i pod wpływem nieustannych ataków ze strony wroga zostali 21 lipca zmuszeni do odwrotu. Dokładnie tydzień po bitwie zamordowano dowódcę rebeliantów – generała Abdula Fataha Junisa. Natomiast na froncie południowym rebelianci zabezpieczyli kilka miast, poruszając się ze wschodu za zachód. Tymczasem Narodowa Rada Tymczasowa z Bengazi uzyskiwała coraz większe uznanie na arenie międzynarodowej.

Pod koniec lipca rebelianci rozpoczęli ofensywę w Dżabal Nafusa, w której wyniku opanowali cały górzysty region. Po zajęciu miasta Bir al-Ghanem (6 sierpnia), bojownicy ruszyli na Az-Zawiję, do której dotarli 13 sierpnia. Tymczasem, kiedy bojownicy walczyli o Az-Zawiję i prowadzili kampanię na wybrzeżu, oddział z Dżabal Nafusa zajął największe miasto tego regionu – Gharjan (15 sierpnia). 17 sierpnia rebelianci weszli do Sabraty, dzień później do Zuwary. 19 sierpnia padł Zalitan oraz Marsa al-Burajka na froncie wschodnim. 20 sierpnia rebelianci zwyciężyli w Az-Zawiji, a jedna z brygad powstańczych dotarła do Trypolisu, gdzie rozpoczęła się bitwa o kontrolę nad stolicą kraju. Rebelianci opanowali całkowicie miasto 28 sierpnia. Dwa dni wcześniej przeniosła tam swoją siedzibę Narodowa Rada Tymczasowa. Powstańcy rozpoczęli operacje przejmowania pozostałych części kraju i poszukiwania Muammara Kaddafiego.

W połowie września siły lojalistów kontrolowały ok. 10–15% powierzchni kraju. Na północy rebelianci odizolowali i otoczyli miasta Bani Walid oraz Syrtę. 21 września powstańcy zdobyli Sabhę, największe miasto w południowej Libii. W Fazzanie ostatnim bastionem sił Kaddafiego była gmina Ghat, która została opanowana do końca września.

W październiku ciężkie walki trwały o dwa ostatnie bastiony rządu Muammara al-Kaddafiego – Bani Walid oraz Syrtę. Pierwsze z tych miast zostało zdobyte przez siły rebeliantów 17 października, natomiast Syrta 20 października. Tego samego dnia, po ataku lotniczym NATO na konwój kilkudziesięciu pojazdów opuszczających miasto i późniejszej wymianie ognia pomiędzy rebeliantami a ocalałymi lojalistami, zabity został pojmany wcześniej Mu’ammar al-Kaddafi. Oficjalnie nowe władze wyzwolenie Libii ogłosiły w Bengazi 23 października 2011. Ten dzień uznaje się za zakończenie wojny domowej.


Ingo Schmitt

Ingo Schmitt (ur. 30 lipca 1957 w Berlinie) – niemiecki polityk i prawnik, od 1999 do 2005 poseł do Parlamentu Europejskiego, deputowany do Bundestagu.


Most Turecki w Kamieńcu Podolskim

Most Turecki w Kamieńcu Podolskim (ukr. "Замковий міст", "Zamkowyj mist") – most drogowy w Kamieńcu Podolskim, na Smotryczu, kamienny, wzniesiony przed 1494 lub w czasach Zygmunta I Starego; łączy Stary Zamek ze Starym Miastem.

Murowany most najprawdopodobniej zbudowano pod koniec XV wieku lub w wieku XVI na polecenie króla Zygmunta I Starego. Nie ma przekonujących dowodów na to, że istniała w tym miejscu wcześniej konstrukcja murowana. Pierwotnie był to most wspierający się na arkadach. U jego krańców stały dwie nadbramne baszty od strony zamku Baszta św. Anny z Bramą Stanisława Augusta i druga od wschodu zniszczona przez Turków w 1672 r. Pierwszym znanym architektem prowadzącym na nim prace był Hiob Bretfus, który pracował przy nim w 1544 roku przebijając w skałach pod mostem kanał. Most został poważnie zniszczony podczas tureckiego oblężenia w 1672 roku. W 1685 roku jego arkady zostały obmurowane przez 500 okupujących miasto Turków. W ten sposób powstała w miejsce arkad jednolita ściana. Po odzyskaniu przez Polskę Kamieńca, w 1715 roku przeprowadzono jego częściowy remont. Ponowny remont wykonano na koszt króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1766 roku na pamiątkę czego w południowej części muru umieszczono napis: „Sucurrendo ruinae, Stanislaus Augustus Rex Poloniae, proprio sumptu A.D. MDCCLXVI” (Podniósł z ruin, Stanisław August król Polski, własnym kosztem, Roku Pańskiego 1766). Aż do XIX wieku prowadziła po nim najważniejsza droga do miasta. W 1942 roku został częściowo poszerzony przez Niemców.


Greyfriars Bobby

Greyfriars Bobby (ur. ok. 1856, zm. 14 stycznia 1872) – pies rasy skye terrier, który czuwał przez niemal 14 lat przy grobie swego właściciela Johna Graya w Edynburgu. Jego postać została upamiętniona w formie pomnika i płyty, pojawia się także w książkach, filmach, oraz grach komputerowych.


Most Chaotianmen

Most Chaotianmen (chin. upr. 朝天门长江大桥, chin. trad. 朝天門大橋, pinyin "Cháotiānmén Dàqiáo") – most łukowy o najdłuższym obecnie głównym przęśle na świecie, wynoszącym 552 metry, znajdujący się w Chongqing w Chinach, stanowiący przeprawę nad rzeką Jangcy. Nowoczesny obiekt mostowy złożony z konstrukcji kratownicowej wykonanej z belek stalowych. Pomost obiektu składa się z dwóch poziomów, na górnym poziomie o szerokości 36,5 metrów znajduje się sześć pasów ruchu oraz dwa chodniki, natomiast na dolnym poziomie znajdują się dwie linie tramwajowe po dwa pasy torów. Most otwarto 30 kwietnia 2009 roku, mimo że jego budowę zakończono dzień wcześniej, koszt budowy wyniósł około 300 mln dolarów amerykańskich.


Sports Champions

Sports Champions – sportowa gra na konsolę PlayStation 3 wydana 17 września 2010 roku przez Sony Computer Entertainment. Do obsługi gry potrzebny jest kontroler ruchu Sony – PlayStation Move. Po dwóch latach doczekała się kontynuacji.


Pomnik ku czci Chińczyków z Tian’anmen

Pomnik ku czci Chińczyków z Tian’anmen (Pomnik ku czci Chińczyków z Tien-An-Men, Pomnik ofiar pacyfikacji na placu Tiananmen) – pomnik we Wrocławiu przy ulicy Oławskiej autorstwa Marka Stanielewicza upamiętniający Chińczyków z placu Tian’anmen, na którym w 1989 roku doszło do manifestacji i protestów chińskich studentów. 4 czerwca 1989 na plac wkroczyła chińska armia. Użyto czołgów i broni maszynowej. Według oficjalnych informacji, zginęło 241 osób, a około 7 tysięcy zostało rannych; niektóre źródła mówią o kilku tysiącach zabitych. Obecny pomnik stanowi replikę zniszczonego w 1989 roku pomnika autorstwa Igora Wójcika, Roberta Jezierskiego i Joanny Czarneckiej. Powstał podczas manifestacji grupy opozycjonistów przeprowadzonej w tym miejscu w czerwcu 1989 roku, po wydarzeniach w Chinach. Przybrała ona formę miasteczka namiotowego nazwanego "Obozem Żywego Protestu". Na zakończenie manifestacji odsłonięto poprzedni pomnik. Następnego dnia został on usunięty przez „nieznanych sprawców”.

Pomnik ma formę płyty z brukiem, na której leży przewrócony rower, przez bruk prowadzi wyraźny ślad po gąsienicy czołgowej, a rower wciśnięty jest w bruk.

Pomnik znajduje się pod opieką Zarządu Dróg i Utrzymania Miasta.


Dialekt molizańsko-chorwacki

Dialekt molizańsko-chorwacki – etnolekt z rodziny zachodniej języków południowosłowiańskich zwykle klasyfikowany jako odmiana języka chorwackiego, używany we włoskim regionie Molise, w prowincji Campobasso (Chorwaci molizańscy) oraz w australijskim regionie Perth i w Argentynie. Dialekt ten jest pochodną dialektu sztokawskiego.


Kernell

Kernell – obszar niemunicypalny w Kern County, w Kalifornii (Stany Zjednoczone), na wysokości 79 m.


Vinateros

Vinateros – stacja metra w Madrycie, na linii 9. Znajduje się w dzielnicy Moratalaz, w Madrycie i zlokalizowana jest pomiędzy stacjami Estrella i Artilleros. Została otwarta 31 stycznia 1980.


Duńska 1. division w piłce nożnej (1934/1935) był 23. sezonem mistrzostw Danii w piłce nożnej. Liga liczyła 10 zespołów. Tytuł obroniła drużyna Boldklubben af 1893.


Mass Effect 3

Mass Effect 3 – fabularna gra akcji, trzecia część serii "Mass Effect", stworzona przez studio BioWare, wydana przez Electronic Arts równocześnie na platformach Microsoft Windows, Xbox 360 (z obsługą Kinecta) i PlayStation 3. Ogłoszona została 11 grudnia 2010 roku, a wersja demonstracyjna została udostępniona 14 lutego 2012 roku. Premiera gry nastąpiła 6 marca 2012 roku w Ameryce Północnej i 9 marca 2012 roku w Europie. W Polsce i Australii ukazała się 8 marca 2012 roku, a w Japonii 15 marca 2012 roku. "Mass Effect 3" w przeciwieństwie do poprzednich części nie został wydany w pełnej polskiej wersji językowej z dubbingiem, a jedynie z polskimi napisami.

Casey Hudson, reżyser gry, stwierdził, że „produkcja "Mass Effect 3" jest znacznie prostsza, ponieważ nie trzeba martwić się o kontynuowanie historii w następnej części”. Chociaż gra stanowi zwieńczenie przygód komandora Sheparda, nie będzie ostatnią częścią serii – twórcy zapowiedzieli jej kontynuowanie. Podobnie jak w przypadku części drugiej, można rozpocząć ją od zaimportowania zapisu gry z poprzedniczki. Decyzje podjęte przez gracza w pierwszej i drugiej części mają wpływ na ponad tysiąc zmiennych w "Mass Effect 3". Umożliwiono łączenie ze sobą mocy biotycznych oraz technologicznych, walkę w zwarciu, jak również nawiązanie homoseksualnego romansu.

Dostępny jest również osobny tryb dla wielu graczy o nazwie Galaktyczna Wojna (ang. "Galaxy at War"). W rozgrywce uczestniczy maksymalnie czterech graczy; wykonują oni misje, które wpływają na zakończenie kampanii jednoosobowej. Gracze mogą kierować nie tylko postaciami ludzkimi, ale także asari, drellami, kroganami, salarianami, quariankami i turianami. Darmowa zawartość do pobrania "Odrodzenie" daje możliwość grania gethami i batarianami, "Rebelia" vorchami i samcami quarian, a "Odwet" volusami.


Angelika Rösch

Angelika Rösch (ur. 8 czerwca 1977 w Berlinie) – niemiecka tenisistka. Osiągnęła w swojej karierze 69. miejsce w światowym rankingu WTA Tour w lutym 2003 roku.

Grając w zawodowych turniejach od 1996 roku, głównie ITF, wygrała pięć turniejów singlowych i sześć deblowych tej rangi.

Jej najlepszym rokiem w karierze był rok 2002, w którym osiągnęła pierwszą setkę rankingu WTA Tour oraz zadebiutowała w turnieju wielkoszlemowym w Wimbledonie. W tym samym roku trzykrotnie pokonała Jelenę Diemientjewą będącą w tym czasie w pierwszej dwudziestce światowego rankingu.


Duńska 1. division w piłce nożnej (1965) był 53. sezonem mistrzostw Danii w piłce nożnej. Liga liczyła 12 zespołów. Tytułu nie obroniła drużyna Boldklubben 1909. Nowym mistrzem Danii został zespół Esbjerg fB.


Duńska 1. division w piłce nożnej (1978) był 66. sezonem mistrzostw Danii w piłce nożnej. Liga liczyła 16 zespołów. Tytułu nie obroniła drużyna Odense BK. Nowym mistrzem Danii został zespół Vejle BK.


Duńska 1. division w piłce nożnej (1985) był 73. sezonem mistrzostw Danii w piłce nożnej. Liga liczyła 16 zespołów. Od następnego sezonu rozgrywki będą zredukowane do 14 ekip. Tytułu nie obroniła drużyna Vejle BK. Nowym mistrzem Danii został zespół Brøndby IF.


Ultrapies

Ultrapies (ang. "Underdog", 2007) – amerykański film familijny, obraz reżyseruje Frederik Du Chau według scenariusza Adama Rifkina. W Polsce został najpierw wydany na DVD, a potem premiera telewizyjna odbyła się 25 marca 2012 roku na kanale Disney XD.

Film powstał na podstawie serialu animowanego "Superpies" z 1964 roku.

Zdjęcia do filmu zostały nakręcone w Providence na Rhode Island (USA).


Gerhard Ebeling

Gerhard Ebeling (ur. 6 lipca 1912 w Berlinie, zm. 30 września 2001 w Zurychu) – niemiecki teolog ewangelicki.

Gerhard Ebeling studiował na Uniwersytecie w Marburgu pod kierunkiem Rudolfa Bultmanna i na Uniwersytecie w Zurychu pod kierunkiem Emila Brunnera. W okresie rządów nazistów był członkiem Kościoła Wyznającego. W latach 1956–1965 i 1968–1979 był profesorem teologii na Uniwersytecie w Zurychu.


81st Street – Museum of Natural History

81st Street – Museum of Natural History – stacja metra nowojorskiego, na linii A, B i C. Znajduje się w dzielnicy Manhattan, w Nowym Jorku i zlokalizowana jest pomiędzy stacjami 86th Street i 72nd Street. Została otwarta 10 września 1932.


Granica libijsko-nigerska

Granica libijsko-nigerska − granica międzypaństwowa pomiędzy Libią i Nigrem o długości 354 kilometrów.

Granica libijsko-nigerska ma 349 km długości i składa się z kilku odcinków linii prostych, które rozdzielają północno-wschodni Niger od południowo-zachodniej Libii. W Nigrze do granicy przylega departament Agadez, natomiast w Libii gmina Marzuk. Granica przebiega przez pustynię Sahara, początek biorąc w trójstyku z Czadem o współrzędnych . Następnie granica biegnie linią prostą w kierunku południowo-zachodnim przez Saharę do punktu , gdzie skręca na północny zachód i kieruje się do trójstyku z Algierią w punkcie . Linia graniczna przecina Zwrotnik Raka. Granica przebiega przez niezamieszkane tereny Sahary, nie prowadzi przez nią żadna droga, która łączyłaby sąsiadujące kraje, a z powodu niekorzystnych warunków klimatycznych przecinają ją jedynie nieliczne karawany tuareskie.

Granica powstała po uzyskaniu niepodległości przez Libię (1951) i Niger (1960), które wcześniej stanowiły kolonie, odpowiednio Włoch i Francji.


WCW World Heavyweight Championship

World Championship Wrestling (WCW) World Heavyweight Championship było tytułem mistrzowskim profesjonalnego wrestlingu promowanym przez federację World Championship Wrestling (WCW) i World Wrestling Federation (WWF). Tytuł był w posiadaniu WCW od 1991 do 2001 roku. Po kupnie całego majątku WCW przez World Wrestling Federation Entertainment, Inc. w marcu 2001, został on jednym z dwóch światowych tytułów w WWF, gdzie nazwa została zmieniona na WCW Championship i finalnie na World Championship w listopadzie. Miesiąc później, tytuł wraz z WWF Championship zostały zunifikowane tworząc Undisputed WWF Championship. 2 września 2002, Big Gold Belt reprezentujący WCW World Heavyweight Championship, został przywrócony przez World Wrestling Entertainment (wcześniej znane jako WWF) w celu reprezentowania World Heavyweight Championship, bez żadnego akronimu w nazwie.


Parlament Narodowy

Parlament Narodowy - jednoizbowy parlament Wysp Salomona z siedzibą w Honiarze. Składa się z 50 deputowanych, wybieranych na czteroletnią kadencję w jednomandatowych okręgach wyborczych.

Obecnym przewodniczącym Parlamentu Narodowego jest Allan Kemakeza.


Korsjowate

Korsjowate ("Corsiaceae") – rodzina roślin jednoliściennych. Bezzieleniowe myko-heterotrofy występujące w runie wilgotnych lasów. Należą tu 3 rodzaje z 30 gatunkami. Jedyny gatunek z rodzaju "Arachnitis" rośnie w Andach boliwijskich i w Chile oraz na Falklandach, rodzaj "Corsia" rośnie w północnej Australii i na okolicznych wyspach, rodzaj "Corsiopsis" znany jest tylko z południowych Chin.


Sudymunt Dorgiewicz

Sudymunt Dorgiewicz (zm. po 15 sierpnia 1434) – możnowładca litewski, syn Dargisa, brata założyciela rodu Radziwiłłów Ościka.


Zapora Chambon

Zapora Chambon – zapora wodna na rzece Romanche w południowo-wschodniej Francji.

Zapora znajduje się na terenie gmin Le Freney-d’Oisans i Mizoën w departamencie Isère w Alpach Francuskich. Została wybudowana w latach 1929–1935. W wyniku spiętrzenia zaporą wód Romanche powstał zbiornik zaporowy Chambon.

Jest to zapora typu ciężkiego. Jej długość wynosi 294 m, wysokość 90 m, a szerokość u podstawy 70 m. Lustro wody znajduje się na poziomie 1040 m n.p.m. W momencie rozpoczęcia piętrzenia wody w zbiorniku zaporowym (24 kwietnia 1935 r.) była to najwyższa zapora wodna w Europie.


Jezioro Chambon

Jezioro Chambon (fr. "Lac du Chambon") – sztuczny zbiornik zaporowy utworzony na rzece Romanche w południowo-wschodniej Francji poprzez przegrodzenie jej biegu zaporą Chambon.

Jezioro znajduje się na terenie gmin Le Freney-d’Oisans i Mizoën w departamencie Isère w Alpach Francuskich. Powstało po wybudowaniu w latach 1929 – 1935 wspomnianej zapory. Piętrzenie wody rozpoczęto 24 kwietnia 1935 r. Zalaniu uległy dawne wsie Le Chambon, Le Dauphin i Le Parizet, położone w dolinie Romanche oraz fragment biegnącej doliną dawnej drogi RN91 z Le Bourg-d’Oisans na przełęcz Lautaret.

Powierzchnia zbiornika wynosi 140 ha, jego maksymalna głębokość 40 m, a objętość ok. 54 mln m³.


Landratura

Landratura (niem. "Landratsamt") – urząd landrata, zarząd powiatowy, jeden z odpowiedników starostwa powiatowego w niemieckich systemach podziału administracyjnego, dawniej w Prusach, także na terenach Polski włączonych bezpośrednio do III Rzeszy.

Landratura, podobnie jak „Starostwo”, jest określeniem potocznie używanym także w innych znaczeniach:
* jako nazwa jednostki administracyjnej zarządzanej przez landrata, czyli powiatu na terenach wchodzących w skład Królestwa Prus,
* jako nazwa budynku będącego siedzibą zarządu powiatowego.

We współczesnych Niemczech w niektórych krajach związkowych landraci i landratury funkcjonują jako organy powiatu ziemskiego (niem. "Landkreis") lub powiatu (niem. "Kreis"), mające podwójną funkcję: samorządu terytorialnego i najniższego szczebla administracji państwowej.


Christiane Weber

Christiane Weber, po mężu Bellmann (ur. 13 lutego 1962 w Dillingen/Saar) – niemiecka florecistka reprezentująca RFN. Dwukrotna mistrzyni olimpijska z Los Angeles (1984) i Seulu (1988), wicemistrzyni (191983) i trzykrotna brązowa medalistka mistrzostw świata (1982, 1986, 1995).

Jej mężem był Achim Bellmann, który uprawiał pięciobój nowoczesny z którym ma dwoje dzieci (jedno z nich zostało szermierzem). Małżeństwo jest po rozwodzie. Po zakończeniu kariery sportowej Weber została chirurgiem w klinice w Langenfeld.


Tramwaje w Kownie

Tramwaje w Kownie – zlikwidowany system komunikacji tramwajowej w litewskim mieście Kowno.

Linię tramwaju konnego w Kownie uruchomiono 24 maja 1892. Tramwaje kursowały po torze o szerokości 1524 mm na trasie Wokzał – Ratusza o długości 3,2 km. Tramwaje zlikwidowano w kwietniu 1929. Do obsługi linii posiadano około 6 wagonów. W latach 1914–1936 w Kownie działał tramwaj parowy.


Lazarus Salii

Lazarus Salii (ur. 17 listopada 1935, zm. 20 sierpnia 1988 w Kororze) – polityk z Palau, od 25 października 1985 roku do 20 sierpnia 1988 roku prezydent kraju. Zmarł śmiercią samobójczą w trakcie pełnienia kadencji i został tymczasowo zastąpiony przez Thomasa Remengesau.


Twierdzenie o izomorfizmie

Twierdzenie o izomorfizmie – twierdzenie matematyczne, szeroko stosowane w algebrze uniwersalnej, mówiące o istnieniu pewnych naturalnych izomorfizmów.

Twierdzenia o izomorfizmie zostały sformułowane w pewnej ogólności dla homomorfizmów modułów przez Emmy Noether w jej dziele "Abstrakter Aufbau der Idealtheorie in algebraischen Zahl- und Funktionenkörpern" („Abstrakcyjne konstrukcje teorii ideałów w algebraicznych ciałach liczbowych i funkcyjnych”) opublikowanej w 1927 roku w Mathematische Annalen. Mniej ogólne wersje tych twierdzeń można znaleźć w pracach Richarda Dedekinda i wcześniejszych pracach Noether.

Trzy lata później Bartel Leendert van der Waerden wydał swoją doniosłą "Algebrę", pierwszy podręcznik algebry abstrakcyjnej, który wykorzystywał (teraz tradycyjne) podejście do przedmiotu: grupy-pierścienie-ciała. Van der Waerden wskazał jako swoje główne źródła wykłady z teorii grup u Noether i algebry u Emila Artina oraz seminarium prowadzone przez Artina, Wilhelma Blaschke, Ottona Shreiera i samego van der Waerdena dotyczące ideałów. Pojawiają się w nim trzy twierdzenia o izomorfizmie nazywane "twierdzeniem o homomorfizmie" oraz, w odniesieniu do grup, "dwoma prawami izomorfizmów".


Ballon d’Alsace

Ballon d’Alsace (1247 m n.p.m., niem. "Elsässer Belchen") – rozległy szczyt górski w południowej części Wogezów, we Francji, na granicy krain historycznych: Alzacji, Lotaryngii i Franche-Comté. W latach 1871–1918 Ballon d’Alsace stanowił granicę francusko-niemiecką.

Na szczycie wznoszą się: kolumna z polichromowaną figurą Matki Boskiej (z 1860 roku), pomnik Joanny d’Arc autorstwa Mathurin Moreau, symbolizujący przywiązanie Francuzów do Alzacji (z 1909 roku), oraz monument upamiętniający francuskich saperów, poległych przy rozminowywaniu ojczyzny (z 1950 roku). Ponadto na Ballon d’Alsace można też obserwować pozostałości dawnych okopów z I wojny światowej oraz wiele znaków starej granicy między Francją i Niemcami (granica z lat 1871-1918).

Szczyt jest punktem widokowym. Jest to jeden z nielicznych szczytów z krótką roślinnością, umożliwiający obserwację we wszystkich kierunkach. Na południe można dostrzec Trouée de Belfort i łańcuch Jura, na wschodzie Schwarzwald zamyka horyzont, na północy szczyty Wogezów, a na północnym zachodzie znajduje się dolina Mozeli.


Avolar

Avolar – meksykańska tania linia lotnicza z siedzibą w Tijuanie. Głównym węzłem jest port lotniczy Tijuana.


Terreiro do Paço

Terreiro do Paço – stacja metra w Lizbonie, na linii Azul. Została otwarta w dniu 19 grudnia 2007 roku wraz ze stacją Santa Apolónia, w ramach rozbudowy linii do dworca kolejowego Santa Apolónia.

Stacja ta znajduje się na "Cais da Alfândega", obsługujących obszar Praça do Comércio i umożliwiając dostępu do Zamku św. Jerzego, katedry w Lizbonie, Casa dos Bicos, kompleksu ministerstw, siedziby gminy Lizbona i dworca rzecznego, łączącego Lizbonę z Barreiro. Projektu architektonicznego jest autorstwa Artura Rosa i João Rodrigues Vieira. Podobnie jak najnowsze stacji metra w Lizbonie, jest przystosowana do obsługi pasażerów niepełnosprawnych.


Something

Something – piosenka zespołu The Beatles, którą w 1968 roku skomponował George Harrison. Ta ballada rockowa wydana została na singlu „Something”/„Come Together” (1969) z podwójną stroną A i na albumie "Abbey Road" (1969). Harrison zadedykował „Something” swojej żonie Pattie Boyd, która rzuciła go dla jego przyjaciela Erica Claptona. Według Franka Sinatry, jest to „najlepsza piosenka o miłości, jaką kiedykolwiek napisano“. „Something” stał się po „Yesterday” drugim najczęściej coverowanym utworem Beatlesów (ponad 150 razy). Otwierający piosenkę wers "Something in the way she moves", Harrison zaczerpnął z piosenki autorstwa amerykańskiego piosenkarza i gitarzysty Jamesa Taylora o takim właśnie tytule, która ukazała się w 1968 na albumie "James Taylor".

Piosenkę wykonywali m.in. Elvis Presley, Shirley Bassey, Frank Sinatra, Tony Bennett, James Brown, Céline Dion, The Miracles, Eric Clapton oraz Joe Cocker. Polskimi wykonawcami piosenki byli Stan Borys i Maryla Rodowicz (oboje na płytach wydanych w Czechosłowacji w latach 1970.).


Ratusz w Kamieniu Pomorskim

Ratusz w Kamieniu Pomorskim – gotycki ratusz miejski w Kamieniu Pomorskim

Obecnie w ratuszu mieszczą się biura urzędu miejskiego.


Bill Turner

Bill Turner (William Turner senior) − fikcyjna postać z filmów Disneya z serii Piraci z Karaibów, ojciec Willa Turnera. Został jedynie wspomniany w pierwszej części filmu, a pojawił się w „Piraci z Karaibów: Skrzynia umarlaka” i „Piraci z Karaibów: Na krańcu świata”. Odtwórcą roli jest Stellan Skarsgård.


Hallgrímskirkja

Hallgrímskirkja (dosł. „kościół Hallgrímura”) – kościół w Reykjavíku, stolicy Islandii. Ma 74.5 m wysokości i jest drugim po Smáratorg 3 pod względem wysokości budynkiem Islandii. Kościół nosi imię islandzkiego poety i duchownego luterańskiego Hallgrímura Péturssona.

Projekt kościoła autorstwa architekta Guðjóna Samúelssona został zatwierdzony w 1937 roku. Budowa kościoła trwała w latach 1945 – 1986. Znajduje się w centrum Reykjavíku, jest widoczny z całego miasta oraz stanowi dobry punkt orientacyjny.

Na wieży kościoła znajduje się punkt widokowy, z którego roztacza się widok na Reykjavík i otaczające go góry.

Przed kościołem znajduje się pomnik Leifa Erikssona. Został on podarowany w 1930 przez Stany Zjednoczone z okazji 1000-lecia Althingu – islandzkiego parlamentu.


Slow

Slow – singel australijskiej piosenkarki Kylie Minogue, pochodzi z albumu Body Language (z 2003 roku).


Wave Ceptor

Wave Ceptor – nazwa modeli zegarków firmy Casio wyposażonych w mechanizm regulacyjny kontrolowany falami radiowymi wysyłanymi z wieży w Mainflingen (sygnał radiowy DCF77) koło Frankfurtu nad Menem w Niemczech, Anthorn w Anglii, Fort Collins w Kolorado, USA albo w Fukushimie lub na wyspie Kiusiu w Japonii. Od 2007 roku dostępny jest również sygnał na terenie Chin w Shangqiu w prowincji Henan o zasięgu 1500 km (częstotliwość fal – 68,5 kHz)

Transmisja danych składa się z 59 bitów, które w sekundowej emisji dostarczają każdorazowo informacje o czasie zegara atomowo-cezowego w Brunszwiku dla następnej minuty. Fale długie nadajnika w Mainflingen (długość fali 3,8 km) bez zakłóceń rozchodzą się w promieniu około 1500 km pokrywając obszar większości Europy. Zgodnie z zapewnieniami producenta zarejestrowano również odbiór fali DCF77 w Asuanie w Egipcie (3600 km). Podobny zasięg mają fale nadawane z Anthorn w Wielkiej Brytanii. Zasięg fal WWVB (teren USA) to 3000 km. Zasięg fal JJY (teren Japonii) to 1000 km.

Poza tym obszarem zegarek wskazuje czas w trybie działania zwykłego zegarka kwarcowego. Gwarantowana przez Casio odległość wynosi 1500 km, jeśli nie ma pomiędzy nadajnikiem a odbiornikiem umieszczonych form geologicznych lub sztucznych blokujących sygnał.

Zegarki te stają się w ten sposób najdokładniejszymi zegarkami na świecie, wskazując czas z dokładnością zegara atomowo-cezowego.

Dokładność tego zegara wynosi 1 sekundę na milion lat (zgodnie z szacunkami naukowców).


Andruszowo

Andruszowo (, "Andrusowo") – wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim, w rejonie monastyrszczinskim.

W 1667 w Andruszowie zawarto rozejm andruszowski, kończący wojnę polsko-rosyjską (1654–1667).


Live at Home

Live at Home – pierwsze koncertowe DVD kanadyjskiego zespołu rockowego Nickelback. Zawiera ono zapis koncertu który się odbył 25 stycznia 2002 w Rexall Place w Edmonton w ramach światowej trasy „Silver Side Up”. Podczas koncertu, w hali obecnych było 25 tysięcy ludzi. Grupa zaprezentowała 5 utworów z krążka „The State”, oraz zdecydowaną większość z płyty „Silver Side Up”. Podczas koncertu grupa wykonała także akustyczny cover grupy Big Wreck „Mistake”, oraz utwór z repertuaru grupy Alice in Chains „It Ain't Like That”, pochodzący z wydanego w 1990 roku albumu „Facelift”. W utworze tym gościnnie zagrał na gitarze i zaśpiewał muzyk grupy Alice in Chains, Jerry Cantrell. Koncert trwał blisko 2 godziny. W sumie w koncertowej setliście znalazło się 14 utworów. Koncert został zarejestrowany w formacie Stereo and 5.1 Surround Sound.

Premiera krążka nastąpiła 29 października 2002 roku. Dystrybucją albumu zajęła się The Island Def Jam Music Group. Płyta „Live at Home” uzyskała w Stanach Zjednoczonych status złotej płyty, przyznany grupie przez RIAA. W Kanadzie album pokrył się podwójną platyną.
Album dodatkowo zawiera fragmenty z innych koncertów, wywiady z członkami zespołu, relacje zza kulis oraz teledyski do trzech utworów. Produkcją albumu zajęli się Amber Cordero, Rick Parashar, Mike Sarkissian, Lewis Weinstein oraz sama grupa.

W roku 2005 na rynku ukazała się specjalna edycja albumu „Silver Side Up”, wzbogacona prócz standardowego CD, o płytę DVD z zapisem tegoż koncertu.


(145768) Petiška

(145768) Petiška – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 62 dni w średniej odległości 2,59 j.a. Została odkryta 12 sierpnia 1997 roku w Obserwatorium Kleť w pobliżu Czeskich Budziejowic przez Miloša Tichego i Zdenka Moravca. Nazwa planetoidy pochodzi od "Eduarda Petiški" (1924-1987), czeskiego poety, scenarzysty i tłumacza. Był on również autorem książek dla dzieci oraz tłumaczem mitów i legend starożytnej Grecji, Mezopotamii i Egiptu. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (145768) 1997 PT2.


(10015) Valenlebedev

(10015) Valenlebedev – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 99 dni w średniej odległości 2,21 au. Została odkryta 27 września 1978 roku w Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym w Naucznym na Półwyspie Krymskim przez Ludmiłę Czernych. Nazwa planetoidy pochodzi od Walentina Lebiediewa, radzieckiego kosmonauty. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (10015) 1978 SA5.


Casimiro Morcillo González

Casimiro Morcillo González (ur. 26 stycznia 1904 w Soto del Real, zm. 30 maja 1971) – pierwszy arcybiskup Madrytu.

Urodził się 26 stycznia 1904 w Soto del Real w Hiszpanii. 25 stycznia 1943 roku został mianowany biskupem tytularnym Agathopolis oraz pomocniczym Madrytu. 13 maja 1950 roku został biskupem Bilbao, a 21 września 1955 arcybiskupem Saragossy.

W 1964 diecezja Madrytu uzyskała tytuł archidiecezji i 24 marca tego roku, po śmierci Leopoldo Eijo y Garaya, Casimiro Morcillo został nominowany pierwszym arcybiskupem Madrytu. Zmarł 30 maja 1971.

Na jego cześć nazwana została jedna ulica w Madrycie, usytuowana w pobliżu Hospital Universitario La Paz.


Ex-Girlfriend

Ex-Girlfriend – singiel amerykańskiego zespołu No Doubt. Piosenkę napisali Tom Dumont, Tony Kanal i Gwen Stefani, a producentem jest Glen Ballard. Utwór pochodzi z albumu "Return of Saturn", wydanego w roku 2000.


Sven Riemann

Sven Riemann (ur. 18 kwietnia 1967 w Berlinie) – niemiecki aktor teatralny i telewizyjny.

Jego ojciec, Werner Riemann był aktorem, asystentem reżysera i członkiem Berliner Ensemble. Po ukończeniu nauki w Meklemburgii odbył obowiązkową służbę wojskową na okres 18 miesięcy. W 1990 roku w Rostocku rozpoczął studia dramatyczne w Wyższej Szkole Muzyki i Teatru (Hochschule für Musik und Theater), które ukończył w 1994.

W latach 1991-94 występował w teatrze miejskim (Volkstheater in Rostock) w musicalu "West Side Story". W 1993 roku wystąpił w spektaklu Goethego "Obywatel Generał" ("Der Bürgergeneral").

Zagrał m.in. w takich serialach jak "Rosamunde Pilcher" (1993), "Od przypadku do przypadku" ("Stubbe - Von Fall zu Fall", 1995), "Miejsce wilka" ("Wolffs Revier", 1995, 1996), "Kobra – oddział specjalny" ("Alarm für Cobra 11 - Die Autobahnpolizei", 1997), "Tatort" (1998), "Ulice Berlina" ("Straßen von Berlin"), "Hallo, doktorze wujku" ("Hallo, Onkel Doc!"), "Telefon 110" ("Polizeiruf 110", 2004), "SOKO Leipzig" (2005), "Praktyki Bülowbogen" ("Praxis Bülowbogen").
W 2003 roku występował w przedstawieniu Edwarda Albee "Zoologiczna opowieść" ("Die Zoogeschichte"), a także w komedii Heinricha von Kleista "Rozbity dzban" ("Der zerbrochene Krug") jako światły pisarz oraz spektaklu von Kleista "Wszyscy" ("Jedermann") jako śmierć i diabeł.

Z żoną Cathrin Sven związany był 12 lat, zanim w 2000 roku wzięli ślub na Jawort w kaplicy w Las Vegas. Para ma dwoje dzieci – Hannesa Jo i Johannę.


BRSK2

BRSK2 – gen kodujący białko kinazy białkowej serynowo-treoninowej. Gen "BRSK2" ("BR serine/threonine kinase 2"), znany też jako PEN11B, C11orf7 i STK29, znajduje się w locus 11p15.5.


Most Gryfitów

Most Gryfitów – jednojezdniowy trójprzęsłowy most drogowy nad Regalicą w Szczecinie w ciągu ul. Floriana Krygiera (DK31) o trzech pasach ruchu i ciągu pieszo-rowerowym.

; Podstawowe dane techniczne
* długość: 227,50 m
* rozpiętość przęseł: 62,50 m/100 m/62,50 m
* szerokość: 19,95 m
* estakady dojazdowe: 100 m i 130 m

28 kwietnia 2006 gmina Miasto Szczecin podpisała umowę z Płockim Przedsiębiorstwem Robót Mostowych na wykonanie dwóch mostów nad Odrą i Regalicą w ciągu 24-27 miesięcy. W międzyczasie główny wykonawca przejęty został przez zagranicznego inwestora i zmienił nazwę na Bilfinger Berger Polska. Pod koniec maja 2008 Prezydent Miasta Szczecina przy współudziale Polskiego Radia Szczecin i szczecińskiej redakcji Gazety Wyborczej ogłosił konkurs na nazwy dla nowych mostów. Rada Miasta Szczecina zatwierdziła wyłonione w konkursie nazwy: most Pomorzan dla mostu nad Odrą Zachodnią oraz most Gryfitów dla przeprawy przez Regalicę.

Tymczasowe wprowadzenie ruchu na moście Gryfitów oraz zamknięcie mostu im. 1 Armii Wojska Polskiego nastąpiło 18 sierpnia 2008. Oficjalne otwarcie mostu dla ruchu nastąpiło 29 sierpnia 2008.


Park Narodowy Dartmoor

Dartmoor, a od 1951 roku Park Narodowy Dartmoor – granitowe kopulaste wzniesienia z okresu karbonu położone na Półwyspie Kornwalijskim w Anglii (Wielka Brytania), na północ od Plymouth w hrabstwie Devon. Największym wzniesieniem jest (High Willhays) o wysokości 621 m n.p.m.


Stanisław Kubicki

Stanisław Kubicki (ur. 7 listopada 1889 w Ziegenhain, zm. 1942 w Berlinie) – polski malarz, grafik, poeta i publicysta, przedstawiciel nurtu ekspresjonizmu w sztukach plastycznych i literaturze.


System Shock

System Shock – gra komputerowa stworzona przez firmę Looking Glass Technologies (później Looking Glass Studios). Gra została wydana w 1994 roku przez Origin, która później została wykupiona przez Electronic Arts.

Druga część, "System Shock 2", została wydana przez EA w 1999 r.

W 2015 roku studio Night Dive Studios wydało remaster gry "System Shock: Enhanced Edition".


Wściekły

Wściekły – polski film kryminalny z 1979 roku w reżyserii Romana Załuskiego nakręcony na podstawie opowiadania Jerzego R. Milicza.

Plenery: Opole, Kraków, Warszawa (Komenda Główna MO przy ul. Puławskiej), Wrocław, Toruń.


USS Bell (DD-95)

USS Bell (DD-95) – amerykański niszczyciel typu "Wickes" będący w służbie United States Navy w czasie I wojny światowej. Patronem okrętu był kontradmirał Henry H. Bell.

Okręt zwodowano 20 kwietnia 1918 w stoczni Bethlehem Shipbuilding Corporation, matką chrzestną była żona sekretarza marynarki Josephusa Danielsa. Jednostka weszła do służby 31 lipca 1918, pierwszym dowódcą został Lieutenant Commander D. L. Howard.

Od sierpnia do listopada 1918 "Bell" konwojował transportowce wojska płynące przez północny Atlantyk. W grudniu był częścią eskorty transportowca "George Washington" przewożącego prezydenta Woodrowa Wilsona z Nowego Jorku do Brestu, gdy ten płynął na konferencję pokojową w Wersalu. Później niszczyciel kontynuował służbę we Flocie Atlantyku do czasu przeniesienia do rezerwy w czerwcu 1920. Okręt został wycofany ze służby w Portsmouth Naval Shipyard 21 czerwca 1922. Jednostka pozostawała poza służbą do sierpnia 1936, gdy została zadeklarowana jako zbędna z powodu limitów ustalonych w londyńskim traktacie morskim z 1930. Następnie została sprzedana na złom.


USS Mugford (DD-105)

USS Mugford (DD-105) amerykański niszczyciel typu "Wickes" będący w służbie United States Navy w okresie po I wojnie światowej. Patronem okrętu był James Mugford.

Stępkę okrętu położono 20 grudnia w stoczni Union Iron Works Company w San Francisco. Zwodowano go 14 kwietnia 1918, matką chrzestną była George H. Fort. Jednostka weszła do służby 25 listopada 1918, pierwszym dowódcą został Lt Comdr. John H. Everson.

"Mugford" dołączył do floty w czasie zimowych manewrów w pobliżu zatoki Guantanamo na Kubie w styczniu 1919. Następnie popłynął na północ w celu przeprowadzenia operacji wzdłuż wybrzeża pomiędzy Nowym Jorkiem a Massachusetts, do 21 listopada. Wtedy opuścił Newport i popłynął do San Diego, gdzie dotarł 22 grudnia. Tam był używany jako tender dla dywizjonu wodnopłatowców i w czasie początków rozwoju lotnictwa morskiego uczestniczył w jego operacjach podczas ćwiczeń w pobliżu wybrzeża Kalifornii. Odwiedził strefę Kanału Panamskiego w grudniu 1920 i styczniu 1921.

Został wycofany ze służby w San Diego 7 czerwca 1922 i sprzedany na złom firmie Schiavone-Bonomo Corporation z Nowego Jorku w 1936.


USS O’Bannon (DD-177)

USS O’Bannon (DD-177) amerykański niszczyciel typu "Wickes" będący w służbie United States Navy w okresie po I wojnie światowej. Patronem okrętu był Presley O’Bannon.

Stępkę okrętu położono 12 listopada 1918 w stoczni Union Iron Works w San Francisco. Zwodowano go 28 lutego 1919, matką chrzestną była Henry O’Bannon Cooper, krewna patrona okrętu. Jednostka weszła do służby 27 sierpnia 1919 w San Francisco, pierwszym dowódcą został Lt. Robert F. Gross.

"O’Bannon” pływał z San Diego na ćwiczenia i manewry wzdłuż wybrzeża Kalifornii i na wodach hawajskich przez cały okres służby. Wiosną 1920 przeprowadził eksperymenty z torpedami, następnie został przesunięty do służby rezerwowej, od czerwca do listopada. Następnie wznowił służbę szkolną. Został wycofany ze służby w San Diego 27 maja 1922. Jednostka została skreślona z listy okrętów floty 19 maja 1936 i sprzedana 29 września 1936.


USS Tingey (DD-272)

USS Tingey (DD-272) amerykański niszczyciel typu "Clemson" będący w służbie United States Navy w okresie po I wojnie światowej. Patronem okrętu był Thomas Tingey.

Stępkę okrętu położono 8 sierpnia 1918 w stoczni Bethlehem Shipbuilding Corporation w Quincy. Zwodowano go 24 kwietnia 1919, matką chrzestną była Mary Velora Arringdale. Jednostka weszła do służby 25 lipca 1919, pierwszym dowódcą został Commander Alfred W. Brown.

Po zakończeniu procesu wyposażeniowego okręt udał się na zachodnie wybrzeże USA i dołączył do 31 Dywizjonu 2 Eskadry 10 Flotylli (ang. Division 31, Squadron 2, Flotilla 10) w San Diego w drugiej części grudnia. Przez następne dwa i pół roku niszczyciel operował z San Diego w ramach Floty Pacyfiku. Przez większość tego okresu służby okręt miał tylko 50% załogi, mając status quasi-rezerwowego okrętu. W czasie służby został w drugiej części 1921 przeniesiony do 29 Dywizjonu 10 Eskadry.

W 1922 nastroje antywojskowe w połączeniu z rządową polityką cięcia kosztów spowodowało, że Marynarka musiała dezaktywować dużą część swoich nowo zbudowanych niszczycieli.

"Tingey" wycofano ze służby 24 maja 1922 i został zakotwiczony w San Diego, gdzie pozostawał przez 14-letni okres nieaktywności. Nazwa okrętu została skreślona z listy jednostek floty 19 maja 1936. Kadłub został sprzedany firmie Schiavone-Bonomo Corporation z Nowego Jorku 29 września 1936 i został zezłomowany w grudniu tego roku.


Metro w Kazaniu

Metro w Kazaniu (ros. "Каза́нское метро", tat. "Казан метросы") jest jednym z najmłodszych systemów metra w Rosji, składa się z jednej linii na której ulokowanych jest 10 stacji. System został otwarty 27 sierpnia 2005 roku w czasie obchodzonej tu 1000. rocznicy istnienia miasta. Kazań dziś jest stolicą Tatarstanu, będącego największym skupiskiem Tatarów w Rosji.
Pomimo że plany budowy narodziły się już w 1987 roku, prace konstrukcyjne ruszyły dopiero dziesięć lat później, ponadto budowa trwała dość powoli, głównie z powodu ograniczonych funduszy z budżetu państwa, który nie finansował już tak hojnie nowych systemów metra, jak było to za czasów istnienia Związku Radzieckiego.
Tunele powstawały za pomocą nowoczesnych maszyn drążących sprowadzanych z zachodu, o średnicy 5,63 metra. Podczas budowy stacji, wykonywano wykop, w którym umiejscawiane były żelbetowe ściany, by na końcu całość zasypać.


Sky 1

Sky 1 (dawniej: "Sky One") – brytyjska stacja telewizyjna, której właścicielem jest British Sky Broadcasting. Została uruchomiona 26 kwietnia 1982 roku. Kanał ten dostępny jest w Wielkiej Brytanii i w Irlandii.

Jest dostępna na platformie cyfrowej Sky Digital na pozycji 106 oraz u operatorów telewizji kablowej Virgin Media na pozycji 121 i UPC Ireland na kanale 114.

Stacja ta posiada obecnie 1,0% udziałów (stan na marzec 2010).


Przedsionek ucha wewnętrznego

Przedsionek ucha wewnętrznego (łac. "vestibulum") – środkowa część błędnika kostnego położona między ślimakiem a kanałami półkolistymi.

Od przyśrodka graniczy z dnem przewodu słuchowego wewnętrznego a od boku z przyśrodkową ścianą jamy bębenkowej. Zawiera on dwa elementy błędnika błoniastego: łagiewkę i woreczek. Z jamą bębenkową połączony jest dwoma otworami: okienkiem przedsionka (dawnej okienko owalne) (łac. "fenestra vestibuli; ovalis"), które od strony jamy bębenkowej zamknięte jest przez podstawę strzemiączka oraz okienkiem ślimaka (dawnej okienko okrągłe) (łac. "fenestra cochleae"). Zamknięte jest ono błoną bębenkową wtórną. Do przodu przedsionek łączy się ze ślimakiem, a do tyłu przechodzi w kanały półkoliste. Na ścianie przyśrodkowej przedsionka znajduje się wąska listewka kostna - grzebień przedsionka (łac. "crista vestibuli"), która dzieli go na dwa zagłębienia: położone ku tyłowi zachyłek eliptyczny (łac. "recessus ellipticus"), w którym spoczywa łagiewka oraz leżące do przodu zachyłek kulisty (łac. "recessus sphericus"), w którym znajduje się woreczek. Wymiar pionowy i strzałkowy przedsionka wynosi 6 milimetrów a poprzeczny 3–4 mm. Ku dołowi grzebień przedsionka rozdwaja się i obejmuje zachyłek ślimakowy (łac. "recessus cochlearis"). Znajduje się w nim kątnica przedsionkowa przewodu ślimaka.

Przyśrodkowo przedsionek połączony jest z przewodem słuchowym wewnętrznym za pośrednictwem plamek sitkowatych (łac."maculae cribrosae"). Plamki sitkowate są obszarami, w których znajdują się liczne małe otworki, przez które do przedsionka przechodzą włókna gałęzi nerwu przedsionkowo-ślimakowego. Plamka sitkowata górna (łac. "macula cribrosa superior") zawiera włókna nerwu łagiewkowego i nerwów bańkowych przedniego i bocznego. Znajduje się ona w części górnej zachyłka eliptycznego, a od strony przewodu słuchowego wewnętrznego odpowiada jej pole przedsionkowe górne. W dolnej części zachyłka eliptycznego mieści się plamka sitkowata dolna (łac. "macula cribrosa inferior"), przez którą przechodzą włókna nerwu bańkowego tylnego, który zmierza kanałem pojedynczym od strony przewodu słuchowego wewnętrznego. Plamka sitkowata środkowa (łac. "macula cribrosa media") znajduje się w zachyłku kulistym przedsionka. Przechodzą przez nią włókna nerwu woreczkowego. Po stronie przewodu słuchowego wewnętrznego odpowiada jej pole przedsionkowe dolne. W centralnej części zachyłka eliptycznego pomiędzy plamkami sitkowatymi górną i dolną znajduje się otwór wewnętrzny kanalika przedsionka (łac. "apertura interna canaliculi vestibuli"), który zawiera przewód śródchłonki. Otwór wewnętrzny kanalika przedsionka dalej przechodzi w wodociąg przedsionka.


Patty Duke

Patty Duke, właśc. Anna Marie Duke (ur. 14 grudnia 1946 w Nowym Jorku, zm. 29 marca 2016 w Coeur d’Alene) − amerykańska aktorka, nagrodzona Oscarem za rolę drugoplanową w filmie "Cudotwórczyni".

W latach 1985–1988 pełniła funkcję prezydenta Gildii Aktorów Filmowych. U Duke rozpoznano zaburzenia afektywne dwubiegunowe w 1982 roku i od tego czasu poświęciła większość swojego czasu na propagowanie i edukowanie społeczeństwa na temat zagadnień zdrowia psychicznego.


Léon Belly

Léon Belly (ur. 1827 w Saint-Omer, zm. 1877 Paryżu) – francuski malarz orientalista.

Zdobył wykształcenie politechniczne, postanowił jednak zostać pejzażystą. Był uczniem Constanta Troyona i barbizończyków. W 1850 wyjechał na ekspedycję archeologiczną na Bliski Wschód, odwiedził Liban, Palestynę i Egipt. Od tej pory tworzył obrazy o tematyce orientalnej. Jego przyjaciółmi byli malarze Alexandre-Gabriel Decamps (1803-1860), Eugène Fromentin (1820-1876), Prosper Marilhat (1811-1847) i Adrien Dauzats (1804-1868).


USS Bowfin (SS-287)

USS Bowfin (SS-287) – amerykański okręt podwodny typu "Balao" z okresu II wojny światowej. Nazwa okrętu pochodzi od ryb z gatunku miękławki - ang. "bowfin".


Spyro 2 – Wrota do Glimmer

Spyro 2 – Wrota do Glimmer – druga części serii komputerowych gier platformowych "Spyro". Gra została wyprodukowana przez Insomniac Games i wydana przez SCEA na konsolę PlayStation. Premiera produkcji w Europie odbyła się 5 listopada 1999 roku pod tytułem Spyro The Dragon 2: Gateway to Glimmer. W Stanach Zjednoczonych gra została wydana pod tytułem Spyro 2: Ripto's Rage!, a w Japonii jako Spyro X Sparx Tondemo Tours.


Kościół Matki Bożej Fatimskiej w Tłuszczu – rzymskokatolicki kościół parafialny należący do parafii pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego, w dekanacie Tłuszcz diecezji warszawsko-praskiej.

Murowany kościół został wybudowany w latach 1932-1933 na miejscu kaplicy istniejącej od 1930 roku. W 1957 roku rozpoczęła się budowa nowego prezbiterium dzięki staraniom proboszcza księdza Władysława Kwaśniewskiego. Świątynia była stopniowo rozbudowywana, aż uzyskała obecną formę. W dniu 13 maja 2010 roku kościół został konsekrowany przez księdza arcybiskupa Henryka Hosera. We wnętrzu znajdują się witraże projektu Pawła Przyrowskiego. Przedstawiają czterech Ewangelistów.

znajduje się w kościelnej jednostce administracyjnej


Marcelová

Marcelová (węg. "Marcelháza") – wieś i gmina (obec) w powiecie Komárno w kraju nitrzańskim na Słowacji.

W 2011 roku populacja wynosiła 3751 osób, około 86% mieszkańców stanowili Węgrzy, 12% Słowacy, 0,4% Romowie.

Wieś pierwszy raz wzmiankowana w 1353 roku jako Kezeu. Część wsi o nazwie Krátke Kesy (przyłączona do Marcelovej w 1942 roku) po raz pierwszy w źródłach pisanych pojawia się jeszcze wcześniej – w 1256 roku.


You Are My Sunshine

„You Are My Sunshine” to popularna piosenka, nagrana po raz pierwszy w 1939 roku. Została ona uznana za jedną z piosenek stanowych amerykańskiego stanu Luizjana, do czego przyczynił się były gubernator Luizjany i jednocześnie muzyk country Jimmie Davis, współautor „You Are My Sunshine”.

W 2003 roku Country Music Television umieściła piosenkę na miejscu #73 listy 100 największych piosenek w muzyce country.


Anton Dohrn

Felix Anton Dohrn (ur. 29 września 1840 w Szczecinie, zm. 26 września 1909 w Monachium) – niemiecki przyrodnik, entomolog, darwinista, założyciel stacji zoologicznej w Neapolu.

Był synem Carla Augusta Dohrna. Studiował na uniwersytetach w Królewcu, Bonn, Jenie i Berlinie. Pod wpływem Ernsta Haeckela zainteresował się ideą ewolucjonizmu. W 1865 roku we Wrocławiu otrzymał tytuł doktorski, a w 1868 roku w Jenie habilitował się. We wrześniu 1873 roku otworzył w Neapolu stację zoologiczną (późniejsza Stazione Zoologica Anton Dohrn).

Jego żoną była Polka Maria Baranowska-Dohrn (1856-1909), tłumaczka.

Zmarł po krótkiej chorobie 26 września 1909 roku w Monachium.


Unipetrol

Unipetrol, a.s. – czeski holding rafineryjny.

Jest spółką akcyjną, której 100% udziałów należy do PKN Orlen. W skład grupy Unipetrol wchodzi m.in. rafineria Paramo, 400 stacji Benzina.

Unipetrol (oficjalna nazwa Unipetrol, a.s.) jest spółką akcyjną, zajmującą się przetwarzaniem ropy naftowej oraz produkcją, dystrybucją i sprzedażą paliw i produktów petrochemicznych – w szczególności tworzyw sztucznych i nawozów – w Czechach i Europie Środkowej. Jest jedynym przetwórcą ropy naftowej w Czechach i zalicza się do dziesięciu największych czeskich firm pod względem wysokości sprzedaży. Firma powstała w 1994 r., a od 2004 r. wchodzi w skład Grupy PKN Orlen, która posiada 94,03% udziałów w spółce. Do Unipetrolu zostały stopniowo włączone spółki Kaučuk, Chemopetrol, Benzina, Paramo, Koramo (w 2003 roku połączone z Paramo), Česká rafinérská, Unipetrol Trade, Spolana i Unipetrol Rafinérie.[2] Do Grupy Unipetrol należą rafinerie i zakłady produkcyjne w Litvínovie i Kralupach nad Vltavou, spółka Paramo – właściciel marki Mogul w Pardubicach i Kolínie, neratovicka spółka Spolana oraz dwa centra badawcze w Litvínovie i Brnie. Unipetrol posiada największą w Czechach sieć stacji benzynowych Benzina, tworzoną przez 406 stacji benzynowych.

Od 3 lipca 2019 r. Prezesem Zarządu spółki jest Tomasz Wiatrak.


Save Me

Save Me – ballada soft rockowa brytyjskiego zespołu Queen. Utwór został napisany przez Briana Maya, i ukazał się na albumie "The Game" z 1980 roku. Piosenka wydana została na singlu, na którego B stronie umieszczono koncertową wersję „Let Me Entertain You”, pochodzącą z poprzedniego albumu formacji "Live Killers".

Utwór „Save Me” jest jednym z pierwszych w repertuarze Queen, przy nagrywaniu którego użyto syntezatorów. Ponadto wykorzystano w nim instrumenty charakterystyczne dla twórczości zespołu z lat 70., czyli fortepian i gitary (zarówno elektryczną, jak i akustyczną, 12-strunową).

„Save Me” był wykonywany na koncertach w latach 1979–1982. Wersja koncertowa była zwykle poprzedzana krótkim wstępem na pianinie w wykonaniu Briana Maya. Wstęp ten znalazł się później w solowej kompozycji Maya „My Boy”, którą gitarzysta nagrał w roku 1982. Utwór znalazł się na albumie kompilacyjnym "Lullabies with a Difference" (1998), nagranym przez różnych wykonawców.


J’Accuse…!

J’accuse…! (dosłownie: Oskarżam…!) – list otwarty Émile’a Zoli do prezydenta Republiki Francuskiej opublikowany 13 stycznia 1898 w paryskim czasopiśmie „L’Aurore”.

Obszerny list, napisany w obronie niesprawiedliwie oskarżonego o szpiegostwo, osądzonego i skazanego oficera francuskiego żydowskiego pochodzenia, Alfreda Dreyfusa, podejmował też ogólniejsze tematy: antysemityzmu, potrzeby cywilnej kontroli nad armią, panujących na przełomie XIX i XX wieku stosunków społecznych we Francji i inne.

List – wystosowany po wykryciu faktu, że koronny dowód w sądzie przeciw Dreyfusowi, został sfałszowany, oraz że kręgi wojskowe próbowały to ukryć – stał się kamieniem milowym w tzw. „aferze Dreyfusa” i zarzewiem szerokiej dyskusji tak we Francji, jak i poza jej granicami (m.in. na ziemiach polskich – w krakowskim „Życiu” – tekst o "J’Accuse…!" pojawił się tydzień po publikacji w Paryżu).

Samo wykrzyknienie "J’accuse…!" stało się potem synonimem bezpardonowego i odważnego publicznego wystąpienia jednostki przeciw istniejącemu systemowi.

W 1919 powstał we Francji film – dramat wojenny – pod tym samym tytułem, który nie był jednak oparty na historii Dreyfusa, podobnie jak kolejny, nakręcony tam w 1938. Natomiast film angielski pod przetłumaczonym tytułem "I Accuse" (premiera w 1958) nawiązywał bezpośrednio do afery Dreyfusa (rolę Zoli grał walijski aktor Emlyn Williams, a rolę Dreyfusa aktor amerykański José Ferrer).

W 2019 na 76. MFF w Wenecji film Romana Polańskiego "J’Accuse…!" (według powieści "Oficer i szpieg" Roberta Harrisa) opowiadający o sprawie Dreyfusa zdobył Wielką Nagrodę Jury, a także nagrodę FIPRESCI. Film ten w polskiej wersji językowej nosi tytuł "Oficer i szpieg."


Der Fuehrer's Face

Der Fuehrer's Face (pl. "Twarz Führera") – amerykański propagandowy krótkometrażowy film animowany z udziałem Kaczora Donalda, wyprodukowany przez The Walt Disney Company w 1943. Zrealizowany w technicolorze.

Film otrzymał Oscara w kategorii najlepszy krótkometrażowy film animowany za rok 1943.

Film ukazuje w krzywym zwierciadle totalitarny kraj nazistowski, gdzie wszystko (łącznie z drzewami i chmurami) ma kształt swastyki i wszyscy wykonują hitlerowskie pozdrowienia (nawet koguty i kukułki z zegara). Jako członkowie występującej w filmie kapeli muzycznej zostali sparodiowani kolejno: puzon: Joseph Goebbels, werbel: Heinrich Himmler, suzafon: Hirohito, Flet piccolo: Hermann Göring i bęben: Benito Mussolini. Melodia intro kreskówki oparta jest o jeden z utworów Richarda Wagnera o tytule "Die Meistersinger von Nürnberg". Na zdjęciach na ścianie widnieli Adolf Hitler, Hirohito i Benito Mussolini.

Pewnego dnia Kaczor Donald zostaje obudzony bagnetami przez kapelę. Składa pozdrowienie przywódcom Osi, przebiera się w niemiecki mundur i je zdrewniałą kromkę chleba na śniadanie. Potem kapela zabiera go do pracy. Kaczor Donald pracuje w fabryce militarnej, gdzie niewolniczo dokręca zapalniki pociskom różnego kalibru. Jedynymi jego wakacjami jest patrzenie na krajobraz górski i słuchanie jego opisu. Po chwili zaczyna mieć halucynacje. W końcu budzi się w Ameryce, twierdząc, że uwielbia być mieszkańcem USA. W 2004 na DVD ukazała się zremasterowana cyfrowo wersja filmu.


Kościół św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Zgierzu – farny kościół parafialny miasta Zgierza, wybudowany w latach 1910-1924 w stylu neogotyckim.

Wymiary: długość kościoła - 47,53 m, wysokość sklepienia - 20,4 m, wysokość wieży - 60 m, szerokość kościoła 12,5 m.


Cessna A-37 Dragonfly

Cessna A-37 Dragonfly – amerykański dwusilnikowy lekki samolot szturmowy przełomu lat 60. i 70. XX wieku.

A-37 Dragonfly był rozwinięciem konstrukcji samolotu treningowego Cessna T-37 Tweet. Samoloty A-37 były wykorzystywane między innymi podczas wojny w Wietnamie.

Jeden egzemplarz samolotu znajduje się w zbiorach Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.


Bazylika archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kownie (lit. Kauno Šv. apaštalų Petro ir Povilo arkikatedra bazilika) – kościół gotycki z XV wieku, trójnawowy, zbudowany z cegły, wielokrotnie przebudowywany. Mieści się przy ulicy Vilniaus gatve, pod numerem 26.

Budowę świątyni rozpoczęto w 1413 r. Nawę główną i wieże ukończono w 1624 r. Prace budowlane zakończyły się w 1655 r. Budowla mierzy 84 m długości i 34 m szerokości. Nawa główna ma 26 m wysokości. Jest to największa świątynia katolicka na Litwie i jedyny w kraju kościół gotycki w formie bazyliki. W latach 1808-1864 świątynia należała do augustianów. Od 1895 pełni funkcję katedry, od 1921 jest bazyliką mniejszą.

Ołtarz główny z 1755, wykonany przez Tomasza Podhajskiego, przedstawia grupę Ukrzyżowania w otoczeniu 12 apostołów. Ołtarzy bocznych jest dziewięć. Ściany świątyni zdobią obrazy Johanna Gotharda Berhoffa i Michała Andriollego. W świątyni pochowano biskupa żmudzkiego Macieja Wołónczewskiego, poetę Maironisa (mauzoluem na zewnątrz kościoła) oraz kardynała Vincentasa Sladkevičiusa.


Overgrowth

Overgrowth – komputerowa gra akcji stworzona przez Wolfire Games. Została zapowiedziana 17 września 2008 roku na platformy OS X, Microsoft Windows oraz Linux, a wypuszczona na rynek 16 października 2017.

Produkt jest trzecioosobową grą akcji osadzoną w średniowiecznym, dystopijnym świecie zamieszkiwanym przez antropomorficznych wojowników, takich jak: króliki, wilki, psy, koty i szczury. Głównym projektantem gry jest David Rosen, znany głównie wśród programistów gier na platformę Macintosh, gdzie zasłynął jako trzykrotny zwycięzca w corocznym konkursie uDevGames.


Hmong

Hmong (wym. m̥ɔ̃ŋ) lub Mong (mɔ̃ŋ) – liczna grupa etniczna zamieszkująca górzyste regiony Azji Południowo-Wschodniej, posługująca się językiem hmong. W południowych Chinach, gdzie mieszka ich około 3 mln, stanowią najliczniejszy odłam ludu Miao. W innych krajach żyje łącznie około 1,7 miliona Hmongów: w Wietnamie – 790 tys., w Laosie – 450 tys., w Tajlandii – 150 tys., a poza Azją w Stanach Zjednoczonych (275 tys.), we Francji (16 tys.) i innych krajach świata.

Od początków XVIII wieku Hmongowie z wolna przesuwali się na południe, głównie z uwagi na niepokoje w środkowych Chinach i w poszukiwaniu zdatniejszych pod uprawy terenów. W czasach dzisiejszych Hmongowie zamieszkują górzyste regiony północnej części Półwyspu Indochińskiego, przede wszystkim w Wietnamie, Laosie i Tajlandii.

W Laosie w drugiej połowie XX wieku Hmongowie, współdziałając z armią Królestwa Laosu i CIA, zwalczali komunistyczną partyzantkę Pathet Lao. Gdy w 1975 roku Pathet Lao przechwyciła władzę, Hmongowie poddani zostali surowym represjom, w związku z czym dziesiątki tysięcy szukało schronienia za granicą, głównie w Tajlandii. Pod koniec lat siedemdziesiątych zaczęto osiedlać tych uchodźców w krajach zachodnich, przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych, a część powróciła – na bazie programu repatriacyjnego ONZ – do Laosu. Około 8 tys. Hmongów nadal pozostaje w Tajlandii.

W 1949 roku lud Miao został uznany za jedną z 55 mniejszości uznawanych przez władze Chin. Miaosi zamieszkują głównie w południowych Chinach, w prowincjach: Kuejczou, Hunan, Junnan, Syczuan, Kuangsi, Hajnan, Guangdong, Hubei. Według spisu powszechnego z 2000 roku liczba Miaosów w Chinach wynosi około 9,6 miliona. Liczba ta obejmuje lud Hmongów, jak również inne, kulturalnie i lingwistycznie spokrewnione grupy etniczne nie uznające się za Hmongów – Hmu, Kho (Qho) Xiong i A Hmao. Jednakże Biali Miaosi (Bai Miao) i Zieloni Miaosi (Qing Miao) należą do grup etnicznych Hmong/Mong.

W Indochinach sąsiedzi nazywają Hmongów różnie: Wietnamczycy – "Mèo" lub "H’Mông"; Tajowie – แม้ว ("Maew") bądź ม้ง ("Mong"); Birmańczycy – "mun lu-myo". Wielu Hmongów uważa określenie „Mèo”, jak również jego odmiany, za wysoce obraźliwe.

Ponieważ Hmongowie zamieszkiwali głównie w górzystych regionach Półwyspu Indochińskiego francuscy kolonizatorzy nazywali ich "Montagnards", czyli „góralami”, nie należy jednak utożsamiać ich z ludem Degarów z Wietnamu, których również określano mianem "Montagnards".


George Hendrik Breitner

George Hendrik Breitner (ur. 12 września 1857 w Rotterdamie, zm. 5 czerwca 1923) – holenderski malarz i fotograf.

W latach 1876-1880 uczęszczał na zajęcia w Akademii w Hadze. W 1880 wydalono go z uczelni ze względów dyscyplinarnych. Breitner kontynuował naukę u pejzażysty Willema Marisa, został członkiem zrzeszenia artystów "Pulchri Studio" i tworzył pod wpływem realistów szkoły haskiej. Jego wczesne prace poruszają tematykę kawalerii, koni i jeździectwa. Od 1880 brał udział w malowaniu monumentalnej Panoramy Mesdag.

Przełomem w jego twórczości była przyjaźń i wspólna praca z Vincentem van Goghiem, z którym pracował w najbiedniejszych dzielnicach Hagi, malując robotników, służące i ludzi z najniższych klas. Jego twórczość stopniowo ewoluowała od surowego realizmu szkoły haskiej do bogatego w kolory i światło impresjonizmu.

W 1884, po zakończeniu projektu Mesdag, Breitner udał się do Paryża, gdzie pracował w atelier Fernanda Cormona. W 1886 wrócił do Holandii i osiadł na stałe w Amsterdamie. Malował życie codzienne miasta. Jego prace, często szare i ponure, ilustrowały prawdziwe oblicze aglomeracji. Oprócz scen miejskich artysta malował też wnętrza, martwe natury i portrety. Szczególną uwagę przyciągały jego akty, które cieszyły się popularnością wśród znawców sztuki i malarzy, lecz były ostro oceniane przez krytykę za ich realizm i dosłowność. Około 1889 Breitner zainteresował się fotografią i odtąd nie rozstawał się z aparatem fotograficznym, ilustrując sceny miejskie. Odnalezione w latach 60. XX w. negatywy, świadczą o jego wysokich umiejętnościach.

Na przełomie wieków Breitner był już uznanym malarzem. Wiele podróżował odwiedzając m.in. Paryż, Londyn i Berlin, w 1909 wyjechał do Stanów Zjednoczonych jako członek jury Carnegie International Exhibition w Pittsburghu. W czasie całej kariery miał tylko dwóch uczniów (Kees Maks (1876-1967) i Marie Henrie Mackenzie (1878-1961)). Zmarł nagle na atak serca 5 czerwca 1923 w Amsterdamie. Dużą kolekcję jego prac posiada Rijksmuseum.


Ernst von Feuchtersleben

Baron Ernst von Feuchtersleben (ur. 29 kwietnia 1806 w Wiedniu, zm. 3 września 1849 tamże) – austriacki lekarz, poeta i filozof.


Złota Madonna

Złota Madonna z Essen (niem. "Goldene Madonna") – rzeźbiony wizerunek Marii z Dzieciątkiem Jezus pochodzący z dawnego żeńskiego opactwa kanoniczek w Essen (Północna Nadrenia-Westfalia, Niemcy). Obecnie jest eksponowana w kaplicy przy północnym ramieniu transeptu katedry w tymże mieście, która wchodzi w skład historycznego opactwa.

Rzeźba datowana jest na ok. 980 i jest jednym z najstarszych w dziejach sztuki pełnoplastycznych przedstawień Madonny, na północ od Alp. Dzieło zachowało pierwotną złotą okładzinę, stąd też wywodzi się nazwa posągu.

Nazwa ta rozpowszechniła się w XIX stuleciu, w dobie romantyzmu. Rzeźba została opisana w liturgicznym manuskrypcie jako: "dat gulden build onser vrouwen" (dosłownie: "złote wyobrażenie Naszej Pani"). Inwentarz skarbca z 1626 wspomina "ein gross Marienbelt, sitzend uff einen sthuell mit lauteren golt uberzogen" ("wielki wizerunek Marii siedzącej na tronie pokryty szczerym złotem").

Dzieło jest cennym przykładem sztuki ottońskiej, do dnia dzisiejszego jest obiektem czci i symbolem tożsamości ludności zamieszkującej Zagłębie Ruhry, zachowując swój pierwotny kultowy charakter.


Mizrachijczycy

Mizrachijczycy (także: Mizrahi, z hebr. מזרחים „wschodni”, spolszczona forma: mizrachim; inne nazwy: orientalni, mizrachijscy, lub arabscy Żydzi) – określenie ludności żydowskiej zamieszkującej obszary państw arabskich położonych w Afryce Północnej, na Bliskim Wschodzie, w Azji Środkowej oraz na Kaukazie. Niekiedy określa się ich jako ‘arabskich Żydów’, gdyż oprócz wspólnej ziemi, z Arabami łączy ich także język (np. judeo-arabskie dialekty takie jak maghrebi). Mizrachijczycy utrzymywali przeważnie dobre relacje z tubylczymi Arabami, jak i np. z napływową, jak oni sami, ludnością czarną. Żydzi mizrachim często utożsamiani są z Żydami sefardyjskimi ze względu na ten sam rytuał (odróżniający ich od Żydów aszkenazyjskich), oraz stykanie się tych dwóch grup etniczno-kulturowych w świecie (np. Żydzi sefardyjscy i arabscy zamieszkują we Francji oraz w Ameryce Łacińskiej, m.in. Argentyna).

Mała grupa Żydów mizrahi znalazła się również w Polsce. Przybyli z Imperium Osmańskiego podczas migracji ludów tureckich lub Ormian. Ich nazwiska często pochodziły od oryginalnych – hebrajskich – imion, lub genezy swojego ludu (np. Abrama, Salomona lub czasami Araba – jako że nieraz byli określani tym mianem), a z czasem zyskiwały polskie końcówki (np. ‘czyk’ – znaczącą „syn” – mówiącą o pochodzeniu przodków, podczas gdy np. ‘ski’, czy ‘wicz’ przyjmowane były raczej przez Żydów aszkenazyjskich). Po swym osiedleniu mizrachijczycy zaczęli mieszać się z aszkenazyjczykami, co sprawiło stopniowy zanik ich egzotycznych obyczajów. Według tradycji żydowskie dzieci urodzone w Europie mając jednego rodzica z kultury arabskiej, a drugiego aszkenazyjskiego, musiały być od początku wychowywane na aszkenazyjczyków, podczas gdy korzenie ich rodów od strony nieaszkenazyjskiego rodzica sięgały Turcji, Syrii, Libanu, a nawet Egiptu. Były to wyniki silnej asymilacji tej ludności, która w XVI wieku osiedliła się na terytorium Polski.


Igors Zujevs

Igors Zujevs (ros. Игорь Зуев, Igor Zujew; ur. 31 stycznia 1963) – łotewski polityk, przedsiębiorca i samorządowiec rosyjskiego pochodzenia, radny Rygi, od 2010 poseł na Sejm.


Grupa Złotego Stołu

Grupa Złotego Stołu (słow. "skupina Zlatý stôl") – najwyższa, centralnie położona grupa górska w Górach Wołowskich w Łańcuchu Rudaw Słowackich. Najwyższy szczyt grupy (Zlatý stôl, 1322 m n.p.m.) jest jednocześnie najwyższym szczytem Gór Wołowskich i całych Rudaw Spiskich. Grupa rozciąga się pomiędzy przełęczą Súľová (909 m n.p.m.) na północnym zachodzie a Przełęczą Úhorniańską (999 m n.p.m.) na południowym wschodzie.


God Smack

God Smack – utwór amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains, wydany 29 września 1992 na drugim albumie studyjnym "Dirt". Został zamieszczony na dziewiątej pozycji w amerykańskiej edycji płyty. Czas trwania wynosi 3 minuty i 52 sekundy, co sprawia, że należy do najkrótszych kompozycji wchodzących w skład albumu. Autorem tekstu jest Layne Staley, muzykę skomponował Jerry Cantrell.


Miss World 1975

Miss World 1975 - 25. edycja wyborów Miss World. Finał miał miejsce w Royal Albert Hall, w Londynie, 20 listopada 1975 r. W konkursie wzięło udział 67 kobiet z całego świata. Zwyciężyła Wilnelia Merced Cruz reprezentująca Portoryko. W konkursie zadebiutowało 5 państw.


Dreadlock Holiday

Dreadlock Holiday – piosenka reggae brytyjskiego zespołu 10cc, wydana na singlu w 1978 roku. Utwór napisali Eric Stewart i Graham Gouldman. Piosenka była opublikowana jako przewodni singiel albumu "Bloody Tourists" (1978).

Podczas nagrania materiału wokalistą głównym był Graham Gouldman. „Dreadlock Holiday” był trzecim singlem zespołu, który znalazł się na 1. miejscu brytyjskiej listy UK Singles Chart, po „Rubber Bullets” i „I’m Not in Love” z głównymi wokalami Lola Creme’a i Erica Stewarta odpowiednio, dzięki czemu 10cc ma w dorobku trzy single nr 1 na UK Singles Chart z różnymi wiodącymi wokalistami.


Teenage Dream

Teenage Dream – trzeci studyjny album amerykańskiej piosenkarki Katy Perry wydany 24 sierpnia 2010 w Stanach Zjednoczonych, a 30 sierpnia w pozostałych krajach. Pierwszy singel z płyty California Gurls z gościnnym udziałem Snoop Dogga, został wydany 7 maja.


Senat Delaware

Senat Delaware ("Delaware Senate") - izba wyższa parlamentu amerykańskiego stanu Delaware. Liczy 21 członków wybieranych na czteroletnią kadencję, przy czym co dwa lata odnawiana jest połowa składu (ze względu na nieparzystą liczbę członków, w praktyce w kolejnych wyborach wyłania się naprzemiennie po 11 i po 10 senatorów). Wybory odbywają się w jednomandatowych okręgach wyborczych, z zastosowaniem ordynacji większościowej.

Podobnie jak w większości pozostałych amerykańskich stanowych izb wyższych, formalnym przewodniczącym Senatu jest z urzędu zastępca gubernatora stanu. W praktyce jego pracami kieruje przewodniczący "pro tempore", którego senatorowie wybierają z własnego grona. Zawsze jest on członkiem partii mającej w danej kadencji większość w Senacie.


Peter Dürr

Peter Dürr (ur. 10 lutego 1960 w Monachium) – niemiecki narciarz alpejski, reprezentant RFN. Zajął 17 miejsce w kombinacji na igrzyskach w Calgary. Nie startował na mistrzostwach świata. Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1987/1988 kiedy to zajął 54 miejsce w klasyfikacji generalnej.

Jego córki: Katharina i Lena również uprawiają narciarstwo alpejskie.


Dick Grayson

Dick Grayson, właśc. Richard John Grayson – fikcyjna postać (superbohater, wcześniej pomagier superbohatera) występująca w publikacjach komiksowych z udziałem Batmana, wydawanych przez DC Comics, oraz we wszelkich adaptacjach bazujących na tychże publikacjach. Dick został stworzony przez zespół artystyczny: scenarzystę Billa Fingera, rysownika Boba Kane’a, oraz Jerry’ego Robinsona, zadebiutował (jako Robin) w magazynie "Detective Comics vol. 1 #38" (kwiecień 1940). W zamyśle twórców miał pełnić identyczną rolę, jaką w książkach o przygodach Sherlocka Holmesa autorstwa Arthura Conana Doyle’a pełni postać doktora Watsona.

Wywodzący się z rodziny akrobatów cyrkowych („Flying Graysons”), Dick po brutalnej śmierci swoich rodziców z ręki gangsterów, został przygarnięty przez Batmana, który uczynił go swoim pomocnikiem w walce z przestępczością w Gotham City. Tym samym Dick Grayson stał się pierwszą z wielu postaci w uniwersum DC Comics, które używała pseudonimu Robin razem tworzyli duet pogromców zbrodni znany jako "Dynamiczny Duet" ("Dynamic Duo"). Za sprawą scenarzysty Marva Wolfmana i rysownika George’a Péreza, w komiksie "Tales of the Teen Titans vol. 1 #44" (lipiec 1984) Dick Grayson zyskał tożsamość superbohatera Nightwinga, pilnującego porządku w Gotham, jak również w mieście Blüdhaven. Jako Robin często flirtował z Batgirl (Barbarą Gordon), jako Nightwing oświadczył się jej i wziął z nią ślub. W historiach komiksowych "Batman: Knightfall" i "Batman R.I.P.", na krótki czas pełnił rolę Batmana. Związany głównie z drużyną pomocników Batmana, Grayson był również członkiem Teen Titans, Young Justice, Outsiders, Justice League i Batman Inc.

Na podstawie komiksów DC Comics powstał szereg różnych adaptacji (filmów kinowych, seriali telewizyjnych, animacji seryjnych i pełnometrażowych, a także gier komputerowych), w których gościł Dick Grayson. Pierwszy raz na ekranie (jako Dick Grayson) pojawił się w 15-odcinkowym serialu kinowym "Batman" z 1943 roku, gdzie w tytułową postać wcielił się Douglas Croft. W kontynuacji serialu, pod tytułem "Batman i Robin" z 1949 roku miejsce Crofta zajął Johnny Duncan. W serialu telewizyjnym z lat sześćdziesiątych oraz w filmie "Batman zbawia świat" w rolę cudownego chłopca wcielił się Burt Ward. W dwóch filmach w reżyserii Joela Schumachera: "Batman Forever" z 1995, oraz "Batman i Robin" z 1997, w rolę Dicka Graysona/Robina wcielił się Chris O’Donnell.

W zestawieniu 100 największych komiksowych bohaterów serwisu internetowego IGN, Richard „Dick” Grayson zajął 11 miejsce.


William Edward Ayrton

William Edward Ayrton (1847-1908) – brytyjski elektrotechnik i fizyk. Członek Royal Society. W 1881 roku opracował system połączeń elektrycznych znajdujących się w sieci kolei elektrycznej. W 1882 roku skonstruował on elektryczny pojazd drogowy. Za swój wkład w rozwój nauki o elektryczności Ayrton otrzymał w 1901 roku nagrodę Royal Medal, przyznawaną przez Royal Society w Londynie.


Toyota Mega Cruiser

Toyota Mega Cruiser – terenowy samochód osobowy produkowany przez japońską firmę Toyota w latach 1995–2002. Dostępny jako 4-drzwiowy SUV. Do napędu używano turbodoładowanego silnika wysokoprężnego typu R4 o pojemności 4,1 l. Moc przenoszona była na obie osie poprzez 4-biegową automatyczną skrzynię biegów wyposażoną w reduktor.


Stephen Kramer Glickman

Stephen Kramer Glickman (ur. 17 marca 1979) – kanadyjski aktor i komik.

Znany głównie z roli Gustavo Rocque z serialu młodzieżowego Nickelodeon "Big Time Rush". Glickman zagrał rolę Setha w filmie "41-letni prawiczek zalicza wpadkę z Sarą Marshall". Obecnie mieszka w Los Angeles w stanie Kalifornia.


A Republikanska futbołna grupa (1952)

A Republikanska futbołna grupa (1952) było 28. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 12 zespołów. Tytuł obroniła drużyna CDNA Sofia.


A Republikanska futbołna grupa (1962/1963) było 39. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 16 zespołów. Tytułu nie obroniła drużyna CDNA Sofia. Nowym mistrzem Bułgarii został zespół Spartak Płowdiw.


A Republikanska futbołna grupa (1965/1966) było 42. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 16 zespołów. Tytułu nie obroniła drużyna Lewski Sofia. Nowym mistrzem Bułgarii został zespół CSKA Czerweno Zname Sofia.


A Republikanska futbołna grupa (1971/1972) była 48. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 18 zespołów. Tytuł obroniła drużyna CSKA Septemwrijsko Zname Sofia.


A Republikanska futbołna grupa (1973/1974) była 50. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 16 zespołów. Tytułu nie obroniła drużyna CSKA Septemwrijsko Zname Sofia. Nowym mistrzem Bułgarii został zespół Lewski-Spartak Sofia.