Karaczajowie

Karaczajowie – jeden z ludów tureckich zamieszkujący autonomiczną republikę Karaczajo-Czerkieską w północnej części Kaukazu, w Federacji Rosyjskiej. Największym skupiskiem Karaczajów jest Karaczajewsk – drugie miasto pod względem liczby mieszkańców (po stolicy republiki - Czerkiesku), będące centrum administracyjnym rejonu karaczajewskiego i siedzibą Państwowego Uniwersytetu Karaczajewo-Czerkieskiego. Naród liczący około 150–160 tys. używa wspólnego z Bałkarami języka. Oba narody są niekiedy traktowane jako jeden. Od początku XIX wieku zamieszkane przez nich ziemie należą do Rosji. W 1943 roku wszyscy mieszkańcy republiki zostali deportowani z Kaukazu i powrócili dopiero po śmierci Stalina. Tradycyjnymi zajęciami było pasterstwo, rolnictwo i rzemiosło. Wyznają islam sunnicki.


Wydział Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego (FUW) – wydział Uniwersytetu Warszawskiego prowadzący badania naukowe i kształcący (studia I, II i III stopnia) w dziedzinach:
* fizyka,
* astronomia,
* zastosowania fizyki w biologii i medycynie,
* inżynieria nanostruktur (kierunek prowadzony wspólnie z Wydziałem Chemii),
* energetyka i chemia jądrowa (kierunek prowadzony wspólnie z Wydziałem Chemii),
* geofizyka w geologii (kierunek prowadzony wspólnie z Wydziałem Geologii).

Od 1997 r. Wydział Fizyki jest animatorem Warszawskiego Festiwalu Nauki.

Od 2013 Wydział ma status Historycznego Miejsca Europejskiego Towarzystwa Fizycznego – tytuł ten nadawany jest miejscom szczególnie ważnym dla rozwoju europejskiej fizyki.


Patrice Loko

Patrice Loko (ur. 6 lutego 1970 w Sully-sur-Loire) - były francuski piłkarz grający na pozycji napastnika. Z reprezentacją Francji, w której barwach rozegrał 26 meczów i strzelił 7 goli, zdobył brązowy medal na Mistrzostwach Europy 1996.


Amsterdam Centraal

Amsterdam Centraal – druga co do wielkości stacja kolejowa Holandii (po Utrecht Centraal), znajdująca się w centrum Amsterdamu. Codziennie korzysta z niej ok. 250 tys. pasażerów. Zapewnia bezpośrednie połączenia z wszystkimi większymi miastami Holandii, lotniskiem Schiphol oraz niektórymi europejskimi stolicami: Berlinem, Brukselą, Paryżem, a do 2014 roku także Kopenhagą, Warszawą, Pragą, Mińskiem i Moskwą. Budynek stacji został zaprojektowany przez Pierre'a Cuypersa i A. L. van Grendta, zaś otwarty został w 1889 roku.

Na dworcu znajduje się początkowa stacja linii metra: 51, 53 oraz 54.


F. Murray Abraham

F. Murray Abraham, właściwie Fahrid Murray Abraham (ur. 24 października 1939 w Pittsburghu) – amerykański aktor filmowy i teatralny pochodzenia asyryjskiego i włoskiego, prezenter telewizyjny, laureat nagrody Oscara w kategorii najlepszy aktor pierwszoplanowy, Złotego Globu dla najlepszego aktora w filmie dramatycznym i nominowany do nagrody Brytyjskiej Akademii Sztuk Filmowych i Telewizyjnych za rolę Antonia Salieriego, rywala Mozarta w "Amadeuszu" (1984) w reż. Miloša Formana.


Byliśmy żołnierzami

Byliśmy żołnierzami (ang. "We Were Soldiers") – amerykański film wojenny z 2002 roku, pokazujący pierwszą większą bitwę stoczoną przez Amerykanów podczas wojny wietnamskiej w dolinie Ia Đrăng w 1965 r. Scenariusz powstał na podstawie książki "Were Soldiers Once... And Young" autorstwa podpułkownika Harolda Moore'a, będącego wtedy dowódcą operacji, oraz reportera Josepha L. Gallowaya.


Chelsea F.C.

Chelsea Football Club (wym. //) – angielski, profesjonalny klub piłkarski mający swoją siedzibę w zachodnim Londynie, w dzielnicy Hammersmith and Fulham. Został założony 10 marca 1905 roku, obecnie gra w Premier League i większość sezonów spędził w najwyższej klasie rozgrywkowej w Anglii. Klub Chelsea F.C. jest sześciokrotnym mistrzem Anglii, osiem razy zdobył Puchar Anglii, pięć razy Puchar Ligi Angielskiej i dwukrotnie zwyciężył w rozgrywkach Ligi Europy UEFA oraz Pucharu Zdobywców Pucharów. Chelsea jest również dwukrotnym triumfatorem Ligi Mistrzów UEFA z sezonu 2011/2012 i 2020/2021.

Pierwszym sukcesem klubu było zdobycie tytułu mistrza Anglii w 1955 roku. Chelsea wygrała kilka rozgrywek w latach 60. i 70., jednak później nie osiągnęła żadnego większego sukcesu do 1997 roku. Ostatnia dekada była najbardziej udaną w historii klubu. Chelsea zdobyła kolejne tytuły Mistrza Anglii w 2005, 2006 oraz w 2010 roku, zaś w 2008 po raz pierwszy dotarła do finału Ligi Mistrzów.
Chelsea swoje domowe mecze rozgrywa na stadionie Stamford Bridge mogącym pomieścić 41 837 kibiców, znajdującym się w Zachodnim Londynie. Występują na nim od czasu założenia klubu w 1905 roku. W 2003 roku klub został kupiony przez rosyjskiego magnata naftowego Romana Abramowicza.

Tradycyjne kolory strojów Chelsea to niebieskie koszulki i spodenki oraz białe getry. Herb klubu był kilkukrotnie modernizowany. Aktualny przedstawia ceremonialnego lwa trzymającego berło i jest zmodernizowaną wersją od tego z lat 50. Średnia frekwencja na Stamford Bridge w sezonie 2016/2017 wynosiła 41 508 widzów, co dało klubowi szóste miejsce w Premier League.


George Takei

George Takei (ur. 20 kwietnia 1937 w Los Angeles, Kalifornia) – amerykański aktor, występował w roli sternika USS Enterprise i kapitana Hikaru Sulu w filmach i serialach Star Trek. Wcielił się również w tę postać w sześciu pełnometrażowych filmach i odcinku serii Star Trek: Voyager.

Zaangażowanie Takei w media społecznościowe przysporzyło mu dodatkową sławę. Obecnie posiada ponad 8 milionów polubień, od czasu dołączenia do Facebooka w 2011 roku, często udostępnia zdjęcia z oryginalnym humorystycznym komentarzem.

Oprócz kontynuowania kariery aktorskiej, jest rzecznikiem praw mniejszości seksualnych oraz jest aktywny w polityce państwowej i samorządowej. Otrzymał kilka nagród i wyróżnień za swoją pracę na rzecz praw człowieka oraz japońsko-amerykańskich stosunków, w tym za pracę z Japońsko-Amerykańskim Muzeum Narodowym.


Michaëlla Krajicek

Michaëlla Krajicek (ur. 9 stycznia 1989 w Delfcie) – holenderska tenisistka, ćwierćfinalistka Wimbledonu z roku 2007.

Już jako juniorka osiągnęła znaczące sukcesy: zwyciężyła w turnieju singla juniorek na US Open 2004, a rok wcześniej była finalistką tej imprezy. Z kolei na Roland Garros triumfowała w juniorskim deblu w 2004 w parze z Kateřiną Böhmovą. Rok ten zakończyła na 1. miejscu światowego rankingu juniorek.


Krążowniki liniowe typu Renown

Krążowniki liniowe typu Renown – seria dwóch brytyjskich krążowników liniowych, noszących nazwy „Renown” i „Repulse”, wybudowanych dla Royal Navy w czasie I wojny światowej, pozostających w służbie w okresie międzywojennym i uczestniczących w działaniach II wojny światowej.

Wybudowane w latach 1915–1916 z inspiracji admirała Johna Fishera, zostały zaprojektowane według jego wskazań przez Głównego Konstruktora Admiralicji, sir Eustace'a d'Eyncourta. Wodowanie „Renowna” odbyło się 4 marca 1916 roku, „Repulse” spłynął z pochylni wcześniej, 8 stycznia. Oba weszły do służby wkrótce po bitwie jutlandzkiej, która obnażyła braki konstrukcyjne tej klasy okrętów. Podczas I wojny światowej jedynie „Repulse” miał okazję do starcia z przeciwnikiem, podczas II bitwy koło Helgolandu 17 listopada 1917 roku. W okresie dwudziestolecia międzywojennego obie jednostki były poddawane wielu modyfikacjom, co przyniosło im żartobliwe nazwy „Repair” i „Refit” („Naprawa” i „Przeróbka”). Obie były też wykorzystywane w celach reprezentacyjnych: „Repulse” towarzyszył „Hoodowi” w wokółziemskim rejsie w latach 1923–1924, „Renown” kilkakrotnie służył jako jacht rodziny królewskiej w jej zamorskich podróżach.

Krążowniki liniowe typu "Renown" wzięły czynny udział w działaniach morskich II wojny światowej. Oba uczestniczyły w poszukiwaniach niemieckiego pancernika kieszonkowego „Admiral Graf Spee” w 1939 roku, kampanii norweskiej oraz pościgu za „Bismarckiem”. Pod koniec 1941 roku „Repulse” został wysłany na Daleki Wschód, gdzie wraz z pancernikiem „Prince of Wales” utworzył Force Z, mający w zamyśle powstrzymać japoński ekspansjonizm w rejonie Azji Południowo-Wschodniej. 10 grudnia 1941 roku został zatopiony przez japońskie samoloty bombowo-torpedowe w bitwie pod Kuantanem. „Renown” operował na wodach europejskich, w składzie Home Fleet oraz Force H. Wziął udział w bitwie koło przylądka Spartivento, osłonie kilku konwojów arktycznych i wsparciu operacji Torch. W 1944 roku został przydzielony do Floty Wschodniej na Oceanie Indyjskim, gdzie działał przeciwko Japończykom. W 1945 roku powrócił na wody macierzyste i został skierowany na remont, a po zakończeniu wojny przesunięty do rezerwy. W 1948 roku sprzedano go na złom.


Omar Bongo

El Hadj Omar Bongo Ondimba (ur. jako Albert-Bernard Bongo 30 grudnia 1935 w Lewai, zm. 8 czerwca 2009 w Barcelonie) – gaboński polityk, minister, wiceprezydent w latach 1966–1967, prezydent Gabonu od 1967 do 2009. Rządził przez 42 lata. Jego następcą został wybrany syn, Ali Bongo Ondimba.

Omar Bongo, człowiek niskiej postury, po ukończeniu służby wojskowej rozpoczął pracę w administracji publicznej. W latach 60. XX w., jako młody urzędnik, objął kluczowe stanowiska w administracji prezydenta Léona M’by. Był szefem jego gabinetu, ministrem, a w 1966 został wiceprezydentem Gabonu. W 1967, po śmierci M’by, przejął władzę w państwie. Wprowadził jednopartyjny system rządów. Jego Gabońska Partia Demokratyczna do 1990 pozostawała jedyną legalnie działającą partią polityczną. W 1973, jako jedyny kandydat, po raz pierwszy wygrał wybory prezydenckie. W następnych latach sześciokrotnie uzyskiwał reelekcję (w 1979, 1986, 1993, 1998, 2005). W 1990, dzięki interwencji wojsk francuskich, przywrócił spokój w państwie, po fali strajków z powodu złej sytuacji ekonomicznej. Zmarł w czasie pełnienia urzędu, w barcelońskiej klinice, gdzie był leczony na raka jelita grubego.

Na arenie międzynarodowej wielokrotnie angażował się w proces pokojowego rozwiązywania sporów w Afryce. Utrzymywał szczególnie bliskie stosunki z Francją. Prowadził politykę z wszystkimi prezydentami V Republiki. Bongo był jednym z najbogatszych ludzi na świecie. Jego majątek był kilkakrotnie przedmiotem dochodzenia. Był oskarżany o korupcję i czerpanie zysków ze sprzedaży gabońskiej ropy naftowej. W 2009 francuska prokuratura wszczęła przeciw niemu śledztwo w sprawie defraudacji środków państwowych i zakup za nie francuskich nieruchomości i luksusowych samochodów. Sprawując władzę przez ponad cztery dekady, był jednym z ostatnich afrykańskich „wielkich przywódców”.


Chemtrails over the Country Club

Chemtrails over the Country Club – siódmy album studyjny amerykańskiej piosenkarki Lany Del Rey, wydany 19 marca 2021 przez Interscope Records oraz Polydor Records. Jego producentami są Del Rey i Jack Antonoff. Jednym ze znajdujących się tam utworów jest „For Free” – cover piosenki Joni Mitchell z lat 70. Został nagrany z udziałem piosenkarek Zella Day oraz Weyes Blood.


Pomnik królowej Wiktorii w Valletcie

Pomnik królowej Wiktorii w Valletcie – monument usytuowany przed Biblioteką Narodową Malty na Republic Square w Valletcie na Malcie. Wyrzeźbiony został z marmuru przez sycylijskiego artystę Giuseppe Valentiego. Przedstawia siedzącą królową, mającą na sobie szal z koronki maltańskiej. Pomnik został umieszczony na placu 5 sierpnia 1891, zastępując na tym miejscu brązowy pomnik Antonio Manoela de Vilheny.


Reg Thomas

Reg Thomas, wł. Reginald Heber Thomas (ur. 11 stycznia 1907 w Pembroke, zm. 14 marca 1946 w Brownshill w Chalford) – brytyjski lekkoatleta średniodystansowiec, dwukrotny olimpijczyk.

Był Walijczykiem, jednak na igrzyskach olimpijskich startował w reprezentacji Wielkiej Brytanii, a na igrzyskach Imperium Brytyjskiego w 1930 w barwach Anglii, ponieważ Walia nie miała w 1930 własnej federacji lekkoatletycznej.

Wystąpił na igrzyskach olimpijskich w 1928 w Amsterdamie w biegu na 1500 metrów, ale zajął w swym biegu eliminacyjnym 3. miejsce i nie zakwalifikował się do finału.

Zwyciężył w biegu na milę oraz zdobył srebrny medal w biegu na 880 jardów (za Thomasem Hampsonem) podczas igrzysk Imperium Brytyjskiego w 1930 w Hamilton. Nie ukończył biegu eliminacyjnego na 1500 metrów na igrzyskach olimpijskich w 1932 w Los Angeles. Jako reprezentant Walii zajął 44. miejsce w międzynarodowych mistrzostwach w biegach przełajowych w 1939 w Cardiff.

Podczas meczu międzypaństwowego Niemcy–Wielka Brytania 30 sierpnia 1931 w Kolonii brytyjska sztafeta 4 × 1500 metrów w składzie Aubrey Harris, Harry Hedges, Jerry Cornes oraz Thomas ustanowiła wynikiem 15:55,6 rekord świata w tej konkurencji.

Thomas był mistrzem Wielkiej Brytanii (AAA) w biegu na milę w 1930, 1931 i 1933 oraz wicemistrzem w 1928, a także wicemistrzem w biegu na 880 jardów w 1929.

Dwukrotnie poprawiał rekord Wielkiej Brytanii w biegu na 1500 metrów do czasu 3:54,6, uzyskanego 6 sierpnia 1931 w Sztokholmie.

Służył w Royal Air Force. w latach 30. stacjonował w Egipcie. W 1944 otrzymał Krzyż Sił Powietrznych (miał wówczas stopień flight lieutenant). Zginął w wypadku lotniczym w stopniu squadron leader. Pochowany na cmentarzu w Bath.


Evercoss

Evercoss (PT Aries Indo Global; dawniej Cross Mobile) – indonezyjskie przedsiębiorstwo elektroniczne, założone w 2008 roku w Dżakarcie. Zajmuje się produkcją telefonów komórkowych i tabletów, przy czym koncentruje się na tworzeniu urządzeń klasy niższej.

Dawniej Evercoss był jednym z partnerów Google w ramach programu Android One, mającego na celu udostępnienie tanich telefonów z czystą wersją systemu Android. W ramach współpracy z Google wypuścił na rynek jeden z pierwszych telefonów działających pod kontrolą systemu Android 5.1.

We wrześniu 2013 r. przedsiębiorstwo zmieniło nazwę na Evercoss. Fabryka Evercoss mieści się w Semarang (prowincja Jawa Środkowa).

W 2012 r. przedsiębiorstwo sprzedało 16 mln telefonów.

znajduje się w jednostce administracyjnej


Krzysztof Szuyski

Krzysztof Szuyski herbu Pogoń Ruska (zm. ok. 1635 roku) – podstoli brzeskolitewski w 1632 roku.

Był elektorem Władysława IV Wazy z województwa brzeskolitewskiego w 1632 roku.


Półwysep Keweenaw

Półwysep Keweenaw (ang. "Keweenaw Peninsula") – równinny półwysep na południowym wybrzeżu Jeziora Górnego w USA, w stanie Michigan o długości 75 km.

Na półwysepie rozwinęło się rolnictwo oraz rybołówstwo.


Dwa serca

Dwa serca (ang. "Two Hearts") – amerykańskie opowiadanie fantasy Petera S. Beagle'a. Jest kontynuacją powieści "Ostatni jednorożec". Ukazało się w 2005. W 2006 zdobyło Nagrodę Hugo i World Fantasy Award, a w 2007 Nebulę. W Polsce ukazało się w Nowej Fantastyce (7/2008) oraz w książce "Ostatni jednorożec. Wydanie rozszerzone".


Dziwaczne nieporozumienie

Dziwaczne nieporozumienie (wł. "L'equivoco stravagante") – dwuaktowa opera Gioacchina Rossiniego do libretta Gaetano Gasbarriego. Premiera odbyła się w Teatro del Corso w Bolonii 26 października 1811 roku. Określana jako dramma giocoso - rodzaj łączący operę seria z operą buffa. Była to druga, wystawiona opera Rossiniego i pierwsza z dwoma aktami.


Murówka stepowa

Murówka stepowa ("Conophorus rossicus") – gatunek muchówki z rodziny bujankowatych i podrodziny Bombyliinae.

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1929 roku przez Siergieja Paramonowa. Lokalizacja typowa znajduje się w Armenii.

Muchówka ta osiąga od 5 do 6 mm długości ciała. Głowa jest prawie kulista. Na potylicy, przy dolnym kącie oka u obu płci występuje pęczek włosków wyłącznie czarnych, co odróżnia ją od murówki zieleniejącej. Czułki mają człon pierwszy silnie powiększony i jajowato zgrubiały, drugi znacznie węższy i niewiele dłuższy niż szeroki, zaś trzeci silnie zredukowany, nieco wrzecionowaty, zwieńczony drobną aristą o kolcowatym zakończeniu. W owłosieniu czułków występują wyłącznie włoski czarne. Zagłębienie perystomu sięga nasad czułków. Aparat gębowy ma ryjek tak długi jak głowa i smukłe, mocno owłosione głaszczki. Tułów jest krótki i szeroki. Odwłok jest spłaszczony i szeroki, znacznie szerszy od tułowia, owalny w zarysie.

Owad ciepłolubny, zamieszkujący stepy. Gatunek palearktyczny, znany z Włoch, Polski, Ukrainy, Czech, Słowacji, Węgier, Rumunii, Mołdawii, europejskiej części Rosji, Turcji, Gruzji, Armenii, Azerbejdżanu oraz Iranu.


Tour du Midi

Tour du Midi znany również jako South Tower to Belgijski biurowiec, znajduje się w Brukseli. Wieżowiec mierzy 148 metrów co czyni go najwyższym budynkiem w Belgii.

Jego budowa zaczeła się w 1962 a skończyła się w 1967 roku. Posiada 38 kondygnacji, a powierzchnia jego podłogi to 110 000 m².


Cyclocephala isthmiensis

Cyclocephala isthmiensis – gatunek chrząszcza z rodziny poświętnikowatych i podrodziny rohatyńcowatych.

Gatunek ten został opisany po raz pierwszy w 1992 przez Bretta Ratcliffe’a na łamach „The Coleopterists Bulletin”. Opisu dokonano na podstawie trzech okazów. Jako miejsce typowe wskazano Diablo Heights w Strefie Kanały Panamskiego. Epitet gatunkowy pochodzi od greckiego "isthmos", oznaczającego „wąski pas lądu” i nawiązuje do kształtu Panamy.

Holotypowy samiec ma 14,1 mm długości ciała i 6,9 mm szerokości w barkach. Samice osiągają od 12,3 do 13 mm długości ciała i od 6 do 6,4 mm szerokości w barkach. Głowa ma duże oczy złożone rozstawione na odległość 2,3–2,5 raza większą niż ich średnice, dziesięcioczłonowe czułki zwieńczone buławkami oraz niemal półkolisty nadustek z wąsko odgiętym wierzchołkiem. Barwa głowy jest ceglasta ze smoliście zabarwionym czołem i ciemieniem. U samca czoło i nadustek są grubo punktowane oraz pomarszczone i porośnięte krótkimi szczecinkami, a ciemię jest umiarkowanie punktowane. U samicy punktowanie ciemienia jest rozproszone, zaś na czole brak pomarszczenia, a szczecinki są mniej gęste. Ceglastego koloru przedplecze porastają takiej samej barwy, krótkie szczecinki, u samca gęstsze, u samicy nieliczne. Punktowanie przedplecza jest rzadkie pośrodku i coraz gęściejsze ku bokom. Krawędź nasadowa przedplecza jest nieobrzeżona, a kąty tylne szeroko zaokrąglone. Barwa tarczki jest ceglasta. Ceglastego koloru pokrywy mają powierzchnię pomarszczoną i pokrytą umiarkowanie gęsto rozmieszczonymi punktami, z których wyrastają krótkie, nieco gęściejsze niż na przedpleczu szczecinki. Odnóża są ceglaste. Przednia ich para u samca ma po trzy zęby na goleniach, z których nasadowy jest leży nieco dalej od środkowego niż środkowy od wierzchołkowego oraz stopy z powiększonymi pazurkami, z których większy rozdwaja się na szczycie. U samicy przednia para odnóży ma pazurki na stopach niepowiększone. Pygidium jest ceglaste, u samca silnie, a u samicy słabo wysklepione w widoku bocznym.

Owad neotropikalny, endemiczny dla Panamy. Znany jest wyłącznie z miejsca typowego położonego na poziomie morza, u ujścia Kanału Panamskiego do Oceanu Spokojnego. Owady dorosłe odławiano w maju.


Moonrise

Moonrise – drugi album studyjny południowokoreańskiej grupy Day6, wydany 6 grudnia 2017 roku przez JYP Entertainment. Był promowany przez singel „I Like You” (kor. 좋아합니다). Album jest częścią projektu "Every DAY6". Płyta zawiera 18 utworów, w tym 10 piosenek wydanych od lipca do listopada.

Album sprzedał się w liczbie egzemplarzy (stan na grudzień 2018 roku).


Frithia pulchra

Frithia pulchra – gatunek rośliny z rodziny pryszczyrnicowatych ("Aizoaceae"). Endemit Republiki Południowej Afryki, gdzie rośnie na naturalnych stanowiskach tylko w Prowincji Gauteng. Gatunek narażony na wyginięcie (VU).


Puchar Ministra Obrony Narodowej 2011

Puchar Ministra Obrony Narodowej 2011 – 50. edycja wyścigu kolarskiego o Puchar Ministra Obrony Narodowej, która odbyła się 20 sierpnia 2011 na liczącej 167 kilometrów trasie wokół Płocka; wyścig był częścią UCI Europe Tour 2011.


Tribun News

Tribun News – indonezyjski portal informacyjny. Stanowi część sieci Tribun Network, należącej do grupy Kompas Gramedia. Funkcjonuje pod auspicjami spółki zależnej PT Tribun Digital Online, a swoją siedzibę ma w Dżakarcie. Znajduje się wśród najczęściej odwiedzanych witryn internetowych w kraju oraz jest jednym z najchętniej czytanych lokalnych mediów cyfrowych.

Serwis został uruchomiony w 2010 roku, a według danych z 2018 roku w ciągu miesiąca odwiedza go 183,2 mln użytkowników.

W listopadzie 2020 r. portal był trzecią witryną WWW w kraju pod względem popularności, zajmując 49. miejsce w rankingu najczęściej odwiedzanych stron internetowych na świecie (według rankingu Alexa Internet).

Serwis ma swoją aplikację mobilną, dostępną na telefony z systemem Android. Z portalem powiązana jest również gazeta w formie drukowanej – Koran Tribun, ukazująca się w ramach tej samej sieci Tribun Network. Ponadto wydania Koran Tribun są publikowane przez serwis w postaci elektronicznej.


Puchar Ministra Obrony Narodowej 2007

Puchar Ministra Obrony Narodowej 2007 – 46. edycja wyścigu kolarskiego o Puchar Ministra Obrony Narodowej, która odbyła się 15 sierpnia 2007 na liczącej 160 kilometrów trasie z Baboszewa do Mławy; wyścig był częścią UCI Europe Tour 2007.


The Untamed

The Untamed () – chiński serial internetowy z gatunku xianxia wyprodukowany na podstawie powieści z gatunku yaoi xianxia "Mó dào zǔ shī" autorstwa Mo Xiang Tong Xiu, w którym w głównych rolach występują Xiao Zhan oraz Wang Yibo.

Seria była emitowana w Chinach na platformie Tencent Video od 27 czerwca do 20 sierpnia 2019.

Na podstawie serii powstała 20-odcinkowa edycja, która została miała swoją premierę na kanale WeTV w grudniu 2019 roku

W Polsce seria dostępna jest pod angielskim tytułem za pośrednictwem platform Netflix oraz Viki.


Emilee

Emilee (styl. EMILEE), właściwie Emilee Flood (ur. 31 stycznia 2000 w Batesville) – amerykańska piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów, TikTokerka oraz influencerka, która zyskała największą popularność po występie gościnnym w utworze Surf Mesa „ILY (I Love You Baby)”.


Vision Eternel

Vision Eternel – kanadyjsko-amerykański zespół ambient, shoegaze, post-rockowy założony w 2007 roku w Edison w New Jersey. Obecnie działa w Montrealu.


Grubasku, wyjdź z worka

Grubasku, wyjdź z worka () – czechosłowacka baśń filmowa z 1956 w reżyserii Jaromíra Pleskota. Adaptacja baśni Karela Jaromíra Erbena „Kouzelné dary”.


Gloria Sanchez Productions

Gloria Sanchez Productions – amerykańska wytwórnia filmowa, jednostka zależna firmy Gary Sanchez Productions.

Wytwórnia została założona w lutym 2014 roku przez Jessicę Elbaum.

W styczniu 2020 roku wytwórnia podpisała wieloletnią umowę z Netflixem oraz Paramount Pictures.


Wybory parlamentarne na Malcie w 2017 roku odbyły się 3 czerwca. W ich wyniku wyłoniono 67 posłów do Izby Reprezentantów.

Z poparciem 55,04% zwyciężyła w nich reprezentująca nurt centrolewicowy rządząca od wyborów w 2013 roku Partia Pracy Josepha Muscata, która po raz kolejny pokonała rządzącą w latach 1998–2013 centroprawicową Partię Narodową.

W wyborach wzięło udział pięć partii politycznych, była to największa liczba partii w wyborach od wyborów 1962 roku. Frekwencja wyborcza wyniosła 92,06%, co oznaczało spadek o 1pp w stosunku do wyborów z 2013 roku.


Ustrój polityczny Turcji

Ustrój polityczny Turcji

Turcja jest republiką prezydencką. Obecny ustrój polityczny opiera się na konstytucji z 1982 r., do której wprowadzono liczne poprawki. W ostatnich latach najważniejszą decyzją była zmiana ustroju z parlamentarnego na prezydencki, co zostało przegłosowane w referendum z 16 kwietnia 2017 r.

Od 2018 r. wybory prezydenckie i parlamentarne odbywają się tego samego dnia.


W ślepej uliczce

W ślepej uliczce () – włoski film kryminalny z 1959 roku w reżyserii Pietro Germiego, z Pietro Germim i Claudią Cardinale w rolach głównych, którego scenariusz powstał na podstawie powieści Carla Emilia Gaddy "Niezły pasztet na via Merulana" ().


Leon Malejka

Leon Malejka (ur. 23 października 1897 w Wierzniowicach na Śląsku Cieszyńskim, zm. między 13 a 14 kwietnia 1940 w Katyniu) – porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.


Linia kolejowa Drohobycz – Truskawiec

Linia kolejowa Drohobycz – Truskawiec – linia kolejowa na Ukrainie łącząca stację Drohobycz ze stacją Truskawiec. Znajduje się w obwodzie lwowskim. Zarządzana jest przez Kolej Lwowską (oddział ukraińskich kolei państwowych).

Linia na całej długości jest jednotorowa i zelektryfikowana.


Estadio de Mendizorroza

Estadio de Mendizorroza () – stadion piłkarski w Vitoria-Gasteiz w Hiszpanii. Został otwarty 27 kwietnia 1924 roku. Może pomieścić 19 840 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu Deportivo Alavés.


Katherine Dunham

Katherine Dunham, pseudonim Kaye Dunn (ur. 22 czerwca 1909 w Chicago, zm. 21 maja 2006 w Nowym Jorku) – afroamerykańska tancerka, choreografka, antropolożka i działaczka społeczna.


Umberto Pettinicchio

Umberto Pettinicchio (ur. 30 czerwca 1943 w Torremaggiore) – włoski malarz i rzeźbiarz.

Urodził się w Torremaggiore. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych de Brera w Mediolanie, pierwszą wystawę miał w 1967. Jego wczesne dzieła malarskie powstały w stylu ekspresjonistycznym, z czasem tworzył w abstrakcyjnym stylu.


Ha-Poel ha-Mizrachi

Ha-Poel ha-Mizrachi, Ha-Po’el ha-Mizrachi, Po-el Mizrahi (hebr.: הַפּוֹעֵל הַמִּזְרָחִי, dosł. Robotnik Mizrachi) – izraelska partia polityczna związana z nurtem syjonizmu religijnego działająca od lat 20. do 50. XX wieku.

Założona w 1922 w Jerozolimie. Związana z ruchem Mizrachi, propagowała pracę opartą na stosowaniu halachy. Zajmowała się tworzeniem religijnych moszawów i kibuców.

W pierwszych wyborach parlamentarnych w Izraelu partia wystartowała wraz z Mizrachi, Po’alej Agudat Jisra’el oraz Agudat Israel z koalicyjnej listy Zjednoczonego Frontu Religijnego, która zdobyła 16 mandatów. W pierwszym Knesecie znalazło się siedmiu przedstawicieli ugrupowania: Chajjim Mosze Szapira, Josef Burg, Mosze Unna, Elijjahu-Mosze Ganchowski, Aharon-Ja’akow Grinberg, Mosze Kelmer i Zerach Warhaftig. W wyborach w 1951 ugrupowanie wystartowało samodzielnie jako "Tora i Praca – Ha-Poel ha-Mizrachi", wprowadzając do drugiego Knesetu ośmiu posłów. Reelekcję uzyskali Chajjim Mosze Szapira, Josef Burg, Mosze Unna, Elijjahu-Mosze Ganchowski, Mosze Kelmer i Zerach Warhaftig, ponadto mandaty uzyskali Micha’el Chazani i Jicchak Refa’el.

Do kolejnych wyborów partia poszła w sojuszu z Mizrachi jako "Narodowy Front Religijny". Lista zdobyła 11 miejsc, z czego dziewięć przypadło przedstawicielom Ha-Poel ha-Mizrachi – reelekcję uzyskali wszyscy posłowie ugrupowania, ponadto do trzeciego Knesetu wszedł Faridża Zu’arec. 31 października 1955 frakcja zmieniła nazwę na "Ha-Poel ha-Mizrachi – Mizrachi", a w 1956 doszło do zjednoczenia obu ugrupowań i powołania Narodowej Partii Religijnej (Mafdal). Frakcja parlamentarna przyjęła tę nazwę 22 stycznia 1957.


Ujarzmienie

Ujarzmienie (ang. "Authority") – powieść fantastyczna Jeffa VanderMeera, wydana w 2014 nakładem wydawnictwa Farrar, Straus and Giroux. Jest drugim tomem trylogii The Southern Reach. Łączy w sobie elementy powieści fantastyczno-naukowej, horroru oraz weird fiction. Autor powieści przyznał, że jeśli pierwszą część trylogii można uznać za historię o wyprawie w głąb Strefy X, to o części drugiej można mówić jako o wyprawie w głąb korporacji Southern Reach.
Polskie wydanie ukazało się także w 2014, nakładem Wydawnictwa Otwarte. Powieść tłumaczyła Anna Gralak.


Margita Česányiová

Margita Česányiová, znana także jako Česányi (ur. 28 listopada 1911 w Studience, zm. 25 października 2007 w Bratysławie) – słowacka śpiewaczka operowa, sopranistka, ważna solistka Słowackiego Teatru Narodowego w Bratysławie, w którym pracowała w latach 1941–1976.

W latach 1927–1933 uczyła się w praskim konserwatorium u Josefa Egemy. Wykonywała główne role w operach Giacomo Pucciniego, Wolfganga Amadeusa Mozarta, Giuseppe Verdiego. Wielokrotnie występowała także w Teatrze Narodowym w Pradze, a także na zagranicznych scenach: w Belgii, Chinach, Indiach, Włoszech, na Węgrzech, w Niemczech, Rumunii, a następnie Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR) i Szwecji. W 1968 roku rząd Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej nadał jej honorowy tytuł artysty narodowego.


Ivory Tower

Ivory Tower – francuski producent gier komputerowych z siedzibą w Villeurbanne. Przedsiębiorstwo zostało założone przez trzech byłych pracowników Eden Games we wrześniu 2007 roku i przejęte przez Ubisoft w październiku 2015 roku. Ivory Tower jest twórcą gier z serii "The Crew", w skład której wchodzą "The Crew" (2014) i "The Crew 2" (2018).


June Markham

June Markham – brytyjska łyżwiarka figurowa, startująca w parach tanecznych z Courtneyem Jonesem. Dwukrotna mistrzyni świata (1957, 1958), dwukrotna mistrzyni Europy (1957, 1958) oraz dwukrotna mistrzyni Wielkiej Brytanii (1957, 1958).


Tamino

Tamino – postać fikcyjna, Książę, główny bohater dwuaktowego singspielu Wolfganga A. Mozarta z librettem Emanuela Schikanedera "Czarodziejski flet (KV 620)".

Partia Tamina przeznaczona jest dla operowych tenorów. Pierwszym wykonawcą tej roli podczas światowej prapremiery, jaka miała miejsce w Theater im Freihaus auf der Wieden w Wiedniu 30 września 1791, był Benedikt Schack.


Widok Krakowa

Widok Krakowa, także Widok na mury i baszty Krakowa – akwarela polskiego malarza Juliana Fałata z 1896 roku, przedstawiająca krakowski Barbakan i Bramę Floriańską, znajdująca się w Galerii sztuki polskiej 1800-1945 Muzeum Śląskiego w Katowicach.

Artysta przedstawił jesienną panoramę Krakowa. Na pierwszym planie po lewej stronie uwiecznił zabytkowy krakowski Barbakan, zaś w centralnej części Bramę Floriańską. Akwarela powstała w 1896 roku. Ma wymiary 65,5 × 163,5 cm, jest sygnowana w prawym dolnym rogu: . Muzeum Śląskie w Katowicach kupiło obraz w Antykwariacie Artystycznym „Tradycja” Franciszka Studzińskiego w Krakowie w 1929 roku. Muzealny numer inwentarzowy: MŚK/SzM/372.


Błękitny chłopiec

Błękitny chłopiec – obraz olejny polskiego malarza Piotra Michałowskiego z 1853–1855 roku, znajdujący się w Galerii sztuki polskiej 1800–1945 Muzeum Śląskiego w Katowicach.

Obraz był również tytułowany "Chłopiec stajenny na koniu". Portret przedstawia jednego z synów malarza. Swoim portretom konnym artysta nadawał charakter romantyczny o zabarwieniu realistyczno-rodzajowym. Był bardzo dobrym animalistą. Jego styl cechowały impastowa faktura i impresyjna kolorystyka. By wykreować monumentalność przedstawianego obiektu, stosował szkicowe tło. Portret powstał między 1853 a 1855 rokiem. Obraz ma wymiary 76 × 59,5 cm. Nie jest sygnowany. Muzeum Śląskie w Katowicach zakupiło dzieło w Domu Sztuki w Warszawie w 1929 roku. Muzealny numer inwentarzowy: MŚK/SzM/434.


Kozak w stepie

Kozak w stepie – obraz olejny polskiego malarza Alfonsa Dunin-Borkowskiego z 1881-1886 roku, znajdujący się w Galerii sztuki polskiej 1800–1945 Muzeum Śląskiego w Katowicach.

Inspiracją dla obrazu była powieść poetycka "Maria – Powieść Ukraińska" Antoniego Malczewskiego. W czasie II wojny światowej obraz znajdował się w Kossakówce w Krakowie. Obraz o wymiarach 72 × 53 cm jest sygnowany w dolnej partii dzieła: . Muzeum Śląskie w Katowicach zakupiło go w 2015 od prywatnego właściciela przy dofinansowaniu przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Kolekcje”. Muzealny nr inwentarzowy: MŚK/SzM/971.


Look at Her Now

Look at Her Now (zapis stylizowany: LOOK AT HER NOW.) – drugi singel amerykańskiej piosenkarki Seleny Gomez z jej trzeciego albumu studyjnego, zatytułowanego "Rare". Singel został wydany 24 października 2019. Twórcami tekstu utworu są Selena Gomez, Julia Michaels, Justin Tranter i Ian Kirkpatrick, który zajął się też jego produkcją.

„Look at Her Now” jest utrzymany w stylu muzyki dance-pop i synth pop. Utwór był notowany na 27. miejscu na liście najlepiej sprzedających się singli w Stanach Zjednoczonych.


Linia kolejowa Lwów – Stryj

Linia kolejowa Lwów – Stryj – linia kolejowa na Ukrainie łącząca stację Lwów ze stacją Stryj. Znajduje się w obwodzie lwowskim. Zarządzana jest przez Kolej Lwowską (oddział ukraińskich kolei państwowych).

Linia na całej długości jest dwutorowa i zelektryfikowana.


Skrytohutia namorzynowa

Skrytohutia namorzynowa ("Mesocapromys angelcabrerai") − gatunek gryzonia z rodziny hutiowatych. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” dla gatunku "Mesocapromys angelcabrerai" zaproponowano nazwę skrytohutia namorzynowa. Skrytohutia namorzynowa zamieszkuje nadmorskie równiny w południowej części Kuby, w prowincji Ciego de Avila na wschód od Júcaro i Cayos de Ana María oraz dookoła Canal Pasa Seca. Typowa lokalizacja: Cayos de Ana María, a Sur de Camagüey 21°30N', 78°40'W. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) wymienia "Mesocapromys angelcabrerai" w Czerwonej księdze gatunków zagrożonych jako gatunek zagrożony (EN – "endangered").


Nagrody L’Oréal-UNESCO dla Kobiet i Nauki (L’Oréal-UNESCO For Women in Science Awards) – program stypendialny dla kobiet-naukowców, organizowany od 1998 r. przez fundację firmy kosmetycznej L’Oréal we współpracy z UNESCO. Celem programu jest wspieranie i promowanie osiągnięć wyróżniających się kobiet naukowców, zajmujących się naukami o życiu, fizycznymi lub formalnymi. Stypendystki wyłaniane są w drodze konkursu, przez kapitułę konkursową.

Konkurs na stypendia odbywa się w trzech kategoriach:

* główny konkurs na poziomie ogólnoświatowym – 5 stypendystek z różnych części świata, za zasługi w nauce i wpływ na społeczeństwo;
* odbywający się od 2014 r. ogólnoświatowy konkurs dla wschodzących talentów ("International Rising Talents Awards L’Oréal-UNESCO For Women in Science") – 15 stypendystek, wybieranych spośród laureatek konkursów krajowych i regionalnych. Wcześniej konkurs ten nosił nazwę "UNESCO-L’Oréal International Fellowships";
* 54 konkursy krajowe i regionalne, obejmujące 118 krajów (stan na 2019 r.).

Wśród laureatek wyróżniono ponad 250 kobiet, wśród których znalazły się 3 laureatki nagrody Nobla.


Joseph Crawhall

Joseph Crawhall (ur. 1861 w Morpeth, zm. 24 maja 1913 w Glasgow) – angielski malarz.

W latach 1880–1890 należał do grupy artystycznej Glasgow Boys, która była częścią tzw. Glasgow School. Tworzył pod silnym wpływem impresjonizmu, ale jego prace zostały odrzucone przez Royal Scottish Academy. W 1891 razem z Robertem Bevanem i George'em Denholmem Armourem odbył podróż do Hiszpanii i Maroka, zatrzymując się do drodze u Erica Forbes-Robertsona w Pont-Aven w Bretanii. Podczas plenerów podczas tej podróży porzucił malarstwo olejne na rzecz akwareli. Najczęstszym motywem prac Josepha Crawhalla są zwierzęta i ptaki, wiele prac jest częścią kolekcji Kelvingrove Art Gallery and Museum i Burrell Collection.


The Canadian Entomologist

The Canadian Entomologist – kanadyjskie recenzowane czasopismo naukowe, publikujące w dziedzinie entomologii. Wydawane jest nieprzerwanie od 1868 roku przez, najpierw Entomological Society of Ontario, a później Entomological Society of Canada.

Współcześnie jest dystrybuowane w ponad 55 krajach świata. Od stycznia 2012 wydawane jest przez Cambridge University Press. Czasopismo publikuje zarówno większe przeglądy (do 15 stron), jak krótkie notki, zarówno w języku angielskim, jak i języku francuskim. W przypadku angielskiego pożądany jest francuski abstrakt. Pismo ukazuje się 6 razy w roku. Dla członków Entomological Society of Canada jest ono dostępne bezpłatnie.

Obecnym redaktorem naczelnym jest dr. Christopher Buddle, a asystentem Andrew Smith.


European Journal of Entomology

European Journal of Entomology – recenzowane czasopismo naukowe, publikowane przez Instytut Entomologii Czeskiej Akademii Nauk oraz towarzystwo Česká společnost entomologická. Wydawane jest w języku angielskim i zawiera artykuły z dziedziny ogólnej, doświadczalnej, systematycznej i stosowanej entomologii. Przyjmowane są artykuły nie tylko dotyczące owadów, ale także wijów, szczękoczułkowców i lądowych skorupiaków.

Pismo zostało utworzone w 1904 roku przez towarzystwo naukowe Česká společnost entomologická pod nazwą "Acta Societatis Entomologicae Bohemiae". Obecne logo czasopisma stanowi pluskwiak kowal bezskrzydły, który został wprowadzony jako gatunek modelowy dla europejskiej entomologii.

Czasopismo jest indeksowane przez: ISI Web of Knowledge, Entomology Abstracts, Biological Abstracts, Zoological Record oraz CAB International.


Wiceprzewodniczący Chińskiej Republiki Ludowej () – zastępca głowy państwa Chińskiej Republiki Ludowej.

Podobnie jak przewodniczący ChRL, wiceprzewodniczący wybierany jest na pięcioletnią kadencję przez Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych w tajnym głosowaniu spośród kandydatur zgłoszonych przez prezydium OZPL. Na funkcję tę może być wybrany obywatel chiński, który ukończył 45 lat i posiada bierne oraz czynne prawo wyborcze. Ponownie wybrany może być tylko raz. Zgodnie z konstytucją wiceprzewodniczący wspiera przewodniczącego w sprawowaniu jego obowiązków i może z jego upoważnienia przejąć część jego kompetencji. W wypadku opróżnienia stanowiska głowy państwa przejmuje tę funkcję do czasu przeprowadzenia wyborów uzupełniających.


Podział

Podział (ang. "The Split") – amerykański film kryminalny z 1968 roku napisany przez Roberta Sabaroffa i wyreżyserowany przez Gordona Flemynga, powstały na podstawie powieści Donalda Edwina Westlake’a "The Seventh". Wyprodukowany przez Metro-Goldwyn-Mayer i Spectrum.

Premiera filmu miała miejsce 4 listopada 1968 roku w Stanach Zjednoczonych.

*


Turany nad Ondavou

Turany nad Ondavou – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju preszowskim, w powiecie Stropkov. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1567.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 397 osób, w tym 203 kobiety i 194 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 97,34%
* Czesi – 0,48%
* Rusini – 0,72%
* Ukraińcy – 0,24%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 91,06%
* Grekokatolicy – 5,07%
* Ewangelicy – 0,24%
* Prawosławni – 1,69%
* Ateiści – 0,24%
* Nie podano – 1,69%


Runina

Runina (, "Runyna"; , "Runyna") – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju preszowskim, w powiecie Snina. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1569.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 77 osób, w tym 36 kobiet i 41 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 6,59%
* Rusini – 68,13%
* Ukraińcy – 25,27%

Wieś w 2001 roku zamieszkiwali wyłącznie wyznawcy prawosławia.


Michalová

Michalová – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Brezno. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1786.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwały 1384 osoby, w tym 726 kobiet i 658 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 99,2%
* Czesi – 0,22%
* Polacy – 0,22%
* Węgrzy – 0,29%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 92,12%
* Grekokatolicy – %
* Ewangelicy – 1,6%
* Prawosławni – 0,15%
* Ateiści – 4,74%
* Przedstawiciele innych wyznań – 0,29%
* Nie podano – 0,58%


Vígľaš

Vígľaš – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Detva. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1393.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 1670 osób, w tym 877 kobiet i 793 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 97,13%
* Czesi – 0,55%
* Romowie – 1,16%
* Węgrzy – 0,12%.

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 80,5%
* Grekokatolicy – 0,06%
* Ewangelicy – 8,01%
* Prawosławni – 0,12%
* Husyci – 0,12%
* Ateiści – 7,89%
* Przedstawiciele innych wyznań – 0,06%
* Nie podano – 3,12%.


Ruská Poruba

Ruská Poruba – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju preszowskim, w powiecie Humenné. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1454.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 247 osób, w tym 129 kobiet i 118 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 28,77%
* Czesi – 0,7%
* Rusini – 62,46%
* Ukraińcy – 4,21%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 5,61%
* Grekokatolicy – 89,82%
* Prawosławni – 0,7%
* Ateiści – 0,35%
* Nie podano – 3,51%


Gyňov

Gyňov – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju koszyckim, w powiecie Koszyce-okolice. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1255.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 619 osób, w tym 309 kobiet i 310 mężczyzn.

W 2001 roku pod względem narodowości i przynależności etnicznej 99,48% mieszkańców stanowili Słowacy, a 0,34% Ukraińcy.

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 84,71%
* Grekokatolicy – 6,7%
* Ewangelicy – 0,52%
* Ateiści – 2,75%
* Nie podano – 0,86%


Kostoľany nad Hornádom

Kostoľany nad Hornádom – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju koszyckim, w powiecie Koszyce-okolice. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1423.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwały 1204 osoby, w tym 600 kobiet i 604 mężczyzn.


Veľká Lodina

Veľká Lodina – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju koszyckim, w powiecie Koszyce-okolice. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1423.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 265 osób, w tym 134 kobiety i 131 mężczyzn.

W 2001 roku pod względem narodowości i przynależności etnicznej 87,55% mieszkańców stanowili Słowacy, a 12,45% Romowie.

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 95,85%
* Grekokatolicy – 0,41%
* Ewangelicy – 0,41%
* Ateiści – 1,24%
* Nie podano – 2,07%


Rykynčice

Rykynčice – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Krupina. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1279.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 299 osób, w tym 158 kobiet i 141 mężczyzn.

W 2001 roku pod względem narodowości i przynależności etnicznej 99,19% mieszkańców stanowili Słowacy, a 0,81% Węgrzy.

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 88,35%
* Ewangelicy – 10,84%
* Ateiści – 0,54%
* Nie podano – 0,27%


Sebechleby

Sebechleby – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Krupina. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1135.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 1221 osób, w tym 623 kobiety i 598 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 97,59%
* Czesi – 0,33%
* Romowie – 1,66%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 95,51%
* Grekokatolicy – 0,08%
* Ewangelicy – 1,75%
* Ateiści – 1,83%
* Nie podano – 0,67%


Senohrad

Senohrad – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Krupina. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1135.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwały 782 osoby, w tym 379 kobiet i 403 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 95,26%
* Czesi – 0,13%
* Romowie – 0,53%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 92,62%
* Grekokatolicy – 0,26%
* Ewangelicy – 1,19%
* Ateiści – 1,32%
* Nie podano – 4,61%


Veľký Ďur

Veľký Ďur – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju nitrzańskim, w powiecie Levice. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1205.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwały 1244 osoby, w tym 665 kobiet i 579 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 95,94%
* Czesi – 0,61%
* Węgrzy – 2,53%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 88,74%
* Grekokatolicy – 0,08%
* Ewangelicy – 1%
* Ateiści – 5,98%
* Nie podano – 2,61%


Žemliare

Žemliare – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju nitrzańskim, w powiecie Levice. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1075.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 164 osoby, w tym 88 kobiet i 76 mężczyzn.

W 2001 roku pod względem narodowości i przynależności etnicznej 24,54% mieszkańców stanowili Słowacy, a 71,78% Węgrzy.

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 88,96%
* Ewangelicy – 3,68%
* Nie podano – 3,68%


Veľká nad Ipľom

Veľká nad Ipľom (węg. "Vilke") – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Łuczeniec. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1238.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwały 952 osoby, w tym 498 kobiet i 454 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 44,71%
* Czesi – 0,44%
* Polacy – 0,22%
* Romowie – 3,63%
* Węgrzy – 50,99%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 83,48%
* Grekokatolicy – 0,88%
* Ewangelicy – 7,38%
* Ateiści – 4,74%
* Przedstawiciele innych wyznań – 0,22%
* Nie podano – 0,33%


Hatalov

Hatalov – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju koszyckim, w powiecie Michalovce. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1278.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwały 754 osoby, w tym 377 kobiet i 377 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 96,88%
* Czesi – 0,26%
* Romowie – 2,47%
* Ukraińcy – 0,26%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 71,91%
* Grekokatolicy – 24,32%
* Ewangelicy – 1,04%
* Prawosławni – 0,65%
* Ateiści – 0,65%
* Przedstawiciele innych wyznań – 0,13%
* Nie podano – 0,78%


Jastrabie pri Michalovciach

Jastrabie pri Michalovciach – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju koszyckim, w powiecie Michalovce. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1337.

Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwało 286 osób, w tym 140 kobiet i 146 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 82,87%
* Czesi – 1,69%
* Romowie – 13,76%
* Rusini – 0,28%
* Ukraińcy – 0,28%

Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:
* Katolicy rzymscy – 45,22%
* Grekokatolicy – 32,58%
* Ewangelicy – 0,28%
* Prawosławni – 13,48%
* Ateiści – 3,93%
* Nie podano – 1,97%


Siódmy znak

Siódmy znak (ang. "The Seventh Sign") – amerykański horror z 1988 roku w reżyserii Carl Schultza i wyprodukowany przez TriStar Pictures.


Serhij Diadiusza

Serhij Diadiusza, ukr. Сергій Дядюша (ur. 26 września 1870 r. w Chorolu, zm. 23 maja 1933 r. w Kaliszu) – ukraiński wojskowy, generał major Armii Imperium Rosyjskiego, generał porucznik Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.

Ukończył piotrowski korpus kadetów w Połtawie, zaś w 1889 r. Pawłowską Szkołę Wojenną. Służył w 2, a następnie 35 Brygadzie Artylerii. W 1900 r. ukończył Mikołajewską Akademię Sztabu Generalnego. Został w stopniu sztabskapitana oficerem sztabowym w sztabie Warszawskiego, a następnie Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. Od listopada 1904 r. był wykładowcą w junkierskiej szkole piechoty w Moskwie. W grudniu 1908 r. awansował na pułkownika. Objął funkcję oficera do specjalnych poruczeń w sztabie Korpusu Grenadierskiego. Od marca 1913 r. był szefem sztabu 1 Dywizji Grenadierów.

Brał udział w I wojnie światowej. Od października 1914 r. dowodził 2 Rostowskim Pułkiem Grenadierów. W lipcu 1915 r. został ranny. W styczniu 1916 r. objął obowiązki szefa sztabu 84 Dywizji Piechoty. W kwietniu tego roku mianowano go generałem majorem. Od stycznia 1917 r. dowodził tą dywizją. W marcu tego roku został szefem sztabu 4 Korpusu Armijnego. W styczniu 1918 r. objął funkcję szefa sztabu 6 Armii na Froncie Rumuńskim. W kwietniu tego roku wstąpił do nowo formowanej armii ukraińskiej, obejmując dowództwo Wołyńskiego Korpusu Armijnego. Od grudnia znajdował się w rozporządzeniu sztabu generalnego armii ukraińskiej. Pod koniec stycznia 1919 r. został głównym inspektorem piechoty Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej. W kwietniu tego roku objął funkcję atamana-kwatermistrza Grupy Chełmskiej. Od czerwca był atamanem do specjalnych poruczeń Zarządu Głównego Sztabu Generalnego Armii Czynnej URL. Od czerwca 1920 r. pełnił obowiązki 2 generał-kwatermistrza Sztabu Generalnego.

W listopadzie 1920 r. wraz z żołnierzami Armii URL został internowany w Polsce. Od lutego do kwietnia 1921 r. pełnił obowiązki ministra wojny Ukraińskiej Republiki Ludowej. W sierpniu tego roku awansowano go na generała porucznika. Po zwolnieniu z internowania zamieszkał w Kaliszu.

Odznaczony Orderem Świętego Stanisława I klasy z mieczami, II i III klasy, Szablą Świętego Jerzego, Orderem Świętej Anny II klasy z mieczami, Orderem Świętego Włodzimierza III klasy z mieczami i wstęgą, Krzyżem Symona Petlury.


Manjaro Linux

Manjaro Linux (inna używana nazwa: Manjaro) – pochodna dystrybucja systemu operacyjnego Linux bazująca na dystrybucji Arch Linux.

Instalator systemu operacyjnego wykorzystywany przez dystrybucję Manjaro nosi nazwę Calamares i został stworzony przez programistów: Rolanda Singera, Guillaume Benoit i Philipa Müllera. Od wersji 0.8.9 Manjaro Linux posiada pełne polskie tłumaczenie (składniki systemu operacyjnego i GUI użytkownika – pulpit).


SM U-85

SM U-85 – niemiecki okręt podwodny typu "U-81" zbudowany w Friedrich Krupp Germaniawerft w Kilonii w latach 1915-1916. Wodowany 22 sierpnia 1916 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 23 października 1916 roku. 15 stycznia 1917 roku został przydzielony do IV Flotylli pod dowództwem kapitana Willy Petza. U-85 w czasie dwóch patroli zatopił 4 statki nieprzyjaciela o łącznej wyporności 20 225 BRT oraz jeden uszkodził.

W czasie pierwszego patrolu u wybrzeży Norwegii U-85 zatopił norweski statek parowy "Dicax" o wyporności 923 BRT. "Dicax" płynął z Fredrikstad do Garston z ładunkiem desek. 26 stycznia 1917 około 60 mil od wyspy Ryvingen leżącą w gminie Mandal. Nikt z załogi nie zginął.

W dniach 6 i 7 lutego 1917 roku operując u południowych wybrzeży Irlandii U-85 zatopił trzy duże statki brytyjskie oraz jeden uszkodził.

Pierwszym z nich był parowiec "Cliftonian" płynący z Cadiff z ładunkiem węgla. Został zatopiony około 4,5 mili na południowy wschód od Galley Head Lighthouse koło Rosscarbery. Tego samego dnia w okolicach Fastnet Rock U-85 storpedował parowiec "Explorer" o wyporności 7608 BRT, który został uszkodzony.

7 lutego 38 mil na południowy zachód od Fastnet Rock U-85 storpedował i zatopił transatlantyk "SS California" (wyprodukowany w 1907 roku parowiec o wyporności 8 662 BRT). Statek płynął z Nowego Jorku do Glasgow. W wyniku zatonięcia statku śmierć poniosło 41 lub 43 osób.

Tego samego dnia U-85 zatopił czwarty i ostatni statek w swojej karierze. 20 mil na zachód od Fastnet Rock U-85 storpedował i zatopił parowiec "SS Vedamore", który podróżował z Baltimore do Liverpoolu. W wyniku zatonięcia statku śmierć poniosły 23 osoby.

12 marca 1917 roku brytyjski statek pułapka HMS Privet zwabił, a następnie zatopił U-85 w kanale La Manche. Nikt z załogi nie przeżył.


Haus des Lehrers

Haus des Lehrers, HdL – wieżowiec w berlińskiej dzielnicy Mitte na Alexanderplatz 9. W skład budynku wchodzi również dwupiętrowa sala kongresowa o wymiarach 50 × 50 metrów, od 2003 roku siedziba "Berlin Congress Center".

Dom Nauczyciela został zbudowany w pobliżu przedwojennej siedziby Stowarzyszenia Niemieckich Nauczycieli ("Deutscher Lehrerverein"), która została zniszczona podczas II wojny światowej. 12-kondygnacyjny, 54-metrowy budynek według planu Hermanna Henselmanna wzniesiono w latach 1962-1964 i był pierwszym wieżowcem przy Alexanderplatz.

Dom Nauczyciela jest typowym przykładem powojennego modernizmu. Znakiem szczególnym budynku jest fryz między drugim a piątym piętrem, nazwany "Nasze życie" ("Unser Leben"), przedstawiający sceny z życia społeczeństwa NRD.

Po zjednoczeniu Niemiec budynek stał się własnością miasta. Od 1994 roku wynajmowany, a w 2001 roku sprzedany spółdzielni mieszkaniowej Berlin-Mitte (Wohnungsbaugesellschaft Berlin-Mitte).


Carlos Zárate

Carlos Zárate Serna (ur. 23 maja 1951 w Meksyku) – meksykański bokser, zawodowy mistrz świata kategorii koguciej.

Rozpoczął karierę boksera zawodowego w 1970. Wygrał pierwsze 23 walki przez nokaut lub techniczny nokaut, dopiero w 1974 po raz pierwszy zwyciężył na punkty. W marcu 1975 wygrał przed czasem z niepokonanym dotąd Joe Guevarą i został mistrzem stanu Kalifornia w wadze koguciej.

Po wygraniu kolejnych walk przed czasem i mając rekord 39 zwycięstw bez porażki zmierzył się 8 maja 1976 w Inglewood o tytuł mistrza świata federacji World Boxing Council w wadze koguciej z dotychczasowym mistrzem Rodolfo Martínezem. Zwyciężył przez nokaut w 9. rundzie i został nowym czempionem. W obronie tytułu wygrał kolejno z Paulem Ferrerim 28 sierpnia 1976 w Inglewood przez TKO w 12. rundzie, z Waruinge Nakayamą 13 listopada 1976 w Culiacán przez nokaut w 4. rundzie i z Fernando Cabanelą 5 lutego 1977 w mieście Meksyk przez TKO w 3. rundzie.

W tym czasie mistrzem świata federacji World Boxing Association był rodak Zárate Alfonso Zamora, który również był niepokonany (wszystkie 29 walk wygrał przed czasem). Pojedynek obu tych pięściarzy miał rozstrzygnąć, który z nich jest niekwestionowanym mistrzem wagi koguciej. Zarówno WBA, jak i WBC odmówiły uznania, że jest to walka o tytuł i Zárate oraz Zamora zmierzyli się 23 kwietnia 1977 w Inglewood w dziesięciorundowym towarzyskim pojedynku. Zárate zwyciężył przez techniczny nokaut w 4. rundzie (Zamora zaliczył wcześniej trzy nokdauny). Po tej walce Zárate został wybrany bokserem roku 1977 przez magazyn "The Ring".

W tym samym roku Zárate dwukrotnie jeszcze obronił tytuł WBC po zwycięstwach z Danilo Batistą 29 października w Inglewood przez nokaut w 6. rundzie i z Juanem Francisco Rodríguezem 2 grudnia w Madrycie przez techniczny nokaut w 5. rundzie.

W 1978 kontynuował skuteczne walki o mistrzostwo wagi koguciej wygrywając z przyszłym mistrzem świata Alberto Dávilą 25 lutego w Inglewood przez TKO w 8. rundzie, z Andrésem Hernándezem 22 kwietnia w San Juan przez TKO w 13. rundzie i z Emilio Hernándezem 9 czerwca w Las Vegas przez nokaut w 4. rundzie.

28 października tego roku w San Juan spróbował zdobyć pas mistrza świata WBC w wadze junior piórkowej w walce z niepokonanym Wilfredo Gómezem. Gómez wygrał przez techniczny nokaut w 5. rundzie. Była to pierwsza porażka w karierze Zárate.

W kolejnym roku Zárate obronił pas mistrza wagi koguciej wygrywając przez nokaut w 3. rundzie z Johnem Mensahem Kpalongo 10 marca w Inglewood. 6 czerwca 1979 w Las Vegas w kolejnej obronie tytułu niespodziewanie przegrał na punkty ze swym rodakiem Lupe Pintorem. Po tej walce Zárate wycofał się z ringu.

Podjął karierę bokserską w 1986. Wygrał kolejno 12 walk (w tym 11 przed czasem) i 16 października 1987 w Sydney zmierzył się o tytuł mistrza świata WBC w wadze junior piórkowej z Jeffem Fenechem, poniósł jednak porażkę w 4. rundzie. Fenech wkrótce przeniósł się do wagi piórkowej i do walki o wakujący tytuł WBC kategorii junior piórkowej zostali wyznaczeni Meksykanie Zárate i Daniel Zaragoza. 29 lutego 1988 w Inglewood Zaragoza wygrał przez techniczny nokaut w 10. rundzie. Po tej walce Zárate ostatecznie zakończył karierę.

Carlos Zárate wygrał 66 walk na 70, w tym aż 63 przez nokaut lub techniczny nokaut. Został wybrany w 1994 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.


Afia Charles

Afia Charles (ur. 22 lipca 1992 w Greenbelt w stanie Maryland) – lekkoatletka z Antigui i Barbudy specjalizująca się w biegach sprinterskich.

Medalistka CARIFTA Games. W 2009 była ósma w biegu na 400 metrów podczas mistrzostw świata juniorów młodszych w Bressanone. W 2012 reprezentowała swój kraj na igrzyskach olimpijskich w Londynie, na których odpadła w eliminacjach 400 metrów. Medalistka mistrzostw NCAA.

Jej matka, Ruperta, również była lekkoatletką – podczas igrzysk olimpijskich w Los Angeles (1984) odpadła w eliminacjach biegu na 100 metrów. Spokrewniona jest także z Tabią Charles – rekordzistką Kanady w skoku w dal i trójskoku.


Stefan Czerwiński

Stefan Czerwiński, ps. "Dalia, Karabin, Luśnia, Stefan, Zamek, Zamkowski" (ur. 30 sierpnia 1895 w Marchwaczu, zm. 16 czerwca 1971 w Warszawie) – pułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego, komendant Okręgu AK Lwów, więzień w PRL-u i ZSRR.


Radio Swiss Classic

Radio Swiss Classic - szwajcarska stacja radiowa wchodząca w skład grupy Swiss Satellite Radio, należącej do publicznego nadawcy radiowo-telewizyjnego SRG SSR. Powstała w 1998 roku. Ramówka stacji składa się w całości z muzyki klasycznej, przy czym wybierane są utwory bardziej przystępne dla masowej publiczności. W nocy stacja nadaje wspólny program z siostrzanymi rozgłośniami Radio SRF 2 Kultur i RSI Rete Due. Kanał nadawany jest w trzech wersjach, prezentujących dokładnie te same utwory, różniących się tylko językiem zapowiedzi. Dostępny jest każdy z trzech głównych języków Szwajcarii: niemiecki (Radio Swiss Classic), francuski (Radio Suisse Classique) i włoski (Radio Svizzera Classica).

Stacja dostępna jest w Szwajcarii w cyfrowym przekazie naziemnym. Ponadto można jej słuchać przez Internet oraz w niekodowanym przekazie z satelity Eutelsat Hot Bird 13B.


RSI La 1

RSI La 1 - szwajcarski kanał telewizyjny nadawany przez Radiotelevisione svizzera (RSI), włoskojęzyczną część publicznego nadawcy radiowo-telewizyjnego SRG SSR, i pełniący we włoskojęzycznych regionach kraju rolę pierwszego programu telewizji publicznej. Podobnie jak większość tego typu stacji, kanał ma profil ogólnotematyczny i adresowany jest do szerokiej publiczności. Stacja została uruchomiona w 1958 roku. Od tego czasu kilkakrotnie zmieniała nazwę, ostatnio w 2009, kiedy to przeprowadzono rebranding wszystkich mediów publicznych nadających w Szwajcarii po włosku, mający na celu zgrupowanie ich pod wspólną marką RSI.

Tak jak wszystkie "Jedynki" SRG SSR, RSI La 1 dostępna jest w naziemnym przekazie cyfrowym w całej Szwajcarii. Ponadto można ją znaleźć w sieciach kablowych oraz w przekazie z satelity Eutelsat Hot Bird 13C, przy czym sygnał satelitarny jest kodowany.


Maurizio Gervasoni

Maurizio Gervasoni (ur. 20 grudnia 1953 w Sarnico) – włoski duchowny katolicki, biskup Vigevano od 2013.

Święcenia kapłańskie otrzymał 11 czerwca 1977.

20 lipca 2013 papież Franciszek mianował go ordynariuszem diecezji Vigevano. Sakry biskupiej udzielił mu 28 września 2013 kardynał Dionigi Tettamanzi.


Biała Głuchołaska

Biała Głuchołaska (czes. "Bělá, Bělá Jesenická", niem. "Biela, Biele, Ziegenhalser Biele") – rzeka w Czechach i w południowej Polsce, prawy dopływ Nysy Kłodzkiej o długości 54,9 km i powierzchni dorzecza 396 km² (w granicach Polski 113 km²). Płynie przez Sudety Wschodnie, Płaskowyż Głubczycki i Dolinę Nysy Kłodzkiej, w województwie opolskim.

Biała Głuchołaska powstaje z połączenia kilku górskich potoków w górnej części wsi Biała pod Pradziadem (czes. "Bělá pod Pradědem") na stokach Wysokich Jesioników. Płynie na północ, przez Białą do Jesenika, gdzie skręca ku północnemu wschodowi. Mija Mikulovice (czes. "Mikulovice") i wpływa na terytorium Polski w Głuchołazach. Skręca na północ i do Nysy Kłodzkiej (poprzez Jezioro Nyskie) uchodzi na południowy zachód od miasta Nysa.

Główne dopływy:
* lewe: Stařic, Mora.

Ważniejsze miejscowości nad Białą Głuchołaską: Jeseník, Mikulovice, Głuchołazy, Bodzanów, Nowy Świętów, Przełęk, Biała Nyska.


Binaiya

Gunung Binaiya – najwyższy szczyt archipelagu Moluki, na wyspie Seram w Indonezji; wysokość 3019 m n.p.m. (według innych źródeł 3027 m n.p.m.). Zbocza i okolice szczytu są ostoją wielu rzadkich gatunków fauny i flory tropikalnej, tereny te należą do Parku Narodowego Manusela.


Sunset Beach

Sunset Beach – amerykański serial telewizyjny, emitowany w stacji NBC od 6 stycznia 1997 do 31 grudnia 1999. Serial był koprodukcją stacji NBC oraz wytwórni Aarona Spellinga. Emitowany był w ponad 70 krajach na świecie, w wielu zdobył ogromną popularność. Nazwa serialu została zaczerpnięta od niewielkiej plaży na południe od Seal Beach w Kalifornii.

Serial był emitowany w Polsce w stacji RTL7. Wyemitowano wszystkie odcinki w okresie od 22 września 1997 do 31 sierpnia 2000. Od 2014 do 2017 roku emitowany był w CBS Drama.


Karl Rove

Karl Christian Rove (ur. 25 grudnia 1950 w Denver) – amerykański strateg polityczny, sprawujący w przeszłości funkcję zastępcy szefa personelu Białego Domu oraz doradcy prezydenta George’a Busha.

Rove kierował kampaniami wyborczymi George’a Busha w latach 1994 i 1998 (w wyścigu do fotela gubernatora Texasu) oraz kampaniami prezydenckimi w latach 2000 i 2004. Jego klientami byli też m.in. John Ashcroft (wybory 1994 do Senatu), Bill Clements (1986, wybory gubernatora Texasu) oraz Phil Gramm (1982, wybory do Izby Reprezentantów; 1984, wybory do Senatu).

Karl Rove jest jednym z bohaterów tzw. Sprawy Plame, trwającego do dziś skandalu związanego z ujawnieniem prasie tożsamości Valerie Plame, agentki CIA, żony dyplomaty Josepha C. Wilsona, oskarżającego administrację prezydenta Busha o prezentowanie opinii publicznej nieprawdziwych informacji dotyczących programu budowy broni jądrowej przez Irak. Ujawnienie tożsamości agenta CIA jest przestępstwem federalnym. Prowadzący dochodzenie w sprawie specjalny prokurator Patrick Fitzgerald nie przedstawił dotychczas Rove'owi zarzutów, choć wielokrotnie go przesłuchiwał. Zarzuty takie postawione zostały natomiast Lewisowi „Scooterowi” Libby’emu, byłemu obecnie szefowi gabinetu wiceprezydenta Dicka Cheneya.

W opinii wielu, w osobie Karla Rove’a personifikację znajdują wszystkie cechy charakteryzujące prezydenturę George’a W. Busha. Przedstawiany przez jednych jako błyskotliwy strateg zwycięskich kampanii politycznych, przez innych postrzegany jest jako inspirator nie zawsze etycznych, czy wręcz bezprawnych działań administracji Busha.

W 2018 filmie "Vice" w reżyserii Adama McKaya w postać Rove’a wcielł się Joseph Beck.


West Autobahn

West Autobahn – autostrada nr A1 w Austrii w ciągu trasy europejskiej E60. Między węzłami Linz i Salzburg pokrywa się również z trasą europejską E55, zaś między węzłem Salzburg a granicą Niemiec – z trasą europejską E52.

Autostrada A1 jest jedną z głównych autostrad w Austrii. Autostrada prowadzi z Wiednia przez Linz i Salzburg do granicy niemieckiej. Jej przedłużeniem jest niemiecka A8. Jej budowę rozpoczęto w 1938 w ramach planów budowy sieci RAB. W sumie rozpoczęto budowę ok. 60 km autostrady. W 1942 oddano do użytku 12 km fragment pomiędzy dzisiejszą granicą z Niemcami a węzłem Salzburg-Mitte. W 1955 wznowiono budowę trasy po częściowo zmienionym śladzie. Budowę autostrady ukończono w latach 70. XX wieku. Jako ostatnie wybudowano odcinki koło Strengberg na granicy pomiędzy Dolną i Górną Austrią oraz odcinek pomiędzy Lambach a Vöcklabruck.

Aktualnie autostrada jest sukcesywnie modernizowana (do 2011) oraz na odcinku od węzła Steinhäusl z południową obwodnicą Wiednia do węzła Voralpenkreuz poszerzana do trzech pasów ruchu w każdą stronę (do 2012). W okolicach Linzu i Salzburga autostrada fragmentami została poszerzona do 4 pasów ruchu w każdą stronę.

Autostrada ma 292 km (z planowanych 301 km) długości. Oznakowanie autostrady rozpoczyna się od 9. km, ponieważ zaniechano budowy początkowego odcinka łączącego Karlsplatz w Wiedniu z węzłem Auhof.


Štíty

Štíty (niem. Schildberg) – niewielkie miasto w Czechach, w kraju ołomunieckim, w powiecie Šumperk. Według danych z 31 grudnia 2003 powierzchnia miasta wynosiła 2 993 ha, a liczba jego mieszkańców 2 049 osób.

Štíty leżą na pograniczu Gór Orlickich (czesk. "Orlické hory"), Rowu Górnej Nysy (czesk. "Králický uval"), "Wyżyny Zabrzeskiej" (Sudety Środkowe) i "Wyżyny Hanuszowickiej" (Sudety Wschodnie).

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z roku 1278.


Gérard Latortue

Gérard Latortue (ur. 19 czerwca 1934 w Gonaïves) – polityk haitański, premier.

Po ukończeniu studiów prawniczych w Paryżu Latortue od 1961 r. pracował w Port-au-Prince jako profesor prawa. W 1963 w obawie przed represjami dyktatora François Duvaliera zdecydował się na emigrację. Podczas wielu lat spędzonych za granicą pracował m.in. jak profesor ekonomii na uniwersytecie w Portoryko. Dopiero w 1988 powrócił z emigracji na Florydzie do Haiti, aby objąć funkcję ministra spraw zagranicznych w rządzie Leslie Manigata. Gdy po kilku miesiącach rząd ten został obalony w wyniku wojskowego zamachu stanu, Latortue znów zdecydował się na emigrację. Pracował jako dyrektor generalny Karaibskiego Związku Uniwersytetów i Centrów Naukowych.

W lutym 2004 w Haiti miał miejsce kolejny zamach stanu, który doprowadził do obalenia rządu Jeana-Bertranda Aristide. Komisja wyborcza mianowała Latortue szefem tymczasowego rządu 9 marca 2004, w czasie, kiedy przebywał one jeszcze na emigracji w USA. Następnego dnia po mianowaniu wrócił do kraju i został zaprzysiężony 12 marca.

Latortue zadeklarował utworzenie rządu jedności narodowej. Na swym pierwszym wystąpieniu w charakterze szefa rządu w rodzinnym mieści Gonaïves został powitany przez 3 tys. osób.

Objęcie przez Latortue funkcji premiera nie zostało uznane przez rządy wielu krajów (m.in. przez Jamajkę, Saint Kitts i Nevis oraz przez Unię Afrykańską). W dodatku jego rząd był krytykowany przez ugrupowania opozycyjne (m.in. z partii Fanmi Lavalas, do której należał Aristide) oraz międzynarodowe organizacje praw człowieka.

Funkcję premiera pełnił do maja 2006.


Messier 94

Messier 94 (również M94 lub NGC 4736) – galaktyka spiralna znajdująca się w gwiazdozbiorze Psów Gończych. Odkrył ją Pierre Méchain 22 marca 1781 roku. Dwa dni później Charles Messier dodał ją do swego katalogu pod numerem 94.
M94 ma masę około 160 miliardów mas Słońca. Ma rozmiary kątowe 11,2' × 9,1' i znajduje się w odległości około 16 milionów lat świetlnych. Dostrzeżemy ją w lunecie jako mglistą plamkę o jasności 8,24.

Należy do galaktyk Seyferta.

Galaktyka M94 należy do grupy galaktyk M94 zwanej też "Grupą w Psach Gończych I" i jest najjaśniejszą galaktyką tej grupy.


Bullitt

Bullitt – amerykański film fabularny z 1968 roku w reżyserii Petera Yatesa z Steve'em McQueenem w roli głównej, na podstawie powieści Roberta L. Pike’a.

Film kryminalny. Fabuła obfituje w sceny przemocy, a Steve McQueen gra dobrego, nieugiętego policjanta.

Do historii gatunku przeszedł pościg samochodowy (Ford Mustang kontra Dodge Charger) wąskimi i stromymi ulicami San Francisco, trwający 9 minut i 42 sekundy, pierwsza tego typu scena w historii kina. Steve McQueen korzystał z pomocy kaskadera, w kilku scenach zastąpił go Bud Ekins.


Klub Winx

Klub Winx () – włoski serial animowany wyprodukowany przez wytwórnię Rainbow, we współpracy z RAI i Nickelodeon, opowiadający o grupie sześciu nastoletnich czarodziejek używających magii do obrony Magicznego Wymiaru. Na początku 2011 roku 30% udziałów firmy zostało sprzedane do Viacom, a rok wcześniej Rainbow podpisało 5 letnią umowę współpracy z amerykańskim koncernem Nickelodeon, z którym w latach 2012–2015 wyprodukowali wspólnie piątą, szóstą i siódmą serię.

Cała seria jest skierowana głównie dla dzieci w wieku od 5 do 14 lat, jednak zdobyła bardzo dużą popularność wśród starszej młodzieży. W 2007 roku na podstawie serialu powstał pełnometrażowy film animowany w technologii 3D pod tytułem "Klub Winx – Tajemnica Zaginionego Królestwa", w 2010 roku miał premierę drugi film zatytułowany "Winx Club: Magiczna przygoda", a w roku 2014 powstał kolejny film pod tytułem "Winx Club: Tajemnica morskich głębin". Na podstawie serii powstały również musicale, pokazy akrobacji na lodzie, zabawki oraz gry komputerowe. Do tej pory w Polsce wyemitowano wszystkie 8 sezonów. Premiera ósmego sezonu odbyła się 20 kwietnia 2020 roku na polskim Teletoon+. Sezon 8 został potwierdzony przez Iginio Straffi’ego w wywiadzie, we wrześniu 2015 roku, a jego premiera odbyła się 15 kwietnia 2019 roku. 10 lutego 2016 w wywiadzie dla Variety potwierdzono podpisanie umowy z Archery Pictures, Netflix i Viacom na stworzenie dwu sezonowego serialu aktorskiego. Premiera serialu odbyła się 22 stycznia 2021 roku. 18 lutego 2021 roku potwierdzono przedłużenie serialu o drugi sezon.


Bobby Holík

Bobby Holík, właśc. Robert Holík (ur. 1 stycznia 1971 w Igławie) – czeski hokeista zawodowy.

Od 1990 roku występował w lidze NHL na pozycji centra. Wybrany z numerem 10 w pierwszej rundzie draftu NHL w 1989 roku przez Hartford Whalers. Grał w drużynach: Hartford Whalers, New Jersey Devils, New York Rangers i Atlanta Thrashers.

Jego ojciec Jaroslav i stryj Jiří również byli hokeistami czechosłowackimi, mistrzami świata i medalistami olimpijskimi.


SM UC-33

SM UC-33 – niemiecki podwodny stawiacz min z okresu I wojny światowej, jedna z 64 zbudowanych jednostek typu "UC II". Zwodowany 26 sierpnia 1916 roku w stoczni Vulcan w Hamburgu, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine 25 września 1916 roku. Włączony w skład 1. Flotylli U-Bootów Hochseeflotte, w czasie służby operacyjnej okręt odbył siedem misji bojowych, w wyniku których zatonęło 35 statków o łącznej pojemności BRT i okręt o wyporności 370 ton, zaś jeden statek o pojemności BRT został uszkodzony. SM UC-33 został zatopiony 26 września 1917 roku, staranowany przez brytyjski patrolowiec HMS P61 w Kanale Świętego Jerzego.


Ken Darby

Ken Darby, właśc. Kenneth Lorin Darby (ur. 13 maja 1909 w Hebron, zm. 24 stycznia 1992 w Sherman Oaks) – amerykański kompozytor muzyki filmowej.

Trzykrotny laureat Oscara za najlepszą muzykę do filmów: "Król i ja" (1956) Waltera Langa, "Porgy i Bess" (1959) Otto Premingera i "Camelot" (1967) Joshuy Logana. Za ścieżkę dźwiękową do "Porgy i Bess" zdobył również Nagrodę Grammy.


In Flanders Fields Museum

In Flanders Fields Museum – muzeum w Ieper () poświęcone historii I wojny światowej na froncie zachodnim we Flandrii Zachodniej, koncentrujące się na indywidualnych historiach i świadectwach uczestników wojny.


Brigitte Poschmann

Brigitte Poschmann (ur. 18 marca 1932 w Waltersmühl, obecnie Konradowo w powiecie lidzbarskim, zm. 12 lutego 2008 w Minden) – niemiecka historyczka i archiwistka, dyrektorka archiwum państwowego w Bückeburgu, wieloletnia prezes Warmińskiego Towarzystwa Historycznego.


Decred

Decred – kryptowaluta typu open source, podobna do bitcoin i zbudowana na blockchain. Decred wykorzystuje hybrydowy system konsensusu: Proof-of-Work/Proof-of-Stake. Jedną z kluczowych cech projektu jest decentralizacja procesu decyzyjnego – zdolność posiadaczy kryptowaluty Decred do udziału w procesie podejmowania decyzji dotyczących przyszłości projektu.


Selemselae

Selemselae (łac. "Diocesis Selemselitanus") – stolica historycznej diecezji w Cesarstwie rzymskim w prowincji Afryka Prokonsularna, sufragania metropolii Kartagina. Współcześnie w Tunezji. Obecnie katolickie biskupstwo tytularne.


Boro Grubišić

Boro Grubišić (ur. 25 listopada 1952 w Sovići (wówczas Jugosławia, obecnie Bośnia i Hercegowina)) – chorwacki polityk i lekarz chirurg, poseł krajowy i obserwator w Parlamencie Europejskim (2012–2013).

znajduje się we współczesnej jednostce administracyjnej


Josef Niedermeier

Josef Niedermeier (ur. 7 listopada 1942 w Reit im Winkl) – niemiecki biathlonista reprezentujący RFN. W 1969 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Zakopanem, gdzie zajął 33. miejsce w biegu indywidualnym i jedenaste w sztafecie. Najlepsze wyniki osiągnął na mistrzostwach świata w Anterselvie w 1975 roku, gdzie był piąty w biegu indywidualnym i sprincie, a w sztafecie zajął ósme miejsce. Był też między innymi szósty w biegu indywidualnym i sztafecie podczas mistrzostw świata w Mińsku w rok wcześniej. W 1972 roku wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Sapporo, zajmując 46. miejsce w biegu indywidualnym. Brał również udział w igrzyskach w Innsbrucku w 1976 roku, plasując się na 26. pozycji w tej konkurencji. Nigdy nie wystartował w zawodach Pucharu Świata.


Heliotropiaceae

Heliotropiaceae – rodzina wyróżniana w niektórych systemach klasyfikacyjnych roślin okrytonasiennych w rzędzie ogórecznikowców "Boraginales", czasem też w randze podrodziny "Heliotropioideae" w szeroko ujmowanej rodzinie ogórecznikowatych "Boraginaceae". Obejmuje 4 rodzaje z ok. 425 gatunkami, z czego ok. 300 należy do rodzaju heliotrop, a ok. 100 do "Euploca". Rośliny te występują na wszystkich kontynentach w strefie międzyzwrotnikowej oraz ciepłego klimatu umiarkowanego. Jako roślina ozdobna uprawiany jest heliotrop peruwiański o silnie pachnących wanilią kwiatach, a inne gatunki z tego rodzaju od starożytności stosowane były przeciw ukłuciom skorpionów i ukąszeniom węży.


76. ceremonia wręczenia Złotych Globów

76. ceremonia wręczenia Złotych Globów, nagród filmowych i telewizyjnych przyznawanych przez Hollywoodzkie Stowarzyszenie Prasy Zagranicznej, odbyła się 6 stycznia 2019 roku w The Beverly Hilton w Beverly Hills. Galę wyemitowała na terenie Stanów Zjednoczonych stacja telewizyjna NBC, a jej prowadzącymi byli Sandra Oh i Andy Samberg.

Nominacje zostały ogłoszone 6 grudnia 2018 przez Terry’ego Crewsa, Danai Gurirę, Leslie Mann i Christiana Slatera. Spośród produkcji kinowych najwięcej otrzymał ich "Vice" (sześć), zaś spośród programów telewizyjnych "Zabójstwo Versace: American Crime Story" (cztery). Najwięcej nagród spośród produkcji kinowych zdobył "Green Book" (trzy), a spośród programów telewizyjnych "Zabójstwo Versace: American Crime Story" i "The Kominsky Method" (po dwie).


Petra Bauer

Petra Bauer – niemiecka biathlonistka reprezentująca RFN. W Pucharze Świata zadebiutowała 19 grudnia 1991 roku w Hochfilzen, gdzie zajęła 38. miejsce w biegu indywidualnym. Pierwsze punkty zdobyła dwa dni później w tej samej miejscowości, zajmując 25. miejsce w sprincie. Nigdy nie stanęła na podium w zawodach indywidualnych, najwyższą lokatę osiągnęła 14 maca 1992 roku w Fagernes, plasując się na 19. pozycji w biegu indywidualnym. W klasyfikacji generalnej sezonu 1991/1992 zajęła ostatecznie 43. miejsce w klasyfikacji generalnej. W 1992 roku wystąpiła na mistrzostwach świata w Nowosybirsku, gdzie wspólnie z Petrą Schaaf, Uschi Disl i Ingą Kesper zdobyła złoty medal w biegu drużynowym. Był to jej jedyny sukces na międzynarodowych zawodach tej rangi. Nigdy nie brała udziału w igrzyskach olimpijskich.


Mistrzostwa Afryki U-20 w Rugby Union Mężczyzn 2019 – trzecie mistrzostwa Afryki U-20 w rugby union mężczyzn, oficjalne międzynarodowe zawody rugby union o zasięgu kontynentalnym organizowane przez Rugby Africa mające na celu wyłonienie najlepszej w Afryce męskiej reprezentacji narodowej złożonej z zawodników do lat dwudziestu. Zostały rozegrane w formie trzech turniejów w trzech hierarchicznie ułożonych dywizjach w okresie od 4 kwietnia do 12 maja 2019 roku. W walce o tytuł mistrzowski brały udział cztery zespoły, pozostałe drużyny, które przystąpiły do rozgrywek, występowały w niższych dywizjach, pomiędzy wszystkimi trzema istniał system awansów i spadków.

Przełamując hegemonię Namibii tytuł mistrzowski zdobyła reprezentacja Kenii, uzyskując tym samym kwalifikację do World Rugby U-20 Trophy 2019, do światowego turnieju awansując po raz pierwszy od dekady. W niższych dywizjach triumfowały Madagaskar i Zambia.


White Gold

White Gold – brytyjski serial telewizyjny (komediowy) wyprodukowany przez Fudge Park Productions, którego twórcą jest Damon Beesley. Serial jest emitowany od 28 maja 2017 przez BBC Two, natomiast w Polsce jest udostępniony od 14 września 2017 roku przez Netflix


Peng Cheng

Peng Cheng (; ur. 23 kwietnia 1997 w Harbinie) – chińska łyżwiarka figurowa, startująca w parach sportowych z Jin Yangiem. Uczestniczka igrzysk olimpijskich w Soczi (2014) i Pjongczangu (2018), dwukrotna wicemistrzyni czterech kontynentów (2015, 2020), srebrna medalistka finału Grand Prix (2018) oraz 3-krotna mistrzyni Chin (2014, 2017, 2019).


Inicjatywa Polska

Inicjatywa Polska (iPL) – polskie centrolewicowe ugrupowanie polityczne. Od 2016 stowarzyszenie, od 2019 także partia polityczna. Przewodniczącą ugrupowania jest Barbara Nowacka. W wyborach parlamentarnych w 2019 formacja startowała jako część Koalicji Obywatelskiej, wprowadzając do Sejmu IX kadencji kilku posłów.


Bupa

Bupa – brytyjska międzynarodowa grupa oferująca usługi z zakresu opieki zdrowotnej, mająca siedzibę w Londynie. Obsługuje około 32 milionów klientów w 190 krajach, w tym w Polsce.

W 2012 roku nabyła Lux Med, największą prywatną siecią medyczną w Polsce, za 400 milionów euro.


Żółw i Zając

Żółw i Zając (ang. "Tortoise and the Hare") – amerykański krótkometrażowy film animowany z 1935 roku Walta Disneya wyreżyserowany przez Wilfreda Jacksona. Oparty na baśni Ezopa o tej samej nazwie. Zdobył Oscara w 1934 roku za najlepszy krótkometrażowy film animowany. Film z serii Silly Symphonies.


Aila Meriluoto

Aila Meriluoto (ur. 10 stycznia 1924 w Pieksämäki, zm. 21 października 2019 w Helsinkach) – fińska poetka i pisarka.


Hugo Schenk

Hugo Schenk (ur. 11 lutego 1849 w miejscowości Čechy pod Kosířem, zm. 22 kwietnia 1884 w Wiedniu) – austriacki seryjny morderca i hochsztapler, który zamordował cztery pokojówki z pomocą swojego wspólnika Karla Schlossarka (1858-1884). Obaj zostali skazani na karę śmierci przez powieszenie; wyrok wykonano 22 kwietnia 1884.


1.1.1.1

1.1.1.1 to darmowa usługa Domain Name System (DNS). Publiczna usługa DNS i serwery należą do firmy Cloudflare we współpracy z (APNIC). Usługa działa jako rekurencyjny serwer nazw zapewniający rozpoznawanie nazw domen dla dowolnego hosta w Internecie.

Powstanie usługi zostało ogłoszone 1 kwietnia 2018 r. Cloudflare podaje, że jest ona „najszybszą internetową usługą DNS dla konsumentów, która zapewnia prywatność”. 11 listopada 2018 r. Cloudflare ogłosiło aplikację mobilną dla swojej usługi 1.1.1.1 na Androida i iOS. 25 września 2019 r. Cloudflare wydało WARP, ulepszoną wersję swojej oryginalnej aplikacji mobilnej 1.1.1.1. Według DNSPerf 1.1.1.1 jest najszybszym na świecie rekurencyjnym programem do rozpoznawania nazw DNS, który wyprzedza inne popularne programy tego typu, takie jak Google Public DNS.


Lola Landau

Lola Landau (ur. 3 grudnia 1892 r. w Berlinie, zm. 5 lutego 1990 w Jerozolimie) – żydowska pisarka.

Leonore Landau była córką szanowanego żydowskiego ginekologa dra Theodora Landau (1861–1932) i jego żony Philippiny (1869–1964) z domu Fulda. Leonore dorastała w wykształconym i liberalnym środowisku wyższej klasy średniej. Ważny praski rabin Ezechiel Landau (1713-1793) był jednym z jej przodków. Po ślubie z filozofem, socjalistą i wykładowcą Siegfriedem Marckiem (1889–1957) w 1915 r. przeniosła się do Wrocławia, gdzie zasłynęła z publikacji poetyckich. Jej pierwsza książka z wierszami została opublikowana w Monachium w 1916 r. Już podczas I wojny światowej była zaangażowana w sprawy pokoju i kobiet. We Wrocławiu w 1917 r. podczas wykładu o wypędzeniu Ormian z Turcji poznała poetę i pacyfistę Armina T. Wegnera (1886–1978). Od 1919 roku zaczęli się spotykać. Opuściła Siegfrieda Marcka wraz ze swoimi synami Andreasem (ur. 1916) i Alfem (ur. 1918) i poślubiła Armina T. Wegnera w 1920 r., z którym przeprowadziła się do Neuglobsowa nad jeziorem Großer Stechlinsee. Ich córka Sybilla urodziła się w 1923 r. Od 1925 r. rodzina utrzymywała mieszkanie w Berlinie, ale miesiące wakacyjne i liczne weekendy spędzała w swoim pięknym domu w Neuglobsow. Oprócz innych wolnych zajęć jako autorka (publikacja kilku książek poetyckich, dramatów, słuchowisk, artykułów w różnych gazetach i czasopismach), Lola Landau doradzała Arminowi T. Wegnerowi w jego pracy i ich wspólne dzieła literackie zostały wydane. Podczas wycieczki małżeństwa do Palestyny w 1929 roku Lola Landau doświadczyła silnych więzi z narodem żydowskim. Po przejęciu władzy przez Hitlera Lola Landau i jej rodzina doznały gwałtownej wrogości ze strony prawicowych radykalnych i antysemickich mieszkańców wioski Neuglobsow, kierowanych przez lokalnego bohatera I wojny światowej i nazisty generała Karla Litzmanna. W 1933 roku, jako Żydówka i pacyfistka, pisarka i jej mąż otrzymali zakaz pisania i publikowania, co pogrążyło małżonka w kryzysie materialnym. Po aresztowaniu jej męża w sierpniu 1933 r. przez nazistów, Lola Landau oraz jej dzieci Andreas i Sibylla początkowo schronili się w Anglii, Alf pozostał we Wrocławiu. Dopiero później przeniósł się do Anglii, a stamtąd do Australii. Jako przekonana syjonistka pracowała w Londynie dla żydowskiej organizacji Keren Hayesod oraz jako propagandystka dla WIZO. Wtedy zaplanowała emigrację do Palestyny. Po zwolnieniu męża z obozu koncentracyjnego rodzina mieszkała w Niemczech w latach 1934-1936. Na początku 1936 r. Lola Landau wraz z synem Andreasem i córką Sibyllą przeprowadziła się do Palestyny i zamieszkała w Jerozolimie. Mąż dołączył do niej, ale nie był w stanie mieszkać w Palestynie. W tym samym roku przeniósł się do Positano w południowych Włoszech. Od tego czasu małżeństwo istniało między dwoma krajami Palestyną i Włochami, co było bardzo trudne ze względu na separację i doprowadziło do rozwodu. W następnych latach Lola Landau nawiązała nową znajomość z żydowskim matematykiem Pessachem Hebroni (zm. 1963 r.). Nadal pracowała dla organizacji Keren Hayesod i WIZO w Palestynie, ale także jako nauczycielka języka angielskiego.


Acetazolamid

Acetazolamid () – organiczny związek chemiczny, lek należący do grupy sulfonamidowych inhibitorów anhydrazy węglanowej. Do leczenia wprowadzony został w 1953 roku. Jest słabym diuretykiem; jego działanie ustępuje po 3 dniach stosowania. Acetazolamid jest prekursorem sulfonamidowych leków moczopędnych, stosowanym obecnie głównie w leczeniu jaskry.


Działo paryskie

Działo paryskie (niem. "Paris-Geschütz") lub Armata przeciwparyska, właściwie Lange 21 cm Kanone in Schiessgerüst – długolufowe działo kolejowe (nadarmata) kalibru 210 milimetrów na kolejowej platformie strzeleckiej, z którego Niemcy ostrzeliwali Paryż w czasie I wojny światowej od marca do sierpnia 1918. Jeszcze inna jego nazwa to "Kaiser-Wilhelm-Geschütz".

Działo to często jest mylone z inną wielką armatą o nazwie Gruba Berta, która była użyta w czasie oblężenia Liège w 1914. Także mylnie jest utożsamiane z mniejszym działem Langer Max (niem. Długi Maks), od którego zresztą pochodzi. Co więcej, wszystkie one były wyprodukowane w zakładach Kruppa.

Była to największa armata I wojny światowej. W czasie II wojny światowej powstały tylko dwa większe obiekty: Schwerer Gustav i V3.

Jako broń, działo to nie odniosło wielkich sukcesów. Siła niszcząca pocisków była stosunkowo niska, a jego lufa musiała być często wymieniana. Licha celność pozwalała co najwyżej na ostrzeliwanie obiektów o dużych rozmiarach czyli na przykład miast. Prawdopodobieństwo trafienia w centrum nie różniło się od możliwości trafienia w przedmieścia. Broń ta liczyła się przede wszystkim jako czynnik psychologiczny, który miał zachwiać morale mieszkańców Paryża.


Sweter

Sweter, pulower – rodzaj ciepłej bluzy z dzianiny, najczęściej wełnianej (lub – współcześnie – z dodatkiem włókien sztucznych).
Najcieplejsze, z długimi rękawami, nierozpinane (wkładane przez głowę – ang. "pull" – „ciągnąć”, "over" – „przez”; tu: „wciągać przez głowę”), często z golfem, dziane są z grubej wełny.

Ten element stroju opracowany został przez gaelickich rybaków z wysp Aran u zachodnich wybrzeży Irlandii i do dzisiejszych czasów wyrób swetrów jest jednym ze źródeł utrzymania tamtejszych mieszkańców. Tego rodzaju swetry modne były także w XX wieku, np. jako element stroju narciarskiego. Z tego okresu pochodzą norweskie kolorowe wzory ozdabiające swetry.

Lżejsze swetry bywają zapinane na guziki bądź na zamek błyskawiczny, z różnymi odmianami wykończenia pod szyją. W Polsce, podobnie jak w Niemczech, Rosji czy Niderlandach, pulowerami zazwyczaj nazywa się odmianę swetrów bez rękawów.


Samwise Gamgee

Samwise Gamgee (ur. 2983 roku Trzeciej Ery, zm. w Czwartej Erze) – postać ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia, bohater powieści "Władca Pierścieni".

Był najmłodszym synem Hamfasta, od którego przejął rolę ogrodnika Bag End, posiadłości Bilba Bagginsa. Ten ostatni rozbudził u Samwise’a fascynację elfami i legendami Śródziemia, dzięki czemu Samwise ochotnie podążył za Frodem do Rivendell w 3018 roku Trzeciej Ery.

Podsłuchiwał przebieg narady u Elronda, a następnie został wybrany na członka Drużyny Pierścienia. Po rozpadzie Drużyny w Parth Galen ruszył za Frodem do Mordoru, by w ogniu Góry Przeznaczenia zniszczyć Jedyny Pierścień. Przez pewien czas po walce z Szelobą będąc przekonany, że Frodo nie żyje, nosił Pierścień i stał się na jakiś czas jego Powiernikiem.

Po powrocie z wyprawy wziął ślub z Różą Cotton i zamieszkał w Bag End razem z Frodem. W 3021 roku towarzyszył Frodowi w ostatniej podróży, do Mithlondu, skąd Frodo razem z Bilbem, Gandalfem, Elrondem i Galadrielą odpłynął do Amanu.

Odziedziczył po Bagginsach Bag End, w latach 7–56 Czwartej Ery był siedmiokrotnie wybierany na burmistrza Shire. Po śmierci Róży i oddaniu w powiernictwo swojej najstarszej córce, Elanor, Czerwonej Księgi, Samwise odpłynął za Morze jako ostatni z Powierników Pierścienia.

Do Amanu odpłynął w 86 roku Czwartej Ery.


Christopher Wren

Christopher Wren (ur. 20 października 1632 w East Knoyle, zm. 25 lutego 1723 w Hampton Court) – uczony i architekt angielski, zasłynął dzięki wkładowi w odbudowę Londynu po wielkim pożarze z 1666 r. Był synem Christophera Wrena i Mary Cox. Wren jest szczególnie znany jako projektant katedry świętego Pawła w Londynie, jednej z nielicznych katedr zbudowanych w Anglii po okresie średniowiecza.

znajduje się w jednostce administracyjnej


François Quesnay

François Quesnay wym. // (ur. 4 czerwca 1694 w Méré, zm. 16 grudnia 1774 w Wersalu) – francuski lekarz, teoretyk ekonomii, twórca szkoły fizjokratycznej.

Urodził się w Méré niedaleko Paryża jako syn drobnego właściciela ziemskiego. Kiedy przeniósł się do stolicy, utrzymywał się z grawerstwa, jednocześnie zdobywając na kursach wiedzę z zakresu medycyny. Dzięki swym uzdolnieniom lekarskim oraz popularności wśród arystokracji w 1749 roku Quesnay został lekarzem faworyty Ludwika XV, markizy de Pompadour, a następnie przybocznym lekarzem królewskim.

Bliskość dworu królewskiego pozwoliła mu na wgląd w położenie ekonomiczne i chaos administracyjny ówczesnej Francji. Na zamówienie Diderota i d’Alamberta napisał artykuły ekonomiczne do Encyclopédie m.in. "Doświadczenie" ("Évidence"), "Dzierżawcy" ("Les Fermiers"), "Zboża" ("Les Grains").

Po śmierci markizy de Pompadour w roku 1764 Quesnay opuścił dwór w Wersalu i napisał "Maksymy ogólne ekonomicznego rządzenia krajem rolniczym" oraz wydał "Tablicę ekonomiczną" ("Tableau économique"), która stanowiła podstawę fizjokratyzmu. Praca była początkiem badań nad procesami reprodukcji i obiegu produktu społecznego. Quesnay w swojej pracy dowodził znaczenia rolnictwa dla całej gospodarki, jako że ziemia była według niego jedynym źródłem bogactwa.

Po ukazaniu się "Tablicy ekonomicznej" rozpoczęła się sława Quesnaygo i jego szkoły. Urządzał zebrania skupiające wielu myślicieli i działaczy tego okresu, tworzy centrum nowej doktryny ekonomicznej.


ClarisWorks

ClarisWorks – dawny pakiet zintegrowany dla systemów Macintosh i Windows, opracowany przez firmę Claris, który zawierał procesor tekstu, arkusz kalkulacyjny, bazę danych, program rysunkowy i narzędzia komunikacyjne.

Gdy firma Claris została przejęta przez Apple Computer, ClarisWorks zostały zastąpione przez pakiet AppleWorks, który był sprzedawany oddzielnie, a także jako standardowe oprogramowanie OEM-owskie w takich maszynach, jak iMac, iBook czy eMac.

Obecnie ich następcą jest pakiet Apple iWork.


Reprezentacja Polski w piłce siatkowej mężczyzn (zwyczajowo zwana również: "reprezentacją narodową", "kadrą narodową", "drużyną narodową") – zespół siatkarski reprezentujący Rzeczpospolitą Polską w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym występować mogą wszyscy zawodnicy posiadający obywatelstwo polskie. Reprezentuje Polskę na arenie międzynarodowej we wszystkich rozgrywkach organizowanych pod egidą FIVB i CEV (tj. Igrzyskach Olimpijskich, Mistrzostwach Świata, Mistrzostwach Europy, Pucharze Świata, Pucharze Wielkich Mistrzów, Lidze Narodów oraz eliminacjach do tych imprez). Za jej funkcjonowanie odpowiedzialny jest Polski Związek Piłki Siatkowej (PZPS). Obecnie trenerem jest Vital Heynen.
Sześciokrotnie była wybierana najlepszą drużyną roku w Plebiscycie „Przeglądu Sportowego” w 2006, 2009, 2011, 2012, 2014 i 2018.


Barry Lyndon

Barry Lyndon – film Stanleya Kubricka z 1975 roku. Film jest oparty na klasycznej łotrzykowskiej XIX-wiecznej powieści Williama Makepeace’a Thackeraya "The Luck of Barry Lyndon". Film opowiada o inteligentnym irlandzkim młodzieńcu Redmondzie Barry, który stara się przedostać do wyższych sfer i arystokracji. W tym celu ucieka się do wielu intryg.


Mój Nikifor

Mój Nikifor – polski film fabularny z 2004 roku w reżyserii Krzysztofa Krauzego na podstawie pomysłu Joanny Kos-Krauze.

Podstawą scenariusza była oparta na autentycznych wydarzeniach historia spotkania i przyjaźni Nikifora Krynickiego, samouka, analfabety, zaliczanego do najwybitniejszych malarzy-prymitywistów, z młodszym o dwadzieścia osiem lat Marianem Włosińskim, absolwentem ASP i dekoratorem w krynickim uzdrowisku, który dla Nikifora zrezygnował z własnej kariery i poświęcił spokój rodziny.

Główną, tytułową rolę zagrała kobieta, Krystyna Feldman, dotychczas znana z licznych wyrazistych ról epizodycznych i ról drugoplanowych. Jej kreacja była nagradzana nie tylko na najważniejszych festiwalach w Polsce, ale i na świecie, m.in. w Karlowych Warach, Manili, Kijowie i Valladolid.

Film, który jest obrazem wyjątkowym w dorobku Krzysztofa Krauzego, dotychczas znanego z zaangażowanego kina społecznego, został chłodno przyjęty przez rodzimą krytykę. Zupełnie inaczej ocenili go recenzenci zagraniczni oraz jurorzy międzynarodowych festiwali filmowych. Obraz otrzymał Kryształowy Globus, główną nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Karlowych Warach. Ponadto był doceniany m.in. w Atenach, Denver, Chicago i Łodzi, gdzie Krzysztof Ptak zdobył wyróżnienie za najlepsze zdjęcia na Camerimage.

Zdjęcia do filmu powstały od 3 marca do 1 czerwca 2004. Plenery to: Warszawa, Krynica-Zdrój, Nowy Sącz, Piwniczna-Zdrój.


Otto Flake

Otto Flake (ur. 29 października 1880 w Metz w Lotaryngii, wówczas należącej do Rzeszy, zm. 10 listopada 1963 w Baden-Baden w Niemczech) – pisarz niemiecki.

Otto Flake dorastał w Colmar w Alzacji, po ukończeniu gimnazjum rozpoczął studia germanistyczne, filozoficzne i historii sztuki w Strasburgu.
W 1902 wspólnie z René Schickelem i Ernstem Stadlerem założył w Strasburgu czasopismo poświęcone odrodzeniu literatury i sztuki alzackiej „Der Stürmer” (nie mylić z wydawanym w latach 1923–1945 tygodnikiem NSDAP o tej samej nazwie) – organ grupy artystycznej Das jüngste Elsaß, do której należał również min. Hans Arp.

Pracę rozpoczął jako współpracownik periodyku „Neue Rundschau” w Paryżu i Berlinie. W tamtym czasie należał do najczęściej drukowanych pisarzy Republiki Weimarskiej. O licznych podróżach z tamtego okresu opowiedział Otto Flake w zbiorze esejów "Dziennik okrętowy" opublikowanym w wydawnictwie S. Fischera w 1917 r. Jedną z napotkanych po drodze osób był poznany w Stambule dziennikarz, orientalista i socjaldemokrata Friedrich Schrader (występujący w książce jako „Dr. S.”). Podczas I wojny światowej Flake pracował w administracji cywilnej w Brukseli.

W 1918 r. pisarz osiedlił się w Zurychu i przyłączył się do grupy dadaistów, reprezentantów aktywnego w latach 1916-1923 prądu w sztuce, zarówno literackiej, jak i malarskiej.

Liczne podróże po Europie zaprowadziły Otto Flakego w końcu do Baden-Baden, gdzie od roku 1928 żył ze swoją rodziną,

We wstępie do swojej powieści "Hortense albo powrót do Baden-Baden", opublikowanej w 1933 r., pisze:

Istotnie, udało mu się w tej powieści mistrzowsko odtworzyć atmosferę szykownego dziewiętnastowiecznego kurortu i zasłużył nią na ogólne uznanie.

Uznania w żadnym razie nie przysporzyło mu podpisanie deklaracji lojalności wobec Adolfa Hitlera na prośbę swojego wydawcy, Samuela Fischera (na którego późniejszym pogrzebie zresztą jako jedyny spośród pisarzy wydawanych przez Fischera zdecydował się wygłosić mowę). Wśród znaczących literatów, wśród których byli np. Thomas Mann, Bertolt Brecht czy Alfred Döblin wywołało to oburzenie, doprowadzili oni do artystycznej izolacji Otto Flakego. Z tego powodu pisarz tuż po wojnie, byleby tylko zdobyć środki do życia, był zmuszony do publikacji nawet dwóch powieści kryminalnych, ukrywając się pod anagramem Leo F. Kotta.

Wyjście z izolacji umożliwiły Flakemu francuskie wojska okupacyjne, które w 1945 r. powołały go na stanowisko członka rady kulturalnej miasta, która odpowiadała za organizację wystaw i prelekcji. Również Otto Flake często organizował swoje wieczory autorskie. Dorobek autorski stał się znany szerszej publiczności dopiero po latach dzięki wsparciu swoich lektorów, Rolfa Hochhutha i Petera Härtlinga.

Ponieważ pisarz pochodził z od lat spornego terytorium Alzacji i Lotaryngii i od podszewki znał zawikłane stosunki niemiecko-francuskie, zaangażował się nie tylko literacko w mediacje między Francuzami i Niemcami. Wraz z innymi aktywnymi osobistościami udało mu się osiągnąć, że w Baden-Baden, kwaterze głównej francuskich wojsk okupacyjnych po II wojnie światowej między Niemcami i Francuzami po początkowych problemach zapanowały najpierw pokojowe a później wręcz przyjacielskie stosunki. Ten wielki indywidualista napisał w okołowojennych latach zwięzłą autobiografię "Zmierzcha się", a później liczne warte uznania, a jeszcze niedocenione dzieła (np. "Old Man", "Fortunat", "Dziewczyna z Monthiver", "Zamek Ortenau", zbiór opowiadań "Fińskie noce").

Otto Flake zmarł 10 listopada 1963 r. w Baden-Baden. Spuścizna po nim znajduje się w bibliotece miejskiej uzdrowiska.


Nemrut

Nemrut Dağı (góra Nemrut) – jeden z najwyższych szczytów leżącego w południowo-wschodniej Turcji pasma Antytauru. Położony na 38°20'N i 38°45'E szczyt wznosi się na wysokość 2134 m n.p.m.

Nemrut jest jednym z najważniejszych stanowisk archeologicznych związanych z kulturą późnego okresu hellenistycznego, jednak sama eponimiczna nazwa tego miejsca pochodzi z kręgu kultury Mezopotamii III tysiąclecia p.n.e. i wywodzi się od legendarnego Nemroda.

Rangę tego miejsca wyznaczył najlepiej zachowany zespół świątynno-sepulkralny tzw. hierotezjon ( lub "hierotheseion") zbudowany przez króla Kommageny Antiocha I Theosa Dikajosa Epifanesa Filoromajosa Filhellena ok. r. 62 p.n.e. Kompleks składa się z tumulusa (kurhanu) o wysokości 50 metrów, usypanego z drobnych odłamków skalnych oraz trzech tarasów, które przylegają do tumulusa od wschodu, północy i zachodu. Każdy taras ozdobiony jest grupą pięciu monumentalnych (8 m wysokości) rzeźb przedstawiających samego Antiocha jak i jego „braci i siostry” – bogów synkretycznego panteonu persko-greckiego. Wszystkie postacie przedstawiono w strojach typowych dla I wieku p.n.e. na tych terenach, a każdy posąg opatrzony jest objaśniającą inskrypcją. Do każdego z tarasów prowadziła niegdyś osobna Droga Procesyjna, a całość była „chroniona” przez liczne posągi lwów i orłów. Podstawę tumulusa oraz cokoły posągów obiegał monumentalny fryz przedstawiający rzeczywistych i mitycznych przodków króla.

Znany przez całe wieki jedynie okolicznym pasterzom kompleks został ponownie odkryty w 1881 przez niemieckiego inżyniera Karla Sestera. Dwie niezależne komisje, które w końcu XIX wieku badały ruiny Nemrut przedstawiły sułtanowi raporty, z których wiemy, że w tym czasie większość posągów była nienaruszona. Głowy wszystkich posągów są obecnie zwalone, co jest najprawdopodobniej skutkiem silnego trzęsienia ziemi.
Metodyczne badania podjęto w tym miejscu dopiero w latach pięćdziesiątych XX wieku. Odbywały się one pod kierownictwem amerykańskiej archeolog Theresy Goell. Chociaż udało się zbadać funkcję i symbolikę kompleksu, to sam tumulus oparł się zakusom badaczy. Nawet użycie dynamitu (wskutek czego kurhan jest dziś niższy o 5 m) nie doprowadziło do odkrycia komory grobowej. Dalsze badania przerwała śmierć badaczki w 1984.

Istnieją co prawda obiekty podobne w funkcji, jak choćby hierotezjon wybudowany przez Antiocha I w mieście Arsemeia dla swego ojca Mitrydatesa I Kallinikosa, jednak wielkość, położenie oraz bogactwo zachowanych detali czyni z zespołu Nemrut unikat na skalę światową. Znalazło to swoje potwierdzenie w decyzji UNESCO, zaliczającej go w poczet obiektów Światowego Dziedzictwa Ludzkości.


Rea Sylwia

Rea Sylwia (, znana też pod imieniem "Ilia") – postać z legend latyńskich, kapłanka wiecznego ognia, westalka. Córka Numitora, króla miasta Alba Longa. Została zmuszona przez swego stryja Amuliusa do złożenia ślubów czystości i zostania westalką. Z jej związku z bogiem wojny, Marsem, mieli narodzić się legendarni założyciele Rzymu - Romulus i Remus. Rea Sylwia, bojąc się o przyszłość chłopców, uplotła koszyk i puściła go na rzekę. Sama zginęła, lecz dzieci ocalały – zostali uratowani i wykarmieni przez Wilczycę kapitolińską. Odnalazł ich pasterz królewski Faustulus i zabrał do siebie.


Hiunesz Abasawa

Hiunesz Abasawa (, , "Giuniesz Abasowa", ; ur. 2 września 1979 w Baranowiczach) – białoruska piosenkarka pochodzenia azerskiego, wykonawczyni popularnego repertuaru.


Mistrzostwa Europy Juniorów w Piłce Siatkowej 2014 zostały rozegrane na Słowacji i w Czechach w dniach od 29 sierpnia do 6 września 2014 roku. Drużyny rywalizowały w Nitrze i Brnie. Wzięło w nich udział 12 drużyn podzielonych na dwie grupy.


Super Bowl XVIII

Super Bowl XVIII był osiemnastym finałem o mistrzostwo NFL w zawodowym futbolu amerykańskim rozegranym 22 stycznia 1984 roku na stadionie Tampa Stadium w Tampa w stanie Floryda.

Mistrz konferencji AFC, drużyna Los Angeles Raiders, pokonał mistrza konferencji NFC drużynę Washington Redskins, uzyskując wynik 38-9.

Za faworytów spotkania uważana była drużyna z Waszyngtonu.

Amerykański hymn państwowy przed meczem wykonał Barry Manilow. W przerwie meczu zostało zaprezentowane widowisko "Salute to Superstars of the Silver Screen", wykonane przez orkiestry uniwersytetów Florida oraz Florida State.

Tytuł MVP finałów zdobył Marcus Allen, running back zespołu Raiders.


Ootah Bay

Ootah Bay – zatoka Oceanu Arktycznego w Kanadzie (terytorium Nunavut). Jest położona u północnych wybrzeży Wyspy Ellesmere’a, w odległości 92 km od przylądka Columbia

Imię "Ootah" nosił jeden z czterech Inuitów, którzy w 1909 roku towarzyszyli Robertowi Peary’emu oraz Matthew Hensonowi w wyprawie na biegun północny. Pozostali trzej to: "Ooqeah", "Seeglo" oraz "Egingwah". Ok. 11 km od zatoki znajduje się Egingwah Bay.