Wybory prezydenckie w Kazachstanie w 2019 roku zostały przeprowadzone 9 czerwca 2019 roku w trybie przedterminowym w wyniku ustąpienia prezydenta Nursułtana Nazarbajewa. W ich wyniku władzę zdobył tymczasowy prezydent Kasym-Żomart Tokajew.

Pierwotnie wybory miały odbyć się w roku 2020. Do wyborów zarejestrowało się siedmioro kandydatów, w tym mianowany 20 marca 2019 roku, po ustąpieniu Nursułtana Nazarbajewa, nowy prezydent a wcześniej przewodniczący Senatu i współpracownik Nazarbajewa Kasym-Żomart Tokajew. Były to pierwsze wybory prezydenckie w Kazachstanie bez kandydatury Nazarbajewa, po raz pierwszy też startowała kobieta. Przed wyborami wskazywano na zwycięstwo Tokajewa będącego kontynuatorem obozu władzy.

Kandydaturę Tokajewa zgłosiła rządząca partia Nur Otan, poparcia udzielił mu też były prezydent, miejscowe gwiazdy estrady i aparat państwowy. Przed dniem wyborów na nieprawidłowości wskazywały organizacje pozarządowe. Wyborom towarzyszyły w dniu głosowania protesty na ulicach Nur-Sułtanu i Ałmaty, zatrzymano ok. 500 osób demonstrujących pod hasłem „Tokajew nie jest moim prezydentem”. Wśród protestujących byli zwolennicy zdelegalizowanej partii Demokratyczny Wybór Kazachstanu przebywającego we Francji i ściganego w Rosji i Kazachstanie oligarchy Muchtara Abliazowa.

Według oficjalnych wyników, Kasym-Żomart Tokajew wygrał w pierwszej turze z 70,96% głosów. Frekwencja w wyborach wyniosła 77,54% uprawnionych.

Sposób przeprowadzenia wyborów skrytykowała Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie wskazując na „powszechne nieprawidłowości w dniu głosowania”, „brak poszanowania podstawowych swobód” czy na dominację przekazu rządzącej opcji politycznej. Według OBWE żadne wybory w historii Kazachstanu nie spełniały demokratycznych standardów.


Związek na rzecz Demokracji w Białorusi

Związek na rzecz Demokracji w Białorusi (ZDB) (biał. cyr. Зьвяз на карысць Дэмакратыі ў Беларусі, biał. łac. "Źviaz na karysć Demakratyi ŭ Biełarusi") – stowarzyszenie zarejestrowane w 2004 r. w Warszawie, zrzeszające młodych białoruskich opozycjonistów mieszkających w Polsce oraz Polaków interesujących się białoruską tematyką. Istnieją także trzy regionalne koła ZDB: w Krakowie (kierownik Viktar Ivanoŭ), Poznaniu (kier. Vital Voranaŭ), Łodzi (kier. Janusz Wdzięczak) i Wrocławiu (kier. Vital Valuk).

Związek powstał w związku z narastającą brutalizacją reżimu prezydenta Alaksandra Łukaszenki na Białorusi. Celem jest integracja środowisk białoruskich w Polsce oraz ich polskich zwolenników w celu szerszego informowania świata o sytuacji na Białorusi, wspieranie niezależnych organizacji na Białorusi, działanie na rzecz przemian demokratyczno-społecznych na Białorusi oraz współdziałanie z organizacjami praw człowieka w kwestii przestrzegania tych praw w Republice Białoruś.

ZDB, zgodnie z uchwalonym 10 listopada 2004 r. programem działalności, podejmuje następujące przedsięwzięcia:

# Białoruska Muzyczna Partyzantka, w ramach której zapraszane są do Polski młode białoruskie zespoły rockowe. Cykliczna impreza ma charakter integracyjno-zapoznawczy. Białoruski rock (najważniejsze zespoły to N.R.M., Narodny Albom, Źmiaja, Krama i in.) jest jedną z ostoi patriotyzmu, artyści śpiewają w języku białoruskim, co samo w sobie jest obecnie wyrażeniem własnego poglądu na sytuację na Białorusi.
# Akcja wysyłania paczek więźniom politycznym ma na celu wsparcie psychologiczne więźniów i ich rodzin.
# Wymiana studencka w ramach organizacji IACES – ponieważ ta organizacja uczelni budowlanych nie posiada swojego oddziału na Białorusi, ZDB stara się znajdować szczególnie uzdolnionych studentów i w ten sposób umożliwiać im wyjazdy na stypendia zagraniczne.
# Organizacja obozów integracyjnych, wycieczek, zwłaszcza na Podlasie, zamieszkane przez zwartą mniejszość białoruską.
# Rozbudowa sieci informacyjnej w Polsce i Białorusi obejmująca rozpowszechnianie niezależnych artykułów na temat Białorusi oraz sytuacji w tym kraju.
# Rozwój działalności kół regionalnych. Poza już istniejącymi ZDB stara się rozbudowywać sieć regionalnych kół – w stadium organizacyjnym znajduje się np. koło w Łodzi. Regionalne koła Związku mają dużą dozę niezależności, mogą na podstawie własnej inicjatywy organizować najróżniejsze akcje. Z Centrum oraz innymi kołami regionalnymi powinny koordynować jedynie akcje, obejmujące zasięgiem cały kraj.
# Ścisła współpraca z polskimi partiami politycznymi. Lobbing na rzecz Białorusi jest niezwykle istotną dziedziną działalności Związku. W tym celu ZDB organizuje różne konferencje i debaty, także we współpracy z różnymi organizacjami polskimi, nie wyłączając partii politycznych.
# Współpraca z białoruską i ukraińską mniejszością w Polsce na rzecz promowania i umacniania ich kultury w Polsce.
# Wspieranie w Polsce inicjatyw społecznych, politycznych, kulturalnych dotyczących Białorusi, czyli działalność powiązana z dwoma poprzednimi punktami.
# Wsparcie polskojęzycznego czasopisma o Białorusi „Akcent Białoruski”, które obejmuje poszukiwanie sponsorów dla pisma oraz publikowanie na jego łamach tekstów o tematyce związanej z Białorusią.
# Organizacja przeglądów filmowych, umożliwiająca popularyzację kultury białoruskiej w Polsce.
# Zbieranie i przekazywanie środków finansowych na potrzeby opozycji białoruskiej. Opozycja w Republice Białoruś nie może się obecnie pochwalić liderem na miarę Wiktora Juszczenki. Podejmowane są jednak akcje, mające na celu integrację partii opozycyjnych, od komunistów po nacjonalistów, z których najważniejszą jest koalicja Piątka Plus. ZDB wspiera tego typu inicjatywy.
# Pomoc białoruskim studentom, wykluczonym poprzez białoruskie władze z uczelni za udział w działalności opozycyjnej.

Poza tym Związek na rzecz Demokracji na Białorusi przewiduje specjalne zaakcentowanie kilku dni w roku poprzez pikiety, manifestacje i akcje promocyjne:

* 25 marca – zakazane przez Łukaszenkę święto proklamowania Białoruskiej Republiki Ludowej w 1918 r.;
* 20/22 czerwca – Światowy Dzień Uchodźcy;
* 21 lipca – zakazany przez Łukaszenkę Dzień Niepodległości Białorusi (1991 r.);
* 27 listopada – rocznica wybuchu antybolszewickiego powstania słuckiego (1920 r.);
* 10 grudnia – Światowy Dzień Praw Człowieka, ustanowiony przez Organizację Narodów Zjednoczonych w rocznicę uchwalenia Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka ONZ w 1948 r.


Flaga Argentyny

Flaga Argentyny – flaga narodowa Argentyny. Została zaprojektowana przez Manuela Belgrano 27 lutego 1812, a 25 lutego 1818 wprowadzona do użytku. Składa się z trzech równych pasów, jasnoniebieskiego, białego, jasnoniebieskiego, a na środku znajduje się Słońce Majowe. W latach 1836-1884 słońce było czerwone, zaś w rogach znajdowały się czapki frygijskie.

Pełna flaga zawierająca słońce jest nazywana oficjalną ceremonialną flagą (hiszp. "Bandera Oficial de Ceremonia"). Flaga bez słońca jest nazywana flagą ozdobną (hiszp. "Bandera de Ornato"). Flaga ozdobna zawsze musi być zawieszona poniżej flagi oficjalnej.


Język tindyjski

Język tindyjski (nazwa własna "Ъидараб миц̄и", ros. тиндинский язык) – jeden z niewielkich języków kaukaskich, używany przez Tindów. Należy do języków andyjskich w zespole awaro-didojskim, tworzącym podgrupę wśród języków dagestańskich w grupie północno-wschodniej (nachsko-dagestańskiej) języków kaukaskich. Jest blisko spokrewniony z językiem bagulalskim.

Dane, mówiące o liczbie osób posługujących się tym językiem są bardzo rozbieżne i niepewne. Według statystyk w 1926 r. języka tego używało 3812 osób. W późniejszym czasie Tindowie uznawani byli za odłam Awarów i tak też zapisywani podczas kolejnych spisów powszechnych. Szacunki z roku 1958 mówiły o ok. 5 tys. użytkowników języka, natomiast późniejsze źródła podają bardzo się od siebie różniące dane, począwszy od liczby 10 tys. osób w niektórych encyklopediach, przez cyfrę 6693 osób (2000 r.), aż po niemal niewiarygodną liczbę... 44 osób (!), która to liczba została ustalona podczas spisu powszechnego, przeprowadzonego na terenie Federacji Rosyjskiej w 2000 r. Wyniki tego spisu są kwestionowane, przypuszcza się, iż Tindowie stali się ofiarami manipulacji władz Dagestanu i że prawdziwe dane zostały z jakichś powodów sfałszowane. Porównanie danych statystycznych z różnych lat pozwala stwierdzić, iż użytkownicy tindyjskiego zostali najprawdopodobniej uznani za użytkowników innego języka kaukaskiego (andyjskiego, bądź też awarskiego), o ile, statystyki zostały przekłamane. Możliwe jest bowiem, iż w ciągu ostatnich lat doszło do pełnej asymilacji Tindów.

Język tindyjski nie wykształcił piśmiennictwa. Jest używany wyłącznie w sytuacjach nieformalnych, w domu, wśród przyjaciół. W charakterze języka literackiego używany jest język awarski, jako największy język literacki Dagestanu. Niektórzy Tindowie znają także rosyjski, jako język urzędowy Federacji Rosyjskiej.

Studia nad językiem tindyjskim zapoczątkował niemiecki kaukazolog, Adolf Dirr (1867–1930), publikując pod koniec XIX w. niewielką rozprawę, zawierającą m.in. przykłady tekstów tindyjskich.

znajduje się w jednostce administracyjnej


AJ Auxerre

AJ Auxerre, właśc. Association de la Jeunesse Auxerroise – francuski klub piłkarski z siedzibą w Auxerre (departament Yonne). Założony 29 grudnia 1905 roku. Założycielem klubu był ksiądz, ojciec Ernest-Théodore Valentin Deschamps. Obecnie drużyna występuje w rozgrywkach Ligue 2.


Liverpool F.C.

Liverpool Football Club – angielski klub piłkarski z siedzibą w Liverpoolu. W sezonie 2020/2021 jego pierwsza drużyna występuje w Premier League. 19-krotnie zostawał mistrzem Anglii, 7-krotnie zdobywał Puchar Anglii oraz 8-krotnie Puchar Ligi Angielskiej. Ponadto 6-krotnie wygrywał rozgrywki Pucharu Europy lub Ligi Mistrzów, co jest najlepszym osiągnięciem wśród wszystkich angielskich klubów. Pod względem liczby triumfów w Pucharze Europy lub Lidze Mistrzów ustępuje jedynie hiszpańskiemu Realowi Madryt (13 zwycięstw) i włoskiemu Milanowi (7 zwycięstw).

Liverpool F.C. został założony w 1892. Od 1900 do 1947, pięć razy zostawał mistrzem Anglii. Pod koniec lat 50., przez kilka sezonów grał na drugim szczeblu rozgrywek i do czasu zatrudnienia Billa Shankly’ego w 1959, nie awansował do pierwszej ligi. Klub tradycyjnie grał w strojach czerwono-białych, jednak w latach 60. usunięto barwę białą.

Pod wodzą Shankly’ego Liverpool trzykrotnie wygrywał rozgrywki ligowe, dwa razy zdobył Puchar Anglii oraz jeden raz Puchar UEFA (było to pierwsze europejskie trofeum wywalczone przez klub). Od 1977 do 1984 roku, czterokrotnie wygrywał Puchar Europy. W latach 90., zespół zanotował spadek formy, jednak w roku 2001, zdobył małą potrójną koronę, zaś cztery lata później wygrał rozgrywki Ligi Mistrzów.

Zamieszki na Heysel otoczyły klub ponurą sławą – 39 kibiców, w tym 32 włoskich fanów Juventusu, czterech Francuzów, dwóch Belgów i kibic z Irlandii Północnej zostało przygniecionych przez ścianę, która zawaliła się z powodu naporu tłumu. Mimo rażących zaniedbań ze strony organizatorów spotkania, całkowitą odpowiedzialnością za tragedię obciążono kibiców drużyny angielskiej. Cztery lata później wydarzyła się inna tragedia. Na stadionie Hillsborough, 96 fanów Liverpoolu zostało przygniecionych przez inne osoby. Z tego powodu do herbu klubu zostały dodane dwa płomienie. Obydwie katastrofy miały duże znaczenie zarówno dla angielskiej, jak i europejskiej piłki nożnej, przyczyniając się m.in. do zmian przepisów prawa o imprezach masowych oraz podniesienia standardów bezpieczeństwa organizacji spotkań piłkarskich.

Od czasu powstania, Liverpool F.C. rozgrywa swoje mecze domowe na Anfield, choć rozważano przenosiny do sąsiedniego Stanley Park. Pomysł budowy nowego stadionu został jednak zaniechany, gdyż zdecydowano się na rozbudowę dotychczasowego obiektu.

Liverpool ma wielu kibiców na całym świecie. Tradycyjnymi rywalami są Manchester United i Everton. Mecze z Evertonem nazywane są derbami Liverpoolu bądź też derbami Merseyside.

Drużyna bywa często, szczególnie w Polsce, mylnie określana jako F.C. Liverpool, podczas gdy pełna nazwa drużyny brzmi Liverpool Football Club, a więc Liverpool F.C.

Liverpool jest klubem o marce globalnej, wycenianym w 2019 r. na 2,183 mld dolarów przez magazyn Forbes, co plasuje go na ósmym miejscu w światowym rankingu klubów piłkarskich. Przychód za sezon 2018-2019 wyniósł 604,7 mln euro, plasując pod tym względem klub na siódmym miejscu na świecie.


Drzewostan jednogatunkowy

Drzewostan jednogatunkowy, drzewostan lity – drzewostan składający się głównie z jednego gatunku drzew, inne gatunki, reprezentowane w drzewostanie głównym nie przekraczają 10% liczby drzew (powierzchni drzewostanu lub jego masy).

Drzewostany jednogatunkowe można podzielić na:
* pochodzenia naturalnego,
* pochodzenia sztucznego (monokultury drzew leśnych),
* pośrednie, gdzie człowiek preferując jeden gatunek wspomaga go w różnych fazach rozwoju (najczęściej wspomagając samosiew).

Występowanie w przyrodzie drzewostanów jednogatunkowych jest uwarunkowane najczęściej skrajnymi stosunkami klimatycznymi bądź edaficznymi. Im surowszy bądź suchszy jest klimat, im bardziej jałowa i suchsza jest gleba, tym trudniejsze są warunki życia roślinności leśnej. Często tylko jeden, najlepiej przystosowany i jednocześnie najmniej wymagający gatunek może się tam utrzymać. W ten sposób powstają w naturze drzewostany jednogatunkowe np.:
* sosnowe (Sosna zwyczajna) na piaskach wydmowych, na torfowiskach, na leśnych pożarzyskach,
* sosnowe (sosna czarna) na skałach serpentynowych,
* świerkowe (świerk pospolity) w wysokich regionach górskich, znaczny udział w europejskiej strefie borealnych lasów iglastych (tajga),
* świerkowe (świerk syberyjski), znaczny udział w azjatyckiej strefie borealnych lasów iglastych (Nizina Zachodniosyberyjska, Wyżyna Środkowosyberyjska),
* jodłowe (jodła pospolita) w Sudetach, Karpatach i Górach Świętokrzyskich,
* jodłowe (jodła syberyjska), duży udział w azjatyckiej strefie borealnych lasów iglastych,
* olszowe (olsza czarna) na terenach silnie zabagnionych lub przepływowych,
* bukowe (buk pospolity) w zasadzie w całym zasięgu występowania,
i inne.

Istniejące obecnie na znacznych obszarach lite drzewostany sosnowe i świerkowe nie mają (w większości przypadków) nic wspólnego z odnowieniem samosiewnym i sukcesją naturalną. Powstały one w wyniku fatalnej w skutkach działalności człowieka, przy słabej wówczas znajomości przyrodniczych podstaw produkcji.


Préfailles

Préfailles (bret. "Pradvael", gallo "Préfaylh") – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Kraj Loary, w departamencie Loara Atlantycka.

Według danych na rok 2010 gminę zamieszkiwało 1256 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 257 osób/km².


Keokuk

Keokuk (Kiy`kag czyli "Ten Który Jest Zawsze Czujny"), (ur. ok. 1780 - zm. 1848) – wódz Indian z plemion Sauków i Lisów.

Urodził się nad rzeką Rock River w dzisiejszym północno-zachodnim stanie Illinois, w plemieniu Sauków. Jego matka była pół-Francuzką. Nie wywodził się z klanu wodzów, lecz został wodzem dzięki sile charakteru i zręcznie prowadzonym intrygom. Gdy grupa Sauków zawarła porozumienie z rządem Stanów Zjednoczonych, w wyniku którego Saukowie zrzekli się kraju nad Rock River, Keokuk zachował bierną postawę, co zapoczątkowało jego otwarty konflikt z wodzem Czarnym Jastrzębiem, nie uznającym porozumienia. Gdy Czarny Jastrząb poparł Brytyjczyków w wojnie brytyjsko-amerykańskiej w 1812, Keokuk został uznany za naczelnego wodza Sauków i Lisów przez władze USA. Rozłam ten uniemożliwił Czarnemu Jastrzębiowi zmobilizowanie całego plemienia do walki podczas prowadzonej przez siebie wojny w roku 1832. Keokuk częściowo odzyskał uznanie Sauków i Lisów, zgłaszając pretensje tych plemion do terenów obecnego stanu Iowa podczas narady w Waszyngtonie. Zmarł w Kansas w 1848 roku.

W roku 1883 jego szczątki zostały ekshumowane i przeniesione do miejscowości Keokuk w stanie Iowa, gdzie wzniesiono pomnik na jego cześć. W okresie późniejszym w Sali Marmurowej Senatu wystawiono jego brązowe popiersie.


Katastrofa lotnicza na Teneryfie

Katastrofa lotnicza na Teneryfie – największa (pod względem liczby ofiar w samolotach) katastrofa w lotnictwie cywilnym. Wydarzyła się 27 marca 1977 roku o 17:05 czasu lokalnego na lotnisku Aeropuerto Los Rodeos w San Cristóbal de La Laguna na Teneryfie (Wyspy Kanaryjskie). Do zderzenia doszło, gdy kołowały dwa Boeingi 747. Boeing linii lotniczych KLM podczas rozbiegu uderzył w gęstej mgle w kołującą drugą maszynę (też Boeing) linii lotniczych PanAm. Do tragedii przyczyniły się m.in. interferencje sygnałów radiowych nadajników obu samolotów i wieży na lotnisku.


Kanał Gotyjski

Kanał Gotyjski (szw. "Göta Kanal") – najdłuższy śródlądowy kanał wodny Szwecji o długości 190,5 km, z czego 87 km to odcinki sztuczne. Kanał łączy Sjötorp nad jeziorem Wener z Mem nad Morzem Bałtyckim.

Kanał wyposażony jest w 58 śluz, które stopniowo różnicują poziom wody w kanale, aż do jego najwyższej wysokości 91,8 m n.p.m. nad jeziorem Viken. Jedne z ciekawszych to schody Carla-Johana – układ siedmiu połączonych śluz nad jeziorem Roxen.

W dwóch miejscach kanał biegnie akweduktami nad drogą szybkiego ruchu.


Hong Kong New World Tower

Hong Kong New World Tower () – wieżowiec znajdujący się w Szanghaju w Chinach. Znajduje się on w dzielnicy Pudong. Ma ponad 278 metrów wysokości i 61 pięter. Daje mu to 5. miejsce wśród najwyższych budynków w Szanghaju. Został on zaprojektowany przez "Bregman + Hamann Architects". Wykorzystywany jest jako biurowiec, a jego całkowita powierzchnia użytkowa wynosi 135 000 m².


Walk This Way

Walk This Way – piosenka z 1975 roku, nagrana pierwotnie przez amerykański zespół rockowy Aerosmith. Napisana została przez wokalistę Stevena Tylera i gitarzystę Joego Perryego. Utwór został wydany jako drugi singiel z ich albumu "Toys in the Attic". Mała płyta dotarła do miejsca 10. na amerykańskiej liście "Billboard" Hot 100 na początku roku 1977. Kompozycja pozwoliła formacji znaleźć się w kręgu zainteresowań głównego nurtu muzycznego w latach 70., a także odrodzić swoją karierę w latach 80., kiedy przerobili ją raperzy z Run-D.M.C. Piosenka pojawiła się na ich albumie z 1986 roku, "Raising Hell". Ten cover był kamieniem milowym dla nowo powstałego wówczas podgatunku muzycznego rap rock.


Ondřej Trojan

Ondřej Trojan (ur. 31 grudnia 1959 w Pradze) – czeski producent, reżyser i aktor filmowy.

Jego ojciec Ladislav Trojan i brat Ivan Trojan są aktorami.

Reżyser filmu pt. "Żelary" (na podstawie opowiadania Květy Legátovej), nominowanego w 2004 do Oscara w kategorii "Najlepszy film obcojęzyczny". Film ten przyniósł Trojanowi również nominację za reżyserię do Czeskiego Lwa.


Język buruszaski

Język buruszaski (w piśmie arabskim: بروشسکی, trl. "burū́šaskī", /bʊrʊˈʃæski/) – język izolowany o nieustalonym pochodzeniu, używany przez grupę etniczną Buruszowie (ok. 90 tys. użytkowników wg danych z 1991 r.), zamieszkałą w Gilgit-Baltistan, terytorium w pn.-wsch. Pakistanie. Ukształtował się jako trzy dialekty w rejonach zamieszkałych przez Buruszów: dwa niewiele od siebie różniące się w dolinie rzeki Hunza i jeden w dolinie rzeki Yasin. W dystryktach: Hunza, Nagir i Ghizer Yasin jest używany przez większość mieszkańców, w dystrykcie Gilgit przez ok. jedną piątą. Jest językiem mówionym i nie posiada własnego alfabetu. Należy do języków aglutynacyjnych, z dominującym szykiem SOV. Dzięki prowadzonym od poł. XIX w. badaniom opracowano kilka form jego zapisu, gramatykę i słownictwo. Z postępującymi zmianami politycznymi, gospodarczymi i społecznymi buruszaski ulega coraz bardziej wpływom urdu i angielskiego. Słowo buruszaski odnosi się tylko do języka i polszczyzna dopuszcza jego odmianę jako nazwę języka. Użyta przez Bronisława Grąbczewskiego nazwa 'język kandżucki' występuje tylko w jego tekstach (i tych im pochodnych, jak np. portal poświęcony jego osobie) jako urobiona ze spolszczonej nazwy księstwa Hunzy i Doliny Hunzy – "Kanjut" powszechnej w literaturze okresu, w którym Grąbczewski podróżował po Azji Środkowej.


ReadyBoost

ReadyBoost – funkcja wprowadzona po raz pierwszy w systemie operacyjnym firmy Microsoft, Windows Vista. Wykorzystuje ona miejsce na dysku przenośnym do zwiększenia wydajności systemu. Podłączona do komputera karta SD, CompactFlash lub pendrive może być użyta jako pamięć podręczna cache.

17 listopada 2007 firma MDO Ltd. wydała pierwszą wersję oprogramowania eBoostr umożliwiającego podobne wykorzystanie zewnętrznych pamięci oraz nadmiernej pamięci RAM w Microsoft Windows XP, jak ReadyBoost umożliwia w Windows Vista i Windows 7.


Mój mały kucyk

Mój mały kucyk (ang. "My Little Pony") – amerykański serial animowany. Zrealizowany przy współpracy z Sunbow Productions i Marvel Productions, w oparciu o linię zabawek My Little Pony produkowaną przez Hasbro. Serial składa się z 31 odcinków po 2 epizody 10-minutowe.

W latach 1984 i 1985 stworzono też dwa specjalne odcinki poprzedzające serial. Istnieje także serial „Opowieści kucyków” z 1992 roku, filmy wydane w latach 2003–2007 i serial „My Little Pony: Przyjaźń to magia” emitowany od 2010.


3′UTR

3′UTR (z ), rejon 3′ niepodlegający translacji – niepodlegająca translacji część mRNA położona w kierunku 3′ od sekwencji kodującej (u eukariontów między sekwencją kodującą a ogonem poli-A).

W obszarze 3′UTR mogą się znajdować różne sekwencje sygnałowe:
* sekwencje będące sygnałem do poliadenylacji, zazwyczaj
* sekwencje wpływające na lokalizację mRNA w komórce
* sekwencje wpływające na stabilność mRNA (na przykład sekwencje AURE bogate w adeninę i uracyl)
* sekwencje wpływające na translację
* miejsca wiązania miRNA.

Mutacje w 3′UTR mogą powodować choroby genetyczne, między innymi mutacja punktowa sygnału do poliadenylacji w genie kodującym β-globinę może wywołać talasemię, a mutacja dynamiczna, polegająca na ekspansji sekwencji trzech nukleotydów CUG położonej w 3′UTR genu "DMPK", dystrofię miotoniczną typu 1.


Jan Stefani

Jan Stefani (ur. 1746 w Pradze, zm. 23 lutego 1829 w Warszawie) – czeski kompozytor i skrzypek działający w Polsce, dyrygent Opery Narodowej, wolnomularz.

Muzyk kształcił się u benedyktynów w Pradze. Po ukończeniu nauki został kapelmistrzem orkiestry pułkowej hrabiego Kinskiego. Zainteresowany karierą w Rzeczypospolitej, przybył w lutym 1779 na dwór króla Stanisława Augusta. Został zatrudniony na stanowisko koncertmistrza Teatru Narodowego w Warszawie w roku 1781. Wiadomo, że był pierwszym skrzypkiem na pewno do 1787, a prawdopodobnie do 1795, kiedy to rozwiązano zespół. Do orkiestry teatralnej wrócił w roli pierwszego skrzypka w 1799 (do 1818). Aż do śmierci pełnił równolegle, z przerwami, funkcję kapelmistrza katedry św. Jana w Warszawie.

Po przybyciu do Warszawy nawiązał szybko współpracę z innymi kompozytorami (również zagranicznymi) i aktorami, w tym z naczelnym animatorem Teatru Narodowego – Wojciechem Bogusławskim. Tak jak Maciej Kamieński i inni kompozytorzy, zainteresował się muzyką ludową. By jej słuchać, organizował wycieczki poza Warszawę. Stefani był kompozytorem pod silnym wpływem Mozarta i "opèra comique". Istniała moda na melodie proste i przyjemne. Interesujące jest więc dla badaczy muzyki tego okresu przetwarzanie muzyki ludowej poprzez wykorzystywanie jej w muzyce poważnej. Tak Stefani skomponował wiele polonezów, mazurków i krakowiaków.

Był także twórcą mszy, oratoriów, a także jedenastu oper. Bez wątpienia najciekawszym i najbardziej znanym dziełem Stefaniego jest opera na podstawie libretta Wojciecha Bogusławskiego "Cud mniemany, czyli Krakowiaki i Górale". Opera zawiera śmiałe nawiązania do muzyki ludowej (polonez, krakowiak, mazur, polka), proste i lekkie arie przypominające francuskie arie tego okresu, a także zupełnie mozartowskie fragmenty muzyczne (np. Vaudeville w drugim akcie). Opera wychodzi poza klasycyzm, a stanowi klasyczny przykład opery wiejskiej, idyllicznej. Dzieło, którego premiera odbyła się w 1794 roku, przyjęto z dziką euforią (nieustanne bisy, przeraźliwie hałasujący lud). W libretcie zakodowane są wyraźne pobudki powstańcze i antyzaborcze, dlatego pomimo sukcesu wystawiono ją tylko trzy razy. Karol Kurpiński wspominał tę operę jako wyjątkowo charakterystyczną i nowatorską (sam skomponował własną jej wersję – "Zabobon, czyli Krakowiacy i Górale"). Jednak poza zasłoną antyzaborczej euforii dopiero dzisiaj znawcy muzyki klasycyzmu zachwycają się twórczymi rozwiązaniami muzycznymi (przetwarzanie muzyki ludowej, wyniesienie poloneza i mazura do formy wyższej). Po odnalezieniu tej opery przez Leona Schillera mówi się o niej jako o pierwszej operze narodowej. Inne opery Stefaniego, jak "Król w kraju rozkoszy", "Drzewo zaczaytrowane" i "Frozyna," to kompozycyjnie mniej śmiałe, choć wyraziste. Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 181-4-23).

Żoną Jana Stefaniego była Fryderyka de Monter (ślub przed 1791). Mieli przynajmniej sześcioro dzieci. Kazimierz Stefani (1791-1811) i Jan Franciszek Stefani (1797-1826) byli skrzypkami w orkiestrze operowej. Eleonora Stefani (1802-1831) była śpiewaczką operową, a Józef Andrzej Stefani – dyrygentem i kompozytorem.


Eduard Vogel von Falckenstein

Eduard Vogel von Falckenstein (ur. 5 stycznia 1797 we Wrocławiu, zm. 6 kwietnia 1885 w Lubsku) – generał pruski.

Od 1864 szef sztabu i wódz armii jutlandzkiej w wojnie z Danią. Od 1866 dowódca Armii Menu w czasie kampanii nad Menem. W końcowym okresie wojny prusko-austriackiej gubernator wojskowy Czech. Za swoje zasługi otrzymał znaczną gratyfikację pieniężną.

W 1867 wybrany deputowanym do Reichstagu Związku Północnoniemieckiego z okręgu Królewiec, czynny przy reformie Niemieckiego Związku Celnego. W czasie wojny francusko-pruskiej został mianowany od 1870 generalnym gubernatorem prowincji nadmorskich z siedzibą w Hanowerze, z zadaniem zorganizowania obrony wybrzeża.


Hexen

Hexen: Beyond Heretic – gra FPS wydana 30 marca 1995 roku. Producentem gry jest Raven Software, a wydawcą id Software. Jest to sequel gry "Heretic". Hexen wykorzystuje zmodyfikowany silnik gry "Doom" (jest to m.in. jedna z pierwszych gier FPS, w której można skakać). W 1996 roku ukazał się dodatek "Deathkings of the Dark Citadel".


Expensive Planetarium

Expensive Planetarium – komputerowe planetarium napisane przez Petera Samsona specjalnie dla gry "Spacewar!", jednej z pierwszych interaktywnych gier komputerowych. Napisana przez studentów Massachusetts Institute of Technology (MIT), m.in. Steve'a Russella który ją zaprogramował, "Spacewar!" była uruchamiana w 1962 na komputerze PDP-1 podarowanym przez Digital Equipment Corporation (DEC).

Samson zakodował w programie niebo pomiędzy 22°30' stopniem północnym i 22°30' stopniem południowym bazując na danych z American Ephemeris and Nautical Almanac. Planetarium wyświetla wszystkie gwiazdy powyżej piątej wielkości nad Cambridge w stanie Massachusetts w odpowiadającej im jasności. Widok gwiazd może być nieruchomy albo przesuwać się w lewą stronę.

Napisane w assemblerze PDP-1 planetarium wzięło swoją nazwę z ówczesnej ceny PDP-1 (około $120 000 w dolarach z 1962).


Illmatic

Illmatic – debiutancki album rapera Nasa, który ukazał się 19 kwietnia 1994 roku nakładem wytwórni Columbia Records. Płyta była nagrywana w nowojorskich studiach nagraniowych Unique Recording Studios, Chung King Studios i D&D Studios w latach 1992-1993. Za produkcję utworów na płycie odpowiedzialni byli Nas, Large Professor, Pete Rock, Q-Tip, L.E.S., oraz DJ Premier. Uchodzi za największe solowe osiągnięcie w historii muzyki hip-hopowej i esencje ciężkiego, nowojorskiego brzmienia ostatniej dekady XX wieku.

Album zadebiutował na 12. miejscu listy przebojów Billboard 200.

W 2003 album został sklasyfikowany na 400. miejscu listy 500 albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone.


Jewgienij Wasiukow

Jewgienij Wasiukow, ros. Евгений Васюков (ur. 5 marca 1933 w Moskwie, zm. 10 maja 2018 tamże) – rosyjski szachista i trener szachowy, arcymistrz od 1961 roku.


With or Without You

With or Without You – ballada rockowa grupy U2, pochodząca z jej wydanego w 1987 roku albumu, "The Joshua Tree". Jest ona jednym z najpopularniejszych utworów zespołu. W marcu 1987 roku piosenka została wydana jako singel, stając się pierwszym nagraniem grupy, który znalazł się na szczycie amerykańskiego zestawienia "Billboard" Hot 100. Mała płyta utrzymywała się tam przez trzy tygodnie. W Wielkiej Brytanii singiel zajął czwarte miejsce.


Ziemia i Słońce

Ziemia i Słońce – drugi album studyjny kieleckiej grupy Ankh. Nagrania dokonano w styczniu 1995 roku w „Modern Sound Studio” w Gdyni. Na półki sklepów trafił 7 marca 1995 nakładem wytwórni Mega Czad. Za realizację i produkcję wydawnictwa odpowiedzialny był Adam Toczko, za mastering Grzegorz Piwkowski. Reedycja albumu miała miejsce w 2003 przez Metal Mind Records i Rock Symphony - Brazylia. Stylistyka albumu jest rozwinięciem debiutanckiego albumu "Ankh".


Iwan Omelianowicz-Pawlenko

Iwan Omelianowicz-Pawlenko, ukr. Іван Омельянович-Павленко (ur. 31 sierpnia 1881 w Baku, zm. 8 września 1962 w Chicago) – ukraiński działacz wojskowy, generał-chorąży armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.

Był pułkownikiem armii rosyjskiej i dowódcą 8 pułku huzarów, w armii URL był dowódcą serdiuckiego pułku łubieńskiego, następnie dowódcą obozu zapasowego w Charkowie. Odkomenderowany do Ukraińskiej Armii Halickiej, gdzie został dowódcą grupy „Nawarija” walczącej pod Lwowem w czasie wojny polsko-ukraińskiej. Po zawarciu sojuszu między Polską a Ukraińską Republiką Ludową dowódca Samodzielnej Dywizji Kawalerii Armii URL w wojnie polsko-bolszewickiej, zwycięzca w bitwie pod Sidorowem (25 lipca 1920). Inspektor kawalerii Armii URL. Od 1923 na emigracji w Pradze.

W czasie II wojny światowej podjął współpracę z Niemcami. W 1941 został dowódcą 109 Batalionu Schutzmannschaft.

Zmarł na emigracji, pochowany na cmentarzu w Bound Brooke.

Odznaczony Szablą Świętego Jerzego, Orderem Świętego Jerzego IV klasy,orderem św. Włodzimierza IV klasy z mieczami i wstęgą.

Młodszy brat generała Mychajła Omelianowicza-Pawlenki.


Trochę poświęcenia

Trochę poświęcenia – opowiadanie polskiego pisarza fantasy Andrzeja Sapkowskiego o wiedźminie ze zbioru "Miecz przeznaczenia".

W opowiadaniu występują:
* Geralt z Rivii – wiedźmin z cechu wilka.
* Jaskier – bard i poeta, bawidamek, wielbiciel piwa i urodziwych kobiet, przyjaciel Geralta.
* Essi Daven „Oczko” – poetka, przyjaciółka Jaskra, sympatyczna i miła dziewczyna o pięknych oczach.
* Agloval – książę, dumny i pyszny, zakochany w syrence Sh'eenaz.
* Sh'eenaz – syrenka, ukochana Aglovala.
* Drouhard – kupiec.


Zaprowadzenie chrześcijaństwa

Zaprowadzenie chrześcijaństwa R.P. 965 – obraz olejny autorstwa Jana Matejki otwierający cykl "Dzieje cywilizacji w Polsce", namalowany jako ostatni między 13 stycznia a 7 lutego 1889. Początkowo miał nosić tytuł "Chrzest króla Mieczysława", ale ostatecznie Matejko zdecydował się obok sceny przyjęcia chrztu przedstawić wprowadzenie zachodniej cywilizacji na ziemie Polan wraz z przybyciem księżniczki czeskiej Dobrawy, które nastąpiło w 965 – stąd data w tytule dzieła. Obecnie obraz jest własnością Muzeum Narodowego w Warszawie, ale znajduje się w depozycie na Zamku Królewskim w Warszawie.


Two Worlds

Two Worlds – fabularna gra akcji stworzona przez polskie studio Reality Pump Studios i wydana przez SouthPeak Interactive na platformy Xbox 360 i Microsoft Windows w 2007 r. 9 listopada 2010 roku została wydana jej kontynuacja o nazwie "Two Worlds II".

"Two Worlds" przenosi gracza do magicznego średniowiecza, które w tym przypadku nazywa się Antaloor. Gra opowiada o losach najemnika, którego siostra o imieniu Kira została porwana. Aby ją uwolnić, bohater musi znaleźć 5 części tajemniczego artefaktu, rozrzucone po krainie. Tym artefaktem jest klucz do tajemniczego grobowca Aziraala – boga orków.

Gra była wstępnie planownana jako kontyuacja gry "Polanie" i opisana w 2004 r. jako "Polanie III".


Chandra Shekhar

Chandra Shekhar, (ur. 1 lipca 1927, zm. 8 lipca 2007) – indyjski polityk, od listopada 1990 do czerwca 1991 premier.


Josef Klinger

Josef Klinger (ur. 6 czerwca 1967 w St. Johann im Pongau) – austriacki szachista i pokerzysta, arcymistrz od 1988 roku.


The Boomtown Rats

The Boomtown Rats – irlandzka formacja rockowa i nowofalowa powstała w 1975 roku Dún Laoghaire w Irlandii, założona przez Boba Geldofa.

Zespół największe triumfy święcił w okresie od 1977 do 1980, podbijając brytyjskie listy przebojów. Już drugi longplay - "Tonic for the Troops" (1978) przyniósł przebój "Like Clockwork". W 1979 roku grupa wydała singel "I Don't Like Mondays", który stał się wielkim przebojem i znalazł się na pierwszym miejscu zestawienia. Także kolejne albumy zawierały piosenki z czołówek list przebojów, jak choćby "Someone's Looking at You" czy "Banana Republic". Grupa zakończyła działalność w 1986 roku, a Bob Geldof rozpoczął karierę solową. W skład grupy wchodzili, oprócz lidera: pianista i wokalista Johnie Fingers; gitarzysta - Gerry Cott; perkusista i wokalista Simon Crowe; basista i wokalista Pete Briquette, gitarzysta i wokalista Gerry Roberts.


Poppy 1A

Poppy 1A – amerykański wojskowy satelita zwiadu elektronicznego należący do serii Poppy. Część tajnego ładunku POPPY 1. Zaprojektowany i nadzorowany przez Naval Research Laboratory. Zbierał dane o parametrach pracy radzieckich radarów obrony powietrznej i antybalistycznej. Odtajniony w 2005.

Satelita został wystrzelony 13 grudnia 1962 z kosmodromu Vandenberg wraz z czterema innymi satelitami. W wyniku awarii członu Agena D, który nie wyłączył się w zaprogramowanym czasie, satelita wszedł na silnie wydłużoną orbitę, co utrudniało odbieranie danych jakie przesyłał przez stacje naziemne.


Gloria Gaynor

Gloria Gaynor, właśc. Gloria Fowles (ur. 7 września 1943 w Newark, New Jersey) – afroamerykańska wokalistka ery disco lat 70.

Śpiewać zaczynała na początku lat 70. w zespole The Soul Satisfiers. W 1965 roku nagrała swój pierwszy solowy singel „She'll Be Sorry/Let Me Go Baby". W 1975 wydała przełomowy longplay "Never Can Say Goodbye", który był pierwszym w historii albumem 'do użytku' klubowego – piosenki przechodziły płynnie jedna w drugą. Po wielkim sukcesie tego albumu jeszcze w tym samym roku Gloria nagrała kolejny album "Experience". Jej kariera rozwijała się burzliwie utwierdzając jej pozycję jako królowej disco. Rozpoczyna liczne koncerty w USA, Europie, Azji, Kanadzie, Izraelu i wielu innych częściach świata. Zaczyna prowadzić nocne życie Nowego Jorku. W 1979 Gloria osiągnęła szczyt popularności dzięki singlowi – „I Will Survive", za który otrzymała nagrodę Grammy.

W 1981 roku nagrała piosenkę „I Am What I Am", którą, podobnie, jak „I Will Survive” środowiska homoseksualne okrzyknęły swoim hymnem. W 1984 roku Gloria przechodzi religijną metamorfozę, zwraca się w kierunku Kościoła katolickiego i ku muzyce gospel, zrywa ze swoim dawnym „grzesznym życiem”, jak to określiła w autobiograficznej książce "I Will Survive" napisanej w latach 90. Kwestionuje również owiany już legendą swój tytuł feministki i królowej gejowskiego disco. Ostatni longplay "The Answer" piosenkarka nagrała w 2006, jednak na scenie jest aktywna cały czas i wciąż koncertuje.


Ligier

Ligier – francuska firma motoryzacyjna założona w 1968 roku przez kierowcę wyścigowego Guya Ligiera, który posiadał bogatą historię startów, między innymi w 24 godzinnym wyścigu Le Mans. Siedziba przedsiębiorstwa mieści się w Magny-Cours.

Przez wiele lat Ligier Automobiles jako Equipe Ligier specjalizowała się w budowie bolidów Formuły 1.


Port lotniczy El Alto

Międzynarodowy Port Lotniczy El Alto (kod IATA: LPB, ICAO: SLLP) – międzynarodowy port lotniczy w stolicy Boliwii La Paz, w dzielnicy El Alto.

Położony jest na wysokości ok. 4150 m n.p.m. Jest jednym z najwyżej położonych międzynarodowych lotnisk pasażerskich na świecie.

Obsługuje połączenia krajowe i międzynarodowe. Jest to miasto focus dla byłych narodowych linii lotniczych Lloyd Aéreo Boliviano i jest węzłem dla Aerosur, obecnie największe w kraju prywatne linie lotnicze.

Port lotniczy El Alto służył jako lotnisko dla La Paz od pierwszej połowy XX wieku, został zmodernizowany w latach 60 XX wieku, wydłużono pas startowy i zbudowany nowy terminal. Nowe lotnisko, nazywane "John F. Kennedy", ale nadal nazywane El Alto (jak to jest znane od kilkudziesięciu lat), zostało otwarte w 1969 roku. Od tego czasu został wyprzedzony przez bardziej nowoczesne lotnisko Viru Viru, w Santa Cruz.


USS Theodore Roosevelt (CVN-71)

USS Theodore Roosevelt (CVN-71) – amerykański lotniskowiec typu "Nimitz", czwarta jednostka serii. Okręt nosi imię 26 prezydenta USA Theodore Roosevelta.


Secondo Pia

Secondo Pia (ur. 9 września 1855 w Asti, zm. 7 września 1941 w Turynie) – włoski prawnik - adwokat. Fotograf amator, który jako pierwszy, dnia 28 maja 1898 roku, wykonał fotografię Całunu Turyńskiego, odkrywając wizerunek Jezusa na całunie.


Port lotniczy Split

Port lotniczy Split (chorw.: Zračna luka Split-Kaštela) – międzynarodowy port lotniczy położony 25 km od Splitu i 6 km od Trogiru, w miejscowości Kaštela w Chorwacji. Jest drugim co do wielkości ruchu portem lotniczym w Chorwacji. W 2019 obsłużył 3 301 930 pasażerów.


Heksakosjoiheksekontaheksafobia

Heksakosjoiheksekontaheksafobia – lęk przed liczbą 666. Wywodzi się z Apokalipsy św. Jana 13,18, gdzie liczba ta określana jest mianem liczby Bestii.

Poza chrześcijaństwem heksakosjoiheksekontaheksafobia popularyzowana jest jako motyw w kulturze masowej.

Ludzie dotknięci przez tę fobię silnie unikają jakiegokolwiek kontaktu z liczbą 666. Pewnym przykładem jest małżeństwo Nancy i Ronalda Reaganów, którzy przenosząc się do dzielnicy Bel Air, miasta Los Angeles, zmienili adres nowego miejsca zamieszkania z 666 St. Cloud Road na 668 St. Cloud Road.

Zdarzały się przypadki osób wyrażających zaniepokojenie narodzinami swoich dzieci 6 czerwca 2006.

W roku 2006 BBC umieściła heksakosjoiheksekontaheksafobię na 64. pozycji listy „100 things we didn't know this time last year” („100 rzeczy, o których nie mieliśmy pojęcia rok temu”).


Mariano Rumor

Mariano Rumor (ur. 16 czerwca 1915 w Vicenzy, zm. 22 stycznia 1990 w Rzymie) – włoski polityk, działacz Chrześcijańskiej Demokracji, premier stojący na czele pięciu gabinetów, wielokrotny minister.


Ratusz w Koninie

Ratusz w Koninie, ratusz na Starówce w Koninie, klasycystyczny, wzniesiony w latach 1796-1803, restaurowany w latach 1916–1917, wpisany do rejestru zabytków w 1953.

Początkowo ratusz stał pośrodku rynku (obecnie plac Wolności). Jego pierwotny gotycki budynek uległ zniszczeniu przez pożar w 1707 roku, a zbudowana w latach 80. XVIII wieku budowla spłonęła w 1796 roku. Obecny gmach ratuszu wybudowali Prusacy, między 1796 a 1803.

Ratusz położony jest w starej części Konina na placu zwanym Małym Rynkiem u zbiegu ulic 3 Maja i Wiosny Ludów. Jest to budynek o dwóch kondygnacjach wybudowany w stylu klasycystycznym, na planie trapezu, o rozczłonkowanej fasadzie za pomocą czterech kolumn toskańskich. Na nich znajduje się fronton w kształcie trójkąta z herbem Konina. Nad dachem budowli niewielka wieża zegarowa, zbudowana przed 1829 rokiem, na niej znajduje się zegar z zamkniętego klasztoru cystersów w Lądzie. We wnętrzach zachowały się witraże z 1. połowy XIX w., zaś sufit sali, gdzie od 1996 roku odbywają się zebrania rady miejskiej pokrywa stiukowy plafon z 1. połowy XIX w.

W przebudowanych wnętrzach wyróżnia się sala posiedzeń rady ze stiukowym plafonem z 1840 r. Odnowiony w latach 90. XX w., klasycystyczny ratusz jest obecnie siedzibą Biura Rady Miasta oraz Wydziału Oświaty Urzędu Miejskiego w Koninie.

Na zapleczu ratusza znajdowały się miejskie jatki (kramy kupców konińskich). Budynek kramny zbudowany został na początku XIX wieku na planie podkowy. Jego elewację podtrzymują kolumny doryckie podtrzymujące duży gzyms.


Hjalmar Branting

Karl Hjalmar Branting (ur. 23 listopada 1860 w Sztokholmie, zm. 24 lutego 1925 tamże) – szwedzki polityk, laureat Pokojowej Nagrody Nobla.

Studiował matematykę i astronomię na Uniwersytecie w Uppsali. W 1882 podjął pracę jako asystent dyrektora Obserwatorium Sztokholmskiego.

W 1883 został współpracownikiem, a następnie redaktorem czasopisma "Tiden". Po bankructwie wydawnictwa w 1886 pracował w "Socialdemokraten". W 1889 współtworzył Szwedzkią Socjaldemokratyczną Partię Robotniczą, a od 1907 był jej przewodniczącym. W okresie od 1896 do 1925 był deputowanym do Riksdagu. Od początku XX w. negował koncepcję walki rewolucyjnej i dyktatury proletariatu. W latach 1917–1918 był ministrem finansów, w 1919 przewodniczącym kongresu II Międzynarodówki w Bernie. Był również uczestnikiem konferencji pokojowej w Paryżu 1919, a także konferencji w Londynie w sprawie Wysp Alandzkich w 1920. Od marca do września 1920, od września 1921 do kwietnia 1923 i od października 1924 do stycznia 1925 sprawował stanowisko premiera, w latach 1921–1923 ministra spraw zagranicznych, natomiast w 1922-1925 członka Rady Ligi Narodów. Był też inicjatorem rewizji konstytucji i utworzenia ministerstwa opieki społecznej oraz rzecznikiem respektowania praw małych narodów, oraz zdeklarowanym pacyfistą. Był zwolennikiem reformizmu, przeciwnikiem przewrotu bolszewickiego w Rosji w 1917. W 1921 został wyróżniony Pokojową Nagrodą Nobla.


Osorkon IV

Osorkon IV – faraon, władca starożytnego Egiptu, z XXII dynastii libijskiej, z czasów Trzeciego Okresu Przejściowego. Prawdopodobnie panował w latach 732–722 p.n.e. Był synem Szeszonka V i królowej Tadibastet II.

Panowanie Osorkona przypadło na przełomowe czasy ponad trzywiekowego rozbicia dzielnicowego, charakteryzującego się jednakże względnym spokojem wewnętrznym i okresu podboju kuszyckiego, prowadzącego do zjednoczenia Obu Krajów, dokonanego jednakże kosztem walk wewnętrznych. Na domiar złego, Osorkon zmuszony był walczyć ze znacznie bardziej od siebie wpływowym i potężniejszym władcą Sais – Tefnachtem. W rzeczywistości władza Osorkona ograniczała się jedynie do Bubastis i jego okolic oraz Tanis. Królestwo to prawdopodobnie podzielone było na dwie części, rozdzielone niewielkim, podległym mu państwem wodzów Ma w Farbaitos.

W czasie panowania Osorkona w Bubastis w innych regionach Delty i Egiptu, władzę równocześnie sprawowali:

* Iuput II – w Leontopolis.
* Tefnacht – w Sais.
* Pianchi – początkowo w Napacie, później w Tebaidzie i – przejściowo – w części Środkowego Egiptu i Delty.
* Jukanes – w Sebennytos.
* Padiiset – w Athribis.
* Szepenupet I i Amenardis I – jako Boskie małżonki Amona w Tebach.

Jak wyglądał podział władzy w Egipcie w Trzecim Okresie Przejściowym .


Ek Hasina Thi

Ek Hasina Thi (Devnagari: एक हसीना थी, ang.: "There Was a Beautiful Girl") to bollywoodzki thriller wyprodukowany w 2004 roku przez Ram Gopal Varma, a wyreżyserowany przez debiutanta Shriam Raghavana. W rolach głównych znani indyjscy aktorzy Urmila Matondkar i Saif Ali Khan.


Countdown to Extinction

Countdown to Extinction – piąty album zespołu Megadeth, wydany 14 lipca 1992 roku. Żaden album zespołu nie sprzedał się nigdy w większej liczbie kopii (ponad 2 mln płyt w samych Stanach Zjednoczonych). Album zdobył podwójną platynę. W ramach promocji albumu wydano cztery single: "Symphony of Destruction", "Sweating Bullets", "Skin O' My Teeth" czy "Forclosure of a Dream". Album ten, wraz z "Black Albumem" Metalliki, "Vulgar Display of Power" Pantery, "Painkiller" Judas Priest, "Fear of the Dark" Iron Maiden i "No More Tears" Ozzy'ego Osbourne'a, zatrzymał heavy metal w mainstreamie, w czasach popularności grunge'u i rocka alternatywnego, na początku lat 90.

Album został wyprodukowany we współpracy z Maxem Normanem; nagrywany między 6 stycznia a 28 kwietnia 1992 roku. W sierpniu 2004 roku ukazała się edycja remasterowana z czterema dodatkowymi utworami.

Według danych z kwietnia 2002 album sprzedał się w nakładzie 2,134,113 egzemplarzy na terenie Stanów Zjednoczonych.

Album "Countdown to Extinction" został zamieszczony na 6. pozycji (obok takich albumów jak "Dirt" Alice in Chains czy "Fear of the Dark" Iron Maiden) w zestawieniu magazynu "Guitar World" na najlepszy album 1992 roku.


Ered Wethrin

Ered Wethrin ("Góry Cienia") – pasmo górskie ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Ciągnęły się one na północy Beleriandu. Swój początek miały już przy wybrzeżu morza Belegaer przy górze Taras. Następnie ciągnęły łukiem ku północy i zbliżały się do Ered Engrin – Gór Żelaznych. Góry Cienia stanowiły południową granicę Hithlumu oraz główne ogniwo obrony mieszkańców Mithrimu przed napadami z Angbandu. Ered Wethrin stanowiły też zachodnią granicę Ard-galen, tutaj stała twierdza Noldorów – Barad Eithel.

Z Gór Cienia wypływały główne rzeki Beleriandu: Sirion, Narog, Teiglin, Malduina oraz Gilthuina.


Walk On

Walk On – piosenka grupy U2, pochodząca z jej wydanego w 2001 roku albumu "All That You Can’t Leave Behind". 19 listopada 2001 roku została wydana jako singel i zdobyła nagrodę Grammy.


Wawrzyniec z Canterbury

Wawrzyniec z Canterbury, Święty Laurencjusz (ur. w VI wieku, zm. 2 lutego 619) – mnich, arcybiskup Canterbury od 605, święty Kościoła katolickiego i anglikańskiego.

Wawrzyniec na Wyspy Brytyjskie przybył w 597 roku wraz z Augustynem, pierwszym arcybiskupem Canterbury. Później został wysłany do papieża Grzegorza I Wielkiego, by poinformować o sukcesie misji.

Po śmierci Augustyna został arcybiskupem Canterbury (604 lub 605).

W czasie, gdy Wawrzyniec był arcybiskupem Canterbury, zmarł Ethelbert I, król Kentu, a jego syn i następca Eadbald powrócił do pogańskiej religii przodków. W efekcie wielu chrześcijańskich misjonarzy opuściło Wyspy Brytyjskie i udało się do Galii. Wawrzyniec zdecydował się pozostać w swojej diecezji i doprowadził do nawrócenia Eadbalda.

Św. Wawrzyniec zmarł 2 lutego 619 roku. Został pochowany w kościele św. Piotra i Pawła w Carterbury, u boku św. Augustyna.

Jego relikwie zostały przeniesione do kaplicy w kościele pw. św. Augustyna
w 1091 roku.

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim obchodzone jest 2 lutego, w Anglii święto obchodzone jest 3 lutego.


Europejski Parlament Młodzieży

Europejski Parlament Młodzieży (European Youth Parliament – EYP) – niezależna i ponadpartyjna organizacja non-profit działająca od 1987 roku. Jako jedna z największych platform debaty i edukacji politycznej EYP umożliwia młodym Europejczykom wymianę poglądów oraz zbieranie doświadczeń międzykulturowych. Każdego roku w 40 krajach Europy organizowanych jest ponad 100 krajowych, regionalnych i międzynarodowych spotkań EYP zwanych „sesjami”, w których uczestniczy w sumie ponad 20 tysięcy osób. Główne biuro organizacji, którego zadaniem jest koordynowanie działań w całej Europie, mieści się w Berlinie.

EYP zostało zapoczątkowane jako projekt szkolny w Lycée François-Ier w Fontainebleau we Francji. W latach 90. XX w. siedziba organizacji znajdowała się w angielskiej miejscowości Witney. Od 2004 r. EYP funkcjonuje jako program edukacyjny Fundacji Schwarzkopf Młoda Europa, a jego siedziba przeniosła się do Berlina. Od tamtej pory największy działaniami organizacji na poziomie międzynarodowym kieruje Zarząd, tzw. Governing Body, wybierany przez komitety narodowe oraz uczestników Sesji Międzynarodowych. W skład Governing Body wchodzi także przedstawiciel Fundacji Schwarzkopf Młoda Europa. Na poziomie krajowym EYP reprezentowane jest przez niezależne stowarzyszenia utożsamiające się z ideą EYP.

Głównym obszarem działań EYP jest organizacja sesji, czyli symulacji parlamentarnych skierowanych do młodych ludzi. Odbywają się one według pewnego schematu, jednak każda z nich ma odmienny charakter ze względu na liczne imprezy towarzyszące. Uczestnicy spotkań, tzw. delegaci (delegates) podzieleni są na grupy dyskusyjne zwane komitetami (committees), które prowadzone są przez doświadczonych moderatorów (chairpersons). Podczas pracy w komitecie (Committee Work) grupy mają za zadanie przedyskutować i opracować zadany temat problemowy m.in. z zakresu polityki, nauk społecznych, kultury bądź ekonomii. Następnie prezentują wyniki swojej pracy w formie rezolucji na forum całego spotkania, zwanym zgromadzeniem ogólnym (General Assembly). Spotkaniom towarzyszą liczne imprezy integracyjne, koncerty i warsztaty. W sesjach uczestniczą też nauczyciele, dla których przygotowywany jest specjalny program. Sesje EYP odbywają się w języku angielskim. Drugim, o wiele rzadziej używanym językiem oficjalnym, jest język francuski. Udział w sesjach pozwala młodzieży doświadczyć procesu demokratycznego podejmowania decyzji, wyrobić zdanie na bieżące tematy i w konsekwencji zwiększyć swoją świadomość polityczną i społeczną.

Najbardziej prestiżowymi wydarzeniami są tzw. Sesje Międzynarodowe (International Sessions), które odbywają się trzy razy w roku. Każda znich gromadzi około 300 młodych Europejczyków z kilkudziesięciu krajów. Działalność EYP nie ogranicza się jedynie do terytorium Unii Europejskiej – obejmuje ona państwa Rady Europy, Republiki Białorusi oraz państwa Partnerstwa Wschodniego. Obecnie istnieje 40 komitetów narodowych EYP, w tym w Polsce.

EYP od lat cieszy się patronatem przewodniczącego Parlamentu Europejskiego, przewodniczącego Komisji Europejskiej oraz sekretarza generalnego Rady Europy, a jego działania popierają także politycy, parlamenty i ministerstwa kilkunastu państw europejskich.


Artur Mykyrtczian

Artur Mykyrtczian (ur. 1959, zm. 1992) – ormiański polityk, przewodniczący parlamentu Górskiego Karabachu od 8 stycznia 1992 do 14 kwietnia 1992, pełniący jednocześnie rolę głowy państwa.


Przejście graniczne Równia pod Śnieżką-Luční bouda – polsko-czeskie przejście graniczne na szlaku turystycznym, położone w województwie dolnośląskim, w powiecie karkonoskim, w gminie Karpacz pod najwyższą górą Sudetów, Śnieżką. Zlikwidowane w 2007 roku.


Del Amitri

Del Amitri – brytyjska grupa pop-rockowa założona w 1983 w Glasgow. Grupa wydała między innymi takie single jak "Kiss This Thing Goodbye", "Stone Cold Sober", "Nothing Ever Happens" i "Move Away Jimmy Blue".


David Yates

David Yates (ur. 30 listopada 1963 w St Helens w hrabstwie Merseyside) – brytyjski reżyser filmowy.

Zdobył dwie prestiżowe nagrody BAFTA TV za „Czasy, w których przyszło nam żyć” (2002 kategoria najlepszy dramat) oraz za „Żywy towar” (2005 kategoria najlepszy serial dramatyczny). Ponadto był dwukrotnie nominowany do tej nagrody – w 2003 roku za „Rank” i w 2004 za „Rozgrywki”. Stworzył powszechnie uznane za ambitne seriale: „Grzechy” (2000), „Czasy, w których przyszło nam żyć” (2001), „The Young Visiters” (2003), „Rozgrywki” (2003). Jego pierwszym, poważnym filmem fabularnym jest „Dziewczyna z kawiarni” (2005).

Wyreżyserował cztery ostatnie części przygód Harry’ego Pottera. Piątą – "Harry Potter i Zakon Feniksa" (2007), szóstą – "Harry Potter i Książę Półkrwi" (2009), siódmą – "Harry Potter i Insygnia Śmierci: Część I" (2010) oraz ósmą – "Harry Potter i Insygnia Śmierci: Część II" (2011). Poprzednie części wyreżyserowali: Mike Newell ("Czara Ognia", 2005), Alfonso Cuarón ("Więzień Azkabanu", 2004) oraz Chris Columbus ("Kamień Filozoficzny", 2001 i "Komnata Tajemnic", 2002).


Pío Baroja

Pío Baroja y Nessi (ur. 28 grudnia 1872 w San Sebastián, zm. 30 października 1956 w Madrycie) – hiszpański pisarz, jeden z głównych twórców "pokolenia 98".

Po ukończeniu studiów medycznych na Uniwersytecie Madryckim objął posadę lekarza wiejskiego w Kraju Basków. Znudzony życiem na wsi, po roku pracy, przeniósł się do San Sebastián, a później do Madrytu. Po kilku latach "bezsensownej pracy", zdecydował się spróbować swoich sił w literaturze,stając się piewcą baskijskości. Wydał około stu książek, m.in. 22-tomowy cykl " Pamiętniki człowieka czynu (Memorias de un hombre de accion), 1913-1935", którego bohater bierze udział we wszystkich wojnach Hiszpanii w XIX w.


Rovaniemen keskuskenttä

Rovaniemen keskuskenttä – wielofunkcyjny stadion, położony w Rovaniemi, w Finlandii. Swoje mecze rozgrywa na nim klub piłkarski Rovaniemen Palloseura. Pojemność obiektu wynosi 4 000 miejsc.


Giovanni Berardi

Giovanni Berardi (ur. 1380 – zm. 21 stycznia 1449) – włoski duchowny, kardynał.
Pochodził z rodziny hrabiów Tagliacozzo. Arcybiskup Tarentu 1421-39. Zwolennik papieża Eugeniusza IV w jego sporze z soborem bazylejskim, 1439 kreowany przez niego kardynałem. Po wyborze antypapieża Feliksa V był legatem Eugeniusza IV w Niemczech 1439-40. W 1441 mediował z ramienia papieża pomiędzy królami Sycylii i Aragonii. Kamerling Św. Kolegium Kardynałów 1443-44. Biskup Palestriny od 1444. Wielki penitencjariusz od 1445. Podczas konklawe 1447 wykonywał obowiązki dziekana Świętego Kolegium, skutecznie przeforsował kandydaturę Tomasza Parentucelli (papież Mikołaj V). Zmarł w Rzymie.


Ashton Gate

Ashton Gate – stadion, położony w mieście Bristol, Wielka Brytania. Oddany został do użytku w 1880 roku. Od tego czasu swoje mecze na tym obiekcie rozgrywa zespół piłkarski Bristol City F.C., od lat 20 XX wieku Bristol Bears okazjonalnie rozgrywał tu swoje mecze aby od roku 2014 uznać stadion jako swój domowy. Jego pojemność wynosi 27 000 miejsc, jest to efekt przeprowadzonej modernizacji. Rekordową frekwencję, wynoszącą 43 335 osób, odnotowano w 1935 roku podczas meczu ligowego pomiędzy Bristol City F.C. a Preston North End. Stadion był areną rozgrywanych w 1999 roku Pucharu Świata w Rugby, odbył się na nim mecz pomiędzy drużynami Nowej Zelandii i Tonga.


Kondom des Grauens

Kondom des Grauens (niem. "Kondom grozy") – niemiecki film niskobudżetowy z 1996 roku, wyreżyserowany przez Martina Walza, zrealizowany na podstawie komiksów "Kondom des Grauens" i "Bis auf die Knochen" autorstwa Ralfa Königa, niemieckiego rysownika związanego ze środowiskiem LGBT. Dystrybutorem filmu na Stany Zjednoczone jest wytwórnia Troma.

Film łączy w sobie elementy wielu gatunków, takich jak film noir, romans, czarna komedia czy charakterystyczne dla kina klasy B horrory o dziwnych potworach. Przypisuje mu się przynależność do specyficznego podgatunku kina grozy, tzw. queer horror.


Metechi

Świątynia Metechi (gruz. მეტეხის ეკლესია) – świątynia Gruzińskiego Kościoła Prawosławnego w Tbilisi. Została zbudowana w XIII wieku za panowania króla Dymitra II w pobliżu dawnej rezydencji królewskiej nad skalistym urwiskiem wznoszącym się nad rzeką Kurą.

Kościół został w 1235 spustoszony przez najeźdźców mongolskich i w 1289 odbudowany. Nazwę świątyni przypisuje się okrzykowi króla Wachtanga I Gorgasali który po odniesieniu w V wieku zwycięstwa miał krzyknąć "Ak me mteri wteche" (gruz. „Tu pokonałem wroga”).

Kościół o układzie krzyżowo-kopułowym i o wysokości 24,5 m zajmuje powierzchnię 20 × 16 m. Pierwotny układ został zachowany, w XVII i XVIII wieku uzupełniono tylko cegłą ubytki murów kamiennych, od zachodu dobudowano emporę.

W kościele znajduje się grobowiec świętej męczennicy Szuszanik (Zuzanny), która została w V wieku uwięziona za odmowę porzucenia chrześcijaństwa i przejścia na zoroastryzm.

Pierwotnie kościół był otoczony przez budynki rezydencji królewskiej. Carowie rosyjscy urządzili w rezydencji prochownię, potem więzienie. Po 1921 bolszewicy więzili w nim swoich przeciwników. W 1937 budynki uległy rozbiórce, świątynia pozostała na skalnym tarasie wznoszącym się nad urwistym brzegiem rzeki. W kościele urządzono teatr dla młodzieży. Dopiero w 1988 świątynię zwrócono Gruzińskiemu Kościołowi Prawosławnemu.

W 1967 przed kościołem, na skraju tarasu ustawiono konny pomnik króla Wachtanga I Gorgasali, dzieło rzeźbiarza Elgudży Amaszukelego.


Port lotniczy Santarém

Port lotniczy Santarém (IATA: STM, ICAO: SBSN) – port lotniczy położony w Santarém, w stanie Pará, w Brazylii.


Kościół Wszystkich Świętych w Szydłowie

Kościół Wszystkich Świętych w Szydłowie – gotycki kościół z przełomu XIV i XV w., przebudowywany w XVI i XVII w. Wewnątrz znajdują się pozostałości gotyckiej polichromii z drugiej połowy XIV w. odkrytej w 1946. Przedstawiają one sceny z Nowego Testamentu m.in. "Siedem radości Maryi" oraz sceny pasyjne. Do wnętrza kościoła prowadzą trzy gotyckie portale.


Thomas Hudson

Thomas Hudson (ur. 1701, zm. 26 stycznia 1779 w Twickenham) – angielski malarz portrecista.

Był uczniem malarza i pisarza Jonathana Richardsona (1665–1745), przed 1725 poślubił jego córkę. W latach 1745 – 1755 był jednym z najpopularniejszych malarzy portrecistów w Londynie, później stopniowo wycofał się z działalności artystycznej. Firmował swoim nazwiskiem wiele obrazów, jednak powstawały one przy udziale wyspecjalizowanych podwykonawców. Zatrudniał między innymi pochodzącego z Flandrii Josepha van Akena, który biegle malował tkaniny. Z tego powodu zarzucano mu niesumienność, taką opinię wyraził m.in. żyjący na przełomie XIX i XX wieku malarz John William Waterhouse.

Thomas Hudson znany jest obecnie głównie jako nauczyciel kilku wybitnych malarzy takich jak Joshua Reynolds, Joseph Wright of Derby i John Hamilton Mortimer. Jego liczne prace znajdują się przede wszystkim w zbiorach brytyjskich, m.in. National Portrait Gallery, National Maritime Museum, Tate Gallery, Foundling Museum i Bristol City Museum and Art Gallery.


Bibiana Beglau

Bibiana Beglau (ur. 16 lipca 1971 w Brunszwiku, w Dolnej Saksonii) − niemiecka aktorka, laureatka Srebrnego Niedźwiedzia dla najlepszej aktorki podczas Festiwalu Filmowego w Berlinie za rolę w filmie "Legenda Rity".


Wyk auf Föhr

Wyk auf Föhr, Wyk (dolnoniem. "De Wyk", "De Wiek"; północnofryz. "Wik", "a Wik") – miasto uzdrowiskowe w Niemczech położone na północnofryzyjskiej wyspie Föhr na Morzu Północnym. Administracyjnie leży w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn, w powiecie Nordfriesland, jest siedzibą urzędu Föhr-Amrum.


Mój pogląd na literaturę

Mój pogląd na literaturę. Rozprawy i szkice – zbiór esejów i publicystyki literackiej Stanisława Lema po raz pierwszy wydany nakładem Wydawnictwa Literackiego w roku 2003 jako 24. tom "Dzieł zebranych" autora. Posłowie napisał prof. Jerzy Jarzębski.

Dzieło jest podzielone na trzy części, podobnie jak jego pierwowzór – "Rozprawy i szkice" (1975), skąd pochodzi większość utworów. Pierwsza część zawiera eseje literackie, druga - omówienia wybranych pozycji literatury (m. in. z serii wydawniczej WL „Stanisław Lem poleca”), trzecia - artykuły dotyczące nauki i technologii.


Baria

Baria (z gr. βαρύς "barýs" – ciężki) – jednostka ciśnienia układu miar CGS, oznaczana symbolem b. Jest równa 1 dynie na centymetr kwadratowy.

:: formula_1

Jedna baria odpowiada jednemu mikrobarowi. Dziesięć barii stanowi jeden paskal:

:1 b = 1 μbar = 10−6 bar = 0,1 Pa

Dawniej była używana we Francji.


Auschwitz. Naziści i „ostateczne rozwiązanie” (ang. Auschwitz: The Nazis and The Final Solution) – brytyjski serial telewizyjny (dokument fabularyzowany) z 2005 roku w reżyserii Laurence'a Reesa, Detlefa Sieberta, Martiny Balazovej i Dominica Sutherlanda. Obraz powstał, by upamiętnić 60. rocznicę oswobodzenia Auschwitz-Birkenau, przypadającą 27 stycznia 2005 roku.


Diecezja Coroico

Diecezja Coroico (łac.: "Dioecesis Coroicensis", hiszp.: "Bispado Coroico") – rzymskokatolicka diecezja w Coroico Boliwia, w zachodniej części kraju.

Siedziba biskupa znajduje się przy katedrze św. Piotra i św. Pawła w Coroico.


Kennedy Mweene

Kennedy Mweene (ur. 11 grudnia 1984 w Lusace) – zambijski piłkarz grający na pozycji bramkarza. Mierzy 178 cm, waży 81 kg.


USS Permit (SSN-594)

USS Permit (SSN-594) – amerykański myśliwski okręt podwodny z napędem atomowym typu "Permit". Zbudowany w strukturze dwukadłubowej, z kadłubem sztywnym ze stali HY-80. Dzięki użyciu tej stali oraz odpowiedniej konstrukcji, zdolny był do operowania na dużej głębokości, z zanurzeniem testowym wynoszącym 400 metrów oraz maksymalnym 600 metrów. Uzbrojony był w torpedy Mk.48, pociski rakietowe Subroc z głowica nuklearną lub zamiennie miny Mk.57 oraz Mk.60 Captor. USS "Permit" był drugą w kolejności wybudowaną jednostką tego typu, jednakże z uwagi na katastrofę USS "Thresher" (SSN-593), zmieniono nazwę całego typu na "Permit".


Notung

Notung (z niem. "Not" – potrzeba, trudność) – miecz z tetralogii Ryszarda Wagnera – "Pierścień Nibelunga".


Eugeniusz Wyrwiński

Eugeniusz Wyrwiński ps. „Kogut” (ur. 10 czerwca 1895 w Sokołowie Małopolskim, zm. 22 grudnia 1966 w Caracas) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.


Jaroslav Levinský

Jaroslav Levinský (ur. 11 lutego 1981 w Prościejowie) – czeski tenisista.


U-220

U-220 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) z okresu II wojny światowej.


Dildar

Dildar, właśc. Yûnis Reuf (ur. 20 lutego 1918 w Koysancak, zm. 12 października 1948 w Irbilu) – kurdyjski poeta i polityczny aktywista.

Urodził się w 1918 roku w mieście "Koysancak" (na terenie muhafazyIrbil, aktualnie terytorium Iraku). Po skończeniu szkoły wyższej w Kirkuku przeniósł się do Bagdadu, gdzie studiował prawo. W 1938 roku, podczas pobytu w więzieniu napisał pieśń "Ey Reqîb", która później stała się hymnem Kurdystanu (w 1946 hymnem Republiki Mahabadzkiej – wtedy pieśń została po raz pierwszy wykonana i odśpiewana, a następnie Kurdyjskiego Regionu Autonomicznego).


I wojna domowa w Kongu

I wojna domowa w Kongu – konflikt zbrojny trwający od listopada 1996 do maja 1997 roku, w wyniku którego zostały obalone rządy dotychczasowego prezydenta Zairu Mobutu Sese Seko przez siły rebelianckie oraz wspierające je państwa: Ugandy i Rwandy. Przywódca rebeliantów Laurent-Désiré Kabila po zwycięstwie ogłosił się prezydentem oraz zmienił nazwę państwa na Demokratyczną Republikę Konga. W wyniku konfliktu ponad 200 tysięcy cywilów zostało zamordowanych.

Kabila nie wprowadził jednak w życie postulatów, które stały się przyczyną eskalacji konfliktu. Dodatkowo alienował swoich byłych sojuszników, co w ostateczności doprowadziło do wybuchu drugiej wojny.


Sensi

Sensi – debiutancki album studyjny polskiego rapera i producenta muzycznego Pelsona. Wydawnictwo ukazało się 12 grudnia 2005 roku nakładem oficyny Anonim Grupa. Materiał osiągnął sprzedaż rzędu co najmniej 2 tys. egzemplarzy. Płytę poprzedził wydany tego samego roku singel do utworu "Zawieszeni w próżni". Gościnnie w nagraniach wzięli udział Vienio, Rocca, Flexxip, Wigor, Aga.S, Olga.S, Maleo Reggae Rockers oraz Pezet. Natomiast producentami utworów byli DJ Seb, Waco, Mes, a także sam Pelson. W ramach promocji do utworów "Konekcion" i "Zawieszeni w próżni" zostały zrealizowane teledyski.

W 2007 roku w formie płyty gramofonowej nakładem Step Records ukazał się singel pt. "Zawieszeni w próżni / Bez snu". 7 kwietnia 2012 roku nakładem wytwórni Fonografika ukazała się reedycja debiutu Pelsona.


Miss World 2003

Miss World 2003 – była to 53. edycja konkursu Miss World. Konkurs odbył się 6 grudnia 2003 r., po raz pierwszy w Crown of Beauty Theatre w Sanya, w Chinach. Galę finałową poprowadzili: Phil Keoghan, Amanda Byram i Angela Chow. O koronę i tytuł "Miss World" walczyło 106 uczestniczek z całego świata. Miss World 2002 – Azra Akin ukoronowała swoją następczynię - Rosannę Davison, córkę znanego muzyka Chrisa de Burgha. Polskę reprezentowała Karolina Gorazda, nie odniosła jednak sukcesu.


Osmin

Osmin – postać fikcyjna z opery (singspielu) Wolfganga Amadeusa Mozarta "Uprowadzenie z seraju" ("Die Entführung aus dem Serail"); rola przeznaczona na głos basso buffo.


Stadion Nieciecza KS

Stadion Nieciecza KS – stadion piłkarski w Niecieczy, na którym swoje mecze rozgrywa Bruk-Bet Termalica Nieciecza.

Stadion oddano do użytku w roku 2007 i były na nim wówczas 2262 miejsca siedzące, w tym 775 na krytej trybunie.

W 2015 roku, po awansie klubu do Ekstraklasy, stadion został przebudowany, by drużyna mogła na nim rozgrywać mecze w roli gospodarza. Obecnie mieści on 4666 miejsc siedzących, z czego 1600 jest zadaszonych. Pierwszy mecz na zmodernizowanym obiekcie – obejrzany przez 2613 widzów – został rozegrany 20 listopada 2015 (gospodarze przegrali z Piastem Gliwice 3:5). W sezonie Ekstraklasy 2017/2018 swoje mecze w Niecieczy jako gospodarz rozgrywała Sandecja Nowy Sącz, której stadion nie spełniał wymogów licencyjnych Ekstraklasy.


María Espada

María Espada (ur. 1969 w Méridzie) – hiszpańska sopranistka, specjalizująca się w wykonaniach zarówno muzyki barokowej, jak i współczesnej.

Studiowała w rodzinnej Méridzie oraz w Real Conservatorio Superior de Música w Madrycie. Kształciła się pod kierunkiem m.in. Charlesa Bretta, Thomasa Quasthoffa, Heleny Lazarskiej, Hilde Zadek, Júlii Hamari, Montserrat Caballé czy Manuela Cida.

Koncertowała z takimi artystami jak: Frans Brüggen, Andrea Marcon, Diego Fasolis, Martin Gester, Christophe Coin, Fabio Bonizzoni, Eduardo López Banzo, Jesús López Cobos, Juanjo Mena, Alberto Zedda, Antoni Ros Marbà, Josep Pons, oraz zespołami: Venice Baroque Orchestra, Orchestra of the 18th Century, L’Orfeo Baroque Orchestra, Ricercar Consort, Al Ayre Español, La Risonanza i in.

4 kwietnia 2010 wystąpiła w Filharmonii Krakowskiej w roli Angelo w oratorium Georga Friedricha Händla "La Resurrezione" (w towarzystwie Il Giardino Armonico pod dyrekcją Giovanniego Antoniniego). Koncert odbył się w ramach festiwalu Misteria Paschalia.


Antoni Siwicki

Antoni Siwicki (Антон Теофилович Сивицкий, ur. 28 czerwca 1900 w miejscowości Palcze k. Dubna, zm. 21 stycznia 1977 w Moskwie) – generał-major Armii Czerwonej i generał brygady ludowego Wojska Polskiego.

Do 1916 skończył 6 klas szkoły powszechnej w Kijowie, potem był czeladnikiem w piekarniach. Od marca 1918 żołnierz Armii Czerwonej, w 1919 dowódca plutonu i absolwent oficerskiej szkoły piechoty w Symbirsku. Walczył na Froncie Wschodnim i Turkiestańskim, gdzie był 3 razy ranny. Od kwietnia 1924 zastępca dowódcy kompanii, od marca 1925 dowódca batalionu, od jesieni 1926 szef sztabu pułku. W 1936 ukończył Akademię Wojskową im. M. Frunzego. Wykładowca na kursach oficerów sztabowych, dowódca baonu w szkole oficerskiej piechoty. W sierpniu 1938 zwolniony i przeniesiony do rezerwy z powodu polskiego pochodzenia, przywrócony do służby w kwietniu 1940. W czasie wojny radziecko-niemieckiej oficer oddziału operacyjnego armii (1941–1942), szef sztabu dywizji piechoty (1942), zastępca dowódcy dywizji piechoty. W maju 1943 w stopniu pułkownika oddelegowany jako szef sztabu 1 Dywizji Piechoty i do Związku Patriotów Polskich. Generał z lutego 1944, dowódca 2 Dywizji Piechoty. Po zakończonej niepowodzeniem próbie przyjścia z pomocą powstaniu warszawskiemu mianowany szefem sztabu Formowania i Uzupełnień WP.

Po zakończeniu wojny szef sztabu Okręgu Wojskowego nr IV, szef Oddziału I Sztabu generalnego WP w latach 1947–1948, później zastępca szefa Sztabu Generalnego WP. W 1951 wyjechał do Moskwy na studia w Akademii im. Woroszyłowa. W 1952 formalnie przeniesiony do armii radzieckiej.

Pochowany na Cmentarzu Nikołajewskim 25 stycznia 1977; w pogrzebie wziął udział ambasador PRL Zenon Nowak, zastępca szefa Sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw – Stron Układu Warszawskiego gen. broni Józef Kamiński, gen. bryg. Jerzy Dymkowski i były szef Sztabu Generalnego WP Jerzy Bordziłowski.


In Black and White

In Black and White – siódmy album amerykańskiej grupy Mustard Plug. Została nagrana w tym samym studiu co Evildoers Beware!. Producentem był Bill Stevenson, człowiek który produkował albumy takich zespołów jak: Descendents i NOFX. Tytuł pochodzi z tekstu nagrania zespołu Cheap Trick - In Color.


Mattheus van Hellemont

Mattheus van Hellemont wzmiankowany też jako Mathijs i Helmont (ur. 1623 w Antwerpii, zm. po 1679 w Brukseli) – flamandzki malarz barokowy.

Większą część życia działał w Antwerpii, gdzie od 1645 był mistrzem gildii św. Łukasza. W 1649 ożenił się z Margarethą Verstockt, z którą miał czworo dzieci. Dwaj jego synowie, Jan i Gaspard, także zostali malarzami. Ok. 1674 artysta przeniósł się do Brukseli i został członkiem tamtejszego cechu.

Mattheus van Hellemont malował przede wszystkim sceny rodzajowe o tematyce chłopskiej, przedstawiał wnętrza karczm, jarmarki i święta ludowe. Malował też wnętrza pracowni alchemików i martwe natury. Na jego twórczość wpływ mieli Adriaen Brouwer, David Ryckaert III i David Teniers II. Stałym współpracownikiem malarza był Jacques d’Arthois.

Twórczość Hellemonta jest nierówna pod względem artystycznym, jednak dzięki staranności wykonania i specyficznej naiwności przedstawień cieszy się nadal zainteresowaniem.

W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się obraz "Palacze w karczmie" (nr inw. M.Ob. 2400).


Jan Stur

Jan Stur, właśc. Hersz Feingold (ur. 1895, zm. 15 czerwca 1923 w Zakopanem) – polski poeta, teoretyk i krytyk literacki.

Od 1919 związany był z grupą literacką skupioną wokół wydawanego w latach 1917–1922 poznańskiego pisma „Zdrój”. Rok później opublikował manifest literacki "Czego chcemy", w którym wyłożył teoretyczne podstawy polskiego ekspresjonizmu. W 1921 ukończył prace nad zbiorem pism krytycznych "Na przełomie". Współpracował z wydawaną we Lwowie „Gazetą Poranną i Wieczorną”.

Stur uważał ekspresjonizm za czynnik mający doprowadzić do odrodzenia duchowego po I wojnie światowej. W swojej twórczości opierał się na wzorach romantyzmu oraz spuściźnie Młodej Polski. Tematyką jego poezji są rozważania metafizyczno-religijne oraz moralne. W 1920 wydał dwa zbiory wierszy: "Anima nostra" i "Triumfy. Przełomu część IV". W 1924 pośmiertnie wydane zostały jego "Pisma" (w dwóch tomach), w których znalazł się m.in. poemat "Człeka wędrownego tragedia radosna" będący poprawioną wersją "Człeka wędrownego" z 1921.

Był również edytorem polskiej poezji romantycznej, wydawał i opatrywał krytycznymi wstępami "Zemstę" Aleksandra Fredry (1919, 1922), "Ballady i romanse" (1920), "Grażynę" (1922), "Grażynę i Odę do młodości" (1925, 1927, 1929) Adama Mickiewicza i Anhellego Juliusza Słowackiego (1919). Opublikował również rozprawę krytyczną "Tadeusza Micińskiego Kniaź Patiomkin, Nietota, Xiądz Faust" (1920).

Przetłumaczył dramat Rabindranatha Tagorego "Poczta" (1922).

Zbiór esejów Stura "Na przełomie. O nowej i starej poezji" (1921) Jerzy Kwiatkowski nazwał „jedną z najambitniejszych tuż powojennych pozycji krytycznoliterackich”.


Formula One 2003

Formula One 2003 – gra o tematyce Formuły 1, którą stworzyło studio SCE Studio Liverpool, a wydana przez SCEE dnia 11 lipca 2003 na konsolę PlayStation 2.


Port lotniczy Londyn-Oksford

Port lotniczy Londyn-Oksford (ang.: "London Oxford Airport", kod IATA: OXF, kod ICAO: EGTK) – prywatny port lotniczy zlokalizowany w Kidlington koło Oksfordu (Wielka Brytania, Anglia).


Lassie, wróć!

Lassie, wróć! (ang. "Lassie Come-Home") – powieść Erica Knighta, opowiadająca o przygodach psa (suki) rasy owczarek szkocki długowłosy imieniem Lassie.

Utwór początkowo opublikowany został w 1938 roku na łamach "Saturday Evening Post" jako nowela. W 1940 roku autor zdecydował się wydać napisaną na podstawie tej noweli powieść. Powieść okazała się bestsellerem i obecnie uchodzi za klasykę literatury dziecięco-młodzieżowej, zaś postać Lassie stała się jedną z ikon kultury masowej.


Sydir Czuczman

Sydir Czuczman (ur. 1 czerwca 1889 w Busku, zm. 18 sierpnia 1942 we Lwowie) – ukraiński działacz niepodległościowy, prawnik, wojskowy, nacjonalista.

Uczęszczał do klasy z Jewhenem Konowalcem, z którym również się przyjaźnił. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Lwowskim.

W czasie I wojny światowej był żołnierzem armii austro-węgierskiej, dostał się do niewoli rosyjskiej pod Przemyślem. Po ucieczce z niewoli, razem z Konowalcem organizował oddziały Strzelców Siczowych, uczestniczył w likwidacji bolszewickiego przewrotu w Kijowie.

W 1918 był oficerem Ukraińskiej Armii Halickiej w sztabie Dmytra Witowśkiego. Jego młodszy brat Julijan był również oficerem Armii Halickiej i adiutantem Witowśkiego, wraz z nim zginął w katastrofie lotniczej w 1919.

W latach 20. XX wieku był członkiem dowództwa Ukraińskiej Organizacji Wojskowej, a następnie jednym z organizatorów i członków Głównego Prowodu Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów. W latach 30. przebywał na emigracji, był przedstawicielem OUN w państwach nadbałtyckich i Skandynawii.

Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej chory powrócił do Lwowa. Był aresztowany przez gestapo, zmarł śmiercią naturalną w areszcie. Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.


Pireneje Zachodnie

Pireneje Zachodnie lub Pireneje Atlantyckie (fr. "Pyrénées occidentales", hiszp. "Pirineos Occidentales", arag. "Perineus ozidentals", bask. "Mendebaldeko Pirinioak") - pasmo górskie, część Pirenejów. Leży na granicy między Hiszpanią a Francją. W Pirenejach Atlantyckich średnia wysokość pasma stopniowo maleje ze wschodu na zachód, aż do miejsca, w którym Pireneje łączą się z Górami Baskijskimi obok Zatoki Biskajskiej. Jest to najniższa część Pirenejów.

Najwyższe szczyty:
* Bisaurín (2670 m n.p.m.)
* Picos de Aspe (2645 m n.p.m.)
* Pic de Ger (2613 m n.p.m.)
* Pic d’Anie (2504 m n.p.m.)
* Mesa de los Tres Reyes (2424 m n.p.m.)
* Pena Forca (2391 m n.p.m.)
* Grande Aiguille d’Ansabere (2377 m n.p.m.)
* Peña del Rincón de Alano (2353 m n.p.m.)
* Pena Ezcaurre (2050 m n.p.m.)
* Pic d’Arlas (2044 m n.p.m.)
* Orhy (2021 m n.p.m.)
* Ortzanzurieta (1570 m n.p.m.)
* Adi (1503 m n.p.m.)
* Occabe (1456 m n.p.m.)
* Adartza (1250 m n.p.m.)
* Belchou (1129 m n.p.m.)
* Iparla (1044 m n.p.m.)
* Artzamendi (926 m n.p.m.)
* La Rhune (900 m n.p.m.)


Michał Ziółkowski

Michał Ziółkowski (ur. 28 września 1919 w Tarnowie, zm. 16 lutego 2009) – polski działacz obozowej konspiracji, więzień obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Członek Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Rodzin Oświęcimskich.

W dwudziestoleciu międzywojennym był członkiem harcerstwa i Sodalicji Mariańskiej. W 1938 r., zdał maturę i wstąpił do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, skąd następnie trafił do 23 pułku artylerii w Będzinie.

Podczas polskiej wojny obronnej 1939 r. uczestniczył w walkach pod Pilicą koło Częstochowy. Uniknął niewoli, przedostając się w cywilnym ubraniu do Tarnowa. Próbował przekroczyć granicę z Węgrami, by wstąpić do formowanego wojska polskiego. Aresztowany na granicy był więziony w Sanoku, w więzieniu na Montelupich w Krakowie i Nowym Wiśniczu.

20 czerwca 1940 r., wraz z drugim transportem polskich więźniów politycznych, deportowany do niemieckiego obozu koncentracyjnego KL Auschwitz, gdzie otrzymał numer obozowy 1055. W obozie był zatrudniony między innymi przy koszeniu trawy, odbijaniu tynków ze starych budynków, burzeniu domów po wysiedleńcach oraz w garbarni. Był członkiem wewnątrzobozowego ruchu oporu zorganizowanego przez Witolda Pileckiego. Pod koniec października 1944 r. deportowany do koncentracyjnego Flossenbürg – komando zewnętrzne Leitmeritz, gdzie pracował w sztolniach.

Po zakończeniu działań wojennych powrócił do kraju i podjął studia na Wyższej Szkole Handlu Morskiego. Pracował w spedycji międzynarodowej.


Francisque

Francisque - francuski niszczyciel z początku XX wieku i okresu I wojny światowej, typu "Arquebuse". Nazwa oznaczała "franciska".
Niszczyciel przetrwał wojnę, służąc głównie na kanale La Manche. Został skreślony z listy floty 4 kwietnia 1921 roku i sprzedany na złom 10 lipca 1922.


Niemiecka Partia Rzeszy

Niemiecka Partia Rzeszy (niem. "Deutsche Reichspartei", DRP) – niemiecka partia polityczna istniejąca w latach 1950-1965.

Powstała w 1950, początkowo działała w cieniu Socjalistycznej Partii Rzeszy, na znaczeniu zyskała po jej delegalizacji w 1952. Oficjalnie opowiadała się za rehabilitacją żołnierzy III Rzeszy, partię w znacznym stopniu opanowali byli hitlerowcy. Jeszcze w 1960 na 33 członków zarządu 24 należało w przeszłości do NSDAP. Głosiła koncepcję "trzeciej drogi", celem nadrzędnym było zjednoczenie Niemiec (nawet za cenę ich neutralności w układzie Wschód-Zachód lub czasowej konfederacji dwóch państw niemieckich). Używano pojęcia "nowy nacjonalizm".

Partia nie odnosiła już większych sukcesów wyborczych, w wyborach do Bundestagu otrzymywała około 1% głosów, miała reprezentantów w landtagach Dolnej Saksonii i Nadrenii-Palatynacie, spowodowane to było m.in. przejęciem haseł rewizjonistycznych przez rządzącą niemiecką chadecję wzmocnioną efektami "cudu gospodarczego".

Partia w 1964 znalazła się w stanie rozkładu, w grudniu 1965 została formalnie rozwiązana. Jej działalność kontynuuje od 1964 Narodowodemokratyczna Partia Niemiec.


Mortier

Mortier - francuski niszczyciel z okresu I wojny światowej. Jednostka typu "Claymore". Okręt wyposażony w dwa kotły parowe opalane węglem. Niszczyciel przetrwał wojnę. Został skreślony z listy floty 30 marca 1927 roku.


Massue

Massue - francuski niszczyciel z okresu I wojny światowej. Jednostka typu "Claymore". Okręt wyposażony w dwa kotły parowe opalane węglem. Niszczyciel przetrwał wojnę. Został skreślony z listy floty 30 marca 1927 roku.


Geißberg

Geißberg (słoweń. "Kozjak" lub "Kosiak") – szczyt w paśmie Karawanki w Alpach, na granicy między Słowenią a Austrią. Dawniej szczyt nosił nazwę "Ovčji Vrh", jednak obecnie nazwy Kozjak/Kosiak/Geißberg są częściej używane (poprzednio odnosiły się do mało ważnego wierzchołka od północnej strony szczytu. Szczyt można zdobyć łatwą drogą od strony południowej przez schronisko Klagenfurter Hütte, od północnej strony szczyt opada stromą ścianą.


Jean Cayrol

Jean Cayrol, właśc. Jean-Raphaël-Marie-Noël Cayrol (ur. 6 czerwca 1911 w Bordeaux, zm. 10 lutego 2005 tamże) – francuski poeta, prozaik i scenarzysta, członek Académie Goncourt.

Był synem lekarza. Studiował prawo, ale nie udało mu się ukończyć studiów. Po studiach całkowicie poświęcił się literaturze.

W 1941 r., podczas niemieckiej inwazji na Francję, dołączył do ruchu oporu, lecz został wydany i aresztowany. Został deportowany do obozu koncentracyjnego Mauthausen-Gusen (KL). Pobyt w obozie koncentracyjnym mocno wpłynął na całokształt jego twórczości.

Jest zaliczany do nurtu nowej powieści. Centrum twórczości Cayrola stanowi postać Łazarza. Otrzymał Nagrodę Renaudot za książkę "Je vivrai l'amour des autres". Napisał scenariusz do filmu „Noc i mgła” w reżyserii Alana Resnaisa. Tworzył powieści, wiersze, eseje oraz scenariusze.

Po wojnie pracował dla Éditions du Seuil.

W Polsce wydano powieści: "Obce ciała " (tytuł oryg. "Les Corps étrangers"), "Przeprowadzka" (tytuł oryg. "Déménagement") oraz "Słyszę go jeszcze" (tytuł oryg. "Je l'entends encore").


MSH2

MSH2 – jeden z sześciu genów związanych z zespołem Lyncha: zespołem dziedzicznej predyspozycji do nowotworów (dziedziczny rak jelita grubego niezwiązany z polipowatością, ang. hereditary non-polyposis colorectal cancer, HNPCC, zespół dziedzicznego niedoboru naprawy niesparowanych zasad, hereditary mismatch repair deficiency syndrome, HMRDS). Produkt białkowy genu bierze udział w mechanizmie naprawy DNA. Mutacje konstytucyjne w jednym z alleli genu MLH1 prowadzą do wyżej wymienionego zespołu predyspozycji do nowotworów.


Ejnar Thorup

Ejnar Thorup (ur. 7 stycznia lub grudnia 1912 r. w Skanderup w Danii, zm. 5 czerwca 1942 r. w rejonie Chudowa na okupowanych obszarach ZSRR) – duński wojskowy (kapitan), ochotnik w armii fińskiej podczas wojny zimowej, a następnie w Luftwaffe podczas II wojny światowej.

Na przełomie lat. 20. i 30. wstąpił do armii duńskiej. Służył w 1 batalionie Gwardii Królewskiej. 7 maja 1931 r. awansował do stopnia starszego szeregowca. Następnie ukończył oficerską akademię wojskową, awansując 12 kwietnia 1932 r. na podporucznika w 2 batalionie Gwardii Królewskiej. 1 listopada tego roku awansował na porucznika rezerwy ponownie w 1 batalionie, zaś 27 listopada 1935 r. – porucznika. Następnie przeszedł do lotnictwa wojskowego. 1 kwietnia 1936 r. ukończył przeszkolenie lotnicze. 16 grudnia 1939 r. został kapitanem. Uczestniczył jako ochotnik od 27 lutego do 27 marca 1940 r. w wojnie zimowej pomiędzy Finlandią i ZSRR. Służył w fińskich jednostkach lotniczych LeR 3, T-LeR 2, LeR 2 i szkoleniowej LLv 32. Po powrocie do Danii przydzielono go do Sjællandske Flyverafdeling. Podczas wkroczenia wojsk niemieckich 9 kwietnia 1940 r. brał udział w krótkotrwałych walkach na lotnisku w Værløse. 22 maja tego roku objął funkcję adiutanta inspektora generalnego lotnictwa płk. Førsleva. 8 lipca 1941 r. wstąpił ochotniczo do niemieckiej Luftwaffe, po uzyskaniu zgody Ministerstwa Wojny. 13 sierpnia przybył do Berlina, skąd odjechał do Fliegerhorst Prenzlau w Prenzlau, gdzie przeszedł przeszkolenie lotnicze. 11 września odkomenderowano go do Jagdfliegerschule 5 w Villacoublay w okupowanej Francji. Następnie trafił do jednostki lotniczej 5./JG54, działającej na froncie wschodnim. Latał na myśliwcach Bf 109 F-2. 5 czerwca 1942 r. podczas lotu bojowego na południe od Chudowa jego samolot został trafiony przez sowiecką artylerię przeciwlotniczą. Ejnar Thorup próbował wylądować awaryjnie za linią frontu, ale rozbił się i zginął.


FlatOut

FlatOut lub Flat Out – gra fińskiego studia Bugbear Entertainment wydana w listopadzie 2004, przedstawicielka gatunku wyścigów samochodowych.

Gracz wciela się w kierowcę biorącego udział w dość nietypowych wyścigach samochodowych. Pojazdy występujące w grze to w większości stare amerykańskie muscle cary poddane przeróbkom. Podczas wirtualnych wyścigów często dochodzi do różnych stłuczek i wypadków.

Fiński zespół LAB zyskał popularność dzięki wykorzystaniu ich singla „Beat the Boys” jako soundtrack oraz podkład dźwiękowy intra rozpoczynającego grę.


Anton Delwig

Anton Delwig (ros. "Анто́н Анто́нович Де́львиг", ur. 6 (17) sierpnia 1798 w Moskwie, zm. 14 (26) stycznia 1831 w Petersburgu) – baron, rosyjski poeta, redaktor i wydawca, bliski przyjaciel z jednej klasy Aleksandra Puszkina (razem uczęszczali do Liceum w Carskim Siole). Puszkin zadedykował mu wiersz pt. "O, Delwig".

Pisał niewiele. W swojej poezji Delwig trzymał się tradycji rosyjskiego neoklasycyzmu. Interesował się rosyjskim folklorem i napisał wiele imitacji pieśni ludowych. Do niektórych z nich została stworzona muzyka przez kompozytorów takich jak Aleksander Alabiew i Michaił Glinka.

Jako publicysta Delwig wydawał periodyk "Północne Kwiaty"(ros. "Северные цветы" 1825-1831), w którym stałym współpracownikiem był Puszkin. W latach 1830-1831 razem z Puszkinem redagował "Gazetę literacką" (ros. "Литературная газета"), której wydawanie zostało zakazane przez rząd carski po informacjach opublikowanych tam przez Jana Tadeusza Bułharyna. Wznowiona po śmierci Delwiga ukazuje się do dnia dzisiejszego.


Mons Huygens

Mons Huygens – góra w północnej części widocznej strony Księżyca. Jej średnica to około 42 km. Wznosi się na wysokość 5,5 km i często jest podawana jako najwyższa góra na Księżycu.

Mons Huygens leży w łańcuchu Montes Apenninus. W tych samych górach, na zachód od niej leży mniejsza Mons Ampère, a nieco na północny wschód Mons Bradley. Na północnym zachodzie znajduje się morze księżycowe Mare Imbrium.

Nazwa nadana w 1961 roku upamiętnia holenderskiego astronoma, matematyka i fizyka Christiaana Huygensa.


Nagroda Renaudot

Nagroda Renaudot () – francuska nagroda literacka, przyznawana od 1926 roku. Jej nazwa pochodzi od nazwiska Théophraste’a Renaudota, XVII-wiecznego lekarza i założyciela pierwszej we Francji gazety ("La Gazette)".


Are You Being Served?

Are You Being Served? – brytyjski sitcom emitowany w latach 1972-1985 na antenie BBC. Był pierwszym wspólnym dziełem spółki autorskiej David Croft i Jeremy Lloyd, późniejszych autorów "’Allo ’Allo!". Wyemitowano łącznie 69 półgodzinnych odcinków podzielonych na 10 serii (w tym pięć specjalnych odcinków bożonarodzeniowych). Był jednym z najpopularniejszych brytyjskich seriali drugiej połowy lat 70. U szczytu swej oglądalności przyciągał przed telewizory nawet 22 miliony widzów.


Port lotniczy Le Havre-Octeville

Port lotniczy Le Havre-Octeville (fr. "Aéroport du Havre-Octeville") – lotnisko cywilne położone we francuskim mieście Hawr.

W 2007 roku obsłużyło ponad 65 tys. pasażerów.


Port lotniczy Río Gallegos

Port lotniczy Río Gallegos (hiszp: "Aeropuerto de Rio Gallegos "Piloto Civil Norberto Fernández"", IATA: RGL, ICAO: SAWG) – port lotniczy położony 4,5 km na południowy zachód od Río Gallegos, w prowincji Santa Cruz, w Argentynie. Lotnisko zajmuje powierzchnię 1150 hektarów (2841 akrów) i jest zarządzany przez Aeropuertos Argentina 2000 SA.

Został zbudowany w 1964 r. Jest obsługiwany przez Aerolíneas Argentinas, LAN Argentina i LADE. Posiada 149 750 m² pasów startowych, 74 690 m² dróg kołowania, 2285 m² terminalu i 2187 m² hangarów.


Vitalie Pîrlog

Vitalie Pîrlog (ur. 28 lipca 1974 w Nisporeni) – mołdawski polityk i prawnik, minister sprawiedliwości w latach 2006–2009, pełniący obowiązki premiera Mołdawii od 14 do 25 września 2009.


Haberfield

Haberfield – geograficzna nazwa dzielnicy "(przedmieścia)", położona na terenie samorządu lokalnego Ashfield, wchodzącego w skład aglomeracji Sydney, w stanie Nowa Południowa Walia, w Australii.


Kamil Dragun

Kamil Dragun (ur. 25 czerwca 1995 w Gorzowie Wielkopolskim) – polski szachista, arcymistrz od 2013 roku.


Reaktor S6G

S6G – amerykański napędowy jądrowy reaktor wodny ciśnieniowy (PWR) opracowany i wykorzystywany do zapewnienia energii i napędu jednostek pływających marynarki wojennej Stanów Zjednoczonych. Reaktor S6G wykorzystywany jest aktualnie do zapewnienia energii i napędu okrętów podwodnych typu "Los Angeles", dla których wytwarza moc ok. 30000 KM. Reaktor ten powstał jednak jako zmodyfikowana wersja reaktora D2G, po raz pierwszy użytego na USS "Bainbridge" (CGN-25).

Symbolika:
* S - jednostka dla okrętów podwodnych ("submarine")
* 6 - 6 generacja rdzenia w klasyfikacji producenta
* G - producent ("G - General Electric")


Arik Braun

Arik Braun (ur. 8 lutego 1988 w Aresingu) – niemiecki szachista, arcymistrz od 2008 roku.


USS Philippine Sea (CV-47)

USS Philippine Sea (CV-47) – amerykański lotniskowiec typu "Essex", pierwszy okręt należący do United States Navy noszący nazwę "Philippine Sea" (z ang. Morze Filipińskie).

Okręt, zbudowany w 1945 roku, służył w latach 1946–1958 i brał udział w wojnie koreańskiej.


Ǵorge Iwanow

Ǵorge Iwanow, mac. Ѓорге Иванов (wym. ; ur. 2 maja 1960 w Wałandowie) – macedoński prawnik, politolog, nauczyciel akademicki i polityk, w latach 2009–2019 prezydent Macedonii.


Paul Reinecke

Paul Reinecke (ur. 25 września 1872, zm. 12 maja 1958) – niemiecki prahistoryk działający w Monachium oraz główny konserwator zabytków tego miasta, twórca aktualnego do dziś systemu chronologii pradziejów dla okresu halsztackiego i lateńskiego.

W roku 1930 włączył się do dyskusji o roli gór średnich dla osadnictwa prehistorycznego. Sformułował m.in. pogląd, który wykluczał zasiedlenie niemieckiego średniogórza w czasach starszych od średniowiecza.

Autor ponad 400 dzieł z dziedziny archeologii.


Final Theme

Final Theme – instrumentalny utwór skomponowany przez Boba Dylana, nagrany przez niego w lutym 1973 r. i wydany na albumie "Pat Garrett and Billy the Kid" w lipcu 1973 r.


Jazep Januszkiewicz

Jazep Januszkiewicz (biał. Язэп Янушкевіч, ros. Иосиф Янушкевич, "Iosif Januszkiewicz"; ur. 7 marca 1959 w Rakowie w rejonie wołożyńskim) – białoruski pisarz, poeta, tłumacz, archiwista i archeograf tekstolog, kandydat nauk (odpowiednik polskiego stopnia doktora); laureat Nagrody im. Lwa Sapiehy (2007).


Luis García Meza Tejada

Luis García Meza Tejada (ur. 8 sierpnia 1929 w La Paz, zm. 29 kwietnia 2018 tamże) – boliwijski wojskowy i polityk, prezydent kraju. Zdobył władzę w kraju w wyniku zamachu stanu i sprawował dyktatorskie rządy.


Rapidfire

Rapidfire - amerykańska grupa muzyczna grająca muzykę z obszaru heavy metalu. Pochodzący z Los Angeles zespół znany był ze swojego wokalisty Axla Rose'a późniejszego członka Hollywood Rose, a następnie Guns N' Roses. Nieistniejąca obecnie grupa nagrała 5 maja 1983 demo zawierające osiem utworów (m.in. "Ready To Rumble", "All Night Long", "The Prowler" i "On The Run").


Wydział Prawa Uniwersytetu w Belgradzie

Wydział Prawa Uniwersytetu w Belgradzie (serb. Правни факултет Универзитета у Београду) – jeden z 31 wydziałów Uniwersytetu w Belgradzie. Jest największym co do liczby studentów (8 tys. studentów) oraz najstarszym wydziałem Serbii (erygowany w 1808 roku).


Don Felder

Don Felder, właśc. Donald William Felder (ur. 21 września 1947 w Gainesville) – amerykański muzyk rockowy (gitara, instrumenty klawiszowe, śpiew).

Zadebiutował w swoim rodzinnym mieście w zespole The Continentals, w którym występował wraz ze Stephenem Stillsem i Berniem Leadonem. W 1970 założył w Nowym Jorku zespół Flow, z którym nagrał swoją pierwszą płytę. Najbardziej znany jest z występów w amerykańskiej grupie Eagles w latach 1974–1980 i 1994–2001. Wraz z Donem Henleyem i Glennem Freyem skomponował największy przebój zespołu „Hotel California”. Odszedł z zespołu w wyniku nieporozumień finansowych z pozostałymi członkami zespołu, głównie Donem Henleyem i Glennem Freyem. Swoją wersję wydarzeń zawarł w kontrowersyjnej książce autobiograficznej zatytułowanej "Heaven and Hell: My Life in the Eagles (1974–1999)", która najpierw ukazała się w Wielkiej Brytanii (2007), a następnie w Stanach Zjednoczonych (2008).


Katarzyna Bilewska

Katarzyna Bilewska (ur. 8 marca 1979 w Bydgoszczy) – polska prawnik, adwokat, doktor habilitowany nauk prawnych, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, nauczyciel akademicki Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego.


Yaku-shima

– wyspa należąca do archipelagu Ōsumi-shotō w łańcuchu Riukiu, administracyjnie do prefektury Kagoshima w Japonii (leżąca na południe od wyspy Kiusiu). Oddzielona od wyspy Tane-ga-shima cieśniną Tanegashima-kaikyō.

Wyspa liczy ok. 14 tys. mieszkańców, zajmuje powierzchnię 500 km². Najwyższym wzniesieniem jest Miyanoura-dake (1 936 m). Yakushima administracyjnie w całości stanowi miasto o tej samej nazwie.

W 2012 roku Yaku-shima została wydzielona jako oddzielny park narodowy Yakushima Kokuritsu Kōen o powierzchni 245,66 km². Obszar te należał uprzednio do Parku Narodowego Kirishima-Yaku (Kiririshima-Yaku Kokuritsu Kōen).

W 1993 roku wyspa została wpisana na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.


Spiralna grobla

Spiralna grobla (Spiral Jetty), uznawana za najważniejsze dzieło amerykańskiego artysty Roberta Smithsona, jest pracą z gatunku land art zbudowaną w roku 1970.

Zbudowana z błota, kryształów soli, skał bazaltowych, ziemi i wody na północno-wschodnim wybrzeżu Wielkiego Jeziora Słonego w stanie Utah, ma długość ok. 450 m i szerokość ok. 4,5 m. Grobla biegnie od brzegu jeziora i ma kształt spirali skręcającej przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. W czasie jej budowy wody jeziora miały niezwykle niski poziom z powodu suszy. W ciągu kilku lat poziom wód powrócił do normalnego i zatopił konstrukcję na trzy następne dziesięciolecia. Grobla pojawiła się znów w roku 2004 i była całkowicie widoczna przez prawie rok, wiosną 2005 grobla została ponownie zalana.


Wąż i tęcza

Wąż i tęcza (tyt. oryg. ang. "The Serpent and the Rainbow") – amerykański horror z 1988 r., w reżyserii Wesa Cravena.

Film powstał na podstawie reporterskiej powieści wydanej w 1985 roku, opisującej podróż botanika Wade'a Davisa na Haiti. Książka prezentowała wyniki badań nad tajemnicami obrzędów voodoo. Jedna ze spraw dotyczyła mężczyzny, który po 18 latach od swojego pogrzebu pojawił się ponownie wśród żywych. Okazało się, że takich przypadków jest więcej, a Davies bez reszty oddając się badaniom, odkrył w końcu proces zamieniania ludzi w zombie. Polegał on na posypywaniu głowy ofiary specjalnym proszkiem, po której zapada w stan podobny do śmierci. Stosując odtrutkę człowiek taki powraca do życia, ale nigdy już nie zachowuje się jak dawniej - pogrąża się w świecie halucynacji, nad którymi nie może zapanować. W proszku przywiezionym później do USA znaleziono wiele składników halucynogennych potwierdzających opisywane działanie mieszanki: m.in. tetrodotoksynę (jedną z najsilniejszych neurotoksyn wydobywaną ze specjalnej odmiany ryby i powodującą zablokowanie końcówek nerwowych) oraz bufoteninę (silny halucynogen i anestetyk pochodzący z ciała ropuchy "Bufo marinus"). Na Haiti i okolicznych wyspach posypywanie proszkiem, zamieniające ludzi w zombie do dziś bywa karą za kradzież kobiety, użycie przemocy czy chociażby chciwość.


Terry Le Sueur

Terry Le Sueur (ur. 1942 w Saint Helier) – senator wyspy Jersey, szef ministrów Jersey (szef rządu) od 12 grudnia 2008 do 18 listopada 2011.


Dwie godziny

Dwie godziny – pierwszy polski film fabularny (dramat obyczajowy) zrealizowany po zakończeniu II wojny światowej. Wyreżyserowany przez Stanisława Wohla film nie został jednak dopuszczony do rozpowszechniania. Ukończony w 1946, premierę miał po 11 latach – 9 grudnia 1957 roku. Oryginalna wersja filmu miała tytuł "Od 9-tej do 11-tej" i była na tyle inna od ostatecznej, że Ewa Szelburg-Zarembina poprosiła o usunięcie jej nazwiska jako autorki scenariusza.


Lucas van Uden

Lucas van Uden (ur. 18 października 1595 w Antwerpii, zm. 4 listopada 1672 tamże) – flamandzki malarz barokowy, pejzażysta.

Przez całe życie był związany z Antwerpią, gdzie wzmiankowany jest jako członek gildii św. Łukasza. Malował przede wszystkim pejzaże, posługiwał się techniką olejną, wykonywał również akwarele, akwaforty i ryciny. Na jego obrazach pojawiają się niewielkie sceny figuralne, zwykle grupy pasterzy lub chłopów.

Uden tworzył pod wpływem Joosa de Mompera, Jana Brueghel starszego, a szczególnie Petera Rubensa, z którym prawdopodobnie współpracował, lecz nie ma na to jednoznacznych dowodów. Artysta wykonywał wielokrotnie tła pejzażowe na obrazach innych twórców, co było powszechną praktyką w jego czasach. Kopiował często motywy rubensowskie, które wykorzystywał we własnych pracach. Był dobrym obserwatorem przyrody, pracę poprzedzał wykonaniem szkiców w plenerze, ceniony jest za wyrafinowane wyczucie światła i umiejętne budowanie nastroju.

W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się obraz "Krajobraz parkowy z eleganckim towarzystwem", którego autorami byli Lucas van Uden i David Teniers młodszy (nr inw. M.Ob. 1350).


Jestem z miasta

Jestem z miasta – piosenka napisana przez Kubę Sienkiewicza w 1987 r., a wydana w 1992 r., na debiutanckiej płycie jego zespołu Elektryczne Gitary, zatytułowanej "Wielka Radość".


USS Hartford (SSN-768)

USS Hartford (SSN-768) amerykański myśliwski okręt podwodny o napędzie atomowym, ulepszonego typu "Improved Los Angeles", stanowiącego pochodną okrętów typu "688". 20 marca 2009 roku w cieśninie Ormuz, okręt uległ kolizji z okrętem amfibijnym "New Orleans" (LPD-18), co spowodowało poważne uszkodzenia kadłuba okrętu podwodnego i wyciek oleju napędowego z jednostki nawodnej. Obydwa okręty o własnych siłach dopłynęły do portu.


Simon de Vos

Simon de Vos (ur. 20 października 1603 w Antwerpii, zm. 15 października 1676 tamże) – flamandzki malarz.

Był uczniem Cornelisa de Vosa (nie byli spokrewnieni), w 1620 został członkiem gildii św. Łukasza. Prawdopodobnie podróżował po Włoszech, świadczy o tym wyraźny wpływ caravaggionistów na jego twórczość. Malował głównie niewielkie formy zaliczane do malarstwa gabinetowego i przeznaczone dla elitarnych oraz bogatych odbiorców, arystokracji i patrycjuszy. Były to zazwyczaj sceny rodzajowe, obrazy o tematyce religijnej i mitologicznej. Początkowo malował pod wpływem Petera Paula Rubensa, a później Antoona van Dycka.

Simon de Vos przez większą część życia mieszkał i pracował w Antwerpii, prowadził dużą pracownię malarską i kształcił uczniów. Cieszył się uznaniem u współczesnych, Antoon van Dyck w swojej "Iconography" zaliczył go do wirtuozów pędzla ("virtuosi").

W zbiorach polskich znajduje się kilka prac Simona de Vosa:
* w Muzeum Narodowym w Warszawie "Pokłon Trzech Króli" (nr inw. M.Ob. 572), "Gody w Kanie Galilejskiej" (nr inw. M.Ob. 573) i "Czyny miłosierdzia" (nr inw. M.Ob.1819).
* w Muzeum Narodowym we Wrocławiu "Wiejski korowód" (nr.inw.VIII-2320), 1640 r.


Jan z Salisbury

Jan z Salisbury (ur. ok. 1115 lub 1120 w Salisbury, zm. 25 października 1180 roku w Chartres) − angielski średniowieczny filozof, pisarz, uczony i historyk.

Studiował w Paryżu u Piotra Abelarda i w szkole w Chartres. Później był sekretarzem Thomasa Becketa, stanął po jego stronie przeciw Henrykowi II. Po śmierci Becketa uciekł do Francji i w 1176 roku został biskupem Chartres.

Jan z Salisbury dał chrześcijańską interpretację ideałom humanizmu. Był propagatorem poglądów Cycerona i wyznawcą cycerońskiego ideału człowieka wykształconego. Uważał, że dzięki wszechstronnej wiedzy dochodzi się do mądrości, cnoty i Boga.

W dziele "Polycraticus" przedstawił Kościół jako gwaranta wolności wobec niesłusznych roszczeń władz świeckich. Autor traktatu "Metalogicon". Głosił możliwość pewnego poznania rozumem, wiarą i zmysłami.


Sanan Siugirow

Sanan Siugirow, ros. Санан Вячеславович Сюгиров (ur. 31 stycznia 1993 w Eliście) – rosyjski szachista, arcymistrz od 2009 roku.


Show Me the Meaning of Being Lonely

Show Me the Meaning of Being Lonely – utwór napisany przez Maxa Martina i Herbiego Crichlowa na trzeci studyjny album amerykańskiego zespołu Backstreet Boys "Millennium". Utwór wydany został 21 grudnia 1999 jako trzeci singiel promujący tę płytę.


Rezerwowe psy

Rezerwowe psy – polska strategiczna gra turowa wydana na komputery osobiste z systemem operacyjnym Windows, wydana w 1999 roku przez IPS Computer Group (obecnie Cenega). Gra zyskała duży rozgłos dzięki swojej kontrowersyjnej tematyce i sposobie dystrybucji (grę sprzedawano w drewnianym pudełku przypominającym skrzynkę na amunicję).


Stresa

Stresa – miejscowość i gmina w północnych Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Cusio Ossola.

Według danych na 1 stycznia 2017 gminę zamieszkiwało 4 957 osób.

Miejscowość turystyczna, nad jeziorem Maggiore, u podnóża szczytu Mottarone (1 491 m n.p.m.), na który prowadzi kolej linowa Stresa - Mottarone. Z miasteczka rozciąga się widok na cztery z pięciu Wysp Boromejskich (Isola Bella, Scoglio della Malghera, Isola del Pescatori i Isola Madre).


Medal im. dr. Henryka Jordana

Medal im. dr. Henryka Jordana – odznaczenie nadawane przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci (TPD) za szczególne zasługi dla rozwoju opieki zdrowotnej i upowszechnianie kultury fizycznej wśród dzieci i młodzieży.

Medal im. dr. Henryka Jordana został ustanowiony w 1974, jako najwyższe odznaczenie TPD. Przyznawany za systematyczną pracę lub wybitne zasługi na polu rekreacji i usportowienia dzieci i młodzieży, między innymi w organizowaniu rekreacji w czasie wakacji i ferii. Medal jest jednostopniowy.

Medal ten otrzymało do tej pory (2005) ponad 5 tys. osób.