V kadencja austriackiej Rady Państwa

V kadencja austriackiej Rady Państwa – piąta kadencja austriackiego parlamentu, Rady Państwa, odbywająca się w latach 1873–1879 w Wiedniu.

Odbyła się tylko jedna sesja parlamentu:
* VIII sesja (4 listopada 1873–22 maja 1879)

Rada Państwa V kadencji była pierwszym parlamentem Austrii, do którego posłowie izby niższej byli wybierani bezpośrednio w wyborach według systemu kurialnego, a nie delegowani przez sejmy krajowe krajów koronnych.


Jan Hyc

Jan Hyc (ur. 30 marca 1895 w Zakopanem, zm. 12 maja 1976 w Warszawie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.


66. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wenecji odbył się w dniach 2−12 września 2009 roku. Imprezę otworzył pokaz włoskiego filmu "Baaria" w reżyserii Giuseppe Tornatore. W konkursie głównym zaprezentowano 25 filmów pochodzących z 14 różnych krajów.

Jury pod przewodnictwem tajwańskiego reżysera Anga Lee przyznało nagrodę główną festiwalu, Złotego Lwa, izraelskiemu filmowi "Liban" w reżyserii Samuela Maoza. Drugą nagrodę w konkursie głównym, Nagrodę Specjalną Jury, przyznano niemieckiemu filmowi "Soul Kitchen" w reżyserii Fatiha Akına.

Honorowego Złotego Lwa za całokształt twórczości odebrał amerykański reżyser John Lasseter wraz z innymi twórcami animowanych filmów wytwórni Disney-Pixar (Brad Bird, Pete Docter, Andrew Stanton, Lee Unkrich). Galę otwarcia i zamknięcia festiwalu prowadziła włoska aktorka Maria Grazia Cucinotta.


Wybory parlamentarne w Armenii w 2012 roku odbyły się 6 maja. Kandydaci walczyli o 131 miejsc w Zgromadzeniu Narodowym w V kadencji. Zwyciężyła partia prezydenta Serża Sarkisjana Republikańska Partia Armenii z wynikiem 46,23%. Był to najlepszy rezultat tej partii w wyborach. Drugą pozycję zajęła Dostatnia Armenia, która tworzyła dotąd koalicję, uzyskując 30,72%. Pozostałe miejsca w parlamencie przypadły trzem innym ugrupowaniom i koalicji - Armeńskiemu Kongresowi Narodowemu. Przebieg wyborów monitorowała grupa ok. 300 międzynarodowych obserwatorów z Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, gdyż wybory z 2007 nie spełniały standardów demokratycznych.


Akinator

Akinator, the Web Genius – gra internetowa oparta na serii pytań, na które podstawowymi odpowiedziami są tak i nie (są też: nie wiem, chyba tak, chyba nie). Sztuczna inteligencja ukryta pod postacią tytułowego dżina, dobiera pytania tak, aby drogą eliminacji odgadnąć, o jakiej postaci myśli grający.

Stworzony przez trzech francuskich programistów w 2007 roku, stał się popularny w listopadzie 2008 roku, dzięki Google Trends.

Jeszcze większą sławę gra zdobyła w Europie w 2009 roku i Japonii w 2010 roku po wydaniu aplikacji na urządzenia mobilne przez firmę SCIMOB.

"Akinator" dostępny jest na iPhone’a, Androida i Windows Phone.


UA1207

UA1207 - rakieta wspomagająca dla rakiet Titan IVA budowanych przez firmę Lockheed Martin. Jest ulepszeniem dopalaczy UA1205 i UA1206. Wycofana na rzecz dopalaczy USRM.


USS Icefish (SS-367)

USS Icefish (SS-367) – zbudowany w stoczni Manitowoc amerykański okręt podwodny typu "Balao", podstawowej obok jednostek typu "Gato" serii amerykańskich okrętów podwodnych w czasie drugiej wojny światowej. Jak inne jednostki swojego typu, został zaprojektowany w konstrukcji częściowo dwukadłubowej, otrzymał kadłub sztywny ze stali o zwiększonej ciągliwości i wytrzymałości celem zwiększenia testowej głębokości zanurzenia do 400 stóp (122 metry). Uzbrojony był w 24 torpedy Mark XIV wystrzeliwane z sześciu wyrzutni torpedowych na dziobie oraz czterech wyrzutni rufowych. Układ napędowy tych okrętów stanowiły cztery generatory elektryczne Diesla oraz cztery silniki elektryczne o mocy 2740 shp, napędzające dwa wały napędowe ze śrubami. W trakcie II wojny światowej brał udział w wojnie podwodnej na Pacyfiku.


USS Guitarro (SS-363)

USS Guitarro (SS-363) – zbudowany w stoczni Manitowoc amerykański okręt podwodny typu Balao, podstawowej obok jednostek typu Gato serii amerykańskich okrętów podwodnych w czasie drugiej wojny światowej. Jak inne jednostki swojego typu, został zaprojektowany w konstrukcji częściowo dwukadłubowej, otrzymał kadłub sztywny ze stali o zwiększonej ciągliwości i wytrzymałości celem zwiększenia testowej głębokości zanurzenia do 400 stóp (122 metry). Uzbrojony był w 24 torpedy Mark XIV wystrzeliwane z sześciu wyrzutni torpedowych na dziobie oraz czterech wyrzutni rufowych. Układ napędowy tych okrętów stanowiły cztery generatory elektryczne Diesla oraz cztery silniki elektryczne o mocy 2740 shp, napędzające dwa wały napędowe ze śrubami. W trakcie II wojny światowej brał udział w wojnie podwodnej na Pacyfiku.


ZFS

ZFS – system plików oryginalnie zaprojektowany przez Sun Microsystems dla systemu operacyjnego Solaris. Nazwa pierwotnie była akronimem od , obecnie, ponieważ obsługuje woluminy znacznie większe niż zettabajt, straciła pierwotne znaczenie.

Jest on otwartym oprogramowaniem wydanym na licencji Common Development and Distribution License (CDDL). System został również wdrożony we FreeBSD w wersji 7.0. Istnieje również projekt ZFS on FUSE/Linux, dzięki któremu można korzystać z tego systemu plików także w systemach linuksowych.

ZFS wnosi wiele udoskonaleń takich jak dodatkowa warstwa abstrakcji, która oddziela przestrzeń przechowywania danych od fizycznych dysków, co ułatwia zarządzanie, czy 64-bitowe sumy kontrolne zapewniające integralność danych. Opisywany system plików jest 128-bitowy. dzięki czemu potrafi obsługiwać woluminy dyskowe o rozmiarach 256 biliardów zettabajtów (2128). Pojedyncze pliki natomiast mogą mieć wielkość do 16 eksabajtów (264), a w konkretnym katalogu może być do 248 plików.


Pałac Dożów

Pałac Dożów (wł. "Palazzo Ducale") – gotycka siedziba władców i rządu Wenecji.

W pierwszym okresie miał charakter obronny. Pierwsza budowla powstała na miejscu bizantyjskiego zamku w 814 roku. Zniszczył ją pożar wywołany podczas powstania przeciwko doży w 976. Odbudowana w XI wieku, była wielokrotnie rozbudowywana i przebudowywana. Doża Sebastiano Ziani wprowadził wiele radykalnych zmian. Zmienił układ funkcjonalny pałacu Dożów (m.in. polecił zbudować osobny budynek tzw. Starej Prokuracji przy placu św. Marka, do którego przeprowadzono wyższych rangą urzędników). Kolejne istotne zmiany zostały wprowadzone w okresie od 1309 do 1424 r.

W 1340 roku wzdłuż wybrzeża rozpoczęto dobudowę gmachu Wielkiej Rady ("Maggior Consiglio"). Uroczyste poświęcenie odbyło się w 1419, a trzy lata później rozpoczęły się prace nad przedłużeniem budynku w głąb Piazzetty. Nowy budynek uzyskał fasadę z dwukondygnacyjnymi, ażurowymi arkadami.

Główne wejście do pałacu Porta della Carta znajduje się przy budynku bazyliki św. Marka. Prace nad jego budową doża Francesco Foscari powierzył Bartolomeowi i Giovanniemu Buonom w 1438 r. Prace ukończono w 1442 w gotyckim stylu flamboyant. Nad wejściem umieszczono postać doży klęczącego przed lwem (na stronach księgi są widoczne słowa: "Pax tibi, Marce evangelista meus" Pokój tobie Marku, Ewangelisto mój... tutaj spocznie twoje ciało). Obecnie w portalu znajdują się tylko kopie rzeźb, oryginały zostały zniszczone w 1797 przez mistrza kamieniarskiego na polecenie Napoleona (ocalała tylko głowa doży, która obecnie znajduje się w muzeum).

W 1483 podczas pożaru została zniszczona część budynku. Odbudowa podjął się Antonio Rizzo. Jego dziełem są także schody Gigantów (Scala dei Giganti) znajdujące się na dziedzińcu, naprzeciw głównego wejścia. Ukończone w 1491 r. schody prowadzą na I piętro. W połowie XVI wieku ozdobiono je dwoma posągami Marsa i Neptuna (rzeźby Jacopo Sansovino). Pracę Rizzo kontynuowali architekci: Pietro Lombardo, Giorgio Spavento, Antonio di Pietro - Scarpagnino oraz Bartolomeo Manapola (ok. 1600 r.).

Pałac Dożów to trzykondygnacyjny budynek obejmujący z trzech stron wewnętrzny, renesansowy dziedziniec (dziedziniec zamyka bazylika św. Marka). Od strony nadbrzeża i Piazzetty na parterze i I piętrze posiada arkadowe loggie. Ściana II piętra jest ozdobiona płytami dwukolorowego kamienia. W środkowej części elewacji, pomiędzy oknami, umieszczono płaskorzeźby nawiązujące do wystroju architektonicznego Porta della Carta. Całość wieńczy ażurowa attyka. Skrzydło usytuowane wzdłuż kanału Pałacowego łączy Most Westchnień z budynkiem nowego więzienia (wcześniej więzienie tzw. Piombi znajdowało się na strychu pałacu, pod dachem z ciężkich, ołowianych płyt).

Po utracie niepodległości pałac Dożów stał się siedzibą władz francuskich, później austriackich. W latach 1811–1904 część pomieszczeń zajmowała biblioteka Marciana.

Obecnie w gmachu znajdują się muzeum Museo dell'Opera z ekspozycją 42 oryginalnych kapiteli z arkad na elewacjach zewnętrznych (zgromadzone po renowacji przeprowadzonej pod koniec XIX wieku). Do zwiedzania udostępnione są także pomieszczenia pałacowe dekorowane freskami m.in. Veronesego (np. Apoteoza Wenecji) i Jacopo Tintoretto (np. Raj). Na fryzie Sali del Maggior Consiglio umieszczono poczet 76 dożów weneckich. Miejsce, w którym powinien znajdować się portret doży Marino Faliero zasłonięte jest kirem (doża został ścięty w 1355 za spiskowanie przeciw republice).

znajduje się w jednostce administracyjnej


Siwert

</math>
 | Wielkosc = dawki równoważnej i skutecznej, obciążającej dawki równoważnej i skutecznej
 | WielkoscOzn = "H"T, "E", "H"T("τ"), "E"H("τ")
 | SI-jedn = formula_1
 | CGS-jedn =
 | Imp-jedn =
 | Nazwisko = Rolf Maximilian Sievert
 | Etymologia =
 | JednPodstawowa =

Siwert (wym. [s-iwert]), symbol Sv, jest jednostką pochodną układu SI wielkości fizycznych odnoszących się do działania promieniowania jonizującego na organizmy żywe:

* dawki równoważnej,
* dawki skutecznej,
* obciążającej dawki równoważnej,
* obciążającej dawki skutecznej.

Nazwa jednostki pochodzi od nazwiska Rolfa Maximiliana Sieverta, szwedzkiego fizyka, pioniera badań nad pomiarem dawek promieniowania i ich skutków biologicznych.

wartość w podstawowej jednostce układu SI


Literaturoznawstwo

Literaturoznawstwo (także: nauka o literaturze, wiedza o literaturze) – dyscyplina humanistyczna, której przedmiotem zainteresowania jest literatura, a przede wszystkim analiza poszczególnych utworów literackich oraz rekonstruowanie historycznoliterackich procesów. W obrębie literaturoznawstwa formułuje się także ogólne teorie oraz metodologie badań literackich.

Tak szeroko rozumianą naukę o literaturze można podzielić na trzy zasadnicze działy:
* historię literatury,
* teorię,
* krytykę literacką.
Podstawowym kryterium takiego podziału jest różny sposób podejścia do utworu literackiego. Nie ma jednak pomiędzy nimi wyrazistych granic – często zdarza się, że te działy przenikają się wzajemnie i wspomagają, dostarczając sobie narzędzi badawczych. Np. historia korzysta z osiągnięć teorii, krytyka może posługiwać się narzędziami historycznymi i teoretycznymi, a teoria – historycznymi.

Podział ten ma charakter zmienny, związany jest bowiem ściśle z dominującą w określonej epoce koncepcją literatury. Historycznie najstarszą dziedziną literaturoznawstwa, bo mającą starożytny rodowód, jest poetyka – dzisiejszy dział teorii literatury. Nieco młodsza jest historia literatury, natomiast teoria powstała stosunkowo niedawno (jako przedmiot dydaktyki uniwersyteckiej pojawiła się w latach 60. XX wieku).

Charakterystyka krytyki literackiej jest ściśle uzależniona od kręgu językowego, w którym jest uprawiana. W krajach anglosaskich, przede wszystkim w Stanach Zjednoczonych, krytyka literacka jest utożsamiana ogólnie z literaturoznawstwem. Z kolei w Niemczech – podobnie jak w Polsce – ma ograniczony zakres działania; może jedynie komentować bieżące wydarzenia i dzieła literackie. W tak rozumianej krytyce dopuszcza się wypowiedzi emocjonalne, wartościujące oraz prezentowanie subiektywnej interpretacji dzieła.

Natomiast poetyka – jedna z najstarszych dziedzin literaturoznawstwa, obecnie funkcjonująca jako dział teorii literatury – zajmowała się niegdyś zagadnieniami historycznoliterackimi. W obrębie poetyki wyróżnia się poetykę historyczną i opisową (systematyczną), która z kolei dzieli się na genologię, stylistykę i wersyfikację.

Naukami pomocniczymi literaturoznawstwa, a w szczególności historii literatury, są bibliografia, księgoznawstwo (bibliologia) i tekstologia. W pracach badawczych wykorzystuje się także wiedzę z wielu innych dyscyplin humanistycznych, takich jak: historia, historia kultury, językoznawstwo, estetyka, antropologia kulturowa, filozofia, socjologia.


Korona szwedzka

Korona szwedzka ("svensk krona") – jednostka monetarna Szwecji. Dzieli się ona na 100 öre. Kod walutowy według ISO 4217 to "SEK".

Od roku 1875 do ok. 1978 w obiegu były monety o nominałach 1, 2, 5, 10, 25 i 50 öre oraz 1, 2 i 5 koron (zawierające 40% srebra), oraz banknoty 5, 10, 50, 100 i 1000 koron. Drobne monety öre wycofano w roku 1988, natomiast wszystkie monety koronowe są nadal legalnym środkiem płatniczym, choć rzadko spotyka się te wykonane ze srebra. Według strony szwedzkiego Banku Państwowego ("Riksbanken") dużą liczbę tych monet przetopiono na złom srebrny.

Obecnie w obiegu są monety o nominałach 1 korona (krona) 5 i 10 koron. Moneta o nominale 50 öre została wycofana z użytku 1 października 2010. Banknoty to 20, 50, 100, 500 i 1000 koron. Najwyższy nominał o wartości 10 000 koron, wprowadzony w roku 1939 i istniejący w dwóch wersjach, z roku 1939 i 1958, został wycofany z obiegu w roku 1991.


Półwysep Czukocki

Półwysep Czukocki (ros. "Чукотский Полуостров", "Чукотка") – półwysep w Azji, w syberyjskiej części Rosji, nad Morzem Czukockim i pacyficzną Zatoką Anadyrską Morza Beringa. Półwysep ten jest najdalej na wschód wysuniętą częścią rosyjskiego Dalekiego Wschodu, częścią Czukockiego Okręgu Autonomicznego. Zakończony na wschodzie Przylądkiem Dieżniowa (po przeciwnej stronie Cieśniny Beringa znajduje się Półwysep Seward, będący częścią Alaski), na południu Przylądkiem Czukockim; granica morska między obydwoma półwyspami jest zarazem granicą państwową między Rosją i USA oraz linią zmiany daty. Półwysep Czukocki leży na kole podbiegunowym północnym.

Powierzchnia 49 tys. km², mocno rozbudowana linia brzegowa – liczne zatoki. Teren górzysty, najwyższy szczyt Ischodnaja 1158 m n.p.m. Temperatury w styczniu od -15 do -40 °C, w lipcu od +5 do +10 °C.

Największe obszary zajmuje tundra. Żyją w niej pieśce, renifery, lisy, wilki i inne zwierzęta. Natomiast w wodach przybrzeżnych morsy, foki i białe niedźwiedzie.

Najdalej na wschód wysunięta część półwyspu jest blokiem prekambryjskiej tarczy anadyrskiej. Prekambryjskie podłoże pokryte jest utworami paleozoicznymi i mezozoicznymi. Budowa geologiczna pozwala przypuszczać, że występują tu cenne kopaliny. Stwierdzono występowanie złota, srebra, miedzi, cyny, wolframu i węgla kamiennego.

Półwysep Czukocki zamieszkany jest przez około dziesięć tysięcy osób, głównie Rosjan i Czukczów, zajmujących się łowiectwem zwierząt futerkowych, rybołówstwem, wydobyciem rud cyny i wolframu oraz poszukiwaniem złota. Na wybrzeżu Zat. Anadyrskiej znajduje się główna miejscowość liczącego 5,1 tys. mieszkańców regionu południowego – port (i lądowisko samolotów) Prowidienija (ok.  2800 mieszkańców), w części północnej półwyspu (4,6 tys. mieszk.) znajdują się miejscowości Ławrentia (ok.  1300 mieszk.), Lorino (ok.  1200 mieszk.) i Uelen (ok.  700 mieszk.). Na skalistym przylądku Uelen znajduje się czynna od 1936 stacja polarna.

Półwysep Czukocki zdobyty został przez Rosję w XVIII wieku po długotrwałej wojnie z Czukczami. Jednym z głównych zdobywców był rosyjski oficer polskiego pochodzenia, Dymitr Pawłucki.


Kościół św. Barbary w Gdańsku

Kościół św. Barbary w Gdańsku – zabytkowy późnogotycki kościół parafialny w Śródmieściu Gdańska. Od połowy XVI wieku do 1945 roku świątynia protestancka.


Serbia i Czarnogóra

Serbia i Czarnogóra (serb. "Srbija i Crna Gora", "Србија и Црна Гора"), Związek Państwowy Serbii i Czarnogóry (serb. "Državna Zajednica Srbija i Crna Gora," "Државна Заједница Србија и Црна Гора") – dawne państwo w Europie Południowej, powstałe 4 lutego 2003 roku w miejsce dotychczasowej Federacyjnej Republiki Jugosławii i istniejące do 5 czerwca 2006 roku, kiedy po proklamowaniu niepodległości przez Czarnogórę (3 czerwca 2006) parlament Republiki Serbii uznał Serbię za prawnego kontynuatora państwowości Serbii i Czarnogóry.


Stacja dyskietek

Stacja dyskietek (FDD; Floppy Disk Drive) – napęd dyskietek miękkich / elastycznych – urządzenie peryferyjne komputera przeznaczone do obsługi jednego z rodzajów zewnętrznej pamięci komputerowej, jakim jest dyskietka. Stacje dyskietek zwane są także stacjami dysków miękkich.

W komputerach osobistych używane były następujące rodzaje stacji dyskietek:
* 8" – w pierwszych maszynach, pojemność 79,7 kB, 175 kB, 237,25 kB, 500,5 kB;
* 5 1/4" – obecnie praktycznie nie jest spotykana (pojemność dyskietki: SS/SD – 160 kB, SS/DD – 180 kB, DS/SD – 320 kB, DS/DD – 360 kB, HD 1,2 MB),
* 3 1/2" – mimo zmniejszenia znaczenia dyskietek, nadal czasem można spotkać te dyskietki (pojemność dyskietki: DD – 720 kB, HD – 1,44 MB, ED – 2,88 MB),
* 3" – praktycznie się nie przyjęły i na masową skalę występowały tylko w komputerach Amstrad i jego licencjonowanej odmianie produkowanej przez wydział Schneider Computer Division przedsiębiorstwa Schneider-Rundfunkwerken AG. Miały pojemność 170 kB.

Obecnie ich rolę przejęły nagrywalne płyty CD i DVD, a także coraz powszechniejsze nośniki USB. Dzisiaj stacje dyskietek nie są już standardowo montowane w komputerach, jednak w starszych systemach bez tych stacji nie jest możliwe przywrócenie systemu z kopii zapasowej lub wykonanie niektórych innych istotnych operacji bez rozkręcania komputera.


Stała gazowa

Stała gazowa ("uniwersalna stała gazowa", "molowa stała gazowa"; oznaczana symbolem R) – stała fizyczna równa pracy wykonanej przez 1 mol gazu doskonałego podgrzewanego o 1 kelwin (stopień Celsjusza) podczas przemiany izobarycznej.
__BEZSPISU__
Uniwersalna stała gazowa jest stałym współczynnikiem w równaniu stanu gazu doskonałego:
:: formula_1

gdzie:
: formula_2 – ciśnienie gazu (w Pa),
: formula_3 – temperatura gazu (w K),
: formula_4 – objętość zajmowana przez gaz podlegający przemianie (w m³),
: formula_5 – liczba moli gazu podlegającego przemianie.

:: formula_6 z czego wynika formula_7

gdzie:
: formula_8 – stała Avogadra = 6,022 140 76 ×1023 mol−1
: formula_9 – stała Boltzmanna = 1,380 649×10−23 J· K−1

Wartość uniwersalnej stałej gazowej nie zależy od rodzaju gazu. Po redefinicji jednostek SI, w tym stałej Boltzmanna i stałej Avogadra, od 20 maja 2019 jej wartość wynosi dokładnie:
:: formula_10

Dla gazu doskonałego, uniwersalna stała gazowa jest równa różnicy ciepła właściwego molowego przy stałej objętości oraz przy stałym ciśnieniu:
:: formula_11


Solid

Solid (łac. "solidus", trwały, całkowity) – wprowadzona w latach 309–311 w zachodniej części cesarstwa rzymskiego przez Konstantyna I, zastępująca aureusa, złota moneta rzymska o masie 4,55 grama (1/72 funta), bita do XI w. w cesarstwie bizantyjskim, od 1092 r. przekształcona w jednostkę obrachunkową odpowiadającą 24 karatom czystego złota.

Do końca X w. "solid" był główną monetą handlową Bizancjum, powszechnie nazywany tam "nomisma". Znana też w szerszym obiegu jako bizant (lub bezant), moneta ta należała do najważniejszych środków płatniczych Europy i krajów basenu Morza Śródziemnego do połowy XI w.. Najpierw zastąpił ją wartościowszy złoty histamenon, a następnie przeprowadzona przez cesarza Aleksego I Komnena reforma monetarna (1092) wprowadziła hyperpyron jako najważniejszą monetę handlową.

W karolińskiej reformie monetarnej przyjęto "solida" jako element srebrnego systemu monetarno-obrachunkowego, stosowanego przez całe średniowiecze, a w Anglii pod nazwą szylinga do 1971 r. W systemie karolińskim

1 funt (ok. 408 gramów) = 20 "solidom" = 240 denarom,

co spowodowało, że w średniowieczu na ziemiach polskich, szczególnie na północy, operowano jednostką "solida" = 12 denarom. W 1380 r., dzięki Krzyżakom, jednostka obrachunkowa "solida" przyjęła postać materialną szeląga.

Od nazwy "solidus" wywodzą się późniejsze nazwy pieniądza: sou, soldo, szyling, szeląg. Od nazwy tej pochodzą również słowa oznaczające żołd i żołnierza: soldier (ang.), soldado (hiszp.), Soldat (niem.), солдат (ros.).


Strabologia

Strabologia – dziedzina medycyny (okulistyki) zajmująca się diagnostyką i leczeniem zeza.
Zakres dziedziny orientacyjnie ilustruje program "Konferencji Strabologicznej", zorganizowanej przez Sekcję Strabologiczną Polskiego Towarzystwa Okulistycznego, która odbyła się w Poznaniu w roku 2012:
* zez rozbieżny,
* zez w przebiegu oftalmopatii tarczycowej,
* widzenie obuoczne a operacja zeza,
* leczenie zeza u dzieci z opóźnieniem rozwoju psycho-ruchowego,
* zezy u dorosłych,
* leczenie oczopląsu w Polsce,
* zez akomodacyjny,
* diagnostyka widzenia podwójnego,
* prezentacja przypadków (okrągły stół).


Subdukcja

Subdukcja – w teorii tektoniki płyt proces polegający na wciąganiu lub wpychaniu jednej płyty litosferycznej pod drugą (oceaniczną lub kontynentalną). Strefy subdukcji są jednym z rodzajów granic zbieżnych (konwergentnych, kolizyjnych) płyt litosfery. Na ogół zagłębia się (czyli ulega subdukcji) płyta oceaniczna, lecz w kilku przypadkach obserwuje się też subdukcję płyty kontynentalnej (np. pod Himalajami).

Ponieważ w strefach spreadingu znajdujących się pod grzbietami oceanicznymi cały czas powstaje nowa skorupa ziemska, to zakładając stały promień Ziemi (a więc również jej powierzchnię), musiano przyjąć istnienie jakichś stref, w których jest ona niszczona. Wyznaczono do tego celu znane wcześniej strefy Benioffa, wzdłuż których koncentrują się hipocentra trzęsień ziemi.

Wyróżnia się trzy typy stref subdukcji:
* "typ andyjski" – kra oceaniczna wciągana jest pod krę kontynentalną. Strefę kolizji wyznacza głębokomorski rów oceaniczny. W pewnej odległości od strefy powstaje orogen kolizyjny, w którym dochodzi do silnego sfałdowania osadów zdzieranych z płyty oceanicznej, występuje intensywny wulkanizm oraz liczne trzęsienia ziemi. Strefy subdukcji tego typu występują we wschodnim obramowaniu Oceanu Spokojnego, u wybrzeży Ameryki Południowej: Rów Atakamski, Andy.

* "typ japoński" – kra oceaniczna jest również wciągana pod krę kontynentalną, ale subdukcja związana jest z wytworzeniem się łuków wyspowych i basenu marginalnego (załukowego), posiadającego skorupę oceaniczną. Strefę kolizji podobnie jak w typie andyjskim wyznacza rów oceaniczny. Tak samo obszar ten charakteryzuje się dużą aktywnością wulkaniczną i sejsmiczną. Strefy tego typu występują w zachodnim obramowaniu Oceanu Spokojnego, wzdłuż wybrzeża Azji. Strefa kolizji jest oddalona od kontynentu – za łukiem wysp, który jest zbudowany wyłącznie ze skał wulkanicznych, lub jak w przypadku Japonii jest oderwanym fragmentem kontynentu azjatyckiego, znajduje się strefa rozciągania, zbudowana wyłącznie ze skorupy oceanicznej:

* "typ mariański" – w tym przypadku kra oceaniczna wciągana jest pod inną krę oceaniczną, jednocześnie następuje kolizja dwóch łuków wyspowych, względnie łuku wyspowego i podmorskiego grzbietu. Strefy tego typu występują w zachodnim obramowaniu Oceanu Spokojnego: Rów Kermadec, Rów Tonga, Rów Mariański, Rów Izu-Ogasawara.

Zdarte z płyty dolnej osady gromadzące się na czole płyty górnej tworzą tzw. pryzmę akrecyjną.

Aktywne strefy subdukcji znajdują się wzdłuż zachodnich wybrzeży Ameryki Południowej oraz wzdłuż wschodnich wybrzeży Azji. Historyczne strefy subdukcji wyznaczono wzdłuż łańcucha alpejsko-himalajskiego. Ponieważ obecnie sumaryczna długość stref subdukcji stanowi 1/3 stref spreadingu, w których powstaje nowa skorupa oceaniczna, a powierzczchnia oceanu światowego nie zmienia się, to prędkość pochłaniania tej skorupy w strefach subdukcji musi być trzy razy większa od prędkości spreadingu.


System V

System V (SysV) – system UNIX rozwijany w Bell Labs (Unix System Laboratories, USL) firmy AT&T. Nazwą tą określa się komercyjne wersje Uniksa wydawane przez AT&T począwszy od 1983 roku.

System V jest w linii prostej bezpośrednim kontynuatorem systemu napisanego w 1969 roku przez Dennisa Ritchie i Kena Thompsona.

W oparciu o licencjonowany kod SysV powstało wiele komercyjnych wersji Uniksa między innymi AIX, A/UX, HP-UX oraz SCO Xenix.

Opracowany przez Sun Microsystems na zlecenie AT&T kod System V Release 4 (SVR4) oraz związane z nim funkcje stały się bazą standaryzacji komercyjnych Uniksów po roku 1989.

System V jest często przeciwstawiany wersji UNIX znanej jako BSD, mimo że obie gałęzie bardzo często splatały się wymieniając się funkcjami i kodem.

Ostatnią wersją System V Release 4 była SVR4.2MP wydana pod koniec 1993 roku przez Unix System Laboratories (dawne Bell Labs) należące już wtedy do Novella, który rozprowadzał ją jako UnixWare 2. Dziś prawa do kodu źródłowego System V należą do firmy Novell.


Takson

Takson (z gr. τάξις "táksis" – „układ, porządek”) – w systematyce biologicznej grupa organizmów (populacja lub grupa populacji) zwykle uznawanych za filogenetycznie spokrewnione, wyróżniających się konkretną cechą różniącą je od innych jednostek taksonomicznych.

Takson obejmuje wszystkie zawarte w nim taksony niższego poziomu. Kryterium pokrewieństwa stosowane jest w systemach filogenetycznych, mimo że taksonem w zasadzie może być dowolna grupa organizmów. W taksonomiach ludowych kryteria wyróżniania mogą być inne. W naukowej taksonomii za podstawową kategorię uznaje się gatunek, podczas gdy w taksonomii ludowej uważa się, że jako najbardziej fundamentalna jest postrzegana różnica na poziomie rodzaju (nie zawsze ściśle odpowiadającego rodzajowi w naukowej taksonomii).

Każdemu taksonowi przypisywana jest unikatowa nazwa naukowa. W klasycznej systematyce ewolucyjnej określana jest też ranga konkretnej kategorii systematycznej danego taksonu. W kladystyce wyróżniane są jednostki taksonomiczne nazywane kladami, które często nie mieszczą się w stosunkowo wąskim zakresie kategorii systematycznych.


Teoria grafów

Teoria grafów – dział matematyki zajmujący się badaniem własności grafów. Za pierwszą pracę na temat teorii grafów uznawany jest opis zagadnienia mostów królewieckich, opublikowany w 1736 roku przez Leonharda Eulera. Algorytmy grafowe są także przedmiotem badań informatyki.


Turks i Caicos

Turks i Caicos (ang. "Turks and Caicos Islands") – terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na Oceanie Atlantyckim, na północ od wyspy Haiti. Obejmuje dwie grupy wysp: Turks i Caicos we wschodniej części archipelagu Bahamów. Wyspy, zbudowane z wapieni oolitowych, otaczają rafy koralowe. Są często nawiedzane przez huragany.

Powierzchnia kolonii wynosi 430 km², a zamieszkuje ją 30,6 tys. mieszk. (2008), głównie Afroamerykanów. Stolicą i głównym portem jest Cockburn Town – 3,7 tys. – na wyspie Wielki Turk. Podstawą gospodarki wysp jest rybołówstwo (połów gąbek, morskich ślimaków, langust i krabów), rolnictwo (uprawa agawy sizalowej) i turystyka (40 tys. turystów w 1989 roku a obecnie nawet do 100 000 rocznie). Na rozwój turystyki wpływają korzystne warunki naturalne (rozległe plaże, korzystne warunki do rekreacyjnego płetwonurkowania, żeglarstwa i sportów wodnych), oraz polityczne (waluta, ruch bezwizowy z wieloma krajami). Coraz większą rolę w gospodarce kraju pełni obsługa finansowa i bankowa zagranicznych przedsiębiorstw – "raj podatkowy".


Kanał Sueski

Kanał Sueski (, "Qanāt as-Suways"; egip. arab. "Qanāt is-Suwēs") – kanał głębokowodny dla statków morskich, w Egipcie, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym, wykopany w latach 1859–1869. Jedna z najważniejszych dróg wodnych świata. W południowej części trasa kanału przebiega przez Jezioro Krokodyli, Wielkie Jezioro Gorzkie i Małe Jezioro Gorzkie.


Transwal

Republika Południowoafrykańska (niderl. "Zuid-Afrikaansche Republiek", "ZAR"), potocznie Transwal ("Transvaal Republiek"; dosłownie „Republika za rzeką Vaal”) – historyczne państwo burskie na terenie obecnej Republiki Południowej Afryki, istniejące z przerwami w latach 1852-1902.

Stolicą republiki została założona w 1855 roku Pretoria, w której miał siedzibę rząd. Parlament nazywany Volksraadem liczył 24 członków. Pierwszym prezydentem wybranym w 1857 został Marthinus Wessel Pretorius. ZAR powstała w 1852, i była wolna od 1856 do 1877. Na krótko po pierwszej wojnie burskiej w 1881 Burowie odzyskali niepodległość względem korony brytyjskiej. Jednak już w 1900 ponownie zostali przez nią anektowani podczas drugiej wojny burskiej. Oficjalnie inkorporowanie państwa miało miejsce dopiero w pakcie kończącym wojnę z 31 maja 1902. W 1910 jako Transvaal stała się czwartą prowincją Związku Południowej Afryki, brytyjskiego dominium.


Historia Azji

Historia Azji – dzieje Dalekiego Wschodu, Azji Południowej, Azji Zachodniej i Bliskiego Wschodu oraz poszczególnych regionów kontynentu azjatyckiego, rozpatrywane przez pryzmat procesów kulturowo-cywilizacyjnych na przestrzeni od IV tysiąclecia p.n.e. do czasów współczesnych.


Iuput II

Iuput II (Juput II) – faraon, władca starożytnego Egiptu z XXIII dynastii libijskiej, z czasów Trzeciego Okresu Przejściowego. Rezydował w Leontopolis, a niewielki obszar którym władał graniczył z Tanis, Mendes, Athribis i Bubastis, w Delcie Nilu. Panował prawdopodobnie w latach 756-725 p.n.e. Razem z Osorkonem IV, władającym w Tanis, pod wpływem którego do koalicji przyłączyły się królestwa Athribis i Tefnachtem, władcą w Sais, który zjednoczył w koalicji Sebennytos i Busiris oraz Mendes i Pi-Soped, przeciwstawiali się władzy kuszyckiego faraona Pianchiego, dążącego do opanowania całego obszaru Egiptu. Po zwycięstwie Pianchiego złożył mu hołd i podporządkował się jego władzy.


Maria I Tudor

Maria I Tudor (ur. 18 lutego 1516 w Greenwich, zm. 17 listopada 1558 w Londynie), zwana Krwawą Marią ("Bloody Mary") na skutek protestanckiej propagandy – królowa Anglii w latach 1553–1558, wcześniej księżniczka angielska, królowa Hiszpanii w latach 1556–1558, córka króla Anglii Henryka VIII Tudora i jego pierwszej żony, królowej Katarzyny Aragońskiej, wdowy po starszym bracie Henryka, Arturze Tudorze, córki Ferdynanda II Katolickiego, króla Aragonii, i Izabeli I Katolickiej, królowej Kastylii. Maria była starszą siostrą króla Edwarda VI i królowej Elżbiety I, ale każde z rodzeństwa miało inną matkę.


Krzysztof II

Krzysztof II (ur. 29 września 1276, zm. 2 sierpnia 1332) – król Danii w latach 1320−1326 i 1329−1332, uważany za jednego z najgorszych władców w historii tego kraju.
Krzysztof II był synem Eryka V Glippinga i bratem Eryka Menveda. Jego matką była Agnieszka (zm. 1304) córka Jana I margrabiego Brandenburgii z dynastii askańskiej (jej drugim mężem po śmierci Eryka V został Gerhard II hrabia Holsztynu). W 1315 z powodu wyjścia na jaw jego knowań mających na celu przejęcie tronu musiał uciekać z kraju. Jednak po śmierci Eryka Menveda, który jeszcze na łożu śmierci przestrzegał przed oddaniem władzy bratu, Krzysztof był jedynym legalnym spadkobiercą tronu i w roku 1320 został królem zadłużonej i targanej wewnętrznymi niepokojami Danii. Aby mogło do tego dojść, musiał podpisać zobowiązanie oddające większość realnej władzy w ręce możnych i biskupstwa i zawierające (już w momencie podpisania nierealną) obietnicę spłaty długów zaciągniętych przez Eryka Menveda.

Bardzo aktywny w północnych Niemczech (Rostock), Krzysztof zapewnił sobie znaczne wpływy polityczne. Jednak uzyskanie pozycji lennika było tak kosztowne, że król zmuszony był (nielegalnie) ustanowić w kraju nowe podatki. Nieuchronnie doprowadziło to do buntu i powstania możnych w Jutlandii i Fionii. W tej sytuacji w 1326 roku Krzysztof ponownie musiał ratować się ucieczką z Danii. Mimo zaciągnięcia ogromnej pożyczki i zbrojnej próby powrotu król nie zdołał pokonać możnych i musiał powrócić do Niemiec. Panowanie jego przerwane zostało na trzy lata. Na tron wstąpił wówczas jedenastoletni Waldemar III.

W 1329 korzystając z zamieszania spowodowanego podziałem Danii między możnowładców Krzysztof powrócił na tron. Był jednak królem tylko z nazwy. Nigdy nie uzyskał realnej władzy − ta pozostała w rękach możnowładców-wierzycieli (głównie holsztyńskich hrabiów Gerarda i Jana) − ani nie pozbył się gigantycznego długu. Po śmierci Krzysztofa II w Danii rozpoczęło się trwające 8 lat bezkrólewie (zwane w podręcznikach historii tego kraju "czasem Gerarda i Jana").

Żoną Krzysztofa II przed 1307 r. została Eufemia wołogoska (zm. 26 lipca 1330), córka Bogusława IV księcia zachodniopomorskiego i wołogoskiego. Ich dziećmi byli:
* Małgorzata (ur. 1305, zm. 1340) – żona Ludwika, margrabiego brandenburskiego,
* Eryk (ur. 1307, zm. 1332), koregent Danii,
* Otton (zm. po 1347) – rycerz zakonu krzyżackiego,
* Agnieszka (zm. 1312),
* Waldemar IV Atterdag (ur. 1320, zm. 24 października 1375) – król Danii,
* Jadwiga.

Król pochowany został w klasztorze cystersów w Sorø.

Brązowe, pełnopostaciowe wyobrażenie figuralne Krzysztofa II jest częścią wspólnego nagrobka (jego i jego żony, księżniczki wołogoskiej Eufemii) z ok. 1350 lub ok. 1360, znajdującego się w dawnym kościele klasztornym w Sorø.


Przewiertniowate

Przewiertniowate ("Caprifoliaceae" Juss.) – rodzina roślin okrytonasiennych z rzędu szczeciowców ("Dipsacales"). We współczesnym, szerokim ujęciu zalicza się tu 31 rodzajów z 890 gatunkami. Należą tu zarówno rośliny zielne, jak i krzewy i drzewa. Występują one głównie w Eurazji ("Morinioideae", "Zabelia") w Eurazji i Ameryce Północnej ("Diervilloideaea", "Caprifolioideae", "Linnaeoideae"), w Eurazji i Afryce ("Dipsacoideae"). Na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Australii i Antarktydy rosną przedstawiciele podrodziny" Valerianoideae". Do rodziny należy kilka gatunków jadalnych (roszpunka warzywna, jagoda kamczacka, "Fedia cornucopiae"), stosowanych w przemyśle perfumeryjnym (nardostachys, wiciokrzew), w ziołolecznictwie (kozłek lekarski, nardostachys), liczne gatunki wykorzystywane są jako rośliny ozdobne, ze względu na efektowne i wonne kwiaty, czasem także barwne owoce (np. wiciokrzew, śnieguliczka, krzewuszka, kolkwicja, świerzbnica, szczeć, pierzogłówka, driakiew, ostrogowiec).


Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej (Prezydent RP) – zgodnie z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej najwyższy przedstawiciel polskich władz, gwarant ciągłości władzy państwowej, najwyższy organ państwa w zakresie władzy wykonawczej, czuwa nad przestrzeganiem postanowień i przepisów Konstytucji, zwierzchnik Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej istnieje nieprzerwanie od grudnia 1922 roku, kiedy to urząd Prezydenta II Rzeczypospolitej zastąpił urząd Naczelnika Państwa Republiki Polskiej (powołany w 1918 w miejsce rozwiązanej wtedy Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego). Po 1939 roku jego depozytariuszami byli prezydenci Polski na Uchodźstwie w Paryżu, Angers i Londynie.

Po wojnie urząd prezydenta funkcjonował w latach 1947–1952. Po wprowadzeniu Konstytucji z 1952 i zmianie nazwy państwa na Polską Rzeczpospolitą Ludową funkcje prezydenta przejęła kolegialna Rada Państwa z Przewodniczącym na czele.

W wyniku porozumień Okrągłego Stołu urząd prezydenta został przywrócony w 1989. Ponieważ ówczesna oficjalna nazwa państwa brzmiała: Polska Rzeczpospolita Ludowa, wybrano jedynego w historii prezydenta PRL.

W 1990 nastąpiło przekazanie insygniów prezydenckich II Rzeczypospolitej przez Ryszarda Kaczorowskiego, ostatniego prezydenta na uchodźstwie, nowemu demokratycznie wybranemu prezydentowi III Rzeczypospolitej Lechowi Wałęsie.

Od 6 sierpnia 2015 Prezydentem RP jest Andrzej Duda.


George Edward Moore

George Edward Moore (ur. 4 listopada 1873 w Londynie, zm. 24 października 1958 w Cambridge) – filozof brytyjski.

Był studentem, a następnie wykładowcą Trinity College na Uniwersytecie Cambridge.


Caspar David Friedrich

Caspar David Friedrich (ur. 5 września 1774 w Greifswaldzie, zm. 7 maja 1840 w Dreźnie) – niemiecki malarz, uznawany za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli malarstwa romantycznego.

Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Kopenhadze i Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie. Podróżował na Rugię i w Karkonosze. Malował widoki zimowej lub jesiennej przyrody o cechach religijnych i symbolicznych. Motywami obrazów artysty są realistycznie ukazane ruiny kościołów, postacie pogrążone w kontemplacji, odwrócone tyłem do widza, uschłe drzewa, cmentarze, blaski wieczoru lub świtu. Wartości nastrojowe wyrażał linearną, streficzną zabudową płaszczyzny obrazowej. Jego najważniejsze dzieła to: "Krzyż w górach", "Opactwo w dębowym lesie" oraz "Wędrowiec nad morzem mgły". Pozostawił po sobie także obszerne dzieło teoretyczne.


Planeta wewnętrzna

Planeta wewnętrzna – planeta, której orbita leży w wewnętrznym obszarze rozpatrywanego systemu planetarnego. W Układzie Słonecznym jako granicę części "wewnętrznej" i "zewnętrznej" uznano pas planetoid. Planetami wewnętrznymi są więc wszystkie planety skaliste: Merkury, Wenus, Ziemia i Mars.

Gazowe olbrzymy Układu Słonecznego znajdują się poza obrębem pasa planetoid, są więc planetami zewnętrznymi.

W porównaniu z planetami należącymi do planet zewnętrznych, cztery planety najbliżej Słońca - położone blisko siebie Merkury, Wenus, Ziemia i Mars- są małe i bardzo gęste. Mają one niską temperaturę i krążą wokół Słońca. Planety te nie emitują światła jak Księżyc, odbijający światło słoneczne. Grawitacja nadała im powierzchnię kulistą.
Wszystkie planety wewnętrzne mają atmosferę, chociaż Merkury prawie je nie ma. Są również planetami bogatymi w skały, z których każda ma w swojej skorupie płyn zawierający minerały podobne do składu Ziemi. Dlatego planety wewnętrzne są często nazywane "planetami ziemskimi".


Spider-Man

Spider-Man (człowiek pająk), pełne imię i nazwisko: Peter Benjamin Parker – fikcyjna postać (superbohater) znany z komiksów wydawanych przez Marvel Comics. Została stworzona przez scenarzystę Stana Lee, rysownika Steve’a Ditko, a także Jacka Kirby'ego. Postać ta po raz pierwszy pojawiła się w "Amazing Fantasy vol. 1 #15" z sierpnia 1962. Inspirowany był m.in. występującą w pulp magazine'ach postacią pogromcy zbrodni o pseudonimie Spider, bohatera z komiksów Archie Comics o pseudonimie Fly, postacią Silver Spidera z lat pięćdziesiątych, a także złoczyńcą znanym jako Spider-Man, która pojawiła się jednorazowo w komiksie "Whiz Comics vol. 1 #89" o przygodach Kapitana Marvela (wydawanych wówczas przez wydawnictwo Fawcett Comics).

Spider-Man (pisownia z dywizem jest preferowana przez Stana Lee, jako odróżniającą od Supermana z wydawnictwa DC Comics) to, według jego twórców, bohater, z którym czytelnik może się utożsamiać. Mimo posiadania fantastycznych mocy Peter Parker musi się zmagać z codziennością: opiekuje się samotną ciotką, ma nieprzyjemnego szefa, choruje, nie dosypia. Jego postać różniła się znacznie od dotychczasowych komiksowych superbohaterów, albowiem z początku jego alter ego – Peter Parker był w wieku nastoletnim, co tradycyjnie było zarezerwowane dla pomagierów superbohaterów, takich jak Robin (pomocnik Batmana), czy też Bucky (pomocnik Kapitana Ameryki). Walka z przestępczością na ulicach Nowego Jorku nie jest dla niego odpowiedzią na wezwanie czy dumnym przywilejem, ale codziennym obowiązkiem, którego się podjął. Po walkach długo leczy rany i połamane żebra. Jednocześnie musi znosić podejrzenia, że wcale nie jest superbohaterem, a superzłoczyńcą.

Tożsamość Spider-Mana przez lata pozostawała tajemnicą dla mieszkańców Uniwersum Marvela, jednak po wydarzeniach w miniserii "Wojna Domowa", Spider-Man ujawnił swoją tożsamość w związku z Ustawą Rejestracji. Sekretna tożsamość została mu jednak przywrócona przez Mephisto, w kontrowersyjnej historii "One More Day". Ostatecznie poniósł śmierć w historii "Ostatnie Życzenie" (wydawanej od listopada do grudnia 2012 w ramach historii "Amazing Spider-Man vol. 1 #698-700"). Powrót Petera Parkera/Spider-Mana zapowiedziano na kwiecień 2014 wraz z numerem "Amazing Spider-Man vol. 3 #1".

Marvel wprowadził również nowego Spider-Mana o nazwisku Miles Morales w serii "Ultimate Spider-Man".

Od swojego debiutu w 1962 roku Spider-Man pojawiał się między innymi w seriach: "The Amazing Spider-Man", "Marvel Team-Up", "The Spectacular Spider-Man", "Web of Spider-Man", "Peter Parker: Spider-Man", "Ultimate Spider-Man" i "The Superior Spider-Man". Podobnie jak postacie Batmana i Supermana, także postać Spider-Mana stała się ikoną kultury popularnej, rozpoznawaną na całym świecie (przez jakiś czas był elementem logo Marvel Comics).
Przygody Spider-Mana opisywane były także w serialach animowanych lub telewizyjnych i pełnometrażowych filmach kinowych. W emitowanym w latach 1977–1979 serialu telewizyjnym "The Amazing Spider-Man" i powiązanych z tym serialem filmach telewizyjnych "Człowiek pająk podejmuje walkę" ("Spider-Man Strikes Back") z 1978 i "Spider-Man: The Dragon's Challenge" z 1979, w rolę tytułową wcielił się aktor Nicholas Hammond. W wyprodukowanym przez japońskie studio Toei Company serialu , w role Takuya Yamashiro/Spider-Mana wcielił się japoński aktor Shinji Todō. W wyreżyserowanej przez Sama Raimiego trylogii z lat 2002–2007, zapoczątkowanej filmem "Spider-Man" tytułową rolę zagrał Tobey Maguire. W 2012 powstał reboot serii, w ramach, którego zostały stworzone filmy: "Niesamowity Spider-Man" i "Niesamowity Spider-Man 2" (oba w reżyserii Marca Webba), w rolę Petera Parkera/Spider-Mana wcielił się aktor Andrew Garfield. W 2015 ogłoszono włączenie postaci Spider-Mana do filmowej franczyzy Marvel Cinematic Universe, a jego odtwórcą został Tom Holland, który zadebiutował w filmie "Kapitan Ameryka: Wojna bohaterów".

W zestawieniu 50 najlepszych postaci komiksowych magazynu filmowego "Empire" Spider-Man zajął piąte miejsce, a w zestawieniu 100 największych komiksowych bohaterów serwisu internetowego IGN zajął on miejsce trzecie.


Reprezentacja Szwecji w piłce nożnej mężczyzn – zespół biorący udział w imieniu Szwecji w zawodach piłkarskich.

Szwecja jest dwunastokrotnym uczestnikiem turnieju o Mistrzostwo Świata (srebrny medal w 1958, brązowy w 1950 i 1994 roku), sześciokrotnie grała na Mistrzostwach Europy i siedmiokrotnie na Igrzyskach Olimpijskich (złoty medal w 1948, brązowy w 1924 i 1952). "Niebiesko-żółci" są od 1904 roku zrzeszeni w FIFA i od 1954 w UEFA.

Domowym stadionem jest Friends Arena w Solnej. Trenerem kadry jest Janne Andersson, a kapitanem Andreas Granqvist.

Szwecja jest pierwszą reprezentacją zrzeszoną w UEFA, która rozegrała ponad 1000 oficjalnych spotkań (stan na dzień 21 czerwca 2021 - 1067 spotkań, 526 wygranych, 229 remisów i 312 przegranych).


Lemmy Kilmister

Lemmy Kilmister, właśc. Ian Fraser Kilmister (ur. 24 grudnia 1945 w Burslem, zm. 28 grudnia 2015 w Los Angeles) – brytyjski piosenkarz, autor tekstów i muzyki. Założyciel, wokalista, basista, główny autor tekstów i jedyny stały członek brytyjskiego zespołu heavy metalowego Motörhead. Grał również w formacjach Hawkwind i The Head Cat.

W 2006 został sklasyfikowany na 48. miejscu listy 100 najlepszych wokalistów wszech czasów według „Hit Parader”. Z kolei w 2009 roku został sklasyfikowany na 22. miejscu listy 50 najlepszych heavymetalowych frontmanów wszech czasów według Roadrunner Records.

Był znany ze swojego wyglądu, który obejmował jego charakterystyczne, inspirowane wojskiem poczucie mody i chrapliwy zgrzyt głosu, który kiedyś został okrzyknięty „jednym z najbardziej rozpoznawalnych głosów w rocku”. Był również znany ze swojego wyjątkowego sposobu śpiewania, który kiedyś opisywano jako „patrzenie w górę w kierunku wysokiego mikrofonu nachylonego w kierunku jego zniszczonej twarzy”. Był również znany ze swojego stylu gry na basie i używania swojej gitary basowej Rickenbacker do tworzenia „obezwładniającego, przesterowanego rytmicznego dudnienia”, podczas gdy innym godnym uwagi aspektem jego brzmienia basowego było to, że często grał akordy mocy używając mocno przesterowanych lampowych wzmacniaczy Marshalla.

Lemmy urodził się w Stoke-on-Trent i dorastał w pobliskich miastach Newcastle-under-Lyme i Madeley, a później w walijskiej wiosce Benllech. Słuchał rock and rolla i wczesnych dzieł Beatlesów, co doprowadziło go do gry w kilku zespołach rockowych w latach 60., takich jak Rockin 'Vickers. Pracował jako roadie dla Jimiego Hendrixa i The Nice, zanim dołączył do space rockowego zespołu Hawkwind w 1971 roku, śpiewając główne wokale w ich hicie „Silver Machine”. W 1975 roku został zwolniony z Hawkwind po aresztowaniu za posiadanie narkotyków; w tym samym roku został założycielem, wokalistą, basistą i autorem tekstów Motörhead. Sukces zespołu osiągnął szczyt w latach 1980 i 1981, w tym przebój „Ace of Spades” i znajdujący się na szczycie list przebojów album koncertowy No Sleep 'til Hammersmith.

Lemmy regularnie nagrywał i koncertował z Motörhead aż do swojej śmierci 28 grudnia 2015 roku w Los Angeles, gdzie mieszkał od 1990 roku. Na dwa dni przed śmiercią zdiagnozowano u niego raka prostaty. Oprócz swojej kariery muzycznej miał pomniejsze role i występy w filmie i telewizji. Był znany ze swojego ciężkiego stylu życia, który obejmował nałogowe palenie i codzienne zażywanie dużych ilości alkoholu i amfetaminy.


EXE

EXE (od ang. "executable", wykonywalny) – rozszerzenie nazwy pliku wykonywalnego w systemach Microsoft Windows, MS-DOS oraz OS/2; pliki o tym rozszerzeniu w zamierzeniu zawierają przede wszystkim skompilowany kod maszynowy programu, choć może zawierać także inne zasoby (np. dotyczące struktury okien, ikony, obrazy, dźwięki, itp.).

"Sygnatura pliku" to sekwencja bajtów, zwykle na początku pliku, pomagająca zidentyfikować format pliku (jest to kolejny element potwierdzający po rozszerzeniu pliku); w przypadku plików wykonywalnych EXE (oraz innych, mających identyczną strukturę, m.in. DLL, OCX, ACM, AX, IME, MUI, RLL, TSP, CPL, DRV, VXD, SCR i niektóre SYS) najczęściej dwoma pierwszymi znakami są litery „MZ” pochodzące od inicjałów autora, Marka Zbikowskiego. Plik EXE może zawierać kod wykonywalny w różnych formatach (zależny przykładowo od systemu operacyjnego, zob. dalej), pliki binarne typu Portable Executable w dalszej części zawierają sygnaturę „PE”.


XVII wiek p.n.e.

XVII WIEK P.N.E.
XIX wiek p.n.e. XVIII wiek p.n.e. XVII wiek p.n.e. XVI wiek p.n.e. XV wiek p.n.e.
Urodzili się

Zmarli

Wydarzenia w Europie
* około 1700 p.n.e.
** powstanie minojskiego pisma linearnego A
** budowa fortu Grianan of Aileach w północnej części Irlandii
* około 1650 p.n.e. – rozwój kultury minojskiej, której dominującym ośrodkiem było Knossos (Kreta mocarstwem morskim)
* 1626 p.n.e. (1628 p.n.e.?) – wybuch wulkanu na Therze zniszczył minojskie miasto Akrotiri, skutki eksplozji dosięgły też Krety

Wydarzenia w Azji
* około 1700 p.n.e.
** w Mezopotamii weszły do użytku konne rydwany
** liczne powodzie osłabiły indyjską kulturę Harappa
** w Akadzie i Sumerze powstały pierwsze znane słowniki
** szczytowy okres rozwoju literatury sumeryjskej
** plemiona koczownicze pod wodzą Abrahama z Ur powędrowały do krainy Jordanu
** Hetyci przybyli do Anatolii
* 1680 p.n.e. – Amoryci opanowali Asyrię
* około 1650 p.n.e. – Hattusili I skonsolidował państwo Hetytów

Wydarzenia w Afryce
* około 1700 p.n.e. – konie weszły do użytku w Egipcie
* około 1650 p.n.e. – upadek miejscowych dynastii doprowadził do opanowania Egiptu Dolnego przez przybyłych ze wschodu Hyksosów, początek Drugiego Okresu Przejściowego

Wydarzenia w Ameryce

Wydarzenia w Australii


Walt Disney

Walter Elias „Walt” Disney (ur. 5 grudnia 1901 w Chicago, zm. 15 grudnia 1966 w Los Angeles) – amerykański producent filmowy, reżyser, scenarzysta, aktor dubbingowy, animator, przedsiębiorca, wizjoner i filantrop. Jeden z największych twórców przemysłu rozrywkowego w historii, legenda animacji i filmu. Zdobył rekordową liczbę 59 nominacji do Oscarów, z czego zdobył również rekordową liczbę 26 statuetek, siedmiokrotny zdobywca Nagrody Emmy. Wraz z bratem, Royem Oliverem Disneyem, założyli wspólnie przedsiębiorstwo Walt Disney Productions, znaną obecnie pod nazwą The Walt Disney Company, drugą co do wielkości korporację mediową świata.

Jest twórcą takich postaci jak Myszka Miki (pod którą Disney początkowo sam podkładał głos), pies Pluto czy Kaczor Donald.

W 1955 założył pierwszy park rozrywki Disneyland.


Joseph Goebbels

Paul Joseph Goebbels (ur. 29 października 1897 w Rheydt, zm. 1 maja 1945 w Berlinie) – niemiecki polityk, minister propagandy i oświecenia publicznego w rządzie Adolfa Hitlera (jeden z jego najbliższych współpracowników i doradców), członek ścisłego kierownictwa partii narodowosocjalistycznej (gauleiter Berlina), w ostatnich dniach życia kanclerz Rzeszy, zbrodniarz wojenny.


Propyleje

Propyleje (gr. "propylajon" „przedsionek”, łac. "propylaeum") – w architekturze starożytnej Grecji, monumentalna budowla, budynek bramy na planie prostokąta z kolumnami, prowadzący zwykle do wielkich świątyń, np. do "temenosu" – świętego miejsca.

Zapewne najsłynniejsze propyleje znajdują się przy wejściu na Akropol ateński. Ich budowę rozpoczęto w 437 roku p.n.e. i przerwano po pięciu latach. Wzniósł je Mnesikles w porządku doryckim, z marmuru. Część główna budynku miała dwie bramy (większą i mniejszą), poprzeczną ścianę z pięcioma przejściami oraz dwa skrzydła. Fasady budynku głównego miały po sześć kolumn. Do wejścia prowadziły schody. Część zachodnia podzielona była na trzy nawy dwoma rzędami kolumn w porządku jońskim. Część północna, tzw. "Pinakoteka" ozdobiona była obrazami Polignota, Aglaofona i Timajnetosa. Mimo że budowla była niedokończona, stała się wzorcem dla podobnych konstrukcji w całym świecie greckim.

Wcześniejszą formą była monumentalna brama o jednym przejściu zwana propylonem.

Budowle niezwykle podobne do propylejów archeolodzy odnaleźli w ruinach kreteńskich pałaców w Knossos i Fajstos zbudowanych ponad 1000 lat wcześniej niż propyleje na ateńskim Akropolu.


Twory Prometeusza

"Twory Prometeusza (Die Geschöpfe des Prometheus)" op. 43 Ludwiga van Beethovena – balet heroiczno-alegoryczny w 2 aktach. Libretto według mitu greckiego oraz choreografię opracował Salvatore Vigano. Prapremiera dzieła miała miejsce w wiedeńskim Hoftheater 28 marca 1801. Premiera polska odbyła się w Katowicach 20 grudnia 1922, w Teatrze Polskim (przygotował ją zespół J. Cieplińskiego).

Najbardziej znana z baletu jest uwertura, która stanowi samodzielną część repertuaru koncertowego.


Rękodzielnik

"Rękodzielnik" to dwutygodnik (wychodził 1 i 15 każdego miesiąca) wydawany we Lwowie od ok. 1912 do wybuchu I wojny światowej przez organ instytutu lwowskiej Izby Handlowej i Przemysłowej i Izby Stowarzyszeń Rękodzielniczych we Lwowie. Pismo techniczne na poziomie popularnym, można uważać za pierwowzór Młodego Technika, chociaż bardziej dotyczył drobnych rzemieślników.

"Rękodzielnik" to także czasopismo Stowarzyszenia Czeladzi Rzemieślniczej "Gwiazda", wydawane w latach: (1869-1872).


Bernardo di Quintavalle

Bernardo di Quintavalle (ur. 1180, zm. 10 lipca 1241 w Asyżu), nazywany również bratem Bernardem di Berardello − doktor prawa kanonicznego i świeckiego, pierwszy towarzysz św. Franciszka z Asyżu, franciszkanin.

W 1208 zaprosił do swego domu w Asyżu przyszłego świętego Franciszka. Z ukrycia obserwując nocą jego żarliwą modlitwę, poprosił o wskazanie życiowej drogi dla siebie. 16 kwietnia tego samego roku wraz z Pietro Cattanim rozdał cały swój majątek i przystał do Biedaczyny z Asyżu. Był wysyłany przez Franciszka z misją do Bolonii i Florencji. Apostołował również w Hiszpanii (1213-1214).

Po śmierci Franciszka należał do opozycji nieakceptującej linii polityki wewnętrznej zakonu franciszkańskiego, wytyczonej przez brata Eliasza Bombarone. By uciec przed niepokojącą go sytuacją, przez długi czas przebywał w jednym z włoskich eremów. Przed śmiercią powrócił jednak do Asyżu; został pochowany w bazylice św. Franciszka w Asyżu.

Fakty z jego życia przytacza m.in. Tomasz z Celano w swoim "Żywocie pierwszym" św. Franciszka oraz Luke Wadding w swoich "Annales". Nie został nigdy oficjalnie ogłoszony błogosławionym.


Adobe Reader

Adobe Reader, Adobe Acrobat Reader – bezpłatny program firmy Adobe Inc., udostępniany na większość platform komputerowych oraz mobilnych, służący do czytania publikacji elektronicznych w formacie PDF (Portable Document Format) przygotowanych w pakiecie Adobe Acrobat lub za pomocą jednego ze sterowników PDF udostępnionych przez firmy trzecie.

Wersja 6, zawierająca udoskonalony system wyszukiwawczy, łączy dwa produkty – klasyczny Acrobat Reader oraz Glassbook Reader, czyli czytnik książek elektronicznych w formacie PDF, zakupiony przez Adobe. Użytkownik może pobierać e-booki za pomocą wewnętrznych mechanizmów Readera i gromadzić je w bibliotece, a jeśli są to pozycje płatne, angażowany jest mechanizm mikropłatności oraz rejestrowania książki.

Wersja 7, wydana pod koniec 2004 nie jest już dostępna dla systemu operacyjnego Windows Me i wcześniejszych systemów Windows z linii 9x. Wersja umożliwia wprowadzanie komentarzy w plikach PDF odpowiednio przygotowanych w programie Adobe Acrobat.

Wersja DC nie jest już dostępna dla systemów operacyjnych Windows XP i Vista, wprowadza nowy interfejs użytkownika, integrację z usługą Document Cloud, narzędzia do pracy zespołowej, czyli możliwość komentowania dokumentów, dodawania notatek, podświetlanie tekstu oraz rysowanie linii, kształtów i wstawianie stempli w plikach PDF. Dzięki usłudze Mobile Link, która towarzyszy nowej chmurze, możliwe jest otwieranie niedawno używanych dokumentów na innych urządzeniach bez kopiowania i przesyłania ich pocztą – po prostu pojawią się na liście plików w aplikacji mobilnej lub Readerze DC na innym komputerze. Znacznie ułatwione zostało także dodawanie podpisów cyfrowych bądź inicjałów do wysyłanych dokumentów. Nowa odsłona programu, podobnie jak aplikacje mobilne, umożliwia również łatwe wypełnianie formularzy i skorzysta przy tym z podpowiedzi. Większość funkcji związanych z przekazywaniem plików wymaga połączenia z serwerami firmy Adobe i podania Adobe ID, ale dokumenty można przeglądać także bez logowania.


Park Narodowy Yellowstone

Park Narodowy Yellowstone () – park narodowy w Stanach Zjednoczonych na terytorium stanów Wyoming, Montana i Idaho. Park narodowy Yellowstone jest najstarszym parkiem narodowym na świecie. Na jego terenie znajdują się słynne gejzery, gorące źródła, wulkany błotne, fumarole i wodospady.

Park usytuowany jest na rozległym wulkanicznym płaskowyżu, pod którym na głębokości 7–17 km (pomiar metodami sejsmicznymi) znajduje się komora magmowa (dł. 72 km, szer. 30 km i głębokość 660 km). Za pomocą diagnostyki magnetotellurycznej ustalono, że 300 km pod ziemią również znajdują się silnie stopione skały. W przeszłości (przed ponad 2 mln lat, 1,3 mln lat i 640 tys. lat) dochodziło w tym miejscu do eksplozji superwulkanu, które powodowały rozległe zniszczenia. Park narodowy jest rozcięty głębokim wąwozem rzeki Yellowstone. Przez park przechodzi wododział kontynentalny Ameryki. W 1978 Park Yellowstone został wpisany na listę światowego dziedzictwa kultury i przyrody UNESCO. Ustanowiono też rezerwat biosfery.


Chris Cornell

Chris Cornell (wym. [], właśc. Christopher John Boyle; ur. 20 lipca 1964 w Seattle, zm. 18 maja 2017 w Detroit) – amerykański muzyk, kompozytor, wokalista, autor tekstów, multiinstrumentalista i producent muzyczny. Współzałożyciel i frontman zespołu Soundgarden, którego był członkiem w latach 1984–1997 i 2010–2017. W 1990 został inicjatorem efemerycznego projektu Temple of the Dog, który powołał po śmierci bliskiego przyjaciela, ówczesnego lidera Mother Love Bone, Andrew Wooda. W latach 2001–2007 i 2017 występował w supergrupie Audioslave, złożonej z muzyków Rage Against the Machine, z którą nagrał trzy albumy studyjne. Cornell zrealizował również cztery albumy solowe – "Euphoria Morning" (1999), "Carry On" (2007), "Scream" (2009) i "Higher Truth" (2015). Znany był z szerokiej skali głosu, która wynosiła do 4 oktaw; śpiewał wysokim tonem korzystając z techniki zwanej beltingiem. Zmarł 18 maja 2017 w wieku 52 lat, popełniając samobójstwo przez powieszenie.

W 2006 został sklasyfikowany na 4. miejscu w rankingu „100 najlepszych metalowych wokalistów wszech czasów” przygotowanego przez „Hit Parader”. W 2011 jego nazwisko zostało zamieszczone na 9. lokacie zestawienia „najlepszych wokalistów wszech czasów” dwutygodnika „Rolling Stone”. W 2019 został pośmiertnym laureatem nagrody Grammy w kategorii Best Rock Performance (za utwór „When Bad Does Good”).


Rigaudon

Rigaudon – taniec pochodzący z XVII wieku z Prowansji. Z czasem wszedł w skład suity barokowej.

Rigadeau pojawił się także w baletach Jeana-Baptiste Lully'ego, André Campry, Jeana-Philippe'a Rameau oraz w muzyce François Couperina.

Do rigaudon nawiązuje muzyka nowsza, m.in. "Suita "Z czasów Holberga"" Edvarda Griega oraz "Le Tombeau de Couperin" Maurice'a Ravela.


Mikołaj Kwaśniewski

Mikołaj Kwaśniewski (ur. 6 grudnia 1871 w Niemoroży, powiat zwinogródzki guberni kijowskiej, zm. prawdopodobnie 1941 w Auschwitz-Birkenau) – polski polityk, wicemarszałek Senatu IV kadencji (1935–1938). W 1938 członek założyciel Stronnictwa Demokratycznego, wojewoda tarnopolski, krakowski i poznański, doktor medycyny, pułkownik lekarz Wojska Polskiego.


Skauting

Skauting (ang. "scouting") – ruch społeczny i pedagogiczny, sformalizowany później w szeregu organizacji młodzieżowych w wielu krajach, który został zapoczątkowany na przełomie XIX i XX w. w Anglii przez Roberta Baden-Powella i Ernesta Thompson Setona w USA. W Polsce jego prekursorem był Andrzej Małkowski, uważany za twórcę harcerstwa – polskiej odmiany skautingu.

Ruch skautowy został zdefiniowany jako "dobrowolny apolityczny ruch wychowawczy dla młodzieży, otwarty dla wszystkich, bez względu na pochodzenie, rasę czy wyznanie, zgodny z celem, zasadami i metodą, które ustalił założyciel Robert Baden-Powell".


Gorée

Gorée (wolof: Beer) – wyspa położona 3 km na wschód od portu w Dakarze, stolicy Senegalu. Jest to wyspa pochodzenia wulkanicznego, Zajmuje 36 ha powierzchni, a zamieszkuje ją 1000 mieszkańców.

Od XVI-XIX wieku Fort D'Estrees na tej wyspie był bazą handlu niewolnikami. Tutaj ich więziono, sprzedawano, a następnie ładowano na statki i wysyłano przez Atlantyk do Ameryki Południowej, na Karaiby oraz do Ameryki Północnej. W XX wieku pozostałe świadectwa handlu ludźmi zostały zamienione w muzeum i znalazły się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
W 1992 roku odwiedził ją Jan Paweł II.

Według miejscowego muzeum była to największa tego typu baza w Afryce - w okresie od połowy XVI do połowy XIX wieku przez Gorée miało przejść około 20 milionów niewolników. Jednak według badaczy atlantyckiego handlu niewolnikami jest to liczba zawyżona od kilkudziesięciu do kilkuset razy, większa nawet od sumarycznego wywozu niewolników z całej Afryki (podczas gdy Senegal stanowił tylko drobny jego ułamek), a przypisywanie wyspie roli centrum tego handlu zostało wyolbrzymione w interesie turystyki.


Michael Bond

Thomas Michael Bond (ur. 13 stycznia 1926 w Newbury, zm. 27 czerwca 2017 w Londynie) – brytyjski pisarz, najbardziej znany jako autor serii książek dla dzieci o przygodach misia Paddingtona (od 1958).

Podczas II wojny światowej służył w Royal Air Force; po wojnie pracował dla BBC jako operator kamery.

Nigdy nie myślał o pisaniu książek dla dzieci. Napisał sporo opowiadań i słuchowisk radiowych. Pierwsza książeczka "Miś zwany Paddington" została opublikowana w 1958. Spotkała się z tak życzliwym przyjęciem, że postanowił kontynuować opisywanie przygód niedźwiadka. W 1967 roku opuścił BBC i zawodowo zajął się pisarstwem. Do 1976 powstało 19 książek o Paddingtonie.

W 1971 napisał inną, mniej znaną książkę "Olga Dapolga", opowiadała ona o przygodach świnki morskiej. W 1997 został za swoje zasługi uhonorowany Orderem Imperium Brytyjskiego. W 2014 wystąpił w roli starszego gentelmana w ekranizacji jednej z jego powieści – "Paddington" w reż. Paula Kinga.


Andrzejki

Andrzejki – wieczór wróżb odprawianych w nocy z 29 na 30 listopada, w wigilię świętego Andrzeja, patrona Szkocji, Grecji i Rosji. Pierwsza polska wzmianka literacka o nim pojawiła się w 1557 za sprawą Marcina Bielskiego.

Dzień ten przypada na końcu lub na początku roku liturgicznego. Andrzejki są specjalną okazją do zorganizowania ostatnich hucznych zabaw przed rozpoczynającym się adwentem.

W Szkocji obchodzony 30 listopada dzień świętego Andrzeja jest świętem narodowym.


Immortal

Immortal – norweska grupa muzyczna wykonująca black metal. Powstała w 1990 roku w Bergen z inicjatywy basisty i wokalisty Olve "Abbatha" Eikemo, gitarzysty Haralda "Demonaza" Nævdala oraz perkusisty Gerharda "Armagedda" Herfindala. Do 2010 roku ukazało się osiem albumów studyjnych formacji cieszących się niejednoznacznym przyjęciem ze strony krytyków muzycznych jak i publiczności. Ostatni wydany w 2009 roku album pt. "All Shall Fall", odniósł największy sukces komercyjny w historii działalności Immortal. Wydawnictwo dotarło m.in. do 162. miejsca listy Billboard 200 w Stanach Zjednoczonych. Pomimo sukcesu grupa utrzymuje swe przywiązanie do artystycznego podziemia, odrzucając m.in. nominację do nagrody norweskiego przemysłu muzycznego Spellemannprisen.


Television

Television – amerykański zespół rockowy. W połowie lat 70. – obok takich grup jak: Patti Smith Group, Ramones, Blondie czy Talking Heads – stanowił część powstającej w Nowym Jorku sceny punkrockowej.


Palau

Palau, Republika Palau (ang. "Republic of Palau", palau "Belau", "Beluu er a Belau") – wyspiarskie państwo samorządowe, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi, położone na Oceanie Spokojnym, w Oceanii oraz w Mikronezji, ok. 1160 km na południe od Guam, ok. 800 km na wschód od Filipin i 3200 km na południe od Tokio. Obejmuje zachodnią część archipelagu Karolinów oraz 4 pojedyncze wyspy koralowe (Sonsorol, Merir, Pulo Anna i Tobi) i atol Helen (łącznie ponad 250 wysp).


Manuel Contreras

Juan Manuel Guillermo Contreras Sepúlveda (ur. 4 maja 1929 w Santiago, zm. 7 sierpnia 2015 tamże) – chilijski generał, szef policji politycznej DINA za rządów Augusto Pinocheta, w latach 1974-1977 współpracownik CIA.

W 1993 Contreras został skazany na 7 lat więzienia za zamordowanie w 1976 byłego członka rządu chilijskiego za prezydentury Salvadora Allende, Orlando Leteliera. W maju 2002 został skazany za uprowadzenie i prawdopodobnie zamordowanie przywódcy socjalistów chilijskich Victora Olea Alegrii, a także osądzony zaocznie i skazany w Argentynie w związku z zabójstwem byłego chilijskiego szefa armii Carlosa Pratsa i jego żony w Buenos Aires (w 1974); Chile odmówiło jednak ekstradycji Contrerasa. 30 czerwca 2008 r. za to zabójstwo został skazany przez chilijski sąd na podwójne dożywotnie pozbawienie wolności.

W lipcu 2006 roku, Manuel Contreras, oskarżył Augusto Pinocheta o czerpanie korzyści z produkcji i handlu kokainy. Pinochet na handlu narkotykami miał zarobić 27 milionów dolarów, które, według ustaleń sądu, przetrzymywane były na argentyńskich kontach. Pisemne zeznanie Contrerasa obciążyło również syna byłego dyktatora Marco Antonio Pinocheta, który był uczestnikiem handlu kokainą. Contreras zeznał również, że kokainę produkował w wojskowych laboratoriach chemik Eugenio Berrios, pracownik DINA, zamordowany w Urugwaju na początku lat 90. XX wieku.


Laibach

Laibach – słoweński zespół muzyczny, założony w 1980 roku w górniczo-przemysłowej miejscowości Trbovlje w byłej Jugosławii.

Skrzydło muzyczne interdyscyplinarnego kolektywu artystycznego "Neue Slowenische Kunst (NSK)", w którego skład wchodzą: grupa sztuki wizualnej IRWIN, grupa teatralna Noordung (dawniej Gledališče Sester Scipion Nasice), studio grafiki i designu Novi Kolektivizem i Departament Czystej i Stosowanej Filozofii. Laibach uczestniczył również w projektach artystycznych "Germania", "Strom und Klang", "Kraftbach", "Peter Paracelsus" i "300.000 Verschiedene Krawalle". Zespół stworzył muzykę do wielu przedstawień teatralnych takich jak: Makbet, Krst pod Triglavom, No Fire Escape in Hell czy Molitevi stroj. Część utworów bazuje na przeróbkach piosenek najbardziej znanych zespołów światowych, takich jak The Beatles, Queen, Europe czy The Rolling Stones.

Nazwa zespołu „Laibach” pochodzi od niemieckiej nazwy Lublany kojarzonej z okresem okupacji nazistowskich Niemiec i tysiącletnim panowaniem Habsburgów. Prowokacyjna nazwa oraz stosowanie odniesień ideologicznych, politycznych i religijnych w twórczości zespołu stały się pretekstem do wprowadzenia zakazu występów Laibacha na terenie Jugosławii.

Laibach i inne grupy kolektywu NSK posługiwały się podobną estetyką, pozycjonując się jako retrogarda (straż wsteczna) w opozycji do awangardy politycznej, za którą uważała się ówczesna partia komunistyczna oraz stosując strategię artystyczną nad-identyfikacji czy też nad-utożsamienia się z systemem. Slavoj Žižek określił to jako „rozbijanie systemu (panującej ideologii) nie poprzez jego ironiczną imitację, ale poprzez przesadne utożsamianie się z nim [nad-utożsamienie się] i wywlekanie na światło dzienne bezwstydnego super ego systemu, przesadna identyfikacja blokuje jego skuteczność”.


Dirt Rally 2.0

Dirt Rally 2.0 – komputerowa gra wyścigowa wyprodukowana i wydana przez Codemasters 26 lutego 2019 roku. Jest to kontynuacja gry "Dirt Rally" z 2015 roku.


Matthieu Péché

Matthieu Péché (ur. 7 października 1987) – francuski kajakarz górski, brązowy medalista olimpijski z Rio de Janeiro.

Igrzyska w 2016 były jego drugimi igrzyskami olimpijskimi, debiutował w 2012. Brązowy medal wywalczył w kanadyjkowych dwójkach, partnerował mu Gauthier Klauss. Był złotym medalistą mistrzostw świata w rywalizacji w C-2 w 2017, zajął trzecie miejsce w 2015. W drużynie czterokrotnie zdobywał złote medale (2010, 2011, 2014 i 2015). Na mistrzostwach Europy zdobywał złoto w drużynie w 2013 i 2017, był drugi w 2014 i trzeci w 2018.


Diolkos

Diolkos – kamienna droga o długości 5,5–9 km w pobliżu Koryntu w Grecji, która w okresie starożytnym (od ok. 600 p.n.e. do 150 n.e.) była używana do transportu statków, okrętów i towarów z Kenchreai w Zatoce Sarońskiej do Lechaion w Zatoce Korynckiej, w poprzek Przesmyku Korynckiego.


Estadio El Trébol

Estadio El Trébol (oficjalna nazwa: Estadio Manuel Felipe Carrera) – stadion piłkarski w stołecznym mieście Gwatemala, w departamencie Gwatemala. Obiekt może pomieścić 8500 widzów, a swoje mecze rozgrywa na nim drużyna CSD Municipal.

Inauguracja stadionu miała miejsce w lipcu 1991 roku. Początkowo był on głównie obiektem treningowym krajowego potentata CSD Municipal, który swoje domowe spotkania rozgrywał na narodowej arenie Estadio Doroteo Guamuch Flores (wówczas pod nazwą Estadio Mateo Flores). Okazjonalnie występował jednak w meczach ligowych właśnie na El Trébol, na którym w latach 1992–2008 zanotował serię 33 meczów z rzędu bez porażki. W 2012 roku CSD Municipal przeniósł się na El Trébol na stałe i od tamtego czasu rozgrywa na Doroteo Guamuch Flores tylko najbardziej prestiżowe mecze (np. derby narodowe z Comunicaciones).

W 2018 roku na stadionie zamontowano telebim wysokiej rozdzielczości o rozmiarach 4×3 metrów. W 2019 roku rozpoczęto prace nad powiększeniem trybuny południowej, w wyniku których pojemność stadionu wzrośnie o kolejne 2000 miejsc.

Obiekt nosi imię Manuela Felipe Carrery, jednego z najwybitniejszych trenerów w historii Municipalu. Jest zlokalizowany w bezpośrednim sąsiedztwie węzła drogowego znanego jako El Trébol („Koniczyna”), stąd alternatywna nazwa stadionu.


Ge Fei

Ge Fei (chiń. upr. 格非; pinyin "Gé Fēi"; ur. w 1946 r. w , Jiangsu) – chiński pisarz, uważany za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli literatury awangardowej przełomu lat 80. i 90. XX wieku. Ge Fei to pseudonim literacki, jego właściwe imię to Liu Yong (刘勇).

Ge Fei jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Chińskich (chiń. 中国作家协会; pinyin "Zhōngguó Zuòjiā Xiéhuì") oraz profesorem Wydziału Języka Chińskiego Uniwersytetu Tsinghua (清华大学) w Pekinie.

Jego powieści były tłumaczone m.in. na języki angielski, francuski, japoński i włoski.


Let The Bad Times Roll

Let The Bad Times Roll – dziesiąty album studyjny amerykańskiego zespołu punkrockowego The Offspring, którego premiera zaplanowana jest na 16 kwietnia 2021 roku.

„Let The Bad Times Roll” jest pierwszym albumem The Offspring, przy którego tworzeniu nie brał udziału Greg K., który został zastąpiony w 2019 r. przez dotychczasowego basistę koncertowego, Todda Morse'a. Jest to również pierwszy album zespołu, przy którym wszystkie partie perkusyjne zostały zagrane przez Pete'a Paradę.

Album wyprodukowany został przez Boba Rocka i zostanie wydany blisko dziewięć lat od premiery poprzedniego albumu studyjnego zespołu, Days Go By. Jest to najdłuższa przerwa pomiędzy dwoma albumami w dotychczasowej karierze The Offspring.


Ghemeș

Ghemeș – wieś w Rumunii, w okręgu Bistrița-Năsăud, w gminie Milaș. W 2011 roku liczyła 90 mieszkańców.


Sierra de Neiba

Sierra de Neiba (dawniej Cordillera Meridional) – łańcuch górski w Dominikanie (prowincje Elías Piña, San Juan i Bahoruco) i Haiti o długości ok. 100 km i szerokości do 4 km.

Najwyższy punkt łańcucha Sierra de Neiba to Monte Neiba (2279 m n.p.m.), we wschodniej części łańcucha jest on niższy, a najwyższy punkt to Monte Bonito (1842 m n.p.m.).

Rozciąga się z północnego zachodu na południowy wschód, od północy przylega do doliny San Juan, od wschodu do doliny rzeki Yaque del Sur, a od południa leży jezioro Enriquillo, do którego prowadzi wiele kanionów, m.in. Arroyos Penitente i Yerba Buena, a także rzek, m.in. Guayabal, Barrero, Manguito, Panzo and Majagual.

Łańcuch jest wododziałem, a południowe stoki należą do zlewiska jeziora Enriquillo (część cieków tylko okresowa, rzeki Panzo i Manguito w dolnych partiach gór płyną pod ziemią, rzeka Barrero za sprawą kanałów irygacyjnych nie dociera do jeziora), podczas gdy północne w zachodniej części należą do zlewiska rzeki the Macasía, dopływu Artibonito, a we wschodniej do rzeki San Juan, dopływu Yaque del Sur.

Łańcuch składa się z dwóch równoległych pasm: niższego (do 1700 m n.p.m.), które jest przedłużeniem haitańskich Montagnes Noires, i południowego, które jest przedłużeniem haitańskich Montagnes de Trou d'Eau. Dwa pasma oddzielone są przez doliny, rozciągające się między miejscowościami Hondo Valle i Vallejuelo. Stoki większości wzniesień są bardzo strome, przekraczające 40% nachylenia. Doliny w środkowej części łańcucha głębokie i trudnodostępne. Dolina Neyba oddziela je od pasma Sierra de Bahoruco. Równolegle do Sierra de Neiba rozciągają się nienależące do niego wzgórza, m.in. Cerro Colorado i Loma La Flecha, a także doliny, m.in. Pinos del Edén, Guayabal i Los Bolos - El Maniel.

Łańcuch zbudowany jest z późnokredowych wapieni i łupków ilastych, przedzielonych warstwami bazaltów o sygnaturze geologicznej sugerującej związek z karaibskim płaskowyżem oceanicznym.

Stoki Sierra de Neiba podlegają silnemu antropogenicznemu wylesianiu. Na terenie Sierra de Neiba od 1995 r. znajduje się park narodowy o powierzchni 278 km².


Lunca Borlesei

Lunca Borlesei – wieś w Rumunii, w okręgu Bistrița-Năsăud, w gminie Spermezeu. W 2011 roku liczyła 71 mieszkańców.


Scheldeprijs 2020

Scheldeprijs 2020 – 108. edycja jednodniowego wyścigu kolarskiego Scheldeprijs, rozegrana 14 października 2020 na trasie o długości 170 kilometrów wokół belgijskiego miasta Schoten na przedmieściach Antwerpii. Wyścig kategorii 1.Pro stanowił część UCI ProSeries 2020.

Wyścig początkowo zaplanowano na 8 kwietnia 2020, jednak - ze względu na pandemię COVID-19 - termin jego przeprowadzenia przesunięto na październik.


Order „Za zasługi morskie”

Order „Za zasługi morskie” (ros. "Орден "За морские заслуги"") – odznaczenie państwowe dla obywateli Federacji Rosyjskiej i innych państw.

Jednoklasowy order został ustanowiony 27 lutego 2002 Dekretem Prezydenta Federacji Rosyjskiej Władimira Putina jako nagroda za różne zasługi związane z morzem.

Odznaką orderu jest srebrny krzyż z promienistymi ramionami o szerokości i wysokości 40 mm, ramiona są ze sobą połączone w sposób dający wrażenie pionowego rombu lub kwadratu z zaokrąglonymi rogami. Na złączeniu ramion położone są dwie skrzyżowane srebrne kotwice, a na nich medalion środkowy ze srebrnym dwugłowym orłem rosyjskim z tarczą św. Jerzego na piersi, otoczonego niebieską obwódką ze srebrnym napisem "ЗA МОРСКИЕ ЗACЛYГИ" w górnej części i z wieńcem laurowym w dolnej części.

Order noszony jest na pięciokątnej rosyjskiej blaszce opiętej na krzyż białą wstążką z trzema niebieskimi wąskimi paskami w środku.


Jakob Rigler

Jakob Rigler (ur. 2 grudnia 1929 w Nove Ložine; zm. 8 czerwca 1985 w Lublanie) – słoweński językoznawca, dialektolog i badacz historii języka słoweńskiego.

W 1954 r. ukończył słowenistykę na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu w Lublanie. W 1960 r. uzyskał doktorat na podstawie pracy dialektologicznej. W 1954 r. został zatrudniony w Instytucie Języka Słoweńskiego Słoweńskiej Akademii Nauki i Sztuki, gdzie piastował początkowo stanowisko asystenta. Przez piętnaście lat stał na czele Sekcji Dialektologicznej. W 1969 r. objął stanowisko profesora zwyczajnego na Uniwersytecie w Lublanie.

W 1985 r., na krótko przed śmiercią, został wybrany członkiem korespondentem Słoweńskiej Akademii Nauki i Sztuki.

Wniósł istotny wkład w badania nad dialektami słoweńskimi. Współtworzył publikację "Karta slovenskih narečij" (1983).


Fran Ramovš

Fran Ramovš (ur. 14 września 1890 w Lublanie, zm. 16 września 1952 tamże) – słoweński językoznawca, dialektolog i badacz historii języka słoweńskiego.

Studiował językoznawstwo w Wiedniu i Grazu. Doktoryzował się w 1914 r. na podstawie pracy poświęconej rozwojowi samogłosek prasłowiańskich. W 1919 r. objął stanowisko profesora zwyczajnego języka słoweńskiego na nowo powstałym Uniwersytecie Lublańskim. Był dziekanem Wydziału Filozoficznego (1926–1927) i rektorem (1934–1935). Po powstaniu Słoweńskiej Akademii Nauki i Sztuki stał się jej pełnoprawnym członkiem i przewodniczącym, następnie sekretarzem generalnym (1942–1945) i prezesem (1950–1952).

Wniósł znaczny wkład w badania nad dialektami słoweńskimi.

Jego imię nosi Instytut Języka Słoweńskiego przy Słoweńskiej Akademii Nauki i Sztuki.


Pomoc wzajemna jako czynnik rozwoju

Pomoc wzajemna jako czynnik rozwoju (ang. "Mutual Aid: A Factor of Evolution") – zbiór esejów rosyjskiego naturalisty i myśliciela anarchistycznego Piotra Kropotkina, wydany po raz pierwszy w 1902.

Eseje, początkowo publikowane w angielskim czasopiśmie The Nineteenth Century w latach 1890–1896, zgłębiają rolę obopólnej współpracy i wzajemności (lub też „pomocy wzajemnej”) w dawnym i współczesnym królestwie zwierząt i społeczeństwach ludzkich. Jest to argument przeciwko teoriom darwinizmu społecznego, które podkreślają konkurencję i przetrwanie najsilniejszych, oraz przeciwko romantycznym wyobrażeniom pisarzy takich jak Jean-Jacques Rousseau, którzy uważali, że współpraca była motywowana uniwersalną miłością. Zamiast tego Kropotkin argumentuje, że pomoc wzajemna ma pragmatyczne zalety dla przetrwania społeczności ludzkich i zwierzęcych i, wraz z sumieniem, jest wytwarzana poprzez selekcję naturalną.

Wielu biologów uważa tę pracę za ważny katalizator w naukowych badaniach nad współpracą.


Stadion Detelinara

Stadion Detelinara – stadion piłkarski w Nowym Sadzie, w Serbii. Obiekt może pomieścić 2150 widzów. Swoje spotkania rozgrywają na nim piłkarze klubu RFK Novi Sad.


Fred the Godson

Frederick Thomas (ur. 22 lutego 1985, zm. 23 kwietnia 2020) lepiej znany jako Fred the Godson – amerykański raper pochodzący z dzielnicy Bronx w Nowym Jorku. W dniu 23 kwietnia 2020 roku poniósł śmierć w wyniku komplikacji po zarażeniu koronawirusem, pozostawił żonę LeeAnn Jemmott oraz osierocił dwie córki.


Tramwaje w Nyíregyházie

Tramwaje w Nyíregyházie – zlikwidowany system tramwajowy węgierskiego miasta Nyíregyháza, funkcjonujący od 7 sierpnia 1911 r. do 31 maja 1969 r. Torowiska tramwajowe zlikwidowano w 1972 r. i zastąpiono linią autobusową nr 7, która później otrzymała numer 8. W późniejszym czasie pojawiały się plany ponownego uruchomienia transportu tramwajowego w mieście, jednak żaden z nich nie został zrealizowany.


Wybory parlamentarne w Wolnym Mieście Gdańsku w 1930 roku – czwarte w historii Wolnego Miasta Gdańska wybory do parlamentu – Volkstagu (IV kadencja), przeprowadzone 16 listopada 1930 roku.


Wybory parlamentarne w Wolnym Mieście Gdańsku w 1927 roku – trzecie w historii Wolnego Miasta Gdańska wybory do parlamentu – Volkstagu (III kadencja), składającego się ze 120 posłów, przeprowadzone 13 listopada 1927 roku. W ich wyniku większość mandatów zdobyła Socjaldemokratyczna Partia Niemiec. Kadencja trwała od 1 stycznia 1928 roku do 15 listopada 1930 roku.


Święta wyspa Okinoshima i związane z nią miejsca w regionie Munakata, (jap.:「神宿る島」宗像・沖ノ島と関連遺産群) – to obiekt wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO pod nr 1535 w 2017, obejmujący wyspę Okinoshima, jedno miejsce na jej terenie, kolejne miejsce na wyspie Ōshima i trzecie miejsce na wyspie Kiusiu w Japonii, w prefekturze Fukuoka.

Wyspa Okinoshima, położona w odległości 60 km na północny zachód od wyspy Kiusiu, jest wyjątkowym przykładem świętej wyspy w religii shintō, a chramy na wyspie podlegają głównemu chramowi Munakata Taisha w Munakata. Stanowiska archeologiczne, które zachowały się na wyspie, są praktycznie nienaruszone i stanowią chronologiczny zapis tego, jak praktykowane tam rytuały zmieniały się od IV do IX wieku naszej ery. Dary wotywne były składane w różnych miejscach na wyspie. Wiele z tych darów ma wysoki poziom artystyczny, niektóre pochodzą zza granicy, co jest dowodem intensywnej wymiany handlowej między archipelagiem japońskim, Półwyspem Koreańskim i kontynentem azjatyckim.


Amazon Games

Amazon Games (do 2020 Amazon Game Studios) – amerykański producent gier komputerowych i oddział internetowej sprzedaży detalicznej Amazona.


Zypliai

Zypliai (hist., pol. Zyple) – wieś na Litwie położona w rejonie szakowskim okręgu mariampolskiego, 6 km na południe od Szaków.


SM UC-76

SM UC-76 – niemiecki podwodny stawiacz min z okresu I wojny światowej, jedna z 64 zbudowanych jednostek typu "UC II". Zwodowany 25 listopada 1916 roku w stoczni Vulcan w Hamburgu, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine 17 grudnia 1916 roku. W czasie służby operacyjnej w składzie 1. Flotylli U-Bootów Hochseeflotte okręt odbył dwa patrole bojowe, w wyniku których zatonęło 14 statków o łącznej pojemności  BRT i okręt o wyporności 725 ton, zaś jeden statek o pojemności  BRT został uszkodzony. Jednostka zatonęła 10 maja 1917 roku w wyniku eksplozji własnej miny w Helgolandzie, a po podniesieniu i remoncie służyła jako okręt szkolny. SM UC-76 został internowany 13 listopada 1918 roku w Karlskronie, a 1 grudnia został poddany Brytyjczykom w wyniku podpisania rozejmu w Compiègne. Okręt został złomowany w latach 1919–1920.


Aronești

Aronești – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Bistra. W 2011 roku liczyła 9 mieszkańców.


Durăști

Durăști – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Bistra. W 2011 roku liczyła 42 mieszkańców.


Hudricești

Hudricești – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Bistra. W 2011 roku liczyła 98 mieszkańców.


Vârșii Mari

Vârșii Mari – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Bistra. W 2011 roku liczyła 10 mieszkańców.


Gura Izbitei

Gura Izbitei – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Bucium. W 2011 roku liczyła 17 mieszkańców.


Valea Cerbului

Valea Cerbului – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Bucium. W 2011 roku liczyła 59 mieszkańców.


Ceru-Băcăinți

Ceru-Băcăinți – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Ceru-Băcăinți. W 2011 roku liczyła 60 mieszkańców.


Curpeni

Curpeni – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Ceru-Băcăinți. W 2011 roku liczyła 35 mieszkańców.


Bidigești

Bidigești – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Ciuruleasa. W 2011 roku liczyła 32 mieszkańców.


Bodrești

Bodrești – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Ciuruleasa. W 2011 roku liczyła 26 mieszkańców.


Munună

Munună – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Gârda de Sus. W 2011 roku liczyła 80 mieszkańców.


Snide

Snide – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Gârda de Sus. W 2011 roku liczyła 69 mieszkańców.


Zânzești

Zânzești – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Horea. W 2011 roku liczyła 62 mieszkańców.


SM UC-79

SM UC-79 – niemiecki podwodny stawiacz min z okresu I wojny światowej, jedna z 64 zbudowanych jednostek typu "UC II". Zwodowany 19 grudnia 1916 roku w stoczni Vulcan w Hamburgu, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine 22 stycznia 1917 roku. W czasie służby operacyjnej w składzie Flotylli Bałtyckiej i I Flotylli Flandria okręt odbył 11 patroli bojowych, w wyniku których zatonęło 10 statków o łącznej pojemności  BRT i zostało zdobytych 14 jednostek o łącznej pojemności  BRT. SM UC-79 zatonął wraz z całą załogą 5 kwietnia 1918 roku, po wejściu na minę w kanale La Manche.


SM UC-73

SM UC-73 – niemiecki podwodny stawiacz min z okresu I wojny światowej, jedna z 64 zbudowanych jednostek typu "UC II". Zwodowany 26 sierpnia 1916 roku w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu, został przyjęty do służby w Kaiserliche Marine 24 grudnia 1916 roku. Przebazowany na Morze Śródziemne został nominalnie wcielony w skład Kaiserliche und Königliche Kriegsmarine pod nazwą U-92, pływając w składzie Flotylli Pola (a później I Flotylli Morza Śródziemnego). W czasie służby operacyjnej okręt odbył 10 patroli bojowych, w wyniku których zatonęło 16 statków o łącznej pojemności  BRT, zaś jeden statek o pojemności  BRT został uszkodzony. 6 stycznia 1919 roku SM UC-73 został poddany Brytyjczykom w wyniku podpisania rozejmu w Compiègne, a następnie złomowany w latach 1919–1920.


Amir Chosrou Dehlawi

Amir Chosrou Dehlawi, pers. امیر خسرو دهلوی, właśc. Naser ad-Din Abol-Hasan Amir Chosrou Dehlawi, zw. Tuti-e Hind, czyli „Paw Indii” (ur. 1253 w Patiyali, zm. 1325 w Delhi) – największy indoperski poeta epoki sułtanatów, którego dzieła stanowią najpełniejszy zachowany jednostkowy wyraz średniowiecznej cywilizacji indomuzułmańskiej.

Do jego największych osiągnięć zalicza się twórczość naśladującą "Chamse" Nezamiego oraz historyczną epikę w formie "masnawi", mającą charakter panegiryczny w stosunku do jego sułtańskich patronów. Był znany także ze swojej przyjaźni z sufickim mistrzem tarikatu czisztijja Nezam ad-Dinem Auliją (zm. 1325), u którego stóp został pochowany. Jego poezja i proza są kopalnią wiadomości na temat współczesnych mu Indii. Ze względu na wyrafinowany styl uważa się go za prekursora właściwego stylu indyjskiego, powstałego trzysta lat późnej. Mimo że w swojej poezji często używał słów pochodzących z hindi, stał się sławny i był czytany nie tylko w Indiach, ale całym świecie perskojęzycznym.


Bârzan

Bârzan – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Lupșa. W 2011 roku liczyła 31 mieszkańców.


Lunca Meteșului

Lunca Meteșului – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Meteș. W 2011 roku liczyła 99 mieszkańców.


Poiana Ursului

Poiana Ursului – wieś w Rumunii, w okręgu Alba, w gminie Meteș. W 2011 roku liczyła 10 mieszkańców.


Wampirek przeprowadza się

Wampirek przeprowadza się (niem. "Der kleine Vampir zieht um") - powieść fantasy dla dzieci autorstwa Angeli Sommer-Bodenburg. Ukazała się po raz pierwszy w 1980 roku. Jest drugą częścią cyklu rozpoczętego książką "Wampirek", poświęconą postaci wampira Rydygiera i jego żywego przyjaciela Antka. Pierwszy polski przekład pojawił się w 2005 roku. Cała seria jest najbardziej znaną w dorobku autorki, która obejmuje dziewiętnaście tytułów sprzedanych w dwunastu milionach egzemplarzy. Na jej podstawie powstały spektakle, film fabularny oraz dwa seriale telewizyjne.

Cała seria o wampirku jest barwną opowieścią o tolerancji, odwadze i przełamywaniu uprzedzeń, o prawdziwej przyjaźni i lojalności.


Reprezentacja Japonii w koszykówce mężczyzn – zespół koszykarski, reprezentujący Japonię w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym występować mogą wszyscy zawodnicy posiadający obywatelstwo japońskie, niezależnie od wieku, czy narodowości. Za jej funkcjonowanie odpowiedzialny jest Japoński Związek Koszykówki (日本バスケットボール協会). Sześć razy wystąpiła na Igrzyskach Olimpijskich oraz pięć razy w mistrzostwach świata. Zdobyła dwa razy mistrzostwo Azji.


Picturehouse

Picturehouse (inne nazwy: Picturehouse Entertainment, Picturehouse Films) – amerykańska niezależne wytwórnia filmowa założona w 2005 roku przez Jona Beaumonta (byłego dyrektora Miramax) i Boba Berneya w celu nabywania, produkcji i dystrybucji filmów, była spółką joint venture utworzoną przez WarnerMedia (wówczas znana jako Time Warner), New Line Cinema i HBO Films.

Berney, który kierował zakupem, marketingiem i dystrybucją, m.in. "Moje wielkie greckie wesele" (2002) i "Pasja" (2004), kierował firmą od jej powstania.

8 maja 2008 roku Time Warner ogłosił, że Warner Independent Pictures i Picturehouse zostaną zamknięte. W 2013 roku Picturehouse został ponownie uruchomiony jako odrębny właściciel.


Florian Lesik

Florian Lesik (ur. 1939 w Chorzowie) – polski działacz samorządowy, rzemieślnik nagrodzony Szablą Kilińskiego, komandor Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie, honorowy obywatel Chorzowa.


Kwietcza

Kwietcza (; ) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie lepelskim, w sielsowiecie Domżarycy. W 2009 roku liczyła 47 mieszkańców.


Pierachodcy

Pierachodcy (; , "Pieriechodcy") – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie lepelskim, w sielsowiecie Domżarycy. W 2009 roku liczyła 27 mieszkańców.


Stwolna

Stwolna (; , "Stwolno") – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie lepelskim, w sielsowiecie Domżarycy. W 2009 roku liczyła 15 mieszkańców.


Miklós Horthy

Miklós Horthy de Nagybánya (ur. 18 czerwca 1868 w Kenderes, zm. 9 lutego 1957 w Estoril) – węgierski polityk i wojskowy. Przed 1914 adiutant przyboczny cesarza Franciszka Józefa I. Od lutego do listopada 1918 dowódca Marynarki Wojennej Austro-Węgier w stopniu tytularnego wiceadmirała. Kierował antykomunistycznymi siłami kontrrewolucyjnymi w walce z Węgierską Republiką Rad. W latach 1920–1944 regent i faktyczny autorytarny przywódca Królestwa Węgier. Wziął udział w II wojnie światowej po stronie państw Osi. W latach 1944–1945 był więziony przez władze niemieckie. Po wojnie znalazł się na emigracji. Zmarł w Portugalii w 1957. Jego prochy sprowadzono na Węgry w 1993 i uroczyście pochowano.


Pierwsza bitwa u brodów na Isenie

Pierwsza bitwa u brodów na Isenie – bitwa ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Było to pierwsze, wielkie starcie pomiędzy siłami Rohanu a armią Sarumana, krótko wspomniane w "Dwóch wieżach", drugiej części "Władcy Pierścieni". Pewne informacje na temat tej bitwy można znaleźć w "Dodatkach" do trzeciego tomu powieści, natomiast jej dokładny przebieg został przedstawiony w "Niedokończonych opowieściach".


ConTEXT

ConTEXT − darmowy edytor tekstu dla twórców oprogramowania.

Może otwierać i edytować pliki teoretycznie dowolnych rozmiarów. Obsługuje linie o długości do 4 kB oraz podświetlanie składni dla C, Delphi/Pascala, asemblera 80x86, Javy, JavaScriptu, Visual Basica, Perla/CGI, HTML, SQL, Pythona, PHP, Tcl/Tk, XML, Fortranu, FoxPro; posiada również swoje zdefiniowane szablony podświetlania składni. Ponadto oferuje podstawowe funkcje związane z wyrażeniami regularnymi. Integracja z kompilatorem jest jego kolejną zaletą. Dostępne są różne wersje językowe. Wbrew informacjom zawartym na stronie internetowej edytora, nie wspiera on kodowania UTF-8.

ConTEXT jest zwycięzcą nagrody Pricelessware w 2006 roku.


Księga robotów

Księga robotów – zbiór opowiadań Stanisława Lema. Po raz pierwszy wydany nakładem wydawnictwa Iskry w roku 1961.

Zbiór zawiera następujące opowiadania (poza "Formułą..." i "Terminusem" należą one do cyklu "Dzienniki gwiazdowe" i zostały one wydane pod tym tytułem w późniejszych edycjach "Dzienników..."):

* "DZIENNIKI GWIAZDOWE IJONA TICHEGO"
** "Przedmowa profesora Tarantogi" (po raz pierwszy w zbiorze opowiadań "Sezam i inne opowiadania")
** "Podróż jedenasta"
** "Podróż dwunasta" (po raz pierwszy w "Dziennikach... z '57")
** "Podróż czternasta" (po raz pierwszy w "Dziennikach... z '57")
** "Podróż dwudziesta druga" (po raz pierwszy w zbiorze opowiadań "Sezam i inne opowiadania")
** "Podróż dwudziesta trzecia" (po raz pierwszy w zbiorze opowiadań "Sezam i inne opowiadania")
** "Podróż dwudziesta czwarta" (po raz pierwszy w zbiorze opowiadań "Sezam i inne opowiadania")
** "Podróż dwudziesta piąta" (po raz pierwszy w zbiorze opowiadań "Sezam i inne opowiadania")

* "ZE WSPOMNIEŃ IJONA TICHEGO"
** "I - Profesor Corcoran"
** "II - Profesor Decantor"
** "III - Profesor Zazul"
** "IV - Fizyk Molteris"

* "Formuła Lymphatera"

* "Terminus" (z cyklu "Opowieści o pilocie Pirxie")


Rośliny mięsożerne

Rośliny mięsożerne (łac. "plantae carnivorae"), znane też pod mniej precyzyjną nazwą jako rośliny owadożerne (łac. "plantae insectivorae") – grupa ekologiczna roślin, której przedstawiciele wabią i chwytają zwierzęta za pomocą różnie przystosowanych w tym celu liści pułapkowych oraz odżywiają się pokarmem zwierzęcym. Ofiarami są najczęściej owady, pajęczaki, niewielkie skorupiaki (np. dafnie, oczliki). W naturze rośliny mięsożerne występują głównie w siedliskach, które są wyjątkowo niekorzystne dla prawidłowego wzrostu i rozwoju dla innych gatunków roślin, np. w szczelinach skał, na terenach piaszczystych, torfowiskach wysokich i przejściowych oraz w wodach oligotroficznych.

Wśród 300 000 roślin naczyniowych z całego świata do grupy mięsożernych należy zaledwie około 650–700 gatunków, reprezentujących 17 rodzajów z 10 rodzin, należących wyłącznie do roślin okrytozalążkowych, przede wszystkim dwuliściennych. Adaptacja ta powstała pięciokrotnie. Należą tu (w układzie systematycznym według systemu APG III) następujące rodzaje:

* rząd: goździkowce ("Caryophyllaceae")
** rodzina: dzbanecznikowate ("Nepenthaceae")
*** rodzaj: dzbanecznik ("Nepenthes")
** rodzina: rosiczkowate ("Droseraceae")
*** rodzaj: aldrowanda ("Aldrowanda")
*** rodzaj: † "Archaeamphora"
*** rodzaj: † "Droserapites"
*** rodzaj: † "Droserapollis"
*** rodzaj: † "Droseridites"
*** rodzaj: † "Fischeripollis"
*** rodzaj: rosiczka ("Drosera")
*** rodzaj: muchołówka ("Dionaea")
*** rodzaj: † "Palaeoaldrovanda"
*** rodzaj: † "Saxonipollis"
** rodzina: rosolistnikowate ("Drosophyllaceae")
*** rodzaj: rosolistnik ("Drosophyllum")
** rodzina: "Dioncophyllaceae"
*** rodzaj: "Triphyophyllum"
* rząd: wrzosowce ("Ericales")
** rodzina: kapturnicowate ("Sarraceniaceae")
*** rodzaj: darlingtonia ("Darlingtonia")
*** rodzaj: kapturnica ("Sarracenia")
*** rodzaj: heliamfora ("Heliamphora")
** rodzina: tuliłezkowate ("Roridulaceae")
*** rodzaj: tuliłezka "(Roridula)"
* rząd: szczawikowce ("Oxalidales")
** rodzina: cefalotowate ("Cephalotaceae")
*** rodzaj: cefalotus ("Cephalotus")
* rząd: jasnotowce ("Lamiales")
** rodzina: byblisowate ("Byblidaceae")
*** rodzaj: byblis ("Byblis")
** rodzina: pływaczowate ("Lentibulariaceae")
*** rodzaj: pływacz ("Utricularia")
*** rodzaj: tłustosz ("Pinguicula")
*** rodzaj: genlisea ("Genlisea")
** rodzina: babkowate ("Plantaginaceae")
*** rodzaj: "Philcoxia"
* rząd: wiechlinowce ("Poales")
** rodzina: bromeliowate ("Bromeliaceae")
*** rodzaj: "Brocchinia"
*** rodzaj: "Catopsis"

Poza roślinami tradycyjnie zaliczanymi do mięsożernych, występują rośliny korzystające z pożywienia zwierzęcego w fazie nasienia. Tak jest w przypadku tasznika pospolitego. Jego nasiona otacza śluz zawierający związki chemiczne wabiące nicienie, pierwotniaki i bakterie glebowe, toksyny, które je zabijają oraz proteazy rozkładające ich białka. Pozyskiwane w ten sposób aminokwasy odżywiają zarodek i kiełkującą roślinę.


Yevlax

Yevlax – miasto w Azerbejdżanie, położone nad rzeką Kurą, 265 km na zachód od Baku.

W 2014 roku liczyło około 59 400 mieszkańców. Yevlax jest jednym z miast o znaczeniu republikańskim i stolicą rejonu Yevlax.

W mieście Yevlax urodził się teolog, naukowiec i filozof Pawieł Fłorienski.


Eldo

Eldo, właściwie Leszek Kaźmierczak (ur. 27 lipca 1979 w Warszawie) znany również jako Eldoka – polski raper i autor tekstów, a także dziennikarz radiowy. Były członek zespołu hip-hopowego Grammatik. Wraz z członkami zespołu prowadził przez pewien czas wytwórnię muzyczną Frontline Records.

Kaźmierczak współpracował m.in. z rosyjskim DJ-em Vadimem, czeskim duetem Indy & Wich, a poza środowiskiem hip-hopowym między innymi z Leszkiem Możdżerem oraz Moniką Brodką dla której napisał teksty do utworów pt. „Bajeczka (Intro)” i „Samochody i tramwaje”, które ukazały się na albumie wokalistki "Moje piosenki". W 2001 roku wystąpił w filmie Sylwestra Latkowskiego "Blokersi".

Występował m.in. na międzynarodowym festiwalu Hip Hop Kemp 2002 (wraz z Grammatik) oraz w 2007 wraz z DJ Danielem Drumzem. W 2011 roku Kaźmierczak został sklasyfikowany na 5. miejscu listy 30 najlepszych polskich raperów według magazynu „Machina”. Jako dziennikarz był związany ze stacją radiową Radio Euro, w której prowadził audycję „DJ Pasmo” oraz z Weszło FM, gdzie prowadził cotygodniową audycję „Eldoradio”.


Język ful

Język ful (zwany także: fula, fulani, fulfulde) – język regionu Afryki Zachodniej, używany przez ludy Fula od Senegalu po Kamerun i Sudan. Rozpada się na wiele dialektów. Klasyfikowany w obrębie grupy atlantyckiej języków nigero-kongijskich. Zapisywany najczęściej zmodyfikowanym alfabetem łacińskim w ortografii przyjętej w 1966 roku na konferencji UNESCO w Bamako. W niektórych rejonach Afryki do zapisu języka fula używa się także pisma arabskiego.


Wierzba piaskowa

Wierzba piaskowa ("Salix repens" subsp. "arenaria" (L.)Hiit.) – podgatunek wierzby płożącej. Występuje w Azji i Europie. W Polsce roślina rzadka, dziko rośnie wyłącznie nad Bałtykiem. Uprawiana jako roślina ozdobna i czasami nieprawidłowo nazywana wierzbą argentyńską lub szwajcarską.


Taxi

Taxi − francuski film komediowy z 1998 roku w reżyserii Gérarda Pirèsa. Zapoczątkował on całą serię komedii akcji, na którą do roku 2007 złożyły się cztery tytuły; saga ta uznawana jest za jedną z najbardziej dochodowych francuskich serii filmowych.

W 2004 roku zrealizowano amerykański remake filmu − "New York Taxi".


Tu-2

Tu-2 (ros.Ту-2) – czteromiejscowy średni bombowiec szturmowy produkcji ZSRR z okresu II wojny światowej, skonstruowany przez więźniów NKWD w Centralnym Biurze Konstrukcyjnym 29 jako samolot o oznaczeniu „103” w zespole pod kierownictwem Andrieja Tupolewa.


George Leslie Brown

George Leslie Brown (ur. 1 lipca 1926 w Lawrence, Kansas, zm. 31 marca 2006) – amerykański polityk, pierwszy czarnoskóry obywatel USA wybrany na stanowisko zastępcy gubernatora stanu (Pinckney Benton Stewart Pinchback był pierwszym pełniącym), członek Partii Demokratycznej.

Służył w lotnictwie w czasie II wojny światowej. W 1950 ukończył studia dziennikarskie na University of Kansas, studiował również w Harvard Business School, na University of Colorado i University of Denver. Przez czternaście lat pracował jako dziennikarz w "The Denver Post" oraz prowadził program radiowy. Wykładał dziennikarstwo w Colorado University School of Journalism, w 1962 był jednym z czterech dziennikarzy odbywających podróż po Europie i Afryce z ramienia amerykańskiego Departamentu Stanu. Pracował również w administracji stanowej w Denver.

W 1955 został po raz pierwszy wybrany do Senatu stanowego Kolorado. Zasiadał w izbie przez pięć kadencji. W 1974 przyjął propozycję Dicka Lamma, ubiegającego się o stanowisko gubernatora, i został wybrany na jego zastępcę. Był pierwszym afroamerykańskim zastępcą gubernatora w USA (kilka godzin po nim zaprzysiężony został zastępca gubernatora Kalifornii, Mervyn Dymally). Na stanowisku tym zasłynął kilkoma niezręcznościami, m.in. przekroczył swój budżet. W czasie jednej z konferencji prasowych wspominał, że po wypadku lotniczym w czasie treningu wojskowego trafił na rasistowską farmę i został napiętnowany znakiem Ku Klux Klanu, co w rzeczywistości okazało się znakiem bractwa studenckiego Kappa Alpha Psi.

Pełnił funkcję zastępcy gubernatora Kolorado do 1979. Przeniósł się następnie do Nowego Jorku, gdzie był wiceprezydentem przedsiębiorstwa lotniczego Grumman Corporation. Przeszedł na emeryturę w 1996. Działał w środowisku Afroamerykanów.

Od 1978 był żonaty z Modeen Broughton, miał czworo dzieci (Gail, Cynthię, Kim i Laurę).


Éric Di Meco

Éric Di Meco (ur. 7 września 1963 roku w Awinionie), francuski piłkarz, występujący na pozycji bocznego obrońcy. Z reprezentacją Francji, w której barwach wystąpił 23 razy, zdobył brązowy medal Euro 1996.


Peter Shilton

Peter Shilton (ur. 18 września 1949 w Leicesterze) – angielski piłkarz, bramkarz.

W latach 1970–1990 reprezentant Anglii, w której rozegrał 125 meczów, nadal dzierży rekord pod względem występów w kadrze narodowej. Uczestnik m.in. mistrzostw świata w 1982, 1986 i 1990. W swojej karierze rozegrał 1390 oficjalnych spotkań, więcej niż jakikolwiek inny piłkarz.

Uczestnik spotkania Anglia – Polska nazwanego „meczem na Wembley”. To jemu Diego Maradona strzelił słynną bramkę ręką w trakcie meczu Argentyna - Anglia na Mistrzostwach świata w 1986 w Meksyku, nazwaną później ręką Boga.


Dystrykt Setúbal

Dystrykt Setúbal (port. "Distrito de Setúbal") – jednostka administracyjna pierwszego rzędu w południowej Portugalii. Ośrodkiem administracyjnym dystryktu jest miasto Setúbal. Dystrykt od północy graniczy z dystryktem Lizbona oraz dystryktem Santarém, od wschodu z dystryktem Évora, od południowego wschodu z dystryktem Beja, a od zachodu z oceanem atlantyckim. Powierzchnia dystryktu wynosi 5064 km², zamieszkuje go 815 858 osób, gęstość zaludnienia wynosi 161 os./km².

W skład dystryktu Santarém wchodzi 13 gmin:
* Alcácer do Sal
* Alcochete
* Almada
* Barreiro
* Grândola
* Moita
* Montijo
* Palmela
* Santiago do Cacém
* Seixal
* Sesimbra
* Setúbal
* Sines


Vila Nova de Poiares

Vila Nova de Poiares – miejscowość w Portugalii, leżąca w dystrykcie Coimbra, w regionie Centrum w podregionie Pinhal Interior Norte. Miejscowość jest siedzibą gminy o tej samej nazwie. Dla miasta Vila Nova de Poiares partnerem jest polska miejscowość Mielec.


Koriacy

Koriacy – lud zaliczany do paleoazjatyckch, zamieszkujący głównie Koriację, część Kraju Kamczackiego. Blisko spokrewniony z Czukczami.

Liczebność osób deklarujących przynależność do narodowości koriackiej wykazuje tendencję spadkową:
* 8942 – spis powszechny FSRR w 1989 r.;
* 8743 – spis powszechny Federacji Rosyjskiej w 2002 r.;
* 7953 – spis powszechny Federacji Rosyjskiej w 2010.

Jedynie połowa z nich używa własnego języka, pozostali posługują się rosyjskim.

Koriacy zamieszkują we wschodniej Syberii (Rosja), głównie półwysep Kamczatka w jego północnej części, gdzie w 1930 roku utworzono Koriacki Okręg Autonomiczny. Poza tym żyją w obwodzie magadańskim i Czukockim Okręgu Autonomicznym.

Od XVIII wieku wyznają prawosławie, zachowali jednak liczne przeżytki poprzedniej religii – szamanizmu.

Koriacy tradycyjnie dzielą się na dwie grupy. Jedną z nich stanowią zamieszkujący w głębi lądu półkoczownicy, zajmujący się głównie hodowlą reniferów; w czasach ZSRR część z nich przeszła na życie osiadłe, prowadząc działalność gospodarczą w obrębie kołchozów, zaś po rozpadzie tego kraju i kryzysie gospodarczym powróciła do tradycyjnego trybu życia. Druga grupa Koriaków tradycyjnie prowadzi osiadły tryb życia, zamieszkuje stałe osiedla na wybrzeżu i zajmuje się głównie polowaniami na morskie ssaki i rybołówstwem.