USS McCawley (DD-276)

USS McCawley (DD-276) – amerykański niszczyciel typu "Clemson" będący w służbie United States Navy w okresie po I wojnie światowej. Patronem okrętu był Colonel Charles McCawley.

Stępkę okrętu położono 5 listopada 1918 w stoczni Bethlehem Shipbuilding Corporation w Quincy. Zwodowano go 14 czerwca 1919, matką chrzestną była Eleanor Laurie McCawley, wnuczka patrona okrętu. Jednostka weszła do służby 22 września 1919, pierwszym dowódcą został Lieutenant (junior grade) H. E. Haynes.

Po wyposażeniu na wschodnim wybrzeżu USA i rejsie odbiorczym "McCawley" popłynął do San Diego, gdzie dołączył do 2 Eskadry Niszczycieli (ang. Destroyer Squadron 2), później DesRon 4 Floty Pacyfiku. Brał udział w lokalnych ćwiczeniach w pobliżu zachodniego wybrzeża USA do czasu wycofania ze służby w San Diego 7 czerwca 1922.

27 września 1923 niszczyciel został ponownie włączony do służby i przydzielony do Floty Pacyfiku. Przez następne 6 lat operował na wodach Oceanu Spokojnego, biorąc udział w różnych manewrach zarówno na szczeblu eskadry jak i floty. Poza dwoma wyjątkami – w 1924 i 1927, gdy popłynął na Karaiby na zimowe manewry "Fleet Problem", spędził cały okres służby operacyjnej wzdłuż zachodniego wybrzeża USA od San Diego do Zatoki Puget i na wodach hawajskich.

"McCawley" został przeznaczony do dezaktywacji zgodnie z ustaleniami londyńskiego traktatu morskiego. Został wycofany ze służby w San Diego 1 kwietnia 1930. Jego nazwa została skreślona z listy okrętów floty 13 sierpnia 1930. Jego kadłub został sprzedany na aukcji 2 września 1931.


USS Mervine (DD-322)

USS Mervine (DD-322) amerykański niszczyciel typu "Clemson" będący w służbie United States Navy w okresie po I wojnie światowej. Patronem okrętu był Rear Admiral William Mervine.

Stępkę okrętu położono 28 kwietnia 1919 w stoczni Union Plant, Bethlehem Shipbuilding Corporation w San Francisco. Zwodowano go 11 sierpnia 1919, matką chrzestną była Eileen D. McCarthy. Jednostka weszła do służby 28 lutego 1921, pierwszym dowódcą został Commander C. E. Battle, Jr.

"Mervine" dołączył do Floty Pacyfiku w San Diego po odbyciu rejsu odbiorczego i pozostawał w tej formacji przez cały okres służby. Poza kilkoma przerwami, przez cały okres 9 lat służby operował w rejonie zachodniego wybrzeża USA. Brał udział w dorocznych manewrach floty. Udział w Fleet Problems I (1923) i II, III, IV (1924) zabrał go w rejon strefy Kanału Panamskiego i na Karaiby. Fleet Problem VI (1926), VII (1928) i IX (1929) odbyły się z jego udziałem w rejonie Ameryki Środkowej i w pobliżu Hawajów. Okręt przepłynął przez Pacyfik tylko dwa razy, biorąc udział w podróży dobrej woli do Samoa i Australii w lecie 1925 (1 lipca do 26 września).

18 września 1929 okręt po raz ostatni wszedł do San Diego. Został wycofany ze służby 4 czerwca 1930, odholowany do Mare Island 14 czerwca na złom. "Mervine" został skreślony z listy okrętów floty 3 listopada 1930.


USS Timmerman (DD-828)

USS Timmerman (DD-828) amerykański niszczyciel, miał być okrętem typu "Gearing".
Prace nad nim zostały wstrzymane 7 stycznia 1946 w momencie gdy jednostka była ukończona w 45,5%. Został później ukończony jako eksperymentalny niszczyciel EDD-828. "Timmerman" został przeprojektowany by w maszynownię o rozmiarach typowej dla niszczycieli typu "Gearing" o mocy 60 000 SHP zmieścić taką o mocy 100 000 SHP. Okręt miał także aluminiowe nadbudówki.

Niszczyciel został skreślony z listy okrętów floty 4 kwietnia 1958 i sprzedany na złom 21 kwietnia 1959.


Jeździec polski

Jeździec polski lub Lisowczyk – jeden z dwóch portretów konnych w twórczości Rembrandta powstały w 1655. Obecnie ozdoba Kolekcji Fricka w Nowym Jorku.

Obraz nabył w Amsterdamie około 1790–1793 Michał Kleofas Ogiński (polski poseł w Holandii) lub Michał Kazimierz Ogiński (hetman wielki litewski) dla króla Stanisława II Augusta, który umieścił go w pałacu w Łazienkach. Po abdykacji monarchy obraz nabył od niego Franciszek Ksawery Drucki-Lubecki, w 1815 dzieło znalazło się w rękach Stroynowskich, a ostatecznie ozdobiło galerię rodziny Tarnowskich w pałacu w Dzikowie. Jego sprzedaż przez Zdzisława Tarnowskiego do Stanów Zjednoczonych w 1910 spotkała się ze sprzeciwem opinii publicznej.


Itte Detenamo

Itte Detenamo (ur. 22 września 1986 w Buada, Nauru) – nauruański sztangista, reprezentant kraju na Igrzyskach Olimpijskich w Atenach, Pekinie i Londynie.

Detenamo startuje w kategorii wagowej powyżej 105 kg. Podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Atenach zajął ostatnie, 14. miejsce, wśród sklasyfikowanych sztangistów.

Na Igrzyskach Wspólnoty Narodów 2006 Itte Detenamo, z wynikiem 360 kg w dwuboju, zdobył brązowy medal.

Podczas Igrzysk Południowego Pacyfiku 2007 rozgrywanych na Samoa zdobył 3 złote medale – w rwaniu (167 kg), podrzucie (212 kg) oraz dwuboju (379 kg). Również w 2007 roku zajął 20. miejsce na Mistrzostwach Świata w Chiang Mai z wynikiem 370 kg w dwuboju (170 kg w rwaniu + 200 kg w podrzucie). W 2012 zajął 14. miejsce podczas igrzysk olimpijskich w Londynie, uzyskując rezultat 390 kg w dwuboju.
Również tego samego roku, nabawił się kontuzji barku.


USS Thresher (SSN-593)

USS Thresher (SSN-593) – amerykański myśliwski okręt podwodny z napędem nuklearnym, drugi amerykański okręt noszący nazwę „Thresher”. „Thresher” był okrętem prototypowym (wiodącym), pierwszą wybudowaną jednostką typu "Thresher". 10 kwietnia 1963 roku okręt zatonął w czasie prób zdawczo-odbiorczych po remoncie w stoczni wraz ze 129 osobami na pokładzie – członkami załogi i pracownikami stoczni Portsmouth Naval Shipyard. Katastrofa tej jednostki, jakkolwiek chronologicznie druga w powojennej historii amerykańskiej marynarki wojennej, była najtragiczniejszą pod względem liczby ofiar katastrofą okrętu podwodnego z napędem atomowym. Nazwa okrętu pochodziła od jednego z gatunków rekinów.


Jimmy Franks Recording Company

Jimmy Franks Recording Company - wytwórnia płytowa należącą do Jimmy'ego Popa, wokalisty zespołu Bloodhound Gang, która wspomaga wydawanie płyt zespołu. Nazwa firmy odnosi się do prawdziwego imienia i nazwiska Jimmy'ego - James Franks. Wytwórnia wydaje płyty zespołów : Helltrain, HIM i Isabelle's Gift. Singiel "Why's It So Cold?" autorstwa zespołu The DiCamillo Sisters ( w skład którego wchodzą Jimmy Pop, Brandon DiCamillo i Bam Margera ) również został wydany przez tę wytwórnię.


Lutro

Lutro (gr. Λουτρό, w starożytności Feniks) – miejscowość portowa w Grecji, w południowej Krecie, w administracji zdecentralizowanej Kreta, w regionie Kreta, w jednostce regionalnej Chania, w gminie Sfakia. W 2011 roku liczyła 56 mieszkańców.

Miejscowość posiada jedynie połączenia promowe z Chora Sfakion i Ajia Rumeli, nie docierają tu żadne drogi, jedynie szlak pieszy (około 2 godziny) z Chory Sfakion. Charakterystyczne dla Loutri jest, że wszystkie domy są pobielone.

Loutro było od starożytności znaczącym portem, wzmiankowanym również w Dziejach Apostolskich 27,12. Port zaczął podupadać na początku XIX wieku.

Na pobliskim przylądku, położonym na zachód od miejscowości znajdują się ruiny z okresu panowania rzymskiego i bizantyjskiego – cysterny, fundamenty domu i groby. Jest tam również kościół Sotiros Christou z zachowanymi freskami z XIV i XV wieku.

znajduje się w jednostce administracyjnej


Edwin Samuel Montagu

Edwin Samuel Montagu (ur. 6 lutego 1879, zm. 15 listopada 1924), brytyjski polityk Partii Liberalnej, minister w rządach Herberta Henry’ego Asquitha i Davida Lloyda George’a.

Był drugim synem i siódmym dzieckiem Samuela Montagu, 1. baron Swaythling, i Ellen Cohen, córki Louisa Cohena. Wykształcenie odebrał w Clifton College, w City of London School, w University College w Londynie oraz w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge.

W 1906 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Chesterton. Od 1918 r. reprezentował okręg wyborczy Cambridgeshire. W 1910 r. został podsekretarzem stanu w Ministerstwie ds. Indii. W latach 1914-1915 był finansowym sekretarzem skarbu. W 1915 r. został członkiem gabinetu jako Kanclerz Księstwa Lancaster. Po sformowaniu rządu wojennego w maju 1915 r. Montagu powrócił na stanowisku finansowego sekretarza skarbu. W styczniu 1916 r. ponownie został Kanclerzem Księstwa Lancaster, a w czerwcu ministrem uzbrojenia.

Pomimo żydowskiego pochodzenia należał do grona przeciwników syjonizmu. Krytykował deklarację Balfoura z 1917 r.. W 1917 r. został ministrem ds. Indii i pozostał na tym stanowisku do 1922 r. W 1919 r. przewodniczył delegacji indyjskiej na Paryskiej Konferencji Pokojowej. Razem z wicekrólem Indii, lordem Chelmsfordem, przeprowadził wiele reform administracyjnych w kolonii, znanych jako reformy Montagu-Chelmsforda. Reformy te zostały zwieńczone uchwaleniem w 1919 r. Government of India Act. Reformy te miały na celu zwiększenie władzy organów samorządowych, co w dalszej przyszłości miało prowadzić do przyznania Indiom statusu dominium.

W 1915 r. poślubił Venetię Stanley, córkę 4. barona Stanley of Alderley. Miał z nią córkę, która urodziła się w 1923 r. Montagu zakończył karierę polityczną w 1922 r. Zmarł dwa lata później.


(18293) Pilyugin

(18293) Pilyugin – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 219 dni w średniej odległości 2,35 j.a. Została odkryta 27 września 1978 roku w Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym w Naucznym na Półwyspie Krymskim przez Ludmiłę Czernych. Nazwa planetoidy pochodzi od "Nikołaja Aleksejewicza Piliugina" (1908-1982), głównego projektanta autonomicznych systemów kontroli i komputerów dla rakiet kosmicznych wykorzystanych w programach "Sputnik", "Luna", "Wostok". Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (18293) 1978 SQ4.


Nachmanas Rachmilevičius

Nachmanas Rachmilevičius (ur. 25 maja 1876, zm. 27 stycznia 1942) – litewski polityk i dyplomata, jeden z liderów społeczności żydowskiej na Litwie, poseł na Sejm Republiki Litewskiej, wiceprezes Banku.


Ciudad de las Artes y las Ciencias

Ciudad de las Artes y las Ciencias (pol. "Miasteczko Sztuki i Nauki") – kompleks obiektów kulturalno-rozrywkowych w hiszpańskiej Walencji o powierzchni całkowitej 350 000 m², otwarty 16 kwietnia 1998 r., zwany przez mieszkańców miasta „dzielnicą przyszłości”. Zaprojektowany przez jednego z najbardziej znanych miejscowych architektów Santiago Calatrava, przy współpracy Felixa Candela. Kompleks tworzą: centrum kulturalne i awangardowe budynki rozrywkowe. Mieści się tu największe w Europie oceanarium, a ponadto delfinarium, kino IMAX, restauracje i muzea. Centrum jest „miastem w mieście” składającym się z następujących obiektów:
* L’Hemisfèric – budowla architektoniczna o powierzchni całkowitej 13 000 m² otwarty 10 kwietnia 1998 r. Znajduje się tutaj planetarium, kino nadające filmy w formacie IMAX, można tu także obejrzeć spektakl laserowy.
* Museo de las Ciencias Príncipe Felipe (Muzeum Nauki) – muzeum XXI wieku, otwarte 13 listopada 2000 r., w którym eksponowane są najnowsze osiągnięcia nauki i techniki. Znajduje się tu gigantyczne wahadło Foucaulta oraz interaktywne wystawy naukowe, gdzie zwiedzający mogą brać czynny udział w eksperymentach.
* L’Umbracle – budynek w południowej części kompleksu, otwarty w 2001 r. liczący 320 m szerokości i 60 m długości, w skład którego wchodzi także dwupiętrowy parking dla samochodów osobowych (łącznie do 900) oraz autobusów (do 20). Zdobi go ogród porośnięty drzewami zawierający szeroką gamę roślin różnych gatunków.
* L’Oceanogràfic – największe oceanarium Europy o łącznej powierzchni 110 000 m² otwarte w 14 lutego 2003 r. Usytuowane jest tu 13 ekosystemów światowych mórz i 500 gatunków pływających zwierząt; zawiera m.in. także rekonstrukcje podziemnych krajobrazów, ogromne delfinarium i wyspy lwów morskich.
* El Palau de les Arts Reina Sofía – gigantyczna konstrukcja owalna zawierająca sceny zamknięte i na wolnym powietrzu, wystawiane są tu spektakle i koncerty sceniczne oraz grana jest opera.


Pomnik Tolerancji

Pomnik Tolerancji, Monument Tolerancji (hebr. פסל הסובלנות) – pomnik znajdujący się w Jerozolimie, w Parku Tolerancji (hebr. גן הסובלנות), na wzgórzu Armon Ha-Naciw, między osiedlem żydowskim i arabskim.

Pomysłodawcą i autorem koncepcji parku i monumentu był polski przedsiębiorca, członek Międzynarodowej Rady Gubernatorów Centrum Szimona Peresa dla Pokoju, Aleksander Gudzowaty, który również sfinansował przedsięwzięcie warte ok. 1,5 mln dolarów. Wykonany z brązu pomnik, mierzący 15 m wysokości, powstał według projektu Czesława Dźwigaja. Przedstawia on rozłupaną na dwie części kolumnę, z której wyrastają gałązki drzewa oliwnego. Wokół pomnika znajduje się ścieżka spacerowa i park otoczony murem, na którym umieszczono nazwy miast popierających projekt (m.in. Krakowa i Wrocławia). Projekt zrealizowała Fundacja Jerozolimska we współpracy z zarządem miasta Jerozolimy. Pomnik został przywieziony z Polski w częściach, złożony w Izraelu przez ekipę specjalistów pod kierownictwem Dźwigaja i ustawiony na pięciometrowym kopcu.

Uroczyste odsłonięcie pomnika odbyło się 15 września 2008 w obecności m.in. byłego prezydenta Polski Lecha Wałęsy i mera Jerozolimy Uriego Lupoliańskiego. Ceremonii towarzyszyło wykonanie przez zespół Jerusalem Israel Camerata "Hymnu tolerancji" skomponowanego specjalnie na tę okazję przez Zygmunta Krauzego.


Wieliczka Rynek-Kopalnia

Wieliczka Rynek-Kopalnia – przystanek kolejowy w Wieliczce, w województwie małopolskim, w Polsce.

W roku 2018 przystanek obsługiwał ok. 3000 pasażerów na dobę.

Jest to końcowa stacja dla pociągów kursujących z Krakowa do Wieliczki (linia kolejowa nr 109).

Stacja "Wieliczka Rynek" została zamknięta po awarii w kopalni soli „Wieliczka” w 1992 roku. Pociągi kursowały wyłącznie do wcześniejszej stacji (Wieliczka). W kwietniu 2000 roku Polskie Koleje Państwowe zawiesiły przewozy pasażerskie na linii z uwagi na znikomą frekwencję pasażerów. Odcinek linii do stacji końcowej naprawiono w 2001 roku, po czym wznowiono kursowanie pociągów osobowych.

Po modernizacji linii w 2012 stacja zmieniła nazwę z Wieliczka Rynek na Wieliczka Rynek-Kopalnia.


Aloyzas Sakalas

Aloyzas Sakalas (ur. 6 lipca 1931 w Oniksztach) – litewski inżynier, wykładowca akademicki, polityk, poseł na Sejm i do Parlamentu Europejskiego.


Vytautas Markevičius

Vytautas Markevičius (ur. 4 stycznia 1962 we wsi Milvyda w rejonie orańskim) – litewski prawnik, adwokat, polityk, minister spraw wewnętrznych w latach 2000–2001, minister sprawiedliwości w latach 2001–2004.


Sants Estació

Sants Estació – stacja metra w Barcelonie, na linii 3 i 5. Znajduje się w pobliżu dworca Barcelona Sants. Stacja została otwarta w 1969.


Ergenekon

Ergenekon jest turecką tajną organizacją, nacjonalistyczną powiązaną z wojskiem (Türk Silahlı Kuvvetleri) i służbami specjalnymi (Milli İstihbarat Teşkilatı).

Organizacja jest oskarżana o morderstwa na tle politycznym i religijnym, zamachy oraz handel narkotykami. Jej nadrzędnym celem jest wprowadzenie destabilizacji w kraju, a ostatecznie – zmuszenie Rady Bezpieczeństwa Narodowego ("Milli Güvenlik Kurulu", MGK) do zdelegalizowania obecnie rządzącej konserwatywnej Partii Sprawiedliwości i Rozwoju ("Adalet ve Kalkınma Partisi", AKP) i powrót do idei kemalizmu.

uznawana za organizację terrorystyczną przez


Kevin Willis

__BEZSPISU__
Kevin Alvin Willis (ur. 6 września 1962 w Los Angeles) – były amerykański koszykarz grający w zawodowej lidze NBA na pozycjach silnego skrzydłowego lub środkowego, mistrz NBA z 2003 (miał wtedy ponad 40 lat).

Willis po ukończeniu Michigan State University, gdzie grał w drużynie uniwersyteckiej Michigan State Spartans, został wybrany w drafcie przez Atlanta Hawks, gdzie spędził dziewięć sezonów. W 1994 został sprzedany do Miami Heat, potem grał także w Golden State Warriors, Houston Rockets (dwukrotnie), Denver Nuggets, Toronto Raptors i San Antonio Spurs. W 2003 ze Spurs w końcu zdobył mistrzostwo NBA. Po sezonie 2004 powrócił do Atlanty, będąc już wtedy najstarszym aktywnym graczem ligi, a karierę skończył w 2007 r. po pięciu występach w Dallas Mavericks, będąc najstarszym graczem jaki kiedykolwiek rozegrał więcej niż jeden mecz w NBA.

Willis jest jednym z 15 graczy w historii NBA, którzy mają na swoim koncie ponad 16.000 punktów i ponad 11.000 zbiórek.

Jeden raz wystąpił w NBA All-Star Game w 1992 r. W tym samym sezonie został też wybrany do trzeciej piątki ligi.

Willis został najstarszym zawodnikiem w historii NBA, który rozegrał w trakcie sezonu regularnego (2006/07) co najmniej 1 spotkanie (5). Występował w wieku ponad 44 lat. Najstarszym zawodnikiem, który wyszedł kiedykolwiek na parkiet NBA jest natomiast Nat Hickey, który jako trener Providence Steamrollers aktywował samego siebie do gry na jeden mecz. Miało to miejsce w 1948 roku, czyli jeszcze przed oficjalnym powstaniem ligi NBA. Hickey miał wtedy 45 lat i 363 dni.

Jego statystyki z całej kariery to: 12,2 punktów, 8,4 zbiórek, 0,9 asyst i 27 minut.

Kevin Willis obecnie zajmuje się branżą odzieżową, prowadząc firmę Willis & Walker.


QST

QST jest magazynem dla entuzjastów krótkofalarstwa wydawanym przez amerykański związek krótkofalowców - American Radio Relay League (ARRL) dla swoich członków.

Nazwa pochodzi od skrótu radiowego kodu Q, który oznacza "wiadomość dla wszystkich krótkofalowców".

Magazyn po raz pierwszy rozprowadzony został w grudniu 1915 ale publikacja była chwilowo zawieszona we wrześniu 1917 — w kwietniu 1917 Stany Zjednoczone, przystępując do pierwszej wojny światowej zakazały całkowicie działalności krótkofalarskiej i większość prenumeratorów magazynu wstąpiła do służby wojskowej. Zakaz pracy krótkofalowców został uchylony po zakończeniu wojny i QST powrócił na początku czerwca 1919.

Podczas drugiej wojny światowej wydawano go nadal wbrew zakazowi rządu amerykańskiego. Podczas obu wojen amatorzy byli bardzo użyteczni jako wojskowi radiooperatorzy.

Dzisiaj QST proponuje różne projekty dla miłośników radia, zdjęcia, artykuły, rubryki i informacje dotyczące spraw ARRL.

We wrześniu 2018 roku QST poświęciło okładkę i dwie strony, tworzonej przez Polski Związek Krótkofalowców sieci łączności kryzysowej SP EMCOM i jej mazowieckiemu oddziałowi - MASR. Na okładce znaleźli się Mikołaj Majchrzyk SP5ME i Dominik Komorowski SP0CZK. W Artykule, na ilustracjach z Pikniku Radiowego w Celestynowie, zorganizowanego dzięki zapałowi Michała Wojciechowskiego SP5OSP, zilustrowano m.in. szkolenie Ochotniczej Straży Pożarnej przez koordynatora MASR PZK, Macieja Muszalskiego SQ5EBM oraz działania edukacyjne Adriana Matusika SQ5AM, Tomasza Zajdla SQ5T i Piotra Wiśniewskiego SQ5PTZ.


(8132) Vitginzburg

(8132) Vitginzburg – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 4 lat i 95 dni w średniej odległości 2,63 au. Została odkryta 18 grudnia 1976 roku w Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym w Naucznym na Krymie przez Ludmiłę Czernych. Nazwa planetoidy pochodzi od Witalija Ginzburga (ur. 1916), laureata Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w 2003 roku. Przed nadaniem oficjalnej nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (8132) 1976 YA6.


Ajos Isidoros

Ajos Isidoros (gr. "Άγιος Ισίδωρος") – wieś w Republice Cypryjskiej, w dystrykcie Pafos. W 2011 roku liczyła 7 mieszkańców.


Port lotniczy Pointe-Noire

Port lotniczy Pointe-Noire – międzynarodowy port lotniczy położony w Pointe-Noire, w Republice Konga. Jest to drugi co do wielkości port lotniczy tego kraju.


Pałac w Słubicach

Pałac w Słubicach – pałac położony w Słubicach w powiecie płockim.

Pałac został wybudowany w 1789 dla Józefa Mikorskiego i jego żony Krystyny z Miaskowskich, według projektu Hilarego Szpilowskiego. Potem odziedziczył go ich syn Jan Chryzostom i wnuk Roman Mikorski. Następnie majątek znalazł się w rękach Potockich, Skrażyńskich i Grzybowskich.

Na zespół pałacowy składa się pałac, dwie oficyny połączone galeriami z pałacem.

Piętrowy pałac, podpiwniczony, wybudowany w stylu klasycystycznym na planie prostokąta, jest ozdobiony od frontu ryzalitami bocznymi oraz czterokolumnowym portykiem z podjazdem. W tympanonie umieszczony jest herb Mikorskich – Ostoja.
Oficyna lewa mieściła kuchnię i pokoje gościnne, zaś w prawa – stajnię i wozownię.

Pałac otacza park z XVIII wieku o powierzchni 7,5 ha. Na terenie parku znajduje się Świątynia Milczenia z 1820 roku z jońskim portykiem, zaprojektowana przez działającego na początku XIX wieku architekta Aleksandera Alfonce de Saint Omer (Sętomerskiego).

W skład ogrodu wchodziły również (dziś niezachowane):
* świątynia egipska
* kiosk chiński (altana chińska na wyspie jednego ze stawów)
* ptaszarnia
* staw z wyspą kanaryjską
* liczne mostki i rzeźby ogrodowe (lwy, sfinksy, wazy, fotel egipski na wyspie)
* wodotrysk.

Pałac przetrwał II wojnę światową, potem w budynkach stworzono komisariat milicji, a potem szkołę. W latach 70. po przeniesieniu szkoły do nowej placówki majątek popadł w zapomnienie i uległ dewastacji.

Obecnie w rękach prywatnych, jest odbudowywany. Planowane jest wykorzystanie pałacu do celów turystycznych.


’39

’39 – utwór zespołu Queen z albumu "A Night at the Opera", wydanego w 1975 roku. Utwór, napisany przez gitarzystę Briana Maya, zagrany jest na gitarze akustycznej. Został wydany na stronie B singla „You’re My Best Friend” w 1976.

Słowa utworu są zainspirowane teorią względności Einsteina, opowiadają o statku kosmicznym, który wyrusza w podróż z prędkością światła w próżni. Chociaż podróż trwa tylko rok, na Ziemi upływa w tym czasie 100 lat (od roku 39 do roku 39 następnego wieku, tekst utworu nie precyzuje, o który wiek chodzi).

„’39” jest 39. utworem Queen, licząc chronologicznie utwory z albumów zespołu.

W wersji studyjnej utworu jest on śpiewany przez Briana Maya. Na koncertach „’39” wykonywał natomiast Freddie Mercury.

W 1992 roku na koncercie dla uczczenia pamięci Freddiego Mercury’ego ten utwór został wykonany przez George’a Michaela.


Lodowa Grań

Lodowa Grań (słow. "Ľadovy hrebeň") – grzbiet oddzielający Dolinę Pięciu Stawów Spiskich od Dolinki Lodowej (dwie odnogi górnej części Doliny Małej Zimnej Wody) w słowackich Tatrach Wysokich. Jest to boczny grzbiet wychodzący z Lodowej Kopy (2603 m n.p.m.) i opadający w południowo-wschodnim kierunku. Zakończony jest bulą Pięciostawiańskiej Kopy (2121 m). U wschodnich jego podnóży znajduje się Wielki Staw Spiski, po stronie zachodniej (w Dolince Lodowej) Lodowy Stawek. Południowymi stokami Lodowej Grani prowadzą dwa znakowane szlaki turystyczne.

Obiekty w Lodowej Grani począwszy od północnego zachodu:
* Lodowy Karbik,
* Mała Lodowa Kopa,
* Lodowe Wrótka ("Ľadové vrátka"):
** Zadnie Lodowe Wrótka ("Zadné Ľadové vrátka"),
** Zadnia Lodowa Igła ("Zadná ľadová ihla"),
** Pośrednie Lodowe Wrótka ("Prostredné Ľadové vrátka"),
** Skrajna Lodowa Igła ("Predná ľadová ihla"),
** Skrajne Lodowe Wrótka ("Predné Ľadové vrátka"),
* Wielki Lodowy Kopiniak ("Veľká ľadová kopa"),
* Lodowy Karb ("Ľadový zárez"),
* Pośredni Lodowy Kopiniak ("Prostredná ľadová kopa"),
* Skryta Ławka ("Malá ľadová štrbina"),
* Mały Lodowy Kopiniak ("Malá ľadová kopa"),
* Lodowy Ząb ("Ľadový zub"),
* Zadni Lodowy Przechód ("Zadná ľadová škára"),
* Pięciostawiańska Czuba ("Ľadový hrb"),
* Skrajny Lodowy Przechód ("Predná ľadová škára"),
* Pięciostawiańska Kopa ("Pfinnova kopa", ok. 2121 m).

Granią z dołu do wierzchołka Pięciostawiańskiej Kopy jako pierwszy przeszedł József Déry około sierpnia 1900 r., zimą zaś drogę tę pokonali Jenő Serényi i Zoltán Votisky 13 kwietnia 1914 r. Całą grań przeszli jako pierwsi Janusz Chmielowski, Károly Jordán, Jan Nowicki oraz przewodnicy Klemens Bachleda i Paul Spitzkopf oraz tragarz Stanisław Stopka 14 sierpnia 1903 r. Pierwszego zimowego przejścia całości grani dokonali Valéria Kovárová, Edita Krenová, Manicová, Maňa Mičiková, Bárdoš i Alexander Huba 19 kwietnia 1946 r.


Mazepynka

Mazepynka (ukr. мазепинка, spotykana jest także forma: mazepinka) – tradycyjne ukraińskie wojskowe nakrycie głowy, używane przez żołnierzy Legionu Ukraińskich Strzelców Siczowych i Ukraińskiej Armii Halickiej, później przez bojowników Siczy Karpackiej i partyzantów Ukraińskiej Powstańczej Armii, od 2015 roku noszone jako element munduru Sił Zbrojnych Ukrainy. Charakterystyczną cechą czapki jest przekrój w kształcie klina z przodu. Taki element był nieodłączny od momentu powstania kozackiego nakrycia głowy z drugiej połowy XVII wieku, czasów hetmana Iwana Mazepy (stąd nazwa). Szczególnie wyraźnie jest on widoczny na czapce wodza Iwana Sirko, przedstawionej na obrazie Ilji Riepina "Kozacy piszą list do sułtana".


Dmuszek

Dmuszek ("Lagurus" (L.) P. Beauv.) – rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych. Takson monotypowy z jednym gatunkiem – dmuszkiem jajowatym ("Lagurus ovatus"). Pierwotny jego zasięg obejmuje rejon Morza śródziemnego i atlantyckich wybrzeży zachodniej Europy. Jako gatunek uprawiany rozprzestrzeniony poza swój pierwotny zasięg, uprawiany także w Polsce.


Richard Saunders Dundas

Richard Saunders Dundas (ur. 11 kwietnia 1802, zm. 3 czerwca 1861 w Londynie) – oficer Royal Navy.


Wired

Wired – amerykański magazyn publikowany w formie papierowej jako miesięcznik oraz internetowej. Siedziba wydawnictwa znajduje się w San Francisco w Kalifornii, czasopismo jest wydawane od przełomu marca i kwietnia 1993 roku przez Condé Nast Publications. Informuje on o wpływie techniki na kulturę, ekonomię i politykę.


Tongue River

Tongue River – prawy dopływ rzeki Yellowstone w stanach Wyoming i Montana w USA o długości 426 km.

Rzeka bierze swój początek na północnych stokach pasma górskiego Bighorn w północnej części Wyoming i płynie w kierunku północno-wschodnim, mijając miejscowość Sheridan, po czym kieruje się na terytorium stanu Montana, gdzie stanowi wschodnią granicę rezerwatu Szejenów. Do rzeki Yellowstone wpada w pobliżu miejscowości Miles City.

Po bitwie nad Tongue River, stoczonej 29 sierpnia 1865 roku, generał Patrick Edward Connor ścigał pobitych Indian z plemienia Arapaho wzdłuż rzeki do podnóża gór. 4 sierpnia 1873 rzeka była ponownie sceną bitwy pomiędzy Indianami z plemienia Dakotów a oddziałem kawalerii dowodzonej przez ppłk. Custera. Starcie to było jednym z poprzedzających bitwę nad Little Bighorn.


Port lotniczy Lampedusa

Port lotniczy Lampedusa (IATA: LMP, ICAO: LICD) – port lotniczy położony na Lampedusie, we Włoszech.


Willi Zwiener

Willi Zwiener (ur. 16 lutego 1908 we Frankfurcie nad Odrą, zm. 14 stycznia 1965 w Kassel) - więzień funkcyjny w obozie koncentracyjnym Mittelbau-Dora (Nordhausen) i zbrodniarz nazistowski.

Więzień kryminalny w obozie Mittelbau-Dora (Nordhausen) (do 1 października 1944 był to podobóz Buchenwaldu) od lutego 1944 do kwietnia 1945. Początkowo przebywał w obozie głównym, gdzie pracował w wydziale zajmującym się alokacją siły roboczej więźniów (luty 1944). Następnie od marca do czerwca 1944 Zwiener został ustanowiony przez władze SS starszym obozu ("Lagerältester"). Było to najwyższe stanowisko, które mógł sprawować w obozie koncentracyjnym więzień. Zwiener sprawował również funkcje w wydziałach zajmujących się alokacją siły roboczej więźniów w podobozach "Ellrich" i "Harzungen" (od października 1944 do kwietnia 1945). Miał opinię brutalnego, wielokrotnie znęcał się nad więźniami.

Zwiener został osądzony po zakończeniu wojny przez amerykański Trybunał Wojskowy w Dachau w procesie załogi Mittelbau-Dora (US vs. Kurt Andrae i inni) i skazany na karę 25 lat pozbawienia wolności.


Sigitas Kaktys

Sigitas Kaktys (ur. 15 kwietnia 1956 w miejscowości Puokė w rejonie szkudzkim) – litewski polityk, samorządowiec, lekarz, były minister administracji i poseł na Sejm Republiki Litewskiej.


Stadion Sinobo

Stadion Sinobo – stadion piłkarski w Pradze, wybudowany w latach 2006–2008 (w miejscu starego stadionu Eden) i oddany do użytku 7 maja 2008. Pojemność jego trybun wynosi 19 370 miejsc siedzących. Domowy obiekt Slavii Praga. W sezonach 2010/11 oraz 2011/12 ze stadionu korzystał również Bohemians 1905. 30 sierpnia 2013 odbył się tu mecz o Superpuchar UEFA.


Marceli Srokowski

Marceli Srokowski (ur. 10 listopada 1917 w Majdanie Średnim, powiat Nadwórna, zm. 6 listopada 2005) – uczestnik II wojny światowej w szeregach Armii Czerwonej i Wojska Polskiego, oficer aparatu bezpieczeństwa, pułkownik MO.


Ratusz w Solcu Kujawskim

Ratusz w Solcu Kujawskim – solecki ratusz to budowla neogotycka, nieotynkowana, zbudowana w latach 1890-1891. Jest to budynek murowany, posiadający trzy kondygnacje. Część wejściowa posiada lekki ryzalit, trzecia kondygnacja zakończona jest szczytem. Obecnie siedziba Urzędu Miasta i Gminy. Mieści się przy ulicy 23 Stycznia, pod numerem 7.


Boeing 247

Boeing 247 – dwusilnikowy samolot pasażerski, wolnonośny dolnopłat o metalowej konstrukcji (pierwszy lot 8 lutego 1933).

Samolot ten był już wyposażony w autopilota, echosondę, radionamiernik oraz specjalne przyrządy do lotów bez widoczności. Innowacjami wprowadzonymi w samolotach tej klasy były: układ dolnopłatu, instalacja przeciwoblodzeniowa, przestawne śmigła oraz chowane podwozie. Łącznie wyprodukowano 75 egzemplarzy. Z powodu podpisania umowy na wyłączność z United Airlines sprzedano stosunkowo niewiele maszyn tego typu.


Hicacos

Hicacos – półwysep i przylądek (Punta Hicacos) na północnym wybrzeżu Kuby, w prowincji Matanzas. Na półwyspie znajduje się miasto Varadero. Półwysep ma długość 18 kilometrów, a jego szerokość wynosi od 0,5 do 2,5 km.


Eldey

Eldey (isl. "Wyspa Ognia") − niewielka wyspa położona na południowy zachód od Islandii, około 16 km od półwyspu Reykjanes. Zajmuje powierzchnię około 0,03 km², a jej najwyższy punkt znajduje się na wysokości 77 metrów n.p.m. Stanowi jedyną wynurzoną część podmorskiego systemu wulkanicznego Eldey.

Wyspa stanowi ważną ostoję ptaków ("Important Bird Area"). Jej skały są miejscem gniazdowania jednej z największych kolonii głuptaków na świecie. Według danych z lat 2013-2014 na wyspie gniazdowało blisko 15 tys. par głuptaka zwyczajnego, co stanowiło 40% populacji tego gatunku na Islandii. Wyspa podlega ochronie od 1940 roku jako pierwszy rezerwat przyrody na Islandii chroniący ptaki.

Na Eldey żyła w przeszłości duża populacja alki olbrzymiej, jednak zwierzęta te zostały całkowicie wybite podczas polowań. Ostatni znany okaz tego gatunku został zabity na Eldey w dniu 3 czerwca 1844 roku.


Darwin

Darwin (wym. ) – miasto w Australii, leżące w środkowej części północnego wybrzeża Australii, stolica Terytorium Północnego. Położone jest nad cieśniną Clarence (Morze Timor, Ocean Indyjski). Miasto zamieszkane jest przez 146 612 osób. W mieście działa polski konsulat honorowy. Jego współrzędne geograficzne to 12° 25′ S 130° 48′ E. Miasto leży w strefie tropikalnego klimatu sawann (klasyfikacja Köppena – "Aw").

Miasto zostało nazwane na cześć Karola Darwina.

Założone zostało w 1869 jako stacja telegraficzna. W czasie II wojny światowej stanowiło bazę zaopatrzeniową (1942 silne bombardowania japońskie). Prawa miejskie otrzymało w 1969. W 1974 roku miasto zostało doszczętnie zniszczone przez cyklon Tracy, w czasie którego zginęło 71 osób, a dwadzieścia tysięcy ludzi straciło dach nad głową. Odbudowano je dopiero w latach osiemdziesiątych XX wieku.

Obecnie Darwin to najważniejszy port na północnym wybrzeżu Australii. Kończy się tutaj transkontynentalna szosa (Stuart Highway) z Australii Południowej oraz wybudowana w 2004 roku linia kolejowa zwana The Ghan. W mieści istnieje stacja kolejowa Darwin oraz port lotniczy Darwin. Przy lotnisku działa wojskowa baza lotnicza RAAF Base Darwin. W mieście rozwinął sie przemysł mięsny oraz lotniczy.

Duże zróżnicowanie etniczne mieszkańców, w tym również niewielka Polonia.


Miao

Miao (Miaosi), Meo, nazwa własna – Hmong (Hmongowie) – grupa etniczna w Azji Wschodniej: w Chinach (苗, Miáo), Mjanmie (mun lu-myo), Tajlandii (แม้ว, Maew), Wietnamie (Mèo, H’Mông), i Laosie.

W Chinach, w których południowej części mieszka większość (ok. 8 mln) Miao, są uważani za jedną z 55 mniejszości etnicznych. Zamieszkują głównie prowincje Kuejczou, Hunan, Junnan, Syczuan, Kuangsi, Hajnan, Guangdong oraz Hubei.

Dzielą się na grupy etniczne: Miao Białych, Czarnych, Czerwonych, Niebieskich i Pstrych. Podział pochodzi od kolorów spódnic kobiet Miao, które dominowały w danych grupach.


Walter Rudolf Kirschbaum

Walter Rudolf Kirschbaum (ur. 26 kwietnia 1894 w Duisburgu, zm. 15 sierpnia 1982) – niemiecko-amerykański neurolog i psychiatra.

Na początku 1933 roku został Privatdozentem z psychiatrii w Hamburgu, w marcu 1934 roku stracił uprawienia wykładania na uczelni. W latach 1938–39 w obozie koncentracyjnym Sachsenhausen. W 1939 roku emigrował do Stanów Zjednoczonych, od 1948 roku "assistant professor" w Chicago, od 1958 "associate professor". W 1964 roku przeszedł na emeryturę.


Renaissance Tower

Renaissance Tower - wieżowiec w Dallas, w stanie Teksas, w Stanach Zjednoczonych, o wysokości 270 m. Budynek został otwarty w 1974, posiada 56 kondygnacji.


Aerofłot-Cargo

Aerofłot-Cargo – rosyjska linia lotnicza cargo z siedzibą w Moskwie. Należąca do holdingu Aerofłot. W 2010 roku operacje Aerofłot Cargo przejęła firma Aerofłot wykonując operacje pod własną nazwą.


Bobby Larios

Bobby Larios (ur. 1970 w Meksyku) – meksykański aktor telewizyjny, model i piosenkarz, znany w Polsce z telenowel "Ścieżki miłości" i "Biały welon".

Urodził się jako jeden z pięciorga dzieci Marii de Jesus. W dzieciństwie doświadczył tragedii, kiedy jego siostra Alejandra zmarła na raka. Dorastał wraz z młodszym bratem. Debiutował na małym ekranie w swej pierwszej telenoweli Televisa "Trzy kobiety" ("Tres mujeres", 1999) u boku Jorge’a Salinasa.

Na planie telenoweli "Ścieżki miłości" ("Las Vías del amor", 2002) poznał kubańsko-meksykańską aktorkę Niurkę Marcos, wówczas żonę producenta telenoweli Juana Osorio. Spotykali się w tajemnicy aż 19 lutego 2004 roku, gdy wzięli ślub. Wyprowadzili się za miasto, by uciec od reporterów. Ze swojego nowego domu zaczęli jednak transmitować reality show "Lo Veremos Todo con Niurka y Bobby" (2004-2005), gdzie pojawił się także Emilio, syn Lariosa z pierwszego małżeństwa z Otilią Moralo. W dniu 28 czerwca 2006 roku Niurka i Bobby rozwiedli się. Mają dwoje dzieci - Kiko i Rominę. W połowie sierpnia 2006 roku zaczął publicznie pokazywać się z kubańską aktorką Ivelin Giro.


Ostatni Mohikanin

Ostatni Mohikanin (ang. "The Last of the Mohicans") – powieść przygodowo-historyczna autorstwa amerykańskiego pisarza Jamesa Fenimore’a Coopera opublikowana w roku 1826. Stanowi drugi, najbardziej znany tom z cyklu pt. "Pięcioksiąg przygód Sokolego Oka". W Polsce po raz pierwszy powieść została wydana w 1830 roku w przekładzie Feliksa Wrotnowskiego pod tytułem „"Ostatni Mohikan"”.

Książka ma najbardziej zwarty wątek z całej serii. Wydarzenia rozgrywają się w połowie XVIII wieku na terenach brytyjskich kolonii w Ameryce Północnej (Prowincja Nowy Jork) podczas wojny francusko-brytyjskiej.

Po poddaniu Fortu William Henry bronionego przez Brytyjczyków i amerykańskich osadników, dochodzi do masakry jego obrońców przez sprzymierzonych z Francuzami Huronów. Sokole Oko wraz ze swoimi indiańskimi przyjaciółmi – Mohikanami Chingachgookiem i jego synem Unkasem – ratują córki angielskiego dowódcy – Korę i Alicję. Kora oraz Unkas zostają jednak zabici przez wodza Huronów, Maguę, który tę walkę również przypłacił życiem. Chingachgook, pozbawiony syna, pozostaje ostatnim żywym Mohikaninem.

Powieść cechują doskonałe opisy przyrody, wartka i pełna dramatyzmu akcja, barwna narracja oraz dobrze zarysowane sylwetki bohaterów. Powieść była kilkakrotnie ekranizowana (m.in. w 1992 roku – jako film pt. "Ostatni Mohikanin").


Józef Seidenbeutel

Józef Seidenbeutel (jid. יוסף זיידענבייטעל; ur. 24 października 1894 w Warszawie, zm. 15 czerwca 1923 w Otwocku) – polski malarz żydowskiego pochodzenia, starszy brat Efraima i Menasze Seidenbeutlów.

Był jednym z ośmiorga dzieci księgowego w fabryce tekstylnej. Studiował na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jego wykładowcą był m.in. Stanisław Lentz. Utrzymywał żywe stosunki z Abrahamem Ostrzegą, Szymonem Kratką, Fiszlem Rubinlichtem, Henrykiem Berlewim, Efraimem Kaganowskim i Maksem Eliowiczem.

Był portrecistą i ilustratorem książek.

Zmarł w wyniku gruźlicy. Pochowany jest na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie (kwatera 71, rząd 2).


UR-100NUTTH

UR-100NUTTH (RS-18B, NATO: "SS-19 Mod 3", "Stiletto") – radziecki (aktualnie rosyjski) rakietowy pocisk balistyczny dalekiego zasięgu klasy ICBM, z dwustopniowym napędem na paliwo ciekłe, przystosowany do przenoszenia sześciu głowic jądrowych MIRV o mocy 550–750 kt. Pociski RS-18B stanowią zmodernizowaną wersję wcześniejszego pocisku UR-100N (RS-18). Ulepszenia obejmowały polepszenie parametrów systemu naprowadzania oraz napędowego, a także nowe oprzyrządowanie pocisku, w tym system zarządzania nim.

znajduje się we współczesnej jednostce administracyjnej


101 Collins Street

101 Collins Street – wieżowiec w Melbourne, w stanie Wiktoria, w Australii, o wysokości 260 m. Budynek został otwarty w 1991, posiada 57 kondygnacji.


Okienkowanie

Okienkowanie () – działanie polegające na prezentacji wycinka dwu- lub trójwymiarowych danych wektorowych w dowolnej skali. Nieodzowne w zastosowaniach CAD, CAM, DTP, wizualizacji danych trójwymiarowych lub dwuwymiarowych (np. map drogowych) jest wykorzystywane także w programach graficznych oraz stanowi część graficznego interfejsu użytkownika wielu programów (np. w przeglądarkach internetowych widoczny jest tylko fragment strony). Programy wykorzystujące okienkowanie pozwalają w interakcyjny sposób określać interesujący użytkownika obszar oraz powiększenie.

Okienkowanie wymaga stosowania specjalnych algorytmów i struktur danych pozwalających efektywnie realizować następujące działania:
# Określenia widoczności – stwierdzenie, które obiekty są w całości widoczne, bądź niewidoczne w danym widoku; jest to bardzo istotne ze względu na szybkość rysowania, gdy cały obraz składa się z dużej liczby elementów (np. jest to projekt statku, samolotu, obwodu drukowanego czy układu scalonego VLSI). Obiekty w całości niewidoczne w ogóle nie są przetwarzane, zaś w całości widoczne mogą zostać wyświetlone bez obcinania. Dopiero obiekty częściowo niewidoczne wymagają obcinania.
# Obcinanie – znajdowanie części wspólnej okna (zwykle prostokąta) i rysowanego elementu obrazu (odcinka, wielokąta, okręgu, krzywej itp.). Niekiedy ten krok nie jest realizowany wprost przez oprogramowanie użytkowe, lecz zostaje wykonany automatycznie na poziomie bibliotek interfejsu graficznego systemu operacyjnego (np. podsystem graficzny MS Windows czy X Window obcina rysowane obiekty dwuwymiarowe), podobnie powszechnie stosowane biblioteki do tworzenia grafiki trójwymiarowej, jak Direct3D lub OpenGL, obcinają siatki wielokątów w przestrzeni 3D.

Dodatkowo przy okienkowaniu można brać pod uwagę stopień powiększenia obrazu i małe obiekty rysować uproszczonymi, szybkimi metodami lub nie rysować ich wcale.

Struktury danych pomocne w realizacji okienkowania:
* drzewo czwórkowe (dane 2D),
*drzewo ósemkowe (dane 3D),
*drzewo kd,
*drzewo BSP.


Elshan Moradiabadi

Elshan Moradiabadi, pers. الشن مرادی ابدی (ur. 22 maja 1985 w Teheranie) – irański szachista i trener szachowy ("FIDE Trainer" od 2012), arcymistrz od 2005 roku.


USS Tripoli (LPH-10)

USS Tripoli (LPH-10) – amerykański okręt desantowy typu "Iwo Jima" służący w United States Navy w czasie zimnej wojny.

Okręt został zamówiony 10 grudnia 1962, a jego stępkę położono 15 czerwca 1964 w Pascagoula (Missisipi) w stoczni Ingalls Shipbuilding Corporation. Jednostkę zwodowano 31 lipca 1965, matką chrzestną była pani Jane Cates, żona generała Cliftona Catesa (byłego dowódcy naczelnego marines). Lotniskowiec wszedł do służby 6 sierpnia 1966 w Philadelphia Naval Shipyard, pierwszym dowódcą został komandor Henry Suerstedt, Jr. Nazwę okręt zawdzięczał jednemu z pierwszych konfliktów w jakich wzięli udział marines.

Po trzech miesiącach doposażania w Filadelfii, okręt desantowy wyszedł w morze 6 listopada 1966 kierując się w stronę zachodniego wybrzeża USA. Przeszedł w połowie miesiąca przez Kanał Panamski i dotarł do swojego nowego portu macierzystego (San Diego) 22 listopada 1966. Ostateczne próby odbiorcze, wstępne szkolenie i sprawdziany w Long Beach trwały do momentu zaokrętowania na pokład 463 Dywizjonu Ciężkich Helikopterów Marines (Marine Heavy Helicopter Squadron (HMH) 463), części 6 Dywizjonu Obserwacyjnego Marines (Marine Observation Squadron (VMO) 6) oraz niektórych członków dowództwa Eskadry Amfibijnej (Commander, Amphibious Squadron (ComPhibRon) B) 1 maja 1967. Okręt opuścił następnie San Diego i udał się na zachodni Pacyfik.


Aleksandras Abišala

Aleksandras Abišala (ur. 28 grudnia 1955 w Incie) – litewski polityk, inżynier i przedsiębiorca, od lipca do grudnia 1992 premier Litwy.


Šarūnas Birutis

Šarūnas Birutis (ur. 20 września 1961 w Szawlach) – litewski polityk, ekonomista, przedsiębiorca, poseł do Parlamentu Europejskiego i na Sejm Republiki Litewskiej, od 2012 do 2016 minister kultury, w latach 2017–2018 tymczasowy przewodniczący Partii Pracy.


Arimantas Dumčius

Arimantas Dumčius (ur. 4 stycznia 1940 w Kownie) – litewski polityk, lekarz, kardiochirurg, wykładowca akademicki, od 2004 do 2016 poseł na Sejm.


Jan-Krzysztof Duda

Jan-Krzysztof Duda (ur. 26 kwietnia 1998 w Krakowie) – polski szachista, arcymistrz od 2013 roku.


Muza z zaścianka

Muza z zaścianka (oryg. fr. "La Muse du département") – powieść Honoriusza Balzaka z cyklu "Komedia ludzka", opublikowana w 1837 roku. Stanowi część "Scen z życia prywatnego". Inspiracją dla jej napisania była postać George Sand.


Sinfonia Varsovia

Sinfonia Varsovia – polska orkiestra symfoniczna, powstała w 1984 roku w Warszawie w wyniku powiększenia składu Polskiej Orkiestry Kameralnej.


Lucy Mancini

Lucy Mancini – postać fikcyjna z powieści "Ojciec chrzestny".

Lucy Mancini poznajemy jako kochankę Sonny’ego Corleone. Z Sonnym łączyły ją jednak wyłącznie stosunki fizyczne – nawet się nie przyjaźnili, a Santino miał żonę. Po śmierci Sonny’ego wyjeżdża do Las Vegas, gdzie poznaje lekarza Jules’a Segala, swojego przyszłego męża. Jest także łącznikiem Michaela Corleone w owym mieście. Chociaż w powieści napisane jest, iż Lucy nie miała dzieci, w filmie "Ojciec chrzestny III" pojawia się Vincent Mancini-Corleone, który jest przedstawiony jako nieślubny syn Lucy i Santina.

W filmie Lucy pojawia się na ekranie dosłownie przez kilka sekund na weselu Connie, a odgrywała ją Jeannie Linero.


The Bravery

The Bravery - amerykańska grupa muzyczna z Nowego Jorku utworzona w 2003 roku.
Ich muzyka to połączenie indie rocka oraz elektroniki.


Antonín Marek

Antonín Marek (znany także pod pseudonimem Bolemír Izborský; ur. 5 września 1785 w Turnov, zm. 15 lutego 1877 w Pradze) – czeski pisarz, poeta i tłumacz.


Aleksejs Holostovs

Aleksejs Holostovs (ros. Алексей Холостов, Aleksiej Chołostow; ur. 23 lipca 1979 w Rydze) – łotewski polityk rosyjskiego pochodzenia, w latach 2009–2011 poseł na Sejm.


Dmitrijs Rodionovs

Dmitrijs Rodionovs (ur. 7 września 1980) – łotewski polityk, w latach 2010–2013 poseł na Sejm.


Futurum

Futurum – drugi album studyjny polskiego rapera Fu. Wydawnictwo ukazało się 20 września 2002 roku nakładem wytwórni muzycznej Pomaton EMI. Płytę poprzedził wydany 27 lipca tego samego roku singel pt. "Anioł stróż". Produkcji nagrań podjęli się sam Fu oraz Majki, Korzeń, Doniu, Karton, L.A., Sqra, Piooro i DJ Decks. Z kolei wśród gości na płycie znaleźli się m.in. Pono, Koras i Sokół.

Nagrania dotarły do 14. miejsca listy OLiS.


Adam Zwierz

Adam Zwierz (ur. 6 marca 1945 w Opatowcu) – polski śpiewak operowy (bas) o charakterystycznym, bardzo niskim głosie (nawet basso profondo) i o dużej rozpiętości skali (także śpiewał arie dla bas-barytonu).


Kuskoszczur szary

Kuskoszczur szary ("Cuscomys ashaninka") – gatunek ssaków z rodzaju kuskoszczur (rodzina szynszyloszczurowate) – zamieszkujący rejon Cuzco w południowym Peru. O gatunku wiadomo niewiele, bowiem znany jest jedynie z holotypu. Kuskoszczur szary został odkryty w 1997 przez amerykańską zoolog Louise Emmons ze Smithsonian Institution, podczas badań na szlaku górskim (3350 m n.p.m.) w Vilcabamba w południowo-centralnej części Peru. Emmons dokonując odkrycia stwierdziła, że gryzoń ów stanowi zupełnie nowy rodzaj w rodzinie szynszyloszczurowate. W późniejszym okresie stwierdziła, że również gatunek kuskoszczur inkaski ("Cuscomys oblativa"), tradycyjnie lokowany w grupie gatunków wymarłych, winien zostać zaliczony do rodzaju kuskoszczur.

Określenie "ashaninka" zostało zaczerpnięte od nazwy lokalnego szczepu Indian Asháninka. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi nadano nazwę kuskoszczur szary, rezerwując nazwę kuskoszczur dla rodzaju tych gryzoni.

Kuskoszczur szary prawdopodobnie prowadzi nadrzewny tryb życia, a jego naturalnym wrogiem jest łasica długoogonowa. Futro "C. ashasinka" jest szare, z białą pręgą biegnącą wzdłuż grzbietu. Ma około 30 cm długości, ogon – ok. 20cm.


Most Angielski

Most Angielski (ros: "Английский мост", ang: "English Bridge") – most w Petersburgu stanowiący przeprawę dla pieszych przez rzekę Fontankę. Most ma długość całkowita wynoszącą 60,8 metrów, i szerokość około 4,7 metra. Zbudowano i otwarto go po raz pierwszy w 1910 roku jako 5-przęsłowy most drewniany. Obecny trój-przęsłowy most powstał w latach 1962-1963, według projektu dwóch rosyjskich architektów. Konstrukcja główna mostu wykonana jest techniką żeliwną, którą oparto na żelbetowych przyczółkach i filarach pokrytych blokami granitowymi. Nazwa mostu pochodzi od pobliskiej ulicy o tej samej nazwie.


Apache Hadoop

Apache Hadoop – otwarta platforma programistyczna napisana w języku Java przeznaczona do rozproszonego składowania i przetwarzania wielkich zbiorów danych przy pomocy klastrów komputerowych. Jest jednym z projektów rozwijanych przez fundację Apache. Wszystkie moduły Hadoop zostały zaprojektowane z założeniem, że awarie sprzętowe są rzeczą naturalną i powinny być automatycznie obsługiwane przez framework.

Apache Hadoop składa się z następujących modułów:
* Hadoop Common – biblioteki i narzędzia używane przez pozostałe moduły;
* Hadoop Distributed File System (HDFS) – rozproszony system plików;
* Hadoop YARN – platforma do zarządzania zasobami klastra;
* Hadoop MapReduce – implementacja paradygmatu MapReduce do przetwarzania dużych ilości danych.

Określenie "Hadoop" często jest używane nie tylko w odniesieniu do powyższych modułów, ale także do całego "ekosystemu" aplikacji, które mogą być używane w połączeniu z Hadoop: Apache Pig, Apache Hive, Apache HBase, Apache Phoenix, Apache Spark, Apache ZooKeeper, Cloudera Impala, Apache Flume, Apache Sqoop, Apache Oozie, Apache Storm.

Moduły MapReduce i HDFS zostały zainspirowane materiałami Google na temat ich implementacji MapReduce i ich rozproszonego systemu plików Google File System.

Jeszcze zanim osiągnął wydanie stabilne, był już wykorzystywany w poważnych zastosowaniach (Amazon, AOL, Facebook, Yahoo).

Autorami projektu są Doug Cutting oraz Mike Cafarella.


Friedrich Mallinckrodt

Friedrich Mallinckrodt (ur. 15 sierpnia 1894 w Essen; zginął w latach czterdziestych XX wieku) – as lotnictwa niemieckiego Luftstreitkräfte z 6 potwierdzonymi zwycięstwami w I wojnie światowej.

Friedrich Mallinckrodt służył w piechocie w 70 Pułk Piechoty (8 Reński), do której się zaciągnął przed wybuchem wojny. 6 lipca 1952 roku został przeniesiony do lotnictwa. Od stycznia 1916 roku służył w Kagohl 5. Od kwietnia 1916 roku został przeniesiony do KEK Sivry gdzie w okolicach Verdun 30 kwietnia zestrzelił pierwszy samolot wroga. 10 września 1916 roku został przydzielony do Jagdstaffel 6. W jednostce odniósł kolejna dwa potwierdzone i 2 prawdopodobne zwycięstwa. Następnie został przydzielony do Jastaschule w Valenciennes jako instruktor. Od stycznia 1917 roku służył w Jagdstaffel 20 gdzie w marcu 1917 roku odniósł 4 potwierdzone zwycięstwa. 30 kwietnia został ciężko ranny. Nie powrócił do czynnej służby w lotnictwie frontowym. Do końca wojny służył w komisji technicznej lotnictwa.

Latał m. in na Fokkerze D.VII.


Portret Modesta Musorgskiego

Portret Modesta Musorgskiego – obraz Ilji Riepina z 1881.

Malarstwo portretowe stanowi znaczną część artystycznego dorobku Ilji Riepina. Wśród jego modeli były zarówno osoby zupełnie przypadkowe, jak i znaczni urzędnicy carscy, rodzina i bliscy oraz dzieci. Wizerunki wykonywane przez Riepina charakteryzuje różnorodność używanych technik oraz dbałość o przedstawienie psychologii modela.

Portret kompozytora Modesta Musorgskiego namalowany został na prośbę Władimira Stasowa i został wykonany przez Riepina na cztery dni przed śmiercią muzyka w Mikołajewskim Szpitalu Wojskowym, kiedy jego stan zdrowia się poprawił. Muzyk został ukazany na biało-niebieskim tle, ubrany w domowy strój złożony z ciemnozielonego szlafroka z czerwonym obszyciem (podarowanego przez Cezara Cui) oraz ludowej, wyszywanej koszuli. Musorgski jest zwrócony twarzą do widza, lecz jego wzrok skierowany jest w prawą stronę. Jego oblicze ma obojętny wyraz, jego broda i wąsy są w wyraźnym nieładzie. Twarz bohatera (zwłaszcza charakterystycznie zaczerwieniony nos) zdradzają wpływ wieloletniej choroby alkoholowej, która przyczyniła się do jego śmierci zaledwie cztery dni po ukończeniu przez Riepina pracy nad portretem. Artysta otrzymał za obraz honorarium w wysokości 400 rubli wypłacone przez Pawła Trietjakowa (z pieniędzy zrezygnował przeznaczając je na ufundowanie granitowego pomnika, który został odsłonięty na nagrobku Musorgskiego 25 listopada 1885).

Wizerunek Musorgskiego zaliczany jest do najlepszych portretów autorstwa Riepina. Powstał podczas czterech seansów pozowania, malarz zaś zamiast sztalugi użył stołu. Według Stasowa:


Nutshell

Nutshell – ballada rockowa amerykańskiego zespołu muzycznego Alice in Chains, opublikowana w 1994 na minialbumie "Jar of Flies". Czas trwania utworu wynosi 4 minuty i 19 sekund, co sprawia, że należy on do jednej z dłuższych kompozycji wchodzących w skład płyty. „Nutshell” został zamieszczony na drugiej pozycji. Autorem warstwy lirycznej jest Layne Staley, muzykę skomponowali wspólnie Jerry Cantrell, Mike Inez i Sean Kinney.


Forever and a Day

"Forever and a Day" to piosenka eurodance stworzona przez Kelly Rowland, Andre Merritta, Samuala Wattersa i Jonasa Jeberga na międzynarodową wersję trzeciego albumu studyjnego Rowland "Here I Am" (2011). Wyprodukowany przez Davida Guettę, utwór wydany został jako drugi międzynarodowy singel promujący album dnia 4 października 2010 i jest zarazem trzecim efektem współpracy wokalistki z producentem. Poprzednie kompozycje stworzone przy udziale obu artystów to single "When Love Takes Over" oraz "Commander".

Światowa premiera "Forever and a Day" miała miejsce na antenie radia BBC Radio 1 w audycji Live Lounge dnia 18 sierpnia 2010. Piosenka w sprzedaży cyfrowej pojawiła się dnia 4 października 2010. Utwór nie zyskał sukcesu komercyjnego nie będąc notowanym na większości oficjalnych list sprzedaży oraz nie zajmując pozycji w Top 40 notowania UK Singles Chart.


Tamia

Tamia (ur. 9 maja 1975 w Windsorze w stanie Ontario) – kanadyjska piosenkarka i aktorka. Sześciokrotnie nomiowana do Nagrody Grammy w kategorii najlepsza piosenkarka R&B. Jej największym hitem jest "Stranger in My House" pochodzący z albumu "A Nu Day" (2000 rok).


Wilson Kiprop

Wilson Kiprop (ur. 14 kwietnia 1987) – kenijski lekkoatleta specjalizujący się w biegach długich.

W 2010 roku wygrał mistrzostwa Afryki w biegu na 10 000 metrów oraz zdobył dwa złote medale (indywidualnie i drużynowo) podczas rozegranych w Chinach mistrzostw świata w półmaratonie. Medalista mistrzostw Kenii. Startował na igrzyskach olimpijskich w Londynie (2012).

Rekordy życiowe: bieg na 10 000 metrów – 27:01,98 (1 czerwca 2012, Eugene); półmaraton – 59:15 (1 kwietnia 2012, Berlin).


Sąd Najwyższy Delaware

Sąd Najwyższy Delaware ("Delaware Supreme Court") - najwyższy organ władzy sądowniczej w amerykańskim stanie Delaware. Pełni rolę sądu najwyższej instancji w sprawach toczących się przed sądami stanowymi. Równocześnie jest także stanowym sądem konstytucyjnym. Dodatkowo jego przewodniczący jest uznawany na głowę całego sądownictwa stanowego i do jego zadań należy m.in. reprezentowanie sądów w parlamencie podczas prac nad ich budżetem.

W skład sądu wchodzi pięciu sędziów powoływanych przez gubernatora za zgodą Senatu. Kadencja sędziego trwa dwanaście lat, z możliwością powtórnej nominacji. Przy powoływaniu sędziów brane są pod uwagę ich sympatie polityczne - obowiązuje zasada, iż stosunek zwolenników obu głównych partii (Partii Demokratycznej i Partii Republikańskiej) musi zawsze wynosić 3:2 lub 2:3, aby zapewnić sądowi pluralizm poglądów.

Ze względu na niezwykle korzystne stanowe prawo korporacyjne, Delaware jest miejscem rejestracji znacznej części spośród największych amerykańskich firm. W efekcie do Sądu Najwyższego trafia bardzo dużo spraw dotyczących takich kwestii jak fuzje, przejęcia i inne zagadnienia związane zwykle z wielkim biznesem. Uważa się, że choć Sąd działa w jednym z najmniejszych stanów USA, z powyższych powodów jego orzecznictwo miało i ma bardzo istotny wpływ na rozwój doktryny całego amerykańskiego prawa korporacyjnego.


Port lotniczy Yagoua

Port lotniczy Yagoua (IATA: GXX, ICAO: FKKJ) – port lotniczy położony w Yagoua, w Kamerunie.


Charlie dentystą

Charlie dentystą – film komediowy z 1914 roku, wyprodukowany przez Keystone Studios. Film trwa 16 min.


Linia kolejowa Faentina

Linia kolejowa Faentina – włoska linia kolejowa, która łączy Florencję z Faenzą przez Borgo San Lorenzo. Linia ma długości 101 km i nie jest zelektryfikowana.


Valar

Valarowie (qya." Valar", "Potęgi", lp. "Vala") – postaci ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia, część najmożniejszych i najpiękniejszych spośród Ainurów, którzy w przeciwieństwie do swych braci pozostających z Eru poza obrębem Świata, wybrali zejście na Ardę. Ludzie nazywali ich czasem bogami, elfowie natomiast Potęgami Ardy. Od początku mieli określoną płeć, mimo że byli istotami duchowymi.

Po powołaniu do istnienia Ei, urzeczywistniającej wizję z Ainulindalë, pokochali Stworzenie i zstąpili do Wszechświata na początku Czasu. Ukształtowali Ziemię i zstąpili na nią, by opiekować się nią i jej mieszkańcami w imieniu Ilúvatara oraz bronić ich przed Morgothem. Zgodnie z wolą Jedynego, związali oni swoją władzę ze Światem aż do końca czasów. Mogli przybierać kształty na podobieństwo Dzieci Ilúvatara, lecz ich ciała były wtedy wielkich rozmiarów.


Republikansko pyrwenstwo w piłce nożnej (1945) było 21. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brały udział 24 zespoły. Mistrzem Bułgarii został zespół Lokomotiw Sofia.


Republikanska futbołna diwizija (1948/1949) było 25. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 10 zespołów. Tytułu nie obroniła drużyna CDNW Sofia. Nowym mistrzem Bułgarii został zespół Lewski Sofia.


Granica erytrejsko-etiopska

Granica erytrejsko-etiopska – granica międzypaństwowa dzieląca terytoria Erytrei i Etiopii o długości 912 kilometrów.

Początek granicy na zachodzie – styk granic Sudanu, Etiopii i Erytrei (na zachód od Om Hager) nad rzeką Tekkezje. Następnie granica biegnie korytem tej rzeki w kierunku wschodnim do miejscowości Sitona, potem prostym odcinkiem dochodzi do rzeki Mereb, korytem tej rzeki na wschód. Po przekroczeniu Kotliny Danakilskiej (na północ od Asale) przybiera kierunek południowo-wschodni i biegnie Górami Danakilskimi do styku granic Etiopii, Dżibuti i Erytrei (góra Musa Ali Terara – 2028 m n.p.m.).

Granica powstała w 1993 roku po proklamowaniu niepodległości przez Erytreę.

25-kilometrowy odcinek granicy w okolicy Badime jest kwestionowany przez oba państwa.

Granica ma dawniejsze pochodzenie. 26 października 1896 roku podpisano w Addis Abebie włosko-etiopski traktat pokojowy, w którym m.in. ustanowiono granicę między Erytreą – posiadłością włoską a Etiopią na linii rzek Mereb-Belesa-Muna. Traktat ten potwierdzał istnienie włoskiej kolonii w Erytrei. Ostatecznie granica między Etiopią i Włoską Erytreą została ustalona 16 maja 1908 roku. Formalnie istniała do 1962 roku, kiedy to Erytrea została wcielona do Etiopii.


A Republikanska futbołna grupa (1953)

A Republikanska futbołna grupa (1953) było 29. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 16 zespołów. Tytułu nie obroniła drużyna CDNA Sofia. Nowym mistrzem Bułgarii został zespół Dinamo Sofia.


A Republikanska futbołna grupa (1959/1960) było 36. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 12 zespołów. Tytuł zdobyła drużyna CDNA Sofia.


A Republikanska futbołna grupa (1958)

A Republikanska futbołna grupa (1958) było 34. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 12 zespołów. Tytuł obroniła drużyna CDNA Sofia.


A Republikanska futbołna grupa (1961/1962) było 38. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 14 zespołów. Tytuł obroniła drużyna CDNA Sofia.


A Republikanska futbołna grupa (1964/1965) było 41. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 16 zespołów. Tytułu nie obroniła drużyna Łokomotiw Sofia. Nowym mistrzem Bułgarii został zespół Lewski Sofia.


A Republikanska futbołna grupa (1966/1967) było 43. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 16 zespołów. Tytułu nie obroniła drużyna CSKA Czerweno Zname Sofia. Nowym mistrzem Bułgarii został zespół Botew Płowdiw.


Dieter Grimm

Dieter Grimm (ur. 11 maja 1937 w Kassel) – niemiecki prawnik, w latach 1987–1999 sędzia Federalnego Trybunału Konstytucyjnego w Karlsruhe.


Thalassia

Thalassia Banks & Sol. ex König – rodzaj wieloletnich traw morskich, należący do rodziny żabiściekowatych ("Hydrocharitaceae"), obejmujący 2 gatunki występujące w morzach i oceanach strefy klimatu równikowego i zwrotnikowego. "Thalassia hemprichii" występuje w Starym Świecie, od wschodnich wybrzeży Afryki i Morza Czerwonego przez wybrzeża Oceanu Indyjskiego do zachodniego Pacyfiku. "Thalassia testudinum" Banks & Sol. ex K.D.Koenig zasiedla wody Nowego Świata, od południowo-wschodnich, atlantyckich wybrzeży Stanów Zjednoczonych do wybrzeży Morza Karaibskiego wschodniego Meksyku, Wenezueli i północnej Kolumbii.

Nazwa naukowa rodzaju pochodzi od greckiego słowa ("thalassia") – morski.


A Republikanska futbołna grupa (1974/1975) była 51. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 16 zespołów. Tytułu nie obroniła drużyna Lewski-Spartak Sofia. Nowym mistrzem Bułgarii został zespół CSKA Septemwrijsko Zname Sofia.


A Republikanska futbołna grupa (1976/1977) była 53. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 16 zespołów. Tytułu nie obroniła drużyna CSKA Septemwrijsko Zname Sofia. Nowym mistrzem Bułgarii został zespół Lewski-Spartak Sofia.


A Republikanska futbołna grupa (1979/1980) była 56. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 16 zespołów. Tytułu nie obroniła drużyna Lewski-Spartak Sofia. Nowym mistrzem Bułgarii został zespół CSKA Septemwrijsko Zname Sofia.


WH Smith

WH Smith plc – brytyjskie przedsiębiorstwo zajmujące się sprzedażą detaliczną książek, czasopism oraz artykułów piśmienniczych. Siedziba przedsiębiorstwa znajduje się w Swindon, w hrabstwie Wiltshire, w Anglii. WH Smith jest notowany na giełdzie London Stock Exchange i znajduje się na indeksie FTSE 250.

Początki przedsiębiorstwa sięgają 1792 roku, gdy Henry Walton Smith otworzył w Londynie niewielki sklep z prasą. Od 1828 roku przedsiębiorstwo nosi nazwę WH Smith, pochodzącą od inicjałów imion i nazwiska jednego z synów założyciela – Williama Henry'ego Smitha.

W sierpniu 2010 roku WH Smith posiadał 573 księgarni znajdujących się na głównych ulicach miast oraz 516 punktów sprzedaży zlokalizowanych na dworcach kolejowych, lotniskach, szpitalach i w miejscach obsługi podróżnych przy autostradach, głównie w Wielkiej Brytanii.


Wuppertaler Schwebebahn

Wuppertaler Schwebebahn – zainstalowana i działająca w Wuppertalu najdłuższa na świecie linia kolei podwieszanej. Łączy dzielnice "Oberbarmen/Barmen" i "Vohwinkel" przez "Elberfeld"; stanowi element publicznego transportu miejskiego. Technicznie jest to kolej jednoszynowa, dwutorowa (szyny kolejki oddalone są od siebie o 4 m), z wagonikiem podwieszonym pod szyną. Dopuszczalne kołysanie wagonika w czasie jazdy wynosi 15 stopni. Całkowita długość trasy wynosi 13,3 kilometra (z czego 10 km nad rzeką na wysokości 12 m od lustra wody; na pozostałych odcinkach szyna powieszona jest 8 m nad powierzchnią gruntu). Zaprojektowana została przez Eugena Langena, konstruktora Schwebebahn Dresden w Dreźnie. Pierwszy odcinek (Kluse – ZOO) otwarto 1 marca 1901, 24 maja tego roku odcinek zachodni do Vohwinkel, a 27 czerwca 1901 wraz z oddaniem do użytku odcinka wschodniego (do Oberbarmen) budowa linii została ukończona. W okresie budowy niemiecki cesarz Wilhelm II odbył próbną jazdę już dnia 24 października 1900.

Hala wagonowa znajduje się w Vohwinkel. Tabor stanowi 27 wagonów z początku lat 70. XX wieku na 200 pasażerów każdy oraz wagon cesarski z 1900 ("Kaiserwagen"), którym podróżował Wilhelm II. Wagony napędzane są 4 silnikami o mocy 45 kW każdy, które zapewniają możliwość jazdy z maksymalną prędkością 60 km/h.

21 lipca 1950 doszło do niezwykłego wypadku. Dyrekcja cyrku Althoff wysłała w celach reklamowych młodego słonia „Tuffi” w podróż między przystankami „Rathausbrücke” i „Adlerbrücke”. Zdenerwowany słoń wybił ściankę wagonu i znalazł się lekko ranny w rzece Wupper. Wydarzenie upamiętnia wizerunek młodego słonia na ścianie domu w pobliżu rzeki.

Jedyny wypadek ze skutkiem śmiertelnym wydarzył się 12 kwietnia 1999 o godzinie 5:45. Pociąg najechał z prędkością 50 km/godz na pozostawiony na szynie przez remontujących robotników metalowy element (tzw. pazur). Jeden wagon wyskoczył z szyn i spadł z wysokości 8 m do rzeki Wupper. Zginęło 5 pasażerów, 47 zostało ciężko rannych. Wypadnięcie z szyn - tym razem bez ofiar - miało również miejsce w 1917 roku.

Kolej przewozi dziennie około 65-75 tys.pasażerów, 23 mln rocznie (2003), od roku 1903 ponad 2 mld.

Po zerwaniu szyny prowadzącej prąd 28 listopada 2018 roku, kolejka nie kursowała do 1 sierpnia 2019. Szyna spadła z konstrukcji nośnej kolejki na ziemię zrywając się na odcinku ok. 350 m, przygniatając samochód. Wciąż trwają prace nad wdrożeniem technologii, która uniemożliwi powtórzenie się tego typu incydentu w przyszłości.


Francuska Sekcja Międzynarodówki Robotniczej (, SFIO) – francuska socjalistyczna lewicowa partia polityczna działająca w latach 1905–1969; w 1969 w jej miejsce powstała Partia Socjalistyczna (PS).

Francuska Sekcja Międzynarodówki Robotniczej została utworzona w 25 kwietnia 1905 w Paryżu, z połączenia Francuskiej Partii Socjalistycznej (PSF) i Socjalistycznej Partii Francji (PSdF).

SFIO została mocno osłabiona po Kongresie w Tours w 1920, po którym odłam większościowy i najbardziej lewicowy partii utworzył niezależną skrajnie lewicową partię SFIC (Francuska Sekcja Międzynarodówki Komunistycznej).

W 1938 z partii wydalono część radykalnych działaczy, którzy stworzyli nowe ugrupowanie - PSPO (Partia Socjalistyczna Robotników i Chłopów). Większość z nich wróciła do SFIO po wyzwoleniu kraju.


Piatyj kanał

Piatyj kanał (ros. Пятый канал, tłum. Program piąty), właśc. "OAO Tieleradiokompanija Piatyj kanał" (ros. ОАО Телерадиокомпания Пятый канал) – rosyjska stacja telewizyjna z siedzibą w Petersburgu. Powstała 7 lipca 1938 (w obecnej formule – w 1997).


Viktor Schütze

Viktor Schütze (ur. 16 lutego 1906 w Kilonii, zm. 23 września 1950 we Frankfurcie) – oficer Kriegsmarine, dowódca okrętów podwodnych w II wojnie światowej. Piąty na liście najskuteczniejszych dowódców U-Bootów. Zatopił 35 jednostek o łącznym tonażu 180.073 BRT i uszkodził 2 (14.213 BRT).


Jurgis Razma

Jurgis Razma (ur. 14 marca 1958 w miejscowości Žvirblaičiai w rejonie płungiańskim) – litewski polityk i inżynier, poseł na Sejm.


Thomas Spring Rice

Thomas Spring Rice, 1. baron Monteagle of Brandon (ur. 8 lutego 1790, zm. 7 lutego 1866) – brytyjski polityk, członek stronnictwa wigów, minister w rządach lorda Greya i lorda Melbourne’a.

Był synem Stephena Edwarda Rice’a i Catherine Spring. Wykształcenie odebrał w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. Studiował prawo, ale nie rozpoczął praktyki adwokackiej. W 1820 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Limerick City. Od 1832 r. reprezentował okręg wyborczy Cambridge.

W 1827 r. został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i pozostał na tym stanowisku do 1828 r. W latach 1830–1834 był lordem skarbu. Od czerwca do listopada 1834 r. był ministrem wojny i kolonii. Po powrocie wigów do władzy w 1835 r. został kanclerzem skarbu. W 1835 i 1838 r. startował w wyborach na speakera Izby Gmin, ale za każdym razem bez powodzenia. W 1839 r. otrzymał tytuł 1. barona Monteagle of Brandon i zasiadł w Izbie Lordów. Jako par nie mógł już sprawować funkcji kanclerza skarbu i zrezygnował z tego stanowiska.

Lord Monteagle był w latach 1835–1865 kontrolerem Szachownicy. Często toczył spory z ministrami dotyczące zakresu kontroli rządu nad skarbem. Zmarł w 1866 r.

Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Theodosia Perry, córka 1. hrabiego Limerick. Thomas miał z nią pięciu synów i trzy córki. Po śmierci żony w 1839 r. poślubił dwa lata później Marianne Marshall, córkę Johna Marshalla. Najstarszy syn lorda Monteagle, Stephen Edmund Spring Rice, zmarł jeszcze za życia ojca w 1865 r., więc tytuł barona odziedziczył jego wnuk, Thomas. Drugi syn 1. barona, Thomas William, był ojcem Cecila Spring Rice’a, ambasadora w Stanach Zjednoczonych.


Jonas Jurkus

Jonas Jurkus (ur. 24 lutego 1954 w Staiginė koło Taurogów) – litewski samorządowiec, burmistrz Możejek (1990–1995) i poseł na Sejm Republiki Litewskiej (2000–2004).


Konstantas Ramelis

Konstantas Ramelis (ur. 12 marca 1938 w Zarzeczu w rejonie święciańskim) – litewski prawnik, pedagog i polityk, poseł na Sejm Republiki Litewskiej.


Henrique da Rocha Lima

Henrique da Rocha Lima (ur. 24 listopada 1879, zm. 26 kwietnia 1956) – brazylijski lekarz i patolog.

Pracując w Niemczech odkrył bakterię "Rickettsia prowazekii", patogen wywołujący tyfus plamisty. Nazwał go na cześć zmarłego na tyfus przyjaciela, Stanislausa von Prowazka.

Henrique da Rocha Lima otrzymał dyplom lekarza w Szkole Medycznej w Rio de Janeiro w 1905. Był jednym z założycieli Instytutu Oswaldo Cruza, gdzie pracował z innymi brazylijskimi naukowcami, między innymi Oswaldem Cruzem, Adolfem Lutzem, Carlosem Chagasem. Rocha Lima otrzymał katedrę anatomii patologicznej na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium, a następnie w Instytucie Chorób Tropikalnych w Hamburgu. Był prezesem Brazylijskiego Towarzystwa Rozwoju Nauki. Na jego cześć nazwano w 2007 roku Gram-ujemne bakterie "Bartonella rochalimae".


Elektrownia Adamów

Elektrownia Adamów – nieczynna, zawodowa, konwencjonalna elektrownia cieplna o mocy osiąganej 600 MW, opalana węglem brunatnym wydobywanym przez Kopalnię Węgla Brunatnego Adamów. Elektrownia Adamów jest jedną z czterech elektrowni wchodzących w skład Zespołu Elektrowni Pątnów-Adamów-Konin.

Oprócz produkcji energii elektrycznej Elektrownia Adamów dostarczała również energię cieplną dla części miasta Turek i do zakładów w pobliżu elektrowni. Ponadto dostarczała parę technologiczną do Zakładów Przemysłu Jedwabniczego „Miranda” w Turku. Ostatni działający blok numer 2 wyłączono 1 stycznia 2018 o godzinie 2.49, a produkcja ciepła i prądu została zakończona.

znajduje się w jednostce administracyjnej


(10459) Vladichaika

(10459) Vladichaika – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 256 dni w średniej odległości 2,39 j.a. Została odkryta 27 września 1978 roku Krymskim Obserwatorium Astrofizycznym w Naucznym na Krymie przez Ludmiłę Czernych. Nazwa planetoidy pochodzi od Władimira Dmitriewicza Czajki (ur. 1948), ukraińskiego architekta morskiego i doktora nauk technicznych. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (10459) 1978 SJ5.


Myrkgrav

Myrkgrav – norweski zespół założony w 2003 roku w Ringerike. Pomysłodawcą i jedynym członkiem zespołu jest Lars Jensen, wykonuje on muzykę na pograniczu black metalu, folk metalu i viking metalu.

Pierwsze demo Myrkgrav zatytułowane "Fra Fjellheimen Kaller..." ukazało się w 2004 roku i zawierało 6 utworów, z tekstami napisanymi w lokalnym dialekcie języka norweskiego.

Debiutancki album o tytule "Trollskau, Skrømt og Kølabrenning" został wydany 27 października 2006 roku, nakładem wytwórni Det Germanske Folket. Tematyka utworów dotyczy lokalnej historii, legend i folkloru okolic Ringerike, Lommedalen i Hole z okresu od XVII do XIX wieku.


Them Never Know Natty Dread Have Him Credential – czwarty album studyjny Don Carlosa, jamajskiego wykonawcy muzyki roots reggae.

Płyta została wydana w roku 1982 przez niewielką wytwórnię Josepha "Jo Jo" Hoo Kima Hit Bound Records. Nagrania zarejestrowane zostały w należącym do niego studiu Channel One w Kingston. Ich współprodukcją zajął się również Winston "Niney The Observer" Holness. Don Carlosowi akompaniowali muzycy sesyjni z zespołu The Roots Radics Band. W roku 1995 nakładem Channel One Records ukazała się reedycja albumu na płycie CD.


Johannes Virolainen

Johannes Virolainen (ur. 31 stycznia 1914 w Viipuri, zm. 11 grudnia 2000 w Lohji) – fiński polityk, trzykrotnie minister spraw zagranicznych, w latach 1964–1966 premier Finlandii, dwukrotnie przewodniczący Eduskunty, wieloletni deputowany.


USS Bunker Hill (CV-17)

USS Bunker Hill (CV-17) – lotniskowiec pierwszej grupy typu "Essex" zbudowany w stoczni Fore River Shipyard w czasie II wojny światowej. Zwodowany w pierwszą rocznicę japońskiego ataku na Pearl Harbor, wszedł do służby w United States Navy 24 maja 1943. Po ukończeniu treningu i wykonaniu kilku drobnych misji na Atlantyku wysłany na Pacyfik, brał udział w atakach na Rabaul i walkach o Wyspy Gilberta. Działania lotniskowca wspierały desant na Saipan, bitwę na Morzu Filipińskim (w której odniósł niewielkie uszkodzenia) i bitwę o Iwo Jimę.

11 maja 1945, w ramach bitwę o wyspę Okinawa USS "Bunker Hill" (CV-17) został uszkodzony w wyniku ataku dwóch kamikaze i został odesłany do Stanów Zjednoczonych celem naprawy i modernizacji. Wrócił do służby i wziął udział w operacji „Magic Carpet”.

Skreślony ze stanu floty w 1966, następnie używany do testów elektroniki, w 1973 zezłomowany.


Port lotniczy Viedma

Port lotniczy Viedma (IATA: VDM, ICAO: SAVV) – port lotniczy położony 7 km od Viedma, w prowincji Río Negro, w Argentynie.


Przełęcz pod Orłem

Przełęcz pod Orłem (słow. "sedlo pod Orlom", 1060 m) – przełęcz w Grupie Wielkiej Raczy w Beskidzie Żywieckim (na Słowacji są to Kysucké Beskydy), między szczytami Małej Raczy (1153 m) i Orło (Orzeł, 1119 m). Grzbietem, na którym znajduje się przełęcz przebiega granica polsko-słowacka oraz Wielki Europejski Dział Wodny. W północno-wschodnim kierunku (na polską stronę) spływa spod przełęczy źródłowy ciek potoku Racza, w południowo-zachodnim (na słowacką stronę) Klubinský potok.

Przełęcz jest jednym ze stanowisk badawczych dzwonka piłkowanego. Dawniej zarówno na polskich, jak i słowackich stokach przełęczy znajdowała się polana, obecnie już zarastająca lasem.


We Can Do It!

We Can Do It! (w wolnym tłum. "Damy radę") – amerykański plakat propagandowy stworzony w 1942 roku przez J. Howarda Millera.

Plakat został stworzony w okresie II wojny światowej, ale nie był związany z oficjalną propagandą wojenną Stanów Zjednoczonych, lecz powstał na zamówienie firmy Westinghouse Electric w ramach wewnętrznej kampanii mającej na celu podniesienie morale pracowników. Inspiracją do powstania plakatu była prawdopodobnie czarno-biała fotografia United Press International (wówczas jeszcze United Press Associations) przedstawiająca Geraldine Hoff (po zmianie nazwiska: Geraldine Doyle), pracownicę fabryki w Inkster koło Detroit w stanie Michigan.

W okresie wojny plakat był słabo zauważany, ale ogromną karierę zaczął robić po ponownym odkryciu go w latach 80. XX wieku. Obraz służył do promowania feminizmu, był wykorzystany jako okładka magazynu „Smithsonian” (1994), został wydrukowany na znaczku pocztowym z dopiskiem "Kobiety uczestniczą w wojennym wysiłku" (1999), został eksponatem w National Museum of American History, a w 2008 roku został wykorzystany jako element kampanii politycznej Sarah Palin i Hillary Clinton. W styczniu 2011 amerykański magazyn „Utne Reader” umieścił na okładce parodię „We Can Do It!” z Marge Simpson – fikcyjną postacią z animowanego serialu o rodzinie "Simpsonów".

Postać z plakatu bywa błędnie utożsamiana z „Rosie the Riveter” (Rózia Nitowaczka), postacią z piosenki Redda Evansa i Johna Jacoba Loeba, która symbolizowała kobiety pracujące w amerykańskich fabrykach w czasie II wojny światowej. Rozpowszechnianiu tej dezinformacji w lutym 2012 wydatnie pomogła amerykańska agencja propagandy publicznej Ad Council, przy okazji fałszywie przypisując stworzenie tego plakatu sobie. Uczciła ona w ten sposób 70. jubileusz swojego istnienia. Po zakończonej kampanii informacja ta została po cichu usunięta z ich strony.


Pole pszenicy w deszczu

Pole pszenicy w deszczu (hol. "Ommuurd veld in de regen", ang. "Wheat Field in Rain") to tytuł obrazu olejnego (nr kat.: F 650, JH 1839) namalowanego przez Vincenta van Gogha na początku listopada 1889 podczas jego pobytu w miejscowości Saint-Rémy. Obraz znajduje się w zbiorach Philadelphia Museum of Art w Filadelfii.


Katowice Kostuchna

Katowice Kostuchna – Stacja kolejowa w Katowicach Kostuchnie, w województwie śląskim, w Polsce.

Katowice Kostuchna to stacja pośrednia położna na linii kolejowej nr 142 łączącej Katowice Ligotę z Tychami. Stacja została całkowicie zmodernizowana. Wymienione zostały tory, słupy i sieć trakcyjna oraz zabudowano na stacji komputerowo-przekaźnikowy system sterowania ruchem kolejowym typu UPK-PAT-CZAT3000plus. Obecnie przez stacje prowadzony jest tylko ruch pociągów towarowych.


Bogdan Banaszewski

Bogdan Banaszewski ps. „Jeziorański”, „Jeż”, „Bodek” (ur. 24 marca 1909 w Lidzie, zm. 27 lipca 1977) – podporucznik Narodowych Sił Zbrojnych.

Przed wojną ukończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Był oficerem Polskiej Marynarki Handlowej. W czasie II wojny światowej służył w NSZ w stopniu podporucznika. Dowodził 2 kompanią w batalionie Osłony Kwatery Głównej NSZ. Został aresztowany i uwięziony w więzieniu na Pawiaku, a 30 lipca 1944 przetransportowany do obozu koncentracyjnego w Gross-Rosen.

Po wojnie był kurierem NSZ. Jesienią 1945 aresztowany i skazany (w 1946) na karę śmierci (Wronki), po 10 latach więzienia, po amnestii w 1956, wyszedł na wolność. Mieszkał i zmarł w Warszawie 27 lipca 1977.

Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 3-1-11/12).


Teodora Guérin

Teodora Guérin, właśc. "Anne-Thérèse Guérin" (ur. 2 października 1798 w Étables-sur-Mer w Bretanii, zm. 14 maja 1856 w Saint Mary-of-the-Woods w stanie Indiana, USA) – francuska zakonnica, założycielka "Zgromadzenia Sióstr Opatrzności", święta Kościoła katolickiego.

Jej rodzicami byli Laurent Guerin i Isabelle Lefevre. Do wieku dorosłego dożyła tylko jej siostra, pozostała dwójka jej rodzeństwa zmarła we wczesnym dzieciństwie. Gdy miała 15 lat, jej ojciec został zamordowany przez bandytów, odtąd opiekowała się wówczas matką i siostrą. Wstąpiła do zgromadzenia, tam złożyła śluby zakonne a 5 września 1831 roku śluby wieczyste. Była słabego zdrowia, wyleczyła się z choroby, która uszkodziła jej układ pokarmowy.

Założyła zgromadzenie Sióstr Opatrzności we francuskiej kolonii Saint Mary-of-the-Woods (Terre Haute) w stanie Indiana w USA.

Zmarła w opinii świętości.

Została beatyfikowana przez papieża Jana Pawła II 25 października 1998 roku, a kanonizowana przez papieża Benedykta XVI 15 października 2006 roku.


Gaves réunis

Gaves réunis – rzeka w południowo-zachodniej Francji o długości 10 km i powierzchni dorzecza 5200 km². Rzeka powstaje w miejscowości Peyrehorade w departamencie Landy, jako połączenie wód rzek Gave de Pau i Gave d’Oloron. 10 km dalej wpada do rzeki Adour w miejscu zwanym Bec du Gave, niopodal miejscowości Horgave w gminie Sainte-Marie-de-Gosse.


Port lotniczy Bossembélé

Port lotniczy Bossembélé – krajowy port lotniczy zlokalizowany w Bossembélé, w Republice Środkowoafrykańskiej.


Port lotniczy Oum Hadjer

Port lotniczy Oum Hadjer – port lotniczy położony w Oum Hadjer, w Czadzie.


Philip Gidley King

Philip Gidley King (ur. 23 kwietnia 1758 r. w Launceston w Kornwalii, zm. 3 września 1808 r.) – oficer marynarki brytyjskiej, urzędnik brytyjskiej administracji kolonialnej w Australii, trzeci z kolej gubernator stanu Nowa Południowa Walia w latach 1800 – 1806.


Gregory La Cava

Gregory La Cava (ur. 10 marca 1892 w Towanda w stanie Pensylwania, zm. 1 marca 1952 w Malibu w stanie Kalifornia) – amerykański reżyser i producent filmowy. Dwukrotnie nominowany do Oscara za reżyserię filmów: "Mój pan mąż" (1936) oraz "Obcym wstęp wzbroniony" (1937).

Karierę w przemyśle filmowym zaczynał w roku 1913. Przez lata realizował filmy animowane. Filmy fabularne zaczął tworzyć na początku lat 20. Jednak największy sukces osiągnął w latach 30., gdy nastała era filmu dźwiękowego.

Zmarł nagle na zawał serca na krótko przed ukończeniem 60 lat.


Youyi Xi Lu

Youyi Xi Lu () – stacja metra w Szanghaju, na linii 1. Zlokalizowana jest pomiędzy stacjami Fujin Lu i Bao’an Gonglu. Została otwarta 29 grudnia 2007.


Bao’an Gonglu

Bao’an Gonglu () – stacja metra w Szanghaju, na linii 1. Zlokalizowana jest pomiędzy stacjami Youyi Xi Lu i Gongfu Xincun. Została otwarta 29 grudnia 2007.


Władimir Benski

Władimir Benski "Владимир Степанович Бенский" (ur. 31 maja 1895 w Kulikowce w rejonie penzeńskim, zm. 1968) – generał major Armii Radzieckiej, generał dywizji Wojska Polskiego.

Skończył szkołę średnią i zaliczył rok studiów. W październiku 1918 wstąpił do Armii Czerwonej. Walczył na froncie wschodnim m.in. jako dowódca kompanii w pułku piechoty. W lutym 1919 został ranny. Po wyleczeniu w marcu został dowódcą kompanii samodzielnego batalionu robotniczego. Od kwietnia 1920 dowódca samodzielnej kompanii karnej, a od listopada 1920 - samodzielnej kompanii wartowniczej. Od lipca 1921 adiutant dowódcy pułku, a od maja 1922 adiutant komendanta garnizonu. Od sierpnia 1922 szef sztabu pułku piechoty w Penzie, a od listopada 1924 dowódca batalionu w tym pułku. W marcu 1939 został szefem sztabu 63 Korpusu Piechoty. 1 października 1940 roku został mianowany generałem majorem. W czasie II wojny światowej był między innymi szefem sztabu 40 Armii (luty - kwiecień 1943) i 69 Armii.

W okresie od 15 lipca 1949 roku do 6 listopada 1956 roku pełnił służbę w Wojsku Polskim na stanowisku szefa Oddziału VI Sztabu Generalnego, a od 1951 roku zastępcy szefa Sztabu Generalnego do spraw organizacyjno-mobilizacyjnych. 12 sierpnia 1955 roku został mianowany generałem porucznikiem. W listopadzie 1956 roku powrócił do ZSRR.

Ordery i odznaczenia
* Order Sztandaru Pracy I klasy (1956)
* Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1954)
* Order Krzyża Grunwaldu III klasy (1946)
* Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1954)
* Order Wojny Ojczyźnianej I stopnia
* Order Czerwonego Sztandaru
* Order Czerwonej Gwiazdy
*Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941-1945"
*Medal za Zwycięstwo nad Japonią
* Medal 30-lecia Armii Radzieckiej i Floty


Willa Jacobsena

Willa Jacobsena − zabytkowy budynek administracyjny, zlokalizowany w katowickiej jednostce pomocniczej Szopienice-Burowiec, przy ul. ks. bpa Herberta Bednorza 60.

Obiekt wzniesiono na początku XX wieku w stylu historyzmu i modernizmu. Budynek obiekt jest murowany z cegły i posiada szachulcową dekorację. Jego właścicielem był Eryk Jacobsen, od którego nazwiska wziął nazwę. Budynek wpisano do rejestru zabytków 17 czerwca 1982 roku (nr rej.: A/1291/82) – granice ochrony obejmują obiekt w ramach ogrodzenia.

Podczas III powstania śląskiego w budynku przebywał Wojciech Korfanty, skąd redagował czasopismo "Powstaniec".

Obecnie w budynku mieści się Komunalny Zakład Gospodarki Mieszkaniowej − Oddział Eksploatacji Budynków Nr 2 w Katowicach.


Eugeniusz Wciślicki

Eugeniusz Wciślicki (ur. 22 października 1915, zm. 24 grudnia 1966) – oficer Polskiej Marynarki Wojennej i Royal Navy, podczas II wojny światowej między innymi dowódca ścigacza ORP S-2, odznaczony Orderem Virtuti Militari.


Tylko tak mogło być

Tylko tak mogło być – pierwszy singiel zapowiadający wydanie (2011) albumu Anny Marii Jopek pt. "Sobremesa". Premiera radiowa odbyła się 25 czerwca 2011 podczas audycji "Markomania" Marka Niedźwieckiego w radiowej Trójce. Piosenkę napisali: Beto Betuk i Marcin Kydryński. Obok Anny Marii Jopek wokalnie udzielił się artysta z Wysp Zielonego Przylądka – Tito Paris, który zaśpiewał w języku krioulo w odmianie caboverdiano. Muzycznie udzielił się zespół angolskiego muzyka Yamiego (Fernando Araújo). Gościnnie na klarnecie wystąpił Henryk Miśkiewicz.


Reggae Gold 2000

Reggae Gold 2000 – ósmy album z serii składanek "Reggae Gold", wydawanej przez nowojorską wytwórnię VP Records.

Płyta ukazała się 23 maja 2000 roku, wraz z bonusowym CD zawierającym remixy wszystkich utworów, autorstwa jamajskiego soundsystemu Adonai. Produkcją całości zajęli się Chris Chin oraz Joel Chin.

10 czerwca 2000 roku album osiągnął 1. miejsce w cotygodniowym zestawieniu najlepszych albumów reggae magazynu Billboard i utrzymywał się na szczycie jeszcze przez 7 kolejnych tygodni (ogółem był notowany na liście przez 52 tygodnie).


Reggae Gold 2001

Reggae Gold 2001 – dziewiąty album z serii składanek "Reggae Gold", wydawanej przez nowojorską wytwórnię VP Records.

Płyta ukazała się 22 maja 2001 roku, wraz z bonusowym CD zawierającym remixy wszystkich utworów, autorstwa jamajskiego soundsystemu Stone Love. Produkcją całości zajęli się Chris Chin oraz Joel Chin.

9 czerwca 2001 roku album osiągnął 2. miejsce w cotygodniowym zestawieniu najlepszych albumów reggae magazynu Billboard (ogółem był notowany na liście przez 53 tygodnie).


Fíjate Bien

"Fíjate Bien" (ang. "Good Look") – debiutancka płyta kolumbijskiego muzyka Juanesa, wydana 17 października 2000 roku. Album wyprodukowany został przez Gustavo Santaolalla, który znany jest z tworzenia rockowych kompozycji. Kompozytorem utworów z albumu jest sam Juanes. Płyta zdobyła sześć Latin Grammy Awards w 2001 w kategorii Album Roku, Nagranie Roku, Piosenka Roku, Najlepszy teledysk (do piosenki tytułowej), Najlepszy Album Rockowy Wokalisty Solo i Najlepszy Nowy Artysta.

Album zdobył status platyny przyznanej mu przez RIAA w dniu 23 czerwca 2003 za sprzedaż 200.000 egzemplarzy.


Reggae Gold 2003

Reggae Gold 2003 – jedenasty album z serii składanek "Reggae Gold", wydawanej przez nowojorską wytwórnię VP Records.

Płyta ukazała się 17 czerwca 2003 roku, wraz z bonusowym CD zawierającym remixy wszystkich utworów, autorstwa jamajskiego soundsystemu Black Chiney. Produkcją całości zajęli się Chris Chin oraz Joel Chin.

5 lipca 2003 roku album osiągnął 2. miejsce w cotygodniowym zestawieniu najlepszych albumów reggae magazynu Billboard (ogółem był notowany na liście przez 57 tygodni).


Reggae Gold 2004

Reggae Gold 2004 – dwunasty album z serii składanek "Reggae Gold", wydawanej przez nowojorską wytwórnię VP Records.

Płyta ukazała się 15 czerwca 2004 roku, wraz z bonusowym CD zawierającym remixy wszystkich utworów, autorstwa jamajskiego soundsystemu Black Kat. Produkcją całości zajęli się Chris Chin oraz Joel Chin.

3 lipca 2004 roku album osiągnął 1. miejsce w cotygodniowym zestawieniu najlepszych albumów reggae magazynu Billboard (ogółem był notowany na liście przez 31 tygodni).


Ludwik Henryk Prentki

Ludwik Henryk Prentki pseud. "Adamski", "Adam", "Bolesław", "Jan Ludwik Braun", "Damowski" (ur. 20 kwietnia 1888 w Łodzi, zm. 3 listopada 1937 w miejscu egzekucji Kommunarka) – działacz komunistyczny, sekretarz Gieorgija Cziczerina, pełnomocnik KC KPP na Górny Śląsk i Zagłębie Dąbrowskie.

Syn żydowskiego kupca Moryca. Od 1903 członek Związku Młodzieży Socjalistycznej (ZMS), a od 1904 SDKPiL. W 1905 krótko studiował w Szwajcarii, jednak na wieść o powstaniu łódzkim w czerwcu 1905 udał się do Berlina, gdzie nawiązał kontakt z przywódcami SDKPiL – Różą Luksemburg i Leonem Jogichesem, którzy skierowali go do Łodzi. Działał tam w dzielnicowym zarządzie SDKPiL. Członek Łódzkiej Drużyny Bojowej SDKPiL. Od końca 1906 studiował na politechnice najpierw w Zurychu, potem w Liège. Jako sekretarz sekcji SDKPiL w Liège wstąpił też do Belgijskiej Partii Robotniczej, w której w 1912 był delegatem na zjazd. W grudniu 1912 brał udział w zjeździe Stowarzyszenia Polskiej Młodzieży Postępowej "Spójnia" w Paryżu. 1914-1916 internowany w Niemczech, w 1916 wrócił do kraju. Członek Komitetu Łódzkiego (KŁ) SDKPiL i organizator związków zawodowych. W listopadzie 1918 współorganizował Łódzką Radę Delegatów Robotniczych, której został członkiem.

16 grudnia 1918 brał udział w I Założycielskim Zjeździe Komunistycznej Partii Robotniczej Polski. W maju 1920 aresztowany, więziony w Cytadeli Warszawskiej, następnie w forcie Mydlniki pod Krakowem i na Pawiaku w Warszawie. Skazany w lipcu 1921 na kilka lat ciężkich robót, w wyniku wymiany więźniów politycznych z Rosją Sowiecką wyjechał we wrześniu 1921 do Moskwy. Był tam osobistym sekretarzem komisarza ludowego spraw zagranicznych Rosyjskiej SFRR Georgija Cziczerina, później sekretarzem Kolegium Komisariatu. Członek Biura Polskiego KC Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików) (RKP(b)). W styczniu 1924 powrócił nielegalnie do Polski, a w lutym, wspólnie z Henrykiem Steinem-Domskim, Julianem Leszczyńskim-Leńskim i Zofią Unszlicht-Osińską, ogłosił tezy tzw. czwórki berlińskiej "O kryzysie w KPRP i najbliższych zadaniach partii". Należał do ultralewicowych działaczy KPRP/KPP. Latem 1924 został pełnomocnikiem KC KPRP na teren Górnego Śląska i Zagłębia Dąbrowskiego. Od listopada 1924 do lutego 1926 więziony, następnie ponownie w ramach wymiany więźniów politycznych wyjechał do ZSRR, gdzie działał w WKP(b). Członek Stowarzyszenia Starych Bolszewików.

W okresie "wielkiej czystki", 22 lipca 1937 został aresztowany przez NKWD. 3 listopada 1937 skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR z zarzutu "udziału w organizacji szpiegowsko-terrorystycznej". Stracony tego samego dnia w miejscu egzekucji Kommunarka, pochowany anonimowo.

Zrehabilitowany 18 sierpnia 1956 postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR.


Henryk Bitner

Henryk Bitner pseud. "Henryk", "Bicz", "Hipolit", "Józef", "Stanisław" (ur. 20 grudnia 1887 w Łodzi, zm. 10 września 1937 w Moskwie) – działacz komunistyczny, publicysta i historyk, członek KC KPP, poseł na Sejm RP drugiej kadencji, burmistrz Czeladzi.


Avant. Pismo Awangardy Filozoficzno-Naukowej – interdyscyplinarne, recenzowane czasopismo naukowe, którego redakcja uformowała się w maju 2010 roku z kognitywistów i filozofów, członków Międzywydziałowego Koła Awangardy Filozoficzno-Naukowej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Obecnie wydawane jest przez Ośrodek Badań Filozoficznych w Warszawie, opierając się na współpracy naukowej z pracownikami, doktorantami i studentami UMK. Siedziba redakcji mieści się w Toruniu. Redaktorem naczelnym Avantu był do września 2010 Piotr Momot, a następnie (do chwili obecnej) – Witold Wachowski.

Avant jest zasadniczo dwujęzyczny (język angielski i polski), wydawany w wolnym dostępie (Open Access), online oraz kolekcjonersko drukiem, z częstotliwością trzech numerów rocznie (dwa numery międzynarodowe anglojęzyczne i jeden numer dwujęzyczny, zawierający m.in. przekłady).

Pole zainteresowania Avantu to bieżące trendy w badaniach interdyscyplinarnych, w szczególności w kognitywistyce, w badaniach nad nauką, techniką i społeczeństwem oraz badaniach nad praktyką artystyczną. Czasopismo to publikuje analizy, przeglądy, omówienia własnych badań, komentarze, dyskusje, recenzje i wywiady, koncentrując się na takich dziedzinach i nurtach jak nauki kognitywne, fenomenologia, psychologia, socjologia, antropologia, studia nad praktyką artystyczną, ontologia społeczna, konstruktywizm, robotyka, sztuczna inteligencja, ucieleśnienie, enaktywizm czy nauki o złożoności.

W Avancie opublikowano następujące numery tematyczne:
* Karczmarczyk, A. i in. (red.), (2012), "Immune system, immune self / System odpornościowy, ja immunologiczne" (filozofia immunologii), wolny dostęp
* Hensel, W. i in. (red.), (2012), "A remedy called affordance / Remedium zwane „affordance”" (koncepcja afordancji), wolny dostęp
* Afeltowicz, Ł. i in. (red.), (2013), "STS spotyka CS / STS meets CS" (interakcje między społecznymi badaniami nad nauką i techniką a kognitywistyką), wolny dostęp
* Theiner, G. i in. (red.), (2013), "Język, piśmienność i teoria mediów / Language, Literacy, and Media Theory" (kulturowa historia koncepcji umysłu rozszerzonego), wolny dostęp
* Wachowski, W. (red.), (2013), "Laboratorium wiosny / A Laboratory of Spring" (publikacja z okazji setnej rocznicy premiery baletu „Święto Wiosny” I. Strawińskiego), wolny dostęp
* Komendziński, T. i in. (red.), (2014), "Enactivism: Arguments & Application"s (enaktywizm), wolny dostęp
* Nowakowski, P. i Wachowski, W. (red.), (2014), "Delusions" (badania nad urojeniami), wolny dostęp


Tarnov

Tarnov – wieś (obec) na Słowacji, w kraju preszowskim w powiecie Bardejów. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1355.

Według danych z dnia 31 grudnia 2010 wieś zamieszkiwało 397 osób, w tym 209 kobiet i 188 mężczyzn.

W 2001 roku względem narodowości i przynależności etnicznej 98,69% populacji stanowili Słowacy. 88,74% populacji wyznawało rzymskokatolicyzm, a 9,42% grekokatolicyzm.


Šarišské Čierne

Šarišské Čierne (, "Szariszske Czorne") – wieś (obec) na Słowacji, w kraju preszowskim w powiecie Bardejów. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1414.

Według danych z dnia 31 grudnia 2009 wieś zamieszkiwało 300 osób, w tym 153 kobiety i 147 mężczyzn.

W 2001 roku względem narodowości i przynależności etnicznej Słowacy stanowili jedynie 37,39% (dziesięć lat wcześniej niemal 65%). Istniała tu duża mniejszość ukraińska (26,96%) oraz rusińska (21,16%). Dominującym wyznaniem było prawosławie, które wyznawało 54,49% populacji, 42,03% zaś to grekokatolicy.


Zbigniew Misiaszek

Zbigniew Misiaszek (ur. 2 października 1933 w Marles-les-Mines) – francuski piłkarz, w latach 50. XX wieku grający w klubach francuskiej Ligue 1 i Ligue 2.


Olympique Lillois

Olympique Lillois – nieistniejący francuski klub piłkarski, grający dawniej w Ligue 1. Został założony w 1902 roku. Klub był pierwszym zawodowym mistrzem Francji w piłce nożnej.


Bandziszki

Bandziszki (lit. "Bandiškės") − wieś na Litwie, w gminie rejonowej Soleczniki, 4 km na północ od Koleśników, zamieszkana przez 19 ludzi. Przed II wojną światową w Polsce, w powiecie lidzkim województwa nowogródzkiego.


Dom Development

Dom Development S.A. – przedsiębiorstwo deweloperskie z siedzibą w Warszawie działające od 1996 roku. Wiodący i jeden z najdłużej działających deweloperów na rynku polskim. Realizuje inwestycje w Warszawie, Trójmieście i okolicach (poprzez przejętą w 2017 roku firmę Euro Styl S.A.) oraz we Wrocławiu (poprzez Dom Development Wrocław Sp. z o.o.). Grupa jest członkiem założycielem Polskiego Związku Firm Deweloperskich. Spółka notowana jest od 10 października 2006 r. na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Wchodzi w skład indeksów: sWIG80, sWIG80TR, WIGdiv, WIG, WIG-Poland, InvestorMS, WIG-NRCHOM.

Większościowym akcjonariuszem spółki jest Groupe Belleforêt S.à r.l z siedzibą w Luksemburgu, w którego posiadaniu znajduje się 56,47% akcji.

Oferta produktowa Dom Development skierowana jest do klientów indywidualnych. Obejmuje ona budynki wielorodzinne (mieszkania popularne, apartamenty o podwyższonym standardzie, apartamenty luksusowe) przy czym podstawę oferty Dom Development stanowią mieszkania popularne. Grupa posiada także w ramach swojej struktury firmę wykonawczą Dom Construction Sp. z o.o., która realizuje część inwestycji Grupy Dom Development jako generalny wykonawca.

W 2019 roku Grupa Dom Development sprzedała łącznie 3661 lokali netto.

Dom Development jest założycielem Fundacji Dom Development City Art promującej sztukę w przestrzeni miejskiej.


Skate 2

Skate 2 – komputerowa gra sportowa stworzona przez EA Black Box (obecnie EA Canada) i wydana przez Electronic Arts w styczniu 2009 roku na konsole PlayStation 3 i Xbox 360. Gra jest kolejną odsłoną cyklu, na który składały się wydana w 2007 na konsole Xbox 360 i PlayStation 3 gra "Skate" oraz wydana w 2008 roku "Skate It" na Nintendo DS, Wii i iOS. Tematyką gry "Skate 2" jest skateboarding.

Gracz kieruje tą samą osobą, którą kierował w grze "Skate". Akcja gry toczy się 5 lat po wydarzeniach z pierwszej części i opowiada o powrocie głównego bohatera do New San Vanelona. Miasto jest zupełnie zmienione z powodu trzęsienia ziemi, które je nawiedziły.


Holden Astra

Holden Astra – kompaktowy samochód osobowy produkowany przez australijską firmę Holden. Była to konstrukcja bliźniacza dla modeli:

* Holden LB/LC Astra – Nissan Pulsar N12 (1984–1987)
* Holden LD Astra – Nissan Pulsar N13 (1987-1989)
* Holden TR Astra – Opel Astra F (1995–1998)
* Holden TS Astra – Opel Astra G (1998–2005)
* Holden AH Astra – Opel Astra H (2004–2009)
* Holden PJ Astra – Opel Astra J (2015–2016)
* Holden BK/BL Astra – Opel Astra K (2016–2020)


Port lotniczy Faizabad

Port lotniczy Faizabad (ICAO: VI25) – port lotniczy położony w Faizabad, w stanie Uttar Pradesh, w Indiach.


Zbyňov

Zbyňov – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju żylińskim, w powiecie Żylina. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1407.

Według danych z dnia 31 grudnia 2010, wieś zamieszkiwało 876 osób, w tym 446 kobiet i 430 mężczyzn.

W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
* Słowacy – 99,88%
* Czesi – 0,12%


Tigisi in Mauretania

Tigisi in Mauretania (łac. "Tigistanus in Mauretania") – stolica starożytnej diecezji w prowincji rzymskiej Mauretanii Caesariensis. Współcześnie w Algierii, obecnie katolickie biskupstwo tytularne. Od 11 lutego 2006 na stolicy tytularnej Tigisi w Mauretanii zasiada biskup pomocniczy łomżyński Tadeusz Bronakowski.


Izba Reprezentantów Liberii

Izba Reprezentantów Liberii – niższa izba bikameralnego parlamentu Liberii.


Fundacja Giordano Bruno

Fundacja Giordano Bruno (niem. "Giordano-Bruno-Stiftung") – niemiecka fundacja użyteczności publicznej, której celem jest wspieranie humanizmu ewolucyjnego. Została założona w 2004 roku przez przedsiębiorcę Herberta Steffena. Rzecznikiem fundacji jest Michael Schmidt-Salomon, który na jej zlecenie napisał "Manifest humanizmu ewolucyjnego". Fundacja od samego początku była związana w szczególności z działalnością krytyka religii Karlheinza Deschnera. Nosi imię dominikanina Giordano Bruno, który w 1600 roku został skazany jako heretyk i zginął przez spalenia na stosie. Siedzibą Fundacji jest od września 2011 roku Oberwesel w niemieckim kraju związkowym Rheinland-Pfalz.


Beekkant

Beekkant – stacja metra w Brukseli, na linii 1, 2, 5 i 6. Zlokalizowana jest za stacją Gare de l'Ouest/Weststation, Étangs Noirs/Zwarte Vijvers i Osseghem/Ossegem. Została otwarta 8 maja 1981.


F1 2016

F1 2016 – komputerowa gra wyścigowa o tematyce Formuły 1, wyprodukowana przez brytyjskie studio Codemasters. Gra została wydana 19 sierpnia 2016 roku na platformy PC, PlayStation 4 oraz Xbox One.


Ekspedycja 42

Ekspedycja 42 – stała załoga Międzynarodowej Stacji Kosmicznej, która sprawowała swoją misję od 10 listopada 2014 do 11 marca 2015 roku. Ekspedycja 42 rozpoczęła się wraz z odłączeniem od stacji statku Sojuz TMA-13M i trwała do odcumowania od ISS statku Sojuz TMA-14M.


Gorr Minasjan

Gorr Minasjan (ur. 25 października 1994 w Giumri) – ormiański sztangista, wicemistrz olimpijski Letnich Igrzysk Olimpijskich 2016 w Rio de Janeiro, brązowy medalista mistrzostw świata (Houston 2015), srebrny medalista mistrzostw Europy (Førde 2016) w kategorii +105 kg, złoty medalista letniej uniwersjady (Tajpej 2017) oraz srebrny medalista Letnich Igrzysk Olimpijskich Młodzieży 2010 w Singapurze w kat. +85 kg.


Fiona Bigwood

Fiona Bigwood (ur. 24 kwietnia 1976) – brytyjska jeźdźczyni sportowa. Srebrna medalistka olimpijska z Rio de Janeiro.

Startuje w dresażu. Zawody w 2016 były jej pierwszymi igrzyskami olimpijskimi. W Brazylii zdobyła srebrny medal w drużynie, tworzyli ją ponadto Spencer Wilton, Carl Hester i Charlotte Dujardin. Startowała na koniu "Orthilia". Ma w dorobku srebrny medal mistrzostw świata w drużynie (2010) oraz srebro europejskiego czempionatu w 2015).


Aria szampańska

Aria szampańska – barytonowa aria, z tekstem w języku włoskim, z pierwszego aktu opery Wolfganga A. Mozarta z librettem Lorenza Da Pontego "Don Giovanni (KV 527)", rozpoczynająca się słowami Fin ch’han dal vino (z języka włoskiego: "Niech głowy rozgrzeje im wino") i czasami również tak identyfikowana. Przeznaczona jest dla śpiewaka wykonującego rolę głównego, tytułowego bohatera opery.

Don Giovanni wykonuje ją w momencie, w którym jego los bardzo się już skomplikował. Zabił on w potyczce Komandora z Sewilli, ojca Donny Anny i choć o tym nie wie, został przez nią właśnie rozpoznany, o czym powiadomiła także własnego narzeczonego – Don Ottavia. Razem poprzysięgli mu oni zemstę. Ponadto ściga go odtrącona Donna Elvira, zazdrosna o młodą wieśniaczkę Zerlinę, którą Giovanni próbuje uwieść, a także świeżo przez Zerlinę poślubiony Masetto.

Rozpustny szlachcic chce się jednak dalej bawić. Śpiewa więc o uczcie instruując własnego sługę – Leporella, jak ten ma ją zorganizować. Leporello powinien zatem dopilnować, by na uczcie nie zabrakło wina, młodych kobiet i lubianej muzyki do tańca (wymienione tutaj przez Giovanniego: menueta, allemanę i folię Mozart umieści potem w scenie uczty – jako rodzaj swoistego muzycznego żartu – równocześnie, równolegle) po to, by bawiący się ludzie przestali zwracać uwagę na podboje miłosne pożądliwego arystokraty.

Aria skomponowana jest w tonacji B-dur w bardzo szybkim tempie presto i trwa poniżej dwóch minut. Śpiewak wykonujący tytułową rolę po udzielonych słudze instrukcjach powtarza w niej frazę "‘vo’ amoreggiar’" i kończy głośnym, grubiańskim śmiechem, co musi być odczytane jako pusta chęć nie tyle dokonania kolejnych podbojów miłosnych, ile dopisania kolejnych imion niewiast do swoistego „katalogu zdobyczy”, jaki w imieniu swojego chlebodawcy prowadzi Leporello ("‘Ah, la mia lista doman’ mattina d’una decina devi aumentar!’").

Podczas światowej prapremiery 29 października 1787 w Pradze rolę Don Giovanniego, a co za tym idzie i samą arię śpiewał Luigi Bassi, natomiast premiera zmienionej nieco wersji opery miała miejsce w Wiedniu 7 maja 1788, gdzie w roli głównej wystąpił Francesco Albertarelli.