Ogród Zamkowy w Kromieryżu

Ogród Zamkowy w Kromieryżu (czes. Podzámecká zahrada) – zabytkowe założenie ogrodowo-parkowe przy pałacu arcybiskupim w Kromieryżu na Morawach, w Czechach. Obejmuje 64 ha terenu, należąc do największych zabytkowych parków w Czechach. Od 1998 r. wraz z pałacem oraz tzw. Ogrodem Kwiatowym w tym mieście znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.


Historia Majotty

Historia Majotty – dzieje położonej na Oceanie Indyjskim, u południowo-wschodnich wybrzeży Afryki, w archipelagu Komorów wyspy od momentu pojawienia się na niej człowieka.

Najstarsze wzmianki o Majotcie pochodzą z 1488 roku, gdy wyspa została umieszczona na mapach powstałych po wyprawach Bartolomeu Diasa. Pierwszymi Europejczykami na wyspie byli prawdopodobnie Portugalczycy, którzy w 1538 roku sporządzili dokładną mapę archipelagu.

Pierwsze ślady obecności człowieka na Majotcie pochodzą z VI wieku n.e., gdy wyspa została zasiedlona prawdopodobnie przez ludy austronezyjskie. W XVI w. powstał sułtanat Majotty. Kolejnym sułtanom nie udawało się zapobiec rabunkowym wyprawom z Madagaskaru, piractwu i działalności łowców niewolników, na skutek których w XVIII i XIX w. wyspa została w znacznej mierze wyludniona. Adriantsoly, ostatni sułtan Majotty, w 1841 roku sprzedał prawa do wyspy Francuzom. W 2. połowie XIX w., po upadku plantacji trzciny cukrowej, wyspa straciła na znaczeniu.

W połowie XX w. na wyspie narodził się profrancuski, nastawiony na integrację z metropolią ruch polityczny. Po referendum w 1974 roku, w którym większość mieszkańców wyspy opowiedziała się przeciwko niepodległości, Majotta pozostała częścią Francji. W 2011 roku, po kolejnym referendum, wyspa została piątym departamentem zamorskim Francji.


Janina Moniuszko-Jakoniuk

Janina Moniuszko-Jakoniuk (ur. 27 stycznia 1943 w Białymstoku, zm. 25 czerwca 2018) – polska lekarka, farmakolog i toksykolog, nauczyciel akademicki, profesor nauk medycznych.


Sibula

Sibula () – jezioro w Estonii, w prowincji Võrumaa, w gminie Antsla. Położone jest na północ od wsi Ähijärve. Ma powierzchnię 3,3 ha linię brzegową o długości 745 m, długość 290 m i szerokość 130 m. Sąsiaduje z jeziorami Küüdre, Mikilä, Viitka, Suur Saarjärv, Kaugjärv, Küünimõtsa. Położone jest na terenie Parku Narodowego Karula.

znajduje się w jednostce administracyjnej


Człowiek wśród skorpionów

Człowiek wśród skorpionów. Studium o Stanisławie Brzozowskim – esej Czesława Miłosza wydany przez Instytut Literacki w Paryżu w 1962 r. jako 77. t. Biblioteki „Kultury”.

Książka, owoc wieloletniej fascynacji Miłosza życiem i twórczością Stanisława Brzozowskiego, powstała w 1961 r w Berkeley w Kalifornii. Znaczną jej część wypełniają wypisy z książek filozofa, dokonane w 1959 r. w Bibliotece Polskiej na wyspie Świętego Ludwika w Paryżu. Autor korzystał też z bogatego zbioru poloników w bibliotece uniwersyteckiej w Berkeley. Esej napisany został w 50. rocznicę śmierci Brzozowskiego i był pierwszą powojenną publikacją przypominającą sylwetką wybitnego filozofa, pisarza i publicysty.


Chusta Świętej Weroniki

Chusta Świętej Weroniki (hiszp. "Paño de la Verónica" lub "Santa Faz") – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisco de Zurbarána, namalowany około 1631 roku.

Obraz znajduje się w zbiorach Nationalmuseum w Sztokholmie.


Alakonnu

Alakonnu () – jezioro w Estonii, w prowincji Võrumaa, w gminie Antsla. Położone jest na południowy zachód od wsi Ähijärve. Ma powierzchnię 4,5 ha linię brzegową o długości 825 m, długość 260 m i szerokość 230 m. Sąsiaduje z jeziorami Ahnõjärv, Ähijärv, Väikene Saarjärv, Lajassaarõ, Kuikli, Karula Linnajärv. Położone jest na terenie Parku Narodowego Karula.


Studium przedmiotu

Studium przedmiotu – trzeci tom poetycki Zbigniewa Herberta wydany przez Wydawnictwo „Czytelnik” w 1961 roku w nakładzie 1750 egzemplarzy.

"Studium przedmiotu" jest tomem zawierającym zarówno wiersze, jak i prozę poetycką. Jak zauważył Maciej Stanaszek, główną tematyką tomu jest sztuka, a w szczególności malarstwo, co było pokłosiem pierwszej zagranicznej podróży Herberta. Ponadto według Stanaszka, sporą część utworów stanowią „klasyczne” wiersze Herberta, tj. najczęściej komentowane, do których zaliczyć można "Apollo i Marsjasza", "Monę Lizę", "Kamyk", "Powrót prokonsula" czy "Tren Fortynbrasa".

Trzy wiersze ("Próba opisu", "Kamyk", "Tamaryszek") pochodzą z wydanego wcześniej dramatu Herberta "Rekonstrukcja poety".

Dwa utwory ("Na polanie pod drzewem" oraz "Włosy") ukazały się tylko w wydaniu z 1961 roku.


Napis

Napis – czwarty tom poetycki Zbigniewa Herberta. Wydany przez Wydawnictwo „Czytelnik” w 1969 roku w nakładzie 1780 egzemplarzy.


Marceli Tarnawiecki

Marceli Tarnawiecki również Marcel Ritter v. Tarnawiecki (ur. 15 stycznia 1808 w Stryju, zm. 4 lutego 1886 we Lwowie) – polski doktor praw, adwokat, c. k. urzędnik, właściciel dóbr, działacz społeczny.


George Gascoigne

George Gascoigne (ur. ok. 1535 w Cardington (Bedfordshire), zm. 7 października 1577 w Stamford (Lincolnshire)) – poeta angielski, jeden z najważniejszych autorów wczesnej epoki elżbietańskiej.

Był synem farmera, posiadacza ziemskiego. Ukończył Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. Dwukrotnie (w roku 1558 i 1572) zasiadał w Parlamencie. W roku 1572 uciekł przed wierzycielami do Holandii, gdzie służył u księcia Wilhelma I Orańskiego. Trafił na cztery miesiące do hiszpańskiej niewoli. Po opuszczeniu więzienia powrócił do Anglii.

Zasługą Gascoigne'a było adaptowanie na potrzeby angielskie wzorów włoskich, między innymi poezji Ludovica Ariosta.

Oprócz tworzenia poezji lirycznej Gascoigne przyswajał z włoskiego sztuki teatralne.

Poeta był autorem traktatu o wersyfikacji angielskiej "Certayne Notes of Instruction concerning the making of verse or ryme in English" (1575).

Prywatnie George Gascoigne był ojczymem poety Nicholasa Bretona.


SM UC-3

SM UC-3 – niemiecki podwodny stawiacz min z okresu I wojny światowej. Był trzecim okrętem typu "UC I". Zbudowany w stoczni Vulcan w Hamburgu okręt został zwodowany 28 maja 1915 roku, zaś do służby w Kaiserliche Marine przyjęto go 1 czerwca 1915 roku. W czasie swojej służby SM UC-3 odbył 29 patroli bojowych, podczas których postawił wiele zagród minowych, na których zatonęło 19 statków o łącznej pojemności BRT, 3 okręty o łącznej wyporności ton, zaś 2 statki o łącznej pojemności BRT zostały uszkodzone. Okręt zatonął z całą załogą 27 maja 1916 roku na minie na północ od Zeebrugge.


Defekt przekształcenia liniowego

Defekt przekształcenia liniowego – w algebrze liniowej, dla danego przekształcenia liniowego
: formula_1
między przestrzeniami liniowymi nad tym samym ciałem, wymiar jądra "T", tj.
: formula_2.
Defekt przekształcenia liniowego "T" bywa oznaczany symbolem def "T".


Dominik Mączyński

Dominik Mączyński (ur. 11 maja 1975) – polski prawnik, doktor habilitowany nauk prawnych, specjalista w zakresie prawa finansowego i prawa podatkowego (polskiego, europejskiego i międzynarodowego), profesor nadzwyczajny Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
__BEZSPISU__


Edmund Kapłoński

Edmund Kapłoński (ur. 8 sierpnia 1927 roku w Jaroszewie k. Żnina, zm. 27 listopada 2011 w Żninie) – polski artysta plastyk, tworzący w technice intarsji.

Edmund Kapłoński od najmłodszych lat uczył się rysunku, malarstwa i rzeźby. Kiedy podczas II wojny światowej aresztowano i wywieziono na roboty do Niemiec jego ojca, zmuszony utrzymać rodzinę, w wieku 12 lat podjął pracę w warsztacie stolarskim. Ta też zaczął rozwijać i doskonalić talent oraz umiejętności, związane ze zdobnictwem drewna, a w szczególności intarsją. Po zakończeniu wojny, w latach 1945-1952 pracował w Bydgoskiej Fabryce Mebli Artystycznych, a następnie powrócił do Żnina. Wówczas też zaczęły powstawać pierwsze obrazy. Debiutancka wystawa artysty została zorganizowana w 1960 roku w Bydgoszczy przez Kujawsko-Pomorskie Towarzystwo Kulturalne. Jego prace zaczęły zdobywać uznanie: na Ogólnopolskiej Wystawie Rzemiosł Artystycznych w 1969 roku otrzymał złoty medal.
Podczas wielu lat działalności artystycznej, Kapłoński stworzył ponad 3000 obrazów (pejzaże, portrety, sceny historyczne). Jego prace wystawiane były na wystawach w kraju i zagranicą (Lipsk, Drezno, Rostock, Berlin Zachodni, Monachium, Budapeszt, Bratysława, Veselí nad Moravou, Wilno, Birsztany oraz Paryż). Wykonany przez artystę stół znajduje się w gmachu Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, natomiast portret Wincentego Witosa - w siedzibie Polskiego Stronnictwa Ludowego. Stworzona przez niego droga krzyżowa zdobi żniński kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. Jeden z obrazów został ofiarowany królowi Szwecji, Karolowi XVI Gustawowi.
Kapłoński był członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Twórców Intarsji w Paryżu, Związku Polskich Artystów Plastyków oraz honorowym członkiem Żnińskiego Towarzystwa Kulturalnego. Za swą działalność był wielokrotnie odznaczany, m.in. Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi oraz odznaką Zasłużony Działacz Kultury.


Kroniki polskie od zgonu Zygmunta Pierwszego ("Annales Polonici ab excessu Divi Sigismundi Primi") – kronika po łacinie autorstwa Stanisława Orzechowskiego, wydana pośmiertnie w 1611 przez Jana Szczęsnego Herburta w Dobromilu.

Kronika powstała w 1554. Obejmuje lata 1548-1552, sięga jednak też do wydarzeń wcześniejszych. Opisuje m.in. pogrzeb Zygmunta Starego, spory wokół małżeństwa Zygmunta Augusta z Barbarą Radziwiłłówna. Kronika przedstawia także osobiste dzieje autora, pisane w formie trzecioosobowej.


Unterlunkhofen

Unterlunkhofen – gmina (niem. "Einwohnergemeinde") w północnej Szwajcarii, w kantonie Argowia, w okręgu Bremgarten. 31 grudnia 2014 liczyła 1286 mieszkańców.


Mülligen

Mülligen – gmina (niem. "Einwohnergemeinde") w północnej Szwajcarii, w kantonie Argowia, w okręgu Brugg. 31 grudnia 2014 liczyła 1038 mieszkańców.


Gontenschwil

Gontenschwil – gmina (niem. "Einwohnergemeinde") w północnej Szwajcarii, w kantonie Argowia, w okręgu Kulm. 31 grudnia 2014 liczyła 2031 mieszkańców.


Humberto Maturana

Humberto Maturana Romesín (ur. 14 września 1928 w Santiago, Chile, zm. 6 maja 2021 tamże) – chilijski biolog, filozof, profesor Universidad de Chile zainteresowany problemami poznania, świadomości i samoświadomości, współtwórca teorii autopojezy (koncepcji traktowania istot żywych jako samoorganizujących się systemów) oraz członek grupy twórców „cybernetyki drugiego rzędu”.


Güneşi Gördüm

Güneşi Gördüm (pol. "Widziałem słońce", 2009) – turecki dramat filmowy w reżyserii Mahsuna Kirmizigüla.


Paktika

Paktika (paszto: پکتیکا) – jedna z 34 prowincji afgańskich. Położona w południowo-wschodniej części kraju. Zamieszkana w zdecydowanej większości przez Pasztunów. Stolica prowincji w mieście Szaran.


Czego się boją faceci, czyli seks w mniejszym mieście – polski serial komediowy realizowany w latach 2003–2005, emitowany od 12 września 2003 do 16 czerwca 2005 w stacji telewizyjnej Polsat.

Na pomysł scenariusza tej produkcji wpadli Tomasz Solarewicz i Grzegorz Kempinsky. Pierwsze trzy odcinki wyreżyserował właśnie Kempinsky, kolejne – Wiktor Grodecki, a II i III serię reżyserował Maciej Żak. Oprócz Solarewicza i Kempinsky’ego scenariusze poszczególnych odcinków pisali też Adam Bauman, Patryk Gołębiowski i Krzysztof Szajko.


José Luis Fernández García

José Luis Fernández García (ur. 3 maja 1954) – hiszpański szachista, arcymistrz od 1986 roku.


Demokratyczna Partia Kosowa

Demokratyczna Partia Kosowa – kosowska partia polityczna o charakterze konserwatywnym.

Powstała na bazie Wyzwoleńczej Armii Kosowa. Doszła do władzy w wyniku wyborów w 2007 r. Współtworzy koalicję rządową z DLK Przywódcą partii jest od 2012 Kadri Veseli.


Carl Ulitzka

Carl Ulitzka (ur. 24 września 1873 roku w Jaroniowie (dziś dzielnica Baborowa) w powiecie głubczyckim na Górnym Śląsku, zm. 12 października 1953 roku w Berlinie) – ksiądz katolicki, polityk śląski i niemiecki, w latach 1918–1933 twórca i przewodniczący Katolickiej Partii Ludowej (Katholische Volkspartei) Górnego Śląska – odłamu niemieckiej katolickiej partii Centrum, w latach 1922–1933 przewodniczący pruskiego Wydziału Krajowego – faktyczny przywódca niemieckiej Prowincji Górnośląskiej, więzień nazistowskiego obozu koncentracyjnego Dachau, po II wojnie światowej współorganizator struktur CDU.


Promienni chłopcy

Promienni chłopcy – amerykański film komediowy z 1975 roku w reżyserii Herberta Rossa, zrealizowany na podstawie sztuki Neila Simona "Słoneczni chłopcy"


Maria z Boulogne

Maria z Boulogne (ur. ok. 1136, zm. 1182 w Montreuil) – hrabina Boulogne, córka króla Anglii Stefana z Blois i Matyldy, hrabiny Boulogne, córki hrabiego Eustachego III. Siostra Eustachego IV z Boulogne i Wilhelma z Blois.

Jako mała dziewczynka została umieszczona w klasztorze w Ramsey, ale bezpotomna śmierć jej braci spowodowała, że stała się dziedziczką hrabstwa Boulogne, które objęła w 1159 r. Z tego powodu musiała opuścić klasztor i poślubić Mateusza Alzackiego (ok. 1130–1173), syna Thierryego, hrabiego Flandrii, i Sybilli, córki Fulka V Andegaweńskiego, króla jerozolimskiego. Ślub został zawarty w 1160 r. Nie było to szczęśliwe małżeństwo i zakończyło się rozwodem w 1170 r. Maria i Mateusz mieli razem dwie córki:
* Ida (ok. 1160–1216), hrabina Boulogne
* Matylda (1170–1210), żona Henryka I, księcia Brabancji

Po rozwodzie Maria zrezygnowała z rządów w hrabstwie i wycofała się do klasztoru św. Austreberta w Montreuil, gdzie zmarła w 1182 r. Mateusz pozostał hrabią Boulogne aż do swojej śmierci w 1173 r. Jego następczynią została najstarsza córka Marii, Ida.


Wydział Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Wrocławskiego – jeden z 10 wydziałów Uniwersytetu Wrocławskiego powstały w 1996 roku w wyniku reorganizacji Wydziału Matematyki i Fizyki i podzielenia go na wyżej wymieniony oraz Wydział Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego. Kształci studentów na trzech podstawowych kierunkach zaliczanych do nauk przyrodniczych, na studiach stacjonarnych. Aktualnie wydział nie prowadzi studiów niestacjonarnych.

W ramach wydziału znajdują się 3 instytuty. Aktualnie zatrudnionych jest 120 pracowników naukowo-dydaktycznych (z czego 21 na stanowisku profesora zwyczajnego, 11 na stanowisku profesora nadzwyczajnego i adiunkta ze stopniem doktora habilitowanego, 64 na stanowisku doktora habilitowanego, 12 na stanowisku doktora).

Wydział współpracuje również z emerytowanymi profesorami, których autorytet wspiera zarówno proces dydaktyczny, jak i przede wszystkim wymianę międzynarodową.

Według stanu na 2011 rok na wydziale studiuje łącznie 396 studentów (w tym 58 na astronomii, 238 na fizyce i 100 na fizyce technicznej) oraz 51 doktorantów, odbywających studia doktoranckie w ramach Wydziałowego Studium Doktoranckiego


Książę Neapolu

Książę Neapolu – tytuł utworzony w 1878 roku dla księcia (potem króla) Wiktora Emanuela III przez jego ojca Humberta I.

Książę Neapolu jest obok księcia Piemontu tytułem następcy tronu Włoch. Tytuły działają zamiennie, na przykład: ojciec jest księciem Neapolu jako następca, ale jak zostanie królem to utrzyma tytuł, a jego syn od momentu koronacji ojca będzie księciem Piemontu (do śmierci) - jego syn będzie księciem Neapolu i koło się zamyka.


Chester Gillette

Chester Gillette (ur. 9 sierpnia 1883, zm. 30 marca 1908) – skazany za zabójstwo Amerykanin. Na nim była wzorowana postać Clyde Griffithsa w powieści Theodore Dreisera pt. "Tragedia amerykańska".

Chester Gillette został skazany na karę śmierci na krześle elektrycznym za zabójstwo swojej kochanki Grace Brown. Gillette miał ją ogłuszyć rakietą tenisową podczas ich wspólnej wyprawy nad jezioro Big Moose (w górach Adirondack) oraz wyrzucić nieprzytomną do wody. Został aresztowany w kilka dni po zabójstwie. Do końca nie przyznał się do winy. Twierdził, iż Grace Brown popełniła samobójstwo skacząc z łodzi – a on chcąc ją ratować nieumyślnie przewrócił łódź, co pozbawiło go szans na skuteczną interwencję. W wersję tę nie uwierzył amerykański sąd – który uznał, iż było to zabójstwo z premedytacją. Według sądu Gillette wiedział, w jaki sposób należy uciekać i gdzie się udać po zaplanowanym zabójstwie.

Grace Brown w chwili śmierci była w ciąży z Chesterem Gillette. Między innymi ze względu na różnicę klas, z których pochodzili Gillette miał odmówić ślubu kochance. Należy wspomnieć, iż nieślubne dziecko w Ameryce na początku XX wieku było bardzo często powodem ogólnego zgorszenia lokalnej społeczności. Osoba z takim dzieckiem – często była wytykana palcami lub alienowana.

Chester Gillette został stracony na krześle elektrycznym 30 marca 1908 roku w Nowym Jorku. W chwili śmierci miał 24 lata.

Do dziś trwają spekulacje czy Gillette faktycznie zabił kochankę, czy jedynie nie udzielił jej pomocy, gdy ta wyskoczyła z łodzi. Na niekorzyść skazanego przemawiało to, iż miał on motyw. Również nie bez znaczenia pozostał fakt, iż po zdarzeniu na łodzi, wiedział w którą stronę się udać oraz to, iż według relacji świadków zachowywał się aż do momentu ujęcia bardzo beztrosko.

Z drugiej jednak strony Chester Gillette do momentu egzekucji nigdy oficjalnie nie przyznał się do winy, a w więzieniu zachowywał się bardzo spokojnie – nie mając najmniejszych problemów ze snem. Na apel swojej matki, która prosiła go by przyznał się do winy i wyraził skruchę (dzięki temu istniała szansa, iż otrzymałby wyrok dożywotniego pozbawienia wolności) – odpowiedział pytaniem: „Czy naprawdę bardziej wierzysz prasie niż własnemu synowi?”. Ówczesna prasa jeszcze przed zapadnięciem wyroku przypisywała Gillette zabójstwo Grace Brown.


Stiekłowata

Stiekłowata ( – „włókno szklane”) – rosyjski chłopięcy zespół muzyczny.

Zespół młodych muzyków, utworzony w mieście Orenburg, w południowej Rosji w 1999 r. z inicjatywy kompozytora Siergieja Kuzniecowa (twórcy zespołu Łaskowyj Maj). Grupa o charakterze boys bandu reprezentowała w początku swej kariery styl disco, zbliżony do polskiego disco polo.

Pierwotny skład zespołu stanowili:
* Dienis Bielikin (ros. Денис Беликин) – wokalista
* Artur Jeriemiejew (ros. Артур Еремеев) – wokalista
* Siergiej Kuzniecow (ros. Сергей Кузнецов) – kierownik grupy
* Aleksandr Gulajew (ros. Александр Гуляев) – instrumenty klawiszowe
* Siergiej Diadiun (ros. Сергей Дядюн) – perkusista
* Oleg Andriejew (ros. Олег Андреев) – technik muzyczny

Zespół wydał trzy płyty:
* 2001: album "Льдинкой по стеклу"
* 2002: album "Осторожно – хрупкое"
* 2005: album "Спецшкола"

W listopadzie 2002 zespół zdobył pierwsze miejsce w plebiscycie muzycznym rozgłośni radiowej „Rosyjskie radio” w Estonii.

Po roku 2005 zespół nagrał kilkanaście piosenek nie wydanych na płycie. Grupa udostępnia nieodpłatnie swoje utwory w postaci plików mp3 na rosyjskim portalu muzycznym Gosdetstvo (ros. Государство Детство).


Jim Cummings

Jim Cummings, właśc. James Jonah Cummings (ur. 3 listopada 1952 w Youngstown) – amerykański aktor głosowy i piosenkarz. Znany jako odtwórca ról Kubusia Puchatka i wielu innych.

Cummings pracuje wyłącznie głosem i nigdy nie wystąpił przed kamerą.

Kenneth Mars, który w filmach Disneya "Mała Syrenka" (z 1989 roku) oraz "Mała Syrenka 2: Powrót do morza" (z 2000 roku) użyczył głosu królowi Trytonowi, nie był w stanie dokonać tego w 2008 roku w filmie "Mała Syrenka: Dzieciństwo Ariel" ze względów zdrowotnych, zastąpił go więc Jim Cummings. Mars natomiast zmarł na raka trzustki trzy lata po premierze filmu.


Astra 4A

Astra 4A (dawniej Sirius 4) – czwarty geostacjonarny satelita telekomunikacyjny serii Sirius, należący do firmy SES, poprzez spółki zależne SES Astra i SES Sirius. Umieszczony nad równikiem na długości geograficznej 4,8°E. Służy do transmisji sygnałów telewizyjnych (w tym HDTV) i usług szerokopasmowych w Europie (głównie dla państw skandynawskich i nadbałtyckich). Planowany czas pracy satelity wynosi 15 lat.

Satelita został wyniesiony na orbitę z kosmodromu Bajkonur 17 listopada 2007 jako Sirius 4. W 2010 po tym, jak SES Astra przejęła 100% udziałów w SES Sirius, satelita został przemianowany na Astra 4A.

Od 18 lipca 2008 transmituje kanał Biełsat TV – polski kanał telewizyjny dla Białorusinów.

Satelita został zbudowany przez Lockheed Martin, na mocy kontraktu zleconego 12 stycznia 2005, na uniwersalnej platformie A2100AXS, i posiada:
* 46 transponderów pasma Ku
* 1 transponder pasma Ka dla zastosowań interaktywnych w Skandynawii i państwach nadbałtyckich
* 6 transponderów pasma Ku i jeden Ka tworzących wiązkę subsaharyjską uzupełniającą wiązki satelitów Astra 2B i Astra 4A (obecnie NSS-10) i łączności między Afryką a Europą

Statek jest stabilizowany trójosiowo. Ogniwa słoneczne będą wytwarzały na końcu misji 11,3 kW energii elektrycznej.
__BEZSPISU__


Al-Muizz ibn Badis

Al-Muizz ibn Badis (arab. المعز بن باديس) (ur. 1008, zm. 1062) – czwarty władca z dynastii Zirydów w Ifrikiji (obecna Tunezja, część Libii i Algierii) w latach 1016–1062.

Al-Muizz ibn Badis wstąpił na tron jako dziewięcioletni chłopiec po śmierci ojca Badisa ibn al-Mansura (995–1016). Rolę regentki pełniła jego ciotka. W 1016 miała miejsce w Ifrikiji krwawa rewolta, w czasie której całkowicie zniszczono Sabrę al-Mansuriję rezydencję Fatymidów, a 20 000 szyitów zostało zamordowanych, zwłaszcza w Kairuanie i Mahdiji. Zamieszki trwające trzy lata wymusiły zawieszenie broni w walkach z Hammadydami na terenie obecnej wschodniej Algierii, a następnie uznanie ich niezależności w 1018 i odstąpienie prowincji Zab.

W 1020 piracka flota Zirydów zaatakowała wybrzeża południowej i środkowej Italii.

Al-Muzizz przejął rządy w 1022 po obaleniu ciotki. Relacje z Fatymidami uległy naprężeniu, gdy w 1027 wsparli oni bunt berberyjskich plemion Zenata w Trypolitanii, co doprowadziło do całkowitej utraty kontroli nad tym regionem.
Jego syn Abdallah rządził krótko Sycylią w latach 1038–1040, po interwencji armii Zirydów w wojnę domową, która wybuchła na wyspie.

Pomimo politycznego zamieszania, początkowo ogólny dobrobyt ekonomiczny umożliwiał szeroko zakrojony program budowlany. Jednakże królestwo popadło w kryzys ekonomiczny w latach czterdziestych X wieku, który odbił się w dewaluacji pieniądza, epidemii i głodzie. Mogło to mieć związek z wysoką daniną, którą Zirydzi musieli corocznie płacić Fatymidom (milion złotych dinarów rocznie).

W 1040 Al-Muziz odzyskłą wyspę Dżerbę zajętą przez Zenatów z Dżebel Nefusa w Trypolitanii.

Gdy Al-Muizz w 1045, pod wpływem prawników sunnickich z Kairuanu, uznał Abbasydów w Bagdadzie za prawowitych kalifów, nastąpiło całkowite zerwanie z Fatymidami.

Wtedy Fatymidzi deportowali z Egiptu do Ifrikiji beduińskie plemiona Banu Hilal i Banu Sulajm. Gdy beduini pojawili się w Ifrikiji w liczbie około 7500 wojowników, Al-Muzizz zaproponował im służbę wojskową. Jego oferta nie została przyjęta i 14 kwietnia 1052 doszło do bitwy w Hajderanie w rejonie Gabesu zakończonej całkowitą klęską Zirydów.

Po klęsce Al-Muizz pośpiesznie ufortyfikował Kairuan oraz Sabrę Al-Mansuriję oraz zawarł przymierze z najeźdźcami przez małżeństwo trzech swoich córek z wodzami plemienia Beni Rijah. Nie przeszkodziło to beduinom w zajmowaniu terenów państwa Zirydów znajdującego się poza murami miast. W 1055 zajęli Bedżę. Lokalni zarządcy zirydzcy, wodzowie arabskich koczowników i inni awanturnicy zaczęli tworzyć własne państewka i dynastie. Niektóre z większych miast ustanowiły ustrój republikański z radą kupców zarządzających miastem.

Pod koniec października 1057 Al-Muzizz opuścił Sabrę al-Mansuriję i osiadł w Mahdiji jako nowej stolicy. Mieszkańcy stołecznego Kairuanu, którzy jeszcze tam przebywali, uciekli do Kalaa Beni Hammad, Susy i Tunisu. 1 listopada 1057 beduini zajęli opuszczone miasto i całkowicie splądrowali. Pogłębiająca się anarchia sprawiła, że Zirydzi utracili kontrolę nad wnętrzem lądu i byli w stanie utrzymać tylko nadbrzeżne rejony.

Inwazja Beduinów (1051–1052) związana z rabunkami i zniszczeniami doprowadziła do wielkiego ubóstwa, poważnie wpływając na rolnictwo Ifrikiji. Rolnicy zaczęli się chronić w górach. Wraz z rozrostem beduińskich emiratów oraz utrzymującym się zagrożeniem w głębi lądu, gospodarka Ifrikiji skłaniała się coraz bardziej ku Morzu Śródziemnemu. W efekcie nadbrzeżne miasta nabrały znaczenia w handlu morskim i piractwie.

Jego następcą został jego syn Tamim ibn al-Muizz (1062–1108).


Pěnkavčí vrch

Pěnkavčí vrch "(pol. nazwa Pienkawczy Wierzch, niem. nazwa Finkenkoppe)" – wzniesienie (792 m n.p.m.) w Czechach w masywie Gór Łużyckich w paśmie Sudetów Zachodnich.

Góra położona jest w północno-zachodnich Czechach w zachodniej części Gór Łużyckich około 3,5 km na południowy wschód od miejscowości Jiřetín pod Jedlovou i 6 km od Varnsdorfu, po wschodniej stronie przełęczy Stožecké sedlo. Według czeskiego podziału wzniesienie należy do Krkonošsko-jesenická subprovincie.

Charakterystyczne wzniesienie o wyrazistym rozłożystym kopulastym kształcie z płaską i rozległą powierzchnią szczytową o niezbyt stromych zboczach. Wznosi się w zachodniej części jednego z grzbietu Gór Łużyckich, ciągnącym się bezpośrednio po wschodniej stronie przełęczy Stožecké sedlo.
Góra jest drugim co do wysokości wzniesieniem Gór Łużyckich i najwyższym wzniesieniem okresu "(pol.powiatu)" Děčín. Niektóre źródła mylnie podają, iż najwyższą górą jest Jedlová.

Jest to dawna kopuła wulkaniczna, górna część góry zbudowana jest z fonolitu zawierającego kryształy szklistego skalenia, który często rozpada się na duże płyty. W dolnej jej część występuje twardy piaskowiec. Przez wierzchołek przechodzi granica między okresami Děčín, a Česká Lípa, oraz dział wodny między morzem Bałtyckim, a Morzem Północnym.

Płaski szczyt porośnięty jest starym lasem bukowym o prawie puszczowym charakterze, zbocza porośnięte są lasem mieszanym z przewagą świerka. Na północnym zboczu leży piaskowcowa skałka Vrabčí kámen "pol. Wrabczy kamień". Na południowo-zachodnim zboczu znajduje się skałka "Pětikostelní kámen", która stanowi dobry punkt widokowy.


Georgi Tringow

Georgi Tringow, bułg. Георги Петров Трингов (ur. 7 marca 1937 w Płowdiwie, zm. 3 lipca 2000 tamże) – bułgarski szachista, arcymistrz od 1963 roku.


Piotr Bałtroczyk przedstawia

Piotr Bałtroczyk przedstawia – cotygodniowy program rozrywkowy telewizji Polsat, stworzony i prowadzony przez Piotra Bałtroczyka. Program był nadawany od 2006 do 2008 roku.

W programie występowali zaproszeni goście – satyrycy i kabareciarze. W jego ramach nadawany był improwizowany serial Spadkobiercy.

Piotr Bałtroczyk na łamach gazety To & Owo zapowiedział, że program „Piotr Bałtroczyk przedstawia” nie będzie już emitowany. Zamiast tego, Polsat zaproponuje całkiem nowy program pt. Piotr Bałtroczyk na żywo. Program poprowadzi Piotr Bałtroczyk, a całość będzie realizowana na żywo.


Cheek to Cheek

Cheek to Cheek – piosenka napisana przez Irvinga Berlina i wykonana po raz pierwszy przez Freda Astaire’a w trakcie tańca z Ginger Rogers w filmie "Panowie w cylindrach" (1935).

Piosenka rozpoczyna się od słów: "Heaven, I’m in heaven, and my heart beats so that I can hardly speak…"

Była wykonywana przez wielu artystów, m.in. Binga Crosby’ego, Louisa Armstronga, Ellę Fitzgerald, Evę Cassidy, Doris Day, Jane Monheit, Franka Sinatrę, Billie Holiday, a także w wersji polskiej przez Adama Astona z tekstem Zenona Friedwalda pt. "W siódmym niebie".


Tryptyk Zwiastowania

Tryptyk Zwiastowania – dzieło niderlandzkiego malarza Rogiera van der Weydena, jedno z wcześniejszych dzieł w twórczości tego artysty. Przykład malarstwa tablicowego doby późnego gotyku. Część środkowa ze sceną "Zwiastowania" znajduje się w paryskim Luwrze, natomiast skrzydła boczne stanowią część zbiorów Galerii Sabauda w Turynie.

Jest to tryptyk o wymiarach: 86 × 92 cm (część środkowa), 87 × 36,5 cm (skrzydła). Część środkowa będąca tytułową częścią dzieła zawiera scenę Zwiastowania, która rozgrywa się w komnacie mieszczańskiego domu. Malarz ukazał moment przybycia archanioła Gabriela, na co wskazują lekko uniesione skrzydła i poruszone wiatrem szaty; biała alba i wzorzysty, brokatowy płaszcz. Na przybycie Gabriela Maria reaguje natychmiastowo. Dynamiczny zwrot w stronę Gabriela, meandryczne fałdy długiej granatowej sukni Marii ożywiają kompozycję. Z drugiej zaś strony artysta nadał Marii delikatności, szczególnie w wyrazie twarzy i geście; delikatnie opuszcza księgę. Duch realizmu został uwzględniony również w przedstawieniu wnętrza, lewą stronę zajmuje kominek i gotycka ława, prawą sekretera i wielkie łoże z baldachimem pokryte czerwoną tapicerką. Bogactwo szczegółów i wnikliwa obserwacja detalu cechuje wazon z liliami, dzban na tacy i żyrandol, oraz dwa owoce granatu (zapowiedź Pasji Chrystusa) oraz szklany wazon z wodą święconą. Niewątpliwie twórca tryptyku inspirował się twórczością Jana van Eycka, środkowa część kompozycji (szczególnie realistyczne ukazanie wnętrza mieszczańskiego, wraz z detalami) nawiązuje do "Portretu małżonków Arnolfinich" wykonanego przez mistrza z Brugii. Od strony ideowej jest to przykład "devotio moderna" – nurtu pobożności powszechnego wśród mieszczańskiej inteligencji. Stąd wynika powszechne w gotyckim malarstwie niderlandzkim wpisanie wątków religijnych w ówczesne środowisko mieszczańskie.

Na lewym skrzydle artysta ukazał klęczącego donatora, zaś w prawym scenę Nawiedzenia. Tłem dla tych scen jest rozległy krajobraz z architekturą – warownymi budowlami z motywami charakterystycznymi dla XV-wiecznego gotyku.


Instytut Matematyczny Uniwersytetu Wrocławskiego (IM UWr) – jednostka dydaktyczno-naukowa należąca do struktur Wydziału Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Wrocławskiego. Dzieli się na 10 zakładów, 2 pracownie naukowe oraz laboratorium komputerowe. Posiada uprawnienia do nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego oraz wnioskowania o nadanie tytułu naukowego profesora. Prowadzi działalność dydaktyczną i badawczą związaną z podstawami matematyki, teorią modeli, algebrą, teorią liczb, geometrią i topologią różniczkową, geometryczną teorią grup, równaniami różniczkowymi, analizą harmoniczną, teorią miary, analizą funkcjonalną, rachunkiem prawdopodobieństwa, procesami stochastycznymi, zastosowaniami probabilistycznymi, statystyką matematyczną, historią matematyki, dydaktyką matematyki, teorią miary, rachunkiem prawdopodobieństwa, statystyką matematyczną, topologią oraz zastosowaniem probabilistyki. Instytut oferuje studia na kierunku matematyka oraz studia podyplomowe.

Aktualnie w Instytucie kształci się 662 studentów, wyłącznie w trybie dziennym. Instytut aktywnie bierze udział w popularyzacji matematyki wśród dzieci i młodzieży, a także osób starszych w regionie i w kraju. Siedzibą instytutu jest budynek wzniesiony od postaw w latach 1967-1972 przy placu Grunwaldzkim 2-4 we Wrocławiu, którego projektantami było małżeństwo Barskich.

Instytut powstał jako jedna z pierwszych jednostek Uniwersytetu Wrocławskiego w 1945 roku, którego twórcami byli naukowcy przybyli w znacznej części z Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Związanych z nim było wielu wybitnych badaczy, m.in. Hugo Steinhaus. Pracownicy naukowi instytutu zajmowali też często najważniejsze stanowiska w hierarchii uniwersyteckiej – rektorów: Edward Marczewski (1953-1957), Kazimierz Urbanik (1975-1981), Józef Łukaszewicz (1981-1982), Roman Duda (1995-1999) i prorektorów, wielokrotnie obejmowali też funkcję dziekanów na swoich wydziałach. Instytut początkowo afiliowany był przy Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii, od 1995 roku przy Wydziale Matematyki i Fizyki, a od reorganizacji struktur uniwersyteckich w 1996 roku przy Wydziale Matematyki i Informatyki.


Nasz wspólny dom

Nasz wspólny dom (tyt. oryg. "Shtëpia jonë e përbashkët") – albański film fabularny z roku 1981 w reżyserii Ismaila Zhabiaku, na podstawie powieści Teodora Laço.


Kamil Kazimierz Józef de Pourbaix

Kamil Kazimierz Józef de Pourbaix „"Luks”" (ur. 17 grudnia 1913 w Horodcu, poległ 1 września 1939 w bitwie pod Mokrą) – porucznik rezerwy artylerii Wojska Polskiego.

Drugie dziecko Kamila de Pourbaix i Marii z d. Miączyńskiej de Pourbaix. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Antonówce na Horyniem. Następnie do XI Gimnazjum we Lwowie, gdzie zdał maturę w 1931. Studiował na Politechnice Lwowskiej. Był członkiem zarządu (na Politechnice) KSM-u Odrodzenie (1935–1936) we Lwowie.

Ukończył Kurs podchorążych (od 18 września 1933 do 29 czerwca 1934) w Wołyńskiej Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii im. Marcina Kątskiego we Włodzimierzu Wołyńskim. Następnie ćwiczenia wojskowe odbył w 9 dak w Baranowiczach. Został przeniesiony do rezerwy w stopniu plutonowy podchorąży rezerwy artylerii. Ukończył ćwiczenia aplikacyjne i od 1 stycznia 1936 został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy artylerii.

Został zmobilizowany, podobnie jak jego bracia, w sierpniu 1939 z przydziałem dowódcy I plutonu III baterii 2 dywizjon artylerii konnej im. Józefa Sowińskiego, którym dowodził 1 września 1939 w bitwie pod Mokrą. Zginął przy swojej baterii (wedle relacji bohaterską śmiercią), pochowany przez braci (Zdzisława i Kazimierza) w nocy z 1/2 września na cmentarzu w Miedźnie, nieopodal grobowca hr. Miączyńskich. W 1945 odbył się uroczysty pogrzeb. Następnie przeniesiono jego szczątki do wspólnej mogiły żołnierzy Wołyńskiej Brygady Kawalerii poległych pod Mokrą na cmentarzu w Miedźnie.

Ordery i odznaczenia
* Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari – pośmiertnie, nr 14185
* Krzyż Walecznych

Rodzeństwo
* Anna Maria Zakrzewska – żona Jana Zakrzewskiego (zginął w Katyniu)
* Zdzisław de Pourbaix – uczestnik kampanii wrześniowej, rozstrzelany przez Niemców w 1943, VM V kl. Nr 14337 oraz KW
* Kazimierz de Pourbaix – ps. „Zahoryński” oficer WP, powstaniec warszawski, VM V kl. oraz KW, dwukrotnie,
* Franciszek de Pourbaix – ps „Piwnicki” uczestnik kampanii wrześniowej, powstaniec warszawski,
* Antoni de Pourbaix – uczestnik kampanii wrześniowej,
* Zofia de Pourbaix – ps. „Zula” łączniczka AK, prowadziła punkt przerzutowy w SzczawnicyVM V kl. oraz KW.
* Ryszard de Pourbaix – ps. Plątaty, uczestnik powstania warszawskiego,
* Stanisław de Pourbaix,
* Marian de Pourbaix – uczestnik szkoły podchorążych,


Camp Rock

Camp Rock – pełnometrażowy film fabularny wyprodukowany przez Disney Channel, w którym w bohaterów wcielili się członkowie zespołu Jonas Brothers oraz piosenkarka Demi Lovato. Premiera w Stanach Zjednoczonych odbyła się 20 czerwca 2008 roku. Młodzieżowy musical został napisany przez Julie Brown, Paula Browna, Reginę Hicks i Karen Gist. Film był kręcony w Camp Wanakita i Camp Kilcoo w the Haliburton Highlands, Ontario w Kanadzie.


There’s No Place Like Home

There’s No Place Like Home – dwunasty, trzynasty i czternasty odcinek czwartego sezonu serialu telewizyjnego Zagubieni.

* Pierwsza emisja: część pierwsza – 15 maja 2008, część druga i trzecia – 29 maja 2008
* Data emisji w Polsce: 2008 (kanał AXN)
* Futurospekcje: Szóstka Oceanic
* Reżyseria: Stephen Williams (część pierwsza), Jack Bender
* Scenariusz: Damon Lindelof, Carlton Cuse


Giovanni Maria Visconti

Giovanni Maria Visconti, (ur. 1388 - zm. 16 maja 1412) – drugi książę Mediolanu, syn Gian Galeazzo Viscontiego i Katarzyny Visconti, córki Bernabò Viscontiego, stryja Gian Galeazzo. Był bratem Filipa Marii, który został jego następcą. Otrzymał drugie imię Maria (podobnie jak brat) jako podziękowanie dla Maryi za fakt, że się narodził - jego rodzice byli blisko spokrewnieni (ich ojcowie byli braćmi), a matka wcześniej kilkukrotnie poroniła.

Tytuł księcia Mediolanu przyjął mając zaledwie trzynaście lat, podczas regencji matki. Wkrótce księstwo się rozpadło na skutek walki między stronnictwami kierowanymi przez dowódców wojskowych i najemników. Z walk tych wyszedł zwycięsko Facino Cane, który zdołał zaszczepić w sercu młodego księcia podejrzliwość w stosunku do regentki. Katarzyna została więc uwięziona w Monzy, gdzie zmarła w 1404 r, prawdopodobnie otruta.

Giovanni Maria poślubił w 1408 r. Antonię Malatesta, córkę Karola I, władcy Rimini. Nie miał z nią potomstwa.

Visconti był znany ze swoich psów, rottweilerów, które szkolił, aby rozszarpywały ludzi. Podobno, gdy trwała wojna, w maju 1409 r., lud widząc władcę przejeżdżającego wśród tłumu, zaczął wołać: "Pokój! Pokój!". Wtedy na jego rozkaz żołnierze zabili dwieście osób. Następnie zabronił pod karą śmierci wypowiadać słowa "pokój" i "wojna". Nawet duchownych zobligował do używania w czasie Mszy słów "Dona nobis tranquilitatem" zamiast "Dona nobis pacem".

Spiskowcy, którzy mieli dość rządów Viscontiego, wykorzystali moment, kiedy to największy jego wódz Facino Cane był chory i przebywał w Pawii i zamordowali księcia przed kościołem św. Gotarda w Mediolanie.

Umierający Facino kazał przysiąc swoim oficerom, że następcą Giovanniego Marii ustanowią jego brata Filipa Marię. Polecił swojej żonie, Beatrice di Lascaris, aby po jego śmierci wyszła za mąż za nowego księcia, co się wkrótce stało.


Zaburzenia myślenia

Zaburzenia myślenia (zaburzenia myślenia, mowy i porozumiewania się, ang. "thought disorders") – pojęcie stosowane w psychiatrii określające grupę zróżnicowanych objawów psychopatologicznych, które wyrażają się zakłóceniami myśli i wypowiedzi w różnych ich aspektach, prowadząc do ich nieadekwatności, bezproduktywności lub niekomunikatywności. Zaburzenia myślenia tradycyjne dzielone są na zaburzenia treści myślenia i zaburzenia formy myślenia, zaś te ostatnie dzielone są na zaburzenia toku myślenia oraz zaburzenia struktury i funkcji myślenia.

Należy podkreślić, że "zaburzenia myślenia" nie są jednostką nozologiczną, ani też grupą jednostek nozologicznych, jak sugerowałoby to użycie terminu "zaburzenie". Zaburzenia myślenia, jako grupa objawów, mogą występować w przebiegu wielu różnych zaburzeń psychicznych, zwłaszcza zaburzeń psychotycznych lub zaburzeń afektywnych.


Times Like These

Times Like These – drugi singel rockowego zespołu Foo Fighters z ich czwartego studyjnego albumu One by One. Został wydany na dwóch różnych dyskach w 2003 roku. Tekst utworu „I'm a new day rising” został zaczerpnięty z albumu zespołu rockowego Hüsker Dü, który jest jednym z ulubionych zespołów Dave’a Grohla.

Utwór ten został użyty w kampanii prezydenckiej przez George’a W. Busha w 2004 roku. Kiedy Grohl zauważył, że Bush promuje swoją kampanie za pomocą tego utworu, wraz z całym zespołem publicznie poparł Johna Kerry’ego.

Piosenka została użyta w filmach: The Benchwarmers, American Pie: Wesele.

Amerykańska piosenkarka pop JoJo nagrała cover tej piosenki w czasie audycji Jo Whiley.


Wąkrotowate

Wąkrotowate ("Hydrocotylaceae") – rodzina roślin okrytonasiennych wyróżniana w niektórych systemach klasyfikacyjnych, głównie w końcu XX wieku. W systemie Reveala z lat 1993–1999 rodzina zaliczana była do rzędu araliowców i obejmowała 9 rodzajów. We florze Polski dziko rosną spośród nich tylko dwa gatunki należące do dwóch rodzajów: jarzmianka ("Astrantia" L.) i wąkrota ("Hydrocotyle" L.). Po lepszym poznaniu powiązań filogenetycznych rodzina w ograniczonym ujęciu włączona została do araliowatych w systemach APG i w randze podrodziny tam pozostaje (także w systemie z 2009).


Serhij Ostapenko

Serhij Ostapenko (ur. 18 listopada 1881 w Trojanowie k. Żytomierza, zm. w 1937) - ukraiński działacz polityczny, ekonomista, członek Ukraińskiej Centralnej Rady, premier Ukraińskiej Republiki Ludowej.

Był uczestnikiem ze strony URL rokowań w Brześciu, a od 13 lutego do 9 kwietnia 1919 - premierem rządu URL.

W latach 1919 - 20 - profesor Ukraińskiego Uniwersytetu Państwowego w Kamieńcu Podolskim, wykładowca statystyki i demografii. Po upadku państwowości URL pozostał w USRR i przeniósł się do Kijowa. 13 maja 1921 aresztowany przez Czeka w "sprawie KC Ukraińskiej Partii Socjalistów-Rewolucjonistów" i 29 maja 1921 skazany przez "Najwyższy Nadzwyczajny Trybunał Rewolucyjny" na pięć lat obozu koncentracyjnego z zamianą na pięć lat pracy przymusowej z wykorzystaniem wykształcenia. W latach 20. i 30. był wykładowcą na wyższych uczelniach Kijowa i Charkowa, współpracował z pismem "Czerwonyj szlach" w popularnej problematyce ekonomicznej. Podczas "wielkiego terroru" aresztowany w 1937 przez NKWD, zamordowany w nieznanych okolicznościach.


Śmiertelna pułapka

Śmiertelna pułapka () – amerykańska komedia kryminalna z 1982 roku w reżyserii Sidneya Lumeta, na podstawie sztuki Iry Levina.


Planeta wygnania

Planeta wygnania (tyt. oryg. ang. "planet of Exile") – powieść science fiction z elementami fantasy amerykańskiej pisarki Ursuli K. Le Guin. Powieść, wchodząca w skład cyklu Ekumeny, została opublikowana w 1966 r. przez wydawnictwo Ace Books. Polską edycję wydał Amber w 1990 r., w tłumaczeniu Juliusza P. Szeniawskiego.


Tadas Ivanauskas

Tadas Ivanauskas, właśc. Tadeusz Iwanowski herbu Rogala (ur. 16 grudnia 1882 w Lebiodce koło Lidy, zm. 1 czerwca 1970 w Kownie, zmienił nazwisko na brzmiące po litewsku) – litewski naukowiec, profesor biologii i zoologii Uniwersytetu Kowieńskiego, założyciel kowieńskiego zoo.

Był synem Leonarda, inżyniera i prezesa Komitetu Technicznego przy Ministerstwie Skarbu w Petersburgu, i Jadwigi baronówny von Reichel, córki Alzatczyka, oficera armii pruskiej i polskiej szlachcianki z domu Chrzanowskiej.

Wykładał w katedrze biologii i zoologii Uniwersytetu Kowieńskiego od 1922 do 1940 roku. W 1929 roku stanął na czele tamtejszego Instytutu Zoologicznego. W 1940 roku przeniósł się na Uniwersytet Wileński, na którym pracował do czerwca 1956 roku.

W 1929 roku doprowadził do otwarcia pierwszej w Europie stacji badawczej ptaków na przylądku Ventė. W 1918 roku współtworzył kowieńskie Muzeum Zoologiczne, pięć lat później Kowieński Ogród Botaniczny. Uwieńczeniem jego dzieła było otwarcie w 1938 roku pierwszego na Litwie zoo.

Od 1954 do 1970 roku prowadził zajęcia w powstałym w miejsce zlikwidowanego Uniwersytetu Kowieńskim Instytucie Medycznym.

Braćmi Ivanauskasa byli: polski polityk Jerzy Iwanowski, białoruski polityk Wacłau Iwanouski oraz wileński adwokat Stanisław Iwanowski.

W 2017 r. Aliaksej Rakovič nakręcił dokumentalny film "Broliai" ("Bracia") o trzech braciach Iwanowskich.


Duchowość ignacjańska

Duchowość ignacjańska – metoda kształtowania i prowadzenia życia wewnętrznego oraz zewnętrznego człowieka, chrześcijanina oparta na ćwiczeniach duchowych zaproponowanych przez Ignacego Loyolę, założyciela zakonu jezuitów.


Stadion Miejski Jaskółcze Gniazdo w Tarnowie – stadion piłkarsko-żużlowy znajdujący się w Tarnowie przy ul. Zbylitowskiej 3. Swoje mecze rozgrywa na nim piłkarska drużyna – Unia Tarnów. 30 grudnia 2004 r. obiekt został przemianowany na "Stadion Miejski". W 2011 roku, dzięki apelom społeczeństwa tarnowskiego, do nazwy dodano człon „Jaskółcze Gniazdo”.

Pojemność stadionu to 14 790 miejsc podzielonych w następujący sposób:
* trybuna główna: 3200 miejsc
* loża VIP-ów: 90 miejsc
* pierwszy łuk (wiraż od strony stacji PKP): 5500 miejsc
* drugi łuk (wiraż od strony parku): 3500 miejsc
* sektor gości na drugim łuku: 500 miejsc
* prosta naprzeciwko startu: 2000 miejsc

Oświetlenie: uruchomione po raz pierwszy w 1972 r., modernizacja dokonana w 2005 r., działa ponownie od 06.08.2005. Natężenie: ok. 900 luxów (2000 W).

Wymiary boiska: 104 × 68 metrów

Dojazd komunikacją miejską ZKM:
* pod stadion liniami nr: 9, 224
* na pętlę w Mościcach: 0, 1, 14, 46, 48
* PKP: stacja Tarnów Mościce.


Being Cyrus

Being Cyrus – indyjski thriller zrealizowany w języku angielskim 2006 roku przez debiutanta Homi Adajania. To pierwszy angielskojęzyczny film sławnego aktora bollywoodzkiego Saif Ali Khana. Ten psychologiczny dramat opowiada historię chorej duchowo rodziny Parsów splecioną z losem outsidera pozbawionego korzeni i tożsamości. To film o miłości, która przeradza się w zdradę siebie, o manipulowaniu ludźmi, o opuszczeniu w starości, o braku miłości, który owocuje zbrodnią. Jego akcja rozgrywa się w mrocznym klimacie, którego tłem jest Mumbaj.


Lanthir Lamath

Lanthir Lamath (sin. "Wodospad ech" lub "Wodospad głosów ech") – wodospad ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia. Pojawia się w "Silmarillionie".

Znajdował się w Ossiriandzie. W jego pobliżu miał swój dom Dior Eluchíl, syn Berena i Lúthien, z żoną Nimloth. Tam też urodziły się ich dzieci: Elured, Elurín i Elwinga. Dior wraz z rodziną opuścił ten dom około 505 roku Pierwszej Ery, gdy przeniósł się do Doriath.


Gwido Chmarzyński

Gwido Chmarzyński (ur. 20 lipca 1906 w Nakle nad Notecią, zm. 30 lipca 1973 w Kamieniu Pomorskim) – polski historyk sztuki i muzeolog.

Pochodził z rodziny inteligenckiej, jego wujem był Szczęsny Dettloff. Uczęszczał do gimnazjum państwowego w Nakle (1913–1921), a następnie do Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, gdzie w 1924 roku zdał maturę.

Studiował historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim (1924–1925), Poznańskim (1925–1928) oraz Jagiellońskim. Jego wykładowcami byli m.in. Szczęsny Dettloff oraz muzykolog Łucjan Kamieński. W 1932 roku uzyskał stopień doktora "cum laude" na Uniwersytecie Poznańskim, tematem jego pracy był "Sarkofag Bolesława Chrobrego w Poznaniu i problem średniowiecznej plastyki sarkofagowej".

1 lipca 1929 został powołany na stanowisko kustosza Muzeum Miejskiego w Toruniu. Kierował nim do 1934 roku. . 19 lutego 1931 (w rocznicę urodzin Kopernika) uroczyście otwarto nowy budynek Muzeum, w Ratuszu Staromiejskim przy Rynku Staromiejskim. W latach 1929–1931 Chmarzyński pełnił obowiązki Okręgowego Konserwatora Zabytków na Pomorzu. W 1935 roku został zatrudniony na stanowisku adiunkta w Katedrze Historii Sztuki Uniwersytetu Poznańskiego.

W czasie II wojny światowej przebywał w Krakowie, zaangażował się w tajne nauczanie na UJ (1943–1944), trafił do obozu w Płaszowie. W latach 1944–1945 pełnił funkcję przewodniczącego rady nadzorczej Spółdzielni Wydawniczej „Czytelnik” w Krakowie.

W 1945 roku wrócił do Poznania, kontynuował pracę naukową na UP, w latach 1945–1948 był też dyrektorem Muzeum Narodowego w Poznaniu. 29 października 1947 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Od 1951 roku współpracował z Uniwersytetem Mikołaja Kopernika w Toruniu, początkowo prowadząc wykłady i ćwiczenia, w 1959 roku został zatrudniony na 1/2 etatu jako profesor kontraktowy w Katedrze Historii Sztuki, w 1960 roku na pełny etat. Od 1959 do 1969 roku był kierownikiem tej katedry. W latach 1962–1964 pełnił funkcję dziekana Wydziału Sztuk Pięknych.

Zmarł w Kamieniu Pomorskim, ale pochowany został na Cmentarzu Junikowskim w Poznaniu.


Koungheul

Koungheul – miasto w Senegalu, w regionie Kaolack. Według danych szacunkowych na rok 2007 liczy 15 190 mieszkańców. Miasto jest jednym z przystanków na trasie kolei łączącej Dakar z Bamako w Mali.


Tahoma

Tahoma – bezszeryfowy krój pisma, powstały w 1994 w firmie Microsoft. Twórcą Tahomy jest Matthew Carter, a pliki fontów były po raz pierwszy dystrybuowane z systemem operacyjnym Windows 95. Microsoft zezwala na bezpłatne wykorzystywanie Tahomy (bez możliwości zmian kroju) w ramach systemu operacyjnego, z którym została dostarczona. Redystrybucja Tahomy poza systemem operacyjnym (wliczając w to wszelkiego typu update’y i aktualizacje), z którym została dostarczona, wymaga wykupienia licencji.

Tahoma ma zbliżony wygląd do Verdany, jest jednak węższa i ma mniejsze odstępy między literami. Jako czcionka do czytania na ekranie została najpierw zaprojektowana jako bitmapowa. Tahoma z atrybutem pogrubienia ma na ekranie podwojoną liczbę pikseli.

Jako krój powstały w Microsofcie, Tahoma nie była bezpośrednio dostępna w innych systemach operacyjnych (była możliwa instalacja po ściągnięciu ze stron Microsoftu). Firma Apple Inc., zgodnie z zapowiedzią z 16 października 2007 będzie rozpowszechniała swój następny system operacyjny Mac OS X 10.5 „Leopard” z wieloma fontami Microsoftu, w tym także i Tahomą.


Dolina Dolnego Bugu

Dolina Dolnego Bugu (318.74) – region fizycznogeograficzny w środkowej Polsce na Mazowszu, stanowiącr część Niziny Środkowomazowieckiej. Mezoregion stanowi długi na ok. 60 km, niemal równoleżnikowy, odcinek doliny Bugu, ciągnący się od Podlaskiego Przełomu Bugu w okolicach Małkini Górnej na wschodzie po Kotlinę Warszawską (do Jeziora Zegrzyńskiego) na zachodzie. Od północy Dolinę Dolnego Bugu ogranicza Międzyrzecze Łomżyńskie i Wysoczyzna Wysokomazowiecka, a od południa Równina Wołomińska.

Dolina dochodzi do kilku kilometrów szerokości obejmując łąkowy taras zalewowy, na którym znajdują się liczne starorzecza, oraz piaszczysty taras wydmowy porośnięty w większości lasem. Głównymi rzekami wpadającymi do Bugu na terenie doliny są Brok (prawy dopływ) i Liwiec (lewy dopływ). Powierzchnia tego mezoregionu wynosi ok. 370 km².

Na terenie Doliny Dolnego Bugu znajdują się niewielkie fragmenty Puszczy Białej oraz Kamienieckiej. Część tej drugiej jest chroniona na obszarze doliny w Nadbużańskim Parku Krajobrazowym. Znajduje się tu również kilka rezerwatów, np. Czaplowizna, Jegiel.

Na terenie Doliny Dolnego Bugu znajdują się trzy miasta Wyszków, Łochów i Brok. Administracyjnie cały mezoregion znajduje się w województwie mazowieckim, na terenach powiatów: ostrowskiego, węgrowskiego, wyszkowskiego oraz wołomińskiego.

Teren mezoregionu przecinają dwie linie kolejowe (Warszawa – Białystok i Tłuszcz – Ostrołęka) oraz drogi krajowe nr 8, nr 50 oraz nr 62.


Czesław Rolik

Czesław Rolik (ur. 22 września 1951 roku w Pasłęku) – oficer Wojska Polskiego w stopniu kontradmirała, magister ekonomii, w latach 2000-2004 szef Szefostwa Finansów Marynarki Wojennej, następnie zastępca dyrektora Departamentu Budżetowego MON, zastępca szefa Zarządu Planowania Rzeczowego P8 Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, od 2008 do 2009 roku dyrektor Departamentu Budżetowego MON, odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi.


Kurawonga czarna

Kurawonga czarna ("Strepera graculina") – gatunek średniej wielkości ptaka z podrodziny srokaczy (Cracticinae) w rodzinie ostrolotów (Artamidae), zamieszkujący wschodnią część Australii.


Estádio Antônio Inácio de Souza

Estádio Antônio Inácio de Souza – stadion piłkarski, w Caruaru, Pernambuco, Brazylia, na którym swoje mecze rozgrywa klub Clube Atlético do Porto.


Alin Berescu

Alin Berescu (ur. 14 kwietnia 1980 w Timișoarze) – rumuński szachista, arcymistrz od 2007 roku.


Patience

Patience – ballada rockowa amerykańskiej grupy Guns N’ Roses. Jedyny singel z płyty "G N’ R Lies", wydany w roku 1989. Piosenka jest grana na trzech gitarach akustycznych. Tekst do niej napisał Izzy Stradlin.

Piosenka została wydana także na składance Greatest Hits, a teledysk do niej pojawił się na DVD "Welcome to the Videos".


Stefan Barczay

Stefan Barczay (ur. 23 lutego 1911, zm. 27 maja 1947 w Landsberg am Lech) – zbrodniarz nazistowski, członek załogi niemieckiego obozu koncentracyjnego Mauthausen-Gusen i SS-Sturmmann.

Obywatel czechosłowacki. Członek Waffen-SS od marca 1943. Strażnik w podobozach KL Mauthausen: "Eisenerz", "Gusen" i "Linz III" od maja 1943 do maja 1945 (z przerwą w listopadzie 1944).

W procesie załogi Mauthausen-Gusen (US vs. Johann Altfuldisch i inni) został skazany na karę śmierci przez amerykański Trybunał Wojskowy w Dachau. Jak wykazało oskarżenie Barczay zakatował kolbą karabinu dwóch więźniów (jednego w marcu 1944, a drugiego jesienią tego roku). Oprócz tego, zgodnie z księgą zgonów obozu, zastrzelił jednego więźnia 11 sierpnia 1943 i czterech kolejnych 19 września 1944. Został powieszony w więzieniu Landsberg 27 maja 1947.


Georg Gössl

Georg Gössl (ur. 14 czerwca 1909, zm. 27 maja 1947 w Landsberg am Lech) – kapo w obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen i zbrodniarz wojenny.

Więzień, który przebywał w obozie Mauthausen od kwietnia 1940 do maja 1945. Sprawował od marca 1945 funkcję kapo w szpitalu podobozu KL Mauthausen – "Hinterbrühl". Gössl uczestniczył w mordowaniu więźniów zastrzykami fenolu. Znęcał się również nad nimi, kopiąc i bijąc po twarzy.

W procesie załogi Mauthausen-Gusen (US vs. Johann Altfuldisch i inni) został skazany na karę śmierci przez amerykański Trybunał Wojskowy w Dachau. Powieszony w więzieniu Landsberg 27 maja 1947.


Milano Porta Genova

Milano Porta Genova (włoski: "Stazione di Milano Porta Genova") – stacja kolejowa w Mediolanie, w regionie Lombardia, we Włoszech. Stacja posiada 3 perony.

Stacja została otwarta w 1870 roku pod nazwą "Milano Porta Ticinese", jako przystanek kolejowy na linii z Mortara, który w tym czasie przechodziłą przez stary centralny dworzec kolejowy na zachód od centrum.

Porta Genova została otwarta tylko do obsługi nowego dworca kolejowego.
W 1931 roku miała miejsce przebudowa węzła kolejowego w Mediolanie, stacja stała końcem linii z Mortara.
Od 1983 roku stacja jest również obsługiwana przez linię metra M2 (zielona).


Józef Gawrylik

Józef Gawrylik (ur. 25 marca 1893 w Wilejce, zm. 8 grudnia 1937 w ZSRR) – białoruski radykalny działacz lewicowy, poseł na Sejm II RP.

Ukończył seminarium nauczycielskie w Borunach. Do 1928 był nauczycielem języka białoruskiego w białoruskim Gimnazjum w Radoszkowiczach. W 1929 zamieszkał w Wilnie. Wspierał radykalną grupę studentów na Uniwersytecie Stefana Batorego, którzy od lipca 1929 wydawali miesięcznik „Wolnaja Dumka”. Aresztowany w sierpniu 1930 wraz z innymi posłami i pracownikami Sekretariatu „Zmahannia”, wyrokiem Sądu Okręgowe w Wilnie z 12 stycznia 1931 skazany na 8 lat ciężkiego więzienia (i dodatkowo na 18 miesięcy za manifestację w czasie rozprawy sądowej). Początkowo odbywał w Wilnie, następnie w Rawiczu. Na podstawie umowy o wymianie więźniów politycznych 15 września 1932 wyjechał do Związku Radzieckiego. Aresztowany rok później w Mińsku i stracony, zrehabilitowany w 1956.


Salomon Seidenman

Salomon Seidenman (ur. 19 marca 1878 w Lublinie, zm. 19 marca 1948 w Jerozolimie) – polski adwokat i polityk narodowości żydowskiej, poseł na Sejm V kadencji w II RP, członek Gminy Żydowskiej w Warszawie.


Grand Slam

Grand Slam – bomba burząca zbudowana przez Brytyjczyków pod koniec 1944 roku. Zaprojektowana przez inżyniera aeronautyki Barnesa Wallisa. Była rozwojową wersją bomby Tallboy. Ważyła 9979 kg (22 000 funtów) i została użyta 41 razy podczas II wojny światowej. Po raz pierwszy 14 marca 1945 roku przeciwko wiaduktowi w Bielefeld.

Jedynym samolotem, który mógł unieść tak ciężką bombę był Avro Lancaster w wersji B. Mk I (Special).


Microsoft SharePoint Foundation

Microsoft SharePoint Foundation (do wersji 2007 jako Microsoft Windows SharePoint Services) – oprogramowanie firmy Microsoft, podstawowa i bezpłatna dla posiadaczy licencji na Windows Server wersja serwera obsługującego technologię Sharepoint. Wersja zaawansowana i płatna jest zaimplementowana w Microsoft Office SharePoint Server.

SharePoint Foundation obsługuje między innymi takie funkcjonalności jak biblioteki dokumentów, listy zadań, strony typu wiki oraz strony do organizowania spotkań.


Alfred Bisanz

Alfred Bisanz, ukr. Альфред Бізанц (ur. 15 listopada 1890 we wsi Dornfeld, zm. 1951 we Włodzimierzu) – austriacki, a następnie ukraiński wojskowy, ostatecznie podpułkownik Sztabu Generalnego Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej. W okresie II wojny światowej referent wydziału do spraw ludności ukraińskiej przy władzach Generalnego Gubernatorstwa (1940-41), następnie referent wydziału opieki społecznej w urzędzie Dystryktu Galicja (1941-44), szef Zarządu Wojskowego 14 Dywizji Grenadierów SS (1943-44).


Okręg wyborczy Barnsley Central

Okręg wyborczy Barnsley Central powstał w 1983 i wysyła do brytyjskiej Izby Gmin jednego deputowanego. Okręg obejmuje większą część miasta Barnsley w południowym Yorkshire.


The Auk

The Auk (wym. []) – czasopismo naukowe (kwartalnik), będące oficjalną publikacją Amerykańskiej Unii Ornitologicznej ("American Ornithologists’ Union", AOU), ukazujące się w niezmienionej formie, bez przerwy od 1884.

Czasopismo zawiera artykuły z zakresu naukowych studiów nad anatomią, zachowaniem i występowaniem ptaków. Nazwa czasopisma pochodzi od angielskiej nazwy alki olbrzymiej ("Great Auk"), będącej symbolem AOU. Obecnie redaktorem naczelnym jest Spencer G. Sealy z Wydziału Zoologii Uniwersytetu Manitoba (Kanada).


Kevin Brooks

Kevin M. Brooks (ur. 30 marca 1959) – brytyjski pisarz, autor powieści "Lucas" (zwycięzca angielskiego North East Book Award 2004) i "Martyn Pig" (zwycięzca Branford Boase Award 2003).

Kevin Brooks urodził się w 1959 roku. Wychował się w Exeter w Devonie. Studiował psychologię i filozofię w Birmingham, na uniwersytecie w Aston w 1980 i studia kulturalne w Londynie w 1983. Pracował w różnych zawodach: był muzykiem, „pomocnikiem” na stacji benzynowej, „złotą rączką” w krematorium, urzędnikiem w urzędzie cywilnym, sprzedawcą hot-dogów w londyńskim zoo, na poczcie i na kolei. Mieszka w Esseksie – najmniejszym mieście Anglii.

Jego książki ukazują się w Polsce nakładem wydawnictwa Media Rodzina, w przekładzie Anny i Miłosza Urbanów.


Bramy jego twarzy, lampy jego ust

Bramy jego twarzy, lampy jego ust () – opowiadanie Rogera Zelazny’ego opublikowane w The Magazine of Fantasy & Science Fiction w marcu 1965 roku, nagrodzone Nebulą.

Znalazło się w zbiorze opowiadań pod tym samym tytułem, wydanym w 1971 roku przez wydawnictwo Doubleday (). W Polsce zostało wydane w 1998 roku nakładem Domu Wydawniczego Rebis w zbiorze Róża dla Eklezjastesa (), w przekładzie Zbigniewa Królickiego.

Opowiadanie pojawiło się także w zbiorze "Stare dobre czasy" nakładem Prószyński i S-ka, w 2001 roku ().


Józef Gigiel-Melechowicz

Józef Gigiel-Melechowicz (ur. 6 marca 1890 w Samborze, zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.


Taddeo Gaddi

Taddeo Gaddi (ur. ok. 1300, zm. 1366) – włoski malarz okresu protorenesansu, autor malowideł ściennych we Florencji, Poppi, Pistoi i Pizie oraz obrazów sztalugowych.

Był synem artysty Gaddo Gaddiego, a ojcem czterech synów, z których trzech, Giovanni Gaddi, Agnolo Gaddi i Niccolò Gaddi, także było artystami. Taddeo był uczniem Giotta i jego współpracownikiem przez 24 lata. Oprócz kontynuowania jego stylu prowadził także własne poszukiwania malarskie, obejmujące rozwiązania architektoniczno-przestrzenne i światłocieniowe. Pierwsze dzieła tworzył zatem w ramach warsztatu Giotta; początek samodzielnej twórczości przypada na koniec lat 20. XIV wieku. Otwiera ją "Tronująca Madonna z Dzieciątkiem" z kościoła San Francesco w Castelfiorentino, powtarzająca "Maestę" Giotta.

Najważniejszym dziełem Gaddiego jest dekoracja kaplicy Baroncellich w kościele Santa Croce we Florencji z końca lat 30. W malowidłach tych wyraźne echa giottowskich rozwiązań w kaplicach Scrovegnich, Peruzzich i Bardich sąsiadują z odrębnościami malowideł Gaddiego: skośnymi i asymetrycznymi kompozycjami oraz efektami świetlnymi. Te ostatnie widoczne są zwłaszcza w scenie zwiastowania pasterzom.

Taddeo Gaddi namalował również w latach 40. 26 obrazów, m.in. w kształcie czworoliścia, pierwotnie zdobiących szafę w zakrystii Santa Croce, a obecnie rozdzielonych między 3 muzea. Z roku 1355 pochodzi "Maria z Dzieciątkiem wśród aniołów" (obecnie w Uffizi). Z późnego okresu twórczości pochodzą freski w refektarzu i zakrystii w Santa Croce oraz ostatnie znane dzieło – "Ukrzyżowanie" w kościele Ognissanti we Florencji.


Estádio Lindolfo Monteiro

Estádio Lindolfo Monteiro – stadion piłkarski w Teresina, Piauí, Brazylia, na którym swoje mecze rozgrywają kluby Piauí Esporte Clube i Sociedade Esportiva Tiradentes.


Super Mario Bros. Deluxe

Super Mario Bros. Deluxe – remake gry "Super Mario Bros." na konsolę Game Boy Color.


Ruby Blue

Ruby Blue – debiutancki, solowy album irlandzkiej wokalistki Róisín Murphy, zrealizowany wraz z czołowym producentem muzyki elektronicznej Matthew Herbertem. Wydany przez wytwórnię płytową The Echo Label 13 czerwca 2005 roku.


Step Up 2

Step Up 2, znany też jako Step Up 2: The Streets to amerykański film muzyczny z 2008 roku, który jest sequelem "Step Up: Taniec zmysłów" z 2006 roku wydanego przez Touchstone Pictures. Reżyserem jest Jon Chu, choreografami są Jamal Sims, Nadine „Hi Hat” Ruffin oraz Dave Scott. Producentami są Patrick Wachsberger i Erik Feig z Summit Entertainment i Adam Shankman wraz Jennifer Gibgot z Offspring Entertainment.


(134299) 2006 DW73

(134299) 2006 DW73 – planetoida z pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 161 dni w średniej odległości 2,28 j.a. Została odkryta 23 lutego 2006 roku w programie Spacewatch w Narodowym Obserwatorium Kitt Peak. Nazwa tej planetoidy jest oznaczeniem tymczasowym.


Tamaz Giorgadze

Tamaz Giorgadze, gruz. თამაზ გიორგაძე (ur. 9 listopada 1947 w Tbilisi) – gruziński szachista i trener szachowy, arcymistrz od 1977 roku.


Latynus

Latynus (łac. "Latinus") – postać z mitologii rzymskiej, król i eponim Lacjum, mąż Amaty, ojciec Lawinii. Istnieje kilka wersji jego genealogii:
* według najdawniejszej z nich Latynus był synem Kirke i Odyseusza lub Kirke i Telemacha
* według drugiej, ojcem Latynusa był italski bóg Faun, a matką – bogini miasta Minturnae, Marika.
* według trzeciej, Latynus był synem Heraklesa i branki hiperborejskiej imieniem Palanto, od której ma pochodzić nazwa Palatynu. Herakles miał wydać ciężarną Palanto za Fauna, który wychował Latynusa.
Istnieją dwa podstawowe warianty losów Latynusa, różniące się przede wszystkim opisem jego stosunków z Eneaszem i Trojańczykami przybyłymi do Italii: według jednego z nich Latynus stanął natychmiast po stronie Eneasza, wsparł go w wojnie z Rutulami i zginął w decydującej bitwie z nimi, a Eneasz objął po nim władzę nad Latynami. Według drugiego, Latynus, sprzymierzywszy się początkowo z Trojanami, zerwał ten sojusz i szukał następnie pomocy króla Rutulów Turnusa w walce z Eneaszem i jego ludźmi. W ostatecznej bitwie mieli, podobnie jak w poprzedniej wersji, zginąć zarówno Turnus, jak i Latynus.

Wersje te połączył w "Eneidzie" Wergiliusz (ks. VII-XII): w tej wersji Latynus przyjął Eneasza gościnnie i postanowił oddać mu córkę za żonę. Doszło jednak do konfliktu między ludźmi Eneasza a ludźmi Latynusa, w rezultacie którego wybuchła wojna, w którą, za namową życzliwej mu królowej Amaty, wmieszał się król Rutulów. Latynus nie chciał stanąć po żadnej ze stron i na czas wojny zamknął się w swoim pałacu; podczas całego konfliktu starał się jedynie działać jako mediator, próbując doprowadzić do zawieszenia broni na czas pogrzebu poległych Rutulów i odwieść Turnusa od idei pojedynku z Eneaszem. Kiedy Turnus zginął, Latynus zawarł w imieniu miejscowych ludów pokój z Trojańczykami.

Odrębna wersja mitu głosi, że Latynus, król Lacjum, zniknął tajemniczo w czasie wojny z miastem Caere i był od tej pory czczony jako Jupiter Larialis, bóg czczony przez Związek Latyński (por. Kwiryn i Romulus).


USS Youngstown (CL-94)

USS Youngstown (CL-94) był amerykańskim lekkim krążownikiem typu "Cleveland". Jego stępka została położona 4 września 1944. Z powodu zakończenia walk na Pacyfiku, kontrakt na budowę okrętu został anulowany 12 sierpnia 1945, kiedy okręt był ukończony w ponad 50%. Jednostkę złomowano na pochylni w 1946.

Okręt nosił nazwę upamiętniającą Youngstown w stanie Ohio. Do 2007 roku żaden inny okręt amerykański nie nosił tej nazwy.


Caleb Strong

Caleb Strong (ur. 9 stycznia 1745, zm. 7 listopada 1819) – amerykański prawnik i polityk z Massachusetts.

W 1780 roku został wybrany do Kongresu Kontynentalnego, jednak w nim nie uczestniczył. Był członkiem narodowej Konwencji w Filadelfii, podczas której ustalono treść Konstytucji Stanów Zjednoczonych

W latach 1789–1796 reprezentował stan Massachusetts w Senacie Stanów Zjednoczonych. W latach 1800–1807 i ponownie w latach 1812–1816 był gubernatorem tego stanu.


Chizumulu

Chizumulu – wyspa na jeziorze Niasa należąca do Malawi. Zajmuje powierzchnię około 3,4 km². Zamieszkuje ją około 8 tys. osób.

Chizumulu oraz sąsiednia wyspa Likoma wraz z otaczającymi je wodami przybrzeżnymi i małymi wysepkami stanowią dwie eksklawy Malawi na wodach terytorialnych Mozambiku i tworzą razem dystrykt Likoma.


54. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes odbył się w dniach 14-25 maja 2001 roku. Imprezę otworzył pokaz australijskiego filmu "Moulin Rouge!" w reżyserii Baza Luhrmanna. W konkursie głównym zaprezentowane zostały 23 filmy pochodzące z 11 różnych krajów.

Jury pod przewodnictwem norweskiej aktorki i reżyserki Liv Ullmann przyznało nagrodę główną festiwalu, Złotą Palmę, włoskiemu filmowi "Pokój syna" w reżyserii Nanniego Morettiego. Drugą nagrodę w konkursie głównym, Grand Prix, przyznano austriackiemu obrazowi "Pianistka" w reżyserii Michaela Hanekego.

Galę otwarcia i zamknięcia festiwalu prowadziła brytyjska aktorka Charlotte Rampling.


51. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes odbył się w dniach 13-24 maja 1998 roku. Imprezę otworzył pokaz amerykańskiego filmu "Barwy kampanii" w reżyserii Mike'a Nicholsa. W konkursie głównym zaprezentowane zostały 22 filmy pochodzące z 12 różnych krajów.

Jury pod przewodnictwem amerykańskiego reżysera Martina Scorsese przyznało nagrodę główną festiwalu, Złotą Palmę, greckiemu filmowi "Wieczność i jeden dzień" w reżyserii Theo Angelopoulosa. Drugą nagrodę w konkursie głównym, Grand Prix, przyznano włoskiemu obrazowi "Życie jest piękne" w reżyserii Roberta Benigniego.

Galę otwarcia i zamknięcia festiwalu prowadziła francuska aktorka Isabelle Huppert.


50. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Cannes odbył się w dniach 7-18 maja 1997 roku. Imprezę otworzył pokaz francuskiego filmu "Piąty element" w reżyserii Luka Bessona. W konkursie głównym zaprezentowanych zostało 20 filmów pochodzących z 11 różnych krajów.

Jury pod przewodnictwem francuskiej aktorki Isabelle Adjani przyznało nagrodę główną festiwalu, Złotą Palmę, ex aequo irańskiemu filmowi "Smak wiśni" w reżyserii Abbasa Kiarostamiego oraz japońskiemu filmowi "Węgorz" w reżyserii Shōhei Imamury. Drugą nagrodę w konkursie głównym, Grand Prix, przyznano kanadyjskiemu obrazowi "Słodkie jutro" w reżyserii Atoma Egoyana.

Galę otwarcia i zamknięcia festiwalu prowadziła francuska aktorka Jeanne Moreau.


Louis-François Lejeune

Louis-François Lejeune (ur. 3 lutego 1775, zm. 29 lutego 1848) – francuski baron, generał, malarz i litograf.


Zoltán Gyimesi

Zoltán Gyimesi (ur. 31 marca 1977) – węgierski szachista, arcymistrz od 1996 roku.


Krychitka Caches

Krychitka Caches – ukraiński zespół rockowy, założony w 1999 roku w Kijowie.

Zespół wydał na razie dwie płyty: „Na perszomu misci” (2005) i „Recept” (2009).


Bazylika San Lorenzo

Bazylika San Lorenzo – bazylika we Florencji budowana od roku 1419 do lat 80. XV wieku. Zaprojektował ją florencki architekt Filippo Brunelleschi. Bazylika powstała na miejscu świątyni z okresu romańskiego, założonej w 393 roku.

Bazylika jest trójnawowa, została założona na planie krzyża łacińskiego. Nawa główna przekryta jest drewnianym stropem kasetonowym, nawy boczne sklepione są żaglasto. Na skrzyżowaniu naw umiejscowiona jest kopuła bez bębna. Po lewej stronie do jednego z ramion krzyża przylega "stara zakrystia" (1) sklepiona charakterystycznym sklepieniem (kopuła podzielona na 16 korytek, poprzez żebrowanie). Drugą zakrystię przylegającą z prawej strony do nawy poprzecznej (transeptu), tzw. "nową" (2) projektował Michał Anioł. Oddzielenie poszczególnych naw następuje za pomocą dwóch rzędów korynckich kolumn, na których spoczywa belkowanie, a później archiwolty. Na osi bazyliki dobudowano ośmioboczną kaplicę książęcą Medyceuszy (3) (Cappella dei Principi) o bogatym wystroju Pietra dura. Kopuła tej kaplicy dominuje nad bryłą bazyliki. Po lewej stronie znajduje się też biblioteka (6) oraz dwa dziedzińce arkadowe (4 i 5). Fasada frontowa jest surowa, pozbawiona okien, z trzema portalami wejściowymi. Zachował się drewniany model nie zrealizowanej fasady bazyliki projektu Michała Anioła. Artysta zerwał podpisany już kontrakt na budowę fasady, bo władze Florencji nie zgodziły się na użycie marmuru z Carrary.

znajduje się w jednostce administracyjnej


Dom dla lamparta

Dom dla lamparta (ros. Дом для леопарда) – radziecki krótkometrażowy film animowany z 1979 roku w reżyserii Anatolija Rieznikowa studia "Ekran".


Józef Wiczkowski

Józef Wiczkowski (ur. ok. 1860, zm. 28 listopada 1924) – polski lekarz z tytułem doktora.


Tunel pod Świną

Tunel pod Świną – budowany tunel drogowy pod dnem Świny w Świnoujściu, który połączy wyspy Uznam i Wolin oraz centrum Świnoujścia z resztą kraju.


Renato Buzzonetti

Renato Buzzonetti (ur. 23 sierpnia 1924 w Rzymie, zm. 20 stycznia 2017 tamże) – włoski lekarz, doktor nauk medycznych, osobisty lekarz papieży: Jana Pawła II i Benedykta XVI.


Pomnik cesarza Wilhelma I we Wrocławiu

Pomnik cesarza Wilhelma I we Wrocławiu (niem. "Kaiser-Wilhelm-I.-Denkmal") – nieistniejący pomnik cesarza Wilhelma I we Wrocławiu.

Do 1814 roku w tym miejscu nad Fosą Miejską stała trzecia Brama Świdnicka, wybudowana w roku 1693, bogato zdobiona rzeźbami. Pomnik został wzniesiony w 1896 roku jako dar od kraju związkowego Dolny Śląsk dla miasta Wrocławia. Projektantem pomnika był niemiecki rzeźbiarz Christian Behrens. Głównym elementem monumentu był konny posąg cesarza z brązu, stojący na piedestale z marmurową okładziną (całość miała 6 metrów wysokości). Dwie figury obok pomnika wykonane z marmuru, symbolizowały Sztukę Wojny i Sztukę Narodu, płaskorzeźba na cokole przedstawiała niemieckich książąt składających hołd Germanii. Z tyłu znajdowały się dwa obeliski, połączone ozdobną balustradą.

II wojna światowa nie spowodowała niemal żadnych uszkodzeń pomnika. Podczas uroczystości w dniu 21 października 1945 roku, w której wziął udział pierwszy polski prezydent miasta Bolesław Drobner, posąg cesarza obalono (następnie został przetopiony), a podstawę pomnika usunięto kilka lat później. 15 września 2007 roku odsłonięto w tym miejscu pomnik króla Bolesława Chrobrego, dzięki któremu w roku 1000 utworzono pierwsze biskupstwo we Wrocławiu.


Michal Rozin

Michal Rozin (hebr.: מיכל רוזין, ur. 25 czerwca 1969 w Ramat Ganie) – izraelska polityk, od 2013 poseł do Knesetu z list Merecu.

W wyborach parlamentarnych w 2013 po raz pierwszy dostała się do izraelskiego parlamentu. Zasiadała w Knesetach XIX, XX i XXI kadencji.


Arabia Saudyjska

Arabia Saudyjska (arab. السعودية, trb. "As-Su’udijja"), Królestwo Arabii Saudyjskiej (arab. المملكة العربيّة السّعوديّة, trb. "Al-Mamlaka al-Arabijja as-Su’udijja") – państwo położone w zachodniej Azji, na Półwyspie Arabskim. Graniczy z Irakiem, Jordanią, Kuwejtem, Omanem, Katarem, Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi i Jemenem. Stolica znajduje się w Rijadzie.

Ważniejszymi miastami w Arabii Saudyjskiej są: Rijad (5 188 286 mieszkańców), Dżudda (3 430 697 mieszkańców), Mekka (1 534 731 mieszkańców), Medyna (1 110 093 mieszkańców). Arabia Saudyjska graniczy z Jordanią (744 km), Irakiem (814 km), Kuwejtem (222 km), Katarem (60 km), Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi (457 km), Omanem (676 km) i Jemenem (1458 km). Arabia Saudyjska podzielona jest na 13 prowincji.


Emma Talmi

Emma Talmi (hebr.: אמה תלמי, ur. 25 kwietnia 1905 w Warszawie, zm. 6 czerwca 2004) – izraelska polityk, w latach 1955–1969 poseł do Knesetu.

W wyborach parlamentarnych w 1955 po raz pierwszy dostała się do izraelskiego parlamentu. Zasiadała w Knesetach III, IV, V i VI kadencji.

Jej mężem był Me’ir Talmi poseł do Knesetu VIII i IX kadencji z listy Koalicji Pracy.


MS Fedra

MS Fedra – pływający pod liberyjską banderą masowiec, który 10 października 2008 wszedł na skały i zatonął w Zatoce Algeciras u wybrzeży Gibraltaru.

MS Fedra została wybudowana w 1984 przez stocznię Burmeister & Wain w duńskiej Kopenhadze jako jedna z serii 19 bliźniaczych masowców o nośności: 63.940 DWT, długości: 224,85m i szerokości: 32,25 m. Jednostka weszła do służby w październiku 1984.

Statek wszedł na skały u wybrzeży Gibraltaru podczas sztormu o sile ok. 12 stopni w skali Beauforta. Pięcioro z jego trzydziestojednoosobowej załogi udało się ewakuować drogą powietrzną, a resztę marynarzy uratowano za pomocą zaimprowizowanego dźwigu ratowniczego. Wkrótce po ewakuowaniu ludzi statek przełamał się i osiadł na mieliźnie. Wyciek około 150 ton paliwa zanieczyścił zachodnie wybrzeże Gibraltaru, ślady ropy były odnotowywane aż do wybrzeży Tarify.

Dziobowa część wraku została wydobyta w lutym 2008 roku i odholowana do portu w Gibraltarze, a następnie pocięta na złom.


Sisarcha

Sisarcha (gr. Σίσαρχα) – miejscowość w Grecji, na Krecie, w administracji zdecentralizowanej Kreta, w regionie Kreta, w jednostce regionalnej Retimno. Leży w gminie Anoja, którą tworzy wraz z miejscowością Anoja. W 2011 roku liczyła 60 mieszkańców.


Sonja Jógvansdóttir

Sonja Jógvansdóttir (ur. 9 listopada 1977 w Tórshavn) - farerska polityk, od 2015 roku poseł na Løgting.


Straits Settlements

Straits Settlements – dawne brytyjskie terytorium zależne w Azji Południowo-Wschodniej, sformowane w 1826 roku z posiadłości Brytyjskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej rozproszonych wzdłuż zachodniego wybrzeża Półwyspu Malajskiego – Penangu, Malakki i Singapuru. Po rozwiązaniu kompanii, w 1858 roku administrację nad terytorium przejęły Indie Brytyjskie, a od 1867 roku podlegało ono bezpośrednio Koronie brytyjskiej.

W 1874 roku do terytorium przyłączono Dinding (w 1934 roku odstąpiony Sfederowanym Stanom Malajskim), w 1886 roku Wyspy Kokosowe, w 1900 roku Wyspę Bożego Narodzenia, a w 1906 roku Labuan.

Podczas II wojny światowej terytorium okupowane było przez Japończyków. Wkrótce po zakończeniu wojny, w 1946 roku zostało ono rozwiązane. Singapur (wraz z Wyspami Kokosowymi i Wyspą Bożego Narodzenia) stał się samodzielną kolonią, Penang i Malakka przyłączone zostały do Związku Malajskiego, a Labuan do Borneo Północnego.


Rainer Polzin

Rainer Polzin (ur. 13 lutego 1971) – niemiecki szachista, arcymistrz od 2007 roku.


A Republikanska futbołna grupa (1980/1981) była 57. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Bułgarii. W rozgrywkach brało udział 16 zespołów. Tytuł obroniła drużyna CSKA Septemwrijsko Zname Sofia.


Coupe de Championnat (1896/1897)

Coupe de Championnat (1896/1897) był 2. edycją najwyższej piłkarskiej klasy rozgrywkowej w Belgii. W rozgrywkach brało udział 6 zespołów, grając systemem kołowym. Tytułu nie obroniła drużyna FC Liégeois. Nowym mistrzem Belgii został zespół Racing Bruksela. Tytuł króla strzelców zdobył Samuel C Hickson, który występował w barwach klubu FC Liégeois. Nie wiadomo ile strzelił goli.


Hiadeľské sedlo

Hiadeľské sedlo (1099 m) – wyraźna, szeroka przełęcz w głównym grzbiecie Łańcucha Niżnotatrzańskiego w Centralnych Karpatach Zachodnich na Słowacji, oddzielająca Niżne Tatry (na wschodzie) od Starohorskich vrchów na zachodzie. Hiadeľské sedlo w tłumaczeniu na język polski to Przełęcz Hiadelska.

Przełęcz leży pomiędzy szczytem Prašivá (1652 m) na wschodzie a szczytem Kozí chrbát (1330 m) na zachodzie. Południowe stoki opadają do Hiadeľskiej doliny, północno-zachodnie do doliny Barboriná będącej odnogą Korytnickiej doliny. Przełęcz stanowi przejście między doliną Hiadeľską i Korytnicką. Wiedzie przez nią droga leśna z miejscowości Hiadeľ na południu do Korytnica-kúpele na północy. Przez przełęcz prowadzi także linia elektryczna wysokiego napięcia.

Rejon przełęczy jest trawiasty i rozciągają się z niego ograniczone widoki na południe i północny zachód. Na przełęczy znajduje się skrzyżowanie szlaków turystycznych i tablica informacyjna opisująca działanie w tym regionie partyzantów słowackich i radzieckich w czasie II wojny światowej.


Gabi Aszkenazi

Gabi Aszkenazi (hebr. גבי אשכנזי; ur. 25 lutego 1954 w Chagor) – izraelski wojskowy i polityk, generał porucznik ("raw alluf"), oficer dyplomowany Sił Obronnych Izraela, w latach 2007–2011 szef Sztabu Generalnego Sił Obronnych Izraela, od 2020 minister spraw zagranicznych, od 2019 poseł do Knesetu.


Su-6

Su-6 (ros. Су-6) – radziecki, prototypowy samolot szturmowy konstrukcji Pawła Suchoja. Pomimo bardzo dobrych ocen i właściwości pilotażowych maszyna nigdy nie weszła do produkcji seryjnej.


33rd Street – Rawson Street

33rd Street – Rawson Street – stacja metra nowojorskiego, na linii 7. Znajduje się w dzielnicy Queens, w Nowym Jorku i zlokalizowana jest pomiędzy stacjami 40th Street – Lowery Street i Queensboro Plaza. Została otwarta 21 kwietnia 1917.


Taniec rządzi

Taniec rządzi (ang. „Shake It Up”) – program z serii Disney Channel Original Series stworzony przez Chrisa Thompsona. Premiera odbyła się 7 listopada 2010 na Disney Channel USA.

16 marca 2011 roku został potwierdzony drugi sezon serialu, który miał swoją premierę we wrześniu 2011 roku w USA, zaś w Polsce zadebiutował w lutym 2012 roku.

4 czerwca 2012 roku został oficjalnie potwierdzony trzeci sezon serialu, który miał premierę 14 października 2012 roku. W tym sezonie dochodzi do jednej zmiany, Kenton Duty nie będzie występował w roli głównej.

Latem 2013 roku zostało ogłoszone, że 3 sezon jest ostatnim sezonem serialu.


Valladolid-La Esperanza

Valladolid-La Esperanza (hiszp: "Estación de Valladolid-La Esperanza") – nieczynna stacja kolejowa w Valladolid, w prowincji Valladolid, we wspólnocie autonomicznej Kastylia-León, w Hiszpanii. Została otwarta przez Compañía de los Ferrocarriles de Madrid a Zaragoza y Alicante w 1895. Stacja została zamknięta w 1985.


Mārtiņš Virsis

Mārtiņš Virsis (ur. 26 lutego 1959 w rejonie Valmiera) – łotewski historyk, polityk i dyplomata, poseł na Sejm V kadencji (1993–1995), ambasador w Niemczech (2002–2008), na Litwie (2010–2015), na Białorusi (5 października 2015 – 2019).


Barripper

Barripper – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 18 km na północny wschód od miasta Penzance i 393 km na zachód od Londynu.


Busveal

Busveal – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 28 km na północny wschód od miasta Penzance i 384 km na zachód od Londynu.


Lewannick

Lewannick – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 95 km na północny wschód od miasta Penzance i 318 km na zachód od Londynu.


Landulph

Landulph – osada w Anglii, w Kornwalii. Leży 101 km na wschód od miasta Penzance i 311 km na południowy zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 485 mieszkańców.


Ludgvan

Ludgvan – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 5 km na północny wschód od miasta Penzance i 407 km na zachód od Londynu.


Mabe

Mabe – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 30 km na wschód od miasta Penzance i 383 km na południowy zachód od Londynu.


Pelynt

Pelynt – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 77 km na wschód od miasta Penzance i 334 km na zachód od Londynu.


Port Isaac

Port Isaac – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 73 km na północny wschód od miasta Penzance i 345 km na zachód od Londynu.


Polmorla

Polmorla – osada w Anglii, w Kornwalii. Leży 66 km na północny wschód od miasta Penzance i 349 km na zachód od Londynu.


Portmellon

Portmellon – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 56 km na wschód od miasta Penzance i 356 km na południowy zachód od Londynu.


Quethiock

Quethiock – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 91 km na północny wschód od miasta Penzance i 320 km na zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 429 mieszkańców.


St Agnes

St Agnes – wieś i civil parish w Anglii, w Kornwalii. Leży 31 km na północny wschód od miasta Penzance i 382 km na zachód od Londynu.


St Ewe

St Ewe – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 53 km na wschód od miasta Penzance i 358 km na zachód od Londynu.


St Mawgan

St Mawgan – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 54 km na północny wschód od miasta Penzance i 361 km na zachód od Londynu.


Sennen

Sennen – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 13 km na południowy zachód od miasta Penzance i 424 km na zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 829 mieszkańców.


Sticker

Sticker – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 55 km na północny wschód od miasta Penzance i 357 km na zachód od Londynu.


Tremaine

Tremaine – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 97 km na północny wschód od miasta Penzance i 320 km na zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 87 mieszkańców.


Trevone

Trevone – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 62 km na północny wschód od miasta Penzance i 356 km na zachód od Londynu.


Tuckingmill

Tuckingmill – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 23 km na północny wschód od miasta Penzance i 389 km na zachód od Londynu.


Trewen

Trewen – osada w Anglii, w Kornwalii. Leży 95 km na północny wschód od miasta Penzance i 320 km na zachód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 134 mieszkańców.


Widegates

Widegates – wieś w Anglii, w Kornwalii. Leży 86 km na wschód od miasta Penzance i 325 km na zachód od Londynu.


Ľubotín

Ľubotín (węg. "Lubotény") – wieś (obec) w północnej Słowacji w powiecie Lubowla nad prawym brzegiem Popradu. Tworzy zwartą zabudowę po obydwu stronach rzeki Ľubotínka uchodzącej do Popradu. Pod względem geograficznym teren ten zaliczany jest do rejonu Ľubotínska pahorkatina w obrębie Šariša.

Pierwsza wzmianka o wsi pochodzi z 1330. We wsi znajduje się przystanek kolejowy. W 2011 liczyła 1368 mieszkańców.


Andris Bērziņš (ur. 1955)

Andris Bērziņš (ur. 1955) – łotewski polityk, od 1998 poseł na Sejm Republiki Łotewskiej.


Bronx Park East

Bronx Park East – stacja metra nowojorskiego, na linii 2. Znajduje się w dzielnicy Bronx, w Nowym Jorku i zlokalizowana jest pomiędzy stacjami Pelham Parkway i East 180th Street. Została otwarta 3 marca 1917.


Richard Schabl

Richard Schabl – niemiecki narciarz, specjalista narciarstwa dowolnego reprezentujący barwy RFN. Jego największym sukcesem jest złoty medal w balecie narciarskim wywalczony podczas mistrzostw świata w Tignes. Nie startował na igrzyskach olimpijskich. Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1984/1985, kiedy to zajął 11 miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji baletu narciarskiego był drugi. W sezonach 1982/1983 oraz 1983/1984 zdobywał małą kryształową kulę w klasyfikacji baletu, a w sezonie 1980/1981 był trzeci.

W 1986 r. zakończył karierę.


Georg Fürmeier

Georg Fürmeier – niemiecki narciarz, specjalista narciarstwa dowolnego reprezentujący barwy RFN. Jego największym sukcesem jest brązowy medal w balecie narciarskim wywalczony podczas mistrzostw świata w Tignes. Zajął także piąte miejsce w balecie narciarskim na igrzyskach olimpijskich w Calgary, jednakże balet narciarski był tylko konkurencją pokazową. Najlepsze wyniki w Pucharze Świata osiągnął w sezonie 1985/1986, kiedy to zajął 15 miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji baletu narciarskiego był trzeci.

W 1989 r. zakończył karierę.


Białoruskie Zeszyty Historyczne

Białoruskie Zeszyty Historyczne – wydawnictwo ciągłe, wydawane przez Białoruskie Towarzystwo Historyczne (Białystok). Wychodzi od 1994 co pół roku.

W periodyku ukazują się w języku polskim i białoruskim: artykuły, komunikaty, materiały biograficzne, materiały źródłowe, polemiki i recenzje dotyczące historii Białorusi i Białorusinów oraz Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Redaktorem naczelnym "Zeszytów" jest Eugeniusz Mironowicz.


Mistrzostwa Europy Juniorek w Piłce Siatkowej 2010 zostały rozegrane w Serbii w Niszu i Zrenjaninie w dniach od 3 do 12 września 2010 roku. Uczestniczyło w nich 12 drużyn. Po raz szósty zwyciężyły w nich zawodniczki z Włoch. Reprezentantki Polski uplasowali się na 10. miejscu kończąc swój udział po meczach fazy grupowej.


Homeworld 2

Homeworld 2 – komputerowa strategiczna gra czasu rzeczywistego, wyprodukowana przez Relic Entertainment i wydana w 2003 przez Sierra Entertainment na platformy OS X i Microsoft Windows. Jest to sequel gry "Homeworld" z 1999.

Od 2013 roku właścicielem marki "Homeworld" jest studio Gearbox Software, które pracuje nad odświeżonymi wersjami gier "Homeworld" i "Homeworld 2", w produkcji znajduje się także trzecia część o nazwie "Homeworld: Shipbreakers" tworzona przez Blackbird Interactive.


Gaura Purnima

Gaura Purnima (czyli „Pełnia Złotego Księżyca”) – hinduistyczne święto religijne tradycji gaudija wisznuizmu, upamiętniające pojawienie się (urodziny) Ćajtanji Mahaprabhu w 1486 r., uznawanego za awatara Kryszny i Radhy. Jest to święto ruchome, obchodzone w lutym lub marcu. Na Zachodzie jest popularyzowane głównie przez ruch Hare Kryszna.

Nazwa: „Pełnia Złotego Księżyca” nawiązuje do okoliczności urodzin Ćajtanji, które miały miejsce podczas pełni Księżyca oraz do złocistego koloru skóry Ćajtanji. Uroczystości poprzedza post oraz śpiewanie mantr, a ucztowanie i zabawa zaczyna się od chwili wzejścia Księżyca.

To święto jest szczególnie uroczyście świętowane w Bengalu Zachodnim, a zwłaszcza w Majapur i w Nawadwipie – miejscu urodzenia Ćajtanji.


The Judy Garland Show

The Judy Garland Show – amerykański program rozrywkowy o charakterze muzyczno-rewiowym, transmitowany na antenie Columbia Broadcasting System w niedzielne wieczory w latach 1963–1964.

Chociaż relacje CBS z Judy Garland czasami układały się burzliwie, stacja odniosła sukces, obsadzając ją w kilku wydaniach specjalnych. Garland, która przez wiele lat niechętnie odnosiła się do propozycji prowadzenia cotygodniowego programu telewizyjnego, na początku lat 60. dostrzegła w nim szansę na wyrwanie się z poważnych problemów finansowych.

Trudności w produkcji rozpoczęły się niemal od samego początku. Przez cały okres swojego istnienia program miał trzech różnych producentów, doszło w nim również do wielu zmian kluczowych członków personelu. Wraz z roszadami producentów, zmieniał się również format programu, który z początkowego komediowo-rewiowego zmienił się w prawie wyłącznie recitalowy.

Krytycy chwalili Judy Garland; krytykowano zaś początkowy, rewiowy format i współprowadzącego – Jerry’ego Van Dyke’a. Show nadawano w tym samym czasie antenowym co "Bonanza", wówczas czwarty pod względem oglądalności program telewizyjny, przez co w pomiarach oglądalności stale wypadał słabiej niż serial stacji NBC. Mimo że fani zjednoczyli się w próbie ratowania programu, CBS zaprzestała jego emisji po pierwszym sezonie (26 odcinkach).


Let Them Talk

Let Them Talk – debiutancki album angielskiego aktora i muzyka Hugh Lauriego.

Album, który składa się z klasycznych bluesowych utworów, został wydany 9 maja 2011 roku. Gościnnie w niektórych utworach wystąpili Tom Jones, Irma Thomas i Dr. John. Laurie, oprócz śpiewu, gra także na pianinie oraz gitarze. Poza nim w tworzeniu albumu udział wzięli także Kevin Breit jako gitarzysta oraz Vincent Henry jako saksofonista. Producentem albumu jest Joe Henry, zaś autorem aranżacji Allen Toussaint.

Wydawnictwo w Polsce uzyskało status podwójnej platynowej płyty.


Gaetano Bresci

Gaetano Bresci (ur. 10 listopada 1869 w Coiano di Prato w Toskanii, zm. 22 maja 1901 na Ventotene) – włoski illegalista. Większą część życia spędził na emigracji w USA, w mieście Paterson.

28 lipca 1900 podczas konkursu gimnastycznego w Monzy zastrzelił Humberta I, króla Włoch. Chciał w ten sposób pomścić ofiary strajku robotniczego w 1898 r. w Mediolanie, podczas których generał Bava Beccaris użył przeciw protestującym armat.

Za ten czyn Bresciego skazano 29 sierpnia 1900 r. na ciężkie roboty i umieszczono w więzieniu Santo Stefano. Nie jest jasne, czy powiesili go strażnicy, czy popełnił w ten sposób samobójstwo.

Zamachem Bresciego interesował się Leon Czołgosz, inny anarchista i zabójca Williama McKinleya.


Lorimer Street / Metropolitan Avenue

Lorimer Street / Metropolitan Avenue – stacja metra nowojorskiego, na linii G i L. Znajduje się w dzielnicy Brooklyn, w Nowym Jorku i zlokalizowana jest pomiędzy stacjami Nassau Avenue, Bedford Avenue oraz Broadway i Graham Avenue. Została otwarta 21 września 1924.


Get Happy

Get Happy – singel Judy Garland, wydany przez wytwórnię fonograficzną MGM Records w 1950 roku.

Utwór został skomponowany przez Harolda Arlena, dla którego była to pierwsza opublikowana piosenka w karierze, a słowa ułożył Ted Koehler. Po raz pierwszy wykonała ją Ruth Etting w "The Nine-Fifteen Revue", wystawionej na Broadwayu w 1930 roku. Mimo że samo widowisko poniosło porażkę, utwór stał się hitem.

Piosenka ta jest najczęściej kojarzona z Judy Garland, która wykonała ją w swoim ostatnim filmie w wytwórni Metro-Goldwyn-Mayer, pt. "Summer Stock" z 1950 roku. Nagranie zarejestrowano 15 marca 1950. Piosenka wydana została po raz pierwszy w 1950 na monofonicznym 10" singlu szybkoobrotowym (78 obr./min), ale na stronie B płyty (o numerze katalogowym 30254). Strona A to utwór „Friendly Star” zarejestrowany w studiu 27 października 1949. Singel ten stanowił część czteropłytowego albumu wydanego przez MGM "Summer Stock" (MGM 56), a składającego się z 4. singli z utworami z tego filmu. Naklejka na płycie informuje, iż śpiewającej Judy Garland akompaniuje Johnny W. Green and M-G-M Studio Orchestra.

Piosenka znalazła się na 61. miejscu listu stu najlepszych piosenek filmowych, sporządzonej przez American Film Institute w 2004 roku. Garland dwukrotnie zaśpiewała „Get Happy” w swoim programie telewizyjnym "The Judy Garland Show"; solowo w odcinku 25. oraz w odcinku 9. w duecie z początkującą piosenkarką Barbrą Streisand w ramach wiązanki z „Happy Days Are Here Again”.


Dwie małpy

Dwie małpy – obraz niderlandzkiego malarza Pietera Bruegla,

Obraz prawdopodobnie powstał jako upominek dla przyjaciela w 1562 roku. Jego wymowa do dnia dzisiejszego jest szeroko interpretowana. Wysuwano hipotezy, iż jest to alegoria związana z prywatnymi problemami malarza albo alegoria dwóch prowincji, znajdujących się pod jarzmem Hiszpanii. "Dwie małpy" to jedyny obraz Bruegla przedstawiający panoramę Antwerpii od strony morza, bez karykaturalnego spojrzenia. Miasto jest widoczne w tle, a na pierwszym planie znajdują się dwie małpy w łańcuchach, siedzące na oknie. Wokół nich porozrzucane są łupiny orzechów. Być może łupiny nawiązywały do niderlandzkiego przysłowia: „sądzić się o orzech laskowy” (małpy utraciły wolność po przegranym procesie o bardzo błahą sprawę). Nie można wykluczyć, iż wizerunek małp, które w ikonografii chrześcijańskiej uosabiały głupotę, próżność i skąpstwo, odnosił się do sytuacji politycznej w Antwerpii – upadku wartości, który był przyczyną rychłego opuszczenia miasta przez Bruegla (rok po powstaniu dzieła).

Obraz Bruegla był natchnieniem dla polskiej pisarki i poetki Wisławy Szymborskiej, która napisała krótki wiersz pt. "Dwie małpy Bruegla". Pierwsze strofy nawiązują do dzieła mistrza:
Ta ekfraza stała się inspiracją dla Jacka Kaczmarskiego, który w swojej twórczości często nawiązywał do malarstwa Brueghla i innych.


Nikolaj Borge

Nikolaj Borge (ur. 2 marca 1971) – duński szachista, mistrz międzynarodowy od 1992 roku.


Kazimierz Babian

Kazimierz Babian (ur. 25 lutego 1895 we wsi Porostach (Виликская губ., Лидский уезд), zm. 28 kwietnia 1965 w ZSRR) – Polak, generał brygady Wojska Polskiego, generał major służb kwatermistrzowskich Armii Czerwonej.


Giełuże

Giełuże (lit. "Gilužiai") − wieś na Litwie, w rejonie wileńskim, 1 km na południowy zachód od Awiżenii, zamieszkana przez 27 ludzi. Przed II wojną światową w Polsce, w powiecie wileńsko-trockim województwa wileńskiego.


Port lotniczy Cooktown

Port lotniczy Cooktown (IATA: CTN, ICAO: YCKN) – port lotniczy położony 7,5 km od Cooktown, w stanie Queensland, w Australii.


Huang Shan

Huang Shan () – pasmo górskie w południowej części prowincji Anhui we wschodnich Chinach. Zostały zbudowane z mas skalnych, wypiętrzonych z dna pradawnego morza w erze mezozoicznej, około 100 milionów lat temu, natomiast sama rzeźba gór jest wynikiem działalności lodowców w czwartorzędzie. Najbujniejsza roślinność występuje poniżej 1100 m n.p.m., a drzewa rosną do górnej granicy lasu na wysokości 1800 m n.p.m.

Obszar słynie z krajobrazów, wschodów słońca, granitowych szczytów o osobliwych kształtach, charakterystycznego gatunku sosny "Pinus hwangshanensis", gorących wiosen, śnieżnych zim i zjawiska morza mgieł. Góry Huang Shan są częstym tematem w chińskim malarstwie i literaturze, a także nowoczesnej fotografii. Zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO i stanowią jedno z głównych miejsc turystycznych w Chinach. Rejon Huang Shan znany jest również z chińskiej herbaty wysokiej jakości, jak Huangshan Maofeng, czy Keemun.


Zielonoświątkowy Kościół Świętości

Zielonoświątkowy Kościół Świętości (, "PHC"), lub Międzynarodowy Zielonoświątkowy Kościół Świętości ("International Pentecostal Holiness Church", "IPHC") – zielonoświątkowy kościół chrześcijański, założony 30 stycznia 1911 r. w wyniku połączenia dwóch starszych denominacji wywodzących się z ruchu uświęceniowego. W skład unii weszły "Fire-Baptized Holiness Church", oraz "Pentecostal Holiness Church", a w 1915 roku dołączył również "Tabernacle Pentecostal Church".

Według danych kościoła obecny jest w 103 krajach i zrzesza 4,6 miliona wiernych i sympatyków. IPHC jest członkiem Światowej Konferencji Zielonoświątkowej.


Jānis Junkurs

Jānis Junkurs (ur. 1984 w Kuldīdze) – łotewski polityk, od 2011 do 2014 poseł na Sejm XI kadencji.


Ancona Marittima

Ancona Marittima (włoski: "Stazione di Ancona Marittima") – stacja kolejowa w Ankonie, w prowincja Ankona, w regionie Marche, we Włoszech. Znajduje się w pobliżu portu. Położona jest w centrum miasta i jest stacją końcową linii ze stacji Ankona.


Adrian Bowyer

Adrian Bowyer (ur. w 1952 r. w Londynie) – brytyjski inżynier i matematyk, obecnie wykłada na Uniwersytecie w Bath.

Podczas pracy na wydziale matematyki wynalazł (w tym samym czasie co David Watson) algorytm do wyliczania diagramu Woronoja, który otrzymał nazwę algorytmu Bowyera-Watsona.

Obecnie jest starszym wykładowcą na Wydziale Inżynierii Mechanicznej Uniwersytetu w Bath i inicjatorem projektu RepRap, samoreplikującej drukarki 3D opartej na otwartym oprogramowaniu.


Bogdan Walczak

Bogdan Walczak (ur. 17 lutego 1942 w Miłosławiu) – polski językoznawca, polonista, slawista, profesor nauk humanistycznych, zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Członek Zarządu Polskiego Komitetu Międzynarodowej Organizacji Unifikacji Neologizmów Terminologicznych. Historyk języka, popularyzator zagadnień językoznawczych i normatywistycznych, zwłaszcza z zakresu kultury języka.


Katedra Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Gospiciu (chor. Katedrala Navještenja Blažene Djevice Marije u Gospiću) – od 25 maja 2000 roku główna świątynia rzymskokatolickiej Diecezji Gospić-Senj w Chorwacji.

Pierwotnie kościół parafialny, dzisiejsza katedra została zbudowana w latach 1781-1783 w stylu barokowo-klasycystycznym, jako typowy kościół Pogranicza Wojskowego XVIII wieku.

W czasie wojny w Chorwacji kościół był celem ataków, a 15 września 1991 roku został podpalony. Przy tej okazji, został spalony dach i dzwonnice, a dzwony stopiły się, podczas gdy wnętrze katedry zostało uszkodzone w wyniku pożaru. Rekonstrukcja rozpoczęła się podczas wojny, przed Bożym Narodzeniem w 1992 roku świątynia została pokryta dachem. Odbudowa zakończyła się w święto św. Marii Magdaleny w 1999 roku.


Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Tuam, powszechnie znana jako Katedra w Tuam – katedra rzymskokatolicka archidiecezji Tuam w Irlandii. Geograficzne granice archidiecezji obejmują połowę hrabstwa Galway, połowę hrabstwa Mayo i część hrabstwa Roscommon. Przed angielską reformacją, diecezjalną katedrą był kościół Najświętszej Maryi Panny, który został zbudowany w XIV wieku, na miejscu wcześniejszego budynku. Na spotkaniu Williama Mullaly’ego z królową Elżbietą I Tudor jako Arcybiskupa Tuam dla religii panującej, katolickie duchowieństwo straciło katedrę. Prawie trzy wieki miały upłynąć zanim rozluźnienie Penal Laws pozwoliło na zamianę budynku – obecnego gmachu.


Katedra Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Thurles, powszechnie znana jako Katedra w Thurles – katedra rzymskokatolicka Archidiecezji Cashel i Emly w Irlandii.


Antoni Grudziński

Antoni Grudziński (ur. 17 listopada 1897 w Wilnie, zm. 1 grudnia 1981 w Londynie) – pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, w 1964 mianowany przez Władysława Andersa generałem brygady.


Adam Obtułowicz

Adam Obtułowicz ps. „Leon”, „Jan Podgórski” (ur. 5 lipca 1897 w Dukli, zm. wiosną 1941 w Grodnie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.


American Sociological Review

American Sociological Review – recenzowane czasopismo naukowe zawierające artykuły z dziedziny socjologii: prace oryginalne, teoretyczne, metodologiczne i wyniki badań naukowych, które poszerzają wiedzę na temat podstawowych procesów społecznych. Istnieje od 1936 roku i jest sztandarowym czasopismem Amerykańskiego Towarzystwa Socjologicznego.

Czasopismo ma 3 redaktorów naczelnych: Omara A. Lizardo, Rory'ego McVeigha i Sarah Mustillo z Uniwersytetu Notre Dame. W 2015 roku do publikacji na łamach periodyku zaakceptowano 7,9% przesłanych do redakcji manuskryptów.

Impact factor czasopisma za rok 2015 wyniósł 3,989, co uplasowało je na 2. miejscu na 142 czasopisma w kategorii „socjologia”. Na polskiej liście czasopism punktowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 2015 roku „American Sociological Review” przyznano maksymalną liczbę punktów – 50. SCImago Journal Rank czasopisma za 2015 rok wyniósł 4,644, dając mu 9. miejsce na 951 czasopism w kategorii „socjologia i politologia”.


USS Blueback (SS-581)

USS Blueback (SS-581) – trzeci amerykański okręt podwodny typu "Barbel", ostatni amerykański okręt podwodny wybudowany bez napędu nuklearnego, ostatnia też wycofana ze służby w marynarce amerykańskiej jednostka tej klasy z napędem diesel-elektrycznym.

Jako jednostka typu "Barbel", "Blueback" był próbą praktycznego zastosowania w okrętach operacyjnych rozwiązań technologicznych opracowanych w programie badawczym albacore. W 1956 roku jednak, dowodzący amerykańską flotą szef operacji morskich adm. Arleigh Burke, podjął decyzję o całkowitym zaprzestaniu budowy jednostek tej klasy, wyposażonych w napęd inny niż jądrowy. Z tego też względu, USS "Blueback" został ostatnim wybudowanym amerykańskim okrętem podwodnym wyposażonym w spalinowo-elektryczny układ napędowy, kończąc w ten sposób epokę tego rodzaju napędu w US Navy, zapoczątkowaną konstrukcjami Johna Hollanda pod koniec XIX wieku. W czasie swej trzydziestoletniej służby, używany był przede wszystkim do celów szkoleniowych, uczestnicząc w szeregu ćwiczeń morskich, zwłaszcza z zakresu zwalczania okrętów podwodnych. W drugiej połowie lat 60. wspierał także amerykańskie operacje wojskowe w Wietnamie. 1 października 1990 roku został oficjalnie wycofany ze służby we flocie amerykańskiej, zaś w 1994 roku został przekazany na cele muzealne, służąc od tej pory jako okręt muzeum w Portland w stanie Oregon.


Bigorski monaster św. Jana Chrzciciela

Bigorski monaster św. Jana Chrzciciela, monaster Sweti Jowan Bigorski – prawosławny klasztor położony ok. 25 km na północny wschód od miasta Debar w zachodniej Macedonii, należący do Macedońskiego Kościoła Prawosławnego. Określenie „bigorski” pochodzi od tufu (mac. бигор, "bigor"), z którego wzniesiono budynki klasztoru.


Braterstwo krwi

Braterstwo krwi (ang. "Beau Geste") – amerykański film fabularny z 1939 roku w reżyserii Williama Wellmana, oparty na powieści przygodowej pt. "Beau Geste" autorstwa Percivala Christophera Wrena.

Jest to bardzo wierny remake niemego "Beau Geste" z Ronaldem Colmanem w roli tytułowej. Film z 1939 roku jest prawdopodobnie najbardziej znaną wersją przygód braci Geste. W obsadzie znalazły się gwiazdy kina, m.in. Gary Cooper, Ray Milland, Robert Preston, Susan Hayward, Broderick Crawford i Brian Donlevy. Ten ostatni za swoją rolę był w 1939 roku nominowany do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego, lecz nagrodę tę zdobył Thomas Mitchell za kreację dra Boone'a w "Dyliżansie".