Izba Kultury Rzeszy

Izba Kultury Rzeszy (niem. " Reichskulturkammer", RKK) – instytucja utworzona 22 września 1933 roku przez Josepha Goebbelsa, ministra Rzeszy do spraw oświecenia publicznego i propagandy. Była instrumentem narodowosocjalistycznej polityki kulturalnej i instytucją nadzorującą wszelkie obszary życia kulturalnego oraz warunki życia twórców dóbr kultury.


Aleksiej Wyżmanawin

Aleksiej Wyżmanawin, ros. Алексей Борисович Выжманавин (ur. 1 stycznia 1960, zm. 6 stycznia 2000 w Moskwie) – rosyjski szachista, arcymistrz od 1989 roku.

znajduje się w jednostce administracyjnej


Joe Dumars

__BEZSPISU__

Joe Dumars III (ur. 24 maja 1963 w Shrevenport, Luizjana) – amerykański koszykarz, grający na pozycji shooting guard (190 cm wzrostu), dwukrotny mistrz NBA z drużyną Detroit Pistons, mistrz świata z 1994.


Most Vasco da Gamy

Most Vasco da Gamy ("port. Ponte Vasco da Gama") – most w Europie, który spina brzeg rzeki Tag w okolicach stolicy Portugalii, Lizbony (w miejscowości Sacavém) z miejscowością Montijo po drugiej stronie rzeki. Jego długość wynosi 17,2 km, w tym 0,829 km to przęsło główne, 11,5 km pozostałe przęsła nurtowe oraz 4,8 km to wiadukty dojazdowe i węzły. Most został zbudowany w celu odciążenia ruchu na jedynej działającej wcześniej przeprawie (Most 25 Kwietnia, port. "Ponte 25 de Abril") łączącej Lizbonę z terenami po drugiej stronie Tagu oraz z autostradami.

Most został otwarty dla ruchu samochodowego 29 marca 1998, w czasie odbywających się międzynarodowych targów Expo ’98. Budowlę nazwano imieniem żeglarza Vasco da Gamy w pięćsetną rocznicę odkrycia przez niego drogi morskiej z Europy do Indii.


Eduardas Rozentalis

Eduardas Rozentalis (ur. 27 maja 1963 w Wilnie) – litewski szachista i trener szachowy ("FIDE Trainer" od 2014), arcymistrz od 1991 roku.


Moskwa-Passażyrskaja-Pawieleckaja

Moskwa-Passażyrskaja-Pawieleckaja (ros. "Москва-Пассажирская-Павелецкая") – jedna z 9 największych stacji kolejowych w Moskwie, nazywana również Dworcem Paweleckim (ros. "Павеле́цкий вокзал"). Obsługuje połączenia w kierunku południowo-wschodnim od Moskwy. Z dworca odjeżdżają pociągi Aeroexpress na lotnisko Domodiedowo.


Johnny poszedł na wojnę

Johnny poszedł na wojnę ("Johnny Got His Gun") – amerykański film dramatyczny z 1971 roku w reżyserii Daltona Trumbo. Obraz stanowi antywojenny manifest.

Film został oparty na książce o tym samym tytule, napisanej przez Daltona Trumbo, który jest też autorem scenariusza oraz reżyserem filmu.

Film zainspirował członków amerykańskiego zespołu Metallica (James Hetfield, Lars Ulrich) do napisania piosenki „One”, którą zawarto na albumie "…And Justice for All" wydanym w 1988 roku. Jego fragmenty zostały również wykorzystane w teledysku do tej piosenki.


Kazimierz Plisowski

Kazimierz Plisowski (ur. 11 lutego 1896 w Nowosiółce, zm. 22 grudnia 1962 w Warszawie) – pułkownik kawalerii Wojska Polskiego.


Karol Pinkas

Karol Pinkas (ur. 13 lutego 1950 w Wiśle) – polski szachista, trener szachowy, mistrz międzynarodowy od 1986 roku.


Jim Clyburn

Jim Clyburn, właśc. James Enos Clyburn (ur. 21 lipca 1940 w Sumter) – amerykański polityk, działacz Partii Demokratycznej ze stanu Karolina Południowa, której 6. okręg reprezentuje od 1993 roku w Izbie Reprezentantów.

Obecnie jest najwyżej postawionym afroamerykaninem w amerykańskim Kongresie, albowiem od stycznia 2007 pełni funkcję "whipa" większości Izby Reprezentantów w 110. Kongresie, czyli jest trzecią (po spikerze i liderze większości) osobą w tym ciele. Jest drugim afroamerykaninem w historii zajmującym tę pozycję po Williamie H. Grayu z Pensylwanii, i pierwszym politykiem z Karoliny Południowej.


Rutka Laskier

Rutka Laskier (właśc. Rut Laskier, hebr. רותקה לסקר; ur. 12 czerwca 1929 w Gdańsku, zm. 5 sierpnia 1943 w Brzezince (KL Auschwitz-Birkenau)) – polska Żydówka z Będzina (nazywana czasem „polską Anną Frank”), która w ostatnim roku życia, podczas II wojny światowej prowadziła pamiętnik, wydany 60 lat po Holocauście (kwiecień 2006), a który stał się sensacją na skalę pamiętnika Dawida Rubinowicza.


Wołodymyr Tukmakow

Wołodymyr Tukmakow, ukr. Володимир Тукмаков (ur. 5 marca 1946 w Odessie) – ukraiński szachista i trener szachowy ("FIDE Senior Trainer" od 2004), arcymistrz od 1972 roku.


Bartłomiej Heberla

Bartłomiej Heberla (ur. 19 czerwca 1985 w Rybniku) – polski szachista i trener szachowy ("FIDE Trainer" od 2012), arcymistrz od 2006 roku.


Janina Korolewicz-Waydowa

Janina Korolewicz-Waydowa (ur. 3 stycznia 1876 w Warszawie, zm. 20 czerwca 1955 tamże) – polska śpiewaczka operowa (sopran).


Władysław Kaliński

Władysław Kaliński ps. „Zubosz” (ur. 22 marca 1891 w Rohatynie, zm. 13 sierpnia 1952 w Londynie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.


Mijeegombyn Enchbold

Mijeegombyn Enchbold (mong. Миеэгомбын Энхболд; ur. 19 lipca 1964 w Ułan Bator) – premier Mongolii od 25 stycznia 2006 do 22 listopada 2007. Urząd objął po upadku rządu Cachiagijna Elbegdordża. W latach 2005–2007 przewodniczący postkomunistycznej Mongolskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej, po ustąpieniu z tej funkcji Nambaryna Enchbajara. Były burmistrz Ułan Bator.


Idaspe

Idaspe – opera sceniczna skomponowana w typowym dramatycznym, pociągłym stylu neapolitańskim w 1730 roku. Skomponował ją Riccardo Broschi (1698-1756), włoski kompozytor późnego baroku, brat słynnego śpiewaka-kastrata Carlo Broschiego znanego pod pseudonimem Farinelli. Z opery tej pochodzi aria "Ombra fedele anch'io".


Aces High

Aces High – singel brytyjskiej heavymetalowej grupy Iron Maiden wydany 22 października 1984. Napisana przez Steve’a Harrisa piosenka „Aces High” opowiada historię brytyjskiego lotnika RAF-u walczącego z Luftwaffe podczas Bitwy o Anglię.

„Aces High” była piosenką otwierającą koncerty podczas tournée "World Slavery Tour" i była często poprzedzana Churchill’s Speech – fragmentem sławnej przemowy premiera Wielkiej Brytanii 4 czerwca 1940.

Utwór znalazł się na albumie koncertowym "Live After Death". Został także zamieszczony na kompilacjach "Best of the Beast", "Ed Hunter", "The Essential Iron Maiden" oraz "Somewhere Back in Time".

Utwór był coverowany przez wielu artystów, m.in. Children of Bodom czy Arch Enemy

Ścieżka „King of Twilight” (ang. "król zmierzchu") w rzeczywistości łączy dwie piosenki – „King of Twilight” i „Crying in the Dark”. Obie są coverami zespołu Nektar.

Koncertowa wersja „The Number of the Beast” (ang. "Liczba Bestii") (pierwotnie z albumu o tej samej nazwie) została prawdopodobnie nagrana 18 grudnia 1983 w Dortmundzie w Niemczech.


Język koriacki

Język koriacki – język paleoazjatycki z rodziny czukocko-kamczackiej, używany przez Koriaków.

Język ten używany jest w zachodnim skrawku Syberii – w środkowej części Kamczatki, zwłaszcza w Okręgu Koriackim

Językiem koriackim posługuje się niespełna 5 000 osób, tj. 53% populacji Koriaków (dane z 1989 r.). Język ten jest wypierany przez język rosyjski; jeszcze w 1959 r. koriackim posługiwało się 99,6% Koriaków.

W języku koriackim wyróżnia się 11 dialektów.

Piśmiennictwo od 1931 r., początkowo w alfabecie łacińskim, następnie cyrylicą.

Alfabet używany do zapisu języka koriackiego


Związek Liberałów i Centrum

Związek Liberałów i Centrum (lit. "Liberalų ir centro sąjunga", LiCS) – litewska liberalna partia polityczna istniejąca w latach 2003–2014.


Prezydencja Rady Unii Europejskiej

Prezydencja Rady Unii Europejskiej – okres, w którym dane państwo członkowskie przewodniczy posiedzeniom Rady Unii Europejskiej. Reprezentuje także Radę na arenie międzynarodowej. System ten, zapoczątkowany jeszcze w ramach Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, kontynuowany był także po ogłoszeniu powstania Unii Europejskiej w 1993 i utrzymał się po uzyskaniu przez UE podmiotowości prawnej w 2009 roku.


Backspace

Backspace – klawisz na klawiaturze, który w maszynach do pisania przesuwał karetkę jedną pozycję wstecz. W klawiaturze komputerowej klawisz Backspace usuwa znak stojący przed kursorem tekstowym i przesuwa ten kursor o jedną pozycję do tyłu.

W maszynach do pisania maszynistka mogła wpisać na przykład małą literę A z akcentem (á) poprzez wpisanie "a", wciśnięcie Backspace i wciśnięcie klawisza z akcentem.

Wciśnięcie klawisza Backspace na klawiaturze komputera wygeneruje kod ASCII 08, BS lub Backspace, które usuną poprzedni znak. Kod ten można uzyskać także poprzez wciśnięcie kombinacji Ctrl-H. Niektóre terminale komputerowe nieposiadające funkcji usuwania poprzedniego znaku i cofania kursora tekstowego po wciśnięciu Backspace wyświetlą symbol ^H. Ta sekwencja jest też często używana przez bardziej zaawansowanych użytkowników komputera do humorystycznego podkreślenia – usunięcie popełnianej gafy.

Przykład: My slave-dri^H^H^H^H^H^H^H^H^Hboss decided to stall the project.

Bardziej zwięzłym sposobem kasowania większej ilości tekstu jest ^W, które usuwa całe poprzednie słowo. Jedno ^W może zastąpić cały ciąg ^H. Aby usunąć jeszcze większą liczbę tekstu można użyć ^U, który usunie całą linię.

Klawisz Backspace wyraźnie różni się w działaniu od klawisza Delete, który usuwa znaki znajdujące się za kursorem tekstowym, a nie przed, tak jak Backspace. Kolejną różnicą jest także to, że klawiszem Delete można usuwać inne obiekty (na przykład zdjęcie osadzone w dokumencie lub plik w menedżerze plików), a Backspace nie posiada tej funkcji.

W przeglądarkach internetowych klawisz ten cofa do poprzednio oglądanej strony.


IBM WebSphere MQ

IBM WebSphere MQ - pakiet oprogramowania do przesyłania komunikatów (ang. MOM - "Message Oriented Middleware") firmy IBM. Pakiet powstał w 2002 roku na bazie MQSeries, podobnego pakietu powstałego w tej firmie w 1994 r.

System posiada następujące API:
* interfejs IBM MQ dla C, COBOL, PL/I oraz Java
* Java Message Service dla Javy
* XMS dla C/C++ oraz .NET

System jest dostępny na wiele platform: UNIX (AIX, HP-UX, Solaris), Linux i Microsoft Windows i inne.

System może działać na zasadzie klient-serwer; biblioteki klienckie są darmowe.


Denobulanie

Denobulanie - to fikcyjna rasa, istniejąca we wszechświecie Star Trek, jednak pojawia się tylko w serialu Star Trek: Enterprise, tam jej przedstawicielem jest Doktor Phlox, służący na ziemskim statku Enterprise. Pochodzi z planety Denobula Triaxa.


Bitwa pod Morannonem

Bitwa pod Morannonem – bitwa ze stworzonej przez J.R.R. Tolkiena mitologii Śródziemia.

Było to ostatnie starcie pomiędzy siłami ludzi z Gondoru i Rohanu a armią Saurona, w którym walczyli także niektórzy członkowie Drużyny Pierścienia. Poświęcone jej są rozdział dziesiąty księgi piątej i fragment rozdziału czwartego księgi szóstej "Powrotu króla", trzeciej części "Władcy Pierścieni".


Shimao International Plaza

Shimao International Plaza () – wieżowiec w Szanghaju w Chinach. Jest to obecnie drugi co do wysokości gmach w tym mieście. Mierzy 333 metry wysokości i 60 pięter. Poza tym ma jeszcze 3 piętra pod ziemią. Jego budowa rozpoczęła się w 2001 roku, zakończyła się natomiast w roku 2006. Jest dziełem East China Architectural Design & Research Institute Co. Ltd. i Ingenhoven Overdiek und Partner. Wykonano go w stylu modernistycznym. Do jego budowy użyto głównie stali i zbrojonego betonu. Jego powierzchnia wynosi 170 000 m². 48 pięter zajmuje 5-gwiazdkowy hotel, 9 innych pięter zajmuje centrum handlowe, pozostałe 3 kondygnacje mieszczą ekskluzywne kluby. W 2001 roku Shanghai Shimao Group, zakupiło go od Wan Xiang Group. Wtedy też budynek zmienił swoją nazwę na obecną.


Wróżenie z ręki

Wróżenie z ręki ("Cyganka wróżąca") – obraz namalowany w 1595 r. przez włoskiego artystę barokowego Caravaggia.

Znane są dwie wersje tego obrazu: obecnie jedna znajduje się w paryskim Luwrze, druga w Pinacoteca Capitolina w Rzymie.

"Wróżenie z ręki" jest pierwszym grupowym obrazem Caravaggia i przedstawia młodego człowieka wpatrującego się zakochanym wzrokiem w Cygankę, podczas gdy ona ukradkiem zdejmuje pierścionek z jego palca. Pięknie ubrana Cyganka nie ma nic wspólnego z brudem szynków i ulicy. Zwraca uwagę częsta u Caravaggia delikatna koronka wokół jej szyi. Młodzieniec ma na sobie strój bogaty i wyszukany. Na twarzy dziewczyny igra światło, przywołując atmosferą omamienia i oczarowania z commedia dell’arte.


Darbhanga

Darbhanga (hindi दरभंगा) – miasto w północnych Indiach (Bihar), na Nizinie Hindustańskiej, nad rzeką Kamla.

Liczba mieszkańców w 2003 roku wynosiła ok. 283 tys.


GSM 900

GSM 900 – standard GSM w którym transmisja mowy i danych może odbywać się w paśmie częstotliwości 880 – 960 MHz.

Jest on najbardziej rozpowszechnionym standardem GSM na świecie. Obecnie używany jest we wszystkich państwach europejskich, w Azji (do wyjątków należą Japonia i Korea Południowa), Afryce, Australii i Oceanii oraz w niektórych krajach
Ameryki Południowej (Brazylia, Gujana, Surinam i Wenezuela) i Środkowej.


Walkabout

Walkabout – australijsko-brytyjski film fabularny z 1971 roku w reżyserii Nicolasa Roega. Dwójka dzieci zagubiona na australijskiej pustyni i ich przewodnik – młody Aborygen. Konfrontacja dwóch światów.


San Francisco Examiner

„San Francisco Examiner” – amerykański dziennik wydawany w San Francisco od lat 60. XIX wieku.

Najczęściej jako datę powstania dziennika podaje się rok 1865, lecz gazeta była wydawana wcześniej (od 20 października 1863 pod tytułem "The Daily Democratic Press". W 1880 gazetę nabył George Hearst, który przekazał ją w 1887 swojemu synowi Williamowi Randolphowi Hearstowi.


Nintendo DS Browser

Nintendo DS Browser – przeglądarka internetowa Opera w wersji na konsolę Nintendo DS, znana również pod nazwą Opera DS. Swoją premierę Nintendo DS Browser miał w Japonii 24 lipca 2006 roku. W Europie nastąpiła ona 6 października 2006. Opera DS ma dwie prawie identyczne wersje. Jedyną różnicą jest zmniejszony kartridż w wersji dla Nintendo DS Lite, dzięki czemu nie wystaje on z obudowy urządzenia.


Typ 59

Typ 59 – chiński czołg podstawowy, wersja licencyjna czołgu T-54.

Pod koniec lat 50. ZSRR przekazał ChRL licencję na produkcję czołgów T-54. Początkowo w ChRL produkowano czołgi identyczne z radzieckimi, ale z czasem zaczęto wprowadzać w nich zmiany powodujące, że coraz bardziej zaczęły się różnić od pojazdów produkcji ZSRR. Jednocześnie z produkcją coraz nowszych wersji czołgu Typ 59 trwała prawdopodobnie modernizacja wcześniej wyprodukowanych wozów. W wersji oznaczonej Typ 59-1 zainstalowano wyposażenie noktowizyjne, dalmierze laserowe i nowoczesne przyrządy obserwacyjne. Typ 59-1 produkowano w zakładach nr 617 w latach 1979-1987. Powstała także, wprowadzona do uzbrojenia armii chińskiej, wersja Typ 59-II uzbrojona w armatę czołgową kalibru 105 mm z dwupłaszczyznową stabilizacją, układem automatycznego ładowania oraz nowoczesnym SKO. W tej wersji czołgu zmieniono silnik na nowy o mocy 434 kW (590 KM)
Czołgi Typu 59 eksportowano do Albanii, Bangladeszu, Kambodży, Konga, KRLD, Tanzanii, Wietnamu i Zimbabwe. W roku 1979 starły się ze sobą w trakcie konfliktu chińsko-wietnamskiego.


Omelan Senyk

Omelan Senyk, ukr. Омеля́н Се́ник (ur. 19 stycznia 1891 w Jaworowie, zm. 30 sierpnia 1941 w Żytomierzu) – ukraiński polityk nacjonalistyczny i żołnierz, dowódca UWO, członek Prowodu OUN.

Na początku I wojny światowej wstąpił do armii austro-węgierskiej. Później był sotnikiem w UHA.

Od 1921 był członkiem UWO, piastował stanowiska w Głównej i Krajowej Komendzie UWO. Przez pewien czas był redaktorem naczelnym organu UWO „Surma”.
W latach 1928-1929 był komendantem UWO. W 1929 był delegatem na I Kongres Ukraińskich Nacjonalistów w Wiedniu. W latach 30. był członkiem czteroosobowego zarządu OUN. W 1930 odbył wiele podróży służbowych do USA, Kanady, Argentyny, Brazylii – prawdopodobnie w celu zdobywania funduszy na działalność organizacji.

W 1934 w Czechosłowacji policja przechwyciła tzw. "Archiwum Senyka", które zawierało informacje o podziemnej działalności UWO/OUN, było to 418 oryginałów i 2055 fotografii dokumentów (maszynopisów i rękopisów). Stało się to przyczyną wielu aresztowań ukraińskich działaczy nacjonalistycznych, a samo archiwum jednym z głównych dowodów na "procesie warszawskim" Stepana Bandery, Mykoły Łebedia i in. (1935/1936). Senyk był podejrzany przez współtowarzyszy o zdradę, ale trybunał OUN tego nie potwierdził. Po śmierci Jewhena Konowalca z pomocą Jarosława Baranowskiego Senyk skupił w swoim ręku całe kierownictwo OUN, aktywnie wpływając na politykę Andrija Melnyka. W 1940 grupa głównych działaczy OUN zaczęła domagać się odsunięcia Senyka i Baranowskiego od władzy, co przyczyniło się do rozłamu w OUN.

Na początku 1941 Senyk został wyznaczony dowódcą głównej „grupy pochodnej” OUN-M, która miała dostać się do Kijowa i ogłosić powstanie państwa ukraińskiego. Zginął w Żytomierzu, zastrzelony przez banderowską Służbę Bezpeky, i tam został pochowany.

Używał pseudonimów: "Hrybiwśkyj" oraz "Kancłer".


Zadni Ornak

Zadni Ornak (1867 m) – najwyższy z kilku szczytów grzbietu górskiego Ornak w Tatrach Zachodnich, oddzielającego górną część Doliny Kościeliskiej (Dolinę Pyszniańską) od górnej części Doliny Chochołowskiej (Doliny Starorobociańskiej).

Długi grzbiet Ornaku ma cztery szczyty niewiele wznoszące się ponad główną grań. Są to, licząc od strony Iwaniackiej Przełęczy: Suchy Wierch Ornaczański (1832 m), Ornak (1854 m), Zadni Ornak i Kotłowa Czuba (1840 m). Pomiędzy Ornakiem i Zadnim Ornakiem znajduje się Ornaczańska Przełęcz (1795 m), od Kotłowej Czuby Zadni Ornak jest oddzielony Kotłowym Siodłem.

Odcinek grani na południe od Zadniego Ornaku jest pocięty na odcinku ok. 100 m rowami grzbietowymi. We wschodnim kierunku szczyt tworzy przedłużenie – mającą długość ok. 300 m grupę skał, tzw. Siwe Skały. Tworzą one drugi, nieco niższy wierzchołek Zadniego Ornaku. W kierunku północno-wschodnim od Siwych Skał do Doliny Pyszniańskiej opada grzbiet Jaworzynka tworzący orograficznie prawe obramowanie dla Ornaczańskiego Żlebu. Zachodnie stoki opadają niezbyt stromo do górnej części Doliny Starorobociańskiej.

Wierzchołek Zadniego Ornaku jest skalisty, niżej stoki porośnięte są murawą z sitem skuciną o czerwieniejących pędach. Obszar wierzchołkowy i obszar Siwych Skał to rumowisko skalne porośnięte jasnozielonymi i siwymi porostami. Jest to najbardziej skalisty obszar całego grzbietu Ornaku, który w większości jest trawiasty, tylko miejscami porośnięty kępkami kosodrzewiny. Dawniej były to tereny pasterskie Hali Ornak. Ciekawa flora. M.in. na grani rośnie tutaj turzyca tęga – bardzo rzadka roślina, w Polsce występująca tylko na kilku stanowiskach w Tatrach i Sudetach.


Thievery Corporation

Thievery Corporation – amerykański duet muzyczny, utworzony w 1995 roku w Waszyngtonie przez dwóch didżejów: Roba Garzę i Erica Hiltona. Zespół tworzy nowoczesną muzykę elektroniczną downtempo z elementami dubu, acid jazzu wykorzystując elementy muzyki jamajskiej (reggae) i brazylijskiej (bossa nova) oraz egzotyczne instrumenty (w tym sitar). Garza i Hilton często zapraszają do współpracy artystów, reprezentujących różne style i kultury muzyczne. Byli wśród nich między innymi: Bebel Gilberto, Emilíana Torrini, Anoushka Shankar, Perry Farrell i David Byrne. Założyli i prowadzą również własną wytwórnię płytową, Eighteenth Street Lounge Music.

Od 2005 roku zespół współpracuje ze Światowym Programem Żywnościowym organizując zbiórki funduszy przeznaczonych działalność i nagrywając dla niego reklamy społeczne.


Bitwa pod Dorostolonem

Bitwa pod Dorostolonem – oblężenie Dorostolonu przez wojska bizantyńskie w dniach 23 kwietnia – 22 lub 24 lipca 971 r., zakończone zwycięstwem nad obleganymi siłami ruskimi; w efekcie cesarz bizantyński Jan I Tzimiskes zawarł porozumienie z księciem kijowskim Światosławem I, w którym ten zobowiązał się do nieagresji w stosunku do Bizancjum.


Nagroda Doroty Klumpke-Roberts

Nagroda Doroty Klumpke-Roberts (ang. "Klumpke-Roberts Award") została ustanowiona w testamencie przez astronoma Dorotę Klumpke-Roberts i jest przyznawana co roku przez Astronomical Society of the Pacific za wybitny wkład w publiczne zrozumienie i popularyzację astronomii.


Wakkanai

– miasto portowe w Japonii, na wyspie Hokkaido. W 2007 miasto to na powierzchni 760.80 km² zamieszkiwało 40 629 osób.

Nazwa miasta pochodzi z języka ajnuskiego, od "yam wakkanay" – „zimna rzeka”.

W Wakkanai rozwinął się przemysł rybny.

Miasta partnerskie Wakkanai:
* Japonia: Ishigaki
* Rosja: Korsakow, Jużno-Sachalińsk
* Filipiny: Baguio
* Stany Zjednoczone: Anchorage


Jennifer Suhr

Jennifer Suhr z domu Stuczynski (ur. 5 lutego 1982 w Fredonii) – amerykańska lekkoatletka, tyczkarka, mistrzyni olimpijska z IO w Londynie, wicemistrzyni świata z Moskwy.

Karierę sportową rozpoczęła od koszykówki.

6 lipca 2008 Jennifer Stuczynski wynikiem 4,92 m wygrała konkurs skoku o tyczce i ustanowiła swój czwarty rekord USA w ostatnim dniu lekkoatletycznych mistrzostw Stanów Zjednoczonych w Eugene.

3 stycznia 2010 wyszła za mąż za swojego trenera – Ricka Suhra.


Aleksander Kazimierz Ślizień

Aleksander Kazimierz Ślizień herbu własnego (zm. 26 stycznia 1684 roku) – sekretarz królewski, strukczaszy Jego Królewskiej Mości, instygator koronny, starosta miadziolski, strukczaszy, stolnik oszmiański od 27 lutego 1642 i w latach 1651-1684, podstoli oszmiański w latach 1645-1651, wiceadministrator ekonomii brzeskiej.

W 1648 roku był elektorem Jana II Kazimierza Wazy z województwa wileńskiego, jako deputat podpisał jego "pacta conventa".

Poseł sejmiku słonimskiego na sejm 1650 i 1665 roku.

17 października 1655 roku złożył przysięgę na wierność carowi Aleksemu Michajłowiczowi.

Poseł na sejm konwokacyjny 1668 roku z powiatu słonimskiego.


Eduard Weiter

Eduard Weiter (ur. 18 lipca 1889 w Eschwege, zm. 2 maja 1945) – zbrodniarz hitlerowski, ostatni komendant obozu koncentracyjnego Dachau i SS-Obersturmbannführer.

Członek NSDAP (nr legitymacji partyjnej 3958951) i SS od 1936 (nr identyfikacyjny 276877). Komendant Dachau od 1 listopada 1943 do 28 kwietnia 1945. Popełnił samobójstwo (zastrzelił się) 2 maja 1945 w pałacu Itter (Tyrol), podobozie KL Dachau.


Җ

Җ, җ – litera cyrylicy, Ж z ogonkiem, używana w alfabetach języków tatarskiego i kałmuckiego, była używana w alfabecie turkmeńskim przed przyjęciem przez ten język alfabetu łacińskiego.


From the Carpet

From the Carpet to drugi minialbum zespołu The Academy Is... Album ten został wydany przez wytwórnię Fueled by Ramen. Premiera odbyła się 21 lutego 2006 roku. Na płycie znajdują się akustyczne wersje piosenek z "Almost Here", dwie zupełnie nowe piosenki napisane przez Williama oraz cover piosenki Johna Lennona "Working Class Hero". Płytę można było zakupić na iTunes, ale została usunięta z tego katalogu. Obecnie można ją nabyć w sklepie online Fueled by Ramen.


The Wombats

The Wombats – zespół indierockowy pochodzący z Liverpoolu.


Quirin Flaucher

Quirin Flaucher (ur. 1915, zm. 19 listopada 1948 w Landsberg am Lech) – niemiecki kapo w niemieckiego obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen i zbrodniarz wojenny.

Więzień kryminalny w obozie Mauthausen od 29 czerwca 1942 do 5 maja 1945. Został ustanowiony przez władze obozowe więźniem funkcyjnym, początkowo jako sanitariusz (od 1 maja do 23 grudnia 1943), a następnie jako blokowy kapo (od 23 grudnia 1943 do 5 maja 1945). Flaucher maltretował podległych mu więźniów, wielu z nich na skutek tego zmarło. Oprócz tego zmuszał więźniów pod groźbą bicia do praktyk seksualnych.

W procesie załogi Mauthausen (US vs. Franz Kofler i inni) przed amerykańskim Trybunałem Wojskowym w Dachau Flaucher skazany został na karę śmierci. Wyrok wykonano przez powieszenie 19 listopada 1948 w więzieniu Landsberg.


Stepan Kuzyk

Stepan Kuzyk, Stefan Kuzyk (ur. 7 stycznia 1888 we wsi Zagórze pod Rohatynem, zm. 7 kwietnia 1947 w Berchtesgaden) – ukraiński działacz społeczny i polityczny, adwokat, członek Komitetu Centralnego Ukraińskiego Zjednoczenia Narodowo-Demokratycznego (UNDO), poseł na Sejm II i III kadencji w II Rzeczypospolitej.

Po ukończeniu studiów adwokat w Rohatynie, radny miejski. Wiceprezes Rady Nadzorczej Narodnej Torhowli, członek zarządu Związku Rewizyjnego Spółdzielni Ukraińskich we Lwowie, członek zarządu spółki wydawniczej dziennika "Diło", członek zarządu "Proświty".

W wyborach parlamentarnych w 1928 wybrany na posła do Sejm RP drugiej kadencji z listy Bloku Mniejszości Narodowych (nr 18) z okręgu 55 (Złoczów). Reprezentant UNDO i Ukraińskiej Reprezentacji Parlamentarnej na XXV sesję Unii Międzyparlamentarnej.

W czasie kampanii wyborczej przed wyborami do Sejmu i Senatu w listopadzie 1930 (tzw. „wyborami brzeskimi”) aresztowany 6 września 1930, przewieziony do więzienia w Brzeżanach. 7 grudnia 1930 wyszedł na wolność bez postawienia zarzutów i procesu sądowego wobec wyboru na posła na Sejm III kadencji z okręgu 55 i uzyskania immunitetu. W początkach 1932 należał w UNDO do opozycyjnej grupy sprzeciwiającej się kompromisowi z Polską – podpisał się pod deklaracją grupy opozycyjnej, złożoną na zakończenie IV zjazdu UNDO w marcu 1932. Członek rady spółki „Ukraiński Naftowy Przemysł we Lwowie”, założonej 14 marca 1936.

W czasie II wojny światowej członek zarządu Związku Rewizyjnego Ukraińskich Kooperatystów, dyrektor Centrobanku we Lwowie.


Henryk Wojnarowski

Henryk Wojnarowski (ur. 16 stycznia 1932) – polski dyrygent. Dyrektor Honorowy Chóru Filharmonii Narodowej, laureat Nagrody Grammy, dwukrotny laureat nagrody Fryderyka.

Absolwent wydziału dyrygentury Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) w klasie Stanisława Wisłockiego. W latach 1962-2002 był nauczycielem akademickim w swojej macierzystej Uczelni. Posiada tytuł profesora. Uchwałą Senatu UMFC z dnia 28 lutego 2017 roku otrzymał tytuł Profesora Honorowego Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina.

W latach 1960-1978 dyrygent i kierownik chóru Teatru Wielkiego w Warszawie. Przygotowywał tamtejszy chór do ok. 80 premier operowych.

W latach 1978-2016 dyrektor Chóru Filharmonii Narodowej w Warszawie. Chór ten przygotował do ponad tysiąca koncertów, mając w repertuarze m.in. wszystkie dzieła wokalne i wokalno-instrumentalne Krzysztofa Pendereckiego. Dokonał wielu nagrań płytowych, radiowych i telewizyjnych, a także był trzykrotnie zapraszany do udziału w spektaklach operowych w mediolańskim teatrze La Scala (właśc. Teatro alla Scala) w latach 1985, 1989 i 1990.

Współpracował z takimi dyrygentami jak m.in. Gary Bertini, Sergiu Comissiona, Jacek Kaspszyk, Kazimierz Kord, Jan Krenz, Lorin Maazel, Jerzy Maksymiuk, Zubin Mehta, Seiji Ozawa, Krzysztof Penderecki, Helmuth Rilling, Witold Rowicki, Jerzy Semkow, Giuseppe Sinopoli, Stanisław Skrowaczewski, Leopold Stokowski, Stanisław Wisłocki, Antoni Wit, Bohdan Wodiczko.

Siedem razy nominowany do nagrody Grammy w kategorii Best Choral Performance (najlepsze wykonanie chóralne) za następujące nagrania płytowe:

* 1991 - "Pasja według św. Łukasza" Krzysztofa Pendereckiego (pod dyrekcją kompozytora)
* 2004 - "Pasja według św. Łukasza" Krzysztofa Pendereckiego (dyr. Antoni Wit)
* 2005 - "Polskie Requiem" Krzysztofa Pendereckiego (dyr. Antoni Wit)
* 2007 - "Siedem bram Jerozolimy" Krzysztofa Pendereckiego (dyr. Antoni Wit)
* 2008 - "Stabat Mater" Karola Szymanowskiego (dyr. Antoni Wit)
* 2009 - "Utrenija" Krzysztofa Pendereckiego (dyr. Antoni Wit)
* 2016 - Penderecki Conducts Penderecki Vol. 1: "Dies illa", "Hymny do św. Daniiła i Wojciecha" i "Psalmy Dawida" (pod dyrekcją kompozytora). Za to nagranie otrzymał w lutym 2017 roku nagrodę Grammy wraz z Krzysztofem Pendereckim.

17 października 2001 został odznaczony przez Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

W roku 2005 otrzymał nagrodę im. Jerzego Kurczewskiego - jedyną nagrodę nadawaną zasłużonym twórcom chóralistyki w Polsce.

Od roku 2007 jest członkiem National Academy of Recording Arts & Sciences przyznającej nagrody Grammy.

W roku 2009 otrzymał nagrodę Fryderyka w kategorii Album Roku - Muzyka Chóralna i Oratoryjna za płytę z nagraniem Mszy Stanisława Moniuszki w wykonaniu Marty Boberskiej - sopran, Agnieszki Rehlis - alt, Rafała Bartmińskiego - tenor, Jarosława Bręka - bas, Andrzeja Białko - organy oraz Chóru Filharmonii Narodowej. Do nagrody Fryderyka nominowany był również w roku 2016 w kategorii Album Roku - Muzyka chóralna, oratoryjna i operowa za płytę z nagraniem kolęd.

22 czerwca 2011 na uroczystości w siedzibie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego został odznaczony przez ministra Bogdana Zdrojewskiego Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

W roku 2018 ponownie otrzymał nagrodę Fryderyka w kategorii Album Roku - Muzyka Chóralna, Oratoryjna i Operowa za album „Szymanowski”, którą pod dyrekcją Jacka Kasprzyka nagrali Chór i Orkiestra Filharmonii Narodowej oraz soliści: Aleksandra Kurzak - sopran, Agnieszka Rehlis - alt, Dmitry Korchak - tenor i Artur Ruciński - baryton.


Berengar I z Friulu

Berengar I z Friulu, Berengariusz I z Friuli (ur. 850–860, zm. 7 kwietnia 924) – margrabia Friulu, król Włoch od 888, cesarz od 915. Pochodził z dynastii Unrochingów.

Był synem Eberharda z Friulu i Gizeli, córki cesarza Ludwika Pobożnego.

W 888 został królem Włoch, jednakże już w następnym roku po przegranej bitwie nad Trebbią stracił koronę na rzecz Gwidona ze Spoleto. Po śmierci jego i jego następcy Lamberta w 898 odzyskał władzę. Po klęsce z Węgrami w 899 roku jego pozycja znacznie osłabła. W lutym 901 roku Benedykt IV koronował na cesarza Ludwika Ślepego, konkurenta Berengara I. W sierpniu 902 roku Berengar I zdołał wygnać nowego cesarza.

We wrześniu 915 w bazylice św. Piotra Berengar został koronowany na cesarza przez papieża Jana X, jednakże mimo to autorytet jego władzy spadał. Ostateczny cios przyniosła klęska w bitwie pod Fiorenzuola d’Arda z wojskami Rudolfa Burgundzkiego króla zachodniofrankijskiego w 923 roku. W konsekwencji Berengar został zamordowany w 924 roku w Weronie.

Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była poślubiona około 880 roku Bertila ze Spoleto, drugą nieznanego pochodzenia Anna.


Bohuňovice

Bohuňovice – gmina w Czechach w powiecie Ołomuniec w Kraju ołomunieckim.

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z roku 1078.


Zapis Hilla

Zapis Hilla – jednoznaczny sposób zapisu sumarycznych wzorów związków chemicznych, w którym ustalona jest kolejność podawania symboli pierwiastków chemicznych.

Reguły tworzenia wzorów sumarycznych Hilla są następujące:
* dla związków organicznych (zawierających wodór i węgiel) na początku wzoru podawana jest liczba atomów węgla, następnie wodoru, a następnie w kolejności alfabetycznej pozostałych pierwiastków
* dla związków nieorganicznych we wzorze pierwiastki występują w ściśle alfabetycznym porządku
* oznaczenia izotopów, np. D i T są traktowane na równi z symbolami pierwiastków, tj. wchodzą do ogólnego porządku alfabetycznego kolejności zapisu.

Porządek Hilla jest sposobem na jednoznaczne uporządkowanie dowolnego zbioru wzorów sumarycznych związków chemicznych w rodzaj porządku leksykograficznego, podobnie jak to można wykonać z wyrazami dowolnego języka. Czyni się to poprzez zapisanie wszystkich tych wzorów zgodnie z zasadami Hilla opisanymi wyżej, a następnie zastosowanie poniższych reguł sortowania:
# w pierwszej kolejności wzory układa się alfabetycznie według symbolu pierwszego pierwiastka we wzorze
# gdy we wzorach występuje na początku symbol tego samego pierwiastka, to układa się je według liczby jego atomów w porządku narastającym
# wzory, w których występuje ten sam symbol pierwszego pierwiastka i taka sama liczba jego atomów, sortuje się względem drugiego pierwiastka i narastająco liczby jego atomów
# analogicznie postępuje się w przypadku, gdy wzory są identyczne względem drugiego i kolejnych symboli pierwiastków.

Zapis Hilla został opisany przez Edwina Hilla, pracownika urzędu patentowego USA w roku 1900. Zapis Hilla stosują liczne katalogi chemiczne, przewodniki bibliograficzne nauk przyrodniczych i chemiczne bazy danych. Chemical Abstracts i – począwszy od roku 1958 – Beilstein stosują porządek Hilla do tworzenia spisu treści związków w wydawnictwach papierowych.

Niektóre katalogi stosują odstępstwa od opisanych wyżej reguł, np. aby oddzielić w spisie związki organiczne od nieorganicznych, te pierwsze są umieszczane u góry lub u dołu spisu niezgodnie z zasadami porządku Hilla. Wiele katalogów osobno sortuje także bertolidy i daltonidy, albo porządkuje według arbitralnie wybranego pierwiastka, np. krzemu w katalogach związków krzemoorganicznych.


Baklofen

Baklofen (łac. "Baclofenum") – lek spazmolityczny stosowany w leczeniu spastyczności, pochodna kwasu γ-aminomasłowego (GABA).

Jest agonistą receptorów GABAB ssaków. Baklofen zmniejsza napięcie mięśni szkieletowych hamując odruchy mono- i polisynaptyczne na poziomie rdzenia kręgowego, w którym znajduje się punkt uchwytu leku. Dokładny mechanizm działania baklofenu nie jest jednak poznany. Bezpośredni wlew do przestrzeni podpajęczynówkowej przez pompę intratekalną pozwala cząsteczkom leku związać się z miejscami receptorowymi w rogach tylnych, co umożliwia leczenie dawkami co najmniej 100-krotnie mniejszymi od tych stosowanych doustnie (zobacz więcej: ciągły wlew baklofenu do przestrzeni podpajęczynówkowej).

Korzystną cechą baklofenu jest niewywoływanie widocznej tolerancji, nawet po wielu latach stosowania. Baklofen stosowany jest w leczeniu stwardnienia rozsianego, stwardnienia zanikowego bocznego, diplegii spastycznej, neuralgii trójdzielnej i uporczywej czkawki.

W ślad za studium przypadku skutków eksperymentu na sobie samym przeprowadzonego przez Oliviera Ameisena, trwają badania nad stosowaniem baklofenu w leczeniu alkoholizmu. 17 kwietnia 2018 komisja francuskiej państwowej agencji ANSM wydała opinię o niekorzystnej relacji ryzyka do korzyści terapeutycznej przy stosowaniu baklofenu w leczeniu alkoholizmu.

W Polsce lek dostępny jest pod nazwami handlowymi: "Baclofen Polpharma", "Kemstro" i "Lioresal".


LINA

LINA – oprogramowanie typu open source umożliwiające kompilowanie i uruchamianie programów na wielu systemach operacyjnych w tym na Windowsie, Macu, Linuksie i Solarisie. Według twórców ma on umożliwiać szybkie tworzenie aplikacji oraz prostych instalatorów na dowolny system operacyjny (od razu po przetestowaniu jej pod Linuksem).

LINA funkcjonuje podobnie jak maszyna wirtualna osadzając system operacyjny gościa w macierzystym systemie. Dzięki temu program skompilowany przy użyciu narzędzi wchodzących w skład pakietu LINA, ma funkcjonować analogicznie jak aplikacja stworzona pod macierzystym systemem operacyjnym.


Anton Klein

Anton Klein (ur. 1916, zm. 5 listopada 1948 w Landsberg am Lech) – niemiecki kapo w obozie koncentracyjnym Mauthausen-Gusen i zbrodniarz wojenny.

Z zawodu pracownik rolny. Więzień obozu koncentracyjnego Mauthausen od 1938. W 1944 został przeniesiony do podobozu "Ebensee" i ustanowiony tam przez władze obozowe najpierw kapo, a potem blokowym. Klein znęcał się nad więźniami, wielu z nich w ten sposób zabił.

Anton Klein został skazany przez amerykański Trybunał Wojskowy w Dachau na karę śmierci za swoje zbrodnie. Wyrok wykonano przez powieszenie w więzieniu Landsberg 5 listopada 1948.


Bartłomiej Obrochta

Bartłomiej Obrochta, Bartuś (ur. 15 sierpnia 1850 w Zakopanem, zm. 1 maja 1926 tamże) – góral podhalański, przewodnik tatrzański, znany muzykant.

W młodości poznawał Tatry, kłusując i wypasając owce na halach. Od najmłodszych lat uczył się gry na skrzypcach; jego nauczycielami byli Jędrzej Kowal z Kotelnicy i Szymek Krzyś z Kościeliska. Wiadomo też, że grywał dla ostatnich zbójników, Wojciecha Marduły lub Wojciecha Matei. „Bartusiowe muzykowanie” doceniał Karol Szymanowski, który pod wpływem muzyki i tańców góralskich skomponował balet "Harnasie". Jerzy Mieczysław Rytard, autor pierwszego libretta "Harnasiów", zorganizował w 1925 r. wyjazd kapeli Bartusia do Paryża z okazji Międzynarodowej Wystawy Sztuki Dekoracyjnej. Górale grali tam w polskim pawilonie. Obrochta utrzymywał kontakty z wieloma osobistościami z całego kraju, m.in. z Tytusem Chałubińskim, Józefem Stolarczykiem, Sabałą, Stanisławem Witkiewiczem, Henrykiem Sienkiewiczem, Heleną Modrzejewską czy Ignacym Paderewskim. Na przełomie wieków XIX i XX w. uczestniczył w granicznym sporze polsko-węgierskim o Morskie Oko, co skutkowało niemożnością zwiedzania południowej strony Tatr przez długi czas.

Bartuś uzyskał uprawnienia przewodnika tatrzańskiego w 1878 r., a w 1892 r. należał już do I klasy przewodnickiej. Chodził po Tatrach m.in. z Tytusem Chałubińskim i Bolesławem Prusem. Brał udział w pierwszych przejściach nowymi drogami, m.in. w 1878 r. z Ludwikiem Chałubińskim i Wojciechem Rojem wszedł na Galerię Gankową, a w 1894 r. wspólnie z Janem Grzegorzewskim dokonał pierwszego zimowego przejścia przez Zawrat do Morskiego Oka. Zdobył też wschodnią ścianę Lodowego Szczytu. Od 1886 r. był strażnikiem Towarzystwa Tatrzańskiego – chronił kozice i świstaki, pracował też przy budowie górskich ścieżek i szlaków turystycznych, m.in. na Zawracie i Wysokiej. Dwukrotnie prowadził schronisko w Dolinie Roztoki.

Bartłomiej Obrochta był żonaty z Agnieszką Galicą, miał ośmioro dzieci (pięciu synów i trzy córki). Zmarł w Tatrach na Drodze pod Reglami przy Suchym Żlebie. Spoczywa na Nowym Cmentarzu w Zakopanem, jego grób jest przyozdobiony skromnym nagrobkiem wystawionym staraniem Karola Szymanowskiego. Imieniem Obrochty nazwano Bartkową Turnię i Bartkową Przełączkę w zachodniej grani Małego Ganku.


Jewgienij Tomaszewski

Jewgienij Tomaszewski, ros. Евгений Юрьевич Томашевский (ur. 1 lipca 1987 w Saratowie) – rosyjski szachista, arcymistrz od 2005 roku.


Most kolejowy w Kaliszu

Most kolejowy w Kaliszu – most kolejowy na Prośnie w Kaliszu w ciągu linii kolejowej nr 14 łączącej Łódź Kaliską ze stacją Forst. Jego długość wynosi 125 metrów co sprawia, że jest najdłuższym mostem w Kaliszu. Od spodu, na każdym przęśle, znajdują się stalowe kratownice. Wzniesiony został w 1902, podczas budowy Kolei Warszawsko-Kaliskiej. Od tamtego momentu do I wojny światowej biegł nim jeden tor o szerokości 1524 mm. Później rozstaw szyn zmniejszono do standardowych 1435 mm i dobudowano drugi tor. Most był kilkukrotnie modernizowany lecz dziś znajduje się w bardzo złym stanie technicznym.


Salvador Gabriel Del Río Angelis

Salvador Gabriel Del Río Angelis (ur. 2 października 1976) – hiszpański szachista, arcymistrz od 2002 roku.


Stary cmentarz protestancki w Makau

Stary cmentarz protestancki w Makau (chin. trad.: 基督教墳場, port.: "Cemitério Protestante") – założony w 1821 roku przez Brytyjską Kompanię Wschodnioindyjską w odpowiedzi na brak miejsc pochówku dla protestantów w zdominowanym przez ludność katolicką Makau. Został zamknięty w 1858 roku. Jest miejscem pochówku m.in. artysty George’a Chinnery’ego, misjonarza Roberta Morrisona i kapitana marynarki Henry’ego Johna Spencer-Churchilla (dalekiego przodka Winstona Churchilla). W 2005 roku cmentarz wpisano na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako część zabytkowego centrum Makau.


Rita Gorr

Rita Gorr (ur. 18 lutego 1926 w Zelzate, Belgia, zm. 22 stycznia 2012 w Hiszpanii) – belgijska śpiewaczka operowa, mezzosopran.


Ilona Koutny

Ilona Koutny (ur. 1 marca 1953 w Budapeszcie) − mieszkająca w Polsce węgierska lingwistka i esperantystka, doktor habilitowany, profesor nadzwyczajny UAM, nauczyciel akademicki, kierownik Zakładu Filologii Ugrofińskiej, kierownik Podyplomowych Studiów Interlingwistyki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jest członkinią Akademio de Esperanto.

Jej mąż, Zbigniew Galor − socjolog i esperantysta, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Szczecińskiego, był prezesem Międzynarodowej Akademii Nauk w Polsce.


Shine a Light

Shine a Light – utwór zespołu The Rolling Stones, który znalazł się na albumie "Exile on Main St." Piosenka napisana została przez Micka Jaggera i Keitha Richardsa.


Wieża telewizyjna w Taszkencie

Wieża telewizyjna w Taszkencie (uzb. "Toshkent teleminorasi") – wieża telewizyjna w Taszkencie, w Uzbekistanie o wysokości 375 m. Wieża została otwarta w 1985 roku po trwającej siedem lat budowie.

Jest najwyższym budynkiem w Azji Środkowej i jedną z najwyższych wież na świecie. Konstrukcję wzniesiono głównie ze stali. Wieża służy do transmisji sygnału radiowego i telewizyjnego, jak również jako stacja hydrometeorologiczna.


Włochy Wartości

Włochy Wartości (wł. "Italia dei Valori", IdV) – włoska populistyczna partia polityczna o profilu centrowym, założona przez Antonio Di Pietro, działająca od 1998 i należąca do Partii Europejskich Liberałów, Demokratów i Reformatorów.


Port lotniczy La Romana

Port lotniczy La Romana (IATA: LRM, ICAO: MDLR) – międzynarodowy port lotniczy położony w La Romana, 110 km na wschód od Santo Domingo, w Dominikanie.


Wojna o Ferrarę

Wojna o Ferrarę, albo wojna solna (wł. "Guerra del sale") – konflikt zbrojny w północnej Italii, który rozegrał się w latach 1482-1484 między Ferrarą rządzoną przez księcia Ercole I d’Este, a siłami Państwa Kościelnego pod rządami papieża Sykstusa IV oraz sprzymierzonymi z nim wojskami weneckimi. Wojna ta zakończyła się pokojem w Bagnolo 7 sierpnia 1484.

Na początku 1482 za poduszczeniem Girolamo Riario, siostrzeńca papieża Sykstusa IV, pana Imola i Forlì, Republika Wenecka wypowiedziała wojnę Ferrarze. W kontekście klęsk poniesionych przez Wenecję w walce z Imperium Osmańskim, "Serenissima" była zdecydowana rozszerzyć swoje wpływy w Italii. Ferrara nie była przypadkowym celem, ponieważ rozwinęła handel solą przez port w Comacchio, co wydawało się zagrożeniem interesów weneckich.

Bezpośrednią przyczyną wojny była kwestia zatargu z przedstawicielstwem weneckim w Ferrarze. Wenecja bowiem miała w tym mieście swego przedstawiciela zwanego "visdominio", który troszczył si o obywateli Republiki. W 1481 polecił on aresztować księdza za długi, co pociągnęło za sobą ekskomunikę ze strony biskupa Ferrary i usunięcie przedstawiciela z miasta. Był to "casus belli" i Wenecja wypowiedziała Ferrarze wojnę. Z Wenecją sprzymierzone było Państwo Kościelne, Genua i Monferrato. Po stronie Ferrary opowiedzieli się król Neapolu Ferdynand I, Fryderyk II Gonzaga z Mantui, pan Bolonii Giovanni II Bentivoglio, książę Florencji Wawrzyniec Medyceusz i Federico da Montefeltro, książę Urbino.

Wojska weneckie dowodzone przez Roberto Sanseverino zaatakowały Ferrarę od północy, zajmując terytorium Rovigo (17 sierpnia), Argenta, grabiąc Comacchio i oblegając Ficarolo. W listopadzie 1482 siły weneckie przekroczyły Pad i stanęły pod murami Ferrary, oblegając ją. W tym czasie papież zawarł pokój z Ferdynandem Aragońskim i pozwolił jego wojskom przejść przez terytorium Państwa Kościelnego na pomoc Ferrarze. Na pomoc przybył również siły florenckie i Wenecja znalazła się w trudnej sytuacji. W dodatku siły weneckie wdały się w walkę z Mediolanem. W interesie papieża było zaś dążenie do osłabienia sojuszniczej Wenecji, aby ta nie urosła zbytnio w siłę. Wszystkie siły dążyły więc do zawarcia pokoju.

Wojna zakończyła się traktatem w Bagnolo, 7 sierpnia 1484. Ercole d’Este musiał oddać tereny Rovigo Wenecji oraz zaakceptować zależność Ferrary od Państwa Kościelnego.


Wieża widokowa na górze Smrek

Wieża widokowa na górze Smrek – wieża znajdująca się na górze Smrek (1124 metry n.p.m.). Jest jedną z najnowszych tego typu konstrukcji w Sudetach. Mierzy 20 metrów, a wybudowano ją w 2003.

W 1892 na niedalekim szczycie Stogu Izerskiego Towarzystwo Karkonoskie ("Riesengebirgsverein") zaczęło stawiać drewnianą wieżę widokową. Zareagowali na to działacze Towarzystwa Upiększania z Novégo Města pod Smrkem ("Anpflanzungs- und Verschönerungsverein in Neustadt an der Tafelfichte"), którzy postanowili wybudować własną również drewnianą wieżę po austriackiej (czeskiej) stronie granicy. Szybka budowa trwała siedem tygodni i kosztowała 1683 guldenów (złotych reńskich). Znaczną część kosztów pokryło Niemieckie Towarzystwo Górskie Ještědu i Gór Izerskich ("Deutscher Gebirgsverein für das Jeschken- und Isergebirge"). Otwarto ją 21 sierpnia 1892 niedługo po wieży na Stogu Izerskim. Obok wieży wybudowano małą drewnianą chatkę, w której sprzedawano posiłki dla turystów. Służyła także jako mieszkanie dla opiekuna wieży. W 1932 na jej miejscu wzniesiono schronisko ("Baude auf der Tafelfichte").

Wieża cieszyła się dużym powodzeniem – w ciągu roku odwiedzało ją nawet 18 tysięcy turystów.

Początkiem końca wieży była II wojna światowa. Po jej zakończeniu, w 1946, rodzina Porsche, która opiekowała się wieżą, wyjechała do Niemiec. Schronisko zostało zdewastowane, a następnie spłonęło. Opuszczona i nieremontowana wieża popadała w ruinę, a w latach 60. XX wieku zawaliła się.

Dopiero w 1992 pojawiły się projekty odbudowy – w Novém Městě pod Smrkem powstało stowarzyszenie "Společnost pro obnovu rozhledny". Starania członków zostały uwieńczone sukcesem w 2001, kiedy rozpoczęto budowę nowej wieży według projektu architekta Jana Dudy.

20 metrowa wieża kosztowała 3,6 miliona koron i otwarto ją uroczyście 18 września 2003.

Wieża położona jest zaledwie kilkaset metrów od granicy polsko-czeskiej. Do grudnia 2007 w pobliżu funkcjonowało turystyczne przejście graniczne.

W 2009 kopia dawnej, drewnianej wieży stanęła w praskim zoo.


Zespół kąta mostowo-móżdżkowego

Zespół kąta mostowo-móżdżkowego – zespół objawów spowodowany obecnością guza w okolicy kąta mostowo-móżdżkowego. Najczęstszym guzem w tej okolicy są nerwiaki osłonkowe nerwu przedsionkowego, inne częste zmiany to oponiaki albo torbiele epidermoidalne, rzadkimi przyczynami są guzy przerzutowe, tętniaki, torbiele pajęczynówki, nerwiaki osłonkowe nerwu V.

Na obraz kliniczny zespołu składają się:
* objawy uszkodzenia nerwu VIII: zaburzenia słuchu, nieprzyjemne szumy uszne, zawroty głowy
* objawy uszkodzenia nerwu V: osłabienie lub brak odruchu rogówkowego, niedoczulica połowy twarzy
* objawy uszkodzenia nerwu VII: obwodowy niedowład (wymaga różnicowania z porażeniem Bella)
* objawy ucisku na móżdżek i pień mózgu: tożstronne objawy móżdżkowe, przeciwstronne objawy piramidowe
* w zaawansowanym procesie występują również objawy uszkodzenia nerwów IX, X i XII i ciasnoty śródczaszkowej.


Tom Savini

Tom Savini właściwie Thomas Vincent Savini (ur. 3 listopada 1946 w Pittsburghu) – amerykański aktor, kaskader, reżyser i specjalista od efektów specjalnych. W 1986 roku za pracę przy "Dniu żywych trupów" otrzymał w nagrodę filmową Saturn.

Ukończył studia na wydziale dziennikarstwa Carnegie-Mellon University w Pittsburghu.

Tworzył efekty specjalne m.in. do filmów "Piątek, trzynastego", "Maniak", "Świt żywych trupów" i "Dzień żywych trupów".

W 1990 wyreżyserował remake "Noc żywych trupów". W 1996 zagrał w filmie "Od zmierzchu do świtu" u boku Georga Clooneya i Quentina Tarantino.

W 1984 roku ożenił się z charakteryzatorką Nancy Hare. Mają troje dzieci: syna Lona oraz dwie córki - Lię (ur. 1988) i Audrey.


Petrel galapagoski

Petrel galapagoski, petrel ciemnogrzbiety ("Pterodroma phaeopygia") – gatunek ptaka z rodziny burzykowatych (Procellariidae). W locie przeplata szybowanie kilkakrotnymi uderzeniami skrzydeł.

;Systematyka: Takson ten dawniej bywał włączany do petrela antylskiego ("P. hasitata"). Za podgatunek "P. phaeopygia" uznawano do niedawna petrela hawajskiego ("P. sandwichensis"), klasyfikowanego obecnie jako osobny podgatunek. Po podziale taksonu petrel galapagoski jest gatunkiem monotypowym.
;Wygląd: Duże skrzydła. Wierzch ciała ciemnobrązowy, oprócz białego czoła i (czasami) boków kupra. Czarna czapka obejmuje oko i sięga daleko ku tyłowi. Spód skrzydeł biały, z wyjątkiem ciemnej plamy na podbarkówkach i ciemnego obrzeżenia skrzydeł, a także ukośnego paska od nadgarstka przez pokrywy podskrzydłowe ku bokom. Dziób ciemny, nogi różowe.

;Rozmiary: Długość ciała do 43 cm.

;Zasięg, środowisko: Wschodni Pacyfik po wybrzeża Ameryki Centralnej i Południowej – od Meksyku po Peru. Gniazduje wyłącznie na Galapagos. Poza sezonem lęgowym w rozproszeniu na tropikalnych oceanach.

; Status: Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje petrela galapagoskiego za gatunek krytycznie zagrożony (CR – Critically Endangered) nieprzerwanie od 1994 roku. Liczebność populacji w 2008 roku szacowano na 10–20 tysięcy osobników; wykazuje ona trend spadkowy.


Grota Fingala

Grota Fingala (ang. "Fingal's Cave", gael. "Uamh-Binn") – morska jaskinia na niezamieszkanej wyspie Staffa należącej do archipelagu Hebrydów Wewnętrznych w Szkocji, część Narodowego Rezerwatu Przyrody na terenie National Trust for Scotland.

Ściany groty uformowane zostały przez sześciokątne kolumny bazaltowe podobne w swojej strukturze (i będące częścią tej samej prehistorycznej lawy) do Grobli Olbrzyma w Irlandii Północnej i do bazaltowych klifów z wyspy Ulva. W obu przypadkach nagłe ochładzanie się powierzchni gorącej lawy spowodowało jej pękanie według heksagonalnego wzoru, podobnie jak osuszane błoto pęka gdy się kurczy, a pęknięcia te stopniowo powiększają się w głąb jako rezultat chłodzenia i kurczenia lawy do formy kolumn. Procesy erozji powodują dalsze systematyczne ich odsłanianie.

Powierzchnia groty i jej łukowate sklepienie sprzyjają powstawaniu niepokojących dźwięków będących echem fal morskich, stwarza to atmosferę naturalnej katedry. Grota ma również gaelicką nazwę, która brzmi "Uamh-Binn", co znaczy „grota melodii”.

Została odkryta przez XVIII-wiecznego naturalistę Josepha Banksa w 1772 roku. Nadano jej nazwę Grota Fingala na cześć jednego z bohaterów "Pieśni Osjana", epickiego poematu autorstwa XVIII-wiecznego szkockiego poety-historyka Jamesa Macphersona opartego na starych celtyckich opowieściach i balladach z cyklu osjańskiego. W irlandzkiej mitologii bohater Fingal znany jest jako Fionn mac Cumhail i wedle sugestii Macphersona przybierał imię Fingala (co znaczy „biały nieznajomy”), jakkolwiek w staro-gaelickim imię to brzmi jako Finn. Legenda o Grobli Olbrzymiej czyni z Fionna czy Finna budowniczego nasypu pomiędzy Irlandią a Szkocją, nazywanego 'drogą gigantów'.

Jaskinię na wyspie Staffa odwiedził w 1829 roku kompozytor Felix Mendelssohn, zainspirowany przez dziwne echo wewnątrz groty napisał uwerturę "Hebrydy", opus 26, znaną również jako "Uwertura Groty Fingala". Uwertura Mendelssohna przyczyniła się do popularyzacji groty jako atrakcji turystycznej. Jaskinia wzbudziła zainteresowanie XIX-wiecznego pisarza Juliusza Verne’a, poetów Williama Wordswortha, Johna Keatsa i Alfreda Tennysona czy artysty malarza Williama Turnera, który w 1832 namalował „Staffa, Grota Fingala”. Dramatopisarz August Strindberg umieścił scenę ze swojej „A Dream Play” w miejscu nazwanym „Fingal's Grotto. Szkocki powieściopisarz Walter Scott opisał Grotę Fingala jako „jedno z najbardziej nadzwyczajnych miejsc, które kiedykolwiek odwiedziłem”. Również królowa Wiktoria zwiedziła to miejsce.

Grota ma wysokie łukowate wejście i wypełniona jest wodą, jakkolwiek dzisiaj już łodzie nie mogą do niej wpłynąć. Turyści mogą wejść do środka wąską ścieżką, prowadzącą powyżej poziomu wody.


Codex Borgianus

Codex Borgianus (łac.), oznaczany symbolami T albo 029 (Gregory-Aland) lub ε5 (von Soden) – grecko-koptyjski kodeks uncjalny Nowego Testamentu, paleograficznie datowany na V lub VI wiek. Nazwa kodeksu pochodzi od jednego z jego byłych właścicieli. Zachował się we fragmentarycznym stanie, niektóre jego partie były klasyfikowane jako odrębne rękopisy (0113, 0125 oraz 0139). Kodeks cytowany jest w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.

Poszczególne partie kodeksu przechowywane są w trzech bibliotekach świata. Całość stanowi 31 kart, z których część jest fragmentaryczna. 21 kart przechowywanych jest w Bibliotece Watykańskiej (Borgia Coptic 109 oraz T. 109), 2 karty w Nowym Jorku (Morgan Library & Museum M 664A). Ponadto trzy karty oraz fragmenty pięciu, sklasyfikowane jako 0113, 0125 i 0139, przechowywane są w Paryżu (Biblioteka Narodowa Francji, Copt. 129).


Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego (WNS UWr) – jeden z wydziałów Uniwersytetu Wrocławskiego powstały w 1988 roku w wyniku reorganizacji Wydziału Filozoficzno-Historycznego i podzielenia go na wyżej wymieniony oraz Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych. Kształci studentów na siedmiu podstawowych kierunkach zaliczanych do nauk społecznych na studiach stacjonarnych i studiach niestacjonarnych.

W strukturze wydziału znajdują się 4 instytuty i 2 katedra. W roku 2009 zatrudnionych było 322 pracowników naukowo-dydaktycznych (z czego 14 profesorów na stanowisku profesora zwyczajnego, 27 na stanowisku profesora nadzwyczajnego ze stopniem naukowym doktora habilitowanego, 16 adiunktów ze stopniem doktora habilitowanego, 2 docentów z tytułem naukowym doktora, 142 adiunktów i 10 starszych wykładowców ze stopniem doktora, 2 wykładowców i lektor z tytułem magistra).
Wydział współpracuje również z emerytowanymi profesorami, których autorytet wspiera zarówno proces dydaktyczny, jak i przede wszystkim wymianę międzynarodową.

Według stanu na 2012 rok na wydziale studiuje łącznie 4724 studentów (3037 na studiach dziennych i 1687 na studiach zaocznych) oraz kilkudziesięciu doktorantów, odbywających studia doktoranckie w ramach Wydziałowego Studium Doktoranckiego.


Coca-Cola Zero

Coca-Cola Zero (w niektórych krajach znana jako Coke Zero) – niskokaloryczna (0,75 kilokalorii/litr) odmiana napoju Coca-Cola. Coca-Cola Zero pojawiła się po raz pierwszy w Stanach Zjednoczonych w 2005 roku, a w Polsce w 2008 roku. Dostępna jest również w Australii, Nowej Zelandii, Kanadzie, Niemczech, Hiszpanii, Holandii, Wielkiej Brytanii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Belgii, Grecji, Turcji, Włoszech, Chorwacji i Irlandii.

Na większości światowych rynków można spotkać jedynie podstawową Coca-Colę Zero, ale istnieją również warianty smakowe – wiśniowy, limonkowy i waniliowy, a także wersja bezkofeinowa.


Monnari Trade

Monnari Trade S.A. – polskie przedsiębiorstwo handlu detalicznego z siedzibą w Łodzi, notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie, zajmujące się głównie projektowaniem i sprzedażą odzieży damskiej.


Olecko Małe

Jezioro Olecko Małe – ("Małooleckie Jezioro", niem.: "Herzogshöher See (1940 r.), Klein Oletzkoer See (1921 r.), Oletzko klein (1595 r.), Klein Olezky (1590 r.), Klein Oletzken (1542 r.") – jezioro w Polsce położone na Pojezierzu Mazurskim, na południe od Olecka (województwo warmińsko-mazurskie, powiat olecki, gmina Olecko).

Powierzchnia jeziora wynosi 223,29 ha, jego długość to 4,5 km, a szerokość około 1 km. Zbiornik znajduje się na wysokości 148,5 m n.p.m. i jest dobrze dostępny od strony zachodniej i południowej w Małym Olecku. Jezioro ma wygięty kształt, przypominający literę "S". Jego brzegi łagodnie schodzą do wody, miejscami są szeroko porośnięte trzciną. Wschodni brzeg jest płaski i bagnisty, zachodni pagórkowaty. Najbliższe otoczenie to zabudowania Małego Olecka oraz Wieliczek, łąki i pola z wąskim pasem olchy, brzozy oraz wierzby. Znajduje się tu dużo małych pomostów wędkarskich.

Przez jezioro przepływa rzeka Lega, która wpada w północnej części zbiornika, niosąc wody z Jeziora Olecko Wielkie, a wypływa na południu. Istnieje jeszcze kilka niewielkich dopływów zasilających jezioro wodami z okolicznych łąk i pól. W południowej części znajdują się dwie niewielkie wyspy, które wiosną są podtapiane.

Ryby występujące w jeziorze Oleckim Małym: Leszcz, Sandacz, Płoć, Okoń, Szczupak, Węgorz, Wzdręga.


MSX Resources

MSX Resources SA (dawniej Mostostal Export SA) – polskie przedsiębiorstwo budowlano-deweloperskie z siedzibą w Warszawie, notowane na Giełdzie Papierów Wartościowych od 1992 roku do 2016 roku. Podstawową działalnością spółki jest generalne wykonawstwo projektów budowlanych.


Ernest Mandel

Ernest Mandel, właśc. Ernest Ezra Mandel (ur. 5 kwietnia 1923 we Frankfurcie nad Menem, zm. 20 lipca 1995) – lewicowy działacz polityczny, trockista.


Herb Tonga

Herb Tonga nadano Tondze w 1875 roku na mocy konstytucji. Jest to nieregularna tarcza podzielona na 5 części.

W środkowej części tarczy widnieje biała sześcioramienna gwiazda z czerwonym krzyżem greckim, który znajduje się na fladze Tonga. Trzy gwiazdy na żółtym tle to symbole 3 głównych wysp kraju - Tongatapu, Vavaʻu i Haʻapai. Korona na czerwonym tle jest znakiem władzy króla. Następnie, na niebieskim tle leci biały gołąb z gałązką oliwną jako symbol pokoju. Trzy białe miecze na żółtym tle to symbole trzech dynastii władców na Tonga - "Tuʻi Tonga", "Tuʻi Haʻatakalaua" i obecnie rządząca "Tuʻi Kanokupolu". Ponad tarczą herbową znajduje się następna korona o identycznej symbolice, a obok niej powiewają dwie flagi Tonga. Na dole jest napis z motto Tongi w języku tonga "Ko e ʻOtua mo Tonga ko hoku Tofiʻa" ("Bóg i Tonga są moim dziedzictwem").


Darkest Hour

Darkest Hour – amerykański grupa muzyczna wykonująca melodic death metal/metalcore, powstała w 1995 roku Waszyngtonie. Ich album "Deliver Us" z 2007 roku znalazł się na 110. miejscu rankingu "Billboard 200" z łączną sprzedażą 6600 kopii w ciągu pierwszego tygodnia od momentu wydania. 26 kwietnia 2009 roku grupa zagrała w Katowickim Mega Clubie w ramach Thrash and Burn European Tour 2009.


Artur Gotz

Artur Gotz (ur. 12 sierpnia 1983 w Krakowie) – wokalista, aktor teatralny, filmowy, prezes Fundacji Kultury i Sportu 44 w Warszawie, producent.

Na scenie występuje od jedenastego roku życia. W wieku 15 lat rozpoczął współpracę z Teatrem The Imagination w Londynie, gdzie wystąpił w trzech spektaklach.

W 2006 r. ukończył studia aktorskie w Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L.Solskiego w Krakowie – Wydziały Zamiejscowe we Wrocławiu (wydział lalkarski), wystąpił w dyplomie u Jana Szurmieja, pracę magisterską napisał na temat „Teatr piosenki Ewy Demarczyk”.

Po studiach związany z teatrami Warszawy: Teatrem 6. piętro (od 2013 r.), Teatrem Współczesnym w Warszawie, Teatrem Kamienica Emiliana Kamińskiego w Warszawie (od 2009 r.), w latach 2006-09 aktor Teatru Rozrywki w Chorzowie, w latach 2011-2019 aktor Teatru Nowego im. Kazimierza Dejmka w Łodzi.
Aktualnie współpracuje z Mazowieckim Teatrem Muzycznym im. Jana Kiepury w Warszawie i Teatrem Piosenki Romana Kołakowskiego i Teatrem Nowym w Łodzi.

Jako wokalista debiutował w Piwnicy pod Baranami w Krakowie, w której rozpoczął współpracę z kompozytorem Zygmuntem Koniecznym.
Z jego piosenką wydał singiel „Usposobienie przyjemne”, którego premiera odbyła się w marcu 2008 w Brukseli. W sierpniu 2010 ukazała się płyta „Obiekt seksualny” (wydawca Luna Music) z 17 piosenkami o tematyce damsko-męskiej. W Walentynki 2015 ukazała się druga płyta Artura Gotza „Mężczyzna prawie idealny” z piosenkami, które napisała dla niego Agnieszka Chrzanowska. Patronem medialnym płyty jest TVP2. Trzeci solowy album artysty „Kabaret Starszych Panów. Przeboje wszech czasów śpiewa Artur Gotz” ukazał się w Walentynki 2018 r. i został objęty patronatem siedmiu rozgłośni Polskiego Radia.

Artysta współpracuje również z autorem piosenek i tekstów Dariuszem Rzontkowskim, współtwórcą Kabaretu Mumio oraz z krakowskim jazzmanem Markiem Michalakiem.

Artur Gotz zagrał ponad 500 solowych recitali w całej Polsce, a także w Amsterdamie, Berlinie, Brukseli, Budapeszcie, Oksfordzie, Londynie, Pradze, Lozannie, Wiedniu i na Cyprze, a także podczas trzech tournée po USA (Nowy Jork, Los Angeles, Las Vegas, New Jersey, Boston, Cincinnati, Fort Lauderdale, Lake Worth, Portland, San Diego, Seattle), a także podczas dwóch tras koncertowych po Australii (Sydney, Melbourne, Brisbane, Canberra, Perth, Adelajda, Newcastle i Hobart na Tasmanii) i Nowej Zelandii (Christchurch, Wellington) oraz na Kubie (Hawana). Artysta zagrał również duże radiowe koncerty na antenie Radia Kraków w ramach Radiowego Teatru Piosenki Agnieszki Chrzanowskiej, na antenie Radia Gdańsk, na antenie Radia Dla Ciebie w Warszawie, Radia Łódź, Radia Pomorza i Kujaw w Bydgoszczy, Radia Olsztyn i Radia Rzeszów oraz w Telewizji Kraków w ramach Teatru w Telewizji. Jego piosenki są emitowane na antenach ogólnopolskich i regionalnych, zajmują wysokie pozycje na listach przebojów, a piosenka „Tobiasz” została wybrana przez słuchaczy Radia Kraków „Krakowską Piosenką Miesiąca”. Artysta jest też gościem popularnych programów telewizyjnych i audycji radiowych.

Występował na festiwalach teatralnych w Czechach, Francji, Słowacji, Wielkiej Brytanii, na Łotwie, a także na 27. Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu w 2006 r. w koncercie EnergiaPro Młodzi.

Współpracował ze Studiem 68 of theatre arts London w Gdyni pod patronatem Seana Connery’ego. Jest laureatem Międzynarodowej Nagrody Konsula Generalnego Republiki Czeskiej (1998), w 2013 r. otrzymał Stypendium Artystyczne Prezydenta Miasta Łodzi, a w 2014 r. Stypendium Miasta Stołecznego Warszawy. Laureat nagrody „Wokalista Roku 2015” oraz „Wokalista Roku 2016”.

Zagrał kilkanaście ról filmowych m.in. seminarzystę Jurija Nogę w filmie Karol. Człowiek, który został papieżem (reż. G.Battiato) oraz Reportera Dzikowskiego w Wielkich ucieczkach, Wojtka Wystracha w Ścianie śmierci oraz w serialach telewizyjnych.

Od wielu lat prowadzi warsztaty teatralne dla młodzieży i studentów, a także dla osób niepełnosprawnych oraz warsztaty z emisji głosu mówionego dla nauczycieli i osób pracujących głosem. Prowadził również warsztaty dla zawodowych aktorów kubańskich w Hawanie.

Jest głównym bohaterem powieści „Idol” Marty Fox.

znajduje się w jednostce administracyjnej


Tygodnik Prudnicki

Tygodnik Prudnicki – gazeta prywatna z siedzibą przy ulicy Kościuszki 13a w Prudniku. Ukazuje się w nakładzie 3500–4000 egzemplarzy i liczy od 28 do 44 stron.


Wieloplatformowość

Wieloplatformowość – cecha aplikacji, języków programowania, systemów operacyjnych oraz innego oprogramowania i jego implementacji, pracujących na różnych platformach sprzętowych. Przykładowo, wieloplatformowa aplikacja będzie działać pod kontrolą systemu Microsoft Windows na architekturze x86 oraz systemu Linux na architekturze ARM.


Antylopik przylądkowy

Antylopik przylądkowy, także: grysbok przylądkowy ("Raphicerus melanotis") – gatunek ssaka z rodziny wołowatych.

Antylopik przylądkowy ma sierść wybarwiona na kolor płowo-brązowy, czasem na głowie widoczne są białe i ciemne plamki. Wysokość w kłębie 45-55 cm. Masa ciała osiąga 8-12 kg.
Antylopik przylądkowy wiedzie nocny tryb życia, łączy się w pary. Mieszka na otwartych przestrzeniach na terenie Prowincji Przylądkowej Zachodniej w RPA. Antylopik przylądkowy jest gatunkiem endemicznym. Wpisany jest do Czerwonej księgi gatunków zagrożonych w kategorii LC (niskiego ryzyka).


Mircea-Sergiu Lupu

Mircea-Sergiu Lupu (ur. 28 sierpnia 1962) – francuski szachista pochodzenia rumuńskiego, arcymistrz od 1995 roku.


Cyril Marcelin

Cyril Marcelin (ur. 16 maja 1979) – francuski szachista, arcymistrz od 2003 roku.


Raymond Guillaume des Farges

Raymond Guillaume des Farges (zm. 5 października 1346 w Tuluzie) − francuski duchowny. Krewny papieźa Klemensa V, który na konsystorzu 19 grudnia 1310 mianował go kardynałem diakonem Santa Maria Nuova. Nigdy nie przyjął święceń kapłańskich. Dziekan (od 1311) i archidiakon (od 1312) kapituły w Salisbury. Dziekan kapituły katedralnej w Bayeux od 1313. Kardynał protodiakon od marca 1342. Brał udział w konklawe 1342 i 19 maja tego roku koronował w Awinionie nowego papieża Klemensa VI. Zmarł w Tuluzie.


Joachim Schepke

Joachim Schepke – (ur. 8 marca 1912 we Flensburgu, zm. 17 marca 1941 na północnym Atlantyku) niemiecki dowódca U-Bootów podczas II wojny światowej, jeden z asów wojny podwodnej.

Do służby w Reichsmarine wstąpił w 1930 roku, dowodził okrętami podwodnymi U-3, U-19 oraz U-100. Czasowo pracował także na innych stanowiskach w 1. Flotylli U-Bootów „Weddingen” oraz w szkole technicznej U-Bootów "Baubelehrung". Zginął na U-100 17 marca 1941 roku na południowy wschód od Islandii. W swojej karierze zatopił 37 statków o łącznej pojemności 155 882 BRT i uszkodził 4 dalsze.

24 września 1940 roku odznaczony Krzyżem Rycerskim jako 32. w Kriegsmarine i 14. w U-bootwaffe. 1 grudnia 1940 roku otrzymał "Liście Dębu" jako 7 w Wehrmachcie, 3. w Kriegsmarine i 3 w U-Bootwaffe.


Autostrada 402

Autostrada 402 (ang. "Highway 402") - autostrada w Kanadzie, w południowo-zachodniej części prowincji Ontario. Przebiega od Sarnia (miasta na granicy ze Stanami Zjednoczonymi) do London, gdzie łączy się z autostradą 401. Na zachodnim końcu przez graniczny most na rzece St. Clair łączy się z amerykańskimi autostradami I-69 i I-94. Długość wynosi 103 km. Budowę autostrady zakończono w 1982.


Roblox

Roblox – edukacyjna gra internetowa (określana też jako prosta platforma do tworzenia gier) wydana w 2006 roku przez amerykańskie studio Roblox Corporation. Uczestnicy gry samodzielnie kształtują rozgrywkę poprzez tworzenie przedmiotów, miejsc akcji itp. Możliwe jest udostępnianie własnych map zbudowanych z klocków przypominających klocki Lego.

Rozgrywka opiera się na modelu free-to-play, ale gracze mogą też płacić za zakup wirtualnej waluty zwanej „robuxem”. Według danych z 2017 roku w grę każdego miesiąca gra średnio 50 milionów graczy.

Do tworzenia i edytowania miejsc służy program o nazwie „Roblox Studio”, który pozwala na tworzenie różnych map i symulacji. Przedmioty używane w grze podlegają prawom fizyki, zbliżonym do praw naturalnych. Do odtwarzania gier przygotowanych na platformie służy „Roblox Client”.

Roblox jest dostępny na platformy: Windows, Windows 10 (jako osobna aplikacja w sklepie Microsoft), macOS, Xbox One, Android, iOS oraz Fire OS. Wykorzystuje gogle wirtualnej rzeczywistości Oculus Rift oraz HTC Vive. Produkcja kierowana jest do graczy w wieku 8–18 lat.


Lelek sundajski

Lelek sundajski ("Caprimulgus meesi") – gatunek ptaka z rodziny lelkowatych (Caprimulgidae). Występuje endemicznie w Indonezji – na wyspach Flores i Sumba. Został naukowo opisany w 2004 r. Nie wyróżnia się podgatunków.

Nazwa gatunkowa "meesi" upamiętnia kustosza Muzeum Historii Naturalnej w Lejdzie Gerlofa Meesa.

; Status: Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje lelka sundajskiego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Trend liczebności populacji uznaje się za stabilny.


Miara Diraca

Miara Diraca – miara, która zbiorowi (mierzalnemu) formula_1 przestrzeni mierzalnej formula_2 przypisuje wartość 1, jeżeli formula_1 zawiera ustalony punkt formula_4 należący do formula_5 w przeciwnym wypadku miara Diraca zbioru formula_1 wynosi 0.


Order Zasługi Wolnego Kraju Saksonii

Order Zasługi Wolnego Kraju Saksonii (niem.: "Der Verdienstorden des Freistaates Sachsen") – odznaczenie za zasługi dla kraju związkowego RFN Saksonii.


RE Radioelektronik

RE Radioelektronik – miesięcznik elektroników, radioamatorów i krótkofalowców polskich wydawany od roku 1979 do połowy 1980 przez Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, a następnie do 1991 przez wydawnictwo SIGMA-NOT. Był następcą „RK Radioamatora i Krótkofalowca”. Zastąpiony miesięcznikiem „Radioelektronik Audio HiFi Video” po połączeniu z drugim czasopismem i zmianą wydawcy.


North Downs

North Downs – pasmo kredowych wzgórz w południowo-wschodniej Anglii, w hrabstwach Kent i Surrey, rozciągające się od okolic miasta Farnham na zachodzie po białe klify Dover na wybrzeżu Cieśniny Kaletańskiej na wschodzie.

Pasmo poprzecinane jest licznymi dolinami, utworzonymi m.in. przez rzeki Mole, Darent, Medway oraz Stour.

Na terenie North Downs wyznaczone zostały dwa obszary "Area of Outstanding Natural Beauty" – Surrey Hills oraz Kent Downs.


Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk – instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk z siedzibą w Krakowie.


Che gelida manina

Che gelida manina – tenorowa aria z I aktu opery "Cyganeria" Giacoma Pucciniego, do której libretto napisali Luigi Illica i Giuseppe Giacosa. Przypisana do roli Rodolfa, postaci należącej do paryskiej bohemy. Pierwszy tę rolę w czasie światowej prapremiery "Cyganerii" zaśpiewał Evan Gorga 1 lutego 1896 roku. Aria jest najbardziej znanym utworem z tej opery i należy do podstawowego repertuaru tenorowego na świecie.

W trakcie arii Rodolfo wyznaje Mimì, że pracuje jako poeta i nie ma pieniędzy, ale marzy o lepszym życiu. Na koniec prosi ją, aby powiedziała coś o sobie.


Davide Cocco Palmieri

Davide Cocco Palmieri – włoski, rzymskokatolicki prałat, który służył jako biskup Malty od roku 1684 do 1711.


Aleksander Szymon Karczewski

Aleksander Szymon Karczewski (ur. 15 lipca 1897 w Orle w Rosji, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.


Stanisław Iwo Kiełbasiński

Stanisław Iwo Kiełbasiński (ur. 27 listopada 1900 we Władywostoku, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, pilot, rzeźbiarz, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.


Landhaus

Landhaus (także: "Altes Landhaus", "Altes Ständehaus") – budynek, znajdujący się w Dreźnie, w dzielnicy . Jedyny zachowany historyczny budynek przy drezdeńskiej magistrali wschód-zachód. Pod kątem stylistyki reprezentuje cechy późnego baroku, rokoka i wczesnego klasycyzmu. Powstały w latach 1770–1776 gmach pełnił funkcję siedziby organów parlamentarnych i administracyjnych zarówno w czasach Elektoratu, jak i Królestwa Saksonii. Obecnie mieszczą się w nim Muzeum Miejskie (niem. "Stadtmuseum"), Galeria Miejska (niem. "Städtische Galerie Dresdner Kunst"), sklep muzealny oraz kawiarnia.


Maggie i Bianca

Maggie i Bianca (wł. "Maggie & Bianca Fashion Friends" w skrócie po prostu "Maggie i Bianca") – włoski sitcom stworzony przez Iginio Straffi (twórce seriali animowanych Winx Club i Królewska Akademia Bajek)Premiera serialu miała miejsce we Włoszech 29 sierpnia 2016 na antenie Rai Gulp. W Polsce serial miał premierę 1 lipca 2017 na antenie Nickelodeon. Od 1 września 2018 roku serial jest dostępny w serwisie Netflix.


Franciszek Barczyk

Franciszek Barczyk (ur. 1 października 1897 w Warszawie, zm. między 20 a 22 kwietnia 1940 w Katyniu) – chorąży kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.


Język diri

Język diri (inaczej: "diriya, dirya, diryawa"; nazwa oryginalna: "sago, tsagu") – język afroazjatycki z zachodniej gałęzi języków czadyjskich, używany w Nigerii (obszary Ningi i Darazo, stan Bauczi). Najbliżej spokrewniony z językami wardżi (północne bauczi, B.2) – tsagu (cziwogaj), wardżi, dżimbin, karija i innymi. Posługuje się nim około 7200 osób (dane z 2000 roku).

Grupa etniczna nazywa się diryanci, buwane, diryawa.


Język wardżi

Język wardżi (inaczej: "wardżĩ, sirzakwai, sar, sarawa, wardża, wardżawa"; nazwa oryginalna: "sərzakwai") – język afroazjatycki z zachodniej gałęzi języków czadyjskich, używany w Nigerii (obszar Ningi, stan Bauczi; obszar Birnin Kudu, stan Jigawa). Najbliżej spokrewniony z językami wardżi (północne bauczi, B.2) – karija, mija, tsagu (cziwogaj), diri, dżimbin i innymi. Posługuje się nim około 123 000 osób (dane z 2017 roku). Do zapisu używany jest alfabet łaciński.

Grupa etniczna nazywa się sarawa lub wardżawa.


Svetozar Mihajlović

Svetozar Mihajlović (cyr. Светозар Михајловић; ur. 1949) – bośniacki polityk pochodzenia serbskiego, od 3 czerwca 1999 do 6 czerwca 2000 roku współprzewodniczący Rady Ministrów Bośni i Hercegowiny (kolegialnego urzędu premiera).

Od 1994 był lokalnym gubernatorem w Bijeljinie. Był politykiem Partii Socjalistycznej. 3 grudnia 1999 wybrany na współpremiera w miejsce Serba Boro Bosicia. Po zakończeniu pełnienia funkcji był ministrem komunikacji i służby cywilnej. Obecnie jest członkiem Senatu Republiki Serbskiej.


(189396) Sielewicz

(189396) Sielewicz – planetoida z głównego pasa planetoid okrążająca Słońce w ciągu 4,48 lat w średniej odległości 2,72 au. Odkryli ją Kazimieras Černis i Justas Zdanavičius 2 maja 2008 roku w obserwatorium Moletai. Nazwa planetoidy pochodzi od Henryka Sielewicza (ur. 1949) – litewskiego astronoma amatora narodowości polskiej.
__BEZSPISU__


The Man from Snowy River

The Man from Snowy River – poemat australijskiego poety Andrew Bartona "Banjo" Patersona, znanego jako autor wiersza "Waltzing Matilda", opublikowany w czasopiśmie "The Bulletin", 26 kwietnia 1890, a następnie włączony jako utwór tytułowy do tomiku "The Man from Snowy River and Other Verses", wydanego w 1895. Utwór jest napisany przy użyciu strofy ośmiowersowej. Metrum jest trocheiczne.

:There was movement at the station, for the word had passed around
:That the colt from old Regret had got away,
:And had joined the wild bush horses - he was worth a thousand pound,
:So all the cracks had gathered to the fray.
:All the tried and noted riders from the stations near and far
:Had mustered at the homestead overnight,
:For the bushmen love hard riding where the wild bush horses are,
:And the stockhorse snuffs the battle with delight.

Utwór opowiada o obławie na drogiego konia, który uciekł z zagrody. Do udziału w nagonce zgłasza się wielu jeźdźców, ale tylko jeden osiąga cel. Tematem poematu jest osobista odwaga i doświadczenie trapera. Przypuszczalnie poeta ukształtował głównego bohatera na wzór Jacka Rileya z Corryong, jednak możliwe, że postać jest syntezą większej liczby osób. Poemat jest (obok "Waltzing Matilda") najpopularniejszym utworem Patersona. Jest również jednym z najsławniejszych australijskich dzieł poetyckich. Zainspirował filmy "The Man from Snowy River" i "Return to Snowy River", jak też serial telewizyjny "Snowy River: The MacGregor Saga".


Mirosław Szydłowski

Mirosław Szydłowski (ur. 2 września 1896 we Lwowie – zm. wiosną 1940 w Katyniu) – major kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.


Alex-Casimir Dosseh-Anyron

Alex-Casimir Dosseh-Anyron (ur. 16 kwietnia 1923 w Vogan, zm. 12 marca 2007 w Lomé) – togijski muzyk, autor "Salut à toi, pays de nos aïeux" (narodowego hymnu Togo).

Studiował w Europie, pracował m.in. jako kapelmistrz w katedrze w stolicy Togo. Jego bratem był Robert-Casimir, arcybiskup Lomé.

Utwór "Salut à toi, pays de nos aïeux" został napisany z okazji uzyskania niepodległości przez Togo w kwietniu 1960 roku. Twórcą muzyki jest Alex-Casimir Dosseh-Anyron. Autorstwo słów, podobnie jak i muzyki, przypisuje się Alexowi-Casimirowi, choć w niektórych źródłach twórcą tekstu jest obwieszczony jego brat Robert-Casimir.

Zmarł w szpitalu w stołecznym Lomé.


Królowa Maria Ludwika na koniu

Królowa Maria Ludwika na koniu (hiszp. "La reina María Luisa a caballo") – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi (1746–1828) przedstawiający hiszpańską królową Marię Ludwikę Burbon-Parmeńską. Portret królowej i jego pendant "Karol IV na koniu" znajdują się w zbiorach Prado.


Paladins

Paladins – pierwszoosobowa strzelanka nastawiona na rozgrywki wieloosobowe. Za jej produkcję odpowiada studio Hi-Rez Studios. Jest oparta o zmodyfikowany silnik Unreal Engine 3 i wykorzystuje model free-to-play. Premiera gry na platformy Microsoft Windows, PlayStation 4, Xbox One i macOS odbyła się 8 maja 2018, a na Nintendo Switch 12 czerwca tego samego roku. Akcja "Paladins" rozgrywa się w świecie fantasy, w którym obok magii istnieje także zaawansowana technologia.


Going Backwards

Going Backwards – piosenka grupy Depeche Mode oraz drugi singel grupy z albumu "Spirit". Kompozycja otwiera album. Utwór został wydany na singlu 23 czerwca 2017 roku i wysłuchany po raz pierwszy (jako singel) w radiu "Trójka" w audycji „Lista przebojów Programu Trzeciego” dnia 16 czerwca 2017 roku.


Sejm bociani

Sejm bociani – obraz olejny namalowany w 1879 przez polskiego malarza Władysława Maleckiego znajdujący się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie. Płótno należy do najwspanialszych dzieł Maleckiego.


Kotek z ulicy Liziukowa

Kotek z ulicy Liziukowa (ros. Котёнок с улицы Лизюкова) – radziecki krótkometrażowy film animowany z 1988 roku w reżyserii Wiaczesława Kotionoczkina. Scenariusz napisał Witalij Złotnikow.

W 2003 roku postawiono Pomnik Kotka przy ulicy Generała Liziukowa w Woroneżu.


Nikołaj Nankow

Nikołaj Nankow Nankow, bułg. Николай Нанков Нанков (ur. 19 grudnia 1983 w Sewliewie) – bułgarski polityk, poseł do Zgromadzenia Narodowego, wiceminister, a w latach 2017–2018 minister rozwoju regionalnego i robót publicznych.


Graefe's Archive for Clinical and Experimental Ophthalmology (skrót: Graefe's Arch. Clin. Exp. Ophthalmol.) – naukowe czasopismo okulistyczne o zasięgu międzynarodowym; wydawane w Niemczech; publikujące anglojęzyczne, oryginalne raporty kliniczne oraz klinicznie istotne badania eksperymentalne; głównie dotyczące siatkówki.

Czasopismo założył w 1854 niemiecki okulista Albrecht von Gräfe (1828-1870).

W przeszłości nazwa tego pisma brzmiała następująco:

*"Archiv für Ophthalmologie" (1854-1871)
*"Albrecht von Graefes Archiv für Ophthalmologie" (1871-1965)
*"Albrecht von Graefes Archiv für klinische und experimentelle Ophthalmologie" (1965-1981)

Od momentu powstania do 2017 roku łącznie ukazało się 255 tomów i 1 129 wydań „Graefe's Archive" zawierających łącznie 14 546 artykułów; w tym 171 z otwartym dostępem.

Czasopismo ukazuje się współcześnie w dwóch wersjach: drukowanej (print) oraz internetowej (online); przy czym wersja online staje się coraz bardziej wiodącą. Wydawcą jest niemiecki koncern Springer Berlin Heidelberg. Liczba instytucji subskrybujących „Graefe's Archive" wynosiła 5 350 w 2008 i wzrosła do 8 005 w 2010. W tych samych latach liczba pobrań całych artykułów ("ang. full-article download") w wersji online wynosiła odpowiednio: 140 750 (2008) oraz 237 479 (2010). Biorąc pod uwagę miejsca pobrań artykułów online czasopismo w 1/3 dystrybuowane jest w Europie, w 1/3 w regionie Azji i Pacyfiku oraz w 1/4 w Ameryce Północnej. Najczęściej całe artykuły online z „Graefe's Archive" pobierane są w: USA (19%), Niemczech (9%) oraz w Chinach (8%).

Analiza geograficzna autorów zgłaszanych prac do publikacji w tym czasopiśmie wykazała w roku 2010, że wśród ogółem nadesłanych 1 055 prac 138 pochodziło z Niemiec, 128 z Chin, 99 z USA a 87 z Japonii. Autorzy z tych czterech państw stanowią połowę ogółu autorów prac ukazujących się w „Graefe's Archive"; przy czym wiodącą grupę autorów stanowią Niemcy. Ogólnie autorzy prac opublikowanych w „Graefe's Archive" pochodzą z 51 państw (2010).

Prace publikowane w tym czasopiśmie są indeksowane m.in. w Science Citation Index, Science Citation Index Expanded (SciSearch), Journal Citation Reports/Science Edition, Medline, Scopusie, EMBASE, Chemical Abstracts Service (CAS), Google Scholar, CAB International, Academic OneFile, Biological Abstracts, BIOSIS, CAB Abstracts, Current Abstracts, Current Contents/Clinical Medicine, EBSCO Academic Search oraz EBSCO Biomedical Reference Collection.

Redaktorami naczelnymi „Graefe's Archive" są: David Wong (od 2009) – profesor okulistyki związany z University of Liverpool oraz University of Hong Kong oraz Antonia M. Joussen – profesor i szef kliniki okulistyki szpitala uniwersyteckiego Charité w Berlinie.

Pismo ma współczynnik wpływu impact factor (IF) wynoszący 2,3 (2017). W międzynarodowym rankingu czasopism okulistycznych SCImago Journal Rank (SJR) mierzącym wpływ i znaczenie „Graefe's Archive" zostało sklasyfikowane w 2017 na 21. miejscu wśród czasopism z obszaru okulistyki. W polskich wykazach czasopism punktowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego czasopismo otrzymywało kolejno: 25 pkt (2013), 30 pkt (2014-2016) oraz 100 pkt (2019).

„Graefe's Archive" jest oficjalnym organem szwajcarskiego Klubu Julesa Gonina skupiającego specjalistów zajmujących się schorzeniami siatkówki.


Zakazane uczucia

Zakazane uczucia (hiszp. "Sentimientos ajenos") – meksykańska telenowela wyprodukowana przez Televisę w latach 1996-1997. Adaptacja radionoweli "Dos mujeres y un hombre" napisanej przez Arturo Moya Grau. W rolach głównych Yolanda Andrade i Carlos Ponce. W roli głównej antagonistki Chantal Andere.


Zatoka Mackenzie

Zatoka Mackenzie (ang. "Mackenzie Bay") – zatoka Morza Beauforta, w północnej części Kanady. Znajduje się na zachód od delty Mackenzie. Wcina się 70 km w głąb lądu i osiąga głębokość około 20 m. Jej nazwa pochodzi od nazwiska Alexandra Mackenzie.


Mustafa Ali

Adeel Alam (ur. 28 marca 1986 w Chicago) – amerykański profesjonalny wrestler, obecnie występujący w federacji WWE w brandzie WWE SmackDown pod pseudonimem ringowym Mustafa Ali. Jest pierwszym wrestlerem w WWE reprezentującym Pakistan.


Tony Nese

Anthony Nese (ur. 6 sierpnia 1985 w Brookhaven) – amerykański profesjonalny wrestler, obecnie występujący w federacji WWE w brandzie Raw w dywizji cruiserweight pod pseudonimem ringowym Tony Nese. W przeszłości występował między innymi w Total Nonstop Action Wrestling (TNA) oraz wielu amerykańskich federacjach niezależnych.


Kościół św. Andrzeja w Trzebieszowicach

Kościół św. Andrzeja w Trzebieszowicach – klasycystyczny, neogotycyzujący jednonawowy kościół znajdujący się w Trzebieszowicach. Siedziba rzymskokatolickiej parafii św. Andrzeja Apostoła w Trzebieszowicach. Obecną budowlę wystawiono w 1813 roku, gotycka wieża to pozostałość wcześniejszej budowli. Świątynia, jeden z najwcześniejszych przykładów architektury neogotyckiej w regionie, posiada ostrołukowe okna.


Michał Hakiel

Michał Hakiel (ur. 29 września 1894 w Lublinie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Niepodległości z Mieczami, ofiara zbrodni katyńskiej.


Pomnik Jana Pawła II w Ploërmel

Pomnik Jana Pawła II w Ploërmel (franc.: "Monument à Jean-Paul II") – pomnik papieża we Francji, w bretońskim mieście Ploërmel.


Hideo Itami

– japoński profesjonalny wrestler, obecnie występujący w federacji WWE w brandzie Raw w dywizji cruiserweight pod pseudonimem ringowym Hideo Itami. Jego styl walki polega na mocnych kopnięciach i ofensywach.

Kobayashi jest również znany z występów w Pro Wrestling Noah jako Kenta (również pisane wielkimi literami), lecz rozpoczął karierę w All Japan Pro Wrestling (AJPW). Z powodu współpracy Noah z amerykańskimi federacjami, Kobayashi występował również dla promocji Ring of Honor (ROH). Początkowo walczył pod swoim prawdziwym imieniem i nazwiskiem, lecz z powodu możliwości pomylenia go z jego trenerem Kentą Kobashim porzucił używanie nazwiska.

Kobayashi jest byłym posiadaczem Global Honored Crown (GHC) Heavyweight Championship, trzykrotnym GHC Junior Heavyweight Championem, trzykrotnym GHC Junior Heavyweight Tag Team Championem i posiadaczem GHC Tag Team Championship. Ponadto jest zwycięzcą turniejów Global League 2012 i Global Tag League 2013.


Margaret Rhea Seddon

Margaret Rhea Seddon (ur. 8 stycznia 1947) – lekarka i emerytowana astronautka NASA. Wybrana do pierwszej grupy, w skład której wchodziły kobiety, uczestniczyła w trzech lotach promu: jako specjalista lotu STS-51-D i STS-40, i jako dowódca ładunku na STS-58. Działa w środowisku medycznym w Tennessee, Missisipi i Teksasie.


Redcrest

Redcrest – jednostka osadnicza w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia, w hrabstwie Humboldt. W 2010 była zamieszkana przez 89 osób.


Telekom Srpske

Telekom Srpske (pełna nazwa: Telekomunikacije Republike Srpske a.d. Banja Luka) – przedsiębiorstwo telekomunikacyjne w Bośni i Hercegowinie z siedzibą w Banja Luce w Republice Serbskiej.

Firma zajmuje się dostarczaniem telefonii komórkowej pre-paid i abonamentowej, telefonii stacjonarnej, przesyłu danych i telewizji. Spółka została założona w 1996 roku jako Telekom Srpske Banja Luka, pod obecną nazwą od grudnia 2002 roku. Przedsiębiorstwo jest w sojuszu strategicznym z Mtel Austria. Spółka akcyjna pod kontrolą serbskiego operatora Telekom Srbija (65% udziału), notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych w Banja Luce.


Pożar w więzieniu w Valencii

Pożar w więzieniu w Valencii – pożar, który miał miejsce 28 marca 2018 roku w więzieniu w trzecim co do wielkości mieście Wenezueli – Valencii. W wyniku tego wydarzenia śmierć poniosło 68 osób, a 10 zostało rannych.

Do pożaru doszło w więzieniu, które zostało przystosowane do pobytu 40 więźniów, jednak feralnego dnia przebywało w nim ponad 200 osadzonych. Tuż przed godziną 8:00 jeden z więźniów ranił strażnika w nogę, co wywołało stanowczą reakcję strażników. Interwencja sprowokowała więźniów do dalszych bójek. W pewnym momencie jeden z więźniów podpalił materac. Strażnicy rozpoczęli wówczas ewakuację osadzonych, jednak blok więzienny szybko wypełnił się gryzącym dymem. Przybyli na miejsce strażacy musieli kuć zbrojone ściany, by móc dotrzeć do poszkodowanych. Po ugaszeniu pożaru, władze poinformowały o śmierci 68 osób; wśród ofiar znaleźli się strażnicy oraz kobiety i dzieci, które w momencie wybuchu pożaru przebywały w sali widzeń.

Na miejsce pożaru, już w trakcie akcji ratowniczej, przybyły rodziny osadzonych. Tłum ludzi usiłował wedrzeć się na teren więzienia w celu ratowania przebywających w nim bliskich, jednak policjanci rozpędzili go za pomocą gazu łzawiącego.


Rajd Nowej Zelandii 1989

Rajd Nowej Zelandii 1989 ("20. Rothmans Rally of New Zealand") – 20 Rajd Nowej Zelandii rozgrywany w Nowej Zelandii w dniach 15-18 lipca. Była to siódma runda Rajdowych Mistrzostw Świata w roku 1989. Rajd został rozegrany na nawierzchni szutrowej. Bazą rajdu było miasto Auckland.


Rajd Nowej Zelandii 1982

Rajd Nowej Zelandii 1982 ("13. Motogard Rally of New Zealand") – 13 Rajd Nowej Zelandii rozgrywany w Nowej Zelandii w dniach 26-29 czerwca. Była to siódma runda Rajdowych Mistrzostw Świata w roku 1982. Rajd został rozegrany na nawierzchni szutrowej. Bazą rajdu były miasta Auckland i Wellington.


Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej 1992

Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej 1992 ("24. Rallye Cote d'Ivoire - Bandama") – 24 Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej rozgrywany na Wybrzeżu Kości Słoniowej w dniach 31 października-3 listopada. Była to dwunasta runda Rajdowych Mistrzostw Świata w roku 1992. Rajd został rozegrany na nawierzchni szutrowej. Bazą rajdu było miasto Abidjan.


Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej 1988

Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej 1988 ("20. Marlboro Cote d'Ivoire Rallye") – 20 Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej rozgrywany na Wybrzeżu Kości Słoniowej w dniach 20-24 września. Była to jedenasta runda Rajdowych Mistrzostw Świata w roku 1988. Rajd został rozegrany na nawierzchni szutrowej. Bazą rajdu było miasto Abidjan.


Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej 1983

Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej 1983 ("15. Rallye Côte d'Ivoire") – 15 Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej rozgrywany na Wybrzeżu Kości Słoniowej w dniach 25-30 października. Była to jedenasta runda Rajdowych Mistrzostw Świata w roku 1983. Rajd został rozegrany na nawierzchni szutrowej. Bazą rajdu było miasto Abidjan.


Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej 1982

Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej 1982 ("14. Marlboro Rallye Côte d'Ivoire") – 14 Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej rozgrywany na Wybrzeżu Kości Słoniowej w dniach 27 października-1 listopada. Była to jedenasta runda Rajdowych Mistrzostw Świata w roku 1982. Rajd został rozegrany na nawierzchni szutrowej. Bazą rajdu było miasto Abidjan.


Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej 1985

Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej 1985 ("17. Rallye Côte d'Ivoire") – 17 Rajd Wybrzeża Kości Słoniowej rozgrywany na Wybrzeżu Kości Słoniowej w dniach 30 października-3 listopada. Była to jedenasta runda Rajdowych Mistrzostw Świata w roku 1985. Rajd został rozegrany na nawierzchni szutrowej. Bazą rajdu było miasto Yamoussoukro.


Nellija Kleinberga

Nellija Kleinberga (ur. 29 marca 1964 w Saldusie) – łotewska polityk i działaczka samorządowa, posłanka na Sejm Republiki Łotewskiej, była przewodnicząca Łotewskiego Zjednoczenia Regionów.


Historie - Otázky - Problémy

Historie - Otázky - Problémy – czeskie czasopismo historyczne wydawane przez Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Karola w Pradze.

Czasopismo ukazuje się dwa razy w roku. Od 2015 wydawany w systemie Open Access. Czasopismo jest indeksowane w bazach CEJSH, EBSCO i ERIH Plus.

Redaktorem naczelnym jest Jan Randák (2017).

W skład rady czasopisma wchodzą (2017): Hugh LeCain Agnew (Georg Washington University Washington), Zdeněk Beneš (UK Praha), Lenka Bobková (UK Praha), Dana Cerman-Stefanová (Universität Wien), Martin Čapský (Slezská univerzita v Opavě), Jana Čechurová (UK Praha), Marie-Elizabeth Ducreux (École des hautes études en sciences sociales Paris – Centre de Recherche Historique CNRS), Jiří Fajt (Geisteswissenschaftliches Zentrum Geschichte und Kultur Ostmitteleuropas Leipzig – Technische Universität Berlin), Lucyna Harc (Uniwersytet wrocławski), Pavel Kolář (European University Institute Firenze), Marie Koldinská (UK Praha), Michal Kopeček (UK Praha), Robert Luft (Collegium Carolinum München), Petr Maťa (Central European University Budapest), Jan Randák (UK Praha, head), Luboš Velek (UK Praha) i Josef Žemlička (UK Praha).


SM UB-56

SM UB-56 – niemiecki okręt podwodny typu "UB III" zbudowany w stoczni AG Weser (Werk 268) w Bremie w roku 1917. Zwodowany 11 maja 1917 roku, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 19 lipca 1917 roku. W czasie swojej służby SM UB-56 odbył 4 patrole, w czasie których zatopił 4 statki o łącznej pojemności BRT.


Marsz Niepodległości

Marsz Niepodległości – manifestacja w postaci przemarszu ulicami Warszawy, odbywająca się co roku 11 listopada.

Marsz Niepodległości został zainicjowany przez nacjonalistyczne organizacje polityczne: Młodzież Wszechpolską i Obóz Narodowo-Radykalny. Od 2011 organizatorem marszu jest Stowarzyszenie Marsz Niepodległości, do którego należą m.in. działacze tych organizacji.

Zgodnie z deklaracją organizatorów Marsz Niepodległości jest elementem świętowania obchodów Narodowego Święta Niepodległości oraz demonstracją przywiązania do polskiej tradycji i patriotyzmu. Przeciwnicy marszu (środowiska lewicowe Porozumienia 11 Listopada, w którego skład wchodzą m.in. Kampania Przeciw Homofobii, „Krytyka Polityczna”, Stowarzyszenie „Nigdy Więcej” i Młodzi Socjaliści) zarzucają mu promowanie faszyzmu i antysemityzmu, a także rasizmu. Według brytyjskiego dziennika „The Independent” głoszone są poglądy ksenofobiczne i białej supremacji, natomiast według artykułu w dzienniku „Rzeczpospolita” marsz „został w wielu zagranicznych i krajowych mediach przedstawiony nieodpowiedzialnie”, a niektórzy dziennikarze gazet, w tym reporter „The Washington Post”, dostarczali na jego temat nieprawdziwych wiadomości. Polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych stwierdziło natomiast, że nieuprawnione jest opisywanie jako dominujących tych elementów marszu, które miały charakter wyłącznie incydentalny.


Turn Me On

Turn Me On – piąty singel francuskiego DJ'a Davida Guetty nagrany z udziałem trynidadzkiej piosenkarki Nicki Minaj, z najnowszego albumu Guetty "Nothing but the Beat". 14 grudnia 2011 utwór został wydany w formacie digital download. Piosenkę stworzyli: Ester Dean, David Guetta, Giorgio Tuinfort, a wyprodukowali: David Guetta, Giorgio Tuinfort, Black Raw.


Stadion Karađorđev Park

Stadion Karađorđev Park ("serb. Стадион Карађорђев парк") – wielofunkcyjny stadion w Zrenjaninie, w Serbii. Może pomieścić 13 500 widzów. Swoje spotkania rozgrywa na nim drużyna FK Banat Zrenjanin.


National Ice Centre

National Ice Centre – arena hokejowa znajdująca się w Nottingham w Anglii.

Plany budowy areny zostały po raz pierwszy przedstawione publicznie we wrześniu 1995 roku. Koszt budowy pierwotnie szacowano na 13 mln funtów (część funduszy miała pochodzić z funduszu National Lottery). Budowa rozpoczęła się w październiku 1996 r. Pierwsza publiczna sesja jazdy na łyżwach na arenie odbyła się w kwietniu 2000 r. Na obiekcie odbył się także pokaz tańca na lodzie do utworu "Boléro" Maurice'a Ravela w wykonaniu olimpijskich mistrzów tańca na lodzie: Jayne Torvill i Christophera Deana.

1 kwietnia 2008 r. zmieniono nazwę obiektu na Trent FM Arena. 10 października 2008 r. na obiekcie odbył się koncert Queen + Paul Rodgers w ramach trasy Rock the Cosmos Tour. W 2011 r. obiekt został nazwany "Capital FM Arena Nottingham".

Na co dzień w hali używa drużyna hokejowa Nottingham Panthers, występująca w brytyjskich rozgrywkach Elite Ice Hockey League.


Dhaka Mohammedan

Dhaka Mohammedan jest klubem piłkarskim z Bangladeszu. Swoją siedzibę ma w stolicy kraju, Dhace. Gra na stadionie Bangabandhu National Stadium. Obecnie występuje w I lidze.

W sezonie 2001/2002 zespół zdobył Mistrzostwo Bangladeszu pokonując w finale klub Dhaka Abahani dopiero po konkursie rzutów karnych. Drużyna aż 5-krotnie zostawała wicemistrzem kraju.


Archidiecezja San José de Costa Rica

Archidiecezja San José de Costa Rica (łac. "Archidioecesis Sancti Iosephi in Costarica", hiszp. "Arquidiócesis de San José de Costa Rica") – katolicka archidiecezja w Kostaryce.


Katastrofa lotu Surinam Airways 764

Katastrofa lotu Surinam Airways 764 – katastrofa lotnicza, która wydarzyła się 7 czerwca 1989, Douglas DC-8 należący do surinamskich linii lotniczych Surinam Airways, wykonywał rejs z Amsterdamu do stolicy Surinamu – Paramaribo. Do katastrofy doszło podczas podejścia do lądowania na lotnisko Paramaribo-Zanderij w Paramaribo. Zginęło 176 ze 187 osób na pokładzie.

Podczas badania przyczyn katastrofy wykryto znaczące uchybienia w wyszkoleniu pilotów Surinam Airways. Przyczyną katastrofy były błędy pilota, który opierał się na niewłaściwych wskazaniach nawigacyjnych oraz ignorował alarmy o zbliżającym się niebezpieczeństwie, co skutkowało rozbiciem się maszyny.


Kurov

Kurov – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju preszowskim, w powiecie Bardejów. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1324 i 1332.

Według danych z dnia 31 grudnia 2016, wieś zamieszkiwało 615 osób, w tym 311 kobiet i 304 mężczyzn.


Antoni Wicherek

Antoni Wicherek (ur. 18 lutego 1929 w Żorach, zm. 20 lutego 2015 w Warszawie) – polski dyrygent.

Prezes Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków, wieloletni dyrektor Teatru Wielkiego w Łodzi i Teatru Wielkiego w Warszawie, a przez dziesięć lat dyrektor Opery w Oberhausen.
Ukończył klasę dyrygentury Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej we Wrocławiu.
Ukończył także Wydział Prawa na Uniwersytecie. Jako muzyka kształtowali go Kazimierz Wiłkomirski i Adam Kopyciński oraz Walerian Bierdiajew, u którego był aspirantem. Antoni Wicherek ukończył też studia w Conservatorio Benedetto Marcello w Wenecji.
Opera Wrocławska była jego pierwszym miejscem pracy, od 1954 roku przez trzy sezony był asystentem dyrygenta. Później, już jako dyrygent, działał kolejno w Operze Poznańskiej, Operze Warszawskiej (którą w 1965 roku przemianowano na Teatr Wielki), gdzie w latach 1973–1981 był pierwszym dyrygentem i dyrektorem artystycznym.
Po odejściu z Warszawy przez ponad dziesięć sezonów kierował teatrami i orkiestrami zagranicznymi w: Egipcie (Kair), Szwajcarii (Sankt Gallen, Lozanna, Lugano) i Niemczech (Düsseldorfie, Karlsruhe, Wiesbaden, Gelsenkirchen i Oberhausen). Gościnnie podziwiano go w tym czasie w Berlinie, Budapeszcie, Dreźnie, Lipsku, oraz Ankarze i Bukareszcie.

Po powrocie do kraju, na trzy sezony (1991–1994), objął dyrekcję łódzkiej opery (Teatru Wielkiego w Łodzi). Polskiej widowni przywrócił „Parię” (ostatnie ukończone dzieło Stanisława Moniuszki) wykonaną właśnie Łodzi. Pod jego batutą po raz pierwszy w Polsce, w Łodzi, w 1993 r., zabrzmiał „Król Ubu” („Ubu rex” – opera buffo) Krzysztofa Pendereckiego.

Od 1961 roku należał do PZPR. W czasach PRL był odznaczony m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi i odznaką Zasłużony Działacz Kultury.

Tematem jego pracy była muzyka operowa: najwięcej Stanisława Moniuszki i Ryszarda Wagnera. W latach 80. dyrygował w telewizji muzykę z opery Ryszarda Wagnera "Walkiria". Dyrygował też tworząc muzykę do filmów. Był stryjem innego polskiego dyrygenta Tadeusza Wicherka.

Mąż znanej i cenionej śpiewaczki Hanny Lisowskiej.

Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera G-tuje-13).


Operator bitowy

Operator bitowy w programowaniu – operator dostępny w określonym języku programowania (a także w innych językach komputerowych), który, działając na podanych argumentach, realizuje podstawowe operacje algebry Boole’a na pojedynczych bitach lub każdej parze odpowiadających sobie bitów pobieranych z tych samych pozycji dwóch argumentów operatora oraz operacje przesunięć lub obrotów bitowych.

To jakie operatory bitowe są dostępne w konkretnym języku programowania zależy od jego składni, a to jakie są zasady ich stosowania, w tym priorytet tych operatorów i kolejność opracowywania argumentów – od przyjętej przez autorów języka lub implementacji konwencji. Zróżnicowany jest również sposób zapisu operatorów bitowych w poszczególnych językach: stosuje się zapis w postaci słów kluczowych, bądź symboli (znaku lub znaków niebędących literami). Stosowane są operatory bitowe jednoargumentowe – operator negacji – oraz dwuargumentowe – np. suma logiczna, iloczyn logiczny i inne.


Nahum Golan

Nahum Golan (ur. 1915; zm. 1991) – izraelski dowódca wojskowy w stopniu generał brygadier ("tat alluf"), oficer dyplomowany Sił Obronnych Izraela.


Martwa natura z kuflem piwa i owocami

Martwa natura z kuflem piwa i owocami (ang. "Still Life with Beer Mug and Fruit") to obraz olejny przypisywany Vincentowi van Goghowi namalowany w 1881, znajdujący się w zbiorach Von der Heydt-Museum w Wuppertalu.

Numer katalogowy: F 1a, JH 82 (usunięte).


SN 1999dq

SN 1999dq – supernowa typu Ia-pec odkryta 15 września 1999 roku w galaktyce NGC 976. Jej maksymalna jasność wynosiła 14,68.


SN 2002cv

SN 2002cv – supernowa typu Ia odkryta 20 maja 2002 roku w galaktyce NGC 3190. Jej maksymalna jasność wynosiła 16,67.


Katastrofa statku Costa Concordia

Katastrofa statku Costa Concordia – katastrofa morska włoskiego statku wycieczkowego „Costa Concordia”, do której doszło 13 stycznia 2012 w pobliżu wysepki Isola del Giglio na Morzu Śródziemnym.


Trône/Troon

Trône/Troon – stacja metra w Brukseli, na linii 2 i 6. Zlokalizowana jest pomiędzy stacjami Porte de Namur/Naamsepoort i Arts-Loi/Kunst-Wet. Została otwarta 2 października 1988.


Tramwaje w Maracaibo

Tramwaje w Maracaibo − zlikwidowany system komunikacji tramwajowej w wenezuelskim mieście Maracaibo, działający w latach 1884−1934.


Port lotniczy Sukkur

Port lotniczy Sukkur (IATA: SKZ, ICAO: OPSK) – krajowy port lotniczy położony w mieście Sukkur, w prowincji Sindh, w Pakistanie.


Super Bowl XLVI

Super Bowl XLVI – czterdziesty szósty finał o mistrzostwo zawodowej ligi futbolu amerykańskiego NFL, rozegrany 5 lutego 2012 roku na stadionie Lucas Oil Stadium w Indianapolis w Indianie.
Spotkały się w nim zespoły mistrza konferencji AFC, New England Patriots oraz mistrza konferencji NFC, New York Giants.

Zgodnie z przyjętą konwencją Patriots, jako przedstawiciele AFC, byli gospodarzem parzystego Superbowl. Był to szósty mecz o mistrzostwo, w którym spotkały się drużyny już wcześniej grające ze sobą w finale. Giants i Patriots spotkali się poprzednio w Super Bowl XLII. Obaj aktualni trenerzy (Tom Coughlin i Bill Belichick) oraz rozgrywający (Eli Manning i Tom Brady) występowali w tym finale.

Hymn Stanów Zjednoczonych przed meczem zaśpiewała Kelly Clarkson, zaś w przerwie meczu na stadionie wystąpiła Madonna.

Mecz zakończył się zwycięstwem New York Giants 21-17. Najlepszym graczem meczu wybrany został Eli Manning.

W przerwie finału (tzw. half-time) wystąpiła Madonna. Oprócz niej widzowie mogli zobaczyć Nicki Minaj, M.I.A., LMFAO oraz Cee Lo Green


Skoruszyńskie Wierchy

Skoruszyńskie Wierchy ("Skorušinské vrchy") – pasmo górskie na Orawie. Najwyższym szczytem jest Skoruszyna (1314 m).