Jewhen Mirosznyczenko

Jewhen Mirosznyczenko, ukr. Євген Мірошниченко (ur. 28 grudnia 1978 w Doniecku) – ukraiński szachista, arcymistrz od 2002 roku.


Czerwończyk żarek

Czerwończyk żarek ("Lycaena phlaeas" syn. "Lycaena phlaeoides") − gatunek owada z rzędu motyli. Skrzydła o rozpiętości 25–30 mm, przednie z wierzchu złocisto-czerwone z czarnymi plamkami i wąską czarną obwódką. Tylne skrzydła mają przy zewnętrznym brzegu czerwoną obwódkę. Spód tylnych skrzydeł szaro-brunatny z czarnymi plamkami. Tylne skrzydło z niewielkim ogonkiem.

Czerwończyk żarek daje w ciągu roku dwa lub rzadziej trzy pokolenia. Owady dorosłe pierwszego pokolenia można spotkać od początku maja do połowy czerwca, drugiego od początku lipca do początku września. Gąsienice żerują od wiosny do jesieni, z wyjątkiem maja i sierpnia. Roślinami żywicielskimi są szczaw polny i zwyczajny oraz rdesty. Stadium zimującym są gąsienice. Wiosną gąsienice kontynuują żerowanie, a przepoczwarczenie następuje na przełomie kwietnia i maja. Poczwarki przyczepione są od spodu liści lub do ich ogonków.

Typowe biotopy tego motyla to miedze, ugory i polany leśne. Czerwończyk żarek występuje w Europie, Azji Środkowej, Japonii oraz północnej Afryce.


Muhammad Ata

Muhammad Ata as-Sajjid (arab. محمد عطا السيد; ur. 1 września 1968 w Kafr asz-Szajch, zm. 11 września 2001 w Nowym Jorku) – egipski terrorysta, zamachowiec samobójca, pilot i jeden z pięciu porywaczy samolotu linii American Airlines (lot 11), który jako pierwszy rozbił się o jedną z wież World Trade Center (Wieża Północna), w czasie zamachów z 11 września 2001 roku. Przywódca wszystkich 19 zamachowców z 11 września 2001.

Dorastał w Kairze, gdzie ukończył studia na kierunku architektura. Następnie przeniósł się do Niemiec, gdzie w latach 1992–1999 studiował budowę miast/planowanie miast na Uniwersytecie Technicznym Hamburg-Harburg, które ukończył z tytułem inżynier dyplomowany.


Jorge González von Marées

Jorge González von Marées (5 kwietnia 1900 - 14 marca 1962) był "El Jefe" (w języku hiszpańskim odpowiednik niemieckiego tytułu "Führer") Narodowosocjalistycznego Ruchu Chile, politykiem i pisarzem.

Urodził się w Santiago, jego matka była Niemką. Ideologiczny wpływ na niego wywarł Oswald Spengler. 5 września 1938 założył "Movimiento Nacional Socialista de Chile", sprzeciwiając się demokratyzmowi, amerykanizmowi i komunizmowi. Zorganizował 5 września 1938 roku nieudany zamach stanu, w czasie którego 62 młodych "Nazistas" zostało zastrzelonych przez policję. Von Marées został skazany na 20 lat więzienia, ale został ułaskawiony przez prezydenta Aguirre Cerda.


Agnieszka Żuławska-Umeda

Agnieszka Żuławska-Umeda (ur. 1950) – japonistka, tłumaczka języka japońskiego, doktor nauk humanistycznych. Adiunkt japonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, filolog.


Massimo Fecchi

Massimo Fecchi (ur. 7 września 1946 w Città di Castello, Perugia) - włoski rysownik, obecnie jeden z najpopularniejszych w Europie twórców komiksów z postaciami znanymi z uniwersum Kaczora Donalda.

Po zdobyciu wykształcenia plastycznego w Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie rozpoczął w 1964 roku współpracę z gazetą "Le Pioniere dell'Unita", na łamach której wydawał komiksy "Picchio & Pacchio"". Rok później, ukończywszy kurs animacji, dołączył do wytwórni filmów animowanych Jet, współpracował również z gazetami "Miao", "Telezecchino" i "Il Giornalino". W latach 70. XX wieku współpracował z wytwórnią Warner Bros. tworząc komiksy z postaciami takimi jak Tom i Jerry, Królik Bugs czy Kot Sylwester.

W latach 1975-1993 współpracował z niemieckim rysownikiem Rolfem Kauka. Wspólnie z nim stworzył setki plansz komiksowych z cyklów "Fix und Foxi" oraz "Lupo". Na łamach magazynu "Knax" ukazywały się prace Fecchiego z cyklu "Die Miesel", od 1984 tworzył również komiksową adaptację niemieckiego serialu animowanego "Pumuckl". W 1995 stworzył komiks "Odysseus" - parodię przygód Odyseusza, bohatera znanego z eposu Homera.

W 1998 nawiązał trwającą do dziś współpracę z wydawnictwem Egmont. Do tej pory (stan na koniec 2010 r.) Fecchi stworzył dla Egmontu 100 komiksów. Często dotykają one zjawisk paranormalnych (m.in. podróże w czasie - "Dawno temu w Kur", duchy - "Mroczny dwór", podróż do wnętrza Ziemi - "Spec od hec") lub dotyczą świata filmów i gier ("Gwiezdne boje, Pogromcy potworów", "Władca sygnetów"). Ich bohaterem jest zazwyczaj Kaczor Donald (czasami jako Superkwęk), rzadziej Sknerus McKwacz czy siostrzeńcy. Twórczość Fecchiego jest bardzo dobrze znana w Polsce. Dotychczas (stan na koniec 2010 r.) opublikowano 92 komiksy jego autorstwa, głównie na łamach miesięczników "Gigant" i "Gigant Poleca". Niektóre prace zostały wydane w tygodniku Kaczor Donald.

Od 2006 równolegle z pracą dla Disneya, tworzy nowe plansze z cyklu "Fix und Foxi".

znajduje się w jednostce administracyjnej


Architektura Windows NT

Windows 7, Windows Vista, Windows Server 2003, Windows XP, Windows 2000 i Windows NT są częścią rodziny Windows NT (w technologii NT) systemów operacyjnych firmy Microsoft. Umożliwiają one między innymi wywłaszczanie oraz wielobieżność i zostały zaprojektowane do pracy na systemach bazujących na architekturze x86 Intela, zarówno jednoprocesorowych, jak i o architekturze SMP. Do obsługi wejścia/wyjścia architektura NT stosuje przetwarzanie pakietowe, które wykorzystuje IRP (I/O request packet - pakiet zamówienia wejścia/wyjścia), oraz wejście/wyjście asynchroniczne. Poczynając od Windows XP, Microsoft rozpoczął wbudowywanie obsługi trybu 64-bitowego w swoje systemy operacyjne — wcześniejsze wersje korzystały tylko z trybu 32-bitowego. Architektura Windows NT jest wysoce modularna i składa się z dwóch głównych warstw: trybu użytkownika i trybu jądra. Programy i podsystemy w trybie użytkownika są ograniczone do zasobów systemowych, do których mają dostęp, w trybie jądra natomiast posiadają nieograniczony dostęp do pamięci systemowej i urządzeń zewnętrznych. Jądra systemów operacyjnych w technologii NT są określane jako jądra hybrydowe, jednakże warto zauważyć, iż jest to sprawą dyskusyjną, gdyż jądro to jest właściwie jądrem monolitycznym o strukturze zbliżonej do mikrojądra. Architektura NT składa się z jądra hybrydowego, warstwy abstrakcji sprzętowej (HAL), sterowników i egzekutora. Wszystkie te moduły działają w trybie jądra. Usługi o wyższym poziomie abstrakcji są implementowane przez egzekutor.

Tryb użytkownika w technologii Windows NT składa się z podsystemów, umożliwiających przekazywanie zamówień wejścia/wyjścia za pomocą menedżera wejścia/wyjścia do odpowiedniego sterownika programowego, działającego w trybie jądra. Warstwa użytkownika Windows 2000 składa się z dwóch podsystemów: podsystemu środowiska (uruchamia aplikacje napisane dla wielu różnych typów systemów operacyjnych) i podsystemu integralności (uruchamia specyficzne dla systemu funkcje w zastępstwie podsystemu środowiska). Tryb jądra w Windows 2000 ma pełny dostęp do sprzętu i zasobów systemowych komputera. Tryb jądra blokuje dostęp dla usług i aplikacji trybu użytkownika do krytycznych elementów systemu operacyjnego, do których nie powinny mieć one dostępu.

Egzekutor komunikuje się ze wszystkimi podsystemami trybu użytkownika. Obsługuje wejście/wyjście, zarządza obiektami, zabezpieczeniami, oraz procesami. Jądro umieszczone jest pomiędzy HAL i Egzekutorem, zapewniając synchronizację wieloprocesorową, szeregowanie zadań i przerwań wraz z ich przydzielaniem, oraz zarządzanie obsługą pułapek i rozdzielaniem wyjątków. Jądro jest odpowiedzialne również za inicjalizację sterowników sprzętu podczas uruchamiania systemu. Sterowniki poziomu jądra występują na trzech poziomach: wysokim, pośrednim, oraz niskim. Windows Driver Model (WDM - model tworzenia sterowników dla Windows) występuje na poziomie pośrednim i został zaprojektowany tak, aby zachować zgodność binarną i kodu źródłowego pomiędzy Windows 98 a Windows 2000. Sterowniki niskiego poziomu są albo sterownikami Windows NT starszego typu, kontrolującymi urządzenie bezpośrednio, albo szyną systemową typu Plug-and-play.


Ōmoto

, również Ōmoto-kyō (大本教), gdzie "kyō" ma znaczenie "nauki", "doktryny", "wiary" – japońska sekta religijna, która powstała po restauracji Meiji, zgodnie z ówczesną tendencją do tworzenia „nowych religii” ("shin-shūkyō"). W znacznej mierze to nowe wyznanie jest oparte na rodzimej religii japońskiej – shintō. Sektę założyła w 1892 Nao Deguchi. Kobiety po dziś są duchowymi liderkami ruchu. Od 2001 na czele ōmoto stoi piąta przywódczyni – Kurenai Deguchi.

Od czasu drugiego duchowego lidera, Onisaburō Deguchi, kluczową rolę w ōmoto odgrywa esperanto, język stworzony przez Ludwika Zamenhofa. Od 1924 do dziś wyznawcy tej sekty publikują książki i prasę w esperanto. Języka tego uczyli się niemal wszyscy z 45 tys. wyznawców ōmoto, a ok. 1 tys. z nich płynnie się nim posługuje.

Od 1925 do 1933 ōmoto miało swoją misję w Paryżu. Stamtąd misjonarze wyznania wyruszali w podróże po Europie, podczas których głosili nowinę, że Onisaburō Deguchi jest mesjaszem, czy też Maitreyą, który zjednoczy cały świat. Od 1933 do 1942 uczestnicy ruchu byli ciężko represjonowani w Japonii i nie mieli możliwości normalnego działania. Ruch odrodził się w 1950.

Dwa główne centra ōmoto mieszczą się w pobliżu miasta Kioto. W Ayabe znajduje się świątynia przeznaczona do posług religijnych, a w miejscowości Kameoka w dużym parku, gdzie niegdyś stał zamek, funkcjonuje misja z biurami, szkołami, wydawnictwem i kaplicami.

Dużą rolę w ōmoto odgrywa sztuka. Uczestnicy ruchu chcą sprawić, aby dzięki niej świat stał się piękniejszy. Wierzą też, że sztuka zbliża człowieka do boskości.

Członkowie ruchu wierzą w kilku bogów. Najważniejsi z nich to Ōkunitokotachi, Ushitora oraz Hitsujisaru, ale za boga uznawany jest także twórca esperanto Ludwik Zamenhof. Wszyscy z bogów, z Zamenhofem włącznie, traktowani są jako różne aspekty Boga jedynego.

Wyznawcy ōmoto skłaniają się również do uznania postaci szanowanych przez inne religie, takich jak np. shintoistyczne kami.

Jednym z najbardziej znanych wyznawców ōmoto był Morihei Ueshiba, twórca sztuki walki aikido. Uważa się powszechnie, że jego zbliżenie do pacyfizmu w dojrzałym okresie życia i przekonanie, że aikido powinno się stać "sztuką pokoju", zostały zainspirowane jego zaangażowaniem w ruch ōmoto. Kapłani tej religii doglądają corocznych ceremonii ku czci Ueshiby, które odbywają się 29 kwietnia w kaplicy Aiki w mieście Iwama.


Związek Komunistów-Internacjonalistów

Związek Komunistów-Internacjonalistów (fr. "Union Communiste Internationaliste") – międzynarodowe zgrupowanie trockistowskich partii politycznych funkcjonujące na bazie działalności francuskiej Lutte Ouvrière.

Związek stoi na stanowisku, że przekształcenie społeczne w kierunku socjalizmu może być dokonane tylko przez klasę robotniczą świadomie walczącą o swe interesy klasowe i że zadaniem grup rewolucyjnych jest utworzenie rewolucyjnej partii klasy robotniczej. ZK-I twierdzi ponadto, że jedyna dopuszczalna podstawa programowa dla rewolucjonistów opiera się na ideach marksistowskich w tradycji rewolucji rosyjskiej roku 1917 i jej bolszewickich przywódców Lenina i Trockiego. Działacze tej tendencji skupiają swą aktywność, taką jak propaganda czy uczestnictwo w działaniach strajkowych, na klasie robotniczej.

Obok Lutte Ouvrière na prawach członka międzynarodówki są następujące grupy: Combat Ouvrier z Martyniki i Gwadelupy, Organisation Révolutionnaire des Travailleurs z Haiti, Workers' Fight z Wielkiej Brytanii, turecka Sınıf Mücadelesi i hiszpańska Lucha de Clase. Organizacjami braterskimi są: amerykańska The Spark i włoska L'Internazionale. Ze Związkiem jest także powiązana grupa Union Africaine des Travailleurs Communistes Internationalistes, która jednoczy działaczy pochodzenia afrykańskiego żyjących we Francji.


Stadion Sillamäe Kalev

Stadion Sillamäe Kalev (est. "Sillamäe Kalevi staadion") – wielofunkcyjny stadion znajdujący się w mieście Sillamäe w Estonii. Na tym stadionie swoje mecze rozgrywa drużyna piłkarska JK Sillamäe Kalev. Stadion może pomieścić 2000 widzów.


Saraís

Saraís – miejscowość w Hiszpanii, w Katalonii, w prowincji Lleida, w comarce Alta Ribagorça, w gminie La Vall de Boí.

Według danych INE z 2010 roku miejscowość zamieszkiwało 8 osób.


Ventolà

Ventolà – miejscowość w Hiszpanii, w Katalonii, w prowincji Lleida, w comarce Alta Ribagorça, w gminie El Pont de Suert.

Według danych opublikowanych przez Institut d’Estadística de Catalunya w 2020 roku liczyła 5 mieszkańców – 2 mężczyzn i 3 kobiety. Liczba mieszkańców w poprzednich latach: 4 (2008), 4 (2009), 5 (2014), 4 (2015), 5 (2019).


USS Ronald Reagan (CVN-76)

USS Ronald Reagan (CVN-76) – amerykański lotniskowiec z napędem atomowym, 9. i przedostatni okręt typu "Nimitz".
Nazwany na cześć 40. prezydenta Stanów Zjednoczonych Ronalda Reagana – pierwszego żyjącego prezydenta Unii, który doczekał takiego honoru.

19 maja 2008 lotniskowiec wypłynął z San Diego na wielomiesięczny rejs. 19 czerwca 2008 okręt odwiedził Hongkong. W czerwcu 2008 załoga i lotnicy z lotniskowca pomagali ofiarom tajfunu na Filipinach.


Domek Napoleona

Domek Napoleona – budynek dawnej komory celnej przy alei Jana Pawła II 62 w Białymstoku.


Kultura Izraela

Kultura Izraela rozwijała się dużo wcześniej niż nastąpiło powstanie państwa Izrael i jest nierozerwalnie związana z religijnym dziedzictwem judaizmu oraz świeckim życiem Żydów. Różnorodność kulturowa w znacznej mierze wynika z mnogości kultur państw całego świata, z których wywodzili się żydowscy imigranci przyjeżdżający do Ziemi Świętej, a także z położenia geograficznego powodującego przenikanie kulturowe Zachodu ze światem arabskim. Również ideologia ruchu syjonistycznego odegrała decydującą rolę w kształtowaniu współczesnej kultury Izraela.


Stacja Terenowa Uniwersytetu Warszawskiego w Sajzach – nieczynna stacja terenowa Uniwersytetu Warszawskiego znajdująca się we wsi Sajzy nad jeziorem Łaśmiady (Pojezierze Ełckie).

Stacja była jednostką Wydziału Biologii UW. Powołana w roku 1978. Mieściła się w dawnym budynku szkoły podstawowej. Była bazą badań terenowych z zakresu ekologii wód, zwłaszcza hydrochemii oraz ekologii roślin wodnych i glonów. Znajdowała się w niej Pracownia Hydrochemiczna. Oprócz badań naukowych, prowadzone były w niej dydaktyczne zajęcia terenowe dla studentów UW.

Stacja ponadto pełniła funkcję ośrodka wypoczynkowego Uniwersytetu Warszawskiego.

Została zamknięta 1 października 2016.


Język mohawk

Język mohawk – język plemienia Mohawków, używany w Kanadzie i USA (m.in. północna część stanu Nowy Jork). Należy do rodziny języków irokiańskich. Posiada trzy główne dialekty: zachodni, centralny i wschodni.


Śląskie Kolejki

Śląskie Kolejki (niem. "Schlesiche Kleinbahn AG") − spółka tramwajowa w Górnośląskim Okręgu Przemysłowym z siedzibą w Katowicach, która istniała w latach 1899–1952; zbudowała linię tramwajową Mysłowice-Katowice-Świętochłowice-Bytom.

1 sierpnia 1899 roku spółka została wpisana do rejestru handlowego. Po odrodzeniu państwa polskiego firma uzyskała polską nazwę i zarządzała siecią tramwajową na terenie miast GOP przyznanych Polsce. W okresie okupacji niemieckiej firma ponownie otrzymała nazwę niemiecką, a od 1945 – znów polską i przymusowy zarząd państwowy. W 1952 roku Śląskie Kolejki włączono do Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego. Dawne linie Śląskich Kolejek obsługiwane obecnie są przez Tramwaje Śląskie.


Rozpuszczanie

Rozpuszczanie (rozpuszczanie fizyczne) – proces fizykochemiczny polegający na takim zmieszaniu ciała stałego, gazu lub cieczy w innej cieczy lub gazie, że powstaje jednorodna, niemożliwa do rozdzielenia metodami mechanicznymi mieszanina. Mieszanina taka nazywana jest roztworem, zaś substancja, w której to się odbywa, nazywana jest rozpuszczalnikiem.

Proces rozpuszczania fizycznego nie jest uważany za reakcję chemiczną, gdyż w wyniku interakcji między substancją rozpuszczaną a rozpuszczalnikiem nie powstają nowe trwałe wiązania chemiczne. Niemniej rozpuszczaniu mogą towarzyszyć procesy rozpadania i tworzenia się nietrwałych wiązań wodorowych, generowanie jonów i struktur nadcząsteczkowych. Procesy te są nazywane solwolizą, solwatacją i dysocjacją elektrolityczną. Jednak główną siłą napędową procesów rozpuszczania są pozostałe, słabe oddziaływania międzycząsteczkowe między substancją rozpuszczaną i rozpuszczalnikiem oraz dążenie układu do osiągnięcia jak najwyższej entropii i jak najniższej energii wewnętrznej.

Jeżeli rozpuszczaniu towarzyszy reakcja chemiczna lub elektrochemiczna, w wyniku której następuje trwała zmiana składu chemicznego, proces ten nazywa się odpowiednio "rozpuszczaniem chemicznym" ("roztwarzaniem") lub "rozpuszczaniem elektrochemicznym".

Procesom rozpuszczania towarzyszą często efekty cieplne i niemal zawsze wzrost entropii układu. Czasami może się jednak zdarzyć, że w trakcie rozpuszczania dochodzi do samoporządkowania się układu i spadku jego entropii, musi to być jednak skompensowane przez wzrost entropii otoczenia.

Ciepło rozpuszczania, czyli sumaryczny efekt cieplny procesu rozpuszczania, zależy od bilansu energii zanikania oddziaływań występujących w wyjściowej substancji rozpuszczanej i powstawania nowych oddziaływań między substancją rozpuszczaną i rozpuszczalnikiem. W zależności od tego, który z tych procesów przeważa energetycznie w określonym układzie substancja rozpuszczana-rozpuszczalnik, proces rozpuszczania może prowadzić do oziębienia (proces endoenergetyczny) lub ogrzania się (proces egzoenergetyczny) całego układu.

Na przykład, gdy rozpuszcza się kryształ chlorku potasu w wodzie, w pierwszym etapie dochodzi do zrywania wiązań jonowych między jonami chlorkowymi (Cl–) i potasowymi (K+), który wymaga wydatkowania energii cieplnej i prowadzi do wzrostu entropii całego układu. W drugim etapie „wyrwane” z kryształu jony są solwatowane, tzn. tworzy się otoczka cząsteczek wody dookoła obu jonów na skutek oddziaływań jon-trwały dipol, co jest procesem, w wyniku którego energia się wyzwala, a entropia układu spada. W przypadku chlorku potasu przeważa zdecydowanie efekt cieplny pierwszego procesu, a zatem rozpuszczanie tej soli w wodzie powoduje oziębienie się całej mieszaniny, podczas gdy np. rozpuszczanie kwasu siarkowego jest związane z silnym efektem ogrzewania.

Inne przykłady:

: Na2SO4 w wodzie: +78,6 kJ/mol (układ się oziębia).


Warbud

Warbud – spółka akcyjna z siedzibą w Warszawie.

Przedsiębiorstwo jest obecne na polskim rynku od 1989 i należy do największych przedsiębiorstw budowlanych w kraju. Od 1992 spółka zrealizowała ponad 500 projektów (m.in. ustawienie pylonu mostu Świętokrzyskiego w Warszawie). Obejmują one wszystkie sektory budownictwa kubaturowego, przemysłowego, inżynierskiego, specjalistyczne budowle wojskowe oraz obiekty ochrony środowiska.

Przedsiębiorstwo jest reprezentowane na terenie całego kraju poprzez swoje regiony:
* Centrum (Warszawa, Łódź)
* Północ (Trójmiasto, Bydgoszcz, Toruń, Szczecin)
* Południe (Kraków, Dolny i Górny Śląsk)
* Wschód (Lublin, Białystok, Rzeszów)
* Zachód (Poznań).

W strukturze spółki znajdują się także dyrekcje odpowiedzialne za poszczególne sektory działalności:
* Dyrekcja Budownictwa Specjalistycznego (DBS)
* Dyrekcja Budownictwa Medycznego (DBMed)
* Dyrekcja Budownictwa Inżynierskiego (DBI).

Wiodącym udziałowcem Warbudu jest francuski holding Vinci Construction z rocznym obrotem 10,617 mln EUR za 2008.


Wiktor Moskalenko

Wiktor Moskalenko, ukr. Вiктор Москаленко (ur. 12 kwietnia 1960 w Odessie) – ukraiński szachista i trener szachowy, reprezentant Hiszpanii od 2012, arcymistrz od 1992 roku.


Zenit-2 14

Zenit-2 14 – niedoszły radziecki satelita rozpoznawczy programu Zenit.

Ważący 4 720 kg statek - zaadaptowany pojazd załogowy Wostok - wystartował na rakiecie Wostok 8A92 z kosmodromu Bajkonur w dniu 28 listopada 1963. Start nie powiódł się. Rakieta została zniszczona przez system autodestrukcji z powodu awarii górnego członu.

Start oznaczono w katalogach COSPAR/SATCAT: 1963-F15/F00264.

Inne oznaczenia misji: 11F61 14, 2K 14.


Święto Powstania Republiki Czeskiej

Święto Powstania Republiki Czeskiej – święto państwowe obchodzone 1 stycznia, ustanowiono na pamiątkę rozpadu Czechosłowacji 1 stycznia 1993 roku i powstanie Republiki Czeskiej.

Z kolei 28 października obchodzone jest Święto Republiki Czechosłowackiej upamiętniające dzień założenia niepodległego państwa Czechów i Słowaków w 1918 roku. Jest to największe czeskie święto państwowe.

; Źródło
* Republika Czeska-Dni wolne od pracy, święta i przerwy wakacyjne na czechtourism.com, oficjalnej prezentacji turystycznej Republiki Czeskiej


Administrator diecezji

Administrator diecezji – w Kościele katolickim biskup lub prezbiter, tymczasowo zarządzający diecezją w trakcie wakatu (sediswakancji) lub trwałej przeszkody w sprawowaniu władzy przez biskupa diecezjalnego, wybierany przez diecezjalne kolegium konsultorów. Nie należy mylić tego urzędu z administratorem apostolskim, który ma podobne zadania i uprawnienia, ale jest mianowany przez Stolicę Apostolską.


William Wilberforce

William Wilberforce (ur. 24 sierpnia 1759, zm. 29 lipca 1833) był brytyjskim politykiem, filantropem i przywódcą ruchu abolicjonistycznego, stawiającego sobie za cel zniesienie niewolnictwa.

Urodził się w Kingston upon Hull w hrabstwie Yorkshire, gdzie w roku 1780 rozpoczął swoją karierę polityczną; w latach 1784-1812 był niezależnym posłem do parlamentu z okręgu Yorkshire. W roku 1785 doświadczył nawrócenia religijnego i został ewangelikalnym anglikaninem, co spowodowało zmianę jego stylu życia i przejawiało się w pasji reformatorskiej, która nie opuściła go już do końca życia. W 1787 roku nawiązał kontakt z i grupą przeciwników handlu niewolnikami, wśród nich byli Grenvill Sharp, Hannah More i Charles Middleton. Przekonali oni Wilberforce'a do swojego programu i wkrótce stał się on wybitną postacią angielskiego ruchu abolicjonistycznego. Przez dwadzieścia sześć lat prowadził w brytyjskim parlamencie kampanię przeciwko handlowi niewolnikami, co w konsekwencji w roku 1807 doprowadziło do uchwalenia ustawy zakazującej handlu niewolnikami ().

Wilberforce podkreślał znaczenie religii, moralności i wykształcenia. Był orędownikiem wielu szlachetnych spraw i promował je, prowadząc liczne kampanie. A zatem: wspierał działania Towarzystwa Walki z Występkiem (ang. Society for Suppression of Vice) i prace misyjne Brytyjczyków w Indiach, utworzenie wolnej kolonii w Sierra Leone, założenie towarzystwa misyjnego Church Mission Society, popierał też działalność Towarzystwa Zapobiegania Okrucieństwu wobec Zwierząt (ang. Society for the Prevention of Cruelty to Animals). Będąc w zasadzie konserwatystą, opowiadał się za ustawodawstwem represyjnym, co ściągnęło na niego oskarżenia o to, że prowadząc kampanie przeciwko niewolnictwu za granicą, nie zauważał niesprawiedliwości w kraju.

W późniejszych latach, nawet po roku 1826, kiedy przestał być już posłem ze względu na słabe zdrowie, wspierał kampanię na rzecz całkowitego zniesienia niewolnictwa. Ta ostatnia kampania doprowadziła do uchwalenia w 1833 roku , która znosiła niewolnictwo na obszarze prawie całego Imperium Brytyjskiego. Wilberforce umarł trzy dni po tym, kiedy dowiedział się, że przeprowadzenie ustawy przez parlament nie budzi wątpliwości. Został pochowany w Opactwie westminsterskim, blisko swojego przyjaciela Williama Pitta.


Volkswagen Beetle

Volkswagen Beetle − samochód osobowy produkowany przez niemiecką markę Volkswagen w latach 2011 - 2019.


Joanis Papaioanu

Joanis Papaioanu, gr. Ιωάννης Παπαϊωάννου (ur. 20 kwietnia 1976) – grecki szachista, arcymistrz od 1998 roku.


W żniwa

W żniwa – obraz olejny pędzla Aleksandra Mroczkowskiego z 1882, przedstawiający chłopów zbierających kłosy zboża w snopki.

Do 1938 płótno znajdowało się w zbiorach warszawskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Prawdopodobnie podczas okupacji niemieckiej zostało zrabowane i w nieznany sposób trafiło do USA, gdzie w 2000, na wyprzedaży garażowej, zakupił go amerykański malarz Philip Willett. Obraz był w złym stanie i wymagał rozległych prac konserwacyjnych. W centrum obrazu znajdowały się dwie dziury w kształcie czworokąta. Sygnowany był nazwiskiem Mroczkowskiego. W 2007 Willett oglądając płótno dostrzegł na blejtramie numer inwentarzowy świadczący, iż obraz pochodził ze zbiorów publicznych. Malarz skontaktował się w tej sprawie z ambasadą RP w Waszyngtonie, a ta ustaliła pierwotne pochodzenie płótna. W 2008 Willett przekazał płótno Polsce. 28 kwietnia 2008 obraz trafił do zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie.


Fareb

Fareb (inny tytuł "Fareb – Twisted Love") to bollywoodzki thriller z 2005 roku wyreżyserowany przez aktora Deepaka Tijori. W rolach głównych siostry Shilpa i Shamita Shetty oraz Manoj Bajpai. Muzykę do filmu skomponował Anu Malik. W filmie wykorzystano motywy z 3 hollywoodzkich filmów z Michaelem Douglasem – "Disclosure" (kobieta szef napastuje żonatego podwładnego), "Nagi instynkt" i "Fatalne zauroczenie".


Stonekeep

Stonekeep – komputerowa gra fabularna wydana w 1995 roku przez Interplay Entertainment na platformy MS-DOS i Microsoft Windows. Przy produkcji gry pracowało dwustu ludzi przez pięć lat, co spowodowało, że budżet projektu wyniósł prawie 5 milionów dolarów.


Jourdain

Jourdain – stacja linii nr 11 metra w Paryżu. Stacja znajduje się na granicy 19. i 20. dzielnicy Paryża. Została otwarta 28 kwietnia 1935 r.


Gadające głowy

Gadające głowy – polski czarno-biały film dokumentalny z 1980 według scenariusza i w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego, wyprodukowany w Wytwórni Filmów Dokumentalnych w Warszawie. Film zdobył wyróżnienie na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Oberhausen (1981).


Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach – jeden z wydziałów Uniwersytetu Śląskiego, mieszczący się w Katowicach przy ul. Bankowej 11B.


Ernst Wollweber

Ernst Wollweber (ur. 18 października 1898 w Hann. Münden; zm. 3 maja 1967 w Berlinie) – minister bezpieczeństwa państwowego NRD (1955–1957).

Od 1919 w KPD. Przed II wojną światową był zaangażowany w działalność sabotażową i dywersyjną z polecenia Kremla: działał przeciwko statkom dostarczającym towary do wojsk gen. Franco w Hiszpanii. Istnieją świadectwa, iż także uczestniczył w sabotażu przeciwko aliantom zachodnim we Francji w okresie m.in. wojny obronnej w Polsce we wrześniu 1939 dopóki trwał sojusz III Rzeszy w ZSRR.

W 1954 został odznaczony Orderem Zasług dla Ojczyzny.

Z powodu środków podjętych jesienią 1956 przez siły bezpieczeństwa NRD przeciwko grupom opozycyjnym popadł w konflikt z Walterem Ulbrichtem i Erichem Honeckerem. W 1957 ze względów zdrowotnych i „na własne życzenie” odszedł na emeryturę.


Arena Barueri

Arena Barueri – wielofunkcyjny stadion, używany głównie przez piłkarzy nożnych w Barueri, São Paulo, Brazylia, na którym swoje mecze rozgrywa klub Grêmio Recreativo Barueri.


Biały Rosjanin

Biały Rosjanin, "Biały Rusek" (ang. "White Russian") - koktajl alkoholowy, składający się z wódki, likieru kawowego i śmietanki.

Szklankę typu Old Fashioned wypełnia się do połowy kostkami lodu, na nie wlewa wódkę i likier oraz dopełnia śmietanką.

Nazwa drinka nawiązuje do stronnictwa Białych, walczących z bolszewikami podczas rosyjskiej wojny domowej. Biały Rosjanin był m.in. ulubionym drinkiem The Dude, bohatera filmu "Big Lebowski", granego przez Jeffa Bridgesa.


Stanisław Duszczyk

Stanisław Duszczyk ps. "Staw" (ur. 11 kwietnia 1923 w Żakówku w powiecie Mińsk Mazowiecki, zm. 2 września 1944 w Warszawie) – plutonowy podchorąży, uczestnik powstania warszawskiego jako dowódca 3 drużyny w II plutonie 1. kompanii „Maciek” batalionu „Zośka” Zgrupowania „Radosław” Armii Krajowej. Syn Aleksandra.

W powstaniu warszawskim walczył na Starym Mieście.
Został zamordowany przez żołnierzy niemieckich w dniu 2 września 1944 w szpitalu powstańczym przy ul. Długiej 7 na Starym Mieście. Miał 21 lat.

Został odznaczony Krzyżem Walecznych. Jego symboliczna mogiła znajduje się na Powązkach Wojskowych w Warszawie.


Jerzy Bajda

Jerzy Bajda (ur. 11 maja 1928 w Krakowie, zm. 10 grudnia 2012 w Tarnowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, nauczyciel akademicki, teolog, doktor habilitowany nauk teologicznych, profesor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, moralista, publicysta, Kapelan Jego Świątobliwości.


Port lotniczy Tucumán

Port lotniczy Tucumán – port lotniczy położony 9,8 km na wschód od Tucumán, w prowincji Tucumán, w Argentynie.


Dominus flevit

Dominus flevit (łac. "Pan zapłakał") – kaplica katolicka znajdująca się w Jerozolimie na zboczu Góry Oliwnej z pozostałościami nekropolii żydowskiej i chrześcijańskiej oraz bizantyjskiego klasztoru.

Kościół został zbudowany w miejscu, gdzie według Ewangelii św. Łukasza Jezus Chrystus zapłakał i przepowiedział upadek Jerozolimy (Łk 19, 41-44). Pierwsza świątynia powstała w czasach bizantyjskich. Obecna budowla została wzniesiona przez franciszkanów z Kustodii Ziemi Świętej w latach 1953-1955 według projektu Antonio Barluzziego. Architekt nadał jej kształt obróconej łzy. Wewnątrz zachowała się mozaika podłogowa z V wieku. Na terenie sanktuarium prowadzili wykopaliska archeologiczne franciszkanin Włoch o. Bellarmino Bagatti OFM oraz pionier qumranistyki Polak Tadeusz Milik.


Kráľovský Chlmec

Kráľovský Chlmec (do 1948 "Kráľovský Chlumec", węg. "Királyhelmec") – miasto w południowo-wschodniej Słowacji, w powiecie Trebišov, w kraju koszyckim. Położone jest w historycznym rejonie Zemplin, w pobliżu granicy z Węgrami i Ukrainą.

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z 1214 – pojawia się wówczas nazwa "Helmelyz". Osada zaczęła się rozwijać wokół kamiennego kościoła – w połowie XV wieku otrzymała prawa miejskie. W XIV wieku przybyli tutaj osadnicy niemieccy, ale po najazdach tatarskich teren ten stopniowo był zajmowany przez ludność węgierską. Na początku XVI wieku starosta Péter Perényi przebudował kilkusetletni zamek Csonkavár, którego ruiny można oglądać do dnia dzisiejszego. W XVII wieku, podobnie jak cały Zemplín, przejściowo zostało przyłączone do Siedmiogrodu. W tym też okresie Zsuzsanna Lórantffy, wdowa po Jerzym Rakoczym, wybudowała w mieście pałac, w którym teraz znajduje się szkoła.

Największy rozwój miasta miał miejsce w II połowie XIX wieku, kiedy Kráľovský Chlmec stał się centrum najbliższej okolicy – wtedy też powstała większość zabytkowych budynków w stylu eklektycznym, a później secesyjnym. Wybudowano również szpital. Na początku XX wieku było to miasto całkowicie węgierskie – według spisu powszechnego w 1910 na 2725 mieszkańców 2719 było Węgrami.

Po I wojnie światowej w wyniku ustaleń traktatu w Trianon miejscowość znalazła się w granicach Czechosłowacji. Na krótko, w latach 1938–1945 powróciła do Węgier, aby po II wojnie światowej ponownie znaleźć się w Czechosłowacji.

Do dnia dzisiejszego Kráľovský Chlmec zachował charakter miasteczka węgierskiego – spis w 2001 roku wykazał, że 76,94% mieszkańców to Węgrzy, 18,86% Słowacy, a 3,26% Romowie. W ostatnim spisie w 2011 roku 73,66% zadeklarowało narodowość węgierską, 19,43% słowacką, 3,95% romską a 0,26% czeską.


John Alcott

John Alcott (ur. 1931 w Londynie, zm. 28 lipca 1986 w Cannes) – brytyjski operator filmowy. Zdobywca Oscara za najlepsze zdjęcia do filmu "Barry Lyndon" (1975).

Pracę w filmie rozpoczął w latach 50. Samodzielnie za zdjęcia zaczął odpowiadać na początku lat 70. Sławę przyniosła mu długoletnia współpraca z reżyserem Stanleyem Kubrickiem. Wspólnie nakręcili "Mechaniczną pomarańczę" (1971), "Barry’ego Lyndona" (1975) oraz "Lśnienie" (1980). Wcześniej Alcott znajdował się w ekipie realizującej "2001: Odyseję kosmiczną" (1968).


Philipp Grimm

Philipp Grimm (ur. 1 kwietnia 1909 w Zwiesel, zm. 16 kwietnia 1984 w Bayreuth) – zbrodniarz nazistowski, Arbeitseinsatzführer w niemieckich obozach koncentracyjnych Buchenwald, Sachsenhausen i Neuengamme oraz SS-Obersturmführer.

Członek NSDAP od 1930 i SS od 1933. Od 1 października 1940 do 30 listopada 1942 sprawował funkcję "Arbeitseinsatzführera" w Buchenwaldzie. Następnie przeniesiono go na identyczne stanowisko do Sachsenhausen. Po opuszczeniu tego ostatniego obozu, Grimma przeniesiono do Urzędzu D II Głównego Urzędu Gospodarczo-Administracyjnego SS (WVHA), gdzie zajmował się pracą przymusową więźniów obozów koncentracyjnych. Powrócił następnie do służby obozowej, z przydziałem do komendantury KL Plaszow. Wreszcie od lipca 1944 do marca 1945 był "Arbeitseinsatzführerem" w Neuengamme.

Po zakończeniu wojny zeznawał między innymi podczas norymberskiego procesu WVHA (Pohla i innych). Sam natomiast został osądzony w procesie załogi Buchenwaldu (US vs. Josias Prince Zu Waldeck i inni) przez amerykański Trybunał w Dachau. Grimm został początkowo skazany na karę śmierci przez powieszenie za bezwzględną eksploatację pracy przymusowej więźniów oraz dokonywanie selekcji wśród niezdolnych do pracy więźniów i kierowanie ich następnie do likwidacji w komorach zagłady w Auschwitz-Birkenau. Między innymi w październiku 1942 Grimm wyselekcjonował 600 takich więźniów. Świadkowie zeznali również, iż oskarżony bił więźniów biczem. Wyrok śmierci, jako zbyt surowy, komisja rewizyjna zamieniła na dożywotnie pozbawienie wolności. Więzienie w Landsbergu opuścił 12 lutego 1954. Zmarł w 1984.


Estádio do Pacaembu

Estádio do Pacaembu (wym. []) – stadion piłkarski w São Paulo (Brazylia), na którym swoje mecze rozgrywał klub Corinthians Paulista. Stadion położony jest w dzielnicy Pacaembu.


USS Indiana (BB-1)

USS Indiana (BB-1) – amerykański pancernik należący do generacji przeddrednotów z okresu przed i I wojny światowej. Okręt był pierwszą jednostką typu "Indiana".


Mitologia ormiańska

Mitologia ormiańska – mitologia mieszkańców starożytnej Armenii oraz samych Ormian z okresu sprzed przyjęcia chrześcijaństwa w 301 roku.

Mitologia ta wywodzi się z wierzeń i tradycji ludów zamieszkujących tereny starożytnego państwa Urartu i późniejszego Królestwa Armenii. W czasie swojego istnienia była pod oddziaływaniem państw sąsiednich. Czerpała więc elementy z mitologii asyryjskiej oraz z Zaratusztrianizmu, a także z greckiej, oraz wierzeń ludów semickich. Do dziś zachowały się nieliczne źródła przedstawiające mity i wierzenia dawnych Ormian. Jedynym źródłem, które je zawiera, jest Historia Armenii, wydana przez mnicha Mojżesza z Chorenu.


Josef Přibyl

Josef Přibyl (ur. 12 października 1947) – czeski szachista, mistrz międzynarodowy.


My Brother… Nikhil

My Brother… Nikhil to bollywoodzki dramat psychologiczny i rodzinny wyreżyserowany w 2005 roku przez Onira, autora "Bas Ek Pal". Akcja filmu rozgrywa się na Goa, a w rolach głównych występują Sanjay Suri i Juhi Chawla. Film jest studium reakcji na odkrycie u bohatera wirusa HIV, historią jego społecznego odrzucenia, walki o prawo do wolności i pracy, do swojego miejsca w rodzinie. Tematem dramatu jest miłości, która sprawdza się w chwili najtrudniejszej – w odtrąceniu przez społeczeństwo i w chorobie.


Alfabet śląski Steuera

Alfabet śląski Steuera, ortografia Steuera (śl.: "Steuerowy szrajbůnek") – zmodyfikowany alfabet łaciński stworzony w okresie międzywojennym przez doktora Feliksa Steuera, służący początkowo do zapisu dialektu sułkowskiego, obecnie w swej zmodyfikowanej wersji stanowi propozycję ortografii skodyfikowanego języka śląskiego. Alfabet ten składa się z 30 znaków:

A, B, C, Ć, D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł, M, N, Ń, O, P, R, S, Ś, T, U, Ů, W, Y, Z, Ź, Ż.

oraz dziesięciu dwuznaków:
AU, CH, CZ, DZ, DŹ, DŻ, OU, RZ, SZ, UO.

Dwuznak "ou" został dodany, aby oddać wymowę kontynuanta dawnego a pochylonego na Śląsku zachodnim (jest on używany w miejsce południowośląskiego "au" i ogólnośląskiego "o"). Proteza "u-" przed o oznacza prelabializacyjną wymowę krótkiego [w] przed każdym nagłosowym "o". Charakterystyczną cechą alfabetu Steuera jest zmiękczanie spółgłosek przez j, np. "bjoły" (biały), lub przez osobną literę, np. ćymny (ciemny). Inną wprowadzoną zmianą w ortografii Steuera jest wprowadzenie apostrofu dla skróconych form czasownika, np. "wźůn'ech" (od wźůn żech).

W Steuerowym zapisie mowy śląskiej powstały m.in. dzieła Feliksa Steuera: "Ostatńi gwojźdźaurz" (1934), "Z naszej źymjy ślůnskej" (1934) oraz tomik poezji Karola Gwoździa: "Myśli ukryte" (2010).


Liberian Girl

Liberian Girl – piosenka Michaela Jacksona, wydana na singlu, ostatnim pochodzącym z albumu "Bad" (1987). Singiel został wydany jedynie w Europie i Australii. Jackson zadedykował utwór swojej przyjaciółce Elizabeth Taylor.

W utworze słychać kobiecy głos mówiący w języku suahili. Partie te wykonywała Letta Mbulu, wokalistka jazzowa z Południowej Afryki.


Fridrich Kuczyński

Fridrich Kuczyński, inna spotykana pisownia Fridrich Kuczyńsky (ur. 1914 r., w Suczowie, zm. 1948, według innych źródeł 22 lutego 1949) – zbrodniarz wojenny, narodowy socjalista, kierownik referatu ds. żydowskich przy Specjalnym Pełnomocniku Reichsfurera SS i Szefa Policji ds. zatrudnienia Obcych Narodowości na terenie Zagłębia Dąbrowskiego. Uczestnik między innymi selekcji z 12 sierpnia 1942 r. na boisku klubu sportowego Hakoachu w getcie będzińskim, kiedy to wybrano część osób deportowanych następnie do obozu zagłady.

Za zbrodnie popełnione w czasie okupacji na narodzie żydowskim został skazany w 1948 r. przez Sąd Okręgowy w Sosnowcu na karę śmierci. Wyrok wykonano przez powieszenie.


Kraina Karpacka

Kraina Karpacka – jednostka podziału kraju stosowana w leśnictwie położona w południowej części kraju, gdzie znajduje się masyw górski Karpat wraz z Pogórzem Karpackim. Karpaty dzielą na dwie części: zachodnią i wschodnią. W skład Karpat Zachodnich wchodzi: Pogórze Karpackie, Beskidy Zachodnie, Podhale i Tatry. Karpaty Wschodnie obejmują Pogórze Przemyskie i część Bieszczadów.

Lesistość krainy wynosi ok. 33%.

Klimat krainy zalicza się do typu klimatu górskiego i podgórskiego z obfitymi, rocznymi opadami atmosferycznymi, wzrastającymi wraz z wysokością nad poziomem morza. Największe opady występują w Tatrach i wynoszą do 2000 mm rocznie. Najwięcej opadów jest latem, a najmniej zimą. Pokrywa śnieżna w Tatrach utrzymuje się nawet do 200 dni w roku.

Gleby w Krainie Karpackiej należą do gleb ubogich, pierwotnych o nie wykształconym profilu glebowym. W niższych położeniach górskich i dolinach występują gleby bielicowe i brunatne, a na utworach wapiennych występują rędziny. W bezodpływowych dolinach i kotlinach rzecznych występują również torfowiska.

W Krainie Karpackiej występują wszystkie górskie typ siedliskowe lasu, wyżynne warianty lasu mieszanego i lasu świeżego oraz fragmenty lasów nizinnych. Pośród siedlisk górskich najliczniej występuje: las mieszany górski – ok. 23%, las górski – ok. 70%.

Głównymi gatunkami drzew leśnych są: jodła – jej udział powierzchniowy to ok. 27%, buk – ok. 28% i świerk – ok. 34%, a na pogórzu miejscami spotyka się dąb i modrzew. W niższych położeniach, głównie na Pogórzu Karpackim występują drzewostany sosnowe z domieszką brzozy.

W obszarze Krainy Karpackiej znajdują się Tatrzański Park Narodowy, Babiogórski Park Narodowy, Pieniński Park Narodowy, Bieszczadzki Park Narodowy, Gorczański Park Narodowy, Magurski Park Narodowy.

Kraina Karpacka dzieli się na 8 dzielnic:
# Dzielnica Beskidu Śląskiego
# Dzielnica Beskidu Małego i Średniego
# Dzielnica Pogórza Karpackiego
# Dzielnica Beskidu Wysokiego
# Dzielnica Beskidu Sądeckiego i Gorców
# Dzielnica Beskidu Niskiego
# Dzielnica Bieszczadów
# Dzielnica Tatr


Wild Out

Wild Out to singel amerykańskiej grupy hip-hopowej The LOX promujący album "We Are the Streets". Wydany w 1999 roku.

Poza The LOX, w utworze wystąpił Swizz Beatz, który zajął się również produkcją singla.


Liberato Marcial Rojas

Liberato Marcial Rojas (ur. 17 sierpnia 1870 w Asunción, zm. 22 sierpnia 1922 w Monte Video) – paragwajski polityk, prezydent Paragwaju od 5 lipca 1911 do 28 lutego 1912 z ramienia Partii Liberalnej.

Objął urząd po odsunięciu od władzy ALbino Jary, wkrótce jednak sam został obalony przez frakcję Partii Liberalnej.


Herb Nienieckiego Okręgu Autonomicznego

Herb Nienieckiego Okręgu Autonomicznego (ros: "Герб Ненецкого автономного округа") – jest oficjalnym symbolem Nienieckiego Okręgu Autonomicznego, przyjętym w obecnej formie 4 października 2007 r. przez okręgowe zgromadzenie deputowanych.


Herb Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry (ros: "Герб Ханты-Мансийского автономного округа — Югры") – jest oficjalnym symbolem Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry. Pierwsza wersja przyjęta 14 września 1995 r. Aktualna wersja została zatwierdzona 24 grudnia 2020 r.


Herb Kraju Stawropolskiego

Herb Kraju Stawropolskiego (ros: "Герб Ставропольского края") – jest oficjalnym symbolem Kraju Stawropolskiego, przyjętym w obecnej formie 15 maja 1997 r. przez regionalną dumę.


Stilb

__BEZSPISU__

Stilb (z gr. "stilbei" – błyszczeć, lśnić) – jednostka luminacji źródła światła w układzie CGS, oznaczana sb.

Nazwa wprowadzona ok. 1920 przez francuskiego fizyka André Blondela (1863-1938).

1 stilb jest luminancją powierzchni płaskiej o polu 1 formula_1 i światłości 1 kandeli.

formula_2

Zależności między innymi jednostkami:
* formula_3
* formula_4
* formula_5


Herb obwodu murmańskiego

Herb obwodu murmańskiego (ros: "Герб Мурманской области") – jest oficjalnym symbolem obwodu murmańskiego, przyjętym 25 czerwca 2004 roku przez obwodową dumę.


USS Grayling (SSN-646)

USS Grayling (SSN-646) – amerykański myśliwski okręt podwodny z napędem jądrowym typu "Sturgeon" z czasów zimnej wojny, zbudowany w stoczni Portsmouth Naval Shipyard według projektu SCB-188A. Wyposażony był w pociski przeciwokrętowe Harpoon oraz rakietowe pociski przeciwpodwodne SUBROC z głowicą jądrową W55 o mocy 5 kT, a także w 23 torpedy Mk. 48 ADCAP i minotorpedy Mk. 60 Captor, a także miny wod głębokich Mk. 57


Herb obwodu saratowskiego

Herb obwodu saratowskiego (ros: "Герб Саратовской области") – jest oficjalnym symbolem rosyjskiego obwodu saratowskiego, przyjętym w obecnej formie 23 maja 2001 roku przez obwodową dumę.


Herb obwodu omskiego

Herb obwodu omskiego (ros: "Герб Омской области") – jest oficjalnym symbolem rosyjskiego obwodu omskiego, przyjętym w obecnej formie 17 czerwca 2003 roku przez obwodowe zgromadzenie prawodawcze.


Herb obwodu orenburskiego

Herb obwodu orenburskiego (ros: "Герб Оренбургской области") – jest oficjalnym symbolem rosyjskiego obwodu orenburskiego, przyjętym w obecnej formie 23 grudnia 1996 roku przez obwodowe zgromadzenie prawodawcze.


Mike Earle

Mike Earle (ur. w 8 marca 1940 w Littlehampton, Sussex) – brytyjski przedsiębiorca.


USS McKean (DD-90)

USS McKean (DD-90) - amerykański niszczyciel typu "Wickes" będący w służbie United States Navy w okresie po I wojnie światowej. Patronem okrętu był William Wister McKean.

Stępkę niszczyciela położono 12 lutego 1918. Okręt zwodowano 4 lipca 1918 w stoczni Union Iron Works w San Francisco. Matką chrzestną była Helen La Monte Ely. Jednostka weszła do służby 25 lutego 1919 w San Francisco, pierwszym dowódcą został "Lieutenant Commander" Raleigh C. Williams.

Okręt służył na Atlantyku od 1919 do 1922. Odbył podróż na wody europejskie pomiędzy majem a lipcem 1919. Operował głównie z Nowego Jorku i Charleston. Został wycofany ze służby 19 czerwca 1922. Przeklasyfikowany na szybki transportowiec (ang. High Speed Transport) APD-5 2 sierpnia 1940. Wszedł do służby 11 grudnia 1940. Jego dowódcą został "Lieutenant Commander" Thomas Burrows.

Brał udział w różnych desantach na Salomonach. Został trafiony torpedą lotniczą 17 listopada 1943, gdy szedł z ładunkiem 185 marines. Zginęło 64 członków załogi i 52 marines.


Gotta Be You

Gotta Be You – piosenka brytyjsko-irlandzkiego boysbandu One Direction z ich debiutanckiego albumu studyjnego zatytułowanego "Up All Night". Została wydana jako drugi singel 11 listopada 2011 roku. Piosenka została napisana przez Augusta Rigo i Steve'a Maca, a wyprodukował go Mac. "Gotta Be You" to pop rockowa ballada.


Kobieta siedząca przy kołysce

Kobieta siedząca przy kołysce (hol. "Moeder bij een wieg, portret van Leonie Rose Davy-Charbuy", ang: "Woman Sitting by a Cradle") – obraz olejny (nr kat.: F 369, JH 1206), namalowany przez Vincenta van Gogha wiosną 1887 podczas pobytu w Paryżu, obecnie w zbiorach Muzeum Vincenta van Gogha w Amsterdamie.


Cosima von Bonin

Cosima von Bonin (ur. 1962 w Mombasie) – niemiecka artystka, fotograficzka, autorka instalacji, rzeźbiarka i performerka. Do jej prac należą m.in.: film "2 Positionen auf einmal" (2004), instalacja "Gauche Caviar" (2003) oraz "Internationales Wollsekretariat".

Zadebiutowała w 1990 roku w Hamburgu, wystawiając samą siebie jako dzieło sztuki. Odtąd jej prace pokazywano m.in. w Wiedniu, Kolonii i Hamburgu.

Artystka mieszka i pracuje w Kolonii.


Jakub Drajer

Jakub Drajer pseud. "Janek", "Kuba" (ur. 29 września 1910 w Grójcu, zm. 15 lipca 1943 w Warszawie) - działacz komunistyczny, kierownik techniki Centralnego Wydziału Wojskowego KPP 1932-1934, obwodowy kierownik Wydziału Wojskowego KPP 1935–1936.

W 1928 pod wpływem starszego brata Józefa, członka KPP, wstąpił do Związku Młodzieży Komunistycznej (ZMK; od 1930 Komunistyczny Związek Młodzieży Polskiej (KZMP)), członek Komitetu Dzielnicowego ZMK w Grójcu. Od 1931 studiował historię na UW. Od 1931 był wychowawcą w Domu Sierot w Warszawie przy ul. Krochmalnej prowadzonym przez Janusza Korczaka i założył tam organizację pionierską. Działacz Związku Zawodowego Nauczycieli Szkół Żydowskich w Polsce. Pod koniec 1932 został kierownikiem techniki Centralnego Wydziału Wojskowego KPP. Od 6 kwietnia do 13 października 1934 aresztowany za działalność komunistyczną. W 1935 został obwodowcem Centralnego Wydziału Wojskowego KPP. W lutym 1936 został ponownie aresztowany, a w 1938 skazany na 12 lat więzienia. Po wybuchu wojny, 1 września 1939 wydostał się z więzienia, a następnie udał się wraz z żoną Ireną Milską "Renią" (działaczką KPP) do Białegostoku, gdzie pracował w archiwum i był członkiem komitetu MOPR Zachodniej Białorusi. Jako agitator prowadził prelekcje dla robotników. W lipcu 1941 został aresztowany przez Niemców i osadzony w obozie koncentracyjnym w Mińsku, skąd w listopadzie 1941 zbiegł z 9 towarzyszami. Od stycznia 1942 w Warszawie, gdzie w getcie wraz z Józefem Lewartowskim organizował komórki PPR. W marcu 1943 podjął działalność po tzw. stronie aryjskiej Warszawy. 15 lipca 1943 podczas zebrania konspiracyjnego na Grochowie został aresztowany i zginął podczas próby ucieczki.


Amon Amarth

Amon Amarth – grupa muzyczna powstała w Szwecji w miejscowości Tumba w 1992 roku grająca melodic death metal. Nazwa grupy wywodzi się od tolkienowskiej Góry Przeznaczenia (w sindarinie: "Amon Amarth"). Zespół nawiązuje w swoich tekstach do mitologii skandynawskiej oraz podbojów wikingów i ich walki.


Mistrzostwa Afryki w Rugby 7 Kobiet 2007 – drugie mistrzostwa Afryki w rugby 7 kobiet, oficjalne międzynarodowe zawody rugby 7 o randze mistrzostw kontynentu organizowane przez CAR mające na celu wyłonienie najlepszej żeńskiej reprezentacji narodowej w tej dyscyplinie sportu w Afryce, które odbyły się 16 czerwca 2007 roku na boisku Kyadondo Rugby Club w Kampali.

Dziesięć uczestniczących drużyn (pięć zespołów odrzuciło zaproszenia na turniej), w tym osiem reprezentacji narodowych, w pierwszej fazie rozgrywało spotkania systemem kołowym podzielone na dwie pięciozespołowe grupy, po czym nastąpiła faza pucharowa. Tytuł zdobyty rok wcześniej obroniła RPA, a reprezentująca ten kraj Natasha Hofmeester została wybrana najlepszą zawodniczką turnieju.


Muideen Akanji

Muideen Akanji (ur. 20 maja 1992 w Lagos) – nigeryjski bokser startujący w wadze średniej (75 kg). Debiutant na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2012 w Londynie, w pierwszej rundzie zmierzył się z irlandczykiem Darrenem O’Neillem, zktórym przegrał.


Horst Schütz

Horst Schütz (ur. 8 maja 1951 w Kandel) – niemiecki kolarz torowy i szosowy reprezentujący RFN, złoty medalista torowych mistrzostw świata.


Nowi miastowi

Nowi miastowi (ang. "The Out-of-Towners") – amerykańska komedia z 1999 roku w reżyserii Sama Weismana. Wyprodukowany przez Paramount Pictures.


Sergey Qayumov

Sergey Qayumov uzb. cyr. "Сергей Қаюмов", ros. Сергей Каюмов, "Siergiej Kajumow"; (ur. 8 sierpnia 1981 w Taszkencie) – uzbecki szachista, arcymistrz od 2010 roku.


Kellie Wells

Kellie Wells (ur. 16 lipca 1982) – amerykańska lekkoatletka specjalizująca się w biegach płotkarskich.

Odpadła w półfinale rozegranych w 2011 w Daegu mistrzostw świata. Brązowa medalistka olimpijska z Londynu (2012).

Medalistka mistrzostw Stanów Zjednoczonych.

Rekordy życiowe: bieg na 60 metrów przez płotki (hala) – 7,79 (27 lutego 2011, Albuquerque); bieg na 100 metrów przez płotki (stadion) – 12,48 (7 sierpnia 2012, Londyn).


Sława Orłowska-Czerwińska

Sława Orłowska-Czerwińska, "wł. Stanisława Gołuch" (ur. 1897 w Warszawie, zm. 6 lipca 1939 tamże) – polska śpiewaczka operowa, sopran.

Pochodziła z warszawskich rodziny robotniczej. Pomimo że urodziła się w 1897, we wszystkich dokumentach podawała jako rok urodzenie 1913. Było to często praktykowane wśród gwiazd estrady i sceny, w przypadku Sławy Orłowskiej-Czerwińskiej prawdopodobnie sprawił to fakt, że debiutowała mając trzydzieści cztery lata. Wcześniej mając warunki głosowe pobierała naukę w krakowskiej szkole śpiewu operowego u Czesława Zaremby i Anieli Szlemińskiej. W 1931 zadebiutowała na scenie Operetki Warszawskiej, trzy lata później otrzymała angaż w Teatrze Wielkim. Przez dwa sezony wykonywała role drugoplanowe, 17 października 1936 zagrała rolę tytułową w Aidzie. W 1937 występowała gościnnie w Berlinie, a jesienią 1938 w Krakowie i Lwowie. W 1939 odbyła tournée po Europie odwiedzając Finlandię, Rumunię i Łotwę. Zmarła nagle 6 lipca 1939, pochowana na cmentarzu Bródnowskim (kw. 22A-V-25).


HTC Desire C

HTC Desire C – smartfon firmy HTC. Jest następcą modelu HTC Desire, zaprezentowanym 13 maja 2012 roku.
Telefon posiada 3,5-calowy ekran LCD. Urządzenie HTC działa pod kontrolą systemu Android 4.0.3 z nakładką producenta HTC Sense w wersji 4.0.


Anthony Chemut

Anthony Chemut (ur. 17 grudnia 1992 w Nandi) – kenijski lekkoatleta specjalizujący się w biegach średniodystansowych. Okazjonalnie startuje także w długich biegach sprinterskich.

Bez powodzenia startował na mistrzostwach świata juniorów młodszych w Bressanone (2009). W 2011 zdobył dwa srebrne medale juniorskich mistrzostw Afryki, rozgrywanych w Gaborone. Wicemistrz Afryki w biegu na 800 metrów z roku 2012. Startował na igrzyskach olimpijskich w Londynie, na których odpadł w półfinale. Medalista mistrzostw kraju.


Katarzyna Burghardt

Katarzyna Burghardt, Katarzyna Kwoka (ur. 29 czerwca 1985) – polska lekkoatletka chodziarka, mistrzyni Polski.

Początkowo uprawiała biegi przez płotki, w zawodach chodziarzy zadebiutowała w maju 2003.

Zajęła 4. miejsce w chodzie na 20 kilometrów na młodzieżowych mistrzostwach Europy w 2007 w Debreczynie.

Wystąpiła w Pucharze Świata w chodzie sportowym w 2010 w Chihuahua zajmując 21. miejsce w chodzie na 20 kilometrów, a w Pucharze Świata w chodzie sportowym w 2012 w Sarańsku była na tym dystansie 56.

Czterokrotnie startowała w Pucharze Europy w chodzie sportowym na dystansie 20 kilometrów, zajmując następujące miejsca: 2005 – 38., 2007 – 34., 2009 – 12. i 2011 – 25.

Była mistrzynią Polski w chodzie na 20 kilometrów w 2007, wicemistrzynią w 2005 i w 2008 oraz brązową medalistką w 2009, 2010 i 2012. Zdobyła również halowe mistrzostwo Polski w chodzie na 3000 metrów w 2007, 2008 i 2013 oraz wicemistrzostwo w 2011, 2012 i 2014.

18 marca 2012 w Lugano uzyskała wynik 1:31:25 na 20 kilometrów, lepszy od minimum PZLA na igrzyska olimpijskie w 2012 w Londynie, na igrzyskach wystąpiły ostatecznie 3 inne reprezentantki Polski.

17 marca 2013 w Lugano uzyskała czas 1:29:21, bijąc tym samym rekord Polski na 20 kilometrów.

Rekordy życiowe:


Georganne Moline

Georganne Moline (ur. 6 marca 1990 w Phoenix) – amerykańska lekkoatletka specjalizująca się w biegach płotkarskich, olimpijka.

W 2012 reprezentowała Stany Zjednoczone na igrzyskach olimpijskich w Londynie, na których zajęła 5. miejsce w biegu na 400 metrów przez płotki. Medalistka mistrzostw kraju oraz mistrzostw NCAA.


USS Bergall (SS-320)

USS Bergall (SS-320) – zbudowany w stoczni Electric Boat amerykański okręt podwodny typu Balao, podstawowej obok jednostek typu Gato serii amerykańskich okrętów podwodnych w czasie drugiej wojny światowej. Jak inne jednostki swojego typu, został zaprojektowany w konstrukcji częściowo dwukadłubowej, otrzymał kadłub sztywny ze stali o zwiększonej ciągliwości i wytrzymałości celem zwiększenia testowej głębokości zanurzenia do 400 stóp (122 metry). Uzbrojony był w 24 torpedy Mark XIV wystrzeliwane z sześciu wyrzutni torpedowych na dziobie oraz czterech wyrzutni rufowych. Układ napędowy tych okrętów stanowiły cztery generatory elektryczne Diesla oraz cztery silniki elektryczne o mocy 2740 shp, napędzające dwa wały napędowe ze śrubami. W trakcie II wojny światowej brał udział w wojnie podwodnej na Pacyfiku.


Diecezja Lansing

Diecezja Lansing (ang. "Diocese of Lansing", łac. "Dioecesis Lansingensis") - diecezja Kościoła rzymskokatolickiego w metropolii Detroit w Stanach Zjednoczonych, obejmująca dziesięć hrabstw w południowej części stanu Michigan. Została erygowana w 1937 roku, zaś obecne granice uzyskała w 1970. Patronką diecezji jest Niepokalana Dziewica Maryja.


Diecezja Kalamazoo

Diecezja Kalamazoo (ang. "Diocese of Kalamazoo", łac. "Dioecesis Kalamazuensis") - diecezja Kościoła rzymskokatolickiego w metropolii Detroit w Stanach Zjednoczonych. Obejmuje dziewięć hrabstw w południowo-zachodniej części stanu Michigan. Została erygowana 19 grudnia 1970 na terytorium wyłączonym z diecezji Lansing i diecezji Grand Rapids. Patronem diecezji jest św. Augustyn.


Friedrich Wolf

Friedrich Wolf (ur. 23 grudnia 1888, zm. 5 października 1953) – niemiecki lekarz, pisarz, dyplomata i żołnierz Brygad Międzynarodowych.


Aleksander Kiszkowski

__BEZSPISU__

Aleksander Kiszkowski (ur. 22 maja 1892 w Stefanówce, zm. w kwietniu 1940 w Charkowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.


Tramwaje w Sorocabie

Tramwaje w Sorocabie − zlikwidowany system komunikacji tramwajowej w brazylijskim mieście Sorocaba, działający w latach 1915−1966.


Junta w Chile

Junta w Chile (1973–1990) – okres w historii Chile, w którym w wyniku wojskowego zamachu stanu w 1973 wojsko obaliło demokratycznego prezydenta kraju Salvadora Allende i rozpoczęło prześladowanie ruchów opozycyjnych wobec nowego reżimu. Władzę w kraju przy pomocy amerykańskich służb specjalnych CIA objął Augusto Pinochet. Liczbę ofiar zamachu stanu po obu stronach szacuje się na 2000.


Denis Auguste Raffet

Denis Auguste Raffet (ur. 2 marca 1804 w Paryżu, zm. 1860 w Genui) – francuski malarz i grafik, uczeń Nicolas-Toussaint Charleta i Jeana Antoine'a Grosa, autor licznych litografii ilustrujących czasy Rewolucji Francuskiej, kampanie napoleońskie oraz wydarzenia sobie współczesne, takie jak rozwój Francuskiego Imperium Kolonialnego (podbój Algierii) czy interwencja Napoleona III we Włoszech; romantyczne prace Raffeta były popularne i ilustrowały przede wszystkim wydarzenia historyczne. W 1837 odbył podróż po Europie Wschodniej i Południowo-Wschodniej, w trakcie której zwiedził między innymi Krym.

Ważniejsze dzieła:
* cykle graficzne "Lützen" i "Rewia" odwołujące się do czasów Rewolucji i epoki napoleońskiej;
* cykl graficzny "Podróż na Krym";
* zespoły ilustracji do dzieł min. Waltera Scotta i R. Chateaubrianda.


Zagubione dni

Zagubione dni (ang. "Random Harvest" ) – amerykański film z 1942 roku w reżyserii Mervyna LeRoya.


Tony Sukkar

Tony Sukkar – libański narciarz alpejski, uczestnik Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1984.

Najlepszym wynikiem Sukkara na zimowych igrzyskach olimpijskich jest 58. miejsce w gigancie podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1984 w Sarajewie.

Sukkar nigdy nie wystartował na mistrzostwach świata.

Sukkar nigdy nie wystartował w zawodach Pucharu Świata.


In My Darkest Hour

"In My Darkest Hour" – utwór amerykańskiego Thrash Metalowego zespołu Megadeth. Był to drugi singiel z trzeciej płyty Megadeth, o nazwie So Far, So Good... So What! (1988). Lider zespołu (Dave Mustaine) napisał "In My Darkest Hour" w jednym z posiedzeń po śmierci kumpla z Metalliki, basisty Cliffa Burtona we wrześniu 1986 Mustaine był cytowany w różnych czasopism i Megadeth Behind the Music jako mówiąc iż piosenka była zainspirowana życiem Burtona.
Teledysk do "In My Darkest Hour" posiada klip zespołu wykonującego utwór zarówno na żywo jak i w studiu. MTV odmówiło wyemitowania teledysku do piosenki, wierząc, że słowa odnoszą się do samobójstwa. Wideo pojawia się jednak w filmie The Decline of Western Civilization II: The Metal Years i od tego czasu na antenie kanałów muzycznych.


Partia Socjalistycznego Odrodzenia Arabskiego – Jemen (arabski حزب البعث العربي الاشتراكي - قطر اليمن "Hizb Al-Bas Al-Arabi Al-Isztiraki - Kutr Al-Jaman") – jemeńska regionalna struktura Partii Baas - oddziału syryjskiego.

Idee baasizmu dotarły do Jemenu w latach pięćdziesiątych, regionalne struktury partii zostały założone w 1951, partia jednak była represjonowana i działa w podziemiu aż do roku 1990. Została oficjalnie zarejestrowana 31 grudnia 1995. W 1993 partia startując w koalicji z innym baasistowskim ugrupowaniem zdobyło 7 miejsc w parlamencie. W 1997 i 2003 roku partia zdobyła 2 miejsca. W wyborach prezydenckich w 1999 partia poparła Ali Abdullaha Saliha.

W listopadzie 2010 zmarł jeden z głównych przywódców partii w Jemenie, Ali Ahmad Nasser al-Dhahab (asystent sekretarza generalnego Przywództwa Regionalnego i parlamentarzysta od 1993 roku).

W Jemenie istnieje ponadto druga, marginalna partia polityczna odwołująca się do koncepcji baasizmu, związana z irackim oddziałem Partii Baas "Hizb Al-Bas Al-Arabi Al-Isztiraki Al-Kawmi - Kutr Al-Jaman".


Pasmo Boczne

Pasmo Boczne (ros.: Боковой хребет, "Bokowoj chriebiet"; gruz.: გვერდითი ქედი, trl.: "Gverdit'i K'edi", trb.: "Gwerditi Kedi"; azer.: "Yan silsiləsi") – pasmo górskie w Wielkim Kaukazie, w Rosji, Gruzji i częściowo w Azerbejdżanie. Ciągnie się wzdłuż północnych zboczy Pasma Głównego (Wododziałowego), od górnego biegu Łaby, aż prawie do wschodniego krańca łańcucha Wielkiego Kaukazu. Składa się z oddzielnych masywów porozdzielanych dolinami rzek. W paśmie znajdują się najwyższe szczyty Wielkiego Kaukazu – Elbrus (5642 m n.p.m.), Dychtau (5203 m n.p.m.), Kazbek (5033 m n.p.m.), Tebulos Mta (4493 m n.p.m.). Zachodnia część gór zbudowana jest z paleozoicznych i triasowych skał osadowych, środkowa – z późnoproterozoicznych i paleozoicznych łupków krystalicznych i granitów, a wschodnia – z jurajskich łupków ilastych. Dominuje rzeźba alpejska. Pasmo pokryte jest łąkami wysokogórskimi. W centralnej części występują lodowce.


Szkoła Języków Antycznych i Orientalnych Uniwersytetu Wrocławskiego – jednostka dydaktyczna należąca do struktur Wydziału Filologicznego UWr, wchodząca w skład Instytutu Studiów Klasycznych, Śródziemnomorskich i Orientalnych Uniwersytetu Wrocławskiego


Mączniak rzekomy

Mączniak rzekomy – grupa chorób roślin wywołana przez organizmy zaliczane do klasy lęgniowców ("Oomycota"). Są to organizmy grzybopodobne, w nowych klasyfikacjach zaliczane do odrębnego królestwa chromistów ("Chromista"). Są endopasożytami porażającymi zarówno nadziemne, jak i podziemne części roślin. Charakterystycznymi objawami ich występowania na liściach roślin są chlorotyczne plamy na górnej stronie blaszki liściowej i biały lub szarobiały nalot na dolnej stronie blaszki pod liśćmi. Plamy na górnej stronie blaszki początkowo są nieco przeźroczyste, żółte, później brunatnieją. Silnie porażone liście zamierają, a choroba rozprzestrzenia się na inne części rośliny.

Niektóre choroby zaliczane do mączniaków rzekomych i wywołujące je gatunki:
* mączniak rzekomy baldaszkowatych wywoływany przez "Plasmopara nivea"
* mączniak rzekomy cebuli wywoływany przez "Peronospora destructor"
* mączniak rzekomy chmielu wywoływany przez "Pseudoperonospora humuli"
* mączniak rzekomy dyniowatych wywoływany przez "Pseudoperonospora cubensis"
* mączniak rzekomy grochu wywoływany przez "Peronospora viciae"
* mączniak rzekomy kapustowatych wywoływany przez "Hyaloperonospora parasitica" i "Hyaloperonospora brassicae"
* mączniak rzekomy maku wywoływany przez "Peronospora arborescens"
* mączniak rzekomy róży wywoływany przez "Peronospora sparsa"
* mączniak rzekomy sałaty wywoływany przez "Bremia lactucae"
* mączniak rzekomy słonecznika wywoływany przez "Plasmopara halstedii"
* mączniak rzekomy winorośli wywoływany przez "Plasmopara viticola"

Mączniaki rzekome to bardzo groźne choroby roślin. Początkowo rozwijają się w sposób mało zauważalny, a gdy objawy stają się widoczne, choroba jest już bardzo zaawansowana i jej rozwój przebiega wówczas bardzo szybko. Zapobieganie i zwalczanie polega na:
* uprawianiu odmian odpornych na mączniaki rzekome
* usuwaniu z pola i niszczeniu resztek roślin, gdyż w nich zimuje patogen. Roślin porażonych chorobą nie powinno się kompostować
* unikaniu zwilżania liści podczas podlewania, gdyż zwilżone liście są warunkiem infekcji
* opryskiwanie fungicydami przeznaczonymi do zwalczania mączniaków rzekomych. Zaleca się profilaktyczne opryskiwania środkami powierzchniowymi, a w momencie pojawienia się objawów choroby środkami wnikającymi do rośliny (dogłębnymi).

Istnieje inna grupa chorób również zwana mączniakami. Są to mączniaki prawdziwe wywoływane przez grzyby.


Szymon Idrjan

Szymon Idrjan (ur. 7 lutego 1908 w Warszawie, zm. 1940 w Katyniu) – lekkoatleta, długodystansowiec i maratończyk, podporucznik rezerwy saperów Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.


Otto GmbH

Otto GmbH & Co KG (wcześniej Otto Versand), jest największą na świecie firmą oferującą sprzedaż wysyłkowa, działającą na ponad 20 krajowych rynkach. Rodzina prezesa firmy, Michaela Otto posiada większościowy udział w firmie. Siedziba firmy znajduje się w Hamburgu w Niemczech. Firma została stworzona przez Wernera Otto w 1950 roku. Pierwszy, ręcznie zrobiony katalog posiadał 28 różnych butów. Przez okres 1950-1960 biznes rozwinął się w szybkim tempie dzięki innowacyjności w sposobie promocji. Otto wprowadził obsługę zamówień telefonicznych w 1963, oraz sprzedaż online w 1995.

W dniu 1 lutego 2013 roku Otto GmbH zgodził się na przejęcie ze strony amerykańskiej firmy The Blackstone Group.
Do Otto GmbH przynależą takie marki jak Frankonia, Baumarkt Direct, Heine Versand, Hermes Europe oraz bonprix.

znajduje się w jednostce administracyjnej


Wacław Młodzianowski

Wacław Młodzianowski (ur. 18 września 1891 w Bobrujsku, zm. 30 grudnia 1965 we Wrocławiu) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego.


Bronisław Chojnacki

Bronisław Chojnacki (przybrane nazwisko: Władysław Biłgorajski), ps. "Dąbrowa", "Sław" (ur. 14 grudnia 1895 w Kobiernikach, zm. 6 lutego 1955 w Sierpcu) – polski nauczyciel, działacz społeczny, polityk, poseł na Sejm w II RP.


Pierwszy gabinet Josepha Lyonsa

Pierwszy gabinet Josepha Lyonsa (ang. "First Lyons Ministry") – dwudziesty pierwszy gabinet federalny Australii, urzędujący od 6 stycznia 1932 do 12 października 1934.

Był gabinetem jednopartyjnym, tworzonym przez debiutującą w roli partii rządzącej Partię Zjednoczonej Australii (UAP), która wygrała wybory w 1931. Partia powstała wcześniej w tym samym roku w wyniku połączenia Nacjonalistycznej Partii Australii z grupą byłych członków Australijskiej Partii Pracy pod wodzą Josepha Lyonsa, który został liderem nowego ugrupowania. Gabinet rządził do wyborów w 1934, po których powstał drugi gabinet Josepha Lyonsa.


Jan Freyman

Jan Freyman (ur. 22 października 1900 w Bachmaczu, zm. 29 września 1970 w Vancouver) – polski inżynier-leśnik, działacz społeczny, polityk, poseł na Sejm w II RP.


USS Growler (SS-215)

USS Growler (SS-215) – amerykański okręt podwodny typu Gato, pierwszego masowo produkowanego wojennego typu amerykańskich okrętów podwodnych. Zwodowany 22 listopada 1941 roku w stoczni Electric Boat, został oficjalnie włączony do służby w marynarce amerykańskiej 22 listopada 1941. 7 lutego 1943 roku, podczas wojny na Pacyfiku, znajdujący się na pokładzie jednostki ranny dowódca okrętu Howard Gilmore, wydał swojemu zastępcy rozkaz zanurzenia znajdującego się pod ostrzałem artyleryjskim okrętu, decydując tym samym o swojej śmierci. Za poświęcenie życia w celu uratowania okrętu, Howard Gilmore został pośmiertnie odznaczony Kongresowym Medalem Honoru - najwyższym odznaczeniem wojennym Stanów Zjednoczonych.

USS "Growler" (SS-215) został jednak zatopiony 8 listopada 1944 roku na Morzu Południowochińskim, podczas ataku amerykańskiego wilczego stada na japoński konwój. Dokładna przyczyna zatopienia nie jest znana.


USS Darter (SS-227)

USS Darter (SS-227) – amerykański okręt podwodny typu Gato, pierwszego masowo produkowanego wojennego typu amerykańskich okrętów podwodnych.

Okręt podczas swego czwartego patrolu, zatopił flagowy okręt wiceadmirała Takeo Kurity krążownik „Atago”. 24 października wszedł na mieliznę podczas próby storpedowania uszkodzonego krążownika „Takao”. Po kilku nieudanych próbach zejścia z mielizny, jednostka została zniszczona przez ostrzał artyleryjski z okrętu podwodnego „Nautilus”.


USS Scamp (SS-277)

USS Scamp (SS-277) – amerykański okręt podwodny typu Gato, pierwszego masowo produkowanego wojennego typu amerykańskich okrętów podwodnych. Zaprojektowany w konstrukcji częściowo dwukadłubowej, uzbrojony był w 24 torpedy Mark XIV i Mark 18 wystrzeliwane z sześciu wyrzutni torpedowych na dziobie oraz czterech wyrzutni rufowych. Układ napędowy tych okrętów stanowiły cztery generatory elektryczne napędzane przez silniki Diesla o mocy 5400 shp oraz cztery silniki elektryczne o mocy 2700 shp, napędzające dwa wały napędowe ze śrubami. Maszynownia okrętu podzielona była za pomocą wodoszczelnej grodzi, zaś kadłub został wzmocniony w celu zwiększenia testowej (konstrukcyjnej) głębokości zanurzenia okrętu do 300 stóp (91 metrów) względem przedwojennego standardu wynoszącego 250 stóp.

27 lipca 1943 roku zatopił japoński okręt podwodny I-168, który rok wcześniej zatopił pod Midway amerykański lotniskowiec USS „Yorktown” (CV-5).


Reprezentacja Hiszpanii w rugby 7 mężczyzn – zespół rugby 7, biorący udział w imieniu Hiszpanii w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować wyłącznie zawodnicy posiadający obywatelstwo tego kraju, mieszkający w nim, bądź kwalifikujący się ze względu na pochodzenie rodziców lub dziadków. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Federación Española de Rugby, członek Rugby Europe oraz World Rugby.


Reprezentacja Gruzji w rugby 7 mężczyzn

Reprezentacja Gruzji w rugby 7 mężczyzn – zespół rugby 7, biorący udział w imieniu Gruzji w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować zawodnicy posiadający obywatelstwo tego kraju, mieszkający w nim, bądź kwalifikujący się ze względu na pochodzenie rodziców lub dziadków. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Gruziński Związek Rugby, członek FIRA-AER oraz IRB.


Instytut Geofizyki Polskiej Akademii Nauk – instytut naukowy Polskiej Akademii Nauk z siedzibą w Warszawie, zajmujący się badaniem oraz monitorowaniem procesów geofizycznych. Jest członkiem Centrum Badań Ziemi i Planet – GeoPlanet. Od 2015 r. dyrektorem Instytutu jest prof. dr hab. inż. Beata Orlecka-Sikora


Kościół Świętego Rocha w Złotowie

Kościół Świętego Rocha w Złotowie – rzymskokatolicki kościół parafialny w Złotowie, w województwie wielkopolskim. Należy do dekanatu Złotów II diecezji bydgoskiej.

Jest to świątynia wybudowana w stylu neogotyckim w latach 1903-1904. Początkowo pełnił funkcję kaplicy cmentarnej, która w 1975 roku została mianowana kościołem parafialnym. Budowla o jednej nawie, posiadająca niską wieżę, w której umieszczone są dwa dzwony, z czego jeden z nich został odlany w 1710 roku. Dzwon mieścił się dawniej w drewnianej kaplicy grzebalnej, na miejscu której została wybudowana obecna świątynia. We wnętrzu budowli znajdują się trzy ołtarze, w stylu neogotyckim, organy, piękne witraże ozdobione motywami geometrycznymi oraz krucyfiks wykonany z drewna dębowego razem z pasyjką. Na ścianach kościoła jest namalowana neogotycka polichromia. Dominującymi jej elementami są: boniowanie, ornamentyka roślinna i astronomiczna.


Eliezer Geller

Eliezer Geller lub Eleizer Geller pseud. Eugeniusz (ur. 1918 w Opocznie, zm. pod koniec 1943 albo na początku 1944 w KL Auschwitz-Birkenau) – polski Żyd, działacz konspiracji antyhitlerowskiej w czasie II wojny światowej, współorganizator podziemia w getcie warszawskim, jeden z dowódców Żydowskiej Organizacji Bojowej (ŻOB) i wojskowych dowódców powstania w getcie warszawskim z ramienia tej organizacji.

Pochodził z Opoczna. Był absolwentem Wyższej Szkoły Handlowej w Łodzi. Podczas kampanii wrześniowej jako żołnierz WP, brał udział w bitwie pod Kutnem, dostając się do niewoli niemieckiej. W drugiej połowie 1940 r., przeniesiony z obozu jenieckiego wraz z innymi żołnierzami WP narodowości żydowskiej do getta warszawskiego. Był liderem syjonistycznej organizacji Gordonia (młodzieżówki partii Hitachdut) w getcie. Redagował i częstokroć kolportował organ prasowy organizacji "Słowo Młodych". Podróżował po kraju pod fałszywym imieniem i nazwiskiem – Jan Kowalski, organizując grupy samoobrony żydowskiej na Śląsku.

Jako jeden z pierwszych uzyskał informację o eksterminacji Żydów w obozach zagłady. Zajmował się fabrykowaniem dokumentów, umożliwiając ucieczkę z getta wielu rodakom. Okresowo opuścił getto przed pierwszą wielką akcją likwidacyjną trwającą od 22 lipca do 21 września 1942. Podczas drugiej akcji likwidacyjnej w dniach 18–22 stycznia 1943 r., uczestniczył w pierwszej zbrojnej akcji oporu na ulicy Zamenhofa róg Niskiej, Muranowskiej i Miłej, kiedy to bojowcy Mordechaja Anielewicza zaatakowali zbrojnie Niemców prowadzących kolumnę Żydów na Umschlagplatz.

Podczas powstania w getcie warszawskim był jednym z dowódców wojskowych ŻOB-u, dowodząc 8 lub 9 grupami bojowymi, walczącymi na terenie szopów Többensa i Schulza, w rejonie ulic Leszno, Nowolipki i Smocza. Gdy jego bojowcom zabrakło amunicji, a sytuacja stała się beznadziejna, 29 lub 30 kwietnia wycofał się wraz z grupą ok. 40 bojowców, kanałami na stronę aryjską. Ukrywał się wraz z kilkoma innymi powstańcami w tym Tosią Altman w Fabryce Błon Celuloidowych przy ul. 11 Listopada 10 na warszawskiej Pradze. 24 maja 1943 r., w fabryce wybuchł pożar i doszło do eksplozji, w wyniku której zginęli lub zostali aresztowani wszyscy ukrywający się Żydzi, z wyjątkiem Gellera, który mimo poparzeń wymkną się i wmieszał w tłum gapiów.

W lecie 1943 r., zgłosił się w ośrodku internowania w Hotelu Polskim przy ul. Długiej w Warszawie, licząc na pozwolenie na emigrację do któregoś z krajów neutralnych. Deportowany początkowo do obozu w KL Bergen-Belsen, następnie Bergau koło Drezna, 21 października został deportowany do KL Auschwitz, gdzie został zamordowany.

Pojawia się w książce Hanny Krall – "Zdążyć przed Panem Bogiem" (Wydawnictwo Literackie, Kraków, 1977), opartej na wywiadzie z ostatnim przywódcą powstania w getcie warszawskim Markiem Edelmanem.


Bērzkalni

Bērzkalni – wieś na Łotwie, w krainie Kurlandia, w gminie Alsunga. Według danych na rok 2005, miejscowość zamieszkiwało 10 osób.


Stará Bělá

Stará Bělá – jeden z 23 obwodów miejskich miasta statutarnego Ostrawy, stolicy kraju morawsko-śląskiego, we wschodnich Czechach. Jest to także jedna z 39 gmin katastralnych w jego granicach o powierzchni 1393,3888 ha. Populacja w 2001 wynosiła 3233 osób, zaś w 2012 odnotowano 1254 adresów.

Pierwsza wzmianka pochodzi z 1272, z listu biskupa ołomunieckiego Brunona ze Schauenburku. Położona na Morawach miejscowość wchodziła w skład tzw. państwa hukwaldzkiego. Po raz pierwszy przyłączona do Morawskiej Ostrawy w 1941, w 1954 usamodzielniła się, by w 1975 ponownie zostać przyłączona do Ostrawy.


Mariánské Hory

Mariánské Hory (łac. do 1901 "Diaboli villa", niem. "Teufflsdorf" lub "Teufelsdorf", "Ellgoth", od roku 1901 "Marienberg") – jedna z 37 części miasta statutarnego Ostrawy, stolicy kraju morawsko-śląskiego, we wschodnich Czechach, tworzy część obwodu miejskiego Mariánské Hory a Hulváky w morawskiej części miasta. Jest to także jedna z 39 gmin katastralnych o powierzchni 560,0335 ha. Populacja w 2001 wynosiła 11879 osób, zaś w 2012 odnotowano 1046 adresów.


Spotkanie przy Złotej Bramie

Spotkanie przy Złotej Bramie – fresk autorstwa Giotta di Bondone namalowany ok. 1305 roku dla Kaplicy Scrovegnich w Padwie.

Jeden z 40 fresków namalowanych przez Giotta w Kaplicy Scrovegnich należący do cyklu scen przedstawiających życie Joachima i Anny, rodziców Marii oraz Chrystusa. Historia rodziców Mari i jej samej pochodziła głównie z trzynastowiecznej "Złotej legendy" autorstwa Jakuba de Voragine'a oraz z Protoewangelii Jakuba z II wieku. Ewangelie kanoniczne nie wspominają o rodzinie Marii, jednakże legenda jej narodzin stała się jednym z najpopularniejszym motywem u średniowiecznych i wczesnorenesansowych artystów.

Zilustrowana historia opowiada o Joachimie i Annie, którzy przez wiele lat byli bezdzietni. Brak potomstwa w czasach biblijnych uznawany był za karę boską a poczęcie w podeszłym wieku za oznakę łaski Bożej. Stan bezdzietności u Joachima spowodował wygnanie go ze świątyni, w której chciał złożyć ofiarę. Pełen rozpaczy udał się na pustynie do pasterzy, gdzie pościł przez 40 dni a Anna opłakiwała swój los i modliła się do Boga:

Giotto wybrał scenę spotkania pary przed Złotą Bramą. Brama, choć nieokreślona dokładnie w protoewangelii była przez późniejszych artystów utożsamiana ze Złotą Bramą w Jerozolimie. Intymna scena pocałunku stanowiła jedną z najważniejszych scen dla wiary w niepokalanie i czystości Marii. Według legendy, to właśnie ten pocałunek a nie akt seksualny spowodował jej poczęcie. Dla wielu historyków sztuki, ukazany pocałunek stanowi jeden z najintymniejszych aktów miłosnych w malarstwie. Para czule obejmuje się, Anna delikatnie dotyka dłonią twarz Joachima. Oboje głęboko patrzą na siebie, wydaje się nie zauważając wokół siebie nikogo z obecnych. Takie ujęcie w średniowiecznym malarstwie było nowością.

Joachim przyszedł na spotkanie z żoną w towarzystwie pasterza widocznego do połowy po lewej stronie. Jego strój: prosty, grubo tkany, pozbawiony ozdób jest charakterystyczny dla postaci pasterzy przedstawionych na wszystkich freskach wykonanych w kaplicy. Za Anną stoi grupa kobiet. Prawie wszystkie ubrane są w eleganckie choć proste szaty z epoki malarza. Wyjątek stanowi kobieta w czerni, niezinterpretowana przez historyków. Jej postać wyraźnie kontrastuje z innymi kobietami. Nad nimi widoczne jest półkoliste zwieńczenie drzwi. Niektórzy na podstawie detali identyfikują je z Łukiem Augusta z Rimini.


Rugby Americas North

Rugby Americas North ("RAN") – międzynarodowa organizacja zrzeszająca krajowe związki sportowe w rugby union z Ameryki Północnej i Karaibów, jedna z sześciu regionalnych federacji stowarzyszonych z World Rugby, odpowiedzialna za organizację rozgrywek międzynarodowych w tej części świata.

Organizacja powstała w 2001 roku jako North America and West Indies Rugby Association (NAWIRA), 8 sierpnia 2009 roku przemianowała się na North America Caribbean Rugby Association, a obecną nazwę przyjęła pod koniec roku 2016.


Lisa Fissneider

Lisa Fissneider (ur. 1 października 1994 w Bolzano) – włoska pływaczka, specjalizująca się w stylu klasycznym na dystansach (50, 100 i 200 m).

Brązowa medalistka mistrzostw Europy na krótkim basenie z Eindhoven w sztafecie 4 x 50 m stylem zmiennym. Mistrzyni Europy juniorów z Helsinek na 50 m stylem klasycznym, wicemistrzyni na 100 m stylem klasycznym. 2-krotna mistrzyni świata juniorów z Limy na 50 i 100 m stylem klasycznym, wicemistrzyni na 200 m żabką.


Kościół Trójcy Świętej w Podhajcach

Kościół Trójcy Świętej w Podhajcach – zabytkowy gotycko-renesansowy rzymskokatolicki kościół w Podhajcach. Usytuowany jest na wschodnim krańcu miejscowości, w pobliżu rzeki Koropiec oraz zbiegu dróg z Trembowli i Monasterzysk.


Stadion Spartak w Mohylewie

Stadion Spartak w Mohylewie – stadion piłkarski w Mohylewie, na Białorusi. Obiekt może pomieścić 7990 widzów. Boisko ma wymiary 105 m x 68 m. Swoje spotkania rozgrywa na nim drużyna Dniapro Mohylew.


Mandy Patinkin

Mandy Patinkin, właśc. Mandel Bruce Patinkin (ur. 30 listopada 1952 w Chicago) – amerykański aktor filmowy i telewizyjny, występował jako doktor Jeffrey Geiger w serialu CBS "Szpital Dobrej Nadziei", za którą to rolę został uhonorowany nagrodą Emmy w kategorii „Najlepszy aktor w serialu dramatycznym 1995”, a także jako Jason Gideon z serialu CBS "Zabójcze umysły", Saul Berenson w serialu Showtime "Homeland" i szermierz Inigo Montoya w filmie przygodowym "Narzeczona dla księcia". W 1983 roku wystąpił u boku Barbry Streisand i Amy Irving w dramacie "Yentl".


Stadion Witolda

Stadion Witolda (lit. "Vytauto stadionas") – stadion piłkarski w Taurogach, na którym rozgrywa swoje mecze Tauras Taurogi. Pojemność stadionu to 3 200 miejsc siedzących część z nich jest zadaszona. Obiekt posiada kategorię 2 UEFA. Stadion ostatnio był gruntownie modernizowany w latach 2010-2011. Podczas modernizacji zbudowano od podstaw nową główną trybunę, wymieniono murawę, zbudowano sześciotorową bieżnie lekkoatletyczną, zamontowano sztuczne oświetlenie, zbudowano parking obok stadionu i zamontowano drenaż na boisku. W nowej głównej trybunie znajdują się wszystkie pomieszczenia biurowe klubu, a sama trybuna posiada miejsca VIP i miejsca dla osób niepełnosprawnych. Oficjalne otwarcie nowego stadionu było 18 września 2011 roku, a projekt był współfinansowany przez Unię Europejską.


4minute

4minute (hangul: 포미닛) – południowokoreański girlsband założony w 2009 roku przez Cube Entertainment. Grupa oficjalnie zadebiutowała 15 czerwca 2009 roku, wydając singiel "Hot Issue". W skład zespołu wchodziły Jihyun, Gayoon, Jiyoon, Hyuna i Sohyun.

Zespół został rozwiązany w czerwcu 2016 roku, ponieważ wszystkie członkinie zespołu poza Hyuną zdecydowały się nie przedłużać swoich kontraktów z wytwórnią.


HMS A2

HMS A2 – brytyjski okręt podwodny typu A. Zbudowany w latach 1902–1904 w Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 15 kwietnia 1903 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 21 czerwca 1904 roku.

W czasie I wojny światowej okręt służył jako jednostka pomocnicza w porcie wojennym w Portsmouth.

W styczniu 1920 roku okręt został zatopiony po wejściu na mieliznę w porcie w Portsmouth. 22 października 1925 roku został sprzedany firmie Pounds Shipowners and Shipbreakers Limited z Portsmouth.


HMS A3

HMS A3 – brytyjski okręt podwodny typu A. Zbudowany w latach 1902–1904 w Vickers w Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 9 marca 1903 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 13 lipca 1904 roku.

2 lutego 1912 roku okręt zderzył się w czasie wynurzania ze statkiem bazą HMS Hazard (1894) u wybrzeży wyspy Wight. W wyniku zatonięcia cała załoga okrętu zginęła. Okręt został wydobyty i posłużył jako statek cel. 12 maja 1912 roku został zatopiony u wybrzeży wyspy Portland.


HMS G8

HMS G8 – brytyjski okręt podwodny typu G. Zbudowany w latach 1914–1916 w Vickers, Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 1 maja 1916 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 30 czerwca 1916.

W 1916 roku dowodzony przez Lt. Cdr Charlesa de Burgha okręt należał do Dziesiątej Flotylli Okrętów Podwodnych ("10th Submarine Flotilla") stacjonującej w Blyth. Jego zadaniem podobnie jak pozostałych okrętów klasy G było patrolowanie akwenów Morza Północnego w poszukiwaniu i zwalczaniu niemieckich U-Bootów.

14 stycznia 1918 roku dowodzony przez Lt. J. Tryona HMS G8 zaginął na Morzu Północnym.


HMS G13

HMS G13 – brytyjski okręt podwodny typu "G". Zbudowany w latach 1914–1916 w Vickers, Barrow-in-Furness. Okręt został wodowany 18 lipca 1916 roku i rozpoczął służbę w Royal Navy 20 września 1916 roku.

W 1916 roku okręt należał do Dziesiątej Flotylli Okrętów Podwodnych ("10th Submarine Flotilla") stacjonującej w Tees. Jego zadaniem. podobnie jak pozostałych okrętów typu "G", było patrolowanie akwenów Morza Północnego w poszukiwaniu i zwalczaniu niemieckich U-Bootów. Okręt należał do 10. Flotylli do zakończenia I wojny światowej.

10 marca 1917 roku dowodzony przez Lt. Cdr George’a Fagan Bradshawa HMS G13 w okolicach latarni morskiej Muckle Flugga na Szetlandach zatopił niemiecki okręt podwodny SM UC-43 – wszyscy członkowie załogi wraz z dowódcą Erwinem Sebelinem zginęli.

20 stycznia 1920 roku okręt został sprzedany firmie J. Smith i zezłomowany.


Snooki i JWoww

Snooki i JWoww (ang. "Snooki & Jwoww", czasami tłumaczone jako "Snooki & JWoww" lub "Snooki & JWOWW") – amerykański program telewizyjny typu reality show. Premierowy odcinek został wyemitowany 21 czerwca 2012 roku na antenie MTV, zaś w Polsce pojawił się 16 września 2012 roku w MTV Polska. Jest to spin-off programu reality show "Ekipa z New Jersey", w której występują Nicole "Snooki" Polizzi i Jennifer "JWoww" Farley.

3 sierpnia 2012 roku MTV potwierdził, że powstanie 2 sezon. Premierowy odcinek drugiego sezonu został wyemitowany 8 stycznia 2013 roku na antenie MTV i tym samym odcinki stały się dłuższe (60 minut).

Dnia 25 kwietnia 2013 roku stacja MTV ogłosiła, że powstanie 3 sezon. Premiera trzeciego sezonu została wyemitowana 22 październiku 2013 roku i powrócono do odcinka trwającego po 30 minut.

Dnia 24 kwietnia 2014 roku stacja MTV ogłosiła, że powstanie czwarty ostatni sezon programu. Premiera czwartego, ostatniego sezonu została wyemitowana 5 listopada 2014 roku i tym samym odcinki ponownie stały się dłuższe o 60 minut. Ostatni odcinek programu został wyemitowany 4 lutego 2015 roku.


Jurij Mychalczyszyn

Jurij Mychalczyszyn (ukr. Михальчишин Юрій Адріянович, ur. 14 listopada 1982 we Lwowie) — ukraiński polityk nacjonalistyczny, lider Ogólnoukraińskiego Zjednoczenia Swoboda – działacz polityczny, radny miasta Lwowa, kandydat Ogólnokraińskiego Zjednoczenia „Swoboda” Ogólnoukraińskie Zjednoczenie Swoboda na stanowisko burmistrza Lwowa w wyborach w roku 2010. Od lipca 2009 roku pracownik naukowy lwowskiej Politechniki. Od 12 grudnia 2012 r. deputowany (poseł) do Rady Najwyższej Ukrainy 7 kadencji (ze 118 okręgu wyborczego obejmującego część Lwowa oraz rejon (powiat) pustomycki). Członek Ogólnokraińskiego Zjednoczenia „Swoboda”, zastępca szefa lwowskiej okręgowej – czyli wojewódzkiej – organizacji tej partii.

W roku 2011 zadeklarował się jako zwolennik wybudowania Domu Polskiego we Lwowie oraz polskiego przedstawicielstwa narodowego . Co do Domu Polskiego jako wpływowy działacz lwowskiej "Swobody" słowa już dotrzymał. Na początku czerwca 2013 roku m.in. głosami "Swobody" radni miejscy we Lwowie przyznali Polakom cały budynek znajdujący się we Lwowie w 49-letnią dzierżawę na Dom Polski. W budynku ma być prowadzona polska działalność kulturalno-społeczna. 2 marca 2018 roku w bibliotece miejskiej we Lwowie wygłosił wykład pt. „Polska okupacja – geneza, cechy szczególne, skutki”.


Sierżant York

Sierżant York (ang "Sergeant York") – amerykański film z 1941 roku w reżyserii Howarda Hawksa.

Biografia Alvina Yorka, amerykańskiego bohatera I wojny światowej.


Kościół Świętego Andrzeja Apostoła w Rawiczu-Sarnowie – rzymskokatolicki kościół parafialny w dawnym mieście Sarnowa, obecnie dzielnicy Rawicza, w województwie wielkopolskim. Należy do dekanatu rawickiego. Mieści się przy ulicy Kilińskiego.

Obecna murowana budowla została wybudowana w 1718 roku z fundacji Joanny z Szołdrskich Zakrzewskiej, konsekrowana w 1745 roku przez biskupa poznańskiego Józefa Kierskiego. W 1769 roku została dobudowana wieża, dzięki staraniom Marianny Zakrzewskiej kasztelanowej kaliskiej. W czasie II wojny światowej świątynia została zamieniona na magazyn. W 1948 roku została odnowiona. Reprezentuje styl barokowy. Orientowana. Murowana, wzniesiona z cegły i otynkowana. Salowa, zamknięta wielobocznie od strony wschodniej. Od zachodu mieści się wieża, na której znajduje się zegar słoneczny z kruchtą w przyziemiu. Przy nawie mieszczą się: od północy kwadratowa kaplica Matki Bożej Szkaplerznej z dostawioną do niej zakrystią o dwóch kondygnacjach, od południa ośmioboczna kaplica Matki Bożej Różańcowej. Wnętrze nakryte jest przez pozorną kolebkę, kaplica Matki Bożej Szkaplerznej nakryta jest sklepieniami żaglastymi.


Lithuania

Lithuania – cykl sześciu czarno-białych rysunków autorstwa polskiego malarza Artura Grottgera, przedstawiających sceny z powstania styczniowego (1863–1865). Znajduje się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie.


Frédéric Flachéron

Frédéric Flachéron, wł. Jean François Charles André Flachéron (ur. 26 października 1813 w Lyon, zm. 28 czerwca 1883 w Paryżu) – francuski pionier fotografii.


USS Merganser (AM-135)

USS Merganser (AM-135) – amerykański trałowiec. Pierwszy okręt United States Navy noszący nazwę Merganser, oznaczającą tracz.

Noszący na początku służby nazwę "Annapolis" statek rybacki został zbudowany w 1937 w stoczni Bethlehem Steel Corp. w Quincy. Nabyty (zarekwirowany) przez US Navy jako "Ocean" przez Komisję Morską (ang. Maritime Commission) od General Sea Foods Corp. z Bostonu 3 stycznia 1942. Przemianowana na "Merganser" 18 stycznia 1942. Przerobiony przez Bethlehem Steel Atlantic Works, East Boston (Massachusetts). Wszedł do służby 23 maja 1942. Dowódcą został Lt. A. S. Johnson, USNR.

Przydzielony do 1 Dystryktu Morskiego (ang. 1st Naval District) okręt operował z Woods Hole Section Base patrolując wody w pobliżu Nowej Anglii do lutego 1944.

Następnie przeszedł do Bostonu w celu dezaktywacji. Wycofany tam ze służby 1 maja. Skreślony z listy okrętów 16 września. 29 września przekazany Komisji Morskiej. Następnie sprzedany poprzedniemu właścicielowi i przemianowany z powrotem na "Ocean".


USS Cavalla (SSN-684)

USS Cavalla (SSN-684) – amerykański okręt podwodny typu "Sturgeon", drugi okręt US Navy noszący nazwę "Cavalla" (zwyczajowa nazwy odmiany makreli "Scomberomorus cavalla" - makrela kawalla). Motto okrętu to "Any Mission, Any Time".

Kontrakt na budowę SSN-684 został przyznany stoczni Electric Boat z General Dynamics 24 lipca 1968, a jego stępkę położono 4 czerwca 1970. Został zwodowany 19 lutego 1972, matką chrzestną była pani Melvin Price. Okręt wszedł do służby 9 lutego 1973, dowódcą został Commander Bruce DeMars. W połowie lat 80. "Cavalla" przepłynęła do bazy okrętów podwodnych w Pearl Harbor, gdzie miała mieć swój port macierzysty. Służył tam w składzie SUBRON ONE (Submarine Squadron One), który z kolei był częścią COMSUBPAC (Commander, Submarines Pacific Fleet). Okręt operował na terenie całego globu: na oceanach Atlantyckim, Pacyficznym, Indyjskim i Arktycznym.

"Cavalla" był okrętem unikatowym wśród siostrzanych jednostek. Był pierwszym okrętem podwodnym mogącym wykonywać operacje DDS (Dry Deck Shelter) w 1983. Przymocowany do tylnej części okrętu, "zbiornik" pozwalał personelowi na opuszczenie jednostki, gdy ta znajdowała się w zanurzeniu. W 1995 okręt przepłynał na Atlantyk by uczestniczyć w programie badawczym SCICEX. W końcu w 1996 SSN-684 uczestniczył w pierwszych połączonych amerykańsko-japońskich misjach DSRV (Deep Submergence Rescue Vehicle).

Cavalla został wycofany ze służby 30 marca 1998 i tego samego dnia skreślony z listy okrętów. Jednostka przeszła przez ’’Nuclear Powered Ship and Submarine Recycling Program’’ w Bremerton i 17 listopada 2000 uznano że przestała istnieć.


USS Parche (SS-384)

USS Parche (SS-384) później (AGSS-384) – amerykański okręt podwodny typu "Balao", pierwszy okręt United States Navy noszący nazwę pochodzącą od ryby z rodziny chetonikowatych (wymawianą jako ) – małej ryby żyjącej na rafie koralowej.

Okręt został zbudowany w stoczni Portsmouth Navy Yard. Stępkę położono 9 kwietnia 1943, wodowany 24 lipca, matką chrzestną została Betty Russell, córka byłego dowódcy Judge Advocate General - Roberta Lee Russella. Wszedł do służby 20 listopada 1943, pierwszym dowódcą został komandor porucznik Lawson P. Ramage.

29 marca 1944 okręt opuścił Pearl Harbor wraz z "Tinosa" (SS-283) i "Bang" (SS-385) i udał się na swój pierwszy patrol bojowy. Po przepłynięciu koło wyspy Midway okręty dopłynęły na japońskie linie żeglugowe na południe od Formozy 16 kwietnia. 29 kwietnia "Bang" zgłosił duży konwój w odległości 50 mil, który okręty zaatakowały w ramach taktyki wilczego stada. "Parche" zatopił jeden statek.

"Tinosa" zgłosił konwój składający się z siedmiu statków rano 3 maja, więc "Parche" udał się z pełną prędkością na północ aby przechwycić jednostki wroga. Godzinę przed północą okręt podwodny znalazł się na pozycji i trafił trzema torpedami prowadzący statek a dwiema kolejnym drugi frachtowiec oba zatapiając. "Parche" trafił także dwa razy trzeci frachtowiec, który został uszkodzony. Według powojennych raportów trio okrętów podwodnych zatopiło pięć statków o wyporności 30 542 ton. "Parche" zostały zaliczone "Taiyoku Maru" i "Shoryu Maru". Okręt wrócił do Midway 23 maja 1944, w drodze robiąc zwiad fotograficzny instalacji wojskowych na wyspie Ishi Gaki Jima.

Drugi patrol okrętu ponownie odbywał się na południe od Formozy, gdzie wraz z "Hammerhead" i "Steelhead" stanowił skoordynowaną grupę. "Parche" wyszedł w morze 17 czerwca po przejściu remontu. Tydzień później zobaczył i zatopił jednostkę patrolową ogniem działa pokładowego. 4 lipca japoński krążownik i niszczyciel zaatakowały amerykański okręt bombami głębinowymi.

"Parche" napotkał konwój 29 lipca i współpracując z "Steelhead" zbliżył się do niego i zatopił statek towarowy "Manko Maru" o wyporności 4471 ton i tankowiec "Koei Maru" o wyporności 10.238 ton. Podczas tej nocnej akcji na powierzchni oceanu okręt z ledwością uniknął staranowania przez jeden ze statków. "Parche" współpracując z "Steelhead" zatopił także transportowiec o wyporności 8990 ton. "Steelhead" zatopił także dwa inne statki, transportowiec i okręt towarowy. Inny tankowiec i okręt towarowy zostały uszkodzone. Za tę akcję "Parche" otrzymał "Presidential Unit Citation", a jego dowódca Ramage otrzymał Medal Honoru. 1 sierpnia okręt podwodny popłynął w kierunku Saipanu, gdzie zakotwiczył 5 sierpnia i dotarł do Pearl Harbor 16 sierpnia.

W trakcie swojego trzeciego patrolu bojowego (10 września - 2 grudnia), jednego z najdłuższych w tej wojnie, "Parche" nie spotkał żadnego celu.

Po przeglądzie okręt wyszedł w rejs 30 grudnia na rotacyjny patrol w rejonie Nansei Shoto. 19 stycznia napotkał statek towarowy i tankowiec stojący na kotwicy w Naze Ko. Odpalił sześć torped z dziobowych wyrzutni w kierunku tankowca uzyskując pięć trafień oraz cztery torpedy z wyrzutni rufowych w kierunku transportowca uzyskując dwa prawdopodobne trafienia. 7 lutego "Parche" spotkał i zatopił statek "Okinoyama Maru" o wyporności 984 ton. Po tankowaniu na Midway 16 lutego okręt podwodny kontynuował rejs w kierunku Pearl Harbor, gdzie dotarł 20 lutego.

W ostatnim roku wojny coraz ciężej było spotkać na morzu statki japońskie, które były dziesiątkowane przez okręty podwodne i samoloty. Gdy "Parche" opuścił Pearl Harbor 19 marca 1945 udał się w kierunku wschodniego wybrzeża wyspy Honsiu. Tam 9 kwietnia zatopił jednostkę Minesweeper No. 3 o wyporności 615 ton w pobliżu Kobe Zaki. 11 kwietnia okręt przeprowadził atak za pomocą działa pokładowego zatapiając mały transportowiec o wyporności około 800 ton. Następnego dnia storpedował kolejną małą jednostkę. 13 kwietnia "Parche" zatopił trawler rybacki. Dwie godziny później ponownie otworzył ogień - tym razem do małej łodzi obserwacyjnej, którą pozostawił płonącą. Dwa japońskie samoloty spowodowały, że musiał się zanurzyć przez co pozostawiono niezabezpieczone działo i większość amunicji na pokładzie. Duża eksplozja wstrząsnęła jednostką w czasie schodzenia w głębiny, ale nie spowodowała uszkodzeń.

22 kwietnia "Parche" spostrzegł trzy małe tankowce idące w kolumnie na północ wzdłuż wybrzeża na południe od Okama Saki. Amerykanie wystrzelili trzy torpedy w kierunku drugiego tankowca, a następnie skręcili w kierunku trzeciego, którego pozostawili otoczonego kłębami dymu. Okręt popłynął w kierunku Midway, gdzie dotarł 30 kwietnia.

"Parche" na swój szósty, ostatni w II wojnie światowej, patrol wypłynął 25 maja. Dołączył do "Lifeguard League" na południe od Honsiu. Pozostawał na tym stanowisku do 18 czerwca, będąc w gotowości do podnoszenia z morza lotników amerykańskich zestrzelonych przez Japończyków. W tym rejonie nie było jednak potrzeby przeprowadzania operacji ratowniczych i 18 czerwca okręt popłynął w kierunku cieśniny Tsugara.

Na pierwszy cel godny torpedy napotkał 21 czerwca, kiedy zobaczył kanonierkę omijającą Shiriya Saki. Do kanonierki wkrótce dołączył ścigacz okrętów podwodnych i transportowiec. Biorąc transportowiec za najlepszy cel "Parche" wystrzelił w jego kierunku cztery torpedy z przednich wyrzutni uzyskując jedno trafienie, po którym z jednostki podniósł się biały dym. Spodziewając się kontrakcji wroga okręt amerykański zanurzył się i z głębin przysłuchiwał się dźwiękom rozpadającego się statku "Hizen Maru".

"Parche" zaatakował trzy lugery eskortowane przez małą jednostkę następnego dnia po południu i zatopił dwa z nich. 23 czerwca zatopił kilka trawlerów ogniem działa pokładowego. Dwa dni później spotkał trzy duże statki i sześć jednostek eskortowych kierujących się na północ wzdłuż wybrzeża. Był to jeden z większych konwojów jaki został zauważony na japońskich wodach wewnętrznych w tych miesiącach. Po ataku przeprowadzonym przez "Parche" japońskie okręty eskortowe atakowały okręt amerykański przez cztery i pół godziny bombami głębinowymi. Później wznowiły rejs pozostawiając zatopioną kanonierkę i ciężko uszkodzony statek.

Po kolejnej rotacji służby jako okręt ratowniczy dla załóg samolotów z lotniskowców Task Force 38, 17 lipca "Parche" spotkał się z "Cero", aby wziąć na pokład trójkę lotników i udać się w kierunku Midway, gdzie dotarł 23 lipca, a później do Pearl Harbor, gdzie dotarł 28 lipca.

"Parche" był jednym z najczęściej odznaczanych okrętów należących do "Pacific Submarine Force" - odbył sześć patroli bojowych, otrzymał pięć battle star i dwa "Presidential Unit Citation".


USS Birmingham (CL-62)

USS Birmingham (CL-62) lekki krążownik typu "Cleveland". Drugi okręt US Navy o tej nazwie noszący nazwę pochodzącą od miasta Birmingham (zwanego także „Steel City”). Stępkę okrętu położono 17 lutego 1941 w stoczni Newport News Shipbuilding and Dry Dock Company w Newport News. Okręt wodowano 20 marca 1942, matką chrzestną była żona prezydenta komisji miejskiej miasta Birmingham. Krążownik wszedł do służby 29 stycznia 1943. W czasie służby okazał się bitnym okrętem i przynajmniej 3 razy odniósł ciężkie uszkodzenia.

Po rejsie odbiorczym „Birmingham” został przydzielony do Floty Atlantyku. Opuścił Norfolk 2 czerwca 1943 i popłynął na Morze Śródziemne, gdzie zapewniał wsparcie artyleryjskie wojskom lądującym na Sycylii (operacja Husky). Wrócił do USA 8 sierpnia i został przydzielony do Floty Pacyfiku. Do Pearl Harbor dotarł 6 września 1943.

Krążownik został przydzielony do ochrony zespołów lotniskowców i w tej roli wziął udział w rajdach na Tarawę (18 września 1943), Wake (5-6 października). Na Salomonach walczył w bitwie w zatoce Cesarzowej Augusty (8-9 listopada) wraz ze swoimi siostrzanymi okrętami „Cleveland”, „Columbia”, „Montpelier” i „Denver”. Było to pierwsze większe starcie krążowników typu "Cleveland", które wchodziły dopiero do służby. W ciągu dnia japońskie samoloty trafiły „Birmingham” dwiema bombami i torpedą, przez co jednostka nie wzięła udziału w nocnej walce jednostek nawodnych. Krążownik został wycofany do Mare Island Navy Yard na remont, który trwał do 18 lutego 1944. Wtedy ponownie dołączył do Floty Pacyfiku.

Okręt został przydzielony do Task Force 57 (TF 57) i w jego składzie wziął udział w bitwie o Saipan (14 czerwca - 4 sierpnia 1944), bitwie na Morzu Filipińskim (19-20 czerwca), bitwie o Tinian (20 lipca - 1 sierpnia), bitwie o Guam (21 lipca), rajdach na Filipiny (9-24 września). Następnie służył w TF 38 w czasie rajdu na Okinawę (10 października), rajdów na północny Luzon i Formozę (Tajwan) (15 października i 18-19 października) oraz w bitwie w zatoce Leyte. W czasie tej ostatniej bardzo ucierpiał od eksplozji na pokładzie lotniskowca USS „Princeton”, któremu krążownik starał się pomagać m.in. w gaszeniu pożaru. „Birmingham” wrócił do Mare Island Navy Yard na remont, który trwał od listopada 1944 do stycznia 1945.

Po ponownym dołączeniu do Floty Pacyfiku krążownik uczestniczył w bitwie o Iwo Jimie (4-5 marca 1945) i bitwie o Okinawę (25 marca-5 maja). 4 maja po odparciu trzech ataków został ciężko uszkodzony po raz trzeci, gdy japoński samolot-kamikaze trafił w dziób okrętu. Wrócił do Pearl Harbor i przeszedł naprawy pomiędzy 28 maja a 1 sierpnia 1945.

USS „Birmingham” wrócił do składu 5 Floty na Okinawie 26 sierpnia 1945 i w listopadzie popłynął do Brisbane. Wrócił do San Francisco 22 marca 1946. Został wycofany ze służby i przeniesiony 2 stycznia 1947 do rezerwy. Krążownik został skreślony z listy 1 marca 1959 i złomowany w Long Beach w Kalifornii.


Ineni

Ineni, egipski architekt i wysoki urzędnik państwowy w czasach XVIII dynastii, zaangażowany w ważne projekty budowlane za panowania faraonów Amenhotepa I, Totmesa I, Totmesa II i koregencji Hatszepsut i Totmesa III.


Robert Zysk

Robert Zysk (ur. 4 maja 1966 w Monachium) – niemiecki szachista i trener szachowy ("FIDE Trainer" od 2012), mistrz międzynarodowy od 1986 roku.


Liga Gaelicka

Liga Gaelicka (irl. "Conradh na Gaeilge") – irlandzka organizacja, stawiająca sobie za cel ochronę i zachowanie języka irlandzkiego.

Ligę założył w Dublinie 31 lipca 1893 Douglas Hyde. Wśród wspierających Hyde’a działaczy irlandzkich znaleźli się m.in. Eugene O'Growney, Eoin MacNeill i Luke K. Walsh. Liga bardzo szybko wchonęła istniejącą wcześniej Unię Gaelicką i stała się czołową organizacją tzw. odrodzenia gaelickiego. W 1903 Patrick Pearse założył gazetę An Claidheamh Soluis ("Świetlisty Miecz"), będącą organem prasowym Ligi. Początkowo apolityczna, Liga stawała się coraz bardziej upolityczniona wskutek napływu działaczy Irlandzkiego Bractwa Republikańskiego. W 1915, chcąc wyrazić swój sprzeciw wobec zanikającej apolityczności Ligi, Douglas Hyde zrezygnował z funkcji przewodniczącego. Mimo że czołowi irlandzcy politycy początku XX wieku byli członkami Ligi, po powstaniu Wolnego Państwa Irlandzkiego straciła ona na znaczeniu.

W ostatnich latach nastąpiło odrodzenie Ligi. W 2003 Liga przeprowadziła skuteczną kampanię na rzecz ochrony języka irlandzkiego, wskutek czego irlandzki rząd powołał urząd Komisarza Językowego. Na skutek działań Ligi, 1 stycznia 2007 język irlandzki został uznany za jeden z języków urzędowych Unii Europejskiej. Liga Gaelicka prowadzi kampanię na rzecz wprowadzenia języka irlandzkiego jako obowiązkowego przedmiotu na "Leaving Certificate" (irlandzkiej maturze).