Kaczka Daisy

Kaczka Daisy (ang. "Daisy Duck", ur. 1920) – postać fikcyjna z uniwersum Kaczora Donalda, będąca, podobnie jak Donald, antropomorficzną kaczką, stworzona przez Walta Disneya (wersja filmowa) i Boba Karpa i Ala Taliaferro (wersja komiksowa).

Według chronologii stworzonej przez Dona Rosę urodziła się w 1920 roku. Po raz pierwszy pojawiła się w 1937 roku w filmie "Don Donald", jej imię pierwszy raz wymienione zostało w roku 1940. Od samego początku była ona narzeczoną Kaczora Donalda, w późniejszym okresie, po wprowadzeniu, w 1948, postaci Gogusia Kwabotyna, stała się również obiektem rywalizacji obu bohaterów. Według niektórych teorii Daisy jest siostrą nieznanego z imienia kaczora będącego ojcem siostrzeńców Donalda, co wyjaśniałoby, czemu ci zwracają się do niej per "ciociu", jednak żaden z rysowników Disneya nigdy nie potwierdził oficjalnie tej tezy.

Kaczka Daisy w założeniu miała być łagodną kobiecą przeciwwagą dla posiadającej ogromny temperament postaci Donalda. Z czasem jej postać ewoluowała, niejednokrotnie ukazała ona cechy charakteru (głównie skłonność do łatwego popadania w złość) identyczne z Donaldem, również, podobnie jak Kaczor Donald, jest niecierpliwa i nie lubi, gdy coś wychodzi nie po jej myśli.

Późniejsze losy Kaczki Daisy nie są jasno przedstawione. W pochodzącym z 1996 roku serialu "Kacza paczka", którego akcja dzieje się kilka lat po wydarzeniach znanych z komiksów (w których, zgodnie z przesłaniem Carla Barksa, czas się zatrzymał), przedstawiona została jako wyzwolona dziennikarka pracująca wspólnie z Donaldem w jednej ze stacji telewizyjnych. Z kolei Don Rosa w wydanym z okazji 60 rocznicy stworzenia postaci Kaczora Donalda komiksie "The Duck Who Never Was" zasugerował, że Daisy, nie spotkawszy Donalda, spędziłaby życie w samotności, dorabiając się fortuny na sprzedaży pamiętników. Biorąc pod uwagę to oraz kontrowersyjny rysunek tego autora przedstawiający Donalda, Daisy i Siostrzeńców nad grobem Wujka Sknerusa (na którym na palcach Donalda i Daisy widać obrączki), można wysnuć wniosek, iż Daisy związała się ostatecznie (przed 1967) z Donaldem, odrzucając zaloty Gogusia. Nic jednak nie wiadomo o ich ewentualnym potomstwie.


Kaczencja

Kaczencja Pazur (w pierwszych wydaniach jako Bredzia McBredź, Brygida McBridge lub Kwaudia, oryg. "Brigitta McBridge") to fikcyjna postać disnejowska, kaczka z uniwersum Kaczora Donalda. Stworzył ją włoski rysownik i scenarzysta Romano Scarpa. Pierwszy komiks pt. "Zio Paperone e l'ultimo balabù" z jej udziałem ukazał się 24 lipca 1960 roku.

Kaczencja jest zakochana w Sknerusie McKwaczu, który wytrwale odrzuca jej zaloty. Jest również wspólniczką Filona, z którym robią wspólne interesy, np. w komiksie pt. ""Modne rady" zrobili furorę jako "Osobiści doradcy zakupowi"" doradzając bogaczom jak poprawić swój image, zmieniając np styl ubierania się, a w komiksie "Sprzedawanie na ekranie" zarobili fortunę na programie rozrywkowym. W niektórych opowieściach pada stwierdzenie, że Kaczencja ma większą głowę do interesów niż Sknerus, co zapewne wynika z odebranych McKwaczowi kilku ważnych kontraktów biznesowych.


Olympus

– japońskie przedsiębiorstwo produkujące aparaty fotograficzne, rejestratory dźwięku, sprzęt medyczny oraz urządzenia przemysłowe. Zostało założone w 1919 roku jako TAKACHIHO SEISAKUSHO. Nazwa Olympus po raz pierwszy pojawiła się 2 lata później jako nazwa produktów. W 1936 Olympus wypuścił na rynek swój pierwszy aparat Semi-Olympus 1 wraz z pierwszym obiektywem Zuiko. Od 1997 roku przedsiębiorstwo jest obecne na rynku polskim i węgierskim.

Olympus jest jednym z twórców pierwszego otwartego systemu lustrzanek cyfrowych – 4/3 (FourThirds) oraz pokrewnego systemu dla bezlusterkowców – Micro 4/3.

W lutym 2013 r. głównym udziałowcem (11,46%) w Olympusie została firma Sony.

Olympus produkuje aparaty kompaktowe, cyfrowe i zaawansowane lustrzanki. Dawniej produkował też własne karty pamięci xD. Firma ta opracowała te karty i używała ich na równi z Fujifilmem. Przed wprowadzeniem kart xD firmy te były największymi promotorami kart SmartMedia opracowanych przez inną japońską firmę, Toshiba. Zarówno Olympus, jak i Fujifilm, zaprzestały używania kart pamięci xD w swoich produktach po 2009 r., przechodząc na karty SD. Bardziej zaawansowane lustrzanki używają kart CompactFlash.

24 czerwca 2020 r. została ogłoszona sprzedaż działu fotograficznego firmy Olympus Corporation przedsiębiorstwu Japan Industrial Partners.


Crysis

Crysis – strzelanka pierwszoosobowa w konwencji science-fiction stworzony przez niemieckie studio Crytek, będący pierwszą częścią trylogii. Początkowo gra została wydana tylko na platformę Microsoft Windows, ale we wrześniu 2011 roku zapowiedziano jej konwersję na Xboksa 360 i PlayStation 3. Powstał do niej samodzielny dodatek o tytule "Crysis Warhead". W marcu 2011 roku wydano kontynuację pod tytułem "Crysis 2".

Początkowo miał to być sequel gry "Far Cry", jednak kilka miesięcy po premierze tego tytułu twórcy zdecydowali się zakończyć współpracę z Ubisoftem, który pozostał właścicielem praw do marki. Crytek porozumiał się z firmą Electronic Arts, która zajmuje się wyłącznie wydawaniem gier.


Disgorge

Disgorge - amerykańska grupa muzyczna wykonująca brutal death metal. Zespół powstał w 1992 roku w San Diego w Kalifornii w USA.


Peter van Vossen

Peter van Vossen (ur. 21 kwietnia 1968 w Zierikzee) – holenderski piłkarz grający na pozycji bocznego pomocnika lub skrzydłowego. Z reprezentacją Holandii, w której barwach rozegrał 31 meczów, zdobył brązowy medal na Euro 2000. Był zawodnikiem m.in. Ajaksu Amsterdam i Feyenoordu, ponadto występował w Belgii, Turcji i Szkocji.


Działko NR-30

NR-30 — (ros. "НР–30" od "Nudelman-Richter") radzieckie automatyczne działko lotnicze kalibru 30 mm, szeroko używane jako uzbrojenie strzeleckie samolotów radzieckich i państw Układu Warszawskiego. Działko skonstruowane przez A. E. Nudelmana i A.A. Richtera jako powiększona wersja działka NR-23 zostało wprowadzone do uzbrojenia w 1954 roku.

Działko NR-30 i jego nabój zostały opracowane w biurze OKB-16 A. Nudelmana i A. Richtera na zamówienie lotnictwa ZSRR, które wybrało kaliber 30 mm jako pośredni między używanymi dotychczas działkami lotniczymi 23 mm i 37 mm, optymalny pod względem masy pocisku, szybkostrzelności i umiarkowanej masy broni.W 1952 roku konstruktorzy uzyskali świadectwo ochronne. W konkursie uczestniczyły jeszcze działka konstrukcji Szpitalnego i Wołkowa, lecz NR-30 zostało uznane za najlepsze i wprowadzone do produkcji w 1954 roku w zakładzie nr 2 im. Diegtiariowa w Kowrowie, zastępując w ciągu dwóch lat w produkcji NR-23. Produkcja dochodziła do ok. 2000 działek rocznie. W 1967 roku konstruktorzy otrzymali za konstrukcję działka nagrodę państwową.

NR-30 było jednolufowym działkiem kalibru 30 mm przeładowywanym energią gazów prochowych. Mechanicznie konstrukcja ta była identyczna z wcześniejszym NR-23, ale została przeskalowana do kalibru 30 mm. Wzrosła przy tym szybkostrzelność, a produkcja została uproszczona. Działko strzelało dwa razy cięższymi pociskami niż NR-23, a siła ognia i potężny odrzut wymagały zastosowania hamulca wylotowego ze zintegrowanym tłumikiem płomieni w celu uchronienia struktury kadłuba przed gorącymi gazami wylotowymi. Masa serii sekundowej działka NR-30 była 2,2 raza większa niż NR-23 (23 mm) i 1,5 raza większa niż N-37 (37 mm).

NR-30 stanowiło uzbrojenie strzeleckie samolotów MiG-19, niektórych modeli MiG-21 (F), Su-7 i Su-17. Własnej wersji działka używało również lotnictwo Chińskiej Republiki Ludowej jako uzbrojenia samolotów będących kopią radzieckiego MiGa-19. Samoloty chińskie wyposażono w działko krajowej produkcji, które było kopią radzieckiego, oznaczone jako Typ-30. Odrobinę różniło się on od pierwowzoru, ale zasada działania pozostała ta sama.

Chociaż relatywnie niska szybkostrzelność działka czyniła je odpowiedniejszym do atakowania celów naziemnych, to sprawdzało się ono także jako broń do walk powietrznych, łącząc w sobie wysoką skuteczność i dużą siłę niszczącą pocisków.

Planowano instalowanie działek tego typu na bojowych stacjach kosmicznych Ałmaz.


Przygody Kuby Guzika

Przygody Kuby Guzika (niem. "Jim Knopf", fr. "Jim Bouton", 1999-2000) – niemiecko-francuski serial animowany na podst. powieści dla dzieci "Kuba Guzik i maszynista Łukasz" oraz "Kuba Guzik i Dzika Trzynastka" Michaela Ende.


Najsztub pyta

Najsztub pyta – program publicystyczny Piotra Najsztuba, emitowany w sezonie 2004–2005 na antenie telewizji TVN, najpierw w niedzielę o 21.20, a potem przesunięty na 20.00 tego samego dnia. Prowadzący przepytywał wybranego przez siebie gościa - polityka lub ważną postać społeczną, siedzącego na obrotowym krześle, pojawiały się też opinie dzieci na temat polityki oraz krótkie, przeprowadzane często na sejmowych korytarzach, rozmówki Piotra Najsztuba z politykami, którzy w jakiś sposób zasłynęli w danym tygodniu. Został zastąpiony przez program Teraz my!.


Mosty Pomorskie

Mosty Pomorskie - zespół trzech wrocławskich mostów (Północny, Środkowy i Południowy) łączących północny i południowy brzeg Odry ze znajdującą się pomiędzy nimi Kępą Mieszczańską.

Przez całą ich długość przeprowadzona jest dwukierunkowa jezdnia szerokości od 11 do 14,4 metrów, niosąca środkiem dwutorową linię tramwajową, oraz po obu stronach jezdni dwa chodniki szerokości od 3 do 3,5 metra.

Przeprawa z południowego brzegu Odry na Kępę Mieszczańską istniała w tym miejscu już w XIV wieku i związana była z wybudowanymi tu, na południowej odnodze Odry, młynami. Aż do XIX wieku system jazów i tam, regulujący pracę znajdujących się w tym rejonie młynów, foluszy i innych zakładów przemysłowych wykorzystujących energię płynącej rzeki powiązany był z drewnianymi mostami, umożliwiającymi przemieszczanie się pomiędzy obydwu brzegami rzeki a także dostarczanie surowców i odbiór produktów z tych młynów. Pod koniec wieku XIX system ten stał się już niewystarczająco wydolny i istniejącą w tym czasie przeprawę przebudowano. Najpierw, w roku 1879, zbudowano krótki jednoprzęsłowy most nad śluzą przy południowym brzegu Kępy Mieszczańskiej - dziś most ten nosi nazwę mostu Pomorskiego Środkowego.

W latach 1904-1905 u wylotu ulicy Odrzańskiej przerzucono kamienny most Pomorski Południowy, dokładnie w osi mostu Środkowego. Jest to konstrukcja trójprzęsłowa, z murowanych z klinkieru łuków koszowych, opartych na klinkierowych przyczółkach i zagłębionych na ok. 4,5 m poniżej dna rzeki betonowych filarach. Filary licowane są w widocznej części okładziną granitową, zaś łuki przęseł piaskowcową. Budowniczy Karl Klimm nadał mostowi neoromańsko-secesyjną oprawę. Przy południowym przyczółku mostu, po obu stronach jezdni, ustawiono niewielkie pawilony mieszczące małe sklepiki lub zakłady usługowe; swą formą przypominają one strażnice, w których pobierano myto za przejazd mostem, choć roli strażnic nigdy nie pełniły. Koszt budowy mostu wyniósł 480 tys. marek, dalsze 90 tys. marek wydano na przebudowę skrzyżowań i dojazdów do mostu; w związku ze znaczeniem komunikacyjnym rząd dofinansował budowę ponosząc 25% kosztów. Sześćdziesięciometrowa piaskowcowa balustrada mostu była ozdobiona trzema parami wieżyczek z latarniami w osiach filarów; spotkało się to z nasiloną krytyką lokalnej prasy, w której ubolewano nad brakiem tarasów widokowych przy filarach. Wieżyczki te - pomimo że uzupełniały architekturę mostu - zostały po II wojnie światowej zlikwidowane, a później na ich pilastrach od strony wschodniej podwieszono rury ciepłownicze, oszpecające jego wygląd.

Most Północny, z Kępy Mieszczańskiej na północny brzeg Odry Północnej, powstał dopiero w roku 1930 nad jazem regulującym poziom wody dla zbudowanej tu pięć lat wcześniej Elektrowni Wodnej Wrocław II ("Północnej"). Zbudowany na podstawie projektu miejskiego radcy budowlanego Günthera Trauera most ma nitowaną stalową konstrukcję blachownicową, długość około 85 i szerokość 20 metrów. Przy okazji jego budowy przebudowano (m.in. poszerzono) most Pomorski Środkowy.

Mosty Pomorskie, w odróżnieniu od sąsiednich Uniwersyteckich przetrwały bez większych zniszczeń oblężenie "Festung Breslau" w 1945 pomimo że Północny został uszkodzony bezpośrednim trafieniem bombą lotniczą. W 1953 most Pomorski Północny przeszedł remont kapitalny, a w 1984 przebudowano jego chodniki i balustrady.

znajduje się w jednostce administracyjnej


Rozejm w Jamie Zapolskim

Rozejm w Jamie Zapolskim (ros. Ям-Запольский мир) – kończący wojnę polsko-rosyjską podpisany 15 stycznia 1582 przy mediacji Antonia Possevina (legata papieża Grzegorza XIII). Kończył wojnę króla Stefana I Batorego z carem Iwanem IV Groźnym o Inflanty. Rzeczpospolita odzyskała Inflanty z Parnawą i Dorpatem, oraz ziemię połocką zagarniętą przez Rosję w 1563. Układ ustanawiał 10-letni rozejm pomiędzy walczącymi stronami.

Rozejm podpisany w Jamie Zapolskim został przedłużony w 1591 na lat 12 i w 1601 na lat 20 (do 1622). Zerwany w 1609, kolejny rozejm w Dywilinie zawarto w 1619.


Noszak

Noszak – drugi co do wysokości szczyt w górach Hindukusz (zaraz po Tiricz Mir), który liczy sobie 7492 m. Leży na granicy między Afganistanem a Pakistanem. Jest to najwyższy szczyt Afganistanu.

Noszak zajmuje trwałe miejsce w historii polskiego alpinizmu. To o pierwsze wejście na tę górę toczyli bój Polacy w 1960 roku, to właśnie ten szczyt zdobyli jako pierwsi zimą Andrzej Zawada i Tadeusz Piotrowski, otwierając tym samym erę himalaizmu zimowego. W latach 70. szczyt ten stał się bardzo modny wśród polskich wspinaczy, którzy zdobywali tu doświadczenie wysokogórskie przed wyruszeniem na podbój himalajskich ośmiotysięczników.


Stellaland

Stellaland – krótko istniejąca republika burska, położona na terenie dzisiejszej Republiki Południowej Afryki.

Republikę powołało 26 lipca 1882 400 burskich osadników. Prezydentem wybrano Gerrita Jacobusa van Niekerk. Założono miasto Vryburg, które obwołano stolicą. 7 sierpnia 1883 do Stellalandu włączono republikę Goshen i utworzono nową republikę Verenigde Staten van Stellaland.


Batalion „Pięść”

Batalion „Pięść” – batalion Armii Krajowej biorący udział w walkach w czasie powstania warszawskiego (1944) w zgrupowaniu „Radosław”.

Batalion został sformowany 25 lipca 1944 pod dowództwem mjr. Alfonsa Kotowskiego ps. „Okoń”. Jako miejsce koncentracji batalionu na dzień 1 sierpnia 1944 wyznaczono cmentarz ewangelicko-augsburski przy ul. Młynarskiej.


Aby Chrystus się nami posługiwał

Aby Chrystus się nami posługiwał – książka wydana w 1979 roku przez wydawnictwo ZNAK zawierająca teksty Karola Wojtyły publikowane w miesięczniku ZNAK i Tygodniku Powszechnym. Wybór pism został dokonany przez Józefę Hennelową. Teksty pochodzą z lat 1949-1978. Drugie wydanie książki ukazało się w 2009 roku.


USS Carl Vinson (CVN-70)

USS Carl Vinson (CVN-70) – trzeci lotniskowiec typu "Nimitz" amerykańskiej marynarki, nazwany imieniem Carla Vinsona, wieloletniego członka Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych. Jego budowę rozpoczęto 11 października 1975 roku w stoczni Newport News Shipbuilding & Dry Dock Co, zwodowany został w marcu 1980 roku. Do służby został przyjęty w 1982 roku. W latach 2005-2009 przeszedł remont związany z wymianą paliwa jądrowego. W styczniu 2010 r. lotniskowiec został wysłany na Haiti w ramach amerykańskiej pomocy po trzęsieniu ziemi.

Z tego lotniskowca zrzucono ciało Osamy bin Ladena do Oceanu Indyjskiego.


Theileria parva

Theileria parva należy do królestwa Protista, rodziny Theileriidae, rodzaj "Theileria" wywołuje u bydła chorobę pasożytniczą – teileriozę zwaną gorączką wschodniego wybrzeża Afryki. "Theileria parva" w krwinkach czerwonych występuje jako pałeczkowaty trofozoit o wielkości 1,5-2 µm.


Nokia 9300i

Nokia 9300i – telefon komórkowy należący do grupy smartfonów firmy Nokia z serii 80. Następca telefonu Nokia 9300.

Jest wyposażony w pełną klawiaturę (QWERTY) i dwa wyświetlacze o 65 536 kolorach (wewnętrzny wyświetlacz w wymiarach 640×200 pikseli). Działa w oparciu o system operacyjny Symbian 7.0 series 80.
Praktycznie jest to klon telefonu Nokia 9300 z tym że dodana jest obsługa Wi-fi i słownik T9 w module telefonu.


Życie Emila Zoli

Życie Emila Zoli (ang. "The Life of Emile Zola") – amerykański film biograficzny 1. połowy XX wieku na podstawie książki "Zola and His Time" Matthew Josephsona. Portret francuskiego pisarza Émile’a Zoli, jego przyjaźni z malarzem Paulem Cézanne’em na tle sprawy Dreyfusa.

Film został nagrodzony Oscarem w kategorii „najlepszy film” (1937).


Walc stulecia

Walc stulecia – powieść Rafała A. Ziemkiewicza z 1998 roku, należąca do tzw. fantastyki socjologicznej. Powieść wydało wydawnictwo superNOWA. Książka ukazała się także w formie audiobooka.


Peter Benenson

Peter J. H. S. Benenson (ur. 31 lipca 1921, zm. 25 lutego 2005) – brytyjski prawnik i założyciel Amnesty International (AI) – organizacji zajmującej się ochroną praw człowieka.

Peter Benenson był synem Johna i Flory Salomonów; po śmierci ojca, zmarłego na froncie, był wychowywany samotnie przez matkę. Od wczesnych lat młodzieńczych Beneson uczestniczył w działaniach mających na celu wykrywanie przypadków łamania praw człowieka, jako uczeń organizował wspólnie ze szkolnymi kolegami akcje i zbiórki.

Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Oksfordzkim, pracował w biurze prasowym armii brytyjskiej, a później związał się z działalnością polityczną (Partia Pracy).

W 1961 Benenson poznał z prasy sprawę dwóch studentów portugalskich z Coimbry, skazanych na siedem lat za wzniesienie toastu za wolność (stało się za dyktatury António de Oliveiry Salazara). Benenson nagłośnił tę sprawę w prasie swoimi artykułami. Oprócz tego z jego inicjatywy zaczęły napływać z całej Europy listy poparcia dla wspomnianych Portugalczyków. Dla koordynacji podobnych gestów solidarności z prześladowanymi ze względów politycznych, w Luksemburgu została powołana "Amnesty International (AI)". Niedługo potem podobne organizacje powstały jeszcze w dwunastu krajach europejskich (pod szyldem "AI".)

Pomimo niedogodności, z którymi spotykała się organizacja (np. pogłoski o wspieraniu terroryzmu przez armię brytyjską), jej aktywność rosła i zyskiwała poparcie społeczeństwa. Peter Benenson oficjalnie nie należał do Amnesty International, ale uczestniczył w działaniach przez nią prowadzonych.

W roku 2001 otrzymał nagrodę „Duma Brytanii”, za dokonania swojego życia.

Zmarł w Wielkiej Brytanii w wieku 84 lat.


Atia Starsza

Atia Starsza, właśc. Atia Balba Caesonia (ur. 85 p.n.e., zm. 43 p.n.e.) – córka Julii Młodszej (Iulia Minor) i Marka Atiusza Balbusa, siostrzenica Juliusza Cezara.

W latach ok. 65 p.n.e.–58 p.n.e. żona Gajusza Oktawiusza, matka Oktawii Młodszej i cesarza Oktawiana Augusta. Po śmierci Gajusza Oktawiusza jej drugim mężem został Lucius Marcius Philippus, konsul i zwolennik Juliusza Cezara. Lucius zadbał o edukację dzieci Atii z pierwszego małżeństwa i wydał Oktawię Młodszą za Gajusza Klaudiusza Marcellusa z plebejskiej gałęzi rodu Klaudiuszów.

Atia przetrwała w pamięci potomnych jako stateczna rzymska matrona i osoba religijna.


Zbigniew Leoński

Zbigniew Leoński (ur. 20 października 1929 w Klesowie, zm. 24 lipca 2006 w Poznaniu) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, specjalista prawa administracyjnego.


Meg Cabot

Meg Cabot, właśc. Meggin Patricia Cabot, pseud. Jenny Carroll (ur. 1 lutego 1967 w Bloomington w USA) – amerykańska pisarka, autorka romantycznych komedii dla nastolatków i dorosłych. Napisała i opublikowała niemal 60 książek.

Obecnie mieszka w Key West na Florydzie. Przeniosła się tam z Nowego Jorku. Powodem opuszczenia NYC był zamach na World Trade Center 11 września 2001, w pobliżu "dwóch wież" na Wall Street pracował jej mąż.
Gdy była dzieckiem jej ulubionymi autorami byli Jane Austen, Judy Blume i Barbara Cartland. Jest mężatką od 1 kwietnia 1993 roku. Jej mężem jest pisarz i poeta Benjamin D. Egnatz. Ślub odbył się we Włoszech, a historia związku Meg Cabot i jej męża stała się kanwą książki "Włoskie szaleństwo".
Pierwszą książką jaką napisała była "Where roses grow wild" ("Tam, gdzie rosną dzikie róże"). Została ona wydana w 1998 roku. Meg Cabot jest też współtwórcą scenariuszy do filmów: "Księżniczka na lodzie" (2005) i "Pamiętnik księżniczki" (2001).

W Polsce powieści Meg Cabot ukazują się nakładem wydawnictwa Amber. Zdecydowaną większość (21 z 35) na język polski przełożyła Edyta Jaczewska.


Brat Miguel Fernández y Flores

Brat Miguel Fernández y Flores (hiszp. "Fray Miguel Fernández y Flores") – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi (1746–1828), znajduje się w kolekcji Worcester Art Museum w Stanach Zjednoczonych.


Norilskaja

Norilskaja (ros. Норильская, też: Noriłka, Норилка, w górnym biegu Tałaja) – rzeka w azjatyckiej części Rosji w Kraju Krasnojarskim.

Wypływa z jeziora Miełkoje, w jego zachodniej części. Płynie przez 57 km, po czym wpada do jeziora Piasino. Na rzece znajduje się jeden most drogowo–kolejowy, łączący Norylsk z Tałnachem. Powierzchnia zlewni wynosi 20 tys. km². Głównym dopływem jest Rybnaja.


Tofalarski Rejon Narodowy

Tofalarski Rejon Narodowy – autonomiczna tofalarska jednostka administracyjna w ZSRR w Rosyjskiej FSRR istniejąca w latach 1939-1950.

W 1939 rejon obejmował 1 sielsowiet, a w kolejnym roku 3. Do 1944 graniczył z Tuwińską Republiką Ludową.

Rejon był położony na Syberii w południowo-zachodniej części dzisiejszego obwodu irkuckiego Federacji Rosyjskiej.


Rumuńskie Ateneum

Rumuńskie Ateneum (rum. "Ateneul Român") – sala koncertowa w centrum Bukaresztu, w Rumunii. Otwarty w 1888 roku ozdobny, kopulasty, okrągły budynek jest główną salą koncertową miasta i siedzibą Orkiestry Filharmonii "George Enescu" oraz corocznego międzynarodowego festiwalu muzycznego George Enescu.


Carlos Noriega

Carlos Noriega (ur. 8 października 1959 w Limie) – peruwiański astronauta, obywatel USA, oficer United States Marine Corps.


45. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie odbył się w dniach 9-22 lutego 1995 roku. W konkursie głównym zaprezentowano 23 filmy pochodzące z 14 różnych krajów.

Jury pod przewodnictwem izraelskiej archiwistki Lii van Leer przyznało nagrodę główną festiwalu, Złotego Niedźwiedzia, francuskiemu filmowi "Przynęta" w reżyserii Bertranda Taverniera. Drugą nagrodę w konkursie głównym, Srebrnego Niedźwiedzia − Nagrodę Specjalną Jury, przyznano amerykańskiemu filmowi "Dym" w reżyserii Wayne'a Wanga oraz grającemu w nim główną rolę aktorowi Harveyowi Keitelowi.

Honorowego Złotego Niedźwiedzia za całokształt twórczości odebrał francuski aktor Alain Delon. W ramach festiwalu odbyła się retrospektywa twórczości amerykańskiego komika epoki kina niemego Bustera Keatona.


43. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie odbył się w dniach 11–22 lutego 1993 roku. W konkursie głównym zaprezentowano 25 filmów pochodzących z 17 różnych krajów.

Jury pod przewodnictwem niemieckiego reżysera Franka Beyera przyznało nagrodę główną festiwalu, Złotego Niedźwiedzia, ex aequo tajwańskiemu filmowi "Przyjęcie weselne" w reżyserii Anga Lee oraz chińskiemu filmowi "Kobiety znad Jeziora Pachnących Dusz" w reżyserii Xie Fei. Drugą nagrodę w konkursie głównym, Srebrnego Niedźwiedzia – Nagrodę Specjalną Jury, przyznano amerykańskiemu filmowi "Arizona Dream" w reżyserii Emira Kusturicy.

Honorowego Złotego Niedźwiedzia za całokształt twórczości odebrali amerykański reżyser Billy Wilder i aktor Gregory Peck. W ramach festiwalu odbyła się retrospektywa filmów zrealizowanych w technice CinemaScope.


Morgan Ciprès

Morgan Ciprès (ur. 24 kwietnia 1991 w Melun) – francuski łyżwiarz figurowy, startujący w parach sportowych z Vanessą James. Uczestnik igrzysk olimpijskich (2014, 2018), brązowy medalista mistrzostw świata (2018), mistrz Europy (2019), brązowy medalista mistrzostw Europy (2017), zwycięzca finału Grand Prix (2018) oraz 6-krotny mistrz Francji (2013–2017, 2019). Zakończył karierę sportową 29 września 2020 roku.


Opat Antoni odwiedza pustelnika Pawła

Opat Antoni odwiedza pustelnika Pawła () – barokowy obraz olejny hiszpańskiego malarza Diega Velázqueza znajdujący się w zbiorach Muzeum Prado w Madrycie.

Obraz przedstawia scenę ze "Złotej legendy" Jakuba de Voragine. Święty Antoni Opat, którego artysta przedstawił w czarnym habicie, odwiedza na pustyni egipskiej Pawła z Teb, pierwszego chrześcijańskiego pustelnika. Opat aż pięć razy namalowany został na tym samym dziele, m.in.: pyta o drogę centaura, rozmawia z satyrem i z samym świętym pustelnikiem. Obraz został namalowany dla pałacu Buen Retiro.


USS George Bancroft (SSBN-643)

USS George Bancroft (SSBN-643) – amerykański okręt podwodny o napędzie atomowym z okresu zimnej wojny typu "Benjamin Franklin", przenoszący pociski SLBM. Wszedł do służby w 1966 roku. Okręt nazwano imieniem polityka George’a Bancrofta, który zajmował stanowisko sekretarza marynarki wojennej (1845-1846). Wycofany ze służby w 1993 roku.


Sandane

Sandane – ośrodek administracyjny gminy Gloppen, w zachodniej Norwegii, w okręgu Sogn og Fjordane. Wieś położona jest przy ujściu rzeki Gloppeelva, na południowym wybrzeżu fiordu Gloppenfjorden, około 16 km na południe od miejscowości Lote i około 24 km na południe od miejscowości Nordfjordeid. W 2013 roku we wsi mieszkało 2213 osób.

Przez wieś przebiega europejska trasa E39, która m.in. łączy wieś od północy z Portem lotniczym Sandane.

W Sandane znajduje się kościół, który wybudowany został w 1997 roku.


Luc Orient

Luc Orient – belgijska, francuskojęzyczna seria komiksowa autorstwa Grega (scenariusz) i Eddy’ego Paape (rysunki), wydawana w latach 1967–1994. Większość tomów ukazywała się najpierw w odcinkach na łamach czasopisma komiksowego "Tintin", a dopiero od 1969 roku także w formie indywidualnych albumów nakładem wydawnictwa Le Lombard. W Polsce ukazuje się w formie tomów zbiorczych nakładem wydawnictwa Taurus Media od 2017 roku.


Artykuł 1

Artykuł 1 () – włoska lewicowa partia polityczna, powołana w 2017. Ideologia ugrupowania zaliczana jest do nurtu socjaldemokracji i socjalizmu demokratycznego. Początkowo działała pod nazwą Artykuł 1 – Ruch Demokratyczny i Postępowy ().


Neoplan Starliner

Neoplan Starliner – autokar turystyczny produkowany przez niemiecką firmę Neoplan Bus GmbH od 1996 do 2015 roku w Plauen w Niemczech. Był to najbardziej komfortowy model w ofercie producenta. Łącznie wyprodukowano dwie generacje modelu.


Thizica

Thizica (łac. "Diocesis Thizicensis") – stolica historycznej diecezji w Cesarstwie rzymskim w prowincji Afryka Prokonsularna, sufragania metropolii Kartagina. Współcześnie w Tunezji. Obecnie katolickie biskupstwo tytularne.


Józef Bielejec

Józef Bielejec (ur. 2 lutego 1897 w Starachowicach, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – major saperów Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.


Zygmunt Karol Biernacki

Zygmunt Karol Biernacki (ur. 28 lutego 1895 w Skierniewicach, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – chorąży piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.


Katastrofa samolotu wojskowego KC-130

Katastrofa samolotu wojskowego KC-130 – wypadek lotniczy, który miał miejsce 10 lipca 2017 roku o ok. 16:00 (czasu lokalnego) (23:00 czasu polskiego) w Greenwood w stanie Missisipi, w którym zginęło 16 osób.


Herbert Scheibner

Herbert Scheibner (ur. 23 kwietnia 1963 w Wiedniu) – austriacki polityk i przedsiębiorca, parlamentarzysta, w latach 2003–2007 minister obrony.


Wojciech Blicharski

Wojciech Blicharski (ur. 18 kwietnia 1889 w Petlikowcach Starych, pow. buczacki, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.


Wojciech Bober

Wojciech Bober (ur. 19 stycznia 1891 w Lutczy k. Rzeszowa, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan intendent Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.


Jerzy Wtorek

Jerzy Wtorek – polski profesor elektroniki specjalizujący się w biocybernetyce. Kierownik Katedry Inżynierii Biomedycznej na Wydziale Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki Politechniki Gdańskiej. Dziekan Wydziału Elektroniki, Telekomunikacji i Informatyki (2016-2020).


Kościół San Giovanni Elemosinario

Kościół San Giovanni Elemosinario (wen. San Zuane de Rialto – kościół św. Jana Jałmużnika) – rzymskokatolicki kościół w Wenecji w dzielnicy (sestiere) San Polo. Administracyjnie należy do Patriarchatu Wenecji. Jest kościołem filialnym parafii San Silvestro I Papa, wchodzącej w skład dekanatu San Polo - Santa Croce - Dorsoduro. Jedno z wczesnych dzieł malarza Giambattista Pittoni zostało dokonane w Kościele, a mały ołtarz jest, to jest mała robota "Apparizione della Vergine a s. Filippo Neri" (Objawienie Dziewicy as. Filippo Neri), który nosi datę, jedynie częściowo czytelną, różnie interpretowaną jako 1712 lub 1715.

Założony, według tradycji, w X wieku. Po raz pierwszy wymieniony w dokumencie z 1071 roku. Obecny wygląd kościoła jest efektem przebudowy w stylu renesansowym, dokonanej przez Antonia Abbondiego w latach1527–1529. W jego wnętrzu znajdują się wyjątkowe świadectwa kunsztu malarskiego dwóch wybitnych artystów z XVI wieku: Tycjana (obraz "Św. Jan Jałmużnik" w ołtarzu głównym) i Il Pordenone (obraz "Św. Katarzyna ze św. Sebastianem i św. Rochem").


Rajd Grecji 1973

Rajd Grecji 1973, (Rajd Akropolu 1973) (pełna nazwa: "21st Acropolis Rally") – szósta runda Rajdowych Mistrzostw Świata sezonu 1973, która odbyła się w dniach 23-28 maja. Zwycięzcą został Jean-Luc Thérier.


Sylwester Jarosz

Sylwester Jarosz (ur. 16 grudnia 1896 w Dąbrowie na Śląsku Cieszyńskim, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.


Juozas Varžgalys

Juozas Varžgalys (ur. 12 października 1956 w m. Avižieniai w rejonie wiłkomierskim) – litewski urzędnik, polityk i samorządowiec, poseł na Sejm Republiki Litewskiej.


Putin Huilo

Putin Huilo – piwo górnej fermentacji typu Ale (Dry-hopped Golden Ale), o 8% zawartości alkoholu. Warzone przez Teatr piwa "Prawda" we Lwowie.

W 2018 piwo zostało nagrodzone brązowym medalem w czeskim konkursie "World Beer Idol".

Koszt piwa to 38 UAH za butelkę 0,33 litra (około 1,5 USD) oraz 76 UAH za butelkę 0,75 litra (około 3 USD). Można je zakupić w popularnych wśród turystów miejscach we Lwowie (Teatr Piwa "Prawda", Restauracja Kryjówka) oraz wysyłkowo na stronie producenta (wysyłka jedynie na terytorium Ukrainy).

Nazwa piwa nawiązuje do popularnej na Ukrainie przyśpiewki "Putin chujło" powstałej po aneksji Krymu przez Federcję Rosyjską w 2014 wulgarnie określającej prezydenta Rosji Władimira Putina.


Darius Kaminskas

Darius Kaminskas (ur. 16 marca 1966 w Kłajpedzie) – litewski lekarz, samorządowiec i polityk, poseł na Sejm Republiki Litewskiej.


Škoda Transtech

Škoda Transtech Oy – fińskie przedsiębiorstwo przemysłu maszynowego działające od 1985 r., zajmujące się produkcją wagonów pasażerskich (piętrowych, sypialnych i restauracyjnych), elektrycznych zespołów trakcyjnych oraz tramwajów.

W maju 2018 r. zakończył się trwający od 2015 proces wykupu 100% akcji przez Škoda Transportation.


Władysław Kramarz

Władysław Kramarz (ur. 18 grudnia 1913 w Obażejowicach, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – podporucznik pilot Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej.


Knipowitschia milleri

Knipowitschia milleri – gatunek małej ryby z rodziny babkowatych (Gobiidae), występujący endemicznie w rzece Arechon w Grecji. Preferuje bardzo wolno płynące, czyste wody słodkie lub lekko słonawe, o bujnej roślinności i piaszczystym lub mulistym dnie. Długość standardowa (SL) największego odnotowanego osobnika wynosiła 2,6 cm. Jego wiek oszacowano natomiast na 2 lata.

Ikrę składa od lutego do marca. Żywi się larwami ochotkowatych i małymi skorupiakami.

Gatunek jest krytycznie zagrożony z powodu osuszania oraz zanieczyszczania śmieciami jego siedlisk.


Merano-Maia Bassa

Merano-Maia Bassa (wł. "Stazione di Merano-Maia Bassa", niem: "Bahnhof Meran-Untermais") – stacja kolejowa w miejscowości Merano, w prowincji Bolzano, w niemieckojęzycznym regionie Trydent-Górna Adyga, we Włoszech. Znajduje się na linii Bolzano – Merano.

Według klasyfikacji RFI ma kategorię "srebrną".


Jean-Jacques Honorat

Jean-Jacques Honorat (ur. 1 kwietnia 1931 w Port-au-Prince) – haitański polityk, działacz społeczny, premier Haiti w latach 1991–1992.

Jego ojciec Georges był ministrem spraw wewnętrznych. Ukończył studia z zakresu agronomii i prawa. Od 1959 do 1961 był ministrem turystyki, następnie skonfliktował się z François Duvalierem i został działaczem na rzecz praw człowieka. W grudniu 1980, po tym, jak Jean-Claude Duvalier wydalił go z kraju, przeniósł się do Nowego Jorku. Był dyrektorem Haitańskiego Centrum na rzecz Praw Człowieka (CHADEL).

11 października 1991 powołany na stanowisko premiera po wojskowym zamachu zamachu stanu, dowodzonym przez Raoula Cédrasa. Do grudnia 1991 pełnił także funkcję ministra spraw zagranicznych. 19 czerwca 1992 wojsko zmusiło go do rezygnacji po tym, jak bezskutecznie negocjował zdjęcie z Haiti sankcji gospodarczych. Po 1992 wycofał się z polityki.

Żonaty z Yvelie.


Rafał Sołtan

Rafał Sołtan (ur. 21 października 1894 w majątku Pagiedoć na Kowieńszczyźnie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.


Akentrobuthus atakora

Akentrobuthus atakora – gatunek skorpiona z rodziny Buthidae.

Gatunek ten opisany został w 2008 roku przez Valerio Vignoliego, Lorenzo Predniniego na podstawie pojedynczej samicy.

Skorpion o ciele długości 18,5 mm. Karapaks ma pomarańczowobrązowy z jasnymi kropkami, tak długi jak z tyłu szeroki, o powierzchni pozbawionej żeberek i z grubymi, nierównomiernie rozmieszczonymi granulkami. Wyposażony jest w parę oczu środkowych i dwie pary bocznych. Odnóża kroczne są ochrowożółte z jaśniejszymi stopami. Ząb nasadowy i środkowy na palcach ruchomych szczękoczułków są zlane, ale nie tworzą kształtu dwuguzkowatego. Nogogłaszczki mają ochrowożółte uda i rzepki, jasnożółte dłonie szczypców oraz rude ich palce. Sternum jest prawie pięciokątne, ale bardziej wydłużone niż u "A. leleupi". Przedodwłok ma ciemnobrązowe środkowe części tergitów. Wieczko płciowe jest zaokrąglone i całkowicie podzielone poprzecznie. Grzebienie mają po 8 zębów. Zaodwłok jest jasnożółtobrązowy z ciemniejszymi żeberkami. Telson ma "vesiculus" o równej szerokości na całej długości i ciemnorudy kolec jadowy.

Pajęczak znany tylko z nadrzecznych lasów w górach Atakora w Beninie. Jedyny okaz odłowiono w pobliżu wodospadu Tanougou.


Strzelanina w Douglas High School w Parkland – wydarzenie, do którego doszło 14 lutego 2018 w szkole średniej Marjory Stoneman Douglas High School w Parkland (obszar metropolitalny Miami), w stanie Floryda, w Stanach Zjednoczonych. W wyniku strzelaniny zginęło 17 osób, a 17 odniosło obrażenia. Była to trzecia co do skali tragedia szkolna w Stanach Zjednoczonych po masakrze w Virginia Tech (33 ofiary) oraz strzelaninie w Newtown (28 ofiar) i najkrwawsza masakra w historii Stanów Zjednoczonych dokonana w szkole średniej. Sprawcą okazał się Nikolas Cruz, który został aresztowany niedługo po zdarzeniu. Przyznał się do dokonania ataku. Został oskarżony o 17 morderstw z premedytacją.


Yasunori Watanabe

Yasunori Watanabe (ur. 2 czerwca 1974 w Tokio, zm. 3 kwietnia 2010 w Kamakura) – japoński rugbysta grający w formacji młyna, wielokrotny zwycięzca All-Japan Rugby Football Championship i Top League, reprezentant kraju, uczestnik trzech Pucharów Świata.

Podczas studiów na Nippon Sport Science University z sukcesami reprezentował uczelnianą drużynę rugby, a dobre w niej występy przyniosły mu powołanie i debiut w reprezentacji kraju. W 1997 roku związał się z klubem Toshiba Brave Lupus, w którym występował do zakończenia kariery z końcem sezonu 2008/2009. Triumfował z nim w 35., 36., 41., 43. i 44. edycji All-Japan Rugby Football Championship, a po utworzeniu Top League grał w pierwszych sześciu sezonach. Jego zespół okazał się zwycięski w sezonach 2004/2005, 2005/2006, 2006/2007 i 2008/2009, indywiduwalnie zaś podczas hat-tricku zwycięstw wybierany był do najlepszej piętnastki ligi.

W latach 1996–2007 rozegrał – także z sukcesami w mistrzostwach kontynentu – 34 testmecze dla japońskiej reprezentacji, w tym cztery w trzech edycjach Pucharu Świata: w 1999, 2003 i 2007.

Wieczorem 3 kwietnia 2010 roku wpadł pod koła wjeżdzającego na stację pociągu, według świadków w pobliżu nie było nikogo.


Kuźnicka Góra

Kuźnicka Góra (816 m n.p.m.) — szczyt w Sudetach Środkowych, w Górach Bystrzyckich, w województwie dolnośląskim.

Kuźnicka Góra wznosi się na północno-zachodnim krańcu Gór Bystrzyckich, pomiędzy dolinami: Bystrzycy Dusznickiej na zachodzie i potoku Leszczyniec na wschodzie. Zbudowana jest z granitognejsów i piaskowców, prawie w całości porośnięta lasem świerkowym regla dolnego. Od południa i wschodu Kuźniczą Górę obchodzi Droga Justyny.


Melonowiec

Melonowiec ("Carica" L.) – rodzaj roślin z rodziny melonowcowatych ("Caricaceae"). W tradycyjnym ujęciu zaliczanych było do niego ok. 20 gatunków rosnących w naturze w Ameryce Środkowej i Południowej. W uprawie szeroko rozprzestrzeniony w całej strefie międzyzwrotnikowej jako roślina jadalna został melonowiec właściwy "C. papaya". W nowszych ujęciach systematycznych gatunki tu zaliczane zostały rozdzielone między inne rodzaje, a w rodzaju "Carica" został tylko "C. papaya".


José Joaquín de Herrera

José Joaquín de Herrera (ur. 23 lutego 1792 w Jalapie, zm. 10 lutego 1854 w mieście Meksyk) – meksykański wojskowy i polityk, trzykrotny prezydent Meksyku.


Rudolf Brachaczek

Rudolf Brachaczek (ur. 1 kwietnia 1895 w Starym Mieście k. Cieszyna, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan rezerwy piechoty Wojska Polskiego, kawaler Złotego Krzyża Zasługi, ofiara zbrodni katyńskiej.


Pēteris Blaus

Pēteris Blaus (ur. 23 sierpnia 1900 w guberni inflanckiej, zm. 6 stycznia 1971 w Rydze) – łotewski dziennikarz i polityk.


Coś z Alicji

Coś z Alicji (czes. "Něco z Alenky") – czechosłowacki film animowany z 1988 roku w reżyserii Jana Švankmajera. Ekranizacji powieści Lewisa Carrolla "Alicja w Krainie Czarów".

Film zdobył na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Animowanych w Annecy w 1989 roku nagrodę za najlepszy film pełnometrażowy. W ankiecie Projektu 100 za stulecie czeskiej kinematografii zajął 38. miejsce wraz z filmami "Hej rup!", "Janosik", "Odwaga na co dzień", "Kristove roky", "Waleria i tydzień cudów" i "Kelner, płacić!".


Alfred-Döblin-Preis

Alfred-Döblin-Preis (pol. Nagroda im. Alfreda Döblina) – nagroda w dziedzinie literatury, ufundowana w 1979 roku przez Güntera Grassa. Nagroda jest przyznawana co dwa lata przez Akademię Sztuki w Berlinie i Kolokwium Literackie w Berlinie, wynosi od 10 000 do 15 000 euro. Jest traktowana jako wsparcie finansowe na publikację nagrodzonych manuskryptów. Wyboru laureata dokonuje trzyosobowe jury.


M Countdown

M Countdown (Hangul: 엠카운트다운) – południowokoreański program muzyczny nadawany w stacji Mnet. Emitowany jest na żywo w każdy czwartek od 18:00 do 19:50 KST. W programie występują debiutujący artyści oraz jedni z najpopularniejszych muzyków w kraju. Jest nadawany ze studia CJ E&M Center znajdującego się w Sangam-dong, dzielnicy Mapo w Seulu. Program emitowany jest także w Chinach, Hongkongu, Japonii, Stanach Zjednoczonych, na Filipinach, Tajwanie, Malezji, Singapurze i innych krajach.

Od 27 lutego 2015 roku ranking prezentowany na "M Countdown" jest obliczany przez łączenie sprzedaży cyfrowej singli (45%), sprzedaży albumów (15%), Social Media Score (odsłony oficjalnych teledysków na YouTube + M Countdown Live Clips) (15%), Global fan voting (głosy międzynarodowych fanów przez Mwave, Mnet Japan i Mnet America + SMS Votes) (10%), Broadcasting Score (10%).


Gwiezdny Królewicz

Gwiezdny Królewicz (ang. "Vytor: The Starfire Champion") – amerykański miniserial animowany z 1989 roku składający się z 4 odcinków. Wyprodukowany przez Calico i World Events Productions.


Orthochirus jalalabadensis

Orthochirus jalalabadensis – gatunek skorpiona z rodziny Buthidae.

Gatunek ten opisany został w 2004 roku przez Františka Kovaříka.

Skorpion o ciele długości zwykle około 33 mm, ale u samic dochodzącym do 42,4 mm. Samice mają żółtawoszare nogogłaszczki, żółte odnóża oraz czarne przedodwłok i zaodwłok z rudobrązowym lub brązowym telsonem. U samców nogogłaszczki i odnóża są jasnożółte, karapaks i piąty segment zaodwłoka czarne lub ciemnobrązowe, a reszta zaodwłoka i przedodwłok żółte. Powierzchnie karapaksu i przedodwłoku, z wyjątkiem rejonu międzyocznego, ma gęsto granulowane. Czwarty i piąty segment zaodwłoka mają spód granulowany, płytko punktowany i pozbawiony środkowego żeberka. Środkowo-grzbietowa część zaodwłoka jest gładka. Na udach nogogłaszczków występują 4 żeberka, a na rzepce i szczypcach brak żeberek. Palce ruchome mają 8–9 rzędów granulek z 2–3 granulkami dystalnymi. Liczba ząbków grzebieni wynosi 16–21 u samic i 20–23 u samców. Pierwsze człony stóp trzech początkowych par odnóży mają grzebyki ze szczecinek, natomiast te czwartej pary są ich pozbawione.

Pajęczak znany tylko z afganistańskiej prowincji Nangarhar.


Stephen Thomas Erlewine

Stephen Thomas Erlewine (ur. 18 czerwca 1973 w Ann Arbor) – amerykański krytyk muzyczny, starszy wydawca serwisu AllMusic. Jest autorem wielu biografii i recenzji płytowych dla AllMusic. Udziela się muzycznie w zespole Who Dat?, którego jest frontmanem i gitarzystą.

Stephen Thomas Erlewine jest siostrzeńcem byłego muzyka i założyciela AllMusic – Michaela Erlewine’a. Studiował na Uniwersytecie w Michigan, gdzie specjalizował się w języku angielskim. Był redaktorem muzycznym (1993–1994), a następnie redaktorem naczelnym (1994–1995) w gazecie „The Michigan Daily”. Udzielał się także w studenckiej rozgłośni radiowej WCBN FM 88.3. W 1994 został współtwórcą sekcji rockowej w AMG. Jest autorem wielu książek, w tym między innymi "All Music Guide to Rock: The Definitive Guide to Rock", "Pop, and Soul" i "All Music Guide to Hip-Hop: The Definitive Guide to Rap & Hip-Hop".


Józef Owczarski

Józef Owczarski (ur. 19 marca 1893 w Padniewie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, inwalida wojenny, ofiara zbrodni katyńskiej.


Brunello Rondi

Brunello Rondi (ur. 26 listopada 1924 w Tirano; zm. 7 listopada 1989 w Rzymie) – włoski reżyser i scenarzysta filmowy, najbardziej znany ze współpracy z reżyserem Federico Fellinim. Rondi współtworzył scenariusze do siedmiu jego filmów. Za "Słodkie życie" (1960) i "Osiem i pół" (1963) był nominowany do Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny.

Jego brat Gian Luigi Rondi był znanym włoskim krytykiem filmowym.


Tonino Guerra

Tonino Guerra (ur. 16 marca 1920 w Santarcangelo di Romagna; zm. 21 marca 2012 tamże) – włoski scenarzysta filmowy, pisarz i poeta. W czasie swojej długoletniej kariery współpracował z wybitnymi twórcami kina włoskiego i europejskiego, m.in. z Giuseppe De Santisem, Vittorio De Siką, Michelangelo Antonionim, Federico Fellinim, Francesco Rosim, braćmi Taviani, Andriejem Tarkowskim i Theo Angelopoulosem.

Czterokrotny laureat nagrody David di Donatello - odebrał trzy statuetki za najlepszy scenariusz oraz jedną honorową za całokształt twórczości. Zdobywca nagrody za najlepszy scenariusz na 37. MFF w Cannes za film "Podróż na Cyterę" (1984). Był trzykrotnie nominowany do Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny.


Konrad Bugajak

Konrad Bugajak (ur. 10 lutego 1921 w Łodzi, zm. 20 września 1980 w Warszawie) – polski oficer, pułkownik WP, wieloletni redaktor naczelny Wojskowego Przeglądu Historycznego.


Opowieści z meekhańskiego pogranicza. Wschód–Zachód – drugi tom epickiej serii fantasy "Opowieści z meekhańskiego pogranicza" polskiego pisarza Roberta M. Wegnera.

Zbiór opowiadań ukazał się drukiem we wrześniu 2010, wydany nakładem wydawnictwa Powergraph.

Głównymi bohaterami są: w pierwszej części "Strzała i wiatr" członkinie czaardanu Laskolnyka – Kailean-ann-Alewan i Daghena; w drugiej części "Sztylet i morze" złodziej Altsin Awendeh.


Bolesław Kossobudzki

Bolesław Kossobudzki (ur. 18 sierpnia 1889 r. w Pływaczewie, pow. Wąbrzeźno - zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.


SM UB-46

SM UB-46 – niemiecki jednokadłubowy okręt podwodny typu "UB II" zbudowany w stoczni AG Weser (Werk 248) w Bremie w roku 1916. Zwodowany 31 maja, wszedł do służby w Kaiserliche Marine 12 czerwca 1916 roku. W czasie swojej służby SM UB-46 odbył 5 patroli, w czasie których zatopił 4 statki o łącznej pojemności BRT. Okręt 7 grudnia 1916 roku zatonął na minie, na pozycji .


Chaim z Wołożyna

Chaim z Wołożyna ("Chaim ben Icchak z Wołożyna", ur. 1749 w Wołożynie, zm. 1821 tamże) – litewski rabin, talmudysta, jeden z głównych ideologów mitnagdim. Uchodzi za najważniejszego ucznia Gaona wileńskiego – Eliasza ben Salomona Zalmana, czołowego ideologa ruchu mitnagdim – przeciwników chasydyzmu.


Heart of Stone

Heart of Stone – dziewiętnasty album studyjny amerykańskiej piosenkarki Cher, który został wydany 19 czerwca 1989 roku. Pierwszym singlem promującym krążek został wydany 21 lutego 1989 roku utwór „After All”. Do stycznia 1991 roku album rozszedł się w ponad 4 milionach egzemplarzy na całym świecie.


Atelier Apollo

Atelier Apollo – fińska wytwórnia filmowa i firma dystrybucyjna. Założona w 1904 r. przez Karla Emila Ståhlberga. Była to pierwsza tego typu firma w Finlandii. Do niej należało też pierwsze stałe fińskie kino – Maailman Ympäri (pl. "Dookoła świata").

Siedziba mieściła się w Helsinkach.

Intencją jej założenia było według Ståhlberga promowanie piękna Finlandii wśród Finów i osób z zagranicy. Jej operatorzy – Frans Engström i I. K. Inha – podróżowali po kraju, filmując urokliwe krajobrazy – rzeki, wodospady, lasy, łąki itp.

W trzy lata po swoim powstaniu Atelier Apollo rozpisało konkurs na scenariusz pierwszego filmu fabularnego. Zwyciężył scenariusz pt. "Salaviinanpolttajat", jego autor do dzisiaj nie został ustalony. W 1907 r. na podstawie scenariusza nakręcono film w reżyserii Louisa Sparre'a i Teuvo Puro. Był to pierwszy w historii fiński film fabularny. W tym samym roku Atelier Apollo postawiło pierwsze fińskie laboratorium filmowe.

Do 1913 r. Atelier Apollo wyprodukowało ponad 100 filmów krótkometrażowych, co stanowiło połowę filmów wyprodukowanych w tym kraju. Słynęło z wysokiej jakości. Oprócz wspomnianych wyżej Engströma i Inha, współpracowali z nim także Hjalmar Hårdh i Oscar Lindelöf.


Narodowy Fundusz Badań i Rozwoju

Narodowy Fundusz Badań i Rozwoju (fiń. "Suomen itsenäisyyden juhlarahasto Sitra") – fiński instytut badawczy, a zarazem think tank powołany w 1967 roku do wspierania rozwoju gospodarczego oraz finansowania przedsiębiorstw, odpowiadający przed fińskim parlamentem. Na początku XXI wieku zatrudniał 60 pracowników.

Fundusz od czasu powstania funkcjonował jako organizacja z dużym zakresem autonomii, w tym jako ciało wdrażające własne projekty. Jego funkcjami było także finansowanie badań oraz edukacji. Przyczynił się m.in. do powstania Fińskiego Funduszu na rzecz Technologii i Innowacji (Tekes) w 1983 roku. Od jego powołania Sitra przestała bezpośrednio wspierać prace badawczo-rozwojowe, a zaczęła przekształcać się w instytucję finansującą nowe przedsiębiorstwa za pomocą venture capital. Do końca lat 90. XX wieku 95% firm wspieranych przez Sitrę podejmowało wcześniej współpracę z Tekes.

W 1971 roku Sitra sfinansowała pierwszą sieć uniwersytecką w Finlandii, która w roku 1984 przekształciła się w FUNET (Fińską Sieć Badawczo-Uniwersytecką). W II połowie lat 90. XX wieku głównie dzięki Sitrze opracowano drugą strategię społeczeństwa informacyjnego.


Zenga zenga, czyli jak szczury zjadły króla Afryki – książka reporterska autorstwa Andrzeja Mellera, wydana po raz pierwszy w 2012 roku nakładem warszawskiej oficyny The Facto. Opowiada o wojnie domowej w Libii, którą Meller bezpośrednio obserwował od maja do września 2011 roku. Autor przebywał m.in. w Bengazi, Misracie, Górach Zachodnich (zwłaszcza w mieście Nalut) oraz w Trypolisie.

Książka dedykowana jest amerykańskiej korespondentce wojennej Marie Colvin, poznanej przez autora w Libii, która wkrótce później zginęła w Hims w Syrii. Na końcu umieszczone zostało kalendarium wojny w Libii, które opracował Wojciech Pięciak.


Język aecki ambala

Język aecki ambala (ambala, sambalski ambala) – język austronezyjski używany przez ok. 2 tys. osób w regionach Środkowe Visayas i Luzon Środkowy na Filipinach. Należy do grupy języków filipińskich. Jego użytkownicy władają także językiem filipińskim. Jest zapisywany alfabetem łacińskim.


Język manide

Język manide (aecki z Camarines Norte) – język austronezyjski używany na Filipinach w prowincji Camarines Norte przez około 4000 jej mieszkańców zaliczanych do Negrytów.


Pisklak

Pisklak (ang. "Piper") – 6-minutowy krótkometrażowy film animowany produkcji wytwórni Pixar. Wyreżyserował go Alan Barillaro, który również napisał scenariusz. Swoją premierę miał 16 czerwca 2016, w kinach przed filmem "Gdzie jest Dory?", w Polsce 17 czerwca. Film zdobył Oskara w 2017 roku, w kategorii najlepszy krótkometrażowy film animowany.

Opowiada o małym głodnym pisklęciu bekasa, który boi się wody. Inspiracją była obserwacja tych ptaków przez reżysera, które zdobywają pożywienie mimo hydrofobii.


Aryam Abreu Delgado

Aryam Abreu Delgado (ur. 9 lipca 1978) – kubański szachista i trener szachowy ("FIDE Trainer" od 2014), arcymistrz od 2008 roku.


Port lotniczy Buchara

Port lotniczy Buchara − międzynarodowy port lotniczy położony w Bucharze, w Uzbekistanie. Jest to drugi co do wielkości port lotniczy Uzbekistanu.


Gabrielle d’Estrées

Gabrielle d’Estrées (ur. między 1570 a 1573 na zamku La Bourdaisière lub na zamku w Cœuvres, zm. w nocy z 9/10 kwietnia 1599) – księżna Beaufort i Verneuil, markiza Monceaux, kochanka króla francuskiego Henryka IV.


Benji Gregory

Benji Gregory, właśc. Benjamin Gregory Hertzberg (ur. 26 maja 1978 w Los Angeles) – amerykański aktor, znany głównie z roli Briana Tannera z serialu "ALF", tworzonego w latach 1986–1990.


Peter Angerer

Peter Angerer (ur. 14 lipca 1959 r. w Hammer) – niemiecki biathlonista reprezentujący RFN, wielokrotny medalista igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata, a także zdobywca Pucharu Świata.


Johann Heinrich Jung

Johann Heinrich Jung (ur. 12 września 1740, zm. 2 kwietnia 1817) zwany również Jung-Stilling, niemiecki pisarz, profesor nauk ekonomicznych.

Urodził się we wsi Grund w pobliżu Hilchenbach (Westfalia) w zubożałej w wyniku wojen północnych rodzinie. W 1768 wyjechał do Strasburga, gdzie w dwa lata później w środowisku akademików poznaje i zaprzyjaźnia się z Johannem Wolfgangiem Goethe i Johannem Gottfriedem Herderem, pod których wpływem zaczyna pisać pierwsze utwory.
W 1772 osiada w Elberfeldzie. Pracując jako okulista staje się ekspertem od operacyjnego leczenia zaćmy. W 1778 nominowany do nowo powstającej Kameralschule w Kaiserslautern, w której nadal pracuje, gdy uczelnia zostaje wchłonięta w struktury Uniwersytetu w Heidelbergu.

W 1787 został mianowany profesorem nauk ekonomii, finansów i statystyki na Uniwersytecie w Marburgu. W 1803 rezygnuje z profesury i wraca do Heildelbergu, gdzie pozostaje przez trzy lata.
Następnie, aż do śmierci w 1817 przebywa w Karlsruhe, gdzie otrzymuje książęcą rentę od Karola Fryderyka z Baden. Johann Jung był żonaty trzykrotnie, pozostawił liczną rodzinę.

Kompletne wydanie jego dzieł liczy 14 tomów. Jeszcze w XIX wieku Junga tłumaczono na angielski, francuski i włoski. Obecnie jego twórczość omawiana jest raczej w kontekście Goethego i Herdera.


Port lotniczy Omsk

Port lotniczy Omsk (IATA: OMS, ICAO: UNOO) – port lotniczy położony 5 km na południowy zachód od Omska, w obwodzie omskim, w Rosji.


(8261) Ceciliejulie

(8261) Ceciliejulie – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 5 lat i 113 dni w średniej odległości 3,04 au. Została odkryta 11 września 1985 roku przez astronomów z Obserwatorium Brorfelde. Nazwa planetoidy pochodzi od pierwszych imion "Cecilie" Idy Cetti Hansen i "Julie" Liv Cetti Hansen (ur. 1992), córek bliźniaczek duńskiej astrofizyk Anji C. Andersen. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (8261) 1985 RD.


18. poprawka do Konstytucji Stanów Zjednoczonych dotyczyła wprowadzenia zakazu wytwarzania, sprzedaży i przewozu napojów alkoholowych i rozpoczęła w Stanach Zjednoczonych okres prohibicji. Została uchwalona przez Kongres Stanów Zjednoczonych 18 grudnia 1917 i została ratyfikowana 16 stycznia 1919 roku. Ostatecznie, po kilkunastu latach obowiązywania, poprawka została w całości uchylona 5 grudnia 1933 roku przez wprowadzenie 21. poprawki do Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Do tej pory jest to jedyna poprawka do Konstytucji Stanów Zjednoczonych, która została uchylona w całości. Była to również pierwsza poprawka, która zawierała termin, w którym należy ją ratyfikować.


Szczecin Podjuchy

Szczecin Podjuchy – dworzec kolejowy i stacja węzłowa w Podjuchach, osiedlu Szczecina. Położony jest przy ul. Metalowej (fragment drogi krajowej nr 31). Przy stacji znajduje się nastawnia „SJ”.

W roku 2017 stacja obsługiwała 150–199 pasażerów na dobę.

Odległość od dworca do ważniejszych stacji w pobliżu:
* Szczecin Dąbie: 6,4 km
* Szczecin Główny: 7,7 km
* Gryfino: 13,8 km

Stacje sąsiadujące (czynne):
* Szczecin Zdroje: 3,8 km
* Szczecin Port Centralny: 6,4 km
* Daleszewo: 7,4 km

znajduje się w jednostce administracyjnej


Dedicated to You

Dedicated to You – album amerykańskiego muzyka Raya Charlesa, wydany w 1961 roku.


Aligarh

Aligarh (hindi: अलीगढ़) – miasto w Indiach, w stanie Uttar Pradesh.

Populacja miasta w 2001 roku wynosiła 667 732 mieszkańców.

Ośrodek przemysłowy (przemysł chemiczny, bawełniany, spożywczy) i handlowy.


Liceum na morzu

Liceum na morzu (ang. "Breaker High", 1997-1998) – amerykańsko-kanadyjski serial opowiadający o nastolatkach uczących się w liceum.

W Polsce serial emitowany był dawniej na antenie Fox Kids z polskim dubbingiem oraz na kanale TVP1 z polskim lektorem jako "Szkoła na fali".


Coś mocniejszego

Coś mocniejszego – zbiór opowiadań autorstwa Rafała Ziemkiewicza, który ukazał się w 2006 roku nakładem wydawnictwa Fabryka Słów. Wstęp do antologii napisał Maciej Parowski. Książka jest częścią serii wydawniczej "Bestsellery Polskiej Fantastyki".

Książka gromadzi opowiadania Ziemkiewicza napisane w różnych latach, część z nich była publikowana wcześniej w innych zbiorach, takich jak "Czerwone dywany, odmierzony krok" oraz "Cała kupa wielkich braci".


Watford DC Line

Watford DC Line - angielska linia kolejowa o charakterze podmiejskim, biegnąca z Watford do Londynu. Na większości swej długości linia biegnie równolegle do dalekobieżnej West Coast Main Line. Na części trasy linia pokrywa się oraz dzieli stacje i tory z należącą do metra londyńskiego Bakerloo Line. Aktualnie przewoźnikiem obsługującym linię jest London Overground, który eksploatuje ją przy pomocy elektrycznych zespołów trakcyjnych typu British Rail Class 378

Obecnie w skład linii wchodzą następujące stacje:
* Watford Junction
* Watford High Street
* Bushey
* Carpenders Park
* Hatch End
* Headstone Lane
* Harrow & Wealdstone
* Kenton
* South Kenton
* North Wembley
* Wembley Central
* Stonebridge Park
* Harlesden
* Willesden Junction
* Kensal Green
* Queen’s Park
* Kilburn High Road
* South Hampstead
* London Euston


August Macke

August Macke (ur. 3 stycznia 1887, zm. 26 września 1914) – niemiecki malarz, ekspresjonista, członek grupy artystycznej Der Blaue Reiter. Jego twórczość ewoluowała od impresjonizmu, poprzez kubizm, orfizm, futuryzm do abstrakcjonizmu. Posługiwał się techniką olejną i akwarelą, malował portrety, kompozycje figuralne i pejzaże. Jego prace odznaczają się czystą kolorystyką i poetyckim nastrojem. Tworzył również drzeworyty, projektował ceramikę, dywany, hafty, gobeliny i zasłony.


Wyżyna Nowej Kastylii

Wyżyna Nowej Kastylii (hiszp. "Meseta Sur", "Submeseta Meridional") – kraina geograficzna w środkowej Hiszpanii, w południowej części Mesety Iberyjskiej obejmująca swym zasięgiem równinny teren wznoszący się do wysokości 800 m n.p.m.

Wyróżniane są trzy mniejsze regiony geograficzne:
* region "La Mancha" znajdujący się na południu,
* region "La Alcarria" na wschodzie
* "Kotlina Tagu" na północy.
Składa się ona głównie z silnie pofałdowanych skał pochodzących z okresu paleozoiku oraz skał okresu mezozoiku takich jak: wapienie i margle.
Obszar wyżyny kastylijskiej jest praktycznie bezleśny z rzadkimi zaroślami garrigi i tomillary, jest to jeden z podstawowych terenów hodowli owiec na terenie Hiszpanii. Południowo-wschodnia część wyżyny dzięki postępowi znacznej ilości prac irygacyjnych stała się ważnym terenem rolniczym z wysoko rozwinięta uprawą zbóż, winogron oraz oliwek. Z winnic w okolicach Valdepeńas i Manzanares pochodzi wino „Valdepeńas".

Główne rzeki to Tag, Gwadiana, Júcar i Tajuna, natomiast główne miasta to: Madryt, Toledo i Alcázar de San Juan.


10 cm Kanone 17

10 cm Kanone 17 – niemiecka armata polowa o kalibrze 105 mm używana podczas I wojny światowej, która zastąpiła armatę wz. 14. Produkcja armat przez firmę Krupp rozpoczęła się w 1917 i trwała do zakończenia wojny. Łącznie wyprodukowano 192 armaty tego typu.


Matka Gruzja

Matka Gruzja (gruz. ქართვლის დედა, "Kartlis deda") – monumentalny posąg w stolicy Gruzji Tbilisi. Widoczny z daleka 20-metrowy posąg kobiety wykonany jest z aluminium i usytuowany na szczycie grzbietu górskiego Sololaki w najstarszej, zachodniej części miasta, niedaleko twierdzy Narikala.

Statua jest symbolem Tbilisi. Patrzy ona w kierunku miasta, trzymając w lewej ręce puchar wina, a w prawej miecz. Winem Matka Gruzja wita przyjaciół, natomiast miecz przeznaczony jest dla wrogów.

Matka Gruzja powstała w 1958 z okazji jubileuszu 1500-lecia Tbilisi. Autorem posągu jest gruziński rzeźbiarz Elgudża Amaszukeli.


Port lotniczy Mudanjiang

Port lotniczy Mudanjiang (IATA: MDG, ICAO: ZYMD) – port lotniczy położony w Mudanjiang, w prowincji Heilongjiang, w Chinach.


Jelcz L120

Jelcz L120 – autobus lokalny produkowany w latach 1993-2004 przez firmę Jelcz w Jelczu-Laskowicach.


Breath of Fire III

– jRPG stworzony i wydany przez Capcom na konsolę Sony PlayStation. Pierwotnie wydany w Japonii w 1997, później w Ameryce Północnej i w wersji PAL w 1998. To trzecia gra wideo z serii "Breath of Fire", a zarazem pierwsza z nich osadzona w trójwymiarowym środowisku. W 2005 "Breath of Fire III" został wydany w Japonii na konsolę przenośną PlayStation Portable, wraz z angielską wersją wydaną ekskluzywnie w Europie w 2006.

Głównym bohaterem historii jest Ryu, młody chłopiec z tajemniczą zdolnością do transformacji w potężnego smoka. Ryu pragnie poznać prawdę o swym pochodzeniu oraz odnaleźć zagubionych przyjaciół, Rei i Teepo. Fabuła gry jest przedstawiona w dwóch częściach: pierwsza obejmuje historię Ryu jako dziecka, druga jego młodzieńcze lata.


Archikatedra św. Andrzeja w Glasgow

Archikatedra św. Andrzeja w Glasgow (ang. St. Andrew's Cathedral, Glasgow) – główna świątynia archidiecezji Glasgow kościoła rzymskokatolickiego. Mieści się na rogu ulic Clyde Street i Fox Lane.

Jest to neogotycka (Perpendicular Style) budowla wybudowana w latach 1814-1817, zaprojektowana przez architekta Jamesa Gillespie Grahama. Godność katedry posiada od 1889. Wybudowana na planie prostokąta na betonowym fundamencie. Mur ciosowy z kremowego piaskowca. Okna ze spiczastymi łukami i sztukateriami.


Masters of Rock

Masters of Rock – kompilacyjny album wczesnej muzyki brytyjskiego zespołu Pink Floyd, skoncentrowany na singlach i utworach albumowych z lat 1967–1968. Na tylnej okładce została zamieszczona informacja: „Pierwotnie wydane jako The Best of Pink Floyd”, lecz oba albumy zawierają całkowicie różne utwory.

Płyta "Masters of Rock" była wydana w 1974 r. w Niemczech, Włoszech i Holandii, na fali sukcesu "The Dark Side of the Moon". Jest to jedna z części serii budżetowych kompilacji EMI z identycznymi tytułami, każda część dla innego artysty. W wydawnictwie zostały użyte dwa projekty okładek: jeden bazujący na obrazku ze środka wkładki albumu "Meddle", z twarzą Syda Barretta nałożoną na zdjęcie Davida Gilmoura, który nie był jeszcze obecny w zespole gdy nagrywana była większość albumu, i drugi z tytułem wypełniającym przednią okładkę.


Polska Jagiellonów

Polska Jagiellonów – esej historyczny Pawła Jasienicy wydany w 1963 w Warszawie przez Państwowy Instytut Wydawniczy.

Napisana w latach 1959–1960 "Polska Jagiellonów" była kontynuacją "Polski Piastów" (1960). Autor kontynuuje w niej rozważania na temat dziejów Polski i omawia rządy władców z dynastii Jagiellonów. Zbiór historycznych esejów jest zaliczany do najbardziej znanych dzieł w literaturze polskiej.


Remigijus Ačas

Remigijus Ačas (ur. 27 grudnia 1962 w Retowie) – litewski polityk, przedsiębiorca, poseł na Sejm Republiki Litewskiej.


Rozwód po albańsku

Rozwód po albańsku (bułg. "Развод по албански") – bułgarski film dokumentalny w reżyserii Adeli Peewej z 2007 r.

Historia trzech rodzin, które założyli Albańczycy ożenieni z cudzoziemkami, w okresie rządów Envera Hodży. Wśród tych kobiet jest Polka, Barbara Orgocka i dwie Rosjanki: Wala Hodża i Elena Çami. W 1961 r., kiedy doszło do zerwania stosunków dyplomatycznych Albanii z ZSRR, w życiu rodzin zaczął się najbardziej dramatyczny okres. Albańczycy zostali zmuszeni przez władze do rozwodu z cudzoziemkami, które oskarżano o szpiegostwo. Niektóre z kobiet wraz z dziećmi opuściły Albanię. Te, które zostały, podzieliły los swoich mężów, trafiając do więzień i obozów pracy. Jeden z Albańczyków przedstawionych przez Peewą został skazany na karę śmierci, którą zamieniono mu na 25 lat więzienia.


Erikas Tamašauskas

Erikas Tamašauskas (ur. 31 sierpnia 1957 w Wilnie) – litewski polityk, samorządowiec, były burmistrz Kowna, poseł na Sejm.


Franciszek Bryja

Franciszek Bryja SAC (ur. 31 maja 1910 w Rajczy, zm. 4 maja 1942 w Dachau) – Sługa Boży, polski duchowny katolicki, męczennik za wiarę.


Régis Rothenbühler

Régis Rothenbühler (ur. 11 października 1970) – szwajcarski piłkarz grający na pozycji lewego obrońcy lub pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 175 cm wzrostu, ważył 70 kg.


Sandsborg

Sandsborg – powierzchniowa stacja sztokholmskiego metra, leży w Sztokholmie, w Söderort, w dzielnicy Enskede-Årsta-Vantör, w części Gamla Enskede. Na zielonej linii metra T18, leży między Blåsut a Skogskyrkogården. Dziennie korzysta z nich około 3 900 osób.

Stacja znajduje się równolegle do Asgaerdevägen i Gamla Dalarövägen. Ma jedną halę biletową, wejścia rozmieszczone są przy Stora Gungans väg 19/Gamla Dalarövägen 2, Dalens Allé 1/Åstorpsringen 38.

Stację otworzono 1 października 1950 razem z odcinkiem Slussen–Hökarängen. Ma jeden peron, który został odnowiony latem 2004.


Okręg wyborczy Midhurst

Okręg wyborczy Midhurst powstał w 1311 r. i wysyłał do angielskiej, a następnie brytyjskiej, Izby Gmin dwóch deputowanych. W 1832 r. liczbę mandatów przypadających na okręg zmniejszono do jednego. Okręg obejmował miasto Midhurst w hrabstwie Sussex. Został zlikwidowany w 1885 r.


Milano Repubblica

Milano Repubblica (włoski: "Stazione di Milano Repubblica") – przystanek kolejowy w Mediolanie, w regionie Lombardia, we Włoszech. Znajdują się tu 2 perony.

Znajduje się tu również stacja metra.


Milano Porta Vittoria

Milano Porta Vittoria (włoski: "Stazione di Milano Porta Vittoria") – stacja kolejowa w Mediolanie, w regionie Lombardia, we Włoszech. Znajdują się tu 4 perony.

Jest przystankiem linii S1, S2, S5, S6, S13 i S14 kolei podmiejskich.


Sławutycz Arena

Sławutycz Arena (ukr. Славутич Арена, ang. "Slavutych Arena Stadium") - piłkarski stadion w Zaporożu na Ukrainie.

Centralny Stadion Metałurh został wybudowany w latach 1931-1938. W 2001 r. Federacja Piłki Nożnej Ukrainy zakazała prowadzenie meczów na stadionie Metałurh i klub przeniósł się na stadion AutoZAZ, który należał do upadłego klubu Torpedo . Wkrótce potem klub zatwierdził plan budowy nowego stadionu dla zespołu. Budowa rozpoczęła się w 2004, stary stadion został zburzony, a na jego miejscu powstał nowy. 29 lipca 2006 roku na stadionie odbył się pierwszy po rekonstrukcji mecz pomiędzy Metałurhem Zaporoże a Dynamem Kijów.


Gintaras Songaila

Gintaras Songaila (ur. 27 października 1962 w Wilnie) – litewski dziennikarz, przedsiębiorca, menedżer i polityk, były lider Związku Narodowców, od 2008 do 2012 poseł na Sejm.


Milano Romolo

Milano Romolo (włoski: "Stazione di Milano Romolo") – przystanek kolejowy w Mediolanie, w regionie Lombardia, we Włoszech. Znajdują się tu 2 perony.

Znajduje się tu również stacja metra.


Hamish Bond

Hamish Bond (ur. 13 lutego 1986 w Dunedin) – nowozelandzki wioślarz, mistrz olimpijski, siedmiokrotny mistrz świata, reprezentant Nowej Zelandii w wioślarskiej czwórce bez sternika podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Pekinie, dwójce bez sternika podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie oraz podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w Rio de Janeiro.

Złoty medalista w dwójce bez sternika (partnerował mu Eric Murray) podczas igrzysk olimpijskich w 2012 roku w Londynie oraz igrzysk olimpijskich w 2016 roku w Rio de Janeiro.


Lola Iturbe

Lola Iturbe - (ur. 1 sierpnia 1902 w Barcelonie, zm. 5 stycznia 1990 w Gijón) – pracownica zakładów włókienniczych w Barcelonie, współzałożycielka (w 1936 roku) rewolucyjnej organizacji kobiecej Mujeres Libres, uczestniczka po stronie anarchistów rewolucji hiszpańskiej 1936 roku. Autorka książki "Kobieta w ruchach społecznych" (1974). O swojej książce powiedziała że powstała dlatego, "by uchronić od zapomnienia i anonimowości dzielne kobiety walczące w ruchach społecznych". W latach 30. prowadziła wraz z działaczem anarchistycznym Juanem Manuelem Moliną czasopismo Tierra y Libertad (pol. "Ziemia i wolność"), w którym pisali o wolności i edukacji seksualnej. Juan Manuel Molina został jej partnerem życiowym w czasie II wojny wyemigrowali do Francji gdzie zaangażowali się we francuski ruch oporu. Pozostali we Francji do 1979 wróclil do Hiszpanii do Barcelony, gdzie Molina umiera 20 września 1984, a Lola zamieszkuje z córką w Gijón.


MF Skania

MF Skania – prom pasażersko-samochodowy typu ROPAX należący do PŻM (operator Unity Line).

Statek zbudowany został w 1995 roku w stoczni Schichau Seebeckwerft w Bremerhaven dla armatora greckiego Superfast Ferries. Pierwotnie nazwany został MF "Superfast I" i pływał z Bari do Patrasu (Grecja). W roku 2004 kupił go włoski armator promowy Grimaldi Ferries za 50 mln euro. Prom pływał jako MF "Eurostar Roma" na linii Civitavecchia – Barcelona. W maju 2008 roku został kupiony przez PŻM. W barwach operatora Unity Line od 1 września 2008 obsługuje trasę ze Świnoujścia do Ystad.

Latem 2008 roku przeszedł gruntowny remont w Gdańskiej Stoczni Remontowej, gdzie m.in. powiększono przestrzeń pasażerską tak, aby mógł zabrać na pokład do 1400 osób, wyremontowano wszystkie 4 silniki, dodano trzeci ster strumieniowy w części dziobowej, dobudowano pokład z dwiema salami konferencyjnymi i przestronnym snack barem, wyposażono go również w najnowocześniejsze urządzenia nawigacyjne. 28 sierpnia 2008 został ochrzczony w Szczecinie przez Ewę Leszczyńską – wieloletnią pracownicę PŻM.

Jednostka ma 174 metry długości i 24 metry szerokości. Na pokład może zabrać 260 samochodów osobowych i około 50 samochodów ciężarowych. Dysponuje 626 miejscami w 194 kabinach 2-, 3- i 4-osobowych z łazienkami i klimatyzacją, w tym klasy "De Luxe" oraz posiada 120 bezpłatnych foteli lotniczych. Ponadto na Skanii znajdują się dwa bary, kafeteria, dwie restauracje, bar szybkiej obsługi, dwa sklepy, kasyno, dyskoteka, kącik zabaw dla dzieci i dwie sale konferencyjne – na 60 i 48 osób.

Statek nosi nazwę Skanii krainy historycznej w południowej Szwecji.


Manifest praski KONR

Manifest praski KONR (ros. Манифест КОНР) – wydany w Pradze 14 listopada 1944 dokument programowy Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji, oficjalnej reprezentacji Rosjan wobec władz III Rzeszy.

Prace nad stworzeniem dokumentu programowego Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji rozpoczęły się krótko po spotkaniu gen. Andrieja A. Własowa z Reichsführerem SS Heinrichem Himmlerem 16 września 1944 r. w Berlinie. Pod koniec września tego roku doszło do spotkania gen. Gieorgija N. Żylenkowa, naczelnika oddziału propagandy KONR, z prof. N. W. Kowalczukiem, redaktorem pisma „Заря” i adiutantem gen. G. N. Żylenkowa, Nikołajem A. Troickim, pracującym w redakcji pisma „Доброволец” oraz A. N. Zajcewem. Otrzymali oni zadanie opracowania programowego dokumentu politycznego KONR, który – według gen. A. A. Własowa – powinien nazywać się manifestem, a nie deklaracją. W opracowywaniu dokumentu byli też zaangażowani oficerowie propagandowi ze Szkoły propagandystów ROA w Dabendorfie oraz inni członkowie KONR. Były też stworzone 2 grupy eksperckie, liczące po 30 ludzi z „nowej” i „starej” emigracji, które zaproponowały swoje poprawki. To samo zrobiła Naukowa Rada KONR. Końcowy projekt dokumentu został poprawiony przez gen. G. N. Żylenkowa, który rozbił go na 14 punktów, nadając ostateczny kształt. Taka wersja została ostatecznie zaakceptowana z jednej strony przez gen. A. A. Własowa, z drugiej – przez H. Himmlera, który polecił dodatkowo uzupełnić manifest 2 punktami dotyczącymi walki z Żydami oraz z imperialistami brytyjskimi i amerykańskimi. Przygotowany tekst manifestu został przedstawiony podczas zebrania członków KONR 12 listopada. Doszło wówczas do poważnych sporów dotyczących punktów dodanych przez Reichsführera SS. Niektórzy domagali się wyrzucenia ich z tekstu manifestu, ale zdecydowała decyzja gen. G. N. Żylenkowa, który kazał je utrzymać. Na miejsce ogłoszenia manifestu postanowiono wybrać słowiańskie miasto. Wybór padł na Pragę, stolicę Protektoratu Czech i Moraw.

Już wieczorem 11 listopada do Pragi z Berlina przybył gen. G. N. Żylenkow i płk Michaił A. Meandrow wraz z 8 oficerami KONR. Od 12 listopada ustalili oni z niemieckimi władzami Protektoratu Czech i Moraw szczegółowy program imprezy. 13 listopada wieczorem do Pragi przybyli pociągiem członkowie i kandydaci na członków KONR, starsi oficerowie Sił Zbrojnych KONR, rosyjscy dziennikarze i przedstawiciele białej emigracji rosyjskiej. Oddzielnym pociągiem przyjechał gen. A. A. Własow i członkowie Prezydium KONR. Na stacji powitał go płk M. A. Meandrow i gen. mjr. Rudolf Toussaint, komendant garnizonu Pragi. Do hotelu, w którym zamieszkali członkowie KONR, przybył wkrótce gen. Ernst Köstring, pełniący funkcję Generała Formacji Wschodnich przy Dowództwie Wojsk Lądowych (OKH). Generał A. A. Własow zdążył jeszcze złożyć wizytę protektorowi Karlowi Hermannowi Frankowi. 14 listopada na Zamku Królewskim miała miejsce ceremonia przedstawienia Manifestu KONR. Wzięło w niej udział ok. 600 osób, w tym – oprócz gen. A. A. Własowa i innych członków KONR – protektor K. H. Frank, przedstawiciel władz III Rzeszy SS-Obergruppenführer Werner Lorenz, prezydent Emil Hácha, wyżsi wojskowi Sił Zbrojnych KONR i niemieckich sił zbrojnych, przedstawiciele zagranicznych ambasad w Protektoracie oraz białej emigracji rosyjskiej: gen. Wasilij W. Biskupski, gen. Aleksiej A. von Lampe, gen. Anton W. Turkul, ataman gen. Piotr N. Krasnow i ataman gen. Andriej G. Szkuro.

Ceremonia rozpoczęła się 5 minut przed godziną 15. O godzinie 15 przybył gen. A. A. Własow wraz z protektorem K. H. Frankiem i SS-Obergruppenführerem W. Lorenzem. Powitał ich gen. G. N. Żylenkow i płk M. A. Meandrow. Po zajęciu miejsc krótką mowę wstępną wygłosił członek KONR prof. S. M. Rudniew. Następnie przemawiał kolejno gen. A. A. Własow, protektor K. H. Frank, SS-Obergruppenführer W. Lorenz, ponownie gen. A. A. Własow i gen. Fiodor I. Truchin. Po zakończeniu jego przemówienia odbyły się wybory Prezydium KONR, którego wyniki przedstawił prof. S. M. Rudniew. Następnie gen. A. A. Własow odczytał treść Manifestu KONR, po czym na koniec podziękował protektorowi K. H. Frankowi i czeskim władzom Protektoratu. O godzinie 19 przez K. H. Franka został zorganizowany bankiet dla 60 rosyjskich i niemieckich gości z koncertem rosyjskich i niemieckich artystów oraz zebranie w Klubie Automobilowym dla wszystkich uczestników ceremonii. Po zakończeniu bankietu około godziny 2 w nocy gen. A. A. Własow wraz z członkami Prezydium KONR wrócił na dworzec kolejowy, skąd specjalnym pociągiem pojechał do Berlina. W tym czasie z Pragi wyjechali też pozostali niemieccy i rosyjscy uczestnicy ceremonii. 18 listopada w Berlinie treść Manifestu KONR została ogłoszona na masowym zebraniu rosyjskich robotników, inteligencji, wojskowych i działaczy różnego rodzaju.

Manifest praski KONR został opublikowany w piśmie „Голос Народа”. Podpisało go 37 członków KONR i 12 kandydatów na członków: przewodniczący KONR gen. A. A. Własow, członkowie KONR gen. Fiodor F. Abramow, G. Aleksiejew, prof. S. Andriejew, prof. G. Anufrijew, gen. Jewgienij I. Bałabin, Szamba Balinow, prof. Fiodor P. Bogatyrczuk, S. Wołchowski, płk Władimir I. Bojarski, K. Gordijenko, ppor. A. Dżanapow, gen. G. N. Żylenkow, gen. Dmitrij J. Zakutny, kpt. D. Ziablicki, J. Żerebkow, płk Siergiej K. Buniaczenko, płk Michaił A. Meandrow, A. Zajcew, prof. A. Karpinski, prof. N. Kowaliow, A. Lisowski, gen. Wasilij F. Małyszkin, feldfebel I. Mamiedow, prof. I. I. Moskwitinow, J. Muzyczenko, N. Podlaznik, prof. S. Rudniew, G. Saakajan, J. Tenzorow, gen. Fiodor I. Truchin, prof. A. Cagoł, Ch. Cymbał, kpt. I. Czanuch, Ibrahim Czulikow, F. F. Szlippe, F. Januszewska oraz kandydaci: por. W. Dubowiec, W. Jegorow, Aleksandr S. Kazancew, P. Kumin, D. Lewicki, J. Rodnyj, P. Siemionow, prof. L. Smirnow, prof. W. Stalmakow, prof. W. Tajarinow, mjr I. Tielnikow, A. Szczegłow. Na końcu spisu podpisanych znajdowała się następująca informacja: "Nazwiska niektórych członków i kandydatów na członków Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji nie są opublikowane w związku z ich przebywaniem na terytorium ZSRR lub w celu zapewnienia im bezpieczeństwa".

Według manifestu celem KONR było:
* zrzucenie stalinowskiej tyranii, oswobodzenie narodów Rosji od bolszewickich rządów i przywrócenie im praw, jakie zdobyły w wyniku rewolucji lutowej 1917 r.,
* zakończenie wojny i zawarcie pokoju z III Rzeszą,
* stworzenie nowej, wolnej i ludowej państwowości rosyjskiej bez bolszewików i wyzyskiwaczy.
KONR głosił następujące hasła:
* równość wszystkich narodów Rosji i prawo do rozwoju narodowego oraz państwowej samodzielności,
* wprowadzenie rządów narodowo-ludowych, przy których wszystkie interesy państwa będą podporządkowane zadaniom zapewnienia rozwoju narodu,
* ochrona pokoju i ustanowienie dobrosąsiedzkich stosunków ze wszystkimi państwami oraz rozwijanie międzynarodowej pokojowej współpracy,
* szerokie prawa państwowe służące ochronie rodziny i małżeństwa oraz równouprawnienie kobiet,
* likwidacja przymusowej pracy i zapewnienie wszystkim pracującym prawa do swobodnej pracy, zapewniającej im pokrycie potrzeb materialnych oraz prawo do odpowiedniej zapłaty,
* likwidacja kołchozów i przekazanie ziemi chłopom, swoboda form uprawiania ziemi, swoboda sprzedaży produktów pochodzących z gospodarowania ziemią oraz zniesienie przymusowych dostaw,
* wprowadzenie swobody własności prywatnej, odbudowanie handlu i rzemiosła oraz przekazanie inicjatywie prywatnej prawa i możliwości uczestniczenia w przemysłowym życiu państwa,
* przywrócenie inteligencji możliwości swobodnej twórczości,
* wprowadzenie sprawiedliwości społecznej i ochrony pracujących przed wszelkim wyzyskiem, niezależnie od ich pochodzenia i wcześniejszej działalności,
* wprowadzenie dla wszystkich bez wyjątku prawa do bezpłatnej edukacji, pomocy lekarskiej, wypoczynku i emerytury,
* zniszczenie systemu rządów terroru i przymusu oraz likwidacja represji i masowych zsyłek, wprowadzenie swobody religii, sumienia, słowa, zebrań i prasy, równości wszystkich wobec prawa, niezależności sądownictwa,
* oswobodzenie więźniów politycznych bolszewizmu oraz przywrócenie im prawa powrotu do domów z więzień i łagrów oraz zaprzestanie represji za walkę z bolszewizmem, a z drugiej strony nie represjonowanie tych, którzy walczyli w imię bolszewizmu i Stalina,
* odbudowa zniszczonych w czasie wojny miast, wsi i fabryk na koszt państwa,
* ubezpieczenie państwowe inwalidów i ich rodzin.
Zniszczenie bolszewizmu i wygranie walki KONR uzależniało od wysiłku:
* Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, Ukraińskiego Wojska Wyzwoleńczego, oddziałów kozackich i narodowych,
* antybolszewickich grup zbrojnych na sowieckich tyłach,
* opozycyjnych grup i organizacji wewnątrz narodu, aparatu państwowego i Armii Czerwonej.

Według części przekazów w pierwszym wariancie manifestu, nie tylko była wyraźnie zadeklarowana niezależność KONR od władz III Rzeszy, ale też występowały pewne hasła odwołujące się do idei monarchistycznych. Ta wersja manifestu miała mieć charakter progresywno-demokratyczny, odchodząc od większości haseł Rosyjskiego Ruchu Wyzwoleńczego (ROD). Mogłoby to sugerować, że jego faktycznymi autorami były głównie osoby nie związane z ROD, ale wywodzące się ze „starej” emigracji.


Perkins Engines Company Limited

Perkins Engines (Perkins Engines Company Limited) – brytyjskie przedsiębiorstwo będące własnością Caterpillar Inc. z siedzibą w Peterborough produkująca silniki Diesla dla marynarki, rolnictwa i silniki stacjonarne.

Silniki Perkinsa są używane przez wiele przedsiębiorstw produkujących ciągniki i maszyny rolnicze, np. Massey Ferguson, Landini, McCormick, Claas, Ursus, a także takie firmy jak JCB.

Posiada fabryki produkcyjne w:
* Peterborough, Anglia – produkcja silników serii 400, 1100 i 1200;
* Stafford, Anglia – produkcja silników serii 1300, 1600, 2000 i 4000;
* Kurytyba, Brazylia – otwarta w 2003 roku w celu produkcji serii 1000, obecnie produkuje serię 1100;
* Seguin, Teksas – produkcja silników serii 1500 and 2000;
* Griffin, Georgia – produkcja silników serii 400;
* Aurangabad, Indie – produkcja silników serii 400;
* Wuxi, Chiny – otwarta w 2008 roku produkcja, silników serii 400 i 1100;
* Wimborne, Anglia –- produkcja silników morskich;
* Hosur, Indie - otwarta w 2015 roku, produkcja silników serii 1100.


Port lotniczy Monterrey

Port lotniczy Monterrey (IATA: MTY, ICAO: MMMY) – międzynarodowy port lotniczy położony w Apodaca, w pobliżu Monterrey, w stanie Nuevo León, w Meksyku.


Mykolas Burokevičius

Mykolas Burokevičius (ur. 7 października 1927 w Olicie, zm. 20 stycznia 2016 w Wilnie) – litewski działacz komunistyczny, w latach 1989–1991 I sekretarz Komunistycznej Partii Litwy.


Meczet Fatih

Meczet Fatih – meczet położony w dzielnicy Fatih, na jednym z siedmiu wzgórz Stambułu w Turcji. Jest pierwszym dużym, sułtańskim meczetem zbudowanym po zdobyciu miasta przez Turków.

W epoce Bizancjum w tym miejscu znajdował się wzniesiony przez Konstantyna I Kościół Świętych Apostołów, zwany również Kościołem Havariyun lub Aya Apostoli. Przy budowie meczetu wykorzystano budulec z tego kościoła, kamienne kolumny i fundamenty.

Meczet został zbudowany na rozkaz sułtana Mehmeda II, prawdopodobnie przez architekta greckiego pochodzenia: Atik Sinana w latach 1463- 1471. Inne źródła wymieniają wśród budowniczych Greka Christodulosa. Do czasu wybudowania Meczetu Sulejmana był to największy meczet w mieście. W 1509 sułtan Bajazyd I zrekonstruował meczet po trzęsieniu ziemi.

W 1766 meczet został zniszczony podczas trzęsienia ziemi, zburzony i odbudowany w 1771 przez sułtana Mustafę III, który zatrudnił przy tym przedsięwzięciu znanego budowniczego tamtych czasów: Mehmeta Tahira Agę.
Kopuła meczetu miała wysokość 50 m i średnicę 26 metrów. Minarety miały pojedyncze krużganki i kryte były ołowiem. Wokół meczetu wybudowano dodatkowo, podobnie jak w wielu meczetach tego okresu medresy, biblioteki, szkoły uczące filozofii, historii, geografii, gramatyki, algebry, prawa koranicznego, kuchnie dla ubogich, karawanseraje, zajazd dla derwiszy w podróży, szpital zatrudniający lekarzy, chirurga, farmaceutę, oraz kilka hamamów. Kompleks Fatih jest uważany za pierwszy uniwersytet zbudowany przez sułtanów w Stambule.

Odbudowany w 1771 roku meczet jest większy od poprzednika, posiada kopułę, którą dźwigają łuki i cztery filary. Z czterech stron kopuły znajdują się półkopuły, na rogach dodano małe kopuły. Nowe minarety są wyższe i mają dwa krużganki. Dziedziniec otacza 18 granitowych kolumn wspierających 22 kopuły. Minbar wykonano z różnokolorowego marmuru.

Przy meczecie znajdują się grobowce Mehmeta II i jego żony.

Meczet Fatih, oprócz swej funkcji religijnej, pełnił również rolę w rewoltach i powstaniach ubiegłych wieków.


Meindert Hobbema

__BEZSPISU__
Meindert Hobbema (31 października 1638 w Amsterdamie, zm. 7 grudnia 1709 tamże) – holenderski malarz pejzażysta, obecnie uznawany za ostatniego z wielkich XVII-wiecznych mistrzów holenderskiego krajobrazu.

Informacje biograficzne nt. artysty są niepełne i często sprzeczne. Prawdopodobnie był uczniem Jacoba van Ruisdael, życie spędził w biednej dzielnicy Amsterdamu. U współczesnych nie zdobył uznania, większa część jego prac powstała przed 1668, gdy porzucił zawód malarza. Był żonaty z Eeltije Vinck z Gorcum, miał czworo dzieci. Po ślubie malował sporadycznie, jednak w 1689 stworzył swój najlepszy obraz "Droga do Middelharnis", będący obecnie podręcznikowym przykładem szkoły holenderskiego krajobrazu.

Hobbema malował jednolite tematycznie krajobrazy wiejskie, młyny wodne, lasy. Jego prace odznaczają się dbałością o szczegóły, mistrzostwem w posługiwaniu się światłem i nienaganną, wieloplanową kompozycją. Miał duży wpływ na rozwój malarstwa pejzażowego w XIX-wiecznej Europie, szczególnie w Anglii i Francji (szkoła z Barbizon).


Cais do Sodré

Cais do Sodré – stacja metra w Lizbonie, na linii Verde. Oddana została do użytku 18 sierpnia 1998 roku, w ramach rozbudowy tej linii do obszaru Cais do Sodre.

Stacja ta znajduje się na "Praça Duque da Terceira", przy stacji kolejowej Estação do Cais de Sodré, która obsługuję pociągi na Linha de Cascais i dworzec rzeczny łączący Lizbonę z Cacilhas, Seixal i Montijo. Stacja zapewnia również dostęp do Mercado da Ribeira.


August Karcher

August Karcher (ur. 7 stycznia 1900 w Nadwórnej, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.


Sports Authority Field at Mile High

Sports Authority Field at Mile High – stadion futbolowy w Denver, na którym swoje mecze rozgrywa futbolowy zespół ligi NFL Denver Broncos.

Do 2000 roku Broncos w roli gospodarza występowali na obiekcie Mile High Stadium. W listopadzie 1998 zarząd klubu podjął decyzję o budowie nowego stadionu, którego budowę rozpoczęto w 1999. Pierwszy mecz odbył się 10 września 2001, gdy Denver Broncos podejmowali New York Giants. Stadion, który do 2011 nosił nazwę Invesco Field, ma pojemność 76 125 miejsc.

Na Sports Authority Field odbywają się również mecze lacrosse’a. Od 2006 korzysta z niego zespół Major League Lacrosse Denver Outlaws. W latach 2001–2006 swoje mecze w roli gospodarza rozgrywała na nim drużyna Major League Soccer Colorado Rapids. W 2013 stadion był areną spotkań grupowych Złotego Pucharu CONCACAF, a w grudniu 2016 sekretarz generalny CONCACAF Philippe Moggio poinformował, iż na Sports Authority Field ponownie odbędą się mecze grupowe tego turnieju, zaplanowanego na lipiec 2017.

Na stadionie miały miejsce również koncerty, między innymi Metalliki, Bruce’a Sprinsteena, The Offspring, U2, Lenny’ego Kravitza i The Cure.


Prawo Milo Murphy’ego

Prawo Milo Murphy’ego (, dawniej jako , od 2016) – amerykański serial animowany stworzony przez Dana Povenmire'a i Jeffa „Swampy'ego” Marsha, twórców "Fineasza i Ferba". Wyprodukowany przez wytwórnię Disney Television Animation. Opowiada o tytułowym bohaterze Milo Murphym, który jest potomkiem i imiennikiem Edwarda A. Murphy'ego Jr. oraz uosobieniem prawa Murphy’ego – jeśli coś może pójść źle, pójdzie źle.

Premiera serialu odbyła się w Stanach Zjednoczonych 3 października 2016 na amerykańskim Disney XD. W Polsce serial zadebiutował 27 marca 2017 na antenie Disney XD.

Dnia 28 lutego 2017 ogłoszono, że powstanie drugi sezon serialu, którego premiera nastąpiła w 2019 na antenie Disney Channel.


Meldunek (Kapitańska ziemianka)

Meldunek (Kapitańska ziemianka), ang. "The Dispatch (The Captain's Dugout)" – obraz olejny namalowany przez brytyjską malarkę Marjorie Violet Watherston w 1917, znajdujący się w zbiorach Imperial War Museum w Londynie.


Zdeněk Galuška

Zdeněk Galuška (ur. 11 lipca 1913 w Uherským Ostrohu, zm. 13 lutego 1999 w Nivnicy) – morawski pisarz, malarz, rysownik, gawędziarz ludowy.


Partia Islamskie Stowarzyszenie Indonezji (indonez. "Partai Sarekat Islam Indonesia") – indonezyjska partia polityczna o profilu islamskim funkcjonująca w latach 1929–1973.


Psalmodia polska

Psalmodia polska – cykl poetycki barokowego polskiego poety Wespazjana Kochowskiego, napisany w 1693 i opublikowany w Częstochowie w 1695. Zawiera 36 utworów lirycznych wystylizowanych na biblijne psalmy, ułożonych wersetami. Pełny tytuł, rozbudowany zgodnie z gustem epoki baroku, brzmi: "Trybut należyty wdzięczności wszystkiego dobrego dawcy Panu i Bogu, albo Psalmodia polska za dobrodziejstwa Boskie dziękująca".


Pirsaat

Pirsaat – rzeka w Azerbejdżanie. Początek bierze w Wielkim Kaukazie, na stoku szczytu Babadağ, na wysokości 2400 m n.p.m. Uchodzi do Morza Kaspijskiego na wysokości -11 m n.p.m.

Rzeka ma 199 km długości. Zlewnia zajmuje powierzchnię 2280 km². Zasilana przez wody roztopowe (ok. 14% średniego, całkowitego, rocznego zasilania), spływ powierzchniowy deszczu (70%) i wody podziemne (16%), nieregularnie w ciągu roku. Płynie szeroką doliną pokrytą żwirem pochodzenia aluwialnego, kilkoma korytami. Średni roczny przepływ wynosi 6,9 m³/s.


Loxosceles chapadensis

Loxosceles chapadensis – gatunek pająka z rodziny Sicariidae.

Gatunek ten opisany został w 2010 roku przez R. Bertaniego, C.S. Fukushimę i R.H. Nagahamę.

Samiec ma ciało długości 5,6 mm, a odnóża drugiej, najdłuższej pary mają 31,84 mm długości. U samicy ciało ma długość 8,76 mm, a odnóża najdłuższej pary 31,33 mm. Karapaks ma liczne, długie szczecinki w części głowowej i jasnożółtą część tułowiową. Odnóża i sternum są jasnobrązowe, a warga dolna ciemnobrązowa. Endyty są ciemnobrązowe u samicy, a jasnobrązowe u samca. Krótkie szczecinki na odnóżach są szarawe na udach i rzepkach, przechodząc w brązowawe na goleniach i stopach. Samcze nogogłaszczki mają golenie 2,2 raza dłuższe od cymbium i pogrubiony, lekko zakrzywiony embolus. U samicy ujścia przedsionka torebki kopulacyjnej są ukryte pod szeroką płytką poprzeczną, grzbietowa część torebki kopulacyjnej jest silnie zesklerotyzowana do połowy długości, a spermateki są powiększone w częściach wierzchołkowych.

Pająk neotropikalny, znany tylko z północnej części Parku Narodowego Chapada Diamantina w brazylijskim stanie Bahia. Spotykany jest w szczelinach skalnych, pod kamieniami, a w pobliżu siedzib ludzkich też pod cegłami i dachówkami.


Gerarda Śliwińska

Maria Gerarda Śliwińska CSC, właśc. Barbara Śliwińska (ur. 22 stycznia 1934 w Giżynie, zm. 5 lipca 2012 roku w Braniewie) – zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr św. Katarzyny Dziewicy i Męczennicy w Braniewie, prawniczka i historyczka, badaczka historii Zgromadzenia Sióstr Świętej Katarzyny Dziewicy i Męczennicy.


Cubda

Cubda (łac. "Diocesis Cubdensis") – stolica historycznej diecezji w Cesarstwie rzymskim w prowincji Afryka Prokonsularna, sufragania metropolii Kartagina. Współcześnie w Tunezji. Obecnie katolickie biskupstwo tytularne.


Zagreb Trnava

Zagreb Trnava (chorw: "Željeznički stanica Zagreb Trnava") – przystanek kolejowy w Zagrzebiu, w dzielnicy Donja Dubrava w Chorwacji. Przystanek znajduje się na linii Zagrzeb – Dugo Selo, będącej częścią ważnej magistrali Zagrzeb-Belgrad.


Matka Boska Kozielska

Matka Boska Kozielska (Ikona Kozielska, Matka Boża Katyńska) – uproszczony obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej wycięty konturowo na sosnowej desce o wymiarach 13,5 na 8,5 cm przez por. Henryka Gorzechowskiego w obozie jenieckim w Kozielsku, gdzie przebywali polscy oficerowie zamordowani przez NKWD w Katyniu, ofiary zbrodni katyńskiej.


Eduard Jan Brynych

Eduard Jan Brynych, czes. "Edvard Jan Nepomucký Brynych", (ur. 4 maja 1846 r. Vlásenicach; zm. 20 listopada 1902 r. w Hradcu Králové) – czeski duchowny rzymskokatolicki, teolog, 19. biskup ordynariusz hradecki od 1892 roku.


Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej Kobiet 2019 (ang. FIFA Women’s World Cup 2019) – ósma edycja mistrzostw świata w piłce nożnej kobiet. Turniej trwał od 7 czerwca do 7 lipca. W marcu 2015 roku Francja otrzymała prawa do organizacji turnieju. Był to pierwszy taki turniej w tym kraju, natomiast trzeci w Europie. Mistrzostwa zostały rozegrane na 9 stadionach w 9 miastach. W rozgrywkach brały udział 24 zespoły z 6 konfederacji. Tytuł obroniły Amerykanki, które w meczu finałowym pokonały Holandię 2:0.


Wojciech Jakimowicz

Wojciech Jakimowicz (ps. „Boryna”, ur. 1911, zm. 14 stycznia 1945 w Pogwizdowie) – architekt, narodowiec (ONR), żołnierz Brygady Świętokrzyskiej, więzień KL Auschwitz.


Katastrofa lotu Comair 3272

Katastrofa lotu Comair 3272 – katastrofa lotnicza, która wydarzyła się 9 stycznia 1997 roku w amerykańskim mieście Monroe, w stanie Michigan. Samolot Embraer 120 Brasilia amerykańskich regionalnych linii Comair rozbił się w złej pogodzie - zginęło 29 osób - wszyscy na pokładzie.

Samolot leciał z lotniska w Cincinnati do Detroit. Lot przebiegał normalnie. Podczas podejścia, kontroler kazał załodze zmniejszyć prędkość do 150 węzłów. Chwilę później włączył się alarm informujący, że samolot niedługo przeciągnie. Nagle samolot przechylił się o 45 stopni w prawo, a następnie o 90 stopni. Maszyna zaczęła gwałtownie nurkować. Samolot opadał z prędkością 100 metrów na sekundę, wreszcie roztrzaskał się o ziemię. Wszyscy na pokładzie zginęli - 29 osób.

Wypadek zbadała Narodowa Rada Bezpieczeństwa Transportu (NTSB). Początkowo założono, że katastrofę spowodował wlot w turbulencję zaskrzydłową za lecącym parę kilometrów dalej Airbusem linii American Airlines. Inną możliwą przyczyną było oblodzenie skrzydeł, co wykazało śledztwo. Tak samo rozbił się lot American Eagle 4184, ponieważ piloci nie uruchomili odladzaczy. Ustalono, że zalecenia serwisowe Embraera i linii Comair różniły się. Według Embraera odladzacze trzeba było włączyć, gdy tylko zobaczy się jakąkolwiek ilość lodu, a według Comair trzeba było je włączyć, gdy nagromadzi się 6-milimetrowa warstwa.

Katastrofę lotu Comair 3272 udokumentowano w 2 odcinku 17. serii kanadyjskiego serialu "Katastrofa w przestworzach" pod tytułem "Brak procedur" (tytuł oryg. "Deadly Myth").


Tadeusz Taras

Tadeusz Taras (ur. 1906, zm. 1987) – polski prawnik, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, specjalista w zakresie prawa karnego, w latach 1953–1957 i 1964–1972 dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.

Pod jego kierunkiem w 1970 stopień naukowy doktora uzyskał Edward Skrętowicz.

Opublikował m.in.:
* "Proces karny : część ogólna" (współautorzy: Edward Skrętowicz, Romuald Kmiecik, 1971, 1972, 1975)
* "Rola prawa w przebudowie ustroju rolnego PRL: materiały sesji naukowej młodych pracowników nauki Wydziału Prawa UMCS" (red. nauk., wspólnie z: Wiesław Skrzydło, Józef Mikos, 1956)
* "Socjalistyczne prawo karne w walce ze szpiegostwem" (1954)


Adam Wiliński

Adam Wiliński (ur. 21 lutego 1909 w Nowym Sączu, zm. 21 maja 1977 w Lublinie) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie i Uniwersytetu Jagiellońskiego, specjalista w zakresie prawa rzymskiego, w latach 1957–1962 dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.


Aleksandrs Kiršteins

Aleksandrs Kiršteins (ur. 27 sierpnia 1948 w Vecpiebaldze) – łotewski polityk i architekt, w latach 1995–1997 minister, poseł na Sejm Republiki Łotewskiej, eurodeputowany V kadencji.


Ingemund Bengtsson

Sten Bertil Ingemund Bengtsson (ur. 30 stycznia 1919 w Veddige, zm. 12 kwietnia 2000 w Varbergu) – szwedzki polityk, działacz Szwedzkiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej, poseł do Riksdagu i jego przewodniczący w latach 1979–1988, minister w różnych resortach.


No Mercy (2017)

No Mercy (2017) – gala wrestlingu wyprodukowana przez federację WWE dla zawodników z brandu Raw. Odbyła się 24 września 2017 w Staples Center w Los Angeles. Emisja była przeprowadzana na żywo za pośrednictwem WWE Network oraz w systemie pay-per-view. Była to trzynasta gala w chronologii cyklu No Mercy.

Podczas gali odbyło się osiem walk, w tym jedna podczas pre-show. W walce wieczoru Brock Lesnar pokonał Brauna Strowmana i obronił WWE Universal Championship. Ponadto Roman Reigns pokonał Johna Cenę w singlowej walce, zaś Enzo Amore nieczysto pokonał Neville'a i odebrał mu WWE Cruiserweight Championship.


Neostromboceros albopunctatus

Neostromboceros albopunctatus – gatunek błonkówki z rodziny pilarzowatych i podrodziny Selandriinae.

Gatunek ten opisany został w 2000 roku przez Attilę Harisa na podstawie 6 okazów odłowionych w 1983 roku.

Błonkówka ta ma ciało o długości od 6,5 do 7,1 mm. Głowa jej jest czarna z białymi nadustkiem i wargą górną, gęsto i grubo punktowana. Przedni brzeg nadustka jest u szeroko wykrojony na głębokość około ¼ jego długości. Policzki są tak wąskie, że przybierają kształt linii. Tułów jest czarny z biało zaznaczonymi krawędziami niektórych sklerytów oraz białymi cenchri i prepektusem. Zarówno głowę i jak tułów porasta gęste, białe owłosienie. Odnóża są biało-czarne z białawobrązową plamką na nasadowych członach stóp. Skrzydła są przydymione. Te przedniej pary mają od 5,9 do 6,6 mm długości. Odwłok u samców jest całkowicie czarny, natomiast u samic tylne krawędzie wszystkich tergitów oraz linie środkowe tergitów od siódmego do dziewiątego są białe. Ponadto samice mają krótkie, porośnięte czarnymi włoskami pokładełko.

Owad znany wyłącznie z lokalizacji typowej w nepalskim Katmandu.


Nathaniel Prentice Banks

Nathaniel Prentice Banks (ur. 30 stycznia 1816 w Waltham w Massachusetts, zm. 1 września 1894 tamże) – amerykański polityk, generał armii Unii w wojnie secesyjnej.


Bitwa pod Cold Harbor

Bitwa pod Cold Harbor została stoczona w dniach 31 maja - 12 czerwca 1864 podczas wojny secesyjnej w hrabstwie Hanover w Wirginii. Naprzeciw siebie stanęły: unijna Armia Potomaku dowodzona przez Ulyssesa Granta wraz z XVI Korpusem dowodzonym przez George'a Meade'a i konfederacka Armia Północnej Wirginii dowodzona przez Roberta E. Lee. Zakończyła się zwycięstwem Konfederacji. Po stronie Unii wzięło w niej udział 108 tys. ludzi, po stronie Konfederacji 62 tys. Była to jedna największych i najkrwawszych bitew wojny secesyjnej, a także ostatnie zwycięstwo generała Lee i ostatnia duża wygrana Konfederacji.

Po stoczeniu w maju 1864 nierozstrzygniętych bitew w dziczy i pod Spotsylvanią (które przyniosły znaczne straty i podkopały wolę walki konfederatów) generał Grant kontynuował marsz wraz ze swoją armią na stolicę stanu Wirginia, Richmond i postanowił wydać walną bitwę armii generała Lee, która okopała się przy Cold Harbor, ok. 16 km. na północny wschód od Richmond. Grant był przekonany, że po wcześniejszych bitwach armia Konfederacji była "naprawdę sprana", jednak ofiary po stronie Unii też były znaczne. Grant postanowił zadać ostateczny cios konfederatom i zająć Richmond. 31 maja zaczęły się drobne potyczki, jednak główny atak (i, jak się okazało, decydujące starcie) nastąpił 3 czerwca, gdy Grant poprowadził frontalny atak na pozycje obronne konfederatów, sądząc, że siły przeciwnika są nadszarpnięte, jednak Lee wykorzystał opóźnienie Granta w ataku i zdążył wezwać posiłki i umocnić fortyfikacje. Skutkiem niespodziewanie dobrego przygotowania konfederatów była masakra wojsk Unii: w ciągu godziny ponad 7 tysięcy żołnierzy Unii zostało zabitych lub rannych, zanim Lee powstrzymał atak. Przez następnych 9 dni dwie armie stały naprzeciw siebie w dwóch okopach, tocząc jedynie drobne potyczki, później Grant wycofał swoje siły. Armia Unii straciła pod Cold Harbor 1844 zabitych, 9077 rannych i 1816 jeńców lub zaginionych, a Armia Konfederacji tylko 83 zabitych, 3380 rannych i 1132 jeńców. Po bitwie Grant stwierdził, że żałuje tego ataku bardziej niż któregokolwiek, który w życiu rozkazał.


Palazzo Capua

Palazzo Capua, znany też jako Capua Palace – neoklasyczny pałac z początku XIX wieku, położony w Sliemie na Malcie. Zbudowany przez rosyjskiego bankiera, który nazwał go Selma Hall. Później budynek przeszedł na własność księcia Kapui i jego żony Penelope Caroline Smyth, od których wziął swą nazwę.

W czasach, kiedy został zbudowany, był najbardziej atrakcyjnym budynkiem na tym terenie. Roztaczał się z niego rozległy widok na okoliczne tereny, gdyż Sliema była jeszcze słabo rozbudowana. Zawsze był rozpoznawalny ze względu na swoją neoklasyczną architekturę, szczególnie z powodu użycia kolumn na fasadzie. Teren ten został zabudowany w XIX i XX wieku. Od wczesnych lat XX wieku budynek pałacu ulegał różnym adaptacjom. Aktualnie budynek mieści hotel butikowy, zaś na miejscu ogrodów pałacowych zbudowany jest St. James Capua Hospital.


Rajmund Duracz

Rajmund Duracz (ur. 10 września 1893 w Dobrej, w pow. humańskim, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – kapitan administracji (piechoty) Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.


Armenochori

Armenochori (gr. "Αρμενοχώρι") – wieś w Republice Cypryjskiej, w dystrykcie Limassol. W 2011 roku liczyła 218 mieszkańców.

Dosłownie nazwa wsi oznacza „Ormiańska wieś”, bowiem od starożytności zamieszkiwana była przez potomków armii ormiańskiego króla Tigranesa Wielkiego, który w 85 p.n.e. podbił Syrię, Liban, Palestynę, Anatolię i Cypr. W latach 30. i 40. XX wieku większość Greków i Ormian opuściła wieś, a w okresie panowania brytyjskiego ich miejsce zajęła napływowa ludność turecka, ale także ormiańscy uciekinierzy z kontynentalnej Turcji.


Kapilio

Kapilio (gr. "Καπηλειό") – wieś w Republice Cypryjskiej, w dystrykcie Limassol. W 2011 roku liczyła 34 mieszkańców.


Potamitisa

Potamitisa (gr. "Ποταμίτισσα") – wieś w Republice Cypryjskiej, w dystrykcie Limassol. W 2011 roku liczyła 62 mieszkańców.


Ajos Sozomenos

Ajos Sozomenos (gr. "Άγιος Σωζόμενος") – wieś w Republice Cypryjskiej, w dystrykcie Nikozja. W 2011 roku liczyła 11 mieszkańców.


Apliki

Apliki (gr. "Απλίκι") – wieś w Republice Cypryjskiej, w dystrykcie Nikozja. W 2011 roku liczyła 87 mieszkańców.


Heorhij Tymoszenko

Heorhij Tymoszenko, ukr. Георгій Тимошенко, ros. Георгий Тимошенко, "Gieorgij Timoszenko" (ur. 1 czerwca 1966 w Kijowie) – ukraiński szachista, arcymistrz od 1994 roku.


Pałac w Mikuszewie

Pałac w Mikuszewie – zabytkowy pałac w Mikuszewie, w powiecie wrzesińskim, w województwie wielkopolskim.

Pałac został wybudowany około 1890, wówczas to właścicielem pobliskich dóbr był książę Sachsen-Meningen. Obecnie znajduje się tu Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży "Mikuszewo".

Budowla wzniesiona w stylu neorenesansowym, o rozczłonkowanej bryle, z narożną, czworoboczną wieżą, zwieńczoną czworobocznym hełmem. Dwór znajduje się w parku krajobrazowym ze stawem, prowadzi do niego stara aleja lipowa.


Przedstawienie Hamleta we wsi Głucha Dolna – spektakl Teatru Telewizji, oparty na sztuce "Predstava Hamleta u selu Mrduša Donja" chorwackiego dramaturga Ivona Brešana. Spektakl został wyreżyserowany przez Olgę Lipińską w 1985 roku. W 2009 roku został zaliczony do „Złotej Setki Teatru Telewizji”.

Akcja dramatu rozgrywa się w latach sześćdziesiątych na jugosłowiańskiej wsi, gdzie aktyw spółdzielni produkcyjnej postanawia wystawić szekspirowskiego "Hamleta" w wersji przygotowanej przez wiejskiego nauczyciela.