diff --git "a/align-10/nl_ten_test_nl_to_nl.jsonl" "b/align-10/nl_ten_test_nl_to_nl.jsonl"
new file mode 100644--- /dev/null
+++ "b/align-10/nl_ten_test_nl_to_nl.jsonl"
@@ -0,0 +1,524 @@
+{"id": 0, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "}De Venus van Milo of Aphrodite van Melos is een wereldberoemd Grieks marmeren beeldhouwwerk. Het beeld werd vermoedelijk vervaardigd rond 130 v.Chr. en men denkt dat Alexandros van Antiochia de beeldhouwer was. De beeldhouwer gebruikte het in de oudheid beroemde witte marmer van Paros. Het beeld werd in 1820 door een boer in een veld gevonden op het Egeïsche eiland Melos  in de Cycladen.Het beeld kan tegenwoordig bezichtigd worden in het Louvre in Parijs. De Venus van Milo wordt beschouwd als een symbool van eeuwige schoonheid.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Venus van Milo en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["130 v.Chr.", "1820", "Aphrodite", "Cycladen", "Louvre", "Melos", "Parijs", "Paros"]}
+{"id": 1, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "}De Venus van Milo of Aphrodite van Melos is een wereldberoemd Grieks marmeren beeldhouwwerk. Het beeld werd vermoedelijk vervaardigd rond 130 v.Chr. en men denkt dat Alexandros van Antiochia de beeldhouwer was. De beeldhouwer gebruikte het in de oudheid beroemde witte marmer van Paros. Het beeld werd in 1820 door een boer in een veld gevonden op het Egeïsche eiland Melos  in de Cycladen.Het beeld kan tegenwoordig bezichtigd worden in het Louvre in Parijs. De Venus van Milo wordt beschouwd als een symbool van eeuwige schoonheid.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Venus van Milo.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["130 v.Chr.", "1820", "Aphrodite", "Cycladen", "Louvre", "Melos", "Parijs", "Paros"]}
+{"id": 2, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "}De Venus van Milo of Aphrodite van Melos is een wereldberoemd Grieks marmeren beeldhouwwerk. Het beeld werd vermoedelijk vervaardigd rond 130 v.Chr. en men denkt dat Alexandros van Antiochia de beeldhouwer was. De beeldhouwer gebruikte het in de oudheid beroemde witte marmer van Paros. Het beeld werd in 1820 door een boer in een veld gevonden op het Egeïsche eiland Melos  in de Cycladen.Het beeld kan tegenwoordig bezichtigd worden in het Louvre in Parijs. De Venus van Milo wordt beschouwd als een symbool van eeuwige schoonheid.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Venus van Milo zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["130 v.Chr.", "1820", "Aphrodite", "Cycladen", "Louvre", "Melos", "Parijs", "Paros"]}
+{"id": 3, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "}De Venus van Milo of Aphrodite van Melos is een wereldberoemd Grieks marmeren beeldhouwwerk. Het beeld werd vermoedelijk vervaardigd rond 130 v.Chr. en men denkt dat Alexandros van Antiochia de beeldhouwer was. De beeldhouwer gebruikte het in de oudheid beroemde witte marmer van Paros. Het beeld werd in 1820 door een boer in een veld gevonden op het Egeïsche eiland Melos  in de Cycladen.Het beeld kan tegenwoordig bezichtigd worden in het Louvre in Parijs. De Venus van Milo wordt beschouwd als een symbool van eeuwige schoonheid.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Venus van Milo?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["130 v.Chr.", "1820", "Aphrodite", "Cycladen", "Louvre", "Melos", "Parijs", "Paros"]}
+{"id": 4, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Het beeld werd gemaakt tijdens de hellenistische periode . Tijdens deze periode evolueerde de Griekse beeldhouwkunst, door zijn contact met het Oosten, in de richting van het realisme, individualisme en naturalisme. De kunstenaars wilden het typische, het menselijke van allerlei figuren weergeven, dus 'echte' mensen. De beeldhouwers streefden er ook naar om een bepaald gevoel  weer te geven. Vrouwelijke beelden toonden in deze periode zonder schroom hun naaktheid.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Venus van Milo en leg de Beeldhouwstijl uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 5, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Het beeld werd gemaakt tijdens de hellenistische periode . Tijdens deze periode evolueerde de Griekse beeldhouwkunst, door zijn contact met het Oosten, in de richting van het realisme, individualisme en naturalisme. De kunstenaars wilden het typische, het menselijke van allerlei figuren weergeven, dus 'echte' mensen. De beeldhouwers streefden er ook naar om een bepaald gevoel  weer te geven. Vrouwelijke beelden toonden in deze periode zonder schroom hun naaktheid.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Beeldhouwstijl van dit kunstwerk, Venus van Milo.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 6, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Het beeld werd gemaakt tijdens de hellenistische periode . Tijdens deze periode evolueerde de Griekse beeldhouwkunst, door zijn contact met het Oosten, in de richting van het realisme, individualisme en naturalisme. De kunstenaars wilden het typische, het menselijke van allerlei figuren weergeven, dus 'echte' mensen. De beeldhouwers streefden er ook naar om een bepaald gevoel  weer te geven. Vrouwelijke beelden toonden in deze periode zonder schroom hun naaktheid.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Venus van Milo zijn Beeldhouwstijl?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 7, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Het beeld werd gemaakt tijdens de hellenistische periode . Tijdens deze periode evolueerde de Griekse beeldhouwkunst, door zijn contact met het Oosten, in de richting van het realisme, individualisme en naturalisme. De kunstenaars wilden het typische, het menselijke van allerlei figuren weergeven, dus 'echte' mensen. De beeldhouwers streefden er ook naar om een bepaald gevoel  weer te geven. Vrouwelijke beelden toonden in deze periode zonder schroom hun naaktheid.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Beeldhouwstijl besproken in Venus van Milo?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 8, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Het beeld stelt de Griekse godin Aphrodite voor , de godin van de liefde en de schoonheid. Het is 2,02 m groot en is vervaardigd uit marmer. Het beeld is een werk van de school van Rhodos en de beeldhouwer heeft waarschijnlijk zijn inspiratie gehaald uit een beeld gemaakt door Praxiteles, de Aphrodite van Cnidus. Het beeld is waarschijnlijk een voorstelling van Venus Victrix  die een gouden appel in haar hand houdt, die ze heeft gekregen van Paris van Troje.left150pxIn de Venus van Milo zijn duidelijk kenmerken te zien van de hellenistische en de klassieke periode. Zo is de bovenkant van het beeld klassiek en de onderkant hellenistisch. Een ander kenmerk is de contraposthouding, waarvan dit beeld een prachtig voorbeeld is. Het beeld steunt volledig op het rechterbeen, terwijl het linkerbeen ontspannen is. Het linkerbeen en de rechterarm staan vooruit, zodat een s-vorm wordt gecreëerd met een haast onnatuurlijke houding. Het hoofd is opgeheven en straalt waardigheid uit.Beelden uit de hellenistische periode werden uit verschillende blokken marmer vervaardigd en achteraf zorgvuldig samengevoegd. Zo werd de Venus van Milo vervaardigd uit 7 stenen marmer. Eén steen voor de naakte torso, een voor het gewaad en de benen, elk één steen voor de twee armen, één kleine steen voor de linkervoet, een voor het voetstuk en een voor de pilaar die waarschijnlijk naast het standbeeld stond. Deze werkwijze werd voornamelijk gebruikt om materiaal te besparen. Het was gemakkelijker om verschillende, kleine blokken te nemen dan slechts één grote.Het standbeeld zou beschilderd geweest zijn met verschillende kleuren en versierd met juwelen. Vandaag zijn echter geen sporen meer te vinden van de kleuren. De enige tekenen van de armbanden, halskettingen, oorringen en de kroon zijn de bevestigingsgaten.De armen van het beeld zijn verloren gegaan. Waarschijnlijk had het beeld in de linkerhand een appel vast en in de rechterhand helemaal niets. Men veronderstelt dat de linkerarm met de appel in de hand op een pilaar steunde en de rechterarm en hand zich ter hoogte van het bekken bevonden om de afgezakte peplos vast te houden.Er werden tijdens de opgravingen twee stukken van een linkerarm en een linkerhand met een appel gevonden. Men gelooft dat het overblijfselen waren van de armen van het standbeeld. Verschillende pogingen werden gedaan om het standbeeld te reconstrueren, het werd nooit hersteld.Een tekening door Adolf Furtwängler suggereert haar originele vorm. Deze tekening is terug te vinden in het artikel van Kousser samen met de overblijfselen van de arm en de hand.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Venus van Milo en leg de Hetbeeld uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Aphrodite", "Praxiteles"]}
+{"id": 9, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Het beeld stelt de Griekse godin Aphrodite voor , de godin van de liefde en de schoonheid. Het is 2,02 m groot en is vervaardigd uit marmer. Het beeld is een werk van de school van Rhodos en de beeldhouwer heeft waarschijnlijk zijn inspiratie gehaald uit een beeld gemaakt door Praxiteles, de Aphrodite van Cnidus. Het beeld is waarschijnlijk een voorstelling van Venus Victrix  die een gouden appel in haar hand houdt, die ze heeft gekregen van Paris van Troje.left150pxIn de Venus van Milo zijn duidelijk kenmerken te zien van de hellenistische en de klassieke periode. Zo is de bovenkant van het beeld klassiek en de onderkant hellenistisch. Een ander kenmerk is de contraposthouding, waarvan dit beeld een prachtig voorbeeld is. Het beeld steunt volledig op het rechterbeen, terwijl het linkerbeen ontspannen is. Het linkerbeen en de rechterarm staan vooruit, zodat een s-vorm wordt gecreëerd met een haast onnatuurlijke houding. Het hoofd is opgeheven en straalt waardigheid uit.Beelden uit de hellenistische periode werden uit verschillende blokken marmer vervaardigd en achteraf zorgvuldig samengevoegd. Zo werd de Venus van Milo vervaardigd uit 7 stenen marmer. Eén steen voor de naakte torso, een voor het gewaad en de benen, elk één steen voor de twee armen, één kleine steen voor de linkervoet, een voor het voetstuk en een voor de pilaar die waarschijnlijk naast het standbeeld stond. Deze werkwijze werd voornamelijk gebruikt om materiaal te besparen. Het was gemakkelijker om verschillende, kleine blokken te nemen dan slechts één grote.Het standbeeld zou beschilderd geweest zijn met verschillende kleuren en versierd met juwelen. Vandaag zijn echter geen sporen meer te vinden van de kleuren. De enige tekenen van de armbanden, halskettingen, oorringen en de kroon zijn de bevestigingsgaten.De armen van het beeld zijn verloren gegaan. Waarschijnlijk had het beeld in de linkerhand een appel vast en in de rechterhand helemaal niets. Men veronderstelt dat de linkerarm met de appel in de hand op een pilaar steunde en de rechterarm en hand zich ter hoogte van het bekken bevonden om de afgezakte peplos vast te houden.Er werden tijdens de opgravingen twee stukken van een linkerarm en een linkerhand met een appel gevonden. Men gelooft dat het overblijfselen waren van de armen van het standbeeld. Verschillende pogingen werden gedaan om het standbeeld te reconstrueren, het werd nooit hersteld.Een tekening door Adolf Furtwängler suggereert haar originele vorm. Deze tekening is terug te vinden in het artikel van Kousser samen met de overblijfselen van de arm en de hand.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Hetbeeld van dit kunstwerk, Venus van Milo.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Aphrodite", "Praxiteles"]}
+{"id": 10, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Het beeld stelt de Griekse godin Aphrodite voor , de godin van de liefde en de schoonheid. Het is 2,02 m groot en is vervaardigd uit marmer. Het beeld is een werk van de school van Rhodos en de beeldhouwer heeft waarschijnlijk zijn inspiratie gehaald uit een beeld gemaakt door Praxiteles, de Aphrodite van Cnidus. Het beeld is waarschijnlijk een voorstelling van Venus Victrix  die een gouden appel in haar hand houdt, die ze heeft gekregen van Paris van Troje.left150pxIn de Venus van Milo zijn duidelijk kenmerken te zien van de hellenistische en de klassieke periode. Zo is de bovenkant van het beeld klassiek en de onderkant hellenistisch. Een ander kenmerk is de contraposthouding, waarvan dit beeld een prachtig voorbeeld is. Het beeld steunt volledig op het rechterbeen, terwijl het linkerbeen ontspannen is. Het linkerbeen en de rechterarm staan vooruit, zodat een s-vorm wordt gecreëerd met een haast onnatuurlijke houding. Het hoofd is opgeheven en straalt waardigheid uit.Beelden uit de hellenistische periode werden uit verschillende blokken marmer vervaardigd en achteraf zorgvuldig samengevoegd. Zo werd de Venus van Milo vervaardigd uit 7 stenen marmer. Eén steen voor de naakte torso, een voor het gewaad en de benen, elk één steen voor de twee armen, één kleine steen voor de linkervoet, een voor het voetstuk en een voor de pilaar die waarschijnlijk naast het standbeeld stond. Deze werkwijze werd voornamelijk gebruikt om materiaal te besparen. Het was gemakkelijker om verschillende, kleine blokken te nemen dan slechts één grote.Het standbeeld zou beschilderd geweest zijn met verschillende kleuren en versierd met juwelen. Vandaag zijn echter geen sporen meer te vinden van de kleuren. De enige tekenen van de armbanden, halskettingen, oorringen en de kroon zijn de bevestigingsgaten.De armen van het beeld zijn verloren gegaan. Waarschijnlijk had het beeld in de linkerhand een appel vast en in de rechterhand helemaal niets. Men veronderstelt dat de linkerarm met de appel in de hand op een pilaar steunde en de rechterarm en hand zich ter hoogte van het bekken bevonden om de afgezakte peplos vast te houden.Er werden tijdens de opgravingen twee stukken van een linkerarm en een linkerhand met een appel gevonden. Men gelooft dat het overblijfselen waren van de armen van het standbeeld. Verschillende pogingen werden gedaan om het standbeeld te reconstrueren, het werd nooit hersteld.Een tekening door Adolf Furtwängler suggereert haar originele vorm. Deze tekening is terug te vinden in het artikel van Kousser samen met de overblijfselen van de arm en de hand.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Venus van Milo zijn Hetbeeld?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Aphrodite", "Praxiteles"]}
+{"id": 11, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Het beeld stelt de Griekse godin Aphrodite voor , de godin van de liefde en de schoonheid. Het is 2,02 m groot en is vervaardigd uit marmer. Het beeld is een werk van de school van Rhodos en de beeldhouwer heeft waarschijnlijk zijn inspiratie gehaald uit een beeld gemaakt door Praxiteles, de Aphrodite van Cnidus. Het beeld is waarschijnlijk een voorstelling van Venus Victrix  die een gouden appel in haar hand houdt, die ze heeft gekregen van Paris van Troje.left150pxIn de Venus van Milo zijn duidelijk kenmerken te zien van de hellenistische en de klassieke periode. Zo is de bovenkant van het beeld klassiek en de onderkant hellenistisch. Een ander kenmerk is de contraposthouding, waarvan dit beeld een prachtig voorbeeld is. Het beeld steunt volledig op het rechterbeen, terwijl het linkerbeen ontspannen is. Het linkerbeen en de rechterarm staan vooruit, zodat een s-vorm wordt gecreëerd met een haast onnatuurlijke houding. Het hoofd is opgeheven en straalt waardigheid uit.Beelden uit de hellenistische periode werden uit verschillende blokken marmer vervaardigd en achteraf zorgvuldig samengevoegd. Zo werd de Venus van Milo vervaardigd uit 7 stenen marmer. Eén steen voor de naakte torso, een voor het gewaad en de benen, elk één steen voor de twee armen, één kleine steen voor de linkervoet, een voor het voetstuk en een voor de pilaar die waarschijnlijk naast het standbeeld stond. Deze werkwijze werd voornamelijk gebruikt om materiaal te besparen. Het was gemakkelijker om verschillende, kleine blokken te nemen dan slechts één grote.Het standbeeld zou beschilderd geweest zijn met verschillende kleuren en versierd met juwelen. Vandaag zijn echter geen sporen meer te vinden van de kleuren. De enige tekenen van de armbanden, halskettingen, oorringen en de kroon zijn de bevestigingsgaten.De armen van het beeld zijn verloren gegaan. Waarschijnlijk had het beeld in de linkerhand een appel vast en in de rechterhand helemaal niets. Men veronderstelt dat de linkerarm met de appel in de hand op een pilaar steunde en de rechterarm en hand zich ter hoogte van het bekken bevonden om de afgezakte peplos vast te houden.Er werden tijdens de opgravingen twee stukken van een linkerarm en een linkerhand met een appel gevonden. Men gelooft dat het overblijfselen waren van de armen van het standbeeld. Verschillende pogingen werden gedaan om het standbeeld te reconstrueren, het werd nooit hersteld.Een tekening door Adolf Furtwängler suggereert haar originele vorm. Deze tekening is terug te vinden in het artikel van Kousser samen met de overblijfselen van de arm en de hand.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Hetbeeld besproken in Venus van Milo?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Aphrodite", "Praxiteles"]}
+{"id": 12, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "De Venus van Milo werd op 8 april 1820 gevonden door een boer, Yorgos Kentrotas genaamd. Op diezelfde dag verlieten de Franse officier Olivier Voutier en twee zeemannen hun schip de Estafette  en gingen op zoek naar overblijfselen van het Oude Griekenland of het Oude Rome. Zij gingen graven nabij de ruïnes van een oud theater en een stenen muur. Toen zij aan het graven waren, was Yorgos Kentrotas op een paar meters van hen ook aan het graven, op zoek naar stenen voor een bouwsel.Voutier zag op een bepaald moment dat de boer gestopt was met graven en dat hij in een nis in de muur naar iets aan het staren was. Voutier ging naar de boer toe en zag in de nis het bovenste deel van een standbeeld. Voutier gaf de boer geld om het bovenste deel van het standbeeld op te graven en om te zoeken naar de overige delen van het standbeeld. Ze konden enige tijd later het standbeeld  in elkaar zetten. Voutier realiseerde zich dat het standbeeld van hoge artistieke waarde was en wilde ervoor zorgen dat het beeld in Franse handen viel.Voutier trok naar een klein dorpje op de top van een heuvel, zo'n 15 minuten lopen van de ruïnes. Daar woonde de Franse vertegenwoordiger van het eiland, viceconsul Louis Brest. Voutier en Brest gingen samen naar de ruïnes en Voutier wilde dat Brest het standbeeld kocht. Brest kon het standbeeld echter niet kopen want daar had hij het nodige geld niet voor. Toch werd er een mondeling akkoord gesloten met Yorgos. Toen Voutier weg was naar het dorpje, zocht de boer verder in de nis en hij vond nog twee stukken van een linkerarm, een linkerhand met een appel en twee hermes.Aangezien Brest het standbeeld niet kon kopen, wilde Voutier naar de Franse ambassadeur Marquis de Rivière in Constantinopel gaan. Voutier maakte een tekening van het standbeeld en de twee Hermes. Hij toonde de tekeningen aan de kapitein van zijn schip en probeerde hem te overtuigen om naar Constantinopel  te varen, zodat de ambassadeur het standbeeld kan kopen. De kapitein weigerde en Voutier gaf vanaf dan al zijn pogingen op.Gedurende de hele commotie rond het beeld liet Voutier niets van zich horen en hield hij zijn tekeningen bij. Ze kwamen pas 50 jaar later aan het licht.De ontdekking van het beeld werd snel bekend bij een aantal Franse officieren, waaronder een zekere Jules Sébastien-César Dumont d'Urville die het beeld op 19 april zag en, zoals Voutier, begreep dat het beeld van groot artistiek belang was. De Franse ambassadeur ontving een brief van viceconsul Brest alsmede een aantal enthousiaste berichten van D'Urville betreffend het standbeeld. De ambassadeur besloot het standbeeld te kopen en stuurde zijn diplomaat, graaf de Marcellus, naar Melos.Yorgos Kentrotas werd echter onder druk gezet door de ouderen van het eiland om het standbeeld te verkopen aan een plaatselijke priester. Deze priester ging het standbeeld als een geschenk geven aan een gids en vertaler , die voor de sultan in Constantinopel werkte. Toen graaf de Marcellus in de haven van Melos aankwam, was het standbeeld al op een Russisch fregat geladen dat richting Constantinopel ging. Na vele onderhandelingen en dankzij het slechte weer, dat ervoor zorgde dat geen enkel schip de haven mocht verlaten, werd het beeld naar een Frans schip gebracht.De Franse ambassadeur, die zo in het bezit van het standbeeld was gekomen, verscheepte het standbeeld naar Frankrijk als een geschenk voor de Franse koning Lodewijk XVIII. Het standbeeld kwam in februari 1821 in Parijs aan. Het standbeeld werd aan de koning getoond en tentoongesteld in het Louvre voor het publiek. Marquis de Rivière werd bekend als de man die het standbeeld kocht voor Frankrijk en D'Urville publiceerde een rapport waarin hij zichzelf, in plaats van Voutier, als de ontdekker van het standbeeld beschouwde. Zijn rapport werd als feit beschouwd.Bij de aankomst in het Louvre werd het standbeeld in elkaar gezet, maar de stukken van de linkerarm en linkerhand werden opzijgezet omdat men dacht dat het een latere herstelling was door het ruwere handmanschap.Naast het mysterie van de armen is er ook nog het mysterie van het voetstuk . Experts hadden het standbeeld gesitueerd in de Klassieke periode als een beeldhouwwerk van de grote kunstenaar Praxiteles. Toen men de tekst op het voetstuk vertaalde, heeft men het net zoals de armen opzijgezet en als een latere aanwinst aan het standbeeld geboekt. Op het voetstuk stond geschreven: andros, zoon van Menides, inwoner van Antiochia aan de Meander maakte dit  .... De stijl van de inscriptie en de verwijzing naar Antiochia aan de Meander, een stad die nog niet bestond ten tijde van Praxiteles, betekenden dat het standbeeld uit de hellenistische periode kwam. De hellenistische periode werd echter in de 19de eeuw beschouwd als een inferieure stijl en een periode van verval voor de Griekse kunst. Het voetstuk verdween mysterieus kort voordat het standbeeld aan Lodewijk XVIII werd getoond. Er is alleen een referentie naar het voetstuk via twee tekeningen en een beschrijving.Het standbeeld kreeg in de 19de eeuw veel belangstelling en faam door haar schoonheid en dankzij de propaganda van de Franse overheid. Graaf de Forbin, de directeur van het Louvre, was zeer opgetogen met het standbeeld want Frankrijk was al een tijdje op zoek naar een meesterwerk uit de Klassieke periode.In de periode 1796-1815 had Napoleon tijdens zijn militaire campagnes vele kunstwerken uit veroverde gebieden naar het Louvre overgebracht, waaronder de Medici Venus, de Apollo van Belvedère, De Stervende Galliër. De Apollo van Belvedère werd toen beschouwd als de verpersoonlijking van de Klassieke periode. Vandaag denkt men echter dat het beeld een Romeinse kopie is.Door de nederlaag van Napoleon in Waterloo in 1815 en zijn verbanning naar St. Helena werden heel veel kunstwerken teruggevorderd door verscheidene naties. Medici Venus en de Stervende Galliër werden teruggegeven aan de Italianen en de Apollo van Belvedère aan het Vaticaan.Van de 19de eeuw tot het interbellum, midden 20e eeuw, werd de datering van het standbeeld door de Duitsers betwist. De Duitsers baseerden zich vooral op de tekeningen en beschrijvingen van personen die het standbeeld zagen voordat het tentoongesteld werd in het Louvre. Bovendien beschouwde Duitsland zichzelf als rechtmatig eigenaar van het standbeeld, aangezien kroonprins Lodewijk I van Beieren in 1817 de ruïnes van het oud theater op Melos kocht. Frankrijk negeerde de eis van de kroonprins.Tijdens het interbellum  veranderde Frankrijk zijn standpunt over de datering. In 1951 schreef Jean Charbonneaux, de conservator van Griekse en Romeinse antiquiteiten in het Louvre, dat het standbeeld dateerde van rond 130 v.Chr. en dus behoorde tot hellenistische periode, bepaald door de Duitse geleerde Furtwangler.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Venus van Milo en leg de Geschiedenisvanhetbeeld uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["130 v.Chr.", "1815", "1820", "Apollo van Belvedère", "Constantinopel", "De Stervende Galliër", "Griekenland", "Jean Charbonneaux", "Lodewijk I van Beieren", "Louvre", "Medici Venus", "Melos", "Oude Griekenland", "Oude Rome", "Parijs", "Praxiteles"]}
+{"id": 13, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "De Venus van Milo werd op 8 april 1820 gevonden door een boer, Yorgos Kentrotas genaamd. Op diezelfde dag verlieten de Franse officier Olivier Voutier en twee zeemannen hun schip de Estafette  en gingen op zoek naar overblijfselen van het Oude Griekenland of het Oude Rome. Zij gingen graven nabij de ruïnes van een oud theater en een stenen muur. Toen zij aan het graven waren, was Yorgos Kentrotas op een paar meters van hen ook aan het graven, op zoek naar stenen voor een bouwsel.Voutier zag op een bepaald moment dat de boer gestopt was met graven en dat hij in een nis in de muur naar iets aan het staren was. Voutier ging naar de boer toe en zag in de nis het bovenste deel van een standbeeld. Voutier gaf de boer geld om het bovenste deel van het standbeeld op te graven en om te zoeken naar de overige delen van het standbeeld. Ze konden enige tijd later het standbeeld  in elkaar zetten. Voutier realiseerde zich dat het standbeeld van hoge artistieke waarde was en wilde ervoor zorgen dat het beeld in Franse handen viel.Voutier trok naar een klein dorpje op de top van een heuvel, zo'n 15 minuten lopen van de ruïnes. Daar woonde de Franse vertegenwoordiger van het eiland, viceconsul Louis Brest. Voutier en Brest gingen samen naar de ruïnes en Voutier wilde dat Brest het standbeeld kocht. Brest kon het standbeeld echter niet kopen want daar had hij het nodige geld niet voor. Toch werd er een mondeling akkoord gesloten met Yorgos. Toen Voutier weg was naar het dorpje, zocht de boer verder in de nis en hij vond nog twee stukken van een linkerarm, een linkerhand met een appel en twee hermes.Aangezien Brest het standbeeld niet kon kopen, wilde Voutier naar de Franse ambassadeur Marquis de Rivière in Constantinopel gaan. Voutier maakte een tekening van het standbeeld en de twee Hermes. Hij toonde de tekeningen aan de kapitein van zijn schip en probeerde hem te overtuigen om naar Constantinopel  te varen, zodat de ambassadeur het standbeeld kan kopen. De kapitein weigerde en Voutier gaf vanaf dan al zijn pogingen op.Gedurende de hele commotie rond het beeld liet Voutier niets van zich horen en hield hij zijn tekeningen bij. Ze kwamen pas 50 jaar later aan het licht.De ontdekking van het beeld werd snel bekend bij een aantal Franse officieren, waaronder een zekere Jules Sébastien-César Dumont d'Urville die het beeld op 19 april zag en, zoals Voutier, begreep dat het beeld van groot artistiek belang was. De Franse ambassadeur ontving een brief van viceconsul Brest alsmede een aantal enthousiaste berichten van D'Urville betreffend het standbeeld. De ambassadeur besloot het standbeeld te kopen en stuurde zijn diplomaat, graaf de Marcellus, naar Melos.Yorgos Kentrotas werd echter onder druk gezet door de ouderen van het eiland om het standbeeld te verkopen aan een plaatselijke priester. Deze priester ging het standbeeld als een geschenk geven aan een gids en vertaler , die voor de sultan in Constantinopel werkte. Toen graaf de Marcellus in de haven van Melos aankwam, was het standbeeld al op een Russisch fregat geladen dat richting Constantinopel ging. Na vele onderhandelingen en dankzij het slechte weer, dat ervoor zorgde dat geen enkel schip de haven mocht verlaten, werd het beeld naar een Frans schip gebracht.De Franse ambassadeur, die zo in het bezit van het standbeeld was gekomen, verscheepte het standbeeld naar Frankrijk als een geschenk voor de Franse koning Lodewijk XVIII. Het standbeeld kwam in februari 1821 in Parijs aan. Het standbeeld werd aan de koning getoond en tentoongesteld in het Louvre voor het publiek. Marquis de Rivière werd bekend als de man die het standbeeld kocht voor Frankrijk en D'Urville publiceerde een rapport waarin hij zichzelf, in plaats van Voutier, als de ontdekker van het standbeeld beschouwde. Zijn rapport werd als feit beschouwd.Bij de aankomst in het Louvre werd het standbeeld in elkaar gezet, maar de stukken van de linkerarm en linkerhand werden opzijgezet omdat men dacht dat het een latere herstelling was door het ruwere handmanschap.Naast het mysterie van de armen is er ook nog het mysterie van het voetstuk . Experts hadden het standbeeld gesitueerd in de Klassieke periode als een beeldhouwwerk van de grote kunstenaar Praxiteles. Toen men de tekst op het voetstuk vertaalde, heeft men het net zoals de armen opzijgezet en als een latere aanwinst aan het standbeeld geboekt. Op het voetstuk stond geschreven: andros, zoon van Menides, inwoner van Antiochia aan de Meander maakte dit  .... De stijl van de inscriptie en de verwijzing naar Antiochia aan de Meander, een stad die nog niet bestond ten tijde van Praxiteles, betekenden dat het standbeeld uit de hellenistische periode kwam. De hellenistische periode werd echter in de 19de eeuw beschouwd als een inferieure stijl en een periode van verval voor de Griekse kunst. Het voetstuk verdween mysterieus kort voordat het standbeeld aan Lodewijk XVIII werd getoond. Er is alleen een referentie naar het voetstuk via twee tekeningen en een beschrijving.Het standbeeld kreeg in de 19de eeuw veel belangstelling en faam door haar schoonheid en dankzij de propaganda van de Franse overheid. Graaf de Forbin, de directeur van het Louvre, was zeer opgetogen met het standbeeld want Frankrijk was al een tijdje op zoek naar een meesterwerk uit de Klassieke periode.In de periode 1796-1815 had Napoleon tijdens zijn militaire campagnes vele kunstwerken uit veroverde gebieden naar het Louvre overgebracht, waaronder de Medici Venus, de Apollo van Belvedère, De Stervende Galliër. De Apollo van Belvedère werd toen beschouwd als de verpersoonlijking van de Klassieke periode. Vandaag denkt men echter dat het beeld een Romeinse kopie is.Door de nederlaag van Napoleon in Waterloo in 1815 en zijn verbanning naar St. Helena werden heel veel kunstwerken teruggevorderd door verscheidene naties. Medici Venus en de Stervende Galliër werden teruggegeven aan de Italianen en de Apollo van Belvedère aan het Vaticaan.Van de 19de eeuw tot het interbellum, midden 20e eeuw, werd de datering van het standbeeld door de Duitsers betwist. De Duitsers baseerden zich vooral op de tekeningen en beschrijvingen van personen die het standbeeld zagen voordat het tentoongesteld werd in het Louvre. Bovendien beschouwde Duitsland zichzelf als rechtmatig eigenaar van het standbeeld, aangezien kroonprins Lodewijk I van Beieren in 1817 de ruïnes van het oud theater op Melos kocht. Frankrijk negeerde de eis van de kroonprins.Tijdens het interbellum  veranderde Frankrijk zijn standpunt over de datering. In 1951 schreef Jean Charbonneaux, de conservator van Griekse en Romeinse antiquiteiten in het Louvre, dat het standbeeld dateerde van rond 130 v.Chr. en dus behoorde tot hellenistische periode, bepaald door de Duitse geleerde Furtwangler.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Geschiedenisvanhetbeeld van dit kunstwerk, Venus van Milo.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["130 v.Chr.", "1815", "1820", "Apollo van Belvedère", "Constantinopel", "De Stervende Galliër", "Griekenland", "Jean Charbonneaux", "Lodewijk I van Beieren", "Louvre", "Medici Venus", "Melos", "Oude Griekenland", "Oude Rome", "Parijs", "Praxiteles"]}
+{"id": 14, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "De Venus van Milo werd op 8 april 1820 gevonden door een boer, Yorgos Kentrotas genaamd. Op diezelfde dag verlieten de Franse officier Olivier Voutier en twee zeemannen hun schip de Estafette  en gingen op zoek naar overblijfselen van het Oude Griekenland of het Oude Rome. Zij gingen graven nabij de ruïnes van een oud theater en een stenen muur. Toen zij aan het graven waren, was Yorgos Kentrotas op een paar meters van hen ook aan het graven, op zoek naar stenen voor een bouwsel.Voutier zag op een bepaald moment dat de boer gestopt was met graven en dat hij in een nis in de muur naar iets aan het staren was. Voutier ging naar de boer toe en zag in de nis het bovenste deel van een standbeeld. Voutier gaf de boer geld om het bovenste deel van het standbeeld op te graven en om te zoeken naar de overige delen van het standbeeld. Ze konden enige tijd later het standbeeld  in elkaar zetten. Voutier realiseerde zich dat het standbeeld van hoge artistieke waarde was en wilde ervoor zorgen dat het beeld in Franse handen viel.Voutier trok naar een klein dorpje op de top van een heuvel, zo'n 15 minuten lopen van de ruïnes. Daar woonde de Franse vertegenwoordiger van het eiland, viceconsul Louis Brest. Voutier en Brest gingen samen naar de ruïnes en Voutier wilde dat Brest het standbeeld kocht. Brest kon het standbeeld echter niet kopen want daar had hij het nodige geld niet voor. Toch werd er een mondeling akkoord gesloten met Yorgos. Toen Voutier weg was naar het dorpje, zocht de boer verder in de nis en hij vond nog twee stukken van een linkerarm, een linkerhand met een appel en twee hermes.Aangezien Brest het standbeeld niet kon kopen, wilde Voutier naar de Franse ambassadeur Marquis de Rivière in Constantinopel gaan. Voutier maakte een tekening van het standbeeld en de twee Hermes. Hij toonde de tekeningen aan de kapitein van zijn schip en probeerde hem te overtuigen om naar Constantinopel  te varen, zodat de ambassadeur het standbeeld kan kopen. De kapitein weigerde en Voutier gaf vanaf dan al zijn pogingen op.Gedurende de hele commotie rond het beeld liet Voutier niets van zich horen en hield hij zijn tekeningen bij. Ze kwamen pas 50 jaar later aan het licht.De ontdekking van het beeld werd snel bekend bij een aantal Franse officieren, waaronder een zekere Jules Sébastien-César Dumont d'Urville die het beeld op 19 april zag en, zoals Voutier, begreep dat het beeld van groot artistiek belang was. De Franse ambassadeur ontving een brief van viceconsul Brest alsmede een aantal enthousiaste berichten van D'Urville betreffend het standbeeld. De ambassadeur besloot het standbeeld te kopen en stuurde zijn diplomaat, graaf de Marcellus, naar Melos.Yorgos Kentrotas werd echter onder druk gezet door de ouderen van het eiland om het standbeeld te verkopen aan een plaatselijke priester. Deze priester ging het standbeeld als een geschenk geven aan een gids en vertaler , die voor de sultan in Constantinopel werkte. Toen graaf de Marcellus in de haven van Melos aankwam, was het standbeeld al op een Russisch fregat geladen dat richting Constantinopel ging. Na vele onderhandelingen en dankzij het slechte weer, dat ervoor zorgde dat geen enkel schip de haven mocht verlaten, werd het beeld naar een Frans schip gebracht.De Franse ambassadeur, die zo in het bezit van het standbeeld was gekomen, verscheepte het standbeeld naar Frankrijk als een geschenk voor de Franse koning Lodewijk XVIII. Het standbeeld kwam in februari 1821 in Parijs aan. Het standbeeld werd aan de koning getoond en tentoongesteld in het Louvre voor het publiek. Marquis de Rivière werd bekend als de man die het standbeeld kocht voor Frankrijk en D'Urville publiceerde een rapport waarin hij zichzelf, in plaats van Voutier, als de ontdekker van het standbeeld beschouwde. Zijn rapport werd als feit beschouwd.Bij de aankomst in het Louvre werd het standbeeld in elkaar gezet, maar de stukken van de linkerarm en linkerhand werden opzijgezet omdat men dacht dat het een latere herstelling was door het ruwere handmanschap.Naast het mysterie van de armen is er ook nog het mysterie van het voetstuk . Experts hadden het standbeeld gesitueerd in de Klassieke periode als een beeldhouwwerk van de grote kunstenaar Praxiteles. Toen men de tekst op het voetstuk vertaalde, heeft men het net zoals de armen opzijgezet en als een latere aanwinst aan het standbeeld geboekt. Op het voetstuk stond geschreven: andros, zoon van Menides, inwoner van Antiochia aan de Meander maakte dit  .... De stijl van de inscriptie en de verwijzing naar Antiochia aan de Meander, een stad die nog niet bestond ten tijde van Praxiteles, betekenden dat het standbeeld uit de hellenistische periode kwam. De hellenistische periode werd echter in de 19de eeuw beschouwd als een inferieure stijl en een periode van verval voor de Griekse kunst. Het voetstuk verdween mysterieus kort voordat het standbeeld aan Lodewijk XVIII werd getoond. Er is alleen een referentie naar het voetstuk via twee tekeningen en een beschrijving.Het standbeeld kreeg in de 19de eeuw veel belangstelling en faam door haar schoonheid en dankzij de propaganda van de Franse overheid. Graaf de Forbin, de directeur van het Louvre, was zeer opgetogen met het standbeeld want Frankrijk was al een tijdje op zoek naar een meesterwerk uit de Klassieke periode.In de periode 1796-1815 had Napoleon tijdens zijn militaire campagnes vele kunstwerken uit veroverde gebieden naar het Louvre overgebracht, waaronder de Medici Venus, de Apollo van Belvedère, De Stervende Galliër. De Apollo van Belvedère werd toen beschouwd als de verpersoonlijking van de Klassieke periode. Vandaag denkt men echter dat het beeld een Romeinse kopie is.Door de nederlaag van Napoleon in Waterloo in 1815 en zijn verbanning naar St. Helena werden heel veel kunstwerken teruggevorderd door verscheidene naties. Medici Venus en de Stervende Galliër werden teruggegeven aan de Italianen en de Apollo van Belvedère aan het Vaticaan.Van de 19de eeuw tot het interbellum, midden 20e eeuw, werd de datering van het standbeeld door de Duitsers betwist. De Duitsers baseerden zich vooral op de tekeningen en beschrijvingen van personen die het standbeeld zagen voordat het tentoongesteld werd in het Louvre. Bovendien beschouwde Duitsland zichzelf als rechtmatig eigenaar van het standbeeld, aangezien kroonprins Lodewijk I van Beieren in 1817 de ruïnes van het oud theater op Melos kocht. Frankrijk negeerde de eis van de kroonprins.Tijdens het interbellum  veranderde Frankrijk zijn standpunt over de datering. In 1951 schreef Jean Charbonneaux, de conservator van Griekse en Romeinse antiquiteiten in het Louvre, dat het standbeeld dateerde van rond 130 v.Chr. en dus behoorde tot hellenistische periode, bepaald door de Duitse geleerde Furtwangler.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Venus van Milo zijn Geschiedenisvanhetbeeld?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["130 v.Chr.", "1815", "1820", "Apollo van Belvedère", "Constantinopel", "De Stervende Galliër", "Griekenland", "Jean Charbonneaux", "Lodewijk I van Beieren", "Louvre", "Medici Venus", "Melos", "Oude Griekenland", "Oude Rome", "Parijs", "Praxiteles"]}
+{"id": 15, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "De Venus van Milo werd op 8 april 1820 gevonden door een boer, Yorgos Kentrotas genaamd. Op diezelfde dag verlieten de Franse officier Olivier Voutier en twee zeemannen hun schip de Estafette  en gingen op zoek naar overblijfselen van het Oude Griekenland of het Oude Rome. Zij gingen graven nabij de ruïnes van een oud theater en een stenen muur. Toen zij aan het graven waren, was Yorgos Kentrotas op een paar meters van hen ook aan het graven, op zoek naar stenen voor een bouwsel.Voutier zag op een bepaald moment dat de boer gestopt was met graven en dat hij in een nis in de muur naar iets aan het staren was. Voutier ging naar de boer toe en zag in de nis het bovenste deel van een standbeeld. Voutier gaf de boer geld om het bovenste deel van het standbeeld op te graven en om te zoeken naar de overige delen van het standbeeld. Ze konden enige tijd later het standbeeld  in elkaar zetten. Voutier realiseerde zich dat het standbeeld van hoge artistieke waarde was en wilde ervoor zorgen dat het beeld in Franse handen viel.Voutier trok naar een klein dorpje op de top van een heuvel, zo'n 15 minuten lopen van de ruïnes. Daar woonde de Franse vertegenwoordiger van het eiland, viceconsul Louis Brest. Voutier en Brest gingen samen naar de ruïnes en Voutier wilde dat Brest het standbeeld kocht. Brest kon het standbeeld echter niet kopen want daar had hij het nodige geld niet voor. Toch werd er een mondeling akkoord gesloten met Yorgos. Toen Voutier weg was naar het dorpje, zocht de boer verder in de nis en hij vond nog twee stukken van een linkerarm, een linkerhand met een appel en twee hermes.Aangezien Brest het standbeeld niet kon kopen, wilde Voutier naar de Franse ambassadeur Marquis de Rivière in Constantinopel gaan. Voutier maakte een tekening van het standbeeld en de twee Hermes. Hij toonde de tekeningen aan de kapitein van zijn schip en probeerde hem te overtuigen om naar Constantinopel  te varen, zodat de ambassadeur het standbeeld kan kopen. De kapitein weigerde en Voutier gaf vanaf dan al zijn pogingen op.Gedurende de hele commotie rond het beeld liet Voutier niets van zich horen en hield hij zijn tekeningen bij. Ze kwamen pas 50 jaar later aan het licht.De ontdekking van het beeld werd snel bekend bij een aantal Franse officieren, waaronder een zekere Jules Sébastien-César Dumont d'Urville die het beeld op 19 april zag en, zoals Voutier, begreep dat het beeld van groot artistiek belang was. De Franse ambassadeur ontving een brief van viceconsul Brest alsmede een aantal enthousiaste berichten van D'Urville betreffend het standbeeld. De ambassadeur besloot het standbeeld te kopen en stuurde zijn diplomaat, graaf de Marcellus, naar Melos.Yorgos Kentrotas werd echter onder druk gezet door de ouderen van het eiland om het standbeeld te verkopen aan een plaatselijke priester. Deze priester ging het standbeeld als een geschenk geven aan een gids en vertaler , die voor de sultan in Constantinopel werkte. Toen graaf de Marcellus in de haven van Melos aankwam, was het standbeeld al op een Russisch fregat geladen dat richting Constantinopel ging. Na vele onderhandelingen en dankzij het slechte weer, dat ervoor zorgde dat geen enkel schip de haven mocht verlaten, werd het beeld naar een Frans schip gebracht.De Franse ambassadeur, die zo in het bezit van het standbeeld was gekomen, verscheepte het standbeeld naar Frankrijk als een geschenk voor de Franse koning Lodewijk XVIII. Het standbeeld kwam in februari 1821 in Parijs aan. Het standbeeld werd aan de koning getoond en tentoongesteld in het Louvre voor het publiek. Marquis de Rivière werd bekend als de man die het standbeeld kocht voor Frankrijk en D'Urville publiceerde een rapport waarin hij zichzelf, in plaats van Voutier, als de ontdekker van het standbeeld beschouwde. Zijn rapport werd als feit beschouwd.Bij de aankomst in het Louvre werd het standbeeld in elkaar gezet, maar de stukken van de linkerarm en linkerhand werden opzijgezet omdat men dacht dat het een latere herstelling was door het ruwere handmanschap.Naast het mysterie van de armen is er ook nog het mysterie van het voetstuk . Experts hadden het standbeeld gesitueerd in de Klassieke periode als een beeldhouwwerk van de grote kunstenaar Praxiteles. Toen men de tekst op het voetstuk vertaalde, heeft men het net zoals de armen opzijgezet en als een latere aanwinst aan het standbeeld geboekt. Op het voetstuk stond geschreven: andros, zoon van Menides, inwoner van Antiochia aan de Meander maakte dit  .... De stijl van de inscriptie en de verwijzing naar Antiochia aan de Meander, een stad die nog niet bestond ten tijde van Praxiteles, betekenden dat het standbeeld uit de hellenistische periode kwam. De hellenistische periode werd echter in de 19de eeuw beschouwd als een inferieure stijl en een periode van verval voor de Griekse kunst. Het voetstuk verdween mysterieus kort voordat het standbeeld aan Lodewijk XVIII werd getoond. Er is alleen een referentie naar het voetstuk via twee tekeningen en een beschrijving.Het standbeeld kreeg in de 19de eeuw veel belangstelling en faam door haar schoonheid en dankzij de propaganda van de Franse overheid. Graaf de Forbin, de directeur van het Louvre, was zeer opgetogen met het standbeeld want Frankrijk was al een tijdje op zoek naar een meesterwerk uit de Klassieke periode.In de periode 1796-1815 had Napoleon tijdens zijn militaire campagnes vele kunstwerken uit veroverde gebieden naar het Louvre overgebracht, waaronder de Medici Venus, de Apollo van Belvedère, De Stervende Galliër. De Apollo van Belvedère werd toen beschouwd als de verpersoonlijking van de Klassieke periode. Vandaag denkt men echter dat het beeld een Romeinse kopie is.Door de nederlaag van Napoleon in Waterloo in 1815 en zijn verbanning naar St. Helena werden heel veel kunstwerken teruggevorderd door verscheidene naties. Medici Venus en de Stervende Galliër werden teruggegeven aan de Italianen en de Apollo van Belvedère aan het Vaticaan.Van de 19de eeuw tot het interbellum, midden 20e eeuw, werd de datering van het standbeeld door de Duitsers betwist. De Duitsers baseerden zich vooral op de tekeningen en beschrijvingen van personen die het standbeeld zagen voordat het tentoongesteld werd in het Louvre. Bovendien beschouwde Duitsland zichzelf als rechtmatig eigenaar van het standbeeld, aangezien kroonprins Lodewijk I van Beieren in 1817 de ruïnes van het oud theater op Melos kocht. Frankrijk negeerde de eis van de kroonprins.Tijdens het interbellum  veranderde Frankrijk zijn standpunt over de datering. In 1951 schreef Jean Charbonneaux, de conservator van Griekse en Romeinse antiquiteiten in het Louvre, dat het standbeeld dateerde van rond 130 v.Chr. en dus behoorde tot hellenistische periode, bepaald door de Duitse geleerde Furtwangler.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Geschiedenisvanhetbeeld besproken in Venus van Milo?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["130 v.Chr.", "1815", "1820", "Apollo van Belvedère", "Constantinopel", "De Stervende Galliër", "Griekenland", "Jean Charbonneaux", "Lodewijk I van Beieren", "Louvre", "Medici Venus", "Melos", "Oude Griekenland", "Oude Rome", "Parijs", "Praxiteles"]}
+{"id": 16, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "In de film A Zed And Two Noughts van Engels-Nederlandse makelij speelt Frances Barber de rol van een hoer met als bijnaam \"de Venus van Milo\". Kunstenaar Salvador Dalí geeft de Venus van Milo weer in twee van zijn kunstwerken Vénus de Milo aux tiroirs en Le Toréador hallucinogène. Ook in Man Rays schilderijen en objecten keert de Venus van Milo terug, bijvoorbeeld Vénus restaurée. Auteur Karin Spaink schreef in 1986 een essay genaamd De Venus van Milo in de betonmolen. De auteur schreef niet over de Venus van Milo, maar vertelde over de wereld van de erotiek. In de serie Ninja Turtles: The Next Mutation verscheen een vrouwelijke schildpad met de naam Mei Pei Chi. De 4 mannelijke schildpadden noemden haar echter Venus de Milo. De groep Television wijdde hun lied Venus uit het album Marquee Moon aan het standbeeld. In de film Carry on Cleo  verliest het standbeeld haar armen doordat het geraakt wordt door het zwaard van Hengist Pod wanneer hij zijn vechttechnieken demonstreert. In de episode 2F06, Homer Bad Man, van de televisieserie The Simpsons, gaat Homer naar een snoepconventie en ziet in een glazen kast een gummifiguur in de vorm van de Venus van Milo  De Amerikaanse humorist Will Rogers  stuurde naar zijn nicht een kaart van de Venus van Milo met het bericht: \"Dit gebeurt er als je niet stopt met nagelbijten\". Deze waarschuwing werd vaker gehoord. In de populaire Japanse Manga/animeserie GetBackers, zochten Ginji en Ban naar de verdwenen armen van de Venus van Milo. . In de populaire anime Sailor Moon, zegt Sailor Venus: \"Wat ben ik? Venus van Milo?\" In het album van Miles Davis Birth of the Cool komt er een lied voor getiteld Venus Of Milo. In de roman van Wright Morris Love Among the Cannibals wordt het personage Eva omschreven als Venus met armen. De Venus van Milo verschijnt in de rode kamer, een raadselachtige droomlocatie in de televisieserie Twin Peaks van David Lynch en Mark Frost. In de film The Dreamers door Bernardo Bertolucci poseert Isabelle  als de Venus van Milo. De Australische hardrockgroep AC/DC beschrijft in hun lied Touch Too Much een vrouw met het lichaam van Venus met armen. Rock-'n-roll-legende Chuck Berry suggereerde in zijn lied Brown-Eyed Handsome Man dat de Venus van Milo haar beide armen verloor in een worstelmatch. In de Disneyfilm Hercules verliest het standbeeld zijn beide armen door een verdwaalde discus. In de episode Armless but Not Harmless van de animatieserie The Tick moeten The Tick en Arthur tegen een slechterik genaamd Venus en zijn hulpje genaamd Milo vechten. Ze hebben een wapen dat ervoor zorgt dat de armen afvallen. Jon Bon Jovi  verwijst naar Venus van Milo in het lied Queen of New Orleans van het album Destination Anywhere. In de Marvel Comicstitel X-statix, is er een personage genaamd \"Venus Dee Milo\" die, doordat ze bestaat uit energie, geen zichtbare armen heeft. Prince heeft in zijn album Parade uit 1986 een lied Venus de Milo. In de Asterix-film Asterix en de helden, toont men hoe Obelix in \"de plaats die je krankzinnig maakt\" de armen van een standbeeld vernietigt dat de Venus van Milo blijkt te zijn. In de film Robin Hood: Men in Tights van Mel Brooks komt een kopie van het standbeeld voor. De bediende van Robin Hood, Blinkin, verwart Robin met het standbeeld en zegt: \"Je bent terug van de kruistochten! Je hebt je armen in de strijd verloren, maar je heb een paar mooie borsten!\" Neofolk artiest Jewel verwijst naar de Venus van Milo in haar lied Jupiter van het album Spirit. De groep The Explorers met o.a. Andy Mackay hebben een nummer Venus de Milo uitgebracht.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Venus van Milo en leg de De''VenusvanMilo''indehedendaagsecultuur uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["AC/DC", "A Zed And Two Noughts", "Andy Mackay", "Asterix", "Bernardo Bertolucci", "Bon Jovi", "Brown-Eyed Handsome Man", "Chuck Berry", "David Lynch", "Jon Bon Jovi", "Karin Spaink", "Man Ray", "Marvel Comics", "Mel Brooks", "Miles Davis", "Neofolk", "Ninja Turtles: The Next Mutation", "Prince", "Robin Hood: Men in Tights", "Rock-'n-roll", "Salvador Dalí", "Television", "Venus de Milo", "Will Rogers", "Wright Morris"]}
+{"id": 17, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "In de film A Zed And Two Noughts van Engels-Nederlandse makelij speelt Frances Barber de rol van een hoer met als bijnaam \"de Venus van Milo\". Kunstenaar Salvador Dalí geeft de Venus van Milo weer in twee van zijn kunstwerken Vénus de Milo aux tiroirs en Le Toréador hallucinogène. Ook in Man Rays schilderijen en objecten keert de Venus van Milo terug, bijvoorbeeld Vénus restaurée. Auteur Karin Spaink schreef in 1986 een essay genaamd De Venus van Milo in de betonmolen. De auteur schreef niet over de Venus van Milo, maar vertelde over de wereld van de erotiek. In de serie Ninja Turtles: The Next Mutation verscheen een vrouwelijke schildpad met de naam Mei Pei Chi. De 4 mannelijke schildpadden noemden haar echter Venus de Milo. De groep Television wijdde hun lied Venus uit het album Marquee Moon aan het standbeeld. In de film Carry on Cleo  verliest het standbeeld haar armen doordat het geraakt wordt door het zwaard van Hengist Pod wanneer hij zijn vechttechnieken demonstreert. In de episode 2F06, Homer Bad Man, van de televisieserie The Simpsons, gaat Homer naar een snoepconventie en ziet in een glazen kast een gummifiguur in de vorm van de Venus van Milo  De Amerikaanse humorist Will Rogers  stuurde naar zijn nicht een kaart van de Venus van Milo met het bericht: \"Dit gebeurt er als je niet stopt met nagelbijten\". Deze waarschuwing werd vaker gehoord. In de populaire Japanse Manga/animeserie GetBackers, zochten Ginji en Ban naar de verdwenen armen van de Venus van Milo. . In de populaire anime Sailor Moon, zegt Sailor Venus: \"Wat ben ik? Venus van Milo?\" In het album van Miles Davis Birth of the Cool komt er een lied voor getiteld Venus Of Milo. In de roman van Wright Morris Love Among the Cannibals wordt het personage Eva omschreven als Venus met armen. De Venus van Milo verschijnt in de rode kamer, een raadselachtige droomlocatie in de televisieserie Twin Peaks van David Lynch en Mark Frost. In de film The Dreamers door Bernardo Bertolucci poseert Isabelle  als de Venus van Milo. De Australische hardrockgroep AC/DC beschrijft in hun lied Touch Too Much een vrouw met het lichaam van Venus met armen. Rock-'n-roll-legende Chuck Berry suggereerde in zijn lied Brown-Eyed Handsome Man dat de Venus van Milo haar beide armen verloor in een worstelmatch. In de Disneyfilm Hercules verliest het standbeeld zijn beide armen door een verdwaalde discus. In de episode Armless but Not Harmless van de animatieserie The Tick moeten The Tick en Arthur tegen een slechterik genaamd Venus en zijn hulpje genaamd Milo vechten. Ze hebben een wapen dat ervoor zorgt dat de armen afvallen. Jon Bon Jovi  verwijst naar Venus van Milo in het lied Queen of New Orleans van het album Destination Anywhere. In de Marvel Comicstitel X-statix, is er een personage genaamd \"Venus Dee Milo\" die, doordat ze bestaat uit energie, geen zichtbare armen heeft. Prince heeft in zijn album Parade uit 1986 een lied Venus de Milo. In de Asterix-film Asterix en de helden, toont men hoe Obelix in \"de plaats die je krankzinnig maakt\" de armen van een standbeeld vernietigt dat de Venus van Milo blijkt te zijn. In de film Robin Hood: Men in Tights van Mel Brooks komt een kopie van het standbeeld voor. De bediende van Robin Hood, Blinkin, verwart Robin met het standbeeld en zegt: \"Je bent terug van de kruistochten! Je hebt je armen in de strijd verloren, maar je heb een paar mooie borsten!\" Neofolk artiest Jewel verwijst naar de Venus van Milo in haar lied Jupiter van het album Spirit. De groep The Explorers met o.a. Andy Mackay hebben een nummer Venus de Milo uitgebracht.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de De''VenusvanMilo''indehedendaagsecultuur van dit kunstwerk, Venus van Milo.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["AC/DC", "A Zed And Two Noughts", "Andy Mackay", "Asterix", "Bernardo Bertolucci", "Bon Jovi", "Brown-Eyed Handsome Man", "Chuck Berry", "David Lynch", "Jon Bon Jovi", "Karin Spaink", "Man Ray", "Marvel Comics", "Mel Brooks", "Miles Davis", "Neofolk", "Ninja Turtles: The Next Mutation", "Prince", "Robin Hood: Men in Tights", "Rock-'n-roll", "Salvador Dalí", "Television", "Venus de Milo", "Will Rogers", "Wright Morris"]}
+{"id": 18, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "In de film A Zed And Two Noughts van Engels-Nederlandse makelij speelt Frances Barber de rol van een hoer met als bijnaam \"de Venus van Milo\". Kunstenaar Salvador Dalí geeft de Venus van Milo weer in twee van zijn kunstwerken Vénus de Milo aux tiroirs en Le Toréador hallucinogène. Ook in Man Rays schilderijen en objecten keert de Venus van Milo terug, bijvoorbeeld Vénus restaurée. Auteur Karin Spaink schreef in 1986 een essay genaamd De Venus van Milo in de betonmolen. De auteur schreef niet over de Venus van Milo, maar vertelde over de wereld van de erotiek. In de serie Ninja Turtles: The Next Mutation verscheen een vrouwelijke schildpad met de naam Mei Pei Chi. De 4 mannelijke schildpadden noemden haar echter Venus de Milo. De groep Television wijdde hun lied Venus uit het album Marquee Moon aan het standbeeld. In de film Carry on Cleo  verliest het standbeeld haar armen doordat het geraakt wordt door het zwaard van Hengist Pod wanneer hij zijn vechttechnieken demonstreert. In de episode 2F06, Homer Bad Man, van de televisieserie The Simpsons, gaat Homer naar een snoepconventie en ziet in een glazen kast een gummifiguur in de vorm van de Venus van Milo  De Amerikaanse humorist Will Rogers  stuurde naar zijn nicht een kaart van de Venus van Milo met het bericht: \"Dit gebeurt er als je niet stopt met nagelbijten\". Deze waarschuwing werd vaker gehoord. In de populaire Japanse Manga/animeserie GetBackers, zochten Ginji en Ban naar de verdwenen armen van de Venus van Milo. . In de populaire anime Sailor Moon, zegt Sailor Venus: \"Wat ben ik? Venus van Milo?\" In het album van Miles Davis Birth of the Cool komt er een lied voor getiteld Venus Of Milo. In de roman van Wright Morris Love Among the Cannibals wordt het personage Eva omschreven als Venus met armen. De Venus van Milo verschijnt in de rode kamer, een raadselachtige droomlocatie in de televisieserie Twin Peaks van David Lynch en Mark Frost. In de film The Dreamers door Bernardo Bertolucci poseert Isabelle  als de Venus van Milo. De Australische hardrockgroep AC/DC beschrijft in hun lied Touch Too Much een vrouw met het lichaam van Venus met armen. Rock-'n-roll-legende Chuck Berry suggereerde in zijn lied Brown-Eyed Handsome Man dat de Venus van Milo haar beide armen verloor in een worstelmatch. In de Disneyfilm Hercules verliest het standbeeld zijn beide armen door een verdwaalde discus. In de episode Armless but Not Harmless van de animatieserie The Tick moeten The Tick en Arthur tegen een slechterik genaamd Venus en zijn hulpje genaamd Milo vechten. Ze hebben een wapen dat ervoor zorgt dat de armen afvallen. Jon Bon Jovi  verwijst naar Venus van Milo in het lied Queen of New Orleans van het album Destination Anywhere. In de Marvel Comicstitel X-statix, is er een personage genaamd \"Venus Dee Milo\" die, doordat ze bestaat uit energie, geen zichtbare armen heeft. Prince heeft in zijn album Parade uit 1986 een lied Venus de Milo. In de Asterix-film Asterix en de helden, toont men hoe Obelix in \"de plaats die je krankzinnig maakt\" de armen van een standbeeld vernietigt dat de Venus van Milo blijkt te zijn. In de film Robin Hood: Men in Tights van Mel Brooks komt een kopie van het standbeeld voor. De bediende van Robin Hood, Blinkin, verwart Robin met het standbeeld en zegt: \"Je bent terug van de kruistochten! Je hebt je armen in de strijd verloren, maar je heb een paar mooie borsten!\" Neofolk artiest Jewel verwijst naar de Venus van Milo in haar lied Jupiter van het album Spirit. De groep The Explorers met o.a. Andy Mackay hebben een nummer Venus de Milo uitgebracht.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Venus van Milo zijn De''VenusvanMilo''indehedendaagsecultuur?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["AC/DC", "A Zed And Two Noughts", "Andy Mackay", "Asterix", "Bernardo Bertolucci", "Bon Jovi", "Brown-Eyed Handsome Man", "Chuck Berry", "David Lynch", "Jon Bon Jovi", "Karin Spaink", "Man Ray", "Marvel Comics", "Mel Brooks", "Miles Davis", "Neofolk", "Ninja Turtles: The Next Mutation", "Prince", "Robin Hood: Men in Tights", "Rock-'n-roll", "Salvador Dalí", "Television", "Venus de Milo", "Will Rogers", "Wright Morris"]}
+{"id": 19, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "In de film A Zed And Two Noughts van Engels-Nederlandse makelij speelt Frances Barber de rol van een hoer met als bijnaam \"de Venus van Milo\". Kunstenaar Salvador Dalí geeft de Venus van Milo weer in twee van zijn kunstwerken Vénus de Milo aux tiroirs en Le Toréador hallucinogène. Ook in Man Rays schilderijen en objecten keert de Venus van Milo terug, bijvoorbeeld Vénus restaurée. Auteur Karin Spaink schreef in 1986 een essay genaamd De Venus van Milo in de betonmolen. De auteur schreef niet over de Venus van Milo, maar vertelde over de wereld van de erotiek. In de serie Ninja Turtles: The Next Mutation verscheen een vrouwelijke schildpad met de naam Mei Pei Chi. De 4 mannelijke schildpadden noemden haar echter Venus de Milo. De groep Television wijdde hun lied Venus uit het album Marquee Moon aan het standbeeld. In de film Carry on Cleo  verliest het standbeeld haar armen doordat het geraakt wordt door het zwaard van Hengist Pod wanneer hij zijn vechttechnieken demonstreert. In de episode 2F06, Homer Bad Man, van de televisieserie The Simpsons, gaat Homer naar een snoepconventie en ziet in een glazen kast een gummifiguur in de vorm van de Venus van Milo  De Amerikaanse humorist Will Rogers  stuurde naar zijn nicht een kaart van de Venus van Milo met het bericht: \"Dit gebeurt er als je niet stopt met nagelbijten\". Deze waarschuwing werd vaker gehoord. In de populaire Japanse Manga/animeserie GetBackers, zochten Ginji en Ban naar de verdwenen armen van de Venus van Milo. . In de populaire anime Sailor Moon, zegt Sailor Venus: \"Wat ben ik? Venus van Milo?\" In het album van Miles Davis Birth of the Cool komt er een lied voor getiteld Venus Of Milo. In de roman van Wright Morris Love Among the Cannibals wordt het personage Eva omschreven als Venus met armen. De Venus van Milo verschijnt in de rode kamer, een raadselachtige droomlocatie in de televisieserie Twin Peaks van David Lynch en Mark Frost. In de film The Dreamers door Bernardo Bertolucci poseert Isabelle  als de Venus van Milo. De Australische hardrockgroep AC/DC beschrijft in hun lied Touch Too Much een vrouw met het lichaam van Venus met armen. Rock-'n-roll-legende Chuck Berry suggereerde in zijn lied Brown-Eyed Handsome Man dat de Venus van Milo haar beide armen verloor in een worstelmatch. In de Disneyfilm Hercules verliest het standbeeld zijn beide armen door een verdwaalde discus. In de episode Armless but Not Harmless van de animatieserie The Tick moeten The Tick en Arthur tegen een slechterik genaamd Venus en zijn hulpje genaamd Milo vechten. Ze hebben een wapen dat ervoor zorgt dat de armen afvallen. Jon Bon Jovi  verwijst naar Venus van Milo in het lied Queen of New Orleans van het album Destination Anywhere. In de Marvel Comicstitel X-statix, is er een personage genaamd \"Venus Dee Milo\" die, doordat ze bestaat uit energie, geen zichtbare armen heeft. Prince heeft in zijn album Parade uit 1986 een lied Venus de Milo. In de Asterix-film Asterix en de helden, toont men hoe Obelix in \"de plaats die je krankzinnig maakt\" de armen van een standbeeld vernietigt dat de Venus van Milo blijkt te zijn. In de film Robin Hood: Men in Tights van Mel Brooks komt een kopie van het standbeeld voor. De bediende van Robin Hood, Blinkin, verwart Robin met het standbeeld en zegt: \"Je bent terug van de kruistochten! Je hebt je armen in de strijd verloren, maar je heb een paar mooie borsten!\" Neofolk artiest Jewel verwijst naar de Venus van Milo in haar lied Jupiter van het album Spirit. De groep The Explorers met o.a. Andy Mackay hebben een nummer Venus de Milo uitgebracht.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de De''VenusvanMilo''indehedendaagsecultuur besproken in Venus van Milo?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["AC/DC", "A Zed And Two Noughts", "Andy Mackay", "Asterix", "Bernardo Bertolucci", "Bon Jovi", "Brown-Eyed Handsome Man", "Chuck Berry", "David Lynch", "Jon Bon Jovi", "Karin Spaink", "Man Ray", "Marvel Comics", "Mel Brooks", "Miles Davis", "Neofolk", "Ninja Turtles: The Next Mutation", "Prince", "Robin Hood: Men in Tights", "Rock-'n-roll", "Salvador Dalí", "Television", "Venus de Milo", "Will Rogers", "Wright Morris"]}
+{"id": 20, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Jean Charbonneaux,  Vénus de Milo, Dorn - Bremen, 1958. ASIN B0000BH41S Gregory Curtis, Disarmed: The Story of the Venus de Milo, Alfred A. Knopf - New York, 2003,", "entry": "section", "prompt": "Focus op Venus van Milo en leg de Literatuur uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gregory Curtis", "Jean Charbonneaux", "Venus de Milo"]}
+{"id": 21, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Jean Charbonneaux,  Vénus de Milo, Dorn - Bremen, 1958. ASIN B0000BH41S Gregory Curtis, Disarmed: The Story of the Venus de Milo, Alfred A. Knopf - New York, 2003,", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Literatuur van dit kunstwerk, Venus van Milo.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gregory Curtis", "Jean Charbonneaux", "Venus de Milo"]}
+{"id": 22, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Jean Charbonneaux,  Vénus de Milo, Dorn - Bremen, 1958. ASIN B0000BH41S Gregory Curtis, Disarmed: The Story of the Venus de Milo, Alfred A. Knopf - New York, 2003,", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Venus van Milo zijn Literatuur?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gregory Curtis", "Jean Charbonneaux", "Venus de Milo"]}
+{"id": 23, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Jean Charbonneaux,  Vénus de Milo, Dorn - Bremen, 1958. ASIN B0000BH41S Gregory Curtis, Disarmed: The Story of the Venus de Milo, Alfred A. Knopf - New York, 2003,", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Literatuur besproken in Venus van Milo?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gregory Curtis", "Jean Charbonneaux", "Venus de Milo"]}
+{"id": 24, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Oud-Griekse beeldhouwkunst Hellenistische beeldhouwkunst Christian Papeians, Kunst en Beschaving Griekenland, Artis-Historia Uitgaven - Brussel, 1988, pp. 139-144 Gregory Curtis, Disarmed: The Story of the Venus de Milo, Alfred A. Knopf - New York, 2003.    http://www.amazon.com/gp/reader/1400031338/ref=sib_dp_top_idx/002-1085666-1611256?ie=UTF8&p=S00D#reader-link Noten}}", "entry": "section", "prompt": "Focus op Venus van Milo en leg de Zieook uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gregory Curtis", "Griekenland", "Hellenistische beeldhouwkunst", "Oud-Griekse beeldhouwkunst", "Venus de Milo"]}
+{"id": 25, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Oud-Griekse beeldhouwkunst Hellenistische beeldhouwkunst Christian Papeians, Kunst en Beschaving Griekenland, Artis-Historia Uitgaven - Brussel, 1988, pp. 139-144 Gregory Curtis, Disarmed: The Story of the Venus de Milo, Alfred A. Knopf - New York, 2003.    http://www.amazon.com/gp/reader/1400031338/ref=sib_dp_top_idx/002-1085666-1611256?ie=UTF8&p=S00D#reader-link Noten}}", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Zieook van dit kunstwerk, Venus van Milo.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gregory Curtis", "Griekenland", "Hellenistische beeldhouwkunst", "Oud-Griekse beeldhouwkunst", "Venus de Milo"]}
+{"id": 26, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Oud-Griekse beeldhouwkunst Hellenistische beeldhouwkunst Christian Papeians, Kunst en Beschaving Griekenland, Artis-Historia Uitgaven - Brussel, 1988, pp. 139-144 Gregory Curtis, Disarmed: The Story of the Venus de Milo, Alfred A. Knopf - New York, 2003.    http://www.amazon.com/gp/reader/1400031338/ref=sib_dp_top_idx/002-1085666-1611256?ie=UTF8&p=S00D#reader-link Noten}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Venus van Milo zijn Zieook?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gregory Curtis", "Griekenland", "Hellenistische beeldhouwkunst", "Oud-Griekse beeldhouwkunst", "Venus de Milo"]}
+{"id": 27, "title": "Venus van Milo", "en_title": "Venus de Milo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/af/V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg/170px-V%C3%A9nus_de_Milo_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_AGER_LL_299_%3B_N_527_%3B_Ma_399.jpg", "reference": "Oud-Griekse beeldhouwkunst Hellenistische beeldhouwkunst Christian Papeians, Kunst en Beschaving Griekenland, Artis-Historia Uitgaven - Brussel, 1988, pp. 139-144 Gregory Curtis, Disarmed: The Story of the Venus de Milo, Alfred A. Knopf - New York, 2003.    http://www.amazon.com/gp/reader/1400031338/ref=sib_dp_top_idx/002-1085666-1611256?ie=UTF8&p=S00D#reader-link Noten}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Zieook besproken in Venus van Milo?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gregory Curtis", "Griekenland", "Hellenistische beeldhouwkunst", "Oud-Griekse beeldhouwkunst", "Venus de Milo"]}
+{"id": 28, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Mona Lisa  is een schilderij van Leonardo da Vinci, dat hij waarschijnlijk tussen 1503 en 1506 vervaardigde. Het hangt in het Musée du Louvre in Parijs.Het is het portret van een glimlachende dame, waarschijnlijk Lisa Gherardini of voluit Lisa di Antonmaria Gherardini di Montagliari. Zij was de derde echtgenote van Francesco del Giocondo, die waarschijnlijk de opdracht gaf voor het schilderij. De gebruikte techniek is olieverf op paneel . Het behoort tot de weinige werken waarvan men zeker is dat het van de hand van Leonardo zelf is. De Mona Lisa ontvangt als een van de beroemdste kunstwerken ter wereld ongeveer 20.000 bezoekers per dag.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Mona Lisa en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1503", "1506", "Francesco del Giocondo", "Leonardo da Vinci", "Lisa Gherardini", "Louvre", "Louvre", "Parijs"]}
+{"id": 29, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Mona Lisa  is een schilderij van Leonardo da Vinci, dat hij waarschijnlijk tussen 1503 en 1506 vervaardigde. Het hangt in het Musée du Louvre in Parijs.Het is het portret van een glimlachende dame, waarschijnlijk Lisa Gherardini of voluit Lisa di Antonmaria Gherardini di Montagliari. Zij was de derde echtgenote van Francesco del Giocondo, die waarschijnlijk de opdracht gaf voor het schilderij. De gebruikte techniek is olieverf op paneel . Het behoort tot de weinige werken waarvan men zeker is dat het van de hand van Leonardo zelf is. De Mona Lisa ontvangt als een van de beroemdste kunstwerken ter wereld ongeveer 20.000 bezoekers per dag.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1503", "1506", "Francesco del Giocondo", "Leonardo da Vinci", "Lisa Gherardini", "Louvre", "Louvre", "Parijs"]}
+{"id": 30, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Mona Lisa  is een schilderij van Leonardo da Vinci, dat hij waarschijnlijk tussen 1503 en 1506 vervaardigde. Het hangt in het Musée du Louvre in Parijs.Het is het portret van een glimlachende dame, waarschijnlijk Lisa Gherardini of voluit Lisa di Antonmaria Gherardini di Montagliari. Zij was de derde echtgenote van Francesco del Giocondo, die waarschijnlijk de opdracht gaf voor het schilderij. De gebruikte techniek is olieverf op paneel . Het behoort tot de weinige werken waarvan men zeker is dat het van de hand van Leonardo zelf is. De Mona Lisa ontvangt als een van de beroemdste kunstwerken ter wereld ongeveer 20.000 bezoekers per dag.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Mona Lisa zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1503", "1506", "Francesco del Giocondo", "Leonardo da Vinci", "Lisa Gherardini", "Louvre", "Louvre", "Parijs"]}
+{"id": 31, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Mona Lisa  is een schilderij van Leonardo da Vinci, dat hij waarschijnlijk tussen 1503 en 1506 vervaardigde. Het hangt in het Musée du Louvre in Parijs.Het is het portret van een glimlachende dame, waarschijnlijk Lisa Gherardini of voluit Lisa di Antonmaria Gherardini di Montagliari. Zij was de derde echtgenote van Francesco del Giocondo, die waarschijnlijk de opdracht gaf voor het schilderij. De gebruikte techniek is olieverf op paneel . Het behoort tot de weinige werken waarvan men zeker is dat het van de hand van Leonardo zelf is. De Mona Lisa ontvangt als een van de beroemdste kunstwerken ter wereld ongeveer 20.000 bezoekers per dag.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Mona Lisa?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1503", "1506", "Francesco del Giocondo", "Leonardo da Vinci", "Lisa Gherardini", "Louvre", "Louvre", "Parijs"]}
+{"id": 32, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "In de meeste Romaanse talen wordt het schilderij ‘ Gioconda’ genoemd. Dit betekent in het Italiaans ‘de echtgenote van il Giocondo’, dat wil zeggen Francesco di Bartolomeo di Zanobi del Giocondo, een Florentijnse zijdehandelaar. In het Frans is dit ‘ Joconde’ geworden.In de meeste andere talen wordt de naam Mona Lisa gebruikt, naar de omschrijving waarmee Giorgio Vasari de geportretteerde aanduidt in zijn boek Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori italiani . Dit betekent letterlijk Mevrouw Lisa, waarbij Mona afgeleid is van Monna. Monna of Mona is een samentrekking van madonna, wat meer algemeen 'mevrouw' of 'mijne vrouwe' betekent en verwijst naar een beleefde aanspeektitel. De gebruikelijke samentrekking mona  wordt plaatselijk soms ervaren als incorrect, in Italië zegt men dan ook Monna, niet Mona.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Mona Lisa en leg de Naam uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgio Vasari", "Joconde", "Romaanse talen"]}
+{"id": 33, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "In de meeste Romaanse talen wordt het schilderij ‘ Gioconda’ genoemd. Dit betekent in het Italiaans ‘de echtgenote van il Giocondo’, dat wil zeggen Francesco di Bartolomeo di Zanobi del Giocondo, een Florentijnse zijdehandelaar. In het Frans is dit ‘ Joconde’ geworden.In de meeste andere talen wordt de naam Mona Lisa gebruikt, naar de omschrijving waarmee Giorgio Vasari de geportretteerde aanduidt in zijn boek Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori italiani . Dit betekent letterlijk Mevrouw Lisa, waarbij Mona afgeleid is van Monna. Monna of Mona is een samentrekking van madonna, wat meer algemeen 'mevrouw' of 'mijne vrouwe' betekent en verwijst naar een beleefde aanspeektitel. De gebruikelijke samentrekking mona  wordt plaatselijk soms ervaren als incorrect, in Italië zegt men dan ook Monna, niet Mona.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Naam van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgio Vasari", "Joconde", "Romaanse talen"]}
+{"id": 34, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "In de meeste Romaanse talen wordt het schilderij ‘ Gioconda’ genoemd. Dit betekent in het Italiaans ‘de echtgenote van il Giocondo’, dat wil zeggen Francesco di Bartolomeo di Zanobi del Giocondo, een Florentijnse zijdehandelaar. In het Frans is dit ‘ Joconde’ geworden.In de meeste andere talen wordt de naam Mona Lisa gebruikt, naar de omschrijving waarmee Giorgio Vasari de geportretteerde aanduidt in zijn boek Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori italiani . Dit betekent letterlijk Mevrouw Lisa, waarbij Mona afgeleid is van Monna. Monna of Mona is een samentrekking van madonna, wat meer algemeen 'mevrouw' of 'mijne vrouwe' betekent en verwijst naar een beleefde aanspeektitel. De gebruikelijke samentrekking mona  wordt plaatselijk soms ervaren als incorrect, in Italië zegt men dan ook Monna, niet Mona.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Mona Lisa zijn Naam?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgio Vasari", "Joconde", "Romaanse talen"]}
+{"id": 35, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "In de meeste Romaanse talen wordt het schilderij ‘ Gioconda’ genoemd. Dit betekent in het Italiaans ‘de echtgenote van il Giocondo’, dat wil zeggen Francesco di Bartolomeo di Zanobi del Giocondo, een Florentijnse zijdehandelaar. In het Frans is dit ‘ Joconde’ geworden.In de meeste andere talen wordt de naam Mona Lisa gebruikt, naar de omschrijving waarmee Giorgio Vasari de geportretteerde aanduidt in zijn boek Le vite de' più eccellenti pittori, scultori e architettori italiani . Dit betekent letterlijk Mevrouw Lisa, waarbij Mona afgeleid is van Monna. Monna of Mona is een samentrekking van madonna, wat meer algemeen 'mevrouw' of 'mijne vrouwe' betekent en verwijst naar een beleefde aanspeektitel. De gebruikelijke samentrekking mona  wordt plaatselijk soms ervaren als incorrect, in Italië zegt men dan ook Monna, niet Mona.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Naam besproken in Mona Lisa?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgio Vasari", "Joconde", "Romaanse talen"]}
+{"id": 36, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De Mona Lisa is het portret van een jonge vrouw met op de achtergrond een berglandschap. Ze zit op een loggia, gesuggereerd door het muurtje achter haar en de fragmentarische kolommen in de beeldrand, in een stoel waarvan de armleuning parallel aan het beeldvlak loopt en als het ware een afsluiting vormt tussen het model en de waarnemer. Haar torso staat schuin ten opzichte van het beeldvlak, maar haar gezicht is naar het beeldvlak gekeerd en ze kijkt de waarnemer aan. Ze draagt donkere kleding en over het haar een doorzichtige zwarte sluier. Die sluier werd dikwijls gezien als een symbool van rouw, maar anderen zeggen dat een dergelijke sluier ook gezien kan worden als een symbool van deugdzaamheid. Haar handen liggen gekruist op de leuning van de armstoel en ze lijkt klaar om een kindje in haar armen te dragen. De dame heeft geen wenkbrauwen of wimpers, maar in 2007 kon Pascal Cotte uit hogeresolutiescans afleiden dat wenkbrauwen en wimpers origineel aanwezig waren maar mettertijd waren uitgewist, misschien bij vroegere restauraties van het schilderij. De kopie die bijna gelijktijdig werd gemaakt en die bewaard wordt in het Prado in Madrid heeft wel wenkbrauwen. Opmerkelijk aan het schilderij is ook de breuk in de horizonlijn van de achtergrond.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Mona Lisa en leg de Beschrijving(iconografie) uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 37, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De Mona Lisa is het portret van een jonge vrouw met op de achtergrond een berglandschap. Ze zit op een loggia, gesuggereerd door het muurtje achter haar en de fragmentarische kolommen in de beeldrand, in een stoel waarvan de armleuning parallel aan het beeldvlak loopt en als het ware een afsluiting vormt tussen het model en de waarnemer. Haar torso staat schuin ten opzichte van het beeldvlak, maar haar gezicht is naar het beeldvlak gekeerd en ze kijkt de waarnemer aan. Ze draagt donkere kleding en over het haar een doorzichtige zwarte sluier. Die sluier werd dikwijls gezien als een symbool van rouw, maar anderen zeggen dat een dergelijke sluier ook gezien kan worden als een symbool van deugdzaamheid. Haar handen liggen gekruist op de leuning van de armstoel en ze lijkt klaar om een kindje in haar armen te dragen. De dame heeft geen wenkbrauwen of wimpers, maar in 2007 kon Pascal Cotte uit hogeresolutiescans afleiden dat wenkbrauwen en wimpers origineel aanwezig waren maar mettertijd waren uitgewist, misschien bij vroegere restauraties van het schilderij. De kopie die bijna gelijktijdig werd gemaakt en die bewaard wordt in het Prado in Madrid heeft wel wenkbrauwen. Opmerkelijk aan het schilderij is ook de breuk in de horizonlijn van de achtergrond.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Beschrijving(iconografie) van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 38, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De Mona Lisa is het portret van een jonge vrouw met op de achtergrond een berglandschap. Ze zit op een loggia, gesuggereerd door het muurtje achter haar en de fragmentarische kolommen in de beeldrand, in een stoel waarvan de armleuning parallel aan het beeldvlak loopt en als het ware een afsluiting vormt tussen het model en de waarnemer. Haar torso staat schuin ten opzichte van het beeldvlak, maar haar gezicht is naar het beeldvlak gekeerd en ze kijkt de waarnemer aan. Ze draagt donkere kleding en over het haar een doorzichtige zwarte sluier. Die sluier werd dikwijls gezien als een symbool van rouw, maar anderen zeggen dat een dergelijke sluier ook gezien kan worden als een symbool van deugdzaamheid. Haar handen liggen gekruist op de leuning van de armstoel en ze lijkt klaar om een kindje in haar armen te dragen. De dame heeft geen wenkbrauwen of wimpers, maar in 2007 kon Pascal Cotte uit hogeresolutiescans afleiden dat wenkbrauwen en wimpers origineel aanwezig waren maar mettertijd waren uitgewist, misschien bij vroegere restauraties van het schilderij. De kopie die bijna gelijktijdig werd gemaakt en die bewaard wordt in het Prado in Madrid heeft wel wenkbrauwen. Opmerkelijk aan het schilderij is ook de breuk in de horizonlijn van de achtergrond.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Mona Lisa zijn Beschrijving(iconografie)?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 39, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De Mona Lisa is het portret van een jonge vrouw met op de achtergrond een berglandschap. Ze zit op een loggia, gesuggereerd door het muurtje achter haar en de fragmentarische kolommen in de beeldrand, in een stoel waarvan de armleuning parallel aan het beeldvlak loopt en als het ware een afsluiting vormt tussen het model en de waarnemer. Haar torso staat schuin ten opzichte van het beeldvlak, maar haar gezicht is naar het beeldvlak gekeerd en ze kijkt de waarnemer aan. Ze draagt donkere kleding en over het haar een doorzichtige zwarte sluier. Die sluier werd dikwijls gezien als een symbool van rouw, maar anderen zeggen dat een dergelijke sluier ook gezien kan worden als een symbool van deugdzaamheid. Haar handen liggen gekruist op de leuning van de armstoel en ze lijkt klaar om een kindje in haar armen te dragen. De dame heeft geen wenkbrauwen of wimpers, maar in 2007 kon Pascal Cotte uit hogeresolutiescans afleiden dat wenkbrauwen en wimpers origineel aanwezig waren maar mettertijd waren uitgewist, misschien bij vroegere restauraties van het schilderij. De kopie die bijna gelijktijdig werd gemaakt en die bewaard wordt in het Prado in Madrid heeft wel wenkbrauwen. Opmerkelijk aan het schilderij is ook de breuk in de horizonlijn van de achtergrond.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Beschrijving(iconografie) besproken in Mona Lisa?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 40, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Zowel in zijn vroege geschiedenis als in latere eeuwen zijn er talloze kopieën gemaakt van de Mona Lisa.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Mona Lisa en leg de Kopieën uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 41, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Zowel in zijn vroege geschiedenis als in latere eeuwen zijn er talloze kopieën gemaakt van de Mona Lisa.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Kopieën van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 42, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Zowel in zijn vroege geschiedenis als in latere eeuwen zijn er talloze kopieën gemaakt van de Mona Lisa.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Mona Lisa zijn Kopieën?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 43, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Zowel in zijn vroege geschiedenis als in latere eeuwen zijn er talloze kopieën gemaakt van de Mona Lisa.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Kopieën besproken in Mona Lisa?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 44, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De Mona Lisa werd ontelbare keren bewerkt door moderne kunstenaars. Een lijst van enkele van die werken kan men hieronder vinden: Eugène Bataille, Le Rire, 1887 Kasimir Sewerinowitsch Malewitsch, Zonsverduistering met Mona Lisa, 1914 Marcel Duchamp, L.H.O.O.Q. , 1919, en L.H.O.O.Q. rasée, 1965 Fernand Léger,  Joconde aux clefs, 1930 Salvador Dalí, Dalí als Mona Lisa, 1954 Fernando Botero, Mona Lisa, Age Twelve, 1959 Andy Warhol, Thirty Are Better Than One, 1963 Tom Wesselmann, Great American Nude No. 31 Robert Filliou,  Joconde est dans les escaliers, 1969 Paul Wunderlich, In tears, 1972 Robert Arnesons Skulptur George [Washington] and Mona in the Baths of Coloma, 1976 Joseph Beuys, Giocondologie, 1963 Sophie Matisse, The Monna Lisa", "entry": "section", "prompt": "Focus op Mona Lisa en leg de Bewerkingen uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Andy Warhol", "Fernand Léger", "Fernando Botero", "Joconde", "Joseph Beuys", "Marcel Duchamp", "Salvador Dalí", "Sophie Matisse"]}
+{"id": 45, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De Mona Lisa werd ontelbare keren bewerkt door moderne kunstenaars. Een lijst van enkele van die werken kan men hieronder vinden: Eugène Bataille, Le Rire, 1887 Kasimir Sewerinowitsch Malewitsch, Zonsverduistering met Mona Lisa, 1914 Marcel Duchamp, L.H.O.O.Q. , 1919, en L.H.O.O.Q. rasée, 1965 Fernand Léger,  Joconde aux clefs, 1930 Salvador Dalí, Dalí als Mona Lisa, 1954 Fernando Botero, Mona Lisa, Age Twelve, 1959 Andy Warhol, Thirty Are Better Than One, 1963 Tom Wesselmann, Great American Nude No. 31 Robert Filliou,  Joconde est dans les escaliers, 1969 Paul Wunderlich, In tears, 1972 Robert Arnesons Skulptur George [Washington] and Mona in the Baths of Coloma, 1976 Joseph Beuys, Giocondologie, 1963 Sophie Matisse, The Monna Lisa", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Bewerkingen van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Andy Warhol", "Fernand Léger", "Fernando Botero", "Joconde", "Joseph Beuys", "Marcel Duchamp", "Salvador Dalí", "Sophie Matisse"]}
+{"id": 46, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De Mona Lisa werd ontelbare keren bewerkt door moderne kunstenaars. Een lijst van enkele van die werken kan men hieronder vinden: Eugène Bataille, Le Rire, 1887 Kasimir Sewerinowitsch Malewitsch, Zonsverduistering met Mona Lisa, 1914 Marcel Duchamp, L.H.O.O.Q. , 1919, en L.H.O.O.Q. rasée, 1965 Fernand Léger,  Joconde aux clefs, 1930 Salvador Dalí, Dalí als Mona Lisa, 1954 Fernando Botero, Mona Lisa, Age Twelve, 1959 Andy Warhol, Thirty Are Better Than One, 1963 Tom Wesselmann, Great American Nude No. 31 Robert Filliou,  Joconde est dans les escaliers, 1969 Paul Wunderlich, In tears, 1972 Robert Arnesons Skulptur George [Washington] and Mona in the Baths of Coloma, 1976 Joseph Beuys, Giocondologie, 1963 Sophie Matisse, The Monna Lisa", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Mona Lisa zijn Bewerkingen?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Andy Warhol", "Fernand Léger", "Fernando Botero", "Joconde", "Joseph Beuys", "Marcel Duchamp", "Salvador Dalí", "Sophie Matisse"]}
+{"id": 47, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De Mona Lisa werd ontelbare keren bewerkt door moderne kunstenaars. Een lijst van enkele van die werken kan men hieronder vinden: Eugène Bataille, Le Rire, 1887 Kasimir Sewerinowitsch Malewitsch, Zonsverduistering met Mona Lisa, 1914 Marcel Duchamp, L.H.O.O.Q. , 1919, en L.H.O.O.Q. rasée, 1965 Fernand Léger,  Joconde aux clefs, 1930 Salvador Dalí, Dalí als Mona Lisa, 1954 Fernando Botero, Mona Lisa, Age Twelve, 1959 Andy Warhol, Thirty Are Better Than One, 1963 Tom Wesselmann, Great American Nude No. 31 Robert Filliou,  Joconde est dans les escaliers, 1969 Paul Wunderlich, In tears, 1972 Robert Arnesons Skulptur George [Washington] and Mona in the Baths of Coloma, 1976 Joseph Beuys, Giocondologie, 1963 Sophie Matisse, The Monna Lisa", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Bewerkingen besproken in Mona Lisa?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Andy Warhol", "Fernand Léger", "Fernando Botero", "Joconde", "Joseph Beuys", "Marcel Duchamp", "Salvador Dalí", "Sophie Matisse"]}
+{"id": 48, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Martin Kemp en Giuseppe Pallanti, Mona Lisa. The People and the Painting, 2017, }}", "entry": "section", "prompt": "Focus op Mona Lisa en leg de Literatuur uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 49, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Martin Kemp en Giuseppe Pallanti, Mona Lisa. The People and the Painting, 2017, }}", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Literatuur van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 50, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Martin Kemp en Giuseppe Pallanti, Mona Lisa. The People and the Painting, 2017, }}", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Mona Lisa zijn Literatuur?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 51, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Martin Kemp en Giuseppe Pallanti, Mona Lisa. The People and the Painting, 2017, }}", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Literatuur besproken in Mona Lisa?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 52, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Het schilderij was vernieuwend voor zijn tijd, niet alleen door de voorstelling en de positie van het model, maar ook door de techniek. De frontale afbeelding was weinig gebruikelijk voor portretten, maar werd wel veel gebruikt bij afbeeldingen van Onze Lieve Vrouw. Technieken zoals de voorstelling van het model voor een landschap in een architecturale omlijsting werden al gebruikt door de Vlaamse Primitieven in de tweede helft van de 15e eeuw, onder wie Hans Memling, maar de ruimtelijke samenhang, de monumentaliteit en het evenwicht in de compositie waren nieuw.De achtergrond en de donkere partijen rond het oplichtende gezicht brengen het model duidelijk naar de voorgrond en vestigen de aandacht op haar gezicht dat sereen en natuurlijk is afgebeeld. Leonardo da Vinci is de eerste die het portret zo als het ware een ziel heeft gegeven.Leonardo da Vinci gebruikte voor de Mona Lisa de sfumatotechniek waarbij de omtrekken van het onderwerp niet worden afgelijnd, maar wazig en onscherp worden gemaakt door verschillende dunne lagen verf over elkaar heen aan te brengen. Deze techniek werd onder meer gebruikt voor de ogen en de mondhoeken. Er zijn ook geen penseelstreken te zien.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Mona Lisa, verklaar de Techniek en de Beschrijving(iconografie).Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Hans Memling", "Leonardo da Vinci", "Vlaamse Primitieven"]}
+{"id": 53, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Het schilderij was vernieuwend voor zijn tijd, niet alleen door de voorstelling en de positie van het model, maar ook door de techniek. De frontale afbeelding was weinig gebruikelijk voor portretten, maar werd wel veel gebruikt bij afbeeldingen van Onze Lieve Vrouw. Technieken zoals de voorstelling van het model voor een landschap in een architecturale omlijsting werden al gebruikt door de Vlaamse Primitieven in de tweede helft van de 15e eeuw, onder wie Hans Memling, maar de ruimtelijke samenhang, de monumentaliteit en het evenwicht in de compositie waren nieuw.De achtergrond en de donkere partijen rond het oplichtende gezicht brengen het model duidelijk naar de voorgrond en vestigen de aandacht op haar gezicht dat sereen en natuurlijk is afgebeeld. Leonardo da Vinci is de eerste die het portret zo als het ware een ziel heeft gegeven.Leonardo da Vinci gebruikte voor de Mona Lisa de sfumatotechniek waarbij de omtrekken van het onderwerp niet worden afgelijnd, maar wazig en onscherp worden gemaakt door verschillende dunne lagen verf over elkaar heen aan te brengen. Deze techniek werd onder meer gebruikt voor de ogen en de mondhoeken. Er zijn ook geen penseelstreken te zien.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de Techniek over de Beschrijving(iconografie) van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Hans Memling", "Leonardo da Vinci", "Vlaamse Primitieven"]}
+{"id": 54, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Het schilderij was vernieuwend voor zijn tijd, niet alleen door de voorstelling en de positie van het model, maar ook door de techniek. De frontale afbeelding was weinig gebruikelijk voor portretten, maar werd wel veel gebruikt bij afbeeldingen van Onze Lieve Vrouw. Technieken zoals de voorstelling van het model voor een landschap in een architecturale omlijsting werden al gebruikt door de Vlaamse Primitieven in de tweede helft van de 15e eeuw, onder wie Hans Memling, maar de ruimtelijke samenhang, de monumentaliteit en het evenwicht in de compositie waren nieuw.De achtergrond en de donkere partijen rond het oplichtende gezicht brengen het model duidelijk naar de voorgrond en vestigen de aandacht op haar gezicht dat sereen en natuurlijk is afgebeeld. Leonardo da Vinci is de eerste die het portret zo als het ware een ziel heeft gegeven.Leonardo da Vinci gebruikte voor de Mona Lisa de sfumatotechniek waarbij de omtrekken van het onderwerp niet worden afgelijnd, maar wazig en onscherp worden gemaakt door verschillende dunne lagen verf over elkaar heen aan te brengen. Deze techniek werd onder meer gebruikt voor de ogen en de mondhoeken. Er zijn ook geen penseelstreken te zien.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Mona Lisa de Techniek van de Beschrijving(iconografie) verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Hans Memling", "Leonardo da Vinci", "Vlaamse Primitieven"]}
+{"id": 55, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Het schilderij was vernieuwend voor zijn tijd, niet alleen door de voorstelling en de positie van het model, maar ook door de techniek. De frontale afbeelding was weinig gebruikelijk voor portretten, maar werd wel veel gebruikt bij afbeeldingen van Onze Lieve Vrouw. Technieken zoals de voorstelling van het model voor een landschap in een architecturale omlijsting werden al gebruikt door de Vlaamse Primitieven in de tweede helft van de 15e eeuw, onder wie Hans Memling, maar de ruimtelijke samenhang, de monumentaliteit en het evenwicht in de compositie waren nieuw.De achtergrond en de donkere partijen rond het oplichtende gezicht brengen het model duidelijk naar de voorgrond en vestigen de aandacht op haar gezicht dat sereen en natuurlijk is afgebeeld. Leonardo da Vinci is de eerste die het portret zo als het ware een ziel heeft gegeven.Leonardo da Vinci gebruikte voor de Mona Lisa de sfumatotechniek waarbij de omtrekken van het onderwerp niet worden afgelijnd, maar wazig en onscherp worden gemaakt door verschillende dunne lagen verf over elkaar heen aan te brengen. Deze techniek werd onder meer gebruikt voor de ogen en de mondhoeken. Er zijn ook geen penseelstreken te zien.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de Techniek in de Beschrijving(iconografie) van Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Hans Memling", "Leonardo da Vinci", "Vlaamse Primitieven"]}
+{"id": 56, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De glimlach van de Mona Lisa is het handelsmerk geworden van het schilderij zoals de hermelijn  dat is voor dat andere beroemde schilderij van Leonardo De dame met de hermelijn, het portret van Cecilia Gallerani. Men had het schilderij dus evengoed De dame met de glimlach kunnen noemen. Leonardo lijkt van dit idee van blij zijn, van gelukkig zijn, het centrale thema van zijn schilderij te hebben gemaakt; ook al is het dan geen uitbundig vrolijk zijn, de dame lijkt alleszins tevreden en gelukkig. Over de glimlach zijn tientallen theorieën geponeerd. Deze gaan van de glimlach van een gelukkige zwangere vrouw tot een symptoom van de meest diverse ziektes. Software die emoties zou herkennen op basis van de gezichtsuitdrukking herkende er voor 83% geluk in.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Mona Lisa, verklaar de Deglimlach en de Beschrijving(iconografie).Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Cecilia Gallerani", "De dame met de hermelijn"]}
+{"id": 57, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De glimlach van de Mona Lisa is het handelsmerk geworden van het schilderij zoals de hermelijn  dat is voor dat andere beroemde schilderij van Leonardo De dame met de hermelijn, het portret van Cecilia Gallerani. Men had het schilderij dus evengoed De dame met de glimlach kunnen noemen. Leonardo lijkt van dit idee van blij zijn, van gelukkig zijn, het centrale thema van zijn schilderij te hebben gemaakt; ook al is het dan geen uitbundig vrolijk zijn, de dame lijkt alleszins tevreden en gelukkig. Over de glimlach zijn tientallen theorieën geponeerd. Deze gaan van de glimlach van een gelukkige zwangere vrouw tot een symptoom van de meest diverse ziektes. Software die emoties zou herkennen op basis van de gezichtsuitdrukking herkende er voor 83% geluk in.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de Deglimlach over de Beschrijving(iconografie) van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Cecilia Gallerani", "De dame met de hermelijn"]}
+{"id": 58, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De glimlach van de Mona Lisa is het handelsmerk geworden van het schilderij zoals de hermelijn  dat is voor dat andere beroemde schilderij van Leonardo De dame met de hermelijn, het portret van Cecilia Gallerani. Men had het schilderij dus evengoed De dame met de glimlach kunnen noemen. Leonardo lijkt van dit idee van blij zijn, van gelukkig zijn, het centrale thema van zijn schilderij te hebben gemaakt; ook al is het dan geen uitbundig vrolijk zijn, de dame lijkt alleszins tevreden en gelukkig. Over de glimlach zijn tientallen theorieën geponeerd. Deze gaan van de glimlach van een gelukkige zwangere vrouw tot een symptoom van de meest diverse ziektes. Software die emoties zou herkennen op basis van de gezichtsuitdrukking herkende er voor 83% geluk in.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Mona Lisa de Deglimlach van de Beschrijving(iconografie) verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Cecilia Gallerani", "De dame met de hermelijn"]}
+{"id": 59, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De glimlach van de Mona Lisa is het handelsmerk geworden van het schilderij zoals de hermelijn  dat is voor dat andere beroemde schilderij van Leonardo De dame met de hermelijn, het portret van Cecilia Gallerani. Men had het schilderij dus evengoed De dame met de glimlach kunnen noemen. Leonardo lijkt van dit idee van blij zijn, van gelukkig zijn, het centrale thema van zijn schilderij te hebben gemaakt; ook al is het dan geen uitbundig vrolijk zijn, de dame lijkt alleszins tevreden en gelukkig. Over de glimlach zijn tientallen theorieën geponeerd. Deze gaan van de glimlach van een gelukkige zwangere vrouw tot een symptoom van de meest diverse ziektes. Software die emoties zou herkennen op basis van de gezichtsuitdrukking herkende er voor 83% geluk in.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de Deglimlach in de Beschrijving(iconografie) van Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Cecilia Gallerani", "De dame met de hermelijn"]}
+{"id": 60, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Volgens recent onderzoek van Olivia Nesci, hoogleraar in de geomorfologie aan de universiteit van Urbino, dat werd gepresenteerd op de 8e Internationale Conferentie van Geomorfologie die plaatsvond in Parijs in augustus 2013, zouden er opmerkelijke overeenkomsten zijn tussen de landschappen op het schilderij en sommige reële landschappen in de regio Montefeltro gezien van op de hoogte van Valmarecchia. Merk op dat rond de identificatie van het landschap nog andere theorieën werden voorgesteld, onder meer door de historica Carla Glori, die de brug in het landschap situeert in de heuvels ten zuiden van Piacenza. Maar ook de Burianobrug bij Arezzo werd vroeger al genoemd door Carlo Starnazzi en dit werd verder uitgewerkt door de Canadese kunsthistoricus Donato Pezutto. Dus ook over het landschap op de achtergrond van de Mona Lisa is het laatste woord nog niet gezegd. De hypothese van Borchia en Nesci zal daarom zeker nog verder moeten worden onderzocht.De meeste kunsthistorici zijn nog altijd van mening dat het landschap achter de raadselachtige dame niet realistisch is of geen geïdealiseerd realistisch landschap voorstelt. Het bevat de klassieke elementen, de rivier, de bergen, de vlakte en een brug die Leonardo heeft samengevoegd tot een ideaal landschap.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Mona Lisa, verklaar de Hetlandschap en de Beschrijving(iconografie).Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Geomorfologie", "Parijs"]}
+{"id": 61, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Volgens recent onderzoek van Olivia Nesci, hoogleraar in de geomorfologie aan de universiteit van Urbino, dat werd gepresenteerd op de 8e Internationale Conferentie van Geomorfologie die plaatsvond in Parijs in augustus 2013, zouden er opmerkelijke overeenkomsten zijn tussen de landschappen op het schilderij en sommige reële landschappen in de regio Montefeltro gezien van op de hoogte van Valmarecchia. Merk op dat rond de identificatie van het landschap nog andere theorieën werden voorgesteld, onder meer door de historica Carla Glori, die de brug in het landschap situeert in de heuvels ten zuiden van Piacenza. Maar ook de Burianobrug bij Arezzo werd vroeger al genoemd door Carlo Starnazzi en dit werd verder uitgewerkt door de Canadese kunsthistoricus Donato Pezutto. Dus ook over het landschap op de achtergrond van de Mona Lisa is het laatste woord nog niet gezegd. De hypothese van Borchia en Nesci zal daarom zeker nog verder moeten worden onderzocht.De meeste kunsthistorici zijn nog altijd van mening dat het landschap achter de raadselachtige dame niet realistisch is of geen geïdealiseerd realistisch landschap voorstelt. Het bevat de klassieke elementen, de rivier, de bergen, de vlakte en een brug die Leonardo heeft samengevoegd tot een ideaal landschap.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de Hetlandschap over de Beschrijving(iconografie) van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Geomorfologie", "Parijs"]}
+{"id": 62, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Volgens recent onderzoek van Olivia Nesci, hoogleraar in de geomorfologie aan de universiteit van Urbino, dat werd gepresenteerd op de 8e Internationale Conferentie van Geomorfologie die plaatsvond in Parijs in augustus 2013, zouden er opmerkelijke overeenkomsten zijn tussen de landschappen op het schilderij en sommige reële landschappen in de regio Montefeltro gezien van op de hoogte van Valmarecchia. Merk op dat rond de identificatie van het landschap nog andere theorieën werden voorgesteld, onder meer door de historica Carla Glori, die de brug in het landschap situeert in de heuvels ten zuiden van Piacenza. Maar ook de Burianobrug bij Arezzo werd vroeger al genoemd door Carlo Starnazzi en dit werd verder uitgewerkt door de Canadese kunsthistoricus Donato Pezutto. Dus ook over het landschap op de achtergrond van de Mona Lisa is het laatste woord nog niet gezegd. De hypothese van Borchia en Nesci zal daarom zeker nog verder moeten worden onderzocht.De meeste kunsthistorici zijn nog altijd van mening dat het landschap achter de raadselachtige dame niet realistisch is of geen geïdealiseerd realistisch landschap voorstelt. Het bevat de klassieke elementen, de rivier, de bergen, de vlakte en een brug die Leonardo heeft samengevoegd tot een ideaal landschap.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Mona Lisa de Hetlandschap van de Beschrijving(iconografie) verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Geomorfologie", "Parijs"]}
+{"id": 63, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Volgens recent onderzoek van Olivia Nesci, hoogleraar in de geomorfologie aan de universiteit van Urbino, dat werd gepresenteerd op de 8e Internationale Conferentie van Geomorfologie die plaatsvond in Parijs in augustus 2013, zouden er opmerkelijke overeenkomsten zijn tussen de landschappen op het schilderij en sommige reële landschappen in de regio Montefeltro gezien van op de hoogte van Valmarecchia. Merk op dat rond de identificatie van het landschap nog andere theorieën werden voorgesteld, onder meer door de historica Carla Glori, die de brug in het landschap situeert in de heuvels ten zuiden van Piacenza. Maar ook de Burianobrug bij Arezzo werd vroeger al genoemd door Carlo Starnazzi en dit werd verder uitgewerkt door de Canadese kunsthistoricus Donato Pezutto. Dus ook over het landschap op de achtergrond van de Mona Lisa is het laatste woord nog niet gezegd. De hypothese van Borchia en Nesci zal daarom zeker nog verder moeten worden onderzocht.De meeste kunsthistorici zijn nog altijd van mening dat het landschap achter de raadselachtige dame niet realistisch is of geen geïdealiseerd realistisch landschap voorstelt. Het bevat de klassieke elementen, de rivier, de bergen, de vlakte en een brug die Leonardo heeft samengevoegd tot een ideaal landschap.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de Hetlandschap in de Beschrijving(iconografie) van Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Geomorfologie", "Parijs"]}
+{"id": 64, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Giorgio Vasari, de Italiaanse kunstschilder en kunstcriticus rapporteerde woordelijk dat Leonardo da Vinci van Francesco del Giocondo de opdracht kreeg een portret te maken van Mona Lisa, zijn echtgenote:  In vrije vertaling luidt dit:  Maar er is ook een vroegere referentie naar het werk door Antonio de Beatis in een rapport over een bezoek door kardinaal Louis van Aragon aan Leonardo da Vinci in augustus 1517 toen die verbleef op het landhuis van Cloux (actueel het kasteel van Clos Lucé bij Amboise. Beatis beschrijft dat de schilder drie werken toonde aan de kardinaal, een portret van een zekere Florentijnse dame naar het leven geschilderd in opdracht van Giuliano de' Medici ten tijde van diens machtsovername in Florence in 1512, een Johannes de Doper en een tafereel met de heilige maagd, het Kind Jezus en de Heilige Anna. De beide andere werken bevinden zich heden ten dage in het Louvre en het is dus waarschijnlijk dat Antonio de Beatis de Mona Lisa zag.Een inventaris van de bezittingen van Salai bij zijn overlijden in 1525 bevat onder meer een lijst van schilderijen die in het bezit waren van Salai. Daarin wordt een schilderij benoemd met de titel  Joconda . Het is niet zeker of het over een kopie gaat of over het origineel , maar het bevestigt alleszins de naam die ca. 25 jaar later door Vasari gebruikt werd.miniatuurNotitie van Agostino VespucciIn 2005 ontdekte Armin Schlechter, directeur van de Universiteitsbibliotheek van Heidelberg, in een vroege druk van de Epistolae ad familiares van Cicero  een handgeschreven notitie van de Florentijnse diplomaat Agostino Vespucci over de antieke schilder Apelles die in de tekst genoemd werd. Deze notitie in de marge werd geschreven in oktober 1503 en getuigt ervan dat Leonardo op dat moment aan een portret van Lisa del Giocondo werkte of gewerkt had.De tijnse tekst van deze notitie luidde: De vrije vertaling:Niet alleen bevestigt deze tekst wat Vasari schreef, hij laat ook een vrij precieze datering van het werk toe. Niettemin blijven sommige onderzoekers aan de identiteit van het model twijfelen. Ze zeggen dat Vasari en voor hem Agostino Vespucci weliswaar schreven dat Da Vinci een portret van Lisa Gherardini maakte, maar dat er geen informatie is die toelaat dit portret te identificeren als de Mona Lisa van het Louvre.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Mona Lisa, verklaar de LisaGherardini en de Beschrijving(iconografie).Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1503", "1517", "Agostino Vespucci", "Clos Lucé", "Francesco del Giocondo", "Giorgio Vasari", "Giuliano de' Medici", "Leonardo da Vinci", "Lisa Gherardini", "Louis van Aragon", "Louvre", "Louvre"]}
+{"id": 65, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Giorgio Vasari, de Italiaanse kunstschilder en kunstcriticus rapporteerde woordelijk dat Leonardo da Vinci van Francesco del Giocondo de opdracht kreeg een portret te maken van Mona Lisa, zijn echtgenote:  In vrije vertaling luidt dit:  Maar er is ook een vroegere referentie naar het werk door Antonio de Beatis in een rapport over een bezoek door kardinaal Louis van Aragon aan Leonardo da Vinci in augustus 1517 toen die verbleef op het landhuis van Cloux (actueel het kasteel van Clos Lucé bij Amboise. Beatis beschrijft dat de schilder drie werken toonde aan de kardinaal, een portret van een zekere Florentijnse dame naar het leven geschilderd in opdracht van Giuliano de' Medici ten tijde van diens machtsovername in Florence in 1512, een Johannes de Doper en een tafereel met de heilige maagd, het Kind Jezus en de Heilige Anna. De beide andere werken bevinden zich heden ten dage in het Louvre en het is dus waarschijnlijk dat Antonio de Beatis de Mona Lisa zag.Een inventaris van de bezittingen van Salai bij zijn overlijden in 1525 bevat onder meer een lijst van schilderijen die in het bezit waren van Salai. Daarin wordt een schilderij benoemd met de titel  Joconda . Het is niet zeker of het over een kopie gaat of over het origineel , maar het bevestigt alleszins de naam die ca. 25 jaar later door Vasari gebruikt werd.miniatuurNotitie van Agostino VespucciIn 2005 ontdekte Armin Schlechter, directeur van de Universiteitsbibliotheek van Heidelberg, in een vroege druk van de Epistolae ad familiares van Cicero  een handgeschreven notitie van de Florentijnse diplomaat Agostino Vespucci over de antieke schilder Apelles die in de tekst genoemd werd. Deze notitie in de marge werd geschreven in oktober 1503 en getuigt ervan dat Leonardo op dat moment aan een portret van Lisa del Giocondo werkte of gewerkt had.De tijnse tekst van deze notitie luidde: De vrije vertaling:Niet alleen bevestigt deze tekst wat Vasari schreef, hij laat ook een vrij precieze datering van het werk toe. Niettemin blijven sommige onderzoekers aan de identiteit van het model twijfelen. Ze zeggen dat Vasari en voor hem Agostino Vespucci weliswaar schreven dat Da Vinci een portret van Lisa Gherardini maakte, maar dat er geen informatie is die toelaat dit portret te identificeren als de Mona Lisa van het Louvre.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de LisaGherardini over de Beschrijving(iconografie) van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1503", "1517", "Agostino Vespucci", "Clos Lucé", "Francesco del Giocondo", "Giorgio Vasari", "Giuliano de' Medici", "Leonardo da Vinci", "Lisa Gherardini", "Louis van Aragon", "Louvre", "Louvre"]}
+{"id": 66, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Giorgio Vasari, de Italiaanse kunstschilder en kunstcriticus rapporteerde woordelijk dat Leonardo da Vinci van Francesco del Giocondo de opdracht kreeg een portret te maken van Mona Lisa, zijn echtgenote:  In vrije vertaling luidt dit:  Maar er is ook een vroegere referentie naar het werk door Antonio de Beatis in een rapport over een bezoek door kardinaal Louis van Aragon aan Leonardo da Vinci in augustus 1517 toen die verbleef op het landhuis van Cloux (actueel het kasteel van Clos Lucé bij Amboise. Beatis beschrijft dat de schilder drie werken toonde aan de kardinaal, een portret van een zekere Florentijnse dame naar het leven geschilderd in opdracht van Giuliano de' Medici ten tijde van diens machtsovername in Florence in 1512, een Johannes de Doper en een tafereel met de heilige maagd, het Kind Jezus en de Heilige Anna. De beide andere werken bevinden zich heden ten dage in het Louvre en het is dus waarschijnlijk dat Antonio de Beatis de Mona Lisa zag.Een inventaris van de bezittingen van Salai bij zijn overlijden in 1525 bevat onder meer een lijst van schilderijen die in het bezit waren van Salai. Daarin wordt een schilderij benoemd met de titel  Joconda . Het is niet zeker of het over een kopie gaat of over het origineel , maar het bevestigt alleszins de naam die ca. 25 jaar later door Vasari gebruikt werd.miniatuurNotitie van Agostino VespucciIn 2005 ontdekte Armin Schlechter, directeur van de Universiteitsbibliotheek van Heidelberg, in een vroege druk van de Epistolae ad familiares van Cicero  een handgeschreven notitie van de Florentijnse diplomaat Agostino Vespucci over de antieke schilder Apelles die in de tekst genoemd werd. Deze notitie in de marge werd geschreven in oktober 1503 en getuigt ervan dat Leonardo op dat moment aan een portret van Lisa del Giocondo werkte of gewerkt had.De tijnse tekst van deze notitie luidde: De vrije vertaling:Niet alleen bevestigt deze tekst wat Vasari schreef, hij laat ook een vrij precieze datering van het werk toe. Niettemin blijven sommige onderzoekers aan de identiteit van het model twijfelen. Ze zeggen dat Vasari en voor hem Agostino Vespucci weliswaar schreven dat Da Vinci een portret van Lisa Gherardini maakte, maar dat er geen informatie is die toelaat dit portret te identificeren als de Mona Lisa van het Louvre.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Mona Lisa de LisaGherardini van de Beschrijving(iconografie) verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1503", "1517", "Agostino Vespucci", "Clos Lucé", "Francesco del Giocondo", "Giorgio Vasari", "Giuliano de' Medici", "Leonardo da Vinci", "Lisa Gherardini", "Louis van Aragon", "Louvre", "Louvre"]}
+{"id": 67, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Giorgio Vasari, de Italiaanse kunstschilder en kunstcriticus rapporteerde woordelijk dat Leonardo da Vinci van Francesco del Giocondo de opdracht kreeg een portret te maken van Mona Lisa, zijn echtgenote:  In vrije vertaling luidt dit:  Maar er is ook een vroegere referentie naar het werk door Antonio de Beatis in een rapport over een bezoek door kardinaal Louis van Aragon aan Leonardo da Vinci in augustus 1517 toen die verbleef op het landhuis van Cloux (actueel het kasteel van Clos Lucé bij Amboise. Beatis beschrijft dat de schilder drie werken toonde aan de kardinaal, een portret van een zekere Florentijnse dame naar het leven geschilderd in opdracht van Giuliano de' Medici ten tijde van diens machtsovername in Florence in 1512, een Johannes de Doper en een tafereel met de heilige maagd, het Kind Jezus en de Heilige Anna. De beide andere werken bevinden zich heden ten dage in het Louvre en het is dus waarschijnlijk dat Antonio de Beatis de Mona Lisa zag.Een inventaris van de bezittingen van Salai bij zijn overlijden in 1525 bevat onder meer een lijst van schilderijen die in het bezit waren van Salai. Daarin wordt een schilderij benoemd met de titel  Joconda . Het is niet zeker of het over een kopie gaat of over het origineel , maar het bevestigt alleszins de naam die ca. 25 jaar later door Vasari gebruikt werd.miniatuurNotitie van Agostino VespucciIn 2005 ontdekte Armin Schlechter, directeur van de Universiteitsbibliotheek van Heidelberg, in een vroege druk van de Epistolae ad familiares van Cicero  een handgeschreven notitie van de Florentijnse diplomaat Agostino Vespucci over de antieke schilder Apelles die in de tekst genoemd werd. Deze notitie in de marge werd geschreven in oktober 1503 en getuigt ervan dat Leonardo op dat moment aan een portret van Lisa del Giocondo werkte of gewerkt had.De tijnse tekst van deze notitie luidde: De vrije vertaling:Niet alleen bevestigt deze tekst wat Vasari schreef, hij laat ook een vrij precieze datering van het werk toe. Niettemin blijven sommige onderzoekers aan de identiteit van het model twijfelen. Ze zeggen dat Vasari en voor hem Agostino Vespucci weliswaar schreven dat Da Vinci een portret van Lisa Gherardini maakte, maar dat er geen informatie is die toelaat dit portret te identificeren als de Mona Lisa van het Louvre.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de LisaGherardini in de Beschrijving(iconografie) van Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1503", "1517", "Agostino Vespucci", "Clos Lucé", "Francesco del Giocondo", "Giorgio Vasari", "Giuliano de' Medici", "Leonardo da Vinci", "Lisa Gherardini", "Louis van Aragon", "Louvre", "Louvre"]}
+{"id": 68, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Ondanks de vrij duidelijke aanwijzingen dat het om Lisa Gherardini gaat, een hypothese die ondertussen door het merendeel van de historici wordt aangenomen, zijn er nog steeds theorieën die het model vereenzelvigen met andere personen, onder wie: Isabella van Napels Pacifica Brandani, de moeder van Ippolito de' Medici, bastaardzoon van Giuliano de' Medici Cecilia Gallerani  Costanza d'Avalos, hertogin van Francavilla Isabella d'Este Catherina Sforza Isabella Gualanda Gian Giacomo Caprotti da Oreno beter bekend als Salai, assistent en erfgenaam van Leonardo da Vinci die hem vergezelde op zijn reis naar Frankrijk en dikwijls genoemd wordt als de minnaar van Leonardo. Deze theorie wordt ondersteund doordat de letters L en S in de ogen van de Mona Lisa zijn gevonden en er overeenkomsten bestaan tussen de Mona Lisa en een zelfportret van Salai. De theorie van Silvano Vinceti, wordt tegengesproken door het Louvre en door professor Franco Cardini van de universiteit van Florence. ZelfportretHoe het ook zij, de overvloed aan theorieën, verhalen en fabels rond het schilderij heeft bijgedragen aan de populariteit ervan. De mythe rond de Mona Lisa is ontstaan uit de Noord-Europese fascinatie met de Italiaanse renaissance en in de romantiek werd zij gezien als een perfect voorbeeld van de \"femme fatale\".", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Mona Lisa, verklaar de Anderehypothesen en de Beschrijving(iconografie).Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Catherina Sforza", "Cecilia Gallerani", "Costanza d'Avalos", "Gian Giacomo Caprotti da Oreno", "Giuliano de' Medici", "Ippolito de' Medici", "Isabella d'Este", "Isabella van Napels", "Leonardo da Vinci", "Lisa Gherardini", "Louvre", "Louvre", "Pacifica Brandani"]}
+{"id": 69, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Ondanks de vrij duidelijke aanwijzingen dat het om Lisa Gherardini gaat, een hypothese die ondertussen door het merendeel van de historici wordt aangenomen, zijn er nog steeds theorieën die het model vereenzelvigen met andere personen, onder wie: Isabella van Napels Pacifica Brandani, de moeder van Ippolito de' Medici, bastaardzoon van Giuliano de' Medici Cecilia Gallerani  Costanza d'Avalos, hertogin van Francavilla Isabella d'Este Catherina Sforza Isabella Gualanda Gian Giacomo Caprotti da Oreno beter bekend als Salai, assistent en erfgenaam van Leonardo da Vinci die hem vergezelde op zijn reis naar Frankrijk en dikwijls genoemd wordt als de minnaar van Leonardo. Deze theorie wordt ondersteund doordat de letters L en S in de ogen van de Mona Lisa zijn gevonden en er overeenkomsten bestaan tussen de Mona Lisa en een zelfportret van Salai. De theorie van Silvano Vinceti, wordt tegengesproken door het Louvre en door professor Franco Cardini van de universiteit van Florence. ZelfportretHoe het ook zij, de overvloed aan theorieën, verhalen en fabels rond het schilderij heeft bijgedragen aan de populariteit ervan. De mythe rond de Mona Lisa is ontstaan uit de Noord-Europese fascinatie met de Italiaanse renaissance en in de romantiek werd zij gezien als een perfect voorbeeld van de \"femme fatale\".", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de Anderehypothesen over de Beschrijving(iconografie) van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Catherina Sforza", "Cecilia Gallerani", "Costanza d'Avalos", "Gian Giacomo Caprotti da Oreno", "Giuliano de' Medici", "Ippolito de' Medici", "Isabella d'Este", "Isabella van Napels", "Leonardo da Vinci", "Lisa Gherardini", "Louvre", "Louvre", "Pacifica Brandani"]}
+{"id": 70, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Ondanks de vrij duidelijke aanwijzingen dat het om Lisa Gherardini gaat, een hypothese die ondertussen door het merendeel van de historici wordt aangenomen, zijn er nog steeds theorieën die het model vereenzelvigen met andere personen, onder wie: Isabella van Napels Pacifica Brandani, de moeder van Ippolito de' Medici, bastaardzoon van Giuliano de' Medici Cecilia Gallerani  Costanza d'Avalos, hertogin van Francavilla Isabella d'Este Catherina Sforza Isabella Gualanda Gian Giacomo Caprotti da Oreno beter bekend als Salai, assistent en erfgenaam van Leonardo da Vinci die hem vergezelde op zijn reis naar Frankrijk en dikwijls genoemd wordt als de minnaar van Leonardo. Deze theorie wordt ondersteund doordat de letters L en S in de ogen van de Mona Lisa zijn gevonden en er overeenkomsten bestaan tussen de Mona Lisa en een zelfportret van Salai. De theorie van Silvano Vinceti, wordt tegengesproken door het Louvre en door professor Franco Cardini van de universiteit van Florence. ZelfportretHoe het ook zij, de overvloed aan theorieën, verhalen en fabels rond het schilderij heeft bijgedragen aan de populariteit ervan. De mythe rond de Mona Lisa is ontstaan uit de Noord-Europese fascinatie met de Italiaanse renaissance en in de romantiek werd zij gezien als een perfect voorbeeld van de \"femme fatale\".", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Mona Lisa de Anderehypothesen van de Beschrijving(iconografie) verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Catherina Sforza", "Cecilia Gallerani", "Costanza d'Avalos", "Gian Giacomo Caprotti da Oreno", "Giuliano de' Medici", "Ippolito de' Medici", "Isabella d'Este", "Isabella van Napels", "Leonardo da Vinci", "Lisa Gherardini", "Louvre", "Louvre", "Pacifica Brandani"]}
+{"id": 71, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Ondanks de vrij duidelijke aanwijzingen dat het om Lisa Gherardini gaat, een hypothese die ondertussen door het merendeel van de historici wordt aangenomen, zijn er nog steeds theorieën die het model vereenzelvigen met andere personen, onder wie: Isabella van Napels Pacifica Brandani, de moeder van Ippolito de' Medici, bastaardzoon van Giuliano de' Medici Cecilia Gallerani  Costanza d'Avalos, hertogin van Francavilla Isabella d'Este Catherina Sforza Isabella Gualanda Gian Giacomo Caprotti da Oreno beter bekend als Salai, assistent en erfgenaam van Leonardo da Vinci die hem vergezelde op zijn reis naar Frankrijk en dikwijls genoemd wordt als de minnaar van Leonardo. Deze theorie wordt ondersteund doordat de letters L en S in de ogen van de Mona Lisa zijn gevonden en er overeenkomsten bestaan tussen de Mona Lisa en een zelfportret van Salai. De theorie van Silvano Vinceti, wordt tegengesproken door het Louvre en door professor Franco Cardini van de universiteit van Florence. ZelfportretHoe het ook zij, de overvloed aan theorieën, verhalen en fabels rond het schilderij heeft bijgedragen aan de populariteit ervan. De mythe rond de Mona Lisa is ontstaan uit de Noord-Europese fascinatie met de Italiaanse renaissance en in de romantiek werd zij gezien als een perfect voorbeeld van de \"femme fatale\".", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de Anderehypothesen in de Beschrijving(iconografie) van Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Catherina Sforza", "Cecilia Gallerani", "Costanza d'Avalos", "Gian Giacomo Caprotti da Oreno", "Giuliano de' Medici", "Ippolito de' Medici", "Isabella d'Este", "Isabella van Napels", "Leonardo da Vinci", "Lisa Gherardini", "Louvre", "Louvre", "Pacifica Brandani"]}
+{"id": 72, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Het rapport van de secretaris van kardinaal Louis van Aragon, Antonio de Beatis, dateert het werk tussen 1512-1517 maar als we aannemen dat Lisa Gherardini inderdaad het model was zoals Vasari schreef moeten we het ontstaan van het schilderij situeren in de tweede Florentijnse periode van Leonardo tussen 1503 en 1507. Dit kadert vrij goed met de notitie uit Heidelberg die dateert van oktober 1503. Ook drie van Raphaëls vroege Florentijnse werken van 1504 - 1506 zijn beïnvloed door het werk van Leonardo.Leonardo heeft het schilderij niet afgeleverd bij de opdrachtgever maar het meegenomen naar Frankrijk toen hij zich daar vestigde op uitnodiging van Frans I in 1516. Vasari zegt dat Leonardo nooit afstand van het werk deed en men neemt aan dat Leonardo tot op het einde van zijn leven correcties heeft aangebracht. Uit vergelijking met de Mona Lisa van het Prado, die tegelijkertijd gemaakt zou zijn, meent Vincent Delieuvin, conservator aan het Louvre, te mogen afleiden dat de achtergrond geschilderd werd tussen 1510 en 1519. Het landschap zou gedeeltelijk gebaseerd zijn op een tekening van Leonardo die zich bevindt in de Britse koninklijke collectie en gedateerd wordt op 1515-1520.Dat het werk zich later in de collectie van het Franse koningshuis bevond staat vast, men weet dat in 1625 een portret \"la Gioconda\" genoemd door Cassiano dal Pozzo werd beschreven in een beschrijving van een aantal werken in de collectie van het Franse koningshuis. Andere bronnen zouden het schilderij vermelden als decoratie in de \"salle du bain\" in Fontainebleau in 1542.Maar hoe het daar terechtkwam blijft onzeker. Sommigen denken dat het door Leonardo zelf werd verkocht aan Frans I voor 4.000 gouden ecu’s, anderen zijn van mening dat het werk geërfd werd door Salai, samen met de andere werken die zich nog in het atelier bevonden. Het schilderij dat in de nalatenschap van Salai werd aangetroffen kan natuurlijk ook het werk zijn dat later in het Prado terechtkwam.Van Fontainebleau, waar het in 1646 nog het gouden kabinet van Anne van Oostenrijk versierde, werd het schilderij van de Mona Lisa door Lodewijk XIV overgebracht naar Parijs. In 1565-1566 verhuist het doek van het Palais du Louvre naar de galerie des Ambassadeurs in het palais des Tuileries. Tussen 1690 en 1695 wordt het paneel overgebracht naar het kasteel van Versailles door Lodewijk XIV en opgehangen in de galerie du roi.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Mona Lisa, verklaar de 16een17eeeuw en de Beschrijving(iconografie).Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1503", "1506", "1517", "Cassiano dal Pozzo", "Lisa Gherardini", "Louis van Aragon", "Louvre", "Mona Lisa van het Prado", "Louvre", "Parijs"]}
+{"id": 73, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Het rapport van de secretaris van kardinaal Louis van Aragon, Antonio de Beatis, dateert het werk tussen 1512-1517 maar als we aannemen dat Lisa Gherardini inderdaad het model was zoals Vasari schreef moeten we het ontstaan van het schilderij situeren in de tweede Florentijnse periode van Leonardo tussen 1503 en 1507. Dit kadert vrij goed met de notitie uit Heidelberg die dateert van oktober 1503. Ook drie van Raphaëls vroege Florentijnse werken van 1504 - 1506 zijn beïnvloed door het werk van Leonardo.Leonardo heeft het schilderij niet afgeleverd bij de opdrachtgever maar het meegenomen naar Frankrijk toen hij zich daar vestigde op uitnodiging van Frans I in 1516. Vasari zegt dat Leonardo nooit afstand van het werk deed en men neemt aan dat Leonardo tot op het einde van zijn leven correcties heeft aangebracht. Uit vergelijking met de Mona Lisa van het Prado, die tegelijkertijd gemaakt zou zijn, meent Vincent Delieuvin, conservator aan het Louvre, te mogen afleiden dat de achtergrond geschilderd werd tussen 1510 en 1519. Het landschap zou gedeeltelijk gebaseerd zijn op een tekening van Leonardo die zich bevindt in de Britse koninklijke collectie en gedateerd wordt op 1515-1520.Dat het werk zich later in de collectie van het Franse koningshuis bevond staat vast, men weet dat in 1625 een portret \"la Gioconda\" genoemd door Cassiano dal Pozzo werd beschreven in een beschrijving van een aantal werken in de collectie van het Franse koningshuis. Andere bronnen zouden het schilderij vermelden als decoratie in de \"salle du bain\" in Fontainebleau in 1542.Maar hoe het daar terechtkwam blijft onzeker. Sommigen denken dat het door Leonardo zelf werd verkocht aan Frans I voor 4.000 gouden ecu’s, anderen zijn van mening dat het werk geërfd werd door Salai, samen met de andere werken die zich nog in het atelier bevonden. Het schilderij dat in de nalatenschap van Salai werd aangetroffen kan natuurlijk ook het werk zijn dat later in het Prado terechtkwam.Van Fontainebleau, waar het in 1646 nog het gouden kabinet van Anne van Oostenrijk versierde, werd het schilderij van de Mona Lisa door Lodewijk XIV overgebracht naar Parijs. In 1565-1566 verhuist het doek van het Palais du Louvre naar de galerie des Ambassadeurs in het palais des Tuileries. Tussen 1690 en 1695 wordt het paneel overgebracht naar het kasteel van Versailles door Lodewijk XIV en opgehangen in de galerie du roi.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de 16een17eeeuw over de Beschrijving(iconografie) van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1503", "1506", "1517", "Cassiano dal Pozzo", "Lisa Gherardini", "Louis van Aragon", "Louvre", "Mona Lisa van het Prado", "Louvre", "Parijs"]}
+{"id": 74, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Het rapport van de secretaris van kardinaal Louis van Aragon, Antonio de Beatis, dateert het werk tussen 1512-1517 maar als we aannemen dat Lisa Gherardini inderdaad het model was zoals Vasari schreef moeten we het ontstaan van het schilderij situeren in de tweede Florentijnse periode van Leonardo tussen 1503 en 1507. Dit kadert vrij goed met de notitie uit Heidelberg die dateert van oktober 1503. Ook drie van Raphaëls vroege Florentijnse werken van 1504 - 1506 zijn beïnvloed door het werk van Leonardo.Leonardo heeft het schilderij niet afgeleverd bij de opdrachtgever maar het meegenomen naar Frankrijk toen hij zich daar vestigde op uitnodiging van Frans I in 1516. Vasari zegt dat Leonardo nooit afstand van het werk deed en men neemt aan dat Leonardo tot op het einde van zijn leven correcties heeft aangebracht. Uit vergelijking met de Mona Lisa van het Prado, die tegelijkertijd gemaakt zou zijn, meent Vincent Delieuvin, conservator aan het Louvre, te mogen afleiden dat de achtergrond geschilderd werd tussen 1510 en 1519. Het landschap zou gedeeltelijk gebaseerd zijn op een tekening van Leonardo die zich bevindt in de Britse koninklijke collectie en gedateerd wordt op 1515-1520.Dat het werk zich later in de collectie van het Franse koningshuis bevond staat vast, men weet dat in 1625 een portret \"la Gioconda\" genoemd door Cassiano dal Pozzo werd beschreven in een beschrijving van een aantal werken in de collectie van het Franse koningshuis. Andere bronnen zouden het schilderij vermelden als decoratie in de \"salle du bain\" in Fontainebleau in 1542.Maar hoe het daar terechtkwam blijft onzeker. Sommigen denken dat het door Leonardo zelf werd verkocht aan Frans I voor 4.000 gouden ecu’s, anderen zijn van mening dat het werk geërfd werd door Salai, samen met de andere werken die zich nog in het atelier bevonden. Het schilderij dat in de nalatenschap van Salai werd aangetroffen kan natuurlijk ook het werk zijn dat later in het Prado terechtkwam.Van Fontainebleau, waar het in 1646 nog het gouden kabinet van Anne van Oostenrijk versierde, werd het schilderij van de Mona Lisa door Lodewijk XIV overgebracht naar Parijs. In 1565-1566 verhuist het doek van het Palais du Louvre naar de galerie des Ambassadeurs in het palais des Tuileries. Tussen 1690 en 1695 wordt het paneel overgebracht naar het kasteel van Versailles door Lodewijk XIV en opgehangen in de galerie du roi.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Mona Lisa de 16een17eeeuw van de Beschrijving(iconografie) verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1503", "1506", "1517", "Cassiano dal Pozzo", "Lisa Gherardini", "Louis van Aragon", "Louvre", "Mona Lisa van het Prado", "Louvre", "Parijs"]}
+{"id": 75, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Het rapport van de secretaris van kardinaal Louis van Aragon, Antonio de Beatis, dateert het werk tussen 1512-1517 maar als we aannemen dat Lisa Gherardini inderdaad het model was zoals Vasari schreef moeten we het ontstaan van het schilderij situeren in de tweede Florentijnse periode van Leonardo tussen 1503 en 1507. Dit kadert vrij goed met de notitie uit Heidelberg die dateert van oktober 1503. Ook drie van Raphaëls vroege Florentijnse werken van 1504 - 1506 zijn beïnvloed door het werk van Leonardo.Leonardo heeft het schilderij niet afgeleverd bij de opdrachtgever maar het meegenomen naar Frankrijk toen hij zich daar vestigde op uitnodiging van Frans I in 1516. Vasari zegt dat Leonardo nooit afstand van het werk deed en men neemt aan dat Leonardo tot op het einde van zijn leven correcties heeft aangebracht. Uit vergelijking met de Mona Lisa van het Prado, die tegelijkertijd gemaakt zou zijn, meent Vincent Delieuvin, conservator aan het Louvre, te mogen afleiden dat de achtergrond geschilderd werd tussen 1510 en 1519. Het landschap zou gedeeltelijk gebaseerd zijn op een tekening van Leonardo die zich bevindt in de Britse koninklijke collectie en gedateerd wordt op 1515-1520.Dat het werk zich later in de collectie van het Franse koningshuis bevond staat vast, men weet dat in 1625 een portret \"la Gioconda\" genoemd door Cassiano dal Pozzo werd beschreven in een beschrijving van een aantal werken in de collectie van het Franse koningshuis. Andere bronnen zouden het schilderij vermelden als decoratie in de \"salle du bain\" in Fontainebleau in 1542.Maar hoe het daar terechtkwam blijft onzeker. Sommigen denken dat het door Leonardo zelf werd verkocht aan Frans I voor 4.000 gouden ecu’s, anderen zijn van mening dat het werk geërfd werd door Salai, samen met de andere werken die zich nog in het atelier bevonden. Het schilderij dat in de nalatenschap van Salai werd aangetroffen kan natuurlijk ook het werk zijn dat later in het Prado terechtkwam.Van Fontainebleau, waar het in 1646 nog het gouden kabinet van Anne van Oostenrijk versierde, werd het schilderij van de Mona Lisa door Lodewijk XIV overgebracht naar Parijs. In 1565-1566 verhuist het doek van het Palais du Louvre naar de galerie des Ambassadeurs in het palais des Tuileries. Tussen 1690 en 1695 wordt het paneel overgebracht naar het kasteel van Versailles door Lodewijk XIV en opgehangen in de galerie du roi.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de 16een17eeeuw in de Beschrijving(iconografie) van Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1503", "1506", "1517", "Cassiano dal Pozzo", "Lisa Gherardini", "Louis van Aragon", "Louvre", "Mona Lisa van het Prado", "Louvre", "Parijs"]}
+{"id": 76, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "In 1797, tijdens de Franse Revolutie, werd la Joconde overgebracht naar het salon carré van het Muséum central des arts de la République, het toekomstige Musée du Louvre. Enkele jaren later, in 1801, werd het schilderij door Napoleon Bonaparte overgebracht naar de Tuileries en opgehangen in de appartementen van Joséphine en niet in de slaapkamer van Napoleon, zoals dikwijls wordt gezegd. In 1802 keerde het terug naar het Louvre. Tijdens de Frans-Duitse Oorlog van 1870 tot 1871 werd het paneel in veiligheid gebracht in de kelders van het arsenaal van Brest.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Mona Lisa, verklaar de 18een19eeeuw en de Beschrijving(iconografie).Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Frans-Duitse Oorlog", "Franse Revolutie", "Joconde", "Louvre", "Louvre", "Napoleon Bonaparte"]}
+{"id": 77, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "In 1797, tijdens de Franse Revolutie, werd la Joconde overgebracht naar het salon carré van het Muséum central des arts de la République, het toekomstige Musée du Louvre. Enkele jaren later, in 1801, werd het schilderij door Napoleon Bonaparte overgebracht naar de Tuileries en opgehangen in de appartementen van Joséphine en niet in de slaapkamer van Napoleon, zoals dikwijls wordt gezegd. In 1802 keerde het terug naar het Louvre. Tijdens de Frans-Duitse Oorlog van 1870 tot 1871 werd het paneel in veiligheid gebracht in de kelders van het arsenaal van Brest.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de 18een19eeeuw over de Beschrijving(iconografie) van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Frans-Duitse Oorlog", "Franse Revolutie", "Joconde", "Louvre", "Louvre", "Napoleon Bonaparte"]}
+{"id": 78, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "In 1797, tijdens de Franse Revolutie, werd la Joconde overgebracht naar het salon carré van het Muséum central des arts de la République, het toekomstige Musée du Louvre. Enkele jaren later, in 1801, werd het schilderij door Napoleon Bonaparte overgebracht naar de Tuileries en opgehangen in de appartementen van Joséphine en niet in de slaapkamer van Napoleon, zoals dikwijls wordt gezegd. In 1802 keerde het terug naar het Louvre. Tijdens de Frans-Duitse Oorlog van 1870 tot 1871 werd het paneel in veiligheid gebracht in de kelders van het arsenaal van Brest.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Mona Lisa de 18een19eeeuw van de Beschrijving(iconografie) verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Frans-Duitse Oorlog", "Franse Revolutie", "Joconde", "Louvre", "Louvre", "Napoleon Bonaparte"]}
+{"id": 79, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "In 1797, tijdens de Franse Revolutie, werd la Joconde overgebracht naar het salon carré van het Muséum central des arts de la République, het toekomstige Musée du Louvre. Enkele jaren later, in 1801, werd het schilderij door Napoleon Bonaparte overgebracht naar de Tuileries en opgehangen in de appartementen van Joséphine en niet in de slaapkamer van Napoleon, zoals dikwijls wordt gezegd. In 1802 keerde het terug naar het Louvre. Tijdens de Frans-Duitse Oorlog van 1870 tot 1871 werd het paneel in veiligheid gebracht in de kelders van het arsenaal van Brest.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de 18een19eeeuw in de Beschrijving(iconografie) van Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Frans-Duitse Oorlog", "Franse Revolutie", "Joconde", "Louvre", "Louvre", "Napoleon Bonaparte"]}
+{"id": 80, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Op 21 augustus 1911 werd de Mona Lisa op klaarlichte dag gestolen. De volgende dag ontdekte de schilder Louis Béroud de diefstal. Op de plaats in de Salon Carré waar de Mona Lisa had moeten hangen, bevonden zich nu slechts vier ijzeren haakjes. Béroud informeerde bij de bewaking waar het schilderij was en zij dachten dat het was overgebracht naar het fotoatelier van de firma Braun. De bewakingsdienst stuurde iemand naar het fotoatelier om het schilderij terug te halen, maar die keerde onverrichter zake terug. Toen sloeg de paniek toe.miniatuurDe Mona Lisa in het Louvre van Louis BéroudBij het onderzoek dat volgde werd de dichter Guillaume Apollinaire aangehouden en ondervraagd, hij had immers ooit verklaard dat men het Louvre moest afbranden en was betrokken bij de diefstal van enkele beeldjes en maskers door Géry Pieret enkele jaren daarvoor. Pieret bezorgde op 28 augustus aan de krant Paris-Journal een van de gestolen beeldjes, eiste de diefstal van  Joconde op en eiste 150.000 frank losgeld. Ook Pablo Picasso werd langdurig ondervraagd, hij had van Pieret enkele van de gestolen beeldjes en de Fenicische maskers gekocht omwille van hun primitieve aspect. Zijn schilderij \"Les demoiselles d’Avignon\" werd hierdoor nog beïnvloed.Maar het onderzoek liep al snel dood en men ging ervan uit dat het schilderij voorgoed verdwenen was. De dader van de diefstal, Vincenzo Peruggia, was een Italiaan en had als glazenier meegewerkt aan een project om belangrijke kunstwerken achter glas in te kaderen. Hij had zich in een bezemkast verstopt en was op de sluitingsdag van het Louvre met het schilderij onder zijn jas het museum uitgelopen. Hij bewaarde het schilderij gedurende twee jaar in een houten koffer onder zijn bed in een logement in Parijs. In 1913 keerde hij terug naar Italië en bood op 10 december 1913 de Mona Lisa te koop aan bij een Florentijns antiquair Alfredo Geri. Die maakte op 11 december een afspraak met Vincenzo Peruggia in Hotel Tripoli, kamer 20 en ging naar de afspraak in gezelschap van de toenmalige directeur van het Uffizi, Giovanni Poggi. Geri en Poggi herkenden het doek en namen het mee voor een zogezegde expertise. De dief werd gearresteerd en het hotel wijzigde zijn naam in Hotel Gioconda; men kan er tegenwoordig nog altijd kamer 20 boeken.Voor het terugkeerde naar Frankrijk werd het werk tentoongesteld in de Uffizi in Firenze, in de Franse ambassade in Rome en in de Galleria Borghese. Peruggia die tijdens zijn proces verklaarde dat hij had gehandeld uit patriottisme om een werk, waarvan hij dacht dat het door Napoleon gestolen was terug te brengen naar Italië, kreeg een straf van één jaar en veertien dagen, die later werd teruggebracht tot zeven maanden en veertien dagen.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Mona Lisa, verklaar de Dediefstalin1911 en de Beschrijving(iconografie).Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1911", "21 augustus", "Galleria Borghese", "Guillaume Apollinaire", "Joconde", "Louis Béroud", "Louvre", "Louvre", "Pablo Picasso", "Parijs", "Uffizi", "Vincenzo Peruggia"]}
+{"id": 81, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Op 21 augustus 1911 werd de Mona Lisa op klaarlichte dag gestolen. De volgende dag ontdekte de schilder Louis Béroud de diefstal. Op de plaats in de Salon Carré waar de Mona Lisa had moeten hangen, bevonden zich nu slechts vier ijzeren haakjes. Béroud informeerde bij de bewaking waar het schilderij was en zij dachten dat het was overgebracht naar het fotoatelier van de firma Braun. De bewakingsdienst stuurde iemand naar het fotoatelier om het schilderij terug te halen, maar die keerde onverrichter zake terug. Toen sloeg de paniek toe.miniatuurDe Mona Lisa in het Louvre van Louis BéroudBij het onderzoek dat volgde werd de dichter Guillaume Apollinaire aangehouden en ondervraagd, hij had immers ooit verklaard dat men het Louvre moest afbranden en was betrokken bij de diefstal van enkele beeldjes en maskers door Géry Pieret enkele jaren daarvoor. Pieret bezorgde op 28 augustus aan de krant Paris-Journal een van de gestolen beeldjes, eiste de diefstal van  Joconde op en eiste 150.000 frank losgeld. Ook Pablo Picasso werd langdurig ondervraagd, hij had van Pieret enkele van de gestolen beeldjes en de Fenicische maskers gekocht omwille van hun primitieve aspect. Zijn schilderij \"Les demoiselles d’Avignon\" werd hierdoor nog beïnvloed.Maar het onderzoek liep al snel dood en men ging ervan uit dat het schilderij voorgoed verdwenen was. De dader van de diefstal, Vincenzo Peruggia, was een Italiaan en had als glazenier meegewerkt aan een project om belangrijke kunstwerken achter glas in te kaderen. Hij had zich in een bezemkast verstopt en was op de sluitingsdag van het Louvre met het schilderij onder zijn jas het museum uitgelopen. Hij bewaarde het schilderij gedurende twee jaar in een houten koffer onder zijn bed in een logement in Parijs. In 1913 keerde hij terug naar Italië en bood op 10 december 1913 de Mona Lisa te koop aan bij een Florentijns antiquair Alfredo Geri. Die maakte op 11 december een afspraak met Vincenzo Peruggia in Hotel Tripoli, kamer 20 en ging naar de afspraak in gezelschap van de toenmalige directeur van het Uffizi, Giovanni Poggi. Geri en Poggi herkenden het doek en namen het mee voor een zogezegde expertise. De dief werd gearresteerd en het hotel wijzigde zijn naam in Hotel Gioconda; men kan er tegenwoordig nog altijd kamer 20 boeken.Voor het terugkeerde naar Frankrijk werd het werk tentoongesteld in de Uffizi in Firenze, in de Franse ambassade in Rome en in de Galleria Borghese. Peruggia die tijdens zijn proces verklaarde dat hij had gehandeld uit patriottisme om een werk, waarvan hij dacht dat het door Napoleon gestolen was terug te brengen naar Italië, kreeg een straf van één jaar en veertien dagen, die later werd teruggebracht tot zeven maanden en veertien dagen.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de Dediefstalin1911 over de Beschrijving(iconografie) van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1911", "21 augustus", "Galleria Borghese", "Guillaume Apollinaire", "Joconde", "Louis Béroud", "Louvre", "Louvre", "Pablo Picasso", "Parijs", "Uffizi", "Vincenzo Peruggia"]}
+{"id": 82, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Op 21 augustus 1911 werd de Mona Lisa op klaarlichte dag gestolen. De volgende dag ontdekte de schilder Louis Béroud de diefstal. Op de plaats in de Salon Carré waar de Mona Lisa had moeten hangen, bevonden zich nu slechts vier ijzeren haakjes. Béroud informeerde bij de bewaking waar het schilderij was en zij dachten dat het was overgebracht naar het fotoatelier van de firma Braun. De bewakingsdienst stuurde iemand naar het fotoatelier om het schilderij terug te halen, maar die keerde onverrichter zake terug. Toen sloeg de paniek toe.miniatuurDe Mona Lisa in het Louvre van Louis BéroudBij het onderzoek dat volgde werd de dichter Guillaume Apollinaire aangehouden en ondervraagd, hij had immers ooit verklaard dat men het Louvre moest afbranden en was betrokken bij de diefstal van enkele beeldjes en maskers door Géry Pieret enkele jaren daarvoor. Pieret bezorgde op 28 augustus aan de krant Paris-Journal een van de gestolen beeldjes, eiste de diefstal van  Joconde op en eiste 150.000 frank losgeld. Ook Pablo Picasso werd langdurig ondervraagd, hij had van Pieret enkele van de gestolen beeldjes en de Fenicische maskers gekocht omwille van hun primitieve aspect. Zijn schilderij \"Les demoiselles d’Avignon\" werd hierdoor nog beïnvloed.Maar het onderzoek liep al snel dood en men ging ervan uit dat het schilderij voorgoed verdwenen was. De dader van de diefstal, Vincenzo Peruggia, was een Italiaan en had als glazenier meegewerkt aan een project om belangrijke kunstwerken achter glas in te kaderen. Hij had zich in een bezemkast verstopt en was op de sluitingsdag van het Louvre met het schilderij onder zijn jas het museum uitgelopen. Hij bewaarde het schilderij gedurende twee jaar in een houten koffer onder zijn bed in een logement in Parijs. In 1913 keerde hij terug naar Italië en bood op 10 december 1913 de Mona Lisa te koop aan bij een Florentijns antiquair Alfredo Geri. Die maakte op 11 december een afspraak met Vincenzo Peruggia in Hotel Tripoli, kamer 20 en ging naar de afspraak in gezelschap van de toenmalige directeur van het Uffizi, Giovanni Poggi. Geri en Poggi herkenden het doek en namen het mee voor een zogezegde expertise. De dief werd gearresteerd en het hotel wijzigde zijn naam in Hotel Gioconda; men kan er tegenwoordig nog altijd kamer 20 boeken.Voor het terugkeerde naar Frankrijk werd het werk tentoongesteld in de Uffizi in Firenze, in de Franse ambassade in Rome en in de Galleria Borghese. Peruggia die tijdens zijn proces verklaarde dat hij had gehandeld uit patriottisme om een werk, waarvan hij dacht dat het door Napoleon gestolen was terug te brengen naar Italië, kreeg een straf van één jaar en veertien dagen, die later werd teruggebracht tot zeven maanden en veertien dagen.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Mona Lisa de Dediefstalin1911 van de Beschrijving(iconografie) verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1911", "21 augustus", "Galleria Borghese", "Guillaume Apollinaire", "Joconde", "Louis Béroud", "Louvre", "Louvre", "Pablo Picasso", "Parijs", "Uffizi", "Vincenzo Peruggia"]}
+{"id": 83, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Op 21 augustus 1911 werd de Mona Lisa op klaarlichte dag gestolen. De volgende dag ontdekte de schilder Louis Béroud de diefstal. Op de plaats in de Salon Carré waar de Mona Lisa had moeten hangen, bevonden zich nu slechts vier ijzeren haakjes. Béroud informeerde bij de bewaking waar het schilderij was en zij dachten dat het was overgebracht naar het fotoatelier van de firma Braun. De bewakingsdienst stuurde iemand naar het fotoatelier om het schilderij terug te halen, maar die keerde onverrichter zake terug. Toen sloeg de paniek toe.miniatuurDe Mona Lisa in het Louvre van Louis BéroudBij het onderzoek dat volgde werd de dichter Guillaume Apollinaire aangehouden en ondervraagd, hij had immers ooit verklaard dat men het Louvre moest afbranden en was betrokken bij de diefstal van enkele beeldjes en maskers door Géry Pieret enkele jaren daarvoor. Pieret bezorgde op 28 augustus aan de krant Paris-Journal een van de gestolen beeldjes, eiste de diefstal van  Joconde op en eiste 150.000 frank losgeld. Ook Pablo Picasso werd langdurig ondervraagd, hij had van Pieret enkele van de gestolen beeldjes en de Fenicische maskers gekocht omwille van hun primitieve aspect. Zijn schilderij \"Les demoiselles d’Avignon\" werd hierdoor nog beïnvloed.Maar het onderzoek liep al snel dood en men ging ervan uit dat het schilderij voorgoed verdwenen was. De dader van de diefstal, Vincenzo Peruggia, was een Italiaan en had als glazenier meegewerkt aan een project om belangrijke kunstwerken achter glas in te kaderen. Hij had zich in een bezemkast verstopt en was op de sluitingsdag van het Louvre met het schilderij onder zijn jas het museum uitgelopen. Hij bewaarde het schilderij gedurende twee jaar in een houten koffer onder zijn bed in een logement in Parijs. In 1913 keerde hij terug naar Italië en bood op 10 december 1913 de Mona Lisa te koop aan bij een Florentijns antiquair Alfredo Geri. Die maakte op 11 december een afspraak met Vincenzo Peruggia in Hotel Tripoli, kamer 20 en ging naar de afspraak in gezelschap van de toenmalige directeur van het Uffizi, Giovanni Poggi. Geri en Poggi herkenden het doek en namen het mee voor een zogezegde expertise. De dief werd gearresteerd en het hotel wijzigde zijn naam in Hotel Gioconda; men kan er tegenwoordig nog altijd kamer 20 boeken.Voor het terugkeerde naar Frankrijk werd het werk tentoongesteld in de Uffizi in Firenze, in de Franse ambassade in Rome en in de Galleria Borghese. Peruggia die tijdens zijn proces verklaarde dat hij had gehandeld uit patriottisme om een werk, waarvan hij dacht dat het door Napoleon gestolen was terug te brengen naar Italië, kreeg een straf van één jaar en veertien dagen, die later werd teruggebracht tot zeven maanden en veertien dagen.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de Dediefstalin1911 in de Beschrijving(iconografie) van Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1911", "21 augustus", "Galleria Borghese", "Guillaume Apollinaire", "Joconde", "Louis Béroud", "Louvre", "Louvre", "Pablo Picasso", "Parijs", "Uffizi", "Vincenzo Peruggia"]}
+{"id": 84, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "In de Eerste Wereldoorlog werd de Mona Lisa in veiligheid gebracht, eerst in Bordeaux en later in Toulouse. Na de oorlog keerde het werk terug naar het Louvre.miniatuurMona Lisa in het Louvre 2018Toen in 1938 Hitler het Sudetenland binnenviel, werd het schilderij uit veiligheidsoverwegingen uit het Louvre weggehaald, maar het keerde er na de akkoorden van München terug. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, werd  Joconde eerst naar het kasteel van Chambord gebracht en van daar naar de abdij van Loc-Dieu, vervolgens naar het Musée Ingres in Montauban. Het werk werd teruggebracht naar Chambord en van daar meegenomen door René Huyghe, conservator aan het Louvre naar het kasteel van Montal in Quercy in het departement Lot. Ook daarna wisselde de Mona Lisa nog enkele keren van verblijfplaats in de departementen Lot en in de streek van de Causses om op 17 juni 1945 terug te keren naar Parijs.Na haar omzwervingen tijdens de oorlog werd de mooie Florentijnse nog een aantal keer belaagd. In 1956 werd zuur over de onderkant van het schilderij gegoten en in december van datzelfde jaar gooide een Boliviaanse toerist een steen naar het schilderij, die het glas verbrijzelde en de verflaag aan de linkerelleboog beschadigde.De Mona Lisa ging ook nog op reis. Van december 1962 tot maart 1963 was het werk in de Verenigde Staten. Het werd tentoongesteld in de National Gallery in Washington en daarna in het Metropolitan Museum in New York. Er zouden 1,7 miljoen bezoekers geteld zijn. In 1974 werd het paneel uitgeleend voor tentoonstellingen in Moskou en in Tokio.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Mona Lisa, verklaar de 20een21eeeuw en de Beschrijving(iconografie).Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Joconde", "Louvre", "Louvre", "Parijs", "Sudetenland"]}
+{"id": 85, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "In de Eerste Wereldoorlog werd de Mona Lisa in veiligheid gebracht, eerst in Bordeaux en later in Toulouse. Na de oorlog keerde het werk terug naar het Louvre.miniatuurMona Lisa in het Louvre 2018Toen in 1938 Hitler het Sudetenland binnenviel, werd het schilderij uit veiligheidsoverwegingen uit het Louvre weggehaald, maar het keerde er na de akkoorden van München terug. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, werd  Joconde eerst naar het kasteel van Chambord gebracht en van daar naar de abdij van Loc-Dieu, vervolgens naar het Musée Ingres in Montauban. Het werk werd teruggebracht naar Chambord en van daar meegenomen door René Huyghe, conservator aan het Louvre naar het kasteel van Montal in Quercy in het departement Lot. Ook daarna wisselde de Mona Lisa nog enkele keren van verblijfplaats in de departementen Lot en in de streek van de Causses om op 17 juni 1945 terug te keren naar Parijs.Na haar omzwervingen tijdens de oorlog werd de mooie Florentijnse nog een aantal keer belaagd. In 1956 werd zuur over de onderkant van het schilderij gegoten en in december van datzelfde jaar gooide een Boliviaanse toerist een steen naar het schilderij, die het glas verbrijzelde en de verflaag aan de linkerelleboog beschadigde.De Mona Lisa ging ook nog op reis. Van december 1962 tot maart 1963 was het werk in de Verenigde Staten. Het werd tentoongesteld in de National Gallery in Washington en daarna in het Metropolitan Museum in New York. Er zouden 1,7 miljoen bezoekers geteld zijn. In 1974 werd het paneel uitgeleend voor tentoonstellingen in Moskou en in Tokio.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de 20een21eeeuw over de Beschrijving(iconografie) van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Joconde", "Louvre", "Louvre", "Parijs", "Sudetenland"]}
+{"id": 86, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "In de Eerste Wereldoorlog werd de Mona Lisa in veiligheid gebracht, eerst in Bordeaux en later in Toulouse. Na de oorlog keerde het werk terug naar het Louvre.miniatuurMona Lisa in het Louvre 2018Toen in 1938 Hitler het Sudetenland binnenviel, werd het schilderij uit veiligheidsoverwegingen uit het Louvre weggehaald, maar het keerde er na de akkoorden van München terug. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, werd  Joconde eerst naar het kasteel van Chambord gebracht en van daar naar de abdij van Loc-Dieu, vervolgens naar het Musée Ingres in Montauban. Het werk werd teruggebracht naar Chambord en van daar meegenomen door René Huyghe, conservator aan het Louvre naar het kasteel van Montal in Quercy in het departement Lot. Ook daarna wisselde de Mona Lisa nog enkele keren van verblijfplaats in de departementen Lot en in de streek van de Causses om op 17 juni 1945 terug te keren naar Parijs.Na haar omzwervingen tijdens de oorlog werd de mooie Florentijnse nog een aantal keer belaagd. In 1956 werd zuur over de onderkant van het schilderij gegoten en in december van datzelfde jaar gooide een Boliviaanse toerist een steen naar het schilderij, die het glas verbrijzelde en de verflaag aan de linkerelleboog beschadigde.De Mona Lisa ging ook nog op reis. Van december 1962 tot maart 1963 was het werk in de Verenigde Staten. Het werd tentoongesteld in de National Gallery in Washington en daarna in het Metropolitan Museum in New York. Er zouden 1,7 miljoen bezoekers geteld zijn. In 1974 werd het paneel uitgeleend voor tentoonstellingen in Moskou en in Tokio.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Mona Lisa de 20een21eeeuw van de Beschrijving(iconografie) verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Joconde", "Louvre", "Louvre", "Parijs", "Sudetenland"]}
+{"id": 87, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "In de Eerste Wereldoorlog werd de Mona Lisa in veiligheid gebracht, eerst in Bordeaux en later in Toulouse. Na de oorlog keerde het werk terug naar het Louvre.miniatuurMona Lisa in het Louvre 2018Toen in 1938 Hitler het Sudetenland binnenviel, werd het schilderij uit veiligheidsoverwegingen uit het Louvre weggehaald, maar het keerde er na de akkoorden van München terug. Toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak, werd  Joconde eerst naar het kasteel van Chambord gebracht en van daar naar de abdij van Loc-Dieu, vervolgens naar het Musée Ingres in Montauban. Het werk werd teruggebracht naar Chambord en van daar meegenomen door René Huyghe, conservator aan het Louvre naar het kasteel van Montal in Quercy in het departement Lot. Ook daarna wisselde de Mona Lisa nog enkele keren van verblijfplaats in de departementen Lot en in de streek van de Causses om op 17 juni 1945 terug te keren naar Parijs.Na haar omzwervingen tijdens de oorlog werd de mooie Florentijnse nog een aantal keer belaagd. In 1956 werd zuur over de onderkant van het schilderij gegoten en in december van datzelfde jaar gooide een Boliviaanse toerist een steen naar het schilderij, die het glas verbrijzelde en de verflaag aan de linkerelleboog beschadigde.De Mona Lisa ging ook nog op reis. Van december 1962 tot maart 1963 was het werk in de Verenigde Staten. Het werd tentoongesteld in de National Gallery in Washington en daarna in het Metropolitan Museum in New York. Er zouden 1,7 miljoen bezoekers geteld zijn. In 1974 werd het paneel uitgeleend voor tentoonstellingen in Moskou en in Tokio.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de 20een21eeeuw in de Beschrijving(iconografie) van Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Joconde", "Louvre", "Louvre", "Parijs", "Sudetenland"]}
+{"id": 88, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De meest interessante is waarschijnlijk de kopie die bewaard wordt in het Prado te Madrid en die waarschijnlijk gemaakt werd door de leerlingen van Leonardo in zijn atelier in Florence. Bij het onderzoek met infraroodreflectografie legde men de ondertekeningen van het werk uit het Prado vast. Deze ondertekening was zeer gelijkaardig aan de ondertekening die men gevonden had bij het onderzoek van het origineel door het Louvre in 2004. Men kon zelfs vaststellen dat er gelijkaardige wijzigingen aan beide werken werden aangebracht tijdens hun realisatie. Deze gelijkaardige evolutie van het origineel en van de kopie wijzen op een gelijktijdig geschilderde kopie, onder controle van de meester zelf.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Mona Lisa, verklaar de DeMonaLisavanhetPrado en de Kopieën.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Louvre", "Louvre"]}
+{"id": 89, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De meest interessante is waarschijnlijk de kopie die bewaard wordt in het Prado te Madrid en die waarschijnlijk gemaakt werd door de leerlingen van Leonardo in zijn atelier in Florence. Bij het onderzoek met infraroodreflectografie legde men de ondertekeningen van het werk uit het Prado vast. Deze ondertekening was zeer gelijkaardig aan de ondertekening die men gevonden had bij het onderzoek van het origineel door het Louvre in 2004. Men kon zelfs vaststellen dat er gelijkaardige wijzigingen aan beide werken werden aangebracht tijdens hun realisatie. Deze gelijkaardige evolutie van het origineel en van de kopie wijzen op een gelijktijdig geschilderde kopie, onder controle van de meester zelf.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de DeMonaLisavanhetPrado over de Kopieën van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Louvre", "Louvre"]}
+{"id": 90, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De meest interessante is waarschijnlijk de kopie die bewaard wordt in het Prado te Madrid en die waarschijnlijk gemaakt werd door de leerlingen van Leonardo in zijn atelier in Florence. Bij het onderzoek met infraroodreflectografie legde men de ondertekeningen van het werk uit het Prado vast. Deze ondertekening was zeer gelijkaardig aan de ondertekening die men gevonden had bij het onderzoek van het origineel door het Louvre in 2004. Men kon zelfs vaststellen dat er gelijkaardige wijzigingen aan beide werken werden aangebracht tijdens hun realisatie. Deze gelijkaardige evolutie van het origineel en van de kopie wijzen op een gelijktijdig geschilderde kopie, onder controle van de meester zelf.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Mona Lisa de DeMonaLisavanhetPrado van de Kopieën verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Louvre", "Louvre"]}
+{"id": 91, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "De meest interessante is waarschijnlijk de kopie die bewaard wordt in het Prado te Madrid en die waarschijnlijk gemaakt werd door de leerlingen van Leonardo in zijn atelier in Florence. Bij het onderzoek met infraroodreflectografie legde men de ondertekeningen van het werk uit het Prado vast. Deze ondertekening was zeer gelijkaardig aan de ondertekening die men gevonden had bij het onderzoek van het origineel door het Louvre in 2004. Men kon zelfs vaststellen dat er gelijkaardige wijzigingen aan beide werken werden aangebracht tijdens hun realisatie. Deze gelijkaardige evolutie van het origineel en van de kopie wijzen op een gelijktijdig geschilderde kopie, onder controle van de meester zelf.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de DeMonaLisavanhetPrado in de Kopieën van Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Louvre", "Louvre"]}
+{"id": 92, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Op 27 september 2012 werd in het hotel Beau Rivage in Genève een Mona Lisa gepresenteerd die volgens de associatie die eigenaar is van het werk, een vroege versie van de Mona Lisa zou zijn. Het schilderij toont onmiskenbaar dezelfde vrouw maar een aantal jaar jonger. Volgens de groep van eigenaars zou dit het portret zijn van Lisa del Giocondo dat door Vasari werd genoemd en aan Francesco del Giocondo werd bezorgd en zou de Mona Lisa van het Louvre een latere versie van het schilderij zijn die Leonardo voor zichzelf maakte. Volgens Henry F. Pulitzer in zijn werk Where is the Mona Lisa?  heeft Giovanni Lomazzo, een kunsthistoricus, in zijn Trattato dell'arte della Pittura Scultura ed Architettura van 1584 het over de werken \"della Gioconda, e di Mona Lisa\", dus twee verschillende werken. De authenticiteit van dit werk wordt erg betwijfeld door de meeste kunsthistorici. Henry Pulitzer was eigenaar van het werk en dus geen neutrale partij.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Mona Lisa, verklaar de DeIsleworthMonaLisa en de Kopieën.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Francesco del Giocondo", "Louvre", "Louvre"]}
+{"id": 93, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Op 27 september 2012 werd in het hotel Beau Rivage in Genève een Mona Lisa gepresenteerd die volgens de associatie die eigenaar is van het werk, een vroege versie van de Mona Lisa zou zijn. Het schilderij toont onmiskenbaar dezelfde vrouw maar een aantal jaar jonger. Volgens de groep van eigenaars zou dit het portret zijn van Lisa del Giocondo dat door Vasari werd genoemd en aan Francesco del Giocondo werd bezorgd en zou de Mona Lisa van het Louvre een latere versie van het schilderij zijn die Leonardo voor zichzelf maakte. Volgens Henry F. Pulitzer in zijn werk Where is the Mona Lisa?  heeft Giovanni Lomazzo, een kunsthistoricus, in zijn Trattato dell'arte della Pittura Scultura ed Architettura van 1584 het over de werken \"della Gioconda, e di Mona Lisa\", dus twee verschillende werken. De authenticiteit van dit werk wordt erg betwijfeld door de meeste kunsthistorici. Henry Pulitzer was eigenaar van het werk en dus geen neutrale partij.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de DeIsleworthMonaLisa over de Kopieën van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Francesco del Giocondo", "Louvre", "Louvre"]}
+{"id": 94, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Op 27 september 2012 werd in het hotel Beau Rivage in Genève een Mona Lisa gepresenteerd die volgens de associatie die eigenaar is van het werk, een vroege versie van de Mona Lisa zou zijn. Het schilderij toont onmiskenbaar dezelfde vrouw maar een aantal jaar jonger. Volgens de groep van eigenaars zou dit het portret zijn van Lisa del Giocondo dat door Vasari werd genoemd en aan Francesco del Giocondo werd bezorgd en zou de Mona Lisa van het Louvre een latere versie van het schilderij zijn die Leonardo voor zichzelf maakte. Volgens Henry F. Pulitzer in zijn werk Where is the Mona Lisa?  heeft Giovanni Lomazzo, een kunsthistoricus, in zijn Trattato dell'arte della Pittura Scultura ed Architettura van 1584 het over de werken \"della Gioconda, e di Mona Lisa\", dus twee verschillende werken. De authenticiteit van dit werk wordt erg betwijfeld door de meeste kunsthistorici. Henry Pulitzer was eigenaar van het werk en dus geen neutrale partij.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Mona Lisa de DeIsleworthMonaLisa van de Kopieën verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Francesco del Giocondo", "Louvre", "Louvre"]}
+{"id": 95, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Op 27 september 2012 werd in het hotel Beau Rivage in Genève een Mona Lisa gepresenteerd die volgens de associatie die eigenaar is van het werk, een vroege versie van de Mona Lisa zou zijn. Het schilderij toont onmiskenbaar dezelfde vrouw maar een aantal jaar jonger. Volgens de groep van eigenaars zou dit het portret zijn van Lisa del Giocondo dat door Vasari werd genoemd en aan Francesco del Giocondo werd bezorgd en zou de Mona Lisa van het Louvre een latere versie van het schilderij zijn die Leonardo voor zichzelf maakte. Volgens Henry F. Pulitzer in zijn werk Where is the Mona Lisa?  heeft Giovanni Lomazzo, een kunsthistoricus, in zijn Trattato dell'arte della Pittura Scultura ed Architettura van 1584 het over de werken \"della Gioconda, e di Mona Lisa\", dus twee verschillende werken. De authenticiteit van dit werk wordt erg betwijfeld door de meeste kunsthistorici. Henry Pulitzer was eigenaar van het werk en dus geen neutrale partij.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de DeIsleworthMonaLisa in de Kopieën van Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Francesco del Giocondo", "Louvre", "Louvre"]}
+{"id": 96, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Andere bekende kopieën zijn onder meer: De Mona Lisa in de Vernoncollectie De Mona Lisa van het Walters Art Museum De Reynolds-Mona Lisa  die door de hertog van Leeds in ca. 1790 met Joshua Reynolds gewisseld werd voor een zelfportret van Reynolds. Mona Lisa van het Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design in Oslo, gesigneerd Bernardino Luini Mona Lisa in het Musée d’art ancien et contemporain d’Épinal.  Mona Lisa Hekking  Door antiekhandelaar Raymond Hekking in de jaren 50 in Nice gekocht voor  5 euro en op 18 juni 2021 door veilinghuis Christie's voor 2,9 miljoen euro verkocht aan een anonieme koper", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Mona Lisa, verklaar de Andere en de Kopieën.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Christie's", "Nice"]}
+{"id": 97, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Andere bekende kopieën zijn onder meer: De Mona Lisa in de Vernoncollectie De Mona Lisa van het Walters Art Museum De Reynolds-Mona Lisa  die door de hertog van Leeds in ca. 1790 met Joshua Reynolds gewisseld werd voor een zelfportret van Reynolds. Mona Lisa van het Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design in Oslo, gesigneerd Bernardino Luini Mona Lisa in het Musée d’art ancien et contemporain d’Épinal.  Mona Lisa Hekking  Door antiekhandelaar Raymond Hekking in de jaren 50 in Nice gekocht voor  5 euro en op 18 juni 2021 door veilinghuis Christie's voor 2,9 miljoen euro verkocht aan een anonieme koper", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de Andere over de Kopieën van dit kunstwerk, Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Christie's", "Nice"]}
+{"id": 98, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Andere bekende kopieën zijn onder meer: De Mona Lisa in de Vernoncollectie De Mona Lisa van het Walters Art Museum De Reynolds-Mona Lisa  die door de hertog van Leeds in ca. 1790 met Joshua Reynolds gewisseld werd voor een zelfportret van Reynolds. Mona Lisa van het Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design in Oslo, gesigneerd Bernardino Luini Mona Lisa in het Musée d’art ancien et contemporain d’Épinal.  Mona Lisa Hekking  Door antiekhandelaar Raymond Hekking in de jaren 50 in Nice gekocht voor  5 euro en op 18 juni 2021 door veilinghuis Christie's voor 2,9 miljoen euro verkocht aan een anonieme koper", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Mona Lisa de Andere van de Kopieën verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Christie's", "Nice"]}
+{"id": 99, "title": "Mona Lisa", "en_title": "Mona Lisa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg/220px-Mona_Lisa%2C_by_Leonardo_da_Vinci%2C_from_C2RMF_retouched.jpg", "reference": "Andere bekende kopieën zijn onder meer: De Mona Lisa in de Vernoncollectie De Mona Lisa van het Walters Art Museum De Reynolds-Mona Lisa  die door de hertog van Leeds in ca. 1790 met Joshua Reynolds gewisseld werd voor een zelfportret van Reynolds. Mona Lisa van het Nasjonalmuseet for kunst, arkitektur og design in Oslo, gesigneerd Bernardino Luini Mona Lisa in het Musée d’art ancien et contemporain d’Épinal.  Mona Lisa Hekking  Door antiekhandelaar Raymond Hekking in de jaren 50 in Nice gekocht voor  5 euro en op 18 juni 2021 door veilinghuis Christie's voor 2,9 miljoen euro verkocht aan een anonieme koper", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de Andere in de Kopieën van Mona Lisa.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Christie's", "Nice"]}
+{"id": 100, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De Salon des Refusés  was een vanaf 1863 onregelmatig gehouden tentoonstelling in Parijs, parallel aan de officiële Parijse salon. Op de Salon des Refusés werden door Parijse galeries schilderijen en beeldhouwwerken tentoongesteld die niet toegelaten werden tot de officiële salon.De kunsthistorisch belangrijkste Salon des Refusés was die van 1863, die op initiatief van Napoleon III tot stand kwam, nadat er kritiek op de selectiecriteria van de jury was gekomen. Er werden dat jaar niet minder dan 3000 werken geweigerd van de 5000 inzendingen. Op de eerste Salon des Refusés in 1863 stelde Édouard Manet zijn Le déjeuner sur l'herbe voor . Andere deelnemers aan de verschillende Salons des Refusés waren James McNeill Whistler , Henri Fantin-tour, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Johan Barthold Jongkind en Camille Pissarro.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Salon des Refusés en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Armand Guillaumin", "Camille Pissarro", "Le déjeuner sur l'herbe", "Édouard Manet", "James McNeill Whistler", "Johan Barthold Jongkind", "Le déjeuner sur l'herbe", "Napoleon III", "Parijs", "Parijse salon", "Paul Cézanne", "Édouard Manet"]}
+{"id": 101, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De Salon des Refusés  was een vanaf 1863 onregelmatig gehouden tentoonstelling in Parijs, parallel aan de officiële Parijse salon. Op de Salon des Refusés werden door Parijse galeries schilderijen en beeldhouwwerken tentoongesteld die niet toegelaten werden tot de officiële salon.De kunsthistorisch belangrijkste Salon des Refusés was die van 1863, die op initiatief van Napoleon III tot stand kwam, nadat er kritiek op de selectiecriteria van de jury was gekomen. Er werden dat jaar niet minder dan 3000 werken geweigerd van de 5000 inzendingen. Op de eerste Salon des Refusés in 1863 stelde Édouard Manet zijn Le déjeuner sur l'herbe voor . Andere deelnemers aan de verschillende Salons des Refusés waren James McNeill Whistler , Henri Fantin-tour, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Johan Barthold Jongkind en Camille Pissarro.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Armand Guillaumin", "Camille Pissarro", "Le déjeuner sur l'herbe", "Édouard Manet", "James McNeill Whistler", "Johan Barthold Jongkind", "Le déjeuner sur l'herbe", "Napoleon III", "Parijs", "Parijse salon", "Paul Cézanne", "Édouard Manet"]}
+{"id": 102, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De Salon des Refusés  was een vanaf 1863 onregelmatig gehouden tentoonstelling in Parijs, parallel aan de officiële Parijse salon. Op de Salon des Refusés werden door Parijse galeries schilderijen en beeldhouwwerken tentoongesteld die niet toegelaten werden tot de officiële salon.De kunsthistorisch belangrijkste Salon des Refusés was die van 1863, die op initiatief van Napoleon III tot stand kwam, nadat er kritiek op de selectiecriteria van de jury was gekomen. Er werden dat jaar niet minder dan 3000 werken geweigerd van de 5000 inzendingen. Op de eerste Salon des Refusés in 1863 stelde Édouard Manet zijn Le déjeuner sur l'herbe voor . Andere deelnemers aan de verschillende Salons des Refusés waren James McNeill Whistler , Henri Fantin-tour, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Johan Barthold Jongkind en Camille Pissarro.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Salon des Refusés zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Armand Guillaumin", "Camille Pissarro", "Le déjeuner sur l'herbe", "Édouard Manet", "James McNeill Whistler", "Johan Barthold Jongkind", "Le déjeuner sur l'herbe", "Napoleon III", "Parijs", "Parijse salon", "Paul Cézanne", "Édouard Manet"]}
+{"id": 103, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De Salon des Refusés  was een vanaf 1863 onregelmatig gehouden tentoonstelling in Parijs, parallel aan de officiële Parijse salon. Op de Salon des Refusés werden door Parijse galeries schilderijen en beeldhouwwerken tentoongesteld die niet toegelaten werden tot de officiële salon.De kunsthistorisch belangrijkste Salon des Refusés was die van 1863, die op initiatief van Napoleon III tot stand kwam, nadat er kritiek op de selectiecriteria van de jury was gekomen. Er werden dat jaar niet minder dan 3000 werken geweigerd van de 5000 inzendingen. Op de eerste Salon des Refusés in 1863 stelde Édouard Manet zijn Le déjeuner sur l'herbe voor . Andere deelnemers aan de verschillende Salons des Refusés waren James McNeill Whistler , Henri Fantin-tour, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Johan Barthold Jongkind en Camille Pissarro.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Salon des Refusés?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Armand Guillaumin", "Camille Pissarro", "Le déjeuner sur l'herbe", "Édouard Manet", "James McNeill Whistler", "Johan Barthold Jongkind", "Le déjeuner sur l'herbe", "Napoleon III", "Parijs", "Parijse salon", "Paul Cézanne", "Édouard Manet"]}
+{"id": 104, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De Parijse salon was de belangrijkste Franse kunsttentoonstelling. De jury die bepaalde welke werken daar tentoongesteld werden, hield er de traditionele smaak van de kunstacademies op na zoals die aan de École des Beaux Arts onderwezen werd. In de tweede helft van de 19e eeuw kwam er steeds sterkere kritiek op de jury. Binnen de jury speelden zich talloze intriges af om het opnemen van bepaalde kunstenaars zeker te stellen, want wie op de Parijse Salon tentoongesteld werd en in de pers goede besprekingen kreeg, en zelfs een onderscheiding kreeg, was verzekerd van financieel succes. Geweigerde kunstwerken waren zelden verkoopbaar. Van de schilder Johan Barthold Jongkind is bekend dat hij de verkoopprijs voor een schilderij dat geweigerd was, terug moest betalen.In de zestiger jaren van de negentiende eeuw werden werken van jonge impressionistische kunstenaars als Monet, Manet, Renoir, Bazille en Sisley geweigerd door de Académie des Beaux-Arts, organisator van de officiële Salon de Paris. Zelfs schilderijen van Courbet, die in die tijd al tot de erkende kunstenaars behoorde, werden regelmatig door de jury geweigerd.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Salon des Refusés en leg de DeParijseSalon uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Johan Barthold Jongkind", "Parijs", "Parijse salon"]}
+{"id": 105, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De Parijse salon was de belangrijkste Franse kunsttentoonstelling. De jury die bepaalde welke werken daar tentoongesteld werden, hield er de traditionele smaak van de kunstacademies op na zoals die aan de École des Beaux Arts onderwezen werd. In de tweede helft van de 19e eeuw kwam er steeds sterkere kritiek op de jury. Binnen de jury speelden zich talloze intriges af om het opnemen van bepaalde kunstenaars zeker te stellen, want wie op de Parijse Salon tentoongesteld werd en in de pers goede besprekingen kreeg, en zelfs een onderscheiding kreeg, was verzekerd van financieel succes. Geweigerde kunstwerken waren zelden verkoopbaar. Van de schilder Johan Barthold Jongkind is bekend dat hij de verkoopprijs voor een schilderij dat geweigerd was, terug moest betalen.In de zestiger jaren van de negentiende eeuw werden werken van jonge impressionistische kunstenaars als Monet, Manet, Renoir, Bazille en Sisley geweigerd door de Académie des Beaux-Arts, organisator van de officiële Salon de Paris. Zelfs schilderijen van Courbet, die in die tijd al tot de erkende kunstenaars behoorde, werden regelmatig door de jury geweigerd.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de DeParijseSalon van dit kunstwerk, Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Johan Barthold Jongkind", "Parijs", "Parijse salon"]}
+{"id": 106, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De Parijse salon was de belangrijkste Franse kunsttentoonstelling. De jury die bepaalde welke werken daar tentoongesteld werden, hield er de traditionele smaak van de kunstacademies op na zoals die aan de École des Beaux Arts onderwezen werd. In de tweede helft van de 19e eeuw kwam er steeds sterkere kritiek op de jury. Binnen de jury speelden zich talloze intriges af om het opnemen van bepaalde kunstenaars zeker te stellen, want wie op de Parijse Salon tentoongesteld werd en in de pers goede besprekingen kreeg, en zelfs een onderscheiding kreeg, was verzekerd van financieel succes. Geweigerde kunstwerken waren zelden verkoopbaar. Van de schilder Johan Barthold Jongkind is bekend dat hij de verkoopprijs voor een schilderij dat geweigerd was, terug moest betalen.In de zestiger jaren van de negentiende eeuw werden werken van jonge impressionistische kunstenaars als Monet, Manet, Renoir, Bazille en Sisley geweigerd door de Académie des Beaux-Arts, organisator van de officiële Salon de Paris. Zelfs schilderijen van Courbet, die in die tijd al tot de erkende kunstenaars behoorde, werden regelmatig door de jury geweigerd.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Salon des Refusés zijn DeParijseSalon?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Johan Barthold Jongkind", "Parijs", "Parijse salon"]}
+{"id": 107, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De Parijse salon was de belangrijkste Franse kunsttentoonstelling. De jury die bepaalde welke werken daar tentoongesteld werden, hield er de traditionele smaak van de kunstacademies op na zoals die aan de École des Beaux Arts onderwezen werd. In de tweede helft van de 19e eeuw kwam er steeds sterkere kritiek op de jury. Binnen de jury speelden zich talloze intriges af om het opnemen van bepaalde kunstenaars zeker te stellen, want wie op de Parijse Salon tentoongesteld werd en in de pers goede besprekingen kreeg, en zelfs een onderscheiding kreeg, was verzekerd van financieel succes. Geweigerde kunstwerken waren zelden verkoopbaar. Van de schilder Johan Barthold Jongkind is bekend dat hij de verkoopprijs voor een schilderij dat geweigerd was, terug moest betalen.In de zestiger jaren van de negentiende eeuw werden werken van jonge impressionistische kunstenaars als Monet, Manet, Renoir, Bazille en Sisley geweigerd door de Académie des Beaux-Arts, organisator van de officiële Salon de Paris. Zelfs schilderijen van Courbet, die in die tijd al tot de erkende kunstenaars behoorde, werden regelmatig door de jury geweigerd.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de DeParijseSalon besproken in Salon des Refusés?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Johan Barthold Jongkind", "Parijs", "Parijse salon"]}
+{"id": 108, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "In 1864 kende de overheid geen expositieruimte meer toe aan de geweigerden, maar gedoogde ze wel dat zij zelf het initiatief namen, op voorwaarde dat een en ander ordentelijk verliep. Manets Déjeuner sur l'herbe veroorzaakte dermate veel commotie, dat de prefectuur verdere toelatingen weigerde. In 1873 en 1875 was er in de marge van de officiële salon weer ruimte voor een Salon des Refusés, ook al werd die naam niet meer gebruikt. De impressionisten organiseerden in 1874 een eigen tentoonstelling, die ze bewust niet in de lijn van de Salon des Refusés plaatsten. Hun exposities vonden plaats tot 1886.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Salon des Refusés en leg de Latereedities uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 109, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "In 1864 kende de overheid geen expositieruimte meer toe aan de geweigerden, maar gedoogde ze wel dat zij zelf het initiatief namen, op voorwaarde dat een en ander ordentelijk verliep. Manets Déjeuner sur l'herbe veroorzaakte dermate veel commotie, dat de prefectuur verdere toelatingen weigerde. In 1873 en 1875 was er in de marge van de officiële salon weer ruimte voor een Salon des Refusés, ook al werd die naam niet meer gebruikt. De impressionisten organiseerden in 1874 een eigen tentoonstelling, die ze bewust niet in de lijn van de Salon des Refusés plaatsten. Hun exposities vonden plaats tot 1886.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Latereedities van dit kunstwerk, Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 110, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "In 1864 kende de overheid geen expositieruimte meer toe aan de geweigerden, maar gedoogde ze wel dat zij zelf het initiatief namen, op voorwaarde dat een en ander ordentelijk verliep. Manets Déjeuner sur l'herbe veroorzaakte dermate veel commotie, dat de prefectuur verdere toelatingen weigerde. In 1873 en 1875 was er in de marge van de officiële salon weer ruimte voor een Salon des Refusés, ook al werd die naam niet meer gebruikt. De impressionisten organiseerden in 1874 een eigen tentoonstelling, die ze bewust niet in de lijn van de Salon des Refusés plaatsten. Hun exposities vonden plaats tot 1886.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Salon des Refusés zijn Latereedities?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 111, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "In 1864 kende de overheid geen expositieruimte meer toe aan de geweigerden, maar gedoogde ze wel dat zij zelf het initiatief namen, op voorwaarde dat een en ander ordentelijk verliep. Manets Déjeuner sur l'herbe veroorzaakte dermate veel commotie, dat de prefectuur verdere toelatingen weigerde. In 1873 en 1875 was er in de marge van de officiële salon weer ruimte voor een Salon des Refusés, ook al werd die naam niet meer gebruikt. De impressionisten organiseerden in 1874 een eigen tentoonstelling, die ze bewust niet in de lijn van de Salon des Refusés plaatsten. Hun exposities vonden plaats tot 1886.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Latereedities besproken in Salon des Refusés?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 112, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "John Rewald; Die Geschichte des Impressionismus, DuMont Verlag Köln, 2001,  Gotthard Jedlicka: Edouard Manet, Eugen Rentsch Verlag, Erlenbach-Zürich, 1941  }}", "entry": "section", "prompt": "Focus op Salon des Refusés en leg de Literatuur uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 113, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "John Rewald; Die Geschichte des Impressionismus, DuMont Verlag Köln, 2001,  Gotthard Jedlicka: Edouard Manet, Eugen Rentsch Verlag, Erlenbach-Zürich, 1941  }}", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Literatuur van dit kunstwerk, Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 114, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "John Rewald; Die Geschichte des Impressionismus, DuMont Verlag Köln, 2001,  Gotthard Jedlicka: Edouard Manet, Eugen Rentsch Verlag, Erlenbach-Zürich, 1941  }}", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Salon des Refusés zijn Literatuur?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 115, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "John Rewald; Die Geschichte des Impressionismus, DuMont Verlag Köln, 2001,  Gotthard Jedlicka: Edouard Manet, Eugen Rentsch Verlag, Erlenbach-Zürich, 1941  }}", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Literatuur besproken in Salon des Refusés?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 116, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "In 1863 werd het aantal schilderijen dat een kunstenaar bij de jury in mocht leveren beperkt tot drie. Op deze beslissing was in de Franse kunstkringen al grote kritiek.De beraadslagingen van de jury, welke schilderijen in de tentoonstelling opgenomen zouden worden, begonnen op 2 april 1863. Al op 5 april verspreidde zich onder Parijse kunstenaars het gerucht dat de jury bijzonder selectief was. Op 12 april werd de beslissing van de jury bekendgemaakt. Het bleek dat drie vijfde van de 5000 schilderijen die door 3000 kunstenaars ingeleverd waren, geweigerd werd.De galeriehouder Louis Martine had zich al in de voorgaande jaren verdienstelijk gemaakt, door werken tentoon te stellen die van de traditionele kunstopvatting afweken. Martine deelde de Parijse pers mee, dat hij van plan was, de geweigerde schilderijen in zijn galerie tentoon te stellen. Wel zou hij te weinig ruimte gehad hebben de 3000 schilderijen en plastieken uit te stallen.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Salon des Refusés, verklaar de Debeslissingenvandejuryinhetvoorjaarvan1863 en de DeParijseSalon.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Parijs"]}
+{"id": 117, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "In 1863 werd het aantal schilderijen dat een kunstenaar bij de jury in mocht leveren beperkt tot drie. Op deze beslissing was in de Franse kunstkringen al grote kritiek.De beraadslagingen van de jury, welke schilderijen in de tentoonstelling opgenomen zouden worden, begonnen op 2 april 1863. Al op 5 april verspreidde zich onder Parijse kunstenaars het gerucht dat de jury bijzonder selectief was. Op 12 april werd de beslissing van de jury bekendgemaakt. Het bleek dat drie vijfde van de 5000 schilderijen die door 3000 kunstenaars ingeleverd waren, geweigerd werd.De galeriehouder Louis Martine had zich al in de voorgaande jaren verdienstelijk gemaakt, door werken tentoon te stellen die van de traditionele kunstopvatting afweken. Martine deelde de Parijse pers mee, dat hij van plan was, de geweigerde schilderijen in zijn galerie tentoon te stellen. Wel zou hij te weinig ruimte gehad hebben de 3000 schilderijen en plastieken uit te stallen.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de Debeslissingenvandejuryinhetvoorjaarvan1863 over de DeParijseSalon van dit kunstwerk, Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Parijs"]}
+{"id": 118, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "In 1863 werd het aantal schilderijen dat een kunstenaar bij de jury in mocht leveren beperkt tot drie. Op deze beslissing was in de Franse kunstkringen al grote kritiek.De beraadslagingen van de jury, welke schilderijen in de tentoonstelling opgenomen zouden worden, begonnen op 2 april 1863. Al op 5 april verspreidde zich onder Parijse kunstenaars het gerucht dat de jury bijzonder selectief was. Op 12 april werd de beslissing van de jury bekendgemaakt. Het bleek dat drie vijfde van de 5000 schilderijen die door 3000 kunstenaars ingeleverd waren, geweigerd werd.De galeriehouder Louis Martine had zich al in de voorgaande jaren verdienstelijk gemaakt, door werken tentoon te stellen die van de traditionele kunstopvatting afweken. Martine deelde de Parijse pers mee, dat hij van plan was, de geweigerde schilderijen in zijn galerie tentoon te stellen. Wel zou hij te weinig ruimte gehad hebben de 3000 schilderijen en plastieken uit te stallen.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Salon des Refusés de Debeslissingenvandejuryinhetvoorjaarvan1863 van de DeParijseSalon verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Parijs"]}
+{"id": 119, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "In 1863 werd het aantal schilderijen dat een kunstenaar bij de jury in mocht leveren beperkt tot drie. Op deze beslissing was in de Franse kunstkringen al grote kritiek.De beraadslagingen van de jury, welke schilderijen in de tentoonstelling opgenomen zouden worden, begonnen op 2 april 1863. Al op 5 april verspreidde zich onder Parijse kunstenaars het gerucht dat de jury bijzonder selectief was. Op 12 april werd de beslissing van de jury bekendgemaakt. Het bleek dat drie vijfde van de 5000 schilderijen die door 3000 kunstenaars ingeleverd waren, geweigerd werd.De galeriehouder Louis Martine had zich al in de voorgaande jaren verdienstelijk gemaakt, door werken tentoon te stellen die van de traditionele kunstopvatting afweken. Martine deelde de Parijse pers mee, dat hij van plan was, de geweigerde schilderijen in zijn galerie tentoon te stellen. Wel zou hij te weinig ruimte gehad hebben de 3000 schilderijen en plastieken uit te stallen.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de Debeslissingenvandejuryinhetvoorjaarvan1863 in de DeParijseSalon van Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Parijs"]}
+{"id": 120, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De overweldigende kritiek die op de jury van de Parijse salon geleverd werd op grond van haar rigide keuze, kwam ook de Franse keizer ter kennis. Napoleon III liet zich op 22 april een deel van de geweigerde werken tonen. Graaf Alfred Émilien de Nieuwerkerke, die tegelijkertijd algemeen directeur van de musea, superintendant voor der schone kunsten en voorzitter van de jury was, kreeg daarna de opdracht alle afgewezen werken in een afzonderlijk deel van de tentoonstelling te tonen. Dit moest gebeuren in het Palais de l'Industrie, dat ook de Parijse salon herbergde. Het Palais de l'Industrie was gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1855, en was zo groot dat het daadwerkelijk in staat was beide tentoonstellingen te huisvesten.De beslissing van de Franse keizer werd destijds in de pers overwegend als wijs, royaal en liberaal opgevat. Vanuit het tegenwoordige perspectief kan men het ook anders beoordelen. Napoleon III ervoer zelf een groot deel van de geweigerde werken, zoals Édouard Manets \"Le déjeuner sur l'herbe\", als lelijk en onfatsoenlijk. Omdat een deel van de werken erg van de gangbare smaak afweek, kon men ervan uitgaan dat het publiek genoegen aan de geweigerde werken zou beleven. De beslissing alle werken in de Salon des Refusés tentoon te stellen, zou ook met de bedoeling genomen kunnen zijn het aanzien en de autoriteit van de jury van de Parijse salon te herstellen.Manets biograaf komt tot een heel andere conclusie. Hij ziet daarin een enkele stap in het diverse en ononderbroken spel van intriges tussen het hof en de oppositie. De École des Beaux-Arts was tot 1863 een instelling van de stad Parijs en gedroeg zich naar de mening van Napoleon III te onafhankelijk. Het protest van de afgewezen schilders zou voor hem een welkome gelegenheid geweest zijn deze instelling in een staatsschool te veranderen.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Salon des Refusés, verklaar de DebeslissingvanNapoleonIII en de DeParijseSalon.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Le déjeuner sur l'herbe", "Édouard Manet", "Le déjeuner sur l'herbe", "Napoleon III", "Palais de l'Industrie", "Parijs", "Parijse salon", "Édouard Manet"]}
+{"id": 121, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De overweldigende kritiek die op de jury van de Parijse salon geleverd werd op grond van haar rigide keuze, kwam ook de Franse keizer ter kennis. Napoleon III liet zich op 22 april een deel van de geweigerde werken tonen. Graaf Alfred Émilien de Nieuwerkerke, die tegelijkertijd algemeen directeur van de musea, superintendant voor der schone kunsten en voorzitter van de jury was, kreeg daarna de opdracht alle afgewezen werken in een afzonderlijk deel van de tentoonstelling te tonen. Dit moest gebeuren in het Palais de l'Industrie, dat ook de Parijse salon herbergde. Het Palais de l'Industrie was gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1855, en was zo groot dat het daadwerkelijk in staat was beide tentoonstellingen te huisvesten.De beslissing van de Franse keizer werd destijds in de pers overwegend als wijs, royaal en liberaal opgevat. Vanuit het tegenwoordige perspectief kan men het ook anders beoordelen. Napoleon III ervoer zelf een groot deel van de geweigerde werken, zoals Édouard Manets \"Le déjeuner sur l'herbe\", als lelijk en onfatsoenlijk. Omdat een deel van de werken erg van de gangbare smaak afweek, kon men ervan uitgaan dat het publiek genoegen aan de geweigerde werken zou beleven. De beslissing alle werken in de Salon des Refusés tentoon te stellen, zou ook met de bedoeling genomen kunnen zijn het aanzien en de autoriteit van de jury van de Parijse salon te herstellen.Manets biograaf komt tot een heel andere conclusie. Hij ziet daarin een enkele stap in het diverse en ononderbroken spel van intriges tussen het hof en de oppositie. De École des Beaux-Arts was tot 1863 een instelling van de stad Parijs en gedroeg zich naar de mening van Napoleon III te onafhankelijk. Het protest van de afgewezen schilders zou voor hem een welkome gelegenheid geweest zijn deze instelling in een staatsschool te veranderen.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de DebeslissingvanNapoleonIII over de DeParijseSalon van dit kunstwerk, Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Le déjeuner sur l'herbe", "Édouard Manet", "Le déjeuner sur l'herbe", "Napoleon III", "Palais de l'Industrie", "Parijs", "Parijse salon", "Édouard Manet"]}
+{"id": 122, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De overweldigende kritiek die op de jury van de Parijse salon geleverd werd op grond van haar rigide keuze, kwam ook de Franse keizer ter kennis. Napoleon III liet zich op 22 april een deel van de geweigerde werken tonen. Graaf Alfred Émilien de Nieuwerkerke, die tegelijkertijd algemeen directeur van de musea, superintendant voor der schone kunsten en voorzitter van de jury was, kreeg daarna de opdracht alle afgewezen werken in een afzonderlijk deel van de tentoonstelling te tonen. Dit moest gebeuren in het Palais de l'Industrie, dat ook de Parijse salon herbergde. Het Palais de l'Industrie was gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1855, en was zo groot dat het daadwerkelijk in staat was beide tentoonstellingen te huisvesten.De beslissing van de Franse keizer werd destijds in de pers overwegend als wijs, royaal en liberaal opgevat. Vanuit het tegenwoordige perspectief kan men het ook anders beoordelen. Napoleon III ervoer zelf een groot deel van de geweigerde werken, zoals Édouard Manets \"Le déjeuner sur l'herbe\", als lelijk en onfatsoenlijk. Omdat een deel van de werken erg van de gangbare smaak afweek, kon men ervan uitgaan dat het publiek genoegen aan de geweigerde werken zou beleven. De beslissing alle werken in de Salon des Refusés tentoon te stellen, zou ook met de bedoeling genomen kunnen zijn het aanzien en de autoriteit van de jury van de Parijse salon te herstellen.Manets biograaf komt tot een heel andere conclusie. Hij ziet daarin een enkele stap in het diverse en ononderbroken spel van intriges tussen het hof en de oppositie. De École des Beaux-Arts was tot 1863 een instelling van de stad Parijs en gedroeg zich naar de mening van Napoleon III te onafhankelijk. Het protest van de afgewezen schilders zou voor hem een welkome gelegenheid geweest zijn deze instelling in een staatsschool te veranderen.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Salon des Refusés de DebeslissingvanNapoleonIII van de DeParijseSalon verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Le déjeuner sur l'herbe", "Édouard Manet", "Le déjeuner sur l'herbe", "Napoleon III", "Palais de l'Industrie", "Parijs", "Parijse salon", "Édouard Manet"]}
+{"id": 123, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De overweldigende kritiek die op de jury van de Parijse salon geleverd werd op grond van haar rigide keuze, kwam ook de Franse keizer ter kennis. Napoleon III liet zich op 22 april een deel van de geweigerde werken tonen. Graaf Alfred Émilien de Nieuwerkerke, die tegelijkertijd algemeen directeur van de musea, superintendant voor der schone kunsten en voorzitter van de jury was, kreeg daarna de opdracht alle afgewezen werken in een afzonderlijk deel van de tentoonstelling te tonen. Dit moest gebeuren in het Palais de l'Industrie, dat ook de Parijse salon herbergde. Het Palais de l'Industrie was gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1855, en was zo groot dat het daadwerkelijk in staat was beide tentoonstellingen te huisvesten.De beslissing van de Franse keizer werd destijds in de pers overwegend als wijs, royaal en liberaal opgevat. Vanuit het tegenwoordige perspectief kan men het ook anders beoordelen. Napoleon III ervoer zelf een groot deel van de geweigerde werken, zoals Édouard Manets \"Le déjeuner sur l'herbe\", als lelijk en onfatsoenlijk. Omdat een deel van de werken erg van de gangbare smaak afweek, kon men ervan uitgaan dat het publiek genoegen aan de geweigerde werken zou beleven. De beslissing alle werken in de Salon des Refusés tentoon te stellen, zou ook met de bedoeling genomen kunnen zijn het aanzien en de autoriteit van de jury van de Parijse salon te herstellen.Manets biograaf komt tot een heel andere conclusie. Hij ziet daarin een enkele stap in het diverse en ononderbroken spel van intriges tussen het hof en de oppositie. De École des Beaux-Arts was tot 1863 een instelling van de stad Parijs en gedroeg zich naar de mening van Napoleon III te onafhankelijk. Het protest van de afgewezen schilders zou voor hem een welkome gelegenheid geweest zijn deze instelling in een staatsschool te veranderen.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de DebeslissingvanNapoleonIII in de DeParijseSalon van Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Le déjeuner sur l'herbe", "Édouard Manet", "Le déjeuner sur l'herbe", "Napoleon III", "Palais de l'Industrie", "Parijs", "Parijse salon", "Édouard Manet"]}
+{"id": 124, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De kunstenaars werd de keuze gesteld hun werken voor 7 mei 1863 terug te trekken, of te accepteren dat ze tentoongesteld werden. Voor de afgewezen kunstenaars was dit geen gemakkelijke beslissing. Wie zijn werken tentoonstelde liep het gevaar, de toorn van de jury over zich heen te krijgen, en daarmee zijn kunstenaarscarrière langdurig in gevaar te brengen. Wie zijn werken echter terugtrok, laadde de verdenking op zich geen vertrouwen in zijn eigen vaardigheden te hebben. Gustave Courbet greep de mogelijkheid aan zijn geweigerde werken aan een breed publiek te tonen. Édouard Manet was echter van mening, dat alleen de officiële Parijse salon de juiste plaats was om als kunstenaar erkenning te krijgen.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Salon des Refusés, verklaar de Tentoonstellenofniet? en de DeParijseSalon.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Édouard Manet", "Gustave Courbet", "Parijs", "Parijse salon", "Édouard Manet"]}
+{"id": 125, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De kunstenaars werd de keuze gesteld hun werken voor 7 mei 1863 terug te trekken, of te accepteren dat ze tentoongesteld werden. Voor de afgewezen kunstenaars was dit geen gemakkelijke beslissing. Wie zijn werken tentoonstelde liep het gevaar, de toorn van de jury over zich heen te krijgen, en daarmee zijn kunstenaarscarrière langdurig in gevaar te brengen. Wie zijn werken echter terugtrok, laadde de verdenking op zich geen vertrouwen in zijn eigen vaardigheden te hebben. Gustave Courbet greep de mogelijkheid aan zijn geweigerde werken aan een breed publiek te tonen. Édouard Manet was echter van mening, dat alleen de officiële Parijse salon de juiste plaats was om als kunstenaar erkenning te krijgen.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de Tentoonstellenofniet? over de DeParijseSalon van dit kunstwerk, Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Édouard Manet", "Gustave Courbet", "Parijs", "Parijse salon", "Édouard Manet"]}
+{"id": 126, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De kunstenaars werd de keuze gesteld hun werken voor 7 mei 1863 terug te trekken, of te accepteren dat ze tentoongesteld werden. Voor de afgewezen kunstenaars was dit geen gemakkelijke beslissing. Wie zijn werken tentoonstelde liep het gevaar, de toorn van de jury over zich heen te krijgen, en daarmee zijn kunstenaarscarrière langdurig in gevaar te brengen. Wie zijn werken echter terugtrok, laadde de verdenking op zich geen vertrouwen in zijn eigen vaardigheden te hebben. Gustave Courbet greep de mogelijkheid aan zijn geweigerde werken aan een breed publiek te tonen. Édouard Manet was echter van mening, dat alleen de officiële Parijse salon de juiste plaats was om als kunstenaar erkenning te krijgen.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Salon des Refusés de Tentoonstellenofniet? van de DeParijseSalon verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Édouard Manet", "Gustave Courbet", "Parijs", "Parijse salon", "Édouard Manet"]}
+{"id": 127, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De kunstenaars werd de keuze gesteld hun werken voor 7 mei 1863 terug te trekken, of te accepteren dat ze tentoongesteld werden. Voor de afgewezen kunstenaars was dit geen gemakkelijke beslissing. Wie zijn werken tentoonstelde liep het gevaar, de toorn van de jury over zich heen te krijgen, en daarmee zijn kunstenaarscarrière langdurig in gevaar te brengen. Wie zijn werken echter terugtrok, laadde de verdenking op zich geen vertrouwen in zijn eigen vaardigheden te hebben. Gustave Courbet greep de mogelijkheid aan zijn geweigerde werken aan een breed publiek te tonen. Édouard Manet was echter van mening, dat alleen de officiële Parijse salon de juiste plaats was om als kunstenaar erkenning te krijgen.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de Tentoonstellenofniet? in de DeParijseSalon van Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "Édouard Manet", "Gustave Courbet", "Parijs", "Parijse salon", "Édouard Manet"]}
+{"id": 128, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Naast de intriges die zich bij de selectie binnen de jury afspeelden, had de Parijse salon ook de reputatie dat de rangschikking van de schilderijen relaties en zelfs smeergeld een rol speelden. Schilderijen konden zodanig aan de vol gehangen muren opgehangen worden, dat ze met een grote waarschijnlijkheid door de bezoekers bekeken werden. Schilderijen van schilders zonder invloed werden voornamelijk in een slecht toegankelijke hoek, of zo hoog aan de muur gehangen, dat ze door bezoekers over het hoofd gezien werden.De jury van de Parijse salon verzorgde ook de rangschikking van de schilderijen in de Salon des Refusés. Dit werd zelfs door de critici die dicht bij de kunstopvatting van de academie stonden, kritisch bekeken:schreef de Engelse kunstcriticus Hamerton in een Londens tijdschrift.Zo kreeg het schilderij Meisje in het Wit van James McNeill Whistler, dat door de jury als bijzonder slecht beoordeeld werd, een plaats dicht bij de ingang van de salon zodat iedere bezoeker dit voor die tijd ongewone schilderij bij het betreden van de tentoonstelling wel moest zien.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Salon des Refusés, verklaar de Dekunstvanderangschikking en de DeParijseSalon.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["James McNeill Whistler", "Londen", "Parijs", "Parijse salon"]}
+{"id": 129, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Naast de intriges die zich bij de selectie binnen de jury afspeelden, had de Parijse salon ook de reputatie dat de rangschikking van de schilderijen relaties en zelfs smeergeld een rol speelden. Schilderijen konden zodanig aan de vol gehangen muren opgehangen worden, dat ze met een grote waarschijnlijkheid door de bezoekers bekeken werden. Schilderijen van schilders zonder invloed werden voornamelijk in een slecht toegankelijke hoek, of zo hoog aan de muur gehangen, dat ze door bezoekers over het hoofd gezien werden.De jury van de Parijse salon verzorgde ook de rangschikking van de schilderijen in de Salon des Refusés. Dit werd zelfs door de critici die dicht bij de kunstopvatting van de academie stonden, kritisch bekeken:schreef de Engelse kunstcriticus Hamerton in een Londens tijdschrift.Zo kreeg het schilderij Meisje in het Wit van James McNeill Whistler, dat door de jury als bijzonder slecht beoordeeld werd, een plaats dicht bij de ingang van de salon zodat iedere bezoeker dit voor die tijd ongewone schilderij bij het betreden van de tentoonstelling wel moest zien.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de Dekunstvanderangschikking over de DeParijseSalon van dit kunstwerk, Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["James McNeill Whistler", "Londen", "Parijs", "Parijse salon"]}
+{"id": 130, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Naast de intriges die zich bij de selectie binnen de jury afspeelden, had de Parijse salon ook de reputatie dat de rangschikking van de schilderijen relaties en zelfs smeergeld een rol speelden. Schilderijen konden zodanig aan de vol gehangen muren opgehangen worden, dat ze met een grote waarschijnlijkheid door de bezoekers bekeken werden. Schilderijen van schilders zonder invloed werden voornamelijk in een slecht toegankelijke hoek, of zo hoog aan de muur gehangen, dat ze door bezoekers over het hoofd gezien werden.De jury van de Parijse salon verzorgde ook de rangschikking van de schilderijen in de Salon des Refusés. Dit werd zelfs door de critici die dicht bij de kunstopvatting van de academie stonden, kritisch bekeken:schreef de Engelse kunstcriticus Hamerton in een Londens tijdschrift.Zo kreeg het schilderij Meisje in het Wit van James McNeill Whistler, dat door de jury als bijzonder slecht beoordeeld werd, een plaats dicht bij de ingang van de salon zodat iedere bezoeker dit voor die tijd ongewone schilderij bij het betreden van de tentoonstelling wel moest zien.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Salon des Refusés de Dekunstvanderangschikking van de DeParijseSalon verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["James McNeill Whistler", "Londen", "Parijs", "Parijse salon"]}
+{"id": 131, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Naast de intriges die zich bij de selectie binnen de jury afspeelden, had de Parijse salon ook de reputatie dat de rangschikking van de schilderijen relaties en zelfs smeergeld een rol speelden. Schilderijen konden zodanig aan de vol gehangen muren opgehangen worden, dat ze met een grote waarschijnlijkheid door de bezoekers bekeken werden. Schilderijen van schilders zonder invloed werden voornamelijk in een slecht toegankelijke hoek, of zo hoog aan de muur gehangen, dat ze door bezoekers over het hoofd gezien werden.De jury van de Parijse salon verzorgde ook de rangschikking van de schilderijen in de Salon des Refusés. Dit werd zelfs door de critici die dicht bij de kunstopvatting van de academie stonden, kritisch bekeken:schreef de Engelse kunstcriticus Hamerton in een Londens tijdschrift.Zo kreeg het schilderij Meisje in het Wit van James McNeill Whistler, dat door de jury als bijzonder slecht beoordeeld werd, een plaats dicht bij de ingang van de salon zodat iedere bezoeker dit voor die tijd ongewone schilderij bij het betreden van de tentoonstelling wel moest zien.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de Dekunstvanderangschikking in de DeParijseSalon van Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["James McNeill Whistler", "Londen", "Parijs", "Parijse salon"]}
+{"id": 132, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Van de tegenwoordig als belangrijkste 19e-eeuwse schilders beschouwde kunstenaars waren op de eerste tentoonstelling naast Manet, Courbet en Whistler ook Johan Barthold Jongkind, Camille Pissarro, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Félix Bracquemond, alsook Henri Fantin-tour, Armand Gautier en Alphonse Legros vertegenwoordigd. Van de laatste drie waren ook schilderijen voor de officiële tentoonstelling geaccepteerd. De catalogus van de Salon des Refusés vermeldt niet al deze schilders. Hij is onvolledig gebleven omdat hij zonder hulp van de overheid samengesteld moest worden, en de tijd voor een volledige opsomming niet toereikend was.De tentoonstelling van de Salon des Refusés begon op 15 mei terwijl de officiële salon al op 1 mei geopend was. Vanaf het begin trok de Salon des Refusés een groot aantal bezoekers. Op zondagen telde men tot 4.000 bezoekers. Daarmee toonde deze expositie een grotere aantrekkingskracht dan de officiële salon. De pers wijdde aan de in de Salon des Refusés tentoongestelde kunstenaars meer en langere artikelen, zodat in de pers de grap de ronde deed, dat de kunstenaars van de Parijse salon hoopten het volgende jaar ook afgewezen te worden, om zo meer aandacht te krijgen. De meerderheid van de artikelen was echter afwijzend over de hier tentoongestelde kunst en ook de reactie van het publiek was afwijzend. Men lachte om de afgewezen werken.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Salon des Refusés, verklaar de Dereactievanhetpubliek en de DeParijseSalon.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Alphonse Legros", "Armand Gautier", "Armand Guillaumin", "Camille Pissarro", "Félix Bracquemond", "Johan Barthold Jongkind", "Parijs", "Parijse salon", "Paul Cézanne"]}
+{"id": 133, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Van de tegenwoordig als belangrijkste 19e-eeuwse schilders beschouwde kunstenaars waren op de eerste tentoonstelling naast Manet, Courbet en Whistler ook Johan Barthold Jongkind, Camille Pissarro, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Félix Bracquemond, alsook Henri Fantin-tour, Armand Gautier en Alphonse Legros vertegenwoordigd. Van de laatste drie waren ook schilderijen voor de officiële tentoonstelling geaccepteerd. De catalogus van de Salon des Refusés vermeldt niet al deze schilders. Hij is onvolledig gebleven omdat hij zonder hulp van de overheid samengesteld moest worden, en de tijd voor een volledige opsomming niet toereikend was.De tentoonstelling van de Salon des Refusés begon op 15 mei terwijl de officiële salon al op 1 mei geopend was. Vanaf het begin trok de Salon des Refusés een groot aantal bezoekers. Op zondagen telde men tot 4.000 bezoekers. Daarmee toonde deze expositie een grotere aantrekkingskracht dan de officiële salon. De pers wijdde aan de in de Salon des Refusés tentoongestelde kunstenaars meer en langere artikelen, zodat in de pers de grap de ronde deed, dat de kunstenaars van de Parijse salon hoopten het volgende jaar ook afgewezen te worden, om zo meer aandacht te krijgen. De meerderheid van de artikelen was echter afwijzend over de hier tentoongestelde kunst en ook de reactie van het publiek was afwijzend. Men lachte om de afgewezen werken.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de Dereactievanhetpubliek over de DeParijseSalon van dit kunstwerk, Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Alphonse Legros", "Armand Gautier", "Armand Guillaumin", "Camille Pissarro", "Félix Bracquemond", "Johan Barthold Jongkind", "Parijs", "Parijse salon", "Paul Cézanne"]}
+{"id": 134, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Van de tegenwoordig als belangrijkste 19e-eeuwse schilders beschouwde kunstenaars waren op de eerste tentoonstelling naast Manet, Courbet en Whistler ook Johan Barthold Jongkind, Camille Pissarro, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Félix Bracquemond, alsook Henri Fantin-tour, Armand Gautier en Alphonse Legros vertegenwoordigd. Van de laatste drie waren ook schilderijen voor de officiële tentoonstelling geaccepteerd. De catalogus van de Salon des Refusés vermeldt niet al deze schilders. Hij is onvolledig gebleven omdat hij zonder hulp van de overheid samengesteld moest worden, en de tijd voor een volledige opsomming niet toereikend was.De tentoonstelling van de Salon des Refusés begon op 15 mei terwijl de officiële salon al op 1 mei geopend was. Vanaf het begin trok de Salon des Refusés een groot aantal bezoekers. Op zondagen telde men tot 4.000 bezoekers. Daarmee toonde deze expositie een grotere aantrekkingskracht dan de officiële salon. De pers wijdde aan de in de Salon des Refusés tentoongestelde kunstenaars meer en langere artikelen, zodat in de pers de grap de ronde deed, dat de kunstenaars van de Parijse salon hoopten het volgende jaar ook afgewezen te worden, om zo meer aandacht te krijgen. De meerderheid van de artikelen was echter afwijzend over de hier tentoongestelde kunst en ook de reactie van het publiek was afwijzend. Men lachte om de afgewezen werken.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Salon des Refusés de Dereactievanhetpubliek van de DeParijseSalon verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Alphonse Legros", "Armand Gautier", "Armand Guillaumin", "Camille Pissarro", "Félix Bracquemond", "Johan Barthold Jongkind", "Parijs", "Parijse salon", "Paul Cézanne"]}
+{"id": 135, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Van de tegenwoordig als belangrijkste 19e-eeuwse schilders beschouwde kunstenaars waren op de eerste tentoonstelling naast Manet, Courbet en Whistler ook Johan Barthold Jongkind, Camille Pissarro, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Félix Bracquemond, alsook Henri Fantin-tour, Armand Gautier en Alphonse Legros vertegenwoordigd. Van de laatste drie waren ook schilderijen voor de officiële tentoonstelling geaccepteerd. De catalogus van de Salon des Refusés vermeldt niet al deze schilders. Hij is onvolledig gebleven omdat hij zonder hulp van de overheid samengesteld moest worden, en de tijd voor een volledige opsomming niet toereikend was.De tentoonstelling van de Salon des Refusés begon op 15 mei terwijl de officiële salon al op 1 mei geopend was. Vanaf het begin trok de Salon des Refusés een groot aantal bezoekers. Op zondagen telde men tot 4.000 bezoekers. Daarmee toonde deze expositie een grotere aantrekkingskracht dan de officiële salon. De pers wijdde aan de in de Salon des Refusés tentoongestelde kunstenaars meer en langere artikelen, zodat in de pers de grap de ronde deed, dat de kunstenaars van de Parijse salon hoopten het volgende jaar ook afgewezen te worden, om zo meer aandacht te krijgen. De meerderheid van de artikelen was echter afwijzend over de hier tentoongestelde kunst en ook de reactie van het publiek was afwijzend. Men lachte om de afgewezen werken.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de Dereactievanhetpubliek in de DeParijseSalon van Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Alphonse Legros", "Armand Gautier", "Armand Guillaumin", "Camille Pissarro", "Félix Bracquemond", "Johan Barthold Jongkind", "Parijs", "Parijse salon", "Paul Cézanne"]}
+{"id": 136, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De strategie van de jury om Whistlers Meisje in het Wit zo op te hangen dat het geen enkele bezoeker kon ontgaan, had het gewenste effect. Émile Zola berichtte dat het schilderij door de bezoekers bijzonder vaak bespot werd. Het schilderij, dat tegenwoordig op grond van zijn harmonie van verschillende tonen wit als een meesterwerk wordt beschouwd, wekte vanwege zijn onconventionele manier van schilderen en afbeelden bij het publiek en de critici een bijzonder sterke afwijzing op. Whistler had op het schilderij zijn geliefde Jo geportretteerd, die door een Amerikaanse criticus beschreven werd als een :krachtig, roodharig wijf met een lege blik en zielloze ogen, die om onverklaarbare reden op een wolfsvel staat. Een vergelijkbare afwijzing kreeg Manets Le déjeuner sur l'herbe, dat in de catalogus als Les Bains vermeld wordt. Nadat via de pers bekend geworden was dat keizer Napoleon III bijzonder aanstoot had genomen aan dit schilderij, was de aandacht van alle bezoekers verzekerd. De afbeelding van een naakte vrouw in gezelschap van twee geklede mannen was ongewoon, maar in de kunstgeschiedenis niet onbekend. Manet had zich voor dit schilderij laten inspireren door een kopersnede van Rafaël. De afwijzing door de critici die het schilderij ten deel viel, was daarom minder op het afgebeelde en meer op de schilderwijze terug te voeren.schreef de cultuurcriticus Bürger-Thoré in een verslag over de Salon des Refusés. In afwijking van de conventionele stijl was de achtergrond slechts schetsmatig aangeduid; contouren waren slechts met vluchtige penseelstreken geschilderd; gestalte kregen de vormen door het contrast van de kleuren.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van Salon des Refusés, verklaar de ''MeisjeinhetWit''en''Ledéjeunersurl'herbe''-hetschandaalvandeSalon en de DeParijseSalon.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Le déjeuner sur l'herbe", "Le déjeuner sur l'herbe", "Napoleon III", "Émile Zola"]}
+{"id": 137, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De strategie van de jury om Whistlers Meisje in het Wit zo op te hangen dat het geen enkele bezoeker kon ontgaan, had het gewenste effect. Émile Zola berichtte dat het schilderij door de bezoekers bijzonder vaak bespot werd. Het schilderij, dat tegenwoordig op grond van zijn harmonie van verschillende tonen wit als een meesterwerk wordt beschouwd, wekte vanwege zijn onconventionele manier van schilderen en afbeelden bij het publiek en de critici een bijzonder sterke afwijzing op. Whistler had op het schilderij zijn geliefde Jo geportretteerd, die door een Amerikaanse criticus beschreven werd als een :krachtig, roodharig wijf met een lege blik en zielloze ogen, die om onverklaarbare reden op een wolfsvel staat. Een vergelijkbare afwijzing kreeg Manets Le déjeuner sur l'herbe, dat in de catalogus als Les Bains vermeld wordt. Nadat via de pers bekend geworden was dat keizer Napoleon III bijzonder aanstoot had genomen aan dit schilderij, was de aandacht van alle bezoekers verzekerd. De afbeelding van een naakte vrouw in gezelschap van twee geklede mannen was ongewoon, maar in de kunstgeschiedenis niet onbekend. Manet had zich voor dit schilderij laten inspireren door een kopersnede van Rafaël. De afwijzing door de critici die het schilderij ten deel viel, was daarom minder op het afgebeelde en meer op de schilderwijze terug te voeren.schreef de cultuurcriticus Bürger-Thoré in een verslag over de Salon des Refusés. In afwijking van de conventionele stijl was de achtergrond slechts schetsmatig aangeduid; contouren waren slechts met vluchtige penseelstreken geschilderd; gestalte kregen de vormen door het contrast van de kleuren.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de ''MeisjeinhetWit''en''Ledéjeunersurl'herbe''-hetschandaalvandeSalon over de DeParijseSalon van dit kunstwerk, Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Le déjeuner sur l'herbe", "Le déjeuner sur l'herbe", "Napoleon III", "Émile Zola"]}
+{"id": 138, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De strategie van de jury om Whistlers Meisje in het Wit zo op te hangen dat het geen enkele bezoeker kon ontgaan, had het gewenste effect. Émile Zola berichtte dat het schilderij door de bezoekers bijzonder vaak bespot werd. Het schilderij, dat tegenwoordig op grond van zijn harmonie van verschillende tonen wit als een meesterwerk wordt beschouwd, wekte vanwege zijn onconventionele manier van schilderen en afbeelden bij het publiek en de critici een bijzonder sterke afwijzing op. Whistler had op het schilderij zijn geliefde Jo geportretteerd, die door een Amerikaanse criticus beschreven werd als een :krachtig, roodharig wijf met een lege blik en zielloze ogen, die om onverklaarbare reden op een wolfsvel staat. Een vergelijkbare afwijzing kreeg Manets Le déjeuner sur l'herbe, dat in de catalogus als Les Bains vermeld wordt. Nadat via de pers bekend geworden was dat keizer Napoleon III bijzonder aanstoot had genomen aan dit schilderij, was de aandacht van alle bezoekers verzekerd. De afbeelding van een naakte vrouw in gezelschap van twee geklede mannen was ongewoon, maar in de kunstgeschiedenis niet onbekend. Manet had zich voor dit schilderij laten inspireren door een kopersnede van Rafaël. De afwijzing door de critici die het schilderij ten deel viel, was daarom minder op het afgebeelde en meer op de schilderwijze terug te voeren.schreef de cultuurcriticus Bürger-Thoré in een verslag over de Salon des Refusés. In afwijking van de conventionele stijl was de achtergrond slechts schetsmatig aangeduid; contouren waren slechts met vluchtige penseelstreken geschilderd; gestalte kregen de vormen door het contrast van de kleuren.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in Salon des Refusés de ''MeisjeinhetWit''en''Ledéjeunersurl'herbe''-hetschandaalvandeSalon van de DeParijseSalon verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Le déjeuner sur l'herbe", "Le déjeuner sur l'herbe", "Napoleon III", "Émile Zola"]}
+{"id": 139, "title": "Salon des Refusés", "en_title": "Salon des Refusés", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Edouard_Manet_-_Luncheon_on_the_Grass_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De strategie van de jury om Whistlers Meisje in het Wit zo op te hangen dat het geen enkele bezoeker kon ontgaan, had het gewenste effect. Émile Zola berichtte dat het schilderij door de bezoekers bijzonder vaak bespot werd. Het schilderij, dat tegenwoordig op grond van zijn harmonie van verschillende tonen wit als een meesterwerk wordt beschouwd, wekte vanwege zijn onconventionele manier van schilderen en afbeelden bij het publiek en de critici een bijzonder sterke afwijzing op. Whistler had op het schilderij zijn geliefde Jo geportretteerd, die door een Amerikaanse criticus beschreven werd als een :krachtig, roodharig wijf met een lege blik en zielloze ogen, die om onverklaarbare reden op een wolfsvel staat. Een vergelijkbare afwijzing kreeg Manets Le déjeuner sur l'herbe, dat in de catalogus als Les Bains vermeld wordt. Nadat via de pers bekend geworden was dat keizer Napoleon III bijzonder aanstoot had genomen aan dit schilderij, was de aandacht van alle bezoekers verzekerd. De afbeelding van een naakte vrouw in gezelschap van twee geklede mannen was ongewoon, maar in de kunstgeschiedenis niet onbekend. Manet had zich voor dit schilderij laten inspireren door een kopersnede van Rafaël. De afwijzing door de critici die het schilderij ten deel viel, was daarom minder op het afgebeelde en meer op de schilderwijze terug te voeren.schreef de cultuurcriticus Bürger-Thoré in een verslag over de Salon des Refusés. In afwijking van de conventionele stijl was de achtergrond slechts schetsmatig aangeduid; contouren waren slechts met vluchtige penseelstreken geschilderd; gestalte kregen de vormen door het contrast van de kleuren.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de ''MeisjeinhetWit''en''Ledéjeunersurl'herbe''-hetschandaalvandeSalon in de DeParijseSalon van Salon des Refusés.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Le déjeuner sur l'herbe", "Le déjeuner sur l'herbe", "Napoleon III", "Émile Zola"]}
+{"id": 140, "title": "De Vrijheid leidt het volk", "en_title": "Liberty Leading the People", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "reference": "De Vrijheid leidt het volk  is een schilderij van de Franse schilder Eugène Delacroix. Het verbeeldt de vrijheid als Marianne, het nationale symbool van Frankrijk, die de revolutionairen aanvoert bij de Julirevolutie van 1830. Het is geschilderd met olieverf. Het doek heeft een afmeting van 260 bij 325 centimeter.Dit is een van de bekendste en meest nagevolgde schilderijen in de geschiedenis van de Franse schilderkunst. Op het tafereel ziet men de bekende allegorie van de vrijheid: de vrouw  met ontbloot bovenlijf . De vrouw draagt een Frygische muts die verwijst naar vrijheid. Rechts van haar ziet men een jongetje, verwijzend naar jeugd, dat onverschrokken twee pistolen vasthoudt.Van de man links van haar die twijfelend in de verte kijkt, zegt men weleens dat het een zelfportret van Delacroix zou kunnen zijn, al is dit niet zeker. Opvallend aan dit schilderij is de klassieke compositie met een centrale driehoek en het actuele onderwerp, waar veel romantici vaak juist teruggrepen naar het verleden. Dit schilderij toont aan dat de drie klassen  voor de revolutie waren, omdat naast de vrouw de drie standen aanwezig zijn. Alle standen verzetten zich dus tegen de gevestigde orde. De vlag die de vrouw vasthoudt is ook niet zomaar de Franse vlag. Het was de nieuwe vlag met drie kleuren die wijzen op liberté, égalité en fraternité. Het voorgaande symbool van Frankrijk was de Franse Lelie.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De Vrijheid leidt het volk en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Eugène Delacroix", "Frankrijk", "Frans", "Frygische muts", "Julirevolutie"]}
+{"id": 141, "title": "De Vrijheid leidt het volk", "en_title": "Liberty Leading the People", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "reference": "De Vrijheid leidt het volk  is een schilderij van de Franse schilder Eugène Delacroix. Het verbeeldt de vrijheid als Marianne, het nationale symbool van Frankrijk, die de revolutionairen aanvoert bij de Julirevolutie van 1830. Het is geschilderd met olieverf. Het doek heeft een afmeting van 260 bij 325 centimeter.Dit is een van de bekendste en meest nagevolgde schilderijen in de geschiedenis van de Franse schilderkunst. Op het tafereel ziet men de bekende allegorie van de vrijheid: de vrouw  met ontbloot bovenlijf . De vrouw draagt een Frygische muts die verwijst naar vrijheid. Rechts van haar ziet men een jongetje, verwijzend naar jeugd, dat onverschrokken twee pistolen vasthoudt.Van de man links van haar die twijfelend in de verte kijkt, zegt men weleens dat het een zelfportret van Delacroix zou kunnen zijn, al is dit niet zeker. Opvallend aan dit schilderij is de klassieke compositie met een centrale driehoek en het actuele onderwerp, waar veel romantici vaak juist teruggrepen naar het verleden. Dit schilderij toont aan dat de drie klassen  voor de revolutie waren, omdat naast de vrouw de drie standen aanwezig zijn. Alle standen verzetten zich dus tegen de gevestigde orde. De vlag die de vrouw vasthoudt is ook niet zomaar de Franse vlag. Het was de nieuwe vlag met drie kleuren die wijzen op liberté, égalité en fraternité. Het voorgaande symbool van Frankrijk was de Franse Lelie.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, De Vrijheid leidt het volk.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Eugène Delacroix", "Frankrijk", "Frans", "Frygische muts", "Julirevolutie"]}
+{"id": 142, "title": "De Vrijheid leidt het volk", "en_title": "Liberty Leading the People", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "reference": "De Vrijheid leidt het volk  is een schilderij van de Franse schilder Eugène Delacroix. Het verbeeldt de vrijheid als Marianne, het nationale symbool van Frankrijk, die de revolutionairen aanvoert bij de Julirevolutie van 1830. Het is geschilderd met olieverf. Het doek heeft een afmeting van 260 bij 325 centimeter.Dit is een van de bekendste en meest nagevolgde schilderijen in de geschiedenis van de Franse schilderkunst. Op het tafereel ziet men de bekende allegorie van de vrijheid: de vrouw  met ontbloot bovenlijf . De vrouw draagt een Frygische muts die verwijst naar vrijheid. Rechts van haar ziet men een jongetje, verwijzend naar jeugd, dat onverschrokken twee pistolen vasthoudt.Van de man links van haar die twijfelend in de verte kijkt, zegt men weleens dat het een zelfportret van Delacroix zou kunnen zijn, al is dit niet zeker. Opvallend aan dit schilderij is de klassieke compositie met een centrale driehoek en het actuele onderwerp, waar veel romantici vaak juist teruggrepen naar het verleden. Dit schilderij toont aan dat de drie klassen  voor de revolutie waren, omdat naast de vrouw de drie standen aanwezig zijn. Alle standen verzetten zich dus tegen de gevestigde orde. De vlag die de vrouw vasthoudt is ook niet zomaar de Franse vlag. Het was de nieuwe vlag met drie kleuren die wijzen op liberté, égalité en fraternité. Het voorgaande symbool van Frankrijk was de Franse Lelie.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De Vrijheid leidt het volk zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Eugène Delacroix", "Frankrijk", "Frans", "Frygische muts", "Julirevolutie"]}
+{"id": 143, "title": "De Vrijheid leidt het volk", "en_title": "Liberty Leading the People", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "reference": "De Vrijheid leidt het volk  is een schilderij van de Franse schilder Eugène Delacroix. Het verbeeldt de vrijheid als Marianne, het nationale symbool van Frankrijk, die de revolutionairen aanvoert bij de Julirevolutie van 1830. Het is geschilderd met olieverf. Het doek heeft een afmeting van 260 bij 325 centimeter.Dit is een van de bekendste en meest nagevolgde schilderijen in de geschiedenis van de Franse schilderkunst. Op het tafereel ziet men de bekende allegorie van de vrijheid: de vrouw  met ontbloot bovenlijf . De vrouw draagt een Frygische muts die verwijst naar vrijheid. Rechts van haar ziet men een jongetje, verwijzend naar jeugd, dat onverschrokken twee pistolen vasthoudt.Van de man links van haar die twijfelend in de verte kijkt, zegt men weleens dat het een zelfportret van Delacroix zou kunnen zijn, al is dit niet zeker. Opvallend aan dit schilderij is de klassieke compositie met een centrale driehoek en het actuele onderwerp, waar veel romantici vaak juist teruggrepen naar het verleden. Dit schilderij toont aan dat de drie klassen  voor de revolutie waren, omdat naast de vrouw de drie standen aanwezig zijn. Alle standen verzetten zich dus tegen de gevestigde orde. De vlag die de vrouw vasthoudt is ook niet zomaar de Franse vlag. Het was de nieuwe vlag met drie kleuren die wijzen op liberté, égalité en fraternité. Het voorgaande symbool van Frankrijk was de Franse Lelie.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in De Vrijheid leidt het volk?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Eugène Delacroix", "Frankrijk", "Frans", "Frygische muts", "Julirevolutie"]}
+{"id": 144, "title": "De Vrijheid leidt het volk", "en_title": "Liberty Leading the People", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "reference": "De Britse band Coldplay heeft het schilderij als voorkant van de cd-hoes van hun album Viva la Vida or Death and All His Friends gebruikt. Het schilderij hangt in het Louvre in Parijs", "entry": "section", "prompt": "Focus op De Vrijheid leidt het volk en leg de Trivia uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Coldplay", "Louvre", "Parijs", "Viva la Vida or Death and All His Friends"]}
+{"id": 145, "title": "De Vrijheid leidt het volk", "en_title": "Liberty Leading the People", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "reference": "De Britse band Coldplay heeft het schilderij als voorkant van de cd-hoes van hun album Viva la Vida or Death and All His Friends gebruikt. Het schilderij hangt in het Louvre in Parijs", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Trivia van dit kunstwerk, De Vrijheid leidt het volk.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Coldplay", "Louvre", "Parijs", "Viva la Vida or Death and All His Friends"]}
+{"id": 146, "title": "De Vrijheid leidt het volk", "en_title": "Liberty Leading the People", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "reference": "De Britse band Coldplay heeft het schilderij als voorkant van de cd-hoes van hun album Viva la Vida or Death and All His Friends gebruikt. Het schilderij hangt in het Louvre in Parijs", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De Vrijheid leidt het volk zijn Trivia?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Coldplay", "Louvre", "Parijs", "Viva la Vida or Death and All His Friends"]}
+{"id": 147, "title": "De Vrijheid leidt het volk", "en_title": "Liberty Leading the People", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg/300px-La_Libert%C3%A9_guidant_le_peuple_-_Eug%C3%A8ne_Delacroix_-_Mus%C3%A9e_du_Louvre_Peintures_RF_129_-_apr%C3%A8s_restauration_2024.jpg", "reference": "De Britse band Coldplay heeft het schilderij als voorkant van de cd-hoes van hun album Viva la Vida or Death and All His Friends gebruikt. Het schilderij hangt in het Louvre in Parijs", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Trivia besproken in De Vrijheid leidt het volk?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Coldplay", "Louvre", "Parijs", "Viva la Vida or Death and All His Friends"]}
+{"id": 148, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "De ocoöngroep, ook wel ocoön en zijn zoons genoemd, is een marmeren beeldengroep, mogelijk uit de periode 40-20 v.Chr., die in 1506 werd gevonden in een wijngaard in Rome. De Romeinse schrijver Plinius beschreef een beeldengroep met dit onderwerp die stond in het paleis van keizer Titus en werd gemaakt door Hagesander, Polydorus en Athenodorus van Rodos. De ocoöngroep staat nu in de Vaticaanse musea in Vaticaanstad en is een van de pronkstukken van de Vaticaanse collectie.De ocoöngroep is een van de beroemdste beeldengroepen uit de Oud-Griekse beeldhouwkunst. Het beeld stelt de Trojaanse priester en ziener ocoön met zijn twee zoons, Thymbraeus en Antiphantes, voor. Het beeld staat in het Museo Pio-Clementino in de Vaticaanse Musea in Rome.Het verhaal achter deze afbeelding is dat de Trojaanse priester ocoön de Trojanen wilde waarschuwen om het paard van Troje niet binnen te halen. Volgens de overlevering werden de priester en zijn zoons vervolgens gewurgd door slangen van Poseidon. Uitgebeeld wordt het moment waarop ocoön en zijn zoons gewurgd worden door twee slangen die gestuurd zijn door Poseidon .", "entry": "section", "prompt": "Focus op Laocoöngroep en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1506", "20 v.Chr.", "Oud-Griekse beeldhouwkunst", "Oud-Griekse beeldhouwkunst", "Vaticaanse Musea", "Vaticaanstad"]}
+{"id": 149, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "De ocoöngroep, ook wel ocoön en zijn zoons genoemd, is een marmeren beeldengroep, mogelijk uit de periode 40-20 v.Chr., die in 1506 werd gevonden in een wijngaard in Rome. De Romeinse schrijver Plinius beschreef een beeldengroep met dit onderwerp die stond in het paleis van keizer Titus en werd gemaakt door Hagesander, Polydorus en Athenodorus van Rodos. De ocoöngroep staat nu in de Vaticaanse musea in Vaticaanstad en is een van de pronkstukken van de Vaticaanse collectie.De ocoöngroep is een van de beroemdste beeldengroepen uit de Oud-Griekse beeldhouwkunst. Het beeld stelt de Trojaanse priester en ziener ocoön met zijn twee zoons, Thymbraeus en Antiphantes, voor. Het beeld staat in het Museo Pio-Clementino in de Vaticaanse Musea in Rome.Het verhaal achter deze afbeelding is dat de Trojaanse priester ocoön de Trojanen wilde waarschuwen om het paard van Troje niet binnen te halen. Volgens de overlevering werden de priester en zijn zoons vervolgens gewurgd door slangen van Poseidon. Uitgebeeld wordt het moment waarop ocoön en zijn zoons gewurgd worden door twee slangen die gestuurd zijn door Poseidon .", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Laocoöngroep.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1506", "20 v.Chr.", "Oud-Griekse beeldhouwkunst", "Oud-Griekse beeldhouwkunst", "Vaticaanse Musea", "Vaticaanstad"]}
+{"id": 150, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "De ocoöngroep, ook wel ocoön en zijn zoons genoemd, is een marmeren beeldengroep, mogelijk uit de periode 40-20 v.Chr., die in 1506 werd gevonden in een wijngaard in Rome. De Romeinse schrijver Plinius beschreef een beeldengroep met dit onderwerp die stond in het paleis van keizer Titus en werd gemaakt door Hagesander, Polydorus en Athenodorus van Rodos. De ocoöngroep staat nu in de Vaticaanse musea in Vaticaanstad en is een van de pronkstukken van de Vaticaanse collectie.De ocoöngroep is een van de beroemdste beeldengroepen uit de Oud-Griekse beeldhouwkunst. Het beeld stelt de Trojaanse priester en ziener ocoön met zijn twee zoons, Thymbraeus en Antiphantes, voor. Het beeld staat in het Museo Pio-Clementino in de Vaticaanse Musea in Rome.Het verhaal achter deze afbeelding is dat de Trojaanse priester ocoön de Trojanen wilde waarschuwen om het paard van Troje niet binnen te halen. Volgens de overlevering werden de priester en zijn zoons vervolgens gewurgd door slangen van Poseidon. Uitgebeeld wordt het moment waarop ocoön en zijn zoons gewurgd worden door twee slangen die gestuurd zijn door Poseidon .", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Laocoöngroep zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1506", "20 v.Chr.", "Oud-Griekse beeldhouwkunst", "Oud-Griekse beeldhouwkunst", "Vaticaanse Musea", "Vaticaanstad"]}
+{"id": 151, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "De ocoöngroep, ook wel ocoön en zijn zoons genoemd, is een marmeren beeldengroep, mogelijk uit de periode 40-20 v.Chr., die in 1506 werd gevonden in een wijngaard in Rome. De Romeinse schrijver Plinius beschreef een beeldengroep met dit onderwerp die stond in het paleis van keizer Titus en werd gemaakt door Hagesander, Polydorus en Athenodorus van Rodos. De ocoöngroep staat nu in de Vaticaanse musea in Vaticaanstad en is een van de pronkstukken van de Vaticaanse collectie.De ocoöngroep is een van de beroemdste beeldengroepen uit de Oud-Griekse beeldhouwkunst. Het beeld stelt de Trojaanse priester en ziener ocoön met zijn twee zoons, Thymbraeus en Antiphantes, voor. Het beeld staat in het Museo Pio-Clementino in de Vaticaanse Musea in Rome.Het verhaal achter deze afbeelding is dat de Trojaanse priester ocoön de Trojanen wilde waarschuwen om het paard van Troje niet binnen te halen. Volgens de overlevering werden de priester en zijn zoons vervolgens gewurgd door slangen van Poseidon. Uitgebeeld wordt het moment waarop ocoön en zijn zoons gewurgd worden door twee slangen die gestuurd zijn door Poseidon .", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Laocoöngroep?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1506", "20 v.Chr.", "Oud-Griekse beeldhouwkunst", "Oud-Griekse beeldhouwkunst", "Vaticaanse Musea", "Vaticaanstad"]}
+{"id": 152, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Het beeld stamt uit de laat-hellenistische periode . Tijdens die periode wilden kunstenaars 'echte' mensen weergeven, in plaats van perfecte goden en godinnen. Ook moesten de kunstwerken emotie en actie uitdrukken. In het beeld zit een duidelijke driehoekscompositie, die gevormd wordt door de hoofden van de drie figuren. Het is volledig gemaakt uit marmer en is 184 cm groot.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Laocoöngroep en leg de Beeldhouwstijl uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 153, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Het beeld stamt uit de laat-hellenistische periode . Tijdens die periode wilden kunstenaars 'echte' mensen weergeven, in plaats van perfecte goden en godinnen. Ook moesten de kunstwerken emotie en actie uitdrukken. In het beeld zit een duidelijke driehoekscompositie, die gevormd wordt door de hoofden van de drie figuren. Het is volledig gemaakt uit marmer en is 184 cm groot.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Beeldhouwstijl van dit kunstwerk, Laocoöngroep.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 154, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Het beeld stamt uit de laat-hellenistische periode . Tijdens die periode wilden kunstenaars 'echte' mensen weergeven, in plaats van perfecte goden en godinnen. Ook moesten de kunstwerken emotie en actie uitdrukken. In het beeld zit een duidelijke driehoekscompositie, die gevormd wordt door de hoofden van de drie figuren. Het is volledig gemaakt uit marmer en is 184 cm groot.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Laocoöngroep zijn Beeldhouwstijl?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 155, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Het beeld stamt uit de laat-hellenistische periode . Tijdens die periode wilden kunstenaars 'echte' mensen weergeven, in plaats van perfecte goden en godinnen. Ook moesten de kunstwerken emotie en actie uitdrukken. In het beeld zit een duidelijke driehoekscompositie, die gevormd wordt door de hoofden van de drie figuren. Het is volledig gemaakt uit marmer en is 184 cm groot.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Beeldhouwstijl besproken in Laocoöngroep?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 156, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Nadat het een paar decennia voor Christus was vervaardigd op Rodos, heeft het beeld in Rome gestaan; vermoedelijk zelfs in de Domus Aurea van keizer Nero. Keizer Vespasianus heeft het beeld ook in zijn bezit gehad. Op 14 januari 1506 werd de beeldengroep teruggevonden tijdens het omspitten van een wijngaard in Rome, niet ver van Nero's Domus Aurea, en in het Vaticaan geplaatst.Toen het beeld gevonden werd, ontbraken er enkele stukken: het opvallendste was ocoöns rechterarm, die bij de schouder afgebroken was. Paus Julius II hield een wedstrijd, door Raphael gejureerd, waarbij men de houding van de arm kon bepalen. Een uitgestrekte arm won de wedstrijd, hoewel Michelangelo van mening was dat de arm gebogen achter ocoöns achterhoofd moest zitten. De opvolger van Julius II, Paus Leo X, liet het beeld met de uitgestrekte arm door Bandinelli meermalen kopiëren in brons.Na Napoleon Bonapartes verovering van Italië in 1799 werd de beeldengroep verplaatst naar het Louvre in Parijs.Daar bleef het, tot Napoleons definitieve nederlaag in de slag bij Waterloo in 1815. Toen zonden de Britten het beeld terug naar het Vaticaan, waar het in januari 1816 weer aankwam. In 1906 vond de Duitse archeoloog en kunsthandelaar Ludwig Pollak een gebogen rechterarm. Gelet op de verwante stijl werd hierin de ontbrekende arm van ocoön herkend. In 1957 werd de uitgestrekte arm verwijderd en het origineel herbevestigd. De toeschrijving is niet onbetwist, gelet op een kleurverschil en het ontbreken van een passende breuk.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Laocoöngroep en leg de Geschiedenisvanhetbeeld uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1506", "1799", "1815", "Bandinelli", "Domus Aurea", "Italië", "Louvre", "Ludwig Pollak", "Napoleon Bonaparte", "Parijs", "Paus Julius II", "Paus Leo X", "Vespasianus"]}
+{"id": 157, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Nadat het een paar decennia voor Christus was vervaardigd op Rodos, heeft het beeld in Rome gestaan; vermoedelijk zelfs in de Domus Aurea van keizer Nero. Keizer Vespasianus heeft het beeld ook in zijn bezit gehad. Op 14 januari 1506 werd de beeldengroep teruggevonden tijdens het omspitten van een wijngaard in Rome, niet ver van Nero's Domus Aurea, en in het Vaticaan geplaatst.Toen het beeld gevonden werd, ontbraken er enkele stukken: het opvallendste was ocoöns rechterarm, die bij de schouder afgebroken was. Paus Julius II hield een wedstrijd, door Raphael gejureerd, waarbij men de houding van de arm kon bepalen. Een uitgestrekte arm won de wedstrijd, hoewel Michelangelo van mening was dat de arm gebogen achter ocoöns achterhoofd moest zitten. De opvolger van Julius II, Paus Leo X, liet het beeld met de uitgestrekte arm door Bandinelli meermalen kopiëren in brons.Na Napoleon Bonapartes verovering van Italië in 1799 werd de beeldengroep verplaatst naar het Louvre in Parijs.Daar bleef het, tot Napoleons definitieve nederlaag in de slag bij Waterloo in 1815. Toen zonden de Britten het beeld terug naar het Vaticaan, waar het in januari 1816 weer aankwam. In 1906 vond de Duitse archeoloog en kunsthandelaar Ludwig Pollak een gebogen rechterarm. Gelet op de verwante stijl werd hierin de ontbrekende arm van ocoön herkend. In 1957 werd de uitgestrekte arm verwijderd en het origineel herbevestigd. De toeschrijving is niet onbetwist, gelet op een kleurverschil en het ontbreken van een passende breuk.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Geschiedenisvanhetbeeld van dit kunstwerk, Laocoöngroep.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1506", "1799", "1815", "Bandinelli", "Domus Aurea", "Italië", "Louvre", "Ludwig Pollak", "Napoleon Bonaparte", "Parijs", "Paus Julius II", "Paus Leo X", "Vespasianus"]}
+{"id": 158, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Nadat het een paar decennia voor Christus was vervaardigd op Rodos, heeft het beeld in Rome gestaan; vermoedelijk zelfs in de Domus Aurea van keizer Nero. Keizer Vespasianus heeft het beeld ook in zijn bezit gehad. Op 14 januari 1506 werd de beeldengroep teruggevonden tijdens het omspitten van een wijngaard in Rome, niet ver van Nero's Domus Aurea, en in het Vaticaan geplaatst.Toen het beeld gevonden werd, ontbraken er enkele stukken: het opvallendste was ocoöns rechterarm, die bij de schouder afgebroken was. Paus Julius II hield een wedstrijd, door Raphael gejureerd, waarbij men de houding van de arm kon bepalen. Een uitgestrekte arm won de wedstrijd, hoewel Michelangelo van mening was dat de arm gebogen achter ocoöns achterhoofd moest zitten. De opvolger van Julius II, Paus Leo X, liet het beeld met de uitgestrekte arm door Bandinelli meermalen kopiëren in brons.Na Napoleon Bonapartes verovering van Italië in 1799 werd de beeldengroep verplaatst naar het Louvre in Parijs.Daar bleef het, tot Napoleons definitieve nederlaag in de slag bij Waterloo in 1815. Toen zonden de Britten het beeld terug naar het Vaticaan, waar het in januari 1816 weer aankwam. In 1906 vond de Duitse archeoloog en kunsthandelaar Ludwig Pollak een gebogen rechterarm. Gelet op de verwante stijl werd hierin de ontbrekende arm van ocoön herkend. In 1957 werd de uitgestrekte arm verwijderd en het origineel herbevestigd. De toeschrijving is niet onbetwist, gelet op een kleurverschil en het ontbreken van een passende breuk.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Laocoöngroep zijn Geschiedenisvanhetbeeld?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1506", "1799", "1815", "Bandinelli", "Domus Aurea", "Italië", "Louvre", "Ludwig Pollak", "Napoleon Bonaparte", "Parijs", "Paus Julius II", "Paus Leo X", "Vespasianus"]}
+{"id": 159, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Nadat het een paar decennia voor Christus was vervaardigd op Rodos, heeft het beeld in Rome gestaan; vermoedelijk zelfs in de Domus Aurea van keizer Nero. Keizer Vespasianus heeft het beeld ook in zijn bezit gehad. Op 14 januari 1506 werd de beeldengroep teruggevonden tijdens het omspitten van een wijngaard in Rome, niet ver van Nero's Domus Aurea, en in het Vaticaan geplaatst.Toen het beeld gevonden werd, ontbraken er enkele stukken: het opvallendste was ocoöns rechterarm, die bij de schouder afgebroken was. Paus Julius II hield een wedstrijd, door Raphael gejureerd, waarbij men de houding van de arm kon bepalen. Een uitgestrekte arm won de wedstrijd, hoewel Michelangelo van mening was dat de arm gebogen achter ocoöns achterhoofd moest zitten. De opvolger van Julius II, Paus Leo X, liet het beeld met de uitgestrekte arm door Bandinelli meermalen kopiëren in brons.Na Napoleon Bonapartes verovering van Italië in 1799 werd de beeldengroep verplaatst naar het Louvre in Parijs.Daar bleef het, tot Napoleons definitieve nederlaag in de slag bij Waterloo in 1815. Toen zonden de Britten het beeld terug naar het Vaticaan, waar het in januari 1816 weer aankwam. In 1906 vond de Duitse archeoloog en kunsthandelaar Ludwig Pollak een gebogen rechterarm. Gelet op de verwante stijl werd hierin de ontbrekende arm van ocoön herkend. In 1957 werd de uitgestrekte arm verwijderd en het origineel herbevestigd. De toeschrijving is niet onbetwist, gelet op een kleurverschil en het ontbreken van een passende breuk.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Geschiedenisvanhetbeeld besproken in Laocoöngroep?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1506", "1799", "1815", "Bandinelli", "Domus Aurea", "Italië", "Louvre", "Ludwig Pollak", "Napoleon Bonaparte", "Parijs", "Paus Julius II", "Paus Leo X", "Vespasianus"]}
+{"id": 160, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Het verhaal van ocoön en zijn zoons heeft vele kunstenaars tijdens de Renaissance geïnspireerd. Niet de minste was Michelangelo, die voor zijn beeld de Stervende Slaaf duidelijk de vorm van ocoön heeft overgenomen .Gotthold Ephraim Lessing vergelijkt in okoon oder Über die Grenzen der Malerei und Poesie een uitbeelding van de dood van ocoön met een beroemde, in Rome gevonden, beeldengroep met een beschrijving van datzelfde onderwerp in Vergilius' Aeneis. Het wezenlijke verschil tussen beide benaderingen is volgens Lessing dat die van de poëzie duidelijk een voortschrijdende handeling is, waarvan de verschillende delen na elkaar, chronologisch, gebeuren, de ander daarentegen  duidelijk een statische handeling, waarvan de verschillende delen zich naast elkaar in de ruimte ontwikkelen. Poëzie is \"tijdkunst\", de beeldende kunsten zijn \"ruimtekunst\".Johann Wolfgang von Goethe zag in de ocoöngroep een patroon van symmetrie en menigvuldigheid, en van rust en beweging.Voor Johann Winckelmann, grondlegger van de  archeologie, straalde ocoöns beeld sereniteit en passie uit in plaats van angst. Bekend citaat: “edle Einfalt und stille Größe”Schopenhauer haalt in De wereld als wil en voorstelling tijdens zijn uiteenzetting over beeldhouwkunst de discussie aan die er is geweest over het niet schreeuwen van ocoön in deze beeldengroep. De meningen van Lessing, Goethe en Winckelmann worden aangehaald en tegengesproken. Volgens Schopenhauer is de verklaring voor het niet schreeuwen van ocoön dat het uitbeelden van schreeuwen buiten het domein van de beeldhouwkunst valt. Een gebeeldhouwde schreeuw, zonder het geluid, zou zelfs lachwekkend overkomen, aldus Schopenhauer.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Laocoöngroep en leg de Inspiratiebron uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gotthold Ephraim Lessing", "Johann Winckelmann", "Johann Wolfgang von Goethe", "Poëzie", "Renaissance"]}
+{"id": 161, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Het verhaal van ocoön en zijn zoons heeft vele kunstenaars tijdens de Renaissance geïnspireerd. Niet de minste was Michelangelo, die voor zijn beeld de Stervende Slaaf duidelijk de vorm van ocoön heeft overgenomen .Gotthold Ephraim Lessing vergelijkt in okoon oder Über die Grenzen der Malerei und Poesie een uitbeelding van de dood van ocoön met een beroemde, in Rome gevonden, beeldengroep met een beschrijving van datzelfde onderwerp in Vergilius' Aeneis. Het wezenlijke verschil tussen beide benaderingen is volgens Lessing dat die van de poëzie duidelijk een voortschrijdende handeling is, waarvan de verschillende delen na elkaar, chronologisch, gebeuren, de ander daarentegen  duidelijk een statische handeling, waarvan de verschillende delen zich naast elkaar in de ruimte ontwikkelen. Poëzie is \"tijdkunst\", de beeldende kunsten zijn \"ruimtekunst\".Johann Wolfgang von Goethe zag in de ocoöngroep een patroon van symmetrie en menigvuldigheid, en van rust en beweging.Voor Johann Winckelmann, grondlegger van de  archeologie, straalde ocoöns beeld sereniteit en passie uit in plaats van angst. Bekend citaat: “edle Einfalt und stille Größe”Schopenhauer haalt in De wereld als wil en voorstelling tijdens zijn uiteenzetting over beeldhouwkunst de discussie aan die er is geweest over het niet schreeuwen van ocoön in deze beeldengroep. De meningen van Lessing, Goethe en Winckelmann worden aangehaald en tegengesproken. Volgens Schopenhauer is de verklaring voor het niet schreeuwen van ocoön dat het uitbeelden van schreeuwen buiten het domein van de beeldhouwkunst valt. Een gebeeldhouwde schreeuw, zonder het geluid, zou zelfs lachwekkend overkomen, aldus Schopenhauer.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Inspiratiebron van dit kunstwerk, Laocoöngroep.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gotthold Ephraim Lessing", "Johann Winckelmann", "Johann Wolfgang von Goethe", "Poëzie", "Renaissance"]}
+{"id": 162, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Het verhaal van ocoön en zijn zoons heeft vele kunstenaars tijdens de Renaissance geïnspireerd. Niet de minste was Michelangelo, die voor zijn beeld de Stervende Slaaf duidelijk de vorm van ocoön heeft overgenomen .Gotthold Ephraim Lessing vergelijkt in okoon oder Über die Grenzen der Malerei und Poesie een uitbeelding van de dood van ocoön met een beroemde, in Rome gevonden, beeldengroep met een beschrijving van datzelfde onderwerp in Vergilius' Aeneis. Het wezenlijke verschil tussen beide benaderingen is volgens Lessing dat die van de poëzie duidelijk een voortschrijdende handeling is, waarvan de verschillende delen na elkaar, chronologisch, gebeuren, de ander daarentegen  duidelijk een statische handeling, waarvan de verschillende delen zich naast elkaar in de ruimte ontwikkelen. Poëzie is \"tijdkunst\", de beeldende kunsten zijn \"ruimtekunst\".Johann Wolfgang von Goethe zag in de ocoöngroep een patroon van symmetrie en menigvuldigheid, en van rust en beweging.Voor Johann Winckelmann, grondlegger van de  archeologie, straalde ocoöns beeld sereniteit en passie uit in plaats van angst. Bekend citaat: “edle Einfalt und stille Größe”Schopenhauer haalt in De wereld als wil en voorstelling tijdens zijn uiteenzetting over beeldhouwkunst de discussie aan die er is geweest over het niet schreeuwen van ocoön in deze beeldengroep. De meningen van Lessing, Goethe en Winckelmann worden aangehaald en tegengesproken. Volgens Schopenhauer is de verklaring voor het niet schreeuwen van ocoön dat het uitbeelden van schreeuwen buiten het domein van de beeldhouwkunst valt. Een gebeeldhouwde schreeuw, zonder het geluid, zou zelfs lachwekkend overkomen, aldus Schopenhauer.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Laocoöngroep zijn Inspiratiebron?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gotthold Ephraim Lessing", "Johann Winckelmann", "Johann Wolfgang von Goethe", "Poëzie", "Renaissance"]}
+{"id": 163, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Het verhaal van ocoön en zijn zoons heeft vele kunstenaars tijdens de Renaissance geïnspireerd. Niet de minste was Michelangelo, die voor zijn beeld de Stervende Slaaf duidelijk de vorm van ocoön heeft overgenomen .Gotthold Ephraim Lessing vergelijkt in okoon oder Über die Grenzen der Malerei und Poesie een uitbeelding van de dood van ocoön met een beroemde, in Rome gevonden, beeldengroep met een beschrijving van datzelfde onderwerp in Vergilius' Aeneis. Het wezenlijke verschil tussen beide benaderingen is volgens Lessing dat die van de poëzie duidelijk een voortschrijdende handeling is, waarvan de verschillende delen na elkaar, chronologisch, gebeuren, de ander daarentegen  duidelijk een statische handeling, waarvan de verschillende delen zich naast elkaar in de ruimte ontwikkelen. Poëzie is \"tijdkunst\", de beeldende kunsten zijn \"ruimtekunst\".Johann Wolfgang von Goethe zag in de ocoöngroep een patroon van symmetrie en menigvuldigheid, en van rust en beweging.Voor Johann Winckelmann, grondlegger van de  archeologie, straalde ocoöns beeld sereniteit en passie uit in plaats van angst. Bekend citaat: “edle Einfalt und stille Größe”Schopenhauer haalt in De wereld als wil en voorstelling tijdens zijn uiteenzetting over beeldhouwkunst de discussie aan die er is geweest over het niet schreeuwen van ocoön in deze beeldengroep. De meningen van Lessing, Goethe en Winckelmann worden aangehaald en tegengesproken. Volgens Schopenhauer is de verklaring voor het niet schreeuwen van ocoön dat het uitbeelden van schreeuwen buiten het domein van de beeldhouwkunst valt. Een gebeeldhouwde schreeuw, zonder het geluid, zou zelfs lachwekkend overkomen, aldus Schopenhauer.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Inspiratiebron besproken in Laocoöngroep?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gotthold Ephraim Lessing", "Johann Winckelmann", "Johann Wolfgang von Goethe", "Poëzie", "Renaissance"]}
+{"id": 164, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Griekse beeldhouwkunst Hellenistische beeldhouwkunst}}", "entry": "section", "prompt": "Focus op Laocoöngroep en leg de Zieook uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Hellenistische beeldhouwkunst"]}
+{"id": 165, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Griekse beeldhouwkunst Hellenistische beeldhouwkunst}}", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Zieook van dit kunstwerk, Laocoöngroep.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Hellenistische beeldhouwkunst"]}
+{"id": 166, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Griekse beeldhouwkunst Hellenistische beeldhouwkunst}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Laocoöngroep zijn Zieook?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Hellenistische beeldhouwkunst"]}
+{"id": 167, "title": "Laocoöngroep", "en_title": "Laocoön and His Sons", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg/270px-Laoco%C3%B6n_and_his_sons_group.jpg", "reference": "Griekse beeldhouwkunst Hellenistische beeldhouwkunst}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Zieook besproken in Laocoöngroep?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Hellenistische beeldhouwkunst"]}
+{"id": 168, "title": "Astronomisch uurwerk van Praag", "en_title": "Prague astronomical clock", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg/270px-Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg/270px-Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg", "reference": "Het astronomische uurwerk van Praag  is een middeleeuws astronomisch uurwerk in het centrum van de Tsjechische hoofdstad Praag. Het uurwerk is bevestigd aan de zuidelijke muur van het Oudestadsraadhuis aan het Oudestadsplein in de Oude Stad van Praag.Het geheel bestaat uit drie hoofdonderdelen.Het eerste onderdeel in het midden, de astronomische wijzerplaat, geeft de tijd aan en laat de stand van de zon en de maan zien. Het uurwerk geeft vijf soorten tijd aan: de plaatselijke tijd van Praag, de tijd, gemeten in een verdeling van 12 uren tussen zonsopgang en zonsondergang; de zogenaamde ongelijke uren. Zij zijn van dag tot dag langer of korter omdat de periode tussen zonsopgang en zonsondergang elke dag verschilt, de tijd, gemeten in een verdeling van 24 uren die aangeeft hoelang de zon verwijderd is van het moment van zonsondergang, de zogenaamde Boheemse of Italiaanse uren, de plaats van de zon in de zodiak of dierenriem, de sterrentijd.Het uurwerk bestaat uit drie schijven: de vaste schijf in het midden en de onafhankelijk daarvan draaiende buitenrand en zodiakring. Er zijn drie wijzers: de wijzer met het handje, het zonnetje dat op die wijzer heen en weer schuift en de wijzer met het sterretje die vast verbonden is met de zodiakschijf.Het tweede onderdeel bovenaan is de Parade van de Apostelen. Elk uur gaan er twee kleine deuren open en komt er een parade van apostelen voorbij.Het derde onderdeel onderaan is een wijzerplaat met medaillons die de maanden voorstellen en waarop voor elke dag de heilige wordt aangeduid.Het oudste deel van het uurwerk stamt uit het begin van de 15e eeuw. De apostelen zijn echter pas in 1865 toegevoegd. Volgens een legende werd de maker van het uurwerk in Praag, toen het uurwerk klaar was, blind gemaakt opdat hij een dergelijk uurwerk niet meer zou kunnen maken voor een andere stad.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Astronomisch uurwerk van Praag en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["15e eeuw", "1865", "Apostel", "Praag", "Tsjechisch"]}
+{"id": 169, "title": "Astronomisch uurwerk van Praag", "en_title": "Prague astronomical clock", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg/270px-Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg/270px-Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg", "reference": "Het astronomische uurwerk van Praag  is een middeleeuws astronomisch uurwerk in het centrum van de Tsjechische hoofdstad Praag. Het uurwerk is bevestigd aan de zuidelijke muur van het Oudestadsraadhuis aan het Oudestadsplein in de Oude Stad van Praag.Het geheel bestaat uit drie hoofdonderdelen.Het eerste onderdeel in het midden, de astronomische wijzerplaat, geeft de tijd aan en laat de stand van de zon en de maan zien. Het uurwerk geeft vijf soorten tijd aan: de plaatselijke tijd van Praag, de tijd, gemeten in een verdeling van 12 uren tussen zonsopgang en zonsondergang; de zogenaamde ongelijke uren. Zij zijn van dag tot dag langer of korter omdat de periode tussen zonsopgang en zonsondergang elke dag verschilt, de tijd, gemeten in een verdeling van 24 uren die aangeeft hoelang de zon verwijderd is van het moment van zonsondergang, de zogenaamde Boheemse of Italiaanse uren, de plaats van de zon in de zodiak of dierenriem, de sterrentijd.Het uurwerk bestaat uit drie schijven: de vaste schijf in het midden en de onafhankelijk daarvan draaiende buitenrand en zodiakring. Er zijn drie wijzers: de wijzer met het handje, het zonnetje dat op die wijzer heen en weer schuift en de wijzer met het sterretje die vast verbonden is met de zodiakschijf.Het tweede onderdeel bovenaan is de Parade van de Apostelen. Elk uur gaan er twee kleine deuren open en komt er een parade van apostelen voorbij.Het derde onderdeel onderaan is een wijzerplaat met medaillons die de maanden voorstellen en waarop voor elke dag de heilige wordt aangeduid.Het oudste deel van het uurwerk stamt uit het begin van de 15e eeuw. De apostelen zijn echter pas in 1865 toegevoegd. Volgens een legende werd de maker van het uurwerk in Praag, toen het uurwerk klaar was, blind gemaakt opdat hij een dergelijk uurwerk niet meer zou kunnen maken voor een andere stad.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Astronomisch uurwerk van Praag.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["15e eeuw", "1865", "Apostel", "Praag", "Tsjechisch"]}
+{"id": 170, "title": "Astronomisch uurwerk van Praag", "en_title": "Prague astronomical clock", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg/270px-Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg/270px-Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg", "reference": "Het astronomische uurwerk van Praag  is een middeleeuws astronomisch uurwerk in het centrum van de Tsjechische hoofdstad Praag. Het uurwerk is bevestigd aan de zuidelijke muur van het Oudestadsraadhuis aan het Oudestadsplein in de Oude Stad van Praag.Het geheel bestaat uit drie hoofdonderdelen.Het eerste onderdeel in het midden, de astronomische wijzerplaat, geeft de tijd aan en laat de stand van de zon en de maan zien. Het uurwerk geeft vijf soorten tijd aan: de plaatselijke tijd van Praag, de tijd, gemeten in een verdeling van 12 uren tussen zonsopgang en zonsondergang; de zogenaamde ongelijke uren. Zij zijn van dag tot dag langer of korter omdat de periode tussen zonsopgang en zonsondergang elke dag verschilt, de tijd, gemeten in een verdeling van 24 uren die aangeeft hoelang de zon verwijderd is van het moment van zonsondergang, de zogenaamde Boheemse of Italiaanse uren, de plaats van de zon in de zodiak of dierenriem, de sterrentijd.Het uurwerk bestaat uit drie schijven: de vaste schijf in het midden en de onafhankelijk daarvan draaiende buitenrand en zodiakring. Er zijn drie wijzers: de wijzer met het handje, het zonnetje dat op die wijzer heen en weer schuift en de wijzer met het sterretje die vast verbonden is met de zodiakschijf.Het tweede onderdeel bovenaan is de Parade van de Apostelen. Elk uur gaan er twee kleine deuren open en komt er een parade van apostelen voorbij.Het derde onderdeel onderaan is een wijzerplaat met medaillons die de maanden voorstellen en waarop voor elke dag de heilige wordt aangeduid.Het oudste deel van het uurwerk stamt uit het begin van de 15e eeuw. De apostelen zijn echter pas in 1865 toegevoegd. Volgens een legende werd de maker van het uurwerk in Praag, toen het uurwerk klaar was, blind gemaakt opdat hij een dergelijk uurwerk niet meer zou kunnen maken voor een andere stad.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Astronomisch uurwerk van Praag zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["15e eeuw", "1865", "Apostel", "Praag", "Tsjechisch"]}
+{"id": 171, "title": "Astronomisch uurwerk van Praag", "en_title": "Prague astronomical clock", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg/270px-Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg/270px-Astronomical_Clock_%288341899828%29.jpg", "reference": "Het astronomische uurwerk van Praag  is een middeleeuws astronomisch uurwerk in het centrum van de Tsjechische hoofdstad Praag. Het uurwerk is bevestigd aan de zuidelijke muur van het Oudestadsraadhuis aan het Oudestadsplein in de Oude Stad van Praag.Het geheel bestaat uit drie hoofdonderdelen.Het eerste onderdeel in het midden, de astronomische wijzerplaat, geeft de tijd aan en laat de stand van de zon en de maan zien. Het uurwerk geeft vijf soorten tijd aan: de plaatselijke tijd van Praag, de tijd, gemeten in een verdeling van 12 uren tussen zonsopgang en zonsondergang; de zogenaamde ongelijke uren. Zij zijn van dag tot dag langer of korter omdat de periode tussen zonsopgang en zonsondergang elke dag verschilt, de tijd, gemeten in een verdeling van 24 uren die aangeeft hoelang de zon verwijderd is van het moment van zonsondergang, de zogenaamde Boheemse of Italiaanse uren, de plaats van de zon in de zodiak of dierenriem, de sterrentijd.Het uurwerk bestaat uit drie schijven: de vaste schijf in het midden en de onafhankelijk daarvan draaiende buitenrand en zodiakring. Er zijn drie wijzers: de wijzer met het handje, het zonnetje dat op die wijzer heen en weer schuift en de wijzer met het sterretje die vast verbonden is met de zodiakschijf.Het tweede onderdeel bovenaan is de Parade van de Apostelen. Elk uur gaan er twee kleine deuren open en komt er een parade van apostelen voorbij.Het derde onderdeel onderaan is een wijzerplaat met medaillons die de maanden voorstellen en waarop voor elke dag de heilige wordt aangeduid.Het oudste deel van het uurwerk stamt uit het begin van de 15e eeuw. De apostelen zijn echter pas in 1865 toegevoegd. Volgens een legende werd de maker van het uurwerk in Praag, toen het uurwerk klaar was, blind gemaakt opdat hij een dergelijk uurwerk niet meer zou kunnen maken voor een andere stad.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Astronomisch uurwerk van Praag?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["15e eeuw", "1865", "Apostel", "Praag", "Tsjechisch"]}
+{"id": 172, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Portret van Ginevra de' Benci is een olieverfschilderij van Leonardo da Vinci uit circa 1475–1480. Het is niet gesigneerd, maar de toeschrijving wordt algemeen aanvaard. Het is Leonardo's vroegste bewaard gebleven portret, waarin hij experimenteerde met olieverf.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Portret van Ginevra de' Benci en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Leonardo da Vinci"]}
+{"id": 173, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Portret van Ginevra de' Benci is een olieverfschilderij van Leonardo da Vinci uit circa 1475–1480. Het is niet gesigneerd, maar de toeschrijving wordt algemeen aanvaard. Het is Leonardo's vroegste bewaard gebleven portret, waarin hij experimenteerde met olieverf.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Portret van Ginevra de' Benci.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Leonardo da Vinci"]}
+{"id": 174, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Portret van Ginevra de' Benci is een olieverfschilderij van Leonardo da Vinci uit circa 1475–1480. Het is niet gesigneerd, maar de toeschrijving wordt algemeen aanvaard. Het is Leonardo's vroegste bewaard gebleven portret, waarin hij experimenteerde met olieverf.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Portret van Ginevra de' Benci zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Leonardo da Vinci"]}
+{"id": 175, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Portret van Ginevra de' Benci is een olieverfschilderij van Leonardo da Vinci uit circa 1475–1480. Het is niet gesigneerd, maar de toeschrijving wordt algemeen aanvaard. Het is Leonardo's vroegste bewaard gebleven portret, waarin hij experimenteerde met olieverf.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Portret van Ginevra de' Benci?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Leonardo da Vinci"]}
+{"id": 176, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Dit is waarschijnlijk het portret van Ginevra de' Benci, dat Leonardo volgens Vasari en andere 16e-eeuwse bronnen van haar heeft geschilderd. Ze was de dochter van de rijke bankier Amerigo Benci en de zus van Giovanni Benci, een vriend van Leonardo da Vinci. De identificatie is onder andere gebaseerd op de jeneverbes  die achter de geportretteerde is afgebeeld en die een verwijzing is naar haar voornaam. In het verleden gingen de meeste kunsthistorici ervan uit dat het schilderij was gemaakt ter gelegenheid van haar huwelijk met Luigi di Bernardo Nicolini in 1474, totdat kunsthistorica Jennifer Fletcher er in 1989 op wees dat de voorstelling op de achterzijde met de laurier en de palmtak exact overeenkwam met het embleem van de Venetiaanse diplomaat, humanist en dichter Bernardo Bembo, de vader van Pietro Bembo. ter werd bij een technisch onderzoek ontdekt dat de achterkant oorspronkelijk ook was voorzien van Bembo's motto Virtus et honor . Het is daarom vrijwel zeker dat hij de opdrachtgever was. Bembo en Benci hadden een vermaarde platonische relatie, die werd bezongen in gedichten.De exacte ontstaansgeschiedenis blijft echter onduidelijk. De opzet van de achterzijde in tempera is waarschijnlijk van een andere  schilder, die het oorspronkelijke motto en Bembo's embleem  met laurier- en palmtak schilderde. Een hypothese is dat Bembo aanvankelijk bij een Venetiaanse schilder een portret van zichzelf had besteld en dat hij het paneel pas later, tijdens een verblijf in Florence, aan Leonardo toevertrouwde om Ginevra de' Benci te portretteren en de achterzijde aan te passen, onder andere door het takje jeneverbes als toespeling op haar naam toe te voegen. De planten en het geschilderde porfiermarmer hadden nu betrekking op Ginevra. In Bembo's embleem waren de laurier en de palm traditionele verwijzingen naar de dichtkunst, maar nu kregen ze een extra betekenis. De laurier verwees naar ura, de muze van Petrarca, en daarmee ook naar zowel Ginevra's rol als Bembo's muze als haar eigen dichterlijke aspiraties. De palm stond als symbool van kuisheid voor de zuiverheid van hun platonische liefde. Het rode porfier symboliseerde de zeldzame bestendigheid van haar deugden. Het devies werd veranderd in Virtutem forma decorat: \"Zij versiert haar deugd met schoonheid\".", "entry": "section", "prompt": "Focus op Portret van Ginevra de' Benci en leg de Voorstelling uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Bernardo Bembo", "Leonardo da Vinci", "Pietro Bembo"]}
+{"id": 177, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Dit is waarschijnlijk het portret van Ginevra de' Benci, dat Leonardo volgens Vasari en andere 16e-eeuwse bronnen van haar heeft geschilderd. Ze was de dochter van de rijke bankier Amerigo Benci en de zus van Giovanni Benci, een vriend van Leonardo da Vinci. De identificatie is onder andere gebaseerd op de jeneverbes  die achter de geportretteerde is afgebeeld en die een verwijzing is naar haar voornaam. In het verleden gingen de meeste kunsthistorici ervan uit dat het schilderij was gemaakt ter gelegenheid van haar huwelijk met Luigi di Bernardo Nicolini in 1474, totdat kunsthistorica Jennifer Fletcher er in 1989 op wees dat de voorstelling op de achterzijde met de laurier en de palmtak exact overeenkwam met het embleem van de Venetiaanse diplomaat, humanist en dichter Bernardo Bembo, de vader van Pietro Bembo. ter werd bij een technisch onderzoek ontdekt dat de achterkant oorspronkelijk ook was voorzien van Bembo's motto Virtus et honor . Het is daarom vrijwel zeker dat hij de opdrachtgever was. Bembo en Benci hadden een vermaarde platonische relatie, die werd bezongen in gedichten.De exacte ontstaansgeschiedenis blijft echter onduidelijk. De opzet van de achterzijde in tempera is waarschijnlijk van een andere  schilder, die het oorspronkelijke motto en Bembo's embleem  met laurier- en palmtak schilderde. Een hypothese is dat Bembo aanvankelijk bij een Venetiaanse schilder een portret van zichzelf had besteld en dat hij het paneel pas later, tijdens een verblijf in Florence, aan Leonardo toevertrouwde om Ginevra de' Benci te portretteren en de achterzijde aan te passen, onder andere door het takje jeneverbes als toespeling op haar naam toe te voegen. De planten en het geschilderde porfiermarmer hadden nu betrekking op Ginevra. In Bembo's embleem waren de laurier en de palm traditionele verwijzingen naar de dichtkunst, maar nu kregen ze een extra betekenis. De laurier verwees naar ura, de muze van Petrarca, en daarmee ook naar zowel Ginevra's rol als Bembo's muze als haar eigen dichterlijke aspiraties. De palm stond als symbool van kuisheid voor de zuiverheid van hun platonische liefde. Het rode porfier symboliseerde de zeldzame bestendigheid van haar deugden. Het devies werd veranderd in Virtutem forma decorat: \"Zij versiert haar deugd met schoonheid\".", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, Portret van Ginevra de' Benci.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Bernardo Bembo", "Leonardo da Vinci", "Pietro Bembo"]}
+{"id": 178, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Dit is waarschijnlijk het portret van Ginevra de' Benci, dat Leonardo volgens Vasari en andere 16e-eeuwse bronnen van haar heeft geschilderd. Ze was de dochter van de rijke bankier Amerigo Benci en de zus van Giovanni Benci, een vriend van Leonardo da Vinci. De identificatie is onder andere gebaseerd op de jeneverbes  die achter de geportretteerde is afgebeeld en die een verwijzing is naar haar voornaam. In het verleden gingen de meeste kunsthistorici ervan uit dat het schilderij was gemaakt ter gelegenheid van haar huwelijk met Luigi di Bernardo Nicolini in 1474, totdat kunsthistorica Jennifer Fletcher er in 1989 op wees dat de voorstelling op de achterzijde met de laurier en de palmtak exact overeenkwam met het embleem van de Venetiaanse diplomaat, humanist en dichter Bernardo Bembo, de vader van Pietro Bembo. ter werd bij een technisch onderzoek ontdekt dat de achterkant oorspronkelijk ook was voorzien van Bembo's motto Virtus et honor . Het is daarom vrijwel zeker dat hij de opdrachtgever was. Bembo en Benci hadden een vermaarde platonische relatie, die werd bezongen in gedichten.De exacte ontstaansgeschiedenis blijft echter onduidelijk. De opzet van de achterzijde in tempera is waarschijnlijk van een andere  schilder, die het oorspronkelijke motto en Bembo's embleem  met laurier- en palmtak schilderde. Een hypothese is dat Bembo aanvankelijk bij een Venetiaanse schilder een portret van zichzelf had besteld en dat hij het paneel pas later, tijdens een verblijf in Florence, aan Leonardo toevertrouwde om Ginevra de' Benci te portretteren en de achterzijde aan te passen, onder andere door het takje jeneverbes als toespeling op haar naam toe te voegen. De planten en het geschilderde porfiermarmer hadden nu betrekking op Ginevra. In Bembo's embleem waren de laurier en de palm traditionele verwijzingen naar de dichtkunst, maar nu kregen ze een extra betekenis. De laurier verwees naar ura, de muze van Petrarca, en daarmee ook naar zowel Ginevra's rol als Bembo's muze als haar eigen dichterlijke aspiraties. De palm stond als symbool van kuisheid voor de zuiverheid van hun platonische liefde. Het rode porfier symboliseerde de zeldzame bestendigheid van haar deugden. Het devies werd veranderd in Virtutem forma decorat: \"Zij versiert haar deugd met schoonheid\".", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Portret van Ginevra de' Benci zijn Voorstelling?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Bernardo Bembo", "Leonardo da Vinci", "Pietro Bembo"]}
+{"id": 179, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Dit is waarschijnlijk het portret van Ginevra de' Benci, dat Leonardo volgens Vasari en andere 16e-eeuwse bronnen van haar heeft geschilderd. Ze was de dochter van de rijke bankier Amerigo Benci en de zus van Giovanni Benci, een vriend van Leonardo da Vinci. De identificatie is onder andere gebaseerd op de jeneverbes  die achter de geportretteerde is afgebeeld en die een verwijzing is naar haar voornaam. In het verleden gingen de meeste kunsthistorici ervan uit dat het schilderij was gemaakt ter gelegenheid van haar huwelijk met Luigi di Bernardo Nicolini in 1474, totdat kunsthistorica Jennifer Fletcher er in 1989 op wees dat de voorstelling op de achterzijde met de laurier en de palmtak exact overeenkwam met het embleem van de Venetiaanse diplomaat, humanist en dichter Bernardo Bembo, de vader van Pietro Bembo. ter werd bij een technisch onderzoek ontdekt dat de achterkant oorspronkelijk ook was voorzien van Bembo's motto Virtus et honor . Het is daarom vrijwel zeker dat hij de opdrachtgever was. Bembo en Benci hadden een vermaarde platonische relatie, die werd bezongen in gedichten.De exacte ontstaansgeschiedenis blijft echter onduidelijk. De opzet van de achterzijde in tempera is waarschijnlijk van een andere  schilder, die het oorspronkelijke motto en Bembo's embleem  met laurier- en palmtak schilderde. Een hypothese is dat Bembo aanvankelijk bij een Venetiaanse schilder een portret van zichzelf had besteld en dat hij het paneel pas later, tijdens een verblijf in Florence, aan Leonardo toevertrouwde om Ginevra de' Benci te portretteren en de achterzijde aan te passen, onder andere door het takje jeneverbes als toespeling op haar naam toe te voegen. De planten en het geschilderde porfiermarmer hadden nu betrekking op Ginevra. In Bembo's embleem waren de laurier en de palm traditionele verwijzingen naar de dichtkunst, maar nu kregen ze een extra betekenis. De laurier verwees naar ura, de muze van Petrarca, en daarmee ook naar zowel Ginevra's rol als Bembo's muze als haar eigen dichterlijke aspiraties. De palm stond als symbool van kuisheid voor de zuiverheid van hun platonische liefde. Het rode porfier symboliseerde de zeldzame bestendigheid van haar deugden. Het devies werd veranderd in Virtutem forma decorat: \"Zij versiert haar deugd met schoonheid\".", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Voorstelling besproken in Portret van Ginevra de' Benci?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Bernardo Bembo", "Leonardo da Vinci", "Pietro Bembo"]}
+{"id": 180, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Leonardo maakte het schilderij in of kort na de tijd dat hij in het atelier van beeldhouwer en schilder Andrea del Verrocchio werkzaam was. Het schilderij is aan de onderzijde ingekort – waarschijnlijk vanwege een beschadiging. Oorspronkelijk waren ook de handen afgebeeld en was het daarmee een voorloper van de Mona Lisa. Een marmeren beeld van Verrocchio, De dame met het boeketje, geeft een indruk van de oorspronkelijke voorstelling. Sommige kunsthistorici veronderstellen dat Leonardo heeft meegewerkt aan dit beeld. Leonardo's tekening van vrouwenhanden  is mogelijk een voorstudie voor het schilderij.Het schilderij is verder in verband gebracht met het portret van een Man met een Romeinse munt door Hans Memling, dat wellicht Bernardo Bembo voorstelt. Leonardo zou Memlings portret als voorbeeld hebben gebruikt, in het bijzonder voor het landschap op de achtergrond.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Portret van Ginevra de' Benci en leg de Stijlentechniek uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Andrea del Verrocchio", "Bernardo Bembo", "Hans Memling", "Man met een Romeinse munt", "Mona Lisa"]}
+{"id": 181, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Leonardo maakte het schilderij in of kort na de tijd dat hij in het atelier van beeldhouwer en schilder Andrea del Verrocchio werkzaam was. Het schilderij is aan de onderzijde ingekort – waarschijnlijk vanwege een beschadiging. Oorspronkelijk waren ook de handen afgebeeld en was het daarmee een voorloper van de Mona Lisa. Een marmeren beeld van Verrocchio, De dame met het boeketje, geeft een indruk van de oorspronkelijke voorstelling. Sommige kunsthistorici veronderstellen dat Leonardo heeft meegewerkt aan dit beeld. Leonardo's tekening van vrouwenhanden  is mogelijk een voorstudie voor het schilderij.Het schilderij is verder in verband gebracht met het portret van een Man met een Romeinse munt door Hans Memling, dat wellicht Bernardo Bembo voorstelt. Leonardo zou Memlings portret als voorbeeld hebben gebruikt, in het bijzonder voor het landschap op de achtergrond.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Stijlentechniek van dit kunstwerk, Portret van Ginevra de' Benci.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Andrea del Verrocchio", "Bernardo Bembo", "Hans Memling", "Man met een Romeinse munt", "Mona Lisa"]}
+{"id": 182, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Leonardo maakte het schilderij in of kort na de tijd dat hij in het atelier van beeldhouwer en schilder Andrea del Verrocchio werkzaam was. Het schilderij is aan de onderzijde ingekort – waarschijnlijk vanwege een beschadiging. Oorspronkelijk waren ook de handen afgebeeld en was het daarmee een voorloper van de Mona Lisa. Een marmeren beeld van Verrocchio, De dame met het boeketje, geeft een indruk van de oorspronkelijke voorstelling. Sommige kunsthistorici veronderstellen dat Leonardo heeft meegewerkt aan dit beeld. Leonardo's tekening van vrouwenhanden  is mogelijk een voorstudie voor het schilderij.Het schilderij is verder in verband gebracht met het portret van een Man met een Romeinse munt door Hans Memling, dat wellicht Bernardo Bembo voorstelt. Leonardo zou Memlings portret als voorbeeld hebben gebruikt, in het bijzonder voor het landschap op de achtergrond.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Portret van Ginevra de' Benci zijn Stijlentechniek?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Andrea del Verrocchio", "Bernardo Bembo", "Hans Memling", "Man met een Romeinse munt", "Mona Lisa"]}
+{"id": 183, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Leonardo maakte het schilderij in of kort na de tijd dat hij in het atelier van beeldhouwer en schilder Andrea del Verrocchio werkzaam was. Het schilderij is aan de onderzijde ingekort – waarschijnlijk vanwege een beschadiging. Oorspronkelijk waren ook de handen afgebeeld en was het daarmee een voorloper van de Mona Lisa. Een marmeren beeld van Verrocchio, De dame met het boeketje, geeft een indruk van de oorspronkelijke voorstelling. Sommige kunsthistorici veronderstellen dat Leonardo heeft meegewerkt aan dit beeld. Leonardo's tekening van vrouwenhanden  is mogelijk een voorstudie voor het schilderij.Het schilderij is verder in verband gebracht met het portret van een Man met een Romeinse munt door Hans Memling, dat wellicht Bernardo Bembo voorstelt. Leonardo zou Memlings portret als voorbeeld hebben gebruikt, in het bijzonder voor het landschap op de achtergrond.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Stijlentechniek besproken in Portret van Ginevra de' Benci?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Andrea del Verrocchio", "Bernardo Bembo", "Hans Memling", "Man met een Romeinse munt", "Mona Lisa"]}
+{"id": 184, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": ": \"Bernardo Bembo and Leonardo's Portrait of Ginevra de' Benci\", Burlington Magazine CXXXI , p. 811-816.  : \"Light, Form and Texture in Fifteenth-Century Painting\", in: The Heritage of Apelles, Oxford: Phaidon, p. 19-35.   : Leonardo da Vinci. Complete catalogus van het geschilderde werk, Amsterdam: Meulenhoff. Vertaling uit het Italiaans van Leonardo. Catalogo completo dei dipinti , Florence: Cantini Editore.  : \"Memling en het Europese renaissanceportret\". In: Till-Holger Borchert e.a., De portretten van Memling, Gent-Amsterdam: Ludion, p. 68-91.  : Leonardo. A Study in Chronology and Style, Londen: Thames and Hudson   : Leonardo da Vinci. Schilderijen, Kerkdriel: Librero. Vertaling uit het Duits van Leonardo da Vinci. Sämtliche Gemälde , Keulen: Taschen.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Portret van Ginevra de' Benci en leg de Literatuur uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Bernardo Bembo", "Leonardo da Vinci"]}
+{"id": 185, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": ": \"Bernardo Bembo and Leonardo's Portrait of Ginevra de' Benci\", Burlington Magazine CXXXI , p. 811-816.  : \"Light, Form and Texture in Fifteenth-Century Painting\", in: The Heritage of Apelles, Oxford: Phaidon, p. 19-35.   : Leonardo da Vinci. Complete catalogus van het geschilderde werk, Amsterdam: Meulenhoff. Vertaling uit het Italiaans van Leonardo. Catalogo completo dei dipinti , Florence: Cantini Editore.  : \"Memling en het Europese renaissanceportret\". In: Till-Holger Borchert e.a., De portretten van Memling, Gent-Amsterdam: Ludion, p. 68-91.  : Leonardo. A Study in Chronology and Style, Londen: Thames and Hudson   : Leonardo da Vinci. Schilderijen, Kerkdriel: Librero. Vertaling uit het Duits van Leonardo da Vinci. Sämtliche Gemälde , Keulen: Taschen.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Literatuur van dit kunstwerk, Portret van Ginevra de' Benci.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Bernardo Bembo", "Leonardo da Vinci"]}
+{"id": 186, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": ": \"Bernardo Bembo and Leonardo's Portrait of Ginevra de' Benci\", Burlington Magazine CXXXI , p. 811-816.  : \"Light, Form and Texture in Fifteenth-Century Painting\", in: The Heritage of Apelles, Oxford: Phaidon, p. 19-35.   : Leonardo da Vinci. Complete catalogus van het geschilderde werk, Amsterdam: Meulenhoff. Vertaling uit het Italiaans van Leonardo. Catalogo completo dei dipinti , Florence: Cantini Editore.  : \"Memling en het Europese renaissanceportret\". In: Till-Holger Borchert e.a., De portretten van Memling, Gent-Amsterdam: Ludion, p. 68-91.  : Leonardo. A Study in Chronology and Style, Londen: Thames and Hudson   : Leonardo da Vinci. Schilderijen, Kerkdriel: Librero. Vertaling uit het Duits van Leonardo da Vinci. Sämtliche Gemälde , Keulen: Taschen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Portret van Ginevra de' Benci zijn Literatuur?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Bernardo Bembo", "Leonardo da Vinci"]}
+{"id": 187, "title": "Portret van Ginevra de' Benci", "en_title": "Ginevra de' Benci", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/39/Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Leonardo_da_Vinci_-_Ginevra_de%27_Benci_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": ": \"Bernardo Bembo and Leonardo's Portrait of Ginevra de' Benci\", Burlington Magazine CXXXI , p. 811-816.  : \"Light, Form and Texture in Fifteenth-Century Painting\", in: The Heritage of Apelles, Oxford: Phaidon, p. 19-35.   : Leonardo da Vinci. Complete catalogus van het geschilderde werk, Amsterdam: Meulenhoff. Vertaling uit het Italiaans van Leonardo. Catalogo completo dei dipinti , Florence: Cantini Editore.  : \"Memling en het Europese renaissanceportret\". In: Till-Holger Borchert e.a., De portretten van Memling, Gent-Amsterdam: Ludion, p. 68-91.  : Leonardo. A Study in Chronology and Style, Londen: Thames and Hudson   : Leonardo da Vinci. Schilderijen, Kerkdriel: Librero. Vertaling uit het Duits van Leonardo da Vinci. Sämtliche Gemälde , Keulen: Taschen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Literatuur besproken in Portret van Ginevra de' Benci?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Bernardo Bembo", "Leonardo da Vinci"]}
+{"id": 188, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "De Burgers van Calais  is een bronzen beeldhouwwerk dat zes personen uitbeeldt. Het is een van de bekendste werken van Auguste Rodin, afgewerkt in 1888. Er zijn er twaalf van gegoten. Ze staan onder andere in Calais, in Parijs in het Musée Rodin, in Londen in de Victoria Tower Gardens, in Kopenhagen en in Mariemont. In het museum voor schone kunsten te Calais zijn ook een aantal voorstudies te bewonderen. Het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen is in het bezit van een bronzen exemplaar van Pierre de Wissant, een van de zes burgers.Het beeldhouwwerk heeft de Duitse schrijver Georg Kaiser geïnspireerd tot het schrijven van het toneelstuk 'Die Bürger von Calais'.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De Burgers van Calais en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Auguste Rodin", "Calais", "Duits", "Georg Kaiser", "Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen", "Kopenhagen", "Londen", "Mariemont", "Musée Rodin", "Parijs", "Pierre de Wissant", "Victoria Tower Gardens"]}
+{"id": 189, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "De Burgers van Calais  is een bronzen beeldhouwwerk dat zes personen uitbeeldt. Het is een van de bekendste werken van Auguste Rodin, afgewerkt in 1888. Er zijn er twaalf van gegoten. Ze staan onder andere in Calais, in Parijs in het Musée Rodin, in Londen in de Victoria Tower Gardens, in Kopenhagen en in Mariemont. In het museum voor schone kunsten te Calais zijn ook een aantal voorstudies te bewonderen. Het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen is in het bezit van een bronzen exemplaar van Pierre de Wissant, een van de zes burgers.Het beeldhouwwerk heeft de Duitse schrijver Georg Kaiser geïnspireerd tot het schrijven van het toneelstuk 'Die Bürger von Calais'.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, De Burgers van Calais.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Auguste Rodin", "Calais", "Duits", "Georg Kaiser", "Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen", "Kopenhagen", "Londen", "Mariemont", "Musée Rodin", "Parijs", "Pierre de Wissant", "Victoria Tower Gardens"]}
+{"id": 190, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "De Burgers van Calais  is een bronzen beeldhouwwerk dat zes personen uitbeeldt. Het is een van de bekendste werken van Auguste Rodin, afgewerkt in 1888. Er zijn er twaalf van gegoten. Ze staan onder andere in Calais, in Parijs in het Musée Rodin, in Londen in de Victoria Tower Gardens, in Kopenhagen en in Mariemont. In het museum voor schone kunsten te Calais zijn ook een aantal voorstudies te bewonderen. Het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen is in het bezit van een bronzen exemplaar van Pierre de Wissant, een van de zes burgers.Het beeldhouwwerk heeft de Duitse schrijver Georg Kaiser geïnspireerd tot het schrijven van het toneelstuk 'Die Bürger von Calais'.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De Burgers van Calais zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Auguste Rodin", "Calais", "Duits", "Georg Kaiser", "Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen", "Kopenhagen", "Londen", "Mariemont", "Musée Rodin", "Parijs", "Pierre de Wissant", "Victoria Tower Gardens"]}
+{"id": 191, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "De Burgers van Calais  is een bronzen beeldhouwwerk dat zes personen uitbeeldt. Het is een van de bekendste werken van Auguste Rodin, afgewerkt in 1888. Er zijn er twaalf van gegoten. Ze staan onder andere in Calais, in Parijs in het Musée Rodin, in Londen in de Victoria Tower Gardens, in Kopenhagen en in Mariemont. In het museum voor schone kunsten te Calais zijn ook een aantal voorstudies te bewonderen. Het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen is in het bezit van een bronzen exemplaar van Pierre de Wissant, een van de zes burgers.Het beeldhouwwerk heeft de Duitse schrijver Georg Kaiser geïnspireerd tot het schrijven van het toneelstuk 'Die Bürger von Calais'.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in De Burgers van Calais?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Auguste Rodin", "Calais", "Duits", "Georg Kaiser", "Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen", "Kopenhagen", "Londen", "Mariemont", "Musée Rodin", "Parijs", "Pierre de Wissant", "Victoria Tower Gardens"]}
+{"id": 192, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "Hoewel nog volop worstelend met de onoverkomelijke moeilijkheden bij de constructie van zijn Porte de l'Enfer, werkt de Franse beeldhouwer Auguste Rodin van 1886 tot 1888 aan een nieuwe openbare opdracht van het stadsbestuur van Calais. Het wordt Les bourgeois de Calais en de opdracht luidt: De herinnering aan een heldhaftige actie vereeuwigen.Rodin neemt hierbij de gelegenheid te baat om het aan te knopen met de wereld van de middeleeuwen, die hem erg fascineert. Geïnspireerd door de Chroniques van Froissart, groepeert de meester de zes burgers, blootsvoets en met een boetekleed, als incarnatie van het menselijke lijden, waarbij hij uitdrukking en anatomie van elk analyseert in functie van hun leeftijd en hun karakter. De suggestieve kracht, die van de groep uitgaat, is overweldigend. Het beeld is geheel in het brons.In tegenstelling tot de huidige presentatie, was het oorspronkelijk Rodins bedoeling zijn schepping te plaatsen op een voetplaat van slechts 25 cm hoogte, zodat de burgers als het ware tussen de voetgangers op de markt zouden lopen.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De Burgers van Calais en leg de Geschiedenis uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Auguste Rodin", "Calais"]}
+{"id": 193, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "Hoewel nog volop worstelend met de onoverkomelijke moeilijkheden bij de constructie van zijn Porte de l'Enfer, werkt de Franse beeldhouwer Auguste Rodin van 1886 tot 1888 aan een nieuwe openbare opdracht van het stadsbestuur van Calais. Het wordt Les bourgeois de Calais en de opdracht luidt: De herinnering aan een heldhaftige actie vereeuwigen.Rodin neemt hierbij de gelegenheid te baat om het aan te knopen met de wereld van de middeleeuwen, die hem erg fascineert. Geïnspireerd door de Chroniques van Froissart, groepeert de meester de zes burgers, blootsvoets en met een boetekleed, als incarnatie van het menselijke lijden, waarbij hij uitdrukking en anatomie van elk analyseert in functie van hun leeftijd en hun karakter. De suggestieve kracht, die van de groep uitgaat, is overweldigend. Het beeld is geheel in het brons.In tegenstelling tot de huidige presentatie, was het oorspronkelijk Rodins bedoeling zijn schepping te plaatsen op een voetplaat van slechts 25 cm hoogte, zodat de burgers als het ware tussen de voetgangers op de markt zouden lopen.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Geschiedenis van dit kunstwerk, De Burgers van Calais.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Auguste Rodin", "Calais"]}
+{"id": 194, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "Hoewel nog volop worstelend met de onoverkomelijke moeilijkheden bij de constructie van zijn Porte de l'Enfer, werkt de Franse beeldhouwer Auguste Rodin van 1886 tot 1888 aan een nieuwe openbare opdracht van het stadsbestuur van Calais. Het wordt Les bourgeois de Calais en de opdracht luidt: De herinnering aan een heldhaftige actie vereeuwigen.Rodin neemt hierbij de gelegenheid te baat om het aan te knopen met de wereld van de middeleeuwen, die hem erg fascineert. Geïnspireerd door de Chroniques van Froissart, groepeert de meester de zes burgers, blootsvoets en met een boetekleed, als incarnatie van het menselijke lijden, waarbij hij uitdrukking en anatomie van elk analyseert in functie van hun leeftijd en hun karakter. De suggestieve kracht, die van de groep uitgaat, is overweldigend. Het beeld is geheel in het brons.In tegenstelling tot de huidige presentatie, was het oorspronkelijk Rodins bedoeling zijn schepping te plaatsen op een voetplaat van slechts 25 cm hoogte, zodat de burgers als het ware tussen de voetgangers op de markt zouden lopen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De Burgers van Calais zijn Geschiedenis?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Auguste Rodin", "Calais"]}
+{"id": 195, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "Hoewel nog volop worstelend met de onoverkomelijke moeilijkheden bij de constructie van zijn Porte de l'Enfer, werkt de Franse beeldhouwer Auguste Rodin van 1886 tot 1888 aan een nieuwe openbare opdracht van het stadsbestuur van Calais. Het wordt Les bourgeois de Calais en de opdracht luidt: De herinnering aan een heldhaftige actie vereeuwigen.Rodin neemt hierbij de gelegenheid te baat om het aan te knopen met de wereld van de middeleeuwen, die hem erg fascineert. Geïnspireerd door de Chroniques van Froissart, groepeert de meester de zes burgers, blootsvoets en met een boetekleed, als incarnatie van het menselijke lijden, waarbij hij uitdrukking en anatomie van elk analyseert in functie van hun leeftijd en hun karakter. De suggestieve kracht, die van de groep uitgaat, is overweldigend. Het beeld is geheel in het brons.In tegenstelling tot de huidige presentatie, was het oorspronkelijk Rodins bedoeling zijn schepping te plaatsen op een voetplaat van slechts 25 cm hoogte, zodat de burgers als het ware tussen de voetgangers op de markt zouden lopen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Geschiedenis besproken in De Burgers van Calais?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Auguste Rodin", "Calais"]}
+{"id": 196, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "Het kunstwerk beeldt een fase uit de Honderdjarige Oorlog uit naar het relaas van Jean Froissart, die zich baseerde op Jean le Bel. Calais werd in 1347 na een elf maanden durend beleg gedwongen tot overgave wegens de grote hongersnood in de stad. Koning Edward III was geërgerd door het kostbare tijdsverlies en wilde de inwoners alleen sparen als de zes belangrijkste burgers hem de sleutels van de stad zouden overhandigen, blootsvoets, met onbedekte hoofden en met een strop om hun nek, om daarna meteen gehangen te worden. Ontroerd door de zelfopoffering van de mannen, die in niets anders dan hun hemd waren gekleed, wierp koningin Filippa van Henegouwen zich aan de voeten van haar man en smeekte hem hun leven te sparen, wat dan ook gebeurde.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De Burgers van Calais en leg de Historischmotief uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Calais", "Filippa van Henegouwen", "Honderdjarige Oorlog", "Jean Froissart", "Jean le Bel"]}
+{"id": 197, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "Het kunstwerk beeldt een fase uit de Honderdjarige Oorlog uit naar het relaas van Jean Froissart, die zich baseerde op Jean le Bel. Calais werd in 1347 na een elf maanden durend beleg gedwongen tot overgave wegens de grote hongersnood in de stad. Koning Edward III was geërgerd door het kostbare tijdsverlies en wilde de inwoners alleen sparen als de zes belangrijkste burgers hem de sleutels van de stad zouden overhandigen, blootsvoets, met onbedekte hoofden en met een strop om hun nek, om daarna meteen gehangen te worden. Ontroerd door de zelfopoffering van de mannen, die in niets anders dan hun hemd waren gekleed, wierp koningin Filippa van Henegouwen zich aan de voeten van haar man en smeekte hem hun leven te sparen, wat dan ook gebeurde.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Historischmotief van dit kunstwerk, De Burgers van Calais.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Calais", "Filippa van Henegouwen", "Honderdjarige Oorlog", "Jean Froissart", "Jean le Bel"]}
+{"id": 198, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "Het kunstwerk beeldt een fase uit de Honderdjarige Oorlog uit naar het relaas van Jean Froissart, die zich baseerde op Jean le Bel. Calais werd in 1347 na een elf maanden durend beleg gedwongen tot overgave wegens de grote hongersnood in de stad. Koning Edward III was geërgerd door het kostbare tijdsverlies en wilde de inwoners alleen sparen als de zes belangrijkste burgers hem de sleutels van de stad zouden overhandigen, blootsvoets, met onbedekte hoofden en met een strop om hun nek, om daarna meteen gehangen te worden. Ontroerd door de zelfopoffering van de mannen, die in niets anders dan hun hemd waren gekleed, wierp koningin Filippa van Henegouwen zich aan de voeten van haar man en smeekte hem hun leven te sparen, wat dan ook gebeurde.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De Burgers van Calais zijn Historischmotief?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Calais", "Filippa van Henegouwen", "Honderdjarige Oorlog", "Jean Froissart", "Jean le Bel"]}
+{"id": 199, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "Het kunstwerk beeldt een fase uit de Honderdjarige Oorlog uit naar het relaas van Jean Froissart, die zich baseerde op Jean le Bel. Calais werd in 1347 na een elf maanden durend beleg gedwongen tot overgave wegens de grote hongersnood in de stad. Koning Edward III was geërgerd door het kostbare tijdsverlies en wilde de inwoners alleen sparen als de zes belangrijkste burgers hem de sleutels van de stad zouden overhandigen, blootsvoets, met onbedekte hoofden en met een strop om hun nek, om daarna meteen gehangen te worden. Ontroerd door de zelfopoffering van de mannen, die in niets anders dan hun hemd waren gekleed, wierp koningin Filippa van Henegouwen zich aan de voeten van haar man en smeekte hem hun leven te sparen, wat dan ook gebeurde.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Historischmotief besproken in De Burgers van Calais?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Calais", "Filippa van Henegouwen", "Honderdjarige Oorlog", "Jean Froissart", "Jean le Bel"]}
+{"id": 200, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "Calais, place de l'hôtel de ville, 1895. Kopenhagen, Ny Carlsberg Glyptotek, 1903.Mariemont , Musée Royal, 1905.Londen, Parlementsgebouw, Gieting 1908, Tentoonstelling 1915.Philadelphia, Rodin Museum, Gieting tussen 1919 en 1922, tentoonstelling 1925.Parijs, Musée Rodin, Gieting 1926, Schenking aan museum in 1955.Bazel, Kunstmuseum, Gieting 1943, Tentoonstelling 1948.Washington, D.C., Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, Gieting 1943, tentoonstelling 1966.Tokio, Nationaal museum voor westerse kunst, Gieting 1953, tentoonstelling 1959.Pasadena, Norton Simon Museum of Art, 1969.New York, The Metropolitan Museum of Art, Gieting 1985, tentoonstelling 1989.Seoel, Rodin-Galerie, 1995.In juni 1939 verwierf Museum Boymans Van Beuningen in Rotterdam het ontwerp voor een van de figuren van het beeld.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De Burgers van Calais en leg de Originelegietingen uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Calais", "Hirshhorn Museum and Sculpture Garden", "Kopenhagen", "Londen", "Mariemont", "Metropolitan Museum of Art", "Musée Rodin", "Norton Simon Museum", "Ny Carlsberg Glyptotek", "Parijs", "Rodin Museum", "Seoel", "Tokio"]}
+{"id": 201, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "Calais, place de l'hôtel de ville, 1895. Kopenhagen, Ny Carlsberg Glyptotek, 1903.Mariemont , Musée Royal, 1905.Londen, Parlementsgebouw, Gieting 1908, Tentoonstelling 1915.Philadelphia, Rodin Museum, Gieting tussen 1919 en 1922, tentoonstelling 1925.Parijs, Musée Rodin, Gieting 1926, Schenking aan museum in 1955.Bazel, Kunstmuseum, Gieting 1943, Tentoonstelling 1948.Washington, D.C., Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, Gieting 1943, tentoonstelling 1966.Tokio, Nationaal museum voor westerse kunst, Gieting 1953, tentoonstelling 1959.Pasadena, Norton Simon Museum of Art, 1969.New York, The Metropolitan Museum of Art, Gieting 1985, tentoonstelling 1989.Seoel, Rodin-Galerie, 1995.In juni 1939 verwierf Museum Boymans Van Beuningen in Rotterdam het ontwerp voor een van de figuren van het beeld.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Originelegietingen van dit kunstwerk, De Burgers van Calais.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Calais", "Hirshhorn Museum and Sculpture Garden", "Kopenhagen", "Londen", "Mariemont", "Metropolitan Museum of Art", "Musée Rodin", "Norton Simon Museum", "Ny Carlsberg Glyptotek", "Parijs", "Rodin Museum", "Seoel", "Tokio"]}
+{"id": 202, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "Calais, place de l'hôtel de ville, 1895. Kopenhagen, Ny Carlsberg Glyptotek, 1903.Mariemont , Musée Royal, 1905.Londen, Parlementsgebouw, Gieting 1908, Tentoonstelling 1915.Philadelphia, Rodin Museum, Gieting tussen 1919 en 1922, tentoonstelling 1925.Parijs, Musée Rodin, Gieting 1926, Schenking aan museum in 1955.Bazel, Kunstmuseum, Gieting 1943, Tentoonstelling 1948.Washington, D.C., Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, Gieting 1943, tentoonstelling 1966.Tokio, Nationaal museum voor westerse kunst, Gieting 1953, tentoonstelling 1959.Pasadena, Norton Simon Museum of Art, 1969.New York, The Metropolitan Museum of Art, Gieting 1985, tentoonstelling 1989.Seoel, Rodin-Galerie, 1995.In juni 1939 verwierf Museum Boymans Van Beuningen in Rotterdam het ontwerp voor een van de figuren van het beeld.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De Burgers van Calais zijn Originelegietingen?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Calais", "Hirshhorn Museum and Sculpture Garden", "Kopenhagen", "Londen", "Mariemont", "Metropolitan Museum of Art", "Musée Rodin", "Norton Simon Museum", "Ny Carlsberg Glyptotek", "Parijs", "Rodin Museum", "Seoel", "Tokio"]}
+{"id": 203, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "Calais, place de l'hôtel de ville, 1895. Kopenhagen, Ny Carlsberg Glyptotek, 1903.Mariemont , Musée Royal, 1905.Londen, Parlementsgebouw, Gieting 1908, Tentoonstelling 1915.Philadelphia, Rodin Museum, Gieting tussen 1919 en 1922, tentoonstelling 1925.Parijs, Musée Rodin, Gieting 1926, Schenking aan museum in 1955.Bazel, Kunstmuseum, Gieting 1943, Tentoonstelling 1948.Washington, D.C., Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, Gieting 1943, tentoonstelling 1966.Tokio, Nationaal museum voor westerse kunst, Gieting 1953, tentoonstelling 1959.Pasadena, Norton Simon Museum of Art, 1969.New York, The Metropolitan Museum of Art, Gieting 1985, tentoonstelling 1989.Seoel, Rodin-Galerie, 1995.In juni 1939 verwierf Museum Boymans Van Beuningen in Rotterdam het ontwerp voor een van de figuren van het beeld.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Originelegietingen besproken in De Burgers van Calais?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Calais", "Hirshhorn Museum and Sculpture Garden", "Kopenhagen", "Londen", "Mariemont", "Metropolitan Museum of Art", "Musée Rodin", "Norton Simon Museum", "Ny Carlsberg Glyptotek", "Parijs", "Rodin Museum", "Seoel", "Tokio"]}
+{"id": 204, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "De Duitse schrijver Georg Kaiser heeft het verhaal van 'De burgers van Calais' verwerkt tot een drama met de titel 'Die Bürger von Calais'. Georg Kaiser schreef het toneelstuk naar aanleiding van Rodins beeldengroep in 1912/1913. Het uiteindelijke werk werd in 1914 voltooid en voor het eerst opgevoerd in het 'Neue Theater' van Frankfurt am Main. Het stuk, dat geregisseerd werd door Arthur Hellmer, was een groot succes en zorgde voor de grote doorbraak van Kaiser. Vandaag de dag is 'Die Bürger von Calais' veelgelezen schoolliteratuur.Het theaterstuk is een schoolvoorbeeld van het expressionistische drama in het Duitse taalgebied. De boodschap, dat de redding van Calais slechts door een zelfoffer geschieden kan, in plaats van door zinloze weerstand door alle burgers, komt overeen met de expressionistische kritiek op het 'Bürgertum' en de massamaatschappij ten tijde van het Duitse Keizerrijk onder Wilhelm II.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De Burgers van Calais en leg de DramavanKaiser uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1912", "1913", "1914", "Calais", "Duits", "Duitse Keizerrijk", "Frankfurt am Main", "Georg Kaiser"]}
+{"id": 205, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "De Duitse schrijver Georg Kaiser heeft het verhaal van 'De burgers van Calais' verwerkt tot een drama met de titel 'Die Bürger von Calais'. Georg Kaiser schreef het toneelstuk naar aanleiding van Rodins beeldengroep in 1912/1913. Het uiteindelijke werk werd in 1914 voltooid en voor het eerst opgevoerd in het 'Neue Theater' van Frankfurt am Main. Het stuk, dat geregisseerd werd door Arthur Hellmer, was een groot succes en zorgde voor de grote doorbraak van Kaiser. Vandaag de dag is 'Die Bürger von Calais' veelgelezen schoolliteratuur.Het theaterstuk is een schoolvoorbeeld van het expressionistische drama in het Duitse taalgebied. De boodschap, dat de redding van Calais slechts door een zelfoffer geschieden kan, in plaats van door zinloze weerstand door alle burgers, komt overeen met de expressionistische kritiek op het 'Bürgertum' en de massamaatschappij ten tijde van het Duitse Keizerrijk onder Wilhelm II.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de DramavanKaiser van dit kunstwerk, De Burgers van Calais.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1912", "1913", "1914", "Calais", "Duits", "Duitse Keizerrijk", "Frankfurt am Main", "Georg Kaiser"]}
+{"id": 206, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "De Duitse schrijver Georg Kaiser heeft het verhaal van 'De burgers van Calais' verwerkt tot een drama met de titel 'Die Bürger von Calais'. Georg Kaiser schreef het toneelstuk naar aanleiding van Rodins beeldengroep in 1912/1913. Het uiteindelijke werk werd in 1914 voltooid en voor het eerst opgevoerd in het 'Neue Theater' van Frankfurt am Main. Het stuk, dat geregisseerd werd door Arthur Hellmer, was een groot succes en zorgde voor de grote doorbraak van Kaiser. Vandaag de dag is 'Die Bürger von Calais' veelgelezen schoolliteratuur.Het theaterstuk is een schoolvoorbeeld van het expressionistische drama in het Duitse taalgebied. De boodschap, dat de redding van Calais slechts door een zelfoffer geschieden kan, in plaats van door zinloze weerstand door alle burgers, komt overeen met de expressionistische kritiek op het 'Bürgertum' en de massamaatschappij ten tijde van het Duitse Keizerrijk onder Wilhelm II.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De Burgers van Calais zijn DramavanKaiser?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1912", "1913", "1914", "Calais", "Duits", "Duitse Keizerrijk", "Frankfurt am Main", "Georg Kaiser"]}
+{"id": 207, "title": "De Burgers van Calais", "en_title": "The Burghers of Calais", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg/220px-Statue_bourgeois_calais_rodin.jpg", "reference": "De Duitse schrijver Georg Kaiser heeft het verhaal van 'De burgers van Calais' verwerkt tot een drama met de titel 'Die Bürger von Calais'. Georg Kaiser schreef het toneelstuk naar aanleiding van Rodins beeldengroep in 1912/1913. Het uiteindelijke werk werd in 1914 voltooid en voor het eerst opgevoerd in het 'Neue Theater' van Frankfurt am Main. Het stuk, dat geregisseerd werd door Arthur Hellmer, was een groot succes en zorgde voor de grote doorbraak van Kaiser. Vandaag de dag is 'Die Bürger von Calais' veelgelezen schoolliteratuur.Het theaterstuk is een schoolvoorbeeld van het expressionistische drama in het Duitse taalgebied. De boodschap, dat de redding van Calais slechts door een zelfoffer geschieden kan, in plaats van door zinloze weerstand door alle burgers, komt overeen met de expressionistische kritiek op het 'Bürgertum' en de massamaatschappij ten tijde van het Duitse Keizerrijk onder Wilhelm II.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de DramavanKaiser besproken in De Burgers van Calais?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1912", "1913", "1914", "Calais", "Duits", "Duitse Keizerrijk", "Frankfurt am Main", "Georg Kaiser"]}
+{"id": 208, "title": "De aardappeleters", "en_title": "The Potato Eaters", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "reference": "miniatuur262pxTweede voorstudie van De aardappeleters in het Kröller-Müller MuseumDe aardappeleters is een schilderij van Vincent van Gogh. Het is gemaakt in 1885 in Nuenen.Van Gogh werd geïnspireerd door een schilderij dat Jozef Israëls enkele jaren eerder maakte van een boerenfamilie aan tafel voor een eenvoudige maaltijd. Van Gogh heeft meerdere studies gemaakt voordat hij aan het werk begon. Hij zocht telkens naar een nieuwe compositie en expressie.Het doek is te zien in het Van Gogh Museum te Amsterdam. Een andere versie, de eerste nog niet geheel gerede versie, hangt in het Kröller-Müller Museum in Otterlo.Voorafgaande aan de schilderijen maakte Vincent van Gogh een litho, die hij op 16 april 1885 bij Drukkerij Gestel & Zn. in Eindhoven rechtstreeks op steen tekende en daar liet afdrukken.Enkele dagen later zond hij de eerste exemplaren naar zijn broer Theo in Parijs.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De aardappeleters en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1885", "Amsterdam", "Jozef Israëls", "Kröller-Müller Museum", "Nuenen", "Van Gogh Museum", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 209, "title": "De aardappeleters", "en_title": "The Potato Eaters", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "reference": "miniatuur262pxTweede voorstudie van De aardappeleters in het Kröller-Müller MuseumDe aardappeleters is een schilderij van Vincent van Gogh. Het is gemaakt in 1885 in Nuenen.Van Gogh werd geïnspireerd door een schilderij dat Jozef Israëls enkele jaren eerder maakte van een boerenfamilie aan tafel voor een eenvoudige maaltijd. Van Gogh heeft meerdere studies gemaakt voordat hij aan het werk begon. Hij zocht telkens naar een nieuwe compositie en expressie.Het doek is te zien in het Van Gogh Museum te Amsterdam. Een andere versie, de eerste nog niet geheel gerede versie, hangt in het Kröller-Müller Museum in Otterlo.Voorafgaande aan de schilderijen maakte Vincent van Gogh een litho, die hij op 16 april 1885 bij Drukkerij Gestel & Zn. in Eindhoven rechtstreeks op steen tekende en daar liet afdrukken.Enkele dagen later zond hij de eerste exemplaren naar zijn broer Theo in Parijs.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, De aardappeleters.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1885", "Amsterdam", "Jozef Israëls", "Kröller-Müller Museum", "Nuenen", "Van Gogh Museum", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 210, "title": "De aardappeleters", "en_title": "The Potato Eaters", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "reference": "miniatuur262pxTweede voorstudie van De aardappeleters in het Kröller-Müller MuseumDe aardappeleters is een schilderij van Vincent van Gogh. Het is gemaakt in 1885 in Nuenen.Van Gogh werd geïnspireerd door een schilderij dat Jozef Israëls enkele jaren eerder maakte van een boerenfamilie aan tafel voor een eenvoudige maaltijd. Van Gogh heeft meerdere studies gemaakt voordat hij aan het werk begon. Hij zocht telkens naar een nieuwe compositie en expressie.Het doek is te zien in het Van Gogh Museum te Amsterdam. Een andere versie, de eerste nog niet geheel gerede versie, hangt in het Kröller-Müller Museum in Otterlo.Voorafgaande aan de schilderijen maakte Vincent van Gogh een litho, die hij op 16 april 1885 bij Drukkerij Gestel & Zn. in Eindhoven rechtstreeks op steen tekende en daar liet afdrukken.Enkele dagen later zond hij de eerste exemplaren naar zijn broer Theo in Parijs.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De aardappeleters zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1885", "Amsterdam", "Jozef Israëls", "Kröller-Müller Museum", "Nuenen", "Van Gogh Museum", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 211, "title": "De aardappeleters", "en_title": "The Potato Eaters", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "reference": "miniatuur262pxTweede voorstudie van De aardappeleters in het Kröller-Müller MuseumDe aardappeleters is een schilderij van Vincent van Gogh. Het is gemaakt in 1885 in Nuenen.Van Gogh werd geïnspireerd door een schilderij dat Jozef Israëls enkele jaren eerder maakte van een boerenfamilie aan tafel voor een eenvoudige maaltijd. Van Gogh heeft meerdere studies gemaakt voordat hij aan het werk begon. Hij zocht telkens naar een nieuwe compositie en expressie.Het doek is te zien in het Van Gogh Museum te Amsterdam. Een andere versie, de eerste nog niet geheel gerede versie, hangt in het Kröller-Müller Museum in Otterlo.Voorafgaande aan de schilderijen maakte Vincent van Gogh een litho, die hij op 16 april 1885 bij Drukkerij Gestel & Zn. in Eindhoven rechtstreeks op steen tekende en daar liet afdrukken.Enkele dagen later zond hij de eerste exemplaren naar zijn broer Theo in Parijs.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in De aardappeleters?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1885", "Amsterdam", "Jozef Israëls", "Kröller-Müller Museum", "Nuenen", "Van Gogh Museum", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 212, "title": "De aardappeleters", "en_title": "The Potato Eaters", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "reference": "Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "entry": "section", "prompt": "Focus op De aardappeleters en leg de Zieook uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 213, "title": "De aardappeleters", "en_title": "The Potato Eaters", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "reference": "Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Zieook van dit kunstwerk, De aardappeleters.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 214, "title": "De aardappeleters", "en_title": "The Potato Eaters", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "reference": "Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De aardappeleters zijn Zieook?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 215, "title": "De aardappeleters", "en_title": "The Potato Eaters", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg/300px-Van-willem-vincent-gogh-die-kartoffelesser-03850.jpg", "reference": "Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Zieook besproken in De aardappeleters?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 216, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "De vier Stanze di Raffaello  in het Apostolisch Paleis in het Vaticaan zijn vier kamers in het publieke gedeelte van het paleis, die bekend zijn geworden door de fresco’s van Rafaël Santi en zijn assistenten/leerlingen. De opdracht voor de decoratie van deze kamers werd rond 1508 gegeven aan de kunstenaar door paus Julius II. Hiermee wilde Julius II de pauselijke vertrekken van zijn voorganger paus Alexander VI qua grandeur overtreffen. In 1531 was het hele project voltooid.Rafaël Santi’s eerste fresco, de School van Athene, liet een grote indruk na bij paus Julius II, die daarop besloot de kunstenaar de supervisie te geven over alle decoraties. Op 4 oktober 1509 werd hij benoemd tot ‘’scriptor brevium’’, wat garant stond voor een jaargeld maar hem tevens tot pauselijk hoveling maakte..De fresco’s zijn alle vervaardigd rondom een bepaald thema, waarbij de macht van de kerk en de rol van de paus in het verkrijgen van die macht centraal staan. Als eerbetoon aan zijn mecenas voert Rafaël dan ook op diverse fresco’s Julius II, Leo X en Clemens VII  op als toeschouwer , hoofdpersoon  of als verbeelding van een vroegere paus .", "entry": "section", "prompt": "Focus op Stanze di Raffaello en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1508", "1531", "Apostolisch Paleis"]}
+{"id": 217, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "De vier Stanze di Raffaello  in het Apostolisch Paleis in het Vaticaan zijn vier kamers in het publieke gedeelte van het paleis, die bekend zijn geworden door de fresco’s van Rafaël Santi en zijn assistenten/leerlingen. De opdracht voor de decoratie van deze kamers werd rond 1508 gegeven aan de kunstenaar door paus Julius II. Hiermee wilde Julius II de pauselijke vertrekken van zijn voorganger paus Alexander VI qua grandeur overtreffen. In 1531 was het hele project voltooid.Rafaël Santi’s eerste fresco, de School van Athene, liet een grote indruk na bij paus Julius II, die daarop besloot de kunstenaar de supervisie te geven over alle decoraties. Op 4 oktober 1509 werd hij benoemd tot ‘’scriptor brevium’’, wat garant stond voor een jaargeld maar hem tevens tot pauselijk hoveling maakte..De fresco’s zijn alle vervaardigd rondom een bepaald thema, waarbij de macht van de kerk en de rol van de paus in het verkrijgen van die macht centraal staan. Als eerbetoon aan zijn mecenas voert Rafaël dan ook op diverse fresco’s Julius II, Leo X en Clemens VII  op als toeschouwer , hoofdpersoon  of als verbeelding van een vroegere paus .", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Stanze di Raffaello.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1508", "1531", "Apostolisch Paleis"]}
+{"id": 218, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "De vier Stanze di Raffaello  in het Apostolisch Paleis in het Vaticaan zijn vier kamers in het publieke gedeelte van het paleis, die bekend zijn geworden door de fresco’s van Rafaël Santi en zijn assistenten/leerlingen. De opdracht voor de decoratie van deze kamers werd rond 1508 gegeven aan de kunstenaar door paus Julius II. Hiermee wilde Julius II de pauselijke vertrekken van zijn voorganger paus Alexander VI qua grandeur overtreffen. In 1531 was het hele project voltooid.Rafaël Santi’s eerste fresco, de School van Athene, liet een grote indruk na bij paus Julius II, die daarop besloot de kunstenaar de supervisie te geven over alle decoraties. Op 4 oktober 1509 werd hij benoemd tot ‘’scriptor brevium’’, wat garant stond voor een jaargeld maar hem tevens tot pauselijk hoveling maakte..De fresco’s zijn alle vervaardigd rondom een bepaald thema, waarbij de macht van de kerk en de rol van de paus in het verkrijgen van die macht centraal staan. Als eerbetoon aan zijn mecenas voert Rafaël dan ook op diverse fresco’s Julius II, Leo X en Clemens VII  op als toeschouwer , hoofdpersoon  of als verbeelding van een vroegere paus .", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Stanze di Raffaello zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1508", "1531", "Apostolisch Paleis"]}
+{"id": 219, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "De vier Stanze di Raffaello  in het Apostolisch Paleis in het Vaticaan zijn vier kamers in het publieke gedeelte van het paleis, die bekend zijn geworden door de fresco’s van Rafaël Santi en zijn assistenten/leerlingen. De opdracht voor de decoratie van deze kamers werd rond 1508 gegeven aan de kunstenaar door paus Julius II. Hiermee wilde Julius II de pauselijke vertrekken van zijn voorganger paus Alexander VI qua grandeur overtreffen. In 1531 was het hele project voltooid.Rafaël Santi’s eerste fresco, de School van Athene, liet een grote indruk na bij paus Julius II, die daarop besloot de kunstenaar de supervisie te geven over alle decoraties. Op 4 oktober 1509 werd hij benoemd tot ‘’scriptor brevium’’, wat garant stond voor een jaargeld maar hem tevens tot pauselijk hoveling maakte..De fresco’s zijn alle vervaardigd rondom een bepaald thema, waarbij de macht van de kerk en de rol van de paus in het verkrijgen van die macht centraal staan. Als eerbetoon aan zijn mecenas voert Rafaël dan ook op diverse fresco’s Julius II, Leo X en Clemens VII  op als toeschouwer , hoofdpersoon  of als verbeelding van een vroegere paus .", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Stanze di Raffaello?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1508", "1531", "Apostolisch Paleis"]}
+{"id": 220, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "Deze kamer werd door de paus gebruikt voor recepties en officiële ontvangsten.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle Het visioen van het Kruisalign=middle De Slag bij de Milvische Brug-400px400px-align=middle De Donatio Constantinialign=middle De doop van Constantijn}De kamer is gewijd aan de overwinning van het christendom over de heidenen. Hierbij werd het leven van keizer Constantijn centraal gesteld. De kamer werd volledig door medewerkers uit het atelier van Rafaël gedecoreerd, daar Rafaël al overleden was. Tot de schilders behoorden Giulio Romano, Gianfrancesco Penni en Raffaellino del Colle.Fresco’s in deze kamer zijn:Het visioen van het Kruis: Het moment waarop volgens de legende een kruis aan de hemel verscheen toen Constantijn oog in oog kwam te staan met zijn rivaal Maxentius.De Slag bij de Milvische Brug: De slag tussen de legers van Constantijn en Maxentius op 28 oktober 312.De Donatio Constantini : Hierbij draagt Constantijn het wereldlijke oppergezag over aan paus Sylvester I.De doop van Constantijn: De bekering van Constantijn tot het christendom.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Stanze di Raffaello en leg de SaladiCostantino uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["28 oktober", "312", "Donatio Constantini", "Gianfrancesco Penni", "Giulio Romano", "Maxentius", "Raffaellino del Colle", "Slag bij de Milvische Brug"]}
+{"id": 221, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "Deze kamer werd door de paus gebruikt voor recepties en officiële ontvangsten.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle Het visioen van het Kruisalign=middle De Slag bij de Milvische Brug-400px400px-align=middle De Donatio Constantinialign=middle De doop van Constantijn}De kamer is gewijd aan de overwinning van het christendom over de heidenen. Hierbij werd het leven van keizer Constantijn centraal gesteld. De kamer werd volledig door medewerkers uit het atelier van Rafaël gedecoreerd, daar Rafaël al overleden was. Tot de schilders behoorden Giulio Romano, Gianfrancesco Penni en Raffaellino del Colle.Fresco’s in deze kamer zijn:Het visioen van het Kruis: Het moment waarop volgens de legende een kruis aan de hemel verscheen toen Constantijn oog in oog kwam te staan met zijn rivaal Maxentius.De Slag bij de Milvische Brug: De slag tussen de legers van Constantijn en Maxentius op 28 oktober 312.De Donatio Constantini : Hierbij draagt Constantijn het wereldlijke oppergezag over aan paus Sylvester I.De doop van Constantijn: De bekering van Constantijn tot het christendom.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de SaladiCostantino van dit kunstwerk, Stanze di Raffaello.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["28 oktober", "312", "Donatio Constantini", "Gianfrancesco Penni", "Giulio Romano", "Maxentius", "Raffaellino del Colle", "Slag bij de Milvische Brug"]}
+{"id": 222, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "Deze kamer werd door de paus gebruikt voor recepties en officiële ontvangsten.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle Het visioen van het Kruisalign=middle De Slag bij de Milvische Brug-400px400px-align=middle De Donatio Constantinialign=middle De doop van Constantijn}De kamer is gewijd aan de overwinning van het christendom over de heidenen. Hierbij werd het leven van keizer Constantijn centraal gesteld. De kamer werd volledig door medewerkers uit het atelier van Rafaël gedecoreerd, daar Rafaël al overleden was. Tot de schilders behoorden Giulio Romano, Gianfrancesco Penni en Raffaellino del Colle.Fresco’s in deze kamer zijn:Het visioen van het Kruis: Het moment waarop volgens de legende een kruis aan de hemel verscheen toen Constantijn oog in oog kwam te staan met zijn rivaal Maxentius.De Slag bij de Milvische Brug: De slag tussen de legers van Constantijn en Maxentius op 28 oktober 312.De Donatio Constantini : Hierbij draagt Constantijn het wereldlijke oppergezag over aan paus Sylvester I.De doop van Constantijn: De bekering van Constantijn tot het christendom.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Stanze di Raffaello zijn SaladiCostantino?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["28 oktober", "312", "Donatio Constantini", "Gianfrancesco Penni", "Giulio Romano", "Maxentius", "Raffaellino del Colle", "Slag bij de Milvische Brug"]}
+{"id": 223, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "Deze kamer werd door de paus gebruikt voor recepties en officiële ontvangsten.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle Het visioen van het Kruisalign=middle De Slag bij de Milvische Brug-400px400px-align=middle De Donatio Constantinialign=middle De doop van Constantijn}De kamer is gewijd aan de overwinning van het christendom over de heidenen. Hierbij werd het leven van keizer Constantijn centraal gesteld. De kamer werd volledig door medewerkers uit het atelier van Rafaël gedecoreerd, daar Rafaël al overleden was. Tot de schilders behoorden Giulio Romano, Gianfrancesco Penni en Raffaellino del Colle.Fresco’s in deze kamer zijn:Het visioen van het Kruis: Het moment waarop volgens de legende een kruis aan de hemel verscheen toen Constantijn oog in oog kwam te staan met zijn rivaal Maxentius.De Slag bij de Milvische Brug: De slag tussen de legers van Constantijn en Maxentius op 28 oktober 312.De Donatio Constantini : Hierbij draagt Constantijn het wereldlijke oppergezag over aan paus Sylvester I.De doop van Constantijn: De bekering van Constantijn tot het christendom.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de SaladiCostantino besproken in Stanze di Raffaello?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["28 oktober", "312", "Donatio Constantini", "Gianfrancesco Penni", "Giulio Romano", "Maxentius", "Raffaellino del Colle", "Slag bij de Milvische Brug"]}
+{"id": 224, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "De plaats waar de paus privé audiënties hield.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle De verdrijving van Heliodorus uit de tempelalign=middle De bevrijding van Sint-Petrus-400px400px-align=middle De ontmoeting tussen Leo de Grote en Atillaalign=middle De mis in Bolsena}Thema van deze kamer is de Hemelse bescherming die gegeven was aan de kerk. Alle fresco’s zijn voornamelijk van de hand van Rafaël Santi en behandelen vier onderwerpen:De verdrijving van Heliodorus uit de tempel: Gebaseerd op een verhaal uit het Oude Testament, waarbij Heliodorus, die de schatten uit de tempel tracht te roven, wordt verdreven door goddelijke bodes.De bevrijding van Sint Petrus: De apostel Petrus, in gevangenschap onder koning Herodes Agrippa I, wordt door een engel bevrijd.De ontmoeting tussen Leo de Grote en Atilla: De paus Leo I weet hierbij, met hulp van de heiligen Petrus en Paulus, Atilla te weerhouden de stad Rome te veroveren.De mis in Bolsena: Hierbij wordt het wonder in Bolsena  verbeeld, waarbij een hostie begon te bloeden en waardoor het bewijs werd geleverd voor de Transsubstantiatie, de verandering van brood en wijn in het lichaam en bloed van Christus.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Stanze di Raffaello en leg de StanzadiEliodoro uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Bolsena", "Herodes Agrippa I", "Oude Testament", "Petrus", "Transsubstantiatie"]}
+{"id": 225, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "De plaats waar de paus privé audiënties hield.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle De verdrijving van Heliodorus uit de tempelalign=middle De bevrijding van Sint-Petrus-400px400px-align=middle De ontmoeting tussen Leo de Grote en Atillaalign=middle De mis in Bolsena}Thema van deze kamer is de Hemelse bescherming die gegeven was aan de kerk. Alle fresco’s zijn voornamelijk van de hand van Rafaël Santi en behandelen vier onderwerpen:De verdrijving van Heliodorus uit de tempel: Gebaseerd op een verhaal uit het Oude Testament, waarbij Heliodorus, die de schatten uit de tempel tracht te roven, wordt verdreven door goddelijke bodes.De bevrijding van Sint Petrus: De apostel Petrus, in gevangenschap onder koning Herodes Agrippa I, wordt door een engel bevrijd.De ontmoeting tussen Leo de Grote en Atilla: De paus Leo I weet hierbij, met hulp van de heiligen Petrus en Paulus, Atilla te weerhouden de stad Rome te veroveren.De mis in Bolsena: Hierbij wordt het wonder in Bolsena  verbeeld, waarbij een hostie begon te bloeden en waardoor het bewijs werd geleverd voor de Transsubstantiatie, de verandering van brood en wijn in het lichaam en bloed van Christus.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de StanzadiEliodoro van dit kunstwerk, Stanze di Raffaello.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Bolsena", "Herodes Agrippa I", "Oude Testament", "Petrus", "Transsubstantiatie"]}
+{"id": 226, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "De plaats waar de paus privé audiënties hield.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle De verdrijving van Heliodorus uit de tempelalign=middle De bevrijding van Sint-Petrus-400px400px-align=middle De ontmoeting tussen Leo de Grote en Atillaalign=middle De mis in Bolsena}Thema van deze kamer is de Hemelse bescherming die gegeven was aan de kerk. Alle fresco’s zijn voornamelijk van de hand van Rafaël Santi en behandelen vier onderwerpen:De verdrijving van Heliodorus uit de tempel: Gebaseerd op een verhaal uit het Oude Testament, waarbij Heliodorus, die de schatten uit de tempel tracht te roven, wordt verdreven door goddelijke bodes.De bevrijding van Sint Petrus: De apostel Petrus, in gevangenschap onder koning Herodes Agrippa I, wordt door een engel bevrijd.De ontmoeting tussen Leo de Grote en Atilla: De paus Leo I weet hierbij, met hulp van de heiligen Petrus en Paulus, Atilla te weerhouden de stad Rome te veroveren.De mis in Bolsena: Hierbij wordt het wonder in Bolsena  verbeeld, waarbij een hostie begon te bloeden en waardoor het bewijs werd geleverd voor de Transsubstantiatie, de verandering van brood en wijn in het lichaam en bloed van Christus.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Stanze di Raffaello zijn StanzadiEliodoro?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Bolsena", "Herodes Agrippa I", "Oude Testament", "Petrus", "Transsubstantiatie"]}
+{"id": 227, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "De plaats waar de paus privé audiënties hield.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle De verdrijving van Heliodorus uit de tempelalign=middle De bevrijding van Sint-Petrus-400px400px-align=middle De ontmoeting tussen Leo de Grote en Atillaalign=middle De mis in Bolsena}Thema van deze kamer is de Hemelse bescherming die gegeven was aan de kerk. Alle fresco’s zijn voornamelijk van de hand van Rafaël Santi en behandelen vier onderwerpen:De verdrijving van Heliodorus uit de tempel: Gebaseerd op een verhaal uit het Oude Testament, waarbij Heliodorus, die de schatten uit de tempel tracht te roven, wordt verdreven door goddelijke bodes.De bevrijding van Sint Petrus: De apostel Petrus, in gevangenschap onder koning Herodes Agrippa I, wordt door een engel bevrijd.De ontmoeting tussen Leo de Grote en Atilla: De paus Leo I weet hierbij, met hulp van de heiligen Petrus en Paulus, Atilla te weerhouden de stad Rome te veroveren.De mis in Bolsena: Hierbij wordt het wonder in Bolsena  verbeeld, waarbij een hostie begon te bloeden en waardoor het bewijs werd geleverd voor de Transsubstantiatie, de verandering van brood en wijn in het lichaam en bloed van Christus.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de StanzadiEliodoro besproken in Stanze di Raffaello?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Bolsena", "Herodes Agrippa I", "Oude Testament", "Petrus", "Transsubstantiatie"]}
+{"id": 228, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "In deze kamer bevond zich de bibliotheek van de paus; tevens deed de kamer dienst als studeerkamer.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle Dispuut van het Heilig Sacrament align=middle De School van Athene -400px400px-align=middle Parnassusalign=middle Kardinale deugden}Het thema van deze kamer is de wereldlijke en spirituele wijsheid en de harmonie tussen de christelijke leer en de Griekse filosofie. Dit was de eerste kamer die door Rafaël werd gedecoreerd en bevat de volgende 4 fresco’s:Dispuut van het Heilig Sacrament: De kerk die hemel en aarde met elkaar verbindt.De School van Athene: Hierin wordt uitgedrukt dat de waarheid verkregen wordt door de rede.Parnassus: Gewijd aan de literatuur, waarbij schrijvers samenkomen op de berg Parnassus in aanwezigheid van de god Apollo en de muzenKardinale deugden: Door middel van allegorieën worden standvastigheid, voorzichtigheid en gematigdheid verbeeldt.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Stanze di Raffaello en leg de StanzadellaSegnatura uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 229, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "In deze kamer bevond zich de bibliotheek van de paus; tevens deed de kamer dienst als studeerkamer.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle Dispuut van het Heilig Sacrament align=middle De School van Athene -400px400px-align=middle Parnassusalign=middle Kardinale deugden}Het thema van deze kamer is de wereldlijke en spirituele wijsheid en de harmonie tussen de christelijke leer en de Griekse filosofie. Dit was de eerste kamer die door Rafaël werd gedecoreerd en bevat de volgende 4 fresco’s:Dispuut van het Heilig Sacrament: De kerk die hemel en aarde met elkaar verbindt.De School van Athene: Hierin wordt uitgedrukt dat de waarheid verkregen wordt door de rede.Parnassus: Gewijd aan de literatuur, waarbij schrijvers samenkomen op de berg Parnassus in aanwezigheid van de god Apollo en de muzenKardinale deugden: Door middel van allegorieën worden standvastigheid, voorzichtigheid en gematigdheid verbeeldt.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de StanzadellaSegnatura van dit kunstwerk, Stanze di Raffaello.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 230, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "In deze kamer bevond zich de bibliotheek van de paus; tevens deed de kamer dienst als studeerkamer.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle Dispuut van het Heilig Sacrament align=middle De School van Athene -400px400px-align=middle Parnassusalign=middle Kardinale deugden}Het thema van deze kamer is de wereldlijke en spirituele wijsheid en de harmonie tussen de christelijke leer en de Griekse filosofie. Dit was de eerste kamer die door Rafaël werd gedecoreerd en bevat de volgende 4 fresco’s:Dispuut van het Heilig Sacrament: De kerk die hemel en aarde met elkaar verbindt.De School van Athene: Hierin wordt uitgedrukt dat de waarheid verkregen wordt door de rede.Parnassus: Gewijd aan de literatuur, waarbij schrijvers samenkomen op de berg Parnassus in aanwezigheid van de god Apollo en de muzenKardinale deugden: Door middel van allegorieën worden standvastigheid, voorzichtigheid en gematigdheid verbeeldt.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Stanze di Raffaello zijn StanzadellaSegnatura?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 231, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "In deze kamer bevond zich de bibliotheek van de paus; tevens deed de kamer dienst als studeerkamer.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle Dispuut van het Heilig Sacrament align=middle De School van Athene -400px400px-align=middle Parnassusalign=middle Kardinale deugden}Het thema van deze kamer is de wereldlijke en spirituele wijsheid en de harmonie tussen de christelijke leer en de Griekse filosofie. Dit was de eerste kamer die door Rafaël werd gedecoreerd en bevat de volgende 4 fresco’s:Dispuut van het Heilig Sacrament: De kerk die hemel en aarde met elkaar verbindt.De School van Athene: Hierin wordt uitgedrukt dat de waarheid verkregen wordt door de rede.Parnassus: Gewijd aan de literatuur, waarbij schrijvers samenkomen op de berg Parnassus in aanwezigheid van de god Apollo en de muzenKardinale deugden: Door middel van allegorieën worden standvastigheid, voorzichtigheid en gematigdheid verbeeldt.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de StanzadellaSegnatura besproken in Stanze di Raffaello?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 232, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "Kamer was oorspronkelijk bedoeld voor de rechtspraak, maar werd door paus Leo X gebruikt als eetkamer.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle De eed van Leo IIIalign=middle De kroning van Karel de Grote-400px400px-align=middle Brand in Borgoalign=middle De Slag bij Ostia}Het thema van deze kamer was het leven van de pausen Leo III en Leo IV. Het grootste deel van de fresco’s werd uitgevoerd door de assistenten van Rafaël.De vier fresco’s in de kamer zijn:De Eed van Leo III: Paus Leo III legt op eigen initiatief een eed van verlossing af, nadat hij door de neven van zijn voorganger Adrianus I beschuldigd was van wangedrag.De kroning van Karel de Grote: 25 december 800Brand in Borgo: Een brand die uitbrak in het district Borgo wordt bedwongen door de zegening van paus Leo IV. Hier kunnen ook het einde van de Trojaanse Oorlog en de mythische figuur Aeneas in gezien worden.De Slag bij Ostia: De gewonnen zeeslag door paus Leo IV, waarbij de Saracenen verslagen werden ----}}", "entry": "section", "prompt": "Focus op Stanze di Raffaello en leg de Stanzadell’incendiodelBorgo uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["25 december", "800", "Aeneas", "Karel de Grote", "Paus Leo I", "Paus Leo III", "Saracenen", "Trojaanse Oorlog"]}
+{"id": 233, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "Kamer was oorspronkelijk bedoeld voor de rechtspraak, maar werd door paus Leo X gebruikt als eetkamer.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle De eed van Leo IIIalign=middle De kroning van Karel de Grote-400px400px-align=middle Brand in Borgoalign=middle De Slag bij Ostia}Het thema van deze kamer was het leven van de pausen Leo III en Leo IV. Het grootste deel van de fresco’s werd uitgevoerd door de assistenten van Rafaël.De vier fresco’s in de kamer zijn:De Eed van Leo III: Paus Leo III legt op eigen initiatief een eed van verlossing af, nadat hij door de neven van zijn voorganger Adrianus I beschuldigd was van wangedrag.De kroning van Karel de Grote: 25 december 800Brand in Borgo: Een brand die uitbrak in het district Borgo wordt bedwongen door de zegening van paus Leo IV. Hier kunnen ook het einde van de Trojaanse Oorlog en de mythische figuur Aeneas in gezien worden.De Slag bij Ostia: De gewonnen zeeslag door paus Leo IV, waarbij de Saracenen verslagen werden ----}}", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Stanzadell’incendiodelBorgo van dit kunstwerk, Stanze di Raffaello.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["25 december", "800", "Aeneas", "Karel de Grote", "Paus Leo I", "Paus Leo III", "Saracenen", "Trojaanse Oorlog"]}
+{"id": 234, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "Kamer was oorspronkelijk bedoeld voor de rechtspraak, maar werd door paus Leo X gebruikt als eetkamer.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle De eed van Leo IIIalign=middle De kroning van Karel de Grote-400px400px-align=middle Brand in Borgoalign=middle De Slag bij Ostia}Het thema van deze kamer was het leven van de pausen Leo III en Leo IV. Het grootste deel van de fresco’s werd uitgevoerd door de assistenten van Rafaël.De vier fresco’s in de kamer zijn:De Eed van Leo III: Paus Leo III legt op eigen initiatief een eed van verlossing af, nadat hij door de neven van zijn voorganger Adrianus I beschuldigd was van wangedrag.De kroning van Karel de Grote: 25 december 800Brand in Borgo: Een brand die uitbrak in het district Borgo wordt bedwongen door de zegening van paus Leo IV. Hier kunnen ook het einde van de Trojaanse Oorlog en de mythische figuur Aeneas in gezien worden.De Slag bij Ostia: De gewonnen zeeslag door paus Leo IV, waarbij de Saracenen verslagen werden ----}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Stanze di Raffaello zijn Stanzadell’incendiodelBorgo?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["25 december", "800", "Aeneas", "Karel de Grote", "Paus Leo I", "Paus Leo III", "Saracenen", "Trojaanse Oorlog"]}
+{"id": 235, "title": "Stanze di Raffaello", "en_title": "Raphael Rooms", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg/270px-Raffael_Stanza_della_Segnatura.jpg", "reference": "Kamer was oorspronkelijk bedoeld voor de rechtspraak, maar werd door paus Leo X gebruikt als eetkamer.{ class=\"wikitable\" style=\"float:center;\"-400px400px-align=middle De eed van Leo IIIalign=middle De kroning van Karel de Grote-400px400px-align=middle Brand in Borgoalign=middle De Slag bij Ostia}Het thema van deze kamer was het leven van de pausen Leo III en Leo IV. Het grootste deel van de fresco’s werd uitgevoerd door de assistenten van Rafaël.De vier fresco’s in de kamer zijn:De Eed van Leo III: Paus Leo III legt op eigen initiatief een eed van verlossing af, nadat hij door de neven van zijn voorganger Adrianus I beschuldigd was van wangedrag.De kroning van Karel de Grote: 25 december 800Brand in Borgo: Een brand die uitbrak in het district Borgo wordt bedwongen door de zegening van paus Leo IV. Hier kunnen ook het einde van de Trojaanse Oorlog en de mythische figuur Aeneas in gezien worden.De Slag bij Ostia: De gewonnen zeeslag door paus Leo IV, waarbij de Saracenen verslagen werden ----}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Stanzadell’incendiodelBorgo besproken in Stanze di Raffaello?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["25 december", "800", "Aeneas", "Karel de Grote", "Paus Leo I", "Paus Leo III", "Saracenen", "Trojaanse Oorlog"]}
+{"id": 236, "title": "Madonna Benois", "en_title": "Benois Madonna", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "reference": "Madonna Benois is een olieverfschilderij van de Italiaanse schilder Leonardo da Vinci, geschilderd in 1478-1480. Het schilderij is in het bezit van de Hermitage in Sint-Petersburg. Het werk ontleent zijn naam aan de Russische architect Leon Benois die het werk aan de Hermitage schonk.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Madonna Benois en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1478", "1480", "Leon Benois", "Leonardo da Vinci", "Sint-Petersburg"]}
+{"id": 237, "title": "Madonna Benois", "en_title": "Benois Madonna", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "reference": "Madonna Benois is een olieverfschilderij van de Italiaanse schilder Leonardo da Vinci, geschilderd in 1478-1480. Het schilderij is in het bezit van de Hermitage in Sint-Petersburg. Het werk ontleent zijn naam aan de Russische architect Leon Benois die het werk aan de Hermitage schonk.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Madonna Benois.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1478", "1480", "Leon Benois", "Leonardo da Vinci", "Sint-Petersburg"]}
+{"id": 238, "title": "Madonna Benois", "en_title": "Benois Madonna", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "reference": "Madonna Benois is een olieverfschilderij van de Italiaanse schilder Leonardo da Vinci, geschilderd in 1478-1480. Het schilderij is in het bezit van de Hermitage in Sint-Petersburg. Het werk ontleent zijn naam aan de Russische architect Leon Benois die het werk aan de Hermitage schonk.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Madonna Benois zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1478", "1480", "Leon Benois", "Leonardo da Vinci", "Sint-Petersburg"]}
+{"id": 239, "title": "Madonna Benois", "en_title": "Benois Madonna", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "reference": "Madonna Benois is een olieverfschilderij van de Italiaanse schilder Leonardo da Vinci, geschilderd in 1478-1480. Het schilderij is in het bezit van de Hermitage in Sint-Petersburg. Het werk ontleent zijn naam aan de Russische architect Leon Benois die het werk aan de Hermitage schonk.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Madonna Benois?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1478", "1480", "Leon Benois", "Leonardo da Vinci", "Sint-Petersburg"]}
+{"id": 240, "title": "Madonna Benois", "en_title": "Benois Madonna", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "reference": "Aan het einde van de jaren 1470 hield Leonardo da Vinci zich met kleine Madonnaschilderijen en schetsen bezig met het thema 'Maria en Kind'. De Madonna Benois is hiervan een van de best geslaagde pogingen. Het schilderij valt op door zijn donkere kleurstelling, de genuanceerde lichtweergave en de levendige interactie tussen moeder en kind. De vrouw houdt het kind een vierbladige bloem voor. Het kind probeert dit traditionele symbool voor het kruis te grijpen alsof het een stuk speelgoed is.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Madonna Benois en leg de Beschrijving uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Leonardo da Vinci"]}
+{"id": 241, "title": "Madonna Benois", "en_title": "Benois Madonna", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "reference": "Aan het einde van de jaren 1470 hield Leonardo da Vinci zich met kleine Madonnaschilderijen en schetsen bezig met het thema 'Maria en Kind'. De Madonna Benois is hiervan een van de best geslaagde pogingen. Het schilderij valt op door zijn donkere kleurstelling, de genuanceerde lichtweergave en de levendige interactie tussen moeder en kind. De vrouw houdt het kind een vierbladige bloem voor. Het kind probeert dit traditionele symbool voor het kruis te grijpen alsof het een stuk speelgoed is.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Beschrijving van dit kunstwerk, Madonna Benois.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Leonardo da Vinci"]}
+{"id": 242, "title": "Madonna Benois", "en_title": "Benois Madonna", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "reference": "Aan het einde van de jaren 1470 hield Leonardo da Vinci zich met kleine Madonnaschilderijen en schetsen bezig met het thema 'Maria en Kind'. De Madonna Benois is hiervan een van de best geslaagde pogingen. Het schilderij valt op door zijn donkere kleurstelling, de genuanceerde lichtweergave en de levendige interactie tussen moeder en kind. De vrouw houdt het kind een vierbladige bloem voor. Het kind probeert dit traditionele symbool voor het kruis te grijpen alsof het een stuk speelgoed is.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Madonna Benois zijn Beschrijving?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Leonardo da Vinci"]}
+{"id": 243, "title": "Madonna Benois", "en_title": "Benois Madonna", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG/270px-Leonardo%2C_Madonna_Benois.JPG", "reference": "Aan het einde van de jaren 1470 hield Leonardo da Vinci zich met kleine Madonnaschilderijen en schetsen bezig met het thema 'Maria en Kind'. De Madonna Benois is hiervan een van de best geslaagde pogingen. Het schilderij valt op door zijn donkere kleurstelling, de genuanceerde lichtweergave en de levendige interactie tussen moeder en kind. De vrouw houdt het kind een vierbladige bloem voor. Het kind probeert dit traditionele symbool voor het kruis te grijpen alsof het een stuk speelgoed is.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Beschrijving besproken in Madonna Benois?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Leonardo da Vinci"]}
+{"id": 244, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "De eed van de Horatii is een schilderij uit 1784 van de Franse schilder Jacques-Louis David. Dit werk wordt beschouwd als een van de meesterstukken van het neoclassicisme. Het schilderij is 330 cm hoog en 425 cm breed en is te vinden in het Louvre.Het werk behandelt een belangrijk onderwerp uit de Romeinse mythologie, waar de drie gebroeders Horatii in een-op-eengevechten Rome moesten verdedigen tegen de Curiatii uit Alba, een naburige stad en tevens rivaal. Door een eed zweren de Horatii aan hun vader dat zij het gevecht ofwel zullen winnen ofwel zullen sterven. Het gevecht zelf komt voor in verschillende literaire bronnen, zoals in Ab urbe condita van Titus Livius, maar de eed is door David bedacht. Uiteindelijk blijft enkel de oudste broer van de Horatii in leven, die vervolgens door zijn zus vervloekt wordt  en haar daarom op haar beurt ook doodsteekt.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De eed van de Horatii en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1784", "Jacques-Louis David", "Louvre", "Romeinse mythologie"]}
+{"id": 245, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "De eed van de Horatii is een schilderij uit 1784 van de Franse schilder Jacques-Louis David. Dit werk wordt beschouwd als een van de meesterstukken van het neoclassicisme. Het schilderij is 330 cm hoog en 425 cm breed en is te vinden in het Louvre.Het werk behandelt een belangrijk onderwerp uit de Romeinse mythologie, waar de drie gebroeders Horatii in een-op-eengevechten Rome moesten verdedigen tegen de Curiatii uit Alba, een naburige stad en tevens rivaal. Door een eed zweren de Horatii aan hun vader dat zij het gevecht ofwel zullen winnen ofwel zullen sterven. Het gevecht zelf komt voor in verschillende literaire bronnen, zoals in Ab urbe condita van Titus Livius, maar de eed is door David bedacht. Uiteindelijk blijft enkel de oudste broer van de Horatii in leven, die vervolgens door zijn zus vervloekt wordt  en haar daarom op haar beurt ook doodsteekt.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, De eed van de Horatii.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1784", "Jacques-Louis David", "Louvre", "Romeinse mythologie"]}
+{"id": 246, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "De eed van de Horatii is een schilderij uit 1784 van de Franse schilder Jacques-Louis David. Dit werk wordt beschouwd als een van de meesterstukken van het neoclassicisme. Het schilderij is 330 cm hoog en 425 cm breed en is te vinden in het Louvre.Het werk behandelt een belangrijk onderwerp uit de Romeinse mythologie, waar de drie gebroeders Horatii in een-op-eengevechten Rome moesten verdedigen tegen de Curiatii uit Alba, een naburige stad en tevens rivaal. Door een eed zweren de Horatii aan hun vader dat zij het gevecht ofwel zullen winnen ofwel zullen sterven. Het gevecht zelf komt voor in verschillende literaire bronnen, zoals in Ab urbe condita van Titus Livius, maar de eed is door David bedacht. Uiteindelijk blijft enkel de oudste broer van de Horatii in leven, die vervolgens door zijn zus vervloekt wordt  en haar daarom op haar beurt ook doodsteekt.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De eed van de Horatii zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1784", "Jacques-Louis David", "Louvre", "Romeinse mythologie"]}
+{"id": 247, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "De eed van de Horatii is een schilderij uit 1784 van de Franse schilder Jacques-Louis David. Dit werk wordt beschouwd als een van de meesterstukken van het neoclassicisme. Het schilderij is 330 cm hoog en 425 cm breed en is te vinden in het Louvre.Het werk behandelt een belangrijk onderwerp uit de Romeinse mythologie, waar de drie gebroeders Horatii in een-op-eengevechten Rome moesten verdedigen tegen de Curiatii uit Alba, een naburige stad en tevens rivaal. Door een eed zweren de Horatii aan hun vader dat zij het gevecht ofwel zullen winnen ofwel zullen sterven. Het gevecht zelf komt voor in verschillende literaire bronnen, zoals in Ab urbe condita van Titus Livius, maar de eed is door David bedacht. Uiteindelijk blijft enkel de oudste broer van de Horatii in leven, die vervolgens door zijn zus vervloekt wordt  en haar daarom op haar beurt ook doodsteekt.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in De eed van de Horatii?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1784", "Jacques-Louis David", "Louvre", "Romeinse mythologie"]}
+{"id": 248, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "Hoewel David het onderzoek voor het schilderij in Parijs op aanvraag van de koning begon, koos hij ervoor om het te schilderen in Rome, in het Palazzo Costanzi. Dit kon hij zich enkel permitteren dankzij de financiële steun van zijn schoonvader. Hij werd gedeeltelijk geholpen door zijn leerling Jean-Germain Drouais. David voltooide het werk in 1785. Het schilderij werd allereerst in het atelier van de schilder in Rome tentoongesteld en vervolgens meegenomen naar Parijs. Het had een enorm succes en zorgde ervoor dat David zijn rivalen zoals Pierre Peyron kon overschaduwen. In de jaren daarop werd het schilderij symbool van de Franse revolutie. Het inspireerde de Italiaanse componist Bernardo Porta, een vriend van David, voor zijn opera De Horatii .", "entry": "section", "prompt": "Focus op De eed van de Horatii en leg de Geschiedenis uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Jean-Germain Drouais", "Parijs"]}
+{"id": 249, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "Hoewel David het onderzoek voor het schilderij in Parijs op aanvraag van de koning begon, koos hij ervoor om het te schilderen in Rome, in het Palazzo Costanzi. Dit kon hij zich enkel permitteren dankzij de financiële steun van zijn schoonvader. Hij werd gedeeltelijk geholpen door zijn leerling Jean-Germain Drouais. David voltooide het werk in 1785. Het schilderij werd allereerst in het atelier van de schilder in Rome tentoongesteld en vervolgens meegenomen naar Parijs. Het had een enorm succes en zorgde ervoor dat David zijn rivalen zoals Pierre Peyron kon overschaduwen. In de jaren daarop werd het schilderij symbool van de Franse revolutie. Het inspireerde de Italiaanse componist Bernardo Porta, een vriend van David, voor zijn opera De Horatii .", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Geschiedenis van dit kunstwerk, De eed van de Horatii.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Jean-Germain Drouais", "Parijs"]}
+{"id": 250, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "Hoewel David het onderzoek voor het schilderij in Parijs op aanvraag van de koning begon, koos hij ervoor om het te schilderen in Rome, in het Palazzo Costanzi. Dit kon hij zich enkel permitteren dankzij de financiële steun van zijn schoonvader. Hij werd gedeeltelijk geholpen door zijn leerling Jean-Germain Drouais. David voltooide het werk in 1785. Het schilderij werd allereerst in het atelier van de schilder in Rome tentoongesteld en vervolgens meegenomen naar Parijs. Het had een enorm succes en zorgde ervoor dat David zijn rivalen zoals Pierre Peyron kon overschaduwen. In de jaren daarop werd het schilderij symbool van de Franse revolutie. Het inspireerde de Italiaanse componist Bernardo Porta, een vriend van David, voor zijn opera De Horatii .", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De eed van de Horatii zijn Geschiedenis?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Jean-Germain Drouais", "Parijs"]}
+{"id": 251, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "Hoewel David het onderzoek voor het schilderij in Parijs op aanvraag van de koning begon, koos hij ervoor om het te schilderen in Rome, in het Palazzo Costanzi. Dit kon hij zich enkel permitteren dankzij de financiële steun van zijn schoonvader. Hij werd gedeeltelijk geholpen door zijn leerling Jean-Germain Drouais. David voltooide het werk in 1785. Het schilderij werd allereerst in het atelier van de schilder in Rome tentoongesteld en vervolgens meegenomen naar Parijs. Het had een enorm succes en zorgde ervoor dat David zijn rivalen zoals Pierre Peyron kon overschaduwen. In de jaren daarop werd het schilderij symbool van de Franse revolutie. Het inspireerde de Italiaanse componist Bernardo Porta, een vriend van David, voor zijn opera De Horatii .", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Geschiedenis besproken in De eed van de Horatii?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Jean-Germain Drouais", "Parijs"]}
+{"id": 252, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "Het cijfer drie is alomtegenwoordig in De eed van de Horatii en wordt als symbool van volmaaktheid en stabiliteit beschouwd. In veel religies en mythologieën verwijst het cijfer drie naar het volmaakte, zoals de drie-eenheid in het christendom , de drie Moira's en de drie Chariten. In dit verhaal gaat het om de drie Horatii, Curiatii en hun zusters. In het schilderij is de gehele compositie gebaseerd op het cijfer drie: drie groepen personages, waarvan elk deel uitmaakt van een van de drie bogen op de achtergrond.De drie gebroeders Horatii nemen een positie in die een driehoek suggereert. Dit brengt de kracht, standvastigheid en eenheid van zowel de groep als van de individuen naar voren. De vader van de drie broers verwijst ook naar het cijfer drie door middel van de drie zwaarden die hij op het punt staat om aan zijn zonen toe te vertrouwen. Aan de rechterkant van het schilderij bevindt zich een groep van drie vrouwen, waarmee David waarschijnlijk hun gezamenlijke leed en steun naar voren heeft willen brengen. De vrouw in het zwart gekleed troost de twee kinderen, waardoor deze groep ook uit drie personen bestaat. De regel van drie is hier volkomen nageleefd, net als de blik van de toeschouwer op het midden, waar de uitgestrekte handen van de Horatii naar de door hun vader vastgehouden zwaarden wijzen; de nadruk ligt op de afgelegde eed.Het schilderij laat een typisch kenmerk van het neoclassicisme zien, namelijk de duidelijke aanwezigheid van twee groepen: de mannen aan de linkerkant en de vrouwen aan de rechterkant. Deze scheiding komt met name tot uiting door het verschil in lijnen: deze zijn recht voor de mannen en gebogen voor de vrouwen. De mannen met hun uitgestrekte armen zijn vol vastberadenheid, kracht en patriottisme, terwijl het lijkt alsof de vrouwen, in tranen door de aanstaande strijd van hun broers en echtgenoten, ineenstorten.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De eed van de Horatii en leg de Compositie uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 253, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "Het cijfer drie is alomtegenwoordig in De eed van de Horatii en wordt als symbool van volmaaktheid en stabiliteit beschouwd. In veel religies en mythologieën verwijst het cijfer drie naar het volmaakte, zoals de drie-eenheid in het christendom , de drie Moira's en de drie Chariten. In dit verhaal gaat het om de drie Horatii, Curiatii en hun zusters. In het schilderij is de gehele compositie gebaseerd op het cijfer drie: drie groepen personages, waarvan elk deel uitmaakt van een van de drie bogen op de achtergrond.De drie gebroeders Horatii nemen een positie in die een driehoek suggereert. Dit brengt de kracht, standvastigheid en eenheid van zowel de groep als van de individuen naar voren. De vader van de drie broers verwijst ook naar het cijfer drie door middel van de drie zwaarden die hij op het punt staat om aan zijn zonen toe te vertrouwen. Aan de rechterkant van het schilderij bevindt zich een groep van drie vrouwen, waarmee David waarschijnlijk hun gezamenlijke leed en steun naar voren heeft willen brengen. De vrouw in het zwart gekleed troost de twee kinderen, waardoor deze groep ook uit drie personen bestaat. De regel van drie is hier volkomen nageleefd, net als de blik van de toeschouwer op het midden, waar de uitgestrekte handen van de Horatii naar de door hun vader vastgehouden zwaarden wijzen; de nadruk ligt op de afgelegde eed.Het schilderij laat een typisch kenmerk van het neoclassicisme zien, namelijk de duidelijke aanwezigheid van twee groepen: de mannen aan de linkerkant en de vrouwen aan de rechterkant. Deze scheiding komt met name tot uiting door het verschil in lijnen: deze zijn recht voor de mannen en gebogen voor de vrouwen. De mannen met hun uitgestrekte armen zijn vol vastberadenheid, kracht en patriottisme, terwijl het lijkt alsof de vrouwen, in tranen door de aanstaande strijd van hun broers en echtgenoten, ineenstorten.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Compositie van dit kunstwerk, De eed van de Horatii.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 254, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "Het cijfer drie is alomtegenwoordig in De eed van de Horatii en wordt als symbool van volmaaktheid en stabiliteit beschouwd. In veel religies en mythologieën verwijst het cijfer drie naar het volmaakte, zoals de drie-eenheid in het christendom , de drie Moira's en de drie Chariten. In dit verhaal gaat het om de drie Horatii, Curiatii en hun zusters. In het schilderij is de gehele compositie gebaseerd op het cijfer drie: drie groepen personages, waarvan elk deel uitmaakt van een van de drie bogen op de achtergrond.De drie gebroeders Horatii nemen een positie in die een driehoek suggereert. Dit brengt de kracht, standvastigheid en eenheid van zowel de groep als van de individuen naar voren. De vader van de drie broers verwijst ook naar het cijfer drie door middel van de drie zwaarden die hij op het punt staat om aan zijn zonen toe te vertrouwen. Aan de rechterkant van het schilderij bevindt zich een groep van drie vrouwen, waarmee David waarschijnlijk hun gezamenlijke leed en steun naar voren heeft willen brengen. De vrouw in het zwart gekleed troost de twee kinderen, waardoor deze groep ook uit drie personen bestaat. De regel van drie is hier volkomen nageleefd, net als de blik van de toeschouwer op het midden, waar de uitgestrekte handen van de Horatii naar de door hun vader vastgehouden zwaarden wijzen; de nadruk ligt op de afgelegde eed.Het schilderij laat een typisch kenmerk van het neoclassicisme zien, namelijk de duidelijke aanwezigheid van twee groepen: de mannen aan de linkerkant en de vrouwen aan de rechterkant. Deze scheiding komt met name tot uiting door het verschil in lijnen: deze zijn recht voor de mannen en gebogen voor de vrouwen. De mannen met hun uitgestrekte armen zijn vol vastberadenheid, kracht en patriottisme, terwijl het lijkt alsof de vrouwen, in tranen door de aanstaande strijd van hun broers en echtgenoten, ineenstorten.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De eed van de Horatii zijn Compositie?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 255, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "Het cijfer drie is alomtegenwoordig in De eed van de Horatii en wordt als symbool van volmaaktheid en stabiliteit beschouwd. In veel religies en mythologieën verwijst het cijfer drie naar het volmaakte, zoals de drie-eenheid in het christendom , de drie Moira's en de drie Chariten. In dit verhaal gaat het om de drie Horatii, Curiatii en hun zusters. In het schilderij is de gehele compositie gebaseerd op het cijfer drie: drie groepen personages, waarvan elk deel uitmaakt van een van de drie bogen op de achtergrond.De drie gebroeders Horatii nemen een positie in die een driehoek suggereert. Dit brengt de kracht, standvastigheid en eenheid van zowel de groep als van de individuen naar voren. De vader van de drie broers verwijst ook naar het cijfer drie door middel van de drie zwaarden die hij op het punt staat om aan zijn zonen toe te vertrouwen. Aan de rechterkant van het schilderij bevindt zich een groep van drie vrouwen, waarmee David waarschijnlijk hun gezamenlijke leed en steun naar voren heeft willen brengen. De vrouw in het zwart gekleed troost de twee kinderen, waardoor deze groep ook uit drie personen bestaat. De regel van drie is hier volkomen nageleefd, net als de blik van de toeschouwer op het midden, waar de uitgestrekte handen van de Horatii naar de door hun vader vastgehouden zwaarden wijzen; de nadruk ligt op de afgelegde eed.Het schilderij laat een typisch kenmerk van het neoclassicisme zien, namelijk de duidelijke aanwezigheid van twee groepen: de mannen aan de linkerkant en de vrouwen aan de rechterkant. Deze scheiding komt met name tot uiting door het verschil in lijnen: deze zijn recht voor de mannen en gebogen voor de vrouwen. De mannen met hun uitgestrekte armen zijn vol vastberadenheid, kracht en patriottisme, terwijl het lijkt alsof de vrouwen, in tranen door de aanstaande strijd van hun broers en echtgenoten, ineenstorten.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Compositie besproken in De eed van de Horatii?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 256, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "Horatii en Curiatii }}", "entry": "section", "prompt": "Focus op De eed van de Horatii en leg de Zieook uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Horatii en Curiatii"]}
+{"id": 257, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "Horatii en Curiatii }}", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Zieook van dit kunstwerk, De eed van de Horatii.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Horatii en Curiatii"]}
+{"id": 258, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "Horatii en Curiatii }}", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De eed van de Horatii zijn Zieook?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Horatii en Curiatii"]}
+{"id": 259, "title": "De eed van de Horatii", "en_title": "Oath of the Horatii", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg/350px-Jacques-Louis_David%2C_Le_Serment_des_Horaces.jpg", "reference": "Horatii en Curiatii }}", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Zieook besproken in De eed van de Horatii?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Horatii en Curiatii"]}
+{"id": 260, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "De Extase van Theresia  is een meesterwerk van de Italiaanse kunstenaar Gian Lorenzo Bernini uit de tijd van de barok. Het beeld is te vinden in de basiliek van Santa Maria della Vittoria in Rome.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Extase van Theresia en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gian Lorenzo Bernini", "Gian Lorenzo Bernini", "Santa Maria della Vittoria"]}
+{"id": 261, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "De Extase van Theresia  is een meesterwerk van de Italiaanse kunstenaar Gian Lorenzo Bernini uit de tijd van de barok. Het beeld is te vinden in de basiliek van Santa Maria della Vittoria in Rome.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Extase van Theresia.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gian Lorenzo Bernini", "Gian Lorenzo Bernini", "Santa Maria della Vittoria"]}
+{"id": 262, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "De Extase van Theresia  is een meesterwerk van de Italiaanse kunstenaar Gian Lorenzo Bernini uit de tijd van de barok. Het beeld is te vinden in de basiliek van Santa Maria della Vittoria in Rome.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Extase van Theresia zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gian Lorenzo Bernini", "Gian Lorenzo Bernini", "Santa Maria della Vittoria"]}
+{"id": 263, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "De Extase van Theresia  is een meesterwerk van de Italiaanse kunstenaar Gian Lorenzo Bernini uit de tijd van de barok. Het beeld is te vinden in de basiliek van Santa Maria della Vittoria in Rome.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Extase van Theresia?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gian Lorenzo Bernini", "Gian Lorenzo Bernini", "Santa Maria della Vittoria"]}
+{"id": 264, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "Het beeld staat in de kapel van de familie Cornaro in de basiliek. Deze hele kapel is gewijd aan de Spaanse mystica Theresia van Ávila , aan wie, zo gaat het verhaal, een engel is verschenen. De engel doorboort haar hart met een gouden pijl en laat haar achter 'in vuur en vlam door Gods liefde'. Deze mystieke ontmoeting is een dankbaar onderwerp in de tijd van de contrareformatie. De katholieke kerk vindt: Wat de hervormers ook mogen beweren, in de katholieke kerk blijven wonderen mogelijk! En dat blijkt, volgens hen, hieruit. Bernini heeft gekozen om het moment vast te leggen waarop de engel zijn pijl heeft teruggetrokken en Theresia in extase achterlaat. Het beeld wekt de indruk een sensueel kunstwerk te zijn, waarbij de heilige Theresia op haar rug ligt die ze gekromd heeft. Haar mond is geopend en boven haar staat een engel met een pijl van vuur. Het beeld heeft dan ook gezorgd voor heel wat aanstoot. De wervelende plooien en het ontbreken van een sokkel geven de indruk dat Theresia de aarde ontstijgt. Haar houding en gezichtsuitdrukking geven totale overgave aan. Het zuivere realisme, in anatomie en stofuitdrukking, van het glad gepolijste beeld verhoogt de tastbaarheid van het mystieke moment. Hier wordt het onzichtbare zichtbaar.Het beeld wordt omlijst door de architectuur eromheen, die contrasteert met het witte marmer van het beeld. Het beeld wordt van bovenaf door een venster belicht: het licht 'stroomt' langs goudkleurige buizen achter het beeld, wat nog meer nadruk geeft aan de goddelijkheid van de gebeurtenis. Boven de nis wordt de beeldengroep omgeven door een beschilderd tongewelf met opnieuw het goddelijk licht, komend vanuit een oneindige ruimte, omgeven door engelen.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Extase van Theresia en leg de Beeld uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Theresia van Ávila"]}
+{"id": 265, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "Het beeld staat in de kapel van de familie Cornaro in de basiliek. Deze hele kapel is gewijd aan de Spaanse mystica Theresia van Ávila , aan wie, zo gaat het verhaal, een engel is verschenen. De engel doorboort haar hart met een gouden pijl en laat haar achter 'in vuur en vlam door Gods liefde'. Deze mystieke ontmoeting is een dankbaar onderwerp in de tijd van de contrareformatie. De katholieke kerk vindt: Wat de hervormers ook mogen beweren, in de katholieke kerk blijven wonderen mogelijk! En dat blijkt, volgens hen, hieruit. Bernini heeft gekozen om het moment vast te leggen waarop de engel zijn pijl heeft teruggetrokken en Theresia in extase achterlaat. Het beeld wekt de indruk een sensueel kunstwerk te zijn, waarbij de heilige Theresia op haar rug ligt die ze gekromd heeft. Haar mond is geopend en boven haar staat een engel met een pijl van vuur. Het beeld heeft dan ook gezorgd voor heel wat aanstoot. De wervelende plooien en het ontbreken van een sokkel geven de indruk dat Theresia de aarde ontstijgt. Haar houding en gezichtsuitdrukking geven totale overgave aan. Het zuivere realisme, in anatomie en stofuitdrukking, van het glad gepolijste beeld verhoogt de tastbaarheid van het mystieke moment. Hier wordt het onzichtbare zichtbaar.Het beeld wordt omlijst door de architectuur eromheen, die contrasteert met het witte marmer van het beeld. Het beeld wordt van bovenaf door een venster belicht: het licht 'stroomt' langs goudkleurige buizen achter het beeld, wat nog meer nadruk geeft aan de goddelijkheid van de gebeurtenis. Boven de nis wordt de beeldengroep omgeven door een beschilderd tongewelf met opnieuw het goddelijk licht, komend vanuit een oneindige ruimte, omgeven door engelen.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Beeld van dit kunstwerk, Extase van Theresia.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Theresia van Ávila"]}
+{"id": 266, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "Het beeld staat in de kapel van de familie Cornaro in de basiliek. Deze hele kapel is gewijd aan de Spaanse mystica Theresia van Ávila , aan wie, zo gaat het verhaal, een engel is verschenen. De engel doorboort haar hart met een gouden pijl en laat haar achter 'in vuur en vlam door Gods liefde'. Deze mystieke ontmoeting is een dankbaar onderwerp in de tijd van de contrareformatie. De katholieke kerk vindt: Wat de hervormers ook mogen beweren, in de katholieke kerk blijven wonderen mogelijk! En dat blijkt, volgens hen, hieruit. Bernini heeft gekozen om het moment vast te leggen waarop de engel zijn pijl heeft teruggetrokken en Theresia in extase achterlaat. Het beeld wekt de indruk een sensueel kunstwerk te zijn, waarbij de heilige Theresia op haar rug ligt die ze gekromd heeft. Haar mond is geopend en boven haar staat een engel met een pijl van vuur. Het beeld heeft dan ook gezorgd voor heel wat aanstoot. De wervelende plooien en het ontbreken van een sokkel geven de indruk dat Theresia de aarde ontstijgt. Haar houding en gezichtsuitdrukking geven totale overgave aan. Het zuivere realisme, in anatomie en stofuitdrukking, van het glad gepolijste beeld verhoogt de tastbaarheid van het mystieke moment. Hier wordt het onzichtbare zichtbaar.Het beeld wordt omlijst door de architectuur eromheen, die contrasteert met het witte marmer van het beeld. Het beeld wordt van bovenaf door een venster belicht: het licht 'stroomt' langs goudkleurige buizen achter het beeld, wat nog meer nadruk geeft aan de goddelijkheid van de gebeurtenis. Boven de nis wordt de beeldengroep omgeven door een beschilderd tongewelf met opnieuw het goddelijk licht, komend vanuit een oneindige ruimte, omgeven door engelen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Extase van Theresia zijn Beeld?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Theresia van Ávila"]}
+{"id": 267, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "Het beeld staat in de kapel van de familie Cornaro in de basiliek. Deze hele kapel is gewijd aan de Spaanse mystica Theresia van Ávila , aan wie, zo gaat het verhaal, een engel is verschenen. De engel doorboort haar hart met een gouden pijl en laat haar achter 'in vuur en vlam door Gods liefde'. Deze mystieke ontmoeting is een dankbaar onderwerp in de tijd van de contrareformatie. De katholieke kerk vindt: Wat de hervormers ook mogen beweren, in de katholieke kerk blijven wonderen mogelijk! En dat blijkt, volgens hen, hieruit. Bernini heeft gekozen om het moment vast te leggen waarop de engel zijn pijl heeft teruggetrokken en Theresia in extase achterlaat. Het beeld wekt de indruk een sensueel kunstwerk te zijn, waarbij de heilige Theresia op haar rug ligt die ze gekromd heeft. Haar mond is geopend en boven haar staat een engel met een pijl van vuur. Het beeld heeft dan ook gezorgd voor heel wat aanstoot. De wervelende plooien en het ontbreken van een sokkel geven de indruk dat Theresia de aarde ontstijgt. Haar houding en gezichtsuitdrukking geven totale overgave aan. Het zuivere realisme, in anatomie en stofuitdrukking, van het glad gepolijste beeld verhoogt de tastbaarheid van het mystieke moment. Hier wordt het onzichtbare zichtbaar.Het beeld wordt omlijst door de architectuur eromheen, die contrasteert met het witte marmer van het beeld. Het beeld wordt van bovenaf door een venster belicht: het licht 'stroomt' langs goudkleurige buizen achter het beeld, wat nog meer nadruk geeft aan de goddelijkheid van de gebeurtenis. Boven de nis wordt de beeldengroep omgeven door een beschilderd tongewelf met opnieuw het goddelijk licht, komend vanuit een oneindige ruimte, omgeven door engelen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Beeld besproken in Extase van Theresia?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Theresia van Ávila"]}
+{"id": 268, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "Het beeld draait om de heilige Theresia van Ávila. Zij beschrijft de extase die te zien is in het beeld in haar boek Mijn Leven :", "entry": "section", "prompt": "Focus op Extase van Theresia en leg de TheresiavanÁvila uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Theresia van Ávila"]}
+{"id": 269, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "Het beeld draait om de heilige Theresia van Ávila. Zij beschrijft de extase die te zien is in het beeld in haar boek Mijn Leven :", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de TheresiavanÁvila van dit kunstwerk, Extase van Theresia.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Theresia van Ávila"]}
+{"id": 270, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "Het beeld draait om de heilige Theresia van Ávila. Zij beschrijft de extase die te zien is in het beeld in haar boek Mijn Leven :", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Extase van Theresia zijn TheresiavanÁvila?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Theresia van Ávila"]}
+{"id": 271, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "Het beeld draait om de heilige Theresia van Ávila. Zij beschrijft de extase die te zien is in het beeld in haar boek Mijn Leven :", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de TheresiavanÁvila besproken in Extase van Theresia?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Theresia van Ávila"]}
+{"id": 272, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "Het beeld speelt een rol in de boeken Het Bernini mysterie van Dan Brown en De Principessa en het bedrog van Bernini van Peter Prange.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Extase van Theresia en leg de Trivia uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Dan Brown", "De Principessa en het bedrog van Bernini", "Peter Prange"]}
+{"id": 273, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "Het beeld speelt een rol in de boeken Het Bernini mysterie van Dan Brown en De Principessa en het bedrog van Bernini van Peter Prange.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Trivia van dit kunstwerk, Extase van Theresia.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Dan Brown", "De Principessa en het bedrog van Bernini", "Peter Prange"]}
+{"id": 274, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "Het beeld speelt een rol in de boeken Het Bernini mysterie van Dan Brown en De Principessa en het bedrog van Bernini van Peter Prange.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Extase van Theresia zijn Trivia?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Dan Brown", "De Principessa en het bedrog van Bernini", "Peter Prange"]}
+{"id": 275, "title": "Extase van Theresia", "en_title": "Ecstasy of Saint Teresa", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg/220px-Ecstasy_of_Saint_Teresa_September_2015-2a.jpg", "reference": "Het beeld speelt een rol in de boeken Het Bernini mysterie van Dan Brown en De Principessa en het bedrog van Bernini van Peter Prange.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Trivia besproken in Extase van Theresia?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Dan Brown", "De Principessa en het bedrog van Bernini", "Peter Prange"]}
+{"id": 276, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De kerk van Auvers is een schilderij van Vincent van Gogh. Hij schilderde de gotische dorpskerk omstreeks 5 juni 1890. Het schilderij is olieverf op doek en is 94 x 74 cm groot.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De kerk van Auvers en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1890", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 277, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De kerk van Auvers is een schilderij van Vincent van Gogh. Hij schilderde de gotische dorpskerk omstreeks 5 juni 1890. Het schilderij is olieverf op doek en is 94 x 74 cm groot.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, De kerk van Auvers.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1890", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 278, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De kerk van Auvers is een schilderij van Vincent van Gogh. Hij schilderde de gotische dorpskerk omstreeks 5 juni 1890. Het schilderij is olieverf op doek en is 94 x 74 cm groot.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De kerk van Auvers zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1890", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 279, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De kerk van Auvers is een schilderij van Vincent van Gogh. Hij schilderde de gotische dorpskerk omstreeks 5 juni 1890. Het schilderij is olieverf op doek en is 94 x 74 cm groot.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in De kerk van Auvers?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1890", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 280, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De weergave is expressief maar toch realistisch. Van Gogh heeft op zijn eigen manier het gebouw zuiver en realistisch weergegeven. Toch is de gevoelsexpressie van de vorm dynamisch. Doordat Van Gogh enkel gebruikmaakt van organische lijnen zit er beweging in het schilderij. Bovendien zorgen alle afzonderlijke penseelhalen die de typische stijl van Van Gogh kenmerken voor dynamiek.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De kerk van Auvers en leg de Devorm uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 281, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De weergave is expressief maar toch realistisch. Van Gogh heeft op zijn eigen manier het gebouw zuiver en realistisch weergegeven. Toch is de gevoelsexpressie van de vorm dynamisch. Doordat Van Gogh enkel gebruikmaakt van organische lijnen zit er beweging in het schilderij. Bovendien zorgen alle afzonderlijke penseelhalen die de typische stijl van Van Gogh kenmerken voor dynamiek.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Devorm van dit kunstwerk, De kerk van Auvers.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 282, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De weergave is expressief maar toch realistisch. Van Gogh heeft op zijn eigen manier het gebouw zuiver en realistisch weergegeven. Toch is de gevoelsexpressie van de vorm dynamisch. Doordat Van Gogh enkel gebruikmaakt van organische lijnen zit er beweging in het schilderij. Bovendien zorgen alle afzonderlijke penseelhalen die de typische stijl van Van Gogh kenmerken voor dynamiek.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De kerk van Auvers zijn Devorm?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 283, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De weergave is expressief maar toch realistisch. Van Gogh heeft op zijn eigen manier het gebouw zuiver en realistisch weergegeven. Toch is de gevoelsexpressie van de vorm dynamisch. Doordat Van Gogh enkel gebruikmaakt van organische lijnen zit er beweging in het schilderij. Bovendien zorgen alle afzonderlijke penseelhalen die de typische stijl van Van Gogh kenmerken voor dynamiek.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Devorm besproken in De kerk van Auvers?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 284, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De monochrome kleuren blauw en groen zorgen voor een koud contrast omdat ze allebei tot dezelfde kleurfamilie behoren. Door het gebruik van de complementaire kleuren oranje en blauw ontstaat er toch een gematigd effect. Ook in het kleurgebruik komt de expressiviteit terug. Door de lucht blauwer te maken en het gras groener wordt het schilderij veel intenser en wordt de expressie vergroot. Van Gogh maakt veelvuldig gebruik van dezelfde kleuren, toch is geen enkele streep van exact dezelfde kleur. Dit maakt de gevoelsexpressie van de kleur dynamisch. Bijna alle kleuren hebben als primaire kleur blauw wat het schilderij toch een droevige en sombere indruk geeft. Zelfs het relatief felle en opgewekte oranje kan geen verandering brengen in de overwegend droevige sfeer.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De kerk van Auvers en leg de Dekleur uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 285, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De monochrome kleuren blauw en groen zorgen voor een koud contrast omdat ze allebei tot dezelfde kleurfamilie behoren. Door het gebruik van de complementaire kleuren oranje en blauw ontstaat er toch een gematigd effect. Ook in het kleurgebruik komt de expressiviteit terug. Door de lucht blauwer te maken en het gras groener wordt het schilderij veel intenser en wordt de expressie vergroot. Van Gogh maakt veelvuldig gebruik van dezelfde kleuren, toch is geen enkele streep van exact dezelfde kleur. Dit maakt de gevoelsexpressie van de kleur dynamisch. Bijna alle kleuren hebben als primaire kleur blauw wat het schilderij toch een droevige en sombere indruk geeft. Zelfs het relatief felle en opgewekte oranje kan geen verandering brengen in de overwegend droevige sfeer.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Dekleur van dit kunstwerk, De kerk van Auvers.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 286, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De monochrome kleuren blauw en groen zorgen voor een koud contrast omdat ze allebei tot dezelfde kleurfamilie behoren. Door het gebruik van de complementaire kleuren oranje en blauw ontstaat er toch een gematigd effect. Ook in het kleurgebruik komt de expressiviteit terug. Door de lucht blauwer te maken en het gras groener wordt het schilderij veel intenser en wordt de expressie vergroot. Van Gogh maakt veelvuldig gebruik van dezelfde kleuren, toch is geen enkele streep van exact dezelfde kleur. Dit maakt de gevoelsexpressie van de kleur dynamisch. Bijna alle kleuren hebben als primaire kleur blauw wat het schilderij toch een droevige en sombere indruk geeft. Zelfs het relatief felle en opgewekte oranje kan geen verandering brengen in de overwegend droevige sfeer.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De kerk van Auvers zijn Dekleur?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 287, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De monochrome kleuren blauw en groen zorgen voor een koud contrast omdat ze allebei tot dezelfde kleurfamilie behoren. Door het gebruik van de complementaire kleuren oranje en blauw ontstaat er toch een gematigd effect. Ook in het kleurgebruik komt de expressiviteit terug. Door de lucht blauwer te maken en het gras groener wordt het schilderij veel intenser en wordt de expressie vergroot. Van Gogh maakt veelvuldig gebruik van dezelfde kleuren, toch is geen enkele streep van exact dezelfde kleur. Dit maakt de gevoelsexpressie van de kleur dynamisch. Bijna alle kleuren hebben als primaire kleur blauw wat het schilderij toch een droevige en sombere indruk geeft. Zelfs het relatief felle en opgewekte oranje kan geen verandering brengen in de overwegend droevige sfeer.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Dekleur besproken in De kerk van Auvers?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 288, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Om de kerk te kunnen centreren in het schilderij, heeft Van Gogh gebruikgemaakt van de gulden snede. Deze loopt van links naar rechts langs de basis van de kerk. De aandacht gaat hierdoor naar de kerk.Een minder belangrijke compositiesamenstelling is de ruimte-indeling. Door de overwegend horizontale lijnen, straalt het kunstwerk rust uit. De verticale lijnen zorgen voor een eerder statisch gevoel. Ook de asymmetrische ruimte-indeling komt hier in voor. Dit maakt het schilderij dynamisch en onrustig.Van Gogh schilderde dit kerkje vlak voor zijn dood. In deze periode van zijn leven was hij erg rustig doordat Auvers een rustgevende invloed op hem had. Zo schreef hij in een van zijn brieven: 'Ik weet bijna zeker dat ik in die doeken datgene heb verwoord wat ik niet in woorden kan uitdrukken, nl. hoe gezond en hartversterkend ik het platteland vind.' Een vriend uit dit dorp, dokter Gachet, had hem aangeraden zich niet zozeer op zijn ziekte te concentreren maar zich vooral op de schilderkunst te richten. Hierdoor produceerde hij bijna iedere dag een nieuw schilderij. Na zijn zelfmoord werd Van Gogh ook begraven bij dit kerkje.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De kerk van Auvers en leg de Decompositie uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 289, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Om de kerk te kunnen centreren in het schilderij, heeft Van Gogh gebruikgemaakt van de gulden snede. Deze loopt van links naar rechts langs de basis van de kerk. De aandacht gaat hierdoor naar de kerk.Een minder belangrijke compositiesamenstelling is de ruimte-indeling. Door de overwegend horizontale lijnen, straalt het kunstwerk rust uit. De verticale lijnen zorgen voor een eerder statisch gevoel. Ook de asymmetrische ruimte-indeling komt hier in voor. Dit maakt het schilderij dynamisch en onrustig.Van Gogh schilderde dit kerkje vlak voor zijn dood. In deze periode van zijn leven was hij erg rustig doordat Auvers een rustgevende invloed op hem had. Zo schreef hij in een van zijn brieven: 'Ik weet bijna zeker dat ik in die doeken datgene heb verwoord wat ik niet in woorden kan uitdrukken, nl. hoe gezond en hartversterkend ik het platteland vind.' Een vriend uit dit dorp, dokter Gachet, had hem aangeraden zich niet zozeer op zijn ziekte te concentreren maar zich vooral op de schilderkunst te richten. Hierdoor produceerde hij bijna iedere dag een nieuw schilderij. Na zijn zelfmoord werd Van Gogh ook begraven bij dit kerkje.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Decompositie van dit kunstwerk, De kerk van Auvers.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 290, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Om de kerk te kunnen centreren in het schilderij, heeft Van Gogh gebruikgemaakt van de gulden snede. Deze loopt van links naar rechts langs de basis van de kerk. De aandacht gaat hierdoor naar de kerk.Een minder belangrijke compositiesamenstelling is de ruimte-indeling. Door de overwegend horizontale lijnen, straalt het kunstwerk rust uit. De verticale lijnen zorgen voor een eerder statisch gevoel. Ook de asymmetrische ruimte-indeling komt hier in voor. Dit maakt het schilderij dynamisch en onrustig.Van Gogh schilderde dit kerkje vlak voor zijn dood. In deze periode van zijn leven was hij erg rustig doordat Auvers een rustgevende invloed op hem had. Zo schreef hij in een van zijn brieven: 'Ik weet bijna zeker dat ik in die doeken datgene heb verwoord wat ik niet in woorden kan uitdrukken, nl. hoe gezond en hartversterkend ik het platteland vind.' Een vriend uit dit dorp, dokter Gachet, had hem aangeraden zich niet zozeer op zijn ziekte te concentreren maar zich vooral op de schilderkunst te richten. Hierdoor produceerde hij bijna iedere dag een nieuw schilderij. Na zijn zelfmoord werd Van Gogh ook begraven bij dit kerkje.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De kerk van Auvers zijn Decompositie?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 291, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Om de kerk te kunnen centreren in het schilderij, heeft Van Gogh gebruikgemaakt van de gulden snede. Deze loopt van links naar rechts langs de basis van de kerk. De aandacht gaat hierdoor naar de kerk.Een minder belangrijke compositiesamenstelling is de ruimte-indeling. Door de overwegend horizontale lijnen, straalt het kunstwerk rust uit. De verticale lijnen zorgen voor een eerder statisch gevoel. Ook de asymmetrische ruimte-indeling komt hier in voor. Dit maakt het schilderij dynamisch en onrustig.Van Gogh schilderde dit kerkje vlak voor zijn dood. In deze periode van zijn leven was hij erg rustig doordat Auvers een rustgevende invloed op hem had. Zo schreef hij in een van zijn brieven: 'Ik weet bijna zeker dat ik in die doeken datgene heb verwoord wat ik niet in woorden kan uitdrukken, nl. hoe gezond en hartversterkend ik het platteland vind.' Een vriend uit dit dorp, dokter Gachet, had hem aangeraden zich niet zozeer op zijn ziekte te concentreren maar zich vooral op de schilderkunst te richten. Hierdoor produceerde hij bijna iedere dag een nieuw schilderij. Na zijn zelfmoord werd Van Gogh ook begraven bij dit kerkje.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Decompositie besproken in De kerk van Auvers?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 292, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "entry": "section", "prompt": "Focus op De kerk van Auvers en leg de Zieook uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 293, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Zieook van dit kunstwerk, De kerk van Auvers.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 294, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De kerk van Auvers zijn Zieook?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 295, "title": "De kerk van Auvers", "en_title": "The Church at Auvers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Vincent_van_Gogh_-_The_Church_in_Auvers-sur-Oise%2C_View_from_the_Chevet_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Zieook besproken in De kerk van Auvers?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh", "Vincent van Gogh"]}
+{"id": 296, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein  is een bronzen sculptuur uit 1971 van de Duitse beeldhouwer Fritz Koenig. Met de Liberty Street Bridge is ze een reliek van het originele World Trade Center in het straatbeeld van New York.De sculptuur stond tussen 1973 en 2001 op Austin J. Tobin Plaza aan het World Trade Center. Sinds 2017 staat ze in Liberty Park. Ze werd in het verleden weleens de Kogel van Koenig genoemd. Ze is een bronzen globe en staat symbool voor handel en wereldvrede. Tussen 1973 en 2001 roteerde ze zoals de baan van de Aarde. Sfeer bij fontein aan plein of The Sphere – na verloop van tijd de bijnaam die New Yorkers het kunstwerk gaven – raakte zwaar beschadigd bij de terroristische aanslagen op 11 september 2001 en wel vanwege de verwoesting van de Twin Towers en het Austin J. Tobin Plaza waar het op rustte. Sfeer bij fontein aan plein werd als bij wonder uit het puin gerecupereerd. Sinds 11 september 2002 dient het als een reliek van het voormalig World Trade Center en officieel als een herdenkingsmonument.Sfeer bij fontein aan plein werd na de aanslagen niet vernietigd, zoals dat met andere gevonden kunstwerken wel het geval was. Ze stond na renovaties tien jaar lang in het stadspark The Battery ten zuidoosten van de wijk Battery Park City. De beheerder van het World Trade Center, PANYNJ, verplaatste de sculptuur begin september 2017 naar zijn oorspronkelijke locatie: Liberty Park nabij het One World Trade Center en het National September 11 Memorial & Museum.", "entry": "section", "prompt": "Focus op The Sphere en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Austin J. Tobin", "Austin J. Tobin", "Battery Park City", "Fritz Koenig", "National September 11 Memorial & Museum", "One World Trade Center"]}
+{"id": 297, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein  is een bronzen sculptuur uit 1971 van de Duitse beeldhouwer Fritz Koenig. Met de Liberty Street Bridge is ze een reliek van het originele World Trade Center in het straatbeeld van New York.De sculptuur stond tussen 1973 en 2001 op Austin J. Tobin Plaza aan het World Trade Center. Sinds 2017 staat ze in Liberty Park. Ze werd in het verleden weleens de Kogel van Koenig genoemd. Ze is een bronzen globe en staat symbool voor handel en wereldvrede. Tussen 1973 en 2001 roteerde ze zoals de baan van de Aarde. Sfeer bij fontein aan plein of The Sphere – na verloop van tijd de bijnaam die New Yorkers het kunstwerk gaven – raakte zwaar beschadigd bij de terroristische aanslagen op 11 september 2001 en wel vanwege de verwoesting van de Twin Towers en het Austin J. Tobin Plaza waar het op rustte. Sfeer bij fontein aan plein werd als bij wonder uit het puin gerecupereerd. Sinds 11 september 2002 dient het als een reliek van het voormalig World Trade Center en officieel als een herdenkingsmonument.Sfeer bij fontein aan plein werd na de aanslagen niet vernietigd, zoals dat met andere gevonden kunstwerken wel het geval was. Ze stond na renovaties tien jaar lang in het stadspark The Battery ten zuidoosten van de wijk Battery Park City. De beheerder van het World Trade Center, PANYNJ, verplaatste de sculptuur begin september 2017 naar zijn oorspronkelijke locatie: Liberty Park nabij het One World Trade Center en het National September 11 Memorial & Museum.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, The Sphere.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Austin J. Tobin", "Austin J. Tobin", "Battery Park City", "Fritz Koenig", "National September 11 Memorial & Museum", "One World Trade Center"]}
+{"id": 298, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein  is een bronzen sculptuur uit 1971 van de Duitse beeldhouwer Fritz Koenig. Met de Liberty Street Bridge is ze een reliek van het originele World Trade Center in het straatbeeld van New York.De sculptuur stond tussen 1973 en 2001 op Austin J. Tobin Plaza aan het World Trade Center. Sinds 2017 staat ze in Liberty Park. Ze werd in het verleden weleens de Kogel van Koenig genoemd. Ze is een bronzen globe en staat symbool voor handel en wereldvrede. Tussen 1973 en 2001 roteerde ze zoals de baan van de Aarde. Sfeer bij fontein aan plein of The Sphere – na verloop van tijd de bijnaam die New Yorkers het kunstwerk gaven – raakte zwaar beschadigd bij de terroristische aanslagen op 11 september 2001 en wel vanwege de verwoesting van de Twin Towers en het Austin J. Tobin Plaza waar het op rustte. Sfeer bij fontein aan plein werd als bij wonder uit het puin gerecupereerd. Sinds 11 september 2002 dient het als een reliek van het voormalig World Trade Center en officieel als een herdenkingsmonument.Sfeer bij fontein aan plein werd na de aanslagen niet vernietigd, zoals dat met andere gevonden kunstwerken wel het geval was. Ze stond na renovaties tien jaar lang in het stadspark The Battery ten zuidoosten van de wijk Battery Park City. De beheerder van het World Trade Center, PANYNJ, verplaatste de sculptuur begin september 2017 naar zijn oorspronkelijke locatie: Liberty Park nabij het One World Trade Center en het National September 11 Memorial & Museum.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart The Sphere zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Austin J. Tobin", "Austin J. Tobin", "Battery Park City", "Fritz Koenig", "National September 11 Memorial & Museum", "One World Trade Center"]}
+{"id": 299, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein  is een bronzen sculptuur uit 1971 van de Duitse beeldhouwer Fritz Koenig. Met de Liberty Street Bridge is ze een reliek van het originele World Trade Center in het straatbeeld van New York.De sculptuur stond tussen 1973 en 2001 op Austin J. Tobin Plaza aan het World Trade Center. Sinds 2017 staat ze in Liberty Park. Ze werd in het verleden weleens de Kogel van Koenig genoemd. Ze is een bronzen globe en staat symbool voor handel en wereldvrede. Tussen 1973 en 2001 roteerde ze zoals de baan van de Aarde. Sfeer bij fontein aan plein of The Sphere – na verloop van tijd de bijnaam die New Yorkers het kunstwerk gaven – raakte zwaar beschadigd bij de terroristische aanslagen op 11 september 2001 en wel vanwege de verwoesting van de Twin Towers en het Austin J. Tobin Plaza waar het op rustte. Sfeer bij fontein aan plein werd als bij wonder uit het puin gerecupereerd. Sinds 11 september 2002 dient het als een reliek van het voormalig World Trade Center en officieel als een herdenkingsmonument.Sfeer bij fontein aan plein werd na de aanslagen niet vernietigd, zoals dat met andere gevonden kunstwerken wel het geval was. Ze stond na renovaties tien jaar lang in het stadspark The Battery ten zuidoosten van de wijk Battery Park City. De beheerder van het World Trade Center, PANYNJ, verplaatste de sculptuur begin september 2017 naar zijn oorspronkelijke locatie: Liberty Park nabij het One World Trade Center en het National September 11 Memorial & Museum.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in The Sphere?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Austin J. Tobin", "Austin J. Tobin", "Battery Park City", "Fritz Koenig", "National September 11 Memorial & Museum", "One World Trade Center"]}
+{"id": 300, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein is het pronkstuk van de Duitse beeldhouwer Fritz Koenig, die zijn sculptuur naast Große Kugelkaryatide tevens zijn \"grootste kind\" noemde.The Sphere is een abbreviatie van het Engelse woord atmosphere , is 7,5 meter hoog en bestaat uit 52 bronzen segmenten die werden vervaardigd in Bremen en die in 1971 naar New York werden verscheept. Het kunstwerk diende in den beginne als symboliek voor handel en wereldvrede volgens architect Minoru Yamasaki, die het originele World Trade Center ontwierp in de jaren 60. Het werk was een wenk naar de moskee Al-Masjid al-Haram in Mekka waarbij de globe als bij wijze van spreken de plaats innam van de Kaäba.Het mechanisch ontwerp van de sculptuur, een wereldbol die 24 uur telkens na vijftien minuten volledig rond zijn as was gedraaid, werd geconstrueerd door Leslie E. Robertson en verwoest door de aanslagen van 11 september 2001.Koenig compileerde The Sphere in 1966 in opdracht van beheerder Port Authority of New York and New Jersey . De eerste keuze ging uit naar de Brit Henry Moore. Koenig werd pas gekozen nadat Yamasaki onder de indruk was van zijn werk. Koenig begon in 1967 reeds met werken in zijn atelier in Beieren, toen het World Trade Center-complex zich nog in een planningsfase bevond. Pas zes jaar later was het WTC gereed voor gebruik.Hoewel door Koenig zelf Große Kugelkaryatide  genoemd, werd het beeldhouwwerk door New Yorkers aangeduid als \"The Sphere\" en werd alternatief ook \"de Kogel van Koenig\" genoemd. De sculptuur stond vervolgens 28 jaar lang aan de voet van het World Trade Center op een plein dat was vernoemd naar Austin J. Tobin, dertig jaar lang de directeur van de Port Authority. Tevens omvatte het fonteinen, geplaatst rondom de sculptuur, evenals enkele bankjes waar de werknemers van de Twin Towers en de overige gebouwen van het complex konden lunchen of eventueel inwoners of toeristen konden verpozen.", "entry": "section", "prompt": "Focus op The Sphere en leg de Voorgeschiedenis uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Al-Masjid al-Haram", "Austin J. Tobin", "Austin J. Tobin", "Beieren", "Fritz Koenig", "Henry Moore", "Kaäba", "Leslie E. Robertson", "Mekka", "Minoru Yamasaki", "Port Authority of New York and New Jersey"]}
+{"id": 301, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein is het pronkstuk van de Duitse beeldhouwer Fritz Koenig, die zijn sculptuur naast Große Kugelkaryatide tevens zijn \"grootste kind\" noemde.The Sphere is een abbreviatie van het Engelse woord atmosphere , is 7,5 meter hoog en bestaat uit 52 bronzen segmenten die werden vervaardigd in Bremen en die in 1971 naar New York werden verscheept. Het kunstwerk diende in den beginne als symboliek voor handel en wereldvrede volgens architect Minoru Yamasaki, die het originele World Trade Center ontwierp in de jaren 60. Het werk was een wenk naar de moskee Al-Masjid al-Haram in Mekka waarbij de globe als bij wijze van spreken de plaats innam van de Kaäba.Het mechanisch ontwerp van de sculptuur, een wereldbol die 24 uur telkens na vijftien minuten volledig rond zijn as was gedraaid, werd geconstrueerd door Leslie E. Robertson en verwoest door de aanslagen van 11 september 2001.Koenig compileerde The Sphere in 1966 in opdracht van beheerder Port Authority of New York and New Jersey . De eerste keuze ging uit naar de Brit Henry Moore. Koenig werd pas gekozen nadat Yamasaki onder de indruk was van zijn werk. Koenig begon in 1967 reeds met werken in zijn atelier in Beieren, toen het World Trade Center-complex zich nog in een planningsfase bevond. Pas zes jaar later was het WTC gereed voor gebruik.Hoewel door Koenig zelf Große Kugelkaryatide  genoemd, werd het beeldhouwwerk door New Yorkers aangeduid als \"The Sphere\" en werd alternatief ook \"de Kogel van Koenig\" genoemd. De sculptuur stond vervolgens 28 jaar lang aan de voet van het World Trade Center op een plein dat was vernoemd naar Austin J. Tobin, dertig jaar lang de directeur van de Port Authority. Tevens omvatte het fonteinen, geplaatst rondom de sculptuur, evenals enkele bankjes waar de werknemers van de Twin Towers en de overige gebouwen van het complex konden lunchen of eventueel inwoners of toeristen konden verpozen.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Voorgeschiedenis van dit kunstwerk, The Sphere.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Al-Masjid al-Haram", "Austin J. Tobin", "Austin J. Tobin", "Beieren", "Fritz Koenig", "Henry Moore", "Kaäba", "Leslie E. Robertson", "Mekka", "Minoru Yamasaki", "Port Authority of New York and New Jersey"]}
+{"id": 302, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein is het pronkstuk van de Duitse beeldhouwer Fritz Koenig, die zijn sculptuur naast Große Kugelkaryatide tevens zijn \"grootste kind\" noemde.The Sphere is een abbreviatie van het Engelse woord atmosphere , is 7,5 meter hoog en bestaat uit 52 bronzen segmenten die werden vervaardigd in Bremen en die in 1971 naar New York werden verscheept. Het kunstwerk diende in den beginne als symboliek voor handel en wereldvrede volgens architect Minoru Yamasaki, die het originele World Trade Center ontwierp in de jaren 60. Het werk was een wenk naar de moskee Al-Masjid al-Haram in Mekka waarbij de globe als bij wijze van spreken de plaats innam van de Kaäba.Het mechanisch ontwerp van de sculptuur, een wereldbol die 24 uur telkens na vijftien minuten volledig rond zijn as was gedraaid, werd geconstrueerd door Leslie E. Robertson en verwoest door de aanslagen van 11 september 2001.Koenig compileerde The Sphere in 1966 in opdracht van beheerder Port Authority of New York and New Jersey . De eerste keuze ging uit naar de Brit Henry Moore. Koenig werd pas gekozen nadat Yamasaki onder de indruk was van zijn werk. Koenig begon in 1967 reeds met werken in zijn atelier in Beieren, toen het World Trade Center-complex zich nog in een planningsfase bevond. Pas zes jaar later was het WTC gereed voor gebruik.Hoewel door Koenig zelf Große Kugelkaryatide  genoemd, werd het beeldhouwwerk door New Yorkers aangeduid als \"The Sphere\" en werd alternatief ook \"de Kogel van Koenig\" genoemd. De sculptuur stond vervolgens 28 jaar lang aan de voet van het World Trade Center op een plein dat was vernoemd naar Austin J. Tobin, dertig jaar lang de directeur van de Port Authority. Tevens omvatte het fonteinen, geplaatst rondom de sculptuur, evenals enkele bankjes waar de werknemers van de Twin Towers en de overige gebouwen van het complex konden lunchen of eventueel inwoners of toeristen konden verpozen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart The Sphere zijn Voorgeschiedenis?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Al-Masjid al-Haram", "Austin J. Tobin", "Austin J. Tobin", "Beieren", "Fritz Koenig", "Henry Moore", "Kaäba", "Leslie E. Robertson", "Mekka", "Minoru Yamasaki", "Port Authority of New York and New Jersey"]}
+{"id": 303, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein is het pronkstuk van de Duitse beeldhouwer Fritz Koenig, die zijn sculptuur naast Große Kugelkaryatide tevens zijn \"grootste kind\" noemde.The Sphere is een abbreviatie van het Engelse woord atmosphere , is 7,5 meter hoog en bestaat uit 52 bronzen segmenten die werden vervaardigd in Bremen en die in 1971 naar New York werden verscheept. Het kunstwerk diende in den beginne als symboliek voor handel en wereldvrede volgens architect Minoru Yamasaki, die het originele World Trade Center ontwierp in de jaren 60. Het werk was een wenk naar de moskee Al-Masjid al-Haram in Mekka waarbij de globe als bij wijze van spreken de plaats innam van de Kaäba.Het mechanisch ontwerp van de sculptuur, een wereldbol die 24 uur telkens na vijftien minuten volledig rond zijn as was gedraaid, werd geconstrueerd door Leslie E. Robertson en verwoest door de aanslagen van 11 september 2001.Koenig compileerde The Sphere in 1966 in opdracht van beheerder Port Authority of New York and New Jersey . De eerste keuze ging uit naar de Brit Henry Moore. Koenig werd pas gekozen nadat Yamasaki onder de indruk was van zijn werk. Koenig begon in 1967 reeds met werken in zijn atelier in Beieren, toen het World Trade Center-complex zich nog in een planningsfase bevond. Pas zes jaar later was het WTC gereed voor gebruik.Hoewel door Koenig zelf Große Kugelkaryatide  genoemd, werd het beeldhouwwerk door New Yorkers aangeduid als \"The Sphere\" en werd alternatief ook \"de Kogel van Koenig\" genoemd. De sculptuur stond vervolgens 28 jaar lang aan de voet van het World Trade Center op een plein dat was vernoemd naar Austin J. Tobin, dertig jaar lang de directeur van de Port Authority. Tevens omvatte het fonteinen, geplaatst rondom de sculptuur, evenals enkele bankjes waar de werknemers van de Twin Towers en de overige gebouwen van het complex konden lunchen of eventueel inwoners of toeristen konden verpozen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Voorgeschiedenis besproken in The Sphere?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Al-Masjid al-Haram", "Austin J. Tobin", "Austin J. Tobin", "Beieren", "Fritz Koenig", "Henry Moore", "Kaäba", "Leslie E. Robertson", "Mekka", "Minoru Yamasaki", "Port Authority of New York and New Jersey"]}
+{"id": 304, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein werd in zwaar beschadigde toestand teruggevonden onder het puin van de verwoeste Twin Towers, waarna de sculptuur werd geborgen in de buurt van John F. Kennedy Airport. Aldaar werd het kunstwerk maandenlang in gehavende staat bewaard alvorens te worden opgeknapt.Men twijfelde of het kunstwerk voortaan als herdenkingsmonument moest dienen als een laatste aandenken aan het voormalige World Trade Center, omdat het kunstwerk relatief \"ongeschonden\" de aanslagen had overleefd. The Sphere had lange tijd een onzekere toekomst, maar werd uiteindelijk toch als herdenkingsmonument aangewend.", "entry": "section", "prompt": "Focus op The Sphere en leg de Aanslagenop11september2001 uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 305, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein werd in zwaar beschadigde toestand teruggevonden onder het puin van de verwoeste Twin Towers, waarna de sculptuur werd geborgen in de buurt van John F. Kennedy Airport. Aldaar werd het kunstwerk maandenlang in gehavende staat bewaard alvorens te worden opgeknapt.Men twijfelde of het kunstwerk voortaan als herdenkingsmonument moest dienen als een laatste aandenken aan het voormalige World Trade Center, omdat het kunstwerk relatief \"ongeschonden\" de aanslagen had overleefd. The Sphere had lange tijd een onzekere toekomst, maar werd uiteindelijk toch als herdenkingsmonument aangewend.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Aanslagenop11september2001 van dit kunstwerk, The Sphere.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 306, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein werd in zwaar beschadigde toestand teruggevonden onder het puin van de verwoeste Twin Towers, waarna de sculptuur werd geborgen in de buurt van John F. Kennedy Airport. Aldaar werd het kunstwerk maandenlang in gehavende staat bewaard alvorens te worden opgeknapt.Men twijfelde of het kunstwerk voortaan als herdenkingsmonument moest dienen als een laatste aandenken aan het voormalige World Trade Center, omdat het kunstwerk relatief \"ongeschonden\" de aanslagen had overleefd. The Sphere had lange tijd een onzekere toekomst, maar werd uiteindelijk toch als herdenkingsmonument aangewend.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart The Sphere zijn Aanslagenop11september2001?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 307, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein werd in zwaar beschadigde toestand teruggevonden onder het puin van de verwoeste Twin Towers, waarna de sculptuur werd geborgen in de buurt van John F. Kennedy Airport. Aldaar werd het kunstwerk maandenlang in gehavende staat bewaard alvorens te worden opgeknapt.Men twijfelde of het kunstwerk voortaan als herdenkingsmonument moest dienen als een laatste aandenken aan het voormalige World Trade Center, omdat het kunstwerk relatief \"ongeschonden\" de aanslagen had overleefd. The Sphere had lange tijd een onzekere toekomst, maar werd uiteindelijk toch als herdenkingsmonument aangewend.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Aanslagenop11september2001 besproken in The Sphere?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 308, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein werd weliswaar deels gerestaureerd en werd vervolgens op 11 maart 2002 heropgericht in The Battery, een stadspark ten zuidoosten van de wijk Battery Park City. Precies een jaar na de aanslagen plaatste men een eeuwige vlam naast het werk.Kunstenaar Fritz Koenig was aanwezig bij de werken en de plechtigheid. Toenmalig burgemeester Michael Bloomberg en zijn voorganger Rudolph Giuliani spraken dat de sculptuur voortaan was gewijd aan de slachtoffers van de aanslagen, waarna Koenig zei: \"Het was een sculptuur, nu is het een monument\". The Sphere stond tien jaar lang in The Battery.Bij de sculptuur hoort een plaquette met onderstaande boodschap van hoop en veerkracht:</ref> vertaling=\"Drie decennia lang stond dit beeldhouwwerk op het plein van het World Trade Center. Onder de titel The Sphere werd het door kunstenaar Fritz Koenig bedacht als een symbool van wereldvrede. Het werd beschadigd tijdens de tragische gebeurtenissen van 11 september 2001, maar blijft bestaan als een icoon van hoop en de onverwoestbare geest van dit land. De Sphere werd hier op 11 maart 2002 geplaatst als een tijdelijk gedenkteken voor allen die het leven lieten bij de terroristische aanslagen op het World Trade Center. Deze eeuwige vlam werd op 11 september 2002 ontstoken ter ere van al degenen die verloren zijn. Hun geest en opoffering zullen nooit worden vergeten.\"}}", "entry": "section", "prompt": "Focus op The Sphere en leg de Monument uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Battery Park City", "Fritz Koenig", "Michael Bloomberg"]}
+{"id": 309, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein werd weliswaar deels gerestaureerd en werd vervolgens op 11 maart 2002 heropgericht in The Battery, een stadspark ten zuidoosten van de wijk Battery Park City. Precies een jaar na de aanslagen plaatste men een eeuwige vlam naast het werk.Kunstenaar Fritz Koenig was aanwezig bij de werken en de plechtigheid. Toenmalig burgemeester Michael Bloomberg en zijn voorganger Rudolph Giuliani spraken dat de sculptuur voortaan was gewijd aan de slachtoffers van de aanslagen, waarna Koenig zei: \"Het was een sculptuur, nu is het een monument\". The Sphere stond tien jaar lang in The Battery.Bij de sculptuur hoort een plaquette met onderstaande boodschap van hoop en veerkracht:</ref> vertaling=\"Drie decennia lang stond dit beeldhouwwerk op het plein van het World Trade Center. Onder de titel The Sphere werd het door kunstenaar Fritz Koenig bedacht als een symbool van wereldvrede. Het werd beschadigd tijdens de tragische gebeurtenissen van 11 september 2001, maar blijft bestaan als een icoon van hoop en de onverwoestbare geest van dit land. De Sphere werd hier op 11 maart 2002 geplaatst als een tijdelijk gedenkteken voor allen die het leven lieten bij de terroristische aanslagen op het World Trade Center. Deze eeuwige vlam werd op 11 september 2002 ontstoken ter ere van al degenen die verloren zijn. Hun geest en opoffering zullen nooit worden vergeten.\"}}", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Monument van dit kunstwerk, The Sphere.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Battery Park City", "Fritz Koenig", "Michael Bloomberg"]}
+{"id": 310, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein werd weliswaar deels gerestaureerd en werd vervolgens op 11 maart 2002 heropgericht in The Battery, een stadspark ten zuidoosten van de wijk Battery Park City. Precies een jaar na de aanslagen plaatste men een eeuwige vlam naast het werk.Kunstenaar Fritz Koenig was aanwezig bij de werken en de plechtigheid. Toenmalig burgemeester Michael Bloomberg en zijn voorganger Rudolph Giuliani spraken dat de sculptuur voortaan was gewijd aan de slachtoffers van de aanslagen, waarna Koenig zei: \"Het was een sculptuur, nu is het een monument\". The Sphere stond tien jaar lang in The Battery.Bij de sculptuur hoort een plaquette met onderstaande boodschap van hoop en veerkracht:</ref> vertaling=\"Drie decennia lang stond dit beeldhouwwerk op het plein van het World Trade Center. Onder de titel The Sphere werd het door kunstenaar Fritz Koenig bedacht als een symbool van wereldvrede. Het werd beschadigd tijdens de tragische gebeurtenissen van 11 september 2001, maar blijft bestaan als een icoon van hoop en de onverwoestbare geest van dit land. De Sphere werd hier op 11 maart 2002 geplaatst als een tijdelijk gedenkteken voor allen die het leven lieten bij de terroristische aanslagen op het World Trade Center. Deze eeuwige vlam werd op 11 september 2002 ontstoken ter ere van al degenen die verloren zijn. Hun geest en opoffering zullen nooit worden vergeten.\"}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart The Sphere zijn Monument?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Battery Park City", "Fritz Koenig", "Michael Bloomberg"]}
+{"id": 311, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Sfeer bij fontein aan plein werd weliswaar deels gerestaureerd en werd vervolgens op 11 maart 2002 heropgericht in The Battery, een stadspark ten zuidoosten van de wijk Battery Park City. Precies een jaar na de aanslagen plaatste men een eeuwige vlam naast het werk.Kunstenaar Fritz Koenig was aanwezig bij de werken en de plechtigheid. Toenmalig burgemeester Michael Bloomberg en zijn voorganger Rudolph Giuliani spraken dat de sculptuur voortaan was gewijd aan de slachtoffers van de aanslagen, waarna Koenig zei: \"Het was een sculptuur, nu is het een monument\". The Sphere stond tien jaar lang in The Battery.Bij de sculptuur hoort een plaquette met onderstaande boodschap van hoop en veerkracht:</ref> vertaling=\"Drie decennia lang stond dit beeldhouwwerk op het plein van het World Trade Center. Onder de titel The Sphere werd het door kunstenaar Fritz Koenig bedacht als een symbool van wereldvrede. Het werd beschadigd tijdens de tragische gebeurtenissen van 11 september 2001, maar blijft bestaan als een icoon van hoop en de onverwoestbare geest van dit land. De Sphere werd hier op 11 maart 2002 geplaatst als een tijdelijk gedenkteken voor allen die het leven lieten bij de terroristische aanslagen op het World Trade Center. Deze eeuwige vlam werd op 11 september 2002 ontstoken ter ere van al degenen die verloren zijn. Hun geest en opoffering zullen nooit worden vergeten.\"}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Monument besproken in The Sphere?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Battery Park City", "Fritz Koenig", "Michael Bloomberg"]}
+{"id": 312, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "In de zomer van 2012 ging de stad op zoek naar een nieuwe locatie voor het kunstwerk omdat werkzaamheden van start gingen aan de grasperken van The Battery. Een petitie werd opgesteld door families van de slachtoffers om The Sphere terug te halen naar zijn oorspronkelijke locatie, waar inmiddels het nieuwe World Trade Center en National September 11 Memorial & Museum - inclusief North- en South Pool - werden opgetrokken. Uiteindelijk leverde deze petitie meer dan 7.000 handtekeningen op.Port Authority of New York and New Jersey wou de sculptuur verplaatsen naar het nieuw te bouwen Liberty Park in de buurt van National September 11 Memorial & Museum en One World Trade Center, maar de bouw van het park werd pas aangevat in 2014 en twee jaar later voltooid. Port Authority of New York and New Jersey ging op 28 juni 2012 akkoord met een mogelijke terugkeer van de sculptuur naar het World Trade Center. In juli 2016 raakte men het eens over een terugkeer na 15 jaar. In augustus 2016 werd de sculptuur naar zijn huidige locatie gebracht, de World Trade Center site. The Sphere overschouwt het nieuwe World Trade Center sinds 6 september 2017 en bevindt zich in Liberty Park, in de nabije omgeving van National September 11 Memorial & Museum.", "entry": "section", "prompt": "Focus op The Sphere en leg de TerugkeernaarWorldTradeCenter uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["National September 11 Memorial & Museum", "One World Trade Center", "Port Authority of New York and New Jersey"]}
+{"id": 313, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "In de zomer van 2012 ging de stad op zoek naar een nieuwe locatie voor het kunstwerk omdat werkzaamheden van start gingen aan de grasperken van The Battery. Een petitie werd opgesteld door families van de slachtoffers om The Sphere terug te halen naar zijn oorspronkelijke locatie, waar inmiddels het nieuwe World Trade Center en National September 11 Memorial & Museum - inclusief North- en South Pool - werden opgetrokken. Uiteindelijk leverde deze petitie meer dan 7.000 handtekeningen op.Port Authority of New York and New Jersey wou de sculptuur verplaatsen naar het nieuw te bouwen Liberty Park in de buurt van National September 11 Memorial & Museum en One World Trade Center, maar de bouw van het park werd pas aangevat in 2014 en twee jaar later voltooid. Port Authority of New York and New Jersey ging op 28 juni 2012 akkoord met een mogelijke terugkeer van de sculptuur naar het World Trade Center. In juli 2016 raakte men het eens over een terugkeer na 15 jaar. In augustus 2016 werd de sculptuur naar zijn huidige locatie gebracht, de World Trade Center site. The Sphere overschouwt het nieuwe World Trade Center sinds 6 september 2017 en bevindt zich in Liberty Park, in de nabije omgeving van National September 11 Memorial & Museum.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de TerugkeernaarWorldTradeCenter van dit kunstwerk, The Sphere.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["National September 11 Memorial & Museum", "One World Trade Center", "Port Authority of New York and New Jersey"]}
+{"id": 314, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "In de zomer van 2012 ging de stad op zoek naar een nieuwe locatie voor het kunstwerk omdat werkzaamheden van start gingen aan de grasperken van The Battery. Een petitie werd opgesteld door families van de slachtoffers om The Sphere terug te halen naar zijn oorspronkelijke locatie, waar inmiddels het nieuwe World Trade Center en National September 11 Memorial & Museum - inclusief North- en South Pool - werden opgetrokken. Uiteindelijk leverde deze petitie meer dan 7.000 handtekeningen op.Port Authority of New York and New Jersey wou de sculptuur verplaatsen naar het nieuw te bouwen Liberty Park in de buurt van National September 11 Memorial & Museum en One World Trade Center, maar de bouw van het park werd pas aangevat in 2014 en twee jaar later voltooid. Port Authority of New York and New Jersey ging op 28 juni 2012 akkoord met een mogelijke terugkeer van de sculptuur naar het World Trade Center. In juli 2016 raakte men het eens over een terugkeer na 15 jaar. In augustus 2016 werd de sculptuur naar zijn huidige locatie gebracht, de World Trade Center site. The Sphere overschouwt het nieuwe World Trade Center sinds 6 september 2017 en bevindt zich in Liberty Park, in de nabije omgeving van National September 11 Memorial & Museum.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart The Sphere zijn TerugkeernaarWorldTradeCenter?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["National September 11 Memorial & Museum", "One World Trade Center", "Port Authority of New York and New Jersey"]}
+{"id": 315, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "In de zomer van 2012 ging de stad op zoek naar een nieuwe locatie voor het kunstwerk omdat werkzaamheden van start gingen aan de grasperken van The Battery. Een petitie werd opgesteld door families van de slachtoffers om The Sphere terug te halen naar zijn oorspronkelijke locatie, waar inmiddels het nieuwe World Trade Center en National September 11 Memorial & Museum - inclusief North- en South Pool - werden opgetrokken. Uiteindelijk leverde deze petitie meer dan 7.000 handtekeningen op.Port Authority of New York and New Jersey wou de sculptuur verplaatsen naar het nieuw te bouwen Liberty Park in de buurt van National September 11 Memorial & Museum en One World Trade Center, maar de bouw van het park werd pas aangevat in 2014 en twee jaar later voltooid. Port Authority of New York and New Jersey ging op 28 juni 2012 akkoord met een mogelijke terugkeer van de sculptuur naar het World Trade Center. In juli 2016 raakte men het eens over een terugkeer na 15 jaar. In augustus 2016 werd de sculptuur naar zijn huidige locatie gebracht, de World Trade Center site. The Sphere overschouwt het nieuwe World Trade Center sinds 6 september 2017 en bevindt zich in Liberty Park, in de nabije omgeving van National September 11 Memorial & Museum.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de TerugkeernaarWorldTradeCenter besproken in The Sphere?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["National September 11 Memorial & Museum", "One World Trade Center", "Port Authority of New York and New Jersey"]}
+{"id": 316, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Austin J. Tobin Plaza Bent Propeller Ideogram  Lijst van bezienswaardigheden in New York", "entry": "section", "prompt": "Focus op The Sphere en leg de Zieook uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Austin J. Tobin", "Austin J. Tobin"]}
+{"id": 317, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Austin J. Tobin Plaza Bent Propeller Ideogram  Lijst van bezienswaardigheden in New York", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Zieook van dit kunstwerk, The Sphere.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Austin J. Tobin", "Austin J. Tobin"]}
+{"id": 318, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Austin J. Tobin Plaza Bent Propeller Ideogram  Lijst van bezienswaardigheden in New York", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart The Sphere zijn Zieook?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Austin J. Tobin", "Austin J. Tobin"]}
+{"id": 319, "title": "The Sphere", "en_title": "The Sphere", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/The_sphere.jpg/270px-The_sphere.jpg", "reference": "Austin J. Tobin Plaza Bent Propeller Ideogram  Lijst van bezienswaardigheden in New York", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Zieook besproken in The Sphere?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Austin J. Tobin", "Austin J. Tobin"]}
+{"id": 320, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Venus van Urbino  is een schilderij van de Italiaanse renaissanceschilder Titiaan, gemaakt in 1538. De titel refereert aan de godin der liefde, maar in feite beeldt hij een gewone aardse vrouw af, erotiserend naakt, in een huiselijke omgeving. Het werk bevindt zich in de collectie van het Uffizi te Florence.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Venus van Urbino en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1538", "Titiaan", "Uffizi"]}
+{"id": 321, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Venus van Urbino  is een schilderij van de Italiaanse renaissanceschilder Titiaan, gemaakt in 1538. De titel refereert aan de godin der liefde, maar in feite beeldt hij een gewone aardse vrouw af, erotiserend naakt, in een huiselijke omgeving. Het werk bevindt zich in de collectie van het Uffizi te Florence.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Venus van Urbino.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1538", "Titiaan", "Uffizi"]}
+{"id": 322, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Venus van Urbino  is een schilderij van de Italiaanse renaissanceschilder Titiaan, gemaakt in 1538. De titel refereert aan de godin der liefde, maar in feite beeldt hij een gewone aardse vrouw af, erotiserend naakt, in een huiselijke omgeving. Het werk bevindt zich in de collectie van het Uffizi te Florence.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Venus van Urbino zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1538", "Titiaan", "Uffizi"]}
+{"id": 323, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Venus van Urbino  is een schilderij van de Italiaanse renaissanceschilder Titiaan, gemaakt in 1538. De titel refereert aan de godin der liefde, maar in feite beeldt hij een gewone aardse vrouw af, erotiserend naakt, in een huiselijke omgeving. Het werk bevindt zich in de collectie van het Uffizi te Florence.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Venus van Urbino?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1538", "Titiaan", "Uffizi"]}
+{"id": 324, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Titiaan schilderde diverse Venussen, liggend, staand, soms alleen, soms met andere figuren, maar bijna altijd naakt. Het kenmerkt de toenmalige tijdsgeest in Italië, waarin steeds meer plaats kwam voor realistische naakten, ook buiten een Bijbelse context . Probleem was echter om modellen te vinden. Kunstenaars gebruikten hun echtgenotes of geliefden, of ze huurden een prostituee in. Ook van Titiaan is bekend dat hij veel maîtresses had, die hij ook regelmatig gebruikte als model, maar met betrekking tot De Venus van Urbino is altijd onbepaald gebleven wie voor het werk poseerde. Gezien de vrijpostige pose is wel geopperd dat het gewoon ook een ingehuurde prostituee zou kunnen zijn. Prostitutie was een wijdverbreid fenomeen in het toenmalige Italië.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Venus van Urbino en leg de Context uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Italië", "Prostitutie", "Titiaan"]}
+{"id": 325, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Titiaan schilderde diverse Venussen, liggend, staand, soms alleen, soms met andere figuren, maar bijna altijd naakt. Het kenmerkt de toenmalige tijdsgeest in Italië, waarin steeds meer plaats kwam voor realistische naakten, ook buiten een Bijbelse context . Probleem was echter om modellen te vinden. Kunstenaars gebruikten hun echtgenotes of geliefden, of ze huurden een prostituee in. Ook van Titiaan is bekend dat hij veel maîtresses had, die hij ook regelmatig gebruikte als model, maar met betrekking tot De Venus van Urbino is altijd onbepaald gebleven wie voor het werk poseerde. Gezien de vrijpostige pose is wel geopperd dat het gewoon ook een ingehuurde prostituee zou kunnen zijn. Prostitutie was een wijdverbreid fenomeen in het toenmalige Italië.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Context van dit kunstwerk, Venus van Urbino.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Italië", "Prostitutie", "Titiaan"]}
+{"id": 326, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Titiaan schilderde diverse Venussen, liggend, staand, soms alleen, soms met andere figuren, maar bijna altijd naakt. Het kenmerkt de toenmalige tijdsgeest in Italië, waarin steeds meer plaats kwam voor realistische naakten, ook buiten een Bijbelse context . Probleem was echter om modellen te vinden. Kunstenaars gebruikten hun echtgenotes of geliefden, of ze huurden een prostituee in. Ook van Titiaan is bekend dat hij veel maîtresses had, die hij ook regelmatig gebruikte als model, maar met betrekking tot De Venus van Urbino is altijd onbepaald gebleven wie voor het werk poseerde. Gezien de vrijpostige pose is wel geopperd dat het gewoon ook een ingehuurde prostituee zou kunnen zijn. Prostitutie was een wijdverbreid fenomeen in het toenmalige Italië.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Venus van Urbino zijn Context?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Italië", "Prostitutie", "Titiaan"]}
+{"id": 327, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Titiaan schilderde diverse Venussen, liggend, staand, soms alleen, soms met andere figuren, maar bijna altijd naakt. Het kenmerkt de toenmalige tijdsgeest in Italië, waarin steeds meer plaats kwam voor realistische naakten, ook buiten een Bijbelse context . Probleem was echter om modellen te vinden. Kunstenaars gebruikten hun echtgenotes of geliefden, of ze huurden een prostituee in. Ook van Titiaan is bekend dat hij veel maîtresses had, die hij ook regelmatig gebruikte als model, maar met betrekking tot De Venus van Urbino is altijd onbepaald gebleven wie voor het werk poseerde. Gezien de vrijpostige pose is wel geopperd dat het gewoon ook een ingehuurde prostituee zou kunnen zijn. Prostitutie was een wijdverbreid fenomeen in het toenmalige Italië.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Context besproken in Venus van Urbino?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Italië", "Prostitutie", "Titiaan"]}
+{"id": 328, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Titiaan werkte veel in opdracht en maakte het hier besproken Venusportret voor Guidobaldo II della Rovere , de latere hertog van Urbino, aan wie het werk zijn titel ontleent. Geopperd is wel dat het werk oorspronkelijk bedoeld was als decoratie van een interieurkist , als cadeau voor zijn jonge vrouw Giulia Varano , volgens sommige kunsthistorici mogelijk ter ere van zijn huwelijk in 1534. Guidobaldo zou ook later nog diverse andere werken van Titiaan afnemen.Voor de pose werd Titiaan geïnspireerd door de Slapende Venus  van zijn vriend en leermeester Giorgione, een schilderij dat hij volgens de overlevering na diens dood heeft afgemaakt. Afwijkend is de setting, binnenshuis, waar Giorgione zijn Venus in een idyllisch Italiaans landschap plaatst. Ook anders zijn de geopende ogen in het werk van Titiaan.De titel Venus van Urbino werd pas in 1567 door Vasari toegekend. Guidobaldo refereerde eerder aan het werk met Donna nuda. Titiaan schildert in feite ook een gewone aardse vrouw, zonder goddelijke attributen, bewust van haar schoonheid en seksuele aantrekkingskracht. De kleine borsten en de enigszins bolle buik zijn conform het toenmalige schoonheidsideaal. De uitdrukking van haar gewelfde lippen en amandelvormige ogen is veelzeggend en bijna provocerend. Geheel naakt, uitgebeeld in een sfumato-techniek, ligt ze languit op een rustbank. De warme gloed van haar huid wordt versterkt door de gouden en roomkleurige tinten in laken en de kussens achter haar, alsook door het rood-goude \"Titiaanse\" haar dat in golven over haar schouders valt, weergegeven met een grote technische vaardigheid. Het smaragdgroene gordijn, dat de achtergrond in tweeën deelt, vormt een koel en donker contrast met de huid, terwijl de plooien ervan de zinnelijke lijnen van haar lichaam accentueren. Ze draagt diverse sieraden: een ring, een armband, vlak bij haar wang vangt een oorbel het licht. Haar linkerhand bedekt haar lies en schaamstreek. In haar rechterhand houdt ze enkele rode rozen, die symbool staan voor de liefde waarmee Venus geassocieerd wordt.Bijzonder is de invulling van de achtergrond, waar de rode en groene kleuren zich herhalen in diverse accenten. Door een groot open venster valt het zomerlicht de kamer binnen en doet de stoffen, wandkleden en ornamenten oplichten. De activiteit van de dienstmeisjes achterin, druk bezig met een klerenkist, contrasteert met de lome pose van de liggende Venus, welke op haar beurt weer wordt versterkt door het slapende hondje aan het voeteneinde. Daarbij wordt het bezig zijn met een klerenkist ook wel geduid als een symbool voor huiselijkheid en moederschap, terwijl het hondje beschouwd kan worden als symbool voor vruchtbaarheid in het huwelijk.Vaak is ook gespeculeerd over een nog diepere allegorische betekenis van het schilderij, waarbij wel een verband is gelegd met de seksuele opvoeding van de minderjarige bruid van de hertog van Urbino, die ten tijde van het - gearrangeerde - huwelijk in 1534 nog maar 11 of 12 jaar oud was. Het zou aangeven dat de vrouw binnen het huwelijk de wensen van haar man moet vervullen Een iets andere hypothese is dat de schilder, door het plaatsen van zijn naakt in een huiselijke omgeving, aan wilde geven dat seksueel plezier ook binnen het huwelijk kon worden gevonden.Titiaans Venus van Urbino zou later vele kunstschilders inspireren tot vergelijkbare, vaak provocerende werken, met Manets Olympia als meest bekende voorbeeld. Lucian Freud maakte een werk dat gebaseerd was op zowel Titiaans als Manets voorbeeld.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Venus van Urbino en leg de Afbeelding uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgione", "Guidobaldo II della Rovere", "Lucian Freud", "Titiaan"]}
+{"id": 329, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Titiaan werkte veel in opdracht en maakte het hier besproken Venusportret voor Guidobaldo II della Rovere , de latere hertog van Urbino, aan wie het werk zijn titel ontleent. Geopperd is wel dat het werk oorspronkelijk bedoeld was als decoratie van een interieurkist , als cadeau voor zijn jonge vrouw Giulia Varano , volgens sommige kunsthistorici mogelijk ter ere van zijn huwelijk in 1534. Guidobaldo zou ook later nog diverse andere werken van Titiaan afnemen.Voor de pose werd Titiaan geïnspireerd door de Slapende Venus  van zijn vriend en leermeester Giorgione, een schilderij dat hij volgens de overlevering na diens dood heeft afgemaakt. Afwijkend is de setting, binnenshuis, waar Giorgione zijn Venus in een idyllisch Italiaans landschap plaatst. Ook anders zijn de geopende ogen in het werk van Titiaan.De titel Venus van Urbino werd pas in 1567 door Vasari toegekend. Guidobaldo refereerde eerder aan het werk met Donna nuda. Titiaan schildert in feite ook een gewone aardse vrouw, zonder goddelijke attributen, bewust van haar schoonheid en seksuele aantrekkingskracht. De kleine borsten en de enigszins bolle buik zijn conform het toenmalige schoonheidsideaal. De uitdrukking van haar gewelfde lippen en amandelvormige ogen is veelzeggend en bijna provocerend. Geheel naakt, uitgebeeld in een sfumato-techniek, ligt ze languit op een rustbank. De warme gloed van haar huid wordt versterkt door de gouden en roomkleurige tinten in laken en de kussens achter haar, alsook door het rood-goude \"Titiaanse\" haar dat in golven over haar schouders valt, weergegeven met een grote technische vaardigheid. Het smaragdgroene gordijn, dat de achtergrond in tweeën deelt, vormt een koel en donker contrast met de huid, terwijl de plooien ervan de zinnelijke lijnen van haar lichaam accentueren. Ze draagt diverse sieraden: een ring, een armband, vlak bij haar wang vangt een oorbel het licht. Haar linkerhand bedekt haar lies en schaamstreek. In haar rechterhand houdt ze enkele rode rozen, die symbool staan voor de liefde waarmee Venus geassocieerd wordt.Bijzonder is de invulling van de achtergrond, waar de rode en groene kleuren zich herhalen in diverse accenten. Door een groot open venster valt het zomerlicht de kamer binnen en doet de stoffen, wandkleden en ornamenten oplichten. De activiteit van de dienstmeisjes achterin, druk bezig met een klerenkist, contrasteert met de lome pose van de liggende Venus, welke op haar beurt weer wordt versterkt door het slapende hondje aan het voeteneinde. Daarbij wordt het bezig zijn met een klerenkist ook wel geduid als een symbool voor huiselijkheid en moederschap, terwijl het hondje beschouwd kan worden als symbool voor vruchtbaarheid in het huwelijk.Vaak is ook gespeculeerd over een nog diepere allegorische betekenis van het schilderij, waarbij wel een verband is gelegd met de seksuele opvoeding van de minderjarige bruid van de hertog van Urbino, die ten tijde van het - gearrangeerde - huwelijk in 1534 nog maar 11 of 12 jaar oud was. Het zou aangeven dat de vrouw binnen het huwelijk de wensen van haar man moet vervullen Een iets andere hypothese is dat de schilder, door het plaatsen van zijn naakt in een huiselijke omgeving, aan wilde geven dat seksueel plezier ook binnen het huwelijk kon worden gevonden.Titiaans Venus van Urbino zou later vele kunstschilders inspireren tot vergelijkbare, vaak provocerende werken, met Manets Olympia als meest bekende voorbeeld. Lucian Freud maakte een werk dat gebaseerd was op zowel Titiaans als Manets voorbeeld.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Afbeelding van dit kunstwerk, Venus van Urbino.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgione", "Guidobaldo II della Rovere", "Lucian Freud", "Titiaan"]}
+{"id": 330, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Titiaan werkte veel in opdracht en maakte het hier besproken Venusportret voor Guidobaldo II della Rovere , de latere hertog van Urbino, aan wie het werk zijn titel ontleent. Geopperd is wel dat het werk oorspronkelijk bedoeld was als decoratie van een interieurkist , als cadeau voor zijn jonge vrouw Giulia Varano , volgens sommige kunsthistorici mogelijk ter ere van zijn huwelijk in 1534. Guidobaldo zou ook later nog diverse andere werken van Titiaan afnemen.Voor de pose werd Titiaan geïnspireerd door de Slapende Venus  van zijn vriend en leermeester Giorgione, een schilderij dat hij volgens de overlevering na diens dood heeft afgemaakt. Afwijkend is de setting, binnenshuis, waar Giorgione zijn Venus in een idyllisch Italiaans landschap plaatst. Ook anders zijn de geopende ogen in het werk van Titiaan.De titel Venus van Urbino werd pas in 1567 door Vasari toegekend. Guidobaldo refereerde eerder aan het werk met Donna nuda. Titiaan schildert in feite ook een gewone aardse vrouw, zonder goddelijke attributen, bewust van haar schoonheid en seksuele aantrekkingskracht. De kleine borsten en de enigszins bolle buik zijn conform het toenmalige schoonheidsideaal. De uitdrukking van haar gewelfde lippen en amandelvormige ogen is veelzeggend en bijna provocerend. Geheel naakt, uitgebeeld in een sfumato-techniek, ligt ze languit op een rustbank. De warme gloed van haar huid wordt versterkt door de gouden en roomkleurige tinten in laken en de kussens achter haar, alsook door het rood-goude \"Titiaanse\" haar dat in golven over haar schouders valt, weergegeven met een grote technische vaardigheid. Het smaragdgroene gordijn, dat de achtergrond in tweeën deelt, vormt een koel en donker contrast met de huid, terwijl de plooien ervan de zinnelijke lijnen van haar lichaam accentueren. Ze draagt diverse sieraden: een ring, een armband, vlak bij haar wang vangt een oorbel het licht. Haar linkerhand bedekt haar lies en schaamstreek. In haar rechterhand houdt ze enkele rode rozen, die symbool staan voor de liefde waarmee Venus geassocieerd wordt.Bijzonder is de invulling van de achtergrond, waar de rode en groene kleuren zich herhalen in diverse accenten. Door een groot open venster valt het zomerlicht de kamer binnen en doet de stoffen, wandkleden en ornamenten oplichten. De activiteit van de dienstmeisjes achterin, druk bezig met een klerenkist, contrasteert met de lome pose van de liggende Venus, welke op haar beurt weer wordt versterkt door het slapende hondje aan het voeteneinde. Daarbij wordt het bezig zijn met een klerenkist ook wel geduid als een symbool voor huiselijkheid en moederschap, terwijl het hondje beschouwd kan worden als symbool voor vruchtbaarheid in het huwelijk.Vaak is ook gespeculeerd over een nog diepere allegorische betekenis van het schilderij, waarbij wel een verband is gelegd met de seksuele opvoeding van de minderjarige bruid van de hertog van Urbino, die ten tijde van het - gearrangeerde - huwelijk in 1534 nog maar 11 of 12 jaar oud was. Het zou aangeven dat de vrouw binnen het huwelijk de wensen van haar man moet vervullen Een iets andere hypothese is dat de schilder, door het plaatsen van zijn naakt in een huiselijke omgeving, aan wilde geven dat seksueel plezier ook binnen het huwelijk kon worden gevonden.Titiaans Venus van Urbino zou later vele kunstschilders inspireren tot vergelijkbare, vaak provocerende werken, met Manets Olympia als meest bekende voorbeeld. Lucian Freud maakte een werk dat gebaseerd was op zowel Titiaans als Manets voorbeeld.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Venus van Urbino zijn Afbeelding?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgione", "Guidobaldo II della Rovere", "Lucian Freud", "Titiaan"]}
+{"id": 331, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Titiaan werkte veel in opdracht en maakte het hier besproken Venusportret voor Guidobaldo II della Rovere , de latere hertog van Urbino, aan wie het werk zijn titel ontleent. Geopperd is wel dat het werk oorspronkelijk bedoeld was als decoratie van een interieurkist , als cadeau voor zijn jonge vrouw Giulia Varano , volgens sommige kunsthistorici mogelijk ter ere van zijn huwelijk in 1534. Guidobaldo zou ook later nog diverse andere werken van Titiaan afnemen.Voor de pose werd Titiaan geïnspireerd door de Slapende Venus  van zijn vriend en leermeester Giorgione, een schilderij dat hij volgens de overlevering na diens dood heeft afgemaakt. Afwijkend is de setting, binnenshuis, waar Giorgione zijn Venus in een idyllisch Italiaans landschap plaatst. Ook anders zijn de geopende ogen in het werk van Titiaan.De titel Venus van Urbino werd pas in 1567 door Vasari toegekend. Guidobaldo refereerde eerder aan het werk met Donna nuda. Titiaan schildert in feite ook een gewone aardse vrouw, zonder goddelijke attributen, bewust van haar schoonheid en seksuele aantrekkingskracht. De kleine borsten en de enigszins bolle buik zijn conform het toenmalige schoonheidsideaal. De uitdrukking van haar gewelfde lippen en amandelvormige ogen is veelzeggend en bijna provocerend. Geheel naakt, uitgebeeld in een sfumato-techniek, ligt ze languit op een rustbank. De warme gloed van haar huid wordt versterkt door de gouden en roomkleurige tinten in laken en de kussens achter haar, alsook door het rood-goude \"Titiaanse\" haar dat in golven over haar schouders valt, weergegeven met een grote technische vaardigheid. Het smaragdgroene gordijn, dat de achtergrond in tweeën deelt, vormt een koel en donker contrast met de huid, terwijl de plooien ervan de zinnelijke lijnen van haar lichaam accentueren. Ze draagt diverse sieraden: een ring, een armband, vlak bij haar wang vangt een oorbel het licht. Haar linkerhand bedekt haar lies en schaamstreek. In haar rechterhand houdt ze enkele rode rozen, die symbool staan voor de liefde waarmee Venus geassocieerd wordt.Bijzonder is de invulling van de achtergrond, waar de rode en groene kleuren zich herhalen in diverse accenten. Door een groot open venster valt het zomerlicht de kamer binnen en doet de stoffen, wandkleden en ornamenten oplichten. De activiteit van de dienstmeisjes achterin, druk bezig met een klerenkist, contrasteert met de lome pose van de liggende Venus, welke op haar beurt weer wordt versterkt door het slapende hondje aan het voeteneinde. Daarbij wordt het bezig zijn met een klerenkist ook wel geduid als een symbool voor huiselijkheid en moederschap, terwijl het hondje beschouwd kan worden als symbool voor vruchtbaarheid in het huwelijk.Vaak is ook gespeculeerd over een nog diepere allegorische betekenis van het schilderij, waarbij wel een verband is gelegd met de seksuele opvoeding van de minderjarige bruid van de hertog van Urbino, die ten tijde van het - gearrangeerde - huwelijk in 1534 nog maar 11 of 12 jaar oud was. Het zou aangeven dat de vrouw binnen het huwelijk de wensen van haar man moet vervullen Een iets andere hypothese is dat de schilder, door het plaatsen van zijn naakt in een huiselijke omgeving, aan wilde geven dat seksueel plezier ook binnen het huwelijk kon worden gevonden.Titiaans Venus van Urbino zou later vele kunstschilders inspireren tot vergelijkbare, vaak provocerende werken, met Manets Olympia als meest bekende voorbeeld. Lucian Freud maakte een werk dat gebaseerd was op zowel Titiaans als Manets voorbeeld.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Afbeelding besproken in Venus van Urbino?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgione", "Guidobaldo II della Rovere", "Lucian Freud", "Titiaan"]}
+{"id": 332, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Rose-Marie und Rainer Hagen: What Great Paintings Say, Benedikt Taschen Verlag, Keulen, 1994, blz. 242-247.  Marina Vaizey: Een kijk op 100 beroemde schilderijen. Deltas, 1994, blz. 38.  Stephen Farthing: 1001 Schilderijen die je gezien moet hebben. Librero, 2012, blz. 171.  Ingo F. Walther : Masterpieces of Western Art II. Taschen, Keulen 2005.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Venus van Urbino en leg de Literatuurenbronnen uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 333, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Rose-Marie und Rainer Hagen: What Great Paintings Say, Benedikt Taschen Verlag, Keulen, 1994, blz. 242-247.  Marina Vaizey: Een kijk op 100 beroemde schilderijen. Deltas, 1994, blz. 38.  Stephen Farthing: 1001 Schilderijen die je gezien moet hebben. Librero, 2012, blz. 171.  Ingo F. Walther : Masterpieces of Western Art II. Taschen, Keulen 2005.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Literatuurenbronnen van dit kunstwerk, Venus van Urbino.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 334, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Rose-Marie und Rainer Hagen: What Great Paintings Say, Benedikt Taschen Verlag, Keulen, 1994, blz. 242-247.  Marina Vaizey: Een kijk op 100 beroemde schilderijen. Deltas, 1994, blz. 38.  Stephen Farthing: 1001 Schilderijen die je gezien moet hebben. Librero, 2012, blz. 171.  Ingo F. Walther : Masterpieces of Western Art II. Taschen, Keulen 2005.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Venus van Urbino zijn Literatuurenbronnen?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 335, "title": "Venus van Urbino", "en_title": "Venus of Urbino", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bb/Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg/380px-Tiziano_-_Venere_di_Urbino_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Rose-Marie und Rainer Hagen: What Great Paintings Say, Benedikt Taschen Verlag, Keulen, 1994, blz. 242-247.  Marina Vaizey: Een kijk op 100 beroemde schilderijen. Deltas, 1994, blz. 38.  Stephen Farthing: 1001 Schilderijen die je gezien moet hebben. Librero, 2012, blz. 171.  Ingo F. Walther : Masterpieces of Western Art II. Taschen, Keulen 2005.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Literatuurenbronnen besproken in Venus van Urbino?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 336, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp is een bekend schilderij van de Nederlandse kunstschilder Rembrandt van Rijn.Het is eigendom van de Nederlandse staat en behoort tot de vaste collectie van het Mauritshuis in Den Haag. Op het schilderij staat een les in de anatomie afgebeeld met een groep chirurgijns, gehouden door dr. Nicolaes Tulp. Het was het eerste groepsportret dat de toen 25-jarige Rembrandt schilderde. Het is gesitueerd in de Waag in Amsterdam, maar niet in het pas in 1691 gebouwde anatomisch theater boven op de Waag.De anatomieles vond plaats op 31 januari 1632. Het Amsterdamse chirurgijnsgilde, waarvan Tulp deel uitmaakte, stond enkel één openbare ontleding per jaar toe. Het daarbij gebruikte lichaam moest dan van een geëxecuteerde crimineel zijn, deze keer van de 41-jarige Aris Kindt . Hij was eerder die dag opgehangen voor diefstal.Behalve Nicolaes Tulp staan ook de chirurgijns Jacob Blok, Hartman Hartmansz, Adraen Slabran, Jacob de Witt, Mathijs Kalkoen, Jacob Koolvelt en Frans van Loenen afgebeeld. In werkelijkheid stonden ze waarschijnlijk rondom het lijk, maar dat zou voor het schilderij onpraktisch zijn geweest.De opdracht tot de schildering werd gegeven door het Amsterdamse Chirurgijnsgilde, dat de eerste eigenaar werd. Vervolgens kwam het in bezit van het Weduwenfonds der Chirurgijnen. Bij de opheffing ervan in 1828 werd besloten het schilderij publiek te verkopen. Koning Willem I liet de veiling verhinderen en gaf het bevel dit meesterwerk voor zijn Koninklijk Kabinet van Schilderijen aan te kopen, het latere Mauritshuis.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1632", "Amsterdam", "Chirurgijn", "Den Haag", "Mauritshuis", "Nicolaes Tulp", "Rembrandt van Rijn", "Schilderij"]}
+{"id": 337, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp is een bekend schilderij van de Nederlandse kunstschilder Rembrandt van Rijn.Het is eigendom van de Nederlandse staat en behoort tot de vaste collectie van het Mauritshuis in Den Haag. Op het schilderij staat een les in de anatomie afgebeeld met een groep chirurgijns, gehouden door dr. Nicolaes Tulp. Het was het eerste groepsportret dat de toen 25-jarige Rembrandt schilderde. Het is gesitueerd in de Waag in Amsterdam, maar niet in het pas in 1691 gebouwde anatomisch theater boven op de Waag.De anatomieles vond plaats op 31 januari 1632. Het Amsterdamse chirurgijnsgilde, waarvan Tulp deel uitmaakte, stond enkel één openbare ontleding per jaar toe. Het daarbij gebruikte lichaam moest dan van een geëxecuteerde crimineel zijn, deze keer van de 41-jarige Aris Kindt . Hij was eerder die dag opgehangen voor diefstal.Behalve Nicolaes Tulp staan ook de chirurgijns Jacob Blok, Hartman Hartmansz, Adraen Slabran, Jacob de Witt, Mathijs Kalkoen, Jacob Koolvelt en Frans van Loenen afgebeeld. In werkelijkheid stonden ze waarschijnlijk rondom het lijk, maar dat zou voor het schilderij onpraktisch zijn geweest.De opdracht tot de schildering werd gegeven door het Amsterdamse Chirurgijnsgilde, dat de eerste eigenaar werd. Vervolgens kwam het in bezit van het Weduwenfonds der Chirurgijnen. Bij de opheffing ervan in 1828 werd besloten het schilderij publiek te verkopen. Koning Willem I liet de veiling verhinderen en gaf het bevel dit meesterwerk voor zijn Koninklijk Kabinet van Schilderijen aan te kopen, het latere Mauritshuis.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1632", "Amsterdam", "Chirurgijn", "Den Haag", "Mauritshuis", "Nicolaes Tulp", "Rembrandt van Rijn", "Schilderij"]}
+{"id": 338, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp is een bekend schilderij van de Nederlandse kunstschilder Rembrandt van Rijn.Het is eigendom van de Nederlandse staat en behoort tot de vaste collectie van het Mauritshuis in Den Haag. Op het schilderij staat een les in de anatomie afgebeeld met een groep chirurgijns, gehouden door dr. Nicolaes Tulp. Het was het eerste groepsportret dat de toen 25-jarige Rembrandt schilderde. Het is gesitueerd in de Waag in Amsterdam, maar niet in het pas in 1691 gebouwde anatomisch theater boven op de Waag.De anatomieles vond plaats op 31 januari 1632. Het Amsterdamse chirurgijnsgilde, waarvan Tulp deel uitmaakte, stond enkel één openbare ontleding per jaar toe. Het daarbij gebruikte lichaam moest dan van een geëxecuteerde crimineel zijn, deze keer van de 41-jarige Aris Kindt . Hij was eerder die dag opgehangen voor diefstal.Behalve Nicolaes Tulp staan ook de chirurgijns Jacob Blok, Hartman Hartmansz, Adraen Slabran, Jacob de Witt, Mathijs Kalkoen, Jacob Koolvelt en Frans van Loenen afgebeeld. In werkelijkheid stonden ze waarschijnlijk rondom het lijk, maar dat zou voor het schilderij onpraktisch zijn geweest.De opdracht tot de schildering werd gegeven door het Amsterdamse Chirurgijnsgilde, dat de eerste eigenaar werd. Vervolgens kwam het in bezit van het Weduwenfonds der Chirurgijnen. Bij de opheffing ervan in 1828 werd besloten het schilderij publiek te verkopen. Koning Willem I liet de veiling verhinderen en gaf het bevel dit meesterwerk voor zijn Koninklijk Kabinet van Schilderijen aan te kopen, het latere Mauritshuis.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1632", "Amsterdam", "Chirurgijn", "Den Haag", "Mauritshuis", "Nicolaes Tulp", "Rembrandt van Rijn", "Schilderij"]}
+{"id": 339, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp is een bekend schilderij van de Nederlandse kunstschilder Rembrandt van Rijn.Het is eigendom van de Nederlandse staat en behoort tot de vaste collectie van het Mauritshuis in Den Haag. Op het schilderij staat een les in de anatomie afgebeeld met een groep chirurgijns, gehouden door dr. Nicolaes Tulp. Het was het eerste groepsportret dat de toen 25-jarige Rembrandt schilderde. Het is gesitueerd in de Waag in Amsterdam, maar niet in het pas in 1691 gebouwde anatomisch theater boven op de Waag.De anatomieles vond plaats op 31 januari 1632. Het Amsterdamse chirurgijnsgilde, waarvan Tulp deel uitmaakte, stond enkel één openbare ontleding per jaar toe. Het daarbij gebruikte lichaam moest dan van een geëxecuteerde crimineel zijn, deze keer van de 41-jarige Aris Kindt . Hij was eerder die dag opgehangen voor diefstal.Behalve Nicolaes Tulp staan ook de chirurgijns Jacob Blok, Hartman Hartmansz, Adraen Slabran, Jacob de Witt, Mathijs Kalkoen, Jacob Koolvelt en Frans van Loenen afgebeeld. In werkelijkheid stonden ze waarschijnlijk rondom het lijk, maar dat zou voor het schilderij onpraktisch zijn geweest.De opdracht tot de schildering werd gegeven door het Amsterdamse Chirurgijnsgilde, dat de eerste eigenaar werd. Vervolgens kwam het in bezit van het Weduwenfonds der Chirurgijnen. Bij de opheffing ervan in 1828 werd besloten het schilderij publiek te verkopen. Koning Willem I liet de veiling verhinderen en gaf het bevel dit meesterwerk voor zijn Koninklijk Kabinet van Schilderijen aan te kopen, het latere Mauritshuis.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1632", "Amsterdam", "Chirurgijn", "Den Haag", "Mauritshuis", "Nicolaes Tulp", "Rembrandt van Rijn", "Schilderij"]}
+{"id": 340, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "In 2006 werd in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde een artikel gepubliceerd waarin De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp werd vergeleken met een echte dissectie. De anatomische voorstelling zoals gepresenteerd op het schilderij bleek niet reproduceerbaar. Zo bleken elementen van de musculus flexor digitorum superficialis in het schilderij van positie gewisseld te zijn, zijn op het schilderij enkele buigspieren aanwezig die bij dissectie niet zichtbaar waren en bevond zich aan de ulnaire zijde  een longitudinale, witte structuur die niet teruggevonden werd in het anatomische preparaat. atstgenoemde witte structuur betreft echter waarschijnlijk een variant van de nervus ulnaris.Tulp demonstreert op het schilderij de buigspieren van de vingers. De oppervlakkige spieren hechten op het middenkootje aan als een vorkje, waar de pees van de diepe buigspier onderdoor loopt om aan het eindkootje aan te hechten. Om dit te demonstreren trekt Tulp de oppervlakkige buigspier  met een tang opzij en omhoog. De op een na eerste anatoom die echt beschreef wat hij zag, de Vlaming Andreas Vesalius, had zich circa 100 jaar daarvoor in 1543 af laten beelden terwijl hij deze spieren demonstreerde. Daartoe houdt hij de oppervlakkige buigspier naar beneden. In beide afbeeldingen worden zo de pezen van de diepe buigspier van de vingers  zichtbaar terwijl ze door de vorkjes heen lopen die de oppervlakkige spier vormt. Tulp volgt het pad van de moderne wetenschap en treedt in de voetsporen van de moderne Vesalius, wil het schilderij ons zeggen.Uit röntgenonderzoek blijkt dat aan de niet ontlede rechterhand een amputatiestomp was geschilderd, in tweede instantie is daar een hand over heen geschilderd. Het is niet bekend of de hand al eerder geamputeerd was of dat dit als onderdeel van de straf gedaan is.Overigens werden bij een sectie als deze in de regel eerst de ingewanden en pas daarna de ledematen ontleed.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp en leg de Anatomischeonjuistheden uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Andreas Vesalius", "Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde", "Nicolaes Tulp"]}
+{"id": 341, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "In 2006 werd in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde een artikel gepubliceerd waarin De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp werd vergeleken met een echte dissectie. De anatomische voorstelling zoals gepresenteerd op het schilderij bleek niet reproduceerbaar. Zo bleken elementen van de musculus flexor digitorum superficialis in het schilderij van positie gewisseld te zijn, zijn op het schilderij enkele buigspieren aanwezig die bij dissectie niet zichtbaar waren en bevond zich aan de ulnaire zijde  een longitudinale, witte structuur die niet teruggevonden werd in het anatomische preparaat. atstgenoemde witte structuur betreft echter waarschijnlijk een variant van de nervus ulnaris.Tulp demonstreert op het schilderij de buigspieren van de vingers. De oppervlakkige spieren hechten op het middenkootje aan als een vorkje, waar de pees van de diepe buigspier onderdoor loopt om aan het eindkootje aan te hechten. Om dit te demonstreren trekt Tulp de oppervlakkige buigspier  met een tang opzij en omhoog. De op een na eerste anatoom die echt beschreef wat hij zag, de Vlaming Andreas Vesalius, had zich circa 100 jaar daarvoor in 1543 af laten beelden terwijl hij deze spieren demonstreerde. Daartoe houdt hij de oppervlakkige buigspier naar beneden. In beide afbeeldingen worden zo de pezen van de diepe buigspier van de vingers  zichtbaar terwijl ze door de vorkjes heen lopen die de oppervlakkige spier vormt. Tulp volgt het pad van de moderne wetenschap en treedt in de voetsporen van de moderne Vesalius, wil het schilderij ons zeggen.Uit röntgenonderzoek blijkt dat aan de niet ontlede rechterhand een amputatiestomp was geschilderd, in tweede instantie is daar een hand over heen geschilderd. Het is niet bekend of de hand al eerder geamputeerd was of dat dit als onderdeel van de straf gedaan is.Overigens werden bij een sectie als deze in de regel eerst de ingewanden en pas daarna de ledematen ontleed.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Anatomischeonjuistheden van dit kunstwerk, De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Andreas Vesalius", "Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde", "Nicolaes Tulp"]}
+{"id": 342, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "In 2006 werd in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde een artikel gepubliceerd waarin De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp werd vergeleken met een echte dissectie. De anatomische voorstelling zoals gepresenteerd op het schilderij bleek niet reproduceerbaar. Zo bleken elementen van de musculus flexor digitorum superficialis in het schilderij van positie gewisseld te zijn, zijn op het schilderij enkele buigspieren aanwezig die bij dissectie niet zichtbaar waren en bevond zich aan de ulnaire zijde  een longitudinale, witte structuur die niet teruggevonden werd in het anatomische preparaat. atstgenoemde witte structuur betreft echter waarschijnlijk een variant van de nervus ulnaris.Tulp demonstreert op het schilderij de buigspieren van de vingers. De oppervlakkige spieren hechten op het middenkootje aan als een vorkje, waar de pees van de diepe buigspier onderdoor loopt om aan het eindkootje aan te hechten. Om dit te demonstreren trekt Tulp de oppervlakkige buigspier  met een tang opzij en omhoog. De op een na eerste anatoom die echt beschreef wat hij zag, de Vlaming Andreas Vesalius, had zich circa 100 jaar daarvoor in 1543 af laten beelden terwijl hij deze spieren demonstreerde. Daartoe houdt hij de oppervlakkige buigspier naar beneden. In beide afbeeldingen worden zo de pezen van de diepe buigspier van de vingers  zichtbaar terwijl ze door de vorkjes heen lopen die de oppervlakkige spier vormt. Tulp volgt het pad van de moderne wetenschap en treedt in de voetsporen van de moderne Vesalius, wil het schilderij ons zeggen.Uit röntgenonderzoek blijkt dat aan de niet ontlede rechterhand een amputatiestomp was geschilderd, in tweede instantie is daar een hand over heen geschilderd. Het is niet bekend of de hand al eerder geamputeerd was of dat dit als onderdeel van de straf gedaan is.Overigens werden bij een sectie als deze in de regel eerst de ingewanden en pas daarna de ledematen ontleed.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp zijn Anatomischeonjuistheden?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Andreas Vesalius", "Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde", "Nicolaes Tulp"]}
+{"id": 343, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "In 2006 werd in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde een artikel gepubliceerd waarin De anatomische les van dr. Nicolaes Tulp werd vergeleken met een echte dissectie. De anatomische voorstelling zoals gepresenteerd op het schilderij bleek niet reproduceerbaar. Zo bleken elementen van de musculus flexor digitorum superficialis in het schilderij van positie gewisseld te zijn, zijn op het schilderij enkele buigspieren aanwezig die bij dissectie niet zichtbaar waren en bevond zich aan de ulnaire zijde  een longitudinale, witte structuur die niet teruggevonden werd in het anatomische preparaat. atstgenoemde witte structuur betreft echter waarschijnlijk een variant van de nervus ulnaris.Tulp demonstreert op het schilderij de buigspieren van de vingers. De oppervlakkige spieren hechten op het middenkootje aan als een vorkje, waar de pees van de diepe buigspier onderdoor loopt om aan het eindkootje aan te hechten. Om dit te demonstreren trekt Tulp de oppervlakkige buigspier  met een tang opzij en omhoog. De op een na eerste anatoom die echt beschreef wat hij zag, de Vlaming Andreas Vesalius, had zich circa 100 jaar daarvoor in 1543 af laten beelden terwijl hij deze spieren demonstreerde. Daartoe houdt hij de oppervlakkige buigspier naar beneden. In beide afbeeldingen worden zo de pezen van de diepe buigspier van de vingers  zichtbaar terwijl ze door de vorkjes heen lopen die de oppervlakkige spier vormt. Tulp volgt het pad van de moderne wetenschap en treedt in de voetsporen van de moderne Vesalius, wil het schilderij ons zeggen.Uit röntgenonderzoek blijkt dat aan de niet ontlede rechterhand een amputatiestomp was geschilderd, in tweede instantie is daar een hand over heen geschilderd. Het is niet bekend of de hand al eerder geamputeerd was of dat dit als onderdeel van de straf gedaan is.Overigens werden bij een sectie als deze in de regel eerst de ingewanden en pas daarna de ledematen ontleed.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Anatomischeonjuistheden besproken in De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Andreas Vesalius", "Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde", "Nicolaes Tulp"]}
+{"id": 344, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "Aris Kindt   was een Leidse wasketelmaker. Hij was echter ook een recidivistische crimineel, betrokken bij diefstal en geweldsdelicten. Hij zou hiervoor uit Leiden zijn verbannen en hij leefde het grootste deel van zijn leven afwisselend binnen en buiten de gevangenis. Zijn laatste misdaad, het beroven van een man van zijn jas, zou zijn lot hebben bezegeld: Hij werd hiervoor tot de dood door ophanging veroordeeld.Zijn executie zou bespoedigd zijn omdat de jaarlijkse openbare anatomieles naderde en het Amsterdamse chirurgijnsgilde hiervoor een lichaam nodig had. Kindts lichaam werd inderdaad dezelfde dag nog gebruikt, zoals verbeeld in het hier beschreven schilderij.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp en leg de Deterechtgestelde uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Amsterdam"]}
+{"id": 345, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "Aris Kindt   was een Leidse wasketelmaker. Hij was echter ook een recidivistische crimineel, betrokken bij diefstal en geweldsdelicten. Hij zou hiervoor uit Leiden zijn verbannen en hij leefde het grootste deel van zijn leven afwisselend binnen en buiten de gevangenis. Zijn laatste misdaad, het beroven van een man van zijn jas, zou zijn lot hebben bezegeld: Hij werd hiervoor tot de dood door ophanging veroordeeld.Zijn executie zou bespoedigd zijn omdat de jaarlijkse openbare anatomieles naderde en het Amsterdamse chirurgijnsgilde hiervoor een lichaam nodig had. Kindts lichaam werd inderdaad dezelfde dag nog gebruikt, zoals verbeeld in het hier beschreven schilderij.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Deterechtgestelde van dit kunstwerk, De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Amsterdam"]}
+{"id": 346, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "Aris Kindt   was een Leidse wasketelmaker. Hij was echter ook een recidivistische crimineel, betrokken bij diefstal en geweldsdelicten. Hij zou hiervoor uit Leiden zijn verbannen en hij leefde het grootste deel van zijn leven afwisselend binnen en buiten de gevangenis. Zijn laatste misdaad, het beroven van een man van zijn jas, zou zijn lot hebben bezegeld: Hij werd hiervoor tot de dood door ophanging veroordeeld.Zijn executie zou bespoedigd zijn omdat de jaarlijkse openbare anatomieles naderde en het Amsterdamse chirurgijnsgilde hiervoor een lichaam nodig had. Kindts lichaam werd inderdaad dezelfde dag nog gebruikt, zoals verbeeld in het hier beschreven schilderij.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp zijn Deterechtgestelde?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Amsterdam"]}
+{"id": 347, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "Aris Kindt   was een Leidse wasketelmaker. Hij was echter ook een recidivistische crimineel, betrokken bij diefstal en geweldsdelicten. Hij zou hiervoor uit Leiden zijn verbannen en hij leefde het grootste deel van zijn leven afwisselend binnen en buiten de gevangenis. Zijn laatste misdaad, het beroven van een man van zijn jas, zou zijn lot hebben bezegeld: Hij werd hiervoor tot de dood door ophanging veroordeeld.Zijn executie zou bespoedigd zijn omdat de jaarlijkse openbare anatomieles naderde en het Amsterdamse chirurgijnsgilde hiervoor een lichaam nodig had. Kindts lichaam werd inderdaad dezelfde dag nog gebruikt, zoals verbeeld in het hier beschreven schilderij.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Deterechtgestelde besproken in De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Amsterdam"]}
+{"id": 348, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "Een parodie op het schilderij is te vinden in het Asterixverhaal Le Devin , waar de ziener een vis opensnijdt en ontleedt, en verschillende personages op dezelfde wijze om hem heen staan verzameld.Een gelijkaardige parodie is te zien in het verhaal van Suske en Wiske getiteld De nachtwachtbrigade, wanneer mbik en Willem van Ruytenburch een les bijwonen in de anatomie, gegeven door Dr. Tulp zelf. Het beeld doet mbiks maag omkeren, waarop Willem laconiek reageert door te stellen dat men pas echt niet goed wordt, wanneer men beseft wat Tulp ervoor vraagt qua honorarium.De scene die in het schilderij afspeelt stond centraal in een aflevering van de TROS-jeugdserie De bende van Sjako, waarin hoofdpersonage Jacco op de tafel bij Dr. Nicolaes Tulp zijn anatomie-les kwam te liggen.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp en leg de Trivia uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Asterix", "De bende van Sjako", "De nachtwachtbrigade", "Nicolaes Tulp", "Suske en Wiske", "TROS", "Willem van Ruytenburch"]}
+{"id": 349, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "Een parodie op het schilderij is te vinden in het Asterixverhaal Le Devin , waar de ziener een vis opensnijdt en ontleedt, en verschillende personages op dezelfde wijze om hem heen staan verzameld.Een gelijkaardige parodie is te zien in het verhaal van Suske en Wiske getiteld De nachtwachtbrigade, wanneer mbik en Willem van Ruytenburch een les bijwonen in de anatomie, gegeven door Dr. Tulp zelf. Het beeld doet mbiks maag omkeren, waarop Willem laconiek reageert door te stellen dat men pas echt niet goed wordt, wanneer men beseft wat Tulp ervoor vraagt qua honorarium.De scene die in het schilderij afspeelt stond centraal in een aflevering van de TROS-jeugdserie De bende van Sjako, waarin hoofdpersonage Jacco op de tafel bij Dr. Nicolaes Tulp zijn anatomie-les kwam te liggen.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Trivia van dit kunstwerk, De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Asterix", "De bende van Sjako", "De nachtwachtbrigade", "Nicolaes Tulp", "Suske en Wiske", "TROS", "Willem van Ruytenburch"]}
+{"id": 350, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "Een parodie op het schilderij is te vinden in het Asterixverhaal Le Devin , waar de ziener een vis opensnijdt en ontleedt, en verschillende personages op dezelfde wijze om hem heen staan verzameld.Een gelijkaardige parodie is te zien in het verhaal van Suske en Wiske getiteld De nachtwachtbrigade, wanneer mbik en Willem van Ruytenburch een les bijwonen in de anatomie, gegeven door Dr. Tulp zelf. Het beeld doet mbiks maag omkeren, waarop Willem laconiek reageert door te stellen dat men pas echt niet goed wordt, wanneer men beseft wat Tulp ervoor vraagt qua honorarium.De scene die in het schilderij afspeelt stond centraal in een aflevering van de TROS-jeugdserie De bende van Sjako, waarin hoofdpersonage Jacco op de tafel bij Dr. Nicolaes Tulp zijn anatomie-les kwam te liggen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp zijn Trivia?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Asterix", "De bende van Sjako", "De nachtwachtbrigade", "Nicolaes Tulp", "Suske en Wiske", "TROS", "Willem van Ruytenburch"]}
+{"id": 351, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "Een parodie op het schilderij is te vinden in het Asterixverhaal Le Devin , waar de ziener een vis opensnijdt en ontleedt, en verschillende personages op dezelfde wijze om hem heen staan verzameld.Een gelijkaardige parodie is te zien in het verhaal van Suske en Wiske getiteld De nachtwachtbrigade, wanneer mbik en Willem van Ruytenburch een les bijwonen in de anatomie, gegeven door Dr. Tulp zelf. Het beeld doet mbiks maag omkeren, waarop Willem laconiek reageert door te stellen dat men pas echt niet goed wordt, wanneer men beseft wat Tulp ervoor vraagt qua honorarium.De scene die in het schilderij afspeelt stond centraal in een aflevering van de TROS-jeugdserie De bende van Sjako, waarin hoofdpersonage Jacco op de tafel bij Dr. Nicolaes Tulp zijn anatomie-les kwam te liggen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Trivia besproken in De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Asterix", "De bende van Sjako", "De nachtwachtbrigade", "Nicolaes Tulp", "Suske en Wiske", "TROS", "Willem van Ruytenburch"]}
+{"id": 352, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "De anatomische les van Dr. Deijman}}", "entry": "section", "prompt": "Focus op De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp en leg de Zieook uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["De anatomische les van Dr. Deijman"]}
+{"id": 353, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "De anatomische les van Dr. Deijman}}", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Zieook van dit kunstwerk, De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["De anatomische les van Dr. Deijman"]}
+{"id": 354, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "De anatomische les van Dr. Deijman}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp zijn Zieook?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["De anatomische les van Dr. Deijman"]}
+{"id": 355, "title": "De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp", "en_title": "The Anatomy Lesson of Dr. Nicolaes Tulp", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4d/Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg/270px-Rembrandt_-_The_Anatomy_Lesson_of_Dr_Nicolaes_Tulp.jpg", "reference": "De anatomische les van Dr. Deijman}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Zieook besproken in De anatomische les van Dr. Nicolaes Tulp?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["De anatomische les van Dr. Deijman"]}
+{"id": 356, "title": "Chimaera van Arezzo", "en_title": "Chimera of Arezzo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG/270px-Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG/270px-Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG", "reference": "De \"Chimaera van Arezzo\"  is een Etruskische bronzen anathema uit de 4e eeuw v.C. Het is een van de bekendste Etruskische kunstvoorwerpen ter wereld.Het beeld werd in 1553 bij toeval gevonden nabij de stad Arezzo , en werd vrijwel direct na de ontdekking opgeëist door de groothertog van Toscance Cosimo I de' Medici, die het in het Palazzo Vecchio te Florence plaatste. Het heeft sindsdien de stad niet meer verlaten. Momenteel bevindt het beeld zich in het Museo archeologico nazionale di Firenze.De Chimaera is van brons, en ca. 75&nbsp;cm hoog. Het werd waarschijnlijk tussen 380 en 360 v.C. gemaakt . De oogkassen zijn waarschijnlijk ingelegd geweest met ivoor. De rechtervoorpoot bevat een inscriptie in het Etruskisch: tinścvil . De linker voor- en achterpoot, waarvan aanvankelijk een stuk miste, zijn zeer waarschijnlijk door Benvenuto Cellini gerestaureerd.Het beeld stelt een gewonde, dreigend grommende Chimaera voor : een mythisch wezen met het lichaam van een leeuw , uit wiens rug een geitenkop ontspringt. Vermoedelijk behoorde het tot een groep waar ook een bronzen Bellerophon en misschien een bronzen Pegasos deel van uitmaakten.Zoals zoveel Etruskische bronzen is dit beeld een anathema of wijgeschenk. Vermoedelijk is het beeld aan Tin  gewijd, maar over de vertaling van de inscriptie bestaat discussie.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Chimaera van Arezzo en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Benvenuto Cellini", "Cosimo I de' Medici", "Etruskisch", "Museo archeologico nazionale di Firenze", "Palazzo Vecchio"]}
+{"id": 357, "title": "Chimaera van Arezzo", "en_title": "Chimera of Arezzo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG/270px-Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG/270px-Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG", "reference": "De \"Chimaera van Arezzo\"  is een Etruskische bronzen anathema uit de 4e eeuw v.C. Het is een van de bekendste Etruskische kunstvoorwerpen ter wereld.Het beeld werd in 1553 bij toeval gevonden nabij de stad Arezzo , en werd vrijwel direct na de ontdekking opgeëist door de groothertog van Toscance Cosimo I de' Medici, die het in het Palazzo Vecchio te Florence plaatste. Het heeft sindsdien de stad niet meer verlaten. Momenteel bevindt het beeld zich in het Museo archeologico nazionale di Firenze.De Chimaera is van brons, en ca. 75&nbsp;cm hoog. Het werd waarschijnlijk tussen 380 en 360 v.C. gemaakt . De oogkassen zijn waarschijnlijk ingelegd geweest met ivoor. De rechtervoorpoot bevat een inscriptie in het Etruskisch: tinścvil . De linker voor- en achterpoot, waarvan aanvankelijk een stuk miste, zijn zeer waarschijnlijk door Benvenuto Cellini gerestaureerd.Het beeld stelt een gewonde, dreigend grommende Chimaera voor : een mythisch wezen met het lichaam van een leeuw , uit wiens rug een geitenkop ontspringt. Vermoedelijk behoorde het tot een groep waar ook een bronzen Bellerophon en misschien een bronzen Pegasos deel van uitmaakten.Zoals zoveel Etruskische bronzen is dit beeld een anathema of wijgeschenk. Vermoedelijk is het beeld aan Tin  gewijd, maar over de vertaling van de inscriptie bestaat discussie.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Chimaera van Arezzo.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Benvenuto Cellini", "Cosimo I de' Medici", "Etruskisch", "Museo archeologico nazionale di Firenze", "Palazzo Vecchio"]}
+{"id": 358, "title": "Chimaera van Arezzo", "en_title": "Chimera of Arezzo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG/270px-Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG/270px-Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG", "reference": "De \"Chimaera van Arezzo\"  is een Etruskische bronzen anathema uit de 4e eeuw v.C. Het is een van de bekendste Etruskische kunstvoorwerpen ter wereld.Het beeld werd in 1553 bij toeval gevonden nabij de stad Arezzo , en werd vrijwel direct na de ontdekking opgeëist door de groothertog van Toscance Cosimo I de' Medici, die het in het Palazzo Vecchio te Florence plaatste. Het heeft sindsdien de stad niet meer verlaten. Momenteel bevindt het beeld zich in het Museo archeologico nazionale di Firenze.De Chimaera is van brons, en ca. 75&nbsp;cm hoog. Het werd waarschijnlijk tussen 380 en 360 v.C. gemaakt . De oogkassen zijn waarschijnlijk ingelegd geweest met ivoor. De rechtervoorpoot bevat een inscriptie in het Etruskisch: tinścvil . De linker voor- en achterpoot, waarvan aanvankelijk een stuk miste, zijn zeer waarschijnlijk door Benvenuto Cellini gerestaureerd.Het beeld stelt een gewonde, dreigend grommende Chimaera voor : een mythisch wezen met het lichaam van een leeuw , uit wiens rug een geitenkop ontspringt. Vermoedelijk behoorde het tot een groep waar ook een bronzen Bellerophon en misschien een bronzen Pegasos deel van uitmaakten.Zoals zoveel Etruskische bronzen is dit beeld een anathema of wijgeschenk. Vermoedelijk is het beeld aan Tin  gewijd, maar over de vertaling van de inscriptie bestaat discussie.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Chimaera van Arezzo zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Benvenuto Cellini", "Cosimo I de' Medici", "Etruskisch", "Museo archeologico nazionale di Firenze", "Palazzo Vecchio"]}
+{"id": 359, "title": "Chimaera van Arezzo", "en_title": "Chimera of Arezzo", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG/270px-Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG/270px-Chimera_d%27arezzo%2C_fi%2C_04.JPG", "reference": "De \"Chimaera van Arezzo\"  is een Etruskische bronzen anathema uit de 4e eeuw v.C. Het is een van de bekendste Etruskische kunstvoorwerpen ter wereld.Het beeld werd in 1553 bij toeval gevonden nabij de stad Arezzo , en werd vrijwel direct na de ontdekking opgeëist door de groothertog van Toscance Cosimo I de' Medici, die het in het Palazzo Vecchio te Florence plaatste. Het heeft sindsdien de stad niet meer verlaten. Momenteel bevindt het beeld zich in het Museo archeologico nazionale di Firenze.De Chimaera is van brons, en ca. 75&nbsp;cm hoog. Het werd waarschijnlijk tussen 380 en 360 v.C. gemaakt . De oogkassen zijn waarschijnlijk ingelegd geweest met ivoor. De rechtervoorpoot bevat een inscriptie in het Etruskisch: tinścvil . De linker voor- en achterpoot, waarvan aanvankelijk een stuk miste, zijn zeer waarschijnlijk door Benvenuto Cellini gerestaureerd.Het beeld stelt een gewonde, dreigend grommende Chimaera voor : een mythisch wezen met het lichaam van een leeuw , uit wiens rug een geitenkop ontspringt. Vermoedelijk behoorde het tot een groep waar ook een bronzen Bellerophon en misschien een bronzen Pegasos deel van uitmaakten.Zoals zoveel Etruskische bronzen is dit beeld een anathema of wijgeschenk. Vermoedelijk is het beeld aan Tin  gewijd, maar over de vertaling van de inscriptie bestaat discussie.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Chimaera van Arezzo?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Benvenuto Cellini", "Cosimo I de' Medici", "Etruskisch", "Museo archeologico nazionale di Firenze", "Palazzo Vecchio"]}
+{"id": 360, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "De dood van Marat of in de titel gegeven door de schilder Marat bij zijn laatste zucht is een neoklassiek doek van Jacques-Louis David uit 1793. David was een Franse revolutionair die de moord op zijn vriend en medestander Jean-Paul Marat weergaf kort na de feiten. Het schilderij geldt als zijn voornaamste werk en is tevens een van de opvallendste stukken uit de collectie van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België te Brussel. Het is een sleutelwerk in de kunstgeschiedenis.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De dood van Marat en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1793", "Jacques-Louis David", "Jean-Paul Marat", "Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België"]}
+{"id": 361, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "De dood van Marat of in de titel gegeven door de schilder Marat bij zijn laatste zucht is een neoklassiek doek van Jacques-Louis David uit 1793. David was een Franse revolutionair die de moord op zijn vriend en medestander Jean-Paul Marat weergaf kort na de feiten. Het schilderij geldt als zijn voornaamste werk en is tevens een van de opvallendste stukken uit de collectie van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België te Brussel. Het is een sleutelwerk in de kunstgeschiedenis.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, De dood van Marat.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1793", "Jacques-Louis David", "Jean-Paul Marat", "Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België"]}
+{"id": 362, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "De dood van Marat of in de titel gegeven door de schilder Marat bij zijn laatste zucht is een neoklassiek doek van Jacques-Louis David uit 1793. David was een Franse revolutionair die de moord op zijn vriend en medestander Jean-Paul Marat weergaf kort na de feiten. Het schilderij geldt als zijn voornaamste werk en is tevens een van de opvallendste stukken uit de collectie van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België te Brussel. Het is een sleutelwerk in de kunstgeschiedenis.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De dood van Marat zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1793", "Jacques-Louis David", "Jean-Paul Marat", "Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België"]}
+{"id": 363, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "De dood van Marat of in de titel gegeven door de schilder Marat bij zijn laatste zucht is een neoklassiek doek van Jacques-Louis David uit 1793. David was een Franse revolutionair die de moord op zijn vriend en medestander Jean-Paul Marat weergaf kort na de feiten. Het schilderij geldt als zijn voornaamste werk en is tevens een van de opvallendste stukken uit de collectie van de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België te Brussel. Het is een sleutelwerk in de kunstgeschiedenis.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in De dood van Marat?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1793", "Jacques-Louis David", "Jean-Paul Marat", "Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België"]}
+{"id": 364, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Op 13 juli 1793 was Jean-Paul Marat thuis aan het werk in zijn badkuip, gekleed in een kamerjas. Hij leed aan een jeukziekte, misschien psoriasis of dermatitis herpetiformis, die hij alleen kon verlichten door veel te baden. De dag voordien had David een beleefdheidsbezoek gebracht aan zijn steeds zieker wordende vriend. Nu diende Charlotte Corday d'Armont, een aanhangster van de girondijnen, zich aan bij zijn appartement aan de Rue des Cordeliers, maar ze werd niet binnengelaten. 's Avonds keerde ze terug onder het voorwendsel dat ze informatie over een groep girondijnen had en geraakte zo na veel aandringen toch binnen. Terwijl ze over de girondijnen converseerden, haalde ze haar mes tevoorschijn en stak Marat in het hart.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De dood van Marat en leg de Historischecontext uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["13 juli", "1793", "Charlotte Corday d'Armont", "Jean-Paul Marat"]}
+{"id": 365, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Op 13 juli 1793 was Jean-Paul Marat thuis aan het werk in zijn badkuip, gekleed in een kamerjas. Hij leed aan een jeukziekte, misschien psoriasis of dermatitis herpetiformis, die hij alleen kon verlichten door veel te baden. De dag voordien had David een beleefdheidsbezoek gebracht aan zijn steeds zieker wordende vriend. Nu diende Charlotte Corday d'Armont, een aanhangster van de girondijnen, zich aan bij zijn appartement aan de Rue des Cordeliers, maar ze werd niet binnengelaten. 's Avonds keerde ze terug onder het voorwendsel dat ze informatie over een groep girondijnen had en geraakte zo na veel aandringen toch binnen. Terwijl ze over de girondijnen converseerden, haalde ze haar mes tevoorschijn en stak Marat in het hart.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Historischecontext van dit kunstwerk, De dood van Marat.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["13 juli", "1793", "Charlotte Corday d'Armont", "Jean-Paul Marat"]}
+{"id": 366, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Op 13 juli 1793 was Jean-Paul Marat thuis aan het werk in zijn badkuip, gekleed in een kamerjas. Hij leed aan een jeukziekte, misschien psoriasis of dermatitis herpetiformis, die hij alleen kon verlichten door veel te baden. De dag voordien had David een beleefdheidsbezoek gebracht aan zijn steeds zieker wordende vriend. Nu diende Charlotte Corday d'Armont, een aanhangster van de girondijnen, zich aan bij zijn appartement aan de Rue des Cordeliers, maar ze werd niet binnengelaten. 's Avonds keerde ze terug onder het voorwendsel dat ze informatie over een groep girondijnen had en geraakte zo na veel aandringen toch binnen. Terwijl ze over de girondijnen converseerden, haalde ze haar mes tevoorschijn en stak Marat in het hart.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De dood van Marat zijn Historischecontext?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["13 juli", "1793", "Charlotte Corday d'Armont", "Jean-Paul Marat"]}
+{"id": 367, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Op 13 juli 1793 was Jean-Paul Marat thuis aan het werk in zijn badkuip, gekleed in een kamerjas. Hij leed aan een jeukziekte, misschien psoriasis of dermatitis herpetiformis, die hij alleen kon verlichten door veel te baden. De dag voordien had David een beleefdheidsbezoek gebracht aan zijn steeds zieker wordende vriend. Nu diende Charlotte Corday d'Armont, een aanhangster van de girondijnen, zich aan bij zijn appartement aan de Rue des Cordeliers, maar ze werd niet binnengelaten. 's Avonds keerde ze terug onder het voorwendsel dat ze informatie over een groep girondijnen had en geraakte zo na veel aandringen toch binnen. Terwijl ze over de girondijnen converseerden, haalde ze haar mes tevoorschijn en stak Marat in het hart.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Historischecontext besproken in De dood van Marat?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["13 juli", "1793", "Charlotte Corday d'Armont", "Jean-Paul Marat"]}
+{"id": 368, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "De moord veroorzaakte geweldige opschudding onder de revolutionairen. Toen de gedeputeerde Guirault de volgende dag David te zien kreeg, riep hij hem geëmotioneerd toe dat hij nog een schilderij te maken had. David had immers enkele maanden eerder de eveneens vermoorde Lepeletier afgebeeld, en kreeg dus nu een nieuwe bestelling van de Nationale Conventie. In de dagen die volgden organiseerde hij eerst de uitvaartceremonie. Twee maanden na de moord, op 14 oktober, meldde hij aan de Conventie dat het doek klaar was en vroeg hij toestemming om het gedurende twee weken in het Musée central de l'Art tentoon te stellen voor zijn collega's. Het maakte diepe indruk. Op 14 november overhandigde hij het schilderij aan de Conventie, die het een centrale plaats gaf in haar vergaderzaal, de Salle des Machines van het Tuilerieënpaleis. Davids schilderijen van Lepeletier en Marat vormden een tweeluik dat aan weerskanten van het voorzittergestoelte hing.Robespierre was steeds minder gecharmeerd van de heldencultus rond Marat. Vanaf het lanceren van de Cultus van de Rede in 1794 begon het tornen aan zijn status en na de Thermidoriaanse Reactie begon de echte campagne van démaratisation. Deze culmineerde op 8 februari 1795 toen de Conventie de depantheonisering van Marat stemde en Davids schilderij de volgende dag uit haar vergaderzaal verwijderde. Op zijn vraag kreeg de schilder het werk op 27 oktober terug.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De dood van Marat en leg de Opdrachtenteruggave uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Cultus van de Rede", "Thermidoriaanse Reactie", "Tuilerieënpaleis"]}
+{"id": 369, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "De moord veroorzaakte geweldige opschudding onder de revolutionairen. Toen de gedeputeerde Guirault de volgende dag David te zien kreeg, riep hij hem geëmotioneerd toe dat hij nog een schilderij te maken had. David had immers enkele maanden eerder de eveneens vermoorde Lepeletier afgebeeld, en kreeg dus nu een nieuwe bestelling van de Nationale Conventie. In de dagen die volgden organiseerde hij eerst de uitvaartceremonie. Twee maanden na de moord, op 14 oktober, meldde hij aan de Conventie dat het doek klaar was en vroeg hij toestemming om het gedurende twee weken in het Musée central de l'Art tentoon te stellen voor zijn collega's. Het maakte diepe indruk. Op 14 november overhandigde hij het schilderij aan de Conventie, die het een centrale plaats gaf in haar vergaderzaal, de Salle des Machines van het Tuilerieënpaleis. Davids schilderijen van Lepeletier en Marat vormden een tweeluik dat aan weerskanten van het voorzittergestoelte hing.Robespierre was steeds minder gecharmeerd van de heldencultus rond Marat. Vanaf het lanceren van de Cultus van de Rede in 1794 begon het tornen aan zijn status en na de Thermidoriaanse Reactie begon de echte campagne van démaratisation. Deze culmineerde op 8 februari 1795 toen de Conventie de depantheonisering van Marat stemde en Davids schilderij de volgende dag uit haar vergaderzaal verwijderde. Op zijn vraag kreeg de schilder het werk op 27 oktober terug.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Opdrachtenteruggave van dit kunstwerk, De dood van Marat.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Cultus van de Rede", "Thermidoriaanse Reactie", "Tuilerieënpaleis"]}
+{"id": 370, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "De moord veroorzaakte geweldige opschudding onder de revolutionairen. Toen de gedeputeerde Guirault de volgende dag David te zien kreeg, riep hij hem geëmotioneerd toe dat hij nog een schilderij te maken had. David had immers enkele maanden eerder de eveneens vermoorde Lepeletier afgebeeld, en kreeg dus nu een nieuwe bestelling van de Nationale Conventie. In de dagen die volgden organiseerde hij eerst de uitvaartceremonie. Twee maanden na de moord, op 14 oktober, meldde hij aan de Conventie dat het doek klaar was en vroeg hij toestemming om het gedurende twee weken in het Musée central de l'Art tentoon te stellen voor zijn collega's. Het maakte diepe indruk. Op 14 november overhandigde hij het schilderij aan de Conventie, die het een centrale plaats gaf in haar vergaderzaal, de Salle des Machines van het Tuilerieënpaleis. Davids schilderijen van Lepeletier en Marat vormden een tweeluik dat aan weerskanten van het voorzittergestoelte hing.Robespierre was steeds minder gecharmeerd van de heldencultus rond Marat. Vanaf het lanceren van de Cultus van de Rede in 1794 begon het tornen aan zijn status en na de Thermidoriaanse Reactie begon de echte campagne van démaratisation. Deze culmineerde op 8 februari 1795 toen de Conventie de depantheonisering van Marat stemde en Davids schilderij de volgende dag uit haar vergaderzaal verwijderde. Op zijn vraag kreeg de schilder het werk op 27 oktober terug.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De dood van Marat zijn Opdrachtenteruggave?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Cultus van de Rede", "Thermidoriaanse Reactie", "Tuilerieënpaleis"]}
+{"id": 371, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "De moord veroorzaakte geweldige opschudding onder de revolutionairen. Toen de gedeputeerde Guirault de volgende dag David te zien kreeg, riep hij hem geëmotioneerd toe dat hij nog een schilderij te maken had. David had immers enkele maanden eerder de eveneens vermoorde Lepeletier afgebeeld, en kreeg dus nu een nieuwe bestelling van de Nationale Conventie. In de dagen die volgden organiseerde hij eerst de uitvaartceremonie. Twee maanden na de moord, op 14 oktober, meldde hij aan de Conventie dat het doek klaar was en vroeg hij toestemming om het gedurende twee weken in het Musée central de l'Art tentoon te stellen voor zijn collega's. Het maakte diepe indruk. Op 14 november overhandigde hij het schilderij aan de Conventie, die het een centrale plaats gaf in haar vergaderzaal, de Salle des Machines van het Tuilerieënpaleis. Davids schilderijen van Lepeletier en Marat vormden een tweeluik dat aan weerskanten van het voorzittergestoelte hing.Robespierre was steeds minder gecharmeerd van de heldencultus rond Marat. Vanaf het lanceren van de Cultus van de Rede in 1794 begon het tornen aan zijn status en na de Thermidoriaanse Reactie begon de echte campagne van démaratisation. Deze culmineerde op 8 februari 1795 toen de Conventie de depantheonisering van Marat stemde en Davids schilderij de volgende dag uit haar vergaderzaal verwijderde. Op zijn vraag kreeg de schilder het werk op 27 oktober terug.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Opdrachtenteruggave besproken in De dood van Marat?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Cultus van de Rede", "Thermidoriaanse Reactie", "Tuilerieënpaleis"]}
+{"id": 372, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "We zien Marat in zijn bad, waar hij de symptomen van zijn huidziekte verlichtte, ook met de witte \"tulband\" die hij droeg. Hij heeft juist zijn laatste adem uitgeblazen. In zijn borst zit een bloedende steekwonde, maar het gutst er niet uit. Zijn houding en wonde roepen associaties op met Christus, als was hij een heilige van de Franse Revolutie. Hij is gestorven met de pen in de hand, terwijl hij als een held voor de goede zaak werkte. In de andere hand houdt hij nog de verraderlijke, met bloed bespatte brief waarmee zijn moordenares zich toegang verschafte . Het contrast met de menslievendheid van de vermoorde wordt in de verf gezet door het assignaat op de werktafel en de begeleidende brief die opdracht geeft hiermee een oorlogsweduwe met vijf kinderen te helpen. De dader blijft volledig buiten beeld. Enkel zien we het moordwapen dat ze op de grond heeft gegooid, een bebloed keukenmes. Op de kist die Marat als schrijftafel gebruikte, staat de hommage van de schilder: Aan Marat, David. Jaar twee.David verwijderde zich van de klassieke mythologie waarin hij tot dan zijn onderwerpen had gezocht en bracht een eigentijdse held in beeld. In dit doek is de held geïdealiseerd en tegelijk op een strikt realistische manier weergegeven. Met infraroodreflectografie is vastgesteld dat de ondertekening van Marats gezicht een combinatie is van de schets die David ter plaatse had gemaakt en het dodenmasker. In de geschilderde versie is de dysmorfie waaraan Marat leed weggelaten en zijn de halfopen ogen gesloten.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De dood van Marat en leg de Voorstelling uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Franse Revolutie"]}
+{"id": 373, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "We zien Marat in zijn bad, waar hij de symptomen van zijn huidziekte verlichtte, ook met de witte \"tulband\" die hij droeg. Hij heeft juist zijn laatste adem uitgeblazen. In zijn borst zit een bloedende steekwonde, maar het gutst er niet uit. Zijn houding en wonde roepen associaties op met Christus, als was hij een heilige van de Franse Revolutie. Hij is gestorven met de pen in de hand, terwijl hij als een held voor de goede zaak werkte. In de andere hand houdt hij nog de verraderlijke, met bloed bespatte brief waarmee zijn moordenares zich toegang verschafte . Het contrast met de menslievendheid van de vermoorde wordt in de verf gezet door het assignaat op de werktafel en de begeleidende brief die opdracht geeft hiermee een oorlogsweduwe met vijf kinderen te helpen. De dader blijft volledig buiten beeld. Enkel zien we het moordwapen dat ze op de grond heeft gegooid, een bebloed keukenmes. Op de kist die Marat als schrijftafel gebruikte, staat de hommage van de schilder: Aan Marat, David. Jaar twee.David verwijderde zich van de klassieke mythologie waarin hij tot dan zijn onderwerpen had gezocht en bracht een eigentijdse held in beeld. In dit doek is de held geïdealiseerd en tegelijk op een strikt realistische manier weergegeven. Met infraroodreflectografie is vastgesteld dat de ondertekening van Marats gezicht een combinatie is van de schets die David ter plaatse had gemaakt en het dodenmasker. In de geschilderde versie is de dysmorfie waaraan Marat leed weggelaten en zijn de halfopen ogen gesloten.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, De dood van Marat.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Franse Revolutie"]}
+{"id": 374, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "We zien Marat in zijn bad, waar hij de symptomen van zijn huidziekte verlichtte, ook met de witte \"tulband\" die hij droeg. Hij heeft juist zijn laatste adem uitgeblazen. In zijn borst zit een bloedende steekwonde, maar het gutst er niet uit. Zijn houding en wonde roepen associaties op met Christus, als was hij een heilige van de Franse Revolutie. Hij is gestorven met de pen in de hand, terwijl hij als een held voor de goede zaak werkte. In de andere hand houdt hij nog de verraderlijke, met bloed bespatte brief waarmee zijn moordenares zich toegang verschafte . Het contrast met de menslievendheid van de vermoorde wordt in de verf gezet door het assignaat op de werktafel en de begeleidende brief die opdracht geeft hiermee een oorlogsweduwe met vijf kinderen te helpen. De dader blijft volledig buiten beeld. Enkel zien we het moordwapen dat ze op de grond heeft gegooid, een bebloed keukenmes. Op de kist die Marat als schrijftafel gebruikte, staat de hommage van de schilder: Aan Marat, David. Jaar twee.David verwijderde zich van de klassieke mythologie waarin hij tot dan zijn onderwerpen had gezocht en bracht een eigentijdse held in beeld. In dit doek is de held geïdealiseerd en tegelijk op een strikt realistische manier weergegeven. Met infraroodreflectografie is vastgesteld dat de ondertekening van Marats gezicht een combinatie is van de schets die David ter plaatse had gemaakt en het dodenmasker. In de geschilderde versie is de dysmorfie waaraan Marat leed weggelaten en zijn de halfopen ogen gesloten.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De dood van Marat zijn Voorstelling?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Franse Revolutie"]}
+{"id": 375, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "We zien Marat in zijn bad, waar hij de symptomen van zijn huidziekte verlichtte, ook met de witte \"tulband\" die hij droeg. Hij heeft juist zijn laatste adem uitgeblazen. In zijn borst zit een bloedende steekwonde, maar het gutst er niet uit. Zijn houding en wonde roepen associaties op met Christus, als was hij een heilige van de Franse Revolutie. Hij is gestorven met de pen in de hand, terwijl hij als een held voor de goede zaak werkte. In de andere hand houdt hij nog de verraderlijke, met bloed bespatte brief waarmee zijn moordenares zich toegang verschafte . Het contrast met de menslievendheid van de vermoorde wordt in de verf gezet door het assignaat op de werktafel en de begeleidende brief die opdracht geeft hiermee een oorlogsweduwe met vijf kinderen te helpen. De dader blijft volledig buiten beeld. Enkel zien we het moordwapen dat ze op de grond heeft gegooid, een bebloed keukenmes. Op de kist die Marat als schrijftafel gebruikte, staat de hommage van de schilder: Aan Marat, David. Jaar twee.David verwijderde zich van de klassieke mythologie waarin hij tot dan zijn onderwerpen had gezocht en bracht een eigentijdse held in beeld. In dit doek is de held geïdealiseerd en tegelijk op een strikt realistische manier weergegeven. Met infraroodreflectografie is vastgesteld dat de ondertekening van Marats gezicht een combinatie is van de schets die David ter plaatse had gemaakt en het dodenmasker. In de geschilderde versie is de dysmorfie waaraan Marat leed weggelaten en zijn de halfopen ogen gesloten.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Voorstelling besproken in De dood van Marat?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Franse Revolutie"]}
+{"id": 376, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "De horizontale plaatsing van het bad zorgt voor een gevoel van rust in tegenstelling tot het verticale dat staat voor beweging . Ook de houding van Marat wijst op rust doordat het lijkt alsof hij zijn hoofd rustig opzij legt. Het contrast van het horizontale met het verticale zorgt voor een heilige indruk.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De dood van Marat en leg de Compositie uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 377, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "De horizontale plaatsing van het bad zorgt voor een gevoel van rust in tegenstelling tot het verticale dat staat voor beweging . Ook de houding van Marat wijst op rust doordat het lijkt alsof hij zijn hoofd rustig opzij legt. Het contrast van het horizontale met het verticale zorgt voor een heilige indruk.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Compositie van dit kunstwerk, De dood van Marat.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 378, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "De horizontale plaatsing van het bad zorgt voor een gevoel van rust in tegenstelling tot het verticale dat staat voor beweging . Ook de houding van Marat wijst op rust doordat het lijkt alsof hij zijn hoofd rustig opzij legt. Het contrast van het horizontale met het verticale zorgt voor een heilige indruk.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De dood van Marat zijn Compositie?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 379, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "De horizontale plaatsing van het bad zorgt voor een gevoel van rust in tegenstelling tot het verticale dat staat voor beweging . Ook de houding van Marat wijst op rust doordat het lijkt alsof hij zijn hoofd rustig opzij legt. Het contrast van het horizontale met het verticale zorgt voor een heilige indruk.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Compositie besproken in De dood van Marat?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 380, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Tijdens zijn Brusselse ballingschap vanaf 1815 liet David de Dood van Marat verstoppen bij zijn leerling Antoine-Jean Gros in Parijs. Opdat het niet zoals zijn portret van Lepeletier zou worden vernietigd, werd er een wit schildersdoek over gespannen.Bij zijn dood te Brussel in 1825 erfde de familie het origineel en ook enkele kopieën die hij bezat. Ze probeerden het werk zonder succes te gelde te maken. Pas in 1846 bracht Charles Baudelaire het weer onder de aandacht met een lovende kritiek. In 1860 kocht kleinzoon Jules David-Chassagnol het origineel van zijn tante  en schonk hij een kopie aan het Palais-Royal. Na enige tijd kwamen claims naar buiten dat die laatste versie het origineel was en het ging zelfs zover dat ze in 1885 als zodanig werd verkocht door de kunsthandelaar Durand-Ruel. Mogelijk droeg deze toestand ertoe bij dat Jules David-Chassagnol in 1886 het origineel per testament naliet aan de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, uit erkentelijkheid dat Brussel de verbannen schilder in 1815 had opgenomen. Zijn weduwe startte in 1889 een rechtszaak om de authenticiteit van het gelegateerde exemplaar aan te tonen en won die ook. Vanaf 1893 was het doek te zien in het Brusselse museum.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De dood van Marat en leg de VanParijsnaarBrussel uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Antoine-Jean Gros", "Charles Baudelaire", "Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België", "Palais-Royal"]}
+{"id": 381, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Tijdens zijn Brusselse ballingschap vanaf 1815 liet David de Dood van Marat verstoppen bij zijn leerling Antoine-Jean Gros in Parijs. Opdat het niet zoals zijn portret van Lepeletier zou worden vernietigd, werd er een wit schildersdoek over gespannen.Bij zijn dood te Brussel in 1825 erfde de familie het origineel en ook enkele kopieën die hij bezat. Ze probeerden het werk zonder succes te gelde te maken. Pas in 1846 bracht Charles Baudelaire het weer onder de aandacht met een lovende kritiek. In 1860 kocht kleinzoon Jules David-Chassagnol het origineel van zijn tante  en schonk hij een kopie aan het Palais-Royal. Na enige tijd kwamen claims naar buiten dat die laatste versie het origineel was en het ging zelfs zover dat ze in 1885 als zodanig werd verkocht door de kunsthandelaar Durand-Ruel. Mogelijk droeg deze toestand ertoe bij dat Jules David-Chassagnol in 1886 het origineel per testament naliet aan de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, uit erkentelijkheid dat Brussel de verbannen schilder in 1815 had opgenomen. Zijn weduwe startte in 1889 een rechtszaak om de authenticiteit van het gelegateerde exemplaar aan te tonen en won die ook. Vanaf 1893 was het doek te zien in het Brusselse museum.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de VanParijsnaarBrussel van dit kunstwerk, De dood van Marat.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Antoine-Jean Gros", "Charles Baudelaire", "Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België", "Palais-Royal"]}
+{"id": 382, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Tijdens zijn Brusselse ballingschap vanaf 1815 liet David de Dood van Marat verstoppen bij zijn leerling Antoine-Jean Gros in Parijs. Opdat het niet zoals zijn portret van Lepeletier zou worden vernietigd, werd er een wit schildersdoek over gespannen.Bij zijn dood te Brussel in 1825 erfde de familie het origineel en ook enkele kopieën die hij bezat. Ze probeerden het werk zonder succes te gelde te maken. Pas in 1846 bracht Charles Baudelaire het weer onder de aandacht met een lovende kritiek. In 1860 kocht kleinzoon Jules David-Chassagnol het origineel van zijn tante  en schonk hij een kopie aan het Palais-Royal. Na enige tijd kwamen claims naar buiten dat die laatste versie het origineel was en het ging zelfs zover dat ze in 1885 als zodanig werd verkocht door de kunsthandelaar Durand-Ruel. Mogelijk droeg deze toestand ertoe bij dat Jules David-Chassagnol in 1886 het origineel per testament naliet aan de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, uit erkentelijkheid dat Brussel de verbannen schilder in 1815 had opgenomen. Zijn weduwe startte in 1889 een rechtszaak om de authenticiteit van het gelegateerde exemplaar aan te tonen en won die ook. Vanaf 1893 was het doek te zien in het Brusselse museum.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De dood van Marat zijn VanParijsnaarBrussel?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Antoine-Jean Gros", "Charles Baudelaire", "Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België", "Palais-Royal"]}
+{"id": 383, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Tijdens zijn Brusselse ballingschap vanaf 1815 liet David de Dood van Marat verstoppen bij zijn leerling Antoine-Jean Gros in Parijs. Opdat het niet zoals zijn portret van Lepeletier zou worden vernietigd, werd er een wit schildersdoek over gespannen.Bij zijn dood te Brussel in 1825 erfde de familie het origineel en ook enkele kopieën die hij bezat. Ze probeerden het werk zonder succes te gelde te maken. Pas in 1846 bracht Charles Baudelaire het weer onder de aandacht met een lovende kritiek. In 1860 kocht kleinzoon Jules David-Chassagnol het origineel van zijn tante  en schonk hij een kopie aan het Palais-Royal. Na enige tijd kwamen claims naar buiten dat die laatste versie het origineel was en het ging zelfs zover dat ze in 1885 als zodanig werd verkocht door de kunsthandelaar Durand-Ruel. Mogelijk droeg deze toestand ertoe bij dat Jules David-Chassagnol in 1886 het origineel per testament naliet aan de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, uit erkentelijkheid dat Brussel de verbannen schilder in 1815 had opgenomen. Zijn weduwe startte in 1889 een rechtszaak om de authenticiteit van het gelegateerde exemplaar aan te tonen en won die ook. Vanaf 1893 was het doek te zien in het Brusselse museum.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de VanParijsnaarBrussel besproken in De dood van Marat?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Antoine-Jean Gros", "Charles Baudelaire", "Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België", "Palais-Royal"]}
+{"id": 384, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Hoewel De dood van Marat slechts een tweetal jaar openbaar te zien was, zijn er vier 18e-eeuwse kopieën van bekend. Ze zijn gemaakt in het atelier van Marat en hangen in het Louvre in Parijs, het Kasteel van Versailles, het Musée des Beaux-Arts van Dijon en het Musée des Beaux-Arts van Reims. In 2008 dook een mogelijke voorstudie op in de galerij Eric Turquin in Parijs. De gelaatstrekken van de stervende zijn minder vast en zouden overeenkomen met de ondertekening op het Brusselse origineel.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De dood van Marat en leg de Kopieënenstudie uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Dijon", "Kasteel van Versailles", "Louvre", "Reims"]}
+{"id": 385, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Hoewel De dood van Marat slechts een tweetal jaar openbaar te zien was, zijn er vier 18e-eeuwse kopieën van bekend. Ze zijn gemaakt in het atelier van Marat en hangen in het Louvre in Parijs, het Kasteel van Versailles, het Musée des Beaux-Arts van Dijon en het Musée des Beaux-Arts van Reims. In 2008 dook een mogelijke voorstudie op in de galerij Eric Turquin in Parijs. De gelaatstrekken van de stervende zijn minder vast en zouden overeenkomen met de ondertekening op het Brusselse origineel.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Kopieënenstudie van dit kunstwerk, De dood van Marat.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Dijon", "Kasteel van Versailles", "Louvre", "Reims"]}
+{"id": 386, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Hoewel De dood van Marat slechts een tweetal jaar openbaar te zien was, zijn er vier 18e-eeuwse kopieën van bekend. Ze zijn gemaakt in het atelier van Marat en hangen in het Louvre in Parijs, het Kasteel van Versailles, het Musée des Beaux-Arts van Dijon en het Musée des Beaux-Arts van Reims. In 2008 dook een mogelijke voorstudie op in de galerij Eric Turquin in Parijs. De gelaatstrekken van de stervende zijn minder vast en zouden overeenkomen met de ondertekening op het Brusselse origineel.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De dood van Marat zijn Kopieënenstudie?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Dijon", "Kasteel van Versailles", "Louvre", "Reims"]}
+{"id": 387, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Hoewel De dood van Marat slechts een tweetal jaar openbaar te zien was, zijn er vier 18e-eeuwse kopieën van bekend. Ze zijn gemaakt in het atelier van Marat en hangen in het Louvre in Parijs, het Kasteel van Versailles, het Musée des Beaux-Arts van Dijon en het Musée des Beaux-Arts van Reims. In 2008 dook een mogelijke voorstudie op in de galerij Eric Turquin in Parijs. De gelaatstrekken van de stervende zijn minder vast en zouden overeenkomen met de ondertekening op het Brusselse origineel.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Kopieënenstudie besproken in De dood van Marat?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Dijon", "Kasteel van Versailles", "Louvre", "Reims"]}
+{"id": 388, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Het onderwerp van het schilderij, de moord op de revolutionair Marat, werd in de schilderkunst een echt thema. Het werd opgenomen door Edvard Munch en Pablo Picasso. In de literatuur is het aan orde in Peter Weiss' Die Verfolgung und Ermordung Jean Paul Marats dargestellt durch die Schauspielgruppe des Hospizes zu Charenton unter Anleitung des Herrn de Sade . Het stuk werd in 1967 verfilmd door Peter Brook.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De dood van Marat en leg de Thema uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Edvard Munch", "Pablo Picasso", "Peter Weiss"]}
+{"id": 389, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Het onderwerp van het schilderij, de moord op de revolutionair Marat, werd in de schilderkunst een echt thema. Het werd opgenomen door Edvard Munch en Pablo Picasso. In de literatuur is het aan orde in Peter Weiss' Die Verfolgung und Ermordung Jean Paul Marats dargestellt durch die Schauspielgruppe des Hospizes zu Charenton unter Anleitung des Herrn de Sade . Het stuk werd in 1967 verfilmd door Peter Brook.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Thema van dit kunstwerk, De dood van Marat.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Edvard Munch", "Pablo Picasso", "Peter Weiss"]}
+{"id": 390, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Het onderwerp van het schilderij, de moord op de revolutionair Marat, werd in de schilderkunst een echt thema. Het werd opgenomen door Edvard Munch en Pablo Picasso. In de literatuur is het aan orde in Peter Weiss' Die Verfolgung und Ermordung Jean Paul Marats dargestellt durch die Schauspielgruppe des Hospizes zu Charenton unter Anleitung des Herrn de Sade . Het stuk werd in 1967 verfilmd door Peter Brook.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De dood van Marat zijn Thema?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Edvard Munch", "Pablo Picasso", "Peter Weiss"]}
+{"id": 391, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Het onderwerp van het schilderij, de moord op de revolutionair Marat, werd in de schilderkunst een echt thema. Het werd opgenomen door Edvard Munch en Pablo Picasso. In de literatuur is het aan orde in Peter Weiss' Die Verfolgung und Ermordung Jean Paul Marats dargestellt durch die Schauspielgruppe des Hospizes zu Charenton unter Anleitung des Herrn de Sade . Het stuk werd in 1967 verfilmd door Peter Brook.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Thema besproken in De dood van Marat?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Edvard Munch", "Pablo Picasso", "Peter Weiss"]}
+{"id": 392, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Frouke Flieringa, De dood van Marat. Het schilderij van Jacques-Louis David belicht door de schrijvers van 1826-1987, Leiden, 1988William Vaughan en Helen Weston , Jacques-Louis David's Marat, 2000. ISBN 0521563372}}", "entry": "section", "prompt": "Focus op De dood van Marat en leg de Literatuur uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Jacques-Louis David"]}
+{"id": 393, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Frouke Flieringa, De dood van Marat. Het schilderij van Jacques-Louis David belicht door de schrijvers van 1826-1987, Leiden, 1988William Vaughan en Helen Weston , Jacques-Louis David's Marat, 2000. ISBN 0521563372}}", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Literatuur van dit kunstwerk, De dood van Marat.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Jacques-Louis David"]}
+{"id": 394, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Frouke Flieringa, De dood van Marat. Het schilderij van Jacques-Louis David belicht door de schrijvers van 1826-1987, Leiden, 1988William Vaughan en Helen Weston , Jacques-Louis David's Marat, 2000. ISBN 0521563372}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De dood van Marat zijn Literatuur?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Jacques-Louis David"]}
+{"id": 395, "title": "De dood van Marat", "en_title": "The Death of Marat", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/Death_of_Marat_by_David.jpg/270px-Death_of_Marat_by_David.jpg", "reference": "Frouke Flieringa, De dood van Marat. Het schilderij van Jacques-Louis David belicht door de schrijvers van 1826-1987, Leiden, 1988William Vaughan en Helen Weston , Jacques-Louis David's Marat, 2000. ISBN 0521563372}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Literatuur besproken in De dood van Marat?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Jacques-Louis David"]}
+{"id": 396, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Het Portret van Adèle Bloch-Bauer I is een schilderij van de Oostenrijker Gustav Klimt.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Portret van Adèle Bloch-Bauer I en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gustav Klimt"]}
+{"id": 397, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Het Portret van Adèle Bloch-Bauer I is een schilderij van de Oostenrijker Gustav Klimt.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Portret van Adèle Bloch-Bauer I.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gustav Klimt"]}
+{"id": 398, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Het Portret van Adèle Bloch-Bauer I is een schilderij van de Oostenrijker Gustav Klimt.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Portret van Adèle Bloch-Bauer I zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gustav Klimt"]}
+{"id": 399, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Het Portret van Adèle Bloch-Bauer I is een schilderij van de Oostenrijker Gustav Klimt.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Portret van Adèle Bloch-Bauer I?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gustav Klimt"]}
+{"id": 400, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Het wordt beschouwd als een topwerk van zijn arbeidsintensieve \"gouden stijl\", die maar weinig werken heeft voortgebracht. Het is een schilderij van olieverf op doek van 138 × 138 cm. Klimt werkte er zeker drie volle jaren aan , hij maakte honderden schetsen en verwerkte er echt goud in. Het werk is een collage met zwierige art-nouveaukrullen, abstracte geometrie en het ogenmotief van Egyptische goden. Uit die drukke, Byzantijns aandoende achtergrond kijkt het moderne gezicht zelfverzekerd maar wat melancholisch. Klimt maakte van Adèle nog een tweede portret, niet in goud maar in felle, modernere kleuren.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Portret van Adèle Bloch-Bauer I en leg de Beschrijving uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 401, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Het wordt beschouwd als een topwerk van zijn arbeidsintensieve \"gouden stijl\", die maar weinig werken heeft voortgebracht. Het is een schilderij van olieverf op doek van 138 × 138 cm. Klimt werkte er zeker drie volle jaren aan , hij maakte honderden schetsen en verwerkte er echt goud in. Het werk is een collage met zwierige art-nouveaukrullen, abstracte geometrie en het ogenmotief van Egyptische goden. Uit die drukke, Byzantijns aandoende achtergrond kijkt het moderne gezicht zelfverzekerd maar wat melancholisch. Klimt maakte van Adèle nog een tweede portret, niet in goud maar in felle, modernere kleuren.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Beschrijving van dit kunstwerk, Portret van Adèle Bloch-Bauer I.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 402, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Het wordt beschouwd als een topwerk van zijn arbeidsintensieve \"gouden stijl\", die maar weinig werken heeft voortgebracht. Het is een schilderij van olieverf op doek van 138 × 138 cm. Klimt werkte er zeker drie volle jaren aan , hij maakte honderden schetsen en verwerkte er echt goud in. Het werk is een collage met zwierige art-nouveaukrullen, abstracte geometrie en het ogenmotief van Egyptische goden. Uit die drukke, Byzantijns aandoende achtergrond kijkt het moderne gezicht zelfverzekerd maar wat melancholisch. Klimt maakte van Adèle nog een tweede portret, niet in goud maar in felle, modernere kleuren.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Portret van Adèle Bloch-Bauer I zijn Beschrijving?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 403, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Het wordt beschouwd als een topwerk van zijn arbeidsintensieve \"gouden stijl\", die maar weinig werken heeft voortgebracht. Het is een schilderij van olieverf op doek van 138 × 138 cm. Klimt werkte er zeker drie volle jaren aan , hij maakte honderden schetsen en verwerkte er echt goud in. Het werk is een collage met zwierige art-nouveaukrullen, abstracte geometrie en het ogenmotief van Egyptische goden. Uit die drukke, Byzantijns aandoende achtergrond kijkt het moderne gezicht zelfverzekerd maar wat melancholisch. Klimt maakte van Adèle nog een tweede portret, niet in goud maar in felle, modernere kleuren.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Beschrijving besproken in Portret van Adèle Bloch-Bauer I?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 404, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Het schilderij \"Adèle Bloch-Bauer I\" werd in juni 2006 volgens de New York Times voor de recordprijs van 135 miljoen dollar  verkocht.Het doek werd gekocht door cosmeticamagnaat Ronald uder voor de Neue Galerie in New York, een klein museum dat enkel werk van Duitse en Oostenrijkse kunstenaars tentoonstelt. Adèle zal het topstuk worden van dit museum. Zestig jaar lang was dit schilderij het uithangbord van de Galerie Belvedere in Wenen. Het schilderij viel echter onder de \"Naziroofkunst\", omdat het van de joodse eigenaren was ontvreemd. De Oostenrijkse overheid werd na een jarenlange juridische strijd verplicht het kunstwerk terug te geven aan de rechtmatige erfgenamen. De claim rond de kunstverzameling van Jacques Goudstikker zorgde in het voorjaar 2006 in Nederland voor hetzelfde effect.  De erfgenamen van de familie Bloch-Bauer waaronder Maria Altmann verkochten vervolgens het schilderij in juni 2006. De verkoopprijs was  op dat moment het hoogste bedrag dat iemand ooit voor een schilderij heeft betaald. In november 2006 overtrof een dripping van Jackson Pollock dat bedrag. De film Woman in Gold van Simon Curtis uit 2015 is gebaseerd op het waargebeurd verhaal van Maria Altmann over de juridische strijd om kunstwerken, waaronder het Portret van Adèle Bloch-Bauer I, terug in familiebezit te krijgen.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Portret van Adèle Bloch-Bauer I en leg de Historie uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Jackson Pollock", "Maria Altman", "Simon Curtis", "Wenen", "Woman in Gold"]}
+{"id": 405, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Het schilderij \"Adèle Bloch-Bauer I\" werd in juni 2006 volgens de New York Times voor de recordprijs van 135 miljoen dollar  verkocht.Het doek werd gekocht door cosmeticamagnaat Ronald uder voor de Neue Galerie in New York, een klein museum dat enkel werk van Duitse en Oostenrijkse kunstenaars tentoonstelt. Adèle zal het topstuk worden van dit museum. Zestig jaar lang was dit schilderij het uithangbord van de Galerie Belvedere in Wenen. Het schilderij viel echter onder de \"Naziroofkunst\", omdat het van de joodse eigenaren was ontvreemd. De Oostenrijkse overheid werd na een jarenlange juridische strijd verplicht het kunstwerk terug te geven aan de rechtmatige erfgenamen. De claim rond de kunstverzameling van Jacques Goudstikker zorgde in het voorjaar 2006 in Nederland voor hetzelfde effect.  De erfgenamen van de familie Bloch-Bauer waaronder Maria Altmann verkochten vervolgens het schilderij in juni 2006. De verkoopprijs was  op dat moment het hoogste bedrag dat iemand ooit voor een schilderij heeft betaald. In november 2006 overtrof een dripping van Jackson Pollock dat bedrag. De film Woman in Gold van Simon Curtis uit 2015 is gebaseerd op het waargebeurd verhaal van Maria Altmann over de juridische strijd om kunstwerken, waaronder het Portret van Adèle Bloch-Bauer I, terug in familiebezit te krijgen.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Historie van dit kunstwerk, Portret van Adèle Bloch-Bauer I.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Jackson Pollock", "Maria Altman", "Simon Curtis", "Wenen", "Woman in Gold"]}
+{"id": 406, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Het schilderij \"Adèle Bloch-Bauer I\" werd in juni 2006 volgens de New York Times voor de recordprijs van 135 miljoen dollar  verkocht.Het doek werd gekocht door cosmeticamagnaat Ronald uder voor de Neue Galerie in New York, een klein museum dat enkel werk van Duitse en Oostenrijkse kunstenaars tentoonstelt. Adèle zal het topstuk worden van dit museum. Zestig jaar lang was dit schilderij het uithangbord van de Galerie Belvedere in Wenen. Het schilderij viel echter onder de \"Naziroofkunst\", omdat het van de joodse eigenaren was ontvreemd. De Oostenrijkse overheid werd na een jarenlange juridische strijd verplicht het kunstwerk terug te geven aan de rechtmatige erfgenamen. De claim rond de kunstverzameling van Jacques Goudstikker zorgde in het voorjaar 2006 in Nederland voor hetzelfde effect.  De erfgenamen van de familie Bloch-Bauer waaronder Maria Altmann verkochten vervolgens het schilderij in juni 2006. De verkoopprijs was  op dat moment het hoogste bedrag dat iemand ooit voor een schilderij heeft betaald. In november 2006 overtrof een dripping van Jackson Pollock dat bedrag. De film Woman in Gold van Simon Curtis uit 2015 is gebaseerd op het waargebeurd verhaal van Maria Altmann over de juridische strijd om kunstwerken, waaronder het Portret van Adèle Bloch-Bauer I, terug in familiebezit te krijgen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Portret van Adèle Bloch-Bauer I zijn Historie?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Jackson Pollock", "Maria Altman", "Simon Curtis", "Wenen", "Woman in Gold"]}
+{"id": 407, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Het schilderij \"Adèle Bloch-Bauer I\" werd in juni 2006 volgens de New York Times voor de recordprijs van 135 miljoen dollar  verkocht.Het doek werd gekocht door cosmeticamagnaat Ronald uder voor de Neue Galerie in New York, een klein museum dat enkel werk van Duitse en Oostenrijkse kunstenaars tentoonstelt. Adèle zal het topstuk worden van dit museum. Zestig jaar lang was dit schilderij het uithangbord van de Galerie Belvedere in Wenen. Het schilderij viel echter onder de \"Naziroofkunst\", omdat het van de joodse eigenaren was ontvreemd. De Oostenrijkse overheid werd na een jarenlange juridische strijd verplicht het kunstwerk terug te geven aan de rechtmatige erfgenamen. De claim rond de kunstverzameling van Jacques Goudstikker zorgde in het voorjaar 2006 in Nederland voor hetzelfde effect.  De erfgenamen van de familie Bloch-Bauer waaronder Maria Altmann verkochten vervolgens het schilderij in juni 2006. De verkoopprijs was  op dat moment het hoogste bedrag dat iemand ooit voor een schilderij heeft betaald. In november 2006 overtrof een dripping van Jackson Pollock dat bedrag. De film Woman in Gold van Simon Curtis uit 2015 is gebaseerd op het waargebeurd verhaal van Maria Altmann over de juridische strijd om kunstwerken, waaronder het Portret van Adèle Bloch-Bauer I, terug in familiebezit te krijgen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Historie besproken in Portret van Adèle Bloch-Bauer I?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Jackson Pollock", "Maria Altman", "Simon Curtis", "Wenen", "Woman in Gold"]}
+{"id": 408, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Maria Sol Garcia Galland: Gustav Klimt. Rebo, lisse, 2006. ISBN 9036618185 Godfried Fliedl: Gustave Klimt. Taschen, Keulen, 2006. ISBN 9783822851302", "entry": "section", "prompt": "Focus op Portret van Adèle Bloch-Bauer I en leg de Literatuur uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gustav Klimt"]}
+{"id": 409, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Maria Sol Garcia Galland: Gustav Klimt. Rebo, lisse, 2006. ISBN 9036618185 Godfried Fliedl: Gustave Klimt. Taschen, Keulen, 2006. ISBN 9783822851302", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Literatuur van dit kunstwerk, Portret van Adèle Bloch-Bauer I.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gustav Klimt"]}
+{"id": 410, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Maria Sol Garcia Galland: Gustav Klimt. Rebo, lisse, 2006. ISBN 9036618185 Godfried Fliedl: Gustave Klimt. Taschen, Keulen, 2006. ISBN 9783822851302", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Portret van Adèle Bloch-Bauer I zijn Literatuur?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gustav Klimt"]}
+{"id": 411, "title": "Portret van Adèle Bloch-Bauer I", "en_title": "Portrait of Adele Bloch-Bauer I", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Gustav_Klimt_046.jpg/350px-Gustav_Klimt_046.jpg", "reference": "Maria Sol Garcia Galland: Gustav Klimt. Rebo, lisse, 2006. ISBN 9036618185 Godfried Fliedl: Gustave Klimt. Taschen, Keulen, 2006. ISBN 9783822851302", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Literatuur besproken in Portret van Adèle Bloch-Bauer I?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Gustav Klimt"]}
+{"id": 412, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De drie filosofen is een schilderij van de Venetiaanse renaissancekunstenaar Giorgione uit ca. 1507-1509. De opdrachtgever was Taddeo Contarini, een puissant rijke Venetiaan die ook andere werken van Giorgione bezat.De naam van het schilderij is afkomstig van Marcantonio Michiel die in de jaren 1525-1543 Venetiaanse kunstcollecties documenteerde. Hij omschreef de voorstelling als \"de drie filosofen in een landschap, twee staande en een zittende die de zonnestralen observeert, met een rots die prachtig nagebootst is\". Hij vermeldde ook dat het voltooid zou zijn door Sebastiano del Piombo, maar technisch onderzoek heeft uitgewezen dat het werk volledig door Giorgione is geschilderd.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De drie filosofen en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgione", "Sebastiano del Piombo"]}
+{"id": 413, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De drie filosofen is een schilderij van de Venetiaanse renaissancekunstenaar Giorgione uit ca. 1507-1509. De opdrachtgever was Taddeo Contarini, een puissant rijke Venetiaan die ook andere werken van Giorgione bezat.De naam van het schilderij is afkomstig van Marcantonio Michiel die in de jaren 1525-1543 Venetiaanse kunstcollecties documenteerde. Hij omschreef de voorstelling als \"de drie filosofen in een landschap, twee staande en een zittende die de zonnestralen observeert, met een rots die prachtig nagebootst is\". Hij vermeldde ook dat het voltooid zou zijn door Sebastiano del Piombo, maar technisch onderzoek heeft uitgewezen dat het werk volledig door Giorgione is geschilderd.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, De drie filosofen.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgione", "Sebastiano del Piombo"]}
+{"id": 414, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De drie filosofen is een schilderij van de Venetiaanse renaissancekunstenaar Giorgione uit ca. 1507-1509. De opdrachtgever was Taddeo Contarini, een puissant rijke Venetiaan die ook andere werken van Giorgione bezat.De naam van het schilderij is afkomstig van Marcantonio Michiel die in de jaren 1525-1543 Venetiaanse kunstcollecties documenteerde. Hij omschreef de voorstelling als \"de drie filosofen in een landschap, twee staande en een zittende die de zonnestralen observeert, met een rots die prachtig nagebootst is\". Hij vermeldde ook dat het voltooid zou zijn door Sebastiano del Piombo, maar technisch onderzoek heeft uitgewezen dat het werk volledig door Giorgione is geschilderd.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De drie filosofen zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgione", "Sebastiano del Piombo"]}
+{"id": 415, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De drie filosofen is een schilderij van de Venetiaanse renaissancekunstenaar Giorgione uit ca. 1507-1509. De opdrachtgever was Taddeo Contarini, een puissant rijke Venetiaan die ook andere werken van Giorgione bezat.De naam van het schilderij is afkomstig van Marcantonio Michiel die in de jaren 1525-1543 Venetiaanse kunstcollecties documenteerde. Hij omschreef de voorstelling als \"de drie filosofen in een landschap, twee staande en een zittende die de zonnestralen observeert, met een rots die prachtig nagebootst is\". Hij vermeldde ook dat het voltooid zou zijn door Sebastiano del Piombo, maar technisch onderzoek heeft uitgewezen dat het werk volledig door Giorgione is geschilderd.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in De drie filosofen?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgione", "Sebastiano del Piombo"]}
+{"id": 416, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De drie figuren zijn op het eerste gezicht wetenschappers. De oude man rechts heeft een passer en een gehavend stuk perkament met daarop de berekeningen van een maansverduistering, terwijl de zittende figuur volgens de beschrijving van Michiel de zonnestralen bestudeert. Echter, de natuur lijkt hun waarnemingen te frustreren. Er is iets vreemds aan het landschap waarin ze zich bevinden. Zo zien we op de achtergrond de zon ondergaan, maar zowel de huizen ervoor als de filosofen worden van links belicht. Dag en nacht lijken elkaar te overlappen. En de vegetatie houdt zich niet aan de seizoenen: kale, uitbottende en groene bomen staan naast elkaar – winter, lente en zomer vinden allemaal tegelijk plaats. Dit wijst erop dat het verstrijken van de tijd in elk geval een van de thema's van het schilderij is, te meer omdat de drie filosofen ook de drie levensfasen van de mens verbeelden: jeugd, volwassenheid en ouderdom. En het gesteente waarop ze staan, vertoont een overeenkomstige mate van verweerdheid.Vanaf de 18e eeuw werden de figuren lange tijd gezien als de drie wijzen uit het oosten die de ster observeren en de geboortegrot in Bethlehem naderen. De klimop en de vijg die bij de ingang van de grot groeien, zouden naar de komst van Christus verwijzen. De drie wijzen werden inderdaad vaak uitgebeeld als drie mannen die de drie levensfasen symboliseerden, maar volgens latere kunsthistorici geeft deze interpretatie geen afdoende verklaring voor de raadselachtige sfeer van het schilderij. Bovendien is er geen reden om te twijfelen aan de beschrijving van Michiel, die hij zo kort na het ontstaan van het schilderij noteerde.In de loop der tijd zijn er allerlei verschillende identificaties voor de drie mannen voorgesteld, die echter moeilijk te bewijzen zijn. Volgens een van de gangbaardere interpretaties symboliseren de drie filosofen de vooruitgang in het verwerven van kennis. De oude filosoof belichaamt dan  de klassieke oudheid of de middeleeuwse scholastici. De middelste staat voor Arabische geleerden als Avicenna en Averroes. Hij wendt zich tot de oude Griek om diens kennis door te geven. De jonge, zittende figuur is de moderne, empirische renaissancemens die met zijn rug naar de oudere geleerden zit. Hij besluit zelf de natuur te bestuderen en alleen op zijn eigen ogen te vertrouwen. De donkere opening in de rots, die mogelijk verwijst naar Plato's allegorie van de grot, zou dan staan voor alle kennis die nog onbekend is en op ontsluiering wacht.In de jonge filosoof die op de grond zit, is ook de allegorische voorstelling van de melancholie herkend, die vooral bekend is van de prent die Albrecht Dürer enkele jaren later maakte . In dat geval is juist de frustratie en het onvermogen van de mens om ware kennis te verzamelen het thema van het schilderij – het exacte tegendeel van de interpretatie waarin hij wordt gezien als de moderne, verlichte humanist.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De drie filosofen en leg de Voorstelling uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Albrecht Dürer", "Averroes", "Avicenna", "Bethlehem", "Plato"]}
+{"id": 417, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De drie figuren zijn op het eerste gezicht wetenschappers. De oude man rechts heeft een passer en een gehavend stuk perkament met daarop de berekeningen van een maansverduistering, terwijl de zittende figuur volgens de beschrijving van Michiel de zonnestralen bestudeert. Echter, de natuur lijkt hun waarnemingen te frustreren. Er is iets vreemds aan het landschap waarin ze zich bevinden. Zo zien we op de achtergrond de zon ondergaan, maar zowel de huizen ervoor als de filosofen worden van links belicht. Dag en nacht lijken elkaar te overlappen. En de vegetatie houdt zich niet aan de seizoenen: kale, uitbottende en groene bomen staan naast elkaar – winter, lente en zomer vinden allemaal tegelijk plaats. Dit wijst erop dat het verstrijken van de tijd in elk geval een van de thema's van het schilderij is, te meer omdat de drie filosofen ook de drie levensfasen van de mens verbeelden: jeugd, volwassenheid en ouderdom. En het gesteente waarop ze staan, vertoont een overeenkomstige mate van verweerdheid.Vanaf de 18e eeuw werden de figuren lange tijd gezien als de drie wijzen uit het oosten die de ster observeren en de geboortegrot in Bethlehem naderen. De klimop en de vijg die bij de ingang van de grot groeien, zouden naar de komst van Christus verwijzen. De drie wijzen werden inderdaad vaak uitgebeeld als drie mannen die de drie levensfasen symboliseerden, maar volgens latere kunsthistorici geeft deze interpretatie geen afdoende verklaring voor de raadselachtige sfeer van het schilderij. Bovendien is er geen reden om te twijfelen aan de beschrijving van Michiel, die hij zo kort na het ontstaan van het schilderij noteerde.In de loop der tijd zijn er allerlei verschillende identificaties voor de drie mannen voorgesteld, die echter moeilijk te bewijzen zijn. Volgens een van de gangbaardere interpretaties symboliseren de drie filosofen de vooruitgang in het verwerven van kennis. De oude filosoof belichaamt dan  de klassieke oudheid of de middeleeuwse scholastici. De middelste staat voor Arabische geleerden als Avicenna en Averroes. Hij wendt zich tot de oude Griek om diens kennis door te geven. De jonge, zittende figuur is de moderne, empirische renaissancemens die met zijn rug naar de oudere geleerden zit. Hij besluit zelf de natuur te bestuderen en alleen op zijn eigen ogen te vertrouwen. De donkere opening in de rots, die mogelijk verwijst naar Plato's allegorie van de grot, zou dan staan voor alle kennis die nog onbekend is en op ontsluiering wacht.In de jonge filosoof die op de grond zit, is ook de allegorische voorstelling van de melancholie herkend, die vooral bekend is van de prent die Albrecht Dürer enkele jaren later maakte . In dat geval is juist de frustratie en het onvermogen van de mens om ware kennis te verzamelen het thema van het schilderij – het exacte tegendeel van de interpretatie waarin hij wordt gezien als de moderne, verlichte humanist.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, De drie filosofen.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Albrecht Dürer", "Averroes", "Avicenna", "Bethlehem", "Plato"]}
+{"id": 418, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De drie figuren zijn op het eerste gezicht wetenschappers. De oude man rechts heeft een passer en een gehavend stuk perkament met daarop de berekeningen van een maansverduistering, terwijl de zittende figuur volgens de beschrijving van Michiel de zonnestralen bestudeert. Echter, de natuur lijkt hun waarnemingen te frustreren. Er is iets vreemds aan het landschap waarin ze zich bevinden. Zo zien we op de achtergrond de zon ondergaan, maar zowel de huizen ervoor als de filosofen worden van links belicht. Dag en nacht lijken elkaar te overlappen. En de vegetatie houdt zich niet aan de seizoenen: kale, uitbottende en groene bomen staan naast elkaar – winter, lente en zomer vinden allemaal tegelijk plaats. Dit wijst erop dat het verstrijken van de tijd in elk geval een van de thema's van het schilderij is, te meer omdat de drie filosofen ook de drie levensfasen van de mens verbeelden: jeugd, volwassenheid en ouderdom. En het gesteente waarop ze staan, vertoont een overeenkomstige mate van verweerdheid.Vanaf de 18e eeuw werden de figuren lange tijd gezien als de drie wijzen uit het oosten die de ster observeren en de geboortegrot in Bethlehem naderen. De klimop en de vijg die bij de ingang van de grot groeien, zouden naar de komst van Christus verwijzen. De drie wijzen werden inderdaad vaak uitgebeeld als drie mannen die de drie levensfasen symboliseerden, maar volgens latere kunsthistorici geeft deze interpretatie geen afdoende verklaring voor de raadselachtige sfeer van het schilderij. Bovendien is er geen reden om te twijfelen aan de beschrijving van Michiel, die hij zo kort na het ontstaan van het schilderij noteerde.In de loop der tijd zijn er allerlei verschillende identificaties voor de drie mannen voorgesteld, die echter moeilijk te bewijzen zijn. Volgens een van de gangbaardere interpretaties symboliseren de drie filosofen de vooruitgang in het verwerven van kennis. De oude filosoof belichaamt dan  de klassieke oudheid of de middeleeuwse scholastici. De middelste staat voor Arabische geleerden als Avicenna en Averroes. Hij wendt zich tot de oude Griek om diens kennis door te geven. De jonge, zittende figuur is de moderne, empirische renaissancemens die met zijn rug naar de oudere geleerden zit. Hij besluit zelf de natuur te bestuderen en alleen op zijn eigen ogen te vertrouwen. De donkere opening in de rots, die mogelijk verwijst naar Plato's allegorie van de grot, zou dan staan voor alle kennis die nog onbekend is en op ontsluiering wacht.In de jonge filosoof die op de grond zit, is ook de allegorische voorstelling van de melancholie herkend, die vooral bekend is van de prent die Albrecht Dürer enkele jaren later maakte . In dat geval is juist de frustratie en het onvermogen van de mens om ware kennis te verzamelen het thema van het schilderij – het exacte tegendeel van de interpretatie waarin hij wordt gezien als de moderne, verlichte humanist.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De drie filosofen zijn Voorstelling?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Albrecht Dürer", "Averroes", "Avicenna", "Bethlehem", "Plato"]}
+{"id": 419, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "De drie figuren zijn op het eerste gezicht wetenschappers. De oude man rechts heeft een passer en een gehavend stuk perkament met daarop de berekeningen van een maansverduistering, terwijl de zittende figuur volgens de beschrijving van Michiel de zonnestralen bestudeert. Echter, de natuur lijkt hun waarnemingen te frustreren. Er is iets vreemds aan het landschap waarin ze zich bevinden. Zo zien we op de achtergrond de zon ondergaan, maar zowel de huizen ervoor als de filosofen worden van links belicht. Dag en nacht lijken elkaar te overlappen. En de vegetatie houdt zich niet aan de seizoenen: kale, uitbottende en groene bomen staan naast elkaar – winter, lente en zomer vinden allemaal tegelijk plaats. Dit wijst erop dat het verstrijken van de tijd in elk geval een van de thema's van het schilderij is, te meer omdat de drie filosofen ook de drie levensfasen van de mens verbeelden: jeugd, volwassenheid en ouderdom. En het gesteente waarop ze staan, vertoont een overeenkomstige mate van verweerdheid.Vanaf de 18e eeuw werden de figuren lange tijd gezien als de drie wijzen uit het oosten die de ster observeren en de geboortegrot in Bethlehem naderen. De klimop en de vijg die bij de ingang van de grot groeien, zouden naar de komst van Christus verwijzen. De drie wijzen werden inderdaad vaak uitgebeeld als drie mannen die de drie levensfasen symboliseerden, maar volgens latere kunsthistorici geeft deze interpretatie geen afdoende verklaring voor de raadselachtige sfeer van het schilderij. Bovendien is er geen reden om te twijfelen aan de beschrijving van Michiel, die hij zo kort na het ontstaan van het schilderij noteerde.In de loop der tijd zijn er allerlei verschillende identificaties voor de drie mannen voorgesteld, die echter moeilijk te bewijzen zijn. Volgens een van de gangbaardere interpretaties symboliseren de drie filosofen de vooruitgang in het verwerven van kennis. De oude filosoof belichaamt dan  de klassieke oudheid of de middeleeuwse scholastici. De middelste staat voor Arabische geleerden als Avicenna en Averroes. Hij wendt zich tot de oude Griek om diens kennis door te geven. De jonge, zittende figuur is de moderne, empirische renaissancemens die met zijn rug naar de oudere geleerden zit. Hij besluit zelf de natuur te bestuderen en alleen op zijn eigen ogen te vertrouwen. De donkere opening in de rots, die mogelijk verwijst naar Plato's allegorie van de grot, zou dan staan voor alle kennis die nog onbekend is en op ontsluiering wacht.In de jonge filosoof die op de grond zit, is ook de allegorische voorstelling van de melancholie herkend, die vooral bekend is van de prent die Albrecht Dürer enkele jaren later maakte . In dat geval is juist de frustratie en het onvermogen van de mens om ware kennis te verzamelen het thema van het schilderij – het exacte tegendeel van de interpretatie waarin hij wordt gezien als de moderne, verlichte humanist.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Voorstelling besproken in De drie filosofen?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Albrecht Dürer", "Averroes", "Avicenna", "Bethlehem", "Plato"]}
+{"id": 420, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Marcantonio Michiel zag het schilderij in 1525 in de collectie van Taddeo Contarini in Venetië. In 1545 was Dario Contarini de eigenaar.In de 17e eeuw kwam het schilderij via Bartolomeo della Nave  en Hamilton  in het bezit van aartshertog Leopold Willem. De drie filosofen staat afgebeeld op meerdere schilderijen uit de periode 1639-1650 door David Teniers II waarop de kunstverzameling van de aartshertog in Brussel staat afgebeeld. Hierop is te zien dat het schilderij van Giorgione later aan de linkerkant is ingekort. Het schilderij komt ook voor in het Theatrum pictorium, een catalogus van de collectie met gravures die waren gebaseerd op kleine kopieën van de schilderijen door Teniers. Het schilderij werd via Leopold I onderdeel van de Habsburgse keizerlijke collectie en is sinds 1891 ondergebracht in het Kunsthistorisches Museum in Wenen.", "entry": "section", "prompt": "Focus op De drie filosofen en leg de Herkomst uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["David Teniers II", "Giorgione", "Kunsthistorisches Museum", "Theatrum pictorium"]}
+{"id": 421, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Marcantonio Michiel zag het schilderij in 1525 in de collectie van Taddeo Contarini in Venetië. In 1545 was Dario Contarini de eigenaar.In de 17e eeuw kwam het schilderij via Bartolomeo della Nave  en Hamilton  in het bezit van aartshertog Leopold Willem. De drie filosofen staat afgebeeld op meerdere schilderijen uit de periode 1639-1650 door David Teniers II waarop de kunstverzameling van de aartshertog in Brussel staat afgebeeld. Hierop is te zien dat het schilderij van Giorgione later aan de linkerkant is ingekort. Het schilderij komt ook voor in het Theatrum pictorium, een catalogus van de collectie met gravures die waren gebaseerd op kleine kopieën van de schilderijen door Teniers. Het schilderij werd via Leopold I onderdeel van de Habsburgse keizerlijke collectie en is sinds 1891 ondergebracht in het Kunsthistorisches Museum in Wenen.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Herkomst van dit kunstwerk, De drie filosofen.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["David Teniers II", "Giorgione", "Kunsthistorisches Museum", "Theatrum pictorium"]}
+{"id": 422, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Marcantonio Michiel zag het schilderij in 1525 in de collectie van Taddeo Contarini in Venetië. In 1545 was Dario Contarini de eigenaar.In de 17e eeuw kwam het schilderij via Bartolomeo della Nave  en Hamilton  in het bezit van aartshertog Leopold Willem. De drie filosofen staat afgebeeld op meerdere schilderijen uit de periode 1639-1650 door David Teniers II waarop de kunstverzameling van de aartshertog in Brussel staat afgebeeld. Hierop is te zien dat het schilderij van Giorgione later aan de linkerkant is ingekort. Het schilderij komt ook voor in het Theatrum pictorium, een catalogus van de collectie met gravures die waren gebaseerd op kleine kopieën van de schilderijen door Teniers. Het schilderij werd via Leopold I onderdeel van de Habsburgse keizerlijke collectie en is sinds 1891 ondergebracht in het Kunsthistorisches Museum in Wenen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De drie filosofen zijn Herkomst?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["David Teniers II", "Giorgione", "Kunsthistorisches Museum", "Theatrum pictorium"]}
+{"id": 423, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Marcantonio Michiel zag het schilderij in 1525 in de collectie van Taddeo Contarini in Venetië. In 1545 was Dario Contarini de eigenaar.In de 17e eeuw kwam het schilderij via Bartolomeo della Nave  en Hamilton  in het bezit van aartshertog Leopold Willem. De drie filosofen staat afgebeeld op meerdere schilderijen uit de periode 1639-1650 door David Teniers II waarop de kunstverzameling van de aartshertog in Brussel staat afgebeeld. Hierop is te zien dat het schilderij van Giorgione later aan de linkerkant is ingekort. Het schilderij komt ook voor in het Theatrum pictorium, een catalogus van de collectie met gravures die waren gebaseerd op kleine kopieën van de schilderijen door Teniers. Het schilderij werd via Leopold I onderdeel van de Habsburgse keizerlijke collectie en is sinds 1891 ondergebracht in het Kunsthistorisches Museum in Wenen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Herkomst besproken in De drie filosofen?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["David Teniers II", "Giorgione", "Kunsthistorisches Museum", "Theatrum pictorium"]}
+{"id": 424, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": ": Giorgione's Ambiguity, Londen: Reaktion Books, p. 135-142", "entry": "section", "prompt": "Focus op De drie filosofen en leg de Literatuur uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgione"]}
+{"id": 425, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": ": Giorgione's Ambiguity, Londen: Reaktion Books, p. 135-142", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Literatuur van dit kunstwerk, De drie filosofen.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgione"]}
+{"id": 426, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": ": Giorgione's Ambiguity, Londen: Reaktion Books, p. 135-142", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart De drie filosofen zijn Literatuur?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgione"]}
+{"id": 427, "title": "De drie filosofen", "en_title": "The Three Philosophers", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a8/Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Giorgione_-_Three_Philosophers_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": ": Giorgione's Ambiguity, Londen: Reaktion Books, p. 135-142", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Literatuur besproken in De drie filosofen?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Giorgione"]}
+{"id": 428, "title": "Augustus van Prima Porta", "en_title": "Augustus of Prima Porta", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "reference": "De Augustus van Prima Porta is een standbeeld uit de 1e eeuw van de Romeinse keizer Augustus. Het beeld werd op 20 april 1863 in de villa van Augustus' vrouw Livia ontdekt. Na restauratie kreeg het beeld een plek in de nieuwe vleugel  van het Chiaramonti Museum .", "entry": "section", "prompt": "Focus op Augustus van Prima Porta en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "1e eeuw", "20 april"]}
+{"id": 429, "title": "Augustus van Prima Porta", "en_title": "Augustus of Prima Porta", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "reference": "De Augustus van Prima Porta is een standbeeld uit de 1e eeuw van de Romeinse keizer Augustus. Het beeld werd op 20 april 1863 in de villa van Augustus' vrouw Livia ontdekt. Na restauratie kreeg het beeld een plek in de nieuwe vleugel  van het Chiaramonti Museum .", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Augustus van Prima Porta.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "1e eeuw", "20 april"]}
+{"id": 430, "title": "Augustus van Prima Porta", "en_title": "Augustus of Prima Porta", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "reference": "De Augustus van Prima Porta is een standbeeld uit de 1e eeuw van de Romeinse keizer Augustus. Het beeld werd op 20 april 1863 in de villa van Augustus' vrouw Livia ontdekt. Na restauratie kreeg het beeld een plek in de nieuwe vleugel  van het Chiaramonti Museum .", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Augustus van Prima Porta zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "1e eeuw", "20 april"]}
+{"id": 431, "title": "Augustus van Prima Porta", "en_title": "Augustus of Prima Porta", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "reference": "De Augustus van Prima Porta is een standbeeld uit de 1e eeuw van de Romeinse keizer Augustus. Het beeld werd op 20 april 1863 in de villa van Augustus' vrouw Livia ontdekt. Na restauratie kreeg het beeld een plek in de nieuwe vleugel  van het Chiaramonti Museum .", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Augustus van Prima Porta?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863", "1e eeuw", "20 april"]}
+{"id": 432, "title": "Augustus van Prima Porta", "en_title": "Augustus of Prima Porta", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "reference": "Het 2,08 meter hoge marmeren beeld toont de keizer in de houding van een veldheer die zijn manschappen toespreekt. Zijn geïdealiseerde gezicht straalt eeuwige jeugd uit en zijn kuras toont de symbolen van zijn goddelijke afkomst. Aan de rechtervoet van de keizer heeft de beeldhouwer een Cupido op een dolfijn geplaatst, om het beeld zo meer steun te geven. Cupido is een zoon van Venus, van wie Augustus zei dat hij afstamde.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Augustus van Prima Porta en leg de Beschrijving uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 433, "title": "Augustus van Prima Porta", "en_title": "Augustus of Prima Porta", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "reference": "Het 2,08 meter hoge marmeren beeld toont de keizer in de houding van een veldheer die zijn manschappen toespreekt. Zijn geïdealiseerde gezicht straalt eeuwige jeugd uit en zijn kuras toont de symbolen van zijn goddelijke afkomst. Aan de rechtervoet van de keizer heeft de beeldhouwer een Cupido op een dolfijn geplaatst, om het beeld zo meer steun te geven. Cupido is een zoon van Venus, van wie Augustus zei dat hij afstamde.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Beschrijving van dit kunstwerk, Augustus van Prima Porta.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 434, "title": "Augustus van Prima Porta", "en_title": "Augustus of Prima Porta", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "reference": "Het 2,08 meter hoge marmeren beeld toont de keizer in de houding van een veldheer die zijn manschappen toespreekt. Zijn geïdealiseerde gezicht straalt eeuwige jeugd uit en zijn kuras toont de symbolen van zijn goddelijke afkomst. Aan de rechtervoet van de keizer heeft de beeldhouwer een Cupido op een dolfijn geplaatst, om het beeld zo meer steun te geven. Cupido is een zoon van Venus, van wie Augustus zei dat hij afstamde.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Augustus van Prima Porta zijn Beschrijving?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 435, "title": "Augustus van Prima Porta", "en_title": "Augustus of Prima Porta", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "reference": "Het 2,08 meter hoge marmeren beeld toont de keizer in de houding van een veldheer die zijn manschappen toespreekt. Zijn geïdealiseerde gezicht straalt eeuwige jeugd uit en zijn kuras toont de symbolen van zijn goddelijke afkomst. Aan de rechtervoet van de keizer heeft de beeldhouwer een Cupido op een dolfijn geplaatst, om het beeld zo meer steun te geven. Cupido is een zoon van Venus, van wie Augustus zei dat hij afstamde.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Beschrijving besproken in Augustus van Prima Porta?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 436, "title": "Augustus van Prima Porta", "en_title": "Augustus of Prima Porta", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "reference": "miniatuur200pxleftGekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.Het beeld Augustus van Prima Porta is vanaf de vondst in 1863 belangrijk geweest in het debat rond polychromie in de klassieke kunst. Omdat het beeld was gevormd naar voorbeeld van het Griekse beeld doruphoros en tegelijk een duidelijk Romeins voorkomen had, wordt algemeen aangenomen dat het in zekere zin representatief is voor het kleurgebruik in alle periodes in de Griekse en Romeinse oudheid.In 1886 verscheen de eerste 'ingekleurde' reconstructie, waarna vele varianten volgden. Bij de schoonmaak van het beeld in 1999 werden de pigmenten opnieuw geanalyseerd, op basis waarvan in 2003 opnieuw een reconstructie werd gemaakt. Hoewel het was gebaseerd op uitgebreid onderzoek, werd onder meer de mate van het kleurgebruik van deze reconstructie wel bekritiseerd. Het onderzoek toonde aan dat het kleurenpalet bestond uit zes/zeven kleuren, waaronder vier verschillende tinten rood en bruin. Opvallend is dat het beeld niet volledig was beschilderd. Vermoedelijk is dat enerzijds gebeurd om de figuren op het pantser door het contrast duidelijker naar voren te laten komen. Daarnaast zou een glimmende, ivoorkleurige huid als schoonheidsideaal worden beschouwd, behorend tot die van een held. Het marmer van dit beeld was dan ook van het kostbare Parische marmer , wat enkel voor uitzonderlijke beelden werd gebruikt.}}", "entry": "section", "prompt": "Focus op Augustus van Prima Porta en leg de Onderzoekpolychromie uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863"]}
+{"id": 437, "title": "Augustus van Prima Porta", "en_title": "Augustus of Prima Porta", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "reference": "miniatuur200pxleftGekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.Het beeld Augustus van Prima Porta is vanaf de vondst in 1863 belangrijk geweest in het debat rond polychromie in de klassieke kunst. Omdat het beeld was gevormd naar voorbeeld van het Griekse beeld doruphoros en tegelijk een duidelijk Romeins voorkomen had, wordt algemeen aangenomen dat het in zekere zin representatief is voor het kleurgebruik in alle periodes in de Griekse en Romeinse oudheid.In 1886 verscheen de eerste 'ingekleurde' reconstructie, waarna vele varianten volgden. Bij de schoonmaak van het beeld in 1999 werden de pigmenten opnieuw geanalyseerd, op basis waarvan in 2003 opnieuw een reconstructie werd gemaakt. Hoewel het was gebaseerd op uitgebreid onderzoek, werd onder meer de mate van het kleurgebruik van deze reconstructie wel bekritiseerd. Het onderzoek toonde aan dat het kleurenpalet bestond uit zes/zeven kleuren, waaronder vier verschillende tinten rood en bruin. Opvallend is dat het beeld niet volledig was beschilderd. Vermoedelijk is dat enerzijds gebeurd om de figuren op het pantser door het contrast duidelijker naar voren te laten komen. Daarnaast zou een glimmende, ivoorkleurige huid als schoonheidsideaal worden beschouwd, behorend tot die van een held. Het marmer van dit beeld was dan ook van het kostbare Parische marmer , wat enkel voor uitzonderlijke beelden werd gebruikt.}}", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Onderzoekpolychromie van dit kunstwerk, Augustus van Prima Porta.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863"]}
+{"id": 438, "title": "Augustus van Prima Porta", "en_title": "Augustus of Prima Porta", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "reference": "miniatuur200pxleftGekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.Het beeld Augustus van Prima Porta is vanaf de vondst in 1863 belangrijk geweest in het debat rond polychromie in de klassieke kunst. Omdat het beeld was gevormd naar voorbeeld van het Griekse beeld doruphoros en tegelijk een duidelijk Romeins voorkomen had, wordt algemeen aangenomen dat het in zekere zin representatief is voor het kleurgebruik in alle periodes in de Griekse en Romeinse oudheid.In 1886 verscheen de eerste 'ingekleurde' reconstructie, waarna vele varianten volgden. Bij de schoonmaak van het beeld in 1999 werden de pigmenten opnieuw geanalyseerd, op basis waarvan in 2003 opnieuw een reconstructie werd gemaakt. Hoewel het was gebaseerd op uitgebreid onderzoek, werd onder meer de mate van het kleurgebruik van deze reconstructie wel bekritiseerd. Het onderzoek toonde aan dat het kleurenpalet bestond uit zes/zeven kleuren, waaronder vier verschillende tinten rood en bruin. Opvallend is dat het beeld niet volledig was beschilderd. Vermoedelijk is dat enerzijds gebeurd om de figuren op het pantser door het contrast duidelijker naar voren te laten komen. Daarnaast zou een glimmende, ivoorkleurige huid als schoonheidsideaal worden beschouwd, behorend tot die van een held. Het marmer van dit beeld was dan ook van het kostbare Parische marmer , wat enkel voor uitzonderlijke beelden werd gebruikt.}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Augustus van Prima Porta zijn Onderzoekpolychromie?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863"]}
+{"id": 439, "title": "Augustus van Prima Porta", "en_title": "Augustus of Prima Porta", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5e/Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg/270px-Augustus_of_Prima_Porta_%28inv._2290%29.jpg", "reference": "miniatuur200pxleftGekleurde reconstructie van het beeld na onderzoek van de aanwezige pigmenten.Het beeld Augustus van Prima Porta is vanaf de vondst in 1863 belangrijk geweest in het debat rond polychromie in de klassieke kunst. Omdat het beeld was gevormd naar voorbeeld van het Griekse beeld doruphoros en tegelijk een duidelijk Romeins voorkomen had, wordt algemeen aangenomen dat het in zekere zin representatief is voor het kleurgebruik in alle periodes in de Griekse en Romeinse oudheid.In 1886 verscheen de eerste 'ingekleurde' reconstructie, waarna vele varianten volgden. Bij de schoonmaak van het beeld in 1999 werden de pigmenten opnieuw geanalyseerd, op basis waarvan in 2003 opnieuw een reconstructie werd gemaakt. Hoewel het was gebaseerd op uitgebreid onderzoek, werd onder meer de mate van het kleurgebruik van deze reconstructie wel bekritiseerd. Het onderzoek toonde aan dat het kleurenpalet bestond uit zes/zeven kleuren, waaronder vier verschillende tinten rood en bruin. Opvallend is dat het beeld niet volledig was beschilderd. Vermoedelijk is dat enerzijds gebeurd om de figuren op het pantser door het contrast duidelijker naar voren te laten komen. Daarnaast zou een glimmende, ivoorkleurige huid als schoonheidsideaal worden beschouwd, behorend tot die van een held. Het marmer van dit beeld was dan ook van het kostbare Parische marmer , wat enkel voor uitzonderlijke beelden werd gebruikt.}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Onderzoekpolychromie besproken in Augustus van Prima Porta?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1863"]}
+{"id": 440, "title": "Muziek in de Tuilerieën", "en_title": "Music in the Tuileries", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "reference": "Muziek in de Tuilerieën  is de titel van een schilderij van Édouard Manet. Dit schilderij uit 1862 is een van de bekendste werken van Manet, onder meer omdat veel beroemde Franse kunstenaars uit die tijd erop afgebeeld staan. Het werk is tegenwoordig gemeenschappelijk bezit van de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh ne. Het wordt afwisselend in Londen en Dublin tentoongesteld.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Muziek in de Tuilerieën en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1862", "Dublin", "Frans", "Londen", "Tuilerieën", "Édouard Manet"]}
+{"id": 441, "title": "Muziek in de Tuilerieën", "en_title": "Music in the Tuileries", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "reference": "Muziek in de Tuilerieën  is de titel van een schilderij van Édouard Manet. Dit schilderij uit 1862 is een van de bekendste werken van Manet, onder meer omdat veel beroemde Franse kunstenaars uit die tijd erop afgebeeld staan. Het werk is tegenwoordig gemeenschappelijk bezit van de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh ne. Het wordt afwisselend in Londen en Dublin tentoongesteld.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Muziek in de Tuilerieën.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1862", "Dublin", "Frans", "Londen", "Tuilerieën", "Édouard Manet"]}
+{"id": 442, "title": "Muziek in de Tuilerieën", "en_title": "Music in the Tuileries", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "reference": "Muziek in de Tuilerieën  is de titel van een schilderij van Édouard Manet. Dit schilderij uit 1862 is een van de bekendste werken van Manet, onder meer omdat veel beroemde Franse kunstenaars uit die tijd erop afgebeeld staan. Het werk is tegenwoordig gemeenschappelijk bezit van de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh ne. Het wordt afwisselend in Londen en Dublin tentoongesteld.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Muziek in de Tuilerieën zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1862", "Dublin", "Frans", "Londen", "Tuilerieën", "Édouard Manet"]}
+{"id": 443, "title": "Muziek in de Tuilerieën", "en_title": "Music in the Tuileries", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "reference": "Muziek in de Tuilerieën  is de titel van een schilderij van Édouard Manet. Dit schilderij uit 1862 is een van de bekendste werken van Manet, onder meer omdat veel beroemde Franse kunstenaars uit die tijd erop afgebeeld staan. Het werk is tegenwoordig gemeenschappelijk bezit van de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh ne. Het wordt afwisselend in Londen en Dublin tentoongesteld.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Muziek in de Tuilerieën?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1862", "Dublin", "Frans", "Londen", "Tuilerieën", "Édouard Manet"]}
+{"id": 444, "title": "Muziek in de Tuilerieën", "en_title": "Music in the Tuileries", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "reference": "De Tuilerieën zijn de tuinen die het Louvre verbinden met de Place de la Concorde in Parijs. In dit park werden op zonnige middagen concerten gegeven waar veel Parijzenaars samenkwamen om naar muziek te luisteren of te kletsen. De titel van het schilderij verwijst naar zo'n concert, hoewel geen muzikanten zijn afgebeeld. De ijzeren stoelen die op de voorgrond te zien zijn, werden in de zomer van 1862 in het park geplaatst ter vervanging van houten exemplaren. Ook Manet ging zeer vaak naar de Tuilerieën en bij sommige gelegenheden maakte hij daar schetsen die hij later in zijn atelier tot dit schilderij uitwerkte.Manet heeft een groot aantal bekende kunstenaars en critici afgebeeld. De belangrijkste zijn: Eugène Manet, broer van de schilder, op de voorgrond in het midden van het schilderij, met witte broek. De componist Jacques Offenbach, rechts naast Eugène Manet, gezeten tegen een boom, met bril en snor. De rechter van de twee vrouwen in het geel is zijn echtgenote. Naast haar Valentine Lejosne, echtgenote van de legercommandant Hippolyte Lejosne in wiens huis Manet kennis had gemaakt met Baudelaire en Bazille. De schrijver en criticus Théophile Gautier, achter mevrouw Lejosne, tegen een boom staand, in bruin pak en met volle baard. De dichter Charles Baudelaire, links naast Gautier, zeer vaag afgebeeld. De schilder Henri Fantin-tour, nog verder naar links, met baard, de toeschouwer recht aankijkend. De persoon uiterst links is de schilder zelf. De schilder Albert de Balleroy, gedeeltelijk voor Manet staand, met wandelstok. Manet deelde een studio met hem in de beginjaren van zijn carrière.Dit schilderij was het eerste grote werk dat Manet wijdde aan het moderne leven in Parijs. Dat onderwerp was tot dan toe enkel voorbehouden aan goedkope illustraties in tijdschriften. Daarnaast hanteerde Manet een schetsmatige schilderstijl, die de vluchtigheid van het moment benadrukt, maar ook veel details verloren laat gaan. Een voorbeeld hiervan is het gezicht van Baudelaire dat nauwelijks te herkennen is. Tijdens de eerste expositie deed het werk dan ook veel stof opwaaien. De criticus Hippolyte Babou sprak van \"de manie van Manet om in vlekken te zien  de vlek Baudelaire, de vlek Gautier, de vlek Manet.\"Muziek in de Tuilerieën heeft grote invloed uitgeoefend op Manets tijdgenoten. Schilders als Monet, Renoir en Bazille zouden in de jaren erna verschillende schilderijen maken van grote groepen mensen in de buitenlucht die duidelijk terugwijzen op dit werk.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Muziek in de Tuilerieën en leg de Voorstelling uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1862", "Albert de Balleroy", "Charles Baudelaire", "Jacques Offenbach", "Louvre", "Parijs", "Place de la Concorde", "Théophile Gautier", "Tuilerieën"]}
+{"id": 445, "title": "Muziek in de Tuilerieën", "en_title": "Music in the Tuileries", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "reference": "De Tuilerieën zijn de tuinen die het Louvre verbinden met de Place de la Concorde in Parijs. In dit park werden op zonnige middagen concerten gegeven waar veel Parijzenaars samenkwamen om naar muziek te luisteren of te kletsen. De titel van het schilderij verwijst naar zo'n concert, hoewel geen muzikanten zijn afgebeeld. De ijzeren stoelen die op de voorgrond te zien zijn, werden in de zomer van 1862 in het park geplaatst ter vervanging van houten exemplaren. Ook Manet ging zeer vaak naar de Tuilerieën en bij sommige gelegenheden maakte hij daar schetsen die hij later in zijn atelier tot dit schilderij uitwerkte.Manet heeft een groot aantal bekende kunstenaars en critici afgebeeld. De belangrijkste zijn: Eugène Manet, broer van de schilder, op de voorgrond in het midden van het schilderij, met witte broek. De componist Jacques Offenbach, rechts naast Eugène Manet, gezeten tegen een boom, met bril en snor. De rechter van de twee vrouwen in het geel is zijn echtgenote. Naast haar Valentine Lejosne, echtgenote van de legercommandant Hippolyte Lejosne in wiens huis Manet kennis had gemaakt met Baudelaire en Bazille. De schrijver en criticus Théophile Gautier, achter mevrouw Lejosne, tegen een boom staand, in bruin pak en met volle baard. De dichter Charles Baudelaire, links naast Gautier, zeer vaag afgebeeld. De schilder Henri Fantin-tour, nog verder naar links, met baard, de toeschouwer recht aankijkend. De persoon uiterst links is de schilder zelf. De schilder Albert de Balleroy, gedeeltelijk voor Manet staand, met wandelstok. Manet deelde een studio met hem in de beginjaren van zijn carrière.Dit schilderij was het eerste grote werk dat Manet wijdde aan het moderne leven in Parijs. Dat onderwerp was tot dan toe enkel voorbehouden aan goedkope illustraties in tijdschriften. Daarnaast hanteerde Manet een schetsmatige schilderstijl, die de vluchtigheid van het moment benadrukt, maar ook veel details verloren laat gaan. Een voorbeeld hiervan is het gezicht van Baudelaire dat nauwelijks te herkennen is. Tijdens de eerste expositie deed het werk dan ook veel stof opwaaien. De criticus Hippolyte Babou sprak van \"de manie van Manet om in vlekken te zien  de vlek Baudelaire, de vlek Gautier, de vlek Manet.\"Muziek in de Tuilerieën heeft grote invloed uitgeoefend op Manets tijdgenoten. Schilders als Monet, Renoir en Bazille zouden in de jaren erna verschillende schilderijen maken van grote groepen mensen in de buitenlucht die duidelijk terugwijzen op dit werk.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, Muziek in de Tuilerieën.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1862", "Albert de Balleroy", "Charles Baudelaire", "Jacques Offenbach", "Louvre", "Parijs", "Place de la Concorde", "Théophile Gautier", "Tuilerieën"]}
+{"id": 446, "title": "Muziek in de Tuilerieën", "en_title": "Music in the Tuileries", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "reference": "De Tuilerieën zijn de tuinen die het Louvre verbinden met de Place de la Concorde in Parijs. In dit park werden op zonnige middagen concerten gegeven waar veel Parijzenaars samenkwamen om naar muziek te luisteren of te kletsen. De titel van het schilderij verwijst naar zo'n concert, hoewel geen muzikanten zijn afgebeeld. De ijzeren stoelen die op de voorgrond te zien zijn, werden in de zomer van 1862 in het park geplaatst ter vervanging van houten exemplaren. Ook Manet ging zeer vaak naar de Tuilerieën en bij sommige gelegenheden maakte hij daar schetsen die hij later in zijn atelier tot dit schilderij uitwerkte.Manet heeft een groot aantal bekende kunstenaars en critici afgebeeld. De belangrijkste zijn: Eugène Manet, broer van de schilder, op de voorgrond in het midden van het schilderij, met witte broek. De componist Jacques Offenbach, rechts naast Eugène Manet, gezeten tegen een boom, met bril en snor. De rechter van de twee vrouwen in het geel is zijn echtgenote. Naast haar Valentine Lejosne, echtgenote van de legercommandant Hippolyte Lejosne in wiens huis Manet kennis had gemaakt met Baudelaire en Bazille. De schrijver en criticus Théophile Gautier, achter mevrouw Lejosne, tegen een boom staand, in bruin pak en met volle baard. De dichter Charles Baudelaire, links naast Gautier, zeer vaag afgebeeld. De schilder Henri Fantin-tour, nog verder naar links, met baard, de toeschouwer recht aankijkend. De persoon uiterst links is de schilder zelf. De schilder Albert de Balleroy, gedeeltelijk voor Manet staand, met wandelstok. Manet deelde een studio met hem in de beginjaren van zijn carrière.Dit schilderij was het eerste grote werk dat Manet wijdde aan het moderne leven in Parijs. Dat onderwerp was tot dan toe enkel voorbehouden aan goedkope illustraties in tijdschriften. Daarnaast hanteerde Manet een schetsmatige schilderstijl, die de vluchtigheid van het moment benadrukt, maar ook veel details verloren laat gaan. Een voorbeeld hiervan is het gezicht van Baudelaire dat nauwelijks te herkennen is. Tijdens de eerste expositie deed het werk dan ook veel stof opwaaien. De criticus Hippolyte Babou sprak van \"de manie van Manet om in vlekken te zien  de vlek Baudelaire, de vlek Gautier, de vlek Manet.\"Muziek in de Tuilerieën heeft grote invloed uitgeoefend op Manets tijdgenoten. Schilders als Monet, Renoir en Bazille zouden in de jaren erna verschillende schilderijen maken van grote groepen mensen in de buitenlucht die duidelijk terugwijzen op dit werk.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Muziek in de Tuilerieën zijn Voorstelling?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1862", "Albert de Balleroy", "Charles Baudelaire", "Jacques Offenbach", "Louvre", "Parijs", "Place de la Concorde", "Théophile Gautier", "Tuilerieën"]}
+{"id": 447, "title": "Muziek in de Tuilerieën", "en_title": "Music in the Tuileries", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "reference": "De Tuilerieën zijn de tuinen die het Louvre verbinden met de Place de la Concorde in Parijs. In dit park werden op zonnige middagen concerten gegeven waar veel Parijzenaars samenkwamen om naar muziek te luisteren of te kletsen. De titel van het schilderij verwijst naar zo'n concert, hoewel geen muzikanten zijn afgebeeld. De ijzeren stoelen die op de voorgrond te zien zijn, werden in de zomer van 1862 in het park geplaatst ter vervanging van houten exemplaren. Ook Manet ging zeer vaak naar de Tuilerieën en bij sommige gelegenheden maakte hij daar schetsen die hij later in zijn atelier tot dit schilderij uitwerkte.Manet heeft een groot aantal bekende kunstenaars en critici afgebeeld. De belangrijkste zijn: Eugène Manet, broer van de schilder, op de voorgrond in het midden van het schilderij, met witte broek. De componist Jacques Offenbach, rechts naast Eugène Manet, gezeten tegen een boom, met bril en snor. De rechter van de twee vrouwen in het geel is zijn echtgenote. Naast haar Valentine Lejosne, echtgenote van de legercommandant Hippolyte Lejosne in wiens huis Manet kennis had gemaakt met Baudelaire en Bazille. De schrijver en criticus Théophile Gautier, achter mevrouw Lejosne, tegen een boom staand, in bruin pak en met volle baard. De dichter Charles Baudelaire, links naast Gautier, zeer vaag afgebeeld. De schilder Henri Fantin-tour, nog verder naar links, met baard, de toeschouwer recht aankijkend. De persoon uiterst links is de schilder zelf. De schilder Albert de Balleroy, gedeeltelijk voor Manet staand, met wandelstok. Manet deelde een studio met hem in de beginjaren van zijn carrière.Dit schilderij was het eerste grote werk dat Manet wijdde aan het moderne leven in Parijs. Dat onderwerp was tot dan toe enkel voorbehouden aan goedkope illustraties in tijdschriften. Daarnaast hanteerde Manet een schetsmatige schilderstijl, die de vluchtigheid van het moment benadrukt, maar ook veel details verloren laat gaan. Een voorbeeld hiervan is het gezicht van Baudelaire dat nauwelijks te herkennen is. Tijdens de eerste expositie deed het werk dan ook veel stof opwaaien. De criticus Hippolyte Babou sprak van \"de manie van Manet om in vlekken te zien  de vlek Baudelaire, de vlek Gautier, de vlek Manet.\"Muziek in de Tuilerieën heeft grote invloed uitgeoefend op Manets tijdgenoten. Schilders als Monet, Renoir en Bazille zouden in de jaren erna verschillende schilderijen maken van grote groepen mensen in de buitenlucht die duidelijk terugwijzen op dit werk.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Voorstelling besproken in Muziek in de Tuilerieën?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["1862", "Albert de Balleroy", "Charles Baudelaire", "Jacques Offenbach", "Louvre", "Parijs", "Place de la Concorde", "Théophile Gautier", "Tuilerieën"]}
+{"id": 448, "title": "Muziek in de Tuilerieën", "en_title": "Music in the Tuileries", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "reference": "1883: Manet verkoopt het werk aan Jean-Baptiste Faure. 1898: verkocht aan de kunsthandelaar Durand-Ruel. 1903: verkocht aan Sir Hugh ne 1917: in de nalatenschap van Sir Hugh ne. Een lange juridische strijd leidt ertoe dat het eigendom wordt gedeeld door de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh ne.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Muziek in de Tuilerieën en leg de Herkomst uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Dublin", "Jean-Baptiste Faure"]}
+{"id": 449, "title": "Muziek in de Tuilerieën", "en_title": "Music in the Tuileries", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "reference": "1883: Manet verkoopt het werk aan Jean-Baptiste Faure. 1898: verkocht aan de kunsthandelaar Durand-Ruel. 1903: verkocht aan Sir Hugh ne 1917: in de nalatenschap van Sir Hugh ne. Een lange juridische strijd leidt ertoe dat het eigendom wordt gedeeld door de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh ne.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Herkomst van dit kunstwerk, Muziek in de Tuilerieën.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Dublin", "Jean-Baptiste Faure"]}
+{"id": 450, "title": "Muziek in de Tuilerieën", "en_title": "Music in the Tuileries", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "reference": "1883: Manet verkoopt het werk aan Jean-Baptiste Faure. 1898: verkocht aan de kunsthandelaar Durand-Ruel. 1903: verkocht aan Sir Hugh ne 1917: in de nalatenschap van Sir Hugh ne. Een lange juridische strijd leidt ertoe dat het eigendom wordt gedeeld door de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh ne.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Muziek in de Tuilerieën zijn Herkomst?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Dublin", "Jean-Baptiste Faure"]}
+{"id": 451, "title": "Muziek in de Tuilerieën", "en_title": "Music in the Tuileries", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg/450px-MANET_-_M%C3%BAsica_en_las_Tuller%C3%ADas_%28National_Gallery%2C_Londres%2C_1862%29.jpg", "reference": "1883: Manet verkoopt het werk aan Jean-Baptiste Faure. 1898: verkocht aan de kunsthandelaar Durand-Ruel. 1903: verkocht aan Sir Hugh ne 1917: in de nalatenschap van Sir Hugh ne. Een lange juridische strijd leidt ertoe dat het eigendom wordt gedeeld door de National Gallery en de Dublin City Gallery The Hugh ne.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Herkomst besproken in Muziek in de Tuilerieën?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Dublin", "Jean-Baptiste Faure"]}
+{"id": 452, "title": "Fontein van Koning Fahd", "en_title": "King Fahd's Fountain", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/BSM_2571.jpg/270px-BSM_2571.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/BSM_2571.jpg/270px-BSM_2571.jpg", "reference": "300pxDe fontein van Koning Fahd , ook wel fontein van Djedda genoemd, is een 312 meter hoge fontein in de Saoedische havenstad Djedda. Het is de hoogste fontein ter wereld. Als het water de pijp verlaat heeft het een snelheid van om en bij de 375&nbsp;km/uur.De fontein is vernoemd naar de Saoedische koning Fahd bin Abdoel Aziz al-Saoed.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Fontein van Koning Fahd en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Fahd bin Abdoel Aziz al-Saoed"]}
+{"id": 453, "title": "Fontein van Koning Fahd", "en_title": "King Fahd's Fountain", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/BSM_2571.jpg/270px-BSM_2571.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/BSM_2571.jpg/270px-BSM_2571.jpg", "reference": "300pxDe fontein van Koning Fahd , ook wel fontein van Djedda genoemd, is een 312 meter hoge fontein in de Saoedische havenstad Djedda. Het is de hoogste fontein ter wereld. Als het water de pijp verlaat heeft het een snelheid van om en bij de 375&nbsp;km/uur.De fontein is vernoemd naar de Saoedische koning Fahd bin Abdoel Aziz al-Saoed.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Fontein van Koning Fahd.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Fahd bin Abdoel Aziz al-Saoed"]}
+{"id": 454, "title": "Fontein van Koning Fahd", "en_title": "King Fahd's Fountain", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/BSM_2571.jpg/270px-BSM_2571.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/BSM_2571.jpg/270px-BSM_2571.jpg", "reference": "300pxDe fontein van Koning Fahd , ook wel fontein van Djedda genoemd, is een 312 meter hoge fontein in de Saoedische havenstad Djedda. Het is de hoogste fontein ter wereld. Als het water de pijp verlaat heeft het een snelheid van om en bij de 375&nbsp;km/uur.De fontein is vernoemd naar de Saoedische koning Fahd bin Abdoel Aziz al-Saoed.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Fontein van Koning Fahd zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Fahd bin Abdoel Aziz al-Saoed"]}
+{"id": 455, "title": "Fontein van Koning Fahd", "en_title": "King Fahd's Fountain", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/BSM_2571.jpg/270px-BSM_2571.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/BSM_2571.jpg/270px-BSM_2571.jpg", "reference": "300pxDe fontein van Koning Fahd , ook wel fontein van Djedda genoemd, is een 312 meter hoge fontein in de Saoedische havenstad Djedda. Het is de hoogste fontein ter wereld. Als het water de pijp verlaat heeft het een snelheid van om en bij de 375&nbsp;km/uur.De fontein is vernoemd naar de Saoedische koning Fahd bin Abdoel Aziz al-Saoed.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Fontein van Koning Fahd?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Fahd bin Abdoel Aziz al-Saoed"]}
+{"id": 456, "title": "Vrouw met weegschaal", "en_title": "Woman Holding a Balance", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Vrouw met weegschaal is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer uit omstreeks 1664. Het beschilderde deel is 39,7 x 35,5 cm en het doek is 42,5 x 38 cm. Het is sinds 1942 eigendom van de National Gallery of Art in Washington D.C.Samen met Het melkmeisje van Vermeer hing het driehonderd jaar geleden op de Nieuwendijk in Amsterdam, in het woonhuis van de Amsterdamse koopman Isaac Rooleeuw. Hij kocht van Vermeer in 1696 Vrouw met weegschaal en Het melkmeisje, toen de nalatenschap van de Delftse boekverkoper Jacob Dissius werd geveild. Dissius bezat onder andere twintig werken van Vermeer. Vijf jaar na aankoop ging Rooleeuw failliet en werd zijn inboedel verkocht. Van 11 maart tot en met 1 juni 2009 werd het schilderij getoond in het Rijksmuseum Amsterdam, samen met vier andere werken van Vermeer uit eigen collectie, Het melkmeisje, Brieflezende vrouw in het blauw, De liefdesbrief en Gezicht op huizen in Delft, beter bekend als Het straatje. Het was de eerste keer sinds circa 1700 dat Het melkmeisje en Vrouw met weegschaal weer bij elkaar hingen.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Vrouw met weegschaal en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Brieflezende vrouw in het blauw", "De liefdesbrief", "Het melkmeisje", "Het straatje", "Isaac Rooleeuw", "Jacob Dissius", "Johannes Vermeer", "National Gallery of Art", "Rijksmuseum Amsterdam", "Washington D.C."]}
+{"id": 457, "title": "Vrouw met weegschaal", "en_title": "Woman Holding a Balance", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Vrouw met weegschaal is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer uit omstreeks 1664. Het beschilderde deel is 39,7 x 35,5 cm en het doek is 42,5 x 38 cm. Het is sinds 1942 eigendom van de National Gallery of Art in Washington D.C.Samen met Het melkmeisje van Vermeer hing het driehonderd jaar geleden op de Nieuwendijk in Amsterdam, in het woonhuis van de Amsterdamse koopman Isaac Rooleeuw. Hij kocht van Vermeer in 1696 Vrouw met weegschaal en Het melkmeisje, toen de nalatenschap van de Delftse boekverkoper Jacob Dissius werd geveild. Dissius bezat onder andere twintig werken van Vermeer. Vijf jaar na aankoop ging Rooleeuw failliet en werd zijn inboedel verkocht. Van 11 maart tot en met 1 juni 2009 werd het schilderij getoond in het Rijksmuseum Amsterdam, samen met vier andere werken van Vermeer uit eigen collectie, Het melkmeisje, Brieflezende vrouw in het blauw, De liefdesbrief en Gezicht op huizen in Delft, beter bekend als Het straatje. Het was de eerste keer sinds circa 1700 dat Het melkmeisje en Vrouw met weegschaal weer bij elkaar hingen.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Vrouw met weegschaal.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Brieflezende vrouw in het blauw", "De liefdesbrief", "Het melkmeisje", "Het straatje", "Isaac Rooleeuw", "Jacob Dissius", "Johannes Vermeer", "National Gallery of Art", "Rijksmuseum Amsterdam", "Washington D.C."]}
+{"id": 458, "title": "Vrouw met weegschaal", "en_title": "Woman Holding a Balance", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Vrouw met weegschaal is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer uit omstreeks 1664. Het beschilderde deel is 39,7 x 35,5 cm en het doek is 42,5 x 38 cm. Het is sinds 1942 eigendom van de National Gallery of Art in Washington D.C.Samen met Het melkmeisje van Vermeer hing het driehonderd jaar geleden op de Nieuwendijk in Amsterdam, in het woonhuis van de Amsterdamse koopman Isaac Rooleeuw. Hij kocht van Vermeer in 1696 Vrouw met weegschaal en Het melkmeisje, toen de nalatenschap van de Delftse boekverkoper Jacob Dissius werd geveild. Dissius bezat onder andere twintig werken van Vermeer. Vijf jaar na aankoop ging Rooleeuw failliet en werd zijn inboedel verkocht. Van 11 maart tot en met 1 juni 2009 werd het schilderij getoond in het Rijksmuseum Amsterdam, samen met vier andere werken van Vermeer uit eigen collectie, Het melkmeisje, Brieflezende vrouw in het blauw, De liefdesbrief en Gezicht op huizen in Delft, beter bekend als Het straatje. Het was de eerste keer sinds circa 1700 dat Het melkmeisje en Vrouw met weegschaal weer bij elkaar hingen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Vrouw met weegschaal zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Brieflezende vrouw in het blauw", "De liefdesbrief", "Het melkmeisje", "Het straatje", "Isaac Rooleeuw", "Jacob Dissius", "Johannes Vermeer", "National Gallery of Art", "Rijksmuseum Amsterdam", "Washington D.C."]}
+{"id": 459, "title": "Vrouw met weegschaal", "en_title": "Woman Holding a Balance", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg/270px-Johannes_Vermeer_-_Woman_Holding_a_Balance_-_Google_Art_Project.jpg", "reference": "Vrouw met weegschaal is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer uit omstreeks 1664. Het beschilderde deel is 39,7 x 35,5 cm en het doek is 42,5 x 38 cm. Het is sinds 1942 eigendom van de National Gallery of Art in Washington D.C.Samen met Het melkmeisje van Vermeer hing het driehonderd jaar geleden op de Nieuwendijk in Amsterdam, in het woonhuis van de Amsterdamse koopman Isaac Rooleeuw. Hij kocht van Vermeer in 1696 Vrouw met weegschaal en Het melkmeisje, toen de nalatenschap van de Delftse boekverkoper Jacob Dissius werd geveild. Dissius bezat onder andere twintig werken van Vermeer. Vijf jaar na aankoop ging Rooleeuw failliet en werd zijn inboedel verkocht. Van 11 maart tot en met 1 juni 2009 werd het schilderij getoond in het Rijksmuseum Amsterdam, samen met vier andere werken van Vermeer uit eigen collectie, Het melkmeisje, Brieflezende vrouw in het blauw, De liefdesbrief en Gezicht op huizen in Delft, beter bekend als Het straatje. Het was de eerste keer sinds circa 1700 dat Het melkmeisje en Vrouw met weegschaal weer bij elkaar hingen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Vrouw met weegschaal?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Brieflezende vrouw in het blauw", "De liefdesbrief", "Het melkmeisje", "Het straatje", "Isaac Rooleeuw", "Jacob Dissius", "Johannes Vermeer", "National Gallery of Art", "Rijksmuseum Amsterdam", "Washington D.C."]}
+{"id": 460, "title": "Wikipedia-monument", "en_title": "Wikipedia Monument", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "reference": "monumentstatus = monumentnummer =}}Het Wikipedia-monument  is een kunstwerk in Słubice, Polen, gemaakt ter ere van alle bijdragers in de Wikipedia-gemeenschap.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Wikipedia-monument en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Polen", "Wikipedia"]}
+{"id": 461, "title": "Wikipedia-monument", "en_title": "Wikipedia Monument", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "reference": "monumentstatus = monumentnummer =}}Het Wikipedia-monument  is een kunstwerk in Słubice, Polen, gemaakt ter ere van alle bijdragers in de Wikipedia-gemeenschap.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Wikipedia-monument.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Polen", "Wikipedia"]}
+{"id": 462, "title": "Wikipedia-monument", "en_title": "Wikipedia Monument", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "reference": "monumentstatus = monumentnummer =}}Het Wikipedia-monument  is een kunstwerk in Słubice, Polen, gemaakt ter ere van alle bijdragers in de Wikipedia-gemeenschap.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Wikipedia-monument zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Polen", "Wikipedia"]}
+{"id": 463, "title": "Wikipedia-monument", "en_title": "Wikipedia Monument", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "reference": "monumentstatus = monumentnummer =}}Het Wikipedia-monument  is een kunstwerk in Słubice, Polen, gemaakt ter ere van alle bijdragers in de Wikipedia-gemeenschap.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Wikipedia-monument?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Polen", "Wikipedia"]}
+{"id": 464, "title": "Wikipedia-monument", "en_title": "Wikipedia Monument", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "reference": "Het kunstwerk werd gemaakt van glasvezelversterkte kunststof en hars en toont vier figuren die een wereldbol vasthouden, gebaseerd op het Wikipedia-logo. Het kunstwerk werd ontworpen door de Armeense beeldhouwer Mihran Hakobyan. De kostprijs van 50.000 złoty  werd bekostigd door de regionale autoriteiten van de gemeente Słubice.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Wikipedia-monument en leg de Hetkunstwerk uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Mihran Hakobyan", "Wikipedia"]}
+{"id": 465, "title": "Wikipedia-monument", "en_title": "Wikipedia Monument", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "reference": "Het kunstwerk werd gemaakt van glasvezelversterkte kunststof en hars en toont vier figuren die een wereldbol vasthouden, gebaseerd op het Wikipedia-logo. Het kunstwerk werd ontworpen door de Armeense beeldhouwer Mihran Hakobyan. De kostprijs van 50.000 złoty  werd bekostigd door de regionale autoriteiten van de gemeente Słubice.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Hetkunstwerk van dit kunstwerk, Wikipedia-monument.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Mihran Hakobyan", "Wikipedia"]}
+{"id": 466, "title": "Wikipedia-monument", "en_title": "Wikipedia Monument", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "reference": "Het kunstwerk werd gemaakt van glasvezelversterkte kunststof en hars en toont vier figuren die een wereldbol vasthouden, gebaseerd op het Wikipedia-logo. Het kunstwerk werd ontworpen door de Armeense beeldhouwer Mihran Hakobyan. De kostprijs van 50.000 złoty  werd bekostigd door de regionale autoriteiten van de gemeente Słubice.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Wikipedia-monument zijn Hetkunstwerk?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Mihran Hakobyan", "Wikipedia"]}
+{"id": 467, "title": "Wikipedia-monument", "en_title": "Wikipedia Monument", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "reference": "Het kunstwerk werd gemaakt van glasvezelversterkte kunststof en hars en toont vier figuren die een wereldbol vasthouden, gebaseerd op het Wikipedia-logo. Het kunstwerk werd ontworpen door de Armeense beeldhouwer Mihran Hakobyan. De kostprijs van 50.000 złoty  werd bekostigd door de regionale autoriteiten van de gemeente Słubice.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Hetkunstwerk besproken in Wikipedia-monument?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Mihran Hakobyan", "Wikipedia"]}
+{"id": 468, "title": "Wikipedia-monument", "en_title": "Wikipedia Monument", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "reference": "Rond 2010 werd door universiteitsprofessor en directeur van het Collegium Polonicum Krzysztof Wojciechowski voorgesteld om een monument ter ere van de Wikipedia-gemeenschap te plaatsen. De Poolstalige Wikipedia is in Polen een populaire website en bevat meer dan een miljoen artikelen. Het kunstwerk was het eerste monument ter wereld ter ere van Wikipedia en werd op 22 oktober 2014 ingehuldigd op het Plac Frankfurcki in bijzijn van leden van de Wikimedia Foundation en de lokale Wikipedia-organisaties Wikimedia Polska en Wikimedia Deutschland.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Wikipedia-monument en leg de Geschiedenis uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Collegium Polonicum", "Krzysztof Wojciechowski", "Polen", "Pools", "Poolstalige Wikipedia", "Wikimedia Foundation", "Wikipedia"]}
+{"id": 469, "title": "Wikipedia-monument", "en_title": "Wikipedia Monument", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "reference": "Rond 2010 werd door universiteitsprofessor en directeur van het Collegium Polonicum Krzysztof Wojciechowski voorgesteld om een monument ter ere van de Wikipedia-gemeenschap te plaatsen. De Poolstalige Wikipedia is in Polen een populaire website en bevat meer dan een miljoen artikelen. Het kunstwerk was het eerste monument ter wereld ter ere van Wikipedia en werd op 22 oktober 2014 ingehuldigd op het Plac Frankfurcki in bijzijn van leden van de Wikimedia Foundation en de lokale Wikipedia-organisaties Wikimedia Polska en Wikimedia Deutschland.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Geschiedenis van dit kunstwerk, Wikipedia-monument.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Collegium Polonicum", "Krzysztof Wojciechowski", "Polen", "Pools", "Poolstalige Wikipedia", "Wikimedia Foundation", "Wikipedia"]}
+{"id": 470, "title": "Wikipedia-monument", "en_title": "Wikipedia Monument", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "reference": "Rond 2010 werd door universiteitsprofessor en directeur van het Collegium Polonicum Krzysztof Wojciechowski voorgesteld om een monument ter ere van de Wikipedia-gemeenschap te plaatsen. De Poolstalige Wikipedia is in Polen een populaire website en bevat meer dan een miljoen artikelen. Het kunstwerk was het eerste monument ter wereld ter ere van Wikipedia en werd op 22 oktober 2014 ingehuldigd op het Plac Frankfurcki in bijzijn van leden van de Wikimedia Foundation en de lokale Wikipedia-organisaties Wikimedia Polska en Wikimedia Deutschland.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Wikipedia-monument zijn Geschiedenis?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Collegium Polonicum", "Krzysztof Wojciechowski", "Polen", "Pools", "Poolstalige Wikipedia", "Wikimedia Foundation", "Wikipedia"]}
+{"id": 471, "title": "Wikipedia-monument", "en_title": "Wikipedia Monument", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Wikipedia_Monument_2.JPG/270px-Wikipedia_Monument_2.JPG", "reference": "Rond 2010 werd door universiteitsprofessor en directeur van het Collegium Polonicum Krzysztof Wojciechowski voorgesteld om een monument ter ere van de Wikipedia-gemeenschap te plaatsen. De Poolstalige Wikipedia is in Polen een populaire website en bevat meer dan een miljoen artikelen. Het kunstwerk was het eerste monument ter wereld ter ere van Wikipedia en werd op 22 oktober 2014 ingehuldigd op het Plac Frankfurcki in bijzijn van leden van de Wikimedia Foundation en de lokale Wikipedia-organisaties Wikimedia Polska en Wikimedia Deutschland.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Geschiedenis besproken in Wikipedia-monument?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Collegium Polonicum", "Krzysztof Wojciechowski", "Polen", "Pools", "Poolstalige Wikipedia", "Wikimedia Foundation", "Wikipedia"]}
+{"id": 472, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Zwart vierkant is het beroemdste en meest kenmerkende, suprematistische, schilderij van de Russische avant-gardistische schilder Kazimir Malevitsj.Volgens de schilder is het ontstaan in 1913. Dit schilderij werd het eerst getoond op de laatste futuristische schilderijententoonstelling 0.10 in Sint-Petersburg . Het werk is het meest kenmerkende voorbeeld van het suprematisme; de eerste kunststroming van abstracte kunst in Rusland.Malevitsj vond zelf dat hij met het werk 'het gelaat van God' had afgebeeld.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Zwart vierkant en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Kazimir Malevitsj", "Sint-Petersburg", "Rusland", "Sint-Petersburg"]}
+{"id": 473, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Zwart vierkant is het beroemdste en meest kenmerkende, suprematistische, schilderij van de Russische avant-gardistische schilder Kazimir Malevitsj.Volgens de schilder is het ontstaan in 1913. Dit schilderij werd het eerst getoond op de laatste futuristische schilderijententoonstelling 0.10 in Sint-Petersburg . Het werk is het meest kenmerkende voorbeeld van het suprematisme; de eerste kunststroming van abstracte kunst in Rusland.Malevitsj vond zelf dat hij met het werk 'het gelaat van God' had afgebeeld.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, Zwart vierkant.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Kazimir Malevitsj", "Sint-Petersburg", "Rusland", "Sint-Petersburg"]}
+{"id": 474, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Zwart vierkant is het beroemdste en meest kenmerkende, suprematistische, schilderij van de Russische avant-gardistische schilder Kazimir Malevitsj.Volgens de schilder is het ontstaan in 1913. Dit schilderij werd het eerst getoond op de laatste futuristische schilderijententoonstelling 0.10 in Sint-Petersburg . Het werk is het meest kenmerkende voorbeeld van het suprematisme; de eerste kunststroming van abstracte kunst in Rusland.Malevitsj vond zelf dat hij met het werk 'het gelaat van God' had afgebeeld.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Zwart vierkant zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Kazimir Malevitsj", "Sint-Petersburg", "Rusland", "Sint-Petersburg"]}
+{"id": 475, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Zwart vierkant is het beroemdste en meest kenmerkende, suprematistische, schilderij van de Russische avant-gardistische schilder Kazimir Malevitsj.Volgens de schilder is het ontstaan in 1913. Dit schilderij werd het eerst getoond op de laatste futuristische schilderijententoonstelling 0.10 in Sint-Petersburg . Het werk is het meest kenmerkende voorbeeld van het suprematisme; de eerste kunststroming van abstracte kunst in Rusland.Malevitsj vond zelf dat hij met het werk 'het gelaat van God' had afgebeeld.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in Zwart vierkant?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Kazimir Malevitsj", "Sint-Petersburg", "Rusland", "Sint-Petersburg"]}
+{"id": 476, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Wat de kunstenaars uit die tijd met elkaar gemeen hebben is dat zij laten zien hoe kunstenaars, als reactie op het impressionisme en expressionisme, op zoek zijn naar bevrijding van de natuur en van academische tradities en hoe zij de beelden die zij gebruiken een nieuwe zelfstandige betekenis geven.Malevitsj bereikte via het fauvisme en het kubisme een vorm van volledige abstractie, die suprematie werd genoemd.Malevitsj trekt de uiterste consequenties uit het kubisme. Hij stelt, tezamen met de dichter Majakovski, het suprematistische manifest op, waarin het doel van de kunst is om een nieuwe werkelijkheid te scheppen, die geen relatie heeft met de natuur of de dingen om ons heen. Malevitsj beweert daarbij dat de hoogste kunst ontstaat in afwezigheid van het verstand.Voor Malevitsj kan een kunstenaar alleen scheppend bezig zijn wanneer wat hij schildert geen enkele relatie heeft met de natuur of de werkelijkheid.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Zwart vierkant en leg de Hetschilderijinzijntijd uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 477, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Wat de kunstenaars uit die tijd met elkaar gemeen hebben is dat zij laten zien hoe kunstenaars, als reactie op het impressionisme en expressionisme, op zoek zijn naar bevrijding van de natuur en van academische tradities en hoe zij de beelden die zij gebruiken een nieuwe zelfstandige betekenis geven.Malevitsj bereikte via het fauvisme en het kubisme een vorm van volledige abstractie, die suprematie werd genoemd.Malevitsj trekt de uiterste consequenties uit het kubisme. Hij stelt, tezamen met de dichter Majakovski, het suprematistische manifest op, waarin het doel van de kunst is om een nieuwe werkelijkheid te scheppen, die geen relatie heeft met de natuur of de dingen om ons heen. Malevitsj beweert daarbij dat de hoogste kunst ontstaat in afwezigheid van het verstand.Voor Malevitsj kan een kunstenaar alleen scheppend bezig zijn wanneer wat hij schildert geen enkele relatie heeft met de natuur of de werkelijkheid.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Hetschilderijinzijntijd van dit kunstwerk, Zwart vierkant.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 478, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Wat de kunstenaars uit die tijd met elkaar gemeen hebben is dat zij laten zien hoe kunstenaars, als reactie op het impressionisme en expressionisme, op zoek zijn naar bevrijding van de natuur en van academische tradities en hoe zij de beelden die zij gebruiken een nieuwe zelfstandige betekenis geven.Malevitsj bereikte via het fauvisme en het kubisme een vorm van volledige abstractie, die suprematie werd genoemd.Malevitsj trekt de uiterste consequenties uit het kubisme. Hij stelt, tezamen met de dichter Majakovski, het suprematistische manifest op, waarin het doel van de kunst is om een nieuwe werkelijkheid te scheppen, die geen relatie heeft met de natuur of de dingen om ons heen. Malevitsj beweert daarbij dat de hoogste kunst ontstaat in afwezigheid van het verstand.Voor Malevitsj kan een kunstenaar alleen scheppend bezig zijn wanneer wat hij schildert geen enkele relatie heeft met de natuur of de werkelijkheid.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Zwart vierkant zijn Hetschilderijinzijntijd?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 479, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Wat de kunstenaars uit die tijd met elkaar gemeen hebben is dat zij laten zien hoe kunstenaars, als reactie op het impressionisme en expressionisme, op zoek zijn naar bevrijding van de natuur en van academische tradities en hoe zij de beelden die zij gebruiken een nieuwe zelfstandige betekenis geven.Malevitsj bereikte via het fauvisme en het kubisme een vorm van volledige abstractie, die suprematie werd genoemd.Malevitsj trekt de uiterste consequenties uit het kubisme. Hij stelt, tezamen met de dichter Majakovski, het suprematistische manifest op, waarin het doel van de kunst is om een nieuwe werkelijkheid te scheppen, die geen relatie heeft met de natuur of de dingen om ons heen. Malevitsj beweert daarbij dat de hoogste kunst ontstaat in afwezigheid van het verstand.Voor Malevitsj kan een kunstenaar alleen scheppend bezig zijn wanneer wat hij schildert geen enkele relatie heeft met de natuur of de werkelijkheid.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Hetschilderijinzijntijd besproken in Zwart vierkant?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 480, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Het schilderij was een van zijn non-figuratieve werken op de laatste futuristische tentoonstelling van 0.10 in Sint-Petersburg. In totaal stelde Malevich hier 29 suprematistische werken tentoon. In tegenstelling tot de 28 andere werken die recht aan de muur hingen, was \"Zwart Vierkant\" helemaal bovenaan in een hoek van de kamer geplaatst. Deze manier van ophangen is hetzelfde als de wijze waarop Russen christelijke iconen ophangen in de ‘gouden hoek’ van de kamer.Malevitsj noemde dit, ook later nog, zijn belangrijkste werk. Het Zwart vierkant is de vormgeving van de absolute nul. Ook voor hemzelf bleef het vierkant een raadsel dat nooit helemaal werd opgelost.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Zwart vierkant en leg de Achtergrond uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Sint-Petersburg", "Sint-Petersburg"]}
+{"id": 481, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Het schilderij was een van zijn non-figuratieve werken op de laatste futuristische tentoonstelling van 0.10 in Sint-Petersburg. In totaal stelde Malevich hier 29 suprematistische werken tentoon. In tegenstelling tot de 28 andere werken die recht aan de muur hingen, was \"Zwart Vierkant\" helemaal bovenaan in een hoek van de kamer geplaatst. Deze manier van ophangen is hetzelfde als de wijze waarop Russen christelijke iconen ophangen in de ‘gouden hoek’ van de kamer.Malevitsj noemde dit, ook later nog, zijn belangrijkste werk. Het Zwart vierkant is de vormgeving van de absolute nul. Ook voor hemzelf bleef het vierkant een raadsel dat nooit helemaal werd opgelost.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Achtergrond van dit kunstwerk, Zwart vierkant.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Sint-Petersburg", "Sint-Petersburg"]}
+{"id": 482, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Het schilderij was een van zijn non-figuratieve werken op de laatste futuristische tentoonstelling van 0.10 in Sint-Petersburg. In totaal stelde Malevich hier 29 suprematistische werken tentoon. In tegenstelling tot de 28 andere werken die recht aan de muur hingen, was \"Zwart Vierkant\" helemaal bovenaan in een hoek van de kamer geplaatst. Deze manier van ophangen is hetzelfde als de wijze waarop Russen christelijke iconen ophangen in de ‘gouden hoek’ van de kamer.Malevitsj noemde dit, ook later nog, zijn belangrijkste werk. Het Zwart vierkant is de vormgeving van de absolute nul. Ook voor hemzelf bleef het vierkant een raadsel dat nooit helemaal werd opgelost.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Zwart vierkant zijn Achtergrond?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Sint-Petersburg", "Sint-Petersburg"]}
+{"id": 483, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Het schilderij was een van zijn non-figuratieve werken op de laatste futuristische tentoonstelling van 0.10 in Sint-Petersburg. In totaal stelde Malevich hier 29 suprematistische werken tentoon. In tegenstelling tot de 28 andere werken die recht aan de muur hingen, was \"Zwart Vierkant\" helemaal bovenaan in een hoek van de kamer geplaatst. Deze manier van ophangen is hetzelfde als de wijze waarop Russen christelijke iconen ophangen in de ‘gouden hoek’ van de kamer.Malevitsj noemde dit, ook later nog, zijn belangrijkste werk. Het Zwart vierkant is de vormgeving van de absolute nul. Ook voor hemzelf bleef het vierkant een raadsel dat nooit helemaal werd opgelost.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Achtergrond besproken in Zwart vierkant?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Sint-Petersburg", "Sint-Petersburg"]}
+{"id": 484, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Van dit schilderij bestaan vier replica's. Hoewel deze op verschillende momenten zijn ontstaan staat op elk van de schilderijen het jaartal 1913; kennelijk vond Malevitsj het moment van ontstaan van het idee belangrijker dan het moment van schilderen. Het eerste schilderij , 1915, werd voor het eerst getoond op de laatste futuristische schilderijententoonstelling 0.10 in Sint-Petersburg. Het werd geschilderd over een andere suprematistische voorstelling heen, die nog niet droog was. Dat schilderij mocht van Malevich verdwijnen. Hierdoor ontstonden craquelé-effecten, waardoor het schilderij, volgens Malevitsj, verminkt werd. <br />Dit schilderij was in Nederland te zien op de tentoonstelling Kazimir Malevich en de Russische avant-garde van 19 oktober 2013 t/m 2 februari 2014 in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Het tweede schilderij , 1923, werd vervaardigd voor de Biënnale van Venetië. Hier werden ook de Zwarte Cirkel en het Zwart Kruis getoond. De derde variant , 1929, werd gemaakt voor zijn persoonlijke tentoonstelling in de Tretjakovgalerij. Naar verluidt werd het schilderij direct 'op zaal' vervaardigd. De vierde variant , 1932, werd vervaardigd voor de tentoonstelling Kunstenaars gedurende 15 jaar RSFSR. Het formaat van dit schilderij is even groot als het Rood Vierkant uit 1913. <br />Dit schilderij was in Nederland te zien op de tentoonstelling Matisse tot Malevich – Pioniers van de moderne kunst uit de Hermitage van 6 maart t/m 17 september 2010 in de Hermitage in Amsterdam.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Zwart vierkant en leg de Vierreplica's uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Amsterdam", "Biënnale van Venetië", "Sint-Petersburg", "Sint-Petersburg", "Tretjakovgalerij"]}
+{"id": 485, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Van dit schilderij bestaan vier replica's. Hoewel deze op verschillende momenten zijn ontstaan staat op elk van de schilderijen het jaartal 1913; kennelijk vond Malevitsj het moment van ontstaan van het idee belangrijker dan het moment van schilderen. Het eerste schilderij , 1915, werd voor het eerst getoond op de laatste futuristische schilderijententoonstelling 0.10 in Sint-Petersburg. Het werd geschilderd over een andere suprematistische voorstelling heen, die nog niet droog was. Dat schilderij mocht van Malevich verdwijnen. Hierdoor ontstonden craquelé-effecten, waardoor het schilderij, volgens Malevitsj, verminkt werd. <br />Dit schilderij was in Nederland te zien op de tentoonstelling Kazimir Malevich en de Russische avant-garde van 19 oktober 2013 t/m 2 februari 2014 in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Het tweede schilderij , 1923, werd vervaardigd voor de Biënnale van Venetië. Hier werden ook de Zwarte Cirkel en het Zwart Kruis getoond. De derde variant , 1929, werd gemaakt voor zijn persoonlijke tentoonstelling in de Tretjakovgalerij. Naar verluidt werd het schilderij direct 'op zaal' vervaardigd. De vierde variant , 1932, werd vervaardigd voor de tentoonstelling Kunstenaars gedurende 15 jaar RSFSR. Het formaat van dit schilderij is even groot als het Rood Vierkant uit 1913. <br />Dit schilderij was in Nederland te zien op de tentoonstelling Matisse tot Malevich – Pioniers van de moderne kunst uit de Hermitage van 6 maart t/m 17 september 2010 in de Hermitage in Amsterdam.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Vierreplica's van dit kunstwerk, Zwart vierkant.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Amsterdam", "Biënnale van Venetië", "Sint-Petersburg", "Sint-Petersburg", "Tretjakovgalerij"]}
+{"id": 486, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Van dit schilderij bestaan vier replica's. Hoewel deze op verschillende momenten zijn ontstaan staat op elk van de schilderijen het jaartal 1913; kennelijk vond Malevitsj het moment van ontstaan van het idee belangrijker dan het moment van schilderen. Het eerste schilderij , 1915, werd voor het eerst getoond op de laatste futuristische schilderijententoonstelling 0.10 in Sint-Petersburg. Het werd geschilderd over een andere suprematistische voorstelling heen, die nog niet droog was. Dat schilderij mocht van Malevich verdwijnen. Hierdoor ontstonden craquelé-effecten, waardoor het schilderij, volgens Malevitsj, verminkt werd. <br />Dit schilderij was in Nederland te zien op de tentoonstelling Kazimir Malevich en de Russische avant-garde van 19 oktober 2013 t/m 2 februari 2014 in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Het tweede schilderij , 1923, werd vervaardigd voor de Biënnale van Venetië. Hier werden ook de Zwarte Cirkel en het Zwart Kruis getoond. De derde variant , 1929, werd gemaakt voor zijn persoonlijke tentoonstelling in de Tretjakovgalerij. Naar verluidt werd het schilderij direct 'op zaal' vervaardigd. De vierde variant , 1932, werd vervaardigd voor de tentoonstelling Kunstenaars gedurende 15 jaar RSFSR. Het formaat van dit schilderij is even groot als het Rood Vierkant uit 1913. <br />Dit schilderij was in Nederland te zien op de tentoonstelling Matisse tot Malevich – Pioniers van de moderne kunst uit de Hermitage van 6 maart t/m 17 september 2010 in de Hermitage in Amsterdam.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Zwart vierkant zijn Vierreplica's?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Amsterdam", "Biënnale van Venetië", "Sint-Petersburg", "Sint-Petersburg", "Tretjakovgalerij"]}
+{"id": 487, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Van dit schilderij bestaan vier replica's. Hoewel deze op verschillende momenten zijn ontstaan staat op elk van de schilderijen het jaartal 1913; kennelijk vond Malevitsj het moment van ontstaan van het idee belangrijker dan het moment van schilderen. Het eerste schilderij , 1915, werd voor het eerst getoond op de laatste futuristische schilderijententoonstelling 0.10 in Sint-Petersburg. Het werd geschilderd over een andere suprematistische voorstelling heen, die nog niet droog was. Dat schilderij mocht van Malevich verdwijnen. Hierdoor ontstonden craquelé-effecten, waardoor het schilderij, volgens Malevitsj, verminkt werd. <br />Dit schilderij was in Nederland te zien op de tentoonstelling Kazimir Malevich en de Russische avant-garde van 19 oktober 2013 t/m 2 februari 2014 in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Het tweede schilderij , 1923, werd vervaardigd voor de Biënnale van Venetië. Hier werden ook de Zwarte Cirkel en het Zwart Kruis getoond. De derde variant , 1929, werd gemaakt voor zijn persoonlijke tentoonstelling in de Tretjakovgalerij. Naar verluidt werd het schilderij direct 'op zaal' vervaardigd. De vierde variant , 1932, werd vervaardigd voor de tentoonstelling Kunstenaars gedurende 15 jaar RSFSR. Het formaat van dit schilderij is even groot als het Rood Vierkant uit 1913. <br />Dit schilderij was in Nederland te zien op de tentoonstelling Matisse tot Malevich – Pioniers van de moderne kunst uit de Hermitage van 6 maart t/m 17 september 2010 in de Hermitage in Amsterdam.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Vierreplica's besproken in Zwart vierkant?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Amsterdam", "Biënnale van Venetië", "Sint-Petersburg", "Sint-Petersburg", "Tretjakovgalerij"]}
+{"id": 488, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Het schilderij heeft veel invloed gehad op de beeldende kunst, design en popcultuur.Onder andere zijn er platenhoezen van popmuzikanten naar het schilderij gevormd, zoals Unknown Pleasures van Joy Division, The Black Album van Prince; The Black Album van Jay Z. De cover van The Next Day van David Bowie is een variant op de cover van \"Heroes\", met  in het midden een wit vierkant. Bowie zelf zei hierover dat het een witte ode was aan 'het grootse zwarte vierkant'. In de speelfilm Star Trek: First Contact komt een reusachtig zwart vierkant voor dat, uiteindelijk uit elkaar spat. Ook in de beeldende kunst heeft het schilderij veel invloed gehad en is het nagevolgd.", "entry": "section", "prompt": "Focus op Zwart vierkant en leg de Invloed uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["\"Heroes\"", "Joy Division", "Star Trek: First Contact", "The Next Day"]}
+{"id": 489, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Het schilderij heeft veel invloed gehad op de beeldende kunst, design en popcultuur.Onder andere zijn er platenhoezen van popmuzikanten naar het schilderij gevormd, zoals Unknown Pleasures van Joy Division, The Black Album van Prince; The Black Album van Jay Z. De cover van The Next Day van David Bowie is een variant op de cover van \"Heroes\", met  in het midden een wit vierkant. Bowie zelf zei hierover dat het een witte ode was aan 'het grootse zwarte vierkant'. In de speelfilm Star Trek: First Contact komt een reusachtig zwart vierkant voor dat, uiteindelijk uit elkaar spat. Ook in de beeldende kunst heeft het schilderij veel invloed gehad en is het nagevolgd.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Invloed van dit kunstwerk, Zwart vierkant.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["\"Heroes\"", "Joy Division", "Star Trek: First Contact", "The Next Day"]}
+{"id": 490, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Het schilderij heeft veel invloed gehad op de beeldende kunst, design en popcultuur.Onder andere zijn er platenhoezen van popmuzikanten naar het schilderij gevormd, zoals Unknown Pleasures van Joy Division, The Black Album van Prince; The Black Album van Jay Z. De cover van The Next Day van David Bowie is een variant op de cover van \"Heroes\", met  in het midden een wit vierkant. Bowie zelf zei hierover dat het een witte ode was aan 'het grootse zwarte vierkant'. In de speelfilm Star Trek: First Contact komt een reusachtig zwart vierkant voor dat, uiteindelijk uit elkaar spat. Ook in de beeldende kunst heeft het schilderij veel invloed gehad en is het nagevolgd.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Zwart vierkant zijn Invloed?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["\"Heroes\"", "Joy Division", "Star Trek: First Contact", "The Next Day"]}
+{"id": 491, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "Het schilderij heeft veel invloed gehad op de beeldende kunst, design en popcultuur.Onder andere zijn er platenhoezen van popmuzikanten naar het schilderij gevormd, zoals Unknown Pleasures van Joy Division, The Black Album van Prince; The Black Album van Jay Z. De cover van The Next Day van David Bowie is een variant op de cover van \"Heroes\", met  in het midden een wit vierkant. Bowie zelf zei hierover dat het een witte ode was aan 'het grootse zwarte vierkant'. In de speelfilm Star Trek: First Contact komt een reusachtig zwart vierkant voor dat, uiteindelijk uit elkaar spat. Ook in de beeldende kunst heeft het schilderij veel invloed gehad en is het nagevolgd.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Invloed besproken in Zwart vierkant?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["\"Heroes\"", "Joy Division", "Star Trek: First Contact", "The Next Day"]}
+{"id": 492, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "In 2015 ontdekten de onderzoekers Ekatarina Voronina, Irina Roestamov en Irina Waqar van de Tretjakovgalerij aan de hand van een röntgenscan dat onder \"Zwart Vierkant\"  een verborgen bericht is aangebracht. Het bleek om gekleurde letters te gaan die in verschillende geometrische vormen zijn getekend. De onderzoekers hebben het Russische woord \"Битва\"  gevonden, een tweede woord bevat de Russische letter н aan het begin en op het eind de letters ов. Er ontbreken nog drie letters, maar alles wijst erop dat hiermee het woord \"негров\"  wordt bedoeld. De onderzoekers vermoeden dat de kunstenaar heeft willen verwijzen naar het werk van de Franse schrijver Alphonse Allais genaamd Combat de Nègres dans une cave pendant la nuit  uit 1897, waarop het schilderij is gebaseerd., Malévich, B en P, Groningen .   , Matisse tot Malevich: Pioniers van de moderne kunst uit de Hermitage , Hermitage, Amsterdam .  , Kazimir Malevich en het Suprematisme, Taschen, Keulen . ;Referenties en voetnoten}}", "entry": "section", "prompt": "Focus op Zwart vierkant en leg de Verborgenbericht uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Alphonse Allais", "Amsterdam", "Tretjakovgalerij"]}
+{"id": 493, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "In 2015 ontdekten de onderzoekers Ekatarina Voronina, Irina Roestamov en Irina Waqar van de Tretjakovgalerij aan de hand van een röntgenscan dat onder \"Zwart Vierkant\"  een verborgen bericht is aangebracht. Het bleek om gekleurde letters te gaan die in verschillende geometrische vormen zijn getekend. De onderzoekers hebben het Russische woord \"Битва\"  gevonden, een tweede woord bevat de Russische letter н aan het begin en op het eind de letters ов. Er ontbreken nog drie letters, maar alles wijst erop dat hiermee het woord \"негров\"  wordt bedoeld. De onderzoekers vermoeden dat de kunstenaar heeft willen verwijzen naar het werk van de Franse schrijver Alphonse Allais genaamd Combat de Nègres dans une cave pendant la nuit  uit 1897, waarop het schilderij is gebaseerd., Malévich, B en P, Groningen .   , Matisse tot Malevich: Pioniers van de moderne kunst uit de Hermitage , Hermitage, Amsterdam .  , Kazimir Malevich en het Suprematisme, Taschen, Keulen . ;Referenties en voetnoten}}", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Verborgenbericht van dit kunstwerk, Zwart vierkant.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Alphonse Allais", "Amsterdam", "Tretjakovgalerij"]}
+{"id": 494, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "In 2015 ontdekten de onderzoekers Ekatarina Voronina, Irina Roestamov en Irina Waqar van de Tretjakovgalerij aan de hand van een röntgenscan dat onder \"Zwart Vierkant\"  een verborgen bericht is aangebracht. Het bleek om gekleurde letters te gaan die in verschillende geometrische vormen zijn getekend. De onderzoekers hebben het Russische woord \"Битва\"  gevonden, een tweede woord bevat de Russische letter н aan het begin en op het eind de letters ов. Er ontbreken nog drie letters, maar alles wijst erop dat hiermee het woord \"негров\"  wordt bedoeld. De onderzoekers vermoeden dat de kunstenaar heeft willen verwijzen naar het werk van de Franse schrijver Alphonse Allais genaamd Combat de Nègres dans une cave pendant la nuit  uit 1897, waarop het schilderij is gebaseerd., Malévich, B en P, Groningen .   , Matisse tot Malevich: Pioniers van de moderne kunst uit de Hermitage , Hermitage, Amsterdam .  , Kazimir Malevich en het Suprematisme, Taschen, Keulen . ;Referenties en voetnoten}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart Zwart vierkant zijn Verborgenbericht?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Alphonse Allais", "Amsterdam", "Tretjakovgalerij"]}
+{"id": 495, "title": "Zwart vierkant", "en_title": "Black Square", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg/270px-Kazimir_Malevich%2C_1915%2C_Black_Suprematic_Square%2C_oil_on_linen_canvas%2C_79.5_x_79.5_cm%2C_Tretyakov_Gallery%2C_Moscow.jpg", "reference": "In 2015 ontdekten de onderzoekers Ekatarina Voronina, Irina Roestamov en Irina Waqar van de Tretjakovgalerij aan de hand van een röntgenscan dat onder \"Zwart Vierkant\"  een verborgen bericht is aangebracht. Het bleek om gekleurde letters te gaan die in verschillende geometrische vormen zijn getekend. De onderzoekers hebben het Russische woord \"Битва\"  gevonden, een tweede woord bevat de Russische letter н aan het begin en op het eind de letters ов. Er ontbreken nog drie letters, maar alles wijst erop dat hiermee het woord \"негров\"  wordt bedoeld. De onderzoekers vermoeden dat de kunstenaar heeft willen verwijzen naar het werk van de Franse schrijver Alphonse Allais genaamd Combat de Nègres dans une cave pendant la nuit  uit 1897, waarop het schilderij is gebaseerd., Malévich, B en P, Groningen .   , Matisse tot Malevich: Pioniers van de moderne kunst uit de Hermitage , Hermitage, Amsterdam .  , Kazimir Malevich en het Suprematisme, Taschen, Keulen . ;Referenties en voetnoten}}", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Verborgenbericht besproken in Zwart vierkant?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Alphonse Allais", "Amsterdam", "Tretjakovgalerij"]}
+{"id": 496, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Liefde is diepe acceptatie van en genegenheid voor, welgezindheid tot of toewijding voor een ander, of eventueel zichzelf. Het kan ook betrekking hebben op een dier, zaak of voorwerp. Eveneens kan liefde gevoeld worden voor handelingen, zoals een ambacht, vak, sport en bezigheid. Vaderlandsliefde is een voorbeeld van liefde voor een abstract verschijnsel, zo ook kan liefde ervaren worden voor de eigen religie en voor natuur.De betekenissen die aan het begrip 'liefde' gegeven worden zijn sterk cultureel en maatschappelijk geïnspireerd. De context bepaalt ook de betekenis, houden van pindakaas is een andere emotie dan houden van je kind.", "entry": "section", "prompt": "Focus op liefde en leg de Abstract uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Vaderlandsliefde"]}
+{"id": 497, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Liefde is diepe acceptatie van en genegenheid voor, welgezindheid tot of toewijding voor een ander, of eventueel zichzelf. Het kan ook betrekking hebben op een dier, zaak of voorwerp. Eveneens kan liefde gevoeld worden voor handelingen, zoals een ambacht, vak, sport en bezigheid. Vaderlandsliefde is een voorbeeld van liefde voor een abstract verschijnsel, zo ook kan liefde ervaren worden voor de eigen religie en voor natuur.De betekenissen die aan het begrip 'liefde' gegeven worden zijn sterk cultureel en maatschappelijk geïnspireerd. De context bepaalt ook de betekenis, houden van pindakaas is een andere emotie dan houden van je kind.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Abstract van dit kunstwerk, liefde.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Vaderlandsliefde"]}
+{"id": 498, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Liefde is diepe acceptatie van en genegenheid voor, welgezindheid tot of toewijding voor een ander, of eventueel zichzelf. Het kan ook betrekking hebben op een dier, zaak of voorwerp. Eveneens kan liefde gevoeld worden voor handelingen, zoals een ambacht, vak, sport en bezigheid. Vaderlandsliefde is een voorbeeld van liefde voor een abstract verschijnsel, zo ook kan liefde ervaren worden voor de eigen religie en voor natuur.De betekenissen die aan het begrip 'liefde' gegeven worden zijn sterk cultureel en maatschappelijk geïnspireerd. De context bepaalt ook de betekenis, houden van pindakaas is een andere emotie dan houden van je kind.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart liefde zijn Abstract?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Vaderlandsliefde"]}
+{"id": 499, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Liefde is diepe acceptatie van en genegenheid voor, welgezindheid tot of toewijding voor een ander, of eventueel zichzelf. Het kan ook betrekking hebben op een dier, zaak of voorwerp. Eveneens kan liefde gevoeld worden voor handelingen, zoals een ambacht, vak, sport en bezigheid. Vaderlandsliefde is een voorbeeld van liefde voor een abstract verschijnsel, zo ook kan liefde ervaren worden voor de eigen religie en voor natuur.De betekenissen die aan het begrip 'liefde' gegeven worden zijn sterk cultureel en maatschappelijk geïnspireerd. De context bepaalt ook de betekenis, houden van pindakaas is een andere emotie dan houden van je kind.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Abstract besproken in liefde?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Vaderlandsliefde"]}
+{"id": 500, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Er bestaan verschillende soorten liefde:# Liefde voor mensen in het algemeen: naastenliefde, caritas of onbaatzuchtige liefde # Liefde tot/van God, of van mens tot mens met God als tussenpersoon # Onvoorwaardelijke liefde voor alle levende wezens # Liefde tussen familieleden, de liefde van ouders voor hun kinderen enz. # Liefde voor vrienden # Liefde voor vreemden, gastvrijheid. # Romantische liefde # Platonische liefde# Seksuele liefde, erotiek# Liefde voor zichzelf # Liefde tot een abstractum # Rituele vormen van liefde; hoofse liefde# Liefde voor een voorwerp, of een lichaamsdeel buiten de gebruikelijke erogene zones # Liefde voor het vaderland In zijn boek De Vier Liefdes verkent de schrijver C.S. Lewis de aard van de liefde. Hij maakt daarbij onderscheid in behoefteliefde  en gevende liefde, benadrukt in de liefde van God voor de mensheid. Op basis van de vier woorden voor liefde in het Oudgrieks verdeelt Lewis liefde in vier categorieën: genegenheid , vriendschap , erotiek  en liefdadigheid .Haat wordt ook als een vorm van omgekeerde liefde gezien: een negatieve aantrekking op grond van psychologische projectie van de schaduwzijde van iemand op een ander. Ook wordt haat juist als een extreme uiting van liefde gezien: de liefde tot het één uit zich in haat voor het ander.", "entry": "section", "prompt": "Focus op liefde en leg de Soortenliefde uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["C.S. Lewis", "De Vier Liefdes", "Haat", "Oudgrieks", "Platonische liefde"]}
+{"id": 501, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Er bestaan verschillende soorten liefde:# Liefde voor mensen in het algemeen: naastenliefde, caritas of onbaatzuchtige liefde # Liefde tot/van God, of van mens tot mens met God als tussenpersoon # Onvoorwaardelijke liefde voor alle levende wezens # Liefde tussen familieleden, de liefde van ouders voor hun kinderen enz. # Liefde voor vrienden # Liefde voor vreemden, gastvrijheid. # Romantische liefde # Platonische liefde# Seksuele liefde, erotiek# Liefde voor zichzelf # Liefde tot een abstractum # Rituele vormen van liefde; hoofse liefde# Liefde voor een voorwerp, of een lichaamsdeel buiten de gebruikelijke erogene zones # Liefde voor het vaderland In zijn boek De Vier Liefdes verkent de schrijver C.S. Lewis de aard van de liefde. Hij maakt daarbij onderscheid in behoefteliefde  en gevende liefde, benadrukt in de liefde van God voor de mensheid. Op basis van de vier woorden voor liefde in het Oudgrieks verdeelt Lewis liefde in vier categorieën: genegenheid , vriendschap , erotiek  en liefdadigheid .Haat wordt ook als een vorm van omgekeerde liefde gezien: een negatieve aantrekking op grond van psychologische projectie van de schaduwzijde van iemand op een ander. Ook wordt haat juist als een extreme uiting van liefde gezien: de liefde tot het één uit zich in haat voor het ander.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Soortenliefde van dit kunstwerk, liefde.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["C.S. Lewis", "De Vier Liefdes", "Haat", "Oudgrieks", "Platonische liefde"]}
+{"id": 502, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Er bestaan verschillende soorten liefde:# Liefde voor mensen in het algemeen: naastenliefde, caritas of onbaatzuchtige liefde # Liefde tot/van God, of van mens tot mens met God als tussenpersoon # Onvoorwaardelijke liefde voor alle levende wezens # Liefde tussen familieleden, de liefde van ouders voor hun kinderen enz. # Liefde voor vrienden # Liefde voor vreemden, gastvrijheid. # Romantische liefde # Platonische liefde# Seksuele liefde, erotiek# Liefde voor zichzelf # Liefde tot een abstractum # Rituele vormen van liefde; hoofse liefde# Liefde voor een voorwerp, of een lichaamsdeel buiten de gebruikelijke erogene zones # Liefde voor het vaderland In zijn boek De Vier Liefdes verkent de schrijver C.S. Lewis de aard van de liefde. Hij maakt daarbij onderscheid in behoefteliefde  en gevende liefde, benadrukt in de liefde van God voor de mensheid. Op basis van de vier woorden voor liefde in het Oudgrieks verdeelt Lewis liefde in vier categorieën: genegenheid , vriendschap , erotiek  en liefdadigheid .Haat wordt ook als een vorm van omgekeerde liefde gezien: een negatieve aantrekking op grond van psychologische projectie van de schaduwzijde van iemand op een ander. Ook wordt haat juist als een extreme uiting van liefde gezien: de liefde tot het één uit zich in haat voor het ander.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart liefde zijn Soortenliefde?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["C.S. Lewis", "De Vier Liefdes", "Haat", "Oudgrieks", "Platonische liefde"]}
+{"id": 503, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Er bestaan verschillende soorten liefde:# Liefde voor mensen in het algemeen: naastenliefde, caritas of onbaatzuchtige liefde # Liefde tot/van God, of van mens tot mens met God als tussenpersoon # Onvoorwaardelijke liefde voor alle levende wezens # Liefde tussen familieleden, de liefde van ouders voor hun kinderen enz. # Liefde voor vrienden # Liefde voor vreemden, gastvrijheid. # Romantische liefde # Platonische liefde# Seksuele liefde, erotiek# Liefde voor zichzelf # Liefde tot een abstractum # Rituele vormen van liefde; hoofse liefde# Liefde voor een voorwerp, of een lichaamsdeel buiten de gebruikelijke erogene zones # Liefde voor het vaderland In zijn boek De Vier Liefdes verkent de schrijver C.S. Lewis de aard van de liefde. Hij maakt daarbij onderscheid in behoefteliefde  en gevende liefde, benadrukt in de liefde van God voor de mensheid. Op basis van de vier woorden voor liefde in het Oudgrieks verdeelt Lewis liefde in vier categorieën: genegenheid , vriendschap , erotiek  en liefdadigheid .Haat wordt ook als een vorm van omgekeerde liefde gezien: een negatieve aantrekking op grond van psychologische projectie van de schaduwzijde van iemand op een ander. Ook wordt haat juist als een extreme uiting van liefde gezien: de liefde tot het één uit zich in haat voor het ander.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Soortenliefde besproken in liefde?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["C.S. Lewis", "De Vier Liefdes", "Haat", "Oudgrieks", "Platonische liefde"]}
+{"id": 504, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Altruïsme is handelen in het voordeel van anderen zonder dat daarvoor een beloning te verwachten valt.Filosofen hebben lang aangenomen dat altruïsme tegen de natuur ingaat, in de zin dat altruïstisch gedrag de kans op overleving en voortplanting van anderen vergroot, met geen of een negatieve invloed op de eigen kans op overleving en voortplanting. Ethische egoïsten als Ayn Rand en Friedrich Nietzsche hebben geargumenteerd dat zelfs als de menselijke aard authentiek altruïstische motieven inhoudt, die motieven moeten onderdrukt worden om te vermijden dat de ontvanger van de geboden hulp lui wordt.De verhandeling van Thomas Malthus over bevolkingsgroei en de evolutietheorie van Charles Darwin wijzen op een strijd om hulpbronnen tussen individuen van dezelfde soort. Het sociaal darwinisme werd scherp geformuleerd door Herbert Spencer en diende onder meer als rechtvaardiging van extreme verschillen tussen rijke en arme mensen. Sinds de jaren 1960 zijn echter nieuwe inzichten gepubliceerd die een evolutionair-biologische basis voor ethisch gedrag leveren. De entomoloog Edward Osborne Wilson argumenteerde in Sociobiology: The New Synthesis hoe het gedrag van dieren in een gemeenschap van soortgenoten veel rijker is dan alleen welbegrepen eigenbelang. Hij creëerde het vakgebied der evolutionaire psychologie waarin goed gedrag niet tegennatuurlijk is, maar juist zijn plaats krijgt in de strijd tussen de genen.", "entry": "section", "prompt": "Focus op liefde en leg de Biologischebasisvooronbaatzuchtigheid uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Altruïsme", "Ayn Rand", "Charles Darwin", "Edward Osborne Wilson", "Friedrich Nietzsche", "Herbert Spencer", "Thomas Malthus"]}
+{"id": 505, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Altruïsme is handelen in het voordeel van anderen zonder dat daarvoor een beloning te verwachten valt.Filosofen hebben lang aangenomen dat altruïsme tegen de natuur ingaat, in de zin dat altruïstisch gedrag de kans op overleving en voortplanting van anderen vergroot, met geen of een negatieve invloed op de eigen kans op overleving en voortplanting. Ethische egoïsten als Ayn Rand en Friedrich Nietzsche hebben geargumenteerd dat zelfs als de menselijke aard authentiek altruïstische motieven inhoudt, die motieven moeten onderdrukt worden om te vermijden dat de ontvanger van de geboden hulp lui wordt.De verhandeling van Thomas Malthus over bevolkingsgroei en de evolutietheorie van Charles Darwin wijzen op een strijd om hulpbronnen tussen individuen van dezelfde soort. Het sociaal darwinisme werd scherp geformuleerd door Herbert Spencer en diende onder meer als rechtvaardiging van extreme verschillen tussen rijke en arme mensen. Sinds de jaren 1960 zijn echter nieuwe inzichten gepubliceerd die een evolutionair-biologische basis voor ethisch gedrag leveren. De entomoloog Edward Osborne Wilson argumenteerde in Sociobiology: The New Synthesis hoe het gedrag van dieren in een gemeenschap van soortgenoten veel rijker is dan alleen welbegrepen eigenbelang. Hij creëerde het vakgebied der evolutionaire psychologie waarin goed gedrag niet tegennatuurlijk is, maar juist zijn plaats krijgt in de strijd tussen de genen.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Biologischebasisvooronbaatzuchtigheid van dit kunstwerk, liefde.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Altruïsme", "Ayn Rand", "Charles Darwin", "Edward Osborne Wilson", "Friedrich Nietzsche", "Herbert Spencer", "Thomas Malthus"]}
+{"id": 506, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Altruïsme is handelen in het voordeel van anderen zonder dat daarvoor een beloning te verwachten valt.Filosofen hebben lang aangenomen dat altruïsme tegen de natuur ingaat, in de zin dat altruïstisch gedrag de kans op overleving en voortplanting van anderen vergroot, met geen of een negatieve invloed op de eigen kans op overleving en voortplanting. Ethische egoïsten als Ayn Rand en Friedrich Nietzsche hebben geargumenteerd dat zelfs als de menselijke aard authentiek altruïstische motieven inhoudt, die motieven moeten onderdrukt worden om te vermijden dat de ontvanger van de geboden hulp lui wordt.De verhandeling van Thomas Malthus over bevolkingsgroei en de evolutietheorie van Charles Darwin wijzen op een strijd om hulpbronnen tussen individuen van dezelfde soort. Het sociaal darwinisme werd scherp geformuleerd door Herbert Spencer en diende onder meer als rechtvaardiging van extreme verschillen tussen rijke en arme mensen. Sinds de jaren 1960 zijn echter nieuwe inzichten gepubliceerd die een evolutionair-biologische basis voor ethisch gedrag leveren. De entomoloog Edward Osborne Wilson argumenteerde in Sociobiology: The New Synthesis hoe het gedrag van dieren in een gemeenschap van soortgenoten veel rijker is dan alleen welbegrepen eigenbelang. Hij creëerde het vakgebied der evolutionaire psychologie waarin goed gedrag niet tegennatuurlijk is, maar juist zijn plaats krijgt in de strijd tussen de genen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart liefde zijn Biologischebasisvooronbaatzuchtigheid?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Altruïsme", "Ayn Rand", "Charles Darwin", "Edward Osborne Wilson", "Friedrich Nietzsche", "Herbert Spencer", "Thomas Malthus"]}
+{"id": 507, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Altruïsme is handelen in het voordeel van anderen zonder dat daarvoor een beloning te verwachten valt.Filosofen hebben lang aangenomen dat altruïsme tegen de natuur ingaat, in de zin dat altruïstisch gedrag de kans op overleving en voortplanting van anderen vergroot, met geen of een negatieve invloed op de eigen kans op overleving en voortplanting. Ethische egoïsten als Ayn Rand en Friedrich Nietzsche hebben geargumenteerd dat zelfs als de menselijke aard authentiek altruïstische motieven inhoudt, die motieven moeten onderdrukt worden om te vermijden dat de ontvanger van de geboden hulp lui wordt.De verhandeling van Thomas Malthus over bevolkingsgroei en de evolutietheorie van Charles Darwin wijzen op een strijd om hulpbronnen tussen individuen van dezelfde soort. Het sociaal darwinisme werd scherp geformuleerd door Herbert Spencer en diende onder meer als rechtvaardiging van extreme verschillen tussen rijke en arme mensen. Sinds de jaren 1960 zijn echter nieuwe inzichten gepubliceerd die een evolutionair-biologische basis voor ethisch gedrag leveren. De entomoloog Edward Osborne Wilson argumenteerde in Sociobiology: The New Synthesis hoe het gedrag van dieren in een gemeenschap van soortgenoten veel rijker is dan alleen welbegrepen eigenbelang. Hij creëerde het vakgebied der evolutionaire psychologie waarin goed gedrag niet tegennatuurlijk is, maar juist zijn plaats krijgt in de strijd tussen de genen.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Biologischebasisvooronbaatzuchtigheid besproken in liefde?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Altruïsme", "Ayn Rand", "Charles Darwin", "Edward Osborne Wilson", "Friedrich Nietzsche", "Herbert Spencer", "Thomas Malthus"]}
+{"id": 508, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Er dient onderscheid gemaakt worden tussen liefde en verliefdheid, wat zich laat beschrijven als een tijdelijke chemische reactie in de hersenen.Beide fenomenen zijn wetenschappelijk verklaard, hoewel vanuit bijvoorbeeld de systeemwetenschap het terugbrengen van verliefdheid tot chemische reactie te sterk reductionistisch is. Het zijn immers niet de chemische reacties zelf die de zeer invloedrijke interactie tussen twee verliefde mensen teweegbrengen; tussen chemie en geslachtsgemeenschap zit een hele keten van al dan niet cultureel bepaald gedrag die nog niet volledig verklaard is.De term liefde verwijst naar relaties tussen mensen onderling, tussen mensen en objecten, enzovoort. Liefdesrelaties worden gekenmerkt door zekere gedragingen en gaan vaak gepaard met bepaalde emoties zoals seksuele gevoelens, ontroering, welzijnsgevoel en combinaties hiervan. Het bestaan van die relaties kan vrij gemakkelijk verklaard worden door het feit dat ze in het maatschappelijke functioneren een belangrijke rol spelen. Bijvoorbeeld, zonder de moederliefde zou het voortbestaan van kinderen veel minder gegarandeerd zijn: de zorg voor het kroost komt daarom ook bij talloze diersoorten voor. In de dierlijke wereld is ook sprake van liefde zoals seksuele drift en nestverzorging. Menselijke relaties zijn echter zo complex dat ze niet louter op hormonen te herleiden zijn. Materiële processen zijn niettemin relevant, vanwege de biologische en psychologische constitutie van de mens. Liefde en ratio sluiten elkaar evenmin uit. De keuze van het voorwerp der liefde kan onbewust of bewust gemaakt worden op basis van feitelijke overwegingen. Zo beschouwt Fritz Heider, de psycholoog en grondlegger van de balanstheorie, in zijn werk The Psychology Of Interpersonal Relations liefde als een positive liking relation tussen twee personen die een gemeenschappelijke betrokkenheid hebben tot iets anders.In de psychologie van Sigmund Freud werden de meeste vormen van liefde herleid tot seksualiteit: ook de afhankelijkheid van een kind ten opzichte van zijn ouders. De freudiaanse psychologie was evenwel in discrediet gebracht enerzijds door de successen van de pyschofarmaca, anderzijds door nieuwe inzichten in het statuut en de bewijslast van wetenschappelijk onderzoek . Vanaf de jaren 1990 heeft de neurowetenschap aangetoond dat het vermogen tot emoties nauw verbonden is met de wisselwerking tussen verschillende componenten van het limbisch systeem in de hersenen. Dieren kunnen affectie, medelijden en gehechtheid voelen en tonen in de mate waarin ze over een ontwikkeld limbisch systeem beschikken; dat is met name het geval bij de zoogdieren, waar de jongen nog relatief lang na de geboorte afhankelijk blijven van de zorg van de ouders en eventuele andere groepsleden.", "entry": "section", "prompt": "Focus op liefde en leg de Wetenschapoverliefde uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Fritz Heider", "Sigmund Freud"]}
+{"id": 509, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Er dient onderscheid gemaakt worden tussen liefde en verliefdheid, wat zich laat beschrijven als een tijdelijke chemische reactie in de hersenen.Beide fenomenen zijn wetenschappelijk verklaard, hoewel vanuit bijvoorbeeld de systeemwetenschap het terugbrengen van verliefdheid tot chemische reactie te sterk reductionistisch is. Het zijn immers niet de chemische reacties zelf die de zeer invloedrijke interactie tussen twee verliefde mensen teweegbrengen; tussen chemie en geslachtsgemeenschap zit een hele keten van al dan niet cultureel bepaald gedrag die nog niet volledig verklaard is.De term liefde verwijst naar relaties tussen mensen onderling, tussen mensen en objecten, enzovoort. Liefdesrelaties worden gekenmerkt door zekere gedragingen en gaan vaak gepaard met bepaalde emoties zoals seksuele gevoelens, ontroering, welzijnsgevoel en combinaties hiervan. Het bestaan van die relaties kan vrij gemakkelijk verklaard worden door het feit dat ze in het maatschappelijke functioneren een belangrijke rol spelen. Bijvoorbeeld, zonder de moederliefde zou het voortbestaan van kinderen veel minder gegarandeerd zijn: de zorg voor het kroost komt daarom ook bij talloze diersoorten voor. In de dierlijke wereld is ook sprake van liefde zoals seksuele drift en nestverzorging. Menselijke relaties zijn echter zo complex dat ze niet louter op hormonen te herleiden zijn. Materiële processen zijn niettemin relevant, vanwege de biologische en psychologische constitutie van de mens. Liefde en ratio sluiten elkaar evenmin uit. De keuze van het voorwerp der liefde kan onbewust of bewust gemaakt worden op basis van feitelijke overwegingen. Zo beschouwt Fritz Heider, de psycholoog en grondlegger van de balanstheorie, in zijn werk The Psychology Of Interpersonal Relations liefde als een positive liking relation tussen twee personen die een gemeenschappelijke betrokkenheid hebben tot iets anders.In de psychologie van Sigmund Freud werden de meeste vormen van liefde herleid tot seksualiteit: ook de afhankelijkheid van een kind ten opzichte van zijn ouders. De freudiaanse psychologie was evenwel in discrediet gebracht enerzijds door de successen van de pyschofarmaca, anderzijds door nieuwe inzichten in het statuut en de bewijslast van wetenschappelijk onderzoek . Vanaf de jaren 1990 heeft de neurowetenschap aangetoond dat het vermogen tot emoties nauw verbonden is met de wisselwerking tussen verschillende componenten van het limbisch systeem in de hersenen. Dieren kunnen affectie, medelijden en gehechtheid voelen en tonen in de mate waarin ze over een ontwikkeld limbisch systeem beschikken; dat is met name het geval bij de zoogdieren, waar de jongen nog relatief lang na de geboorte afhankelijk blijven van de zorg van de ouders en eventuele andere groepsleden.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Wetenschapoverliefde van dit kunstwerk, liefde.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Fritz Heider", "Sigmund Freud"]}
+{"id": 510, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Er dient onderscheid gemaakt worden tussen liefde en verliefdheid, wat zich laat beschrijven als een tijdelijke chemische reactie in de hersenen.Beide fenomenen zijn wetenschappelijk verklaard, hoewel vanuit bijvoorbeeld de systeemwetenschap het terugbrengen van verliefdheid tot chemische reactie te sterk reductionistisch is. Het zijn immers niet de chemische reacties zelf die de zeer invloedrijke interactie tussen twee verliefde mensen teweegbrengen; tussen chemie en geslachtsgemeenschap zit een hele keten van al dan niet cultureel bepaald gedrag die nog niet volledig verklaard is.De term liefde verwijst naar relaties tussen mensen onderling, tussen mensen en objecten, enzovoort. Liefdesrelaties worden gekenmerkt door zekere gedragingen en gaan vaak gepaard met bepaalde emoties zoals seksuele gevoelens, ontroering, welzijnsgevoel en combinaties hiervan. Het bestaan van die relaties kan vrij gemakkelijk verklaard worden door het feit dat ze in het maatschappelijke functioneren een belangrijke rol spelen. Bijvoorbeeld, zonder de moederliefde zou het voortbestaan van kinderen veel minder gegarandeerd zijn: de zorg voor het kroost komt daarom ook bij talloze diersoorten voor. In de dierlijke wereld is ook sprake van liefde zoals seksuele drift en nestverzorging. Menselijke relaties zijn echter zo complex dat ze niet louter op hormonen te herleiden zijn. Materiële processen zijn niettemin relevant, vanwege de biologische en psychologische constitutie van de mens. Liefde en ratio sluiten elkaar evenmin uit. De keuze van het voorwerp der liefde kan onbewust of bewust gemaakt worden op basis van feitelijke overwegingen. Zo beschouwt Fritz Heider, de psycholoog en grondlegger van de balanstheorie, in zijn werk The Psychology Of Interpersonal Relations liefde als een positive liking relation tussen twee personen die een gemeenschappelijke betrokkenheid hebben tot iets anders.In de psychologie van Sigmund Freud werden de meeste vormen van liefde herleid tot seksualiteit: ook de afhankelijkheid van een kind ten opzichte van zijn ouders. De freudiaanse psychologie was evenwel in discrediet gebracht enerzijds door de successen van de pyschofarmaca, anderzijds door nieuwe inzichten in het statuut en de bewijslast van wetenschappelijk onderzoek . Vanaf de jaren 1990 heeft de neurowetenschap aangetoond dat het vermogen tot emoties nauw verbonden is met de wisselwerking tussen verschillende componenten van het limbisch systeem in de hersenen. Dieren kunnen affectie, medelijden en gehechtheid voelen en tonen in de mate waarin ze over een ontwikkeld limbisch systeem beschikken; dat is met name het geval bij de zoogdieren, waar de jongen nog relatief lang na de geboorte afhankelijk blijven van de zorg van de ouders en eventuele andere groepsleden.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart liefde zijn Wetenschapoverliefde?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Fritz Heider", "Sigmund Freud"]}
+{"id": 511, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Er dient onderscheid gemaakt worden tussen liefde en verliefdheid, wat zich laat beschrijven als een tijdelijke chemische reactie in de hersenen.Beide fenomenen zijn wetenschappelijk verklaard, hoewel vanuit bijvoorbeeld de systeemwetenschap het terugbrengen van verliefdheid tot chemische reactie te sterk reductionistisch is. Het zijn immers niet de chemische reacties zelf die de zeer invloedrijke interactie tussen twee verliefde mensen teweegbrengen; tussen chemie en geslachtsgemeenschap zit een hele keten van al dan niet cultureel bepaald gedrag die nog niet volledig verklaard is.De term liefde verwijst naar relaties tussen mensen onderling, tussen mensen en objecten, enzovoort. Liefdesrelaties worden gekenmerkt door zekere gedragingen en gaan vaak gepaard met bepaalde emoties zoals seksuele gevoelens, ontroering, welzijnsgevoel en combinaties hiervan. Het bestaan van die relaties kan vrij gemakkelijk verklaard worden door het feit dat ze in het maatschappelijke functioneren een belangrijke rol spelen. Bijvoorbeeld, zonder de moederliefde zou het voortbestaan van kinderen veel minder gegarandeerd zijn: de zorg voor het kroost komt daarom ook bij talloze diersoorten voor. In de dierlijke wereld is ook sprake van liefde zoals seksuele drift en nestverzorging. Menselijke relaties zijn echter zo complex dat ze niet louter op hormonen te herleiden zijn. Materiële processen zijn niettemin relevant, vanwege de biologische en psychologische constitutie van de mens. Liefde en ratio sluiten elkaar evenmin uit. De keuze van het voorwerp der liefde kan onbewust of bewust gemaakt worden op basis van feitelijke overwegingen. Zo beschouwt Fritz Heider, de psycholoog en grondlegger van de balanstheorie, in zijn werk The Psychology Of Interpersonal Relations liefde als een positive liking relation tussen twee personen die een gemeenschappelijke betrokkenheid hebben tot iets anders.In de psychologie van Sigmund Freud werden de meeste vormen van liefde herleid tot seksualiteit: ook de afhankelijkheid van een kind ten opzichte van zijn ouders. De freudiaanse psychologie was evenwel in discrediet gebracht enerzijds door de successen van de pyschofarmaca, anderzijds door nieuwe inzichten in het statuut en de bewijslast van wetenschappelijk onderzoek . Vanaf de jaren 1990 heeft de neurowetenschap aangetoond dat het vermogen tot emoties nauw verbonden is met de wisselwerking tussen verschillende componenten van het limbisch systeem in de hersenen. Dieren kunnen affectie, medelijden en gehechtheid voelen en tonen in de mate waarin ze over een ontwikkeld limbisch systeem beschikken; dat is met name het geval bij de zoogdieren, waar de jongen nog relatief lang na de geboorte afhankelijk blijven van de zorg van de ouders en eventuele andere groepsleden.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Wetenschapoverliefde besproken in liefde?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Fritz Heider", "Sigmund Freud"]}
+{"id": 512, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Een van de symbolen van liefde is een gestileerd plaatje van een hart.Het emoticon voor liefde is <3, dat een hart voorstelt.", "entry": "section", "prompt": "Focus op liefde en leg de Symbolen uit.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 513, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Een van de symbolen van liefde is een gestileerd plaatje van een hart.Het emoticon voor liefde is <3, dat een hart voorstelt.", "entry": "section", "prompt": "Verklaar de Symbolen van dit kunstwerk, liefde.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 514, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Een van de symbolen van liefde is een gestileerd plaatje van een hart.Het emoticon voor liefde is <3, dat een hart voorstelt.", "entry": "section", "prompt": "Hoe verklaart liefde zijn Symbolen?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 515, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Een van de symbolen van liefde is een gestileerd plaatje van een hart.Het emoticon voor liefde is <3, dat een hart voorstelt.", "entry": "section", "prompt": "Hoe wordt de Symbolen besproken in liefde?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 516, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "In de Tenach is het Hooglied gewijd aan de erotische liefde van koning Salomo tot zijn bruid.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van liefde, verklaar de HebreeuwseBijbel en de Biologischebasisvooronbaatzuchtigheid.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Hooglied", "Salomo", "Tenach"]}
+{"id": 517, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "In de Tenach is het Hooglied gewijd aan de erotische liefde van koning Salomo tot zijn bruid.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de HebreeuwseBijbel over de Biologischebasisvooronbaatzuchtigheid van dit kunstwerk, liefde.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Hooglied", "Salomo", "Tenach"]}
+{"id": 518, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "In de Tenach is het Hooglied gewijd aan de erotische liefde van koning Salomo tot zijn bruid.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in liefde de HebreeuwseBijbel van de Biologischebasisvooronbaatzuchtigheid verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Hooglied", "Salomo", "Tenach"]}
+{"id": 519, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "In de Tenach is het Hooglied gewijd aan de erotische liefde van koning Salomo tot zijn bruid.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de HebreeuwseBijbel in de Biologischebasisvooronbaatzuchtigheid van liefde.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": ["Hooglied", "Salomo", "Tenach"]}
+{"id": 520, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Vanuit de christelijk traditie geldt dat het enerzijds – als uiterste – een zichzelf opofferende en een ander weldaden schenkende houding is . Deze soort liefde richt zich op de behoeften van de ander en zoekt wat het beste voor de ander is. In dat geval laat de liefde de ander de vrije keus om die liefde te beantwoorden of niet. Dit soort liefde vraagt offers en hard werken voor hen die daarnaar streven. Echter voor de weinige mensen die volledig afstand hebben gedaan van hun egoïsme is deze liefde een levende bron die geen inspanning meer vergt, maar vanzelfsprekend en natuurlijk is.De ruimere definitie van liefde is de onvoorwaardelijke liefde . Zij is het soort liefde dat de andere persoon de volledige onvoorwaardelijke ruimte en vrijheid schept zichzelf te kunnen zijn.Liefde kan bijvoorbeeld een speciaal soort aantrekking tot een persoon of voorwerp zijn. Het is dan een gevoel of emotie. In de sterkste vorm geeft het mensen de indruk dat ze zonder het object van hun liefde niet meer verder kunnen in het leven, de indruk dat ze psychologisch afhankelijk zijn van de aanwezigheid.Liefde kan zich als caritas uiten, een schenking aan een goed doel. Caritas vindt voornamelijk plaats op emotionele grond, gebaseerd op het graag willen helpen bij iets waar men emotioneel betrokken bij is. Het kan echter ook op louter rationele grond gebaseerd zijn.Liefde geeft iemand het gevoel dat hij onoverwinnelijk is en alles voor de ander over heeft, de emotie is bijna niet te beschrijven, de één zegt dat hij het gevoel heeft dat hij kan vliegen en de ander voelt zich geweldig en gelukkig.In de eerste brief van Paulus aan de Korintiërs staat het thema liefde  centraal.", "entry": "subsection", "prompt": "In de context van liefde, verklaar de Christelijketraditie en de Biologischebasisvooronbaatzuchtigheid.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 521, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Vanuit de christelijk traditie geldt dat het enerzijds – als uiterste – een zichzelf opofferende en een ander weldaden schenkende houding is . Deze soort liefde richt zich op de behoeften van de ander en zoekt wat het beste voor de ander is. In dat geval laat de liefde de ander de vrije keus om die liefde te beantwoorden of niet. Dit soort liefde vraagt offers en hard werken voor hen die daarnaar streven. Echter voor de weinige mensen die volledig afstand hebben gedaan van hun egoïsme is deze liefde een levende bron die geen inspanning meer vergt, maar vanzelfsprekend en natuurlijk is.De ruimere definitie van liefde is de onvoorwaardelijke liefde . Zij is het soort liefde dat de andere persoon de volledige onvoorwaardelijke ruimte en vrijheid schept zichzelf te kunnen zijn.Liefde kan bijvoorbeeld een speciaal soort aantrekking tot een persoon of voorwerp zijn. Het is dan een gevoel of emotie. In de sterkste vorm geeft het mensen de indruk dat ze zonder het object van hun liefde niet meer verder kunnen in het leven, de indruk dat ze psychologisch afhankelijk zijn van de aanwezigheid.Liefde kan zich als caritas uiten, een schenking aan een goed doel. Caritas vindt voornamelijk plaats op emotionele grond, gebaseerd op het graag willen helpen bij iets waar men emotioneel betrokken bij is. Het kan echter ook op louter rationele grond gebaseerd zijn.Liefde geeft iemand het gevoel dat hij onoverwinnelijk is en alles voor de ander over heeft, de emotie is bijna niet te beschrijven, de één zegt dat hij het gevoel heeft dat hij kan vliegen en de ander voelt zich geweldig en gelukkig.In de eerste brief van Paulus aan de Korintiërs staat het thema liefde  centraal.", "entry": "subsection", "prompt": "Verklaar de Christelijketraditie over de Biologischebasisvooronbaatzuchtigheid van dit kunstwerk, liefde.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 522, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Vanuit de christelijk traditie geldt dat het enerzijds – als uiterste – een zichzelf opofferende en een ander weldaden schenkende houding is . Deze soort liefde richt zich op de behoeften van de ander en zoekt wat het beste voor de ander is. In dat geval laat de liefde de ander de vrije keus om die liefde te beantwoorden of niet. Dit soort liefde vraagt offers en hard werken voor hen die daarnaar streven. Echter voor de weinige mensen die volledig afstand hebben gedaan van hun egoïsme is deze liefde een levende bron die geen inspanning meer vergt, maar vanzelfsprekend en natuurlijk is.De ruimere definitie van liefde is de onvoorwaardelijke liefde . Zij is het soort liefde dat de andere persoon de volledige onvoorwaardelijke ruimte en vrijheid schept zichzelf te kunnen zijn.Liefde kan bijvoorbeeld een speciaal soort aantrekking tot een persoon of voorwerp zijn. Het is dan een gevoel of emotie. In de sterkste vorm geeft het mensen de indruk dat ze zonder het object van hun liefde niet meer verder kunnen in het leven, de indruk dat ze psychologisch afhankelijk zijn van de aanwezigheid.Liefde kan zich als caritas uiten, een schenking aan een goed doel. Caritas vindt voornamelijk plaats op emotionele grond, gebaseerd op het graag willen helpen bij iets waar men emotioneel betrokken bij is. Het kan echter ook op louter rationele grond gebaseerd zijn.Liefde geeft iemand het gevoel dat hij onoverwinnelijk is en alles voor de ander over heeft, de emotie is bijna niet te beschrijven, de één zegt dat hij het gevoel heeft dat hij kan vliegen en de ander voelt zich geweldig en gelukkig.In de eerste brief van Paulus aan de Korintiërs staat het thema liefde  centraal.", "entry": "subsection", "prompt": "Hoe wordt in liefde de Christelijketraditie van de Biologischebasisvooronbaatzuchtigheid verklaard?Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}
+{"id": 523, "title": "liefde", "en_title": "Love & Loss", "image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "en_image_url": "https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/8/87/Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg/270px-Love_%26_Loss_by_Roy_McMakin%2C_Seattle.jpg", "reference": "Vanuit de christelijk traditie geldt dat het enerzijds – als uiterste – een zichzelf opofferende en een ander weldaden schenkende houding is . Deze soort liefde richt zich op de behoeften van de ander en zoekt wat het beste voor de ander is. In dat geval laat de liefde de ander de vrije keus om die liefde te beantwoorden of niet. Dit soort liefde vraagt offers en hard werken voor hen die daarnaar streven. Echter voor de weinige mensen die volledig afstand hebben gedaan van hun egoïsme is deze liefde een levende bron die geen inspanning meer vergt, maar vanzelfsprekend en natuurlijk is.De ruimere definitie van liefde is de onvoorwaardelijke liefde . Zij is het soort liefde dat de andere persoon de volledige onvoorwaardelijke ruimte en vrijheid schept zichzelf te kunnen zijn.Liefde kan bijvoorbeeld een speciaal soort aantrekking tot een persoon of voorwerp zijn. Het is dan een gevoel of emotie. In de sterkste vorm geeft het mensen de indruk dat ze zonder het object van hun liefde niet meer verder kunnen in het leven, de indruk dat ze psychologisch afhankelijk zijn van de aanwezigheid.Liefde kan zich als caritas uiten, een schenking aan een goed doel. Caritas vindt voornamelijk plaats op emotionele grond, gebaseerd op het graag willen helpen bij iets waar men emotioneel betrokken bij is. Het kan echter ook op louter rationele grond gebaseerd zijn.Liefde geeft iemand het gevoel dat hij onoverwinnelijk is en alles voor de ander over heeft, de emotie is bijna niet te beschrijven, de één zegt dat hij het gevoel heeft dat hij kan vliegen en de ander voelt zich geweldig en gelukkig.In de eerste brief van Paulus aan de Korintiërs staat het thema liefde  centraal.", "entry": "subsection", "prompt": "Beschrijf de kenmerken van de Christelijketraditie in de Biologischebasisvooronbaatzuchtigheid van liefde.Gelieve in het Engels uit te voeren.", "section_entities": []}