Maria,_die_de_knopen_ontwart

Prompt: Verklaar de Genadebeeld van dit kunstwerk, Maria,_die_de_knopen_ontwart.

Het barokke genadebeeld is rondom 1700 geschilderd door de Augsburgse kunstschilder Johann Georg Melchior Schmidtner en toont de Heilige Maagd Maria staande op een maansikkel. Zij wordt door engelen omgeven, terwijl boven haar de Heilige Geest zweeft in de vorm van een duif. In haar handen houdt zij een koord, waarin zich knopen bevinden die zij ontwart. Haar voet is geplaatst op een slang (symbool voor de duivel) die zelf in de knoop is. Daaronder is als nevenwerk een duidelijk kleinere engel te zien met een menselijke begeleider en zijn hond. In de kunstgeschiedenis is dit wel geduid als een verwijzing naar het boek Tobit, waarin Tobias met zijn hond, begeleid door de aartsengel Rafaël, van Ninive naar Ecbatana reist om Sara tot zijn vrouw te nemen. Een andere verklaring voor dit kleinere tafereel verwijst naar de geschiedenis van de opdracht tot de vervaardiging van het schilderij. De grootvader van de opdrachtgever, een zekere Wolfgang Langenmantel, zou in huwelijksnood verkerend door Jakob Rem, een jezuïetenpater, naar Ingolstadt gestuurd zijn om daar de knopen in zijn leven, die vooral betrekking hadden op zijn huwelijk, aan Maria voor te leggen. Zijn huwelijk werd uiteindelijk gered en dat gaf Wolfgangs kleinzoon, Hieronymus Ambrosius Langenmantel, kanunnik bij de stiftskerk van Sint-Petrus aan de Perlach, reden tot de opdracht tot dit schilderij.

Sint-Petruskerk aan de Perlach (Augsburg)


Maria,_die_de_knopen_ontwart

Prompt: Hoe verklaart Maria,_die_de_knopen_ontwart zijn Genadebeeld?

Het barokke genadebeeld is rondom 1700 geschilderd door de Augsburgse kunstschilder Johann Georg Melchior Schmidtner en toont de Heilige Maagd Maria staande op een maansikkel. Zij wordt door engelen omgeven, terwijl boven haar de Heilige Geest zweeft in de vorm van een duif. In haar handen houdt zij een koord, waarin zich knopen bevinden die zij ontwart. Haar voet is geplaatst op een slang (symbool voor de duivel) die zelf in de knoop is. Daaronder is als nevenwerk een duidelijk kleinere engel te zien met een menselijke begeleider en zijn hond. In de kunstgeschiedenis is dit wel geduid als een verwijzing naar het boek Tobit, waarin Tobias met zijn hond, begeleid door de aartsengel Rafaël, van Ninive naar Ecbatana reist om Sara tot zijn vrouw te nemen. Een andere verklaring voor dit kleinere tafereel verwijst naar de geschiedenis van de opdracht tot de vervaardiging van het schilderij. De grootvader van de opdrachtgever, een zekere Wolfgang Langenmantel, zou in huwelijksnood verkerend door Jakob Rem, een jezuïetenpater, naar Ingolstadt gestuurd zijn om daar de knopen in zijn leven, die vooral betrekking hadden op zijn huwelijk, aan Maria voor te leggen. Zijn huwelijk werd uiteindelijk gered en dat gaf Wolfgangs kleinzoon, Hieronymus Ambrosius Langenmantel, kanunnik bij de stiftskerk van Sint-Petrus aan de Perlach, reden tot de opdracht tot dit schilderij.

Sint-Petruskerk aan de Perlach (Augsburg)


Maria,_die_de_knopen_ontwart

Prompt: Hoe wordt de Genadebeeld besproken in Maria,_die_de_knopen_ontwart?

Het barokke genadebeeld is rondom 1700 geschilderd door de Augsburgse kunstschilder Johann Georg Melchior Schmidtner en toont de Heilige Maagd Maria staande op een maansikkel. Zij wordt door engelen omgeven, terwijl boven haar de Heilige Geest zweeft in de vorm van een duif. In haar handen houdt zij een koord, waarin zich knopen bevinden die zij ontwart. Haar voet is geplaatst op een slang (symbool voor de duivel) die zelf in de knoop is. Daaronder is als nevenwerk een duidelijk kleinere engel te zien met een menselijke begeleider en zijn hond. In de kunstgeschiedenis is dit wel geduid als een verwijzing naar het boek Tobit, waarin Tobias met zijn hond, begeleid door de aartsengel Rafaël, van Ninive naar Ecbatana reist om Sara tot zijn vrouw te nemen. Een andere verklaring voor dit kleinere tafereel verwijst naar de geschiedenis van de opdracht tot de vervaardiging van het schilderij. De grootvader van de opdrachtgever, een zekere Wolfgang Langenmantel, zou in huwelijksnood verkerend door Jakob Rem, een jezuïetenpater, naar Ingolstadt gestuurd zijn om daar de knopen in zijn leven, die vooral betrekking hadden op zijn huwelijk, aan Maria voor te leggen. Zijn huwelijk werd uiteindelijk gered en dat gaf Wolfgangs kleinzoon, Hieronymus Ambrosius Langenmantel, kanunnik bij de stiftskerk van Sint-Petrus aan de Perlach, reden tot de opdracht tot dit schilderij.

Sint-Petruskerk aan de Perlach (Augsburg)


Maria,_die_de_knopen_ontwart

Prompt: Focus op Maria,_die_de_knopen_ontwart en leg de Bedevaart uit.

Maria, die de knopen ontwart is sinds het gereedkomen van dit wonderdadige schilderij, een bijzonder populaire vorm van Mariaverering geworden. Niet alleen in Beieren, maar ook in landen als Argentinië waar het door paus Franciscus werd geïntroduceerd. Ook in het Nederlandse spraakgebied bestaat devotie voor deze Maria. Aan haar kunnen gelovigen alle kwesties voorleggen die hen in het dagelijks leven belemmeren.

Sint-Petruskerk aan de Perlach (Augsburg)


Maria,_die_de_knopen_ontwart

Prompt: Verklaar de Bedevaart van dit kunstwerk, Maria,_die_de_knopen_ontwart.

Maria, die de knopen ontwart is sinds het gereedkomen van dit wonderdadige schilderij, een bijzonder populaire vorm van Mariaverering geworden. Niet alleen in Beieren, maar ook in landen als Argentinië waar het door paus Franciscus werd geïntroduceerd. Ook in het Nederlandse spraakgebied bestaat devotie voor deze Maria. Aan haar kunnen gelovigen alle kwesties voorleggen die hen in het dagelijks leven belemmeren.

Sint-Petruskerk aan de Perlach (Augsburg)


Maria,_die_de_knopen_ontwart

Prompt: Hoe verklaart Maria,_die_de_knopen_ontwart zijn Bedevaart?

Maria, die de knopen ontwart is sinds het gereedkomen van dit wonderdadige schilderij, een bijzonder populaire vorm van Mariaverering geworden. Niet alleen in Beieren, maar ook in landen als Argentinië waar het door paus Franciscus werd geïntroduceerd. Ook in het Nederlandse spraakgebied bestaat devotie voor deze Maria. Aan haar kunnen gelovigen alle kwesties voorleggen die hen in het dagelijks leven belemmeren.

Sint-Petruskerk aan de Perlach (Augsburg)


Maria,_die_de_knopen_ontwart

Prompt: Hoe wordt de Bedevaart besproken in Maria,_die_de_knopen_ontwart?

Maria, die de knopen ontwart is sinds het gereedkomen van dit wonderdadige schilderij, een bijzonder populaire vorm van Mariaverering geworden. Niet alleen in Beieren, maar ook in landen als Argentinië waar het door paus Franciscus werd geïntroduceerd. Ook in het Nederlandse spraakgebied bestaat devotie voor deze Maria. Aan haar kunnen gelovigen alle kwesties voorleggen die hen in het dagelijks leven belemmeren.

Sint-Petruskerk aan de Perlach (Augsburg)


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Focus op Lunch_van_de_roeiers en leg de abstract uit.

Lunch van de roeiers, originele Franse titel: Le déjeuner des canotiers (1880-1881), is een schilderij van de Franse impressionist Pierre-Auguste Renoir (1841-1919), olieverf op linnen, 130,2 x 175,6 cm groot. Het is een groepsportret van bekenden van de schilder in het restaurant Maison Fournaise te Chatou, aan de noordkant van de Seine, net buiten Parijs. Het is sinds 1923 in het bezit van The Phillips Collection te Washington D.C.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Lunch_van_de_roeiers.

Lunch van de roeiers, originele Franse titel: Le déjeuner des canotiers (1880-1881), is een schilderij van de Franse impressionist Pierre-Auguste Renoir (1841-1919), olieverf op linnen, 130,2 x 175,6 cm groot. Het is een groepsportret van bekenden van de schilder in het restaurant Maison Fournaise te Chatou, aan de noordkant van de Seine, net buiten Parijs. Het is sinds 1923 in het bezit van The Phillips Collection te Washington D.C.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Hoe verklaart Lunch_van_de_roeiers zijn abstract?

Lunch van de roeiers, originele Franse titel: Le déjeuner des canotiers (1880-1881), is een schilderij van de Franse impressionist Pierre-Auguste Renoir (1841-1919), olieverf op linnen, 130,2 x 175,6 cm groot. Het is een groepsportret van bekenden van de schilder in het restaurant Maison Fournaise te Chatou, aan de noordkant van de Seine, net buiten Parijs. Het is sinds 1923 in het bezit van The Phillips Collection te Washington D.C.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Lunch_van_de_roeiers?

Lunch van de roeiers, originele Franse titel: Le déjeuner des canotiers (1880-1881), is een schilderij van de Franse impressionist Pierre-Auguste Renoir (1841-1919), olieverf op linnen, 130,2 x 175,6 cm groot. Het is een groepsportret van bekenden van de schilder in het restaurant Maison Fournaise te Chatou, aan de noordkant van de Seine, net buiten Parijs. Het is sinds 1923 in het bezit van The Phillips Collection te Washington D.C.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Focus op Lunch_van_de_roeiers en leg de Context uit.

Rond 1880 trokken grote groepen Parijzenaars, vooral op hun vrije zondagen, 'naar buiten' om er te wandelen langs de Seine, op zoek naar licht en frisse lucht. De aanleg van nieuwe spoorwegen (op de achtergrond van het schilderij is een spoorbrug te zien), maakte dit steeds makkelijker. Van Renoirs studio in het hartje van Parijs naar het landelijke Chatou duurde zo'n trip ongeveer twintig minuten per trein. Hij reisde er in die tijd regelmatig naartoe om er te schilderen en plein air.Het mondaine restaurant La Fournaise te Chatou was in die tijd een bekende ontmoetingsplaats van sportmannen, vooral roeiers, alsook van kunstliefhebbers. Renoir kwam er al vanaf de jaren 1860 met een vaste regelmaat. Hij verkeerde graag onder de mensen en de vrolijke bedrijvigheid van de vaak relatief jonge gasten trok hem bijzonder aan. Toen Renoir in 1880 begon aan zijn Lunch met de roeiers was hij financieel niet in goeden doen en ging hij gebukt onder een relatief gebrek aan erkenning, in elk geval wat de verkoop van zijn werk betrof. Impressionistische schilderijen brachten nog weinig op in die dagen. Een bezoek aan La Fournaise was voor hem eigenlijk alleen mogelijk op uitnodiging, hetgeen echter meermaals gebeurde. Soms betaalde hij ook met een van zijn schilderijen. Volgens zijn zoon, filmmaker Jean Renoir, waren de uitstapjes van zijn vader naar La Fournaise een soort van vlucht, weg van de beslommeringen van het povere schildersbestaan in Parijs.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Verklaar de Context van dit kunstwerk, Lunch_van_de_roeiers.

Rond 1880 trokken grote groepen Parijzenaars, vooral op hun vrije zondagen, 'naar buiten' om er te wandelen langs de Seine, op zoek naar licht en frisse lucht. De aanleg van nieuwe spoorwegen (op de achtergrond van het schilderij is een spoorbrug te zien), maakte dit steeds makkelijker. Van Renoirs studio in het hartje van Parijs naar het landelijke Chatou duurde zo'n trip ongeveer twintig minuten per trein. Hij reisde er in die tijd regelmatig naartoe om er te schilderen en plein air.Het mondaine restaurant La Fournaise te Chatou was in die tijd een bekende ontmoetingsplaats van sportmannen, vooral roeiers, alsook van kunstliefhebbers. Renoir kwam er al vanaf de jaren 1860 met een vaste regelmaat. Hij verkeerde graag onder de mensen en de vrolijke bedrijvigheid van de vaak relatief jonge gasten trok hem bijzonder aan. Toen Renoir in 1880 begon aan zijn Lunch met de roeiers was hij financieel niet in goeden doen en ging hij gebukt onder een relatief gebrek aan erkenning, in elk geval wat de verkoop van zijn werk betrof. Impressionistische schilderijen brachten nog weinig op in die dagen. Een bezoek aan La Fournaise was voor hem eigenlijk alleen mogelijk op uitnodiging, hetgeen echter meermaals gebeurde. Soms betaalde hij ook met een van zijn schilderijen. Volgens zijn zoon, filmmaker Jean Renoir, waren de uitstapjes van zijn vader naar La Fournaise een soort van vlucht, weg van de beslommeringen van het povere schildersbestaan in Parijs.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Hoe verklaart Lunch_van_de_roeiers zijn Context?

Rond 1880 trokken grote groepen Parijzenaars, vooral op hun vrije zondagen, 'naar buiten' om er te wandelen langs de Seine, op zoek naar licht en frisse lucht. De aanleg van nieuwe spoorwegen (op de achtergrond van het schilderij is een spoorbrug te zien), maakte dit steeds makkelijker. Van Renoirs studio in het hartje van Parijs naar het landelijke Chatou duurde zo'n trip ongeveer twintig minuten per trein. Hij reisde er in die tijd regelmatig naartoe om er te schilderen en plein air.Het mondaine restaurant La Fournaise te Chatou was in die tijd een bekende ontmoetingsplaats van sportmannen, vooral roeiers, alsook van kunstliefhebbers. Renoir kwam er al vanaf de jaren 1860 met een vaste regelmaat. Hij verkeerde graag onder de mensen en de vrolijke bedrijvigheid van de vaak relatief jonge gasten trok hem bijzonder aan. Toen Renoir in 1880 begon aan zijn Lunch met de roeiers was hij financieel niet in goeden doen en ging hij gebukt onder een relatief gebrek aan erkenning, in elk geval wat de verkoop van zijn werk betrof. Impressionistische schilderijen brachten nog weinig op in die dagen. Een bezoek aan La Fournaise was voor hem eigenlijk alleen mogelijk op uitnodiging, hetgeen echter meermaals gebeurde. Soms betaalde hij ook met een van zijn schilderijen. Volgens zijn zoon, filmmaker Jean Renoir, waren de uitstapjes van zijn vader naar La Fournaise een soort van vlucht, weg van de beslommeringen van het povere schildersbestaan in Parijs.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Hoe wordt de Context besproken in Lunch_van_de_roeiers?

Rond 1880 trokken grote groepen Parijzenaars, vooral op hun vrije zondagen, 'naar buiten' om er te wandelen langs de Seine, op zoek naar licht en frisse lucht. De aanleg van nieuwe spoorwegen (op de achtergrond van het schilderij is een spoorbrug te zien), maakte dit steeds makkelijker. Van Renoirs studio in het hartje van Parijs naar het landelijke Chatou duurde zo'n trip ongeveer twintig minuten per trein. Hij reisde er in die tijd regelmatig naartoe om er te schilderen en plein air.Het mondaine restaurant La Fournaise te Chatou was in die tijd een bekende ontmoetingsplaats van sportmannen, vooral roeiers, alsook van kunstliefhebbers. Renoir kwam er al vanaf de jaren 1860 met een vaste regelmaat. Hij verkeerde graag onder de mensen en de vrolijke bedrijvigheid van de vaak relatief jonge gasten trok hem bijzonder aan. Toen Renoir in 1880 begon aan zijn Lunch met de roeiers was hij financieel niet in goeden doen en ging hij gebukt onder een relatief gebrek aan erkenning, in elk geval wat de verkoop van zijn werk betrof. Impressionistische schilderijen brachten nog weinig op in die dagen. Een bezoek aan La Fournaise was voor hem eigenlijk alleen mogelijk op uitnodiging, hetgeen echter meermaals gebeurde. Soms betaalde hij ook met een van zijn schilderijen. Volgens zijn zoon, filmmaker Jean Renoir, waren de uitstapjes van zijn vader naar La Fournaise een soort van vlucht, weg van de beslommeringen van het povere schildersbestaan in Parijs.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Focus op Lunch_van_de_roeiers en leg de Beschrijving uit.

Lunch met de roeiers toont een aantal bekenden van Renoir tijdens een warme zomerdag, op het balkon van restaurant La Fournaise, met op de achtergrond de rivier de Seine. Ze hebben klaarblijkelijk net geluncht en op de tafel staan nog restanten van een maaltijd, fruit, geopende flessen wijn en cognac, en diverse deels geleegde glazen.Geheel links, hangend tegen de balustrade, staat Alphonse Fournaise junior, zoon van de restauranteigenaar, verhuurder van boten. Geheel rechts, schrijlings over een stoel, zit Gustave Caillebotte, toen nog vooral bekend als kunsthandelaar-mecenas. Beide mannen dragen een sportieve strohoed en zijn gekleed in stoere witte roeiershemden. Caillebotte is in gesprek met Angèle Legault, een voormalige prostituee uit Montmartre die een rijke Parijzenaar huwde en zich vervolgens presenteerde als een heuse dame. Tussen hen in staat journalist Adrien Maggiolo. Achter Maggiolo staat weer een groepje van drie personen, met actrice Jeanne Samary, schilder Paul Lhote (met lichte hoed) en Pierre Lestringuèz, een vriend van Renoir.De dame links-beneden, knuffelend met een hondje, is Aline Charigot, Renoirs latere vrouw en model, die hij toen nog maar net kende. In het midden van het doek, met bolhoed zit de oorlogsheld Baron Raoul Barbier, flirtend met Fournaises dochter Louise-Alphonsine. De vrouw rechts achter hem, drinkend aan een glas, is actrice en schildersmodel Ellen Andrée. De man met de hoge hoed op de achtergrond is de vermogende kunsthandelaar en criticus Charles Ephrussi, in gesprek met zijn secretaris, de dichter Jules Laforgue.Het tafereel oogt luchtig en ontspannen. Zelf inmiddels bijna veertig, ouder dan de afgebeelde personen op het schilderij, geeft Renoir aan het schilderij een zekere melancholie mee, vanuit het gevoel van een voorbijgaande jeugd. Meer nog is het ook te zien als een ode aan het belang van goed gezelschap, goede gesprekken, met goed eten en goede drank. De typische atmosfeer is het wezenskenmerk van het werk, vergelijkbaar met veel verhalen van Guy de Maupassant uit die periode. Het gaat primair om het vangen van het moment, waarmee het uiteindelijk zou resulteren in de unieke weergave van een tijdsbeeld.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Verklaar de Beschrijving van dit kunstwerk, Lunch_van_de_roeiers.

Lunch met de roeiers toont een aantal bekenden van Renoir tijdens een warme zomerdag, op het balkon van restaurant La Fournaise, met op de achtergrond de rivier de Seine. Ze hebben klaarblijkelijk net geluncht en op de tafel staan nog restanten van een maaltijd, fruit, geopende flessen wijn en cognac, en diverse deels geleegde glazen.Geheel links, hangend tegen de balustrade, staat Alphonse Fournaise junior, zoon van de restauranteigenaar, verhuurder van boten. Geheel rechts, schrijlings over een stoel, zit Gustave Caillebotte, toen nog vooral bekend als kunsthandelaar-mecenas. Beide mannen dragen een sportieve strohoed en zijn gekleed in stoere witte roeiershemden. Caillebotte is in gesprek met Angèle Legault, een voormalige prostituee uit Montmartre die een rijke Parijzenaar huwde en zich vervolgens presenteerde als een heuse dame. Tussen hen in staat journalist Adrien Maggiolo. Achter Maggiolo staat weer een groepje van drie personen, met actrice Jeanne Samary, schilder Paul Lhote (met lichte hoed) en Pierre Lestringuèz, een vriend van Renoir.De dame links-beneden, knuffelend met een hondje, is Aline Charigot, Renoirs latere vrouw en model, die hij toen nog maar net kende. In het midden van het doek, met bolhoed zit de oorlogsheld Baron Raoul Barbier, flirtend met Fournaises dochter Louise-Alphonsine. De vrouw rechts achter hem, drinkend aan een glas, is actrice en schildersmodel Ellen Andrée. De man met de hoge hoed op de achtergrond is de vermogende kunsthandelaar en criticus Charles Ephrussi, in gesprek met zijn secretaris, de dichter Jules Laforgue.Het tafereel oogt luchtig en ontspannen. Zelf inmiddels bijna veertig, ouder dan de afgebeelde personen op het schilderij, geeft Renoir aan het schilderij een zekere melancholie mee, vanuit het gevoel van een voorbijgaande jeugd. Meer nog is het ook te zien als een ode aan het belang van goed gezelschap, goede gesprekken, met goed eten en goede drank. De typische atmosfeer is het wezenskenmerk van het werk, vergelijkbaar met veel verhalen van Guy de Maupassant uit die periode. Het gaat primair om het vangen van het moment, waarmee het uiteindelijk zou resulteren in de unieke weergave van een tijdsbeeld.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Hoe verklaart Lunch_van_de_roeiers zijn Beschrijving?

Lunch met de roeiers toont een aantal bekenden van Renoir tijdens een warme zomerdag, op het balkon van restaurant La Fournaise, met op de achtergrond de rivier de Seine. Ze hebben klaarblijkelijk net geluncht en op de tafel staan nog restanten van een maaltijd, fruit, geopende flessen wijn en cognac, en diverse deels geleegde glazen.Geheel links, hangend tegen de balustrade, staat Alphonse Fournaise junior, zoon van de restauranteigenaar, verhuurder van boten. Geheel rechts, schrijlings over een stoel, zit Gustave Caillebotte, toen nog vooral bekend als kunsthandelaar-mecenas. Beide mannen dragen een sportieve strohoed en zijn gekleed in stoere witte roeiershemden. Caillebotte is in gesprek met Angèle Legault, een voormalige prostituee uit Montmartre die een rijke Parijzenaar huwde en zich vervolgens presenteerde als een heuse dame. Tussen hen in staat journalist Adrien Maggiolo. Achter Maggiolo staat weer een groepje van drie personen, met actrice Jeanne Samary, schilder Paul Lhote (met lichte hoed) en Pierre Lestringuèz, een vriend van Renoir.De dame links-beneden, knuffelend met een hondje, is Aline Charigot, Renoirs latere vrouw en model, die hij toen nog maar net kende. In het midden van het doek, met bolhoed zit de oorlogsheld Baron Raoul Barbier, flirtend met Fournaises dochter Louise-Alphonsine. De vrouw rechts achter hem, drinkend aan een glas, is actrice en schildersmodel Ellen Andrée. De man met de hoge hoed op de achtergrond is de vermogende kunsthandelaar en criticus Charles Ephrussi, in gesprek met zijn secretaris, de dichter Jules Laforgue.Het tafereel oogt luchtig en ontspannen. Zelf inmiddels bijna veertig, ouder dan de afgebeelde personen op het schilderij, geeft Renoir aan het schilderij een zekere melancholie mee, vanuit het gevoel van een voorbijgaande jeugd. Meer nog is het ook te zien als een ode aan het belang van goed gezelschap, goede gesprekken, met goed eten en goede drank. De typische atmosfeer is het wezenskenmerk van het werk, vergelijkbaar met veel verhalen van Guy de Maupassant uit die periode. Het gaat primair om het vangen van het moment, waarmee het uiteindelijk zou resulteren in de unieke weergave van een tijdsbeeld.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Hoe wordt de Beschrijving besproken in Lunch_van_de_roeiers?

Lunch met de roeiers toont een aantal bekenden van Renoir tijdens een warme zomerdag, op het balkon van restaurant La Fournaise, met op de achtergrond de rivier de Seine. Ze hebben klaarblijkelijk net geluncht en op de tafel staan nog restanten van een maaltijd, fruit, geopende flessen wijn en cognac, en diverse deels geleegde glazen.Geheel links, hangend tegen de balustrade, staat Alphonse Fournaise junior, zoon van de restauranteigenaar, verhuurder van boten. Geheel rechts, schrijlings over een stoel, zit Gustave Caillebotte, toen nog vooral bekend als kunsthandelaar-mecenas. Beide mannen dragen een sportieve strohoed en zijn gekleed in stoere witte roeiershemden. Caillebotte is in gesprek met Angèle Legault, een voormalige prostituee uit Montmartre die een rijke Parijzenaar huwde en zich vervolgens presenteerde als een heuse dame. Tussen hen in staat journalist Adrien Maggiolo. Achter Maggiolo staat weer een groepje van drie personen, met actrice Jeanne Samary, schilder Paul Lhote (met lichte hoed) en Pierre Lestringuèz, een vriend van Renoir.De dame links-beneden, knuffelend met een hondje, is Aline Charigot, Renoirs latere vrouw en model, die hij toen nog maar net kende. In het midden van het doek, met bolhoed zit de oorlogsheld Baron Raoul Barbier, flirtend met Fournaises dochter Louise-Alphonsine. De vrouw rechts achter hem, drinkend aan een glas, is actrice en schildersmodel Ellen Andrée. De man met de hoge hoed op de achtergrond is de vermogende kunsthandelaar en criticus Charles Ephrussi, in gesprek met zijn secretaris, de dichter Jules Laforgue.Het tafereel oogt luchtig en ontspannen. Zelf inmiddels bijna veertig, ouder dan de afgebeelde personen op het schilderij, geeft Renoir aan het schilderij een zekere melancholie mee, vanuit het gevoel van een voorbijgaande jeugd. Meer nog is het ook te zien als een ode aan het belang van goed gezelschap, goede gesprekken, met goed eten en goede drank. De typische atmosfeer is het wezenskenmerk van het werk, vergelijkbaar met veel verhalen van Guy de Maupassant uit die periode. Het gaat primair om het vangen van het moment, waarmee het uiteindelijk zou resulteren in de unieke weergave van een tijdsbeeld.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Focus op Lunch_van_de_roeiers en leg de Stijl en compositie uit.

Lunch van de roeiers is een typerend voorbeeld van het Frans impressionisme, deels geschilderd 'en plein air', met losse, vloeiende penseelstreken en veel aandacht voor kleur, licht en schaduwwerking. De voornaamste lichtbron komt vanuit een opening in het balkon en reflecteert sterk op het witte tafellaken en de roeiershemden van Fournaise en Caillebotte, die daarmee een voor die tijd bijzonder vrijpostige uitstraling krijgen. De uitstraling in zijn geheel heeft iets vitaals en sensueels.Net als in zijn eerdere meesterwerk Bal du moulin de la Galette heeft Renoir ook in dit werk bijzonder veel aandacht voor de compositie. De diagonaal van de balustrade deelt het schilderij als het ware in tweeën. De helft rechts-beneden is volgepakt met figuren, linksboven wordt de achtergrond van de Seine-oever alleen doorkruist door Fournaise junior en zijn zus, die door het contrast een prominente plek in het werk krijgen. De compositie oogt in eerste instantie willekeurig maar is door Renoir met bijzonder veel aandacht uitgewerkt. Sommige kunsthistorici veronderstellen dat hij zich daarbij heeft laten inspireren door Paolo Veroneses De bruiloft te Kana (1563), dat hij kende uit het Louvre en waarvan hij een groot bewonderaar was.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Verklaar de Stijl en compositie van dit kunstwerk, Lunch_van_de_roeiers.

Lunch van de roeiers is een typerend voorbeeld van het Frans impressionisme, deels geschilderd 'en plein air', met losse, vloeiende penseelstreken en veel aandacht voor kleur, licht en schaduwwerking. De voornaamste lichtbron komt vanuit een opening in het balkon en reflecteert sterk op het witte tafellaken en de roeiershemden van Fournaise en Caillebotte, die daarmee een voor die tijd bijzonder vrijpostige uitstraling krijgen. De uitstraling in zijn geheel heeft iets vitaals en sensueels.Net als in zijn eerdere meesterwerk Bal du moulin de la Galette heeft Renoir ook in dit werk bijzonder veel aandacht voor de compositie. De diagonaal van de balustrade deelt het schilderij als het ware in tweeën. De helft rechts-beneden is volgepakt met figuren, linksboven wordt de achtergrond van de Seine-oever alleen doorkruist door Fournaise junior en zijn zus, die door het contrast een prominente plek in het werk krijgen. De compositie oogt in eerste instantie willekeurig maar is door Renoir met bijzonder veel aandacht uitgewerkt. Sommige kunsthistorici veronderstellen dat hij zich daarbij heeft laten inspireren door Paolo Veroneses De bruiloft te Kana (1563), dat hij kende uit het Louvre en waarvan hij een groot bewonderaar was.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Hoe verklaart Lunch_van_de_roeiers zijn Stijl en compositie?

Lunch van de roeiers is een typerend voorbeeld van het Frans impressionisme, deels geschilderd 'en plein air', met losse, vloeiende penseelstreken en veel aandacht voor kleur, licht en schaduwwerking. De voornaamste lichtbron komt vanuit een opening in het balkon en reflecteert sterk op het witte tafellaken en de roeiershemden van Fournaise en Caillebotte, die daarmee een voor die tijd bijzonder vrijpostige uitstraling krijgen. De uitstraling in zijn geheel heeft iets vitaals en sensueels.Net als in zijn eerdere meesterwerk Bal du moulin de la Galette heeft Renoir ook in dit werk bijzonder veel aandacht voor de compositie. De diagonaal van de balustrade deelt het schilderij als het ware in tweeën. De helft rechts-beneden is volgepakt met figuren, linksboven wordt de achtergrond van de Seine-oever alleen doorkruist door Fournaise junior en zijn zus, die door het contrast een prominente plek in het werk krijgen. De compositie oogt in eerste instantie willekeurig maar is door Renoir met bijzonder veel aandacht uitgewerkt. Sommige kunsthistorici veronderstellen dat hij zich daarbij heeft laten inspireren door Paolo Veroneses De bruiloft te Kana (1563), dat hij kende uit het Louvre en waarvan hij een groot bewonderaar was.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Hoe wordt de Stijl en compositie besproken in Lunch_van_de_roeiers?

Lunch van de roeiers is een typerend voorbeeld van het Frans impressionisme, deels geschilderd 'en plein air', met losse, vloeiende penseelstreken en veel aandacht voor kleur, licht en schaduwwerking. De voornaamste lichtbron komt vanuit een opening in het balkon en reflecteert sterk op het witte tafellaken en de roeiershemden van Fournaise en Caillebotte, die daarmee een voor die tijd bijzonder vrijpostige uitstraling krijgen. De uitstraling in zijn geheel heeft iets vitaals en sensueels.Net als in zijn eerdere meesterwerk Bal du moulin de la Galette heeft Renoir ook in dit werk bijzonder veel aandacht voor de compositie. De diagonaal van de balustrade deelt het schilderij als het ware in tweeën. De helft rechts-beneden is volgepakt met figuren, linksboven wordt de achtergrond van de Seine-oever alleen doorkruist door Fournaise junior en zijn zus, die door het contrast een prominente plek in het werk krijgen. De compositie oogt in eerste instantie willekeurig maar is door Renoir met bijzonder veel aandacht uitgewerkt. Sommige kunsthistorici veronderstellen dat hij zich daarbij heeft laten inspireren door Paolo Veroneses De bruiloft te Kana (1563), dat hij kende uit het Louvre en waarvan hij een groot bewonderaar was.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Focus op Lunch_van_de_roeiers en leg de Eigenaars en restauratie uit.

Renoir begon zijn Lunch van de roeiers te schilderen in de zomer van 1880, in de openlucht, op het balkon van La Fournaise. Hij maakte het werk in 1881 af in zijn studio te Parijs, waarmee een verandering naar een meer traditionele werkstijl wordt gemarkeerd, steeds minder in de openlucht. Enkele jaren bleef het werk vervolgens onverkocht in zijn atelier, totdat het midden jaren 1880 werd opgekocht door de bekende kunsthandelaar Paul Durand-Ruel, in een tijd dat impressionistische werken plotseling sterk in waarde toenamen. In 1923 verkocht de zoon van Durand-Ruel het werk voor 125.000 dollar aan Duncan Phillips, de grondlegger van The Phillips Collection in Washington D.C., waar het zich nog steeds bevindt.In 1954 kwam er veel kritiek los na een restauratie van het werk, waarbij de kleuren een zekere matheid hadden gekregen. Het meesterschap van Renoir, zich altijd uitend in een groot gevoel voor de harmonie van kleurstellingen, heeft daarmee enigszins geleden, maar blijft doorheen alles nog onmiskenbaar aanwezig.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Verklaar de Eigenaars en restauratie van dit kunstwerk, Lunch_van_de_roeiers.

Renoir begon zijn Lunch van de roeiers te schilderen in de zomer van 1880, in de openlucht, op het balkon van La Fournaise. Hij maakte het werk in 1881 af in zijn studio te Parijs, waarmee een verandering naar een meer traditionele werkstijl wordt gemarkeerd, steeds minder in de openlucht. Enkele jaren bleef het werk vervolgens onverkocht in zijn atelier, totdat het midden jaren 1880 werd opgekocht door de bekende kunsthandelaar Paul Durand-Ruel, in een tijd dat impressionistische werken plotseling sterk in waarde toenamen. In 1923 verkocht de zoon van Durand-Ruel het werk voor 125.000 dollar aan Duncan Phillips, de grondlegger van The Phillips Collection in Washington D.C., waar het zich nog steeds bevindt.In 1954 kwam er veel kritiek los na een restauratie van het werk, waarbij de kleuren een zekere matheid hadden gekregen. Het meesterschap van Renoir, zich altijd uitend in een groot gevoel voor de harmonie van kleurstellingen, heeft daarmee enigszins geleden, maar blijft doorheen alles nog onmiskenbaar aanwezig.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Hoe verklaart Lunch_van_de_roeiers zijn Eigenaars en restauratie?

Renoir begon zijn Lunch van de roeiers te schilderen in de zomer van 1880, in de openlucht, op het balkon van La Fournaise. Hij maakte het werk in 1881 af in zijn studio te Parijs, waarmee een verandering naar een meer traditionele werkstijl wordt gemarkeerd, steeds minder in de openlucht. Enkele jaren bleef het werk vervolgens onverkocht in zijn atelier, totdat het midden jaren 1880 werd opgekocht door de bekende kunsthandelaar Paul Durand-Ruel, in een tijd dat impressionistische werken plotseling sterk in waarde toenamen. In 1923 verkocht de zoon van Durand-Ruel het werk voor 125.000 dollar aan Duncan Phillips, de grondlegger van The Phillips Collection in Washington D.C., waar het zich nog steeds bevindt.In 1954 kwam er veel kritiek los na een restauratie van het werk, waarbij de kleuren een zekere matheid hadden gekregen. Het meesterschap van Renoir, zich altijd uitend in een groot gevoel voor de harmonie van kleurstellingen, heeft daarmee enigszins geleden, maar blijft doorheen alles nog onmiskenbaar aanwezig.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


Lunch_van_de_roeiers

Prompt: Hoe wordt de Eigenaars en restauratie besproken in Lunch_van_de_roeiers?

Renoir begon zijn Lunch van de roeiers te schilderen in de zomer van 1880, in de openlucht, op het balkon van La Fournaise. Hij maakte het werk in 1881 af in zijn studio te Parijs, waarmee een verandering naar een meer traditionele werkstijl wordt gemarkeerd, steeds minder in de openlucht. Enkele jaren bleef het werk vervolgens onverkocht in zijn atelier, totdat het midden jaren 1880 werd opgekocht door de bekende kunsthandelaar Paul Durand-Ruel, in een tijd dat impressionistische werken plotseling sterk in waarde toenamen. In 1923 verkocht de zoon van Durand-Ruel het werk voor 125.000 dollar aan Duncan Phillips, de grondlegger van The Phillips Collection in Washington D.C., waar het zich nog steeds bevindt.In 1954 kwam er veel kritiek los na een restauratie van het werk, waarbij de kleuren een zekere matheid hadden gekregen. Het meesterschap van Renoir, zich altijd uitend in een groot gevoel voor de harmonie van kleurstellingen, heeft daarmee enigszins geleden, maar blijft doorheen alles nog onmiskenbaar aanwezig.

Detail van Paulo Veroneses 'De bruiloft te Kana', mogelijke inspiratie voor Renoir

Bestand:Paulo Veronese Marriage feast at Cana (Detail).jpg

Categorie:Werk van Pierre-Auguste Renoir


De_oude_gitarist

Prompt: Focus op De_oude_gitarist en leg de abstract uit.

De oude gitarist is een olieverfschilderij van Pablo Picasso, dat hij eind 1903 en begin 1904 maakte. Het toont een oudere muzikant, een blinde, haveloze man met versleten kleding, die zwakjes over zijn gitaar gebogen zit terwijl hij speelt in de straten van Barcelona, Spanje. Het bevindt zich in het Art Institute of Chicago als onderdeel van de Helen Birch Bartlett Memorial Collection.Ten tijde van de creatie van De oude gitarist hadden het modernisme, het impressionisme, het postimpressionisme en het symbolisme Picasso's stijl sterk beïnvloed. Bovendien beïnvloedden El Greco, zijn slechte levensstandaard en de zelfmoord van een dierbare vriend eveneens zijn toenmalige stijl. Die periode werd bekend als zijn Blauwe Periode.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, De_oude_gitarist.

De oude gitarist is een olieverfschilderij van Pablo Picasso, dat hij eind 1903 en begin 1904 maakte. Het toont een oudere muzikant, een blinde, haveloze man met versleten kleding, die zwakjes over zijn gitaar gebogen zit terwijl hij speelt in de straten van Barcelona, Spanje. Het bevindt zich in het Art Institute of Chicago als onderdeel van de Helen Birch Bartlett Memorial Collection.Ten tijde van de creatie van De oude gitarist hadden het modernisme, het impressionisme, het postimpressionisme en het symbolisme Picasso's stijl sterk beïnvloed. Bovendien beïnvloedden El Greco, zijn slechte levensstandaard en de zelfmoord van een dierbare vriend eveneens zijn toenmalige stijl. Die periode werd bekend als zijn Blauwe Periode.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Hoe verklaart De_oude_gitarist zijn abstract?

De oude gitarist is een olieverfschilderij van Pablo Picasso, dat hij eind 1903 en begin 1904 maakte. Het toont een oudere muzikant, een blinde, haveloze man met versleten kleding, die zwakjes over zijn gitaar gebogen zit terwijl hij speelt in de straten van Barcelona, Spanje. Het bevindt zich in het Art Institute of Chicago als onderdeel van de Helen Birch Bartlett Memorial Collection.Ten tijde van de creatie van De oude gitarist hadden het modernisme, het impressionisme, het postimpressionisme en het symbolisme Picasso's stijl sterk beïnvloed. Bovendien beïnvloedden El Greco, zijn slechte levensstandaard en de zelfmoord van een dierbare vriend eveneens zijn toenmalige stijl. Die periode werd bekend als zijn Blauwe Periode.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in De_oude_gitarist?

De oude gitarist is een olieverfschilderij van Pablo Picasso, dat hij eind 1903 en begin 1904 maakte. Het toont een oudere muzikant, een blinde, haveloze man met versleten kleding, die zwakjes over zijn gitaar gebogen zit terwijl hij speelt in de straten van Barcelona, Spanje. Het bevindt zich in het Art Institute of Chicago als onderdeel van de Helen Birch Bartlett Memorial Collection.Ten tijde van de creatie van De oude gitarist hadden het modernisme, het impressionisme, het postimpressionisme en het symbolisme Picasso's stijl sterk beïnvloed. Bovendien beïnvloedden El Greco, zijn slechte levensstandaard en de zelfmoord van een dierbare vriend eveneens zijn toenmalige stijl. Die periode werd bekend als zijn Blauwe Periode.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Focus op De_oude_gitarist en leg de Achtergrond uit.

In die jaren, nadat hij zijn klassieke en traditionele opvoeding had afgezworen en op zoek was naar roem, verhuisde Picasso met zijn vriend Carlos Casagemas naar Parijs. Een jaar later werd Casagemas diep ongelukkig na een mislukte liefdesaffaire en pleegde zelfmoord. Picasso was erg aangedaan door deze gebeurtenis en werd al snel depressief en troosteloos. Bovendien was hij erg arm. Deze armoede zorgde ervoor dat hij zich identificeerde met bedelaars, prostituees en andere paria's in de samenleving.Al die gebeurtenissen en omstandigheden waren de aanzet tot Picasso's Blauwe Periode; die duurde van 1901 tot 1904. De Blauwe Periode is te herkennen aan de platte vlakken van blauw, grijs en zwart, melancholische figuren verloren in contemplatie en een diepe en veelbetekenende tragedie. Na de Blauwe Periode kwam Picasso's Roze Periode en uiteindelijk de kubismebeweging die Picasso mee oprichtte.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Verklaar de Achtergrond van dit kunstwerk, De_oude_gitarist.

In die jaren, nadat hij zijn klassieke en traditionele opvoeding had afgezworen en op zoek was naar roem, verhuisde Picasso met zijn vriend Carlos Casagemas naar Parijs. Een jaar later werd Casagemas diep ongelukkig na een mislukte liefdesaffaire en pleegde zelfmoord. Picasso was erg aangedaan door deze gebeurtenis en werd al snel depressief en troosteloos. Bovendien was hij erg arm. Deze armoede zorgde ervoor dat hij zich identificeerde met bedelaars, prostituees en andere paria's in de samenleving.Al die gebeurtenissen en omstandigheden waren de aanzet tot Picasso's Blauwe Periode; die duurde van 1901 tot 1904. De Blauwe Periode is te herkennen aan de platte vlakken van blauw, grijs en zwart, melancholische figuren verloren in contemplatie en een diepe en veelbetekenende tragedie. Na de Blauwe Periode kwam Picasso's Roze Periode en uiteindelijk de kubismebeweging die Picasso mee oprichtte.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Hoe verklaart De_oude_gitarist zijn Achtergrond?

In die jaren, nadat hij zijn klassieke en traditionele opvoeding had afgezworen en op zoek was naar roem, verhuisde Picasso met zijn vriend Carlos Casagemas naar Parijs. Een jaar later werd Casagemas diep ongelukkig na een mislukte liefdesaffaire en pleegde zelfmoord. Picasso was erg aangedaan door deze gebeurtenis en werd al snel depressief en troosteloos. Bovendien was hij erg arm. Deze armoede zorgde ervoor dat hij zich identificeerde met bedelaars, prostituees en andere paria's in de samenleving.Al die gebeurtenissen en omstandigheden waren de aanzet tot Picasso's Blauwe Periode; die duurde van 1901 tot 1904. De Blauwe Periode is te herkennen aan de platte vlakken van blauw, grijs en zwart, melancholische figuren verloren in contemplatie en een diepe en veelbetekenende tragedie. Na de Blauwe Periode kwam Picasso's Roze Periode en uiteindelijk de kubismebeweging die Picasso mee oprichtte.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Hoe wordt de Achtergrond besproken in De_oude_gitarist?

In die jaren, nadat hij zijn klassieke en traditionele opvoeding had afgezworen en op zoek was naar roem, verhuisde Picasso met zijn vriend Carlos Casagemas naar Parijs. Een jaar later werd Casagemas diep ongelukkig na een mislukte liefdesaffaire en pleegde zelfmoord. Picasso was erg aangedaan door deze gebeurtenis en werd al snel depressief en troosteloos. Bovendien was hij erg arm. Deze armoede zorgde ervoor dat hij zich identificeerde met bedelaars, prostituees en andere paria's in de samenleving.Al die gebeurtenissen en omstandigheden waren de aanzet tot Picasso's Blauwe Periode; die duurde van 1901 tot 1904. De Blauwe Periode is te herkennen aan de platte vlakken van blauw, grijs en zwart, melancholische figuren verloren in contemplatie en een diepe en veelbetekenende tragedie. Na de Blauwe Periode kwam Picasso's Roze Periode en uiteindelijk de kubismebeweging die Picasso mee oprichtte.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Focus op De_oude_gitarist en leg de Analyse uit.

De elementen in De oude gitarist zijn zorgvuldig gekozen om een reactie van de toeschouwer op te wekken. Zo creëert het monochrome kleurenschema vlakke, tweedimensionale vormen die de gitarist losmaken van tijd en plaats. Bovendien creëert het gedempte blauwe palet een algemene toon van melancholie en accentueert het tragische en droevige thema. Het gebruik van olieverf alleen op paneel veroorzaakt een donkerdere en meer theatrale stemming. Olieverf heeft de neiging de kleuren met elkaar te vermengen zonder de helderheid te verminderen, waardoor een nog meer samenhangende, dramatische compositie ontstaat. Bovendien vertoont de gitarist, hoewel gespierd, weinig teken van leven en lijkt hij dicht bij de dood te zijn, wat de ellende van zijn situatie accentueert. Details zijn weggelaten en de schaal is gemanipuleerd om langgerekte en elegante proporties te creëren, terwijl de stille contemplatie van de gitarist en een gevoel van spiritualiteit worden versterkt. De grote, bruine gitaar is de enige significante kleurverandering in het schilderij; zijn doffe bruin, prominent tegen de blauwe achtergrond, wordt het middelpunt en de focus. De gitaar vertegenwoordigt de wereld van de gitarist en zijn enige hoop om te overleven. Deze blinde en arme persoon is afhankelijk van zijn gitaar en het kleine inkomen dat hij met zijn muziek kan verdienen om te overleven. Sommige kunsthistorici menen dat dit schilderij het eenzame leven van een kunstenaar uitdrukt en de natuurlijke worstelingen die bij een carrière horen. Daarom wordt muziek, of kunst, een last en een vervreemdende kracht die kunstenaars isoleert van de wereld. En toch, ondanks het isolement, is de gitarist (kunstenaar) afhankelijk van de rest van de samenleving om te overleven. Al deze emoties weerspiegelen Picasso's toenmalige situatie en zijn kritiek op de toestand van de maatschappij. De Oude Gitarist wordt een allegorie van het menselijk bestaan.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Verklaar de Analyse van dit kunstwerk, De_oude_gitarist.

De elementen in De oude gitarist zijn zorgvuldig gekozen om een reactie van de toeschouwer op te wekken. Zo creëert het monochrome kleurenschema vlakke, tweedimensionale vormen die de gitarist losmaken van tijd en plaats. Bovendien creëert het gedempte blauwe palet een algemene toon van melancholie en accentueert het tragische en droevige thema. Het gebruik van olieverf alleen op paneel veroorzaakt een donkerdere en meer theatrale stemming. Olieverf heeft de neiging de kleuren met elkaar te vermengen zonder de helderheid te verminderen, waardoor een nog meer samenhangende, dramatische compositie ontstaat. Bovendien vertoont de gitarist, hoewel gespierd, weinig teken van leven en lijkt hij dicht bij de dood te zijn, wat de ellende van zijn situatie accentueert. Details zijn weggelaten en de schaal is gemanipuleerd om langgerekte en elegante proporties te creëren, terwijl de stille contemplatie van de gitarist en een gevoel van spiritualiteit worden versterkt. De grote, bruine gitaar is de enige significante kleurverandering in het schilderij; zijn doffe bruin, prominent tegen de blauwe achtergrond, wordt het middelpunt en de focus. De gitaar vertegenwoordigt de wereld van de gitarist en zijn enige hoop om te overleven. Deze blinde en arme persoon is afhankelijk van zijn gitaar en het kleine inkomen dat hij met zijn muziek kan verdienen om te overleven. Sommige kunsthistorici menen dat dit schilderij het eenzame leven van een kunstenaar uitdrukt en de natuurlijke worstelingen die bij een carrière horen. Daarom wordt muziek, of kunst, een last en een vervreemdende kracht die kunstenaars isoleert van de wereld. En toch, ondanks het isolement, is de gitarist (kunstenaar) afhankelijk van de rest van de samenleving om te overleven. Al deze emoties weerspiegelen Picasso's toenmalige situatie en zijn kritiek op de toestand van de maatschappij. De Oude Gitarist wordt een allegorie van het menselijk bestaan.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Hoe verklaart De_oude_gitarist zijn Analyse?

De elementen in De oude gitarist zijn zorgvuldig gekozen om een reactie van de toeschouwer op te wekken. Zo creëert het monochrome kleurenschema vlakke, tweedimensionale vormen die de gitarist losmaken van tijd en plaats. Bovendien creëert het gedempte blauwe palet een algemene toon van melancholie en accentueert het tragische en droevige thema. Het gebruik van olieverf alleen op paneel veroorzaakt een donkerdere en meer theatrale stemming. Olieverf heeft de neiging de kleuren met elkaar te vermengen zonder de helderheid te verminderen, waardoor een nog meer samenhangende, dramatische compositie ontstaat. Bovendien vertoont de gitarist, hoewel gespierd, weinig teken van leven en lijkt hij dicht bij de dood te zijn, wat de ellende van zijn situatie accentueert. Details zijn weggelaten en de schaal is gemanipuleerd om langgerekte en elegante proporties te creëren, terwijl de stille contemplatie van de gitarist en een gevoel van spiritualiteit worden versterkt. De grote, bruine gitaar is de enige significante kleurverandering in het schilderij; zijn doffe bruin, prominent tegen de blauwe achtergrond, wordt het middelpunt en de focus. De gitaar vertegenwoordigt de wereld van de gitarist en zijn enige hoop om te overleven. Deze blinde en arme persoon is afhankelijk van zijn gitaar en het kleine inkomen dat hij met zijn muziek kan verdienen om te overleven. Sommige kunsthistorici menen dat dit schilderij het eenzame leven van een kunstenaar uitdrukt en de natuurlijke worstelingen die bij een carrière horen. Daarom wordt muziek, of kunst, een last en een vervreemdende kracht die kunstenaars isoleert van de wereld. En toch, ondanks het isolement, is de gitarist (kunstenaar) afhankelijk van de rest van de samenleving om te overleven. Al deze emoties weerspiegelen Picasso's toenmalige situatie en zijn kritiek op de toestand van de maatschappij. De Oude Gitarist wordt een allegorie van het menselijk bestaan.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Hoe wordt de Analyse besproken in De_oude_gitarist?

De elementen in De oude gitarist zijn zorgvuldig gekozen om een reactie van de toeschouwer op te wekken. Zo creëert het monochrome kleurenschema vlakke, tweedimensionale vormen die de gitarist losmaken van tijd en plaats. Bovendien creëert het gedempte blauwe palet een algemene toon van melancholie en accentueert het tragische en droevige thema. Het gebruik van olieverf alleen op paneel veroorzaakt een donkerdere en meer theatrale stemming. Olieverf heeft de neiging de kleuren met elkaar te vermengen zonder de helderheid te verminderen, waardoor een nog meer samenhangende, dramatische compositie ontstaat. Bovendien vertoont de gitarist, hoewel gespierd, weinig teken van leven en lijkt hij dicht bij de dood te zijn, wat de ellende van zijn situatie accentueert. Details zijn weggelaten en de schaal is gemanipuleerd om langgerekte en elegante proporties te creëren, terwijl de stille contemplatie van de gitarist en een gevoel van spiritualiteit worden versterkt. De grote, bruine gitaar is de enige significante kleurverandering in het schilderij; zijn doffe bruin, prominent tegen de blauwe achtergrond, wordt het middelpunt en de focus. De gitaar vertegenwoordigt de wereld van de gitarist en zijn enige hoop om te overleven. Deze blinde en arme persoon is afhankelijk van zijn gitaar en het kleine inkomen dat hij met zijn muziek kan verdienen om te overleven. Sommige kunsthistorici menen dat dit schilderij het eenzame leven van een kunstenaar uitdrukt en de natuurlijke worstelingen die bij een carrière horen. Daarom wordt muziek, of kunst, een last en een vervreemdende kracht die kunstenaars isoleert van de wereld. En toch, ondanks het isolement, is de gitarist (kunstenaar) afhankelijk van de rest van de samenleving om te overleven. Al deze emoties weerspiegelen Picasso's toenmalige situatie en zijn kritiek op de toestand van de maatschappij. De Oude Gitarist wordt een allegorie van het menselijk bestaan.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Focus op De_oude_gitarist en leg de Infraroodonderzoek uit.

Bij röntgenopnamen en onderzoek door conservatoren werden drie figuren gevonden die achter het lichaam van de oude gitarist toekijken. De drie figuren zijn: een oude vrouw met voorovergebogen hoofd, een jonge moeder met een klein kind dat naast haar knielt en een dier aan de rechterkant van het doek. Ondanks onduidelijke afbeeldingen op cruciale delen van het doek, stelden deskundigen vast dat zich onder De oude gitarist ten minste twee verschillende schilderijen bevinden.In 1998 gebruikten onderzoekers een infraroodcamera om door de bovenste verflaag (de compositie van De Oude Gitarist) heen te dringen en zagen zij duidelijk de tweede compositie. Met behulp van deze camera konden de onderzoekers een jonge moeder ontdekken die in het midden van de compositie zit en met haar linkerarm haar hand uitsteekt naar haar knielende kind rechts van haar, en een kalf of schaap aan de linkerzijde van de moeder. De jonge vrouw, duidelijk omschreven, heeft lang, vloeiend donker haar en een bedachtzame uitdrukking.Het Art Institute of Chicago deelde zijn infraroodbeelden met het Cleveland Museum of Art en de National Gallery of Art in Washington D.C., waar conservator William Robinson een schets van Picasso identificeerde die hij in een brief aan zijn vriend Max Jacob had gestuurd. Het toonde dezelfde compositie van moeder en kind, maar het had een koe die het hoofd van een klein kalf likte. In een brief aan Jacob onthult Picasso dat hij deze compositie aan het schilderen was een paar maanden voordat hij aan De oude gitarist begon. Ondanks deze ontdekkingen blijft de reden onbekend waarom Picasso de compositie met moeder en kind niet afmaakte, en hoe de oudere vrouw in het verhaal van het doek paste.In 2019 gebruikten onderzoekers van het University College London een neuraal netwerk om het door infraroodcamera gevonden schilderij na te maken. Het neurale netwerk werd geoefend om het schilderij te recreëren aan de hand van andere werken van Picasso tijdens zijn Blauwe Periode.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago


De_oude_gitarist

Prompt: Verklaar de Infraroodonderzoek van dit kunstwerk, De_oude_gitarist.

Bij röntgenopnamen en onderzoek door conservatoren werden drie figuren gevonden die achter het lichaam van de oude gitarist toekijken. De drie figuren zijn: een oude vrouw met voorovergebogen hoofd, een jonge moeder met een klein kind dat naast haar knielt en een dier aan de rechterkant van het doek. Ondanks onduidelijke afbeeldingen op cruciale delen van het doek, stelden deskundigen vast dat zich onder De oude gitarist ten minste twee verschillende schilderijen bevinden.In 1998 gebruikten onderzoekers een infraroodcamera om door de bovenste verflaag (de compositie van De Oude Gitarist) heen te dringen en zagen zij duidelijk de tweede compositie. Met behulp van deze camera konden de onderzoekers een jonge moeder ontdekken die in het midden van de compositie zit en met haar linkerarm haar hand uitsteekt naar haar knielende kind rechts van haar, en een kalf of schaap aan de linkerzijde van de moeder. De jonge vrouw, duidelijk omschreven, heeft lang, vloeiend donker haar en een bedachtzame uitdrukking.Het Art Institute of Chicago deelde zijn infraroodbeelden met het Cleveland Museum of Art en de National Gallery of Art in Washington D.C., waar conservator William Robinson een schets van Picasso identificeerde die hij in een brief aan zijn vriend Max Jacob had gestuurd. Het toonde dezelfde compositie van moeder en kind, maar het had een koe die het hoofd van een klein kalf likte. In een brief aan Jacob onthult Picasso dat hij deze compositie aan het schilderen was een paar maanden voordat hij aan De oude gitarist begon. Ondanks deze ontdekkingen blijft de reden onbekend waarom Picasso de compositie met moeder en kind niet afmaakte, en hoe de oudere vrouw in het verhaal van het doek paste.In 2019 gebruikten onderzoekers van het University College London een neuraal netwerk om het door infraroodcamera gevonden schilderij na te maken. Het neurale netwerk werd geoefend om het schilderij te recreëren aan de hand van andere werken van Picasso tijdens zijn Blauwe Periode.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago


De_oude_gitarist

Prompt: Hoe verklaart De_oude_gitarist zijn Infraroodonderzoek?

Bij röntgenopnamen en onderzoek door conservatoren werden drie figuren gevonden die achter het lichaam van de oude gitarist toekijken. De drie figuren zijn: een oude vrouw met voorovergebogen hoofd, een jonge moeder met een klein kind dat naast haar knielt en een dier aan de rechterkant van het doek. Ondanks onduidelijke afbeeldingen op cruciale delen van het doek, stelden deskundigen vast dat zich onder De oude gitarist ten minste twee verschillende schilderijen bevinden.In 1998 gebruikten onderzoekers een infraroodcamera om door de bovenste verflaag (de compositie van De Oude Gitarist) heen te dringen en zagen zij duidelijk de tweede compositie. Met behulp van deze camera konden de onderzoekers een jonge moeder ontdekken die in het midden van de compositie zit en met haar linkerarm haar hand uitsteekt naar haar knielende kind rechts van haar, en een kalf of schaap aan de linkerzijde van de moeder. De jonge vrouw, duidelijk omschreven, heeft lang, vloeiend donker haar en een bedachtzame uitdrukking.Het Art Institute of Chicago deelde zijn infraroodbeelden met het Cleveland Museum of Art en de National Gallery of Art in Washington D.C., waar conservator William Robinson een schets van Picasso identificeerde die hij in een brief aan zijn vriend Max Jacob had gestuurd. Het toonde dezelfde compositie van moeder en kind, maar het had een koe die het hoofd van een klein kalf likte. In een brief aan Jacob onthult Picasso dat hij deze compositie aan het schilderen was een paar maanden voordat hij aan De oude gitarist begon. Ondanks deze ontdekkingen blijft de reden onbekend waarom Picasso de compositie met moeder en kind niet afmaakte, en hoe de oudere vrouw in het verhaal van het doek paste.In 2019 gebruikten onderzoekers van het University College London een neuraal netwerk om het door infraroodcamera gevonden schilderij na te maken. Het neurale netwerk werd geoefend om het schilderij te recreëren aan de hand van andere werken van Picasso tijdens zijn Blauwe Periode.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago


De_oude_gitarist

Prompt: Hoe wordt de Infraroodonderzoek besproken in De_oude_gitarist?

Bij röntgenopnamen en onderzoek door conservatoren werden drie figuren gevonden die achter het lichaam van de oude gitarist toekijken. De drie figuren zijn: een oude vrouw met voorovergebogen hoofd, een jonge moeder met een klein kind dat naast haar knielt en een dier aan de rechterkant van het doek. Ondanks onduidelijke afbeeldingen op cruciale delen van het doek, stelden deskundigen vast dat zich onder De oude gitarist ten minste twee verschillende schilderijen bevinden.In 1998 gebruikten onderzoekers een infraroodcamera om door de bovenste verflaag (de compositie van De Oude Gitarist) heen te dringen en zagen zij duidelijk de tweede compositie. Met behulp van deze camera konden de onderzoekers een jonge moeder ontdekken die in het midden van de compositie zit en met haar linkerarm haar hand uitsteekt naar haar knielende kind rechts van haar, en een kalf of schaap aan de linkerzijde van de moeder. De jonge vrouw, duidelijk omschreven, heeft lang, vloeiend donker haar en een bedachtzame uitdrukking.Het Art Institute of Chicago deelde zijn infraroodbeelden met het Cleveland Museum of Art en de National Gallery of Art in Washington D.C., waar conservator William Robinson een schets van Picasso identificeerde die hij in een brief aan zijn vriend Max Jacob had gestuurd. Het toonde dezelfde compositie van moeder en kind, maar het had een koe die het hoofd van een klein kalf likte. In een brief aan Jacob onthult Picasso dat hij deze compositie aan het schilderen was een paar maanden voordat hij aan De oude gitarist begon. Ondanks deze ontdekkingen blijft de reden onbekend waarom Picasso de compositie met moeder en kind niet afmaakte, en hoe de oudere vrouw in het verhaal van het doek paste.In 2019 gebruikten onderzoekers van het University College London een neuraal netwerk om het door infraroodcamera gevonden schilderij na te maken. Het neurale netwerk werd geoefend om het schilderij te recreëren aan de hand van andere werken van Picasso tijdens zijn Blauwe Periode.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago


De_oude_gitarist

Prompt: Focus op De_oude_gitarist en leg de Het schilderij in de populaire cultuur uit.

Als een van Picasso's meer opmerkelijke werken uit de Blauwe Periode heeft De oude gitarist andere kunstenaars van allerlei achtergronden beïnvloed. Onder andere Paul McCartney vond inspiratie in het gitaarakkoord op het schilderij bij het creëren van een akkoordenschema als bijdrage aan het nummer All Day van Kanye West.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Verklaar de Het schilderij in de populaire cultuur van dit kunstwerk, De_oude_gitarist.

Als een van Picasso's meer opmerkelijke werken uit de Blauwe Periode heeft De oude gitarist andere kunstenaars van allerlei achtergronden beïnvloed. Onder andere Paul McCartney vond inspiratie in het gitaarakkoord op het schilderij bij het creëren van een akkoordenschema als bijdrage aan het nummer All Day van Kanye West.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Hoe verklaart De_oude_gitarist zijn Het schilderij in de populaire cultuur?

Als een van Picasso's meer opmerkelijke werken uit de Blauwe Periode heeft De oude gitarist andere kunstenaars van allerlei achtergronden beïnvloed. Onder andere Paul McCartney vond inspiratie in het gitaarakkoord op het schilderij bij het creëren van een akkoordenschema als bijdrage aan het nummer All Day van Kanye West.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


De_oude_gitarist

Prompt: Hoe wordt de Het schilderij in de populaire cultuur besproken in De_oude_gitarist?

Als een van Picasso's meer opmerkelijke werken uit de Blauwe Periode heeft De oude gitarist andere kunstenaars van allerlei achtergronden beïnvloed. Onder andere Paul McCartney vond inspiratie in het gitaarakkoord op het schilderij bij het creëren van een akkoordenschema als bijdrage aan het nummer All Day van Kanye West.

Detail dat het onderliggend schilderij toont

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

National Gallery of Art in Washington D.C.


Flaming_June

Prompt: Focus op Flaming_June en leg de abstract uit.

Flaming June (Nederlands: Vlammende Juno) is een schilderij van de Engelse kunstschilder Frederic Leighton, olieverf op doek, 120,6 × 120,6 centimeter groot, gemaakt in 1895. Het is een impressionistische weergave van een slapende jonge vrouw in een oranje gewaad. Het schilderij bevindt zich momenteel in het Museo de Arte de Ponce te Ponce, Puerto Rico.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Flaming_June.

Flaming June (Nederlands: Vlammende Juno) is een schilderij van de Engelse kunstschilder Frederic Leighton, olieverf op doek, 120,6 × 120,6 centimeter groot, gemaakt in 1895. Het is een impressionistische weergave van een slapende jonge vrouw in een oranje gewaad. Het schilderij bevindt zich momenteel in het Museo de Arte de Ponce te Ponce, Puerto Rico.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Hoe verklaart Flaming_June zijn abstract?

Flaming June (Nederlands: Vlammende Juno) is een schilderij van de Engelse kunstschilder Frederic Leighton, olieverf op doek, 120,6 × 120,6 centimeter groot, gemaakt in 1895. Het is een impressionistische weergave van een slapende jonge vrouw in een oranje gewaad. Het schilderij bevindt zich momenteel in het Museo de Arte de Ponce te Ponce, Puerto Rico.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Flaming_June?

Flaming June (Nederlands: Vlammende Juno) is een schilderij van de Engelse kunstschilder Frederic Leighton, olieverf op doek, 120,6 × 120,6 centimeter groot, gemaakt in 1895. Het is een impressionistische weergave van een slapende jonge vrouw in een oranje gewaad. Het schilderij bevindt zich momenteel in het Museo de Arte de Ponce te Ponce, Puerto Rico.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Focus op Flaming_June en leg de Context uit.

Leighton schilderde Flaming June in het laatste jaar van zijn actieve schildersloopbaan. Het zou zijn Magnum opus blijken. In het licht van zijn lange carrière mag dat late hoogtepunt opvallend heten. Leighton gold in de jaren 1850 als een van de grootste beloften uit de Engelse schilderkunst. In 1855 werd zijn in Italië gemaakte Cimabue's Celebrated Madonna door de toonaangevende criticus John Ruskin geprezen tijdens een expositie bij de Royal Academy of Arts en aangekocht door Koningin Victoria. Later zou hij de grote verwachtingen echter maar moeilijk waar kunnen maken. In de jaren 1860 en 1870 bleef hij in de schaduw van de belangrijkste prerafaëlitische schilders, tot wiens stijl hij toenadering had gezocht. Toen hij in de jaren 1880 echter, in navolging van Lourens Alma Tadema en Albert Moore, overschakelde naar een meer klassieke "Olympische" variant van het prerafaëlisme, ging het langzaam weer opwaarts met de waardering van zijn werk. Hoe verder in zijn carrière, hoe beter de kwaliteit van zijn werk ook leek te worden, met Flaming June als algemeen erkend hoogtepunt.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Verklaar de Context van dit kunstwerk, Flaming_June.

Leighton schilderde Flaming June in het laatste jaar van zijn actieve schildersloopbaan. Het zou zijn Magnum opus blijken. In het licht van zijn lange carrière mag dat late hoogtepunt opvallend heten. Leighton gold in de jaren 1850 als een van de grootste beloften uit de Engelse schilderkunst. In 1855 werd zijn in Italië gemaakte Cimabue's Celebrated Madonna door de toonaangevende criticus John Ruskin geprezen tijdens een expositie bij de Royal Academy of Arts en aangekocht door Koningin Victoria. Later zou hij de grote verwachtingen echter maar moeilijk waar kunnen maken. In de jaren 1860 en 1870 bleef hij in de schaduw van de belangrijkste prerafaëlitische schilders, tot wiens stijl hij toenadering had gezocht. Toen hij in de jaren 1880 echter, in navolging van Lourens Alma Tadema en Albert Moore, overschakelde naar een meer klassieke "Olympische" variant van het prerafaëlisme, ging het langzaam weer opwaarts met de waardering van zijn werk. Hoe verder in zijn carrière, hoe beter de kwaliteit van zijn werk ook leek te worden, met Flaming June als algemeen erkend hoogtepunt.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Hoe verklaart Flaming_June zijn Context?

Leighton schilderde Flaming June in het laatste jaar van zijn actieve schildersloopbaan. Het zou zijn Magnum opus blijken. In het licht van zijn lange carrière mag dat late hoogtepunt opvallend heten. Leighton gold in de jaren 1850 als een van de grootste beloften uit de Engelse schilderkunst. In 1855 werd zijn in Italië gemaakte Cimabue's Celebrated Madonna door de toonaangevende criticus John Ruskin geprezen tijdens een expositie bij de Royal Academy of Arts en aangekocht door Koningin Victoria. Later zou hij de grote verwachtingen echter maar moeilijk waar kunnen maken. In de jaren 1860 en 1870 bleef hij in de schaduw van de belangrijkste prerafaëlitische schilders, tot wiens stijl hij toenadering had gezocht. Toen hij in de jaren 1880 echter, in navolging van Lourens Alma Tadema en Albert Moore, overschakelde naar een meer klassieke "Olympische" variant van het prerafaëlisme, ging het langzaam weer opwaarts met de waardering van zijn werk. Hoe verder in zijn carrière, hoe beter de kwaliteit van zijn werk ook leek te worden, met Flaming June als algemeen erkend hoogtepunt.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Hoe wordt de Context besproken in Flaming_June?

Leighton schilderde Flaming June in het laatste jaar van zijn actieve schildersloopbaan. Het zou zijn Magnum opus blijken. In het licht van zijn lange carrière mag dat late hoogtepunt opvallend heten. Leighton gold in de jaren 1850 als een van de grootste beloften uit de Engelse schilderkunst. In 1855 werd zijn in Italië gemaakte Cimabue's Celebrated Madonna door de toonaangevende criticus John Ruskin geprezen tijdens een expositie bij de Royal Academy of Arts en aangekocht door Koningin Victoria. Later zou hij de grote verwachtingen echter maar moeilijk waar kunnen maken. In de jaren 1860 en 1870 bleef hij in de schaduw van de belangrijkste prerafaëlitische schilders, tot wiens stijl hij toenadering had gezocht. Toen hij in de jaren 1880 echter, in navolging van Lourens Alma Tadema en Albert Moore, overschakelde naar een meer klassieke "Olympische" variant van het prerafaëlisme, ging het langzaam weer opwaarts met de waardering van zijn werk. Hoe verder in zijn carrière, hoe beter de kwaliteit van zijn werk ook leek te worden, met Flaming June als algemeen erkend hoogtepunt.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Focus op Flaming_June en leg de Afbeelding uit.

In Flaming June portretteert Leighton op uiterst serene wijze een jonge vrouw in een weelderig feloranje gewaad, vervallen in slaap. Op de achtergrond is de zacht ruisende branding van de mediterrane zee weergegeven, bij ondergaande zon. De oleander rechtsboven symboliseert de fragiele relatie tussen de slaap en de dood. De naam June in de titel refereert aan de zwoele lome voorzomer, maar ook aan de Romeinse godin Juno, die het ideaalbeeld van de vrouw maar ook de aperte sensualiteit in werk belichaamt.Een belangrijk deel van de kracht van Flaming June is gelegen in de opvallende compositie: de dynamische S-curve van het model contrasteert met diverse statische horizontale lijnen op de achtergrond, waarmee een bijzondere spanning wordt gecreëerd. Daarbovenop plaatst Leighton zijn letterlijk vlammende oranje kleuren, waardoor hij geïnspireerd werd door Alberts Moore’s Midsummer (1887), waarin ook dezelfde weelderigheid en dromerige ontspanning kan worden herkend. De kleurstelling geeft het werk iets onwerkelijks, dat ook met het goddelijke geassocieerd kan worden.De actrice Dorothy Dene stond waarschijnlijk model voor Flaming June. Leighton zag haar als het ideale klassieke model en portretteerde haar al diverse malen eerder. Hij prees haar puntgave huid, die hij in dit werk met groot meesterschap weet weer te geven, hetgeen evenzeer gezegd kan worden van de texturen. Vooraf maakte hij een groot aantal studies van zijn model, meestal naakt en in verschillende houdingen, waaruit blijkt dat het zoeken naar de juiste positie hem veel hoofdbrekens moet hebben gekost.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Verklaar de Afbeelding van dit kunstwerk, Flaming_June.

In Flaming June portretteert Leighton op uiterst serene wijze een jonge vrouw in een weelderig feloranje gewaad, vervallen in slaap. Op de achtergrond is de zacht ruisende branding van de mediterrane zee weergegeven, bij ondergaande zon. De oleander rechtsboven symboliseert de fragiele relatie tussen de slaap en de dood. De naam June in de titel refereert aan de zwoele lome voorzomer, maar ook aan de Romeinse godin Juno, die het ideaalbeeld van de vrouw maar ook de aperte sensualiteit in werk belichaamt.Een belangrijk deel van de kracht van Flaming June is gelegen in de opvallende compositie: de dynamische S-curve van het model contrasteert met diverse statische horizontale lijnen op de achtergrond, waarmee een bijzondere spanning wordt gecreëerd. Daarbovenop plaatst Leighton zijn letterlijk vlammende oranje kleuren, waardoor hij geïnspireerd werd door Alberts Moore’s Midsummer (1887), waarin ook dezelfde weelderigheid en dromerige ontspanning kan worden herkend. De kleurstelling geeft het werk iets onwerkelijks, dat ook met het goddelijke geassocieerd kan worden.De actrice Dorothy Dene stond waarschijnlijk model voor Flaming June. Leighton zag haar als het ideale klassieke model en portretteerde haar al diverse malen eerder. Hij prees haar puntgave huid, die hij in dit werk met groot meesterschap weet weer te geven, hetgeen evenzeer gezegd kan worden van de texturen. Vooraf maakte hij een groot aantal studies van zijn model, meestal naakt en in verschillende houdingen, waaruit blijkt dat het zoeken naar de juiste positie hem veel hoofdbrekens moet hebben gekost.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Hoe verklaart Flaming_June zijn Afbeelding?

In Flaming June portretteert Leighton op uiterst serene wijze een jonge vrouw in een weelderig feloranje gewaad, vervallen in slaap. Op de achtergrond is de zacht ruisende branding van de mediterrane zee weergegeven, bij ondergaande zon. De oleander rechtsboven symboliseert de fragiele relatie tussen de slaap en de dood. De naam June in de titel refereert aan de zwoele lome voorzomer, maar ook aan de Romeinse godin Juno, die het ideaalbeeld van de vrouw maar ook de aperte sensualiteit in werk belichaamt.Een belangrijk deel van de kracht van Flaming June is gelegen in de opvallende compositie: de dynamische S-curve van het model contrasteert met diverse statische horizontale lijnen op de achtergrond, waarmee een bijzondere spanning wordt gecreëerd. Daarbovenop plaatst Leighton zijn letterlijk vlammende oranje kleuren, waardoor hij geïnspireerd werd door Alberts Moore’s Midsummer (1887), waarin ook dezelfde weelderigheid en dromerige ontspanning kan worden herkend. De kleurstelling geeft het werk iets onwerkelijks, dat ook met het goddelijke geassocieerd kan worden.De actrice Dorothy Dene stond waarschijnlijk model voor Flaming June. Leighton zag haar als het ideale klassieke model en portretteerde haar al diverse malen eerder. Hij prees haar puntgave huid, die hij in dit werk met groot meesterschap weet weer te geven, hetgeen evenzeer gezegd kan worden van de texturen. Vooraf maakte hij een groot aantal studies van zijn model, meestal naakt en in verschillende houdingen, waaruit blijkt dat het zoeken naar de juiste positie hem veel hoofdbrekens moet hebben gekost.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Hoe wordt de Afbeelding besproken in Flaming_June?

In Flaming June portretteert Leighton op uiterst serene wijze een jonge vrouw in een weelderig feloranje gewaad, vervallen in slaap. Op de achtergrond is de zacht ruisende branding van de mediterrane zee weergegeven, bij ondergaande zon. De oleander rechtsboven symboliseert de fragiele relatie tussen de slaap en de dood. De naam June in de titel refereert aan de zwoele lome voorzomer, maar ook aan de Romeinse godin Juno, die het ideaalbeeld van de vrouw maar ook de aperte sensualiteit in werk belichaamt.Een belangrijk deel van de kracht van Flaming June is gelegen in de opvallende compositie: de dynamische S-curve van het model contrasteert met diverse statische horizontale lijnen op de achtergrond, waarmee een bijzondere spanning wordt gecreëerd. Daarbovenop plaatst Leighton zijn letterlijk vlammende oranje kleuren, waardoor hij geïnspireerd werd door Alberts Moore’s Midsummer (1887), waarin ook dezelfde weelderigheid en dromerige ontspanning kan worden herkend. De kleurstelling geeft het werk iets onwerkelijks, dat ook met het goddelijke geassocieerd kan worden.De actrice Dorothy Dene stond waarschijnlijk model voor Flaming June. Leighton zag haar als het ideale klassieke model en portretteerde haar al diverse malen eerder. Hij prees haar puntgave huid, die hij in dit werk met groot meesterschap weet weer te geven, hetgeen evenzeer gezegd kan worden van de texturen. Vooraf maakte hij een groot aantal studies van zijn model, meestal naakt en in verschillende houdingen, waaruit blijkt dat het zoeken naar de juiste positie hem veel hoofdbrekens moet hebben gekost.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Focus op Flaming_June en leg de Naar Puerto Rico uit.

Flaming June is binnen de kunsthistorie niet alleen gekend om haar artistieke kwaliteiten, maar ook om het merkwaardige verhaal over de verkoop van het werk in 1963, een tijd waarin de waardering Victoriaanse en prerafaëlitische werken zich in Engeland op een absoluut dieptepunt bevond. De Britse componist Andrew Lloyd Webber, een fervent verzamelaar van prerafaëlitische kunst, vertelde later over de oorsprong van deze passie dat hij Leightons werk in dat jaar voor 50 Engelse pond te koop zag staan in de etalage van een Londense kunsthandel. Webber beschikte als vijftienjarige op dat moment echter niet over het gevraagde bedrag en kreeg het ook niet geleend. "Als je in die tijd wilde dat mensen van mijn ouders' generatie zich tijdens een dinertje verslikten in hun fonduehapjes, moest je vooral de naam prerafaëlieten noemen", legde hij uit over zijn mislukte bedelgang. Ondertussen werd het schilderij verkocht aan Luis Ferré, een rijke industrieel en politicus uit Puerto Rico, die het werk meenam naar zijn vaderland en het daar korte tijd later overdroeg aan het kunstmuseum in Ponce. Jaren later zou Webber, inmiddels een vermogend man, 6 miljoen pond bieden voor het werk maar het museum deed het werk niet van de hand. De waarde van het werk, dat tegenwoordig gezien wordt als een van de topstukken van de Victoriaanse kunst uit het einde van de negentiende eeuw, wordt door sommigen zelfs op meer dan het dubbele getaxeerd.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Verklaar de Naar Puerto Rico van dit kunstwerk, Flaming_June.

Flaming June is binnen de kunsthistorie niet alleen gekend om haar artistieke kwaliteiten, maar ook om het merkwaardige verhaal over de verkoop van het werk in 1963, een tijd waarin de waardering Victoriaanse en prerafaëlitische werken zich in Engeland op een absoluut dieptepunt bevond. De Britse componist Andrew Lloyd Webber, een fervent verzamelaar van prerafaëlitische kunst, vertelde later over de oorsprong van deze passie dat hij Leightons werk in dat jaar voor 50 Engelse pond te koop zag staan in de etalage van een Londense kunsthandel. Webber beschikte als vijftienjarige op dat moment echter niet over het gevraagde bedrag en kreeg het ook niet geleend. "Als je in die tijd wilde dat mensen van mijn ouders' generatie zich tijdens een dinertje verslikten in hun fonduehapjes, moest je vooral de naam prerafaëlieten noemen", legde hij uit over zijn mislukte bedelgang. Ondertussen werd het schilderij verkocht aan Luis Ferré, een rijke industrieel en politicus uit Puerto Rico, die het werk meenam naar zijn vaderland en het daar korte tijd later overdroeg aan het kunstmuseum in Ponce. Jaren later zou Webber, inmiddels een vermogend man, 6 miljoen pond bieden voor het werk maar het museum deed het werk niet van de hand. De waarde van het werk, dat tegenwoordig gezien wordt als een van de topstukken van de Victoriaanse kunst uit het einde van de negentiende eeuw, wordt door sommigen zelfs op meer dan het dubbele getaxeerd.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Hoe verklaart Flaming_June zijn Naar Puerto Rico?

Flaming June is binnen de kunsthistorie niet alleen gekend om haar artistieke kwaliteiten, maar ook om het merkwaardige verhaal over de verkoop van het werk in 1963, een tijd waarin de waardering Victoriaanse en prerafaëlitische werken zich in Engeland op een absoluut dieptepunt bevond. De Britse componist Andrew Lloyd Webber, een fervent verzamelaar van prerafaëlitische kunst, vertelde later over de oorsprong van deze passie dat hij Leightons werk in dat jaar voor 50 Engelse pond te koop zag staan in de etalage van een Londense kunsthandel. Webber beschikte als vijftienjarige op dat moment echter niet over het gevraagde bedrag en kreeg het ook niet geleend. "Als je in die tijd wilde dat mensen van mijn ouders' generatie zich tijdens een dinertje verslikten in hun fonduehapjes, moest je vooral de naam prerafaëlieten noemen", legde hij uit over zijn mislukte bedelgang. Ondertussen werd het schilderij verkocht aan Luis Ferré, een rijke industrieel en politicus uit Puerto Rico, die het werk meenam naar zijn vaderland en het daar korte tijd later overdroeg aan het kunstmuseum in Ponce. Jaren later zou Webber, inmiddels een vermogend man, 6 miljoen pond bieden voor het werk maar het museum deed het werk niet van de hand. De waarde van het werk, dat tegenwoordig gezien wordt als een van de topstukken van de Victoriaanse kunst uit het einde van de negentiende eeuw, wordt door sommigen zelfs op meer dan het dubbele getaxeerd.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Hoe wordt de Naar Puerto Rico besproken in Flaming_June?

Flaming June is binnen de kunsthistorie niet alleen gekend om haar artistieke kwaliteiten, maar ook om het merkwaardige verhaal over de verkoop van het werk in 1963, een tijd waarin de waardering Victoriaanse en prerafaëlitische werken zich in Engeland op een absoluut dieptepunt bevond. De Britse componist Andrew Lloyd Webber, een fervent verzamelaar van prerafaëlitische kunst, vertelde later over de oorsprong van deze passie dat hij Leightons werk in dat jaar voor 50 Engelse pond te koop zag staan in de etalage van een Londense kunsthandel. Webber beschikte als vijftienjarige op dat moment echter niet over het gevraagde bedrag en kreeg het ook niet geleend. "Als je in die tijd wilde dat mensen van mijn ouders' generatie zich tijdens een dinertje verslikten in hun fonduehapjes, moest je vooral de naam prerafaëlieten noemen", legde hij uit over zijn mislukte bedelgang. Ondertussen werd het schilderij verkocht aan Luis Ferré, een rijke industrieel en politicus uit Puerto Rico, die het werk meenam naar zijn vaderland en het daar korte tijd later overdroeg aan het kunstmuseum in Ponce. Jaren later zou Webber, inmiddels een vermogend man, 6 miljoen pond bieden voor het werk maar het museum deed het werk niet van de hand. De waarde van het werk, dat tegenwoordig gezien wordt als een van de topstukken van de Victoriaanse kunst uit het einde van de negentiende eeuw, wordt door sommigen zelfs op meer dan het dubbele getaxeerd.

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Focus op Flaming_June en leg de Literatuur en bron uit.

Michael Robinson: The Pre-Raphaelites. Londen: Flame Tree Publishing, 2007, blz. 290-291. ISBN 978-184451-742-8

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Verklaar de Literatuur en bron van dit kunstwerk, Flaming_June.

Michael Robinson: The Pre-Raphaelites. Londen: Flame Tree Publishing, 2007, blz. 290-291. ISBN 978-184451-742-8

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Hoe verklaart Flaming_June zijn Literatuur en bron?

Michael Robinson: The Pre-Raphaelites. Londen: Flame Tree Publishing, 2007, blz. 290-291. ISBN 978-184451-742-8

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Flaming_June

Prompt: Hoe wordt de Literatuur en bron besproken in Flaming_June?

Michael Robinson: The Pre-Raphaelites. Londen: Flame Tree Publishing, 2007, blz. 290-291. ISBN 978-184451-742-8

Albert Moores ''Midsummer'' (1887), inspiratiebron voor Leighton

Categorie:Schilderij van de prerafaëlieten

Cimabues gevierde Madonna wordt in processie door de straten van Florence gedragen

Categorie:Schilderij van Frederic Leighton


Freedom_of_Speech

Prompt: Focus op Freedom_of_Speech en leg de abstract uit.

Freedom of Speech kan verwijzen naar:Vrijheid van meningsuiting, een van de universele rechten van de mensFreedom of Speech (Norman Rockwell), een schilderij van Norman Rockwell uit 1943Free Speech (Eddie Harris), een muziekalbum van Eddie Harris uit 1970Freedom of Speech (Speech Debelle), een muziekalbum van Speech Debelle uit 2012Freedom of Speech (Iceberg Slimm), een song van Iceberg SlimmFreedom of Speech (Nekropolis), een song van NekropolisFreedom of Speech (Liquid Tension Experiment), een song van Liquid Tension Experiment


Freedom_of_Speech

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Freedom_of_Speech.

Freedom of Speech kan verwijzen naar:Vrijheid van meningsuiting, een van de universele rechten van de mensFreedom of Speech (Norman Rockwell), een schilderij van Norman Rockwell uit 1943Free Speech (Eddie Harris), een muziekalbum van Eddie Harris uit 1970Freedom of Speech (Speech Debelle), een muziekalbum van Speech Debelle uit 2012Freedom of Speech (Iceberg Slimm), een song van Iceberg SlimmFreedom of Speech (Nekropolis), een song van NekropolisFreedom of Speech (Liquid Tension Experiment), een song van Liquid Tension Experiment


Freedom_of_Speech

Prompt: Hoe verklaart Freedom_of_Speech zijn abstract?

Freedom of Speech kan verwijzen naar:Vrijheid van meningsuiting, een van de universele rechten van de mensFreedom of Speech (Norman Rockwell), een schilderij van Norman Rockwell uit 1943Free Speech (Eddie Harris), een muziekalbum van Eddie Harris uit 1970Freedom of Speech (Speech Debelle), een muziekalbum van Speech Debelle uit 2012Freedom of Speech (Iceberg Slimm), een song van Iceberg SlimmFreedom of Speech (Nekropolis), een song van NekropolisFreedom of Speech (Liquid Tension Experiment), een song van Liquid Tension Experiment


Freedom_of_Speech

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Freedom_of_Speech?

Freedom of Speech kan verwijzen naar:Vrijheid van meningsuiting, een van de universele rechten van de mensFreedom of Speech (Norman Rockwell), een schilderij van Norman Rockwell uit 1943Free Speech (Eddie Harris), een muziekalbum van Eddie Harris uit 1970Freedom of Speech (Speech Debelle), een muziekalbum van Speech Debelle uit 2012Freedom of Speech (Iceberg Slimm), een song van Iceberg SlimmFreedom of Speech (Nekropolis), een song van NekropolisFreedom of Speech (Liquid Tension Experiment), een song van Liquid Tension Experiment


Aanbidding_door_de_Wijzen

Prompt: Focus op Aanbidding_door_de_Wijzen en leg de abstract uit.


Aanbidding_door_de_Wijzen

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Aanbidding_door_de_Wijzen.


Aanbidding_door_de_Wijzen

Prompt: Hoe verklaart Aanbidding_door_de_Wijzen zijn abstract?


Aanbidding_door_de_Wijzen

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Aanbidding_door_de_Wijzen?


Tondo_Doni

Prompt: Focus op Tondo_Doni en leg de abstract uit.

Tondo Doni (of Heilige familie) is een schilderij van de Italiaanse kunstschilder Michelangelo uit 1504.Michelangelo maakte deze tondo voor de koopman Agnolo Doni en zijn vrouw Maddalena Strozzi.Het werk bevindt zich nog in de originele vergulde houten lijst, die versierd is met vijf hoofden. Tondo Doni hangt in zaal 25 van het museum Uffizi in Florence. Het heeft een diameter van 120 cm.Afgebeeld is Maria met haar benen onder zich getrokken op de grond. Zij leunt achterover tegen de knie van Jozef om de kleine, levendige Christus uit zijn stevige greep te pakken. Opvallend zijn de koele en heldere kleuren. Ook de gespierde bovenarmen van Maria zijn een eigen visie van Michelangelo.

Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
tempera
1504
tondo (kunst)
Michelangelo Buonarroti
tondo
Maddalena Strozzi
Michelangelo
olieverf
Agnolo Doni
Florence (stad)
Florence
Categorie:1500-1509
Categorie:Schilderij in de Uffizi
Categorie:Schilderij van Michelangelo
Tondo (kunst)
Uffizi


Tondo_Doni

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Tondo_Doni.

Tondo Doni (of Heilige familie) is een schilderij van de Italiaanse kunstschilder Michelangelo uit 1504.Michelangelo maakte deze tondo voor de koopman Agnolo Doni en zijn vrouw Maddalena Strozzi.Het werk bevindt zich nog in de originele vergulde houten lijst, die versierd is met vijf hoofden. Tondo Doni hangt in zaal 25 van het museum Uffizi in Florence. Het heeft een diameter van 120 cm.Afgebeeld is Maria met haar benen onder zich getrokken op de grond. Zij leunt achterover tegen de knie van Jozef om de kleine, levendige Christus uit zijn stevige greep te pakken. Opvallend zijn de koele en heldere kleuren. Ook de gespierde bovenarmen van Maria zijn een eigen visie van Michelangelo.

Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
tempera
1504
tondo (kunst)
Michelangelo Buonarroti
tondo
Maddalena Strozzi
Michelangelo
olieverf
Agnolo Doni
Florence (stad)
Florence
Categorie:1500-1509
Categorie:Schilderij in de Uffizi
Categorie:Schilderij van Michelangelo
Tondo (kunst)
Uffizi


Tondo_Doni

Prompt: Hoe verklaart Tondo_Doni zijn abstract?

Tondo Doni (of Heilige familie) is een schilderij van de Italiaanse kunstschilder Michelangelo uit 1504.Michelangelo maakte deze tondo voor de koopman Agnolo Doni en zijn vrouw Maddalena Strozzi.Het werk bevindt zich nog in de originele vergulde houten lijst, die versierd is met vijf hoofden. Tondo Doni hangt in zaal 25 van het museum Uffizi in Florence. Het heeft een diameter van 120 cm.Afgebeeld is Maria met haar benen onder zich getrokken op de grond. Zij leunt achterover tegen de knie van Jozef om de kleine, levendige Christus uit zijn stevige greep te pakken. Opvallend zijn de koele en heldere kleuren. Ook de gespierde bovenarmen van Maria zijn een eigen visie van Michelangelo.

Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
tempera
1504
tondo (kunst)
Michelangelo Buonarroti
tondo
Maddalena Strozzi
Michelangelo
olieverf
Agnolo Doni
Florence (stad)
Florence
Categorie:1500-1509
Categorie:Schilderij in de Uffizi
Categorie:Schilderij van Michelangelo
Tondo (kunst)
Uffizi


Tondo_Doni

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Tondo_Doni?

Tondo Doni (of Heilige familie) is een schilderij van de Italiaanse kunstschilder Michelangelo uit 1504.Michelangelo maakte deze tondo voor de koopman Agnolo Doni en zijn vrouw Maddalena Strozzi.Het werk bevindt zich nog in de originele vergulde houten lijst, die versierd is met vijf hoofden. Tondo Doni hangt in zaal 25 van het museum Uffizi in Florence. Het heeft een diameter van 120 cm.Afgebeeld is Maria met haar benen onder zich getrokken op de grond. Zij leunt achterover tegen de knie van Jozef om de kleine, levendige Christus uit zijn stevige greep te pakken. Opvallend zijn de koele en heldere kleuren. Ook de gespierde bovenarmen van Maria zijn een eigen visie van Michelangelo.

Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
tempera
1504
tondo (kunst)
Michelangelo Buonarroti
tondo
Maddalena Strozzi
Michelangelo
olieverf
Agnolo Doni
Florence (stad)
Florence
Categorie:1500-1509
Categorie:Schilderij in de Uffizi
Categorie:Schilderij van Michelangelo
Tondo (kunst)
Uffizi


Bal_du_Moulin_de_la_Galette

Prompt: Focus op Bal_du_Moulin_de_la_Galette en leg de abstract uit.


Bal_du_Moulin_de_la_Galette

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Bal_du_Moulin_de_la_Galette.


Bal_du_Moulin_de_la_Galette

Prompt: Hoe verklaart Bal_du_Moulin_de_la_Galette zijn abstract?


Bal_du_Moulin_de_la_Galette

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Bal_du_Moulin_de_la_Galette?


Prompt: Focus op De_Zaporozje-Kozakken_schrijven_de_Turkse_sultan_een_brief en leg de abstract uit.

De Zaporozje-Kozakken schrijven de Turkse sultan een brief (Russisch: Запорожцы пишут письмо турецкому султану, Zaporozjtsy pisjoet pismo toeretskomoe soeltanoe) is een schilderij van de Russische kunstschilder Ilja Repin, geschilderd tussen 1880 en 1891, olieverf op linnen, 203 × 358 centimeter groot. Het toont een groep Kozakken die een ordinaire brief schrijven aan sultan Mehmet IV. Het schilderij bevindt zich in de collectie van het Russisch Museum te Sint-Petersburg.

Древняя Русь. Вопросы медиевистики

:ru:Древняя Русь. Вопросы медиевистики

briefwisseling tussen de Zaporozje-Kozakken en de Turkse sultan

Briefwisseling tussen de Ottomaanse sultan en de Kozakken


Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, De_Zaporozje-Kozakken_schrijven_de_Turkse_sultan_een_brief.

De Zaporozje-Kozakken schrijven de Turkse sultan een brief (Russisch: Запорожцы пишут письмо турецкому султану, Zaporozjtsy pisjoet pismo toeretskomoe soeltanoe) is een schilderij van de Russische kunstschilder Ilja Repin, geschilderd tussen 1880 en 1891, olieverf op linnen, 203 × 358 centimeter groot. Het toont een groep Kozakken die een ordinaire brief schrijven aan sultan Mehmet IV. Het schilderij bevindt zich in de collectie van het Russisch Museum te Sint-Petersburg.

Древняя Русь. Вопросы медиевистики

:ru:Древняя Русь. Вопросы медиевистики

briefwisseling tussen de Zaporozje-Kozakken en de Turkse sultan

Briefwisseling tussen de Ottomaanse sultan en de Kozakken