figuratieve_kunst

Prompt: Verklaar de Verwante kunstrichtingen van dit kunstwerk, figuratieve_kunst.

Een voorbeeld van figuratieve kunst: Kaartspelers (ca. 1508) door [[Lucas van Leyden


figuratieve_kunst

Prompt: Hoe verklaart figuratieve_kunst zijn Verwante kunstrichtingen?

Een voorbeeld van figuratieve kunst: Kaartspelers (ca. 1508) door [[Lucas van Leyden


figuratieve_kunst

Prompt: Hoe wordt de Verwante kunstrichtingen besproken in figuratieve_kunst?

Een voorbeeld van figuratieve kunst: Kaartspelers (ca. 1508) door [[Lucas van Leyden


Prompt: Focus op Lentetuin,_de_pastorietuin_te_Nuenen_in_het_voorjaar en leg de abstract uit.

Lentetuin, de pastorietuin te Nuenen in het voorjaar is een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Vincent van Gogh, 25 bij 57 centimeter groot. Het werd geschilderd in de lente van 1884 te Nuenen en toont de tuin van de pastorie waar zijn vader de pastor was.Voorafgaand maakte Van Gogh enkele tekeningen van dezelfde tuin. Ook maakte hij in 1885 een schilderij van de tuin met sneeuw. Van Gogh schreef over de tuin in een brief aan Anthon van Rappard gedateerd op 8 maart 1884:Ben ook zoekende naar de kleur van den wintertuin. Doch die is reeds een lente tuin - nu. En is iets heel anders geworden.Het kunstwerk werd op 30 maart 2020 gestolen uit het Singer Museum te Laren. Het was het enige werk dat bij de kunstroof gestolen werd. Het museum had het werk in bruikleen van het Groninger Museum. Het doek werd door kunstdetective Arthur Brand opgespoord en op 11 september 2023 aan hem overhandigd. Het werk was sinds 1962 eigendom van de gemeente Groningen. De nieuwe eigenaar is de verzekeringsmaatschappij die het tegen diefstal verzekerd had. Zij werd formeel eigenaar nadat na de diefstal de waarde werd uitbetaald.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh


Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Lentetuin,_de_pastorietuin_te_Nuenen_in_het_voorjaar.

Lentetuin, de pastorietuin te Nuenen in het voorjaar is een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Vincent van Gogh, 25 bij 57 centimeter groot. Het werd geschilderd in de lente van 1884 te Nuenen en toont de tuin van de pastorie waar zijn vader de pastor was.Voorafgaand maakte Van Gogh enkele tekeningen van dezelfde tuin. Ook maakte hij in 1885 een schilderij van de tuin met sneeuw. Van Gogh schreef over de tuin in een brief aan Anthon van Rappard gedateerd op 8 maart 1884:Ben ook zoekende naar de kleur van den wintertuin. Doch die is reeds een lente tuin - nu. En is iets heel anders geworden.Het kunstwerk werd op 30 maart 2020 gestolen uit het Singer Museum te Laren. Het was het enige werk dat bij de kunstroof gestolen werd. Het museum had het werk in bruikleen van het Groninger Museum. Het doek werd door kunstdetective Arthur Brand opgespoord en op 11 september 2023 aan hem overhandigd. Het werk was sinds 1962 eigendom van de gemeente Groningen. De nieuwe eigenaar is de verzekeringsmaatschappij die het tegen diefstal verzekerd had. Zij werd formeel eigenaar nadat na de diefstal de waarde werd uitbetaald.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh


Prompt: Hoe verklaart Lentetuin,_de_pastorietuin_te_Nuenen_in_het_voorjaar zijn abstract?

Lentetuin, de pastorietuin te Nuenen in het voorjaar is een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Vincent van Gogh, 25 bij 57 centimeter groot. Het werd geschilderd in de lente van 1884 te Nuenen en toont de tuin van de pastorie waar zijn vader de pastor was.Voorafgaand maakte Van Gogh enkele tekeningen van dezelfde tuin. Ook maakte hij in 1885 een schilderij van de tuin met sneeuw. Van Gogh schreef over de tuin in een brief aan Anthon van Rappard gedateerd op 8 maart 1884:Ben ook zoekende naar de kleur van den wintertuin. Doch die is reeds een lente tuin - nu. En is iets heel anders geworden.Het kunstwerk werd op 30 maart 2020 gestolen uit het Singer Museum te Laren. Het was het enige werk dat bij de kunstroof gestolen werd. Het museum had het werk in bruikleen van het Groninger Museum. Het doek werd door kunstdetective Arthur Brand opgespoord en op 11 september 2023 aan hem overhandigd. Het werk was sinds 1962 eigendom van de gemeente Groningen. De nieuwe eigenaar is de verzekeringsmaatschappij die het tegen diefstal verzekerd had. Zij werd formeel eigenaar nadat na de diefstal de waarde werd uitbetaald.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh


Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Lentetuin,_de_pastorietuin_te_Nuenen_in_het_voorjaar?

Lentetuin, de pastorietuin te Nuenen in het voorjaar is een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Vincent van Gogh, 25 bij 57 centimeter groot. Het werd geschilderd in de lente van 1884 te Nuenen en toont de tuin van de pastorie waar zijn vader de pastor was.Voorafgaand maakte Van Gogh enkele tekeningen van dezelfde tuin. Ook maakte hij in 1885 een schilderij van de tuin met sneeuw. Van Gogh schreef over de tuin in een brief aan Anthon van Rappard gedateerd op 8 maart 1884:Ben ook zoekende naar de kleur van den wintertuin. Doch die is reeds een lente tuin - nu. En is iets heel anders geworden.Het kunstwerk werd op 30 maart 2020 gestolen uit het Singer Museum te Laren. Het was het enige werk dat bij de kunstroof gestolen werd. Het museum had het werk in bruikleen van het Groninger Museum. Het doek werd door kunstdetective Arthur Brand opgespoord en op 11 september 2023 aan hem overhandigd. Het werk was sinds 1962 eigendom van de gemeente Groningen. De nieuwe eigenaar is de verzekeringsmaatschappij die het tegen diefstal verzekerd had. Zij werd formeel eigenaar nadat na de diefstal de waarde werd uitbetaald.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh


Het_melkmeisje

Prompt: Focus op Het_melkmeisje en leg de abstract uit.

Het melkmeisje, ook wel De keuken- of melkmeid genoemd, is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer uit circa 1658-1659. In een veilingcatalogus uit 1696 wordt het werk vermeld als Een Meyd die Melk uytgiet.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Het_melkmeisje.

Het melkmeisje, ook wel De keuken- of melkmeid genoemd, is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer uit circa 1658-1659. In een veilingcatalogus uit 1696 wordt het werk vermeld als Een Meyd die Melk uytgiet.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Hoe verklaart Het_melkmeisje zijn abstract?

Het melkmeisje, ook wel De keuken- of melkmeid genoemd, is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer uit circa 1658-1659. In een veilingcatalogus uit 1696 wordt het werk vermeld als Een Meyd die Melk uytgiet.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Het_melkmeisje?

Het melkmeisje, ook wel De keuken- of melkmeid genoemd, is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer uit circa 1658-1659. In een veilingcatalogus uit 1696 wordt het werk vermeld als Een Meyd die Melk uytgiet.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Focus op Het_melkmeisje en leg de Voorstelling uit.

De benaming Het melkmeisje is feitelijk onjuist omdat een melkmeisje een vrouw was die melk aan huis bezorgde; de hier afgebeelde vrouw is een keukenmeid. Ze is als zodanig te herkennen vanwege haar eenvoudige kleding en gestreken hoofdkapje. Ze staat in het midden van de afbeelding, in een kamer met aan de linkerzijde een venster, waardoor het licht binnenvalt. Voor haar, aan de linkerzijde en onder het venster, bevindt zich een tafel, bedekt met een kleed, waarop een mand met brood, een kan, en andere waren staan. De meid schenkt melk vanuit een kruik in een schaal die ook op tafel staat; haar aandacht is gericht op het schenken. De ruimte is schaars ingericht, rechts is een voetenstoof afgebeeld met daarin een test voor kooltjes. De muur achter haar suggereert een kamer met een verleden; er zitten wat gaten in en er steken twee spijkers uit. Rustend op de vloer zijn Delfts blauwe tegeltjes aangebracht. Aan de muur hangen een broodmand en een melkemmertje.. Beide hangen in de halfschaduw zodat er meer aandacht is voor de meid en  het schenken.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, Het_melkmeisje.

De benaming Het melkmeisje is feitelijk onjuist omdat een melkmeisje een vrouw was die melk aan huis bezorgde; de hier afgebeelde vrouw is een keukenmeid. Ze is als zodanig te herkennen vanwege haar eenvoudige kleding en gestreken hoofdkapje. Ze staat in het midden van de afbeelding, in een kamer met aan de linkerzijde een venster, waardoor het licht binnenvalt. Voor haar, aan de linkerzijde en onder het venster, bevindt zich een tafel, bedekt met een kleed, waarop een mand met brood, een kan, en andere waren staan. De meid schenkt melk vanuit een kruik in een schaal die ook op tafel staat; haar aandacht is gericht op het schenken. De ruimte is schaars ingericht, rechts is een voetenstoof afgebeeld met daarin een test voor kooltjes. De muur achter haar suggereert een kamer met een verleden; er zitten wat gaten in en er steken twee spijkers uit. Rustend op de vloer zijn Delfts blauwe tegeltjes aangebracht. Aan de muur hangen een broodmand en een melkemmertje.. Beide hangen in de halfschaduw zodat er meer aandacht is voor de meid en  het schenken.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Hoe verklaart Het_melkmeisje zijn Voorstelling?

De benaming Het melkmeisje is feitelijk onjuist omdat een melkmeisje een vrouw was die melk aan huis bezorgde; de hier afgebeelde vrouw is een keukenmeid. Ze is als zodanig te herkennen vanwege haar eenvoudige kleding en gestreken hoofdkapje. Ze staat in het midden van de afbeelding, in een kamer met aan de linkerzijde een venster, waardoor het licht binnenvalt. Voor haar, aan de linkerzijde en onder het venster, bevindt zich een tafel, bedekt met een kleed, waarop een mand met brood, een kan, en andere waren staan. De meid schenkt melk vanuit een kruik in een schaal die ook op tafel staat; haar aandacht is gericht op het schenken. De ruimte is schaars ingericht, rechts is een voetenstoof afgebeeld met daarin een test voor kooltjes. De muur achter haar suggereert een kamer met een verleden; er zitten wat gaten in en er steken twee spijkers uit. Rustend op de vloer zijn Delfts blauwe tegeltjes aangebracht. Aan de muur hangen een broodmand en een melkemmertje.. Beide hangen in de halfschaduw zodat er meer aandacht is voor de meid en  het schenken.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Hoe wordt de Voorstelling besproken in Het_melkmeisje?

De benaming Het melkmeisje is feitelijk onjuist omdat een melkmeisje een vrouw was die melk aan huis bezorgde; de hier afgebeelde vrouw is een keukenmeid. Ze is als zodanig te herkennen vanwege haar eenvoudige kleding en gestreken hoofdkapje. Ze staat in het midden van de afbeelding, in een kamer met aan de linkerzijde een venster, waardoor het licht binnenvalt. Voor haar, aan de linkerzijde en onder het venster, bevindt zich een tafel, bedekt met een kleed, waarop een mand met brood, een kan, en andere waren staan. De meid schenkt melk vanuit een kruik in een schaal die ook op tafel staat; haar aandacht is gericht op het schenken. De ruimte is schaars ingericht, rechts is een voetenstoof afgebeeld met daarin een test voor kooltjes. De muur achter haar suggereert een kamer met een verleden; er zitten wat gaten in en er steken twee spijkers uit. Rustend op de vloer zijn Delfts blauwe tegeltjes aangebracht. Aan de muur hangen een broodmand en een melkemmertje.. Beide hangen in de halfschaduw zodat er meer aandacht is voor de meid en  het schenken.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: In de context van Het_melkmeisje, verklaar de Details en de Voorstelling.

In eerste instantie lijkt er iets vreemds te zijn aan de tafel onder het raam, maar realiseert u zich dat dit is geen rechthoekige tafel is, maar een zeskantige. Het gaatje in het ruitje in het venster laat zien dat er glas in het raam zit en dat dit geen papier is. Het koperen melkemmertje aan de muur werd dagelijks gevuld door iemand die met emmers melk langs de deuren ging.Op de blauwe karaf op tafel zit een gesloten deksel. Hier zit waarschijnlijk bier in, want met een open deksel verdwijnt de prik snel.Broodpap kwam warm uit de oven en werd gemaakt met brood, melk en bier om te rijzen.De melk komt spiraalvormig uit de kan; wetenschappers kwamen er destijds net achter dat vloeistoffen (door de zwaartekracht) spiraalvormig geschonken worden. De meid schenkt erg geconcentreerd melk bij, want te veel melk geeft een te slappe pap.Voor de kleding gebruikt Vermeer primaire kleuren: rood voor de onderrok, blauw voor de bovenrok en geel voor het hesje. Dienstmeiden droegen vaak blauwe rokken, want op blauwe rokken waren vlekken minder goed te zien. Bovenarmen kregen geen zon en bleven dus blank; onderarmen zijn blauwig-rood: armen van een werkvrouw, die staat te schrobben en te poetsen.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Verklaar de Details over de Voorstelling van dit kunstwerk, Het_melkmeisje.

In eerste instantie lijkt er iets vreemds te zijn aan de tafel onder het raam, maar realiseert u zich dat dit is geen rechthoekige tafel is, maar een zeskantige. Het gaatje in het ruitje in het venster laat zien dat er glas in het raam zit en dat dit geen papier is. Het koperen melkemmertje aan de muur werd dagelijks gevuld door iemand die met emmers melk langs de deuren ging.Op de blauwe karaf op tafel zit een gesloten deksel. Hier zit waarschijnlijk bier in, want met een open deksel verdwijnt de prik snel.Broodpap kwam warm uit de oven en werd gemaakt met brood, melk en bier om te rijzen.De melk komt spiraalvormig uit de kan; wetenschappers kwamen er destijds net achter dat vloeistoffen (door de zwaartekracht) spiraalvormig geschonken worden. De meid schenkt erg geconcentreerd melk bij, want te veel melk geeft een te slappe pap.Voor de kleding gebruikt Vermeer primaire kleuren: rood voor de onderrok, blauw voor de bovenrok en geel voor het hesje. Dienstmeiden droegen vaak blauwe rokken, want op blauwe rokken waren vlekken minder goed te zien. Bovenarmen kregen geen zon en bleven dus blank; onderarmen zijn blauwig-rood: armen van een werkvrouw, die staat te schrobben en te poetsen.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Hoe wordt in Het_melkmeisje de Details van de Voorstelling verklaard?

In eerste instantie lijkt er iets vreemds te zijn aan de tafel onder het raam, maar realiseert u zich dat dit is geen rechthoekige tafel is, maar een zeskantige. Het gaatje in het ruitje in het venster laat zien dat er glas in het raam zit en dat dit geen papier is. Het koperen melkemmertje aan de muur werd dagelijks gevuld door iemand die met emmers melk langs de deuren ging.Op de blauwe karaf op tafel zit een gesloten deksel. Hier zit waarschijnlijk bier in, want met een open deksel verdwijnt de prik snel.Broodpap kwam warm uit de oven en werd gemaakt met brood, melk en bier om te rijzen.De melk komt spiraalvormig uit de kan; wetenschappers kwamen er destijds net achter dat vloeistoffen (door de zwaartekracht) spiraalvormig geschonken worden. De meid schenkt erg geconcentreerd melk bij, want te veel melk geeft een te slappe pap.Voor de kleding gebruikt Vermeer primaire kleuren: rood voor de onderrok, blauw voor de bovenrok en geel voor het hesje. Dienstmeiden droegen vaak blauwe rokken, want op blauwe rokken waren vlekken minder goed te zien. Bovenarmen kregen geen zon en bleven dus blank; onderarmen zijn blauwig-rood: armen van een werkvrouw, die staat te schrobben en te poetsen.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Details in de Voorstelling van Het_melkmeisje.

In eerste instantie lijkt er iets vreemds te zijn aan de tafel onder het raam, maar realiseert u zich dat dit is geen rechthoekige tafel is, maar een zeskantige. Het gaatje in het ruitje in het venster laat zien dat er glas in het raam zit en dat dit geen papier is. Het koperen melkemmertje aan de muur werd dagelijks gevuld door iemand die met emmers melk langs de deuren ging.Op de blauwe karaf op tafel zit een gesloten deksel. Hier zit waarschijnlijk bier in, want met een open deksel verdwijnt de prik snel.Broodpap kwam warm uit de oven en werd gemaakt met brood, melk en bier om te rijzen.De melk komt spiraalvormig uit de kan; wetenschappers kwamen er destijds net achter dat vloeistoffen (door de zwaartekracht) spiraalvormig geschonken worden. De meid schenkt erg geconcentreerd melk bij, want te veel melk geeft een te slappe pap.Voor de kleding gebruikt Vermeer primaire kleuren: rood voor de onderrok, blauw voor de bovenrok en geel voor het hesje. Dienstmeiden droegen vaak blauwe rokken, want op blauwe rokken waren vlekken minder goed te zien. Bovenarmen kregen geen zon en bleven dus blank; onderarmen zijn blauwig-rood: armen van een werkvrouw, die staat te schrobben en te poetsen.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: In de context van Het_melkmeisje, verklaar de Overschilderingen en de Voorstelling.

Met radiografisch en infraroodonderzoek werd in 2022 vastgesteld dat Vermeer oorspronkelijk op de muur achter de meid met een  wandrek met kannen was begonnen. Rechts beneden stond eerst een vuurmand , die vervangen werd door de voetenstoof en een rij blauwwitte tegeltjes. Kannenrek en vuurmand werden opgezet in zwarte verf en niet afgemaakt, zodat de overschildering door Vermeer zelf zijn uitgevoerd. Vermeer creëerde door die wijzigingen meer rust in de compositie en de aandacht van de beschouwer werd nog meer op de meid en haar handeling gericht.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Verklaar de Overschilderingen over de Voorstelling van dit kunstwerk, Het_melkmeisje.

Met radiografisch en infraroodonderzoek werd in 2022 vastgesteld dat Vermeer oorspronkelijk op de muur achter de meid met een  wandrek met kannen was begonnen. Rechts beneden stond eerst een vuurmand , die vervangen werd door de voetenstoof en een rij blauwwitte tegeltjes. Kannenrek en vuurmand werden opgezet in zwarte verf en niet afgemaakt, zodat de overschildering door Vermeer zelf zijn uitgevoerd. Vermeer creëerde door die wijzigingen meer rust in de compositie en de aandacht van de beschouwer werd nog meer op de meid en haar handeling gericht.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Hoe wordt in Het_melkmeisje de Overschilderingen van de Voorstelling verklaard?

Met radiografisch en infraroodonderzoek werd in 2022 vastgesteld dat Vermeer oorspronkelijk op de muur achter de meid met een  wandrek met kannen was begonnen. Rechts beneden stond eerst een vuurmand , die vervangen werd door de voetenstoof en een rij blauwwitte tegeltjes. Kannenrek en vuurmand werden opgezet in zwarte verf en niet afgemaakt, zodat de overschildering door Vermeer zelf zijn uitgevoerd. Vermeer creëerde door die wijzigingen meer rust in de compositie en de aandacht van de beschouwer werd nog meer op de meid en haar handeling gericht.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Overschilderingen in de Voorstelling van Het_melkmeisje.

Met radiografisch en infraroodonderzoek werd in 2022 vastgesteld dat Vermeer oorspronkelijk op de muur achter de meid met een  wandrek met kannen was begonnen. Rechts beneden stond eerst een vuurmand , die vervangen werd door de voetenstoof en een rij blauwwitte tegeltjes. Kannenrek en vuurmand werden opgezet in zwarte verf en niet afgemaakt, zodat de overschildering door Vermeer zelf zijn uitgevoerd. Vermeer creëerde door die wijzigingen meer rust in de compositie en de aandacht van de beschouwer werd nog meer op de meid en haar handeling gericht.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: In de context van Het_melkmeisje, verklaar de Perspectief en de Voorstelling.

Alle perspectieflijnen komen samen in het centrale verdwijnpunt van het schilderij; deze bevindt zich even boven de rechterhand van de meid.  Verder wordt de diepte in de voorstelling aangegeven door de schaduwwerking van het licht op de muur, doordat de rechterschouder en het rechterdeel van de meid lichter zijn dan de muur en doordat de linkerschouder en de rok van de meid donker afsteekt tegen de lichtere muur.Perspectieflijnen werden op het schilderij 'getekend' door vanuit het spijkertje in het centrale verdwijnpunt een ingekrijt touwtje te spannen en een krijtstreep op het schilderij te drukken. Zo blijven er ook geen zichtbare perspectieflijnen op het doek achter.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Verklaar de Perspectief over de Voorstelling van dit kunstwerk, Het_melkmeisje.

Alle perspectieflijnen komen samen in het centrale verdwijnpunt van het schilderij; deze bevindt zich even boven de rechterhand van de meid.  Verder wordt de diepte in de voorstelling aangegeven door de schaduwwerking van het licht op de muur, doordat de rechterschouder en het rechterdeel van de meid lichter zijn dan de muur en doordat de linkerschouder en de rok van de meid donker afsteekt tegen de lichtere muur.Perspectieflijnen werden op het schilderij 'getekend' door vanuit het spijkertje in het centrale verdwijnpunt een ingekrijt touwtje te spannen en een krijtstreep op het schilderij te drukken. Zo blijven er ook geen zichtbare perspectieflijnen op het doek achter.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Hoe wordt in Het_melkmeisje de Perspectief van de Voorstelling verklaard?

Alle perspectieflijnen komen samen in het centrale verdwijnpunt van het schilderij; deze bevindt zich even boven de rechterhand van de meid.  Verder wordt de diepte in de voorstelling aangegeven door de schaduwwerking van het licht op de muur, doordat de rechterschouder en het rechterdeel van de meid lichter zijn dan de muur en doordat de linkerschouder en de rok van de meid donker afsteekt tegen de lichtere muur.Perspectieflijnen werden op het schilderij 'getekend' door vanuit het spijkertje in het centrale verdwijnpunt een ingekrijt touwtje te spannen en een krijtstreep op het schilderij te drukken. Zo blijven er ook geen zichtbare perspectieflijnen op het doek achter.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Perspectief in de Voorstelling van Het_melkmeisje.

Alle perspectieflijnen komen samen in het centrale verdwijnpunt van het schilderij; deze bevindt zich even boven de rechterhand van de meid.  Verder wordt de diepte in de voorstelling aangegeven door de schaduwwerking van het licht op de muur, doordat de rechterschouder en het rechterdeel van de meid lichter zijn dan de muur en doordat de linkerschouder en de rok van de meid donker afsteekt tegen de lichtere muur.Perspectieflijnen werden op het schilderij 'getekend' door vanuit het spijkertje in het centrale verdwijnpunt een ingekrijt touwtje te spannen en een krijtstreep op het schilderij te drukken. Zo blijven er ook geen zichtbare perspectieflijnen op het doek achter.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Focus op Het_melkmeisje en leg de Herkomst uit.

In de zeventiende eeuw kregen schilderijen, over het algemeen, geen titel. Derhalve is het opsporen van de achtereenvolgende eigenaars geen gemakkelijke zaak.In eerste instantie behoorde het schilderij in handen van Pieter van Ruijven , die bij zijn overlijden in 1674 liefst 21 schilderijen van Vermeer bezat. Zijn schoonzoon, Jacob Dissius, verkoopt het in 1696 onder de titel Een Meyd die Melk uytgiet. In 1765 werd het schilderij geveild toen Leendert Pieter de Neufville de collectie, opgebouwd door zijn vader, verkocht. Een tijd later erft Lucretia Johanna van Winter het schilderij van haar vader, Pieter van Winter. Zij trouwt met Hendrik Six, heer van Hillegom. Via hem gaat het schilderij over naar Pieter Six van Vromade (1827-1905). Zijn erfgenamen wilden het schilderij verkopen. De musea in de Verenigde Staten van Amerika waren in opkomst en wilden graag 'oude kunst' kopen. Men kon op het nippertje voorkomen dat het schilderij naar de VS verdween; hiervan zijn nog bijgaande spotprenten gemaakt. Met particuliere donaties, een fors bedrag van de Vereniging Rembrandt en financiële ondersteuning van het Rijk kon het werk in 1908 worden aangekocht en worden getoond in het Rijksmuseum Amsterdam.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Verklaar de Herkomst van dit kunstwerk, Het_melkmeisje.

In de zeventiende eeuw kregen schilderijen, over het algemeen, geen titel. Derhalve is het opsporen van de achtereenvolgende eigenaars geen gemakkelijke zaak.In eerste instantie behoorde het schilderij in handen van Pieter van Ruijven , die bij zijn overlijden in 1674 liefst 21 schilderijen van Vermeer bezat. Zijn schoonzoon, Jacob Dissius, verkoopt het in 1696 onder de titel Een Meyd die Melk uytgiet. In 1765 werd het schilderij geveild toen Leendert Pieter de Neufville de collectie, opgebouwd door zijn vader, verkocht. Een tijd later erft Lucretia Johanna van Winter het schilderij van haar vader, Pieter van Winter. Zij trouwt met Hendrik Six, heer van Hillegom. Via hem gaat het schilderij over naar Pieter Six van Vromade (1827-1905). Zijn erfgenamen wilden het schilderij verkopen. De musea in de Verenigde Staten van Amerika waren in opkomst en wilden graag 'oude kunst' kopen. Men kon op het nippertje voorkomen dat het schilderij naar de VS verdween; hiervan zijn nog bijgaande spotprenten gemaakt. Met particuliere donaties, een fors bedrag van de Vereniging Rembrandt en financiële ondersteuning van het Rijk kon het werk in 1908 worden aangekocht en worden getoond in het Rijksmuseum Amsterdam.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Hoe verklaart Het_melkmeisje zijn Herkomst?

In de zeventiende eeuw kregen schilderijen, over het algemeen, geen titel. Derhalve is het opsporen van de achtereenvolgende eigenaars geen gemakkelijke zaak.In eerste instantie behoorde het schilderij in handen van Pieter van Ruijven , die bij zijn overlijden in 1674 liefst 21 schilderijen van Vermeer bezat. Zijn schoonzoon, Jacob Dissius, verkoopt het in 1696 onder de titel Een Meyd die Melk uytgiet. In 1765 werd het schilderij geveild toen Leendert Pieter de Neufville de collectie, opgebouwd door zijn vader, verkocht. Een tijd later erft Lucretia Johanna van Winter het schilderij van haar vader, Pieter van Winter. Zij trouwt met Hendrik Six, heer van Hillegom. Via hem gaat het schilderij over naar Pieter Six van Vromade (1827-1905). Zijn erfgenamen wilden het schilderij verkopen. De musea in de Verenigde Staten van Amerika waren in opkomst en wilden graag 'oude kunst' kopen. Men kon op het nippertje voorkomen dat het schilderij naar de VS verdween; hiervan zijn nog bijgaande spotprenten gemaakt. Met particuliere donaties, een fors bedrag van de Vereniging Rembrandt en financiële ondersteuning van het Rijk kon het werk in 1908 worden aangekocht en worden getoond in het Rijksmuseum Amsterdam.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Hoe wordt de Herkomst besproken in Het_melkmeisje?

In de zeventiende eeuw kregen schilderijen, over het algemeen, geen titel. Derhalve is het opsporen van de achtereenvolgende eigenaars geen gemakkelijke zaak.In eerste instantie behoorde het schilderij in handen van Pieter van Ruijven , die bij zijn overlijden in 1674 liefst 21 schilderijen van Vermeer bezat. Zijn schoonzoon, Jacob Dissius, verkoopt het in 1696 onder de titel Een Meyd die Melk uytgiet. In 1765 werd het schilderij geveild toen Leendert Pieter de Neufville de collectie, opgebouwd door zijn vader, verkocht. Een tijd later erft Lucretia Johanna van Winter het schilderij van haar vader, Pieter van Winter. Zij trouwt met Hendrik Six, heer van Hillegom. Via hem gaat het schilderij over naar Pieter Six van Vromade (1827-1905). Zijn erfgenamen wilden het schilderij verkopen. De musea in de Verenigde Staten van Amerika waren in opkomst en wilden graag 'oude kunst' kopen. Men kon op het nippertje voorkomen dat het schilderij naar de VS verdween; hiervan zijn nog bijgaande spotprenten gemaakt. Met particuliere donaties, een fors bedrag van de Vereniging Rembrandt en financiële ondersteuning van het Rijk kon het werk in 1908 worden aangekocht en worden getoond in het Rijksmuseum Amsterdam.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Focus op Het_melkmeisje en leg de Beeldmerk uit.

De groep Nestlé gebruikt Het melkmeisje als beeldmerk op de zuivelproducten van La Laitière. Aanvankelijk was het de groep Chambourcy in Frankrijk die de afbeelding van Vermeer op haar zuivelproducten gebruikte.Op de verpakkingen wordt alleen de keukenmeid afgebeeld, maar Nestlé heeft het gehele schilderij als beeldmerk laten registreren.In Spaanssprekende landen gebruikt Nestlé de afbeelding bij enkele producten van het zuivelmerk La Lechera.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Verklaar de Beeldmerk van dit kunstwerk, Het_melkmeisje.

De groep Nestlé gebruikt Het melkmeisje als beeldmerk op de zuivelproducten van La Laitière. Aanvankelijk was het de groep Chambourcy in Frankrijk die de afbeelding van Vermeer op haar zuivelproducten gebruikte.Op de verpakkingen wordt alleen de keukenmeid afgebeeld, maar Nestlé heeft het gehele schilderij als beeldmerk laten registreren.In Spaanssprekende landen gebruikt Nestlé de afbeelding bij enkele producten van het zuivelmerk La Lechera.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Hoe verklaart Het_melkmeisje zijn Beeldmerk?

De groep Nestlé gebruikt Het melkmeisje als beeldmerk op de zuivelproducten van La Laitière. Aanvankelijk was het de groep Chambourcy in Frankrijk die de afbeelding van Vermeer op haar zuivelproducten gebruikte.Op de verpakkingen wordt alleen de keukenmeid afgebeeld, maar Nestlé heeft het gehele schilderij als beeldmerk laten registreren.In Spaanssprekende landen gebruikt Nestlé de afbeelding bij enkele producten van het zuivelmerk La Lechera.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_melkmeisje

Prompt: Hoe wordt de Beeldmerk besproken in Het_melkmeisje?

De groep Nestlé gebruikt Het melkmeisje als beeldmerk op de zuivelproducten van La Laitière. Aanvankelijk was het de groep Chambourcy in Frankrijk die de afbeelding van Vermeer op haar zuivelproducten gebruikte.Op de verpakkingen wordt alleen de keukenmeid afgebeeld, maar Nestlé heeft het gehele schilderij als beeldmerk laten registreren.In Spaanssprekende landen gebruikt Nestlé de afbeelding bij enkele producten van het zuivelmerk La Lechera.

Links: Raakt Holland op de beurs aan Sam zijn goeie geld kwijt, hij dingt er mee naar Hollands knapste melkmeid. Rechts: Maar -zeg zij- Hollands kunst volg' Hollands duiten niet, Toe laat mij in Holland blijven bij mijn Piet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Astronomisch_uurwerk_van_Praag

Prompt: Focus op Astronomisch_uurwerk_van_Praag en leg de abstract uit.

Het astronomische uurwerk van Praag (Tsjechisch: Staroměstský orloj of Pražský orloj) is een middeleeuws astronomisch uurwerk in het centrum van de Tsjechische hoofdstad Praag. Het uurwerk is bevestigd aan de zuidelijke muur van het Oudestadsraadhuis aan het Oudestadsplein in de Oude Stad van Praag.Het geheel bestaat uit drie hoofdonderdelen.Het eerste onderdeel in het midden, de astronomische wijzerplaat, geeft de tijd aan en laat de stand van de zon en de maan zien. Het uurwerk geeft vijf soorten tijd aan:de plaatselijke tijd van Praag,de tijd, gemeten in een verdeling van 12 uren tussen zonsopgang en zonsondergang; de zogenaamde ongelijke uren. Zij zijn van dag tot dag langer of korter omdat de periode tussen zonsopgang en zonsondergang elke dag verschilt,de tijd, gemeten in een verdeling van 24 uren die aangeeft hoelang de zon verwijderd is van het moment van zonsondergang, de zogenaamde Boheemse of Italiaanse uren,de plaats van de zon in de zodiak of dierenriem,de sterrentijd.Het uurwerk bestaat uit drie schijven: de vaste schijf in het midden en de onafhankelijk daarvan draaiende buitenrand en zodiakring. Er zijn drie wijzers: de wijzer met het handje, het zonnetje dat op die wijzer heen en weer schuift en de wijzer met het sterretje die vast verbonden is met de zodiakschijf.Het tweede onderdeel bovenaan is de Parade van de Apostelen. Elk uur gaan er twee kleine deuren open en komt er een parade van apostelen voorbij.Het derde onderdeel onderaan is een wijzerplaat met medaillons die de maanden voorstellen en waarop voor elke dag de heilige wordt aangeduid.Het oudste deel van het uurwerk stamt uit het begin van de 15e eeuw. De apostelen zijn echter pas in 1865 toegevoegd. Volgens een legende werd de maker van het uurwerk in Praag, toen het uurwerk klaar was, blind gemaakt opdat hij een dergelijk uurwerk niet meer zou kunnen maken voor een andere stad.

Beeldanimatie: de klok op de 10de van elke maand om 9.30 uur 's morgens

Categorie:Nationaal monument in Tsjechië

Bestand:Prague Astronomical Clock animated.gif


Astronomisch_uurwerk_van_Praag

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Astronomisch_uurwerk_van_Praag.

Het astronomische uurwerk van Praag (Tsjechisch: Staroměstský orloj of Pražský orloj) is een middeleeuws astronomisch uurwerk in het centrum van de Tsjechische hoofdstad Praag. Het uurwerk is bevestigd aan de zuidelijke muur van het Oudestadsraadhuis aan het Oudestadsplein in de Oude Stad van Praag.Het geheel bestaat uit drie hoofdonderdelen.Het eerste onderdeel in het midden, de astronomische wijzerplaat, geeft de tijd aan en laat de stand van de zon en de maan zien. Het uurwerk geeft vijf soorten tijd aan:de plaatselijke tijd van Praag,de tijd, gemeten in een verdeling van 12 uren tussen zonsopgang en zonsondergang; de zogenaamde ongelijke uren. Zij zijn van dag tot dag langer of korter omdat de periode tussen zonsopgang en zonsondergang elke dag verschilt,de tijd, gemeten in een verdeling van 24 uren die aangeeft hoelang de zon verwijderd is van het moment van zonsondergang, de zogenaamde Boheemse of Italiaanse uren,de plaats van de zon in de zodiak of dierenriem,de sterrentijd.Het uurwerk bestaat uit drie schijven: de vaste schijf in het midden en de onafhankelijk daarvan draaiende buitenrand en zodiakring. Er zijn drie wijzers: de wijzer met het handje, het zonnetje dat op die wijzer heen en weer schuift en de wijzer met het sterretje die vast verbonden is met de zodiakschijf.Het tweede onderdeel bovenaan is de Parade van de Apostelen. Elk uur gaan er twee kleine deuren open en komt er een parade van apostelen voorbij.Het derde onderdeel onderaan is een wijzerplaat met medaillons die de maanden voorstellen en waarop voor elke dag de heilige wordt aangeduid.Het oudste deel van het uurwerk stamt uit het begin van de 15e eeuw. De apostelen zijn echter pas in 1865 toegevoegd. Volgens een legende werd de maker van het uurwerk in Praag, toen het uurwerk klaar was, blind gemaakt opdat hij een dergelijk uurwerk niet meer zou kunnen maken voor een andere stad.

Beeldanimatie: de klok op de 10de van elke maand om 9.30 uur 's morgens

Categorie:Nationaal monument in Tsjechië

Bestand:Prague Astronomical Clock animated.gif


Astronomisch_uurwerk_van_Praag

Prompt: Hoe verklaart Astronomisch_uurwerk_van_Praag zijn abstract?

Het astronomische uurwerk van Praag (Tsjechisch: Staroměstský orloj of Pražský orloj) is een middeleeuws astronomisch uurwerk in het centrum van de Tsjechische hoofdstad Praag. Het uurwerk is bevestigd aan de zuidelijke muur van het Oudestadsraadhuis aan het Oudestadsplein in de Oude Stad van Praag.Het geheel bestaat uit drie hoofdonderdelen.Het eerste onderdeel in het midden, de astronomische wijzerplaat, geeft de tijd aan en laat de stand van de zon en de maan zien. Het uurwerk geeft vijf soorten tijd aan:de plaatselijke tijd van Praag,de tijd, gemeten in een verdeling van 12 uren tussen zonsopgang en zonsondergang; de zogenaamde ongelijke uren. Zij zijn van dag tot dag langer of korter omdat de periode tussen zonsopgang en zonsondergang elke dag verschilt,de tijd, gemeten in een verdeling van 24 uren die aangeeft hoelang de zon verwijderd is van het moment van zonsondergang, de zogenaamde Boheemse of Italiaanse uren,de plaats van de zon in de zodiak of dierenriem,de sterrentijd.Het uurwerk bestaat uit drie schijven: de vaste schijf in het midden en de onafhankelijk daarvan draaiende buitenrand en zodiakring. Er zijn drie wijzers: de wijzer met het handje, het zonnetje dat op die wijzer heen en weer schuift en de wijzer met het sterretje die vast verbonden is met de zodiakschijf.Het tweede onderdeel bovenaan is de Parade van de Apostelen. Elk uur gaan er twee kleine deuren open en komt er een parade van apostelen voorbij.Het derde onderdeel onderaan is een wijzerplaat met medaillons die de maanden voorstellen en waarop voor elke dag de heilige wordt aangeduid.Het oudste deel van het uurwerk stamt uit het begin van de 15e eeuw. De apostelen zijn echter pas in 1865 toegevoegd. Volgens een legende werd de maker van het uurwerk in Praag, toen het uurwerk klaar was, blind gemaakt opdat hij een dergelijk uurwerk niet meer zou kunnen maken voor een andere stad.

Beeldanimatie: de klok op de 10de van elke maand om 9.30 uur 's morgens

Categorie:Nationaal monument in Tsjechië

Bestand:Prague Astronomical Clock animated.gif


Astronomisch_uurwerk_van_Praag

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Astronomisch_uurwerk_van_Praag?

Het astronomische uurwerk van Praag (Tsjechisch: Staroměstský orloj of Pražský orloj) is een middeleeuws astronomisch uurwerk in het centrum van de Tsjechische hoofdstad Praag. Het uurwerk is bevestigd aan de zuidelijke muur van het Oudestadsraadhuis aan het Oudestadsplein in de Oude Stad van Praag.Het geheel bestaat uit drie hoofdonderdelen.Het eerste onderdeel in het midden, de astronomische wijzerplaat, geeft de tijd aan en laat de stand van de zon en de maan zien. Het uurwerk geeft vijf soorten tijd aan:de plaatselijke tijd van Praag,de tijd, gemeten in een verdeling van 12 uren tussen zonsopgang en zonsondergang; de zogenaamde ongelijke uren. Zij zijn van dag tot dag langer of korter omdat de periode tussen zonsopgang en zonsondergang elke dag verschilt,de tijd, gemeten in een verdeling van 24 uren die aangeeft hoelang de zon verwijderd is van het moment van zonsondergang, de zogenaamde Boheemse of Italiaanse uren,de plaats van de zon in de zodiak of dierenriem,de sterrentijd.Het uurwerk bestaat uit drie schijven: de vaste schijf in het midden en de onafhankelijk daarvan draaiende buitenrand en zodiakring. Er zijn drie wijzers: de wijzer met het handje, het zonnetje dat op die wijzer heen en weer schuift en de wijzer met het sterretje die vast verbonden is met de zodiakschijf.Het tweede onderdeel bovenaan is de Parade van de Apostelen. Elk uur gaan er twee kleine deuren open en komt er een parade van apostelen voorbij.Het derde onderdeel onderaan is een wijzerplaat met medaillons die de maanden voorstellen en waarop voor elke dag de heilige wordt aangeduid.Het oudste deel van het uurwerk stamt uit het begin van de 15e eeuw. De apostelen zijn echter pas in 1865 toegevoegd. Volgens een legende werd de maker van het uurwerk in Praag, toen het uurwerk klaar was, blind gemaakt opdat hij een dergelijk uurwerk niet meer zou kunnen maken voor een andere stad.

Beeldanimatie: de klok op de 10de van elke maand om 9.30 uur 's morgens

Categorie:Nationaal monument in Tsjechië

Bestand:Prague Astronomical Clock animated.gif


Baldakijn_van_Bernini

Prompt: Focus op Baldakijn_van_Bernini en leg de abstract uit.

Het baldakijn van Bernini bevindt zich in de Sint-Pietersbasiliek te Rome boven het graf van de apostel Petrus. Het baldakijn werd gebouwd in 1624-1633 door Gianlorenzo Bernini met de bedoeling om het verband tussen het graf en de basiliek uit te laten komen. De kerk is namelijk op die plaats gebouwd vanwege dat graf. Men wilde dus de aandacht vestigen op de tombe van Petrus en het pauselijke altaar. De Brusselaar François Duquesnoy zou Bernini hebben meegeholpen met de realisatie.Het baldakijn van Bernini is eigenlijk geen echt baldakijn. Een baldakijn is een overspanning gedragen door vier stokken. Oorspronkelijk was dit bedoeld als beschutting, maar het werd al snel als een teken van waardigheid gezien. Het dak van een baldakijn kan uit textiel bestaan, maar kan ook van hard materiaal zijn. De naam baldakijn is ontleend aan de geweven goudbrokaten stof, die in de Middeleeuwen werd geweven in Baldac (het huidige Bagdad). Een ciborium is een op vier zuilen rustende koepel of dak, die een klein open tempeltje (tempietto) boven een altaar vormt binnen een kerk of kathedraal. Het baldakijn van Bernini is een combinatie van een baldakijn en een ciborium.

Bestand:Baldachin of Saint Peters Basilica 01.jpg


Baldakijn_van_Bernini

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Baldakijn_van_Bernini.

Het baldakijn van Bernini bevindt zich in de Sint-Pietersbasiliek te Rome boven het graf van de apostel Petrus. Het baldakijn werd gebouwd in 1624-1633 door Gianlorenzo Bernini met de bedoeling om het verband tussen het graf en de basiliek uit te laten komen. De kerk is namelijk op die plaats gebouwd vanwege dat graf. Men wilde dus de aandacht vestigen op de tombe van Petrus en het pauselijke altaar. De Brusselaar François Duquesnoy zou Bernini hebben meegeholpen met de realisatie.Het baldakijn van Bernini is eigenlijk geen echt baldakijn. Een baldakijn is een overspanning gedragen door vier stokken. Oorspronkelijk was dit bedoeld als beschutting, maar het werd al snel als een teken van waardigheid gezien. Het dak van een baldakijn kan uit textiel bestaan, maar kan ook van hard materiaal zijn. De naam baldakijn is ontleend aan de geweven goudbrokaten stof, die in de Middeleeuwen werd geweven in Baldac (het huidige Bagdad). Een ciborium is een op vier zuilen rustende koepel of dak, die een klein open tempeltje (tempietto) boven een altaar vormt binnen een kerk of kathedraal. Het baldakijn van Bernini is een combinatie van een baldakijn en een ciborium.

Bestand:Baldachin of Saint Peters Basilica 01.jpg


Baldakijn_van_Bernini

Prompt: Hoe verklaart Baldakijn_van_Bernini zijn abstract?

Het baldakijn van Bernini bevindt zich in de Sint-Pietersbasiliek te Rome boven het graf van de apostel Petrus. Het baldakijn werd gebouwd in 1624-1633 door Gianlorenzo Bernini met de bedoeling om het verband tussen het graf en de basiliek uit te laten komen. De kerk is namelijk op die plaats gebouwd vanwege dat graf. Men wilde dus de aandacht vestigen op de tombe van Petrus en het pauselijke altaar. De Brusselaar François Duquesnoy zou Bernini hebben meegeholpen met de realisatie.Het baldakijn van Bernini is eigenlijk geen echt baldakijn. Een baldakijn is een overspanning gedragen door vier stokken. Oorspronkelijk was dit bedoeld als beschutting, maar het werd al snel als een teken van waardigheid gezien. Het dak van een baldakijn kan uit textiel bestaan, maar kan ook van hard materiaal zijn. De naam baldakijn is ontleend aan de geweven goudbrokaten stof, die in de Middeleeuwen werd geweven in Baldac (het huidige Bagdad). Een ciborium is een op vier zuilen rustende koepel of dak, die een klein open tempeltje (tempietto) boven een altaar vormt binnen een kerk of kathedraal. Het baldakijn van Bernini is een combinatie van een baldakijn en een ciborium.

Bestand:Baldachin of Saint Peters Basilica 01.jpg


Baldakijn_van_Bernini

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Baldakijn_van_Bernini?

Het baldakijn van Bernini bevindt zich in de Sint-Pietersbasiliek te Rome boven het graf van de apostel Petrus. Het baldakijn werd gebouwd in 1624-1633 door Gianlorenzo Bernini met de bedoeling om het verband tussen het graf en de basiliek uit te laten komen. De kerk is namelijk op die plaats gebouwd vanwege dat graf. Men wilde dus de aandacht vestigen op de tombe van Petrus en het pauselijke altaar. De Brusselaar François Duquesnoy zou Bernini hebben meegeholpen met de realisatie.Het baldakijn van Bernini is eigenlijk geen echt baldakijn. Een baldakijn is een overspanning gedragen door vier stokken. Oorspronkelijk was dit bedoeld als beschutting, maar het werd al snel als een teken van waardigheid gezien. Het dak van een baldakijn kan uit textiel bestaan, maar kan ook van hard materiaal zijn. De naam baldakijn is ontleend aan de geweven goudbrokaten stof, die in de Middeleeuwen werd geweven in Baldac (het huidige Bagdad). Een ciborium is een op vier zuilen rustende koepel of dak, die een klein open tempeltje (tempietto) boven een altaar vormt binnen een kerk of kathedraal. Het baldakijn van Bernini is een combinatie van een baldakijn en een ciborium.

Bestand:Baldachin of Saint Peters Basilica 01.jpg


Baldakijn_van_Bernini

Prompt: Focus op Baldakijn_van_Bernini en leg de Voorgeschiedenis uit.

Voordat het baldakijn over de tombe van Petrus geplaatst werd, hadden er al verscheidene andere bouwwerken boven zijn graf gestaan.Het eerste bouwwerk, dat aan het einde van de 2e eeuw boven het graf werd gebouwd, was een kleine monumentale aedicula, dat het Tropaion van Gaius werd genoemd. De restanten daarvan bevinden zich nog steeds rondom de tombe van Petrus. In 324 werd de Oude Sint-Pietersbasiliek van keizer Constantijn gebouwd. Daar binnen was een klein ciborium geplaatst boven het graf en altaar. Na de Middeleeuwen verkeerde deze basiliek in een bouwvallige staat. Aan het begin van de Renaissance werden er pogingen ondernomen de basiliek te herstellen. In het begin van de zestiende eeuw kreeg Donato Bramante de steun van Julius II om de hele basiliek te herbouwen. In 1506 begonnen de werkzaamheden aan de Sint-Pieter, voortgezet door Michelangelo en afgemaakt door Domenico Fontana en Giacomo della Porta in 1588. In plaats van de lange Constantijnse basiliek heeft Julius II een kerk laten bouwen met een gecentraliseerd eindpunt waaraan uiteindelijk een schip toegevoegd zou worden. Tijdens het pontificaat van Paulus V (1605-1621) werd de beslissing genomen zowel het schip als de voorgevel van de kerk te vervangen. De architect van de Sint-Pieter was toen Carlo Maderno. Hij ontwierp en bouwde dit middenschip. Hierna bleef alleen het interieur van de Sint-Pieter ter verandering over.Tijdens de verbouwingen aan de kerk stond er een beschermend bouwsel over het altaar en het graf. Toen dit werd verwijderd, leek het altaar in verhouding tot de kerk te klein. In 1594 werd het bestaande ciborium vervangen door een tijdelijk ciborium. Hoe dit ciborium er precies uitzag is onbekend. Wel zijn er documenten gevonden waarin staat dat het ciborium onder andere uit papier maché was gemaakt. Het moge dus duidelijk zijn dat dit een tijdelijk bouwsel was. In de daarop volgende jaren werd het ciborium herhaaldelijk opgeknapt.Vertrouwend op de talenten van Maderno wees paus Paulus V het idee van een ciborium in 1606 af, en kwam met een ander soort kerkmeubel, het baldakijn. Ook dit bouwwerk was van tijdelijke aard. Qua uiterlijk lijkt dit baldakijn al enigszins op het huidige baldakijn. Afbeeldingen en documenten beschrijven het baldakijn als een constructie van houten planken ondersteund door staande engelen. Stokken hielden een baldakijn omhoog versierd met flappen en kwasten. In 1622 werd onder paus Gregorius XV een nieuw bouwwerk boven het graf gebouwd. Dit werd een groot model dat in gebruik kon blijven terwijl men aanpassingen maakte in afwachting van een permanent bouwwerk. Ook hier had Maderno de leiding. Aan hem worden enkele kleine maar belangrijke veranderingen toegeschreven. De engelen knielden in plaats van te staan, en de pilaren waren sierlijk in plaats van simpel. Ze hadden spiraalvormige groeven, vegetatie, engeltjes en de decoraties waren verguld alsof ze gemaakt waren van metaal. De hoogte van dit bouwwerk was slechts 2 meter kleiner dan dat van Bernini met zijn 29m zou zijn. Bernini was meer dan toevallig vertrouwd met deze kenmerken, omdat hem opgedragen werd de vier knielende engelen te beeldhouwen.Maderno verzocht op het toppunt van zijn carrière de opdracht om een permanent baldakijn te mogen maken. Vermoedelijk zou hij ook de opdracht hebben ontvangen als zijn hoofdsponsor, paus Paulus V, niet op dat moment gestorven was. Het was een verlies dat de jonge assistent Borromini niet minder diep zou betreuren dan Maderno. Hij zag gaandeweg dat Maderno zijn grip op de werken in de Sint-Pieter begon te verliezen en daarmee ook zijn eigen mogelijkheden. Maderno overleefde nog het korte pontificaat van paus Gregorius XV, maar daarna bleef al snel niets meer over van enig respect voor hem.De pas tot paus verkozen Maffeo Barberini ging verder met de kwestie van het permanente baldakijn. Deze paus, paus Urbanus VIII, vertelde Maderno heel openhartig dat ‘hij zou moeten aftreden om Bernini het werk te zien doen’. Deze paus belast Bernini met grootscheepse decoratiewerkzaamheden voor het monumentale interieur van de Sint-Pieter. In 1624 begon het werk aan het definitieve baldakijn boven het altaar en graf van Petrus.

Bestand:Baldachin of Saint Peters Basilica 01.jpg


Baldakijn_van_Bernini

Prompt: Verklaar de Voorgeschiedenis van dit kunstwerk, Baldakijn_van_Bernini.

Voordat het baldakijn over de tombe van Petrus geplaatst werd, hadden er al verscheidene andere bouwwerken boven zijn graf gestaan.Het eerste bouwwerk, dat aan het einde van de 2e eeuw boven het graf werd gebouwd, was een kleine monumentale aedicula, dat het Tropaion van Gaius werd genoemd. De restanten daarvan bevinden zich nog steeds rondom de tombe van Petrus. In 324 werd de Oude Sint-Pietersbasiliek van keizer Constantijn gebouwd. Daar binnen was een klein ciborium geplaatst boven het graf en altaar. Na de Middeleeuwen verkeerde deze basiliek in een bouwvallige staat. Aan het begin van de Renaissance werden er pogingen ondernomen de basiliek te herstellen. In het begin van de zestiende eeuw kreeg Donato Bramante de steun van Julius II om de hele basiliek te herbouwen. In 1506 begonnen de werkzaamheden aan de Sint-Pieter, voortgezet door Michelangelo en afgemaakt door Domenico Fontana en Giacomo della Porta in 1588. In plaats van de lange Constantijnse basiliek heeft Julius II een kerk laten bouwen met een gecentraliseerd eindpunt waaraan uiteindelijk een schip toegevoegd zou worden. Tijdens het pontificaat van Paulus V (1605-1621) werd de beslissing genomen zowel het schip als de voorgevel van de kerk te vervangen. De architect van de Sint-Pieter was toen Carlo Maderno. Hij ontwierp en bouwde dit middenschip. Hierna bleef alleen het interieur van de Sint-Pieter ter verandering over.Tijdens de verbouwingen aan de kerk stond er een beschermend bouwsel over het altaar en het graf. Toen dit werd verwijderd, leek het altaar in verhouding tot de kerk te klein. In 1594 werd het bestaande ciborium vervangen door een tijdelijk ciborium. Hoe dit ciborium er precies uitzag is onbekend. Wel zijn er documenten gevonden waarin staat dat het ciborium onder andere uit papier maché was gemaakt. Het moge dus duidelijk zijn dat dit een tijdelijk bouwsel was. In de daarop volgende jaren werd het ciborium herhaaldelijk opgeknapt.Vertrouwend op de talenten van Maderno wees paus Paulus V het idee van een ciborium in 1606 af, en kwam met een ander soort kerkmeubel, het baldakijn. Ook dit bouwwerk was van tijdelijke aard. Qua uiterlijk lijkt dit baldakijn al enigszins op het huidige baldakijn. Afbeeldingen en documenten beschrijven het baldakijn als een constructie van houten planken ondersteund door staande engelen. Stokken hielden een baldakijn omhoog versierd met flappen en kwasten. In 1622 werd onder paus Gregorius XV een nieuw bouwwerk boven het graf gebouwd. Dit werd een groot model dat in gebruik kon blijven terwijl men aanpassingen maakte in afwachting van een permanent bouwwerk. Ook hier had Maderno de leiding. Aan hem worden enkele kleine maar belangrijke veranderingen toegeschreven. De engelen knielden in plaats van te staan, en de pilaren waren sierlijk in plaats van simpel. Ze hadden spiraalvormige groeven, vegetatie, engeltjes en de decoraties waren verguld alsof ze gemaakt waren van metaal. De hoogte van dit bouwwerk was slechts 2 meter kleiner dan dat van Bernini met zijn 29m zou zijn. Bernini was meer dan toevallig vertrouwd met deze kenmerken, omdat hem opgedragen werd de vier knielende engelen te beeldhouwen.Maderno verzocht op het toppunt van zijn carrière de opdracht om een permanent baldakijn te mogen maken. Vermoedelijk zou hij ook de opdracht hebben ontvangen als zijn hoofdsponsor, paus Paulus V, niet op dat moment gestorven was. Het was een verlies dat de jonge assistent Borromini niet minder diep zou betreuren dan Maderno. Hij zag gaandeweg dat Maderno zijn grip op de werken in de Sint-Pieter begon te verliezen en daarmee ook zijn eigen mogelijkheden. Maderno overleefde nog het korte pontificaat van paus Gregorius XV, maar daarna bleef al snel niets meer over van enig respect voor hem.De pas tot paus verkozen Maffeo Barberini ging verder met de kwestie van het permanente baldakijn. Deze paus, paus Urbanus VIII, vertelde Maderno heel openhartig dat ‘hij zou moeten aftreden om Bernini het werk te zien doen’. Deze paus belast Bernini met grootscheepse decoratiewerkzaamheden voor het monumentale interieur van de Sint-Pieter. In 1624 begon het werk aan het definitieve baldakijn boven het altaar en graf van Petrus.

Bestand:Baldachin of Saint Peters Basilica 01.jpg


Baldakijn_van_Bernini

Prompt: Hoe verklaart Baldakijn_van_Bernini zijn Voorgeschiedenis?

Voordat het baldakijn over de tombe van Petrus geplaatst werd, hadden er al verscheidene andere bouwwerken boven zijn graf gestaan.Het eerste bouwwerk, dat aan het einde van de 2e eeuw boven het graf werd gebouwd, was een kleine monumentale aedicula, dat het Tropaion van Gaius werd genoemd. De restanten daarvan bevinden zich nog steeds rondom de tombe van Petrus. In 324 werd de Oude Sint-Pietersbasiliek van keizer Constantijn gebouwd. Daar binnen was een klein ciborium geplaatst boven het graf en altaar. Na de Middeleeuwen verkeerde deze basiliek in een bouwvallige staat. Aan het begin van de Renaissance werden er pogingen ondernomen de basiliek te herstellen. In het begin van de zestiende eeuw kreeg Donato Bramante de steun van Julius II om de hele basiliek te herbouwen. In 1506 begonnen de werkzaamheden aan de Sint-Pieter, voortgezet door Michelangelo en afgemaakt door Domenico Fontana en Giacomo della Porta in 1588. In plaats van de lange Constantijnse basiliek heeft Julius II een kerk laten bouwen met een gecentraliseerd eindpunt waaraan uiteindelijk een schip toegevoegd zou worden. Tijdens het pontificaat van Paulus V (1605-1621) werd de beslissing genomen zowel het schip als de voorgevel van de kerk te vervangen. De architect van de Sint-Pieter was toen Carlo Maderno. Hij ontwierp en bouwde dit middenschip. Hierna bleef alleen het interieur van de Sint-Pieter ter verandering over.Tijdens de verbouwingen aan de kerk stond er een beschermend bouwsel over het altaar en het graf. Toen dit werd verwijderd, leek het altaar in verhouding tot de kerk te klein. In 1594 werd het bestaande ciborium vervangen door een tijdelijk ciborium. Hoe dit ciborium er precies uitzag is onbekend. Wel zijn er documenten gevonden waarin staat dat het ciborium onder andere uit papier maché was gemaakt. Het moge dus duidelijk zijn dat dit een tijdelijk bouwsel was. In de daarop volgende jaren werd het ciborium herhaaldelijk opgeknapt.Vertrouwend op de talenten van Maderno wees paus Paulus V het idee van een ciborium in 1606 af, en kwam met een ander soort kerkmeubel, het baldakijn. Ook dit bouwwerk was van tijdelijke aard. Qua uiterlijk lijkt dit baldakijn al enigszins op het huidige baldakijn. Afbeeldingen en documenten beschrijven het baldakijn als een constructie van houten planken ondersteund door staande engelen. Stokken hielden een baldakijn omhoog versierd met flappen en kwasten. In 1622 werd onder paus Gregorius XV een nieuw bouwwerk boven het graf gebouwd. Dit werd een groot model dat in gebruik kon blijven terwijl men aanpassingen maakte in afwachting van een permanent bouwwerk. Ook hier had Maderno de leiding. Aan hem worden enkele kleine maar belangrijke veranderingen toegeschreven. De engelen knielden in plaats van te staan, en de pilaren waren sierlijk in plaats van simpel. Ze hadden spiraalvormige groeven, vegetatie, engeltjes en de decoraties waren verguld alsof ze gemaakt waren van metaal. De hoogte van dit bouwwerk was slechts 2 meter kleiner dan dat van Bernini met zijn 29m zou zijn. Bernini was meer dan toevallig vertrouwd met deze kenmerken, omdat hem opgedragen werd de vier knielende engelen te beeldhouwen.Maderno verzocht op het toppunt van zijn carrière de opdracht om een permanent baldakijn te mogen maken. Vermoedelijk zou hij ook de opdracht hebben ontvangen als zijn hoofdsponsor, paus Paulus V, niet op dat moment gestorven was. Het was een verlies dat de jonge assistent Borromini niet minder diep zou betreuren dan Maderno. Hij zag gaandeweg dat Maderno zijn grip op de werken in de Sint-Pieter begon te verliezen en daarmee ook zijn eigen mogelijkheden. Maderno overleefde nog het korte pontificaat van paus Gregorius XV, maar daarna bleef al snel niets meer over van enig respect voor hem.De pas tot paus verkozen Maffeo Barberini ging verder met de kwestie van het permanente baldakijn. Deze paus, paus Urbanus VIII, vertelde Maderno heel openhartig dat ‘hij zou moeten aftreden om Bernini het werk te zien doen’. Deze paus belast Bernini met grootscheepse decoratiewerkzaamheden voor het monumentale interieur van de Sint-Pieter. In 1624 begon het werk aan het definitieve baldakijn boven het altaar en graf van Petrus.

Bestand:Baldachin of Saint Peters Basilica 01.jpg


Baldakijn_van_Bernini

Prompt: Hoe wordt de Voorgeschiedenis besproken in Baldakijn_van_Bernini?

Voordat het baldakijn over de tombe van Petrus geplaatst werd, hadden er al verscheidene andere bouwwerken boven zijn graf gestaan.Het eerste bouwwerk, dat aan het einde van de 2e eeuw boven het graf werd gebouwd, was een kleine monumentale aedicula, dat het Tropaion van Gaius werd genoemd. De restanten daarvan bevinden zich nog steeds rondom de tombe van Petrus. In 324 werd de Oude Sint-Pietersbasiliek van keizer Constantijn gebouwd. Daar binnen was een klein ciborium geplaatst boven het graf en altaar. Na de Middeleeuwen verkeerde deze basiliek in een bouwvallige staat. Aan het begin van de Renaissance werden er pogingen ondernomen de basiliek te herstellen. In het begin van de zestiende eeuw kreeg Donato Bramante de steun van Julius II om de hele basiliek te herbouwen. In 1506 begonnen de werkzaamheden aan de Sint-Pieter, voortgezet door Michelangelo en afgemaakt door Domenico Fontana en Giacomo della Porta in 1588. In plaats van de lange Constantijnse basiliek heeft Julius II een kerk laten bouwen met een gecentraliseerd eindpunt waaraan uiteindelijk een schip toegevoegd zou worden. Tijdens het pontificaat van Paulus V (1605-1621) werd de beslissing genomen zowel het schip als de voorgevel van de kerk te vervangen. De architect van de Sint-Pieter was toen Carlo Maderno. Hij ontwierp en bouwde dit middenschip. Hierna bleef alleen het interieur van de Sint-Pieter ter verandering over.Tijdens de verbouwingen aan de kerk stond er een beschermend bouwsel over het altaar en het graf. Toen dit werd verwijderd, leek het altaar in verhouding tot de kerk te klein. In 1594 werd het bestaande ciborium vervangen door een tijdelijk ciborium. Hoe dit ciborium er precies uitzag is onbekend. Wel zijn er documenten gevonden waarin staat dat het ciborium onder andere uit papier maché was gemaakt. Het moge dus duidelijk zijn dat dit een tijdelijk bouwsel was. In de daarop volgende jaren werd het ciborium herhaaldelijk opgeknapt.Vertrouwend op de talenten van Maderno wees paus Paulus V het idee van een ciborium in 1606 af, en kwam met een ander soort kerkmeubel, het baldakijn. Ook dit bouwwerk was van tijdelijke aard. Qua uiterlijk lijkt dit baldakijn al enigszins op het huidige baldakijn. Afbeeldingen en documenten beschrijven het baldakijn als een constructie van houten planken ondersteund door staande engelen. Stokken hielden een baldakijn omhoog versierd met flappen en kwasten. In 1622 werd onder paus Gregorius XV een nieuw bouwwerk boven het graf gebouwd. Dit werd een groot model dat in gebruik kon blijven terwijl men aanpassingen maakte in afwachting van een permanent bouwwerk. Ook hier had Maderno de leiding. Aan hem worden enkele kleine maar belangrijke veranderingen toegeschreven. De engelen knielden in plaats van te staan, en de pilaren waren sierlijk in plaats van simpel. Ze hadden spiraalvormige groeven, vegetatie, engeltjes en de decoraties waren verguld alsof ze gemaakt waren van metaal. De hoogte van dit bouwwerk was slechts 2 meter kleiner dan dat van Bernini met zijn 29m zou zijn. Bernini was meer dan toevallig vertrouwd met deze kenmerken, omdat hem opgedragen werd de vier knielende engelen te beeldhouwen.Maderno verzocht op het toppunt van zijn carrière de opdracht om een permanent baldakijn te mogen maken. Vermoedelijk zou hij ook de opdracht hebben ontvangen als zijn hoofdsponsor, paus Paulus V, niet op dat moment gestorven was. Het was een verlies dat de jonge assistent Borromini niet minder diep zou betreuren dan Maderno. Hij zag gaandeweg dat Maderno zijn grip op de werken in de Sint-Pieter begon te verliezen en daarmee ook zijn eigen mogelijkheden. Maderno overleefde nog het korte pontificaat van paus Gregorius XV, maar daarna bleef al snel niets meer over van enig respect voor hem.De pas tot paus verkozen Maffeo Barberini ging verder met de kwestie van het permanente baldakijn. Deze paus, paus Urbanus VIII, vertelde Maderno heel openhartig dat ‘hij zou moeten aftreden om Bernini het werk te zien doen’. Deze paus belast Bernini met grootscheepse decoratiewerkzaamheden voor het monumentale interieur van de Sint-Pieter. In 1624 begon het werk aan het definitieve baldakijn boven het altaar en graf van Petrus.

Bestand:Baldachin of Saint Peters Basilica 01.jpg


Baldakijn_van_Bernini

Prompt: Focus op Baldakijn_van_Bernini en leg de Ontwerp uit.

Ondanks dat Bernini de opdracht krijgt, moet hij verdergaan met het plan van Maderno. Via Borromini weten wij dat Maderno al aan Paulus V een voorstel deed met een ontwerp van gedraaide kolommen waarbij het dak van het baldakijn niet op de kolommen leek te steunen. Het is onmogelijk te zeggen op welke manier Maderno dit wilde verwezenlijken.Het eerste ontwerp van Bernini kreeg kritiek van sommige deskundigen, omdat het baldakijn rustte op de pilaren van het ciborium. Dit is in strijd met de kerkelijke wetten. Daarom kwam Bernini met een tweede ontwerp waarbij het baldakijn niet op de pilaren rustte. Als oplossing voor het probleem ontwierp Bernini engelen die het baldakijn vasthouden door middel van doeken. Dit was een idee van Bernini zelf en niet van Maderno. Maar het is niet mogelijk dit in de praktijk waar te maken en dat zette hem aan tot nieuwe veranderingen in zijn ontwerp. De veranderingen maken duidelijk hoe moeilijk het is de bovenbouw en zijn versieringen te steunen. We kunnen aan de hand van schetsen zijn gedachtenproces volgen. Op de schetsen ziet men een omgekeerd kruis, symbool voor het martelaarschap van Petrus, de putti met het pauselijke wapenschild en verschillende vormen ribben, waarbij het baldakijn steeds gescheiden van de zuilen lijkt. Het omgekeerde kruis van Petrus staat symbool voor Petrus' martelaarschap, omdat hij aan zijn voeten (omgekeerd) opgehangen werd. Bernini heeft ten opzichte van het tweede ontwerp enkele veranderingen gedaan. Zijn plan om een bronzen beeld van de Herrezen Christus op het baldakijn te plaatsen, liet hij vallen wegens het te grote gewicht. In plaats daarvan vinden we er een wereldbol en een kruis als symbool van de wereldomspannende triomf van Christus. In de schetsen is te zien dat Bernini heeft getwijfeld tussen het aantal ribben en de vorm van de ribben. Het dak bestaat nu uit vier S-vormige ribben. Hierdoor lijken ze minder zwaar te rusten op de zuilen en krijgt Bernini het zogenaamde “lifted-off” effect. Ook zijn de ribben nu gescheiden van de rest, doordat de engelen deze lijken te dragen met guirlandes, bloemslingers, terwijl in het oorspronkelijke ontwerp deze engelen het baldakijn droegen. Het baldakijn zelf is nu rechtstreeks aangesloten op de kolommen.Bernini koos voor een ciborie–altaar, waarvan de vier gewonden zuilen van brons de gedachte aan de tempel van Salomo in Jeruzalem moesten oproepen, en plaatste deze op een marmeren podium. Het baldakijn bestaat uit vier ribben en wordt door beelden bekroond. Het betekende een geheel nieuwe verbinding van architectuur en beeldhouwkunst. Het immense bouwwerk is 28,7 meter hoog, maar maakt niet die overweldigende indruk, omdat het aangepast is aan de buitenmenselijke verhoudingen van de basiliek.Het brons dat voor de zuilen gebruikt is, komt volgens de legende van balken uit het portaal van het Pantheon. Daartoe is opdracht gegeven door Urbanus VIII, wat leidde tot de uitspraak: “Quod non barbari, fecerunt Barberini”. Dit betekent: wat de barbaren niet deden, deed Barberini wel. Barberini is de familienaam van paus Urbanus VIII. De juistheid van dit verhaal kwam door recent onderzoek echter op de helling te staan. De kolommen van het baldakijn zijn namelijk opgetrokken uit beton, met een laagje brons erover. De paus wilde de kolommen uitdrukkelijk in brons uitvoeren om zo de vergelijking met de tempel van Salomon en de Solomonische orde kracht bij te zetten. Het brons uit het Pantheon zou voor militaire doeleinden zijn ingezet. Er staat verder de Heilige Pilaar waar Jezus tegenaan geleund zou hebben, en heeft ook deze gewonden vorm. Dit is een typisch barok kenmerk. Verder zijn ze omkranst met een soort van wijnranken. Hier heeft Bernini niet voor de traditionele christelijke wijnranken gekozen, maar voor ranken. Op verscheidene plaatsen springen bladeren op uit de zuil, waaruit bijen lijken voort te komen, die lijken op het familiewapen met bijen van de familie Barberini. De nijvere bijen hebben ook te maken met een ander barok kenmerk, namelijk de suggestie van beweging. Gestalten werden nooit in een rusthouding afgebeeld, maar altijd in beweging en liefst in een beweging die een climax heeft bereikt en dus dramatisch is. Ook de putti op de zuilen hebben betrekking op dit barokke stijlkenmerk. De putti zijn namelijk op zoek naar de bijen en zijn dus in beweging.De Salomonische zuilen staan op marmeren blokken, ter grootte van een mens van gemiddelde lengte. Die marmeren blokken zijn versierd met een schild dat een aantal ornamenten bevat. Ten eerste de pauselijke tiara, een hoge kap omringd door drie kronen met daarop een wereldbol en daarboven een kruis. Ten tweede de gekruiste sleutels van Petrus. Deze twee komen samen ook voor in de vlag van Vaticaanstad. Ten derde drie bijen die een decoratief verstrooiend motief vormen. En ten laatste smelt het onderste gedeelte van het schild samen tot een monsterlijk gezicht.Tussen de zuilen in hangt het baldakijn, dit zijn de uit brons vervaardigde neerhangende kleden. Dit is een typisch staaltje van illusionisme. Sommige ervan hangen niet helemaal recht naar beneden, want de kunstenaar heeft er zelfs aan gedacht ze voor te stellen alsof ze door de wind bewogen worden: weer een kenmerk van de barok. Op dit kleed kun je ook weer de drie bijen en engeltjes zien. Aan de onderkant van het kleed is in het midden een witte duif omringd door engelen weergegeven. Deze witte duif symboliseert de Heilige Geest.Het dak van het baldakijn wordt door engelen ondersteund. Ook hier kun je weer een van de barokkenmerken zien. De engelen zijn in een lopende houding geplaatst. Ze lijken nu niet alleen het dak te ondersteunen, maar ook nog eens te verplaatsen. De engelen zijn in de richting de vier windstreken geplaatst en drukken de universaliteit uit van de katholieke leer. Dit is een kenmerk van de barok en wordt triomfalisme genoemd.Aan de voorkant van het baldakijn bevinden zich twee putti en aan iedere zijkant nog één putto. De twee putti aan de voorkant van het baldakijn houden een sleutel en een tiara vast, beide voorwerpen die verwijzen naar de pauselijke macht. En één putto aan de zijkant houdt een boek met geschreven spreuken vast.

Bestand:Baldachin of Saint Peters Basilica 01.jpg


Baldakijn_van_Bernini

Prompt: Verklaar de Ontwerp van dit kunstwerk, Baldakijn_van_Bernini.

Ondanks dat Bernini de opdracht krijgt, moet hij verdergaan met het plan van Maderno. Via Borromini weten wij dat Maderno al aan Paulus V een voorstel deed met een ontwerp van gedraaide kolommen waarbij het dak van het baldakijn niet op de kolommen leek te steunen. Het is onmogelijk te zeggen op welke manier Maderno dit wilde verwezenlijken.Het eerste ontwerp van Bernini kreeg kritiek van sommige deskundigen, omdat het baldakijn rustte op de pilaren van het ciborium. Dit is in strijd met de kerkelijke wetten. Daarom kwam Bernini met een tweede ontwerp waarbij het baldakijn niet op de pilaren rustte. Als oplossing voor het probleem ontwierp Bernini engelen die het baldakijn vasthouden door middel van doeken. Dit was een idee van Bernini zelf en niet van Maderno. Maar het is niet mogelijk dit in de praktijk waar te maken en dat zette hem aan tot nieuwe veranderingen in zijn ontwerp. De veranderingen maken duidelijk hoe moeilijk het is de bovenbouw en zijn versieringen te steunen. We kunnen aan de hand van schetsen zijn gedachtenproces volgen. Op de schetsen ziet men een omgekeerd kruis, symbool voor het martelaarschap van Petrus, de putti met het pauselijke wapenschild en verschillende vormen ribben, waarbij het baldakijn steeds gescheiden van de zuilen lijkt. Het omgekeerde kruis van Petrus staat symbool voor Petrus' martelaarschap, omdat hij aan zijn voeten (omgekeerd) opgehangen werd. Bernini heeft ten opzichte van het tweede ontwerp enkele veranderingen gedaan. Zijn plan om een bronzen beeld van de Herrezen Christus op het baldakijn te plaatsen, liet hij vallen wegens het te grote gewicht. In plaats daarvan vinden we er een wereldbol en een kruis als symbool van de wereldomspannende triomf van Christus. In de schetsen is te zien dat Bernini heeft getwijfeld tussen het aantal ribben en de vorm van de ribben. Het dak bestaat nu uit vier S-vormige ribben. Hierdoor lijken ze minder zwaar te rusten op de zuilen en krijgt Bernini het zogenaamde “lifted-off” effect. Ook zijn de ribben nu gescheiden van de rest, doordat de engelen deze lijken te dragen met guirlandes, bloemslingers, terwijl in het oorspronkelijke ontwerp deze engelen het baldakijn droegen. Het baldakijn zelf is nu rechtstreeks aangesloten op de kolommen.Bernini koos voor een ciborie–altaar, waarvan de vier gewonden zuilen van brons de gedachte aan de tempel van Salomo in Jeruzalem moesten oproepen, en plaatste deze op een marmeren podium. Het baldakijn bestaat uit vier ribben en wordt door beelden bekroond. Het betekende een geheel nieuwe verbinding van architectuur en beeldhouwkunst. Het immense bouwwerk is 28,7 meter hoog, maar maakt niet die overweldigende indruk, omdat het aangepast is aan de buitenmenselijke verhoudingen van de basiliek.Het brons dat voor de zuilen gebruikt is, komt volgens de legende van balken uit het portaal van het Pantheon. Daartoe is opdracht gegeven door Urbanus VIII, wat leidde tot de uitspraak: “Quod non barbari, fecerunt Barberini”. Dit betekent: wat de barbaren niet deden, deed Barberini wel. Barberini is de familienaam van paus Urbanus VIII. De juistheid van dit verhaal kwam door recent onderzoek echter op de helling te staan. De kolommen van het baldakijn zijn namelijk opgetrokken uit beton, met een laagje brons erover. De paus wilde de kolommen uitdrukkelijk in brons uitvoeren om zo de vergelijking met de tempel van Salomon en de Solomonische orde kracht bij te zetten. Het brons uit het Pantheon zou voor militaire doeleinden zijn ingezet. Er staat verder de Heilige Pilaar waar Jezus tegenaan geleund zou hebben, en heeft ook deze gewonden vorm. Dit is een typisch barok kenmerk. Verder zijn ze omkranst met een soort van wijnranken. Hier heeft Bernini niet voor de traditionele christelijke wijnranken gekozen, maar voor ranken. Op verscheidene plaatsen springen bladeren op uit de zuil, waaruit bijen lijken voort te komen, die lijken op het familiewapen met bijen van de familie Barberini. De nijvere bijen hebben ook te maken met een ander barok kenmerk, namelijk de suggestie van beweging. Gestalten werden nooit in een rusthouding afgebeeld, maar altijd in beweging en liefst in een beweging die een climax heeft bereikt en dus dramatisch is. Ook de putti op de zuilen hebben betrekking op dit barokke stijlkenmerk. De putti zijn namelijk op zoek naar de bijen en zijn dus in beweging.De Salomonische zuilen staan op marmeren blokken, ter grootte van een mens van gemiddelde lengte. Die marmeren blokken zijn versierd met een schild dat een aantal ornamenten bevat. Ten eerste de pauselijke tiara, een hoge kap omringd door drie kronen met daarop een wereldbol en daarboven een kruis. Ten tweede de gekruiste sleutels van Petrus. Deze twee komen samen ook voor in de vlag van Vaticaanstad. Ten derde drie bijen die een decoratief verstrooiend motief vormen. En ten laatste smelt het onderste gedeelte van het schild samen tot een monsterlijk gezicht.Tussen de zuilen in hangt het baldakijn, dit zijn de uit brons vervaardigde neerhangende kleden. Dit is een typisch staaltje van illusionisme. Sommige ervan hangen niet helemaal recht naar beneden, want de kunstenaar heeft er zelfs aan gedacht ze voor te stellen alsof ze door de wind bewogen worden: weer een kenmerk van de barok. Op dit kleed kun je ook weer de drie bijen en engeltjes zien. Aan de onderkant van het kleed is in het midden een witte duif omringd door engelen weergegeven. Deze witte duif symboliseert de Heilige Geest.Het dak van het baldakijn wordt door engelen ondersteund. Ook hier kun je weer een van de barokkenmerken zien. De engelen zijn in een lopende houding geplaatst. Ze lijken nu niet alleen het dak te ondersteunen, maar ook nog eens te verplaatsen. De engelen zijn in de richting de vier windstreken geplaatst en drukken de universaliteit uit van de katholieke leer. Dit is een kenmerk van de barok en wordt triomfalisme genoemd.Aan de voorkant van het baldakijn bevinden zich twee putti en aan iedere zijkant nog één putto. De twee putti aan de voorkant van het baldakijn houden een sleutel en een tiara vast, beide voorwerpen die verwijzen naar de pauselijke macht. En één putto aan de zijkant houdt een boek met geschreven spreuken vast.

Bestand:Baldachin of Saint Peters Basilica 01.jpg


Baldakijn_van_Bernini

Prompt: Hoe verklaart Baldakijn_van_Bernini zijn Ontwerp?

Ondanks dat Bernini de opdracht krijgt, moet hij verdergaan met het plan van Maderno. Via Borromini weten wij dat Maderno al aan Paulus V een voorstel deed met een ontwerp van gedraaide kolommen waarbij het dak van het baldakijn niet op de kolommen leek te steunen. Het is onmogelijk te zeggen op welke manier Maderno dit wilde verwezenlijken.Het eerste ontwerp van Bernini kreeg kritiek van sommige deskundigen, omdat het baldakijn rustte op de pilaren van het ciborium. Dit is in strijd met de kerkelijke wetten. Daarom kwam Bernini met een tweede ontwerp waarbij het baldakijn niet op de pilaren rustte. Als oplossing voor het probleem ontwierp Bernini engelen die het baldakijn vasthouden door middel van doeken. Dit was een idee van Bernini zelf en niet van Maderno. Maar het is niet mogelijk dit in de praktijk waar te maken en dat zette hem aan tot nieuwe veranderingen in zijn ontwerp. De veranderingen maken duidelijk hoe moeilijk het is de bovenbouw en zijn versieringen te steunen. We kunnen aan de hand van schetsen zijn gedachtenproces volgen. Op de schetsen ziet men een omgekeerd kruis, symbool voor het martelaarschap van Petrus, de putti met het pauselijke wapenschild en verschillende vormen ribben, waarbij het baldakijn steeds gescheiden van de zuilen lijkt. Het omgekeerde kruis van Petrus staat symbool voor Petrus' martelaarschap, omdat hij aan zijn voeten (omgekeerd) opgehangen werd. Bernini heeft ten opzichte van het tweede ontwerp enkele veranderingen gedaan. Zijn plan om een bronzen beeld van de Herrezen Christus op het baldakijn te plaatsen, liet hij vallen wegens het te grote gewicht. In plaats daarvan vinden we er een wereldbol en een kruis als symbool van de wereldomspannende triomf van Christus. In de schetsen is te zien dat Bernini heeft getwijfeld tussen het aantal ribben en de vorm van de ribben. Het dak bestaat nu uit vier S-vormige ribben. Hierdoor lijken ze minder zwaar te rusten op de zuilen en krijgt Bernini het zogenaamde “lifted-off” effect. Ook zijn de ribben nu gescheiden van de rest, doordat de engelen deze lijken te dragen met guirlandes, bloemslingers, terwijl in het oorspronkelijke ontwerp deze engelen het baldakijn droegen. Het baldakijn zelf is nu rechtstreeks aangesloten op de kolommen.Bernini koos voor een ciborie–altaar, waarvan de vier gewonden zuilen van brons de gedachte aan de tempel van Salomo in Jeruzalem moesten oproepen, en plaatste deze op een marmeren podium. Het baldakijn bestaat uit vier ribben en wordt door beelden bekroond. Het betekende een geheel nieuwe verbinding van architectuur en beeldhouwkunst. Het immense bouwwerk is 28,7 meter hoog, maar maakt niet die overweldigende indruk, omdat het aangepast is aan de buitenmenselijke verhoudingen van de basiliek.Het brons dat voor de zuilen gebruikt is, komt volgens de legende van balken uit het portaal van het Pantheon. Daartoe is opdracht gegeven door Urbanus VIII, wat leidde tot de uitspraak: “Quod non barbari, fecerunt Barberini”. Dit betekent: wat de barbaren niet deden, deed Barberini wel. Barberini is de familienaam van paus Urbanus VIII. De juistheid van dit verhaal kwam door recent onderzoek echter op de helling te staan. De kolommen van het baldakijn zijn namelijk opgetrokken uit beton, met een laagje brons erover. De paus wilde de kolommen uitdrukkelijk in brons uitvoeren om zo de vergelijking met de tempel van Salomon en de Solomonische orde kracht bij te zetten. Het brons uit het Pantheon zou voor militaire doeleinden zijn ingezet. Er staat verder de Heilige Pilaar waar Jezus tegenaan geleund zou hebben, en heeft ook deze gewonden vorm. Dit is een typisch barok kenmerk. Verder zijn ze omkranst met een soort van wijnranken. Hier heeft Bernini niet voor de traditionele christelijke wijnranken gekozen, maar voor ranken. Op verscheidene plaatsen springen bladeren op uit de zuil, waaruit bijen lijken voort te komen, die lijken op het familiewapen met bijen van de familie Barberini. De nijvere bijen hebben ook te maken met een ander barok kenmerk, namelijk de suggestie van beweging. Gestalten werden nooit in een rusthouding afgebeeld, maar altijd in beweging en liefst in een beweging die een climax heeft bereikt en dus dramatisch is. Ook de putti op de zuilen hebben betrekking op dit barokke stijlkenmerk. De putti zijn namelijk op zoek naar de bijen en zijn dus in beweging.De Salomonische zuilen staan op marmeren blokken, ter grootte van een mens van gemiddelde lengte. Die marmeren blokken zijn versierd met een schild dat een aantal ornamenten bevat. Ten eerste de pauselijke tiara, een hoge kap omringd door drie kronen met daarop een wereldbol en daarboven een kruis. Ten tweede de gekruiste sleutels van Petrus. Deze twee komen samen ook voor in de vlag van Vaticaanstad. Ten derde drie bijen die een decoratief verstrooiend motief vormen. En ten laatste smelt het onderste gedeelte van het schild samen tot een monsterlijk gezicht.Tussen de zuilen in hangt het baldakijn, dit zijn de uit brons vervaardigde neerhangende kleden. Dit is een typisch staaltje van illusionisme. Sommige ervan hangen niet helemaal recht naar beneden, want de kunstenaar heeft er zelfs aan gedacht ze voor te stellen alsof ze door de wind bewogen worden: weer een kenmerk van de barok. Op dit kleed kun je ook weer de drie bijen en engeltjes zien. Aan de onderkant van het kleed is in het midden een witte duif omringd door engelen weergegeven. Deze witte duif symboliseert de Heilige Geest.Het dak van het baldakijn wordt door engelen ondersteund. Ook hier kun je weer een van de barokkenmerken zien. De engelen zijn in een lopende houding geplaatst. Ze lijken nu niet alleen het dak te ondersteunen, maar ook nog eens te verplaatsen. De engelen zijn in de richting de vier windstreken geplaatst en drukken de universaliteit uit van de katholieke leer. Dit is een kenmerk van de barok en wordt triomfalisme genoemd.Aan de voorkant van het baldakijn bevinden zich twee putti en aan iedere zijkant nog één putto. De twee putti aan de voorkant van het baldakijn houden een sleutel en een tiara vast, beide voorwerpen die verwijzen naar de pauselijke macht. En één putto aan de zijkant houdt een boek met geschreven spreuken vast.

Bestand:Baldachin of Saint Peters Basilica 01.jpg


Baldakijn_van_Bernini

Prompt: Hoe wordt de Ontwerp besproken in Baldakijn_van_Bernini?

Ondanks dat Bernini de opdracht krijgt, moet hij verdergaan met het plan van Maderno. Via Borromini weten wij dat Maderno al aan Paulus V een voorstel deed met een ontwerp van gedraaide kolommen waarbij het dak van het baldakijn niet op de kolommen leek te steunen. Het is onmogelijk te zeggen op welke manier Maderno dit wilde verwezenlijken.Het eerste ontwerp van Bernini kreeg kritiek van sommige deskundigen, omdat het baldakijn rustte op de pilaren van het ciborium. Dit is in strijd met de kerkelijke wetten. Daarom kwam Bernini met een tweede ontwerp waarbij het baldakijn niet op de pilaren rustte. Als oplossing voor het probleem ontwierp Bernini engelen die het baldakijn vasthouden door middel van doeken. Dit was een idee van Bernini zelf en niet van Maderno. Maar het is niet mogelijk dit in de praktijk waar te maken en dat zette hem aan tot nieuwe veranderingen in zijn ontwerp. De veranderingen maken duidelijk hoe moeilijk het is de bovenbouw en zijn versieringen te steunen. We kunnen aan de hand van schetsen zijn gedachtenproces volgen. Op de schetsen ziet men een omgekeerd kruis, symbool voor het martelaarschap van Petrus, de putti met het pauselijke wapenschild en verschillende vormen ribben, waarbij het baldakijn steeds gescheiden van de zuilen lijkt. Het omgekeerde kruis van Petrus staat symbool voor Petrus' martelaarschap, omdat hij aan zijn voeten (omgekeerd) opgehangen werd. Bernini heeft ten opzichte van het tweede ontwerp enkele veranderingen gedaan. Zijn plan om een bronzen beeld van de Herrezen Christus op het baldakijn te plaatsen, liet hij vallen wegens het te grote gewicht. In plaats daarvan vinden we er een wereldbol en een kruis als symbool van de wereldomspannende triomf van Christus. In de schetsen is te zien dat Bernini heeft getwijfeld tussen het aantal ribben en de vorm van de ribben. Het dak bestaat nu uit vier S-vormige ribben. Hierdoor lijken ze minder zwaar te rusten op de zuilen en krijgt Bernini het zogenaamde “lifted-off” effect. Ook zijn de ribben nu gescheiden van de rest, doordat de engelen deze lijken te dragen met guirlandes, bloemslingers, terwijl in het oorspronkelijke ontwerp deze engelen het baldakijn droegen. Het baldakijn zelf is nu rechtstreeks aangesloten op de kolommen.Bernini koos voor een ciborie–altaar, waarvan de vier gewonden zuilen van brons de gedachte aan de tempel van Salomo in Jeruzalem moesten oproepen, en plaatste deze op een marmeren podium. Het baldakijn bestaat uit vier ribben en wordt door beelden bekroond. Het betekende een geheel nieuwe verbinding van architectuur en beeldhouwkunst. Het immense bouwwerk is 28,7 meter hoog, maar maakt niet die overweldigende indruk, omdat het aangepast is aan de buitenmenselijke verhoudingen van de basiliek.Het brons dat voor de zuilen gebruikt is, komt volgens de legende van balken uit het portaal van het Pantheon. Daartoe is opdracht gegeven door Urbanus VIII, wat leidde tot de uitspraak: “Quod non barbari, fecerunt Barberini”. Dit betekent: wat de barbaren niet deden, deed Barberini wel. Barberini is de familienaam van paus Urbanus VIII. De juistheid van dit verhaal kwam door recent onderzoek echter op de helling te staan. De kolommen van het baldakijn zijn namelijk opgetrokken uit beton, met een laagje brons erover. De paus wilde de kolommen uitdrukkelijk in brons uitvoeren om zo de vergelijking met de tempel van Salomon en de Solomonische orde kracht bij te zetten. Het brons uit het Pantheon zou voor militaire doeleinden zijn ingezet. Er staat verder de Heilige Pilaar waar Jezus tegenaan geleund zou hebben, en heeft ook deze gewonden vorm. Dit is een typisch barok kenmerk. Verder zijn ze omkranst met een soort van wijnranken. Hier heeft Bernini niet voor de traditionele christelijke wijnranken gekozen, maar voor ranken. Op verscheidene plaatsen springen bladeren op uit de zuil, waaruit bijen lijken voort te komen, die lijken op het familiewapen met bijen van de familie Barberini. De nijvere bijen hebben ook te maken met een ander barok kenmerk, namelijk de suggestie van beweging. Gestalten werden nooit in een rusthouding afgebeeld, maar altijd in beweging en liefst in een beweging die een climax heeft bereikt en dus dramatisch is. Ook de putti op de zuilen hebben betrekking op dit barokke stijlkenmerk. De putti zijn namelijk op zoek naar de bijen en zijn dus in beweging.De Salomonische zuilen staan op marmeren blokken, ter grootte van een mens van gemiddelde lengte. Die marmeren blokken zijn versierd met een schild dat een aantal ornamenten bevat. Ten eerste de pauselijke tiara, een hoge kap omringd door drie kronen met daarop een wereldbol en daarboven een kruis. Ten tweede de gekruiste sleutels van Petrus. Deze twee komen samen ook voor in de vlag van Vaticaanstad. Ten derde drie bijen die een decoratief verstrooiend motief vormen. En ten laatste smelt het onderste gedeelte van het schild samen tot een monsterlijk gezicht.Tussen de zuilen in hangt het baldakijn, dit zijn de uit brons vervaardigde neerhangende kleden. Dit is een typisch staaltje van illusionisme. Sommige ervan hangen niet helemaal recht naar beneden, want de kunstenaar heeft er zelfs aan gedacht ze voor te stellen alsof ze door de wind bewogen worden: weer een kenmerk van de barok. Op dit kleed kun je ook weer de drie bijen en engeltjes zien. Aan de onderkant van het kleed is in het midden een witte duif omringd door engelen weergegeven. Deze witte duif symboliseert de Heilige Geest.Het dak van het baldakijn wordt door engelen ondersteund. Ook hier kun je weer een van de barokkenmerken zien. De engelen zijn in een lopende houding geplaatst. Ze lijken nu niet alleen het dak te ondersteunen, maar ook nog eens te verplaatsen. De engelen zijn in de richting de vier windstreken geplaatst en drukken de universaliteit uit van de katholieke leer. Dit is een kenmerk van de barok en wordt triomfalisme genoemd.Aan de voorkant van het baldakijn bevinden zich twee putti en aan iedere zijkant nog één putto. De twee putti aan de voorkant van het baldakijn houden een sleutel en een tiara vast, beide voorwerpen die verwijzen naar de pauselijke macht. En één putto aan de zijkant houdt een boek met geschreven spreuken vast.

Bestand:Baldachin of Saint Peters Basilica 01.jpg