De_begrafenis_van_de_heilige_Lucia

Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, De_begrafenis_van_de_heilige_Lucia.

Op de voorgrond van het schilderij graven twee sterke mannen een graf voor Lucia's ontzielde lichaam dat op de grond ligt. Daarachter staat een groep treurende mensen met in hun midden een bisschop die de ziekenzalving heeft gegeven. De scène speelt zich waarschijnlijk af in de donkere catacomben onder de Santa Lucia al Sepolcro. Op de achtergrond is een arcosolium te zien dat lijkt op het graf van de heilige.  In Lucia's hals is de steek van het zwaard duidelijk te herkennen. Volgens een lokale legende in Syracuse was de heilige echter onthoofd. Onderzoek met röntgenstralen heeft aangetoond dat Caravaggio aanvankelijk deze lezing geschilderd had en pas in een later stadium voor de gangbare en door de kerk goedgekeurde versie koos. De uitgestoken ogen zijn opvallend afwezig.Het zijn de compositie, de verschillende groottes van de personen en vooral de belichting die het schilderij zijn dramatiek verlenen. Een fel licht schijnt vanuit rechts op de scène en laat daardoor enige gezichten en handen helder naar voren komen. Ook de bisschopsstaf en bisschopsmijter, die als enige boven de diagonale lijn van de alle gezichten uitsteken, worden benadrukt. De gespierde benen en armen van de doodgravers vormen een bijna volledige cirkel om Lucia. Tussen hun hoofden in staat een priester, wiens lange rode stola het enige kleuraccent van het hele schilderij is.De bijna monochrome wand en grafnis in donkere, aardse kleuren worden nauwelijks belicht, hoewel ze ongeveer twee derde van het doek in beslag nemen. Ze vormen een stemmige achtergrond bij de dramatische begrafenis. Ook op zijn beroemde De onthoofding van Johannes de Doper, dat in hetzelfde jaar gemaakt is, koos de schilder ervoor om een groot deel van het werk leeg te laten.

De onthoofding van Johannes de Doper (Caravaggio)


De_begrafenis_van_de_heilige_Lucia

Prompt: Hoe verklaart De_begrafenis_van_de_heilige_Lucia zijn Voorstelling?

Op de voorgrond van het schilderij graven twee sterke mannen een graf voor Lucia's ontzielde lichaam dat op de grond ligt. Daarachter staat een groep treurende mensen met in hun midden een bisschop die de ziekenzalving heeft gegeven. De scène speelt zich waarschijnlijk af in de donkere catacomben onder de Santa Lucia al Sepolcro. Op de achtergrond is een arcosolium te zien dat lijkt op het graf van de heilige.  In Lucia's hals is de steek van het zwaard duidelijk te herkennen. Volgens een lokale legende in Syracuse was de heilige echter onthoofd. Onderzoek met röntgenstralen heeft aangetoond dat Caravaggio aanvankelijk deze lezing geschilderd had en pas in een later stadium voor de gangbare en door de kerk goedgekeurde versie koos. De uitgestoken ogen zijn opvallend afwezig.Het zijn de compositie, de verschillende groottes van de personen en vooral de belichting die het schilderij zijn dramatiek verlenen. Een fel licht schijnt vanuit rechts op de scène en laat daardoor enige gezichten en handen helder naar voren komen. Ook de bisschopsstaf en bisschopsmijter, die als enige boven de diagonale lijn van de alle gezichten uitsteken, worden benadrukt. De gespierde benen en armen van de doodgravers vormen een bijna volledige cirkel om Lucia. Tussen hun hoofden in staat een priester, wiens lange rode stola het enige kleuraccent van het hele schilderij is.De bijna monochrome wand en grafnis in donkere, aardse kleuren worden nauwelijks belicht, hoewel ze ongeveer twee derde van het doek in beslag nemen. Ze vormen een stemmige achtergrond bij de dramatische begrafenis. Ook op zijn beroemde De onthoofding van Johannes de Doper, dat in hetzelfde jaar gemaakt is, koos de schilder ervoor om een groot deel van het werk leeg te laten.

De onthoofding van Johannes de Doper (Caravaggio)


De_begrafenis_van_de_heilige_Lucia

Prompt: Hoe wordt de Voorstelling besproken in De_begrafenis_van_de_heilige_Lucia?

Op de voorgrond van het schilderij graven twee sterke mannen een graf voor Lucia's ontzielde lichaam dat op de grond ligt. Daarachter staat een groep treurende mensen met in hun midden een bisschop die de ziekenzalving heeft gegeven. De scène speelt zich waarschijnlijk af in de donkere catacomben onder de Santa Lucia al Sepolcro. Op de achtergrond is een arcosolium te zien dat lijkt op het graf van de heilige.  In Lucia's hals is de steek van het zwaard duidelijk te herkennen. Volgens een lokale legende in Syracuse was de heilige echter onthoofd. Onderzoek met röntgenstralen heeft aangetoond dat Caravaggio aanvankelijk deze lezing geschilderd had en pas in een later stadium voor de gangbare en door de kerk goedgekeurde versie koos. De uitgestoken ogen zijn opvallend afwezig.Het zijn de compositie, de verschillende groottes van de personen en vooral de belichting die het schilderij zijn dramatiek verlenen. Een fel licht schijnt vanuit rechts op de scène en laat daardoor enige gezichten en handen helder naar voren komen. Ook de bisschopsstaf en bisschopsmijter, die als enige boven de diagonale lijn van de alle gezichten uitsteken, worden benadrukt. De gespierde benen en armen van de doodgravers vormen een bijna volledige cirkel om Lucia. Tussen hun hoofden in staat een priester, wiens lange rode stola het enige kleuraccent van het hele schilderij is.De bijna monochrome wand en grafnis in donkere, aardse kleuren worden nauwelijks belicht, hoewel ze ongeveer twee derde van het doek in beslag nemen. Ze vormen een stemmige achtergrond bij de dramatische begrafenis. Ook op zijn beroemde De onthoofding van Johannes de Doper, dat in hetzelfde jaar gemaakt is, koos de schilder ervoor om een groot deel van het werk leeg te laten.

De onthoofding van Johannes de Doper (Caravaggio)


Imperia

Prompt: Focus op Imperia en leg de abstract uit.

Imperia kan verwijzen naar:Imperia (stad), een Italiaanse stad aan de Ligurische Riviera del PonenteImperia (provincie), de provincie waarvan deze stad de hoofdstad isImperia (automerk), een Belgisch automerkImperia (Hersbruck), een Duits historisch motorfietsmerkImperia (Keulen), een Duits historisch motorfietsmerkImperia (Turijn), een Italiaans historisch motorfietsmerkImperia (band), een Nederlandse metalbandImperia (Couperus), onvoltooid literair werk van de Nederlandse schrijver Louis Couperus (1863-1923)Imperia, In het gelijknamige werk Imperia de personificatie van de zinnezuchtImperia de kat van Louis Couperus

Imperia (Hersbruck)
Imperia (provincie)
Imperia (stad)
Imperia
Imperia (automerk)
Imperia (Couperus)
Imperia (kat)
Imperia (Turijn)
Imperia (Keulen)
Imperia (band)
Louis Couperus


Imperia

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Imperia.

Imperia kan verwijzen naar:Imperia (stad), een Italiaanse stad aan de Ligurische Riviera del PonenteImperia (provincie), de provincie waarvan deze stad de hoofdstad isImperia (automerk), een Belgisch automerkImperia (Hersbruck), een Duits historisch motorfietsmerkImperia (Keulen), een Duits historisch motorfietsmerkImperia (Turijn), een Italiaans historisch motorfietsmerkImperia (band), een Nederlandse metalbandImperia (Couperus), onvoltooid literair werk van de Nederlandse schrijver Louis Couperus (1863-1923)Imperia, In het gelijknamige werk Imperia de personificatie van de zinnezuchtImperia de kat van Louis Couperus

Imperia (Hersbruck)
Imperia (provincie)
Imperia (stad)
Imperia
Imperia (automerk)
Imperia (Couperus)
Imperia (kat)
Imperia (Turijn)
Imperia (Keulen)
Imperia (band)
Louis Couperus


Imperia

Prompt: Hoe verklaart Imperia zijn abstract?

Imperia kan verwijzen naar:Imperia (stad), een Italiaanse stad aan de Ligurische Riviera del PonenteImperia (provincie), de provincie waarvan deze stad de hoofdstad isImperia (automerk), een Belgisch automerkImperia (Hersbruck), een Duits historisch motorfietsmerkImperia (Keulen), een Duits historisch motorfietsmerkImperia (Turijn), een Italiaans historisch motorfietsmerkImperia (band), een Nederlandse metalbandImperia (Couperus), onvoltooid literair werk van de Nederlandse schrijver Louis Couperus (1863-1923)Imperia, In het gelijknamige werk Imperia de personificatie van de zinnezuchtImperia de kat van Louis Couperus

Imperia (Hersbruck)
Imperia (provincie)
Imperia (stad)
Imperia
Imperia (automerk)
Imperia (Couperus)
Imperia (kat)
Imperia (Turijn)
Imperia (Keulen)
Imperia (band)
Louis Couperus


Imperia

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Imperia?

Imperia kan verwijzen naar:Imperia (stad), een Italiaanse stad aan de Ligurische Riviera del PonenteImperia (provincie), de provincie waarvan deze stad de hoofdstad isImperia (automerk), een Belgisch automerkImperia (Hersbruck), een Duits historisch motorfietsmerkImperia (Keulen), een Duits historisch motorfietsmerkImperia (Turijn), een Italiaans historisch motorfietsmerkImperia (band), een Nederlandse metalbandImperia (Couperus), onvoltooid literair werk van de Nederlandse schrijver Louis Couperus (1863-1923)Imperia, In het gelijknamige werk Imperia de personificatie van de zinnezuchtImperia de kat van Louis Couperus

Imperia (Hersbruck)
Imperia (provincie)
Imperia (stad)
Imperia
Imperia (automerk)
Imperia (Couperus)
Imperia (kat)
Imperia (Turijn)
Imperia (Keulen)
Imperia (band)
Louis Couperus


Prompt: Focus op Madonna_en_kind_met_heiligen,_engelen_en_Federico_da_Montefeltro en leg de abstract uit.

Madonna en kind met heiligen, engelen en Federico da Montefeltro (Italiaans: Madonna col Bambino e santi, angeli e Federico da Montefeltro) is een altaarstuk van Piero della Francesca dat hij omstreeks 1472-74 maakte. Sinds 1811 maakt het schilderij deel uit van de collectie van de Pinacoteca di Brera in Milaan.

Categorie:Werk van Piero della Francesca

Portretten van Federico da Montefeltro en Battista Sforza

Categorie:Schilderij in de Pinacoteca di Brera


Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Madonna_en_kind_met_heiligen,_engelen_en_Federico_da_Montefeltro.

Madonna en kind met heiligen, engelen en Federico da Montefeltro (Italiaans: Madonna col Bambino e santi, angeli e Federico da Montefeltro) is een altaarstuk van Piero della Francesca dat hij omstreeks 1472-74 maakte. Sinds 1811 maakt het schilderij deel uit van de collectie van de Pinacoteca di Brera in Milaan.

Categorie:Werk van Piero della Francesca

Portretten van Federico da Montefeltro en Battista Sforza

Categorie:Schilderij in de Pinacoteca di Brera


Prompt: Hoe verklaart Madonna_en_kind_met_heiligen,_engelen_en_Federico_da_Montefeltro zijn abstract?

Madonna en kind met heiligen, engelen en Federico da Montefeltro (Italiaans: Madonna col Bambino e santi, angeli e Federico da Montefeltro) is een altaarstuk van Piero della Francesca dat hij omstreeks 1472-74 maakte. Sinds 1811 maakt het schilderij deel uit van de collectie van de Pinacoteca di Brera in Milaan.

Categorie:Werk van Piero della Francesca

Portretten van Federico da Montefeltro en Battista Sforza

Categorie:Schilderij in de Pinacoteca di Brera


Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Madonna_en_kind_met_heiligen,_engelen_en_Federico_da_Montefeltro?

Madonna en kind met heiligen, engelen en Federico da Montefeltro (Italiaans: Madonna col Bambino e santi, angeli e Federico da Montefeltro) is een altaarstuk van Piero della Francesca dat hij omstreeks 1472-74 maakte. Sinds 1811 maakt het schilderij deel uit van de collectie van de Pinacoteca di Brera in Milaan.

Categorie:Werk van Piero della Francesca

Portretten van Federico da Montefeltro en Battista Sforza

Categorie:Schilderij in de Pinacoteca di Brera


Prompt: Focus op Madonna_en_kind_met_heiligen,_engelen_en_Federico_da_Montefeltro en leg de Herkomst uit.

Federico III da Montefeltro (1422-1482), hertog van Urbino, gaf opdracht voor het schilderij. Omdat Federico in de zomer van 1474 enkele belangrijke onderscheidingen ontving, waaronder het insigne van de Orde van de Kousenband, is het werk waarschijnlijk voor dat moment gemaakt, omdat deze versierselen niet zichtbaar zijn. Federico's echtgenote, Battista Sforza, overleed op 6 juli 1472. Omdat zij ontbreekt op het altaarstuk, is het waarschijnlijk na die datum gemaakt. Het werk zou gemaakt kunnen zijn ter ere van de geboorte van Federico's zoon Guidobaldo in januari 1472.Anders dan bij vergelijkbare grote schilderijen van de Vlaamse primitieven, was het Brera-altaarstuk geen onderdeel van een drieluik, maar een op zichzelf staand werk. Dit voorbeeld zou in Noord- en Centraal-Italië veel navolging vinden.Federico gaf ook de opdracht voor de bouw van de kerk van San Bernardino in Urbino, die als hertogelijk mausoleum dienst ging doen. Het schilderij hing daar boven het hoofdaltaar. Tussen de voltooing van het altaarstuk en de kerk zaten enige jaren. Waarschijnlijk hing het werk toen in een Fransciscaanse kerk in Urbino. Een van die kerken, de San Donato degli Osservanti, bood ook een tijdlang onderdak aan het graf van Federico da Montefeltro. In de tijd van Napoleon werd het schilderijovergebracht naar Milaan, waar het op 10 juni 1811 aankwam.

Categorie:Werk van Piero della Francesca

Portretten van Federico da Montefeltro en Battista Sforza

Categorie:Schilderij in de Pinacoteca di Brera


Prompt: Verklaar de Herkomst van dit kunstwerk, Madonna_en_kind_met_heiligen,_engelen_en_Federico_da_Montefeltro.

Federico III da Montefeltro (1422-1482), hertog van Urbino, gaf opdracht voor het schilderij. Omdat Federico in de zomer van 1474 enkele belangrijke onderscheidingen ontving, waaronder het insigne van de Orde van de Kousenband, is het werk waarschijnlijk voor dat moment gemaakt, omdat deze versierselen niet zichtbaar zijn. Federico's echtgenote, Battista Sforza, overleed op 6 juli 1472. Omdat zij ontbreekt op het altaarstuk, is het waarschijnlijk na die datum gemaakt. Het werk zou gemaakt kunnen zijn ter ere van de geboorte van Federico's zoon Guidobaldo in januari 1472.Anders dan bij vergelijkbare grote schilderijen van de Vlaamse primitieven, was het Brera-altaarstuk geen onderdeel van een drieluik, maar een op zichzelf staand werk. Dit voorbeeld zou in Noord- en Centraal-Italië veel navolging vinden.Federico gaf ook de opdracht voor de bouw van de kerk van San Bernardino in Urbino, die als hertogelijk mausoleum dienst ging doen. Het schilderij hing daar boven het hoofdaltaar. Tussen de voltooing van het altaarstuk en de kerk zaten enige jaren. Waarschijnlijk hing het werk toen in een Fransciscaanse kerk in Urbino. Een van die kerken, de San Donato degli Osservanti, bood ook een tijdlang onderdak aan het graf van Federico da Montefeltro. In de tijd van Napoleon werd het schilderijovergebracht naar Milaan, waar het op 10 juni 1811 aankwam.

Categorie:Werk van Piero della Francesca

Portretten van Federico da Montefeltro en Battista Sforza

Categorie:Schilderij in de Pinacoteca di Brera


Prompt: Hoe verklaart Madonna_en_kind_met_heiligen,_engelen_en_Federico_da_Montefeltro zijn Herkomst?

Federico III da Montefeltro (1422-1482), hertog van Urbino, gaf opdracht voor het schilderij. Omdat Federico in de zomer van 1474 enkele belangrijke onderscheidingen ontving, waaronder het insigne van de Orde van de Kousenband, is het werk waarschijnlijk voor dat moment gemaakt, omdat deze versierselen niet zichtbaar zijn. Federico's echtgenote, Battista Sforza, overleed op 6 juli 1472. Omdat zij ontbreekt op het altaarstuk, is het waarschijnlijk na die datum gemaakt. Het werk zou gemaakt kunnen zijn ter ere van de geboorte van Federico's zoon Guidobaldo in januari 1472.Anders dan bij vergelijkbare grote schilderijen van de Vlaamse primitieven, was het Brera-altaarstuk geen onderdeel van een drieluik, maar een op zichzelf staand werk. Dit voorbeeld zou in Noord- en Centraal-Italië veel navolging vinden.Federico gaf ook de opdracht voor de bouw van de kerk van San Bernardino in Urbino, die als hertogelijk mausoleum dienst ging doen. Het schilderij hing daar boven het hoofdaltaar. Tussen de voltooing van het altaarstuk en de kerk zaten enige jaren. Waarschijnlijk hing het werk toen in een Fransciscaanse kerk in Urbino. Een van die kerken, de San Donato degli Osservanti, bood ook een tijdlang onderdak aan het graf van Federico da Montefeltro. In de tijd van Napoleon werd het schilderijovergebracht naar Milaan, waar het op 10 juni 1811 aankwam.

Categorie:Werk van Piero della Francesca

Portretten van Federico da Montefeltro en Battista Sforza

Categorie:Schilderij in de Pinacoteca di Brera


Prompt: Hoe wordt de Herkomst besproken in Madonna_en_kind_met_heiligen,_engelen_en_Federico_da_Montefeltro?

Federico III da Montefeltro (1422-1482), hertog van Urbino, gaf opdracht voor het schilderij. Omdat Federico in de zomer van 1474 enkele belangrijke onderscheidingen ontving, waaronder het insigne van de Orde van de Kousenband, is het werk waarschijnlijk voor dat moment gemaakt, omdat deze versierselen niet zichtbaar zijn. Federico's echtgenote, Battista Sforza, overleed op 6 juli 1472. Omdat zij ontbreekt op het altaarstuk, is het waarschijnlijk na die datum gemaakt. Het werk zou gemaakt kunnen zijn ter ere van de geboorte van Federico's zoon Guidobaldo in januari 1472.Anders dan bij vergelijkbare grote schilderijen van de Vlaamse primitieven, was het Brera-altaarstuk geen onderdeel van een drieluik, maar een op zichzelf staand werk. Dit voorbeeld zou in Noord- en Centraal-Italië veel navolging vinden.Federico gaf ook de opdracht voor de bouw van de kerk van San Bernardino in Urbino, die als hertogelijk mausoleum dienst ging doen. Het schilderij hing daar boven het hoofdaltaar. Tussen de voltooing van het altaarstuk en de kerk zaten enige jaren. Waarschijnlijk hing het werk toen in een Fransciscaanse kerk in Urbino. Een van die kerken, de San Donato degli Osservanti, bood ook een tijdlang onderdak aan het graf van Federico da Montefeltro. In de tijd van Napoleon werd het schilderijovergebracht naar Milaan, waar het op 10 juni 1811 aankwam.

Categorie:Werk van Piero della Francesca

Portretten van Federico da Montefeltro en Battista Sforza

Categorie:Schilderij in de Pinacoteca di Brera


Prompt: Focus op Madonna_en_kind_met_heiligen,_engelen_en_Federico_da_Montefeltro en leg de Voorstelling uit.

Het schilderij is een voorbeeld van een sacra conversazione, met Maria op een troon en het slapende kind op haar schoot. Deze troon is geplaatst op een Anatolisch tapijt, een zeldzaam en kostbaar object dat ook op soortgelijke schilderijen in de Vlaamse kunst voorkwam. Het tweetal wordt omringd door een groep engelen en heiligen.  Rechtsonder is Federico da Montefeltro knielend afgebeeld. Hij is gekleed in een harnas, met een zwaard en een geplooide mantel, terwijl zijn helm op de grond ligt. Ook het pantser dat zijn handen en polsen bedekt, heeft hij uitgetrokken, zodat hij zijn handen in gebed kan vouwen. Deze wapenuitrusting duidt zowel op zijn militaire bekwaamheid als op zijn toewijding om het geloof te beschermen. Op het metaal zijn de reflecties van de kerkramen en de commandostaf gedetailleerd weergegeven. De weergave van zijn handen lijkt niet overeen te komen met Piero della Francesca's stijl. Ze worden toegeschreven aan de in Vlaanderen geschoolde Spanjaard Pedro Berruguete, Federico's hofkunstenaar van 1474 tot 1482. De hertog werd altijd van de linkerkant afgebeeld, omdat de andere kant van zijn gezicht verminkt was geraakt door het verlies van een oog tijdens een toernooi. De deuk in de helm op de grond verwijst naar de gevechten die hij heeft doorstaan. De hertog heeft niet alleen dezelfde proporties als de heiligen, een vernieuwing die Masaccio had geïntroduceerd, maar hij bevindt zich ook duidelijk in een ruimte met hen. Op die manier krijgt ook de toeschouwer het gevoel deel uit te maken van die wereld.  Christus draagt een ketting van dieprode koraalkralen, een kleur die verwijst naar bloed, een symbool van leven en dood, maar ook naar de verlossing die Christus brengt.   De heiligen rondom de Madonna zijn (van links naar rechts): Johannes de Doper; hij heeft een opmerkelijk donkere huidskleur en heeft een staf vast, zijn attribuut. Hij was de patroonheilige van Federico's echtgenote.Bernardinus van Siena; Federico en Bernardinus waren bevriend. De kerk waar het werk hing, draagt de naam van deze heilige.Hiëronymus van Stridon; hij draagt het gescheurde gewaad van een kluizenaar. In zijn hand houdt hij een steen vast waarmee hij op zijn borst slaat. Als geleerde en vertaler van de Bijbel werd hij gezien als de beschermer van de humanisten.Franciscus van Assisi; hij houdt een kruis in zijn hand en laat zijn stigmata zien. Deze heilige is wellicht opgenomen, omdat het werk enige tijd in een Franciscaanse kerk hing.Petrus de martelaar; hij wordt traditioneel met een snee in zijn schedel weergegeven, een verwijzing naar zijn marteldood in 1252.Johannes de Evangelist; hij wordt afgebeeld met zijn bijbelboek en de gebruikelijke roze mantel. De Italiaanse historicus Ricci ziet in hem een portret van Luca Pacioli, een wiskundige geboren in Sansepolcro, net als Piero della Francesca.De achtergrond bestaat uit de apsis van een kerk in renaissancestijl, die nauwgezet in perspectief is weergegeven. De ruimte wordt overdekt door een tongewelf met cassetten met rozetten. Hoewel er overeenkomsten zijn met de door Alberti ontworpen Sant'Andrea in Mantua en Masaccio's fresco van de Heilige Drie-eenheid, is het kerkinterieur waarschijnlijk een creatie van Piero della Francesca zelf. Anders dan Alberti en Masaccio volgde hij de klassieke regel dat een gewelf een oneven aantal rijen cassetten moest hebbenDe afsluitende halve koepel heeft de vorm van een schelp, symbool van Maria als de nieuwe Venus. In het midden hangt een ei aan een draad, een symbool van de Onbevlekte Ontvangenis. Dit heeft een klassieke oorsprong: in het oude Laconië hing het ei van Leda in een tempel. Leda, de echtgenote van de Spartaanse koning Tyndareos, was zwanger gemaakt door Zeus, die zich in de vorm van een zwaan aan haar had opgedrongen. Aan de zijkanten van het schilderij zijn de aanzetten van twee gewelven in dezelfde stijl zichtbaar, wat de indruk wekt dat de hoofdpersonen zich in het transept van een kerk bevinden.

Categorie:Werk van Piero della Francesca

Portretten van Federico da Montefeltro en Battista Sforza

Categorie:Schilderij in de Pinacoteca di Brera


Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, Madonna_en_kind_met_heiligen,_engelen_en_Federico_da_Montefeltro.

Het schilderij is een voorbeeld van een sacra conversazione, met Maria op een troon en het slapende kind op haar schoot. Deze troon is geplaatst op een Anatolisch tapijt, een zeldzaam en kostbaar object dat ook op soortgelijke schilderijen in de Vlaamse kunst voorkwam. Het tweetal wordt omringd door een groep engelen en heiligen.  Rechtsonder is Federico da Montefeltro knielend afgebeeld. Hij is gekleed in een harnas, met een zwaard en een geplooide mantel, terwijl zijn helm op de grond ligt. Ook het pantser dat zijn handen en polsen bedekt, heeft hij uitgetrokken, zodat hij zijn handen in gebed kan vouwen. Deze wapenuitrusting duidt zowel op zijn militaire bekwaamheid als op zijn toewijding om het geloof te beschermen. Op het metaal zijn de reflecties van de kerkramen en de commandostaf gedetailleerd weergegeven. De weergave van zijn handen lijkt niet overeen te komen met Piero della Francesca's stijl. Ze worden toegeschreven aan de in Vlaanderen geschoolde Spanjaard Pedro Berruguete, Federico's hofkunstenaar van 1474 tot 1482. De hertog werd altijd van de linkerkant afgebeeld, omdat de andere kant van zijn gezicht verminkt was geraakt door het verlies van een oog tijdens een toernooi. De deuk in de helm op de grond verwijst naar de gevechten die hij heeft doorstaan. De hertog heeft niet alleen dezelfde proporties als de heiligen, een vernieuwing die Masaccio had geïntroduceerd, maar hij bevindt zich ook duidelijk in een ruimte met hen. Op die manier krijgt ook de toeschouwer het gevoel deel uit te maken van die wereld.  Christus draagt een ketting van dieprode koraalkralen, een kleur die verwijst naar bloed, een symbool van leven en dood, maar ook naar de verlossing die Christus brengt.   De heiligen rondom de Madonna zijn (van links naar rechts): Johannes de Doper; hij heeft een opmerkelijk donkere huidskleur en heeft een staf vast, zijn attribuut. Hij was de patroonheilige van Federico's echtgenote.Bernardinus van Siena; Federico en Bernardinus waren bevriend. De kerk waar het werk hing, draagt de naam van deze heilige.Hiëronymus van Stridon; hij draagt het gescheurde gewaad van een kluizenaar. In zijn hand houdt hij een steen vast waarmee hij op zijn borst slaat. Als geleerde en vertaler van de Bijbel werd hij gezien als de beschermer van de humanisten.Franciscus van Assisi; hij houdt een kruis in zijn hand en laat zijn stigmata zien. Deze heilige is wellicht opgenomen, omdat het werk enige tijd in een Franciscaanse kerk hing.Petrus de martelaar; hij wordt traditioneel met een snee in zijn schedel weergegeven, een verwijzing naar zijn marteldood in 1252.Johannes de Evangelist; hij wordt afgebeeld met zijn bijbelboek en de gebruikelijke roze mantel. De Italiaanse historicus Ricci ziet in hem een portret van Luca Pacioli, een wiskundige geboren in Sansepolcro, net als Piero della Francesca.De achtergrond bestaat uit de apsis van een kerk in renaissancestijl, die nauwgezet in perspectief is weergegeven. De ruimte wordt overdekt door een tongewelf met cassetten met rozetten. Hoewel er overeenkomsten zijn met de door Alberti ontworpen Sant'Andrea in Mantua en Masaccio's fresco van de Heilige Drie-eenheid, is het kerkinterieur waarschijnlijk een creatie van Piero della Francesca zelf. Anders dan Alberti en Masaccio volgde hij de klassieke regel dat een gewelf een oneven aantal rijen cassetten moest hebbenDe afsluitende halve koepel heeft de vorm van een schelp, symbool van Maria als de nieuwe Venus. In het midden hangt een ei aan een draad, een symbool van de Onbevlekte Ontvangenis. Dit heeft een klassieke oorsprong: in het oude Laconië hing het ei van Leda in een tempel. Leda, de echtgenote van de Spartaanse koning Tyndareos, was zwanger gemaakt door Zeus, die zich in de vorm van een zwaan aan haar had opgedrongen. Aan de zijkanten van het schilderij zijn de aanzetten van twee gewelven in dezelfde stijl zichtbaar, wat de indruk wekt dat de hoofdpersonen zich in het transept van een kerk bevinden.

Categorie:Werk van Piero della Francesca

Portretten van Federico da Montefeltro en Battista Sforza

Categorie:Schilderij in de Pinacoteca di Brera


Prompt: Hoe verklaart Madonna_en_kind_met_heiligen,_engelen_en_Federico_da_Montefeltro zijn Voorstelling?

Het schilderij is een voorbeeld van een sacra conversazione, met Maria op een troon en het slapende kind op haar schoot. Deze troon is geplaatst op een Anatolisch tapijt, een zeldzaam en kostbaar object dat ook op soortgelijke schilderijen in de Vlaamse kunst voorkwam. Het tweetal wordt omringd door een groep engelen en heiligen.  Rechtsonder is Federico da Montefeltro knielend afgebeeld. Hij is gekleed in een harnas, met een zwaard en een geplooide mantel, terwijl zijn helm op de grond ligt. Ook het pantser dat zijn handen en polsen bedekt, heeft hij uitgetrokken, zodat hij zijn handen in gebed kan vouwen. Deze wapenuitrusting duidt zowel op zijn militaire bekwaamheid als op zijn toewijding om het geloof te beschermen. Op het metaal zijn de reflecties van de kerkramen en de commandostaf gedetailleerd weergegeven. De weergave van zijn handen lijkt niet overeen te komen met Piero della Francesca's stijl. Ze worden toegeschreven aan de in Vlaanderen geschoolde Spanjaard Pedro Berruguete, Federico's hofkunstenaar van 1474 tot 1482. De hertog werd altijd van de linkerkant afgebeeld, omdat de andere kant van zijn gezicht verminkt was geraakt door het verlies van een oog tijdens een toernooi. De deuk in de helm op de grond verwijst naar de gevechten die hij heeft doorstaan. De hertog heeft niet alleen dezelfde proporties als de heiligen, een vernieuwing die Masaccio had geïntroduceerd, maar hij bevindt zich ook duidelijk in een ruimte met hen. Op die manier krijgt ook de toeschouwer het gevoel deel uit te maken van die wereld.  Christus draagt een ketting van dieprode koraalkralen, een kleur die verwijst naar bloed, een symbool van leven en dood, maar ook naar de verlossing die Christus brengt.   De heiligen rondom de Madonna zijn (van links naar rechts): Johannes de Doper; hij heeft een opmerkelijk donkere huidskleur en heeft een staf vast, zijn attribuut. Hij was de patroonheilige van Federico's echtgenote.Bernardinus van Siena; Federico en Bernardinus waren bevriend. De kerk waar het werk hing, draagt de naam van deze heilige.Hiëronymus van Stridon; hij draagt het gescheurde gewaad van een kluizenaar. In zijn hand houdt hij een steen vast waarmee hij op zijn borst slaat. Als geleerde en vertaler van de Bijbel werd hij gezien als de beschermer van de humanisten.Franciscus van Assisi; hij houdt een kruis in zijn hand en laat zijn stigmata zien. Deze heilige is wellicht opgenomen, omdat het werk enige tijd in een Franciscaanse kerk hing.Petrus de martelaar; hij wordt traditioneel met een snee in zijn schedel weergegeven, een verwijzing naar zijn marteldood in 1252.Johannes de Evangelist; hij wordt afgebeeld met zijn bijbelboek en de gebruikelijke roze mantel. De Italiaanse historicus Ricci ziet in hem een portret van Luca Pacioli, een wiskundige geboren in Sansepolcro, net als Piero della Francesca.De achtergrond bestaat uit de apsis van een kerk in renaissancestijl, die nauwgezet in perspectief is weergegeven. De ruimte wordt overdekt door een tongewelf met cassetten met rozetten. Hoewel er overeenkomsten zijn met de door Alberti ontworpen Sant'Andrea in Mantua en Masaccio's fresco van de Heilige Drie-eenheid, is het kerkinterieur waarschijnlijk een creatie van Piero della Francesca zelf. Anders dan Alberti en Masaccio volgde hij de klassieke regel dat een gewelf een oneven aantal rijen cassetten moest hebbenDe afsluitende halve koepel heeft de vorm van een schelp, symbool van Maria als de nieuwe Venus. In het midden hangt een ei aan een draad, een symbool van de Onbevlekte Ontvangenis. Dit heeft een klassieke oorsprong: in het oude Laconië hing het ei van Leda in een tempel. Leda, de echtgenote van de Spartaanse koning Tyndareos, was zwanger gemaakt door Zeus, die zich in de vorm van een zwaan aan haar had opgedrongen. Aan de zijkanten van het schilderij zijn de aanzetten van twee gewelven in dezelfde stijl zichtbaar, wat de indruk wekt dat de hoofdpersonen zich in het transept van een kerk bevinden.

Categorie:Werk van Piero della Francesca

Portretten van Federico da Montefeltro en Battista Sforza

Categorie:Schilderij in de Pinacoteca di Brera


Prompt: Hoe wordt de Voorstelling besproken in Madonna_en_kind_met_heiligen,_engelen_en_Federico_da_Montefeltro?

Het schilderij is een voorbeeld van een sacra conversazione, met Maria op een troon en het slapende kind op haar schoot. Deze troon is geplaatst op een Anatolisch tapijt, een zeldzaam en kostbaar object dat ook op soortgelijke schilderijen in de Vlaamse kunst voorkwam. Het tweetal wordt omringd door een groep engelen en heiligen.  Rechtsonder is Federico da Montefeltro knielend afgebeeld. Hij is gekleed in een harnas, met een zwaard en een geplooide mantel, terwijl zijn helm op de grond ligt. Ook het pantser dat zijn handen en polsen bedekt, heeft hij uitgetrokken, zodat hij zijn handen in gebed kan vouwen. Deze wapenuitrusting duidt zowel op zijn militaire bekwaamheid als op zijn toewijding om het geloof te beschermen. Op het metaal zijn de reflecties van de kerkramen en de commandostaf gedetailleerd weergegeven. De weergave van zijn handen lijkt niet overeen te komen met Piero della Francesca's stijl. Ze worden toegeschreven aan de in Vlaanderen geschoolde Spanjaard Pedro Berruguete, Federico's hofkunstenaar van 1474 tot 1482. De hertog werd altijd van de linkerkant afgebeeld, omdat de andere kant van zijn gezicht verminkt was geraakt door het verlies van een oog tijdens een toernooi. De deuk in de helm op de grond verwijst naar de gevechten die hij heeft doorstaan. De hertog heeft niet alleen dezelfde proporties als de heiligen, een vernieuwing die Masaccio had geïntroduceerd, maar hij bevindt zich ook duidelijk in een ruimte met hen. Op die manier krijgt ook de toeschouwer het gevoel deel uit te maken van die wereld.  Christus draagt een ketting van dieprode koraalkralen, een kleur die verwijst naar bloed, een symbool van leven en dood, maar ook naar de verlossing die Christus brengt.   De heiligen rondom de Madonna zijn (van links naar rechts): Johannes de Doper; hij heeft een opmerkelijk donkere huidskleur en heeft een staf vast, zijn attribuut. Hij was de patroonheilige van Federico's echtgenote.Bernardinus van Siena; Federico en Bernardinus waren bevriend. De kerk waar het werk hing, draagt de naam van deze heilige.Hiëronymus van Stridon; hij draagt het gescheurde gewaad van een kluizenaar. In zijn hand houdt hij een steen vast waarmee hij op zijn borst slaat. Als geleerde en vertaler van de Bijbel werd hij gezien als de beschermer van de humanisten.Franciscus van Assisi; hij houdt een kruis in zijn hand en laat zijn stigmata zien. Deze heilige is wellicht opgenomen, omdat het werk enige tijd in een Franciscaanse kerk hing.Petrus de martelaar; hij wordt traditioneel met een snee in zijn schedel weergegeven, een verwijzing naar zijn marteldood in 1252.Johannes de Evangelist; hij wordt afgebeeld met zijn bijbelboek en de gebruikelijke roze mantel. De Italiaanse historicus Ricci ziet in hem een portret van Luca Pacioli, een wiskundige geboren in Sansepolcro, net als Piero della Francesca.De achtergrond bestaat uit de apsis van een kerk in renaissancestijl, die nauwgezet in perspectief is weergegeven. De ruimte wordt overdekt door een tongewelf met cassetten met rozetten. Hoewel er overeenkomsten zijn met de door Alberti ontworpen Sant'Andrea in Mantua en Masaccio's fresco van de Heilige Drie-eenheid, is het kerkinterieur waarschijnlijk een creatie van Piero della Francesca zelf. Anders dan Alberti en Masaccio volgde hij de klassieke regel dat een gewelf een oneven aantal rijen cassetten moest hebbenDe afsluitende halve koepel heeft de vorm van een schelp, symbool van Maria als de nieuwe Venus. In het midden hangt een ei aan een draad, een symbool van de Onbevlekte Ontvangenis. Dit heeft een klassieke oorsprong: in het oude Laconië hing het ei van Leda in een tempel. Leda, de echtgenote van de Spartaanse koning Tyndareos, was zwanger gemaakt door Zeus, die zich in de vorm van een zwaan aan haar had opgedrongen. Aan de zijkanten van het schilderij zijn de aanzetten van twee gewelven in dezelfde stijl zichtbaar, wat de indruk wekt dat de hoofdpersonen zich in het transept van een kerk bevinden.

Categorie:Werk van Piero della Francesca

Portretten van Federico da Montefeltro en Battista Sforza

Categorie:Schilderij in de Pinacoteca di Brera


Vault

Prompt: Focus op Vault en leg de abstract uit.

Vault kan verwijzen naar:Vault (band), een bandVault (fictieve gevangenis), een gevangenis in strips van Marvel ComicsVault (kunstwerk), een kunstwerk in Melbourne, AustraliëVault (2019), Amerikaanse film uit 2019

Vault (band)
Vault (2019)
Vault (fictieve gevangenis)
Marvel Comics
Vault (kunstwerk)


Vault

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Vault.

Vault kan verwijzen naar:Vault (band), een bandVault (fictieve gevangenis), een gevangenis in strips van Marvel ComicsVault (kunstwerk), een kunstwerk in Melbourne, AustraliëVault (2019), Amerikaanse film uit 2019

Vault (band)
Vault (2019)
Vault (fictieve gevangenis)
Marvel Comics
Vault (kunstwerk)


Vault

Prompt: Hoe verklaart Vault zijn abstract?

Vault kan verwijzen naar:Vault (band), een bandVault (fictieve gevangenis), een gevangenis in strips van Marvel ComicsVault (kunstwerk), een kunstwerk in Melbourne, AustraliëVault (2019), Amerikaanse film uit 2019

Vault (band)
Vault (2019)
Vault (fictieve gevangenis)
Marvel Comics
Vault (kunstwerk)


Vault

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Vault?

Vault kan verwijzen naar:Vault (band), een bandVault (fictieve gevangenis), een gevangenis in strips van Marvel ComicsVault (kunstwerk), een kunstwerk in Melbourne, AustraliëVault (2019), Amerikaanse film uit 2019

Vault (band)
Vault (2019)
Vault (fictieve gevangenis)
Marvel Comics
Vault (kunstwerk)


Une_moderne_Olympia

Prompt: Focus op Une_moderne_Olympia en leg de abstract uit.

Une moderne Olympia is de titel van twee schilderijen van de Franse impressionistisch kunstschilder Paul Cézanne, beide geïnspireerd door het schilderij Olympia van Édouard Manet:Une moderne Olympia (1869-1870) is het eerst vervaardigde van de twee werken, olieverf op doek, 57 x 55 cm, thans in particulier bezit.Une moderne Olympia (1873-1874) is het tweede werk met dezelfde naam, olieverf op doek, thans in het Musée d'Orsay in Parijs. Het werd geschilderd in het verblijf van dokter Paul Gachet in Auvers-sur-Oise en voor het eerst geëxposeerd op de eerste grote impressionistententoonstelling van 1874, waar het veel kritiek kreeg.

Frankrijk
Parijs
Musée d'Orsay
impressionistisch
impressionisme
Franse
Auvers-sur-Oise
Paul Cézanne
Olympia (Manet)
Paul Gachet
Olympia
Édouard Manet
Une moderne Olympia (1873-1874)
Une moderne Olympia (1869-1870)


Une_moderne_Olympia

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Une_moderne_Olympia.

Une moderne Olympia is de titel van twee schilderijen van de Franse impressionistisch kunstschilder Paul Cézanne, beide geïnspireerd door het schilderij Olympia van Édouard Manet:Une moderne Olympia (1869-1870) is het eerst vervaardigde van de twee werken, olieverf op doek, 57 x 55 cm, thans in particulier bezit.Une moderne Olympia (1873-1874) is het tweede werk met dezelfde naam, olieverf op doek, thans in het Musée d'Orsay in Parijs. Het werd geschilderd in het verblijf van dokter Paul Gachet in Auvers-sur-Oise en voor het eerst geëxposeerd op de eerste grote impressionistententoonstelling van 1874, waar het veel kritiek kreeg.

Frankrijk
Parijs
Musée d'Orsay
impressionistisch
impressionisme
Franse
Auvers-sur-Oise
Paul Cézanne
Olympia (Manet)
Paul Gachet
Olympia
Édouard Manet
Une moderne Olympia (1873-1874)
Une moderne Olympia (1869-1870)


Une_moderne_Olympia

Prompt: Hoe verklaart Une_moderne_Olympia zijn abstract?

Une moderne Olympia is de titel van twee schilderijen van de Franse impressionistisch kunstschilder Paul Cézanne, beide geïnspireerd door het schilderij Olympia van Édouard Manet:Une moderne Olympia (1869-1870) is het eerst vervaardigde van de twee werken, olieverf op doek, 57 x 55 cm, thans in particulier bezit.Une moderne Olympia (1873-1874) is het tweede werk met dezelfde naam, olieverf op doek, thans in het Musée d'Orsay in Parijs. Het werd geschilderd in het verblijf van dokter Paul Gachet in Auvers-sur-Oise en voor het eerst geëxposeerd op de eerste grote impressionistententoonstelling van 1874, waar het veel kritiek kreeg.

Frankrijk
Parijs
Musée d'Orsay
impressionistisch
impressionisme
Franse
Auvers-sur-Oise
Paul Cézanne
Olympia (Manet)
Paul Gachet
Olympia
Édouard Manet
Une moderne Olympia (1873-1874)
Une moderne Olympia (1869-1870)


Une_moderne_Olympia

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Une_moderne_Olympia?

Une moderne Olympia is de titel van twee schilderijen van de Franse impressionistisch kunstschilder Paul Cézanne, beide geïnspireerd door het schilderij Olympia van Édouard Manet:Une moderne Olympia (1869-1870) is het eerst vervaardigde van de twee werken, olieverf op doek, 57 x 55 cm, thans in particulier bezit.Une moderne Olympia (1873-1874) is het tweede werk met dezelfde naam, olieverf op doek, thans in het Musée d'Orsay in Parijs. Het werd geschilderd in het verblijf van dokter Paul Gachet in Auvers-sur-Oise en voor het eerst geëxposeerd op de eerste grote impressionistententoonstelling van 1874, waar het veel kritiek kreeg.

Frankrijk
Parijs
Musée d'Orsay
impressionistisch
impressionisme
Franse
Auvers-sur-Oise
Paul Cézanne
Olympia (Manet)
Paul Gachet
Olympia
Édouard Manet
Une moderne Olympia (1873-1874)
Une moderne Olympia (1869-1870)


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Focus op Allegorie_op_de_gulzigheid en leg de abstract uit.

Allegorie op de gulzigheid is een schilderij van de Zuid-Nederlandse schilder Jheronimus Bosch in de Yale University Art Gallery in de Amerikaanse stad New Haven.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Allegorie_op_de_gulzigheid.

Allegorie op de gulzigheid is een schilderij van de Zuid-Nederlandse schilder Jheronimus Bosch in de Yale University Art Gallery in de Amerikaanse stad New Haven.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Hoe verklaart Allegorie_op_de_gulzigheid zijn abstract?

Allegorie op de gulzigheid is een schilderij van de Zuid-Nederlandse schilder Jheronimus Bosch in de Yale University Art Gallery in de Amerikaanse stad New Haven.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Allegorie_op_de_gulzigheid?

Allegorie op de gulzigheid is een schilderij van de Zuid-Nederlandse schilder Jheronimus Bosch in de Yale University Art Gallery in de Amerikaanse stad New Haven.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Focus op Allegorie_op_de_gulzigheid en leg de Voorstelling uit.

Op het werk zien we allerlei soorten losbandig gedrag. De man en de vrouw rechts in de tent verwijzen naar de onkuisheid. De dikke man op de drijvende ton links lijkt symbool te staan voor de vraatzucht, terwijl een van de naakte, zwemmende mensen zich tegoed doet aan de drank die uit de drijvende ton spuit, waarschijnlijk een toespeling op de drankzucht. Het familiewapen op de tent is volgens Bosch-kenner Charles de Tolnay overigens dat van de familie Bergh uit 's-Hertogenbosch of Den Haag. Waarom Bosch het daarop heeft aangebracht is echter niet bekend.Het is geen opzichzelfstaand werk. Het maakte oorspronkelijk samen met Het narrenschip deel uit van een ongeveer 100 bij 40 cm groot paneel. Volgens De Tolnay is dit echter niet waarschijnlijk, omdat beide panelen sterk in kleur verschillen en ze ook qua voorstelling niet op elkaar aansluiten. Röntgenfoto's hebben echter aangetoond dat beide panelen ingrijpend zijn overgeschilderd en dat enkele bladeren en een knie onderaan het Narrenschip aansluiten op een tak en een been bovenaan de Allegorie op de gulzigheid.Het Narrenschip, dat onder anderen drankmisbruik aan de kaak stelt, vormt zo met de Allegorie op de gulzigheid een Hekeling van losbandige feestvierders. Vanwege zijn oorspronkelijke formaat moet het deel uitgemaakt hebben van een drieluik. Tegenwoordig gaat men ervan uit dat De dood van een vrek de rechtervleugel van dit drieluik vormde en De Marskramer de buitenzijde. Deze twee werken zijn op grond van dentrochronologisch onderzoek ongeveer in dezelfde periode ontstaan en waar de Allegorie op de gulzigheid zondig gedrag laat zien op basis van verkwisting, laat De dood van een vrek juist zondig gedrag zien op basis van gierigheid.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, Allegorie_op_de_gulzigheid.

Op het werk zien we allerlei soorten losbandig gedrag. De man en de vrouw rechts in de tent verwijzen naar de onkuisheid. De dikke man op de drijvende ton links lijkt symbool te staan voor de vraatzucht, terwijl een van de naakte, zwemmende mensen zich tegoed doet aan de drank die uit de drijvende ton spuit, waarschijnlijk een toespeling op de drankzucht. Het familiewapen op de tent is volgens Bosch-kenner Charles de Tolnay overigens dat van de familie Bergh uit 's-Hertogenbosch of Den Haag. Waarom Bosch het daarop heeft aangebracht is echter niet bekend.Het is geen opzichzelfstaand werk. Het maakte oorspronkelijk samen met Het narrenschip deel uit van een ongeveer 100 bij 40 cm groot paneel. Volgens De Tolnay is dit echter niet waarschijnlijk, omdat beide panelen sterk in kleur verschillen en ze ook qua voorstelling niet op elkaar aansluiten. Röntgenfoto's hebben echter aangetoond dat beide panelen ingrijpend zijn overgeschilderd en dat enkele bladeren en een knie onderaan het Narrenschip aansluiten op een tak en een been bovenaan de Allegorie op de gulzigheid.Het Narrenschip, dat onder anderen drankmisbruik aan de kaak stelt, vormt zo met de Allegorie op de gulzigheid een Hekeling van losbandige feestvierders. Vanwege zijn oorspronkelijke formaat moet het deel uitgemaakt hebben van een drieluik. Tegenwoordig gaat men ervan uit dat De dood van een vrek de rechtervleugel van dit drieluik vormde en De Marskramer de buitenzijde. Deze twee werken zijn op grond van dentrochronologisch onderzoek ongeveer in dezelfde periode ontstaan en waar de Allegorie op de gulzigheid zondig gedrag laat zien op basis van verkwisting, laat De dood van een vrek juist zondig gedrag zien op basis van gierigheid.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Hoe verklaart Allegorie_op_de_gulzigheid zijn Voorstelling?

Op het werk zien we allerlei soorten losbandig gedrag. De man en de vrouw rechts in de tent verwijzen naar de onkuisheid. De dikke man op de drijvende ton links lijkt symbool te staan voor de vraatzucht, terwijl een van de naakte, zwemmende mensen zich tegoed doet aan de drank die uit de drijvende ton spuit, waarschijnlijk een toespeling op de drankzucht. Het familiewapen op de tent is volgens Bosch-kenner Charles de Tolnay overigens dat van de familie Bergh uit 's-Hertogenbosch of Den Haag. Waarom Bosch het daarop heeft aangebracht is echter niet bekend.Het is geen opzichzelfstaand werk. Het maakte oorspronkelijk samen met Het narrenschip deel uit van een ongeveer 100 bij 40 cm groot paneel. Volgens De Tolnay is dit echter niet waarschijnlijk, omdat beide panelen sterk in kleur verschillen en ze ook qua voorstelling niet op elkaar aansluiten. Röntgenfoto's hebben echter aangetoond dat beide panelen ingrijpend zijn overgeschilderd en dat enkele bladeren en een knie onderaan het Narrenschip aansluiten op een tak en een been bovenaan de Allegorie op de gulzigheid.Het Narrenschip, dat onder anderen drankmisbruik aan de kaak stelt, vormt zo met de Allegorie op de gulzigheid een Hekeling van losbandige feestvierders. Vanwege zijn oorspronkelijke formaat moet het deel uitgemaakt hebben van een drieluik. Tegenwoordig gaat men ervan uit dat De dood van een vrek de rechtervleugel van dit drieluik vormde en De Marskramer de buitenzijde. Deze twee werken zijn op grond van dentrochronologisch onderzoek ongeveer in dezelfde periode ontstaan en waar de Allegorie op de gulzigheid zondig gedrag laat zien op basis van verkwisting, laat De dood van een vrek juist zondig gedrag zien op basis van gierigheid.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Hoe wordt de Voorstelling besproken in Allegorie_op_de_gulzigheid?

Op het werk zien we allerlei soorten losbandig gedrag. De man en de vrouw rechts in de tent verwijzen naar de onkuisheid. De dikke man op de drijvende ton links lijkt symbool te staan voor de vraatzucht, terwijl een van de naakte, zwemmende mensen zich tegoed doet aan de drank die uit de drijvende ton spuit, waarschijnlijk een toespeling op de drankzucht. Het familiewapen op de tent is volgens Bosch-kenner Charles de Tolnay overigens dat van de familie Bergh uit 's-Hertogenbosch of Den Haag. Waarom Bosch het daarop heeft aangebracht is echter niet bekend.Het is geen opzichzelfstaand werk. Het maakte oorspronkelijk samen met Het narrenschip deel uit van een ongeveer 100 bij 40 cm groot paneel. Volgens De Tolnay is dit echter niet waarschijnlijk, omdat beide panelen sterk in kleur verschillen en ze ook qua voorstelling niet op elkaar aansluiten. Röntgenfoto's hebben echter aangetoond dat beide panelen ingrijpend zijn overgeschilderd en dat enkele bladeren en een knie onderaan het Narrenschip aansluiten op een tak en een been bovenaan de Allegorie op de gulzigheid.Het Narrenschip, dat onder anderen drankmisbruik aan de kaak stelt, vormt zo met de Allegorie op de gulzigheid een Hekeling van losbandige feestvierders. Vanwege zijn oorspronkelijke formaat moet het deel uitgemaakt hebben van een drieluik. Tegenwoordig gaat men ervan uit dat De dood van een vrek de rechtervleugel van dit drieluik vormde en De Marskramer de buitenzijde. Deze twee werken zijn op grond van dentrochronologisch onderzoek ongeveer in dezelfde periode ontstaan en waar de Allegorie op de gulzigheid zondig gedrag laat zien op basis van verkwisting, laat De dood van een vrek juist zondig gedrag zien op basis van gierigheid.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Focus op Allegorie_op_de_gulzigheid en leg de Datering uit.

De Allegorie op de gulzigheid is aan de hand van dendrochronologisch onderzoek van De dood van een vrek op zijn vroegst omstreeks 1494 ontstaan.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Verklaar de Datering van dit kunstwerk, Allegorie_op_de_gulzigheid.

De Allegorie op de gulzigheid is aan de hand van dendrochronologisch onderzoek van De dood van een vrek op zijn vroegst omstreeks 1494 ontstaan.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Hoe verklaart Allegorie_op_de_gulzigheid zijn Datering?

De Allegorie op de gulzigheid is aan de hand van dendrochronologisch onderzoek van De dood van een vrek op zijn vroegst omstreeks 1494 ontstaan.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Hoe wordt de Datering besproken in Allegorie_op_de_gulzigheid?

De Allegorie op de gulzigheid is aan de hand van dendrochronologisch onderzoek van De dood van een vrek op zijn vroegst omstreeks 1494 ontstaan.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Focus op Allegorie_op_de_gulzigheid en leg de Herkomst uit.

Het werk komt voor het eerst voor in een catalogus van een veiling, die op 11 mei 1928 bij Christie's in Londen gehouden werd en waar het voor 105 gienjes verkocht werd aan een zekere Brau. In 1936 werd het in Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam tentoongesteld als bruikleen van Kunsthaus Malmedé in Keulen (zie Tentoonstellingen). Later kwam het in bezit van Louis Rabinowitz (1887-1957), wiens vrouw Hannah het in 1959 schonk aan de Yale University Art Gallery.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Verklaar de Herkomst van dit kunstwerk, Allegorie_op_de_gulzigheid.

Het werk komt voor het eerst voor in een catalogus van een veiling, die op 11 mei 1928 bij Christie's in Londen gehouden werd en waar het voor 105 gienjes verkocht werd aan een zekere Brau. In 1936 werd het in Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam tentoongesteld als bruikleen van Kunsthaus Malmedé in Keulen (zie Tentoonstellingen). Later kwam het in bezit van Louis Rabinowitz (1887-1957), wiens vrouw Hannah het in 1959 schonk aan de Yale University Art Gallery.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Hoe verklaart Allegorie_op_de_gulzigheid zijn Herkomst?

Het werk komt voor het eerst voor in een catalogus van een veiling, die op 11 mei 1928 bij Christie's in Londen gehouden werd en waar het voor 105 gienjes verkocht werd aan een zekere Brau. In 1936 werd het in Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam tentoongesteld als bruikleen van Kunsthaus Malmedé in Keulen (zie Tentoonstellingen). Later kwam het in bezit van Louis Rabinowitz (1887-1957), wiens vrouw Hannah het in 1959 schonk aan de Yale University Art Gallery.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Hoe wordt de Herkomst besproken in Allegorie_op_de_gulzigheid?

Het werk komt voor het eerst voor in een catalogus van een veiling, die op 11 mei 1928 bij Christie's in Londen gehouden werd en waar het voor 105 gienjes verkocht werd aan een zekere Brau. In 1936 werd het in Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam tentoongesteld als bruikleen van Kunsthaus Malmedé in Keulen (zie Tentoonstellingen). Later kwam het in bezit van Louis Rabinowitz (1887-1957), wiens vrouw Hannah het in 1959 schonk aan de Yale University Art Gallery.

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Focus op Allegorie_op_de_gulzigheid en leg de Tentoonstellingen uit.

Allegorie op de gulzigheid is op de volgende tentoonstellingen te zien geweest:Jeroen Bosch. Van Geertgen tot Scorel, Noord-Nederlandsche primitieven, 10 juli-15 oktober 1936, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam.Meesterwerken uit vier eeuwen 1400-1800, 25 juni-15 oktober 1938, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam (?).

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Verklaar de Tentoonstellingen van dit kunstwerk, Allegorie_op_de_gulzigheid.

Allegorie op de gulzigheid is op de volgende tentoonstellingen te zien geweest:Jeroen Bosch. Van Geertgen tot Scorel, Noord-Nederlandsche primitieven, 10 juli-15 oktober 1936, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam.Meesterwerken uit vier eeuwen 1400-1800, 25 juni-15 oktober 1938, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam (?).

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Hoe verklaart Allegorie_op_de_gulzigheid zijn Tentoonstellingen?

Allegorie op de gulzigheid is op de volgende tentoonstellingen te zien geweest:Jeroen Bosch. Van Geertgen tot Scorel, Noord-Nederlandsche primitieven, 10 juli-15 oktober 1936, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam.Meesterwerken uit vier eeuwen 1400-1800, 25 juni-15 oktober 1938, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam (?).

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Allegorie_op_de_gulzigheid

Prompt: Hoe wordt de Tentoonstellingen besproken in Allegorie_op_de_gulzigheid?

Allegorie op de gulzigheid is op de volgende tentoonstellingen te zien geweest:Jeroen Bosch. Van Geertgen tot Scorel, Noord-Nederlandsche primitieven, 10 juli-15 oktober 1936, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam.Meesterwerken uit vier eeuwen 1400-1800, 25 juni-15 oktober 1938, Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam (?).

Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie


Saint_George

Prompt: Focus op Saint_George en leg de abstract uit.

Saint George, St. George of Sint George verwijst naar de Engelse en Franse benaming van de heilige Joris. Daarnaast kan het ook verwijzen naar:

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Saint_George.

Saint George, St. George of Sint George verwijst naar de Engelse en Franse benaming van de heilige Joris. Daarnaast kan het ook verwijzen naar:

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: Hoe verklaart Saint_George zijn abstract?

Saint George, St. George of Sint George verwijst naar de Engelse en Franse benaming van de heilige Joris. Daarnaast kan het ook verwijzen naar:

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Saint_George?

Saint George, St. George of Sint George verwijst naar de Engelse en Franse benaming van de heilige Joris. Daarnaast kan het ook verwijzen naar:

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: In de context van Saint_George, verklaar de Caraïben en de Plaatsen.

Saint George (Antigua en Barbuda), een parish van Antigua en BarbudaSaint George (Barbados), een parish van BarbadosSaint George (Bermuda), een eiland van BermudaSaint George (Bermudaanse gemeente), een stad in BermudaSaint George (Bermudaanse parish), een parish van BermudaSaint George (Dominica), een parish van DominicaSaint George (Grenada), een parish van GrenadaSaint George (Saint Vincent en de Grenadines), een parish van Saint Vincent en de Grenadines


Saint_George

Prompt: Verklaar de Caraïben over de Plaatsen van dit kunstwerk, Saint_George.

Saint George (Antigua en Barbuda), een parish van Antigua en BarbudaSaint George (Barbados), een parish van BarbadosSaint George (Bermuda), een eiland van BermudaSaint George (Bermudaanse gemeente), een stad in BermudaSaint George (Bermudaanse parish), een parish van BermudaSaint George (Dominica), een parish van DominicaSaint George (Grenada), een parish van GrenadaSaint George (Saint Vincent en de Grenadines), een parish van Saint Vincent en de Grenadines


Saint_George

Prompt: Hoe wordt in Saint_George de Caraïben van de Plaatsen verklaard?

Saint George (Antigua en Barbuda), een parish van Antigua en BarbudaSaint George (Barbados), een parish van BarbadosSaint George (Bermuda), een eiland van BermudaSaint George (Bermudaanse gemeente), een stad in BermudaSaint George (Bermudaanse parish), een parish van BermudaSaint George (Dominica), een parish van DominicaSaint George (Grenada), een parish van GrenadaSaint George (Saint Vincent en de Grenadines), een parish van Saint Vincent en de Grenadines


Saint_George

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Caraïben in de Plaatsen van Saint_George.

Saint George (Antigua en Barbuda), een parish van Antigua en BarbudaSaint George (Barbados), een parish van BarbadosSaint George (Bermuda), een eiland van BermudaSaint George (Bermudaanse gemeente), een stad in BermudaSaint George (Bermudaanse parish), een parish van BermudaSaint George (Dominica), een parish van DominicaSaint George (Grenada), een parish van GrenadaSaint George (Saint Vincent en de Grenadines), een parish van Saint Vincent en de Grenadines


Saint_George

Prompt: In de context van Saint_George, verklaar de Verenigde Staten en de Plaatsen.

Saint George (Verenigde Staten), een eiland van AlaskaSt. George (Florida), een plaats in de Amerikaanse staat FloridaSt. George (Kansas), een plaats in de Amerikaanse staat KansasSt. George (Missouri), een plaats in de Amerikaanse staat MissouriSt. George (South Carolina), een plaats in de Amerikaanse staat South CarolinaSt. George (Staten Island), een wijk van de stad New York in Staten IslandSt. George (Utah), een plaats in de Amerikaanse staat Utah

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: Verklaar de Verenigde Staten over de Plaatsen van dit kunstwerk, Saint_George.

Saint George (Verenigde Staten), een eiland van AlaskaSt. George (Florida), een plaats in de Amerikaanse staat FloridaSt. George (Kansas), een plaats in de Amerikaanse staat KansasSt. George (Missouri), een plaats in de Amerikaanse staat MissouriSt. George (South Carolina), een plaats in de Amerikaanse staat South CarolinaSt. George (Staten Island), een wijk van de stad New York in Staten IslandSt. George (Utah), een plaats in de Amerikaanse staat Utah

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: Hoe wordt in Saint_George de Verenigde Staten van de Plaatsen verklaard?

Saint George (Verenigde Staten), een eiland van AlaskaSt. George (Florida), een plaats in de Amerikaanse staat FloridaSt. George (Kansas), een plaats in de Amerikaanse staat KansasSt. George (Missouri), een plaats in de Amerikaanse staat MissouriSt. George (South Carolina), een plaats in de Amerikaanse staat South CarolinaSt. George (Staten Island), een wijk van de stad New York in Staten IslandSt. George (Utah), een plaats in de Amerikaanse staat Utah

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Verenigde Staten in de Plaatsen van Saint_George.

Saint George (Verenigde Staten), een eiland van AlaskaSt. George (Florida), een plaats in de Amerikaanse staat FloridaSt. George (Kansas), een plaats in de Amerikaanse staat KansasSt. George (Missouri), een plaats in de Amerikaanse staat MissouriSt. George (South Carolina), een plaats in de Amerikaanse staat South CarolinaSt. George (Staten Island), een wijk van de stad New York in Staten IslandSt. George (Utah), een plaats in de Amerikaanse staat Utah

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: In de context van Saint_George, verklaar de Elders en de Plaatsen.

Fort Sint George (Ghana), fort/kasteel in GhanaFort Sint George (Madras), fort in IndiaSveti Đorđe, eiland in de Baai van Kotor, in Montenegro

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: Verklaar de Elders over de Plaatsen van dit kunstwerk, Saint_George.

Fort Sint George (Ghana), fort/kasteel in GhanaFort Sint George (Madras), fort in IndiaSveti Đorđe, eiland in de Baai van Kotor, in Montenegro

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: Hoe wordt in Saint_George de Elders van de Plaatsen verklaard?

Fort Sint George (Ghana), fort/kasteel in GhanaFort Sint George (Madras), fort in IndiaSveti Đorđe, eiland in de Baai van Kotor, in Montenegro

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Elders in de Plaatsen van Saint_George.

Fort Sint George (Ghana), fort/kasteel in GhanaFort Sint George (Madras), fort in IndiaSveti Đorđe, eiland in de Baai van Kotor, in Montenegro

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: Focus op Saint_George en leg de Overige uit.

RKSV Sint George, een Nederlandse omnisportvereniging uit SpierdijkAgiorgitiko, een druivenras, ook bekend als St. GeorgeSaint George (televisieserie), een televisieserie met David ZayasNederlandse Vereniging voor Bereden Wapenvaardigheden Saint Georges

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: Verklaar de Overige van dit kunstwerk, Saint_George.

RKSV Sint George, een Nederlandse omnisportvereniging uit SpierdijkAgiorgitiko, een druivenras, ook bekend als St. GeorgeSaint George (televisieserie), een televisieserie met David ZayasNederlandse Vereniging voor Bereden Wapenvaardigheden Saint Georges

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: Hoe verklaart Saint_George zijn Overige?

RKSV Sint George, een Nederlandse omnisportvereniging uit SpierdijkAgiorgitiko, een druivenras, ook bekend als St. GeorgeSaint George (televisieserie), een televisieserie met David ZayasNederlandse Vereniging voor Bereden Wapenvaardigheden Saint Georges

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


Saint_George

Prompt: Hoe wordt de Overige besproken in Saint_George?

RKSV Sint George, een Nederlandse omnisportvereniging uit SpierdijkAgiorgitiko, een druivenras, ook bekend als St. GeorgeSaint George (televisieserie), een televisieserie met David ZayasNederlandse Vereniging voor Bereden Wapenvaardigheden Saint Georges

Saint George (Saint Vincent en de Grenadines)


La_Donna_Velata

Prompt: Focus op La_Donna_Velata en leg de abstract uit.

La Donna Velata (Italiaans voorː De vrouw met de sluier) is een olieverfschilderij van de Italiaanse kunstschilder Rafaël, voltooid in 1515. Het werk bevindt zich in de collectie van de Galleria Palatina in Palazzo Pitti in Florence in Italië.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, La_Donna_Velata.

La Donna Velata (Italiaans voorː De vrouw met de sluier) is een olieverfschilderij van de Italiaanse kunstschilder Rafaël, voltooid in 1515. Het werk bevindt zich in de collectie van de Galleria Palatina in Palazzo Pitti in Florence in Italië.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Hoe verklaart La_Donna_Velata zijn abstract?

La Donna Velata (Italiaans voorː De vrouw met de sluier) is een olieverfschilderij van de Italiaanse kunstschilder Rafaël, voltooid in 1515. Het werk bevindt zich in de collectie van de Galleria Palatina in Palazzo Pitti in Florence in Italië.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in La_Donna_Velata?

La Donna Velata (Italiaans voorː De vrouw met de sluier) is een olieverfschilderij van de Italiaanse kunstschilder Rafaël, voltooid in 1515. Het werk bevindt zich in de collectie van de Galleria Palatina in Palazzo Pitti in Florence in Italië.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Focus op La_Donna_Velata en leg de Afbeelding uit.

La Donna Velata is een portret van een jonge vrouw. Ze gaat gekleed in een elegant witte moiré blouse en een delicate met goud versierde jurk. Op haar hoofd draagt ze een ecru kleurige linnen sluier, waaraan het werk haar titel dankt. De losse krul op haar voorhoofd suggereert een zekere nonchalance. Het model is weergegeven tegen een effen donkere achtergrond waarmee extra contrastwerking wordt bewerkstelligd, zoals in het hele werk veel aandacht is voor schaduwwerkingen.De afbeelding van de jonge vrouw getuigt van een grote technische vaardigheid en is voor die tijd ongewoon realistisch en natuurgetrouw, in het bijzonder ook in de weergave van de huid en texturen. De dame oogt ernstig en sereen, maar de weergave is geenszins moraliserend, zoals in die tijd vaak gebruikelijk was. Parallellen zijn in dat opzicht wel getrokken met de Mona Lisa van Leonardo da Vinci, dat in dezelfde periode werd geschilderd.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Verklaar de Afbeelding van dit kunstwerk, La_Donna_Velata.

La Donna Velata is een portret van een jonge vrouw. Ze gaat gekleed in een elegant witte moiré blouse en een delicate met goud versierde jurk. Op haar hoofd draagt ze een ecru kleurige linnen sluier, waaraan het werk haar titel dankt. De losse krul op haar voorhoofd suggereert een zekere nonchalance. Het model is weergegeven tegen een effen donkere achtergrond waarmee extra contrastwerking wordt bewerkstelligd, zoals in het hele werk veel aandacht is voor schaduwwerkingen.De afbeelding van de jonge vrouw getuigt van een grote technische vaardigheid en is voor die tijd ongewoon realistisch en natuurgetrouw, in het bijzonder ook in de weergave van de huid en texturen. De dame oogt ernstig en sereen, maar de weergave is geenszins moraliserend, zoals in die tijd vaak gebruikelijk was. Parallellen zijn in dat opzicht wel getrokken met de Mona Lisa van Leonardo da Vinci, dat in dezelfde periode werd geschilderd.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Hoe verklaart La_Donna_Velata zijn Afbeelding?

La Donna Velata is een portret van een jonge vrouw. Ze gaat gekleed in een elegant witte moiré blouse en een delicate met goud versierde jurk. Op haar hoofd draagt ze een ecru kleurige linnen sluier, waaraan het werk haar titel dankt. De losse krul op haar voorhoofd suggereert een zekere nonchalance. Het model is weergegeven tegen een effen donkere achtergrond waarmee extra contrastwerking wordt bewerkstelligd, zoals in het hele werk veel aandacht is voor schaduwwerkingen.De afbeelding van de jonge vrouw getuigt van een grote technische vaardigheid en is voor die tijd ongewoon realistisch en natuurgetrouw, in het bijzonder ook in de weergave van de huid en texturen. De dame oogt ernstig en sereen, maar de weergave is geenszins moraliserend, zoals in die tijd vaak gebruikelijk was. Parallellen zijn in dat opzicht wel getrokken met de Mona Lisa van Leonardo da Vinci, dat in dezelfde periode werd geschilderd.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Hoe wordt de Afbeelding besproken in La_Donna_Velata?

La Donna Velata is een portret van een jonge vrouw. Ze gaat gekleed in een elegant witte moiré blouse en een delicate met goud versierde jurk. Op haar hoofd draagt ze een ecru kleurige linnen sluier, waaraan het werk haar titel dankt. De losse krul op haar voorhoofd suggereert een zekere nonchalance. Het model is weergegeven tegen een effen donkere achtergrond waarmee extra contrastwerking wordt bewerkstelligd, zoals in het hele werk veel aandacht is voor schaduwwerkingen.De afbeelding van de jonge vrouw getuigt van een grote technische vaardigheid en is voor die tijd ongewoon realistisch en natuurgetrouw, in het bijzonder ook in de weergave van de huid en texturen. De dame oogt ernstig en sereen, maar de weergave is geenszins moraliserend, zoals in die tijd vaak gebruikelijk was. Parallellen zijn in dat opzicht wel getrokken met de Mona Lisa van Leonardo da Vinci, dat in dezelfde periode werd geschilderd.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Focus op La_Donna_Velata en leg de Model uit.

Doorgaans wordt aangenomen dat de afgebeelde vrouw Margarita Luti is, ook wel la fornarina genoemd, de geliefde van Rafaël en voor hem de belichaming van absolute schoonheid. Deze hypothese wordt bevestigd door de gelijkenis van de vrouw met modellen op andere werken van de kunstenaar, zoals de Sixtijnse Madonna en La Fornarina, hoewel deze vergelijkingen niet alle twijfel weg kunnen nemen.De belangrijkste ondersteuning voor de hypothese dat het hier Margarita Luti betreft komt van Giorgio Vasari, die rond 1560 een biografie over Rafaël schreef. Daarin repte hij over een vrouw van wie Rafaël hield "tot aan zijn dood" en van wie hij een "springlevend" portret maakte, dat bij schrijven van de biografie in het bezit zou zijn van de Florentijnse handelaar Matteo Botti. Waarschijnlijk betrof dit het hier besproken portret en kwam het in 1619 via een erfenis van een lid van zijn familie terecht in de collectie van de Medici.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Verklaar de Model van dit kunstwerk, La_Donna_Velata.

Doorgaans wordt aangenomen dat de afgebeelde vrouw Margarita Luti is, ook wel la fornarina genoemd, de geliefde van Rafaël en voor hem de belichaming van absolute schoonheid. Deze hypothese wordt bevestigd door de gelijkenis van de vrouw met modellen op andere werken van de kunstenaar, zoals de Sixtijnse Madonna en La Fornarina, hoewel deze vergelijkingen niet alle twijfel weg kunnen nemen.De belangrijkste ondersteuning voor de hypothese dat het hier Margarita Luti betreft komt van Giorgio Vasari, die rond 1560 een biografie over Rafaël schreef. Daarin repte hij over een vrouw van wie Rafaël hield "tot aan zijn dood" en van wie hij een "springlevend" portret maakte, dat bij schrijven van de biografie in het bezit zou zijn van de Florentijnse handelaar Matteo Botti. Waarschijnlijk betrof dit het hier besproken portret en kwam het in 1619 via een erfenis van een lid van zijn familie terecht in de collectie van de Medici.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Hoe verklaart La_Donna_Velata zijn Model?

Doorgaans wordt aangenomen dat de afgebeelde vrouw Margarita Luti is, ook wel la fornarina genoemd, de geliefde van Rafaël en voor hem de belichaming van absolute schoonheid. Deze hypothese wordt bevestigd door de gelijkenis van de vrouw met modellen op andere werken van de kunstenaar, zoals de Sixtijnse Madonna en La Fornarina, hoewel deze vergelijkingen niet alle twijfel weg kunnen nemen.De belangrijkste ondersteuning voor de hypothese dat het hier Margarita Luti betreft komt van Giorgio Vasari, die rond 1560 een biografie over Rafaël schreef. Daarin repte hij over een vrouw van wie Rafaël hield "tot aan zijn dood" en van wie hij een "springlevend" portret maakte, dat bij schrijven van de biografie in het bezit zou zijn van de Florentijnse handelaar Matteo Botti. Waarschijnlijk betrof dit het hier besproken portret en kwam het in 1619 via een erfenis van een lid van zijn familie terecht in de collectie van de Medici.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Hoe wordt de Model besproken in La_Donna_Velata?

Doorgaans wordt aangenomen dat de afgebeelde vrouw Margarita Luti is, ook wel la fornarina genoemd, de geliefde van Rafaël en voor hem de belichaming van absolute schoonheid. Deze hypothese wordt bevestigd door de gelijkenis van de vrouw met modellen op andere werken van de kunstenaar, zoals de Sixtijnse Madonna en La Fornarina, hoewel deze vergelijkingen niet alle twijfel weg kunnen nemen.De belangrijkste ondersteuning voor de hypothese dat het hier Margarita Luti betreft komt van Giorgio Vasari, die rond 1560 een biografie over Rafaël schreef. Daarin repte hij over een vrouw van wie Rafaël hield "tot aan zijn dood" en van wie hij een "springlevend" portret maakte, dat bij schrijven van de biografie in het bezit zou zijn van de Florentijnse handelaar Matteo Botti. Waarschijnlijk betrof dit het hier besproken portret en kwam het in 1619 via een erfenis van een lid van zijn familie terecht in de collectie van de Medici.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Focus op La_Donna_Velata en leg de Literatuur en bron uit.

Michele Prisco (red.): Rafaël. Algemeen Dagblad / Textcase, Utrecht, 2012, blz. 148-149.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Verklaar de Literatuur en bron van dit kunstwerk, La_Donna_Velata.

Michele Prisco (red.): Rafaël. Algemeen Dagblad / Textcase, Utrecht, 2012, blz. 148-149.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Hoe verklaart La_Donna_Velata zijn Literatuur en bron?

Michele Prisco (red.): Rafaël. Algemeen Dagblad / Textcase, Utrecht, 2012, blz. 148-149.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


La_Donna_Velata

Prompt: Hoe wordt de Literatuur en bron besproken in La_Donna_Velata?

Michele Prisco (red.): Rafaël. Algemeen Dagblad / Textcase, Utrecht, 2012, blz. 148-149.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Focus op The_Beguiling_of_Merlin en leg de abstract uit.

The Beguiling of Merlin (Nederlands: De begoocheling van Merlijn) is een schilderij van de Engelse prerafaëlitische kunstschilder Edward Burne-Jones, geschilderd in de periode 1872-1877, maar is gedateerd op 1874, 186,2 x 110,5 centimeter groot. Het toont de druïde Merlijn die verleidt en betoverd wordt door Nimue, de vrouwe van het meer, die voorgesteld wordt als een femme fatale. Het werk bevindt zich in de collectie van de Lady Lever Art Gallery te Liverpool.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, The_Beguiling_of_Merlin.

The Beguiling of Merlin (Nederlands: De begoocheling van Merlijn) is een schilderij van de Engelse prerafaëlitische kunstschilder Edward Burne-Jones, geschilderd in de periode 1872-1877, maar is gedateerd op 1874, 186,2 x 110,5 centimeter groot. Het toont de druïde Merlijn die verleidt en betoverd wordt door Nimue, de vrouwe van het meer, die voorgesteld wordt als een femme fatale. Het werk bevindt zich in de collectie van de Lady Lever Art Gallery te Liverpool.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Hoe verklaart The_Beguiling_of_Merlin zijn abstract?

The Beguiling of Merlin (Nederlands: De begoocheling van Merlijn) is een schilderij van de Engelse prerafaëlitische kunstschilder Edward Burne-Jones, geschilderd in de periode 1872-1877, maar is gedateerd op 1874, 186,2 x 110,5 centimeter groot. Het toont de druïde Merlijn die verleidt en betoverd wordt door Nimue, de vrouwe van het meer, die voorgesteld wordt als een femme fatale. Het werk bevindt zich in de collectie van de Lady Lever Art Gallery te Liverpool.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in The_Beguiling_of_Merlin?

The Beguiling of Merlin (Nederlands: De begoocheling van Merlijn) is een schilderij van de Engelse prerafaëlitische kunstschilder Edward Burne-Jones, geschilderd in de periode 1872-1877, maar is gedateerd op 1874, 186,2 x 110,5 centimeter groot. Het toont de druïde Merlijn die verleidt en betoverd wordt door Nimue, de vrouwe van het meer, die voorgesteld wordt als een femme fatale. Het werk bevindt zich in de collectie van de Lady Lever Art Gallery te Liverpool.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Focus op The_Beguiling_of_Merlin en leg de Nimue en Merlijn uit.

Burne-Jones was een bewonderaar van de Arthurromans van Sir Thomas Malory. Ze vormden een constante bron van inspiratie voor de kunstenaar, en tal van zijn werken bevatten verwijzingen naar de diverse legendes uit Malory's Morthe d'Arthur. The Beguiling of Merlin gaat terug op de Merlijn-suite. De druïde Merlijn, beschermer van Arthur, wordt verliefd op Nimue, de 'vrouwe van het meer', die net als hij verblijft aan het koninklijk hof. Als ze het hof wil verlaten dringt Merlijn er bij Arthur op aan haar te vragen om te blijven. Nimue echter koestert geen enkele liefde voor Merlijn, maar is bang dat hij haar met zijn magie zal verleiden. Vervolgens vertelt ze Merlijn dat ze nooit verliefd op hem zal worden, tenzij hij zweert dat hij haar al zijn toverkunsten zal leren. Als ze samen gaan wandelen in het bos van Brocéliande raakt Merlijn bevangen door zijn eigen verlangens en stemt toe. Zodra hij haar echter toestaat te lezen in zijn 'boek van spreuken' gebruikt zij de toverkracht direct tegen hem en brengt hem in een trance van verliefdheid. In alle rust kan ze vervolgens verder lezen. Uiteindelijk verstrikt ze hem in een meidoornstruik en vervoert ze hem, nog steeds afkerig van zijn liefde, naar een torenachtige tombe, waar hij uiteindelijk zijn dood vindt, als de eeuwige gevangene der liefde.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Verklaar de Nimue en Merlijn van dit kunstwerk, The_Beguiling_of_Merlin.

Burne-Jones was een bewonderaar van de Arthurromans van Sir Thomas Malory. Ze vormden een constante bron van inspiratie voor de kunstenaar, en tal van zijn werken bevatten verwijzingen naar de diverse legendes uit Malory's Morthe d'Arthur. The Beguiling of Merlin gaat terug op de Merlijn-suite. De druïde Merlijn, beschermer van Arthur, wordt verliefd op Nimue, de 'vrouwe van het meer', die net als hij verblijft aan het koninklijk hof. Als ze het hof wil verlaten dringt Merlijn er bij Arthur op aan haar te vragen om te blijven. Nimue echter koestert geen enkele liefde voor Merlijn, maar is bang dat hij haar met zijn magie zal verleiden. Vervolgens vertelt ze Merlijn dat ze nooit verliefd op hem zal worden, tenzij hij zweert dat hij haar al zijn toverkunsten zal leren. Als ze samen gaan wandelen in het bos van Brocéliande raakt Merlijn bevangen door zijn eigen verlangens en stemt toe. Zodra hij haar echter toestaat te lezen in zijn 'boek van spreuken' gebruikt zij de toverkracht direct tegen hem en brengt hem in een trance van verliefdheid. In alle rust kan ze vervolgens verder lezen. Uiteindelijk verstrikt ze hem in een meidoornstruik en vervoert ze hem, nog steeds afkerig van zijn liefde, naar een torenachtige tombe, waar hij uiteindelijk zijn dood vindt, als de eeuwige gevangene der liefde.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Hoe verklaart The_Beguiling_of_Merlin zijn Nimue en Merlijn?

Burne-Jones was een bewonderaar van de Arthurromans van Sir Thomas Malory. Ze vormden een constante bron van inspiratie voor de kunstenaar, en tal van zijn werken bevatten verwijzingen naar de diverse legendes uit Malory's Morthe d'Arthur. The Beguiling of Merlin gaat terug op de Merlijn-suite. De druïde Merlijn, beschermer van Arthur, wordt verliefd op Nimue, de 'vrouwe van het meer', die net als hij verblijft aan het koninklijk hof. Als ze het hof wil verlaten dringt Merlijn er bij Arthur op aan haar te vragen om te blijven. Nimue echter koestert geen enkele liefde voor Merlijn, maar is bang dat hij haar met zijn magie zal verleiden. Vervolgens vertelt ze Merlijn dat ze nooit verliefd op hem zal worden, tenzij hij zweert dat hij haar al zijn toverkunsten zal leren. Als ze samen gaan wandelen in het bos van Brocéliande raakt Merlijn bevangen door zijn eigen verlangens en stemt toe. Zodra hij haar echter toestaat te lezen in zijn 'boek van spreuken' gebruikt zij de toverkracht direct tegen hem en brengt hem in een trance van verliefdheid. In alle rust kan ze vervolgens verder lezen. Uiteindelijk verstrikt ze hem in een meidoornstruik en vervoert ze hem, nog steeds afkerig van zijn liefde, naar een torenachtige tombe, waar hij uiteindelijk zijn dood vindt, als de eeuwige gevangene der liefde.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Hoe wordt de Nimue en Merlijn besproken in The_Beguiling_of_Merlin?

Burne-Jones was een bewonderaar van de Arthurromans van Sir Thomas Malory. Ze vormden een constante bron van inspiratie voor de kunstenaar, en tal van zijn werken bevatten verwijzingen naar de diverse legendes uit Malory's Morthe d'Arthur. The Beguiling of Merlin gaat terug op de Merlijn-suite. De druïde Merlijn, beschermer van Arthur, wordt verliefd op Nimue, de 'vrouwe van het meer', die net als hij verblijft aan het koninklijk hof. Als ze het hof wil verlaten dringt Merlijn er bij Arthur op aan haar te vragen om te blijven. Nimue echter koestert geen enkele liefde voor Merlijn, maar is bang dat hij haar met zijn magie zal verleiden. Vervolgens vertelt ze Merlijn dat ze nooit verliefd op hem zal worden, tenzij hij zweert dat hij haar al zijn toverkunsten zal leren. Als ze samen gaan wandelen in het bos van Brocéliande raakt Merlijn bevangen door zijn eigen verlangens en stemt toe. Zodra hij haar echter toestaat te lezen in zijn 'boek van spreuken' gebruikt zij de toverkracht direct tegen hem en brengt hem in een trance van verliefdheid. In alle rust kan ze vervolgens verder lezen. Uiteindelijk verstrikt ze hem in een meidoornstruik en vervoert ze hem, nog steeds afkerig van zijn liefde, naar een torenachtige tombe, waar hij uiteindelijk zijn dood vindt, als de eeuwige gevangene der liefde.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Focus op The_Beguiling_of_Merlin en leg de Afbeelding uit.

Burne-Jones toont Merlin slap en machteloos, ineengezakt in de wirwar van de meidoornhaag. Met zijn lange bungelende benen maakt hij een hulpeloze indruk. Nimue, rustig lezend in het 'boek der spreuken', bevindt zich duidelijk in een machtspositie. Haar hoofd, met een slangenkroon die aan Medusa doet denken, werd gemodelleerd naar Burne-Jones' belangrijkste model (en tevens leerlinge) Maria Zambaco. Zambaco's man, de Amerikaanse journalist William J. Stillman, poseerde voor Merlijn. Burne-Jones had een jarenlange verhouding met Zambaco en was hevig verliefd op haar, waarbij hij altijd twijfelde of die liefde wederkerig was. In 1893 zou hij in een brief aan zijn vriendin Helen Gaskell schrijven dat zijn eigen  gevoelens voor Maria Zambaco een echo vonden in Merlijns verliefdheid op Nimue.De weergave van Burne-Jones is typerend voor de etheticistische variant van het prerafaëlisme, ook wel de 'Aesthetic Movement' genoemd, waarbij hij sterk werd beïnvloed door het latere werk van Dante Gabriel Rossetti en door James McNeill Whistler. Kunst hoefde niet langer een boodschap te hebben: het uitbeelden van schoonheid was het belangrijkste, met melancholie als ondertoon, veelal uitgedrukt via rijk gedecoreerde en vooral mooie vrouwen, vaak in een rol van femme fatale. Deze beweging sloot aan bij de toenemende aandacht van de rijken in de Engelse samenleving voor de inrichting van hun huizen en hun behoefte aan dingen die gewoon als mooi werden ervaren.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Verklaar de Afbeelding van dit kunstwerk, The_Beguiling_of_Merlin.

Burne-Jones toont Merlin slap en machteloos, ineengezakt in de wirwar van de meidoornhaag. Met zijn lange bungelende benen maakt hij een hulpeloze indruk. Nimue, rustig lezend in het 'boek der spreuken', bevindt zich duidelijk in een machtspositie. Haar hoofd, met een slangenkroon die aan Medusa doet denken, werd gemodelleerd naar Burne-Jones' belangrijkste model (en tevens leerlinge) Maria Zambaco. Zambaco's man, de Amerikaanse journalist William J. Stillman, poseerde voor Merlijn. Burne-Jones had een jarenlange verhouding met Zambaco en was hevig verliefd op haar, waarbij hij altijd twijfelde of die liefde wederkerig was. In 1893 zou hij in een brief aan zijn vriendin Helen Gaskell schrijven dat zijn eigen  gevoelens voor Maria Zambaco een echo vonden in Merlijns verliefdheid op Nimue.De weergave van Burne-Jones is typerend voor de etheticistische variant van het prerafaëlisme, ook wel de 'Aesthetic Movement' genoemd, waarbij hij sterk werd beïnvloed door het latere werk van Dante Gabriel Rossetti en door James McNeill Whistler. Kunst hoefde niet langer een boodschap te hebben: het uitbeelden van schoonheid was het belangrijkste, met melancholie als ondertoon, veelal uitgedrukt via rijk gedecoreerde en vooral mooie vrouwen, vaak in een rol van femme fatale. Deze beweging sloot aan bij de toenemende aandacht van de rijken in de Engelse samenleving voor de inrichting van hun huizen en hun behoefte aan dingen die gewoon als mooi werden ervaren.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Hoe verklaart The_Beguiling_of_Merlin zijn Afbeelding?

Burne-Jones toont Merlin slap en machteloos, ineengezakt in de wirwar van de meidoornhaag. Met zijn lange bungelende benen maakt hij een hulpeloze indruk. Nimue, rustig lezend in het 'boek der spreuken', bevindt zich duidelijk in een machtspositie. Haar hoofd, met een slangenkroon die aan Medusa doet denken, werd gemodelleerd naar Burne-Jones' belangrijkste model (en tevens leerlinge) Maria Zambaco. Zambaco's man, de Amerikaanse journalist William J. Stillman, poseerde voor Merlijn. Burne-Jones had een jarenlange verhouding met Zambaco en was hevig verliefd op haar, waarbij hij altijd twijfelde of die liefde wederkerig was. In 1893 zou hij in een brief aan zijn vriendin Helen Gaskell schrijven dat zijn eigen  gevoelens voor Maria Zambaco een echo vonden in Merlijns verliefdheid op Nimue.De weergave van Burne-Jones is typerend voor de etheticistische variant van het prerafaëlisme, ook wel de 'Aesthetic Movement' genoemd, waarbij hij sterk werd beïnvloed door het latere werk van Dante Gabriel Rossetti en door James McNeill Whistler. Kunst hoefde niet langer een boodschap te hebben: het uitbeelden van schoonheid was het belangrijkste, met melancholie als ondertoon, veelal uitgedrukt via rijk gedecoreerde en vooral mooie vrouwen, vaak in een rol van femme fatale. Deze beweging sloot aan bij de toenemende aandacht van de rijken in de Engelse samenleving voor de inrichting van hun huizen en hun behoefte aan dingen die gewoon als mooi werden ervaren.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Hoe wordt de Afbeelding besproken in The_Beguiling_of_Merlin?

Burne-Jones toont Merlin slap en machteloos, ineengezakt in de wirwar van de meidoornhaag. Met zijn lange bungelende benen maakt hij een hulpeloze indruk. Nimue, rustig lezend in het 'boek der spreuken', bevindt zich duidelijk in een machtspositie. Haar hoofd, met een slangenkroon die aan Medusa doet denken, werd gemodelleerd naar Burne-Jones' belangrijkste model (en tevens leerlinge) Maria Zambaco. Zambaco's man, de Amerikaanse journalist William J. Stillman, poseerde voor Merlijn. Burne-Jones had een jarenlange verhouding met Zambaco en was hevig verliefd op haar, waarbij hij altijd twijfelde of die liefde wederkerig was. In 1893 zou hij in een brief aan zijn vriendin Helen Gaskell schrijven dat zijn eigen  gevoelens voor Maria Zambaco een echo vonden in Merlijns verliefdheid op Nimue.De weergave van Burne-Jones is typerend voor de etheticistische variant van het prerafaëlisme, ook wel de 'Aesthetic Movement' genoemd, waarbij hij sterk werd beïnvloed door het latere werk van Dante Gabriel Rossetti en door James McNeill Whistler. Kunst hoefde niet langer een boodschap te hebben: het uitbeelden van schoonheid was het belangrijkste, met melancholie als ondertoon, veelal uitgedrukt via rijk gedecoreerde en vooral mooie vrouwen, vaak in een rol van femme fatale. Deze beweging sloot aan bij de toenemende aandacht van de rijken in de Engelse samenleving voor de inrichting van hun huizen en hun behoefte aan dingen die gewoon als mooi werden ervaren.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Focus op The_Beguiling_of_Merlin en leg de Historie uit.

Burne-Jones kreeg in 1869 opdracht voor zijn Beguiling of Merlin van de rijke Engelse reder en kunstverzamelaar Frederick Leyland (1832-1892). Leyland verzamelde vooral Renaissance-kunst, maar was ook uitermate geïnteresseerd in estheticistische kunst. Zo had hij in zijn woonhuis te Londen een aparte ontvangstruimte, de 'Peacock-room', geheel laten behangen met werken van James McNeill Whistler, Henry Moore en later ook Burne-Jones. Met Burne-Jones deelde hij ook zijn adoratie voor Thomas Malory, hetgeen bepalend was voor de keuze van het onderwerp. Burne-Jones kende de legende overigens al langer, vanuit de gedichten van Alfred Tennyson.Uiteindelijk zou Burne-Jones pas in 1872 beginnen aan het werk, maar aanvankelijk wilde het niet vlotten. In 1873 maakte hij een herstart om er vervolgens aan te werken tot eind 1874 (waarbij hij overigens meerdere andere werken onder handen had). Ook in 1875 en 1876 zou hij nog diverse aanpassingen doorvoeren, met name aan het gelaat van Merlijn. Hoewel nog onzeker over het resultaat, exposeerde hij het schilderij op de eerste expositie in de nieuw geopende Grosvenor Gallery te Londen, daartoe overgehaald door Rossetti. Het werk riep veel reacties op en hield de Londense kunstpers wekenlang in haar ban. Negatieve recensies (vanwege de aperte sensualiteit) stonden tegenover positieve, onder andere van Henry James. In 1878 werd The Beguiling of Merlin geëxposeerd op de Wereldtentoonstelling van 1878 te Parijs, waar het echter minder spraakmakend bleek dan verwacht. Al die tijd was het schilderij eigendom van Leyland, die het uiteindelijk toevoegde aan zijn 'Peacock'-collectie. Later zou het werk voor lange tijd in het bezit komen van de Britse politicus Lord Lever, na wiens dood het over ging naar de Lady Lever Art Gallery, onderdeel van de Liverpool Art Museums, waar meer prerafaëlitische werken te zien zijn.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe