Alexandermozaïek

Prompt: Hoe wordt de Geschiedenis besproken in Alexandermozaïek?

Het mozaïek is gemaakt van ongeveer 1,5 miljoen kleine gekleurde steentjes (tesserae), die in golvende lijnen zijn geordend. Het mozaïek is zeker voor een privé-woning uit die tijd behoorlijk gedetailleerd, en is vermoedelijk gemaakt in opdracht van een rijke familie. Een andere theorie is dat het mozaïek oorspronkelijk uit Griekenland komt, en buit is gemaakt bij plunderingen door de Romeinen.Het mozaïek werd ontdekt in Pompeï op 24 oktober 1831. In september 1843 werd het overgebracht naar Napels, waar het nu nog steeds wordt bewaard in het Museo Archeologico Nazionale.In 2003 kwam het Internationaal Centrum voor Studie en Onderwijs van het mozaïek uit Ravenna met het plan om een kopie van het mozaïek te maken. Na toestemming te hebben verkregen maakte mozaïekkunstenaar Severo Bignami samen met een team van acht mensen foto’s van het origineel, waarna aan de hand hiervan een kopie werd gemaakt uit 44 kleiframes. Het project duurde 22 maanden. De kopie is nu te zien in Pompeï in het Huis van de Faun.

Alexandermozaïek met links [[Alexander de Grote

Detail van het mozaïek, waarop Alexander te zien is.


De_parabel_der_blinden

Prompt: Focus op De_parabel_der_blinden en leg de abstract uit.

De parabel der blinden is een schilderij van Pieter Bruegel de Oude, gemaakt rond 1568. Tegenwoordig hangt het schilderij in het Museo di Capodimonte in Napels.Het doek is gebaseerd op een parabel uit de Bijbel (Mattheüs 15:1-20). De evangelist Mattheus stelt hierin dat Jezus van Nazareth het niet nodig vond dat zijn discipelen de handen wasten voor het eten. De schriftgeleerden en Farizeeën waren hierover volgens Mattheus erg verbolgen, aangezien het indruiste tegen de Joodse wetten. De apostelen vertelden dit vervolgens aan Jezus, waarop die repliceerde dat de farizeeën blinden waren die blinden leidden en allemaal in de sloot zouden belanden. Pieter Bruegel beeldde dit thema met dit werk uit, waarbij hij de afgebeelde figuren op dit schilderij hand in hand een greppel in laat wandelen. De voorste is reeds gevallen, de rest volgt onvermijdelijk.Het schilderij toont op treffende wijze de verschillende fasen van een valbeweging, waarbij de schilder extra aandacht schonk aan de verschillende uitdrukkingen op de gezichten. Deze beginnen bij vertrouwen en veranderen in verbazing en schok. Het schilderij is met zoveel detail getekend, dat er wordt beweerd dat oogartsen er vijf verschillende oogziekten in kunnen herkennen. De kerk op de achtergrond is herkend als die van Sint-Anna-Pede in het Pajottenland. De greppel zou dan de Pedebeek zijn.Het in de Bijbel niet gespecifieerde aantal blinden is bij Bruegel bepaald op zes. Volgens prof. Adolf Monballieu zouden ze te identificeren zijn als de Brusselse tapijtwever Willem de Kempeneer, zijn vier broers, en een blinde die effectief was terechtgesteld (de in de goot gesukkelde man).

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


De_parabel_der_blinden

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, De_parabel_der_blinden.

De parabel der blinden is een schilderij van Pieter Bruegel de Oude, gemaakt rond 1568. Tegenwoordig hangt het schilderij in het Museo di Capodimonte in Napels.Het doek is gebaseerd op een parabel uit de Bijbel (Mattheüs 15:1-20). De evangelist Mattheus stelt hierin dat Jezus van Nazareth het niet nodig vond dat zijn discipelen de handen wasten voor het eten. De schriftgeleerden en Farizeeën waren hierover volgens Mattheus erg verbolgen, aangezien het indruiste tegen de Joodse wetten. De apostelen vertelden dit vervolgens aan Jezus, waarop die repliceerde dat de farizeeën blinden waren die blinden leidden en allemaal in de sloot zouden belanden. Pieter Bruegel beeldde dit thema met dit werk uit, waarbij hij de afgebeelde figuren op dit schilderij hand in hand een greppel in laat wandelen. De voorste is reeds gevallen, de rest volgt onvermijdelijk.Het schilderij toont op treffende wijze de verschillende fasen van een valbeweging, waarbij de schilder extra aandacht schonk aan de verschillende uitdrukkingen op de gezichten. Deze beginnen bij vertrouwen en veranderen in verbazing en schok. Het schilderij is met zoveel detail getekend, dat er wordt beweerd dat oogartsen er vijf verschillende oogziekten in kunnen herkennen. De kerk op de achtergrond is herkend als die van Sint-Anna-Pede in het Pajottenland. De greppel zou dan de Pedebeek zijn.Het in de Bijbel niet gespecifieerde aantal blinden is bij Bruegel bepaald op zes. Volgens prof. Adolf Monballieu zouden ze te identificeren zijn als de Brusselse tapijtwever Willem de Kempeneer, zijn vier broers, en een blinde die effectief was terechtgesteld (de in de goot gesukkelde man).

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


De_parabel_der_blinden

Prompt: Hoe verklaart De_parabel_der_blinden zijn abstract?

De parabel der blinden is een schilderij van Pieter Bruegel de Oude, gemaakt rond 1568. Tegenwoordig hangt het schilderij in het Museo di Capodimonte in Napels.Het doek is gebaseerd op een parabel uit de Bijbel (Mattheüs 15:1-20). De evangelist Mattheus stelt hierin dat Jezus van Nazareth het niet nodig vond dat zijn discipelen de handen wasten voor het eten. De schriftgeleerden en Farizeeën waren hierover volgens Mattheus erg verbolgen, aangezien het indruiste tegen de Joodse wetten. De apostelen vertelden dit vervolgens aan Jezus, waarop die repliceerde dat de farizeeën blinden waren die blinden leidden en allemaal in de sloot zouden belanden. Pieter Bruegel beeldde dit thema met dit werk uit, waarbij hij de afgebeelde figuren op dit schilderij hand in hand een greppel in laat wandelen. De voorste is reeds gevallen, de rest volgt onvermijdelijk.Het schilderij toont op treffende wijze de verschillende fasen van een valbeweging, waarbij de schilder extra aandacht schonk aan de verschillende uitdrukkingen op de gezichten. Deze beginnen bij vertrouwen en veranderen in verbazing en schok. Het schilderij is met zoveel detail getekend, dat er wordt beweerd dat oogartsen er vijf verschillende oogziekten in kunnen herkennen. De kerk op de achtergrond is herkend als die van Sint-Anna-Pede in het Pajottenland. De greppel zou dan de Pedebeek zijn.Het in de Bijbel niet gespecifieerde aantal blinden is bij Bruegel bepaald op zes. Volgens prof. Adolf Monballieu zouden ze te identificeren zijn als de Brusselse tapijtwever Willem de Kempeneer, zijn vier broers, en een blinde die effectief was terechtgesteld (de in de goot gesukkelde man).

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


De_parabel_der_blinden

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in De_parabel_der_blinden?

De parabel der blinden is een schilderij van Pieter Bruegel de Oude, gemaakt rond 1568. Tegenwoordig hangt het schilderij in het Museo di Capodimonte in Napels.Het doek is gebaseerd op een parabel uit de Bijbel (Mattheüs 15:1-20). De evangelist Mattheus stelt hierin dat Jezus van Nazareth het niet nodig vond dat zijn discipelen de handen wasten voor het eten. De schriftgeleerden en Farizeeën waren hierover volgens Mattheus erg verbolgen, aangezien het indruiste tegen de Joodse wetten. De apostelen vertelden dit vervolgens aan Jezus, waarop die repliceerde dat de farizeeën blinden waren die blinden leidden en allemaal in de sloot zouden belanden. Pieter Bruegel beeldde dit thema met dit werk uit, waarbij hij de afgebeelde figuren op dit schilderij hand in hand een greppel in laat wandelen. De voorste is reeds gevallen, de rest volgt onvermijdelijk.Het schilderij toont op treffende wijze de verschillende fasen van een valbeweging, waarbij de schilder extra aandacht schonk aan de verschillende uitdrukkingen op de gezichten. Deze beginnen bij vertrouwen en veranderen in verbazing en schok. Het schilderij is met zoveel detail getekend, dat er wordt beweerd dat oogartsen er vijf verschillende oogziekten in kunnen herkennen. De kerk op de achtergrond is herkend als die van Sint-Anna-Pede in het Pajottenland. De greppel zou dan de Pedebeek zijn.Het in de Bijbel niet gespecifieerde aantal blinden is bij Bruegel bepaald op zes. Volgens prof. Adolf Monballieu zouden ze te identificeren zijn als de Brusselse tapijtwever Willem de Kempeneer, zijn vier broers, en een blinde die effectief was terechtgesteld (de in de goot gesukkelde man).

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


De_parabel_der_blinden

Prompt: Focus op De_parabel_der_blinden en leg de In de letteren uit.

Het schilderij vormt een sleutelmotief in de roman Die Blendung (1931) van Elias Canetti. Hij beschrijft het in zijn autobiografie Die Fackel im Ohr (1980).Een andere Duitse auteur, Gert Hofmann, hing zijn roman Der Blindensturz (1985) op aan het doek.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


De_parabel_der_blinden

Prompt: Verklaar de In de letteren van dit kunstwerk, De_parabel_der_blinden.

Het schilderij vormt een sleutelmotief in de roman Die Blendung (1931) van Elias Canetti. Hij beschrijft het in zijn autobiografie Die Fackel im Ohr (1980).Een andere Duitse auteur, Gert Hofmann, hing zijn roman Der Blindensturz (1985) op aan het doek.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


De_parabel_der_blinden

Prompt: Hoe verklaart De_parabel_der_blinden zijn In de letteren?

Het schilderij vormt een sleutelmotief in de roman Die Blendung (1931) van Elias Canetti. Hij beschrijft het in zijn autobiografie Die Fackel im Ohr (1980).Een andere Duitse auteur, Gert Hofmann, hing zijn roman Der Blindensturz (1985) op aan het doek.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


De_parabel_der_blinden

Prompt: Hoe wordt de In de letteren besproken in De_parabel_der_blinden?

Het schilderij vormt een sleutelmotief in de roman Die Blendung (1931) van Elias Canetti. Hij beschrijft het in zijn autobiografie Die Fackel im Ohr (1980).Een andere Duitse auteur, Gert Hofmann, hing zijn roman Der Blindensturz (1985) op aan het doek.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


Het_nachtcafé

Prompt: Focus op Het_nachtcafé en leg de abstract uit.

Het nachtcafé, in de rechteronderhoek getiteld Le Café de nuit, is een olieverfschilderij van Vincent van Gogh, vervaardigd in september 1888.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Het_nachtcafé.

Het nachtcafé, in de rechteronderhoek getiteld Le Café de nuit, is een olieverfschilderij van Vincent van Gogh, vervaardigd in september 1888.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Hoe verklaart Het_nachtcafé zijn abstract?

Het nachtcafé, in de rechteronderhoek getiteld Le Café de nuit, is een olieverfschilderij van Vincent van Gogh, vervaardigd in september 1888.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Het_nachtcafé?

Het nachtcafé, in de rechteronderhoek getiteld Le Café de nuit, is een olieverfschilderij van Vincent van Gogh, vervaardigd in september 1888.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Focus op Het_nachtcafé en leg de Uitdrukking uit.

Het interieur is dat van het Café de la Gare, 30 Place Lamartine in Arles. Van Gogh huurde sinds mei enkele kamers in het bovenhuis van de afgebeelde cafébaas Joseph-Michel Ginoux. Op 6 augustus 1888 schreef hij in een brief aan Theo:Je vais aujourd'hui probablement commencer l'intérieur du café où je loge, le soir au gaz. C'est ce qu'on appelle ici un "café de nuit" (ils sont assez fréquents ici) qui restent ouverts toute la nuit.– Les "rodeurs de nuit" peuvent y trouver un asile donc, lorsqu'ils n'ont pas de quoi se payer un logement ou qu'ils soient trop souls pour y être admis.Vandaag ga ik waarschijnlijk beginnen aan het interieur van het café waar ik logeer, 's avonds bij gaslicht. Het is wat men hier een “nachtcafé” noemt (die zijn er genoeg hier) die de hele nacht door open blijven. De nachtbrakers kunnen er een toevlucht vinden, wanneer ze geen logement kunnen betalen of te dronken zijn om naar binnen te mogen.Het duurde tot begin september, dat hij drie nachten wakker bleef om het schilderij te maken. In een volgende brief later grapt hij dat hij er zijn huisbaas de hoge huur mee betaald zal zetten:3 nuits durant j'ai veillé à peindre en me couchant pendant la journée. Souvent il me semble que la nuit est bien plus vivante et richement colorée que le jour. Maintenant pour ce qui est de ratrapper l'argent payé au logeur par ma peinture je n'insiste pas car le tableau est un des plus laids que j'aie faits. Il est équivalent quoique différent aux mangeurs de pomme de terre.Drie nachten aaneen heb ik geschilderd terwijl ik overdag sliep. Vaak lijkt het me alsof de nacht veel levendiger en kleurrijker is dan de dag. Nu, over het verrekenen van mijn huur met mijn schilderwerk, daar maak ik geen punt van, want het schilderij is een van lelijkste die ik gemaakt heb. Het is vergelijkbaar, hoewel anders, met De aardappeleters.Niettemin is het werk uitgegroeid tot een van de bekendste interieurs van Van Gogh.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Verklaar de Uitdrukking van dit kunstwerk, Het_nachtcafé.

Het interieur is dat van het Café de la Gare, 30 Place Lamartine in Arles. Van Gogh huurde sinds mei enkele kamers in het bovenhuis van de afgebeelde cafébaas Joseph-Michel Ginoux. Op 6 augustus 1888 schreef hij in een brief aan Theo:Je vais aujourd'hui probablement commencer l'intérieur du café où je loge, le soir au gaz. C'est ce qu'on appelle ici un "café de nuit" (ils sont assez fréquents ici) qui restent ouverts toute la nuit.– Les "rodeurs de nuit" peuvent y trouver un asile donc, lorsqu'ils n'ont pas de quoi se payer un logement ou qu'ils soient trop souls pour y être admis.Vandaag ga ik waarschijnlijk beginnen aan het interieur van het café waar ik logeer, 's avonds bij gaslicht. Het is wat men hier een “nachtcafé” noemt (die zijn er genoeg hier) die de hele nacht door open blijven. De nachtbrakers kunnen er een toevlucht vinden, wanneer ze geen logement kunnen betalen of te dronken zijn om naar binnen te mogen.Het duurde tot begin september, dat hij drie nachten wakker bleef om het schilderij te maken. In een volgende brief later grapt hij dat hij er zijn huisbaas de hoge huur mee betaald zal zetten:3 nuits durant j'ai veillé à peindre en me couchant pendant la journée. Souvent il me semble que la nuit est bien plus vivante et richement colorée que le jour. Maintenant pour ce qui est de ratrapper l'argent payé au logeur par ma peinture je n'insiste pas car le tableau est un des plus laids que j'aie faits. Il est équivalent quoique différent aux mangeurs de pomme de terre.Drie nachten aaneen heb ik geschilderd terwijl ik overdag sliep. Vaak lijkt het me alsof de nacht veel levendiger en kleurrijker is dan de dag. Nu, over het verrekenen van mijn huur met mijn schilderwerk, daar maak ik geen punt van, want het schilderij is een van lelijkste die ik gemaakt heb. Het is vergelijkbaar, hoewel anders, met De aardappeleters.Niettemin is het werk uitgegroeid tot een van de bekendste interieurs van Van Gogh.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Hoe verklaart Het_nachtcafé zijn Uitdrukking?

Het interieur is dat van het Café de la Gare, 30 Place Lamartine in Arles. Van Gogh huurde sinds mei enkele kamers in het bovenhuis van de afgebeelde cafébaas Joseph-Michel Ginoux. Op 6 augustus 1888 schreef hij in een brief aan Theo:Je vais aujourd'hui probablement commencer l'intérieur du café où je loge, le soir au gaz. C'est ce qu'on appelle ici un "café de nuit" (ils sont assez fréquents ici) qui restent ouverts toute la nuit.– Les "rodeurs de nuit" peuvent y trouver un asile donc, lorsqu'ils n'ont pas de quoi se payer un logement ou qu'ils soient trop souls pour y être admis.Vandaag ga ik waarschijnlijk beginnen aan het interieur van het café waar ik logeer, 's avonds bij gaslicht. Het is wat men hier een “nachtcafé” noemt (die zijn er genoeg hier) die de hele nacht door open blijven. De nachtbrakers kunnen er een toevlucht vinden, wanneer ze geen logement kunnen betalen of te dronken zijn om naar binnen te mogen.Het duurde tot begin september, dat hij drie nachten wakker bleef om het schilderij te maken. In een volgende brief later grapt hij dat hij er zijn huisbaas de hoge huur mee betaald zal zetten:3 nuits durant j'ai veillé à peindre en me couchant pendant la journée. Souvent il me semble que la nuit est bien plus vivante et richement colorée que le jour. Maintenant pour ce qui est de ratrapper l'argent payé au logeur par ma peinture je n'insiste pas car le tableau est un des plus laids que j'aie faits. Il est équivalent quoique différent aux mangeurs de pomme de terre.Drie nachten aaneen heb ik geschilderd terwijl ik overdag sliep. Vaak lijkt het me alsof de nacht veel levendiger en kleurrijker is dan de dag. Nu, over het verrekenen van mijn huur met mijn schilderwerk, daar maak ik geen punt van, want het schilderij is een van lelijkste die ik gemaakt heb. Het is vergelijkbaar, hoewel anders, met De aardappeleters.Niettemin is het werk uitgegroeid tot een van de bekendste interieurs van Van Gogh.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Hoe wordt de Uitdrukking besproken in Het_nachtcafé?

Het interieur is dat van het Café de la Gare, 30 Place Lamartine in Arles. Van Gogh huurde sinds mei enkele kamers in het bovenhuis van de afgebeelde cafébaas Joseph-Michel Ginoux. Op 6 augustus 1888 schreef hij in een brief aan Theo:Je vais aujourd'hui probablement commencer l'intérieur du café où je loge, le soir au gaz. C'est ce qu'on appelle ici un "café de nuit" (ils sont assez fréquents ici) qui restent ouverts toute la nuit.– Les "rodeurs de nuit" peuvent y trouver un asile donc, lorsqu'ils n'ont pas de quoi se payer un logement ou qu'ils soient trop souls pour y être admis.Vandaag ga ik waarschijnlijk beginnen aan het interieur van het café waar ik logeer, 's avonds bij gaslicht. Het is wat men hier een “nachtcafé” noemt (die zijn er genoeg hier) die de hele nacht door open blijven. De nachtbrakers kunnen er een toevlucht vinden, wanneer ze geen logement kunnen betalen of te dronken zijn om naar binnen te mogen.Het duurde tot begin september, dat hij drie nachten wakker bleef om het schilderij te maken. In een volgende brief later grapt hij dat hij er zijn huisbaas de hoge huur mee betaald zal zetten:3 nuits durant j'ai veillé à peindre en me couchant pendant la journée. Souvent il me semble que la nuit est bien plus vivante et richement colorée que le jour. Maintenant pour ce qui est de ratrapper l'argent payé au logeur par ma peinture je n'insiste pas car le tableau est un des plus laids que j'aie faits. Il est équivalent quoique différent aux mangeurs de pomme de terre.Drie nachten aaneen heb ik geschilderd terwijl ik overdag sliep. Vaak lijkt het me alsof de nacht veel levendiger en kleurrijker is dan de dag. Nu, over het verrekenen van mijn huur met mijn schilderwerk, daar maak ik geen punt van, want het schilderij is een van lelijkste die ik gemaakt heb. Het is vergelijkbaar, hoewel anders, met De aardappeleters.Niettemin is het werk uitgegroeid tot een van de bekendste interieurs van Van Gogh.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Focus op Het_nachtcafé en leg de Andere werken uit.

Van Gogh maakte ook een versie in waterverf om aan zijn broer Theo te sturen. Enkele weken later kwam Paul Gauguin naar Arles om samen met Van Gogh het Atelier van het Zuiden op te richten. Gauguin schilderde in november ook een Café de nuit, een portret van Josephs vrouw Marie Ginoux met dezelfde felrode muren.In dezelfde periode schilderde Van Gogh van een café op het Place du Forum het Caféterras bij nacht.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Verklaar de Andere werken van dit kunstwerk, Het_nachtcafé.

Van Gogh maakte ook een versie in waterverf om aan zijn broer Theo te sturen. Enkele weken later kwam Paul Gauguin naar Arles om samen met Van Gogh het Atelier van het Zuiden op te richten. Gauguin schilderde in november ook een Café de nuit, een portret van Josephs vrouw Marie Ginoux met dezelfde felrode muren.In dezelfde periode schilderde Van Gogh van een café op het Place du Forum het Caféterras bij nacht.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Hoe verklaart Het_nachtcafé zijn Andere werken?

Van Gogh maakte ook een versie in waterverf om aan zijn broer Theo te sturen. Enkele weken later kwam Paul Gauguin naar Arles om samen met Van Gogh het Atelier van het Zuiden op te richten. Gauguin schilderde in november ook een Café de nuit, een portret van Josephs vrouw Marie Ginoux met dezelfde felrode muren.In dezelfde periode schilderde Van Gogh van een café op het Place du Forum het Caféterras bij nacht.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Hoe wordt de Andere werken besproken in Het_nachtcafé?

Van Gogh maakte ook een versie in waterverf om aan zijn broer Theo te sturen. Enkele weken later kwam Paul Gauguin naar Arles om samen met Van Gogh het Atelier van het Zuiden op te richten. Gauguin schilderde in november ook een Café de nuit, een portret van Josephs vrouw Marie Ginoux met dezelfde felrode muren.In dezelfde periode schilderde Van Gogh van een café op het Place du Forum het Caféterras bij nacht.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Focus op Het_nachtcafé en leg de Eigendom uit.

Het schilderij was het eigendom van achtereenvolgens de Russische kunstverzamelaar Ivan Morozov, de Russische staat, de Franse Wildenstein Gallery en de Amerikaanse filantroop Stephen Carlton Clark, die het legateerde aan de hoog aangeschreven kunstcollectie van Yale University.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Verklaar de Eigendom van dit kunstwerk, Het_nachtcafé.

Het schilderij was het eigendom van achtereenvolgens de Russische kunstverzamelaar Ivan Morozov, de Russische staat, de Franse Wildenstein Gallery en de Amerikaanse filantroop Stephen Carlton Clark, die het legateerde aan de hoog aangeschreven kunstcollectie van Yale University.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Hoe verklaart Het_nachtcafé zijn Eigendom?

Het schilderij was het eigendom van achtereenvolgens de Russische kunstverzamelaar Ivan Morozov, de Russische staat, de Franse Wildenstein Gallery en de Amerikaanse filantroop Stephen Carlton Clark, die het legateerde aan de hoog aangeschreven kunstcollectie van Yale University.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


Het_nachtcafé

Prompt: Hoe wordt de Eigendom besproken in Het_nachtcafé?

Het schilderij was het eigendom van achtereenvolgens de Russische kunstverzamelaar Ivan Morozov, de Russische staat, de Franse Wildenstein Gallery en de Amerikaanse filantroop Stephen Carlton Clark, die het legateerde aan de hoog aangeschreven kunstcollectie van Yale University.

''Café de nuit'', Paul Gauguin, olieverfschilderij, november 1888.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

''Le Café de nuit'', Vincent van Gogh, Waterverfschilderij, september 1888, particuliere collectie.


De_triomf_van_de_dood

Prompt: Focus op De_triomf_van_de_dood en leg de abstract uit.

De triomf van de dood is een schilderij van Pieter Bruegel de Oude. Het schilderij wordt tentoongesteld in het Museo Nacional del Prado in Madrid. Het schilderij is geschilderd in 1562. De originele grootte van dit schilderij is 160 × 120 cm.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude


De_triomf_van_de_dood

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, De_triomf_van_de_dood.

De triomf van de dood is een schilderij van Pieter Bruegel de Oude. Het schilderij wordt tentoongesteld in het Museo Nacional del Prado in Madrid. Het schilderij is geschilderd in 1562. De originele grootte van dit schilderij is 160 × 120 cm.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude


De_triomf_van_de_dood

Prompt: Hoe verklaart De_triomf_van_de_dood zijn abstract?

De triomf van de dood is een schilderij van Pieter Bruegel de Oude. Het schilderij wordt tentoongesteld in het Museo Nacional del Prado in Madrid. Het schilderij is geschilderd in 1562. De originele grootte van dit schilderij is 160 × 120 cm.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude


De_triomf_van_de_dood

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in De_triomf_van_de_dood?

De triomf van de dood is een schilderij van Pieter Bruegel de Oude. Het schilderij wordt tentoongesteld in het Museo Nacional del Prado in Madrid. Het schilderij is geschilderd in 1562. De originele grootte van dit schilderij is 160 × 120 cm.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude


De_triomf_van_de_dood

Prompt: Focus op De_triomf_van_de_dood en leg de Geschiedenis uit.

Het schilderij is een eigen verwerking van Pieter Bruegel van het populaire motief van de dodendans. Het schilderij sluit nauw aan bij schilderijen van Jheronimus Bosch.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude


De_triomf_van_de_dood

Prompt: Verklaar de Geschiedenis van dit kunstwerk, De_triomf_van_de_dood.

Het schilderij is een eigen verwerking van Pieter Bruegel van het populaire motief van de dodendans. Het schilderij sluit nauw aan bij schilderijen van Jheronimus Bosch.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude


De_triomf_van_de_dood

Prompt: Hoe verklaart De_triomf_van_de_dood zijn Geschiedenis?

Het schilderij is een eigen verwerking van Pieter Bruegel van het populaire motief van de dodendans. Het schilderij sluit nauw aan bij schilderijen van Jheronimus Bosch.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude


De_triomf_van_de_dood

Prompt: Hoe wordt de Geschiedenis besproken in De_triomf_van_de_dood?

Het schilderij is een eigen verwerking van Pieter Bruegel van het populaire motief van de dodendans. Het schilderij sluit nauw aan bij schilderijen van Jheronimus Bosch.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude


De_triomf_van_de_dood

Prompt: Focus op De_triomf_van_de_dood en leg de Beschrijving uit.

Het schilderij stelt een panorama voor waarop een leger van geraamtes door een verwoest landschap trekt. Op de achtergrond zijn bosbranden en een zee met scheepswrakken te zien. De skeletten vallen de levenden aan die proberen weg te vluchten of proberen terug te vechten. In de linkerbenedenhoek een wagen vol schedels voorgetrokken door een uitgemergeld paard. In de linkerbovenhoek twee geraamtes die een bel luiden. Dit staat voor het einde van de wereld, dat de Dag des Oordeels is aangebroken. In de rechterbenedenhoek bespeelt een man de luit, achter hem een vrouw en een geraamte dat meespeelt. In het midden is een hond afgebeeld die aan het gezicht van het kind knabbelt. In het midden van het schilderij staat een kruis dat als val is opgezet, want allen die erheen gaan worden gedood door een geraamte met een zeis. Een skelet bespeelt de mensen door zich voor te doen als een draailier, maar met zijn kar verplettert hij ze. Een vrouw is gedaald in het pad van de kar des doods. Ze heeft in haar hand een spindel en spinrok, wat de broosheid van de mens symboliseert. Net onder de vrouw wordt een kardinaal vermoord door een skelet die zijn mijter draagt. Een dode koning ligt erbij, wiens gouden munten worden gestolen door een ander geraamte. Op het schilderij zijn allemaal menselijke verschrikkingen afgebeeld zoals moordlust, demonen en angst. Het schilderij toont mensen van verschillende sociale standen, van boer tot edelman, koning en kardinaal die allemaal hun dood tegemoet gaan. Het toont ook aspecten van het dagelijkse leven in de 16e eeuw. De klederdracht uit deze periode is herkenbaar.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude


De_triomf_van_de_dood

Prompt: Verklaar de Beschrijving van dit kunstwerk, De_triomf_van_de_dood.

Het schilderij stelt een panorama voor waarop een leger van geraamtes door een verwoest landschap trekt. Op de achtergrond zijn bosbranden en een zee met scheepswrakken te zien. De skeletten vallen de levenden aan die proberen weg te vluchten of proberen terug te vechten. In de linkerbenedenhoek een wagen vol schedels voorgetrokken door een uitgemergeld paard. In de linkerbovenhoek twee geraamtes die een bel luiden. Dit staat voor het einde van de wereld, dat de Dag des Oordeels is aangebroken. In de rechterbenedenhoek bespeelt een man de luit, achter hem een vrouw en een geraamte dat meespeelt. In het midden is een hond afgebeeld die aan het gezicht van het kind knabbelt. In het midden van het schilderij staat een kruis dat als val is opgezet, want allen die erheen gaan worden gedood door een geraamte met een zeis. Een skelet bespeelt de mensen door zich voor te doen als een draailier, maar met zijn kar verplettert hij ze. Een vrouw is gedaald in het pad van de kar des doods. Ze heeft in haar hand een spindel en spinrok, wat de broosheid van de mens symboliseert. Net onder de vrouw wordt een kardinaal vermoord door een skelet die zijn mijter draagt. Een dode koning ligt erbij, wiens gouden munten worden gestolen door een ander geraamte. Op het schilderij zijn allemaal menselijke verschrikkingen afgebeeld zoals moordlust, demonen en angst. Het schilderij toont mensen van verschillende sociale standen, van boer tot edelman, koning en kardinaal die allemaal hun dood tegemoet gaan. Het toont ook aspecten van het dagelijkse leven in de 16e eeuw. De klederdracht uit deze periode is herkenbaar.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude


De_triomf_van_de_dood

Prompt: Hoe verklaart De_triomf_van_de_dood zijn Beschrijving?

Het schilderij stelt een panorama voor waarop een leger van geraamtes door een verwoest landschap trekt. Op de achtergrond zijn bosbranden en een zee met scheepswrakken te zien. De skeletten vallen de levenden aan die proberen weg te vluchten of proberen terug te vechten. In de linkerbenedenhoek een wagen vol schedels voorgetrokken door een uitgemergeld paard. In de linkerbovenhoek twee geraamtes die een bel luiden. Dit staat voor het einde van de wereld, dat de Dag des Oordeels is aangebroken. In de rechterbenedenhoek bespeelt een man de luit, achter hem een vrouw en een geraamte dat meespeelt. In het midden is een hond afgebeeld die aan het gezicht van het kind knabbelt. In het midden van het schilderij staat een kruis dat als val is opgezet, want allen die erheen gaan worden gedood door een geraamte met een zeis. Een skelet bespeelt de mensen door zich voor te doen als een draailier, maar met zijn kar verplettert hij ze. Een vrouw is gedaald in het pad van de kar des doods. Ze heeft in haar hand een spindel en spinrok, wat de broosheid van de mens symboliseert. Net onder de vrouw wordt een kardinaal vermoord door een skelet die zijn mijter draagt. Een dode koning ligt erbij, wiens gouden munten worden gestolen door een ander geraamte. Op het schilderij zijn allemaal menselijke verschrikkingen afgebeeld zoals moordlust, demonen en angst. Het schilderij toont mensen van verschillende sociale standen, van boer tot edelman, koning en kardinaal die allemaal hun dood tegemoet gaan. Het toont ook aspecten van het dagelijkse leven in de 16e eeuw. De klederdracht uit deze periode is herkenbaar.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude


De_triomf_van_de_dood

Prompt: Hoe wordt de Beschrijving besproken in De_triomf_van_de_dood?

Het schilderij stelt een panorama voor waarop een leger van geraamtes door een verwoest landschap trekt. Op de achtergrond zijn bosbranden en een zee met scheepswrakken te zien. De skeletten vallen de levenden aan die proberen weg te vluchten of proberen terug te vechten. In de linkerbenedenhoek een wagen vol schedels voorgetrokken door een uitgemergeld paard. In de linkerbovenhoek twee geraamtes die een bel luiden. Dit staat voor het einde van de wereld, dat de Dag des Oordeels is aangebroken. In de rechterbenedenhoek bespeelt een man de luit, achter hem een vrouw en een geraamte dat meespeelt. In het midden is een hond afgebeeld die aan het gezicht van het kind knabbelt. In het midden van het schilderij staat een kruis dat als val is opgezet, want allen die erheen gaan worden gedood door een geraamte met een zeis. Een skelet bespeelt de mensen door zich voor te doen als een draailier, maar met zijn kar verplettert hij ze. Een vrouw is gedaald in het pad van de kar des doods. Ze heeft in haar hand een spindel en spinrok, wat de broosheid van de mens symboliseert. Net onder de vrouw wordt een kardinaal vermoord door een skelet die zijn mijter draagt. Een dode koning ligt erbij, wiens gouden munten worden gestolen door een ander geraamte. Op het schilderij zijn allemaal menselijke verschrikkingen afgebeeld zoals moordlust, demonen en angst. Het schilderij toont mensen van verschillende sociale standen, van boer tot edelman, koning en kardinaal die allemaal hun dood tegemoet gaan. Het toont ook aspecten van het dagelijkse leven in de 16e eeuw. De klederdracht uit deze periode is herkenbaar.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Focus op Een_bar_in_de_Folies-Bergère en leg de abstract uit.

Een bar in de Folies-Bergère (originele Franse titel: Un bar aux Folies Bergère) (1882) is het laatste grote werk van de Franse kunstschilder Édouard Manet, olieverf op doek, 96 x 130 groot. Het toont een bardame en achter haar de weerspiegelde weergave van de bekende nachtclub Folies Bergère in Parijs, waar Manet graag vertoefde. Het schilderij is thans in het bezit van de Courtauld Institute of Art te Londen.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Een_bar_in_de_Folies-Bergère.

Een bar in de Folies-Bergère (originele Franse titel: Un bar aux Folies Bergère) (1882) is het laatste grote werk van de Franse kunstschilder Édouard Manet, olieverf op doek, 96 x 130 groot. Het toont een bardame en achter haar de weerspiegelde weergave van de bekende nachtclub Folies Bergère in Parijs, waar Manet graag vertoefde. Het schilderij is thans in het bezit van de Courtauld Institute of Art te Londen.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Hoe verklaart Een_bar_in_de_Folies-Bergère zijn abstract?

Een bar in de Folies-Bergère (originele Franse titel: Un bar aux Folies Bergère) (1882) is het laatste grote werk van de Franse kunstschilder Édouard Manet, olieverf op doek, 96 x 130 groot. Het toont een bardame en achter haar de weerspiegelde weergave van de bekende nachtclub Folies Bergère in Parijs, waar Manet graag vertoefde. Het schilderij is thans in het bezit van de Courtauld Institute of Art te Londen.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Een_bar_in_de_Folies-Bergère?

Een bar in de Folies-Bergère (originele Franse titel: Un bar aux Folies Bergère) (1882) is het laatste grote werk van de Franse kunstschilder Édouard Manet, olieverf op doek, 96 x 130 groot. Het toont een bardame en achter haar de weerspiegelde weergave van de bekende nachtclub Folies Bergère in Parijs, waar Manet graag vertoefde. Het schilderij is thans in het bezit van de Courtauld Institute of Art te Londen.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Focus op Een_bar_in_de_Folies-Bergère en leg de Folies Bergère uit.

De Folies Bergère werd geopend in 1869 en groeide vrijwel direct uit tot de meest enerverende plek in het Parijs van de jaren 1870. Gemodelleerd naar een toen in zwang zijnde Engelse stijl en als een der eerste etablissementen uitgebreid voorzien van elektrische kroonluchters, was het in die tijd een toonbeeld van moderniteit, geheel anders dan de vele Parijse café chantants. In 1882 gold het inmiddels als een soort tempel van het 'joie de vivre', waar amusement samenging met een hapje en een drankje. Bezoekers kwamen niet meer alleen uit de hoogste kringen maar ook uit de Franse middenklasse, die in die periode haar hoogtijdagen beleefde. Tal van bekende artiesten uit die tijd traden er op en bekende kunstenaars, waaronder de schrijvers Guy de Maupassant en Joris-Karl Huysmans, legden haar unieke atmosfeer vast. Tot hen behoorde ook Manet.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Verklaar de Folies Bergère van dit kunstwerk, Een_bar_in_de_Folies-Bergère.

De Folies Bergère werd geopend in 1869 en groeide vrijwel direct uit tot de meest enerverende plek in het Parijs van de jaren 1870. Gemodelleerd naar een toen in zwang zijnde Engelse stijl en als een der eerste etablissementen uitgebreid voorzien van elektrische kroonluchters, was het in die tijd een toonbeeld van moderniteit, geheel anders dan de vele Parijse café chantants. In 1882 gold het inmiddels als een soort tempel van het 'joie de vivre', waar amusement samenging met een hapje en een drankje. Bezoekers kwamen niet meer alleen uit de hoogste kringen maar ook uit de Franse middenklasse, die in die periode haar hoogtijdagen beleefde. Tal van bekende artiesten uit die tijd traden er op en bekende kunstenaars, waaronder de schrijvers Guy de Maupassant en Joris-Karl Huysmans, legden haar unieke atmosfeer vast. Tot hen behoorde ook Manet.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Hoe verklaart Een_bar_in_de_Folies-Bergère zijn Folies Bergère?

De Folies Bergère werd geopend in 1869 en groeide vrijwel direct uit tot de meest enerverende plek in het Parijs van de jaren 1870. Gemodelleerd naar een toen in zwang zijnde Engelse stijl en als een der eerste etablissementen uitgebreid voorzien van elektrische kroonluchters, was het in die tijd een toonbeeld van moderniteit, geheel anders dan de vele Parijse café chantants. In 1882 gold het inmiddels als een soort tempel van het 'joie de vivre', waar amusement samenging met een hapje en een drankje. Bezoekers kwamen niet meer alleen uit de hoogste kringen maar ook uit de Franse middenklasse, die in die periode haar hoogtijdagen beleefde. Tal van bekende artiesten uit die tijd traden er op en bekende kunstenaars, waaronder de schrijvers Guy de Maupassant en Joris-Karl Huysmans, legden haar unieke atmosfeer vast. Tot hen behoorde ook Manet.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Hoe wordt de Folies Bergère besproken in Een_bar_in_de_Folies-Bergère?

De Folies Bergère werd geopend in 1869 en groeide vrijwel direct uit tot de meest enerverende plek in het Parijs van de jaren 1870. Gemodelleerd naar een toen in zwang zijnde Engelse stijl en als een der eerste etablissementen uitgebreid voorzien van elektrische kroonluchters, was het in die tijd een toonbeeld van moderniteit, geheel anders dan de vele Parijse café chantants. In 1882 gold het inmiddels als een soort tempel van het 'joie de vivre', waar amusement samenging met een hapje en een drankje. Bezoekers kwamen niet meer alleen uit de hoogste kringen maar ook uit de Franse middenklasse, die in die periode haar hoogtijdagen beleefde. Tal van bekende artiesten uit die tijd traden er op en bekende kunstenaars, waaronder de schrijvers Guy de Maupassant en Joris-Karl Huysmans, legden haar unieke atmosfeer vast. Tot hen behoorde ook Manet.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Focus op Een_bar_in_de_Folies-Bergère en leg de Suzon uit.

De door Manet geportretteerde bardame heette Suzon en stond in de laatste periode van Manets leven vaker model voor hem. Ze werkte ook daadwerkelijk in de Folies Bergère. Bardame was in de tijd een erg gewilde betrekking bij jonge meisjes in het toenmalige Parijs. Het verdiende weliswaar niet veel, maar bood mogelijkheden om betrekkingen aan te knopen met heren in goeden doen en zodanig te ontsnappen aan een ordinair bestaan. De Parijse bardames uit die tijd waren fameus maar hadden tegelijkertijd een reputatie die raakte aan die van prostituees. Manet beeldt Suzon echter af met een dromerige, afwezige blik, die de indruk wekt alsof ze niet op haar plaats is. Het diep uitgesneden decolleté wordt deels verholen door een grote corsage. Ze is anders dan het prototype van de toenmalige 'meisjes van plezier'.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Verklaar de Suzon van dit kunstwerk, Een_bar_in_de_Folies-Bergère.

De door Manet geportretteerde bardame heette Suzon en stond in de laatste periode van Manets leven vaker model voor hem. Ze werkte ook daadwerkelijk in de Folies Bergère. Bardame was in de tijd een erg gewilde betrekking bij jonge meisjes in het toenmalige Parijs. Het verdiende weliswaar niet veel, maar bood mogelijkheden om betrekkingen aan te knopen met heren in goeden doen en zodanig te ontsnappen aan een ordinair bestaan. De Parijse bardames uit die tijd waren fameus maar hadden tegelijkertijd een reputatie die raakte aan die van prostituees. Manet beeldt Suzon echter af met een dromerige, afwezige blik, die de indruk wekt alsof ze niet op haar plaats is. Het diep uitgesneden decolleté wordt deels verholen door een grote corsage. Ze is anders dan het prototype van de toenmalige 'meisjes van plezier'.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Hoe verklaart Een_bar_in_de_Folies-Bergère zijn Suzon?

De door Manet geportretteerde bardame heette Suzon en stond in de laatste periode van Manets leven vaker model voor hem. Ze werkte ook daadwerkelijk in de Folies Bergère. Bardame was in de tijd een erg gewilde betrekking bij jonge meisjes in het toenmalige Parijs. Het verdiende weliswaar niet veel, maar bood mogelijkheden om betrekkingen aan te knopen met heren in goeden doen en zodanig te ontsnappen aan een ordinair bestaan. De Parijse bardames uit die tijd waren fameus maar hadden tegelijkertijd een reputatie die raakte aan die van prostituees. Manet beeldt Suzon echter af met een dromerige, afwezige blik, die de indruk wekt alsof ze niet op haar plaats is. Het diep uitgesneden decolleté wordt deels verholen door een grote corsage. Ze is anders dan het prototype van de toenmalige 'meisjes van plezier'.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Hoe wordt de Suzon besproken in Een_bar_in_de_Folies-Bergère?

De door Manet geportretteerde bardame heette Suzon en stond in de laatste periode van Manets leven vaker model voor hem. Ze werkte ook daadwerkelijk in de Folies Bergère. Bardame was in de tijd een erg gewilde betrekking bij jonge meisjes in het toenmalige Parijs. Het verdiende weliswaar niet veel, maar bood mogelijkheden om betrekkingen aan te knopen met heren in goeden doen en zodanig te ontsnappen aan een ordinair bestaan. De Parijse bardames uit die tijd waren fameus maar hadden tegelijkertijd een reputatie die raakte aan die van prostituees. Manet beeldt Suzon echter af met een dromerige, afwezige blik, die de indruk wekt alsof ze niet op haar plaats is. Het diep uitgesneden decolleté wordt deels verholen door een grote corsage. Ze is anders dan het prototype van de toenmalige 'meisjes van plezier'.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Focus op Een_bar_in_de_Folies-Bergère en leg de Spiegel uit.

Op het eerste gezicht is de compositie van het schilderij wat verwarrend, omdat het tafereel op de achtergrond grotendeels in een spiegel is te zien. Daarbij heeft Manet zich ook nog eens grote artistieke vrijheden veroorloofd door belangrijke perspectiefregels te negeren. Hij laat de spiegelreflectie van Suzon naar rechts verschuiven en laat haar bovendien iets naar voren buigen. Ook de heer met de hoge hoed, met wie Suzon in gesprek is, zou gezien vanuit het perspectief van de schilder, eveneens op de voorgrond te zien moeten zijn, tegenover haar. Diverse kunsthistorici zijn van mening dat Manet dit bewust heeft gedaan om een effect van aanwezigheid te creëren. Het lijkt alsof de toeschouwer zelf tegenover Suzon staat en daadwerkelijk bij het tafereel aanwezig is. De illusie van aanwezigheid wordt nog versterkt door aan de lijst van het schilderij het effect mee te geven alsof ze samenvalt met de omlijsting van de spiegel, hoewel ook dat bij nadere beschouwing slechts schijn blijkt.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Verklaar de Spiegel van dit kunstwerk, Een_bar_in_de_Folies-Bergère.

Op het eerste gezicht is de compositie van het schilderij wat verwarrend, omdat het tafereel op de achtergrond grotendeels in een spiegel is te zien. Daarbij heeft Manet zich ook nog eens grote artistieke vrijheden veroorloofd door belangrijke perspectiefregels te negeren. Hij laat de spiegelreflectie van Suzon naar rechts verschuiven en laat haar bovendien iets naar voren buigen. Ook de heer met de hoge hoed, met wie Suzon in gesprek is, zou gezien vanuit het perspectief van de schilder, eveneens op de voorgrond te zien moeten zijn, tegenover haar. Diverse kunsthistorici zijn van mening dat Manet dit bewust heeft gedaan om een effect van aanwezigheid te creëren. Het lijkt alsof de toeschouwer zelf tegenover Suzon staat en daadwerkelijk bij het tafereel aanwezig is. De illusie van aanwezigheid wordt nog versterkt door aan de lijst van het schilderij het effect mee te geven alsof ze samenvalt met de omlijsting van de spiegel, hoewel ook dat bij nadere beschouwing slechts schijn blijkt.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Hoe verklaart Een_bar_in_de_Folies-Bergère zijn Spiegel?

Op het eerste gezicht is de compositie van het schilderij wat verwarrend, omdat het tafereel op de achtergrond grotendeels in een spiegel is te zien. Daarbij heeft Manet zich ook nog eens grote artistieke vrijheden veroorloofd door belangrijke perspectiefregels te negeren. Hij laat de spiegelreflectie van Suzon naar rechts verschuiven en laat haar bovendien iets naar voren buigen. Ook de heer met de hoge hoed, met wie Suzon in gesprek is, zou gezien vanuit het perspectief van de schilder, eveneens op de voorgrond te zien moeten zijn, tegenover haar. Diverse kunsthistorici zijn van mening dat Manet dit bewust heeft gedaan om een effect van aanwezigheid te creëren. Het lijkt alsof de toeschouwer zelf tegenover Suzon staat en daadwerkelijk bij het tafereel aanwezig is. De illusie van aanwezigheid wordt nog versterkt door aan de lijst van het schilderij het effect mee te geven alsof ze samenvalt met de omlijsting van de spiegel, hoewel ook dat bij nadere beschouwing slechts schijn blijkt.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Hoe wordt de Spiegel besproken in Een_bar_in_de_Folies-Bergère?

Op het eerste gezicht is de compositie van het schilderij wat verwarrend, omdat het tafereel op de achtergrond grotendeels in een spiegel is te zien. Daarbij heeft Manet zich ook nog eens grote artistieke vrijheden veroorloofd door belangrijke perspectiefregels te negeren. Hij laat de spiegelreflectie van Suzon naar rechts verschuiven en laat haar bovendien iets naar voren buigen. Ook de heer met de hoge hoed, met wie Suzon in gesprek is, zou gezien vanuit het perspectief van de schilder, eveneens op de voorgrond te zien moeten zijn, tegenover haar. Diverse kunsthistorici zijn van mening dat Manet dit bewust heeft gedaan om een effect van aanwezigheid te creëren. Het lijkt alsof de toeschouwer zelf tegenover Suzon staat en daadwerkelijk bij het tafereel aanwezig is. De illusie van aanwezigheid wordt nog versterkt door aan de lijst van het schilderij het effect mee te geven alsof ze samenvalt met de omlijsting van de spiegel, hoewel ook dat bij nadere beschouwing slechts schijn blijkt.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Focus op Een_bar_in_de_Folies-Bergère en leg de Perspectief en realisme uit.

Een bar in de Folies-Bergère zit boordevol details, welke op het eerste oog realistisch zijn weergegeven, maar dat objectief beschouwd niet blijken te zijn.Op de voorgrond van het werk schildert Manet een soort van langgerekt stilleven van de bar, met champagneflessen, wijnen en likeuren, zoals die in die tijd ook daadwerkelijk op de dranklijst voorkwamen. Ook zien we zorgvuldig uitgewerkte bloemen in een glaasje en een schaal met sinaasappels, die de indruk wekken dat Manet, net als de naturalistische schrijvers uit die tijd (Zola, Maupassant), een zorgvuldige weergave van de werkelijkheid wil geven. Toch speelt hij opzichtelijk met die schijnbare objectiviteit. Zijn weergave is duidelijk een simplificatie en een zorgvuldige studiorangschikking, onder meer geïllustreerd door het feit dat de champagne niet in het ijs staat. Ook de sinaasappels zijn door Manet kunstmatig toegevoegd, als een vaker door hem gebruikt symbool voor prostitutie.Het spelen met de basiswaarden van het realisme komt ook tot uitdrukking in de weerspiegelde weergave van de zaal en de loges van de Folies Bergère. We zien veel details die ondanks hun relatieve vaagheid opnieuw een schijn van realisme oproepen. Linksboven zien we nog net de benen van een trapezeartiest en overal zitten donkergeklede heren en dames met lange handschoenen, die meer aandacht voor elkaar hebben dan voor de show. De plaats van de bar komt echter niet overeen met de positie van een der drie toenmalige bars en de loges zijn in de spiegel duidelijk te laag geschilderd, waarmee opnieuw wordt gezondigd tegen de regels van het perspectief.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Verklaar de Perspectief en realisme van dit kunstwerk, Een_bar_in_de_Folies-Bergère.

Een bar in de Folies-Bergère zit boordevol details, welke op het eerste oog realistisch zijn weergegeven, maar dat objectief beschouwd niet blijken te zijn.Op de voorgrond van het werk schildert Manet een soort van langgerekt stilleven van de bar, met champagneflessen, wijnen en likeuren, zoals die in die tijd ook daadwerkelijk op de dranklijst voorkwamen. Ook zien we zorgvuldig uitgewerkte bloemen in een glaasje en een schaal met sinaasappels, die de indruk wekken dat Manet, net als de naturalistische schrijvers uit die tijd (Zola, Maupassant), een zorgvuldige weergave van de werkelijkheid wil geven. Toch speelt hij opzichtelijk met die schijnbare objectiviteit. Zijn weergave is duidelijk een simplificatie en een zorgvuldige studiorangschikking, onder meer geïllustreerd door het feit dat de champagne niet in het ijs staat. Ook de sinaasappels zijn door Manet kunstmatig toegevoegd, als een vaker door hem gebruikt symbool voor prostitutie.Het spelen met de basiswaarden van het realisme komt ook tot uitdrukking in de weerspiegelde weergave van de zaal en de loges van de Folies Bergère. We zien veel details die ondanks hun relatieve vaagheid opnieuw een schijn van realisme oproepen. Linksboven zien we nog net de benen van een trapezeartiest en overal zitten donkergeklede heren en dames met lange handschoenen, die meer aandacht voor elkaar hebben dan voor de show. De plaats van de bar komt echter niet overeen met de positie van een der drie toenmalige bars en de loges zijn in de spiegel duidelijk te laag geschilderd, waarmee opnieuw wordt gezondigd tegen de regels van het perspectief.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Hoe verklaart Een_bar_in_de_Folies-Bergère zijn Perspectief en realisme?

Een bar in de Folies-Bergère zit boordevol details, welke op het eerste oog realistisch zijn weergegeven, maar dat objectief beschouwd niet blijken te zijn.Op de voorgrond van het werk schildert Manet een soort van langgerekt stilleven van de bar, met champagneflessen, wijnen en likeuren, zoals die in die tijd ook daadwerkelijk op de dranklijst voorkwamen. Ook zien we zorgvuldig uitgewerkte bloemen in een glaasje en een schaal met sinaasappels, die de indruk wekken dat Manet, net als de naturalistische schrijvers uit die tijd (Zola, Maupassant), een zorgvuldige weergave van de werkelijkheid wil geven. Toch speelt hij opzichtelijk met die schijnbare objectiviteit. Zijn weergave is duidelijk een simplificatie en een zorgvuldige studiorangschikking, onder meer geïllustreerd door het feit dat de champagne niet in het ijs staat. Ook de sinaasappels zijn door Manet kunstmatig toegevoegd, als een vaker door hem gebruikt symbool voor prostitutie.Het spelen met de basiswaarden van het realisme komt ook tot uitdrukking in de weerspiegelde weergave van de zaal en de loges van de Folies Bergère. We zien veel details die ondanks hun relatieve vaagheid opnieuw een schijn van realisme oproepen. Linksboven zien we nog net de benen van een trapezeartiest en overal zitten donkergeklede heren en dames met lange handschoenen, die meer aandacht voor elkaar hebben dan voor de show. De plaats van de bar komt echter niet overeen met de positie van een der drie toenmalige bars en de loges zijn in de spiegel duidelijk te laag geschilderd, waarmee opnieuw wordt gezondigd tegen de regels van het perspectief.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Hoe wordt de Perspectief en realisme besproken in Een_bar_in_de_Folies-Bergère?

Een bar in de Folies-Bergère zit boordevol details, welke op het eerste oog realistisch zijn weergegeven, maar dat objectief beschouwd niet blijken te zijn.Op de voorgrond van het werk schildert Manet een soort van langgerekt stilleven van de bar, met champagneflessen, wijnen en likeuren, zoals die in die tijd ook daadwerkelijk op de dranklijst voorkwamen. Ook zien we zorgvuldig uitgewerkte bloemen in een glaasje en een schaal met sinaasappels, die de indruk wekken dat Manet, net als de naturalistische schrijvers uit die tijd (Zola, Maupassant), een zorgvuldige weergave van de werkelijkheid wil geven. Toch speelt hij opzichtelijk met die schijnbare objectiviteit. Zijn weergave is duidelijk een simplificatie en een zorgvuldige studiorangschikking, onder meer geïllustreerd door het feit dat de champagne niet in het ijs staat. Ook de sinaasappels zijn door Manet kunstmatig toegevoegd, als een vaker door hem gebruikt symbool voor prostitutie.Het spelen met de basiswaarden van het realisme komt ook tot uitdrukking in de weerspiegelde weergave van de zaal en de loges van de Folies Bergère. We zien veel details die ondanks hun relatieve vaagheid opnieuw een schijn van realisme oproepen. Linksboven zien we nog net de benen van een trapezeartiest en overal zitten donkergeklede heren en dames met lange handschoenen, die meer aandacht voor elkaar hebben dan voor de show. De plaats van de bar komt echter niet overeen met de positie van een der drie toenmalige bars en de loges zijn in de spiegel duidelijk te laag geschilderd, waarmee opnieuw wordt gezondigd tegen de regels van het perspectief.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Focus op Een_bar_in_de_Folies-Bergère en leg de Atelierwerk uit.

Manet schilderde Een bar in de Folies-Bergère niet op locatie, in de nachtclub zelf, maar in zijn atelier. Ook Suzon exposeerde voor dit werk in zijn studio. Manet had voor de gelegenheid zelfs een bar in zijn atelier laten aanbrengen, hetgeen onder meer de kunstmatigheid van de rangschikking van de barattributen verklaard.Manet was in 1882 inmiddels ook te ziek om nog buitenshuis te schilderen. Tijdens het werken aan het schilderij moest hij regelmatig tussentijds rusten. Uiteindelijk zou Een bar in de Folies-Bergère zijn laatste meesterwerk blijken. Werkend op basis van eerdere schetsen en vooral vanuit zijn herinnering kan de enigszins vage achtergrond worden gezien als een soort laatste weerspiegeling van de wereld waarin hij zich als dandy zo thuis voelde maar die hij binnenkort zou moeten verlaten. Het wordt beschouwd als een uniek tijdsdocument van Parijs als mondaine stad van de spiegels, zoals het wel werd genoemd, in al haar ijdelheid, met het barmeisje Suzon als symbool voor het daarbinnen geïsoleerde individu.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Verklaar de Atelierwerk van dit kunstwerk, Een_bar_in_de_Folies-Bergère.

Manet schilderde Een bar in de Folies-Bergère niet op locatie, in de nachtclub zelf, maar in zijn atelier. Ook Suzon exposeerde voor dit werk in zijn studio. Manet had voor de gelegenheid zelfs een bar in zijn atelier laten aanbrengen, hetgeen onder meer de kunstmatigheid van de rangschikking van de barattributen verklaard.Manet was in 1882 inmiddels ook te ziek om nog buitenshuis te schilderen. Tijdens het werken aan het schilderij moest hij regelmatig tussentijds rusten. Uiteindelijk zou Een bar in de Folies-Bergère zijn laatste meesterwerk blijken. Werkend op basis van eerdere schetsen en vooral vanuit zijn herinnering kan de enigszins vage achtergrond worden gezien als een soort laatste weerspiegeling van de wereld waarin hij zich als dandy zo thuis voelde maar die hij binnenkort zou moeten verlaten. Het wordt beschouwd als een uniek tijdsdocument van Parijs als mondaine stad van de spiegels, zoals het wel werd genoemd, in al haar ijdelheid, met het barmeisje Suzon als symbool voor het daarbinnen geïsoleerde individu.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Hoe verklaart Een_bar_in_de_Folies-Bergère zijn Atelierwerk?

Manet schilderde Een bar in de Folies-Bergère niet op locatie, in de nachtclub zelf, maar in zijn atelier. Ook Suzon exposeerde voor dit werk in zijn studio. Manet had voor de gelegenheid zelfs een bar in zijn atelier laten aanbrengen, hetgeen onder meer de kunstmatigheid van de rangschikking van de barattributen verklaard.Manet was in 1882 inmiddels ook te ziek om nog buitenshuis te schilderen. Tijdens het werken aan het schilderij moest hij regelmatig tussentijds rusten. Uiteindelijk zou Een bar in de Folies-Bergère zijn laatste meesterwerk blijken. Werkend op basis van eerdere schetsen en vooral vanuit zijn herinnering kan de enigszins vage achtergrond worden gezien als een soort laatste weerspiegeling van de wereld waarin hij zich als dandy zo thuis voelde maar die hij binnenkort zou moeten verlaten. Het wordt beschouwd als een uniek tijdsdocument van Parijs als mondaine stad van de spiegels, zoals het wel werd genoemd, in al haar ijdelheid, met het barmeisje Suzon als symbool voor het daarbinnen geïsoleerde individu.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Hoe wordt de Atelierwerk besproken in Een_bar_in_de_Folies-Bergère?

Manet schilderde Een bar in de Folies-Bergère niet op locatie, in de nachtclub zelf, maar in zijn atelier. Ook Suzon exposeerde voor dit werk in zijn studio. Manet had voor de gelegenheid zelfs een bar in zijn atelier laten aanbrengen, hetgeen onder meer de kunstmatigheid van de rangschikking van de barattributen verklaard.Manet was in 1882 inmiddels ook te ziek om nog buitenshuis te schilderen. Tijdens het werken aan het schilderij moest hij regelmatig tussentijds rusten. Uiteindelijk zou Een bar in de Folies-Bergère zijn laatste meesterwerk blijken. Werkend op basis van eerdere schetsen en vooral vanuit zijn herinnering kan de enigszins vage achtergrond worden gezien als een soort laatste weerspiegeling van de wereld waarin hij zich als dandy zo thuis voelde maar die hij binnenkort zou moeten verlaten. Het wordt beschouwd als een uniek tijdsdocument van Parijs als mondaine stad van de spiegels, zoals het wel werd genoemd, in al haar ijdelheid, met het barmeisje Suzon als symbool voor het daarbinnen geïsoleerde individu.

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Focus op Een_bar_in_de_Folies-Bergère en leg de Literatuur en bron uit.

Rose-Marie & Rainer Hagen: What Great Paintings Say. Taschen, Keulen, 2005. ISBN 3-8228-4790-9Stephen Farthing: 1001 Schilderijen die je gezien moet hebben. Librero, 2012. ISBN 978-90-8998-209-4

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Verklaar de Literatuur en bron van dit kunstwerk, Een_bar_in_de_Folies-Bergère.

Rose-Marie & Rainer Hagen: What Great Paintings Say. Taschen, Keulen, 2005. ISBN 3-8228-4790-9Stephen Farthing: 1001 Schilderijen die je gezien moet hebben. Librero, 2012. ISBN 978-90-8998-209-4

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Hoe verklaart Een_bar_in_de_Folies-Bergère zijn Literatuur en bron?

Rose-Marie & Rainer Hagen: What Great Paintings Say. Taschen, Keulen, 2005. ISBN 3-8228-4790-9Stephen Farthing: 1001 Schilderijen die je gezien moet hebben. Librero, 2012. ISBN 978-90-8998-209-4

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


Een_bar_in_de_Folies-Bergère

Prompt: Hoe wordt de Literatuur en bron besproken in Een_bar_in_de_Folies-Bergère?

Rose-Marie & Rainer Hagen: What Great Paintings Say. Taschen, Keulen, 2005. ISBN 3-8228-4790-9Stephen Farthing: 1001 Schilderijen die je gezien moet hebben. Librero, 2012. ISBN 978-90-8998-209-4

Bestand:Edouard manet, al bar delle folies-bergere, 1881-1882, 09.JPG

Flessen rechts op de bar, met sinaasappels


La_maja_desnuda

Prompt: Focus op La_maja_desnuda en leg de abstract uit.

La maja desnuda (De naakte maja) is een olieverfschilderij van de Spaanse kunstschilder Francisco Goya in het Museo del Prado in Madrid. Het schilderij geeft een naakte vrouw liggend achterover op een bed met kussens weer. Goya creëerde een pendant van dezelfde vrouw, identiek gesteld, maar dan gekleed, tegenwoordig bekend als La maja vestida (De geklede maja) die zich ook in het Prado bevindt. Beide schilderijen worden meestal naast elkaar gehangen en tentoongesteld.Het schilderij staat bekend om de ongecompliceerde en onbeschaamde blik van het model naar de kijker. Het wordt ook gezien als een van de vroegste westerse kunstwerken waarbij het schaamhaar van een naakte vrouw wordt weergegeven zonder duidelijke negatieve connotaties (zoals in afbeeldingen van prostituees).Het is onbekend wie het model was, waarom de schilderijen zijn gemaakt en in wiens opdracht dat gebeurde. Over het algemeen wordt de vrouw op basis van haar kostuum in La maja vestida beschouwd als een maja (een vrouw uit de lagere klasse).Het schilderij is gemaakt tussen 1797 en 1800 en duikt in 1800 voor het eerst op in het bezit van Manuel de Godoy, hertog van Alcúdia, toen het werd bewaard en opgehangen in een privéruimte gereserveerd voor naaktschilderijen. In 1808 werd het schilderij ontdekt door onderzoekers van de Spaanse inquisitie, samen met andere "twijfelachtige afbeeldingen". Godoy en de curator van zijn collectie, Don Francisco de Garivay, werden voor het gerecht gebracht en gedwongen om de kunstenaars achter de geconfisqueerde kunstwerken te onthullen die 'zo onfatsoenlijk en schadelijk voor het algemeen belang' waren. Op 16 maart 1815 werd Goya gedagvaard door de Geheime Kamer van de Inquisitie om de totstandkoming van het werk toe te lichten. Zijn antwoorden zijn niet bewaard, maar hij ontliep een veroordeling dankzij de voorspraak van kardinaal Lodewijk Maria van Bourbon. Niettemin werd de Desnuda in beslag genomen als "obsceen". Tot het begin van de 20e eeuw werd het doek afgeschermd in een nauwelijks toegankelijke reserve van de Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.Sinds 1901 bevindt het schilderij zich in de collectie van Museo del Prado. In 1930 gaf Spanje vier postzegels uit met de meest beroemde schilderijen van Goya, waaronder de naakte maja. Zowel Spaanse katholieken als andere landen protesteerden tevergeefs tegen de postzegel.

De beide maja's (vestida en desnuda) naast elkaar in het Museo del Prado


La_maja_desnuda

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, La_maja_desnuda.

La maja desnuda (De naakte maja) is een olieverfschilderij van de Spaanse kunstschilder Francisco Goya in het Museo del Prado in Madrid. Het schilderij geeft een naakte vrouw liggend achterover op een bed met kussens weer. Goya creëerde een pendant van dezelfde vrouw, identiek gesteld, maar dan gekleed, tegenwoordig bekend als La maja vestida (De geklede maja) die zich ook in het Prado bevindt. Beide schilderijen worden meestal naast elkaar gehangen en tentoongesteld.Het schilderij staat bekend om de ongecompliceerde en onbeschaamde blik van het model naar de kijker. Het wordt ook gezien als een van de vroegste westerse kunstwerken waarbij het schaamhaar van een naakte vrouw wordt weergegeven zonder duidelijke negatieve connotaties (zoals in afbeeldingen van prostituees).Het is onbekend wie het model was, waarom de schilderijen zijn gemaakt en in wiens opdracht dat gebeurde. Over het algemeen wordt de vrouw op basis van haar kostuum in La maja vestida beschouwd als een maja (een vrouw uit de lagere klasse).Het schilderij is gemaakt tussen 1797 en 1800 en duikt in 1800 voor het eerst op in het bezit van Manuel de Godoy, hertog van Alcúdia, toen het werd bewaard en opgehangen in een privéruimte gereserveerd voor naaktschilderijen. In 1808 werd het schilderij ontdekt door onderzoekers van de Spaanse inquisitie, samen met andere "twijfelachtige afbeeldingen". Godoy en de curator van zijn collectie, Don Francisco de Garivay, werden voor het gerecht gebracht en gedwongen om de kunstenaars achter de geconfisqueerde kunstwerken te onthullen die 'zo onfatsoenlijk en schadelijk voor het algemeen belang' waren. Op 16 maart 1815 werd Goya gedagvaard door de Geheime Kamer van de Inquisitie om de totstandkoming van het werk toe te lichten. Zijn antwoorden zijn niet bewaard, maar hij ontliep een veroordeling dankzij de voorspraak van kardinaal Lodewijk Maria van Bourbon. Niettemin werd de Desnuda in beslag genomen als "obsceen". Tot het begin van de 20e eeuw werd het doek afgeschermd in een nauwelijks toegankelijke reserve van de Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.Sinds 1901 bevindt het schilderij zich in de collectie van Museo del Prado. In 1930 gaf Spanje vier postzegels uit met de meest beroemde schilderijen van Goya, waaronder de naakte maja. Zowel Spaanse katholieken als andere landen protesteerden tevergeefs tegen de postzegel.

De beide maja's (vestida en desnuda) naast elkaar in het Museo del Prado


La_maja_desnuda

Prompt: Hoe verklaart La_maja_desnuda zijn abstract?

La maja desnuda (De naakte maja) is een olieverfschilderij van de Spaanse kunstschilder Francisco Goya in het Museo del Prado in Madrid. Het schilderij geeft een naakte vrouw liggend achterover op een bed met kussens weer. Goya creëerde een pendant van dezelfde vrouw, identiek gesteld, maar dan gekleed, tegenwoordig bekend als La maja vestida (De geklede maja) die zich ook in het Prado bevindt. Beide schilderijen worden meestal naast elkaar gehangen en tentoongesteld.Het schilderij staat bekend om de ongecompliceerde en onbeschaamde blik van het model naar de kijker. Het wordt ook gezien als een van de vroegste westerse kunstwerken waarbij het schaamhaar van een naakte vrouw wordt weergegeven zonder duidelijke negatieve connotaties (zoals in afbeeldingen van prostituees).Het is onbekend wie het model was, waarom de schilderijen zijn gemaakt en in wiens opdracht dat gebeurde. Over het algemeen wordt de vrouw op basis van haar kostuum in La maja vestida beschouwd als een maja (een vrouw uit de lagere klasse).Het schilderij is gemaakt tussen 1797 en 1800 en duikt in 1800 voor het eerst op in het bezit van Manuel de Godoy, hertog van Alcúdia, toen het werd bewaard en opgehangen in een privéruimte gereserveerd voor naaktschilderijen. In 1808 werd het schilderij ontdekt door onderzoekers van de Spaanse inquisitie, samen met andere "twijfelachtige afbeeldingen". Godoy en de curator van zijn collectie, Don Francisco de Garivay, werden voor het gerecht gebracht en gedwongen om de kunstenaars achter de geconfisqueerde kunstwerken te onthullen die 'zo onfatsoenlijk en schadelijk voor het algemeen belang' waren. Op 16 maart 1815 werd Goya gedagvaard door de Geheime Kamer van de Inquisitie om de totstandkoming van het werk toe te lichten. Zijn antwoorden zijn niet bewaard, maar hij ontliep een veroordeling dankzij de voorspraak van kardinaal Lodewijk Maria van Bourbon. Niettemin werd de Desnuda in beslag genomen als "obsceen". Tot het begin van de 20e eeuw werd het doek afgeschermd in een nauwelijks toegankelijke reserve van de Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.Sinds 1901 bevindt het schilderij zich in de collectie van Museo del Prado. In 1930 gaf Spanje vier postzegels uit met de meest beroemde schilderijen van Goya, waaronder de naakte maja. Zowel Spaanse katholieken als andere landen protesteerden tevergeefs tegen de postzegel.

De beide maja's (vestida en desnuda) naast elkaar in het Museo del Prado


La_maja_desnuda

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in La_maja_desnuda?

La maja desnuda (De naakte maja) is een olieverfschilderij van de Spaanse kunstschilder Francisco Goya in het Museo del Prado in Madrid. Het schilderij geeft een naakte vrouw liggend achterover op een bed met kussens weer. Goya creëerde een pendant van dezelfde vrouw, identiek gesteld, maar dan gekleed, tegenwoordig bekend als La maja vestida (De geklede maja) die zich ook in het Prado bevindt. Beide schilderijen worden meestal naast elkaar gehangen en tentoongesteld.Het schilderij staat bekend om de ongecompliceerde en onbeschaamde blik van het model naar de kijker. Het wordt ook gezien als een van de vroegste westerse kunstwerken waarbij het schaamhaar van een naakte vrouw wordt weergegeven zonder duidelijke negatieve connotaties (zoals in afbeeldingen van prostituees).Het is onbekend wie het model was, waarom de schilderijen zijn gemaakt en in wiens opdracht dat gebeurde. Over het algemeen wordt de vrouw op basis van haar kostuum in La maja vestida beschouwd als een maja (een vrouw uit de lagere klasse).Het schilderij is gemaakt tussen 1797 en 1800 en duikt in 1800 voor het eerst op in het bezit van Manuel de Godoy, hertog van Alcúdia, toen het werd bewaard en opgehangen in een privéruimte gereserveerd voor naaktschilderijen. In 1808 werd het schilderij ontdekt door onderzoekers van de Spaanse inquisitie, samen met andere "twijfelachtige afbeeldingen". Godoy en de curator van zijn collectie, Don Francisco de Garivay, werden voor het gerecht gebracht en gedwongen om de kunstenaars achter de geconfisqueerde kunstwerken te onthullen die 'zo onfatsoenlijk en schadelijk voor het algemeen belang' waren. Op 16 maart 1815 werd Goya gedagvaard door de Geheime Kamer van de Inquisitie om de totstandkoming van het werk toe te lichten. Zijn antwoorden zijn niet bewaard, maar hij ontliep een veroordeling dankzij de voorspraak van kardinaal Lodewijk Maria van Bourbon. Niettemin werd de Desnuda in beslag genomen als "obsceen". Tot het begin van de 20e eeuw werd het doek afgeschermd in een nauwelijks toegankelijke reserve van de Real Academia de Bellas Artes de San Fernando.Sinds 1901 bevindt het schilderij zich in de collectie van Museo del Prado. In 1930 gaf Spanje vier postzegels uit met de meest beroemde schilderijen van Goya, waaronder de naakte maja. Zowel Spaanse katholieken als andere landen protesteerden tevergeefs tegen de postzegel.

De beide maja's (vestida en desnuda) naast elkaar in het Museo del Prado


De_Annunciatie

Prompt: Focus op De_Annunciatie en leg de abstract uit.


De_Annunciatie

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, De_Annunciatie.


De_Annunciatie

Prompt: Hoe verklaart De_Annunciatie zijn abstract?


De_Annunciatie

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in De_Annunciatie?


De_Steenkloppers

Prompt: Focus op De_Steenkloppers en leg de abstract uit.

De Steenkloppers (Frans: Les Casseurs de pierres) was een olieverfschilderij uit 1849 van de Franse schilder Gustave Courbet. In een realistische stijl waren hierop twee steenhouwers afgebeeld.Het schilderij bevond zich als laatste in het Gemäldegalerie te Dresden. Het werd in 1945 verwoest tijdens het bombardement op Dresden in de Tweede Wereldoorlog.

Bestand:Gustave Courbet - The Stonebreakers - WGA05457.jpg


De_Steenkloppers

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, De_Steenkloppers.

De Steenkloppers (Frans: Les Casseurs de pierres) was een olieverfschilderij uit 1849 van de Franse schilder Gustave Courbet. In een realistische stijl waren hierop twee steenhouwers afgebeeld.Het schilderij bevond zich als laatste in het Gemäldegalerie te Dresden. Het werd in 1945 verwoest tijdens het bombardement op Dresden in de Tweede Wereldoorlog.

Bestand:Gustave Courbet - The Stonebreakers - WGA05457.jpg


De_Steenkloppers

Prompt: Hoe verklaart De_Steenkloppers zijn abstract?

De Steenkloppers (Frans: Les Casseurs de pierres) was een olieverfschilderij uit 1849 van de Franse schilder Gustave Courbet. In een realistische stijl waren hierop twee steenhouwers afgebeeld.Het schilderij bevond zich als laatste in het Gemäldegalerie te Dresden. Het werd in 1945 verwoest tijdens het bombardement op Dresden in de Tweede Wereldoorlog.

Bestand:Gustave Courbet - The Stonebreakers - WGA05457.jpg


De_Steenkloppers

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in De_Steenkloppers?

De Steenkloppers (Frans: Les Casseurs de pierres) was een olieverfschilderij uit 1849 van de Franse schilder Gustave Courbet. In een realistische stijl waren hierop twee steenhouwers afgebeeld.Het schilderij bevond zich als laatste in het Gemäldegalerie te Dresden. Het werd in 1945 verwoest tijdens het bombardement op Dresden in de Tweede Wereldoorlog.

Bestand:Gustave Courbet - The Stonebreakers - WGA05457.jpg


De_Steenkloppers

Prompt: Focus op De_Steenkloppers en leg de Voorstelling uit.

De keuze voor een groot formaat, 165 x 257 cm, was destijds opmerkelijk: dit was normaal gesproken voorbehouden voor een historiestuk met 'gewichtigere' thema's zoals mythische en historische gebeurtenissen. Verder zijn de steenhouwers niet geïdealiseerd, maar worden zij in gehavende kleding getoond terwijl ze aan een weg werken.

Bestand:Gustave Courbet - The Stonebreakers - WGA05457.jpg


De_Steenkloppers

Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, De_Steenkloppers.

De keuze voor een groot formaat, 165 x 257 cm, was destijds opmerkelijk: dit was normaal gesproken voorbehouden voor een historiestuk met 'gewichtigere' thema's zoals mythische en historische gebeurtenissen. Verder zijn de steenhouwers niet geïdealiseerd, maar worden zij in gehavende kleding getoond terwijl ze aan een weg werken.

Bestand:Gustave Courbet - The Stonebreakers - WGA05457.jpg


De_Steenkloppers

Prompt: Hoe verklaart De_Steenkloppers zijn Voorstelling?

De keuze voor een groot formaat, 165 x 257 cm, was destijds opmerkelijk: dit was normaal gesproken voorbehouden voor een historiestuk met 'gewichtigere' thema's zoals mythische en historische gebeurtenissen. Verder zijn de steenhouwers niet geïdealiseerd, maar worden zij in gehavende kleding getoond terwijl ze aan een weg werken.

Bestand:Gustave Courbet - The Stonebreakers - WGA05457.jpg


De_Steenkloppers

Prompt: Hoe wordt de Voorstelling besproken in De_Steenkloppers?

De keuze voor een groot formaat, 165 x 257 cm, was destijds opmerkelijk: dit was normaal gesproken voorbehouden voor een historiestuk met 'gewichtigere' thema's zoals mythische en historische gebeurtenissen. Verder zijn de steenhouwers niet geïdealiseerd, maar worden zij in gehavende kleding getoond terwijl ze aan een weg werken.

Bestand:Gustave Courbet - The Stonebreakers - WGA05457.jpg


Spoliarium

Prompt: Focus op Spoliarium en leg de abstract uit.

Spoliarium is het meesterwerk van de Filipijnse schilder Juan Luna en een van de bekendste Filipijnse schilderijen. Luna schilderde het werk van vier meter hoog en zeven meter breed in tussen juli 1883 en maart 1884 als inzending voor de Exposición Nacional de Bellas Artes in 1884 in Madrid. Het won op die tentoonstelling de gouden medaille. Het schilderij toont de lichamen van dode gladiatoren die weggesleept worden uit een Romeins amfitheater richting het spoliarium (het mortuarium). Links zijn toeschouwers te zien aan de rechterzijde zit een vrouw gehurkt met haar rug deels ontbloot. De scène is geschilderd met ruwe penseelstreken. Luna wilde met deze barbaarse scène uit het oude Rome de misstanden onder de Spaanse koloniale overheid in de Filipijnen onder de aandacht brengen.Het werk werd in 1886 door de stad Barcelona gekocht voor 20.000 peseta. In 1956 werd het ter gelegenheid van de 100e geboortedag van Luna door de Spaanse overheid aan het Filipijnse volk geschonken. Tegenwoordig hangt het werk in de belangrijkste zaal op de begane grond van het National Museum of the Philippines in de Filipijnse hoofdstad Manilla.

Filipijnse
oude Rome
Quezon City
Filipijnen
Nationaal Museum van de Filipijnen
Juan Luna
1883
Madrid (stad)
gladiator
Categorie:Schilderij in Manilla
Manilla
1884
Madrid
Barcelona (Spanje)
Olieverf
meesterwerk
Spanje
Barcelona
Spaanse
National Museum of the Philippines


Spoliarium

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Spoliarium.

Spoliarium is het meesterwerk van de Filipijnse schilder Juan Luna en een van de bekendste Filipijnse schilderijen. Luna schilderde het werk van vier meter hoog en zeven meter breed in tussen juli 1883 en maart 1884 als inzending voor de Exposición Nacional de Bellas Artes in 1884 in Madrid. Het won op die tentoonstelling de gouden medaille. Het schilderij toont de lichamen van dode gladiatoren die weggesleept worden uit een Romeins amfitheater richting het spoliarium (het mortuarium). Links zijn toeschouwers te zien aan de rechterzijde zit een vrouw gehurkt met haar rug deels ontbloot. De scène is geschilderd met ruwe penseelstreken. Luna wilde met deze barbaarse scène uit het oude Rome de misstanden onder de Spaanse koloniale overheid in de Filipijnen onder de aandacht brengen.Het werk werd in 1886 door de stad Barcelona gekocht voor 20.000 peseta. In 1956 werd het ter gelegenheid van de 100e geboortedag van Luna door de Spaanse overheid aan het Filipijnse volk geschonken. Tegenwoordig hangt het werk in de belangrijkste zaal op de begane grond van het National Museum of the Philippines in de Filipijnse hoofdstad Manilla.

Filipijnse
oude Rome
Quezon City
Filipijnen
Nationaal Museum van de Filipijnen
Juan Luna
1883
Madrid (stad)
gladiator
Categorie:Schilderij in Manilla
Manilla
1884
Madrid
Barcelona (Spanje)
Olieverf
meesterwerk
Spanje
Barcelona
Spaanse
National Museum of the Philippines


Spoliarium

Prompt: Hoe verklaart Spoliarium zijn abstract?

Spoliarium is het meesterwerk van de Filipijnse schilder Juan Luna en een van de bekendste Filipijnse schilderijen. Luna schilderde het werk van vier meter hoog en zeven meter breed in tussen juli 1883 en maart 1884 als inzending voor de Exposición Nacional de Bellas Artes in 1884 in Madrid. Het won op die tentoonstelling de gouden medaille. Het schilderij toont de lichamen van dode gladiatoren die weggesleept worden uit een Romeins amfitheater richting het spoliarium (het mortuarium). Links zijn toeschouwers te zien aan de rechterzijde zit een vrouw gehurkt met haar rug deels ontbloot. De scène is geschilderd met ruwe penseelstreken. Luna wilde met deze barbaarse scène uit het oude Rome de misstanden onder de Spaanse koloniale overheid in de Filipijnen onder de aandacht brengen.Het werk werd in 1886 door de stad Barcelona gekocht voor 20.000 peseta. In 1956 werd het ter gelegenheid van de 100e geboortedag van Luna door de Spaanse overheid aan het Filipijnse volk geschonken. Tegenwoordig hangt het werk in de belangrijkste zaal op de begane grond van het National Museum of the Philippines in de Filipijnse hoofdstad Manilla.

Filipijnse
oude Rome
Quezon City
Filipijnen
Nationaal Museum van de Filipijnen
Juan Luna
1883
Madrid (stad)
gladiator
Categorie:Schilderij in Manilla
Manilla
1884
Madrid
Barcelona (Spanje)
Olieverf
meesterwerk
Spanje
Barcelona
Spaanse
National Museum of the Philippines


Spoliarium

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Spoliarium?

Spoliarium is het meesterwerk van de Filipijnse schilder Juan Luna en een van de bekendste Filipijnse schilderijen. Luna schilderde het werk van vier meter hoog en zeven meter breed in tussen juli 1883 en maart 1884 als inzending voor de Exposición Nacional de Bellas Artes in 1884 in Madrid. Het won op die tentoonstelling de gouden medaille. Het schilderij toont de lichamen van dode gladiatoren die weggesleept worden uit een Romeins amfitheater richting het spoliarium (het mortuarium). Links zijn toeschouwers te zien aan de rechterzijde zit een vrouw gehurkt met haar rug deels ontbloot. De scène is geschilderd met ruwe penseelstreken. Luna wilde met deze barbaarse scène uit het oude Rome de misstanden onder de Spaanse koloniale overheid in de Filipijnen onder de aandacht brengen.Het werk werd in 1886 door de stad Barcelona gekocht voor 20.000 peseta. In 1956 werd het ter gelegenheid van de 100e geboortedag van Luna door de Spaanse overheid aan het Filipijnse volk geschonken. Tegenwoordig hangt het werk in de belangrijkste zaal op de begane grond van het National Museum of the Philippines in de Filipijnse hoofdstad Manilla.

Filipijnse
oude Rome
Quezon City
Filipijnen
Nationaal Museum van de Filipijnen
Juan Luna
1883
Madrid (stad)
gladiator
Categorie:Schilderij in Manilla
Manilla
1884
Madrid
Barcelona (Spanje)
Olieverf
meesterwerk
Spanje
Barcelona
Spaanse
National Museum of the Philippines


Spoliarium

Prompt: Focus op Spoliarium en leg de Bron uit.

Sanchez, Abad, Jao, Introduction to the Humanities, Rex Book Store, Quezon City p. 24-25 (1982)

Filipijnse
oude Rome
Quezon City
Filipijnen
Nationaal Museum van de Filipijnen
Juan Luna
1883
Madrid (stad)
gladiator
Categorie:Schilderij in Manilla
Manilla
1884
Madrid
Barcelona (Spanje)
Olieverf
meesterwerk
Spanje
Barcelona
Spaanse
National Museum of the Philippines


Spoliarium

Prompt: Verklaar de Bron van dit kunstwerk, Spoliarium.

Sanchez, Abad, Jao, Introduction to the Humanities, Rex Book Store, Quezon City p. 24-25 (1982)

Filipijnse
oude Rome
Quezon City
Filipijnen
Nationaal Museum van de Filipijnen
Juan Luna
1883
Madrid (stad)
gladiator
Categorie:Schilderij in Manilla
Manilla
1884
Madrid
Barcelona (Spanje)
Olieverf
meesterwerk
Spanje
Barcelona
Spaanse
National Museum of the Philippines


Spoliarium

Prompt: Hoe verklaart Spoliarium zijn Bron?

Sanchez, Abad, Jao, Introduction to the Humanities, Rex Book Store, Quezon City p. 24-25 (1982)

Filipijnse
oude Rome
Quezon City
Filipijnen
Nationaal Museum van de Filipijnen
Juan Luna
1883
Madrid (stad)
gladiator
Categorie:Schilderij in Manilla
Manilla
1884
Madrid
Barcelona (Spanje)
Olieverf
meesterwerk
Spanje
Barcelona
Spaanse
National Museum of the Philippines


Spoliarium

Prompt: Hoe wordt de Bron besproken in Spoliarium?

Sanchez, Abad, Jao, Introduction to the Humanities, Rex Book Store, Quezon City p. 24-25 (1982)

Filipijnse
oude Rome
Quezon City
Filipijnen
Nationaal Museum van de Filipijnen
Juan Luna
1883
Madrid (stad)
gladiator
Categorie:Schilderij in Manilla
Manilla
1884
Madrid
Barcelona (Spanje)
Olieverf
meesterwerk
Spanje
Barcelona
Spaanse
National Museum of the Philippines


Gezicht_op_Toledo

Prompt: Focus op Gezicht_op_Toledo en leg de abstract uit.

Vista de Toledo (Nederlands: Gezicht op Toledo) is een schilderij van de Grieks-Spaanse kunstschilder El Greco, geschilderd circa 1599-1600, 121,3 × 108,6 centimeter groot. Het toont de stad Toledo tegen de achtergrond van een dreigende onweerslucht. Het werk werd in 1909 van de Parijse kunsthandelaar Paul Durand-Ruel gekocht door kunstverzamelaarster Louisine Havemeyer, die het naliet aan het Metropolitan Museum of Art te New York, waar het nog steeds tot de collectie behoort.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


Gezicht_op_Toledo

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Gezicht_op_Toledo.

Vista de Toledo (Nederlands: Gezicht op Toledo) is een schilderij van de Grieks-Spaanse kunstschilder El Greco, geschilderd circa 1599-1600, 121,3 × 108,6 centimeter groot. Het toont de stad Toledo tegen de achtergrond van een dreigende onweerslucht. Het werk werd in 1909 van de Parijse kunsthandelaar Paul Durand-Ruel gekocht door kunstverzamelaarster Louisine Havemeyer, die het naliet aan het Metropolitan Museum of Art te New York, waar het nog steeds tot de collectie behoort.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


Gezicht_op_Toledo

Prompt: Hoe verklaart Gezicht_op_Toledo zijn abstract?

Vista de Toledo (Nederlands: Gezicht op Toledo) is een schilderij van de Grieks-Spaanse kunstschilder El Greco, geschilderd circa 1599-1600, 121,3 × 108,6 centimeter groot. Het toont de stad Toledo tegen de achtergrond van een dreigende onweerslucht. Het werk werd in 1909 van de Parijse kunsthandelaar Paul Durand-Ruel gekocht door kunstverzamelaarster Louisine Havemeyer, die het naliet aan het Metropolitan Museum of Art te New York, waar het nog steeds tot de collectie behoort.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


Gezicht_op_Toledo

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Gezicht_op_Toledo?

Vista de Toledo (Nederlands: Gezicht op Toledo) is een schilderij van de Grieks-Spaanse kunstschilder El Greco, geschilderd circa 1599-1600, 121,3 × 108,6 centimeter groot. Het toont de stad Toledo tegen de achtergrond van een dreigende onweerslucht. Het werk werd in 1909 van de Parijse kunsthandelaar Paul Durand-Ruel gekocht door kunstverzamelaarster Louisine Havemeyer, die het naliet aan het Metropolitan Museum of Art te New York, waar het nog steeds tot de collectie behoort.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


Gezicht_op_Toledo

Prompt: Focus op Gezicht_op_Toledo en leg de Context uit.

In 1577 vestigde El Greco zich in het Spaanse Toledo, waar hij tot aan zijn dood zou blijven wonen. Hij vertaalde er de fanatiek Katholieke geest van het toenmalige Spanje in een grote reeks kerkschilderijen met gedeformeerde hoofden en lichamen, in extatische houdingen. Ze vormden voor hem een anti-naturalistisch middel om emoties en stemmingen uit te beelden, een methode die hij ontleende aan het maniërisme waarmee hij in Italië kennis had gemaakt.Gezicht op Toledo is, voor zover bekend, het enige echte landschap dat El Greco in Toledo schilderde en vertoont evenzeer een aantal belangrijke kenmerken die zijn kerkschilderijen en portretten in zich dragen. Het werk is uniek voor de tijd waarin het vervaardigd is, niet alleen omdat het een van de zeer weinige landschappen is uit de Spaanse schilderkunst van rond 1600, maar vooral om haar expressieve uitwerking.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


Gezicht_op_Toledo

Prompt: Verklaar de Context van dit kunstwerk, Gezicht_op_Toledo.

In 1577 vestigde El Greco zich in het Spaanse Toledo, waar hij tot aan zijn dood zou blijven wonen. Hij vertaalde er de fanatiek Katholieke geest van het toenmalige Spanje in een grote reeks kerkschilderijen met gedeformeerde hoofden en lichamen, in extatische houdingen. Ze vormden voor hem een anti-naturalistisch middel om emoties en stemmingen uit te beelden, een methode die hij ontleende aan het maniërisme waarmee hij in Italië kennis had gemaakt.Gezicht op Toledo is, voor zover bekend, het enige echte landschap dat El Greco in Toledo schilderde en vertoont evenzeer een aantal belangrijke kenmerken die zijn kerkschilderijen en portretten in zich dragen. Het werk is uniek voor de tijd waarin het vervaardigd is, niet alleen omdat het een van de zeer weinige landschappen is uit de Spaanse schilderkunst van rond 1600, maar vooral om haar expressieve uitwerking.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


Gezicht_op_Toledo

Prompt: Hoe verklaart Gezicht_op_Toledo zijn Context?

In 1577 vestigde El Greco zich in het Spaanse Toledo, waar hij tot aan zijn dood zou blijven wonen. Hij vertaalde er de fanatiek Katholieke geest van het toenmalige Spanje in een grote reeks kerkschilderijen met gedeformeerde hoofden en lichamen, in extatische houdingen. Ze vormden voor hem een anti-naturalistisch middel om emoties en stemmingen uit te beelden, een methode die hij ontleende aan het maniërisme waarmee hij in Italië kennis had gemaakt.Gezicht op Toledo is, voor zover bekend, het enige echte landschap dat El Greco in Toledo schilderde en vertoont evenzeer een aantal belangrijke kenmerken die zijn kerkschilderijen en portretten in zich dragen. Het werk is uniek voor de tijd waarin het vervaardigd is, niet alleen omdat het een van de zeer weinige landschappen is uit de Spaanse schilderkunst van rond 1600, maar vooral om haar expressieve uitwerking.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


Gezicht_op_Toledo

Prompt: Hoe wordt de Context besproken in Gezicht_op_Toledo?

In 1577 vestigde El Greco zich in het Spaanse Toledo, waar hij tot aan zijn dood zou blijven wonen. Hij vertaalde er de fanatiek Katholieke geest van het toenmalige Spanje in een grote reeks kerkschilderijen met gedeformeerde hoofden en lichamen, in extatische houdingen. Ze vormden voor hem een anti-naturalistisch middel om emoties en stemmingen uit te beelden, een methode die hij ontleende aan het maniërisme waarmee hij in Italië kennis had gemaakt.Gezicht op Toledo is, voor zover bekend, het enige echte landschap dat El Greco in Toledo schilderde en vertoont evenzeer een aantal belangrijke kenmerken die zijn kerkschilderijen en portretten in zich dragen. Het werk is uniek voor de tijd waarin het vervaardigd is, niet alleen omdat het een van de zeer weinige landschappen is uit de Spaanse schilderkunst van rond 1600, maar vooral om haar expressieve uitwerking.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


Gezicht_op_Toledo

Prompt: Focus op Gezicht_op_Toledo en leg de Afbeelding uit.

Het schilderij geeft het uitzicht op de stad Toledo weer. Links in het midden is het kasteel van San Servando te zien. Geschilderd vanuit een laag standpunt leidt El Greco het oog van de kijker vanuit de burcht langs een kronkelende weg via de Alcantara-brug over de Taag naar de stad, met het fort Alcázar en de kathedraal. De locaties hiervan zijn overigens niet erg natuurgetrouw weergegeven. Diverse overige gebouwen lijken door El Greco zelfs te zijn 'verzonnen'. Zijn handtekening staat rechts onderin.Gezicht op Toledo staat vooral bekend om de unieke weergave van de weids uitgespannen lucht. Deze is geschilderd in voor die tijd ongewoon brede penseelstreken in een naar de horizon toe steeds donkerder wordend blauw, dat scherp contrasteert met het landschap beneden. Een spookachtig licht beschijnt de gebouwen en monumenten, waarvan de profielen zich aan de horizon scherp afsteken tegen opkomende donkere onweerswolken. Diverse diagonalen geven het werk een sterke dynamiek en trekken het oog voortdurend van boven naar beneden en van de voorgrond naar de achtergrond. De overgangen tussen bomen, weides en heuvels lijken te vervagen, waar de seculaire gebouwen en monumenten opvallend scherp getekend zijn en als een soort heiligheden verlicht afsteken tegen de dreigende onweerswolken. Het werk doet voor de tijd waarin het geschilderd werd opvallend modernistisch aan en werd geroemd door de twintigste-eeuwse expressionisten en surrealisten. Salvador Dalí was een groot bewonderaar van El Greco.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


Gezicht_op_Toledo

Prompt: Verklaar de Afbeelding van dit kunstwerk, Gezicht_op_Toledo.

Het schilderij geeft het uitzicht op de stad Toledo weer. Links in het midden is het kasteel van San Servando te zien. Geschilderd vanuit een laag standpunt leidt El Greco het oog van de kijker vanuit de burcht langs een kronkelende weg via de Alcantara-brug over de Taag naar de stad, met het fort Alcázar en de kathedraal. De locaties hiervan zijn overigens niet erg natuurgetrouw weergegeven. Diverse overige gebouwen lijken door El Greco zelfs te zijn 'verzonnen'. Zijn handtekening staat rechts onderin.Gezicht op Toledo staat vooral bekend om de unieke weergave van de weids uitgespannen lucht. Deze is geschilderd in voor die tijd ongewoon brede penseelstreken in een naar de horizon toe steeds donkerder wordend blauw, dat scherp contrasteert met het landschap beneden. Een spookachtig licht beschijnt de gebouwen en monumenten, waarvan de profielen zich aan de horizon scherp afsteken tegen opkomende donkere onweerswolken. Diverse diagonalen geven het werk een sterke dynamiek en trekken het oog voortdurend van boven naar beneden en van de voorgrond naar de achtergrond. De overgangen tussen bomen, weides en heuvels lijken te vervagen, waar de seculaire gebouwen en monumenten opvallend scherp getekend zijn en als een soort heiligheden verlicht afsteken tegen de dreigende onweerswolken. Het werk doet voor de tijd waarin het geschilderd werd opvallend modernistisch aan en werd geroemd door de twintigste-eeuwse expressionisten en surrealisten. Salvador Dalí was een groot bewonderaar van El Greco.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


Gezicht_op_Toledo

Prompt: Hoe verklaart Gezicht_op_Toledo zijn Afbeelding?

Het schilderij geeft het uitzicht op de stad Toledo weer. Links in het midden is het kasteel van San Servando te zien. Geschilderd vanuit een laag standpunt leidt El Greco het oog van de kijker vanuit de burcht langs een kronkelende weg via de Alcantara-brug over de Taag naar de stad, met het fort Alcázar en de kathedraal. De locaties hiervan zijn overigens niet erg natuurgetrouw weergegeven. Diverse overige gebouwen lijken door El Greco zelfs te zijn 'verzonnen'. Zijn handtekening staat rechts onderin.Gezicht op Toledo staat vooral bekend om de unieke weergave van de weids uitgespannen lucht. Deze is geschilderd in voor die tijd ongewoon brede penseelstreken in een naar de horizon toe steeds donkerder wordend blauw, dat scherp contrasteert met het landschap beneden. Een spookachtig licht beschijnt de gebouwen en monumenten, waarvan de profielen zich aan de horizon scherp afsteken tegen opkomende donkere onweerswolken. Diverse diagonalen geven het werk een sterke dynamiek en trekken het oog voortdurend van boven naar beneden en van de voorgrond naar de achtergrond. De overgangen tussen bomen, weides en heuvels lijken te vervagen, waar de seculaire gebouwen en monumenten opvallend scherp getekend zijn en als een soort heiligheden verlicht afsteken tegen de dreigende onweerswolken. Het werk doet voor de tijd waarin het geschilderd werd opvallend modernistisch aan en werd geroemd door de twintigste-eeuwse expressionisten en surrealisten. Salvador Dalí was een groot bewonderaar van El Greco.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art