La_grande_odalisque

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, La_grande_odalisque.

La grande odalisque (De grote odalisk) is een schilderij van de neoclassicistische Franse kunstschilder Jean Auguste Dominique Ingres uit 1814, 91 x 162 centimeter, olieverf op doek. Een naakte odalisk wordt ruggelings geportretteerd, in een stijl die romantische, vooral oriëntalistische invloeden verraadt. Het werk is thans te zien in het Louvre te Parijs.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


La_grande_odalisque

Prompt: Hoe verklaart La_grande_odalisque zijn abstract?

La grande odalisque (De grote odalisk) is een schilderij van de neoclassicistische Franse kunstschilder Jean Auguste Dominique Ingres uit 1814, 91 x 162 centimeter, olieverf op doek. Een naakte odalisk wordt ruggelings geportretteerd, in een stijl die romantische, vooral oriëntalistische invloeden verraadt. Het werk is thans te zien in het Louvre te Parijs.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


La_grande_odalisque

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in La_grande_odalisque?

La grande odalisque (De grote odalisk) is een schilderij van de neoclassicistische Franse kunstschilder Jean Auguste Dominique Ingres uit 1814, 91 x 162 centimeter, olieverf op doek. Een naakte odalisk wordt ruggelings geportretteerd, in een stijl die romantische, vooral oriëntalistische invloeden verraadt. Het werk is thans te zien in het Louvre te Parijs.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


La_grande_odalisque

Prompt: Focus op La_grande_odalisque en leg de Context uit.

Westelijk Europa raakte tijdens het bewind van Napoleon in de ban van het Oosten, waaruit later de stijl van het oriëntalisme zou voortkomen. Ook Ingres zou meermaals odalisken schilderen, hetgeen als een toegestane vorm van erotiserende kunst ging gelden in een door aseksuele Christelijke waarden gedomineerde samenleving. In opdracht van Carolina Bonaparte, de zus van Napoleon, schilderde Ingres in 1813-1814 twee bij elkaar horende naakten, waarvan La grande odalisque er een was. De pendant van het werk, met een slapende vrouw, ging echter verloren tijdens de ineenstorting van Napoleons rijk.Ingres schilderde La grande odalisque in Rome, waar hij toentertijd grote bekendheid genoot. Hij liet zich voor het werk inspireren door de grote Italiaanse meesters Titiaan (de Venus van Urbino) en Giorgione (de Slapende Venus). De pose van de over haar schouder kijkende odalisk lijkt echter duidelijk geïnspireerd op het portret Madame Récamier (1800) van zijn leermeester Jacques-Louis David.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


La_grande_odalisque

Prompt: Verklaar de Context van dit kunstwerk, La_grande_odalisque.

Westelijk Europa raakte tijdens het bewind van Napoleon in de ban van het Oosten, waaruit later de stijl van het oriëntalisme zou voortkomen. Ook Ingres zou meermaals odalisken schilderen, hetgeen als een toegestane vorm van erotiserende kunst ging gelden in een door aseksuele Christelijke waarden gedomineerde samenleving. In opdracht van Carolina Bonaparte, de zus van Napoleon, schilderde Ingres in 1813-1814 twee bij elkaar horende naakten, waarvan La grande odalisque er een was. De pendant van het werk, met een slapende vrouw, ging echter verloren tijdens de ineenstorting van Napoleons rijk.Ingres schilderde La grande odalisque in Rome, waar hij toentertijd grote bekendheid genoot. Hij liet zich voor het werk inspireren door de grote Italiaanse meesters Titiaan (de Venus van Urbino) en Giorgione (de Slapende Venus). De pose van de over haar schouder kijkende odalisk lijkt echter duidelijk geïnspireerd op het portret Madame Récamier (1800) van zijn leermeester Jacques-Louis David.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


La_grande_odalisque

Prompt: Hoe verklaart La_grande_odalisque zijn Context?

Westelijk Europa raakte tijdens het bewind van Napoleon in de ban van het Oosten, waaruit later de stijl van het oriëntalisme zou voortkomen. Ook Ingres zou meermaals odalisken schilderen, hetgeen als een toegestane vorm van erotiserende kunst ging gelden in een door aseksuele Christelijke waarden gedomineerde samenleving. In opdracht van Carolina Bonaparte, de zus van Napoleon, schilderde Ingres in 1813-1814 twee bij elkaar horende naakten, waarvan La grande odalisque er een was. De pendant van het werk, met een slapende vrouw, ging echter verloren tijdens de ineenstorting van Napoleons rijk.Ingres schilderde La grande odalisque in Rome, waar hij toentertijd grote bekendheid genoot. Hij liet zich voor het werk inspireren door de grote Italiaanse meesters Titiaan (de Venus van Urbino) en Giorgione (de Slapende Venus). De pose van de over haar schouder kijkende odalisk lijkt echter duidelijk geïnspireerd op het portret Madame Récamier (1800) van zijn leermeester Jacques-Louis David.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


La_grande_odalisque

Prompt: Hoe wordt de Context besproken in La_grande_odalisque?

Westelijk Europa raakte tijdens het bewind van Napoleon in de ban van het Oosten, waaruit later de stijl van het oriëntalisme zou voortkomen. Ook Ingres zou meermaals odalisken schilderen, hetgeen als een toegestane vorm van erotiserende kunst ging gelden in een door aseksuele Christelijke waarden gedomineerde samenleving. In opdracht van Carolina Bonaparte, de zus van Napoleon, schilderde Ingres in 1813-1814 twee bij elkaar horende naakten, waarvan La grande odalisque er een was. De pendant van het werk, met een slapende vrouw, ging echter verloren tijdens de ineenstorting van Napoleons rijk.Ingres schilderde La grande odalisque in Rome, waar hij toentertijd grote bekendheid genoot. Hij liet zich voor het werk inspireren door de grote Italiaanse meesters Titiaan (de Venus van Urbino) en Giorgione (de Slapende Venus). De pose van de over haar schouder kijkende odalisk lijkt echter duidelijk geïnspireerd op het portret Madame Récamier (1800) van zijn leermeester Jacques-Louis David.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


La_grande_odalisque

Prompt: Focus op La_grande_odalisque en leg de De afbeelding uit.

Ingres schildert zijn odalisk conform het schoonheidsideaal dat in die dagen gangbaar was: vrouwen moesten nog slank zijn, later in de negentiende eeuw zouden de odalisken in de schilderkunst aanzienlijk voluptueuzer worden. Hij schildert het werk met opvallend veel aandacht voor de lijnvoering en ogenschijnlijk veel minder voor kleur. De ornamenten en ook het haar kennen een hoge mate van detaillering. De fijne sporen van de wierookbrander rechts zijn zo natuurgetrouw weergegeven dat de lucht bijna uit het schilderij lijkt op te stijgen. De textuur van de rijke stoffen is dusdanig geschilderd dat ze bijna voelbaar wordt.Toch speelde Ingres welbewust met het ogenschijnlijke realisme van zijn schilderstijl. Zo maakt hij het figuur van zijn model mooier dan het was door zonder scrupules anatomische aanpassingen te maken, zoals ook Pablo Picasso dat later zou doen. Dienaangaande zij met name gewezen op de vreemde verlenging van de ruggengraat, die duidelijk enkele wervels te veel telt. Ook de pose is enigszins merkwaardig: op het eerste oog lijkt de odalisk een belichaming van indolentie en natuurlijke sensualiteit, maar bij nadere beschouwing blijkt haar houding stijf en gekunsteld. Met name het linkerbeen ligt in een door geen enkel model lang volgehouden stand.Ingres suggereert met zijn Grande odalisk een oosterse sfeer, maar ook dat is bedrieglijk. De pauwenveren in haar hand, de fluwelen kussens, het gordijn en de sieraden lijken exotisch, maar zijn niet typisch oosters. Ook het kapsel den de hoofddoek refereren niet aan een islamitisch milieu. De vrouw zou evengoed een Franse gezelschapsdame kunnen zijn die zich omringd heeft met oriëntaals ogende spulletjes.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


La_grande_odalisque

Prompt: Verklaar de De afbeelding van dit kunstwerk, La_grande_odalisque.

Ingres schildert zijn odalisk conform het schoonheidsideaal dat in die dagen gangbaar was: vrouwen moesten nog slank zijn, later in de negentiende eeuw zouden de odalisken in de schilderkunst aanzienlijk voluptueuzer worden. Hij schildert het werk met opvallend veel aandacht voor de lijnvoering en ogenschijnlijk veel minder voor kleur. De ornamenten en ook het haar kennen een hoge mate van detaillering. De fijne sporen van de wierookbrander rechts zijn zo natuurgetrouw weergegeven dat de lucht bijna uit het schilderij lijkt op te stijgen. De textuur van de rijke stoffen is dusdanig geschilderd dat ze bijna voelbaar wordt.Toch speelde Ingres welbewust met het ogenschijnlijke realisme van zijn schilderstijl. Zo maakt hij het figuur van zijn model mooier dan het was door zonder scrupules anatomische aanpassingen te maken, zoals ook Pablo Picasso dat later zou doen. Dienaangaande zij met name gewezen op de vreemde verlenging van de ruggengraat, die duidelijk enkele wervels te veel telt. Ook de pose is enigszins merkwaardig: op het eerste oog lijkt de odalisk een belichaming van indolentie en natuurlijke sensualiteit, maar bij nadere beschouwing blijkt haar houding stijf en gekunsteld. Met name het linkerbeen ligt in een door geen enkel model lang volgehouden stand.Ingres suggereert met zijn Grande odalisk een oosterse sfeer, maar ook dat is bedrieglijk. De pauwenveren in haar hand, de fluwelen kussens, het gordijn en de sieraden lijken exotisch, maar zijn niet typisch oosters. Ook het kapsel den de hoofddoek refereren niet aan een islamitisch milieu. De vrouw zou evengoed een Franse gezelschapsdame kunnen zijn die zich omringd heeft met oriëntaals ogende spulletjes.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


La_grande_odalisque

Prompt: Hoe verklaart La_grande_odalisque zijn De afbeelding?

Ingres schildert zijn odalisk conform het schoonheidsideaal dat in die dagen gangbaar was: vrouwen moesten nog slank zijn, later in de negentiende eeuw zouden de odalisken in de schilderkunst aanzienlijk voluptueuzer worden. Hij schildert het werk met opvallend veel aandacht voor de lijnvoering en ogenschijnlijk veel minder voor kleur. De ornamenten en ook het haar kennen een hoge mate van detaillering. De fijne sporen van de wierookbrander rechts zijn zo natuurgetrouw weergegeven dat de lucht bijna uit het schilderij lijkt op te stijgen. De textuur van de rijke stoffen is dusdanig geschilderd dat ze bijna voelbaar wordt.Toch speelde Ingres welbewust met het ogenschijnlijke realisme van zijn schilderstijl. Zo maakt hij het figuur van zijn model mooier dan het was door zonder scrupules anatomische aanpassingen te maken, zoals ook Pablo Picasso dat later zou doen. Dienaangaande zij met name gewezen op de vreemde verlenging van de ruggengraat, die duidelijk enkele wervels te veel telt. Ook de pose is enigszins merkwaardig: op het eerste oog lijkt de odalisk een belichaming van indolentie en natuurlijke sensualiteit, maar bij nadere beschouwing blijkt haar houding stijf en gekunsteld. Met name het linkerbeen ligt in een door geen enkel model lang volgehouden stand.Ingres suggereert met zijn Grande odalisk een oosterse sfeer, maar ook dat is bedrieglijk. De pauwenveren in haar hand, de fluwelen kussens, het gordijn en de sieraden lijken exotisch, maar zijn niet typisch oosters. Ook het kapsel den de hoofddoek refereren niet aan een islamitisch milieu. De vrouw zou evengoed een Franse gezelschapsdame kunnen zijn die zich omringd heeft met oriëntaals ogende spulletjes.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


La_grande_odalisque

Prompt: Hoe wordt de De afbeelding besproken in La_grande_odalisque?

Ingres schildert zijn odalisk conform het schoonheidsideaal dat in die dagen gangbaar was: vrouwen moesten nog slank zijn, later in de negentiende eeuw zouden de odalisken in de schilderkunst aanzienlijk voluptueuzer worden. Hij schildert het werk met opvallend veel aandacht voor de lijnvoering en ogenschijnlijk veel minder voor kleur. De ornamenten en ook het haar kennen een hoge mate van detaillering. De fijne sporen van de wierookbrander rechts zijn zo natuurgetrouw weergegeven dat de lucht bijna uit het schilderij lijkt op te stijgen. De textuur van de rijke stoffen is dusdanig geschilderd dat ze bijna voelbaar wordt.Toch speelde Ingres welbewust met het ogenschijnlijke realisme van zijn schilderstijl. Zo maakt hij het figuur van zijn model mooier dan het was door zonder scrupules anatomische aanpassingen te maken, zoals ook Pablo Picasso dat later zou doen. Dienaangaande zij met name gewezen op de vreemde verlenging van de ruggengraat, die duidelijk enkele wervels te veel telt. Ook de pose is enigszins merkwaardig: op het eerste oog lijkt de odalisk een belichaming van indolentie en natuurlijke sensualiteit, maar bij nadere beschouwing blijkt haar houding stijf en gekunsteld. Met name het linkerbeen ligt in een door geen enkel model lang volgehouden stand.Ingres suggereert met zijn Grande odalisk een oosterse sfeer, maar ook dat is bedrieglijk. De pauwenveren in haar hand, de fluwelen kussens, het gordijn en de sieraden lijken exotisch, maar zijn niet typisch oosters. Ook het kapsel den de hoofddoek refereren niet aan een islamitisch milieu. De vrouw zou evengoed een Franse gezelschapsdame kunnen zijn die zich omringd heeft met oriëntaals ogende spulletjes.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


La_grande_odalisque

Prompt: Focus op La_grande_odalisque en leg de Afstandelijk uit.

Als meest typerend voor het schilderij is in de loop der tijd gaan gelden: de ongenaakbare afstandelijkheid van de odalisk. Ze ligt met haar lichaam afgewend en ziet de kijker van over haar schouder recht in de ogen. Haar blik lijkt iets mysterieus te hebben maar is ontdaan van alle warmte, een effect wordt nog versterkt door de donkere achtergrond en de koele kleuren van de stof en accessoires. Haar hooghartige houding is sceptisch, enigszins afwachtend. Ze legt een zelfbewustzijn aan de dag dat in die dagen nog verre van vanzelfsprekend was voor vrouwen.La grande odalisque werd voor het eerst tentoongesteld op de Parijse salon van 1819 en baarde daar veel opzien. Er was vooral veel negatieve kritiek op de naar maniërisme neigende vertekeningen van het vrouwelijke figuur. De aanvankelijk afwijzende houding kan echter zeker ook in verband worden gebracht met de zelfverzekerde uitstraling van het model en een zekere kilheid, die onbewust moet hebben afgeschrikt.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


La_grande_odalisque

Prompt: Verklaar de Afstandelijk van dit kunstwerk, La_grande_odalisque.

Als meest typerend voor het schilderij is in de loop der tijd gaan gelden: de ongenaakbare afstandelijkheid van de odalisk. Ze ligt met haar lichaam afgewend en ziet de kijker van over haar schouder recht in de ogen. Haar blik lijkt iets mysterieus te hebben maar is ontdaan van alle warmte, een effect wordt nog versterkt door de donkere achtergrond en de koele kleuren van de stof en accessoires. Haar hooghartige houding is sceptisch, enigszins afwachtend. Ze legt een zelfbewustzijn aan de dag dat in die dagen nog verre van vanzelfsprekend was voor vrouwen.La grande odalisque werd voor het eerst tentoongesteld op de Parijse salon van 1819 en baarde daar veel opzien. Er was vooral veel negatieve kritiek op de naar maniërisme neigende vertekeningen van het vrouwelijke figuur. De aanvankelijk afwijzende houding kan echter zeker ook in verband worden gebracht met de zelfverzekerde uitstraling van het model en een zekere kilheid, die onbewust moet hebben afgeschrikt.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


La_grande_odalisque

Prompt: Hoe verklaart La_grande_odalisque zijn Afstandelijk?

Als meest typerend voor het schilderij is in de loop der tijd gaan gelden: de ongenaakbare afstandelijkheid van de odalisk. Ze ligt met haar lichaam afgewend en ziet de kijker van over haar schouder recht in de ogen. Haar blik lijkt iets mysterieus te hebben maar is ontdaan van alle warmte, een effect wordt nog versterkt door de donkere achtergrond en de koele kleuren van de stof en accessoires. Haar hooghartige houding is sceptisch, enigszins afwachtend. Ze legt een zelfbewustzijn aan de dag dat in die dagen nog verre van vanzelfsprekend was voor vrouwen.La grande odalisque werd voor het eerst tentoongesteld op de Parijse salon van 1819 en baarde daar veel opzien. Er was vooral veel negatieve kritiek op de naar maniërisme neigende vertekeningen van het vrouwelijke figuur. De aanvankelijk afwijzende houding kan echter zeker ook in verband worden gebracht met de zelfverzekerde uitstraling van het model en een zekere kilheid, die onbewust moet hebben afgeschrikt.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


La_grande_odalisque

Prompt: Hoe wordt de Afstandelijk besproken in La_grande_odalisque?

Als meest typerend voor het schilderij is in de loop der tijd gaan gelden: de ongenaakbare afstandelijkheid van de odalisk. Ze ligt met haar lichaam afgewend en ziet de kijker van over haar schouder recht in de ogen. Haar blik lijkt iets mysterieus te hebben maar is ontdaan van alle warmte, een effect wordt nog versterkt door de donkere achtergrond en de koele kleuren van de stof en accessoires. Haar hooghartige houding is sceptisch, enigszins afwachtend. Ze legt een zelfbewustzijn aan de dag dat in die dagen nog verre van vanzelfsprekend was voor vrouwen.La grande odalisque werd voor het eerst tentoongesteld op de Parijse salon van 1819 en baarde daar veel opzien. Er was vooral veel negatieve kritiek op de naar maniërisme neigende vertekeningen van het vrouwelijke figuur. De aanvankelijk afwijzende houding kan echter zeker ook in verband worden gebracht met de zelfverzekerde uitstraling van het model en een zekere kilheid, die onbewust moet hebben afgeschrikt.

Bestand:Madame Récamier by Jacques-Louis David.jpg

''Madame Récamier'' (1800) van [[Jacques-Louis David

Categorie:Werk van Jean Auguste Dominique Ingres


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Focus op Het_feestmaal_van_Belsazar en leg de abstract uit.

Het feestmaal van Belsazar, ook wel Belsazars feest genoemd, is een schilderij van Rembrandt van Rijn, door hem ondertekend, geschilderd vermoedelijk circa 1636-1638, 167,6 × 209,2 centimeter groot. Het thema is gebaseerd op het verhaal uit het oud-testamentarische boek Daniël over het teken aan de wand, de tekst Mene mene tekel ufarsin, die onheil voorspelt aan de Babylonische heerser Belsazar. Het doek bevindt zich sinds 1964 in de collectie van de National Gallery te Londen.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Het_feestmaal_van_Belsazar.

Het feestmaal van Belsazar, ook wel Belsazars feest genoemd, is een schilderij van Rembrandt van Rijn, door hem ondertekend, geschilderd vermoedelijk circa 1636-1638, 167,6 × 209,2 centimeter groot. Het thema is gebaseerd op het verhaal uit het oud-testamentarische boek Daniël over het teken aan de wand, de tekst Mene mene tekel ufarsin, die onheil voorspelt aan de Babylonische heerser Belsazar. Het doek bevindt zich sinds 1964 in de collectie van de National Gallery te Londen.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe verklaart Het_feestmaal_van_Belsazar zijn abstract?

Het feestmaal van Belsazar, ook wel Belsazars feest genoemd, is een schilderij van Rembrandt van Rijn, door hem ondertekend, geschilderd vermoedelijk circa 1636-1638, 167,6 × 209,2 centimeter groot. Het thema is gebaseerd op het verhaal uit het oud-testamentarische boek Daniël over het teken aan de wand, de tekst Mene mene tekel ufarsin, die onheil voorspelt aan de Babylonische heerser Belsazar. Het doek bevindt zich sinds 1964 in de collectie van de National Gallery te Londen.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Het_feestmaal_van_Belsazar?

Het feestmaal van Belsazar, ook wel Belsazars feest genoemd, is een schilderij van Rembrandt van Rijn, door hem ondertekend, geschilderd vermoedelijk circa 1636-1638, 167,6 × 209,2 centimeter groot. Het thema is gebaseerd op het verhaal uit het oud-testamentarische boek Daniël over het teken aan de wand, de tekst Mene mene tekel ufarsin, die onheil voorspelt aan de Babylonische heerser Belsazar. Het doek bevindt zich sinds 1964 in de collectie van de National Gallery te Londen.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Focus op Het_feestmaal_van_Belsazar en leg de Thema uit.

Het boek Daniël beschrijft dat de Babylonische koning Belsazar een groot feest geeft voor zijn edelen en hun vrouwen of concubines. Tijdens de maaltijd gebruiken zij op bevel van Belsazar de bekers die zijn vader Nebukadnezar uit de tempel van Jeruzalem heeft geroofd. Ineens verschijnt er een hand die een tekst in een onbekend schrift op de muur schrijft. Belsazar vraagt aan de wijzen van Babel het schrift te verklaren, maar geen van hen kan het schrift ontcijferen. Daarop wordt Daniël ontboden, een gevangene uit Judea, die de tekst ontcijfert als Mené Mené Tekèl Ufarsin: Geteld, Geteld, Gewogen en Gebroken.Daniël verklaart deze woorden als volgt:Mene: God heeft uw koningschap geteld en er een einde aan gemaakt.Tekel: Gij zijt in de weegschaal gewogen en te licht bevonden.Ufarsin: Uw koninkrijk is gebroken en aan de Meden en Perzen gegeven.Het blijkt een waarschuwing van God vanwege Belsazars heiligschennis. Diezelfde nacht vallen de Perzen Babylon aan en wordt Belsazar vermoord.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Verklaar de Thema van dit kunstwerk, Het_feestmaal_van_Belsazar.

Het boek Daniël beschrijft dat de Babylonische koning Belsazar een groot feest geeft voor zijn edelen en hun vrouwen of concubines. Tijdens de maaltijd gebruiken zij op bevel van Belsazar de bekers die zijn vader Nebukadnezar uit de tempel van Jeruzalem heeft geroofd. Ineens verschijnt er een hand die een tekst in een onbekend schrift op de muur schrijft. Belsazar vraagt aan de wijzen van Babel het schrift te verklaren, maar geen van hen kan het schrift ontcijferen. Daarop wordt Daniël ontboden, een gevangene uit Judea, die de tekst ontcijfert als Mené Mené Tekèl Ufarsin: Geteld, Geteld, Gewogen en Gebroken.Daniël verklaart deze woorden als volgt:Mene: God heeft uw koningschap geteld en er een einde aan gemaakt.Tekel: Gij zijt in de weegschaal gewogen en te licht bevonden.Ufarsin: Uw koninkrijk is gebroken en aan de Meden en Perzen gegeven.Het blijkt een waarschuwing van God vanwege Belsazars heiligschennis. Diezelfde nacht vallen de Perzen Babylon aan en wordt Belsazar vermoord.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe verklaart Het_feestmaal_van_Belsazar zijn Thema?

Het boek Daniël beschrijft dat de Babylonische koning Belsazar een groot feest geeft voor zijn edelen en hun vrouwen of concubines. Tijdens de maaltijd gebruiken zij op bevel van Belsazar de bekers die zijn vader Nebukadnezar uit de tempel van Jeruzalem heeft geroofd. Ineens verschijnt er een hand die een tekst in een onbekend schrift op de muur schrijft. Belsazar vraagt aan de wijzen van Babel het schrift te verklaren, maar geen van hen kan het schrift ontcijferen. Daarop wordt Daniël ontboden, een gevangene uit Judea, die de tekst ontcijfert als Mené Mené Tekèl Ufarsin: Geteld, Geteld, Gewogen en Gebroken.Daniël verklaart deze woorden als volgt:Mene: God heeft uw koningschap geteld en er een einde aan gemaakt.Tekel: Gij zijt in de weegschaal gewogen en te licht bevonden.Ufarsin: Uw koninkrijk is gebroken en aan de Meden en Perzen gegeven.Het blijkt een waarschuwing van God vanwege Belsazars heiligschennis. Diezelfde nacht vallen de Perzen Babylon aan en wordt Belsazar vermoord.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe wordt de Thema besproken in Het_feestmaal_van_Belsazar?

Het boek Daniël beschrijft dat de Babylonische koning Belsazar een groot feest geeft voor zijn edelen en hun vrouwen of concubines. Tijdens de maaltijd gebruiken zij op bevel van Belsazar de bekers die zijn vader Nebukadnezar uit de tempel van Jeruzalem heeft geroofd. Ineens verschijnt er een hand die een tekst in een onbekend schrift op de muur schrijft. Belsazar vraagt aan de wijzen van Babel het schrift te verklaren, maar geen van hen kan het schrift ontcijferen. Daarop wordt Daniël ontboden, een gevangene uit Judea, die de tekst ontcijfert als Mené Mené Tekèl Ufarsin: Geteld, Geteld, Gewogen en Gebroken.Daniël verklaart deze woorden als volgt:Mene: God heeft uw koningschap geteld en er een einde aan gemaakt.Tekel: Gij zijt in de weegschaal gewogen en te licht bevonden.Ufarsin: Uw koninkrijk is gebroken en aan de Meden en Perzen gegeven.Het blijkt een waarschuwing van God vanwege Belsazars heiligschennis. Diezelfde nacht vallen de Perzen Babylon aan en wordt Belsazar vermoord.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Focus op Het_feestmaal_van_Belsazar en leg de Context uit.

Het feestmaal van Belsazar werd geschilderd tijdens de Tachtigjarige Oorlog, toen de Noordelijke Nederlanden een onafhankelijkheidsoorlog voerde tegen de Spaanse overheersing. De gouden en zilveren voorwerpen op de tafel herinneren aan de zware belastingen die aan de Spanjaarden moesten worden betaald, op een moment dat hun heerschappij geleidelijk begon te wankelen. Dit soort parallellen werd vaak getrokken in schilderijen uit die tijd. Een moraliserende ondertoon in kunstwerken was heel gebruikelijk.De keuze voor het verhaal van Belsazar kan ook geplaatst worden in het licht van de Calvinistische geloofsopvattingen die sinds de Reformatie in het noorden van de Nederlanden de overhand hadden gekregen. Deze geloofsopvatting ging uit van een onbuigzame God die geen barmhartigheid toonde voor hen die zich niet aan zijn wil en wetten onderwierpen. De Calvinistische opvattingen verboden bovendien kunstwerken die Jezus of Maria verheerlijkten en daarmee tot aanbidding uitnodigden, waarmee de keuze voor onderwerpen uit het Oude Testament in die tijd voor de hand lag. Die constatering werd nog eens versterkt door het gegeven dat de Nederlanden op dat tijdstip een land zonder geschiedschrijving was, zonder echte historische helden. In de eerste helft van de zeventiende eeuw was de vraag naar schilderijen met beroemde oud-testamentarische figuren mede om die redenen dan ook groot.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Verklaar de Context van dit kunstwerk, Het_feestmaal_van_Belsazar.

Het feestmaal van Belsazar werd geschilderd tijdens de Tachtigjarige Oorlog, toen de Noordelijke Nederlanden een onafhankelijkheidsoorlog voerde tegen de Spaanse overheersing. De gouden en zilveren voorwerpen op de tafel herinneren aan de zware belastingen die aan de Spanjaarden moesten worden betaald, op een moment dat hun heerschappij geleidelijk begon te wankelen. Dit soort parallellen werd vaak getrokken in schilderijen uit die tijd. Een moraliserende ondertoon in kunstwerken was heel gebruikelijk.De keuze voor het verhaal van Belsazar kan ook geplaatst worden in het licht van de Calvinistische geloofsopvattingen die sinds de Reformatie in het noorden van de Nederlanden de overhand hadden gekregen. Deze geloofsopvatting ging uit van een onbuigzame God die geen barmhartigheid toonde voor hen die zich niet aan zijn wil en wetten onderwierpen. De Calvinistische opvattingen verboden bovendien kunstwerken die Jezus of Maria verheerlijkten en daarmee tot aanbidding uitnodigden, waarmee de keuze voor onderwerpen uit het Oude Testament in die tijd voor de hand lag. Die constatering werd nog eens versterkt door het gegeven dat de Nederlanden op dat tijdstip een land zonder geschiedschrijving was, zonder echte historische helden. In de eerste helft van de zeventiende eeuw was de vraag naar schilderijen met beroemde oud-testamentarische figuren mede om die redenen dan ook groot.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe verklaart Het_feestmaal_van_Belsazar zijn Context?

Het feestmaal van Belsazar werd geschilderd tijdens de Tachtigjarige Oorlog, toen de Noordelijke Nederlanden een onafhankelijkheidsoorlog voerde tegen de Spaanse overheersing. De gouden en zilveren voorwerpen op de tafel herinneren aan de zware belastingen die aan de Spanjaarden moesten worden betaald, op een moment dat hun heerschappij geleidelijk begon te wankelen. Dit soort parallellen werd vaak getrokken in schilderijen uit die tijd. Een moraliserende ondertoon in kunstwerken was heel gebruikelijk.De keuze voor het verhaal van Belsazar kan ook geplaatst worden in het licht van de Calvinistische geloofsopvattingen die sinds de Reformatie in het noorden van de Nederlanden de overhand hadden gekregen. Deze geloofsopvatting ging uit van een onbuigzame God die geen barmhartigheid toonde voor hen die zich niet aan zijn wil en wetten onderwierpen. De Calvinistische opvattingen verboden bovendien kunstwerken die Jezus of Maria verheerlijkten en daarmee tot aanbidding uitnodigden, waarmee de keuze voor onderwerpen uit het Oude Testament in die tijd voor de hand lag. Die constatering werd nog eens versterkt door het gegeven dat de Nederlanden op dat tijdstip een land zonder geschiedschrijving was, zonder echte historische helden. In de eerste helft van de zeventiende eeuw was de vraag naar schilderijen met beroemde oud-testamentarische figuren mede om die redenen dan ook groot.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe wordt de Context besproken in Het_feestmaal_van_Belsazar?

Het feestmaal van Belsazar werd geschilderd tijdens de Tachtigjarige Oorlog, toen de Noordelijke Nederlanden een onafhankelijkheidsoorlog voerde tegen de Spaanse overheersing. De gouden en zilveren voorwerpen op de tafel herinneren aan de zware belastingen die aan de Spanjaarden moesten worden betaald, op een moment dat hun heerschappij geleidelijk begon te wankelen. Dit soort parallellen werd vaak getrokken in schilderijen uit die tijd. Een moraliserende ondertoon in kunstwerken was heel gebruikelijk.De keuze voor het verhaal van Belsazar kan ook geplaatst worden in het licht van de Calvinistische geloofsopvattingen die sinds de Reformatie in het noorden van de Nederlanden de overhand hadden gekregen. Deze geloofsopvatting ging uit van een onbuigzame God die geen barmhartigheid toonde voor hen die zich niet aan zijn wil en wetten onderwierpen. De Calvinistische opvattingen verboden bovendien kunstwerken die Jezus of Maria verheerlijkten en daarmee tot aanbidding uitnodigden, waarmee de keuze voor onderwerpen uit het Oude Testament in die tijd voor de hand lag. Die constatering werd nog eens versterkt door het gegeven dat de Nederlanden op dat tijdstip een land zonder geschiedschrijving was, zonder echte historische helden. In de eerste helft van de zeventiende eeuw was de vraag naar schilderijen met beroemde oud-testamentarische figuren mede om die redenen dan ook groot.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Focus op Het_feestmaal_van_Belsazar en leg de Italiaanse invloeden uit.

Rembrandt schilderde Het feestmaal van Belsazar op ongeveer dertigjarige leeftijd. Hij maakte nooit een reis naar Italië, maar had wel gestudeerd bij en samengewerkt met schilders die dat wel gedaan hadden en die sterk onder invloed stonden van Caravaggio en diens leerlingen. Deze 'Carravaggisti' wezen het klassieke schoonheidsideaal af en zochten hun inspiratie in het dagelijks leven, met naar de werkelijkheid getekende modellen. Ze benadrukten krachtige bewegingen en besteedden erg veel aandacht aan de lichtinval en lichtschakering, ter versterking van het dramatisch effect. De barokke invloeden van de Carravaggisti op het werk van Rembrandt zijn onmiskenbaar, zeker ook in Het feestmaal van Belsazar. Rembrandt speelt hier een complex spel met het licht, dat eigenlijk van links komt, maar overspoeld wordt door het felle licht van het teken op de muur. Dat licht is zo overweldigend dat het de rest van de ruimte en zelfs de muur onzichtbaar maakt. Daarmee plaatst hij het tafereel tegen een volledig donkere achtergrond, typerend ook voor het werk van Caravaggio en de zijnen.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Verklaar de Italiaanse invloeden van dit kunstwerk, Het_feestmaal_van_Belsazar.

Rembrandt schilderde Het feestmaal van Belsazar op ongeveer dertigjarige leeftijd. Hij maakte nooit een reis naar Italië, maar had wel gestudeerd bij en samengewerkt met schilders die dat wel gedaan hadden en die sterk onder invloed stonden van Caravaggio en diens leerlingen. Deze 'Carravaggisti' wezen het klassieke schoonheidsideaal af en zochten hun inspiratie in het dagelijks leven, met naar de werkelijkheid getekende modellen. Ze benadrukten krachtige bewegingen en besteedden erg veel aandacht aan de lichtinval en lichtschakering, ter versterking van het dramatisch effect. De barokke invloeden van de Carravaggisti op het werk van Rembrandt zijn onmiskenbaar, zeker ook in Het feestmaal van Belsazar. Rembrandt speelt hier een complex spel met het licht, dat eigenlijk van links komt, maar overspoeld wordt door het felle licht van het teken op de muur. Dat licht is zo overweldigend dat het de rest van de ruimte en zelfs de muur onzichtbaar maakt. Daarmee plaatst hij het tafereel tegen een volledig donkere achtergrond, typerend ook voor het werk van Caravaggio en de zijnen.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe verklaart Het_feestmaal_van_Belsazar zijn Italiaanse invloeden?

Rembrandt schilderde Het feestmaal van Belsazar op ongeveer dertigjarige leeftijd. Hij maakte nooit een reis naar Italië, maar had wel gestudeerd bij en samengewerkt met schilders die dat wel gedaan hadden en die sterk onder invloed stonden van Caravaggio en diens leerlingen. Deze 'Carravaggisti' wezen het klassieke schoonheidsideaal af en zochten hun inspiratie in het dagelijks leven, met naar de werkelijkheid getekende modellen. Ze benadrukten krachtige bewegingen en besteedden erg veel aandacht aan de lichtinval en lichtschakering, ter versterking van het dramatisch effect. De barokke invloeden van de Carravaggisti op het werk van Rembrandt zijn onmiskenbaar, zeker ook in Het feestmaal van Belsazar. Rembrandt speelt hier een complex spel met het licht, dat eigenlijk van links komt, maar overspoeld wordt door het felle licht van het teken op de muur. Dat licht is zo overweldigend dat het de rest van de ruimte en zelfs de muur onzichtbaar maakt. Daarmee plaatst hij het tafereel tegen een volledig donkere achtergrond, typerend ook voor het werk van Caravaggio en de zijnen.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe wordt de Italiaanse invloeden besproken in Het_feestmaal_van_Belsazar?

Rembrandt schilderde Het feestmaal van Belsazar op ongeveer dertigjarige leeftijd. Hij maakte nooit een reis naar Italië, maar had wel gestudeerd bij en samengewerkt met schilders die dat wel gedaan hadden en die sterk onder invloed stonden van Caravaggio en diens leerlingen. Deze 'Carravaggisti' wezen het klassieke schoonheidsideaal af en zochten hun inspiratie in het dagelijks leven, met naar de werkelijkheid getekende modellen. Ze benadrukten krachtige bewegingen en besteedden erg veel aandacht aan de lichtinval en lichtschakering, ter versterking van het dramatisch effect. De barokke invloeden van de Carravaggisti op het werk van Rembrandt zijn onmiskenbaar, zeker ook in Het feestmaal van Belsazar. Rembrandt speelt hier een complex spel met het licht, dat eigenlijk van links komt, maar overspoeld wordt door het felle licht van het teken op de muur. Dat licht is zo overweldigend dat het de rest van de ruimte en zelfs de muur onzichtbaar maakt. Daarmee plaatst hij het tafereel tegen een volledig donkere achtergrond, typerend ook voor het werk van Caravaggio en de zijnen.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Focus op Het_feestmaal_van_Belsazar en leg de De uitwerking van het thema uit.

Rembrandt schilderde Belsazar precies op het moment dat hij het teken aan de wand ontwaarde. Het teken werd door hem weergegeven in het Hebreeuws, anders dan veel tijdgenoten die het niet of anders in het Latijn schilderden. De Hebreeuwse tekst werd door Rembrandt echter niet op de gebruikelijke wijze van rechts naar links weergegeven, maar van boven naar beneden. Bij het opstellen van de tekst riep hij de hulp in van de rabbi Menasseh Ben Israel, die thuis was in de kabbala. Zo bracht hij het werk in overeenstemming met de Bijbeltekst, die meldde dat alleen Daniël de tekst kon ontcijferen.Het schilderij wordt gedomineerd door de figuur van Belsazar, die geschrokken terugdeinst, met zijn rechterhand mistast naar houvast op de tafel en met zijn linkerhand een afwerende beweging maakt.De vrouwfiguur rechts deinst ook angstig terug, in een krachtige beweging die haar in een ongewone, dramatische pose brengt. Rembrandt schilderde haar lichaam met subtiele schakeringen van licht en schaduw.Opvallend is dat de figuren op Het feestmaal van Belsazar allemaal contemporaine kleding dragen, zoals die op tal van Rembrandts eigen portretten uit die tijd herkend kan worden. Het tekent het gebrek aan historische kennis bij Rembrandt, als bij vrijwel iedereen uit zijn tijd. Hij geeft Belsazar wel een tulband, hetgeen hij met de oosterse cultuur associeerde (hij schilderde vaker figuren met tulbanden), maar hij zet er dan wel weer een typisch westerse kroon bovenop. De parelsnoeren van de vrouwen zijn ook typisch zeventiende-eeuws.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Verklaar de De uitwerking van het thema van dit kunstwerk, Het_feestmaal_van_Belsazar.

Rembrandt schilderde Belsazar precies op het moment dat hij het teken aan de wand ontwaarde. Het teken werd door hem weergegeven in het Hebreeuws, anders dan veel tijdgenoten die het niet of anders in het Latijn schilderden. De Hebreeuwse tekst werd door Rembrandt echter niet op de gebruikelijke wijze van rechts naar links weergegeven, maar van boven naar beneden. Bij het opstellen van de tekst riep hij de hulp in van de rabbi Menasseh Ben Israel, die thuis was in de kabbala. Zo bracht hij het werk in overeenstemming met de Bijbeltekst, die meldde dat alleen Daniël de tekst kon ontcijferen.Het schilderij wordt gedomineerd door de figuur van Belsazar, die geschrokken terugdeinst, met zijn rechterhand mistast naar houvast op de tafel en met zijn linkerhand een afwerende beweging maakt.De vrouwfiguur rechts deinst ook angstig terug, in een krachtige beweging die haar in een ongewone, dramatische pose brengt. Rembrandt schilderde haar lichaam met subtiele schakeringen van licht en schaduw.Opvallend is dat de figuren op Het feestmaal van Belsazar allemaal contemporaine kleding dragen, zoals die op tal van Rembrandts eigen portretten uit die tijd herkend kan worden. Het tekent het gebrek aan historische kennis bij Rembrandt, als bij vrijwel iedereen uit zijn tijd. Hij geeft Belsazar wel een tulband, hetgeen hij met de oosterse cultuur associeerde (hij schilderde vaker figuren met tulbanden), maar hij zet er dan wel weer een typisch westerse kroon bovenop. De parelsnoeren van de vrouwen zijn ook typisch zeventiende-eeuws.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe verklaart Het_feestmaal_van_Belsazar zijn De uitwerking van het thema?

Rembrandt schilderde Belsazar precies op het moment dat hij het teken aan de wand ontwaarde. Het teken werd door hem weergegeven in het Hebreeuws, anders dan veel tijdgenoten die het niet of anders in het Latijn schilderden. De Hebreeuwse tekst werd door Rembrandt echter niet op de gebruikelijke wijze van rechts naar links weergegeven, maar van boven naar beneden. Bij het opstellen van de tekst riep hij de hulp in van de rabbi Menasseh Ben Israel, die thuis was in de kabbala. Zo bracht hij het werk in overeenstemming met de Bijbeltekst, die meldde dat alleen Daniël de tekst kon ontcijferen.Het schilderij wordt gedomineerd door de figuur van Belsazar, die geschrokken terugdeinst, met zijn rechterhand mistast naar houvast op de tafel en met zijn linkerhand een afwerende beweging maakt.De vrouwfiguur rechts deinst ook angstig terug, in een krachtige beweging die haar in een ongewone, dramatische pose brengt. Rembrandt schilderde haar lichaam met subtiele schakeringen van licht en schaduw.Opvallend is dat de figuren op Het feestmaal van Belsazar allemaal contemporaine kleding dragen, zoals die op tal van Rembrandts eigen portretten uit die tijd herkend kan worden. Het tekent het gebrek aan historische kennis bij Rembrandt, als bij vrijwel iedereen uit zijn tijd. Hij geeft Belsazar wel een tulband, hetgeen hij met de oosterse cultuur associeerde (hij schilderde vaker figuren met tulbanden), maar hij zet er dan wel weer een typisch westerse kroon bovenop. De parelsnoeren van de vrouwen zijn ook typisch zeventiende-eeuws.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe wordt de De uitwerking van het thema besproken in Het_feestmaal_van_Belsazar?

Rembrandt schilderde Belsazar precies op het moment dat hij het teken aan de wand ontwaarde. Het teken werd door hem weergegeven in het Hebreeuws, anders dan veel tijdgenoten die het niet of anders in het Latijn schilderden. De Hebreeuwse tekst werd door Rembrandt echter niet op de gebruikelijke wijze van rechts naar links weergegeven, maar van boven naar beneden. Bij het opstellen van de tekst riep hij de hulp in van de rabbi Menasseh Ben Israel, die thuis was in de kabbala. Zo bracht hij het werk in overeenstemming met de Bijbeltekst, die meldde dat alleen Daniël de tekst kon ontcijferen.Het schilderij wordt gedomineerd door de figuur van Belsazar, die geschrokken terugdeinst, met zijn rechterhand mistast naar houvast op de tafel en met zijn linkerhand een afwerende beweging maakt.De vrouwfiguur rechts deinst ook angstig terug, in een krachtige beweging die haar in een ongewone, dramatische pose brengt. Rembrandt schilderde haar lichaam met subtiele schakeringen van licht en schaduw.Opvallend is dat de figuren op Het feestmaal van Belsazar allemaal contemporaine kleding dragen, zoals die op tal van Rembrandts eigen portretten uit die tijd herkend kan worden. Het tekent het gebrek aan historische kennis bij Rembrandt, als bij vrijwel iedereen uit zijn tijd. Hij geeft Belsazar wel een tulband, hetgeen hij met de oosterse cultuur associeerde (hij schilderde vaker figuren met tulbanden), maar hij zet er dan wel weer een typisch westerse kroon bovenop. De parelsnoeren van de vrouwen zijn ook typisch zeventiende-eeuws.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Focus op Het_feestmaal_van_Belsazar en leg de Authenticiteit en nadere typering uit.

Binnen het kader van het in 1968 gestarte Rembrandt Research Project (RRP) deden kunsthistorici en experts uit andere disciplines gedurende enkele decennia onderzoek naar de authenticiteit van aan Rembrandt toegeschreven werken. Ook Het feestmaal van Belsazar werd nauwkeurig onder de loep genomen. Er waren twijfels gerezen omdat het linkerdeel van het schilderij in de ogen van kunstkenners qua compositie minder overtuigend was. Het is er ongemakkelijk vol. Röntgenstralen wezen bovendien uit dat de figuren in dat deel meerdere keren overgeschilderd waren. Uiteindelijk echter werd het schilderij zonder twijfel tot een 'echte Rembrandt' verklaard.Typerend voor Rembrandts werk uit die dagen zijn de 'starende ogen' van diverse figuren op het schilderij. Rembrandt maakte ook een aantal studies van zichzelf met starende ogen. Hij had overigens zijn hele loopbaan lang een soort van obsessie met zien en met zicht, bijvoorbeeld in De blindmaking van Simson en een schilderij van Tobias met zijn blinde vader. De vader van Rembrandt was slechtziend, mogelijk blind. Wellicht had hij een zekere angst om ook zelf blind te worden.Opvallend aan de bijfiguren op het schilderij is verder dat zij de mond een beetje open hebben, in tegenstelling tot Belsazar. Dat paste in een oude portrettraditie, waarbij heersers en helden met gesloten mond werden afgebeeld, vaak in tegenstelling tot personen van lagere rang. Heersers, zo was het idee, waren altijd in controle over hun eigen gevoelens. Opgemerkt zij dat Rembrandt in de periode dat hij Het feestmaal van Belsazar schilderde met de vooraanstaande burgemeestersdochter Saskia van Uylenburgh trouwde (de starende vrouw links op het schilderij lijkt ook Saskia te zijn). Hoewel hij later wel wordt beschreven als iemand die het leven in de hogere kringen verachtte, moet hij in deze periode zeker een bepaalde geldingsdrang hebben gehad, een zucht naar succes. Wellicht, zo schrijven kunstkenners Rose-Marie en Rainer Hagen, heeft hij in de Belsazar-figuur ook iets van zijn eigen autoriteit willen laten doorschemeren.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Verklaar de Authenticiteit en nadere typering van dit kunstwerk, Het_feestmaal_van_Belsazar.

Binnen het kader van het in 1968 gestarte Rembrandt Research Project (RRP) deden kunsthistorici en experts uit andere disciplines gedurende enkele decennia onderzoek naar de authenticiteit van aan Rembrandt toegeschreven werken. Ook Het feestmaal van Belsazar werd nauwkeurig onder de loep genomen. Er waren twijfels gerezen omdat het linkerdeel van het schilderij in de ogen van kunstkenners qua compositie minder overtuigend was. Het is er ongemakkelijk vol. Röntgenstralen wezen bovendien uit dat de figuren in dat deel meerdere keren overgeschilderd waren. Uiteindelijk echter werd het schilderij zonder twijfel tot een 'echte Rembrandt' verklaard.Typerend voor Rembrandts werk uit die dagen zijn de 'starende ogen' van diverse figuren op het schilderij. Rembrandt maakte ook een aantal studies van zichzelf met starende ogen. Hij had overigens zijn hele loopbaan lang een soort van obsessie met zien en met zicht, bijvoorbeeld in De blindmaking van Simson en een schilderij van Tobias met zijn blinde vader. De vader van Rembrandt was slechtziend, mogelijk blind. Wellicht had hij een zekere angst om ook zelf blind te worden.Opvallend aan de bijfiguren op het schilderij is verder dat zij de mond een beetje open hebben, in tegenstelling tot Belsazar. Dat paste in een oude portrettraditie, waarbij heersers en helden met gesloten mond werden afgebeeld, vaak in tegenstelling tot personen van lagere rang. Heersers, zo was het idee, waren altijd in controle over hun eigen gevoelens. Opgemerkt zij dat Rembrandt in de periode dat hij Het feestmaal van Belsazar schilderde met de vooraanstaande burgemeestersdochter Saskia van Uylenburgh trouwde (de starende vrouw links op het schilderij lijkt ook Saskia te zijn). Hoewel hij later wel wordt beschreven als iemand die het leven in de hogere kringen verachtte, moet hij in deze periode zeker een bepaalde geldingsdrang hebben gehad, een zucht naar succes. Wellicht, zo schrijven kunstkenners Rose-Marie en Rainer Hagen, heeft hij in de Belsazar-figuur ook iets van zijn eigen autoriteit willen laten doorschemeren.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe verklaart Het_feestmaal_van_Belsazar zijn Authenticiteit en nadere typering?

Binnen het kader van het in 1968 gestarte Rembrandt Research Project (RRP) deden kunsthistorici en experts uit andere disciplines gedurende enkele decennia onderzoek naar de authenticiteit van aan Rembrandt toegeschreven werken. Ook Het feestmaal van Belsazar werd nauwkeurig onder de loep genomen. Er waren twijfels gerezen omdat het linkerdeel van het schilderij in de ogen van kunstkenners qua compositie minder overtuigend was. Het is er ongemakkelijk vol. Röntgenstralen wezen bovendien uit dat de figuren in dat deel meerdere keren overgeschilderd waren. Uiteindelijk echter werd het schilderij zonder twijfel tot een 'echte Rembrandt' verklaard.Typerend voor Rembrandts werk uit die dagen zijn de 'starende ogen' van diverse figuren op het schilderij. Rembrandt maakte ook een aantal studies van zichzelf met starende ogen. Hij had overigens zijn hele loopbaan lang een soort van obsessie met zien en met zicht, bijvoorbeeld in De blindmaking van Simson en een schilderij van Tobias met zijn blinde vader. De vader van Rembrandt was slechtziend, mogelijk blind. Wellicht had hij een zekere angst om ook zelf blind te worden.Opvallend aan de bijfiguren op het schilderij is verder dat zij de mond een beetje open hebben, in tegenstelling tot Belsazar. Dat paste in een oude portrettraditie, waarbij heersers en helden met gesloten mond werden afgebeeld, vaak in tegenstelling tot personen van lagere rang. Heersers, zo was het idee, waren altijd in controle over hun eigen gevoelens. Opgemerkt zij dat Rembrandt in de periode dat hij Het feestmaal van Belsazar schilderde met de vooraanstaande burgemeestersdochter Saskia van Uylenburgh trouwde (de starende vrouw links op het schilderij lijkt ook Saskia te zijn). Hoewel hij later wel wordt beschreven als iemand die het leven in de hogere kringen verachtte, moet hij in deze periode zeker een bepaalde geldingsdrang hebben gehad, een zucht naar succes. Wellicht, zo schrijven kunstkenners Rose-Marie en Rainer Hagen, heeft hij in de Belsazar-figuur ook iets van zijn eigen autoriteit willen laten doorschemeren.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe wordt de Authenticiteit en nadere typering besproken in Het_feestmaal_van_Belsazar?

Binnen het kader van het in 1968 gestarte Rembrandt Research Project (RRP) deden kunsthistorici en experts uit andere disciplines gedurende enkele decennia onderzoek naar de authenticiteit van aan Rembrandt toegeschreven werken. Ook Het feestmaal van Belsazar werd nauwkeurig onder de loep genomen. Er waren twijfels gerezen omdat het linkerdeel van het schilderij in de ogen van kunstkenners qua compositie minder overtuigend was. Het is er ongemakkelijk vol. Röntgenstralen wezen bovendien uit dat de figuren in dat deel meerdere keren overgeschilderd waren. Uiteindelijk echter werd het schilderij zonder twijfel tot een 'echte Rembrandt' verklaard.Typerend voor Rembrandts werk uit die dagen zijn de 'starende ogen' van diverse figuren op het schilderij. Rembrandt maakte ook een aantal studies van zichzelf met starende ogen. Hij had overigens zijn hele loopbaan lang een soort van obsessie met zien en met zicht, bijvoorbeeld in De blindmaking van Simson en een schilderij van Tobias met zijn blinde vader. De vader van Rembrandt was slechtziend, mogelijk blind. Wellicht had hij een zekere angst om ook zelf blind te worden.Opvallend aan de bijfiguren op het schilderij is verder dat zij de mond een beetje open hebben, in tegenstelling tot Belsazar. Dat paste in een oude portrettraditie, waarbij heersers en helden met gesloten mond werden afgebeeld, vaak in tegenstelling tot personen van lagere rang. Heersers, zo was het idee, waren altijd in controle over hun eigen gevoelens. Opgemerkt zij dat Rembrandt in de periode dat hij Het feestmaal van Belsazar schilderde met de vooraanstaande burgemeestersdochter Saskia van Uylenburgh trouwde (de starende vrouw links op het schilderij lijkt ook Saskia te zijn). Hoewel hij later wel wordt beschreven als iemand die het leven in de hogere kringen verachtte, moet hij in deze periode zeker een bepaalde geldingsdrang hebben gehad, een zucht naar succes. Wellicht, zo schrijven kunstkenners Rose-Marie en Rainer Hagen, heeft hij in de Belsazar-figuur ook iets van zijn eigen autoriteit willen laten doorschemeren.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Focus op Het_feestmaal_van_Belsazar en leg de Eigenaren uit.

Het lijkt waarschijnlijk dat Rembrandt Het feestmaal van Belsazar schilderde voor een Joodse opdrachtgever, met name gezien de Hebreeuwse tekstweergave. Tot halverwege de achttiende eeuw kunnen de eigenaren van het werk echter niet worden getraceerd. Rond 1750 dook het echter in Engeland op, waar de werken van Rembrandt nog wel gewild waren. Dat in zekere tegenstelling tot de Noordelijke Nederlanden waar men zich na het einde van de Spaanse overheersing was gaan richten op het Franse classicisme. De interesse in oud-testamentaire onderwerpen raakte verflauwd. De Joodse invloed op de Amsterdamse gemeenschap was verminderd.In Engeland bleef Het feestmaal van Belsazar ruim twee eeuwen lang in het bezit van de familie van de hertog van Derby. In 1964 werd het verworven door de National Gallery in Londen. Sindsdien is het toegankelijk voor het brede publiek.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Verklaar de Eigenaren van dit kunstwerk, Het_feestmaal_van_Belsazar.

Het lijkt waarschijnlijk dat Rembrandt Het feestmaal van Belsazar schilderde voor een Joodse opdrachtgever, met name gezien de Hebreeuwse tekstweergave. Tot halverwege de achttiende eeuw kunnen de eigenaren van het werk echter niet worden getraceerd. Rond 1750 dook het echter in Engeland op, waar de werken van Rembrandt nog wel gewild waren. Dat in zekere tegenstelling tot de Noordelijke Nederlanden waar men zich na het einde van de Spaanse overheersing was gaan richten op het Franse classicisme. De interesse in oud-testamentaire onderwerpen raakte verflauwd. De Joodse invloed op de Amsterdamse gemeenschap was verminderd.In Engeland bleef Het feestmaal van Belsazar ruim twee eeuwen lang in het bezit van de familie van de hertog van Derby. In 1964 werd het verworven door de National Gallery in Londen. Sindsdien is het toegankelijk voor het brede publiek.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe verklaart Het_feestmaal_van_Belsazar zijn Eigenaren?

Het lijkt waarschijnlijk dat Rembrandt Het feestmaal van Belsazar schilderde voor een Joodse opdrachtgever, met name gezien de Hebreeuwse tekstweergave. Tot halverwege de achttiende eeuw kunnen de eigenaren van het werk echter niet worden getraceerd. Rond 1750 dook het echter in Engeland op, waar de werken van Rembrandt nog wel gewild waren. Dat in zekere tegenstelling tot de Noordelijke Nederlanden waar men zich na het einde van de Spaanse overheersing was gaan richten op het Franse classicisme. De interesse in oud-testamentaire onderwerpen raakte verflauwd. De Joodse invloed op de Amsterdamse gemeenschap was verminderd.In Engeland bleef Het feestmaal van Belsazar ruim twee eeuwen lang in het bezit van de familie van de hertog van Derby. In 1964 werd het verworven door de National Gallery in Londen. Sindsdien is het toegankelijk voor het brede publiek.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe wordt de Eigenaren besproken in Het_feestmaal_van_Belsazar?

Het lijkt waarschijnlijk dat Rembrandt Het feestmaal van Belsazar schilderde voor een Joodse opdrachtgever, met name gezien de Hebreeuwse tekstweergave. Tot halverwege de achttiende eeuw kunnen de eigenaren van het werk echter niet worden getraceerd. Rond 1750 dook het echter in Engeland op, waar de werken van Rembrandt nog wel gewild waren. Dat in zekere tegenstelling tot de Noordelijke Nederlanden waar men zich na het einde van de Spaanse overheersing was gaan richten op het Franse classicisme. De interesse in oud-testamentaire onderwerpen raakte verflauwd. De Joodse invloed op de Amsterdamse gemeenschap was verminderd.In Engeland bleef Het feestmaal van Belsazar ruim twee eeuwen lang in het bezit van de familie van de hertog van Derby. In 1964 werd het verworven door de National Gallery in Londen. Sindsdien is het toegankelijk voor het brede publiek.

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Focus op Het_feestmaal_van_Belsazar en leg de Literatuur en bron uit.

Rose-Marie und Rainer Hagen: What Great Paintings Say, Benedikt Taschen Verlag, Keulen, 1994. ISBN 3-8228-4790-9

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Verklaar de Literatuur en bron van dit kunstwerk, Het_feestmaal_van_Belsazar.

Rose-Marie und Rainer Hagen: What Great Paintings Say, Benedikt Taschen Verlag, Keulen, 1994. ISBN 3-8228-4790-9

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe verklaart Het_feestmaal_van_Belsazar zijn Literatuur en bron?

Rose-Marie und Rainer Hagen: What Great Paintings Say, Benedikt Taschen Verlag, Keulen, 1994. ISBN 3-8228-4790-9

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe wordt de Literatuur en bron besproken in Het_feestmaal_van_Belsazar?

Rose-Marie und Rainer Hagen: What Great Paintings Say, Benedikt Taschen Verlag, Keulen, 1994. ISBN 3-8228-4790-9

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Focus op Het_feestmaal_van_Belsazar en leg de Externe link uit.

(en) Belsazars feest op website National Gallery

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Verklaar de Externe link van dit kunstwerk, Het_feestmaal_van_Belsazar.

(en) Belsazars feest op website National Gallery

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe verklaart Het_feestmaal_van_Belsazar zijn Externe link?

(en) Belsazars feest op website National Gallery

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Het_feestmaal_van_Belsazar

Prompt: Hoe wordt de Externe link besproken in Het_feestmaal_van_Belsazar?

(en) Belsazars feest op website National Gallery

Bestand:Rembrandt - Self-Portrait, Staring - WGA19083.jpg

Categorie:Schilderij in de National Gallery (Londen)


Brug_van_Langlois

Prompt: Focus op Brug_van_Langlois en leg de abstract uit.

De Brug van Langlois is het onderwerp van vier olieverfschilderijen, een aquarel en vier tekeningen door Vincent van Gogh. Deze werken ontstonden in 1888 toen de kunstenaar in de Franse stad Arles verbleef.Van Gogh werd beïnvloed door Japanse houtsnedes gezien hij kleur op een eenvoudige manier gebruikte om een harmonieus en samenhangend geheel te maken. Contrasterende kleuren, zoals blauw en geel gebruikte hij om levendigheid aan zijn werken toe te voegen. Hij schilderde met impasto of dik aangebrachte verf om zo de reflectie van licht na te bootsen. Het onderwerp, de ophaalbrug, herinnerde hem aan zijn thuisland, Nederland.

Bestand:Brug van van Gogh te Arles 23-05-2018 17-08-00.jpg


Brug_van_Langlois

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Brug_van_Langlois.

De Brug van Langlois is het onderwerp van vier olieverfschilderijen, een aquarel en vier tekeningen door Vincent van Gogh. Deze werken ontstonden in 1888 toen de kunstenaar in de Franse stad Arles verbleef.Van Gogh werd beïnvloed door Japanse houtsnedes gezien hij kleur op een eenvoudige manier gebruikte om een harmonieus en samenhangend geheel te maken. Contrasterende kleuren, zoals blauw en geel gebruikte hij om levendigheid aan zijn werken toe te voegen. Hij schilderde met impasto of dik aangebrachte verf om zo de reflectie van licht na te bootsen. Het onderwerp, de ophaalbrug, herinnerde hem aan zijn thuisland, Nederland.

Bestand:Brug van van Gogh te Arles 23-05-2018 17-08-00.jpg


Brug_van_Langlois

Prompt: Hoe verklaart Brug_van_Langlois zijn abstract?

De Brug van Langlois is het onderwerp van vier olieverfschilderijen, een aquarel en vier tekeningen door Vincent van Gogh. Deze werken ontstonden in 1888 toen de kunstenaar in de Franse stad Arles verbleef.Van Gogh werd beïnvloed door Japanse houtsnedes gezien hij kleur op een eenvoudige manier gebruikte om een harmonieus en samenhangend geheel te maken. Contrasterende kleuren, zoals blauw en geel gebruikte hij om levendigheid aan zijn werken toe te voegen. Hij schilderde met impasto of dik aangebrachte verf om zo de reflectie van licht na te bootsen. Het onderwerp, de ophaalbrug, herinnerde hem aan zijn thuisland, Nederland.

Bestand:Brug van van Gogh te Arles 23-05-2018 17-08-00.jpg


Brug_van_Langlois

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Brug_van_Langlois?

De Brug van Langlois is het onderwerp van vier olieverfschilderijen, een aquarel en vier tekeningen door Vincent van Gogh. Deze werken ontstonden in 1888 toen de kunstenaar in de Franse stad Arles verbleef.Van Gogh werd beïnvloed door Japanse houtsnedes gezien hij kleur op een eenvoudige manier gebruikte om een harmonieus en samenhangend geheel te maken. Contrasterende kleuren, zoals blauw en geel gebruikte hij om levendigheid aan zijn werken toe te voegen. Hij schilderde met impasto of dik aangebrachte verf om zo de reflectie van licht na te bootsen. Het onderwerp, de ophaalbrug, herinnerde hem aan zijn thuisland, Nederland.

Bestand:Brug van van Gogh te Arles 23-05-2018 17-08-00.jpg


Brug_van_Langlois

Prompt: Focus op Brug_van_Langlois en leg de Het schilderij in een brief aan zijn broer uit.

In een brief die hij in 1888 aan zijn broer Theo schrijft zegt hij: En wat het werk betreft, ik heb een doek van 15 meegebracht vandaag, het is een wagen die over een ophaalbrug rijdt en zich aftekent tegen een blauwe lucht - de rivier is ook blauw, oranjekleurige bermen met planten en een groep wasvrouwen met caraco's en bontgekleurde mutsen. De brief wordt bewaard in het Kröller-Müller Museum.De brug die anno 2018 aan de rue Gaspard Monge over het kanaal van Arles naar Port-de-Bouc ligt, is een replica van de brug gebouwd in de eerste helft van de 19e eeuw en ligt enkele meters ten noorden van haar eerste locatie. De oorspronkelijke houten ophaalbrug, genoemd naar haar brugwachter Langlois, werd in 1930 vervangen door een brug uit gewapend beton die in 1944 door terugtrekkende Duitse troepen werd opgeblazen. In Arles staat ze nu bekend als Pont Van Gogh.

Bestand:Brug van van Gogh te Arles 23-05-2018 17-08-00.jpg


Brug_van_Langlois

Prompt: Verklaar de Het schilderij in een brief aan zijn broer van dit kunstwerk, Brug_van_Langlois.

In een brief die hij in 1888 aan zijn broer Theo schrijft zegt hij: En wat het werk betreft, ik heb een doek van 15 meegebracht vandaag, het is een wagen die over een ophaalbrug rijdt en zich aftekent tegen een blauwe lucht - de rivier is ook blauw, oranjekleurige bermen met planten en een groep wasvrouwen met caraco's en bontgekleurde mutsen. De brief wordt bewaard in het Kröller-Müller Museum.De brug die anno 2018 aan de rue Gaspard Monge over het kanaal van Arles naar Port-de-Bouc ligt, is een replica van de brug gebouwd in de eerste helft van de 19e eeuw en ligt enkele meters ten noorden van haar eerste locatie. De oorspronkelijke houten ophaalbrug, genoemd naar haar brugwachter Langlois, werd in 1930 vervangen door een brug uit gewapend beton die in 1944 door terugtrekkende Duitse troepen werd opgeblazen. In Arles staat ze nu bekend als Pont Van Gogh.

Bestand:Brug van van Gogh te Arles 23-05-2018 17-08-00.jpg


Brug_van_Langlois

Prompt: Hoe verklaart Brug_van_Langlois zijn Het schilderij in een brief aan zijn broer?

In een brief die hij in 1888 aan zijn broer Theo schrijft zegt hij: En wat het werk betreft, ik heb een doek van 15 meegebracht vandaag, het is een wagen die over een ophaalbrug rijdt en zich aftekent tegen een blauwe lucht - de rivier is ook blauw, oranjekleurige bermen met planten en een groep wasvrouwen met caraco's en bontgekleurde mutsen. De brief wordt bewaard in het Kröller-Müller Museum.De brug die anno 2018 aan de rue Gaspard Monge over het kanaal van Arles naar Port-de-Bouc ligt, is een replica van de brug gebouwd in de eerste helft van de 19e eeuw en ligt enkele meters ten noorden van haar eerste locatie. De oorspronkelijke houten ophaalbrug, genoemd naar haar brugwachter Langlois, werd in 1930 vervangen door een brug uit gewapend beton die in 1944 door terugtrekkende Duitse troepen werd opgeblazen. In Arles staat ze nu bekend als Pont Van Gogh.

Bestand:Brug van van Gogh te Arles 23-05-2018 17-08-00.jpg


Brug_van_Langlois

Prompt: Hoe wordt de Het schilderij in een brief aan zijn broer besproken in Brug_van_Langlois?

In een brief die hij in 1888 aan zijn broer Theo schrijft zegt hij: En wat het werk betreft, ik heb een doek van 15 meegebracht vandaag, het is een wagen die over een ophaalbrug rijdt en zich aftekent tegen een blauwe lucht - de rivier is ook blauw, oranjekleurige bermen met planten en een groep wasvrouwen met caraco's en bontgekleurde mutsen. De brief wordt bewaard in het Kröller-Müller Museum.De brug die anno 2018 aan de rue Gaspard Monge over het kanaal van Arles naar Port-de-Bouc ligt, is een replica van de brug gebouwd in de eerste helft van de 19e eeuw en ligt enkele meters ten noorden van haar eerste locatie. De oorspronkelijke houten ophaalbrug, genoemd naar haar brugwachter Langlois, werd in 1930 vervangen door een brug uit gewapend beton die in 1944 door terugtrekkende Duitse troepen werd opgeblazen. In Arles staat ze nu bekend als Pont Van Gogh.

Bestand:Brug van van Gogh te Arles 23-05-2018 17-08-00.jpg


Mona_Lisa_van_het_Prado

Prompt: Focus op Mona_Lisa_van_het_Prado en leg de abstract uit.

De Mona Lisa van het Prado is een eigentijdse kopie van het werk dat Leonardo da Vinci schilderde tussen 1503 en 1507. De gebruikte techniek is olieverf op paneel (notenhout), de afmetingen zijn 76 × 57 cm.

Bestand:Gioconda (copia del Museo del Prado restaurada).jpg

Een kopie van de Mona Lisa in het Prado in Madrid


Mona_Lisa_van_het_Prado

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Mona_Lisa_van_het_Prado.

De Mona Lisa van het Prado is een eigentijdse kopie van het werk dat Leonardo da Vinci schilderde tussen 1503 en 1507. De gebruikte techniek is olieverf op paneel (notenhout), de afmetingen zijn 76 × 57 cm.

Bestand:Gioconda (copia del Museo del Prado restaurada).jpg

Een kopie van de Mona Lisa in het Prado in Madrid


Mona_Lisa_van_het_Prado

Prompt: Hoe verklaart Mona_Lisa_van_het_Prado zijn abstract?

De Mona Lisa van het Prado is een eigentijdse kopie van het werk dat Leonardo da Vinci schilderde tussen 1503 en 1507. De gebruikte techniek is olieverf op paneel (notenhout), de afmetingen zijn 76 × 57 cm.

Bestand:Gioconda (copia del Museo del Prado restaurada).jpg

Een kopie van de Mona Lisa in het Prado in Madrid


Mona_Lisa_van_het_Prado

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Mona_Lisa_van_het_Prado?

De Mona Lisa van het Prado is een eigentijdse kopie van het werk dat Leonardo da Vinci schilderde tussen 1503 en 1507. De gebruikte techniek is olieverf op paneel (notenhout), de afmetingen zijn 76 × 57 cm.

Bestand:Gioconda (copia del Museo del Prado restaurada).jpg

Een kopie van de Mona Lisa in het Prado in Madrid


Mona_Lisa_van_het_Prado

Prompt: Focus op Mona_Lisa_van_het_Prado en leg de Geschiedenis uit.

Het Prado in Madrid is al zeer lang in het bezit van het werk, een kopie van het beroemde schilderij van Leonardo, dat bewaard wordt in het Louvre in Parijs. Het schilderij werd al in 1666 vermeld in een inventaris van de collectie van het Alcazar. Het was trouwens lange tijd te zien in het museum. Het Prado heeft weinig belangstelling getoond voor deze kopie van de Mona Lisa omdat het volgens hen een van de vele kopieën was die na de dood van Leonardo werden gemaakt. Het werk werd toegeschreven aan een onbekende kunstenaar uit de Nederlanden omwille van het paneel waarop het geschilderd was, waarvan men dacht dat het eik was. Bovendien was de dame geschilderd op een zwarte achtergrond wat aan het geheel een triest, donker uiterlijk gaf.

Bestand:Gioconda (copia del Museo del Prado restaurada).jpg

Een kopie van de Mona Lisa in het Prado in Madrid


Mona_Lisa_van_het_Prado

Prompt: Verklaar de Geschiedenis van dit kunstwerk, Mona_Lisa_van_het_Prado.

Het Prado in Madrid is al zeer lang in het bezit van het werk, een kopie van het beroemde schilderij van Leonardo, dat bewaard wordt in het Louvre in Parijs. Het schilderij werd al in 1666 vermeld in een inventaris van de collectie van het Alcazar. Het was trouwens lange tijd te zien in het museum. Het Prado heeft weinig belangstelling getoond voor deze kopie van de Mona Lisa omdat het volgens hen een van de vele kopieën was die na de dood van Leonardo werden gemaakt. Het werk werd toegeschreven aan een onbekende kunstenaar uit de Nederlanden omwille van het paneel waarop het geschilderd was, waarvan men dacht dat het eik was. Bovendien was de dame geschilderd op een zwarte achtergrond wat aan het geheel een triest, donker uiterlijk gaf.

Bestand:Gioconda (copia del Museo del Prado restaurada).jpg

Een kopie van de Mona Lisa in het Prado in Madrid


Mona_Lisa_van_het_Prado

Prompt: Hoe verklaart Mona_Lisa_van_het_Prado zijn Geschiedenis?

Het Prado in Madrid is al zeer lang in het bezit van het werk, een kopie van het beroemde schilderij van Leonardo, dat bewaard wordt in het Louvre in Parijs. Het schilderij werd al in 1666 vermeld in een inventaris van de collectie van het Alcazar. Het was trouwens lange tijd te zien in het museum. Het Prado heeft weinig belangstelling getoond voor deze kopie van de Mona Lisa omdat het volgens hen een van de vele kopieën was die na de dood van Leonardo werden gemaakt. Het werk werd toegeschreven aan een onbekende kunstenaar uit de Nederlanden omwille van het paneel waarop het geschilderd was, waarvan men dacht dat het eik was. Bovendien was de dame geschilderd op een zwarte achtergrond wat aan het geheel een triest, donker uiterlijk gaf.

Bestand:Gioconda (copia del Museo del Prado restaurada).jpg

Een kopie van de Mona Lisa in het Prado in Madrid


Mona_Lisa_van_het_Prado

Prompt: Hoe wordt de Geschiedenis besproken in Mona_Lisa_van_het_Prado?

Het Prado in Madrid is al zeer lang in het bezit van het werk, een kopie van het beroemde schilderij van Leonardo, dat bewaard wordt in het Louvre in Parijs. Het schilderij werd al in 1666 vermeld in een inventaris van de collectie van het Alcazar. Het was trouwens lange tijd te zien in het museum. Het Prado heeft weinig belangstelling getoond voor deze kopie van de Mona Lisa omdat het volgens hen een van de vele kopieën was die na de dood van Leonardo werden gemaakt. Het werk werd toegeschreven aan een onbekende kunstenaar uit de Nederlanden omwille van het paneel waarop het geschilderd was, waarvan men dacht dat het eik was. Bovendien was de dame geschilderd op een zwarte achtergrond wat aan het geheel een triest, donker uiterlijk gaf.

Bestand:Gioconda (copia del Museo del Prado restaurada).jpg

Een kopie van de Mona Lisa in het Prado in Madrid


Mona_Lisa_van_het_Prado

Prompt: Focus op Mona_Lisa_van_het_Prado en leg de Studie en restauratie uit.

In 2010 begon met de studie van dit werk, op vraag van het Louvre, in het kader van de tentoonstelling L’ultime chef-d’œuvre de Léonard de Vinci, la Sainte Anne. Op basis van de interessante resultaten van de vergelijking van de infraroodreflectografie van het paneel van het Prado en het origineel, werd besloten een grondige studie van het werk te maken en het te restaureren.Bij de restauratie stelde men vast dat het werk geschilderd was op een paneel van notenhout, materiaal dat in Firenze tijdens de renaissance veel werd gebruikt. Het paneel heeft niet de gebruikelijke gesco onderlaag, maar een eerste oranjeachtige onderlaag en daarboven een laag met loodwit. De resultaten van een onderzoek op andere werken van Leonardo, dat recent werd gepubliceerd in de National Gallery Technical Bulletin (nr. 32), wezen uit dat dit type voorbereiding in Leonardo's atelier werd gebruikt voor werken op notenhout.Men stelde ook vast dat de zwarte achtergrond van het werk niet origineel was maar later werd aangebracht. Chemische analyse van de zwarte laag toonde aan dat er lijnzaadolie was gebruikt als bindmiddel, wat de laag dateert op na 1750. Nog voor de restauratie konden de onderzoekers vaststellen door middel van infrarood reflectografie en door onderzoek van het oppervlak onder strijklicht dat er een landschap onder de zwarte laag was te vinden, wat daarna werd bevestigd met röntgenonderzoek. Bij de verwijdering van deze laag kwam een Toscaans landschap tevoorschijn, dat zeer vergelijkbaar is met het landschap op het origineel van Leonardo, maar niet volledig was afgewerkt.Bij het onderzoek met infraroodreflectografie legde men de ondertekeningen van het werk uit het Prado vast. Deze ondertekening was zeer gelijkaardig aan de ondertekening die men gevonden had bij het onderzoek van het origineel door het Louvre in 2004. Men kon zelfs vaststellen dat er gelijkaardige wijzigingen aan beide werken werden aangebracht tijdens hun realisatie. Deze gelijkaardige evolutie van het origineel en van de kopie wijzen op een gelijktijdig geschilderde kopie, onder controle van de meester zelf. Ook de afmetingen zijn bijna identiek, 77 x 53 cm voor het origineel en 76 x 57 cm voor de kopie. Miguel Falomir Faus, hoofdcurator voor de Italiaanse en renaissancewerken bij het Prado, heeft bevestigd dat men er bij het Prado niet meer aan twijfelt dat het schilderij werd vervaardigd door een leerling van Leonardo da Vinci, in zijn atelier en tegelijkertijd met het origineel. Dit bevestigt ook wat Martin Kemp schreef over de werkwijze binnen het atelier van Leonardo, en wat ook blijkt uit een brief van Fra Pietro de Novellara aan Isabella d'Este, waarin die beschrijft dat hij twee leerlingen van Leonardo kopieën had zien maken van het werk waar Leonardo mee bezig was.Het gerestaureerde werk toont een veel frisser beeld van Lisa Gherardini, echtgenote van Francesco del Giocondo, maar de Parijse Gioconda wordt niet echt geflatteerd door de toestand van het schilderij. Het Prado-exemplaar is beter bewaard dan het origineel. Het toont meer details van onder meer de rugleuning van de stoel, de versiering van de halsuitsnijding op de borst van de dame en de sluier over haar linkerschouder. Opmerkelijk is ook dat de Madrileense Mona Lisa wenkbrauwen heeft in tegenstelling tot haar Parijse tweelingzus.De woordvoerders van het Prado, Miguel Falomir Faus en Gabriele Finaldi, adjunct directeur van de collecties, zeiden dat men meent het schilderij te kunnen toeschrijven aan de omgeving van Salai of misschien aan Francesco Melzi op stilistische gronden.

Bestand:Gioconda (copia del Museo del Prado restaurada).jpg

Een kopie van de Mona Lisa in het Prado in Madrid


Mona_Lisa_van_het_Prado

Prompt: Verklaar de Studie en restauratie van dit kunstwerk, Mona_Lisa_van_het_Prado.

In 2010 begon met de studie van dit werk, op vraag van het Louvre, in het kader van de tentoonstelling L’ultime chef-d’œuvre de Léonard de Vinci, la Sainte Anne. Op basis van de interessante resultaten van de vergelijking van de infraroodreflectografie van het paneel van het Prado en het origineel, werd besloten een grondige studie van het werk te maken en het te restaureren.Bij de restauratie stelde men vast dat het werk geschilderd was op een paneel van notenhout, materiaal dat in Firenze tijdens de renaissance veel werd gebruikt. Het paneel heeft niet de gebruikelijke gesco onderlaag, maar een eerste oranjeachtige onderlaag en daarboven een laag met loodwit. De resultaten van een onderzoek op andere werken van Leonardo, dat recent werd gepubliceerd in de National Gallery Technical Bulletin (nr. 32), wezen uit dat dit type voorbereiding in Leonardo's atelier werd gebruikt voor werken op notenhout.Men stelde ook vast dat de zwarte achtergrond van het werk niet origineel was maar later werd aangebracht. Chemische analyse van de zwarte laag toonde aan dat er lijnzaadolie was gebruikt als bindmiddel, wat de laag dateert op na 1750. Nog voor de restauratie konden de onderzoekers vaststellen door middel van infrarood reflectografie en door onderzoek van het oppervlak onder strijklicht dat er een landschap onder de zwarte laag was te vinden, wat daarna werd bevestigd met röntgenonderzoek. Bij de verwijdering van deze laag kwam een Toscaans landschap tevoorschijn, dat zeer vergelijkbaar is met het landschap op het origineel van Leonardo, maar niet volledig was afgewerkt.Bij het onderzoek met infraroodreflectografie legde men de ondertekeningen van het werk uit het Prado vast. Deze ondertekening was zeer gelijkaardig aan de ondertekening die men gevonden had bij het onderzoek van het origineel door het Louvre in 2004. Men kon zelfs vaststellen dat er gelijkaardige wijzigingen aan beide werken werden aangebracht tijdens hun realisatie. Deze gelijkaardige evolutie van het origineel en van de kopie wijzen op een gelijktijdig geschilderde kopie, onder controle van de meester zelf. Ook de afmetingen zijn bijna identiek, 77 x 53 cm voor het origineel en 76 x 57 cm voor de kopie. Miguel Falomir Faus, hoofdcurator voor de Italiaanse en renaissancewerken bij het Prado, heeft bevestigd dat men er bij het Prado niet meer aan twijfelt dat het schilderij werd vervaardigd door een leerling van Leonardo da Vinci, in zijn atelier en tegelijkertijd met het origineel. Dit bevestigt ook wat Martin Kemp schreef over de werkwijze binnen het atelier van Leonardo, en wat ook blijkt uit een brief van Fra Pietro de Novellara aan Isabella d'Este, waarin die beschrijft dat hij twee leerlingen van Leonardo kopieën had zien maken van het werk waar Leonardo mee bezig was.Het gerestaureerde werk toont een veel frisser beeld van Lisa Gherardini, echtgenote van Francesco del Giocondo, maar de Parijse Gioconda wordt niet echt geflatteerd door de toestand van het schilderij. Het Prado-exemplaar is beter bewaard dan het origineel. Het toont meer details van onder meer de rugleuning van de stoel, de versiering van de halsuitsnijding op de borst van de dame en de sluier over haar linkerschouder. Opmerkelijk is ook dat de Madrileense Mona Lisa wenkbrauwen heeft in tegenstelling tot haar Parijse tweelingzus.De woordvoerders van het Prado, Miguel Falomir Faus en Gabriele Finaldi, adjunct directeur van de collecties, zeiden dat men meent het schilderij te kunnen toeschrijven aan de omgeving van Salai of misschien aan Francesco Melzi op stilistische gronden.

Bestand:Gioconda (copia del Museo del Prado restaurada).jpg

Een kopie van de Mona Lisa in het Prado in Madrid


Mona_Lisa_van_het_Prado

Prompt: Hoe verklaart Mona_Lisa_van_het_Prado zijn Studie en restauratie?

In 2010 begon met de studie van dit werk, op vraag van het Louvre, in het kader van de tentoonstelling L’ultime chef-d’œuvre de Léonard de Vinci, la Sainte Anne. Op basis van de interessante resultaten van de vergelijking van de infraroodreflectografie van het paneel van het Prado en het origineel, werd besloten een grondige studie van het werk te maken en het te restaureren.Bij de restauratie stelde men vast dat het werk geschilderd was op een paneel van notenhout, materiaal dat in Firenze tijdens de renaissance veel werd gebruikt. Het paneel heeft niet de gebruikelijke gesco onderlaag, maar een eerste oranjeachtige onderlaag en daarboven een laag met loodwit. De resultaten van een onderzoek op andere werken van Leonardo, dat recent werd gepubliceerd in de National Gallery Technical Bulletin (nr. 32), wezen uit dat dit type voorbereiding in Leonardo's atelier werd gebruikt voor werken op notenhout.Men stelde ook vast dat de zwarte achtergrond van het werk niet origineel was maar later werd aangebracht. Chemische analyse van de zwarte laag toonde aan dat er lijnzaadolie was gebruikt als bindmiddel, wat de laag dateert op na 1750. Nog voor de restauratie konden de onderzoekers vaststellen door middel van infrarood reflectografie en door onderzoek van het oppervlak onder strijklicht dat er een landschap onder de zwarte laag was te vinden, wat daarna werd bevestigd met röntgenonderzoek. Bij de verwijdering van deze laag kwam een Toscaans landschap tevoorschijn, dat zeer vergelijkbaar is met het landschap op het origineel van Leonardo, maar niet volledig was afgewerkt.Bij het onderzoek met infraroodreflectografie legde men de ondertekeningen van het werk uit het Prado vast. Deze ondertekening was zeer gelijkaardig aan de ondertekening die men gevonden had bij het onderzoek van het origineel door het Louvre in 2004. Men kon zelfs vaststellen dat er gelijkaardige wijzigingen aan beide werken werden aangebracht tijdens hun realisatie. Deze gelijkaardige evolutie van het origineel en van de kopie wijzen op een gelijktijdig geschilderde kopie, onder controle van de meester zelf. Ook de afmetingen zijn bijna identiek, 77 x 53 cm voor het origineel en 76 x 57 cm voor de kopie. Miguel Falomir Faus, hoofdcurator voor de Italiaanse en renaissancewerken bij het Prado, heeft bevestigd dat men er bij het Prado niet meer aan twijfelt dat het schilderij werd vervaardigd door een leerling van Leonardo da Vinci, in zijn atelier en tegelijkertijd met het origineel. Dit bevestigt ook wat Martin Kemp schreef over de werkwijze binnen het atelier van Leonardo, en wat ook blijkt uit een brief van Fra Pietro de Novellara aan Isabella d'Este, waarin die beschrijft dat hij twee leerlingen van Leonardo kopieën had zien maken van het werk waar Leonardo mee bezig was.Het gerestaureerde werk toont een veel frisser beeld van Lisa Gherardini, echtgenote van Francesco del Giocondo, maar de Parijse Gioconda wordt niet echt geflatteerd door de toestand van het schilderij. Het Prado-exemplaar is beter bewaard dan het origineel. Het toont meer details van onder meer de rugleuning van de stoel, de versiering van de halsuitsnijding op de borst van de dame en de sluier over haar linkerschouder. Opmerkelijk is ook dat de Madrileense Mona Lisa wenkbrauwen heeft in tegenstelling tot haar Parijse tweelingzus.De woordvoerders van het Prado, Miguel Falomir Faus en Gabriele Finaldi, adjunct directeur van de collecties, zeiden dat men meent het schilderij te kunnen toeschrijven aan de omgeving van Salai of misschien aan Francesco Melzi op stilistische gronden.

Bestand:Gioconda (copia del Museo del Prado restaurada).jpg

Een kopie van de Mona Lisa in het Prado in Madrid


Mona_Lisa_van_het_Prado

Prompt: Hoe wordt de Studie en restauratie besproken in Mona_Lisa_van_het_Prado?

In 2010 begon met de studie van dit werk, op vraag van het Louvre, in het kader van de tentoonstelling L’ultime chef-d’œuvre de Léonard de Vinci, la Sainte Anne. Op basis van de interessante resultaten van de vergelijking van de infraroodreflectografie van het paneel van het Prado en het origineel, werd besloten een grondige studie van het werk te maken en het te restaureren.Bij de restauratie stelde men vast dat het werk geschilderd was op een paneel van notenhout, materiaal dat in Firenze tijdens de renaissance veel werd gebruikt. Het paneel heeft niet de gebruikelijke gesco onderlaag, maar een eerste oranjeachtige onderlaag en daarboven een laag met loodwit. De resultaten van een onderzoek op andere werken van Leonardo, dat recent werd gepubliceerd in de National Gallery Technical Bulletin (nr. 32), wezen uit dat dit type voorbereiding in Leonardo's atelier werd gebruikt voor werken op notenhout.Men stelde ook vast dat de zwarte achtergrond van het werk niet origineel was maar later werd aangebracht. Chemische analyse van de zwarte laag toonde aan dat er lijnzaadolie was gebruikt als bindmiddel, wat de laag dateert op na 1750. Nog voor de restauratie konden de onderzoekers vaststellen door middel van infrarood reflectografie en door onderzoek van het oppervlak onder strijklicht dat er een landschap onder de zwarte laag was te vinden, wat daarna werd bevestigd met röntgenonderzoek. Bij de verwijdering van deze laag kwam een Toscaans landschap tevoorschijn, dat zeer vergelijkbaar is met het landschap op het origineel van Leonardo, maar niet volledig was afgewerkt.Bij het onderzoek met infraroodreflectografie legde men de ondertekeningen van het werk uit het Prado vast. Deze ondertekening was zeer gelijkaardig aan de ondertekening die men gevonden had bij het onderzoek van het origineel door het Louvre in 2004. Men kon zelfs vaststellen dat er gelijkaardige wijzigingen aan beide werken werden aangebracht tijdens hun realisatie. Deze gelijkaardige evolutie van het origineel en van de kopie wijzen op een gelijktijdig geschilderde kopie, onder controle van de meester zelf. Ook de afmetingen zijn bijna identiek, 77 x 53 cm voor het origineel en 76 x 57 cm voor de kopie. Miguel Falomir Faus, hoofdcurator voor de Italiaanse en renaissancewerken bij het Prado, heeft bevestigd dat men er bij het Prado niet meer aan twijfelt dat het schilderij werd vervaardigd door een leerling van Leonardo da Vinci, in zijn atelier en tegelijkertijd met het origineel. Dit bevestigt ook wat Martin Kemp schreef over de werkwijze binnen het atelier van Leonardo, en wat ook blijkt uit een brief van Fra Pietro de Novellara aan Isabella d'Este, waarin die beschrijft dat hij twee leerlingen van Leonardo kopieën had zien maken van het werk waar Leonardo mee bezig was.Het gerestaureerde werk toont een veel frisser beeld van Lisa Gherardini, echtgenote van Francesco del Giocondo, maar de Parijse Gioconda wordt niet echt geflatteerd door de toestand van het schilderij. Het Prado-exemplaar is beter bewaard dan het origineel. Het toont meer details van onder meer de rugleuning van de stoel, de versiering van de halsuitsnijding op de borst van de dame en de sluier over haar linkerschouder. Opmerkelijk is ook dat de Madrileense Mona Lisa wenkbrauwen heeft in tegenstelling tot haar Parijse tweelingzus.De woordvoerders van het Prado, Miguel Falomir Faus en Gabriele Finaldi, adjunct directeur van de collecties, zeiden dat men meent het schilderij te kunnen toeschrijven aan de omgeving van Salai of misschien aan Francesco Melzi op stilistische gronden.

Bestand:Gioconda (copia del Museo del Prado restaurada).jpg

Een kopie van de Mona Lisa in het Prado in Madrid


Pluto_en_Proserpina

Prompt: Focus op Pluto_en_Proserpina en leg de abstract uit.

Pluto en Proserpina is een marmeren beeldhouwwerk van Gianlorenzo Bernini. Hij maakte het sculptuur tussen 1621 en 1622, toen hij slechts 23 jaar oud was. Op het beeld is te zien hoe Pluto de jonge Proserpina naar de onderwereld meeneemt. Op de achtergrond is de driekoppige waakhond van de onderwereld te zien, Cerberus. Dit werk is een voorbeeld van de barok.Het werk is te bewonderen in het Galleria Borghese in Rome.

Categorie:Werk gebaseerd op Grieks-Romeinse mythologie

Bestand:Rape of Prosepina September 2015-3a.jpg


Pluto_en_Proserpina

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Pluto_en_Proserpina.

Pluto en Proserpina is een marmeren beeldhouwwerk van Gianlorenzo Bernini. Hij maakte het sculptuur tussen 1621 en 1622, toen hij slechts 23 jaar oud was. Op het beeld is te zien hoe Pluto de jonge Proserpina naar de onderwereld meeneemt. Op de achtergrond is de driekoppige waakhond van de onderwereld te zien, Cerberus. Dit werk is een voorbeeld van de barok.Het werk is te bewonderen in het Galleria Borghese in Rome.

Categorie:Werk gebaseerd op Grieks-Romeinse mythologie

Bestand:Rape of Prosepina September 2015-3a.jpg


Pluto_en_Proserpina

Prompt: Hoe verklaart Pluto_en_Proserpina zijn abstract?

Pluto en Proserpina is een marmeren beeldhouwwerk van Gianlorenzo Bernini. Hij maakte het sculptuur tussen 1621 en 1622, toen hij slechts 23 jaar oud was. Op het beeld is te zien hoe Pluto de jonge Proserpina naar de onderwereld meeneemt. Op de achtergrond is de driekoppige waakhond van de onderwereld te zien, Cerberus. Dit werk is een voorbeeld van de barok.Het werk is te bewonderen in het Galleria Borghese in Rome.

Categorie:Werk gebaseerd op Grieks-Romeinse mythologie

Bestand:Rape of Prosepina September 2015-3a.jpg


Pluto_en_Proserpina

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Pluto_en_Proserpina?

Pluto en Proserpina is een marmeren beeldhouwwerk van Gianlorenzo Bernini. Hij maakte het sculptuur tussen 1621 en 1622, toen hij slechts 23 jaar oud was. Op het beeld is te zien hoe Pluto de jonge Proserpina naar de onderwereld meeneemt. Op de achtergrond is de driekoppige waakhond van de onderwereld te zien, Cerberus. Dit werk is een voorbeeld van de barok.Het werk is te bewonderen in het Galleria Borghese in Rome.

Categorie:Werk gebaseerd op Grieks-Romeinse mythologie

Bestand:Rape of Prosepina September 2015-3a.jpg


Pluto_en_Proserpina

Prompt: Focus op Pluto_en_Proserpina en leg de Externe link uit.

(en)  Galleria Borghese(nl)  Pluto & Proserpina toegelicht en vergeleken met de Sabijnse Maagdenroof van Giambologna

Categorie:Werk gebaseerd op Grieks-Romeinse mythologie

Bestand:Rape of Prosepina September 2015-3a.jpg


Pluto_en_Proserpina

Prompt: Verklaar de Externe link van dit kunstwerk, Pluto_en_Proserpina.

(en)  Galleria Borghese(nl)  Pluto & Proserpina toegelicht en vergeleken met de Sabijnse Maagdenroof van Giambologna

Categorie:Werk gebaseerd op Grieks-Romeinse mythologie

Bestand:Rape of Prosepina September 2015-3a.jpg


Pluto_en_Proserpina

Prompt: Hoe verklaart Pluto_en_Proserpina zijn Externe link?

(en)  Galleria Borghese(nl)  Pluto & Proserpina toegelicht en vergeleken met de Sabijnse Maagdenroof van Giambologna

Categorie:Werk gebaseerd op Grieks-Romeinse mythologie

Bestand:Rape of Prosepina September 2015-3a.jpg


Pluto_en_Proserpina

Prompt: Hoe wordt de Externe link besproken in Pluto_en_Proserpina?

(en)  Galleria Borghese(nl)  Pluto & Proserpina toegelicht en vergeleken met de Sabijnse Maagdenroof van Giambologna

Categorie:Werk gebaseerd op Grieks-Romeinse mythologie

Bestand:Rape of Prosepina September 2015-3a.jpg


La_Primavera

Prompt: Focus op La_Primavera en leg de abstract uit.

La Primavera kan verwijzen naar:La Primavera (schilderij), een schilderij van de Italiaanse kunstschilder BotticelliLa Primavera (Vichada), een gemeente in het Colombiaanse departement VichadaLa Primavera (single), een single van het Duitse eurodancetrio Sash!

Milaan-San Remo
La Primavera (Vichada)
La Primavera (schilderij)
La Primavera (single)


La_Primavera

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, La_Primavera.

La Primavera kan verwijzen naar:La Primavera (schilderij), een schilderij van de Italiaanse kunstschilder BotticelliLa Primavera (Vichada), een gemeente in het Colombiaanse departement VichadaLa Primavera (single), een single van het Duitse eurodancetrio Sash!

Milaan-San Remo
La Primavera (Vichada)
La Primavera (schilderij)
La Primavera (single)


La_Primavera

Prompt: Hoe verklaart La_Primavera zijn abstract?

La Primavera kan verwijzen naar:La Primavera (schilderij), een schilderij van de Italiaanse kunstschilder BotticelliLa Primavera (Vichada), een gemeente in het Colombiaanse departement VichadaLa Primavera (single), een single van het Duitse eurodancetrio Sash!

Milaan-San Remo
La Primavera (Vichada)
La Primavera (schilderij)
La Primavera (single)


La_Primavera

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in La_Primavera?

La Primavera kan verwijzen naar:La Primavera (schilderij), een schilderij van de Italiaanse kunstschilder BotticelliLa Primavera (Vichada), een gemeente in het Colombiaanse departement VichadaLa Primavera (single), een single van het Duitse eurodancetrio Sash!

Milaan-San Remo
La Primavera (Vichada)
La Primavera (schilderij)
La Primavera (single)


The_fighting_Temeraire

Prompt: Focus op The_fighting_Temeraire en leg de abstract uit.


The_fighting_Temeraire

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, The_fighting_Temeraire.


The_fighting_Temeraire

Prompt: Hoe verklaart The_fighting_Temeraire zijn abstract?


The_fighting_Temeraire

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in The_fighting_Temeraire?


Maria,_die_de_knopen_ontwart

Prompt: Focus op Maria,_die_de_knopen_ontwart en leg de abstract uit.

Maria, die de knopen ontwart (Duits: Maria Knotenlöserin) is een genadebeeld in de rooms-katholieke bedevaartskerk van Sint-Petrus aan de Perlach in de Beierse stad Augsburg. Het genadebeeld is een geliefde devotie van paus Franciscus. In zijn jonge jaren studeerde hij in Duitsland, waar hij kennismaakte met het schilderij. Hij bracht ansichtkaarten ervan mee naar zijn thuisland Argentinië, waar kopieën werden gemaakt die tegenwoordig in verschillende Argentijnse kerken worden vereerd.

Sint-Petruskerk aan de Perlach (Augsburg)


Maria,_die_de_knopen_ontwart

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Maria,_die_de_knopen_ontwart.

Maria, die de knopen ontwart (Duits: Maria Knotenlöserin) is een genadebeeld in de rooms-katholieke bedevaartskerk van Sint-Petrus aan de Perlach in de Beierse stad Augsburg. Het genadebeeld is een geliefde devotie van paus Franciscus. In zijn jonge jaren studeerde hij in Duitsland, waar hij kennismaakte met het schilderij. Hij bracht ansichtkaarten ervan mee naar zijn thuisland Argentinië, waar kopieën werden gemaakt die tegenwoordig in verschillende Argentijnse kerken worden vereerd.

Sint-Petruskerk aan de Perlach (Augsburg)


Maria,_die_de_knopen_ontwart

Prompt: Hoe verklaart Maria,_die_de_knopen_ontwart zijn abstract?

Maria, die de knopen ontwart (Duits: Maria Knotenlöserin) is een genadebeeld in de rooms-katholieke bedevaartskerk van Sint-Petrus aan de Perlach in de Beierse stad Augsburg. Het genadebeeld is een geliefde devotie van paus Franciscus. In zijn jonge jaren studeerde hij in Duitsland, waar hij kennismaakte met het schilderij. Hij bracht ansichtkaarten ervan mee naar zijn thuisland Argentinië, waar kopieën werden gemaakt die tegenwoordig in verschillende Argentijnse kerken worden vereerd.

Sint-Petruskerk aan de Perlach (Augsburg)


Maria,_die_de_knopen_ontwart

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Maria,_die_de_knopen_ontwart?

Maria, die de knopen ontwart (Duits: Maria Knotenlöserin) is een genadebeeld in de rooms-katholieke bedevaartskerk van Sint-Petrus aan de Perlach in de Beierse stad Augsburg. Het genadebeeld is een geliefde devotie van paus Franciscus. In zijn jonge jaren studeerde hij in Duitsland, waar hij kennismaakte met het schilderij. Hij bracht ansichtkaarten ervan mee naar zijn thuisland Argentinië, waar kopieën werden gemaakt die tegenwoordig in verschillende Argentijnse kerken worden vereerd.

Sint-Petruskerk aan de Perlach (Augsburg)


Maria,_die_de_knopen_ontwart

Prompt: Focus op Maria,_die_de_knopen_ontwart en leg de Genadebeeld uit.

Het barokke genadebeeld is rondom 1700 geschilderd door de Augsburgse kunstschilder Johann Georg Melchior Schmidtner en toont de Heilige Maagd Maria staande op een maansikkel. Zij wordt door engelen omgeven, terwijl boven haar de Heilige Geest zweeft in de vorm van een duif. In haar handen houdt zij een koord, waarin zich knopen bevinden die zij ontwart. Haar voet is geplaatst op een slang (symbool voor de duivel) die zelf in de knoop is. Daaronder is als nevenwerk een duidelijk kleinere engel te zien met een menselijke begeleider en zijn hond. In de kunstgeschiedenis is dit wel geduid als een verwijzing naar het boek Tobit, waarin Tobias met zijn hond, begeleid door de aartsengel Rafaël, van Ninive naar Ecbatana reist om Sara tot zijn vrouw te nemen. Een andere verklaring voor dit kleinere tafereel verwijst naar de geschiedenis van de opdracht tot de vervaardiging van het schilderij. De grootvader van de opdrachtgever, een zekere Wolfgang Langenmantel, zou in huwelijksnood verkerend door Jakob Rem, een jezuïetenpater, naar Ingolstadt gestuurd zijn om daar de knopen in zijn leven, die vooral betrekking hadden op zijn huwelijk, aan Maria voor te leggen. Zijn huwelijk werd uiteindelijk gered en dat gaf Wolfgangs kleinzoon, Hieronymus Ambrosius Langenmantel, kanunnik bij de stiftskerk van Sint-Petrus aan de Perlach, reden tot de opdracht tot dit schilderij.

Sint-Petruskerk aan de Perlach (Augsburg)