Inge_King

Prompt: Focus op Inge_King en leg de Centre Five group uit.

In 1961 werd tijdens een bijeenkomst, die was georganiseerd door Julius Kane, de Centre Five Group of sculptors of Centre 5 opgericht. De Centre 5 Group werd genoemd naar het vijfpuntenplan, dat tijdens de bijeenkomst werd opgesteld. Deelnemers aan deze afsplitsing van de Victorian Sculptors' Society waren Clifford Last, Inge King, Norma Redpath, Vincas Jomantas, Teisutis Zikaras, Julius Kane en Lenton Parr. Een van de vijf punten was het contact met het publiek te verbeteren, hetgeen kon worden bereikt door groepsexposities. Omdat zij uit de Sculptors' Society traden, werden hun exposities als concurrentie gezien, hetgeen leidde tot een diepe verdeeldheid in de beeldhouwgemeenschap. De eerste groepstentoonstellingen vonden plaats in 1963, 1964 en 1965. Ook in 1974 en 1984 werden werken van deze beeldhouwers tijdens Centre 5-exposities getoond.

Beeldenpark van de National Gallery of Australia

Bestand:Inge King and Interlocked II.jpeg

''Rings of Saturn'' (2005/2006) in Melbourne


Inge_King

Prompt: Verklaar de Centre Five group van dit kunstwerk, Inge_King.

In 1961 werd tijdens een bijeenkomst, die was georganiseerd door Julius Kane, de Centre Five Group of sculptors of Centre 5 opgericht. De Centre 5 Group werd genoemd naar het vijfpuntenplan, dat tijdens de bijeenkomst werd opgesteld. Deelnemers aan deze afsplitsing van de Victorian Sculptors' Society waren Clifford Last, Inge King, Norma Redpath, Vincas Jomantas, Teisutis Zikaras, Julius Kane en Lenton Parr. Een van de vijf punten was het contact met het publiek te verbeteren, hetgeen kon worden bereikt door groepsexposities. Omdat zij uit de Sculptors' Society traden, werden hun exposities als concurrentie gezien, hetgeen leidde tot een diepe verdeeldheid in de beeldhouwgemeenschap. De eerste groepstentoonstellingen vonden plaats in 1963, 1964 en 1965. Ook in 1974 en 1984 werden werken van deze beeldhouwers tijdens Centre 5-exposities getoond.

Beeldenpark van de National Gallery of Australia

Bestand:Inge King and Interlocked II.jpeg

''Rings of Saturn'' (2005/2006) in Melbourne


Inge_King

Prompt: Hoe verklaart Inge_King zijn Centre Five group?

In 1961 werd tijdens een bijeenkomst, die was georganiseerd door Julius Kane, de Centre Five Group of sculptors of Centre 5 opgericht. De Centre 5 Group werd genoemd naar het vijfpuntenplan, dat tijdens de bijeenkomst werd opgesteld. Deelnemers aan deze afsplitsing van de Victorian Sculptors' Society waren Clifford Last, Inge King, Norma Redpath, Vincas Jomantas, Teisutis Zikaras, Julius Kane en Lenton Parr. Een van de vijf punten was het contact met het publiek te verbeteren, hetgeen kon worden bereikt door groepsexposities. Omdat zij uit de Sculptors' Society traden, werden hun exposities als concurrentie gezien, hetgeen leidde tot een diepe verdeeldheid in de beeldhouwgemeenschap. De eerste groepstentoonstellingen vonden plaats in 1963, 1964 en 1965. Ook in 1974 en 1984 werden werken van deze beeldhouwers tijdens Centre 5-exposities getoond.

Beeldenpark van de National Gallery of Australia

Bestand:Inge King and Interlocked II.jpeg

''Rings of Saturn'' (2005/2006) in Melbourne


Inge_King

Prompt: Hoe wordt de Centre Five group besproken in Inge_King?

In 1961 werd tijdens een bijeenkomst, die was georganiseerd door Julius Kane, de Centre Five Group of sculptors of Centre 5 opgericht. De Centre 5 Group werd genoemd naar het vijfpuntenplan, dat tijdens de bijeenkomst werd opgesteld. Deelnemers aan deze afsplitsing van de Victorian Sculptors' Society waren Clifford Last, Inge King, Norma Redpath, Vincas Jomantas, Teisutis Zikaras, Julius Kane en Lenton Parr. Een van de vijf punten was het contact met het publiek te verbeteren, hetgeen kon worden bereikt door groepsexposities. Omdat zij uit de Sculptors' Society traden, werden hun exposities als concurrentie gezien, hetgeen leidde tot een diepe verdeeldheid in de beeldhouwgemeenschap. De eerste groepstentoonstellingen vonden plaats in 1963, 1964 en 1965. Ook in 1974 en 1984 werden werken van deze beeldhouwers tijdens Centre 5-exposities getoond.

Beeldenpark van de National Gallery of Australia

Bestand:Inge King and Interlocked II.jpeg

''Rings of Saturn'' (2005/2006) in Melbourne


Inge_King

Prompt: Focus op Inge_King en leg de Werken (selectie) uit.

Flower Dancer (1948), National Gallery of Victoria in MelbourneGreat Gate (1962), Acton Campus Australian National UniversityOracle (1966)Encounter (1968), La Trobe University Sculpture Park, Melbourne-BunduraFred Schonell Memorial Fountain (1971), Universiteit van QueenslandRoyal Australian Air Force Memorial (1973), Anzac Parade in CanberraBlack Sun (1975), National Gallery of VictoriaDialogue of Circles (1976), La Trobe University Sculpture Park in Melbourne-BunduraBlack Sun II (1976), Acton Campus Australian National UniversityForward Surge (1976), The Arts Centre in Melbourne - geplaatst in 1981Temple Gate (1976/77), Beeldenpark van de National Gallery of Australia in CanberraLunar Image (1980), Museum and Art Gallery of the Northern Territory (MAGNT) in DarwinSun Ribbon (1982), Union Lawn, Universiteit van MelbourneJabaroo (1984/1985), McClelland Gallery and Sculpture ParkSilent Gong (1989), part. collectieIsland Sculpture (1991), McClelland Gallery and Sculpture ParkShearwater (1994/1995), Southbank, MelbourneGuardian Angel(1995), Deakin Museum of Art, campus Universiteit van Deakin in MelbourneMoonbird (1999), residentie Prime Minister, The Lodge in Canberra (opdrachtgever Australia Fund)The Sentinel (2000), Eastern Freeway in MelbourneWandering Angel (2000), Beeldenpark van de National Gallery of Australia in CanberraRings of Saturn (2005/2006), Heide Museum of Modern Art in Bulleen/MelbourneRings of Jupiter (3) (2006), National Gallery of VictoriaRed Rings (2008), Eastlink Motorway in MelbourneInterlocked II (2009), part. collectie in Melbourne

Bestand:Inge King and Interlocked II.jpeg

''Rings of Saturn'' (2005/2006) in Melbourne


Inge_King

Prompt: Verklaar de Werken (selectie) van dit kunstwerk, Inge_King.

Flower Dancer (1948), National Gallery of Victoria in MelbourneGreat Gate (1962), Acton Campus Australian National UniversityOracle (1966)Encounter (1968), La Trobe University Sculpture Park, Melbourne-BunduraFred Schonell Memorial Fountain (1971), Universiteit van QueenslandRoyal Australian Air Force Memorial (1973), Anzac Parade in CanberraBlack Sun (1975), National Gallery of VictoriaDialogue of Circles (1976), La Trobe University Sculpture Park in Melbourne-BunduraBlack Sun II (1976), Acton Campus Australian National UniversityForward Surge (1976), The Arts Centre in Melbourne - geplaatst in 1981Temple Gate (1976/77), Beeldenpark van de National Gallery of Australia in CanberraLunar Image (1980), Museum and Art Gallery of the Northern Territory (MAGNT) in DarwinSun Ribbon (1982), Union Lawn, Universiteit van MelbourneJabaroo (1984/1985), McClelland Gallery and Sculpture ParkSilent Gong (1989), part. collectieIsland Sculpture (1991), McClelland Gallery and Sculpture ParkShearwater (1994/1995), Southbank, MelbourneGuardian Angel(1995), Deakin Museum of Art, campus Universiteit van Deakin in MelbourneMoonbird (1999), residentie Prime Minister, The Lodge in Canberra (opdrachtgever Australia Fund)The Sentinel (2000), Eastern Freeway in MelbourneWandering Angel (2000), Beeldenpark van de National Gallery of Australia in CanberraRings of Saturn (2005/2006), Heide Museum of Modern Art in Bulleen/MelbourneRings of Jupiter (3) (2006), National Gallery of VictoriaRed Rings (2008), Eastlink Motorway in MelbourneInterlocked II (2009), part. collectie in Melbourne

Bestand:Inge King and Interlocked II.jpeg

''Rings of Saturn'' (2005/2006) in Melbourne


Inge_King

Prompt: Hoe verklaart Inge_King zijn Werken (selectie)?

Flower Dancer (1948), National Gallery of Victoria in MelbourneGreat Gate (1962), Acton Campus Australian National UniversityOracle (1966)Encounter (1968), La Trobe University Sculpture Park, Melbourne-BunduraFred Schonell Memorial Fountain (1971), Universiteit van QueenslandRoyal Australian Air Force Memorial (1973), Anzac Parade in CanberraBlack Sun (1975), National Gallery of VictoriaDialogue of Circles (1976), La Trobe University Sculpture Park in Melbourne-BunduraBlack Sun II (1976), Acton Campus Australian National UniversityForward Surge (1976), The Arts Centre in Melbourne - geplaatst in 1981Temple Gate (1976/77), Beeldenpark van de National Gallery of Australia in CanberraLunar Image (1980), Museum and Art Gallery of the Northern Territory (MAGNT) in DarwinSun Ribbon (1982), Union Lawn, Universiteit van MelbourneJabaroo (1984/1985), McClelland Gallery and Sculpture ParkSilent Gong (1989), part. collectieIsland Sculpture (1991), McClelland Gallery and Sculpture ParkShearwater (1994/1995), Southbank, MelbourneGuardian Angel(1995), Deakin Museum of Art, campus Universiteit van Deakin in MelbourneMoonbird (1999), residentie Prime Minister, The Lodge in Canberra (opdrachtgever Australia Fund)The Sentinel (2000), Eastern Freeway in MelbourneWandering Angel (2000), Beeldenpark van de National Gallery of Australia in CanberraRings of Saturn (2005/2006), Heide Museum of Modern Art in Bulleen/MelbourneRings of Jupiter (3) (2006), National Gallery of VictoriaRed Rings (2008), Eastlink Motorway in MelbourneInterlocked II (2009), part. collectie in Melbourne

Bestand:Inge King and Interlocked II.jpeg

''Rings of Saturn'' (2005/2006) in Melbourne


Inge_King

Prompt: Hoe wordt de Werken (selectie) besproken in Inge_King?

Flower Dancer (1948), National Gallery of Victoria in MelbourneGreat Gate (1962), Acton Campus Australian National UniversityOracle (1966)Encounter (1968), La Trobe University Sculpture Park, Melbourne-BunduraFred Schonell Memorial Fountain (1971), Universiteit van QueenslandRoyal Australian Air Force Memorial (1973), Anzac Parade in CanberraBlack Sun (1975), National Gallery of VictoriaDialogue of Circles (1976), La Trobe University Sculpture Park in Melbourne-BunduraBlack Sun II (1976), Acton Campus Australian National UniversityForward Surge (1976), The Arts Centre in Melbourne - geplaatst in 1981Temple Gate (1976/77), Beeldenpark van de National Gallery of Australia in CanberraLunar Image (1980), Museum and Art Gallery of the Northern Territory (MAGNT) in DarwinSun Ribbon (1982), Union Lawn, Universiteit van MelbourneJabaroo (1984/1985), McClelland Gallery and Sculpture ParkSilent Gong (1989), part. collectieIsland Sculpture (1991), McClelland Gallery and Sculpture ParkShearwater (1994/1995), Southbank, MelbourneGuardian Angel(1995), Deakin Museum of Art, campus Universiteit van Deakin in MelbourneMoonbird (1999), residentie Prime Minister, The Lodge in Canberra (opdrachtgever Australia Fund)The Sentinel (2000), Eastern Freeway in MelbourneWandering Angel (2000), Beeldenpark van de National Gallery of Australia in CanberraRings of Saturn (2005/2006), Heide Museum of Modern Art in Bulleen/MelbourneRings of Jupiter (3) (2006), National Gallery of VictoriaRed Rings (2008), Eastlink Motorway in MelbourneInterlocked II (2009), part. collectie in Melbourne

Bestand:Inge King and Interlocked II.jpeg

''Rings of Saturn'' (2005/2006) in Melbourne


Rue_de_Paris,_temps_de_pluie

Prompt: Focus op Rue_de_Paris,_temps_de_pluie en leg de abstract uit.

Rue de Paris, temps de pluie (Nederlands: Straat in Parijs, regenachtig weer, Engels: Paris Street; Rainy Day) is een olieverfschilderij uit 1877 van Gustave Caillebotte. Het is een van de bekendste werken van deze impressionistische schilder. Op de derde tentoonstelling van de impressionisten (1877) werd het voor de eerste keer geëxposeerd. Sinds 1964 bevindt het zich in de collectie van het Art Institute of Chicago. Gloria Groom, conservator van het museum, noemde dit werk "het grote schilderij van het stedelijke leven aan het eind van de negentiende eeuw".

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago


Rue_de_Paris,_temps_de_pluie

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Rue_de_Paris,_temps_de_pluie.

Rue de Paris, temps de pluie (Nederlands: Straat in Parijs, regenachtig weer, Engels: Paris Street; Rainy Day) is een olieverfschilderij uit 1877 van Gustave Caillebotte. Het is een van de bekendste werken van deze impressionistische schilder. Op de derde tentoonstelling van de impressionisten (1877) werd het voor de eerste keer geëxposeerd. Sinds 1964 bevindt het zich in de collectie van het Art Institute of Chicago. Gloria Groom, conservator van het museum, noemde dit werk "het grote schilderij van het stedelijke leven aan het eind van de negentiende eeuw".

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago


Rue_de_Paris,_temps_de_pluie

Prompt: Hoe verklaart Rue_de_Paris,_temps_de_pluie zijn abstract?

Rue de Paris, temps de pluie (Nederlands: Straat in Parijs, regenachtig weer, Engels: Paris Street; Rainy Day) is een olieverfschilderij uit 1877 van Gustave Caillebotte. Het is een van de bekendste werken van deze impressionistische schilder. Op de derde tentoonstelling van de impressionisten (1877) werd het voor de eerste keer geëxposeerd. Sinds 1964 bevindt het zich in de collectie van het Art Institute of Chicago. Gloria Groom, conservator van het museum, noemde dit werk "het grote schilderij van het stedelijke leven aan het eind van de negentiende eeuw".

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago


Rue_de_Paris,_temps_de_pluie

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Rue_de_Paris,_temps_de_pluie?

Rue de Paris, temps de pluie (Nederlands: Straat in Parijs, regenachtig weer, Engels: Paris Street; Rainy Day) is een olieverfschilderij uit 1877 van Gustave Caillebotte. Het is een van de bekendste werken van deze impressionistische schilder. Op de derde tentoonstelling van de impressionisten (1877) werd het voor de eerste keer geëxposeerd. Sinds 1964 bevindt het zich in de collectie van het Art Institute of Chicago. Gloria Groom, conservator van het museum, noemde dit werk "het grote schilderij van het stedelijke leven aan het eind van de negentiende eeuw".

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago


Rue_de_Paris,_temps_de_pluie

Prompt: Focus op Rue_de_Paris,_temps_de_pluie en leg de Voorstelling uit.

Het schilderij geeft het straatbeeld dat ontstond door de stadsvernieuwing van Georges-Eugène Haussmann in Parijs goed weer. Voor die tijd was het voor voetgangers onmogelijk om ook in de regen op straat te wandelen, omdat een trottoir en goede afwatering ontbraken. De locatie die het schilderij afbeeldt, is bekend: de Place de Dublin, een druk kruispunt in de buurt van het Gare Saint-Lazare in het 8e arrondissement. Van links naar rechts zijn de Rue de Moscou, de Rue Clapeyron en de Rue de Turin te zien. Caillebotte bezat onroerend goed in deze omgeving en de studio van Manet was vlakbij gelegen.In Caillebottes schilderij staan de gebouwen verder uit elkaar dan in werkelijkheid het geval is. Het is alsof de schilder gebruik heeft gemaakt van een groothoeklens, een manier om het gehele plein in beeld te brengen. De schilder liet zich in meerdere opzichten door de fotografie inspireren. Het focus van het schilderij ligt op de voetgangers en rijtuigen in het midden, die scherp zijn afgebeeld. Zowel de personen op de voorgrond als de gebouwen en mensen op de achtergrond zijn (licht) onscherp geschilderd.Ondanks het regenachtige weer zijn er veel wandelaars en enkele rijtuigen op straat. In het bijzonder vallen de man en vrouw met paraplu rechts op de voorgrond op. Nog verder naar rechts is een deel van een andere passant te zien die zijn paraplu opzij steekt om een botsing met het koppel te voorkomen.Hoewel de keuze om een vluchtig, alledaags moment af te beelden kenmerkend is voor het impressionisme, is Caillebottes schilderstijl dat zeker niet. Het schilderij werd geenszins vluchtig geschilderd, maar gedegen voorbereid, waarvan veel voorbereidende schetsen getuigen. Veel details zijn nauwkeurig uitgewerkt zoals de kleding van het koppel op de voorgrond.

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

derde tentoonstelling van de impressionisten


Rue_de_Paris,_temps_de_pluie

Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, Rue_de_Paris,_temps_de_pluie.

Het schilderij geeft het straatbeeld dat ontstond door de stadsvernieuwing van Georges-Eugène Haussmann in Parijs goed weer. Voor die tijd was het voor voetgangers onmogelijk om ook in de regen op straat te wandelen, omdat een trottoir en goede afwatering ontbraken. De locatie die het schilderij afbeeldt, is bekend: de Place de Dublin, een druk kruispunt in de buurt van het Gare Saint-Lazare in het 8e arrondissement. Van links naar rechts zijn de Rue de Moscou, de Rue Clapeyron en de Rue de Turin te zien. Caillebotte bezat onroerend goed in deze omgeving en de studio van Manet was vlakbij gelegen.In Caillebottes schilderij staan de gebouwen verder uit elkaar dan in werkelijkheid het geval is. Het is alsof de schilder gebruik heeft gemaakt van een groothoeklens, een manier om het gehele plein in beeld te brengen. De schilder liet zich in meerdere opzichten door de fotografie inspireren. Het focus van het schilderij ligt op de voetgangers en rijtuigen in het midden, die scherp zijn afgebeeld. Zowel de personen op de voorgrond als de gebouwen en mensen op de achtergrond zijn (licht) onscherp geschilderd.Ondanks het regenachtige weer zijn er veel wandelaars en enkele rijtuigen op straat. In het bijzonder vallen de man en vrouw met paraplu rechts op de voorgrond op. Nog verder naar rechts is een deel van een andere passant te zien die zijn paraplu opzij steekt om een botsing met het koppel te voorkomen.Hoewel de keuze om een vluchtig, alledaags moment af te beelden kenmerkend is voor het impressionisme, is Caillebottes schilderstijl dat zeker niet. Het schilderij werd geenszins vluchtig geschilderd, maar gedegen voorbereid, waarvan veel voorbereidende schetsen getuigen. Veel details zijn nauwkeurig uitgewerkt zoals de kleding van het koppel op de voorgrond.

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

derde tentoonstelling van de impressionisten


Rue_de_Paris,_temps_de_pluie

Prompt: Hoe verklaart Rue_de_Paris,_temps_de_pluie zijn Voorstelling?

Het schilderij geeft het straatbeeld dat ontstond door de stadsvernieuwing van Georges-Eugène Haussmann in Parijs goed weer. Voor die tijd was het voor voetgangers onmogelijk om ook in de regen op straat te wandelen, omdat een trottoir en goede afwatering ontbraken. De locatie die het schilderij afbeeldt, is bekend: de Place de Dublin, een druk kruispunt in de buurt van het Gare Saint-Lazare in het 8e arrondissement. Van links naar rechts zijn de Rue de Moscou, de Rue Clapeyron en de Rue de Turin te zien. Caillebotte bezat onroerend goed in deze omgeving en de studio van Manet was vlakbij gelegen.In Caillebottes schilderij staan de gebouwen verder uit elkaar dan in werkelijkheid het geval is. Het is alsof de schilder gebruik heeft gemaakt van een groothoeklens, een manier om het gehele plein in beeld te brengen. De schilder liet zich in meerdere opzichten door de fotografie inspireren. Het focus van het schilderij ligt op de voetgangers en rijtuigen in het midden, die scherp zijn afgebeeld. Zowel de personen op de voorgrond als de gebouwen en mensen op de achtergrond zijn (licht) onscherp geschilderd.Ondanks het regenachtige weer zijn er veel wandelaars en enkele rijtuigen op straat. In het bijzonder vallen de man en vrouw met paraplu rechts op de voorgrond op. Nog verder naar rechts is een deel van een andere passant te zien die zijn paraplu opzij steekt om een botsing met het koppel te voorkomen.Hoewel de keuze om een vluchtig, alledaags moment af te beelden kenmerkend is voor het impressionisme, is Caillebottes schilderstijl dat zeker niet. Het schilderij werd geenszins vluchtig geschilderd, maar gedegen voorbereid, waarvan veel voorbereidende schetsen getuigen. Veel details zijn nauwkeurig uitgewerkt zoals de kleding van het koppel op de voorgrond.

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

derde tentoonstelling van de impressionisten


Rue_de_Paris,_temps_de_pluie

Prompt: Hoe wordt de Voorstelling besproken in Rue_de_Paris,_temps_de_pluie?

Het schilderij geeft het straatbeeld dat ontstond door de stadsvernieuwing van Georges-Eugène Haussmann in Parijs goed weer. Voor die tijd was het voor voetgangers onmogelijk om ook in de regen op straat te wandelen, omdat een trottoir en goede afwatering ontbraken. De locatie die het schilderij afbeeldt, is bekend: de Place de Dublin, een druk kruispunt in de buurt van het Gare Saint-Lazare in het 8e arrondissement. Van links naar rechts zijn de Rue de Moscou, de Rue Clapeyron en de Rue de Turin te zien. Caillebotte bezat onroerend goed in deze omgeving en de studio van Manet was vlakbij gelegen.In Caillebottes schilderij staan de gebouwen verder uit elkaar dan in werkelijkheid het geval is. Het is alsof de schilder gebruik heeft gemaakt van een groothoeklens, een manier om het gehele plein in beeld te brengen. De schilder liet zich in meerdere opzichten door de fotografie inspireren. Het focus van het schilderij ligt op de voetgangers en rijtuigen in het midden, die scherp zijn afgebeeld. Zowel de personen op de voorgrond als de gebouwen en mensen op de achtergrond zijn (licht) onscherp geschilderd.Ondanks het regenachtige weer zijn er veel wandelaars en enkele rijtuigen op straat. In het bijzonder vallen de man en vrouw met paraplu rechts op de voorgrond op. Nog verder naar rechts is een deel van een andere passant te zien die zijn paraplu opzij steekt om een botsing met het koppel te voorkomen.Hoewel de keuze om een vluchtig, alledaags moment af te beelden kenmerkend is voor het impressionisme, is Caillebottes schilderstijl dat zeker niet. Het schilderij werd geenszins vluchtig geschilderd, maar gedegen voorbereid, waarvan veel voorbereidende schetsen getuigen. Veel details zijn nauwkeurig uitgewerkt zoals de kleding van het koppel op de voorgrond.

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

derde tentoonstelling van de impressionisten


Rue_de_Paris,_temps_de_pluie

Prompt: Focus op Rue_de_Paris,_temps_de_pluie en leg de Herkomst uit.

1894: na het overlijden van de artiest kwam het schilderij in bezit van zijn broer Martial Caillebotte.1900: toegekomen aan Georges Minoret, Château de Montglat, Provins, zwager van Martial Caillebotte.1950: toegekomen aan mevr. Chardeau (geboren Genevieve Caillebotte), Parijs, dochter van Martial Caillebotte.rond 1964: verkocht aan Walter P. Chrysler, Jr., New York.1964: verkocht aan het Art Institute.

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

derde tentoonstelling van de impressionisten


Rue_de_Paris,_temps_de_pluie

Prompt: Verklaar de Herkomst van dit kunstwerk, Rue_de_Paris,_temps_de_pluie.

1894: na het overlijden van de artiest kwam het schilderij in bezit van zijn broer Martial Caillebotte.1900: toegekomen aan Georges Minoret, Château de Montglat, Provins, zwager van Martial Caillebotte.1950: toegekomen aan mevr. Chardeau (geboren Genevieve Caillebotte), Parijs, dochter van Martial Caillebotte.rond 1964: verkocht aan Walter P. Chrysler, Jr., New York.1964: verkocht aan het Art Institute.

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

derde tentoonstelling van de impressionisten


Rue_de_Paris,_temps_de_pluie

Prompt: Hoe verklaart Rue_de_Paris,_temps_de_pluie zijn Herkomst?

1894: na het overlijden van de artiest kwam het schilderij in bezit van zijn broer Martial Caillebotte.1900: toegekomen aan Georges Minoret, Château de Montglat, Provins, zwager van Martial Caillebotte.1950: toegekomen aan mevr. Chardeau (geboren Genevieve Caillebotte), Parijs, dochter van Martial Caillebotte.rond 1964: verkocht aan Walter P. Chrysler, Jr., New York.1964: verkocht aan het Art Institute.

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

derde tentoonstelling van de impressionisten


Rue_de_Paris,_temps_de_pluie

Prompt: Hoe wordt de Herkomst besproken in Rue_de_Paris,_temps_de_pluie?

1894: na het overlijden van de artiest kwam het schilderij in bezit van zijn broer Martial Caillebotte.1900: toegekomen aan Georges Minoret, Château de Montglat, Provins, zwager van Martial Caillebotte.1950: toegekomen aan mevr. Chardeau (geboren Genevieve Caillebotte), Parijs, dochter van Martial Caillebotte.rond 1964: verkocht aan Walter P. Chrysler, Jr., New York.1964: verkocht aan het Art Institute.

Categorie:Schilderij in het Art Institute of Chicago

derde tentoonstelling van de impressionisten


L'Appennino

Prompt: Focus op L'Appennino en leg de abstract uit.

L'Appennino of de Colosso dell'Appennino (reus van de Appenijnen) is een reusachtige sculptuur van Giambologna uit 1579-83, half man half berg. De ingenieur Bernardo Buontalenti had hem uitgerust met allerlei wonderlijke automaten. Hij bevindt zich in de tuin van de Villa di Pratolino in Vaglia, Toscane (het grootste park van de Medici, aangelegd door Francesco I de' Medici vanaf 1568).

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, L'Appennino.

L'Appennino of de Colosso dell'Appennino (reus van de Appenijnen) is een reusachtige sculptuur van Giambologna uit 1579-83, half man half berg. De ingenieur Bernardo Buontalenti had hem uitgerust met allerlei wonderlijke automaten. Hij bevindt zich in de tuin van de Villa di Pratolino in Vaglia, Toscane (het grootste park van de Medici, aangelegd door Francesco I de' Medici vanaf 1568).

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Hoe verklaart L'Appennino zijn abstract?

L'Appennino of de Colosso dell'Appennino (reus van de Appenijnen) is een reusachtige sculptuur van Giambologna uit 1579-83, half man half berg. De ingenieur Bernardo Buontalenti had hem uitgerust met allerlei wonderlijke automaten. Hij bevindt zich in de tuin van de Villa di Pratolino in Vaglia, Toscane (het grootste park van de Medici, aangelegd door Francesco I de' Medici vanaf 1568).

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in L'Appennino?

L'Appennino of de Colosso dell'Appennino (reus van de Appenijnen) is een reusachtige sculptuur van Giambologna uit 1579-83, half man half berg. De ingenieur Bernardo Buontalenti had hem uitgerust met allerlei wonderlijke automaten. Hij bevindt zich in de tuin van de Villa di Pratolino in Vaglia, Toscane (het grootste park van de Medici, aangelegd door Francesco I de' Medici vanaf 1568).

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Focus op L'Appennino en leg de Thema uit.

De oude bronnen zien in de figuur zowel een personificatie van de Apennijnen als de Romeinse god Jupiter. Mogelijk inspireerde Giambologna zich voor de uitwerking op illustraties bij het Atlasverhaal van Ovidius (Metamorfosen, boek IV) of op het megalomane Athosproject van Dinocrates. De actieve participatie door de toeschouwer lijkt beïnvloed door de gigant bij de Egyptische piramide, vermeld in het curieuze werk Hypnerotomachia Poliphili (1499).Eerder had Bartolomeo Ammannati een bibberende Appennino gemaakt voor de Medicivilla in Castello.

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Verklaar de Thema van dit kunstwerk, L'Appennino.

De oude bronnen zien in de figuur zowel een personificatie van de Apennijnen als de Romeinse god Jupiter. Mogelijk inspireerde Giambologna zich voor de uitwerking op illustraties bij het Atlasverhaal van Ovidius (Metamorfosen, boek IV) of op het megalomane Athosproject van Dinocrates. De actieve participatie door de toeschouwer lijkt beïnvloed door de gigant bij de Egyptische piramide, vermeld in het curieuze werk Hypnerotomachia Poliphili (1499).Eerder had Bartolomeo Ammannati een bibberende Appennino gemaakt voor de Medicivilla in Castello.

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Hoe verklaart L'Appennino zijn Thema?

De oude bronnen zien in de figuur zowel een personificatie van de Apennijnen als de Romeinse god Jupiter. Mogelijk inspireerde Giambologna zich voor de uitwerking op illustraties bij het Atlasverhaal van Ovidius (Metamorfosen, boek IV) of op het megalomane Athosproject van Dinocrates. De actieve participatie door de toeschouwer lijkt beïnvloed door de gigant bij de Egyptische piramide, vermeld in het curieuze werk Hypnerotomachia Poliphili (1499).Eerder had Bartolomeo Ammannati een bibberende Appennino gemaakt voor de Medicivilla in Castello.

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Hoe wordt de Thema besproken in L'Appennino?

De oude bronnen zien in de figuur zowel een personificatie van de Apennijnen als de Romeinse god Jupiter. Mogelijk inspireerde Giambologna zich voor de uitwerking op illustraties bij het Atlasverhaal van Ovidius (Metamorfosen, boek IV) of op het megalomane Athosproject van Dinocrates. De actieve participatie door de toeschouwer lijkt beïnvloed door de gigant bij de Egyptische piramide, vermeld in het curieuze werk Hypnerotomachia Poliphili (1499).Eerder had Bartolomeo Ammannati een bibberende Appennino gemaakt voor de Medicivilla in Castello.

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Focus op L'Appennino en leg de Beschrijving uit.

De groteske creatie van Giambologna behoort tot het maniërisme. Zijn hurkende, elf meter hoge reus druipt van de algen en modder. Door dit kunstig aangebrachte stucwerk, vroeger beschilderd, lijkt het of de reus net uit het meertje is gekomen. Dit effect werd nog versterkt doordat er effectief water over het lichaam vloeide. Tot het einde van de 18e eeuw was hij omgeven door een kunstmatige rotsnis en een laurierlabyrint. Binnenin de reus volgen de grotten elkaar op over meerdere verdiepingen. Ze bevatten twee fonteinen uit schelpmozaïeken en schilderijen over het herdersleven, de mijnbouw en de metallurgie. Hydraulisch aangedreven automaten, waaronder waterorgels, zorgden voor vertier (scherzi d'acqua). Bezoekers die op een bepaalde tegel stapten, kregen een waterstraal over zich heen. Het monster onder de linkerhand van de reus spuwt water uit een ondergronds stroompje en uit de neusgaten ervan kon naar verluidt rook worden geblazen. De hoogste grot, in het hoofd, diende als uitkijkpunt en concertzaaltje.De draak aan de achterzijde werd toegevoegd door Giovanni Battista Foggini.

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Verklaar de Beschrijving van dit kunstwerk, L'Appennino.

De groteske creatie van Giambologna behoort tot het maniërisme. Zijn hurkende, elf meter hoge reus druipt van de algen en modder. Door dit kunstig aangebrachte stucwerk, vroeger beschilderd, lijkt het of de reus net uit het meertje is gekomen. Dit effect werd nog versterkt doordat er effectief water over het lichaam vloeide. Tot het einde van de 18e eeuw was hij omgeven door een kunstmatige rotsnis en een laurierlabyrint. Binnenin de reus volgen de grotten elkaar op over meerdere verdiepingen. Ze bevatten twee fonteinen uit schelpmozaïeken en schilderijen over het herdersleven, de mijnbouw en de metallurgie. Hydraulisch aangedreven automaten, waaronder waterorgels, zorgden voor vertier (scherzi d'acqua). Bezoekers die op een bepaalde tegel stapten, kregen een waterstraal over zich heen. Het monster onder de linkerhand van de reus spuwt water uit een ondergronds stroompje en uit de neusgaten ervan kon naar verluidt rook worden geblazen. De hoogste grot, in het hoofd, diende als uitkijkpunt en concertzaaltje.De draak aan de achterzijde werd toegevoegd door Giovanni Battista Foggini.

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Hoe verklaart L'Appennino zijn Beschrijving?

De groteske creatie van Giambologna behoort tot het maniërisme. Zijn hurkende, elf meter hoge reus druipt van de algen en modder. Door dit kunstig aangebrachte stucwerk, vroeger beschilderd, lijkt het of de reus net uit het meertje is gekomen. Dit effect werd nog versterkt doordat er effectief water over het lichaam vloeide. Tot het einde van de 18e eeuw was hij omgeven door een kunstmatige rotsnis en een laurierlabyrint. Binnenin de reus volgen de grotten elkaar op over meerdere verdiepingen. Ze bevatten twee fonteinen uit schelpmozaïeken en schilderijen over het herdersleven, de mijnbouw en de metallurgie. Hydraulisch aangedreven automaten, waaronder waterorgels, zorgden voor vertier (scherzi d'acqua). Bezoekers die op een bepaalde tegel stapten, kregen een waterstraal over zich heen. Het monster onder de linkerhand van de reus spuwt water uit een ondergronds stroompje en uit de neusgaten ervan kon naar verluidt rook worden geblazen. De hoogste grot, in het hoofd, diende als uitkijkpunt en concertzaaltje.De draak aan de achterzijde werd toegevoegd door Giovanni Battista Foggini.

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Hoe wordt de Beschrijving besproken in L'Appennino?

De groteske creatie van Giambologna behoort tot het maniërisme. Zijn hurkende, elf meter hoge reus druipt van de algen en modder. Door dit kunstig aangebrachte stucwerk, vroeger beschilderd, lijkt het of de reus net uit het meertje is gekomen. Dit effect werd nog versterkt doordat er effectief water over het lichaam vloeide. Tot het einde van de 18e eeuw was hij omgeven door een kunstmatige rotsnis en een laurierlabyrint. Binnenin de reus volgen de grotten elkaar op over meerdere verdiepingen. Ze bevatten twee fonteinen uit schelpmozaïeken en schilderijen over het herdersleven, de mijnbouw en de metallurgie. Hydraulisch aangedreven automaten, waaronder waterorgels, zorgden voor vertier (scherzi d'acqua). Bezoekers die op een bepaalde tegel stapten, kregen een waterstraal over zich heen. Het monster onder de linkerhand van de reus spuwt water uit een ondergronds stroompje en uit de neusgaten ervan kon naar verluidt rook worden geblazen. De hoogste grot, in het hoofd, diende als uitkijkpunt en concertzaaltje.De draak aan de achterzijde werd toegevoegd door Giovanni Battista Foggini.

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Focus op L'Appennino en leg de Invloed en waardering uit.

Michel de Montaigne bezocht de Appennino tijdens de creatie en vermeldde hem in zijn reisdagboek. Hij was gefascineerd door het groteske en noemde de grotten beter dan alles wat hij ooit gezien had (met inbegrip van de fameuze Villa d'Este).Een oud Italiaans vers suggereert dat de reus veel befaamder zou zijn als hij zich niet in een afgelegen park bevond: Giambologna fece l’Appennino / ma si pentì d’averlo fatto a Pratolino ("Giambologna maakte de Appennino / maar betreurde dat hij hem in Pratolino had gemaakt").Een replica van de colossus bevindt zich in het Nederlandse Mondo Verde.

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Verklaar de Invloed en waardering van dit kunstwerk, L'Appennino.

Michel de Montaigne bezocht de Appennino tijdens de creatie en vermeldde hem in zijn reisdagboek. Hij was gefascineerd door het groteske en noemde de grotten beter dan alles wat hij ooit gezien had (met inbegrip van de fameuze Villa d'Este).Een oud Italiaans vers suggereert dat de reus veel befaamder zou zijn als hij zich niet in een afgelegen park bevond: Giambologna fece l’Appennino / ma si pentì d’averlo fatto a Pratolino ("Giambologna maakte de Appennino / maar betreurde dat hij hem in Pratolino had gemaakt").Een replica van de colossus bevindt zich in het Nederlandse Mondo Verde.

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Hoe verklaart L'Appennino zijn Invloed en waardering?

Michel de Montaigne bezocht de Appennino tijdens de creatie en vermeldde hem in zijn reisdagboek. Hij was gefascineerd door het groteske en noemde de grotten beter dan alles wat hij ooit gezien had (met inbegrip van de fameuze Villa d'Este).Een oud Italiaans vers suggereert dat de reus veel befaamder zou zijn als hij zich niet in een afgelegen park bevond: Giambologna fece l’Appennino / ma si pentì d’averlo fatto a Pratolino ("Giambologna maakte de Appennino / maar betreurde dat hij hem in Pratolino had gemaakt").Een replica van de colossus bevindt zich in het Nederlandse Mondo Verde.

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


L'Appennino

Prompt: Hoe wordt de Invloed en waardering besproken in L'Appennino?

Michel de Montaigne bezocht de Appennino tijdens de creatie en vermeldde hem in zijn reisdagboek. Hij was gefascineerd door het groteske en noemde de grotten beter dan alles wat hij ooit gezien had (met inbegrip van de fameuze Villa d'Este).Een oud Italiaans vers suggereert dat de reus veel befaamder zou zijn als hij zich niet in een afgelegen park bevond: Giambologna fece l’Appennino / ma si pentì d’averlo fatto a Pratolino ("Giambologna maakte de Appennino / maar betreurde dat hij hem in Pratolino had gemaakt").Een replica van de colossus bevindt zich in het Nederlandse Mondo Verde.

Bestand:Appennino.jpg
thumb
Jupiter
Hypnerotomachia Poliphili
Grotesken
Francesco I de' Medici
laurierlabyrint
doolhof
Villa di Pratolino
Bernardo Buontalenti
De ''Appennino''
Medici
Vaglia
Medicivilla in Castello
Michel de Montaigne
Ovidius
Villa medicea di Castello
Metamorfosen
Athosproject
Villa d'Este
Metamorfosen (Ovidius)
Jupiter (mythologie)
Giambologna
maniërisme
Bartolomeo Ammannati
Waterorgel (instrument)
Toscane
stucwerk
Bartolomeo Ammanati
waterorgels
groteske
Categorie:16e-eeuwse beeldende kunst
Categorie:Beeld in Italië
Dinocrates
Apennijnen
Giovanni Battista Foggini
Categorie:1580-1589
Wereldtuinen Mondo Verde
Mondo Verde
Oros Athos


Het_straatje

Prompt: Focus op Het_straatje en leg de abstract uit.

Gezicht op huizen in Delft, beter bekend als Het straatje is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer (1632-1675). Het is een van de twee stadsgezichten die van Vermeer bekend zijn en is sinds 1921 in het bezit van het Rijksmuseum Amsterdam.Het schilderij beeldt een gezicht op een steegje met delen van huizen in Delft uit. Het gewone leven dat op dit schilderij wordt afgebeeld, behoort tot een heel ander thema dan de voorgaande Bijbelse en mythologische stukken van Vermeer. Johannes Vermeer schilderde het mogelijk omstreeks 1658. Het is een olieverf op doek en de afmetingen van het doek zijn 54,3 x 44 centimeter. De dikte is negen centimeter. Het straatje hangt sinds de jaren twintig van de twintigste eeuw in het Rijksmuseum Amsterdam.In het midden van het schilderij is een schrobgoot zichtbaar, dat aangeeft dat de panden vlak bij een gracht lagen. Het steegje met de schrobbende vrouw en de daken verderop geven diepgang aan het schilderij.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Het_straatje.

Gezicht op huizen in Delft, beter bekend als Het straatje is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer (1632-1675). Het is een van de twee stadsgezichten die van Vermeer bekend zijn en is sinds 1921 in het bezit van het Rijksmuseum Amsterdam.Het schilderij beeldt een gezicht op een steegje met delen van huizen in Delft uit. Het gewone leven dat op dit schilderij wordt afgebeeld, behoort tot een heel ander thema dan de voorgaande Bijbelse en mythologische stukken van Vermeer. Johannes Vermeer schilderde het mogelijk omstreeks 1658. Het is een olieverf op doek en de afmetingen van het doek zijn 54,3 x 44 centimeter. De dikte is negen centimeter. Het straatje hangt sinds de jaren twintig van de twintigste eeuw in het Rijksmuseum Amsterdam.In het midden van het schilderij is een schrobgoot zichtbaar, dat aangeeft dat de panden vlak bij een gracht lagen. Het steegje met de schrobbende vrouw en de daken verderop geven diepgang aan het schilderij.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Hoe verklaart Het_straatje zijn abstract?

Gezicht op huizen in Delft, beter bekend als Het straatje is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer (1632-1675). Het is een van de twee stadsgezichten die van Vermeer bekend zijn en is sinds 1921 in het bezit van het Rijksmuseum Amsterdam.Het schilderij beeldt een gezicht op een steegje met delen van huizen in Delft uit. Het gewone leven dat op dit schilderij wordt afgebeeld, behoort tot een heel ander thema dan de voorgaande Bijbelse en mythologische stukken van Vermeer. Johannes Vermeer schilderde het mogelijk omstreeks 1658. Het is een olieverf op doek en de afmetingen van het doek zijn 54,3 x 44 centimeter. De dikte is negen centimeter. Het straatje hangt sinds de jaren twintig van de twintigste eeuw in het Rijksmuseum Amsterdam.In het midden van het schilderij is een schrobgoot zichtbaar, dat aangeeft dat de panden vlak bij een gracht lagen. Het steegje met de schrobbende vrouw en de daken verderop geven diepgang aan het schilderij.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Het_straatje?

Gezicht op huizen in Delft, beter bekend als Het straatje is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer (1632-1675). Het is een van de twee stadsgezichten die van Vermeer bekend zijn en is sinds 1921 in het bezit van het Rijksmuseum Amsterdam.Het schilderij beeldt een gezicht op een steegje met delen van huizen in Delft uit. Het gewone leven dat op dit schilderij wordt afgebeeld, behoort tot een heel ander thema dan de voorgaande Bijbelse en mythologische stukken van Vermeer. Johannes Vermeer schilderde het mogelijk omstreeks 1658. Het is een olieverf op doek en de afmetingen van het doek zijn 54,3 x 44 centimeter. De dikte is negen centimeter. Het straatje hangt sinds de jaren twintig van de twintigste eeuw in het Rijksmuseum Amsterdam.In het midden van het schilderij is een schrobgoot zichtbaar, dat aangeeft dat de panden vlak bij een gracht lagen. Het steegje met de schrobbende vrouw en de daken verderop geven diepgang aan het schilderij.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Focus op Het_straatje en leg de Eigenaren uit.

Het schilderij maakte op 16 mei 1696 deel uit van de Dissiusveiling. Waarschijnlijk was het door Pieter van Ruijven van Vermeer gekocht. Na de dood van Van Ruijven en zijn vrouw ging het schilderij waarschijnlijk over op hun dochter, Magdalena van Ruijven, en haar man, Jacob Dissius. Op de Dissiusveiling werd het doek voor 72 of 48 gulden verkocht, aan wie is onbekend. Op 8 april 1800, drie jaar na het overlijden van Gerrit Willem van Oosten de Bruyn, werd het aan Pieter van Winter verkocht voor 1040 gulden. Na de dood van Van Winter in 1807 ging het schilderij over aan zijn dochter, Lucretia Johanna (Creejans) van Winter. In 1822 trad Creejans in het huwelijk met jhr. Hendrik Six. Na hun beider dood in 1845 en 1847 ging het schilderij over op hun twee zoons die tot 1860 ongetrouwd in het ouderlijk huis bleven wonen. In 1860 trouwde jhr. Jan Pieter Six van Hillegom, de oudste zoon. Het ouderlijk huis werd als museum ingericht. Na het overlijden van Jan Pieter in 1899 kwam het schilderij in bezit van zijn zoon, jhr. Jan Six.Op 12 april 1921 werd het schilderij geveild. Tijdens deze veiling werd de vraagprijs niet geboden en het schilderij werd opgehouden. Jan Six besloot het schilderij een week lang in het Louvre tentoon te stellen om zo kopers enthousiast te maken. Deze tactiek mislukte. In 1921 besloot Henri Deterding om het schilderij te kopen en aan de Nederlandse staat te schenken. Deterding kocht het schilderij voor 625.000 gulden en schonk het in juli dat jaar aan het Rijksmuseum Amsterdam.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Verklaar de Eigenaren van dit kunstwerk, Het_straatje.

Het schilderij maakte op 16 mei 1696 deel uit van de Dissiusveiling. Waarschijnlijk was het door Pieter van Ruijven van Vermeer gekocht. Na de dood van Van Ruijven en zijn vrouw ging het schilderij waarschijnlijk over op hun dochter, Magdalena van Ruijven, en haar man, Jacob Dissius. Op de Dissiusveiling werd het doek voor 72 of 48 gulden verkocht, aan wie is onbekend. Op 8 april 1800, drie jaar na het overlijden van Gerrit Willem van Oosten de Bruyn, werd het aan Pieter van Winter verkocht voor 1040 gulden. Na de dood van Van Winter in 1807 ging het schilderij over aan zijn dochter, Lucretia Johanna (Creejans) van Winter. In 1822 trad Creejans in het huwelijk met jhr. Hendrik Six. Na hun beider dood in 1845 en 1847 ging het schilderij over op hun twee zoons die tot 1860 ongetrouwd in het ouderlijk huis bleven wonen. In 1860 trouwde jhr. Jan Pieter Six van Hillegom, de oudste zoon. Het ouderlijk huis werd als museum ingericht. Na het overlijden van Jan Pieter in 1899 kwam het schilderij in bezit van zijn zoon, jhr. Jan Six.Op 12 april 1921 werd het schilderij geveild. Tijdens deze veiling werd de vraagprijs niet geboden en het schilderij werd opgehouden. Jan Six besloot het schilderij een week lang in het Louvre tentoon te stellen om zo kopers enthousiast te maken. Deze tactiek mislukte. In 1921 besloot Henri Deterding om het schilderij te kopen en aan de Nederlandse staat te schenken. Deterding kocht het schilderij voor 625.000 gulden en schonk het in juli dat jaar aan het Rijksmuseum Amsterdam.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Hoe verklaart Het_straatje zijn Eigenaren?

Het schilderij maakte op 16 mei 1696 deel uit van de Dissiusveiling. Waarschijnlijk was het door Pieter van Ruijven van Vermeer gekocht. Na de dood van Van Ruijven en zijn vrouw ging het schilderij waarschijnlijk over op hun dochter, Magdalena van Ruijven, en haar man, Jacob Dissius. Op de Dissiusveiling werd het doek voor 72 of 48 gulden verkocht, aan wie is onbekend. Op 8 april 1800, drie jaar na het overlijden van Gerrit Willem van Oosten de Bruyn, werd het aan Pieter van Winter verkocht voor 1040 gulden. Na de dood van Van Winter in 1807 ging het schilderij over aan zijn dochter, Lucretia Johanna (Creejans) van Winter. In 1822 trad Creejans in het huwelijk met jhr. Hendrik Six. Na hun beider dood in 1845 en 1847 ging het schilderij over op hun twee zoons die tot 1860 ongetrouwd in het ouderlijk huis bleven wonen. In 1860 trouwde jhr. Jan Pieter Six van Hillegom, de oudste zoon. Het ouderlijk huis werd als museum ingericht. Na het overlijden van Jan Pieter in 1899 kwam het schilderij in bezit van zijn zoon, jhr. Jan Six.Op 12 april 1921 werd het schilderij geveild. Tijdens deze veiling werd de vraagprijs niet geboden en het schilderij werd opgehouden. Jan Six besloot het schilderij een week lang in het Louvre tentoon te stellen om zo kopers enthousiast te maken. Deze tactiek mislukte. In 1921 besloot Henri Deterding om het schilderij te kopen en aan de Nederlandse staat te schenken. Deterding kocht het schilderij voor 625.000 gulden en schonk het in juli dat jaar aan het Rijksmuseum Amsterdam.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Hoe wordt de Eigenaren besproken in Het_straatje?

Het schilderij maakte op 16 mei 1696 deel uit van de Dissiusveiling. Waarschijnlijk was het door Pieter van Ruijven van Vermeer gekocht. Na de dood van Van Ruijven en zijn vrouw ging het schilderij waarschijnlijk over op hun dochter, Magdalena van Ruijven, en haar man, Jacob Dissius. Op de Dissiusveiling werd het doek voor 72 of 48 gulden verkocht, aan wie is onbekend. Op 8 april 1800, drie jaar na het overlijden van Gerrit Willem van Oosten de Bruyn, werd het aan Pieter van Winter verkocht voor 1040 gulden. Na de dood van Van Winter in 1807 ging het schilderij over aan zijn dochter, Lucretia Johanna (Creejans) van Winter. In 1822 trad Creejans in het huwelijk met jhr. Hendrik Six. Na hun beider dood in 1845 en 1847 ging het schilderij over op hun twee zoons die tot 1860 ongetrouwd in het ouderlijk huis bleven wonen. In 1860 trouwde jhr. Jan Pieter Six van Hillegom, de oudste zoon. Het ouderlijk huis werd als museum ingericht. Na het overlijden van Jan Pieter in 1899 kwam het schilderij in bezit van zijn zoon, jhr. Jan Six.Op 12 april 1921 werd het schilderij geveild. Tijdens deze veiling werd de vraagprijs niet geboden en het schilderij werd opgehouden. Jan Six besloot het schilderij een week lang in het Louvre tentoon te stellen om zo kopers enthousiast te maken. Deze tactiek mislukte. In 1921 besloot Henri Deterding om het schilderij te kopen en aan de Nederlandse staat te schenken. Deterding kocht het schilderij voor 625.000 gulden en schonk het in juli dat jaar aan het Rijksmuseum Amsterdam.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Focus op Het_straatje en leg de Locatie in Delft uit.

Op informatiepanelen in Delft stond tot 2015 als locatie Nieuwe Langendijk 22-26, een pand dat in 1982 voor nieuwbouw werd afgebroken.De Nederlandse kunsthistoricus Frans Grijzenhout beweerde in 2015 dat de locatie zich in de Vlamingstraat zou bevinden waar de percelen met de nummers 40-42 staan. Hij baseerde zich hierbij op het Register op het kadegeld uit 1667, de "Legger van het diepen der wateren binnen de stad Delft". In 1536 woedde er een grote brand in Delft. Het huis rechts op het schilderij is volgens Grijzenhout duidelijk vóór dat jaar gebouwd. Grijzenhout wist aantoonbaar te maken dat het pand de brand had doorstaan. In het huis woonde een halfzus van de vader van Vermeer, Ariaentgen Claes van der Minne, met haar drie ongehuwde dochters. De tante onderhield zichzelf en haar kinderen met de verkoop van pens. Het rechterpoortje op het schilderij is volgens Grijzenhout het poortje dat tot in de negentiende eeuw bekend stond als de Penspoort. Ook klopt de lokatie van de panden te zien achter de poort, en de boom in de achtertuin, met kaarten uit die tijd. Verder is tot op de dag van vandaag een riooluitloop in de gracht op de locatie van de goot beginnend aan de linkerkant van het poortje.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Verklaar de Locatie in Delft van dit kunstwerk, Het_straatje.

Op informatiepanelen in Delft stond tot 2015 als locatie Nieuwe Langendijk 22-26, een pand dat in 1982 voor nieuwbouw werd afgebroken.De Nederlandse kunsthistoricus Frans Grijzenhout beweerde in 2015 dat de locatie zich in de Vlamingstraat zou bevinden waar de percelen met de nummers 40-42 staan. Hij baseerde zich hierbij op het Register op het kadegeld uit 1667, de "Legger van het diepen der wateren binnen de stad Delft". In 1536 woedde er een grote brand in Delft. Het huis rechts op het schilderij is volgens Grijzenhout duidelijk vóór dat jaar gebouwd. Grijzenhout wist aantoonbaar te maken dat het pand de brand had doorstaan. In het huis woonde een halfzus van de vader van Vermeer, Ariaentgen Claes van der Minne, met haar drie ongehuwde dochters. De tante onderhield zichzelf en haar kinderen met de verkoop van pens. Het rechterpoortje op het schilderij is volgens Grijzenhout het poortje dat tot in de negentiende eeuw bekend stond als de Penspoort. Ook klopt de lokatie van de panden te zien achter de poort, en de boom in de achtertuin, met kaarten uit die tijd. Verder is tot op de dag van vandaag een riooluitloop in de gracht op de locatie van de goot beginnend aan de linkerkant van het poortje.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Hoe verklaart Het_straatje zijn Locatie in Delft?

Op informatiepanelen in Delft stond tot 2015 als locatie Nieuwe Langendijk 22-26, een pand dat in 1982 voor nieuwbouw werd afgebroken.De Nederlandse kunsthistoricus Frans Grijzenhout beweerde in 2015 dat de locatie zich in de Vlamingstraat zou bevinden waar de percelen met de nummers 40-42 staan. Hij baseerde zich hierbij op het Register op het kadegeld uit 1667, de "Legger van het diepen der wateren binnen de stad Delft". In 1536 woedde er een grote brand in Delft. Het huis rechts op het schilderij is volgens Grijzenhout duidelijk vóór dat jaar gebouwd. Grijzenhout wist aantoonbaar te maken dat het pand de brand had doorstaan. In het huis woonde een halfzus van de vader van Vermeer, Ariaentgen Claes van der Minne, met haar drie ongehuwde dochters. De tante onderhield zichzelf en haar kinderen met de verkoop van pens. Het rechterpoortje op het schilderij is volgens Grijzenhout het poortje dat tot in de negentiende eeuw bekend stond als de Penspoort. Ook klopt de lokatie van de panden te zien achter de poort, en de boom in de achtertuin, met kaarten uit die tijd. Verder is tot op de dag van vandaag een riooluitloop in de gracht op de locatie van de goot beginnend aan de linkerkant van het poortje.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Hoe wordt de Locatie in Delft besproken in Het_straatje?

Op informatiepanelen in Delft stond tot 2015 als locatie Nieuwe Langendijk 22-26, een pand dat in 1982 voor nieuwbouw werd afgebroken.De Nederlandse kunsthistoricus Frans Grijzenhout beweerde in 2015 dat de locatie zich in de Vlamingstraat zou bevinden waar de percelen met de nummers 40-42 staan. Hij baseerde zich hierbij op het Register op het kadegeld uit 1667, de "Legger van het diepen der wateren binnen de stad Delft". In 1536 woedde er een grote brand in Delft. Het huis rechts op het schilderij is volgens Grijzenhout duidelijk vóór dat jaar gebouwd. Grijzenhout wist aantoonbaar te maken dat het pand de brand had doorstaan. In het huis woonde een halfzus van de vader van Vermeer, Ariaentgen Claes van der Minne, met haar drie ongehuwde dochters. De tante onderhield zichzelf en haar kinderen met de verkoop van pens. Het rechterpoortje op het schilderij is volgens Grijzenhout het poortje dat tot in de negentiende eeuw bekend stond als de Penspoort. Ook klopt de lokatie van de panden te zien achter de poort, en de boom in de achtertuin, met kaarten uit die tijd. Verder is tot op de dag van vandaag een riooluitloop in de gracht op de locatie van de goot beginnend aan de linkerkant van het poortje.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Focus op Het_straatje en leg de Wetenswaardigheden uit.

De klimop links op het schilderij heeft een blauwe kleur. Dit is veroorzaakt door het verschieten van de kleurstof schijtgeel die Vermeer heeft toegepast.Het huis op het schilderij stond in 1995 model voor het 76e Delfts blauwe huisje van de KLM.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Verklaar de Wetenswaardigheden van dit kunstwerk, Het_straatje.

De klimop links op het schilderij heeft een blauwe kleur. Dit is veroorzaakt door het verschieten van de kleurstof schijtgeel die Vermeer heeft toegepast.Het huis op het schilderij stond in 1995 model voor het 76e Delfts blauwe huisje van de KLM.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Hoe verklaart Het_straatje zijn Wetenswaardigheden?

De klimop links op het schilderij heeft een blauwe kleur. Dit is veroorzaakt door het verschieten van de kleurstof schijtgeel die Vermeer heeft toegepast.Het huis op het schilderij stond in 1995 model voor het 76e Delfts blauwe huisje van de KLM.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Het_straatje

Prompt: Hoe wordt de Wetenswaardigheden besproken in Het_straatje?

De klimop links op het schilderij heeft een blauwe kleur. Dit is veroorzaakt door het verschieten van de kleurstof schijtgeel die Vermeer heeft toegepast.Het huis op het schilderij stond in 1995 model voor het 76e Delfts blauwe huisje van de KLM.

Bestand:Vlamingstraat 40 - Delft - 2017.jpg

Lijst van Delfts blauwe huisjes van de KLM

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Madonna_met_de_anjer

Prompt: Focus op Madonna_met_de_anjer en leg de abstract uit.

Madonna met de anjer kan verwijzen naar:Madonna met de anjer, schilderij van Rafaël Santi.Madonna met de anjer, schilderij van Leonardo da Vinci.

Madonna met de anjer (Leonardo da Vinci)


Madonna_met_de_anjer

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Madonna_met_de_anjer.

Madonna met de anjer kan verwijzen naar:Madonna met de anjer, schilderij van Rafaël Santi.Madonna met de anjer, schilderij van Leonardo da Vinci.

Madonna met de anjer (Leonardo da Vinci)


Madonna_met_de_anjer

Prompt: Hoe verklaart Madonna_met_de_anjer zijn abstract?

Madonna met de anjer kan verwijzen naar:Madonna met de anjer, schilderij van Rafaël Santi.Madonna met de anjer, schilderij van Leonardo da Vinci.

Madonna met de anjer (Leonardo da Vinci)


Madonna_met_de_anjer

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Madonna_met_de_anjer?

Madonna met de anjer kan verwijzen naar:Madonna met de anjer, schilderij van Rafaël Santi.Madonna met de anjer, schilderij van Leonardo da Vinci.

Madonna met de anjer (Leonardo da Vinci)


De_soldaat_en_het_lachende_meisje

Prompt: Focus op De_soldaat_en_het_lachende_meisje en leg de abstract uit.

De soldaat en het lachende meisje is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer. Vermeer schilderde dit werk tussen 1655 en 1660.

Het melkmeisje
Meisje met de fluit
De geograaf
Frick Collection
New York
Categorie:Werk van Vermeer
Categorie:Schilderij in New York (stad)
Hollandse School
Johannes Vermeer
Meisje met de rode hoed
Olieverf
New York (stad)
Categorie:1650-1659
De muziekles
Hollandse meester


De_soldaat_en_het_lachende_meisje

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, De_soldaat_en_het_lachende_meisje.

De soldaat en het lachende meisje is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer. Vermeer schilderde dit werk tussen 1655 en 1660.

Het melkmeisje
Meisje met de fluit
De geograaf
Frick Collection
New York
Categorie:Werk van Vermeer
Categorie:Schilderij in New York (stad)
Hollandse School
Johannes Vermeer
Meisje met de rode hoed
Olieverf
New York (stad)
Categorie:1650-1659
De muziekles
Hollandse meester


De_soldaat_en_het_lachende_meisje

Prompt: Hoe verklaart De_soldaat_en_het_lachende_meisje zijn abstract?

De soldaat en het lachende meisje is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer. Vermeer schilderde dit werk tussen 1655 en 1660.

Het melkmeisje
Meisje met de fluit
De geograaf
Frick Collection
New York
Categorie:Werk van Vermeer
Categorie:Schilderij in New York (stad)
Hollandse School
Johannes Vermeer
Meisje met de rode hoed
Olieverf
New York (stad)
Categorie:1650-1659
De muziekles
Hollandse meester


De_soldaat_en_het_lachende_meisje

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in De_soldaat_en_het_lachende_meisje?

De soldaat en het lachende meisje is een schilderij van de Hollandse meester Johannes Vermeer. Vermeer schilderde dit werk tussen 1655 en 1660.

Het melkmeisje
Meisje met de fluit
De geograaf
Frick Collection
New York
Categorie:Werk van Vermeer
Categorie:Schilderij in New York (stad)
Hollandse School
Johannes Vermeer
Meisje met de rode hoed
Olieverf
New York (stad)
Categorie:1650-1659
De muziekles
Hollandse meester


De_soldaat_en_het_lachende_meisje

Prompt: Focus op De_soldaat_en_het_lachende_meisje en leg de Het werk uit.

VoorstellingVermeer schilderde een gezellig tafereel: een soldaat en een meisje zitten aan een tafeltje. De soldaat is enkel van achteren te zien. Het meisje heeft een glas in haar hand en lacht hem toe. Aan de achterwand hangt een kaart, die zeer gedetailleerd uitgewerkt is. Het buitenlicht komt van links, door een raam dat open staat.Vermeer speelt in het werk met licht: de soldaat is weinig belicht, terwijl het meisje in het licht baadt. Doordat de man veel groter is afgebeeld dan het meisje lijkt het alsof wij, toeschouwer, dichtbij staan.DetailsDe wandkaart is van de gewesten van Holland en West-Friesland. De kaart is, ten opzichte van de huidige kaarten, een kwartslag gedraaid. Het land is blauw; de Noordzee (bovenin) en de Zuyderzee (rechtsonder) zijn beige. Beide personen zitten op 'Spaanse leren stoelen' met zitkussens. Spaanse stoelen werden kwamen niet uit Spanje, maar werden door Spaanse stoelenmakers in ons land gemaakt. Zowel stoelen als zitkussens zijn in de inventaris van Vermeer na zijn overlijden aangetroffen.PerspectiefHet schilderij is zorgvuldig opgebouwd. De 'horizon' van het schilderij loopt ter hoogte van de ogen van het lachende meisje. Het punt waar alle perspectieflijnen bij elkaar komen, het centraal verdwijnpunt, ligt vlak onder de rand van de hoed. Ter plekke van het centraal verdwijnpunt is in het doek een speldenprik gevonden.

Het melkmeisje
Meisje met de fluit
De geograaf
Frick Collection
New York
Categorie:Werk van Vermeer
Categorie:Schilderij in New York (stad)
Hollandse School
Johannes Vermeer
Meisje met de rode hoed
Olieverf
New York (stad)
Categorie:1650-1659
De muziekles
Hollandse meester


De_soldaat_en_het_lachende_meisje

Prompt: Verklaar de Het werk van dit kunstwerk, De_soldaat_en_het_lachende_meisje.

VoorstellingVermeer schilderde een gezellig tafereel: een soldaat en een meisje zitten aan een tafeltje. De soldaat is enkel van achteren te zien. Het meisje heeft een glas in haar hand en lacht hem toe. Aan de achterwand hangt een kaart, die zeer gedetailleerd uitgewerkt is. Het buitenlicht komt van links, door een raam dat open staat.Vermeer speelt in het werk met licht: de soldaat is weinig belicht, terwijl het meisje in het licht baadt. Doordat de man veel groter is afgebeeld dan het meisje lijkt het alsof wij, toeschouwer, dichtbij staan.DetailsDe wandkaart is van de gewesten van Holland en West-Friesland. De kaart is, ten opzichte van de huidige kaarten, een kwartslag gedraaid. Het land is blauw; de Noordzee (bovenin) en de Zuyderzee (rechtsonder) zijn beige. Beide personen zitten op 'Spaanse leren stoelen' met zitkussens. Spaanse stoelen werden kwamen niet uit Spanje, maar werden door Spaanse stoelenmakers in ons land gemaakt. Zowel stoelen als zitkussens zijn in de inventaris van Vermeer na zijn overlijden aangetroffen.PerspectiefHet schilderij is zorgvuldig opgebouwd. De 'horizon' van het schilderij loopt ter hoogte van de ogen van het lachende meisje. Het punt waar alle perspectieflijnen bij elkaar komen, het centraal verdwijnpunt, ligt vlak onder de rand van de hoed. Ter plekke van het centraal verdwijnpunt is in het doek een speldenprik gevonden.

Het melkmeisje
Meisje met de fluit
De geograaf
Frick Collection
New York
Categorie:Werk van Vermeer
Categorie:Schilderij in New York (stad)
Hollandse School
Johannes Vermeer
Meisje met de rode hoed
Olieverf
New York (stad)
Categorie:1650-1659
De muziekles
Hollandse meester


De_soldaat_en_het_lachende_meisje

Prompt: Hoe verklaart De_soldaat_en_het_lachende_meisje zijn Het werk?

VoorstellingVermeer schilderde een gezellig tafereel: een soldaat en een meisje zitten aan een tafeltje. De soldaat is enkel van achteren te zien. Het meisje heeft een glas in haar hand en lacht hem toe. Aan de achterwand hangt een kaart, die zeer gedetailleerd uitgewerkt is. Het buitenlicht komt van links, door een raam dat open staat.Vermeer speelt in het werk met licht: de soldaat is weinig belicht, terwijl het meisje in het licht baadt. Doordat de man veel groter is afgebeeld dan het meisje lijkt het alsof wij, toeschouwer, dichtbij staan.DetailsDe wandkaart is van de gewesten van Holland en West-Friesland. De kaart is, ten opzichte van de huidige kaarten, een kwartslag gedraaid. Het land is blauw; de Noordzee (bovenin) en de Zuyderzee (rechtsonder) zijn beige. Beide personen zitten op 'Spaanse leren stoelen' met zitkussens. Spaanse stoelen werden kwamen niet uit Spanje, maar werden door Spaanse stoelenmakers in ons land gemaakt. Zowel stoelen als zitkussens zijn in de inventaris van Vermeer na zijn overlijden aangetroffen.PerspectiefHet schilderij is zorgvuldig opgebouwd. De 'horizon' van het schilderij loopt ter hoogte van de ogen van het lachende meisje. Het punt waar alle perspectieflijnen bij elkaar komen, het centraal verdwijnpunt, ligt vlak onder de rand van de hoed. Ter plekke van het centraal verdwijnpunt is in het doek een speldenprik gevonden.

Het melkmeisje
Meisje met de fluit
De geograaf
Frick Collection
New York
Categorie:Werk van Vermeer
Categorie:Schilderij in New York (stad)
Hollandse School
Johannes Vermeer
Meisje met de rode hoed
Olieverf
New York (stad)
Categorie:1650-1659
De muziekles
Hollandse meester


De_soldaat_en_het_lachende_meisje

Prompt: Hoe wordt de Het werk besproken in De_soldaat_en_het_lachende_meisje?

VoorstellingVermeer schilderde een gezellig tafereel: een soldaat en een meisje zitten aan een tafeltje. De soldaat is enkel van achteren te zien. Het meisje heeft een glas in haar hand en lacht hem toe. Aan de achterwand hangt een kaart, die zeer gedetailleerd uitgewerkt is. Het buitenlicht komt van links, door een raam dat open staat.Vermeer speelt in het werk met licht: de soldaat is weinig belicht, terwijl het meisje in het licht baadt. Doordat de man veel groter is afgebeeld dan het meisje lijkt het alsof wij, toeschouwer, dichtbij staan.DetailsDe wandkaart is van de gewesten van Holland en West-Friesland. De kaart is, ten opzichte van de huidige kaarten, een kwartslag gedraaid. Het land is blauw; de Noordzee (bovenin) en de Zuyderzee (rechtsonder) zijn beige. Beide personen zitten op 'Spaanse leren stoelen' met zitkussens. Spaanse stoelen werden kwamen niet uit Spanje, maar werden door Spaanse stoelenmakers in ons land gemaakt. Zowel stoelen als zitkussens zijn in de inventaris van Vermeer na zijn overlijden aangetroffen.PerspectiefHet schilderij is zorgvuldig opgebouwd. De 'horizon' van het schilderij loopt ter hoogte van de ogen van het lachende meisje. Het punt waar alle perspectieflijnen bij elkaar komen, het centraal verdwijnpunt, ligt vlak onder de rand van de hoed. Ter plekke van het centraal verdwijnpunt is in het doek een speldenprik gevonden.

Het melkmeisje
Meisje met de fluit
De geograaf
Frick Collection
New York
Categorie:Werk van Vermeer
Categorie:Schilderij in New York (stad)
Hollandse School
Johannes Vermeer
Meisje met de rode hoed
Olieverf
New York (stad)
Categorie:1650-1659
De muziekles
Hollandse meester


De_soldaat_en_het_lachende_meisje

Prompt: Focus op De_soldaat_en_het_lachende_meisje en leg de Typisch Vermeer uit.

Vermeer had enkele vaak terugkerende kenmerken binnen zijn werken. Ook de soldaat en het lachend meisje heeft van die typische kenmerken. Enkele voorbeelden:Dit werk werd geschilderd met olieverf op doek. Tijdens heel zijn carrière zou Vermeer slechts 2 maal van deze techniek afwijken: bij Meisje met de rode hoed en Meisje met de fluit schilderde hij op hout.Het licht valt aan de linkerkant van het schilderij binnen. Dit is onder andere ook het geval bij Het melkmeisje, De muziekles, De geograaf, enz.Het gaat zeer vaak om huiselijke taferelen: Vermeer vond dat er niet uitsluitend religieuze thema’s moesten behandeld worden binnen de kunst, ook eigentijdse onderwerpen moesten afgebeeld worden.

Het melkmeisje
Meisje met de fluit
De geograaf
Frick Collection
New York
Categorie:Werk van Vermeer
Categorie:Schilderij in New York (stad)
Hollandse School
Johannes Vermeer
Meisje met de rode hoed
Olieverf
New York (stad)
Categorie:1650-1659
De muziekles
Hollandse meester


De_soldaat_en_het_lachende_meisje

Prompt: Verklaar de Typisch Vermeer van dit kunstwerk, De_soldaat_en_het_lachende_meisje.

Vermeer had enkele vaak terugkerende kenmerken binnen zijn werken. Ook de soldaat en het lachend meisje heeft van die typische kenmerken. Enkele voorbeelden:Dit werk werd geschilderd met olieverf op doek. Tijdens heel zijn carrière zou Vermeer slechts 2 maal van deze techniek afwijken: bij Meisje met de rode hoed en Meisje met de fluit schilderde hij op hout.Het licht valt aan de linkerkant van het schilderij binnen. Dit is onder andere ook het geval bij Het melkmeisje, De muziekles, De geograaf, enz.Het gaat zeer vaak om huiselijke taferelen: Vermeer vond dat er niet uitsluitend religieuze thema’s moesten behandeld worden binnen de kunst, ook eigentijdse onderwerpen moesten afgebeeld worden.

Het melkmeisje
Meisje met de fluit
De geograaf
Frick Collection
New York
Categorie:Werk van Vermeer
Categorie:Schilderij in New York (stad)
Hollandse School
Johannes Vermeer
Meisje met de rode hoed
Olieverf
New York (stad)
Categorie:1650-1659
De muziekles
Hollandse meester


De_soldaat_en_het_lachende_meisje

Prompt: Hoe verklaart De_soldaat_en_het_lachende_meisje zijn Typisch Vermeer?

Vermeer had enkele vaak terugkerende kenmerken binnen zijn werken. Ook de soldaat en het lachend meisje heeft van die typische kenmerken. Enkele voorbeelden:Dit werk werd geschilderd met olieverf op doek. Tijdens heel zijn carrière zou Vermeer slechts 2 maal van deze techniek afwijken: bij Meisje met de rode hoed en Meisje met de fluit schilderde hij op hout.Het licht valt aan de linkerkant van het schilderij binnen. Dit is onder andere ook het geval bij Het melkmeisje, De muziekles, De geograaf, enz.Het gaat zeer vaak om huiselijke taferelen: Vermeer vond dat er niet uitsluitend religieuze thema’s moesten behandeld worden binnen de kunst, ook eigentijdse onderwerpen moesten afgebeeld worden.

Het melkmeisje
Meisje met de fluit
De geograaf
Frick Collection
New York
Categorie:Werk van Vermeer
Categorie:Schilderij in New York (stad)
Hollandse School
Johannes Vermeer
Meisje met de rode hoed
Olieverf
New York (stad)
Categorie:1650-1659
De muziekles
Hollandse meester


De_soldaat_en_het_lachende_meisje

Prompt: Hoe wordt de Typisch Vermeer besproken in De_soldaat_en_het_lachende_meisje?

Vermeer had enkele vaak terugkerende kenmerken binnen zijn werken. Ook de soldaat en het lachend meisje heeft van die typische kenmerken. Enkele voorbeelden:Dit werk werd geschilderd met olieverf op doek. Tijdens heel zijn carrière zou Vermeer slechts 2 maal van deze techniek afwijken: bij Meisje met de rode hoed en Meisje met de fluit schilderde hij op hout.Het licht valt aan de linkerkant van het schilderij binnen. Dit is onder andere ook het geval bij Het melkmeisje, De muziekles, De geograaf, enz.Het gaat zeer vaak om huiselijke taferelen: Vermeer vond dat er niet uitsluitend religieuze thema’s moesten behandeld worden binnen de kunst, ook eigentijdse onderwerpen moesten afgebeeld worden.

Het melkmeisje
Meisje met de fluit
De geograaf
Frick Collection
New York
Categorie:Werk van Vermeer
Categorie:Schilderij in New York (stad)
Hollandse School
Johannes Vermeer
Meisje met de rode hoed
Olieverf
New York (stad)
Categorie:1650-1659
De muziekles
Hollandse meester


Madonna_met_de_stoel

Prompt: Focus op Madonna_met_de_stoel en leg de abstract uit.

Madonna met de stoel (Italiaans: Madonna della seggiola) is een schilderij van de Italiaanse renaissanceschilder Rafaël, gemaakt in 1513 - 1514. Het toont Maria met het Christuskind en Johannes de Doper. Het werk bevindt zich in de collectie van het Palazzo Pitti te Florence.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


Madonna_met_de_stoel

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Madonna_met_de_stoel.

Madonna met de stoel (Italiaans: Madonna della seggiola) is een schilderij van de Italiaanse renaissanceschilder Rafaël, gemaakt in 1513 - 1514. Het toont Maria met het Christuskind en Johannes de Doper. Het werk bevindt zich in de collectie van het Palazzo Pitti te Florence.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


Madonna_met_de_stoel

Prompt: Hoe verklaart Madonna_met_de_stoel zijn abstract?

Madonna met de stoel (Italiaans: Madonna della seggiola) is een schilderij van de Italiaanse renaissanceschilder Rafaël, gemaakt in 1513 - 1514. Het toont Maria met het Christuskind en Johannes de Doper. Het werk bevindt zich in de collectie van het Palazzo Pitti te Florence.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


Madonna_met_de_stoel

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Madonna_met_de_stoel?

Madonna met de stoel (Italiaans: Madonna della seggiola) is een schilderij van de Italiaanse renaissanceschilder Rafaël, gemaakt in 1513 - 1514. Het toont Maria met het Christuskind en Johannes de Doper. Het werk bevindt zich in de collectie van het Palazzo Pitti te Florence.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


Madonna_met_de_stoel

Prompt: Focus op Madonna_met_de_stoel en leg de Context uit.

Op 10 juni 1858 schreef de Amerikaanse schrijver Nathaniel Hawthorne tijdens een culturele rondreis door Europa in zijn dagboek: Vandaag zijn mijn vrouw en ik naar het Palazzo Pitti geweest. De verzameling schilderijen daar is de meest interessante die ik ooit heb gezien. Ik kan en zal misschien nooit over enkel één ervan praten, maar het mooiste schilderij ter wereld, daar ben ik van overtuigd, is toch echt de Madonna della Seggolia van Rafaël. Ik kende het werk al van talloze gravures en reproducties en het trof me met een vertrouwde schoonheid, maar tegelijk ook goddelijker dan ik ooit had kunnen denken. Een kunstenaar was het aan het kopiëren, heel getrouw, absoluut, maar toch, zonder dat mysterieuze ik-weet-niet-wat dat het schilderij zo een wonder maakt.Hawthorne refereert met zijn kwalificaties "goddelijk" en "mysterieus" aan het specifieke karakter van veel van Rafaëls werk, waarmee hij het zuivere klassieke schoonheidsideaal uit de renaissance overstijgt. Kunsthistorica Michele Prisco duidt het als een "fragiele balans tussen afstand en nabijheid" en het "raken van de tedere emoties die uit een verfijnde gezichtsuitdrukking kunnen spreken" In Madonna della Seggolia laat Rafaël dit bij uitstek zien.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


Madonna_met_de_stoel

Prompt: Verklaar de Context van dit kunstwerk, Madonna_met_de_stoel.

Op 10 juni 1858 schreef de Amerikaanse schrijver Nathaniel Hawthorne tijdens een culturele rondreis door Europa in zijn dagboek: Vandaag zijn mijn vrouw en ik naar het Palazzo Pitti geweest. De verzameling schilderijen daar is de meest interessante die ik ooit heb gezien. Ik kan en zal misschien nooit over enkel één ervan praten, maar het mooiste schilderij ter wereld, daar ben ik van overtuigd, is toch echt de Madonna della Seggolia van Rafaël. Ik kende het werk al van talloze gravures en reproducties en het trof me met een vertrouwde schoonheid, maar tegelijk ook goddelijker dan ik ooit had kunnen denken. Een kunstenaar was het aan het kopiëren, heel getrouw, absoluut, maar toch, zonder dat mysterieuze ik-weet-niet-wat dat het schilderij zo een wonder maakt.Hawthorne refereert met zijn kwalificaties "goddelijk" en "mysterieus" aan het specifieke karakter van veel van Rafaëls werk, waarmee hij het zuivere klassieke schoonheidsideaal uit de renaissance overstijgt. Kunsthistorica Michele Prisco duidt het als een "fragiele balans tussen afstand en nabijheid" en het "raken van de tedere emoties die uit een verfijnde gezichtsuitdrukking kunnen spreken" In Madonna della Seggolia laat Rafaël dit bij uitstek zien.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


Madonna_met_de_stoel

Prompt: Hoe verklaart Madonna_met_de_stoel zijn Context?

Op 10 juni 1858 schreef de Amerikaanse schrijver Nathaniel Hawthorne tijdens een culturele rondreis door Europa in zijn dagboek: Vandaag zijn mijn vrouw en ik naar het Palazzo Pitti geweest. De verzameling schilderijen daar is de meest interessante die ik ooit heb gezien. Ik kan en zal misschien nooit over enkel één ervan praten, maar het mooiste schilderij ter wereld, daar ben ik van overtuigd, is toch echt de Madonna della Seggolia van Rafaël. Ik kende het werk al van talloze gravures en reproducties en het trof me met een vertrouwde schoonheid, maar tegelijk ook goddelijker dan ik ooit had kunnen denken. Een kunstenaar was het aan het kopiëren, heel getrouw, absoluut, maar toch, zonder dat mysterieuze ik-weet-niet-wat dat het schilderij zo een wonder maakt.Hawthorne refereert met zijn kwalificaties "goddelijk" en "mysterieus" aan het specifieke karakter van veel van Rafaëls werk, waarmee hij het zuivere klassieke schoonheidsideaal uit de renaissance overstijgt. Kunsthistorica Michele Prisco duidt het als een "fragiele balans tussen afstand en nabijheid" en het "raken van de tedere emoties die uit een verfijnde gezichtsuitdrukking kunnen spreken" In Madonna della Seggolia laat Rafaël dit bij uitstek zien.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


Madonna_met_de_stoel

Prompt: Hoe wordt de Context besproken in Madonna_met_de_stoel?

Op 10 juni 1858 schreef de Amerikaanse schrijver Nathaniel Hawthorne tijdens een culturele rondreis door Europa in zijn dagboek: Vandaag zijn mijn vrouw en ik naar het Palazzo Pitti geweest. De verzameling schilderijen daar is de meest interessante die ik ooit heb gezien. Ik kan en zal misschien nooit over enkel één ervan praten, maar het mooiste schilderij ter wereld, daar ben ik van overtuigd, is toch echt de Madonna della Seggolia van Rafaël. Ik kende het werk al van talloze gravures en reproducties en het trof me met een vertrouwde schoonheid, maar tegelijk ook goddelijker dan ik ooit had kunnen denken. Een kunstenaar was het aan het kopiëren, heel getrouw, absoluut, maar toch, zonder dat mysterieuze ik-weet-niet-wat dat het schilderij zo een wonder maakt.Hawthorne refereert met zijn kwalificaties "goddelijk" en "mysterieus" aan het specifieke karakter van veel van Rafaëls werk, waarmee hij het zuivere klassieke schoonheidsideaal uit de renaissance overstijgt. Kunsthistorica Michele Prisco duidt het als een "fragiele balans tussen afstand en nabijheid" en het "raken van de tedere emoties die uit een verfijnde gezichtsuitdrukking kunnen spreken" In Madonna della Seggolia laat Rafaël dit bij uitstek zien.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


Madonna_met_de_stoel

Prompt: Focus op Madonna_met_de_stoel en leg de Afbeelding uit.

Madonna met de stoel is een portret met iconografische kenmerken, appellerend aan de religieuze verbeelding van het volk. Het toont een ongedwongen tafereel met Maria en het Christuskind, en rechtsachter Johannes de Doper. Maria koestert het kind op liefdevolle wijze tegen zich aan en kijkt de toeschouwer vanuit de hoeken van haar ogen op uitnodigende wijze aan, waarmee een onmiskenbare interactie wordt gecreëerd, alsof er sprake is van een soort van intieme verstandhouding, op een wijze die doet denken aan Leonardo da Vinci's Mona Lisa.De compositie van het werk valt op door de weloverwogen uitgebalanceerde harmonie. De kleurstelling wordt gedomineerd door de bonte sjaal over de schouders van de maagd de gestreepte doek om haar hoofd, tegenover de effen vlakken bij de mouw, rok en het hemdje van het kind. De figuren van Johannes en Maria, en in het bijzonder haar in elkaars verlengde gebogen hoofd en rechterarm, volgen in diverse opzichten de curve van de tondo en vormen daarmee als het ware een tweede cirkel om het Christuskind, dat daarmee volledig in het centrum wordt geplaatst. De positionering van de figuren zorgt bovendien voor dynamiek en suggereert de typische schommelbeweging die een moeder maakt als ze haar kind knuffelt.Als model voor Maria wordt wel de Romeinse volksvrouw Margarita Luti genoemd, ook wel genaamd La Fornarina (de bakkersdochter), de minnares van de kunstenaar die ook te herkennen is in de Sixtijnse Madonna en andere van zijn werken. Met zekerheid is dit nooit vastgesteld. De stoel ("seggiola"), waaraan het schilderij zijn naam dankt, is een elegante purperen zetel met een gedraaide rugleuning, gouden versierselen en lange franjes, duidend op een zekere voornaamheid.Madonna met de stoel is waarschijnlijk geschilderd, als veel van Rafaëls werk uit die periode, in opdracht voor een privépersoon, mogelijk voor paus Leo X. Qua harmonie, dynamiek en interactie wordt het werk, samen met zijn grootser opgezette Sixtijnse Madonna, gezien als een der krachtigste onder de madonna's uit zijn oeuvre. Zijn in dezelfde periode geschilderde en sterk gelijkende Madonna met het gordijn (Madonna della tenda, 1513-1514, thans te zien in de Alte Pinakothek te München) is bijvoorbeeld met duidelijk minder zorg afgewerkt dan het hier besproken werk en mist de krachtige uitstraling die dit werk, andermaal volgens Prisco, "uitzonderlijk maakt". Christiane Stukenbrock en Barbara Topper kwalificeren het portret als "het hoogtepunt uit de madonnaschilderkunst uit de Italiaanse hoogrenaissance".

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


Madonna_met_de_stoel

Prompt: Verklaar de Afbeelding van dit kunstwerk, Madonna_met_de_stoel.

Madonna met de stoel is een portret met iconografische kenmerken, appellerend aan de religieuze verbeelding van het volk. Het toont een ongedwongen tafereel met Maria en het Christuskind, en rechtsachter Johannes de Doper. Maria koestert het kind op liefdevolle wijze tegen zich aan en kijkt de toeschouwer vanuit de hoeken van haar ogen op uitnodigende wijze aan, waarmee een onmiskenbare interactie wordt gecreëerd, alsof er sprake is van een soort van intieme verstandhouding, op een wijze die doet denken aan Leonardo da Vinci's Mona Lisa.De compositie van het werk valt op door de weloverwogen uitgebalanceerde harmonie. De kleurstelling wordt gedomineerd door de bonte sjaal over de schouders van de maagd de gestreepte doek om haar hoofd, tegenover de effen vlakken bij de mouw, rok en het hemdje van het kind. De figuren van Johannes en Maria, en in het bijzonder haar in elkaars verlengde gebogen hoofd en rechterarm, volgen in diverse opzichten de curve van de tondo en vormen daarmee als het ware een tweede cirkel om het Christuskind, dat daarmee volledig in het centrum wordt geplaatst. De positionering van de figuren zorgt bovendien voor dynamiek en suggereert de typische schommelbeweging die een moeder maakt als ze haar kind knuffelt.Als model voor Maria wordt wel de Romeinse volksvrouw Margarita Luti genoemd, ook wel genaamd La Fornarina (de bakkersdochter), de minnares van de kunstenaar die ook te herkennen is in de Sixtijnse Madonna en andere van zijn werken. Met zekerheid is dit nooit vastgesteld. De stoel ("seggiola"), waaraan het schilderij zijn naam dankt, is een elegante purperen zetel met een gedraaide rugleuning, gouden versierselen en lange franjes, duidend op een zekere voornaamheid.Madonna met de stoel is waarschijnlijk geschilderd, als veel van Rafaëls werk uit die periode, in opdracht voor een privépersoon, mogelijk voor paus Leo X. Qua harmonie, dynamiek en interactie wordt het werk, samen met zijn grootser opgezette Sixtijnse Madonna, gezien als een der krachtigste onder de madonna's uit zijn oeuvre. Zijn in dezelfde periode geschilderde en sterk gelijkende Madonna met het gordijn (Madonna della tenda, 1513-1514, thans te zien in de Alte Pinakothek te München) is bijvoorbeeld met duidelijk minder zorg afgewerkt dan het hier besproken werk en mist de krachtige uitstraling die dit werk, andermaal volgens Prisco, "uitzonderlijk maakt". Christiane Stukenbrock en Barbara Topper kwalificeren het portret als "het hoogtepunt uit de madonnaschilderkunst uit de Italiaanse hoogrenaissance".

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


Madonna_met_de_stoel

Prompt: Hoe verklaart Madonna_met_de_stoel zijn Afbeelding?

Madonna met de stoel is een portret met iconografische kenmerken, appellerend aan de religieuze verbeelding van het volk. Het toont een ongedwongen tafereel met Maria en het Christuskind, en rechtsachter Johannes de Doper. Maria koestert het kind op liefdevolle wijze tegen zich aan en kijkt de toeschouwer vanuit de hoeken van haar ogen op uitnodigende wijze aan, waarmee een onmiskenbare interactie wordt gecreëerd, alsof er sprake is van een soort van intieme verstandhouding, op een wijze die doet denken aan Leonardo da Vinci's Mona Lisa.De compositie van het werk valt op door de weloverwogen uitgebalanceerde harmonie. De kleurstelling wordt gedomineerd door de bonte sjaal over de schouders van de maagd de gestreepte doek om haar hoofd, tegenover de effen vlakken bij de mouw, rok en het hemdje van het kind. De figuren van Johannes en Maria, en in het bijzonder haar in elkaars verlengde gebogen hoofd en rechterarm, volgen in diverse opzichten de curve van de tondo en vormen daarmee als het ware een tweede cirkel om het Christuskind, dat daarmee volledig in het centrum wordt geplaatst. De positionering van de figuren zorgt bovendien voor dynamiek en suggereert de typische schommelbeweging die een moeder maakt als ze haar kind knuffelt.Als model voor Maria wordt wel de Romeinse volksvrouw Margarita Luti genoemd, ook wel genaamd La Fornarina (de bakkersdochter), de minnares van de kunstenaar die ook te herkennen is in de Sixtijnse Madonna en andere van zijn werken. Met zekerheid is dit nooit vastgesteld. De stoel ("seggiola"), waaraan het schilderij zijn naam dankt, is een elegante purperen zetel met een gedraaide rugleuning, gouden versierselen en lange franjes, duidend op een zekere voornaamheid.Madonna met de stoel is waarschijnlijk geschilderd, als veel van Rafaëls werk uit die periode, in opdracht voor een privépersoon, mogelijk voor paus Leo X. Qua harmonie, dynamiek en interactie wordt het werk, samen met zijn grootser opgezette Sixtijnse Madonna, gezien als een der krachtigste onder de madonna's uit zijn oeuvre. Zijn in dezelfde periode geschilderde en sterk gelijkende Madonna met het gordijn (Madonna della tenda, 1513-1514, thans te zien in de Alte Pinakothek te München) is bijvoorbeeld met duidelijk minder zorg afgewerkt dan het hier besproken werk en mist de krachtige uitstraling die dit werk, andermaal volgens Prisco, "uitzonderlijk maakt". Christiane Stukenbrock en Barbara Topper kwalificeren het portret als "het hoogtepunt uit de madonnaschilderkunst uit de Italiaanse hoogrenaissance".

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


Madonna_met_de_stoel

Prompt: Hoe wordt de Afbeelding besproken in Madonna_met_de_stoel?

Madonna met de stoel is een portret met iconografische kenmerken, appellerend aan de religieuze verbeelding van het volk. Het toont een ongedwongen tafereel met Maria en het Christuskind, en rechtsachter Johannes de Doper. Maria koestert het kind op liefdevolle wijze tegen zich aan en kijkt de toeschouwer vanuit de hoeken van haar ogen op uitnodigende wijze aan, waarmee een onmiskenbare interactie wordt gecreëerd, alsof er sprake is van een soort van intieme verstandhouding, op een wijze die doet denken aan Leonardo da Vinci's Mona Lisa.De compositie van het werk valt op door de weloverwogen uitgebalanceerde harmonie. De kleurstelling wordt gedomineerd door de bonte sjaal over de schouders van de maagd de gestreepte doek om haar hoofd, tegenover de effen vlakken bij de mouw, rok en het hemdje van het kind. De figuren van Johannes en Maria, en in het bijzonder haar in elkaars verlengde gebogen hoofd en rechterarm, volgen in diverse opzichten de curve van de tondo en vormen daarmee als het ware een tweede cirkel om het Christuskind, dat daarmee volledig in het centrum wordt geplaatst. De positionering van de figuren zorgt bovendien voor dynamiek en suggereert de typische schommelbeweging die een moeder maakt als ze haar kind knuffelt.Als model voor Maria wordt wel de Romeinse volksvrouw Margarita Luti genoemd, ook wel genaamd La Fornarina (de bakkersdochter), de minnares van de kunstenaar die ook te herkennen is in de Sixtijnse Madonna en andere van zijn werken. Met zekerheid is dit nooit vastgesteld. De stoel ("seggiola"), waaraan het schilderij zijn naam dankt, is een elegante purperen zetel met een gedraaide rugleuning, gouden versierselen en lange franjes, duidend op een zekere voornaamheid.Madonna met de stoel is waarschijnlijk geschilderd, als veel van Rafaëls werk uit die periode, in opdracht voor een privépersoon, mogelijk voor paus Leo X. Qua harmonie, dynamiek en interactie wordt het werk, samen met zijn grootser opgezette Sixtijnse Madonna, gezien als een der krachtigste onder de madonna's uit zijn oeuvre. Zijn in dezelfde periode geschilderde en sterk gelijkende Madonna met het gordijn (Madonna della tenda, 1513-1514, thans te zien in de Alte Pinakothek te München) is bijvoorbeeld met duidelijk minder zorg afgewerkt dan het hier besproken werk en mist de krachtige uitstraling die dit werk, andermaal volgens Prisco, "uitzonderlijk maakt". Christiane Stukenbrock en Barbara Topper kwalificeren het portret als "het hoogtepunt uit de madonnaschilderkunst uit de Italiaanse hoogrenaissance".

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina