De_Bronstijd

Prompt: Hoe wordt de Beschrijving en interpretatie besproken in De_Bronstijd?

Het vrijstaande beeld van Rodin toont een realistisch mannelijk naakt, ontdaan van elk betekenisduidend attribuut. De contraposto houding verraadt spanning en lijkt te trillen van leven. Aan het hoofd heeft de man een drie centimeter lange wonde. Het oppervlak leent zich voor een spel van licht en halfschaduwen.Met de voorgenomen titel, Le Vaincu of Le Soldat Blessé, zou Rodin eer betuigen aan de verslagenen van de Frans-Duitse Oorlog, waarvoor hij zelf gemobiliseerd was. Vroege critici hadden het over een oorlogsbeeld dat het elan en de levensdrift van de verslagene bezong. Nochtans wilde Rodin al te specifieke betekenissen vermijden. In Parijs presenteerde hij het onder een compleet andere titel: De Bronstijd. Hij zag er de vroege mens in, wie het begint te dagen over zijn menselijkheid en de betekenis van de wereld. Het is niet zeker of Rodin het werk ook zo bedoeld had, want zelf schreef hij dat hij tijdens het wordingsproces volledig in het duister tastte.

Bestand:'Dying Slave' Michelangelo JBU002.jpg

Bestand:Rodin Age of Bronze Nasher Dallas 3.jpg

De hoofdwonde op het gipsafgietsel uit het [[Nasher Sculpture Center

Het eerste brons (1880), aanvankelijk opgesteld in de [[Jardin du Luxembourg

De inspiratie: ''Stervende Slaaf'' in het [[Louvre

Cercle Artistique et Littéraire (Brussel)

Bestand:Auguste Rodin-The Age of Bronze-Musée d'Orsay.jpg


De_Bronstijd

Prompt: Focus op De_Bronstijd en leg de Exemplaren uit.

Musée d'Orsay (eerste bronzen exemplaar, met vijgenblad)Musée RodinAlte Nationalgalerie, BerlijnVictoria and Albert Museum, LondenRodin Museum, PhiladelphiaMiddelheimmuseum, AntwerpenSzépművészeti Múzeum, Boedapest (papier-maché versie, aangekocht van Rodin in 1901)

Bestand:'Dying Slave' Michelangelo JBU002.jpg

Bestand:Rodin Age of Bronze Nasher Dallas 3.jpg

De hoofdwonde op het gipsafgietsel uit het [[Nasher Sculpture Center

Het eerste brons (1880), aanvankelijk opgesteld in de [[Jardin du Luxembourg

De inspiratie: ''Stervende Slaaf'' in het [[Louvre

Cercle Artistique et Littéraire (Brussel)

Bestand:Auguste Rodin-The Age of Bronze-Musée d'Orsay.jpg


De_Bronstijd

Prompt: Verklaar de Exemplaren van dit kunstwerk, De_Bronstijd.

Musée d'Orsay (eerste bronzen exemplaar, met vijgenblad)Musée RodinAlte Nationalgalerie, BerlijnVictoria and Albert Museum, LondenRodin Museum, PhiladelphiaMiddelheimmuseum, AntwerpenSzépművészeti Múzeum, Boedapest (papier-maché versie, aangekocht van Rodin in 1901)

Bestand:'Dying Slave' Michelangelo JBU002.jpg

Bestand:Rodin Age of Bronze Nasher Dallas 3.jpg

De hoofdwonde op het gipsafgietsel uit het [[Nasher Sculpture Center

Het eerste brons (1880), aanvankelijk opgesteld in de [[Jardin du Luxembourg

De inspiratie: ''Stervende Slaaf'' in het [[Louvre

Cercle Artistique et Littéraire (Brussel)

Bestand:Auguste Rodin-The Age of Bronze-Musée d'Orsay.jpg


De_Bronstijd

Prompt: Hoe verklaart De_Bronstijd zijn Exemplaren?

Musée d'Orsay (eerste bronzen exemplaar, met vijgenblad)Musée RodinAlte Nationalgalerie, BerlijnVictoria and Albert Museum, LondenRodin Museum, PhiladelphiaMiddelheimmuseum, AntwerpenSzépművészeti Múzeum, Boedapest (papier-maché versie, aangekocht van Rodin in 1901)

Bestand:'Dying Slave' Michelangelo JBU002.jpg

Bestand:Rodin Age of Bronze Nasher Dallas 3.jpg

De hoofdwonde op het gipsafgietsel uit het [[Nasher Sculpture Center

Het eerste brons (1880), aanvankelijk opgesteld in de [[Jardin du Luxembourg

De inspiratie: ''Stervende Slaaf'' in het [[Louvre

Cercle Artistique et Littéraire (Brussel)

Bestand:Auguste Rodin-The Age of Bronze-Musée d'Orsay.jpg


De_Bronstijd

Prompt: Hoe wordt de Exemplaren besproken in De_Bronstijd?

Musée d'Orsay (eerste bronzen exemplaar, met vijgenblad)Musée RodinAlte Nationalgalerie, BerlijnVictoria and Albert Museum, LondenRodin Museum, PhiladelphiaMiddelheimmuseum, AntwerpenSzépművészeti Múzeum, Boedapest (papier-maché versie, aangekocht van Rodin in 1901)

Bestand:'Dying Slave' Michelangelo JBU002.jpg

Bestand:Rodin Age of Bronze Nasher Dallas 3.jpg

De hoofdwonde op het gipsafgietsel uit het [[Nasher Sculpture Center

Het eerste brons (1880), aanvankelijk opgesteld in de [[Jardin du Luxembourg

De inspiratie: ''Stervende Slaaf'' in het [[Louvre

Cercle Artistique et Littéraire (Brussel)

Bestand:Auguste Rodin-The Age of Bronze-Musée d'Orsay.jpg


Salon_des_Refusés

Prompt: Focus op Salon_des_Refusés en leg de abstract uit.

De Salon des Refusés ("Salon van de geweigerden") was een vanaf 1863 onregelmatig gehouden tentoonstelling in Parijs, parallel aan de officiële Parijse salon. Op de Salon des Refusés werden door Parijse galeries schilderijen en beeldhouwwerken tentoongesteld die niet toegelaten werden tot de officiële salon.De kunsthistorisch belangrijkste Salon des Refusés was die van 1863, die op initiatief van Napoleon III tot stand kwam, nadat er kritiek op de selectiecriteria van de jury was gekomen. Er werden dat jaar niet minder dan 3000 werken geweigerd van de 5000 inzendingen. Op de eerste Salon des Refusés in 1863 stelde Édouard Manet zijn Le déjeuner sur l'herbe voor (dat overigens vervolgens gecensureerd zou worden). Andere deelnemers aan de verschillende Salons des Refusés waren James McNeill Whistler (met Het witte meisje), Henri Fantin-Latour, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Johan Barthold Jongkind en Camille Pissarro.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

De Salon des Refusés ("Salon van de geweigerden") was een vanaf 1863 onregelmatig gehouden tentoonstelling in Parijs, parallel aan de officiële Parijse salon. Op de Salon des Refusés werden door Parijse galeries schilderijen en beeldhouwwerken tentoongesteld die niet toegelaten werden tot de officiële salon.De kunsthistorisch belangrijkste Salon des Refusés was die van 1863, die op initiatief van Napoleon III tot stand kwam, nadat er kritiek op de selectiecriteria van de jury was gekomen. Er werden dat jaar niet minder dan 3000 werken geweigerd van de 5000 inzendingen. Op de eerste Salon des Refusés in 1863 stelde Édouard Manet zijn Le déjeuner sur l'herbe voor (dat overigens vervolgens gecensureerd zou worden). Andere deelnemers aan de verschillende Salons des Refusés waren James McNeill Whistler (met Het witte meisje), Henri Fantin-Latour, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Johan Barthold Jongkind en Camille Pissarro.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe verklaart Salon_des_Refusés zijn abstract?

De Salon des Refusés ("Salon van de geweigerden") was een vanaf 1863 onregelmatig gehouden tentoonstelling in Parijs, parallel aan de officiële Parijse salon. Op de Salon des Refusés werden door Parijse galeries schilderijen en beeldhouwwerken tentoongesteld die niet toegelaten werden tot de officiële salon.De kunsthistorisch belangrijkste Salon des Refusés was die van 1863, die op initiatief van Napoleon III tot stand kwam, nadat er kritiek op de selectiecriteria van de jury was gekomen. Er werden dat jaar niet minder dan 3000 werken geweigerd van de 5000 inzendingen. Op de eerste Salon des Refusés in 1863 stelde Édouard Manet zijn Le déjeuner sur l'herbe voor (dat overigens vervolgens gecensureerd zou worden). Andere deelnemers aan de verschillende Salons des Refusés waren James McNeill Whistler (met Het witte meisje), Henri Fantin-Latour, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Johan Barthold Jongkind en Camille Pissarro.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Salon_des_Refusés?

De Salon des Refusés ("Salon van de geweigerden") was een vanaf 1863 onregelmatig gehouden tentoonstelling in Parijs, parallel aan de officiële Parijse salon. Op de Salon des Refusés werden door Parijse galeries schilderijen en beeldhouwwerken tentoongesteld die niet toegelaten werden tot de officiële salon.De kunsthistorisch belangrijkste Salon des Refusés was die van 1863, die op initiatief van Napoleon III tot stand kwam, nadat er kritiek op de selectiecriteria van de jury was gekomen. Er werden dat jaar niet minder dan 3000 werken geweigerd van de 5000 inzendingen. Op de eerste Salon des Refusés in 1863 stelde Édouard Manet zijn Le déjeuner sur l'herbe voor (dat overigens vervolgens gecensureerd zou worden). Andere deelnemers aan de verschillende Salons des Refusés waren James McNeill Whistler (met Het witte meisje), Henri Fantin-Latour, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Johan Barthold Jongkind en Camille Pissarro.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Focus op Salon_des_Refusés en leg de De Parijse Salon uit.

De Parijse salon was de belangrijkste Franse kunsttentoonstelling. De jury die bepaalde welke werken daar tentoongesteld werden, hield er de traditionele smaak van de kunstacademies op na zoals die aan de École des Beaux Arts onderwezen werd. In de tweede helft van de 19e eeuw kwam er steeds sterkere kritiek op de jury. Binnen de jury speelden zich talloze intriges af om het opnemen van bepaalde kunstenaars zeker te stellen, want wie op de Parijse Salon tentoongesteld werd en in de pers goede besprekingen kreeg, en zelfs een onderscheiding kreeg, was verzekerd van financieel succes. Geweigerde kunstwerken waren zelden verkoopbaar. Van de schilder Johan Barthold Jongkind is bekend dat hij de verkoopprijs voor een schilderij dat geweigerd was, terug moest betalen.In de zestiger jaren van de negentiende eeuw werden werken van jonge impressionistische kunstenaars als Monet, Manet, Renoir, Bazille en Sisley geweigerd door de Académie des Beaux-Arts, organisator van de officiële Salon de Paris. Zelfs schilderijen van Courbet, die in die tijd al tot de erkende kunstenaars behoorde, werden regelmatig door de jury geweigerd.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de De Parijse Salon van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

De Parijse salon was de belangrijkste Franse kunsttentoonstelling. De jury die bepaalde welke werken daar tentoongesteld werden, hield er de traditionele smaak van de kunstacademies op na zoals die aan de École des Beaux Arts onderwezen werd. In de tweede helft van de 19e eeuw kwam er steeds sterkere kritiek op de jury. Binnen de jury speelden zich talloze intriges af om het opnemen van bepaalde kunstenaars zeker te stellen, want wie op de Parijse Salon tentoongesteld werd en in de pers goede besprekingen kreeg, en zelfs een onderscheiding kreeg, was verzekerd van financieel succes. Geweigerde kunstwerken waren zelden verkoopbaar. Van de schilder Johan Barthold Jongkind is bekend dat hij de verkoopprijs voor een schilderij dat geweigerd was, terug moest betalen.In de zestiger jaren van de negentiende eeuw werden werken van jonge impressionistische kunstenaars als Monet, Manet, Renoir, Bazille en Sisley geweigerd door de Académie des Beaux-Arts, organisator van de officiële Salon de Paris. Zelfs schilderijen van Courbet, die in die tijd al tot de erkende kunstenaars behoorde, werden regelmatig door de jury geweigerd.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe verklaart Salon_des_Refusés zijn De Parijse Salon?

De Parijse salon was de belangrijkste Franse kunsttentoonstelling. De jury die bepaalde welke werken daar tentoongesteld werden, hield er de traditionele smaak van de kunstacademies op na zoals die aan de École des Beaux Arts onderwezen werd. In de tweede helft van de 19e eeuw kwam er steeds sterkere kritiek op de jury. Binnen de jury speelden zich talloze intriges af om het opnemen van bepaalde kunstenaars zeker te stellen, want wie op de Parijse Salon tentoongesteld werd en in de pers goede besprekingen kreeg, en zelfs een onderscheiding kreeg, was verzekerd van financieel succes. Geweigerde kunstwerken waren zelden verkoopbaar. Van de schilder Johan Barthold Jongkind is bekend dat hij de verkoopprijs voor een schilderij dat geweigerd was, terug moest betalen.In de zestiger jaren van de negentiende eeuw werden werken van jonge impressionistische kunstenaars als Monet, Manet, Renoir, Bazille en Sisley geweigerd door de Académie des Beaux-Arts, organisator van de officiële Salon de Paris. Zelfs schilderijen van Courbet, die in die tijd al tot de erkende kunstenaars behoorde, werden regelmatig door de jury geweigerd.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt de De Parijse Salon besproken in Salon_des_Refusés?

De Parijse salon was de belangrijkste Franse kunsttentoonstelling. De jury die bepaalde welke werken daar tentoongesteld werden, hield er de traditionele smaak van de kunstacademies op na zoals die aan de École des Beaux Arts onderwezen werd. In de tweede helft van de 19e eeuw kwam er steeds sterkere kritiek op de jury. Binnen de jury speelden zich talloze intriges af om het opnemen van bepaalde kunstenaars zeker te stellen, want wie op de Parijse Salon tentoongesteld werd en in de pers goede besprekingen kreeg, en zelfs een onderscheiding kreeg, was verzekerd van financieel succes. Geweigerde kunstwerken waren zelden verkoopbaar. Van de schilder Johan Barthold Jongkind is bekend dat hij de verkoopprijs voor een schilderij dat geweigerd was, terug moest betalen.In de zestiger jaren van de negentiende eeuw werden werken van jonge impressionistische kunstenaars als Monet, Manet, Renoir, Bazille en Sisley geweigerd door de Académie des Beaux-Arts, organisator van de officiële Salon de Paris. Zelfs schilderijen van Courbet, die in die tijd al tot de erkende kunstenaars behoorde, werden regelmatig door de jury geweigerd.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: In de context van Salon_des_Refusés, verklaar de De beslissingen van de jury in het voorjaar van 1863 en de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés.

In 1863 werd het aantal schilderijen dat een kunstenaar bij de jury in mocht leveren beperkt tot drie. Op deze beslissing was in de Franse kunstkringen al grote kritiek.De beraadslagingen van de jury, welke schilderijen in de tentoonstelling opgenomen zouden worden, begonnen op 2 april 1863. Al op 5 april verspreidde zich onder Parijse kunstenaars het gerucht dat de jury bijzonder selectief was. Op 12 april werd de beslissing van de jury bekendgemaakt. Het bleek dat drie vijfde van de 5000 schilderijen die door 3000 kunstenaars ingeleverd waren, geweigerd werd.De galeriehouder Louis Martine had zich al in de voorgaande jaren verdienstelijk gemaakt, door werken tentoon te stellen die van de traditionele kunstopvatting afweken. Martine deelde de Parijse pers mee, dat hij van plan was, de geweigerde schilderijen in zijn galerie tentoon te stellen. Wel zou hij te weinig ruimte gehad hebben de 3000 schilderijen en plastieken uit te stallen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de De beslissingen van de jury in het voorjaar van 1863 over de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

In 1863 werd het aantal schilderijen dat een kunstenaar bij de jury in mocht leveren beperkt tot drie. Op deze beslissing was in de Franse kunstkringen al grote kritiek.De beraadslagingen van de jury, welke schilderijen in de tentoonstelling opgenomen zouden worden, begonnen op 2 april 1863. Al op 5 april verspreidde zich onder Parijse kunstenaars het gerucht dat de jury bijzonder selectief was. Op 12 april werd de beslissing van de jury bekendgemaakt. Het bleek dat drie vijfde van de 5000 schilderijen die door 3000 kunstenaars ingeleverd waren, geweigerd werd.De galeriehouder Louis Martine had zich al in de voorgaande jaren verdienstelijk gemaakt, door werken tentoon te stellen die van de traditionele kunstopvatting afweken. Martine deelde de Parijse pers mee, dat hij van plan was, de geweigerde schilderijen in zijn galerie tentoon te stellen. Wel zou hij te weinig ruimte gehad hebben de 3000 schilderijen en plastieken uit te stallen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt in Salon_des_Refusés de De beslissingen van de jury in het voorjaar van 1863 van de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés verklaard?

In 1863 werd het aantal schilderijen dat een kunstenaar bij de jury in mocht leveren beperkt tot drie. Op deze beslissing was in de Franse kunstkringen al grote kritiek.De beraadslagingen van de jury, welke schilderijen in de tentoonstelling opgenomen zouden worden, begonnen op 2 april 1863. Al op 5 april verspreidde zich onder Parijse kunstenaars het gerucht dat de jury bijzonder selectief was. Op 12 april werd de beslissing van de jury bekendgemaakt. Het bleek dat drie vijfde van de 5000 schilderijen die door 3000 kunstenaars ingeleverd waren, geweigerd werd.De galeriehouder Louis Martine had zich al in de voorgaande jaren verdienstelijk gemaakt, door werken tentoon te stellen die van de traditionele kunstopvatting afweken. Martine deelde de Parijse pers mee, dat hij van plan was, de geweigerde schilderijen in zijn galerie tentoon te stellen. Wel zou hij te weinig ruimte gehad hebben de 3000 schilderijen en plastieken uit te stallen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de De beslissingen van de jury in het voorjaar van 1863 in de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van Salon_des_Refusés.

In 1863 werd het aantal schilderijen dat een kunstenaar bij de jury in mocht leveren beperkt tot drie. Op deze beslissing was in de Franse kunstkringen al grote kritiek.De beraadslagingen van de jury, welke schilderijen in de tentoonstelling opgenomen zouden worden, begonnen op 2 april 1863. Al op 5 april verspreidde zich onder Parijse kunstenaars het gerucht dat de jury bijzonder selectief was. Op 12 april werd de beslissing van de jury bekendgemaakt. Het bleek dat drie vijfde van de 5000 schilderijen die door 3000 kunstenaars ingeleverd waren, geweigerd werd.De galeriehouder Louis Martine had zich al in de voorgaande jaren verdienstelijk gemaakt, door werken tentoon te stellen die van de traditionele kunstopvatting afweken. Martine deelde de Parijse pers mee, dat hij van plan was, de geweigerde schilderijen in zijn galerie tentoon te stellen. Wel zou hij te weinig ruimte gehad hebben de 3000 schilderijen en plastieken uit te stallen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: In de context van Salon_des_Refusés, verklaar de De beslissing van Napoleon III en de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés.

De overweldigende kritiek die op de jury van de Parijse salon geleverd werd op grond van haar rigide keuze, kwam ook de Franse keizer ter kennis. Napoleon III liet zich op 22 april een deel van de geweigerde werken tonen. Graaf Alfred Émilien de Nieuwerkerke, die tegelijkertijd algemeen directeur van de musea, superintendant voor der schone kunsten en voorzitter van de jury was, kreeg daarna de opdracht alle afgewezen werken in een afzonderlijk deel van de tentoonstelling te tonen. Dit moest gebeuren in het Palais de l'Industrie, dat ook de Parijse salon herbergde. Het Palais de l'Industrie was gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1855, en was zo groot dat het daadwerkelijk in staat was beide tentoonstellingen te huisvesten.De beslissing van de Franse keizer werd destijds in de pers overwegend als wijs, royaal en liberaal opgevat. Vanuit het tegenwoordige perspectief kan men het ook anders beoordelen. Napoleon III ervoer zelf een groot deel van de geweigerde werken, zoals Édouard Manets "Le déjeuner sur l'herbe", als lelijk en onfatsoenlijk. Omdat een deel van de werken erg van de gangbare smaak afweek, kon men ervan uitgaan dat het publiek genoegen aan de geweigerde werken zou beleven. De beslissing alle werken in de Salon des Refusés tentoon te stellen, zou ook met de bedoeling genomen kunnen zijn het aanzien en de autoriteit van de jury van de Parijse salon te herstellen.Manets biograaf komt tot een heel andere conclusie. Hij ziet daarin een enkele stap in het diverse en ononderbroken spel van intriges tussen het hof en de oppositie. De École des Beaux-Arts was tot 1863 een instelling van de stad Parijs en gedroeg zich naar de mening van Napoleon III te onafhankelijk. Het protest van de afgewezen schilders zou voor hem een welkome gelegenheid geweest zijn deze instelling in een staatsschool te veranderen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de De beslissing van Napoleon III over de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

De overweldigende kritiek die op de jury van de Parijse salon geleverd werd op grond van haar rigide keuze, kwam ook de Franse keizer ter kennis. Napoleon III liet zich op 22 april een deel van de geweigerde werken tonen. Graaf Alfred Émilien de Nieuwerkerke, die tegelijkertijd algemeen directeur van de musea, superintendant voor der schone kunsten en voorzitter van de jury was, kreeg daarna de opdracht alle afgewezen werken in een afzonderlijk deel van de tentoonstelling te tonen. Dit moest gebeuren in het Palais de l'Industrie, dat ook de Parijse salon herbergde. Het Palais de l'Industrie was gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1855, en was zo groot dat het daadwerkelijk in staat was beide tentoonstellingen te huisvesten.De beslissing van de Franse keizer werd destijds in de pers overwegend als wijs, royaal en liberaal opgevat. Vanuit het tegenwoordige perspectief kan men het ook anders beoordelen. Napoleon III ervoer zelf een groot deel van de geweigerde werken, zoals Édouard Manets "Le déjeuner sur l'herbe", als lelijk en onfatsoenlijk. Omdat een deel van de werken erg van de gangbare smaak afweek, kon men ervan uitgaan dat het publiek genoegen aan de geweigerde werken zou beleven. De beslissing alle werken in de Salon des Refusés tentoon te stellen, zou ook met de bedoeling genomen kunnen zijn het aanzien en de autoriteit van de jury van de Parijse salon te herstellen.Manets biograaf komt tot een heel andere conclusie. Hij ziet daarin een enkele stap in het diverse en ononderbroken spel van intriges tussen het hof en de oppositie. De École des Beaux-Arts was tot 1863 een instelling van de stad Parijs en gedroeg zich naar de mening van Napoleon III te onafhankelijk. Het protest van de afgewezen schilders zou voor hem een welkome gelegenheid geweest zijn deze instelling in een staatsschool te veranderen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt in Salon_des_Refusés de De beslissing van Napoleon III van de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés verklaard?

De overweldigende kritiek die op de jury van de Parijse salon geleverd werd op grond van haar rigide keuze, kwam ook de Franse keizer ter kennis. Napoleon III liet zich op 22 april een deel van de geweigerde werken tonen. Graaf Alfred Émilien de Nieuwerkerke, die tegelijkertijd algemeen directeur van de musea, superintendant voor der schone kunsten en voorzitter van de jury was, kreeg daarna de opdracht alle afgewezen werken in een afzonderlijk deel van de tentoonstelling te tonen. Dit moest gebeuren in het Palais de l'Industrie, dat ook de Parijse salon herbergde. Het Palais de l'Industrie was gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1855, en was zo groot dat het daadwerkelijk in staat was beide tentoonstellingen te huisvesten.De beslissing van de Franse keizer werd destijds in de pers overwegend als wijs, royaal en liberaal opgevat. Vanuit het tegenwoordige perspectief kan men het ook anders beoordelen. Napoleon III ervoer zelf een groot deel van de geweigerde werken, zoals Édouard Manets "Le déjeuner sur l'herbe", als lelijk en onfatsoenlijk. Omdat een deel van de werken erg van de gangbare smaak afweek, kon men ervan uitgaan dat het publiek genoegen aan de geweigerde werken zou beleven. De beslissing alle werken in de Salon des Refusés tentoon te stellen, zou ook met de bedoeling genomen kunnen zijn het aanzien en de autoriteit van de jury van de Parijse salon te herstellen.Manets biograaf komt tot een heel andere conclusie. Hij ziet daarin een enkele stap in het diverse en ononderbroken spel van intriges tussen het hof en de oppositie. De École des Beaux-Arts was tot 1863 een instelling van de stad Parijs en gedroeg zich naar de mening van Napoleon III te onafhankelijk. Het protest van de afgewezen schilders zou voor hem een welkome gelegenheid geweest zijn deze instelling in een staatsschool te veranderen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de De beslissing van Napoleon III in de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van Salon_des_Refusés.

De overweldigende kritiek die op de jury van de Parijse salon geleverd werd op grond van haar rigide keuze, kwam ook de Franse keizer ter kennis. Napoleon III liet zich op 22 april een deel van de geweigerde werken tonen. Graaf Alfred Émilien de Nieuwerkerke, die tegelijkertijd algemeen directeur van de musea, superintendant voor der schone kunsten en voorzitter van de jury was, kreeg daarna de opdracht alle afgewezen werken in een afzonderlijk deel van de tentoonstelling te tonen. Dit moest gebeuren in het Palais de l'Industrie, dat ook de Parijse salon herbergde. Het Palais de l'Industrie was gebouwd voor de wereldtentoonstelling van 1855, en was zo groot dat het daadwerkelijk in staat was beide tentoonstellingen te huisvesten.De beslissing van de Franse keizer werd destijds in de pers overwegend als wijs, royaal en liberaal opgevat. Vanuit het tegenwoordige perspectief kan men het ook anders beoordelen. Napoleon III ervoer zelf een groot deel van de geweigerde werken, zoals Édouard Manets "Le déjeuner sur l'herbe", als lelijk en onfatsoenlijk. Omdat een deel van de werken erg van de gangbare smaak afweek, kon men ervan uitgaan dat het publiek genoegen aan de geweigerde werken zou beleven. De beslissing alle werken in de Salon des Refusés tentoon te stellen, zou ook met de bedoeling genomen kunnen zijn het aanzien en de autoriteit van de jury van de Parijse salon te herstellen.Manets biograaf komt tot een heel andere conclusie. Hij ziet daarin een enkele stap in het diverse en ononderbroken spel van intriges tussen het hof en de oppositie. De École des Beaux-Arts was tot 1863 een instelling van de stad Parijs en gedroeg zich naar de mening van Napoleon III te onafhankelijk. Het protest van de afgewezen schilders zou voor hem een welkome gelegenheid geweest zijn deze instelling in een staatsschool te veranderen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: In de context van Salon_des_Refusés, verklaar de Tentoonstellen of niet? en de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés.

De kunstenaars werd de keuze gesteld hun werken voor 7 mei 1863 terug te trekken, of te accepteren dat ze tentoongesteld werden. Voor de afgewezen kunstenaars was dit geen gemakkelijke beslissing. Wie zijn werken tentoonstelde liep het gevaar, de toorn van de jury over zich heen te krijgen, en daarmee zijn kunstenaarscarrière langdurig in gevaar te brengen. Wie zijn werken echter terugtrok, laadde de verdenking op zich geen vertrouwen in zijn eigen vaardigheden te hebben. Gustave Courbet greep de mogelijkheid aan zijn geweigerde werken aan een breed publiek te tonen. Édouard Manet was echter van mening, dat alleen de officiële Parijse salon de juiste plaats was om als kunstenaar erkenning te krijgen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de Tentoonstellen of niet? over de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

De kunstenaars werd de keuze gesteld hun werken voor 7 mei 1863 terug te trekken, of te accepteren dat ze tentoongesteld werden. Voor de afgewezen kunstenaars was dit geen gemakkelijke beslissing. Wie zijn werken tentoonstelde liep het gevaar, de toorn van de jury over zich heen te krijgen, en daarmee zijn kunstenaarscarrière langdurig in gevaar te brengen. Wie zijn werken echter terugtrok, laadde de verdenking op zich geen vertrouwen in zijn eigen vaardigheden te hebben. Gustave Courbet greep de mogelijkheid aan zijn geweigerde werken aan een breed publiek te tonen. Édouard Manet was echter van mening, dat alleen de officiële Parijse salon de juiste plaats was om als kunstenaar erkenning te krijgen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt in Salon_des_Refusés de Tentoonstellen of niet? van de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés verklaard?

De kunstenaars werd de keuze gesteld hun werken voor 7 mei 1863 terug te trekken, of te accepteren dat ze tentoongesteld werden. Voor de afgewezen kunstenaars was dit geen gemakkelijke beslissing. Wie zijn werken tentoonstelde liep het gevaar, de toorn van de jury over zich heen te krijgen, en daarmee zijn kunstenaarscarrière langdurig in gevaar te brengen. Wie zijn werken echter terugtrok, laadde de verdenking op zich geen vertrouwen in zijn eigen vaardigheden te hebben. Gustave Courbet greep de mogelijkheid aan zijn geweigerde werken aan een breed publiek te tonen. Édouard Manet was echter van mening, dat alleen de officiële Parijse salon de juiste plaats was om als kunstenaar erkenning te krijgen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Tentoonstellen of niet? in de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van Salon_des_Refusés.

De kunstenaars werd de keuze gesteld hun werken voor 7 mei 1863 terug te trekken, of te accepteren dat ze tentoongesteld werden. Voor de afgewezen kunstenaars was dit geen gemakkelijke beslissing. Wie zijn werken tentoonstelde liep het gevaar, de toorn van de jury over zich heen te krijgen, en daarmee zijn kunstenaarscarrière langdurig in gevaar te brengen. Wie zijn werken echter terugtrok, laadde de verdenking op zich geen vertrouwen in zijn eigen vaardigheden te hebben. Gustave Courbet greep de mogelijkheid aan zijn geweigerde werken aan een breed publiek te tonen. Édouard Manet was echter van mening, dat alleen de officiële Parijse salon de juiste plaats was om als kunstenaar erkenning te krijgen.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: In de context van Salon_des_Refusés, verklaar de De kunst van de rangschikking en de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés.

Naast de intriges die zich bij de selectie binnen de jury afspeelden, had de Parijse salon ook de reputatie dat de rangschikking van de schilderijen relaties en zelfs smeergeld een rol speelden. Schilderijen konden zodanig aan de vol gehangen muren opgehangen worden, dat ze met een grote waarschijnlijkheid door de bezoekers bekeken werden. Schilderijen van schilders zonder invloed werden voornamelijk in een slecht toegankelijke hoek, of zo hoog aan de muur gehangen, dat ze door bezoekers over het hoofd gezien werden.De jury van de Parijse salon verzorgde ook de rangschikking van de schilderijen in de Salon des Refusés. Dit werd zelfs door de critici die dicht bij de kunstopvatting van de academie stonden, kritisch bekeken:Het is gevaarlijk de jury of enige van haar leden invloed op het ophangen van werken die door de jury geweigerd zijn, toe te staan. Haar voornaamste doel is natuurlijk zich voor de openbaarheid te rechtvaardigen, en voor dit doel hebben ze ditmaal, tegen de gewoonte in, de slechtste schilderijen met de grootste zorgvuldigheid op de beste plaatsen gehangen (citaat naar Rewald, pag. 58)schreef de Engelse kunstcriticus Hamerton in een Londens tijdschrift.Zo kreeg het schilderij Meisje in het Wit van James McNeill Whistler, dat door de jury als bijzonder slecht beoordeeld werd, een plaats dicht bij de ingang van de salon zodat iedere bezoeker dit voor die tijd ongewone schilderij bij het betreden van de tentoonstelling wel moest zien.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de De kunst van de rangschikking over de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

Naast de intriges die zich bij de selectie binnen de jury afspeelden, had de Parijse salon ook de reputatie dat de rangschikking van de schilderijen relaties en zelfs smeergeld een rol speelden. Schilderijen konden zodanig aan de vol gehangen muren opgehangen worden, dat ze met een grote waarschijnlijkheid door de bezoekers bekeken werden. Schilderijen van schilders zonder invloed werden voornamelijk in een slecht toegankelijke hoek, of zo hoog aan de muur gehangen, dat ze door bezoekers over het hoofd gezien werden.De jury van de Parijse salon verzorgde ook de rangschikking van de schilderijen in de Salon des Refusés. Dit werd zelfs door de critici die dicht bij de kunstopvatting van de academie stonden, kritisch bekeken:Het is gevaarlijk de jury of enige van haar leden invloed op het ophangen van werken die door de jury geweigerd zijn, toe te staan. Haar voornaamste doel is natuurlijk zich voor de openbaarheid te rechtvaardigen, en voor dit doel hebben ze ditmaal, tegen de gewoonte in, de slechtste schilderijen met de grootste zorgvuldigheid op de beste plaatsen gehangen (citaat naar Rewald, pag. 58)schreef de Engelse kunstcriticus Hamerton in een Londens tijdschrift.Zo kreeg het schilderij Meisje in het Wit van James McNeill Whistler, dat door de jury als bijzonder slecht beoordeeld werd, een plaats dicht bij de ingang van de salon zodat iedere bezoeker dit voor die tijd ongewone schilderij bij het betreden van de tentoonstelling wel moest zien.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt in Salon_des_Refusés de De kunst van de rangschikking van de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés verklaard?

Naast de intriges die zich bij de selectie binnen de jury afspeelden, had de Parijse salon ook de reputatie dat de rangschikking van de schilderijen relaties en zelfs smeergeld een rol speelden. Schilderijen konden zodanig aan de vol gehangen muren opgehangen worden, dat ze met een grote waarschijnlijkheid door de bezoekers bekeken werden. Schilderijen van schilders zonder invloed werden voornamelijk in een slecht toegankelijke hoek, of zo hoog aan de muur gehangen, dat ze door bezoekers over het hoofd gezien werden.De jury van de Parijse salon verzorgde ook de rangschikking van de schilderijen in de Salon des Refusés. Dit werd zelfs door de critici die dicht bij de kunstopvatting van de academie stonden, kritisch bekeken:Het is gevaarlijk de jury of enige van haar leden invloed op het ophangen van werken die door de jury geweigerd zijn, toe te staan. Haar voornaamste doel is natuurlijk zich voor de openbaarheid te rechtvaardigen, en voor dit doel hebben ze ditmaal, tegen de gewoonte in, de slechtste schilderijen met de grootste zorgvuldigheid op de beste plaatsen gehangen (citaat naar Rewald, pag. 58)schreef de Engelse kunstcriticus Hamerton in een Londens tijdschrift.Zo kreeg het schilderij Meisje in het Wit van James McNeill Whistler, dat door de jury als bijzonder slecht beoordeeld werd, een plaats dicht bij de ingang van de salon zodat iedere bezoeker dit voor die tijd ongewone schilderij bij het betreden van de tentoonstelling wel moest zien.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de De kunst van de rangschikking in de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van Salon_des_Refusés.

Naast de intriges die zich bij de selectie binnen de jury afspeelden, had de Parijse salon ook de reputatie dat de rangschikking van de schilderijen relaties en zelfs smeergeld een rol speelden. Schilderijen konden zodanig aan de vol gehangen muren opgehangen worden, dat ze met een grote waarschijnlijkheid door de bezoekers bekeken werden. Schilderijen van schilders zonder invloed werden voornamelijk in een slecht toegankelijke hoek, of zo hoog aan de muur gehangen, dat ze door bezoekers over het hoofd gezien werden.De jury van de Parijse salon verzorgde ook de rangschikking van de schilderijen in de Salon des Refusés. Dit werd zelfs door de critici die dicht bij de kunstopvatting van de academie stonden, kritisch bekeken:Het is gevaarlijk de jury of enige van haar leden invloed op het ophangen van werken die door de jury geweigerd zijn, toe te staan. Haar voornaamste doel is natuurlijk zich voor de openbaarheid te rechtvaardigen, en voor dit doel hebben ze ditmaal, tegen de gewoonte in, de slechtste schilderijen met de grootste zorgvuldigheid op de beste plaatsen gehangen (citaat naar Rewald, pag. 58)schreef de Engelse kunstcriticus Hamerton in een Londens tijdschrift.Zo kreeg het schilderij Meisje in het Wit van James McNeill Whistler, dat door de jury als bijzonder slecht beoordeeld werd, een plaats dicht bij de ingang van de salon zodat iedere bezoeker dit voor die tijd ongewone schilderij bij het betreden van de tentoonstelling wel moest zien.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: In de context van Salon_des_Refusés, verklaar de De reactie van het publiek en de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés.

Van de tegenwoordig als belangrijkste 19e-eeuwse schilders beschouwde kunstenaars waren op de eerste tentoonstelling naast Manet, Courbet en Whistler ook Johan Barthold Jongkind, Camille Pissarro, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Félix Bracquemond, alsook Henri Fantin-Latour, Armand Gautier en Alphonse Legros vertegenwoordigd. Van de laatste drie waren ook schilderijen voor de officiële tentoonstelling geaccepteerd. De catalogus van de Salon des Refusés vermeldt niet al deze schilders. Hij is onvolledig gebleven omdat hij zonder hulp van de overheid samengesteld moest worden, en de tijd voor een volledige opsomming niet toereikend was.De tentoonstelling van de Salon des Refusés begon op 15 mei terwijl de officiële salon al op 1 mei geopend was. Vanaf het begin trok de Salon des Refusés een groot aantal bezoekers. Op zondagen telde men tot 4.000 bezoekers. Daarmee toonde deze expositie een grotere aantrekkingskracht dan de officiële salon. De pers wijdde aan de in de Salon des Refusés tentoongestelde kunstenaars meer en langere artikelen, zodat in de pers de grap de ronde deed, dat de kunstenaars van de Parijse salon hoopten het volgende jaar ook afgewezen te worden, om zo meer aandacht te krijgen. De meerderheid van de artikelen was echter afwijzend over de hier tentoongestelde kunst en ook de reactie van het publiek was afwijzend. Men lachte om de afgewezen werken.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de De reactie van het publiek over de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

Van de tegenwoordig als belangrijkste 19e-eeuwse schilders beschouwde kunstenaars waren op de eerste tentoonstelling naast Manet, Courbet en Whistler ook Johan Barthold Jongkind, Camille Pissarro, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Félix Bracquemond, alsook Henri Fantin-Latour, Armand Gautier en Alphonse Legros vertegenwoordigd. Van de laatste drie waren ook schilderijen voor de officiële tentoonstelling geaccepteerd. De catalogus van de Salon des Refusés vermeldt niet al deze schilders. Hij is onvolledig gebleven omdat hij zonder hulp van de overheid samengesteld moest worden, en de tijd voor een volledige opsomming niet toereikend was.De tentoonstelling van de Salon des Refusés begon op 15 mei terwijl de officiële salon al op 1 mei geopend was. Vanaf het begin trok de Salon des Refusés een groot aantal bezoekers. Op zondagen telde men tot 4.000 bezoekers. Daarmee toonde deze expositie een grotere aantrekkingskracht dan de officiële salon. De pers wijdde aan de in de Salon des Refusés tentoongestelde kunstenaars meer en langere artikelen, zodat in de pers de grap de ronde deed, dat de kunstenaars van de Parijse salon hoopten het volgende jaar ook afgewezen te worden, om zo meer aandacht te krijgen. De meerderheid van de artikelen was echter afwijzend over de hier tentoongestelde kunst en ook de reactie van het publiek was afwijzend. Men lachte om de afgewezen werken.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt in Salon_des_Refusés de De reactie van het publiek van de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés verklaard?

Van de tegenwoordig als belangrijkste 19e-eeuwse schilders beschouwde kunstenaars waren op de eerste tentoonstelling naast Manet, Courbet en Whistler ook Johan Barthold Jongkind, Camille Pissarro, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Félix Bracquemond, alsook Henri Fantin-Latour, Armand Gautier en Alphonse Legros vertegenwoordigd. Van de laatste drie waren ook schilderijen voor de officiële tentoonstelling geaccepteerd. De catalogus van de Salon des Refusés vermeldt niet al deze schilders. Hij is onvolledig gebleven omdat hij zonder hulp van de overheid samengesteld moest worden, en de tijd voor een volledige opsomming niet toereikend was.De tentoonstelling van de Salon des Refusés begon op 15 mei terwijl de officiële salon al op 1 mei geopend was. Vanaf het begin trok de Salon des Refusés een groot aantal bezoekers. Op zondagen telde men tot 4.000 bezoekers. Daarmee toonde deze expositie een grotere aantrekkingskracht dan de officiële salon. De pers wijdde aan de in de Salon des Refusés tentoongestelde kunstenaars meer en langere artikelen, zodat in de pers de grap de ronde deed, dat de kunstenaars van de Parijse salon hoopten het volgende jaar ook afgewezen te worden, om zo meer aandacht te krijgen. De meerderheid van de artikelen was echter afwijzend over de hier tentoongestelde kunst en ook de reactie van het publiek was afwijzend. Men lachte om de afgewezen werken.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de De reactie van het publiek in de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van Salon_des_Refusés.

Van de tegenwoordig als belangrijkste 19e-eeuwse schilders beschouwde kunstenaars waren op de eerste tentoonstelling naast Manet, Courbet en Whistler ook Johan Barthold Jongkind, Camille Pissarro, Paul Cézanne, Armand Guillaumin, Félix Bracquemond, alsook Henri Fantin-Latour, Armand Gautier en Alphonse Legros vertegenwoordigd. Van de laatste drie waren ook schilderijen voor de officiële tentoonstelling geaccepteerd. De catalogus van de Salon des Refusés vermeldt niet al deze schilders. Hij is onvolledig gebleven omdat hij zonder hulp van de overheid samengesteld moest worden, en de tijd voor een volledige opsomming niet toereikend was.De tentoonstelling van de Salon des Refusés begon op 15 mei terwijl de officiële salon al op 1 mei geopend was. Vanaf het begin trok de Salon des Refusés een groot aantal bezoekers. Op zondagen telde men tot 4.000 bezoekers. Daarmee toonde deze expositie een grotere aantrekkingskracht dan de officiële salon. De pers wijdde aan de in de Salon des Refusés tentoongestelde kunstenaars meer en langere artikelen, zodat in de pers de grap de ronde deed, dat de kunstenaars van de Parijse salon hoopten het volgende jaar ook afgewezen te worden, om zo meer aandacht te krijgen. De meerderheid van de artikelen was echter afwijzend over de hier tentoongestelde kunst en ook de reactie van het publiek was afwijzend. Men lachte om de afgewezen werken.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: In de context van Salon_des_Refusés, verklaar de Meisje in het Wit en Le déjeuner sur l'herbe - het schandaal van de Salon en de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés.

De strategie van de jury om Whistlers Meisje in het Wit zo op te hangen dat het geen enkele bezoeker kon ontgaan, had het gewenste effect. Émile Zola berichtte dat het schilderij door de bezoekers bijzonder vaak bespot werd. Het schilderij, dat tegenwoordig op grond van zijn harmonie van verschillende tonen wit als een meesterwerk wordt beschouwd, wekte vanwege zijn onconventionele manier van schilderen en afbeelden bij het publiek en de critici een bijzonder sterke afwijzing op. Whistler had op het schilderij zijn geliefde Jo geportretteerd, die door een Amerikaanse criticus beschreven werd als een :krachtig, roodharig wijf met een lege blik en zielloze ogen, die om onverklaarbare reden op een wolfsvel staat. (citaat naar Rewald, pag. 62)Een vergelijkbare afwijzing kreeg Manets Le déjeuner sur l'herbe, dat in de catalogus als Les Bains vermeld wordt. Nadat via de pers bekend geworden was dat keizer Napoleon III bijzonder aanstoot had genomen aan dit schilderij, was de aandacht van alle bezoekers verzekerd. De afbeelding van een naakte vrouw in gezelschap van twee geklede mannen was ongewoon, maar in de kunstgeschiedenis niet onbekend. Manet had zich voor dit schilderij laten inspireren door een kopersnede van Rafaël. De afwijzing door de critici die het schilderij ten deel viel, was daarom minder op het afgebeelde en meer op de schilderwijze terug te voeren.Het "Bad" is bijzonder gewaagd: een naakte vrouw zit rustig op het gras, in gezelschap van twee geklede mannen; op de achtergrond een badende vrouw in een kleine vijver, en een heuvelachtig landschap op de achtergrond. Over het tafereel welft zich het loverdak van grote bomen. De naakte vrouw is helaas niet schoon van gestalte, en men kan zich niets lelijkers voorstellen dan de heer die naast haar uitgestrekt ligt en niet eens op het idee is gekomen om onder de blote hemel zijn verschrikkelijk slappe hoed af te nemen. Precies deze tegenstelling tussen een lummel die helemaal niet in het karakter van een landelijke scène past, en de nietsverhullende badende is zo schokkend. Ik heb geen idee wat een intelligente en voorname kunstenaar aanleiding heeft gegeven een zo ongerijmde compositie te kiezen... (citaat naar Jedlicka, pag. 51)schreef de cultuurcriticus Bürger-Thoré in een verslag over de Salon des Refusés. In afwijking van de conventionele stijl was de achtergrond slechts schetsmatig aangeduid; contouren waren slechts met vluchtige penseelstreken geschilderd; gestalte kregen de vormen door het contrast van de kleuren.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Verklaar de Meisje in het Wit en Le déjeuner sur l'herbe - het schandaal van de Salon over de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van dit kunstwerk, Salon_des_Refusés.

De strategie van de jury om Whistlers Meisje in het Wit zo op te hangen dat het geen enkele bezoeker kon ontgaan, had het gewenste effect. Émile Zola berichtte dat het schilderij door de bezoekers bijzonder vaak bespot werd. Het schilderij, dat tegenwoordig op grond van zijn harmonie van verschillende tonen wit als een meesterwerk wordt beschouwd, wekte vanwege zijn onconventionele manier van schilderen en afbeelden bij het publiek en de critici een bijzonder sterke afwijzing op. Whistler had op het schilderij zijn geliefde Jo geportretteerd, die door een Amerikaanse criticus beschreven werd als een :krachtig, roodharig wijf met een lege blik en zielloze ogen, die om onverklaarbare reden op een wolfsvel staat. (citaat naar Rewald, pag. 62)Een vergelijkbare afwijzing kreeg Manets Le déjeuner sur l'herbe, dat in de catalogus als Les Bains vermeld wordt. Nadat via de pers bekend geworden was dat keizer Napoleon III bijzonder aanstoot had genomen aan dit schilderij, was de aandacht van alle bezoekers verzekerd. De afbeelding van een naakte vrouw in gezelschap van twee geklede mannen was ongewoon, maar in de kunstgeschiedenis niet onbekend. Manet had zich voor dit schilderij laten inspireren door een kopersnede van Rafaël. De afwijzing door de critici die het schilderij ten deel viel, was daarom minder op het afgebeelde en meer op de schilderwijze terug te voeren.Het "Bad" is bijzonder gewaagd: een naakte vrouw zit rustig op het gras, in gezelschap van twee geklede mannen; op de achtergrond een badende vrouw in een kleine vijver, en een heuvelachtig landschap op de achtergrond. Over het tafereel welft zich het loverdak van grote bomen. De naakte vrouw is helaas niet schoon van gestalte, en men kan zich niets lelijkers voorstellen dan de heer die naast haar uitgestrekt ligt en niet eens op het idee is gekomen om onder de blote hemel zijn verschrikkelijk slappe hoed af te nemen. Precies deze tegenstelling tussen een lummel die helemaal niet in het karakter van een landelijke scène past, en de nietsverhullende badende is zo schokkend. Ik heb geen idee wat een intelligente en voorname kunstenaar aanleiding heeft gegeven een zo ongerijmde compositie te kiezen... (citaat naar Jedlicka, pag. 51)schreef de cultuurcriticus Bürger-Thoré in een verslag over de Salon des Refusés. In afwijking van de conventionele stijl was de achtergrond slechts schetsmatig aangeduid; contouren waren slechts met vluchtige penseelstreken geschilderd; gestalte kregen de vormen door het contrast van de kleuren.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Hoe wordt in Salon_des_Refusés de Meisje in het Wit en Le déjeuner sur l'herbe - het schandaal van de Salon van de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés verklaard?

De strategie van de jury om Whistlers Meisje in het Wit zo op te hangen dat het geen enkele bezoeker kon ontgaan, had het gewenste effect. Émile Zola berichtte dat het schilderij door de bezoekers bijzonder vaak bespot werd. Het schilderij, dat tegenwoordig op grond van zijn harmonie van verschillende tonen wit als een meesterwerk wordt beschouwd, wekte vanwege zijn onconventionele manier van schilderen en afbeelden bij het publiek en de critici een bijzonder sterke afwijzing op. Whistler had op het schilderij zijn geliefde Jo geportretteerd, die door een Amerikaanse criticus beschreven werd als een :krachtig, roodharig wijf met een lege blik en zielloze ogen, die om onverklaarbare reden op een wolfsvel staat. (citaat naar Rewald, pag. 62)Een vergelijkbare afwijzing kreeg Manets Le déjeuner sur l'herbe, dat in de catalogus als Les Bains vermeld wordt. Nadat via de pers bekend geworden was dat keizer Napoleon III bijzonder aanstoot had genomen aan dit schilderij, was de aandacht van alle bezoekers verzekerd. De afbeelding van een naakte vrouw in gezelschap van twee geklede mannen was ongewoon, maar in de kunstgeschiedenis niet onbekend. Manet had zich voor dit schilderij laten inspireren door een kopersnede van Rafaël. De afwijzing door de critici die het schilderij ten deel viel, was daarom minder op het afgebeelde en meer op de schilderwijze terug te voeren.Het "Bad" is bijzonder gewaagd: een naakte vrouw zit rustig op het gras, in gezelschap van twee geklede mannen; op de achtergrond een badende vrouw in een kleine vijver, en een heuvelachtig landschap op de achtergrond. Over het tafereel welft zich het loverdak van grote bomen. De naakte vrouw is helaas niet schoon van gestalte, en men kan zich niets lelijkers voorstellen dan de heer die naast haar uitgestrekt ligt en niet eens op het idee is gekomen om onder de blote hemel zijn verschrikkelijk slappe hoed af te nemen. Precies deze tegenstelling tussen een lummel die helemaal niet in het karakter van een landelijke scène past, en de nietsverhullende badende is zo schokkend. Ik heb geen idee wat een intelligente en voorname kunstenaar aanleiding heeft gegeven een zo ongerijmde compositie te kiezen... (citaat naar Jedlicka, pag. 51)schreef de cultuurcriticus Bürger-Thoré in een verslag over de Salon des Refusés. In afwijking van de conventionele stijl was de achtergrond slechts schetsmatig aangeduid; contouren waren slechts met vluchtige penseelstreken geschilderd; gestalte kregen de vormen door het contrast van de kleuren.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Salon_des_Refusés

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Meisje in het Wit en Le déjeuner sur l'herbe - het schandaal van de Salon in de De achtergronden van de eerste Salon des Refusés van Salon_des_Refusés.

De strategie van de jury om Whistlers Meisje in het Wit zo op te hangen dat het geen enkele bezoeker kon ontgaan, had het gewenste effect. Émile Zola berichtte dat het schilderij door de bezoekers bijzonder vaak bespot werd. Het schilderij, dat tegenwoordig op grond van zijn harmonie van verschillende tonen wit als een meesterwerk wordt beschouwd, wekte vanwege zijn onconventionele manier van schilderen en afbeelden bij het publiek en de critici een bijzonder sterke afwijzing op. Whistler had op het schilderij zijn geliefde Jo geportretteerd, die door een Amerikaanse criticus beschreven werd als een :krachtig, roodharig wijf met een lege blik en zielloze ogen, die om onverklaarbare reden op een wolfsvel staat. (citaat naar Rewald, pag. 62)Een vergelijkbare afwijzing kreeg Manets Le déjeuner sur l'herbe, dat in de catalogus als Les Bains vermeld wordt. Nadat via de pers bekend geworden was dat keizer Napoleon III bijzonder aanstoot had genomen aan dit schilderij, was de aandacht van alle bezoekers verzekerd. De afbeelding van een naakte vrouw in gezelschap van twee geklede mannen was ongewoon, maar in de kunstgeschiedenis niet onbekend. Manet had zich voor dit schilderij laten inspireren door een kopersnede van Rafaël. De afwijzing door de critici die het schilderij ten deel viel, was daarom minder op het afgebeelde en meer op de schilderwijze terug te voeren.Het "Bad" is bijzonder gewaagd: een naakte vrouw zit rustig op het gras, in gezelschap van twee geklede mannen; op de achtergrond een badende vrouw in een kleine vijver, en een heuvelachtig landschap op de achtergrond. Over het tafereel welft zich het loverdak van grote bomen. De naakte vrouw is helaas niet schoon van gestalte, en men kan zich niets lelijkers voorstellen dan de heer die naast haar uitgestrekt ligt en niet eens op het idee is gekomen om onder de blote hemel zijn verschrikkelijk slappe hoed af te nemen. Precies deze tegenstelling tussen een lummel die helemaal niet in het karakter van een landelijke scène past, en de nietsverhullende badende is zo schokkend. Ik heb geen idee wat een intelligente en voorname kunstenaar aanleiding heeft gegeven een zo ongerijmde compositie te kiezen... (citaat naar Jedlicka, pag. 51)schreef de cultuurcriticus Bürger-Thoré in een verslag over de Salon des Refusés. In afwijking van de conventionele stijl was de achtergrond slechts schetsmatig aangeduid; contouren waren slechts met vluchtige penseelstreken geschilderd; gestalte kregen de vormen door het contrast van de kleuren.

Bestand:Whistler James Symphony in White no 1 (The White Girl) 1862.jpg

Symfonie in wit nr. 1 (Het witte meisje)

Eerste tentoonstelling van de impressionisten

École nationale supérieure des beaux-arts


Maman

Prompt: Focus op Maman en leg de abstract uit.

Maman kan verwijzen naar:Maman (Indonesië), een dorp in IndonesiëMaman (Oost-Azerbeidzjan), een dorp in Oost-Azerbeidzjan, IranMaman (televisiefilm), een Vlaamse televisiefilm uit 1990Maman (2012), een Franse film uit 2012 van Alexandra LeclèreMaman, een sculptuur die een spin voorstelt van Louise Bourgeois

Maman (televisiefilm)
Maman (Oost-Azerbeidzjan)
Maman (Indonesië)
Louise Bourgeois
Maman (2012)


Maman

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Maman.

Maman kan verwijzen naar:Maman (Indonesië), een dorp in IndonesiëMaman (Oost-Azerbeidzjan), een dorp in Oost-Azerbeidzjan, IranMaman (televisiefilm), een Vlaamse televisiefilm uit 1990Maman (2012), een Franse film uit 2012 van Alexandra LeclèreMaman, een sculptuur die een spin voorstelt van Louise Bourgeois

Maman (televisiefilm)
Maman (Oost-Azerbeidzjan)
Maman (Indonesië)
Louise Bourgeois
Maman (2012)


Maman

Prompt: Hoe verklaart Maman zijn abstract?

Maman kan verwijzen naar:Maman (Indonesië), een dorp in IndonesiëMaman (Oost-Azerbeidzjan), een dorp in Oost-Azerbeidzjan, IranMaman (televisiefilm), een Vlaamse televisiefilm uit 1990Maman (2012), een Franse film uit 2012 van Alexandra LeclèreMaman, een sculptuur die een spin voorstelt van Louise Bourgeois

Maman (televisiefilm)
Maman (Oost-Azerbeidzjan)
Maman (Indonesië)
Louise Bourgeois
Maman (2012)


Maman

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Maman?

Maman kan verwijzen naar:Maman (Indonesië), een dorp in IndonesiëMaman (Oost-Azerbeidzjan), een dorp in Oost-Azerbeidzjan, IranMaman (televisiefilm), een Vlaamse televisiefilm uit 1990Maman (2012), een Franse film uit 2012 van Alexandra LeclèreMaman, een sculptuur die een spin voorstelt van Louise Bourgeois

Maman (televisiefilm)
Maman (Oost-Azerbeidzjan)
Maman (Indonesië)
Louise Bourgeois
Maman (2012)


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Focus op De_boerenbruiloftsdans en leg de abstract uit.

De boerenbruiloftsdans is een schilderij van Pieter Bruegel de Oudere uit 1566 in het Detroit Institute of Arts. Rechtsonder draagt het paneel de signatuur · M · D · LXVI · / BRVEGEL (de naam is vervaagd).

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, De_boerenbruiloftsdans.

De boerenbruiloftsdans is een schilderij van Pieter Bruegel de Oudere uit 1566 in het Detroit Institute of Arts. Rechtsonder draagt het paneel de signatuur · M · D · LXVI · / BRVEGEL (de naam is vervaagd).

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Hoe verklaart De_boerenbruiloftsdans zijn abstract?

De boerenbruiloftsdans is een schilderij van Pieter Bruegel de Oudere uit 1566 in het Detroit Institute of Arts. Rechtsonder draagt het paneel de signatuur · M · D · LXVI · / BRVEGEL (de naam is vervaagd).

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in De_boerenbruiloftsdans?

De boerenbruiloftsdans is een schilderij van Pieter Bruegel de Oudere uit 1566 in het Detroit Institute of Arts. Rechtsonder draagt het paneel de signatuur · M · D · LXVI · / BRVEGEL (de naam is vervaagd).

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Focus op De_boerenbruiloftsdans en leg de Voorstelling uit.

De scène wordt volledig ingenomen door een dorpsfeest in open lucht. Het is een bruiloft die zich afspeelt bij een huis met rieten dak tussen ver uiteenstaande bomen. We zijn laat in de zomer en bevinden ons duidelijk tussen de boeren op het platteland, maar de kledij is zondags en getuigt van een zekere welstand. Een slingerende lijn van dansende boeren beweegt zich van achter naar de voorgrond toe. Ze bestaat uit koppels mannen en vrouwen die per twee ronddraaien. De grootste figuren zijn de dansers in de voorgrond, begeleid door twee doedelzakspelers rechts. In het duister achter hen gluurt een man, wiens schrijfgerief aan de gordel erop kan duiden dat hij de notaris is. Voor de rest is het één en al vrolijkheid. De mannen rechts in de voorgrond is gevat midden in zijn beweging, voet geheven, wat direct een gevoel van beweging geeft. Het paar links is ook monumentaal weergegeven. De man misschien een beetje corpulent en zelfvoldaan, zijn vrouw in een bekoorlijke pose. De mannen op de eerste rij hebben fors gevulde kulzakken. Het erotisch geconnoteerde beeldrijm hierop zien we tegen de boom, waar iemand zijn lange dolk laat betasten door vrienden. Veel aanwezigen dragen trouwens messen.In het dansgewoel zien we de mollige bruid met rosse uitwaaierende krullen onder een diadeem of haarband. Haar zwarte bruidsjurk zou duiden op de laagste rang. Danst ze met de bruidegom, of is de man in wambuis haar vader? In dat laatste geval zou de bruidegom achter haar dansen, aan de hand van een vrouw in brede bontstukken die dan ongetwijfeld zijn schoonmoeder is. Bij de dansers kleeft een kussend koppel de monden aan elkaar. Ernaast staat een man met de handen op de rug het gebeuren minzaam glimlachend te bekijken. Er zijn wel meer kijkenden tussen de massa. Waar niet gedanst wordt, wordt gepraat en gedronken. De gezichten van de kleinere figuren zijn weinig uitgewerkt, maar aan de gevarieerde kostuums is heel veel aandacht besteed. Sommigen lijken in tegenstelling tot de bruid een hogere status te hebben, af te lezen aan een keerle, losse bontmouwen of handschoenen. Linksboven zijn geulen uitgegraven voor de picknick. Achter de eretafel bovenaan rechts is een doek gespannen waaraan de bruidskroon hangt. Er zitten nog wat oudere vrouwen te keuvelen en er staan meisjes van wie de hoofddoek maar net boven de tafelrand komt.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, De_boerenbruiloftsdans.

De scène wordt volledig ingenomen door een dorpsfeest in open lucht. Het is een bruiloft die zich afspeelt bij een huis met rieten dak tussen ver uiteenstaande bomen. We zijn laat in de zomer en bevinden ons duidelijk tussen de boeren op het platteland, maar de kledij is zondags en getuigt van een zekere welstand. Een slingerende lijn van dansende boeren beweegt zich van achter naar de voorgrond toe. Ze bestaat uit koppels mannen en vrouwen die per twee ronddraaien. De grootste figuren zijn de dansers in de voorgrond, begeleid door twee doedelzakspelers rechts. In het duister achter hen gluurt een man, wiens schrijfgerief aan de gordel erop kan duiden dat hij de notaris is. Voor de rest is het één en al vrolijkheid. De mannen rechts in de voorgrond is gevat midden in zijn beweging, voet geheven, wat direct een gevoel van beweging geeft. Het paar links is ook monumentaal weergegeven. De man misschien een beetje corpulent en zelfvoldaan, zijn vrouw in een bekoorlijke pose. De mannen op de eerste rij hebben fors gevulde kulzakken. Het erotisch geconnoteerde beeldrijm hierop zien we tegen de boom, waar iemand zijn lange dolk laat betasten door vrienden. Veel aanwezigen dragen trouwens messen.In het dansgewoel zien we de mollige bruid met rosse uitwaaierende krullen onder een diadeem of haarband. Haar zwarte bruidsjurk zou duiden op de laagste rang. Danst ze met de bruidegom, of is de man in wambuis haar vader? In dat laatste geval zou de bruidegom achter haar dansen, aan de hand van een vrouw in brede bontstukken die dan ongetwijfeld zijn schoonmoeder is. Bij de dansers kleeft een kussend koppel de monden aan elkaar. Ernaast staat een man met de handen op de rug het gebeuren minzaam glimlachend te bekijken. Er zijn wel meer kijkenden tussen de massa. Waar niet gedanst wordt, wordt gepraat en gedronken. De gezichten van de kleinere figuren zijn weinig uitgewerkt, maar aan de gevarieerde kostuums is heel veel aandacht besteed. Sommigen lijken in tegenstelling tot de bruid een hogere status te hebben, af te lezen aan een keerle, losse bontmouwen of handschoenen. Linksboven zijn geulen uitgegraven voor de picknick. Achter de eretafel bovenaan rechts is een doek gespannen waaraan de bruidskroon hangt. Er zitten nog wat oudere vrouwen te keuvelen en er staan meisjes van wie de hoofddoek maar net boven de tafelrand komt.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Hoe verklaart De_boerenbruiloftsdans zijn Voorstelling?

De scène wordt volledig ingenomen door een dorpsfeest in open lucht. Het is een bruiloft die zich afspeelt bij een huis met rieten dak tussen ver uiteenstaande bomen. We zijn laat in de zomer en bevinden ons duidelijk tussen de boeren op het platteland, maar de kledij is zondags en getuigt van een zekere welstand. Een slingerende lijn van dansende boeren beweegt zich van achter naar de voorgrond toe. Ze bestaat uit koppels mannen en vrouwen die per twee ronddraaien. De grootste figuren zijn de dansers in de voorgrond, begeleid door twee doedelzakspelers rechts. In het duister achter hen gluurt een man, wiens schrijfgerief aan de gordel erop kan duiden dat hij de notaris is. Voor de rest is het één en al vrolijkheid. De mannen rechts in de voorgrond is gevat midden in zijn beweging, voet geheven, wat direct een gevoel van beweging geeft. Het paar links is ook monumentaal weergegeven. De man misschien een beetje corpulent en zelfvoldaan, zijn vrouw in een bekoorlijke pose. De mannen op de eerste rij hebben fors gevulde kulzakken. Het erotisch geconnoteerde beeldrijm hierop zien we tegen de boom, waar iemand zijn lange dolk laat betasten door vrienden. Veel aanwezigen dragen trouwens messen.In het dansgewoel zien we de mollige bruid met rosse uitwaaierende krullen onder een diadeem of haarband. Haar zwarte bruidsjurk zou duiden op de laagste rang. Danst ze met de bruidegom, of is de man in wambuis haar vader? In dat laatste geval zou de bruidegom achter haar dansen, aan de hand van een vrouw in brede bontstukken die dan ongetwijfeld zijn schoonmoeder is. Bij de dansers kleeft een kussend koppel de monden aan elkaar. Ernaast staat een man met de handen op de rug het gebeuren minzaam glimlachend te bekijken. Er zijn wel meer kijkenden tussen de massa. Waar niet gedanst wordt, wordt gepraat en gedronken. De gezichten van de kleinere figuren zijn weinig uitgewerkt, maar aan de gevarieerde kostuums is heel veel aandacht besteed. Sommigen lijken in tegenstelling tot de bruid een hogere status te hebben, af te lezen aan een keerle, losse bontmouwen of handschoenen. Linksboven zijn geulen uitgegraven voor de picknick. Achter de eretafel bovenaan rechts is een doek gespannen waaraan de bruidskroon hangt. Er zitten nog wat oudere vrouwen te keuvelen en er staan meisjes van wie de hoofddoek maar net boven de tafelrand komt.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Hoe wordt de Voorstelling besproken in De_boerenbruiloftsdans?

De scène wordt volledig ingenomen door een dorpsfeest in open lucht. Het is een bruiloft die zich afspeelt bij een huis met rieten dak tussen ver uiteenstaande bomen. We zijn laat in de zomer en bevinden ons duidelijk tussen de boeren op het platteland, maar de kledij is zondags en getuigt van een zekere welstand. Een slingerende lijn van dansende boeren beweegt zich van achter naar de voorgrond toe. Ze bestaat uit koppels mannen en vrouwen die per twee ronddraaien. De grootste figuren zijn de dansers in de voorgrond, begeleid door twee doedelzakspelers rechts. In het duister achter hen gluurt een man, wiens schrijfgerief aan de gordel erop kan duiden dat hij de notaris is. Voor de rest is het één en al vrolijkheid. De mannen rechts in de voorgrond is gevat midden in zijn beweging, voet geheven, wat direct een gevoel van beweging geeft. Het paar links is ook monumentaal weergegeven. De man misschien een beetje corpulent en zelfvoldaan, zijn vrouw in een bekoorlijke pose. De mannen op de eerste rij hebben fors gevulde kulzakken. Het erotisch geconnoteerde beeldrijm hierop zien we tegen de boom, waar iemand zijn lange dolk laat betasten door vrienden. Veel aanwezigen dragen trouwens messen.In het dansgewoel zien we de mollige bruid met rosse uitwaaierende krullen onder een diadeem of haarband. Haar zwarte bruidsjurk zou duiden op de laagste rang. Danst ze met de bruidegom, of is de man in wambuis haar vader? In dat laatste geval zou de bruidegom achter haar dansen, aan de hand van een vrouw in brede bontstukken die dan ongetwijfeld zijn schoonmoeder is. Bij de dansers kleeft een kussend koppel de monden aan elkaar. Ernaast staat een man met de handen op de rug het gebeuren minzaam glimlachend te bekijken. Er zijn wel meer kijkenden tussen de massa. Waar niet gedanst wordt, wordt gepraat en gedronken. De gezichten van de kleinere figuren zijn weinig uitgewerkt, maar aan de gevarieerde kostuums is heel veel aandacht besteed. Sommigen lijken in tegenstelling tot de bruid een hogere status te hebben, af te lezen aan een keerle, losse bontmouwen of handschoenen. Linksboven zijn geulen uitgegraven voor de picknick. Achter de eretafel bovenaan rechts is een doek gespannen waaraan de bruidskroon hangt. Er zitten nog wat oudere vrouwen te keuvelen en er staan meisjes van wie de hoofddoek maar net boven de tafelrand komt.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Focus op De_boerenbruiloftsdans en leg de Interpretatie uit.

Bij Karel van Mander wordt "Boeren-Bruegel" neergezet als iemand die zich met zijn vriend Hans Franckaert verkleedde om zich te mengen onder kermissen en bruiloften in Kempendorpen en dan de domme boertigheden weer te geven:Met desen Franckert gingh Brueghel dickwils buyten by den Boeren, ter Kermis, en ter Bruyloft, vercleedt in Boeren cleeren, en gaven giften als ander, versierende van Bruydts oft Bruydgoms bestandt oft volck te wesen. Hier hadde Brueghel zijn vermaeck, dat wesen der Boeren, in eten, drincken, dansen, springen, vryagien, en ander kodden te sien, welck dingen hy dan seer cluchtigh en aerdigh wist met den verwen nae te bootsen, soo wel in Water als Oly-verwe, want hy van beyden seer uytnemende was van handelinghe. Dese Boeren en Boerinnen op zijn kempsche en anders wist hy oock seer eyghentlijck te cleeden, en dat Boerigh dom wesen seer natuerlijck aen te wijsen, in dansen, gaen, en staen, oft ander actien.Informatie over de totstandkoming van de Boerenbruiloftsdans ontbreekt, maar men weet dat Bruegel werkte voor de betere, stedelijke klasse. Als hij voor hen uitgelaten boeren schilderde, wat was dan zijn doel? Keken ze enkel neer op het plattelandsleven, of zagen ze er ook de positieve kanten van? Soms wordt het ontkend, maar de meeste specialisten zien onmiskenbaar een komisch-moraliserende toon in het werk. De dolle actie, de soms knullige houdingen, ruig en tegelijk pronkerig, het vrijpostige minnekozen: dat was niet hoe een nette burger zich gedroeg. Hier wordt in de ander een spiegel voorgehouden die waarschuwt voor losgeslagen gedrag, wellust, gulzigheid, ijdelheid. Tegelijk wordt dit niet doorgedreven tot het punt van echte satire of karikatuur. Wat we zien is onbekommerdheid, niet uitzinnige losbandigheid. Bruegel lijkt eerder te observeren met een milde ironie. Sommigen spreken van een antropologische blik, en het is juist dat hij meesterlijk details treft, maar objectief is hij niet. Daarvoor merken we toch te veel binnenpret.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Verklaar de Interpretatie van dit kunstwerk, De_boerenbruiloftsdans.

Bij Karel van Mander wordt "Boeren-Bruegel" neergezet als iemand die zich met zijn vriend Hans Franckaert verkleedde om zich te mengen onder kermissen en bruiloften in Kempendorpen en dan de domme boertigheden weer te geven:Met desen Franckert gingh Brueghel dickwils buyten by den Boeren, ter Kermis, en ter Bruyloft, vercleedt in Boeren cleeren, en gaven giften als ander, versierende van Bruydts oft Bruydgoms bestandt oft volck te wesen. Hier hadde Brueghel zijn vermaeck, dat wesen der Boeren, in eten, drincken, dansen, springen, vryagien, en ander kodden te sien, welck dingen hy dan seer cluchtigh en aerdigh wist met den verwen nae te bootsen, soo wel in Water als Oly-verwe, want hy van beyden seer uytnemende was van handelinghe. Dese Boeren en Boerinnen op zijn kempsche en anders wist hy oock seer eyghentlijck te cleeden, en dat Boerigh dom wesen seer natuerlijck aen te wijsen, in dansen, gaen, en staen, oft ander actien.Informatie over de totstandkoming van de Boerenbruiloftsdans ontbreekt, maar men weet dat Bruegel werkte voor de betere, stedelijke klasse. Als hij voor hen uitgelaten boeren schilderde, wat was dan zijn doel? Keken ze enkel neer op het plattelandsleven, of zagen ze er ook de positieve kanten van? Soms wordt het ontkend, maar de meeste specialisten zien onmiskenbaar een komisch-moraliserende toon in het werk. De dolle actie, de soms knullige houdingen, ruig en tegelijk pronkerig, het vrijpostige minnekozen: dat was niet hoe een nette burger zich gedroeg. Hier wordt in de ander een spiegel voorgehouden die waarschuwt voor losgeslagen gedrag, wellust, gulzigheid, ijdelheid. Tegelijk wordt dit niet doorgedreven tot het punt van echte satire of karikatuur. Wat we zien is onbekommerdheid, niet uitzinnige losbandigheid. Bruegel lijkt eerder te observeren met een milde ironie. Sommigen spreken van een antropologische blik, en het is juist dat hij meesterlijk details treft, maar objectief is hij niet. Daarvoor merken we toch te veel binnenpret.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Hoe verklaart De_boerenbruiloftsdans zijn Interpretatie?

Bij Karel van Mander wordt "Boeren-Bruegel" neergezet als iemand die zich met zijn vriend Hans Franckaert verkleedde om zich te mengen onder kermissen en bruiloften in Kempendorpen en dan de domme boertigheden weer te geven:Met desen Franckert gingh Brueghel dickwils buyten by den Boeren, ter Kermis, en ter Bruyloft, vercleedt in Boeren cleeren, en gaven giften als ander, versierende van Bruydts oft Bruydgoms bestandt oft volck te wesen. Hier hadde Brueghel zijn vermaeck, dat wesen der Boeren, in eten, drincken, dansen, springen, vryagien, en ander kodden te sien, welck dingen hy dan seer cluchtigh en aerdigh wist met den verwen nae te bootsen, soo wel in Water als Oly-verwe, want hy van beyden seer uytnemende was van handelinghe. Dese Boeren en Boerinnen op zijn kempsche en anders wist hy oock seer eyghentlijck te cleeden, en dat Boerigh dom wesen seer natuerlijck aen te wijsen, in dansen, gaen, en staen, oft ander actien.Informatie over de totstandkoming van de Boerenbruiloftsdans ontbreekt, maar men weet dat Bruegel werkte voor de betere, stedelijke klasse. Als hij voor hen uitgelaten boeren schilderde, wat was dan zijn doel? Keken ze enkel neer op het plattelandsleven, of zagen ze er ook de positieve kanten van? Soms wordt het ontkend, maar de meeste specialisten zien onmiskenbaar een komisch-moraliserende toon in het werk. De dolle actie, de soms knullige houdingen, ruig en tegelijk pronkerig, het vrijpostige minnekozen: dat was niet hoe een nette burger zich gedroeg. Hier wordt in de ander een spiegel voorgehouden die waarschuwt voor losgeslagen gedrag, wellust, gulzigheid, ijdelheid. Tegelijk wordt dit niet doorgedreven tot het punt van echte satire of karikatuur. Wat we zien is onbekommerdheid, niet uitzinnige losbandigheid. Bruegel lijkt eerder te observeren met een milde ironie. Sommigen spreken van een antropologische blik, en het is juist dat hij meesterlijk details treft, maar objectief is hij niet. Daarvoor merken we toch te veel binnenpret.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Hoe wordt de Interpretatie besproken in De_boerenbruiloftsdans?

Bij Karel van Mander wordt "Boeren-Bruegel" neergezet als iemand die zich met zijn vriend Hans Franckaert verkleedde om zich te mengen onder kermissen en bruiloften in Kempendorpen en dan de domme boertigheden weer te geven:Met desen Franckert gingh Brueghel dickwils buyten by den Boeren, ter Kermis, en ter Bruyloft, vercleedt in Boeren cleeren, en gaven giften als ander, versierende van Bruydts oft Bruydgoms bestandt oft volck te wesen. Hier hadde Brueghel zijn vermaeck, dat wesen der Boeren, in eten, drincken, dansen, springen, vryagien, en ander kodden te sien, welck dingen hy dan seer cluchtigh en aerdigh wist met den verwen nae te bootsen, soo wel in Water als Oly-verwe, want hy van beyden seer uytnemende was van handelinghe. Dese Boeren en Boerinnen op zijn kempsche en anders wist hy oock seer eyghentlijck te cleeden, en dat Boerigh dom wesen seer natuerlijck aen te wijsen, in dansen, gaen, en staen, oft ander actien.Informatie over de totstandkoming van de Boerenbruiloftsdans ontbreekt, maar men weet dat Bruegel werkte voor de betere, stedelijke klasse. Als hij voor hen uitgelaten boeren schilderde, wat was dan zijn doel? Keken ze enkel neer op het plattelandsleven, of zagen ze er ook de positieve kanten van? Soms wordt het ontkend, maar de meeste specialisten zien onmiskenbaar een komisch-moraliserende toon in het werk. De dolle actie, de soms knullige houdingen, ruig en tegelijk pronkerig, het vrijpostige minnekozen: dat was niet hoe een nette burger zich gedroeg. Hier wordt in de ander een spiegel voorgehouden die waarschuwt voor losgeslagen gedrag, wellust, gulzigheid, ijdelheid. Tegelijk wordt dit niet doorgedreven tot het punt van echte satire of karikatuur. Wat we zien is onbekommerdheid, niet uitzinnige losbandigheid. Bruegel lijkt eerder te observeren met een milde ironie. Sommigen spreken van een antropologische blik, en het is juist dat hij meesterlijk details treft, maar objectief is hij niet. Daarvoor merken we toch te veel binnenpret.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Focus op De_boerenbruiloftsdans en leg de Compositie en technische analyse uit.

Het schilderij is opgebouwd rond de dansers in de centrale driehoek, waarvan de naar boven gerichte punt uitloopt in een boomstam. Daarbuiten is de actie rustiger. De leunende toeschouwer links en de doedelzakspeler rechts sluiten de compositie af. Het hoge gezichtspunt geeft de kijker een panoramische blik op het feestgedruis, waaraan 129 figuren deelnemen. De lage horizon laat geen ruimte voor landschappen of doorkijkjes: alle aandacht gaat naar de feestende massa. Kennelijk was de horizon zelfs geen deel van de oorspronkelijke compositie, want ze is geschilderd op een smalle plank die afkomstig is van een andere boom. De toevoeging moet ergens vóór 1750 zijn gebeurd.Het paneel heeft een opvallende ondertekening in zwartkrijt (een soort leisteen), met hertekende contouren en andere elementen die Bruegels creatieve proces tonen. Hij paste ledematen aan en gaf de bruid tijdens het schilderen een haarband in plaats van een kroon. Door de transparantie van de verf is de ondertekening haast met het blote oog zichtbaar. Dit heeft te maken met abrasieve reinigingen en restauraties, maar ook met een keuze van de schilder. Onafheid wordt niet meer gezien als een verklaring voor de transparantie. Een blauw pigment is vervaald tot grijsbruin (bijvoorbeeld in de wambuis) en het paneel is versterkt om krombuigen tegen te gaan, maar verder verkeert het werk in goede staat.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Verklaar de Compositie en technische analyse van dit kunstwerk, De_boerenbruiloftsdans.

Het schilderij is opgebouwd rond de dansers in de centrale driehoek, waarvan de naar boven gerichte punt uitloopt in een boomstam. Daarbuiten is de actie rustiger. De leunende toeschouwer links en de doedelzakspeler rechts sluiten de compositie af. Het hoge gezichtspunt geeft de kijker een panoramische blik op het feestgedruis, waaraan 129 figuren deelnemen. De lage horizon laat geen ruimte voor landschappen of doorkijkjes: alle aandacht gaat naar de feestende massa. Kennelijk was de horizon zelfs geen deel van de oorspronkelijke compositie, want ze is geschilderd op een smalle plank die afkomstig is van een andere boom. De toevoeging moet ergens vóór 1750 zijn gebeurd.Het paneel heeft een opvallende ondertekening in zwartkrijt (een soort leisteen), met hertekende contouren en andere elementen die Bruegels creatieve proces tonen. Hij paste ledematen aan en gaf de bruid tijdens het schilderen een haarband in plaats van een kroon. Door de transparantie van de verf is de ondertekening haast met het blote oog zichtbaar. Dit heeft te maken met abrasieve reinigingen en restauraties, maar ook met een keuze van de schilder. Onafheid wordt niet meer gezien als een verklaring voor de transparantie. Een blauw pigment is vervaald tot grijsbruin (bijvoorbeeld in de wambuis) en het paneel is versterkt om krombuigen tegen te gaan, maar verder verkeert het werk in goede staat.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Hoe verklaart De_boerenbruiloftsdans zijn Compositie en technische analyse?

Het schilderij is opgebouwd rond de dansers in de centrale driehoek, waarvan de naar boven gerichte punt uitloopt in een boomstam. Daarbuiten is de actie rustiger. De leunende toeschouwer links en de doedelzakspeler rechts sluiten de compositie af. Het hoge gezichtspunt geeft de kijker een panoramische blik op het feestgedruis, waaraan 129 figuren deelnemen. De lage horizon laat geen ruimte voor landschappen of doorkijkjes: alle aandacht gaat naar de feestende massa. Kennelijk was de horizon zelfs geen deel van de oorspronkelijke compositie, want ze is geschilderd op een smalle plank die afkomstig is van een andere boom. De toevoeging moet ergens vóór 1750 zijn gebeurd.Het paneel heeft een opvallende ondertekening in zwartkrijt (een soort leisteen), met hertekende contouren en andere elementen die Bruegels creatieve proces tonen. Hij paste ledematen aan en gaf de bruid tijdens het schilderen een haarband in plaats van een kroon. Door de transparantie van de verf is de ondertekening haast met het blote oog zichtbaar. Dit heeft te maken met abrasieve reinigingen en restauraties, maar ook met een keuze van de schilder. Onafheid wordt niet meer gezien als een verklaring voor de transparantie. Een blauw pigment is vervaald tot grijsbruin (bijvoorbeeld in de wambuis) en het paneel is versterkt om krombuigen tegen te gaan, maar verder verkeert het werk in goede staat.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Hoe wordt de Compositie en technische analyse besproken in De_boerenbruiloftsdans?

Het schilderij is opgebouwd rond de dansers in de centrale driehoek, waarvan de naar boven gerichte punt uitloopt in een boomstam. Daarbuiten is de actie rustiger. De leunende toeschouwer links en de doedelzakspeler rechts sluiten de compositie af. Het hoge gezichtspunt geeft de kijker een panoramische blik op het feestgedruis, waaraan 129 figuren deelnemen. De lage horizon laat geen ruimte voor landschappen of doorkijkjes: alle aandacht gaat naar de feestende massa. Kennelijk was de horizon zelfs geen deel van de oorspronkelijke compositie, want ze is geschilderd op een smalle plank die afkomstig is van een andere boom. De toevoeging moet ergens vóór 1750 zijn gebeurd.Het paneel heeft een opvallende ondertekening in zwartkrijt (een soort leisteen), met hertekende contouren en andere elementen die Bruegels creatieve proces tonen. Hij paste ledematen aan en gaf de bruid tijdens het schilderen een haarband in plaats van een kroon. Door de transparantie van de verf is de ondertekening haast met het blote oog zichtbaar. Dit heeft te maken met abrasieve reinigingen en restauraties, maar ook met een keuze van de schilder. Onafheid wordt niet meer gezien als een verklaring voor de transparantie. Een blauw pigment is vervaald tot grijsbruin (bijvoorbeeld in de wambuis) en het paneel is versterkt om krombuigen tegen te gaan, maar verder verkeert het werk in goede staat.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Focus op De_boerenbruiloftsdans en leg de Provenance en restauratie uit.

De herkomst van het werk is nauwelijks gedocumenteerd. Het kwam in 1930 boven water bij een Londense kunsthandelaar, waar het voor bijna $ 38.000 werd aangekocht door Wilhelm Valentiner, de directeur van het Detroit Institute of Arts (DIA). Het jaar nadien schroefde de stad Detroit het aankoopbudget drastisch terug, maar Valentiner had geen miskoop gedaan: zijn Bruegel was de juiste, en de versie die Antwerpen in 1929 voor meer geld had aangekocht, bleek een kopie.Bij een restauratie in 1941 verwijderde William Suhr overschilderingen, waarbij hij vaststelde dat een latere hand de kulzakken tot bescheiden proporties had herleid. Op de originele verflaag waren vijf kruisen gekerfd, wat nogmaals aantoont dat men deze vestimentaire bijzonderheid na verloop van tijd als controversieel was beginnen ervaren. Een diepgaande analyse bracht in 2015 de weggesleten signatuur onder het jaartal aan het licht. Het resultaat van alle doorlichtingen werd in 2019-2020 gepresenteerd door het DIA op een tentoonstelling rond het paneel.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden


De_boerenbruiloftsdans

Prompt: Verklaar de Provenance en restauratie van dit kunstwerk, De_boerenbruiloftsdans.

De herkomst van het werk is nauwelijks gedocumenteerd. Het kwam in 1930 boven water bij een Londense kunsthandelaar, waar het voor bijna $ 38.000 werd aangekocht door Wilhelm Valentiner, de directeur van het Detroit Institute of Arts (DIA). Het jaar nadien schroefde de stad Detroit het aankoopbudget drastisch terug, maar Valentiner had geen miskoop gedaan: zijn Bruegel was de juiste, en de versie die Antwerpen in 1929 voor meer geld had aangekocht, bleek een kopie.Bij een restauratie in 1941 verwijderde William Suhr overschilderingen, waarbij hij vaststelde dat een latere hand de kulzakken tot bescheiden proporties had herleid. Op de originele verflaag waren vijf kruisen gekerfd, wat nogmaals aantoont dat men deze vestimentaire bijzonderheid na verloop van tijd als controversieel was beginnen ervaren. Een diepgaande analyse bracht in 2015 de weggesleten signatuur onder het jaartal aan het licht. Het resultaat van alle doorlichtingen werd in 2019-2020 gepresenteerd door het DIA op een tentoonstelling rond het paneel.

Categorie:Werk van Pieter Bruegel de Oude

Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen

Bestand:The Peasant Wedding Dance MET DP825997.jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (cropped).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (bride's table).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (pipers).jpg

Bestand:Pieter Bruegel de Oude - De bruiloft dans (Detroit) (trenches).jpg

''De boerenbruiloftsdans'' in de prentversie van [[Pieter van der Heyden