The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Verklaar de Historie van dit kunstwerk, The_Beguiling_of_Merlin.

Burne-Jones kreeg in 1869 opdracht voor zijn Beguiling of Merlin van de rijke Engelse reder en kunstverzamelaar Frederick Leyland (1832-1892). Leyland verzamelde vooral Renaissance-kunst, maar was ook uitermate geïnteresseerd in estheticistische kunst. Zo had hij in zijn woonhuis te Londen een aparte ontvangstruimte, de 'Peacock-room', geheel laten behangen met werken van James McNeill Whistler, Henry Moore en later ook Burne-Jones. Met Burne-Jones deelde hij ook zijn adoratie voor Thomas Malory, hetgeen bepalend was voor de keuze van het onderwerp. Burne-Jones kende de legende overigens al langer, vanuit de gedichten van Alfred Tennyson.Uiteindelijk zou Burne-Jones pas in 1872 beginnen aan het werk, maar aanvankelijk wilde het niet vlotten. In 1873 maakte hij een herstart om er vervolgens aan te werken tot eind 1874 (waarbij hij overigens meerdere andere werken onder handen had). Ook in 1875 en 1876 zou hij nog diverse aanpassingen doorvoeren, met name aan het gelaat van Merlijn. Hoewel nog onzeker over het resultaat, exposeerde hij het schilderij op de eerste expositie in de nieuw geopende Grosvenor Gallery te Londen, daartoe overgehaald door Rossetti. Het werk riep veel reacties op en hield de Londense kunstpers wekenlang in haar ban. Negatieve recensies (vanwege de aperte sensualiteit) stonden tegenover positieve, onder andere van Henry James. In 1878 werd The Beguiling of Merlin geëxposeerd op de Wereldtentoonstelling van 1878 te Parijs, waar het echter minder spraakmakend bleek dan verwacht. Al die tijd was het schilderij eigendom van Leyland, die het uiteindelijk toevoegde aan zijn 'Peacock'-collectie. Later zou het werk voor lange tijd in het bezit komen van de Britse politicus Lord Lever, na wiens dood het over ging naar de Lady Lever Art Gallery, onderdeel van de Liverpool Art Museums, waar meer prerafaëlitische werken te zien zijn.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Hoe verklaart The_Beguiling_of_Merlin zijn Historie?

Burne-Jones kreeg in 1869 opdracht voor zijn Beguiling of Merlin van de rijke Engelse reder en kunstverzamelaar Frederick Leyland (1832-1892). Leyland verzamelde vooral Renaissance-kunst, maar was ook uitermate geïnteresseerd in estheticistische kunst. Zo had hij in zijn woonhuis te Londen een aparte ontvangstruimte, de 'Peacock-room', geheel laten behangen met werken van James McNeill Whistler, Henry Moore en later ook Burne-Jones. Met Burne-Jones deelde hij ook zijn adoratie voor Thomas Malory, hetgeen bepalend was voor de keuze van het onderwerp. Burne-Jones kende de legende overigens al langer, vanuit de gedichten van Alfred Tennyson.Uiteindelijk zou Burne-Jones pas in 1872 beginnen aan het werk, maar aanvankelijk wilde het niet vlotten. In 1873 maakte hij een herstart om er vervolgens aan te werken tot eind 1874 (waarbij hij overigens meerdere andere werken onder handen had). Ook in 1875 en 1876 zou hij nog diverse aanpassingen doorvoeren, met name aan het gelaat van Merlijn. Hoewel nog onzeker over het resultaat, exposeerde hij het schilderij op de eerste expositie in de nieuw geopende Grosvenor Gallery te Londen, daartoe overgehaald door Rossetti. Het werk riep veel reacties op en hield de Londense kunstpers wekenlang in haar ban. Negatieve recensies (vanwege de aperte sensualiteit) stonden tegenover positieve, onder andere van Henry James. In 1878 werd The Beguiling of Merlin geëxposeerd op de Wereldtentoonstelling van 1878 te Parijs, waar het echter minder spraakmakend bleek dan verwacht. Al die tijd was het schilderij eigendom van Leyland, die het uiteindelijk toevoegde aan zijn 'Peacock'-collectie. Later zou het werk voor lange tijd in het bezit komen van de Britse politicus Lord Lever, na wiens dood het over ging naar de Lady Lever Art Gallery, onderdeel van de Liverpool Art Museums, waar meer prerafaëlitische werken te zien zijn.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


The_Beguiling_of_Merlin

Prompt: Hoe wordt de Historie besproken in The_Beguiling_of_Merlin?

Burne-Jones kreeg in 1869 opdracht voor zijn Beguiling of Merlin van de rijke Engelse reder en kunstverzamelaar Frederick Leyland (1832-1892). Leyland verzamelde vooral Renaissance-kunst, maar was ook uitermate geïnteresseerd in estheticistische kunst. Zo had hij in zijn woonhuis te Londen een aparte ontvangstruimte, de 'Peacock-room', geheel laten behangen met werken van James McNeill Whistler, Henry Moore en later ook Burne-Jones. Met Burne-Jones deelde hij ook zijn adoratie voor Thomas Malory, hetgeen bepalend was voor de keuze van het onderwerp. Burne-Jones kende de legende overigens al langer, vanuit de gedichten van Alfred Tennyson.Uiteindelijk zou Burne-Jones pas in 1872 beginnen aan het werk, maar aanvankelijk wilde het niet vlotten. In 1873 maakte hij een herstart om er vervolgens aan te werken tot eind 1874 (waarbij hij overigens meerdere andere werken onder handen had). Ook in 1875 en 1876 zou hij nog diverse aanpassingen doorvoeren, met name aan het gelaat van Merlijn. Hoewel nog onzeker over het resultaat, exposeerde hij het schilderij op de eerste expositie in de nieuw geopende Grosvenor Gallery te Londen, daartoe overgehaald door Rossetti. Het werk riep veel reacties op en hield de Londense kunstpers wekenlang in haar ban. Negatieve recensies (vanwege de aperte sensualiteit) stonden tegenover positieve, onder andere van Henry James. In 1878 werd The Beguiling of Merlin geëxposeerd op de Wereldtentoonstelling van 1878 te Parijs, waar het echter minder spraakmakend bleek dan verwacht. Al die tijd was het schilderij eigendom van Leyland, die het uiteindelijk toevoegde aan zijn 'Peacock'-collectie. Later zou het werk voor lange tijd in het bezit komen van de Britse politicus Lord Lever, na wiens dood het over ging naar de Lady Lever Art Gallery, onderdeel van de Liverpool Art Museums, waar meer prerafaëlitische werken te zien zijn.

Maria Zambaco
1877
estheticisme
Categorie:Werk van Edward Burne-Jones
Dante Gabriel Rossetti
Engeland
Prerafaëlieten
Grosvenor Gallery
Merlijn
druïde
Renaissance
Merlijn (mythologie)
Parijs
Wereldtentoonstelling van 1878
Medusa
Engelse
1872
etheticistische
femme fatale
Henry Moore
Thomas Malory
melancholie
James McNeill Whistler
tombe
Vrouwe van het Meer
prerafaëlitische
Henry James
Frederick Leyland
Alfred Tennyson
Edward Burne-Jones
Londen
Liverpool
Exposition Universelle (1878)
vrouwe van het meer
Medusa (mythologie)
1874
Categorie:Schilderij in Liverpool
Lady Lever Art Gallery
Melancholie (gemoedstoestand)
Graftombe


Mozes_en_de_tafelen_der_wet

Prompt: Focus op Mozes_en_de_tafelen_der_wet en leg de abstract uit.

Mozes en de tafelen der wet is een olieverfschilderij van de Nederlandse schilder Rembrandt van Rijn, geschilderd in 1659. Het hangt in de Gemäldegalerie in Berlijn. Het schilderij toont Mozes bij een gebeurtenis tijdens de uittocht uit Egypte na de eerste afdaling van de Sinaï waar hij de stenen tafelen, met daarop de Tien geboden, kapotgooit als reactie op de aanbidding van het Gouden kalf.

Gemäldegalerie
Mozes
olieverf
schilderij
Tien geboden
Rembrandt van Rijn
Berlijn
Gemäldegalerie (Berlijn)
uittocht uit Egypte
Sinaï
Gouden kalf
Olieverf
Gouden kalf (Hebreeuwse Bijbel)
Categorie:Schilderij in Berlijn
Categorie:1650-1659
1659
Categorie:Werk van Rembrandt
Sinaï (Bijbel)


Mozes_en_de_tafelen_der_wet

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Mozes_en_de_tafelen_der_wet.

Mozes en de tafelen der wet is een olieverfschilderij van de Nederlandse schilder Rembrandt van Rijn, geschilderd in 1659. Het hangt in de Gemäldegalerie in Berlijn. Het schilderij toont Mozes bij een gebeurtenis tijdens de uittocht uit Egypte na de eerste afdaling van de Sinaï waar hij de stenen tafelen, met daarop de Tien geboden, kapotgooit als reactie op de aanbidding van het Gouden kalf.

Gemäldegalerie
Mozes
olieverf
schilderij
Tien geboden
Rembrandt van Rijn
Berlijn
Gemäldegalerie (Berlijn)
uittocht uit Egypte
Sinaï
Gouden kalf
Olieverf
Gouden kalf (Hebreeuwse Bijbel)
Categorie:Schilderij in Berlijn
Categorie:1650-1659
1659
Categorie:Werk van Rembrandt
Sinaï (Bijbel)


Mozes_en_de_tafelen_der_wet

Prompt: Hoe verklaart Mozes_en_de_tafelen_der_wet zijn abstract?

Mozes en de tafelen der wet is een olieverfschilderij van de Nederlandse schilder Rembrandt van Rijn, geschilderd in 1659. Het hangt in de Gemäldegalerie in Berlijn. Het schilderij toont Mozes bij een gebeurtenis tijdens de uittocht uit Egypte na de eerste afdaling van de Sinaï waar hij de stenen tafelen, met daarop de Tien geboden, kapotgooit als reactie op de aanbidding van het Gouden kalf.

Gemäldegalerie
Mozes
olieverf
schilderij
Tien geboden
Rembrandt van Rijn
Berlijn
Gemäldegalerie (Berlijn)
uittocht uit Egypte
Sinaï
Gouden kalf
Olieverf
Gouden kalf (Hebreeuwse Bijbel)
Categorie:Schilderij in Berlijn
Categorie:1650-1659
1659
Categorie:Werk van Rembrandt
Sinaï (Bijbel)


Mozes_en_de_tafelen_der_wet

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Mozes_en_de_tafelen_der_wet?

Mozes en de tafelen der wet is een olieverfschilderij van de Nederlandse schilder Rembrandt van Rijn, geschilderd in 1659. Het hangt in de Gemäldegalerie in Berlijn. Het schilderij toont Mozes bij een gebeurtenis tijdens de uittocht uit Egypte na de eerste afdaling van de Sinaï waar hij de stenen tafelen, met daarop de Tien geboden, kapotgooit als reactie op de aanbidding van het Gouden kalf.

Gemäldegalerie
Mozes
olieverf
schilderij
Tien geboden
Rembrandt van Rijn
Berlijn
Gemäldegalerie (Berlijn)
uittocht uit Egypte
Sinaï
Gouden kalf
Olieverf
Gouden kalf (Hebreeuwse Bijbel)
Categorie:Schilderij in Berlijn
Categorie:1650-1659
1659
Categorie:Werk van Rembrandt
Sinaï (Bijbel)


De_aartsengel_Gabriël

Prompt: Focus op De_aartsengel_Gabriël en leg de abstract uit.

De aartsengel Gabriël kan verwijzen naar:Gabriël (aartsengel)De aartsengel Gabriël (Zurbarán)

Gabriël (aartsengel)
De aartsengel Gabriël (Zurbarán)


De_aartsengel_Gabriël

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, De_aartsengel_Gabriël.

De aartsengel Gabriël kan verwijzen naar:Gabriël (aartsengel)De aartsengel Gabriël (Zurbarán)

Gabriël (aartsengel)
De aartsengel Gabriël (Zurbarán)


De_aartsengel_Gabriël

Prompt: Hoe verklaart De_aartsengel_Gabriël zijn abstract?

De aartsengel Gabriël kan verwijzen naar:Gabriël (aartsengel)De aartsengel Gabriël (Zurbarán)

Gabriël (aartsengel)
De aartsengel Gabriël (Zurbarán)


De_aartsengel_Gabriël

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in De_aartsengel_Gabriël?

De aartsengel Gabriël kan verwijzen naar:Gabriël (aartsengel)De aartsengel Gabriël (Zurbarán)

Gabriël (aartsengel)
De aartsengel Gabriël (Zurbarán)


Antea

Prompt: Focus op Antea en leg de abstract uit.

Antea kan verwijzen naar:Antea (Parmigianino), een schilderij van de Italiaanse kunstschilder ParmigianinoAntea Group, een Nederlands advies- en ingenieursbureauAntea (investeringsmaatschappij), een Nederlandse investeringsmaatschappijAntea LifeStyle Center, het grootste winkelcentrum in Mexico

Antea LifeStyle Center
Antea (Parmigianino)
Antea Group
Antea (investeringsmaatschappij)


Antea

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Antea.

Antea kan verwijzen naar:Antea (Parmigianino), een schilderij van de Italiaanse kunstschilder ParmigianinoAntea Group, een Nederlands advies- en ingenieursbureauAntea (investeringsmaatschappij), een Nederlandse investeringsmaatschappijAntea LifeStyle Center, het grootste winkelcentrum in Mexico

Antea LifeStyle Center
Antea (Parmigianino)
Antea Group
Antea (investeringsmaatschappij)


Antea

Prompt: Hoe verklaart Antea zijn abstract?

Antea kan verwijzen naar:Antea (Parmigianino), een schilderij van de Italiaanse kunstschilder ParmigianinoAntea Group, een Nederlands advies- en ingenieursbureauAntea (investeringsmaatschappij), een Nederlandse investeringsmaatschappijAntea LifeStyle Center, het grootste winkelcentrum in Mexico

Antea LifeStyle Center
Antea (Parmigianino)
Antea Group
Antea (investeringsmaatschappij)


Antea

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Antea?

Antea kan verwijzen naar:Antea (Parmigianino), een schilderij van de Italiaanse kunstschilder ParmigianinoAntea Group, een Nederlands advies- en ingenieursbureauAntea (investeringsmaatschappij), een Nederlandse investeringsmaatschappijAntea LifeStyle Center, het grootste winkelcentrum in Mexico

Antea LifeStyle Center
Antea (Parmigianino)
Antea Group
Antea (investeringsmaatschappij)


Lux_Mundi

Prompt: Focus op Lux_Mundi en leg de abstract uit.

Lux Mundi kan verwijzen naar:Lux Mundi (Monroe) - beeld in Monroe, Verenigde StatenLux Mundi (album) - album van de band Samael


Lux_Mundi

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Lux_Mundi.

Lux Mundi kan verwijzen naar:Lux Mundi (Monroe) - beeld in Monroe, Verenigde StatenLux Mundi (album) - album van de band Samael


Lux_Mundi

Prompt: Hoe verklaart Lux_Mundi zijn abstract?

Lux Mundi kan verwijzen naar:Lux Mundi (Monroe) - beeld in Monroe, Verenigde StatenLux Mundi (album) - album van de band Samael


Lux_Mundi

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Lux_Mundi?

Lux Mundi kan verwijzen naar:Lux Mundi (Monroe) - beeld in Monroe, Verenigde StatenLux Mundi (album) - album van de band Samael


Artemisia

Prompt: Focus op Artemisia en leg de abstract uit.

Artemisia kan verwijzen naar:Artemisia I van CariëArtemisia II van CariëArtemisia (album), een album van de Nederlandse progressieve metalband Sun CagedArtemisia (film), een film uit 1997Artemisia, een geslacht van planten uit de composietenfamilie (Alsem)Artemisia (schilderij), van de Nederlandse schilder Rembrandt van RijnArtemisia (studievereniging), de studievereniging Sociaal Kunstzinnige Therapie van de Hogeschool Leiden

Artemisia (schilderij)
Artemisia I
Artemisia (studievereniging)
Alsem
Artemisia (album)
Artemisia II
Artemisia
Artemisia (film)


Artemisia

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Artemisia.

Artemisia kan verwijzen naar:Artemisia I van CariëArtemisia II van CariëArtemisia (album), een album van de Nederlandse progressieve metalband Sun CagedArtemisia (film), een film uit 1997Artemisia, een geslacht van planten uit de composietenfamilie (Alsem)Artemisia (schilderij), van de Nederlandse schilder Rembrandt van RijnArtemisia (studievereniging), de studievereniging Sociaal Kunstzinnige Therapie van de Hogeschool Leiden

Artemisia (schilderij)
Artemisia I
Artemisia (studievereniging)
Alsem
Artemisia (album)
Artemisia II
Artemisia
Artemisia (film)


Artemisia

Prompt: Hoe verklaart Artemisia zijn abstract?

Artemisia kan verwijzen naar:Artemisia I van CariëArtemisia II van CariëArtemisia (album), een album van de Nederlandse progressieve metalband Sun CagedArtemisia (film), een film uit 1997Artemisia, een geslacht van planten uit de composietenfamilie (Alsem)Artemisia (schilderij), van de Nederlandse schilder Rembrandt van RijnArtemisia (studievereniging), de studievereniging Sociaal Kunstzinnige Therapie van de Hogeschool Leiden

Artemisia (schilderij)
Artemisia I
Artemisia (studievereniging)
Alsem
Artemisia (album)
Artemisia II
Artemisia
Artemisia (film)


Artemisia

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Artemisia?

Artemisia kan verwijzen naar:Artemisia I van CariëArtemisia II van CariëArtemisia (album), een album van de Nederlandse progressieve metalband Sun CagedArtemisia (film), een film uit 1997Artemisia, een geslacht van planten uit de composietenfamilie (Alsem)Artemisia (schilderij), van de Nederlandse schilder Rembrandt van RijnArtemisia (studievereniging), de studievereniging Sociaal Kunstzinnige Therapie van de Hogeschool Leiden

Artemisia (schilderij)
Artemisia I
Artemisia (studievereniging)
Alsem
Artemisia (album)
Artemisia II
Artemisia
Artemisia (film)


De_luitspeelster

Prompt: Focus op De_luitspeelster en leg de abstract uit.

De luitspeelster is een schilderij uit 1662-1663 van de Delftse kunstschilder Johannes Vermeer (1632-1675). Het is in het bezit van het Metropolitan Museum of Art in New York. Het is geschilderd met olieverf en is 51,4 cm hoog en 45,7 cm breed.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


De_luitspeelster

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, De_luitspeelster.

De luitspeelster is een schilderij uit 1662-1663 van de Delftse kunstschilder Johannes Vermeer (1632-1675). Het is in het bezit van het Metropolitan Museum of Art in New York. Het is geschilderd met olieverf en is 51,4 cm hoog en 45,7 cm breed.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


De_luitspeelster

Prompt: Hoe verklaart De_luitspeelster zijn abstract?

De luitspeelster is een schilderij uit 1662-1663 van de Delftse kunstschilder Johannes Vermeer (1632-1675). Het is in het bezit van het Metropolitan Museum of Art in New York. Het is geschilderd met olieverf en is 51,4 cm hoog en 45,7 cm breed.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


De_luitspeelster

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in De_luitspeelster?

De luitspeelster is een schilderij uit 1662-1663 van de Delftse kunstschilder Johannes Vermeer (1632-1675). Het is in het bezit van het Metropolitan Museum of Art in New York. Het is geschilderd met olieverf en is 51,4 cm hoog en 45,7 cm breed.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


De_luitspeelster

Prompt: Focus op De_luitspeelster en leg de Beschrijving uit.

Het schilderij toont een jonge vrouw die, gezeten in een hermelijnen jas en grote parels als oorbellen, gretig uit het raam kijkt. Vermoedelijk verwacht zij een mannelijke bezoeker. Het stemmen van een luit wordt gezien als een symbool van matigheid. Het schilderij is geschilderd nadat Vermeer Vrouw met waterkan afrondde en ook op dit schilderij hangt een landkaart aan de muur om de relatie met de buitenwereld te benadrukken. Ook hier bevindt zich een personage te midden van rechthoekige motieven.Het schilderij heeft meer gedempte tinten, Vermeer begon in het midden van de jaren zestig van de 17e eeuw met behulp van schaduwen en zachte contouren een sfeer van intimiteit op te roepen.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


De_luitspeelster

Prompt: Verklaar de Beschrijving van dit kunstwerk, De_luitspeelster.

Het schilderij toont een jonge vrouw die, gezeten in een hermelijnen jas en grote parels als oorbellen, gretig uit het raam kijkt. Vermoedelijk verwacht zij een mannelijke bezoeker. Het stemmen van een luit wordt gezien als een symbool van matigheid. Het schilderij is geschilderd nadat Vermeer Vrouw met waterkan afrondde en ook op dit schilderij hangt een landkaart aan de muur om de relatie met de buitenwereld te benadrukken. Ook hier bevindt zich een personage te midden van rechthoekige motieven.Het schilderij heeft meer gedempte tinten, Vermeer begon in het midden van de jaren zestig van de 17e eeuw met behulp van schaduwen en zachte contouren een sfeer van intimiteit op te roepen.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


De_luitspeelster

Prompt: Hoe verklaart De_luitspeelster zijn Beschrijving?

Het schilderij toont een jonge vrouw die, gezeten in een hermelijnen jas en grote parels als oorbellen, gretig uit het raam kijkt. Vermoedelijk verwacht zij een mannelijke bezoeker. Het stemmen van een luit wordt gezien als een symbool van matigheid. Het schilderij is geschilderd nadat Vermeer Vrouw met waterkan afrondde en ook op dit schilderij hangt een landkaart aan de muur om de relatie met de buitenwereld te benadrukken. Ook hier bevindt zich een personage te midden van rechthoekige motieven.Het schilderij heeft meer gedempte tinten, Vermeer begon in het midden van de jaren zestig van de 17e eeuw met behulp van schaduwen en zachte contouren een sfeer van intimiteit op te roepen.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


De_luitspeelster

Prompt: Hoe wordt de Beschrijving besproken in De_luitspeelster?

Het schilderij toont een jonge vrouw die, gezeten in een hermelijnen jas en grote parels als oorbellen, gretig uit het raam kijkt. Vermoedelijk verwacht zij een mannelijke bezoeker. Het stemmen van een luit wordt gezien als een symbool van matigheid. Het schilderij is geschilderd nadat Vermeer Vrouw met waterkan afrondde en ook op dit schilderij hangt een landkaart aan de muur om de relatie met de buitenwereld te benadrukken. Ook hier bevindt zich een personage te midden van rechthoekige motieven.Het schilderij heeft meer gedempte tinten, Vermeer begon in het midden van de jaren zestig van de 17e eeuw met behulp van schaduwen en zachte contouren een sfeer van intimiteit op te roepen.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


De_luitspeelster

Prompt: Focus op De_luitspeelster en leg de Metropolitan uit.

Het schilderij werd in 1900 aan het museum geschonken uit de erfenis van de spoorwegindustrieel Collis P. Huntington.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


De_luitspeelster

Prompt: Verklaar de Metropolitan van dit kunstwerk, De_luitspeelster.

Het schilderij werd in 1900 aan het museum geschonken uit de erfenis van de spoorwegindustrieel Collis P. Huntington.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


De_luitspeelster

Prompt: Hoe verklaart De_luitspeelster zijn Metropolitan?

Het schilderij werd in 1900 aan het museum geschonken uit de erfenis van de spoorwegindustrieel Collis P. Huntington.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


De_luitspeelster

Prompt: Hoe wordt de Metropolitan besproken in De_luitspeelster?

Het schilderij werd in 1900 aan het museum geschonken uit de erfenis van de spoorwegindustrieel Collis P. Huntington.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Focus op Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem en leg de abstract uit.

Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem is een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Rembrandt van Rijn uit 1630, olieverf op paneel, 58,3 × 46,6 centimeter groot. Het stelt de profeet Jeremia voor, die het betreurt dat zijn voorspelling over de verwoesting van Jeruzalem uit Jeremia 32 en 33 is uitgekomen, en de verwoeste stad zelf naar Jeremia 39 en 52. Het werk bevindt zich sinds 1939 in de collectie van het Rijksmuseum te Amsterdam, verworven van een Zweedse eigenaar met steun van de Vereniging Rembrandt. Het geldt als 'een van de allerbeste werkstukken uit Rembrandts late Leidse jaren.'

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem.

Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem is een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Rembrandt van Rijn uit 1630, olieverf op paneel, 58,3 × 46,6 centimeter groot. Het stelt de profeet Jeremia voor, die het betreurt dat zijn voorspelling over de verwoesting van Jeruzalem uit Jeremia 32 en 33 is uitgekomen, en de verwoeste stad zelf naar Jeremia 39 en 52. Het werk bevindt zich sinds 1939 in de collectie van het Rijksmuseum te Amsterdam, verworven van een Zweedse eigenaar met steun van de Vereniging Rembrandt. Het geldt als 'een van de allerbeste werkstukken uit Rembrandts late Leidse jaren.'

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Hoe verklaart Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem zijn abstract?

Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem is een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Rembrandt van Rijn uit 1630, olieverf op paneel, 58,3 × 46,6 centimeter groot. Het stelt de profeet Jeremia voor, die het betreurt dat zijn voorspelling over de verwoesting van Jeruzalem uit Jeremia 32 en 33 is uitgekomen, en de verwoeste stad zelf naar Jeremia 39 en 52. Het werk bevindt zich sinds 1939 in de collectie van het Rijksmuseum te Amsterdam, verworven van een Zweedse eigenaar met steun van de Vereniging Rembrandt. Het geldt als 'een van de allerbeste werkstukken uit Rembrandts late Leidse jaren.'

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem?

Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem is een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Rembrandt van Rijn uit 1630, olieverf op paneel, 58,3 × 46,6 centimeter groot. Het stelt de profeet Jeremia voor, die het betreurt dat zijn voorspelling over de verwoesting van Jeruzalem uit Jeremia 32 en 33 is uitgekomen, en de verwoeste stad zelf naar Jeremia 39 en 52. Het werk bevindt zich sinds 1939 in de collectie van het Rijksmuseum te Amsterdam, verworven van een Zweedse eigenaar met steun van de Vereniging Rembrandt. Het geldt als 'een van de allerbeste werkstukken uit Rembrandts late Leidse jaren.'

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Focus op Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem en leg de Bijbelse context uit.

In Jeremia 32 en 33 voorspelt de profeet Jeremia aan koning Zedekia van Juda, de verwoesting van zijn hoofdstad Jeruzalem, als hij zich los zou maken van het Babylonische Rijk, waarvan het land toen een vazalstaat was. Het uitkomen van de profetie staat in 2 Koningen 25:1-10, 2 Kronieken 36:11-21, Jeremia 39:1-8 en 52:1-14. Zedekia sloeg Jeremia's profetie in de wind en ging een verbond aan met Egypte, waarna de Babylonische koning Nebukadnezar II in 587 voor Christus Jeruzalem innam en in vlammen deed opgaan. Zedekia werd gedwongen om de executie van zijn zonen gade te slaan, waarna hem te Ribla de ogen werden uitgestoken. Voor het volk van Juda begon vervolgens de Babylonische gevangenschap.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Verklaar de Bijbelse context van dit kunstwerk, Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem.

In Jeremia 32 en 33 voorspelt de profeet Jeremia aan koning Zedekia van Juda, de verwoesting van zijn hoofdstad Jeruzalem, als hij zich los zou maken van het Babylonische Rijk, waarvan het land toen een vazalstaat was. Het uitkomen van de profetie staat in 2 Koningen 25:1-10, 2 Kronieken 36:11-21, Jeremia 39:1-8 en 52:1-14. Zedekia sloeg Jeremia's profetie in de wind en ging een verbond aan met Egypte, waarna de Babylonische koning Nebukadnezar II in 587 voor Christus Jeruzalem innam en in vlammen deed opgaan. Zedekia werd gedwongen om de executie van zijn zonen gade te slaan, waarna hem te Ribla de ogen werden uitgestoken. Voor het volk van Juda begon vervolgens de Babylonische gevangenschap.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Hoe verklaart Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem zijn Bijbelse context?

In Jeremia 32 en 33 voorspelt de profeet Jeremia aan koning Zedekia van Juda, de verwoesting van zijn hoofdstad Jeruzalem, als hij zich los zou maken van het Babylonische Rijk, waarvan het land toen een vazalstaat was. Het uitkomen van de profetie staat in 2 Koningen 25:1-10, 2 Kronieken 36:11-21, Jeremia 39:1-8 en 52:1-14. Zedekia sloeg Jeremia's profetie in de wind en ging een verbond aan met Egypte, waarna de Babylonische koning Nebukadnezar II in 587 voor Christus Jeruzalem innam en in vlammen deed opgaan. Zedekia werd gedwongen om de executie van zijn zonen gade te slaan, waarna hem te Ribla de ogen werden uitgestoken. Voor het volk van Juda begon vervolgens de Babylonische gevangenschap.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Hoe wordt de Bijbelse context besproken in Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem?

In Jeremia 32 en 33 voorspelt de profeet Jeremia aan koning Zedekia van Juda, de verwoesting van zijn hoofdstad Jeruzalem, als hij zich los zou maken van het Babylonische Rijk, waarvan het land toen een vazalstaat was. Het uitkomen van de profetie staat in 2 Koningen 25:1-10, 2 Kronieken 36:11-21, Jeremia 39:1-8 en 52:1-14. Zedekia sloeg Jeremia's profetie in de wind en ging een verbond aan met Egypte, waarna de Babylonische koning Nebukadnezar II in 587 voor Christus Jeruzalem innam en in vlammen deed opgaan. Zedekia werd gedwongen om de executie van zijn zonen gade te slaan, waarna hem te Ribla de ogen werden uitgestoken. Voor het volk van Juda begon vervolgens de Babylonische gevangenschap.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Focus op Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem en leg de Beschrijving uit.

Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem toont de oude profeet, gezeten op een rotsachtige helling bij een zuil, uitgelicht door het verzengende vuur. De intense treurigheid die de breekbare oude man uitstraalt, is bijna voelbaar. Zijn hoofd steunt op zijn linkerhand terwijl zijn elleboog rust op een boek waar "Bibel" op staat. Op een steen naast hem liggen heiligdommen uit de verwoeste tempel: een gouden schaal en kan en boeken.Links beneden zien we de brandende stad. De soldaten van Nebukadnezar bestormen de stad. Bij de trappen is, klein geschilderd, een man te zien die met zijn handen naar zijn ogen grijpt: het is de verblinde Zedekia. Boven de stad zweeft een mysterieuze figuur met een fakkel in de hand.De verwoesting van Jeruzalem op de achtergrond is met losse, schetsmatige penseelstreken op het paneel gezet, in bruine en gele kleurenrelatief dun in de verf. Rembrandt maakt hier op diverse plekken gebruik van de impasto-techniek, waarbij het met een mes of het botte eind van het penseel kraste in de natte verf. Jeremia is veel verfijnder geschilderd, met aandacht voor de kleinste details. In het oog springend is Jeremia’s gerimpelde voorhoofd, waar het volle licht op valt. Extra belicht zijn ook zijn met bont afgezette mantel, het fluwelen kleed met de geborduurde rand (ook in impasto bewerkt) en het glanzende vaatwerk. Dit alles contrasteert met de verder vrij donkere voorstelling, typerend voor Rembrandts manier van werken. De profeet wordt diagonaal weergegeven, parallel aan een lichte wolk die de overgang vormt tussen de voorgrond en de achtergrond: het geeft aan dat Jeremia geen deel heeft aan de gebeurtenis, maar deze als in een visioen voor zich ziet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Verklaar de Beschrijving van dit kunstwerk, Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem.

Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem toont de oude profeet, gezeten op een rotsachtige helling bij een zuil, uitgelicht door het verzengende vuur. De intense treurigheid die de breekbare oude man uitstraalt, is bijna voelbaar. Zijn hoofd steunt op zijn linkerhand terwijl zijn elleboog rust op een boek waar "Bibel" op staat. Op een steen naast hem liggen heiligdommen uit de verwoeste tempel: een gouden schaal en kan en boeken.Links beneden zien we de brandende stad. De soldaten van Nebukadnezar bestormen de stad. Bij de trappen is, klein geschilderd, een man te zien die met zijn handen naar zijn ogen grijpt: het is de verblinde Zedekia. Boven de stad zweeft een mysterieuze figuur met een fakkel in de hand.De verwoesting van Jeruzalem op de achtergrond is met losse, schetsmatige penseelstreken op het paneel gezet, in bruine en gele kleurenrelatief dun in de verf. Rembrandt maakt hier op diverse plekken gebruik van de impasto-techniek, waarbij het met een mes of het botte eind van het penseel kraste in de natte verf. Jeremia is veel verfijnder geschilderd, met aandacht voor de kleinste details. In het oog springend is Jeremia’s gerimpelde voorhoofd, waar het volle licht op valt. Extra belicht zijn ook zijn met bont afgezette mantel, het fluwelen kleed met de geborduurde rand (ook in impasto bewerkt) en het glanzende vaatwerk. Dit alles contrasteert met de verder vrij donkere voorstelling, typerend voor Rembrandts manier van werken. De profeet wordt diagonaal weergegeven, parallel aan een lichte wolk die de overgang vormt tussen de voorgrond en de achtergrond: het geeft aan dat Jeremia geen deel heeft aan de gebeurtenis, maar deze als in een visioen voor zich ziet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Hoe verklaart Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem zijn Beschrijving?

Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem toont de oude profeet, gezeten op een rotsachtige helling bij een zuil, uitgelicht door het verzengende vuur. De intense treurigheid die de breekbare oude man uitstraalt, is bijna voelbaar. Zijn hoofd steunt op zijn linkerhand terwijl zijn elleboog rust op een boek waar "Bibel" op staat. Op een steen naast hem liggen heiligdommen uit de verwoeste tempel: een gouden schaal en kan en boeken.Links beneden zien we de brandende stad. De soldaten van Nebukadnezar bestormen de stad. Bij de trappen is, klein geschilderd, een man te zien die met zijn handen naar zijn ogen grijpt: het is de verblinde Zedekia. Boven de stad zweeft een mysterieuze figuur met een fakkel in de hand.De verwoesting van Jeruzalem op de achtergrond is met losse, schetsmatige penseelstreken op het paneel gezet, in bruine en gele kleurenrelatief dun in de verf. Rembrandt maakt hier op diverse plekken gebruik van de impasto-techniek, waarbij het met een mes of het botte eind van het penseel kraste in de natte verf. Jeremia is veel verfijnder geschilderd, met aandacht voor de kleinste details. In het oog springend is Jeremia’s gerimpelde voorhoofd, waar het volle licht op valt. Extra belicht zijn ook zijn met bont afgezette mantel, het fluwelen kleed met de geborduurde rand (ook in impasto bewerkt) en het glanzende vaatwerk. Dit alles contrasteert met de verder vrij donkere voorstelling, typerend voor Rembrandts manier van werken. De profeet wordt diagonaal weergegeven, parallel aan een lichte wolk die de overgang vormt tussen de voorgrond en de achtergrond: het geeft aan dat Jeremia geen deel heeft aan de gebeurtenis, maar deze als in een visioen voor zich ziet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Hoe wordt de Beschrijving besproken in Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem?

Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem toont de oude profeet, gezeten op een rotsachtige helling bij een zuil, uitgelicht door het verzengende vuur. De intense treurigheid die de breekbare oude man uitstraalt, is bijna voelbaar. Zijn hoofd steunt op zijn linkerhand terwijl zijn elleboog rust op een boek waar "Bibel" op staat. Op een steen naast hem liggen heiligdommen uit de verwoeste tempel: een gouden schaal en kan en boeken.Links beneden zien we de brandende stad. De soldaten van Nebukadnezar bestormen de stad. Bij de trappen is, klein geschilderd, een man te zien die met zijn handen naar zijn ogen grijpt: het is de verblinde Zedekia. Boven de stad zweeft een mysterieuze figuur met een fakkel in de hand.De verwoesting van Jeruzalem op de achtergrond is met losse, schetsmatige penseelstreken op het paneel gezet, in bruine en gele kleurenrelatief dun in de verf. Rembrandt maakt hier op diverse plekken gebruik van de impasto-techniek, waarbij het met een mes of het botte eind van het penseel kraste in de natte verf. Jeremia is veel verfijnder geschilderd, met aandacht voor de kleinste details. In het oog springend is Jeremia’s gerimpelde voorhoofd, waar het volle licht op valt. Extra belicht zijn ook zijn met bont afgezette mantel, het fluwelen kleed met de geborduurde rand (ook in impasto bewerkt) en het glanzende vaatwerk. Dit alles contrasteert met de verder vrij donkere voorstelling, typerend voor Rembrandts manier van werken. De profeet wordt diagonaal weergegeven, parallel aan een lichte wolk die de overgang vormt tussen de voorgrond en de achtergrond: het geeft aan dat Jeremia geen deel heeft aan de gebeurtenis, maar deze als in een visioen voor zich ziet.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Focus op Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem en leg de Flavius Joseph als aanvullende bron uit.

De Bijbelse passages bieden geen verklaring voor de kostbaarheden die naast de profeet te zien zijn en die lang voor tempelschatten werden aangezien. Hier heeft Rembrandt de Bijbel gecombineerd met de Joodsche Historiën van Flavius Josephus, waarvan Rembrandt een Duitstalig exemplaar bezat. In boek tien, hoofdstuk negen van dat werk staat dat de profeet op last van Nebukadnezar werd bevrijd en werd uitgenodigd om zich in Babylon te vestigen. Ook als Jeremia dat niet wilde, moest aan al diens wensen voldaan worden. Jeremia wilde zijn geruïneerde stad niet verlaten, waarop de profeet met kostbare geschenken werd overladen. Josephus' hoofdstuk verklaart de tot een ruïne herschapen stad, de geschenken en de reistas met kruik die Jeremia onderweg nodig zou hebben bij aanvaarding van de uitnodiging.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Verklaar de Flavius Joseph als aanvullende bron van dit kunstwerk, Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem.

De Bijbelse passages bieden geen verklaring voor de kostbaarheden die naast de profeet te zien zijn en die lang voor tempelschatten werden aangezien. Hier heeft Rembrandt de Bijbel gecombineerd met de Joodsche Historiën van Flavius Josephus, waarvan Rembrandt een Duitstalig exemplaar bezat. In boek tien, hoofdstuk negen van dat werk staat dat de profeet op last van Nebukadnezar werd bevrijd en werd uitgenodigd om zich in Babylon te vestigen. Ook als Jeremia dat niet wilde, moest aan al diens wensen voldaan worden. Jeremia wilde zijn geruïneerde stad niet verlaten, waarop de profeet met kostbare geschenken werd overladen. Josephus' hoofdstuk verklaart de tot een ruïne herschapen stad, de geschenken en de reistas met kruik die Jeremia onderweg nodig zou hebben bij aanvaarding van de uitnodiging.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Hoe verklaart Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem zijn Flavius Joseph als aanvullende bron?

De Bijbelse passages bieden geen verklaring voor de kostbaarheden die naast de profeet te zien zijn en die lang voor tempelschatten werden aangezien. Hier heeft Rembrandt de Bijbel gecombineerd met de Joodsche Historiën van Flavius Josephus, waarvan Rembrandt een Duitstalig exemplaar bezat. In boek tien, hoofdstuk negen van dat werk staat dat de profeet op last van Nebukadnezar werd bevrijd en werd uitgenodigd om zich in Babylon te vestigen. Ook als Jeremia dat niet wilde, moest aan al diens wensen voldaan worden. Jeremia wilde zijn geruïneerde stad niet verlaten, waarop de profeet met kostbare geschenken werd overladen. Josephus' hoofdstuk verklaart de tot een ruïne herschapen stad, de geschenken en de reistas met kruik die Jeremia onderweg nodig zou hebben bij aanvaarding van de uitnodiging.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Hoe wordt de Flavius Joseph als aanvullende bron besproken in Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem?

De Bijbelse passages bieden geen verklaring voor de kostbaarheden die naast de profeet te zien zijn en die lang voor tempelschatten werden aangezien. Hier heeft Rembrandt de Bijbel gecombineerd met de Joodsche Historiën van Flavius Josephus, waarvan Rembrandt een Duitstalig exemplaar bezat. In boek tien, hoofdstuk negen van dat werk staat dat de profeet op last van Nebukadnezar werd bevrijd en werd uitgenodigd om zich in Babylon te vestigen. Ook als Jeremia dat niet wilde, moest aan al diens wensen voldaan worden. Jeremia wilde zijn geruïneerde stad niet verlaten, waarop de profeet met kostbare geschenken werd overladen. Josephus' hoofdstuk verklaart de tot een ruïne herschapen stad, de geschenken en de reistas met kruik die Jeremia onderweg nodig zou hebben bij aanvaarding van de uitnodiging.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Focus op Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem en leg de Eerdere interpretaties van het onderwerp uit.

Gedurende de achttiende en negentiende eeuw werd de voorstelling op het schilderij op drie manieren opgevat: als een andere scène uit het Oude Testament, namelijk Lot en de brandende stad Sodom, als Anchises die bij het brandende Troje verwijlt en ook wel als een filosoof in een grot zonder allegorische betekenis. Pas aan het einde van de negentiende vond de juiste identificatie plaats, in het eerste deel van Wilhelm von Bodes achtdelige Rembrandt. Beschreibendes Verzeichnis seiner Gemälde. (Parijs, 1897-1905). De figuur Zedekia is het belangrijkste onderdeel aan de hand waaraan de voorstelling valt thuis te brengen, zelfs al bracht Rembrandt een wijziging aan ten opzichte van de Bijbelse geschiedenis, want Zedekia bevond zich volgens het verhaal niet in Jeruzalem toen hem de ogen werden uitgestoken.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Verklaar de Eerdere interpretaties van het onderwerp van dit kunstwerk, Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem.

Gedurende de achttiende en negentiende eeuw werd de voorstelling op het schilderij op drie manieren opgevat: als een andere scène uit het Oude Testament, namelijk Lot en de brandende stad Sodom, als Anchises die bij het brandende Troje verwijlt en ook wel als een filosoof in een grot zonder allegorische betekenis. Pas aan het einde van de negentiende vond de juiste identificatie plaats, in het eerste deel van Wilhelm von Bodes achtdelige Rembrandt. Beschreibendes Verzeichnis seiner Gemälde. (Parijs, 1897-1905). De figuur Zedekia is het belangrijkste onderdeel aan de hand waaraan de voorstelling valt thuis te brengen, zelfs al bracht Rembrandt een wijziging aan ten opzichte van de Bijbelse geschiedenis, want Zedekia bevond zich volgens het verhaal niet in Jeruzalem toen hem de ogen werden uitgestoken.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Hoe verklaart Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem zijn Eerdere interpretaties van het onderwerp?

Gedurende de achttiende en negentiende eeuw werd de voorstelling op het schilderij op drie manieren opgevat: als een andere scène uit het Oude Testament, namelijk Lot en de brandende stad Sodom, als Anchises die bij het brandende Troje verwijlt en ook wel als een filosoof in een grot zonder allegorische betekenis. Pas aan het einde van de negentiende vond de juiste identificatie plaats, in het eerste deel van Wilhelm von Bodes achtdelige Rembrandt. Beschreibendes Verzeichnis seiner Gemälde. (Parijs, 1897-1905). De figuur Zedekia is het belangrijkste onderdeel aan de hand waaraan de voorstelling valt thuis te brengen, zelfs al bracht Rembrandt een wijziging aan ten opzichte van de Bijbelse geschiedenis, want Zedekia bevond zich volgens het verhaal niet in Jeruzalem toen hem de ogen werden uitgestoken.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Hoe wordt de Eerdere interpretaties van het onderwerp besproken in Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem?

Gedurende de achttiende en negentiende eeuw werd de voorstelling op het schilderij op drie manieren opgevat: als een andere scène uit het Oude Testament, namelijk Lot en de brandende stad Sodom, als Anchises die bij het brandende Troje verwijlt en ook wel als een filosoof in een grot zonder allegorische betekenis. Pas aan het einde van de negentiende vond de juiste identificatie plaats, in het eerste deel van Wilhelm von Bodes achtdelige Rembrandt. Beschreibendes Verzeichnis seiner Gemälde. (Parijs, 1897-1905). De figuur Zedekia is het belangrijkste onderdeel aan de hand waaraan de voorstelling valt thuis te brengen, zelfs al bracht Rembrandt een wijziging aan ten opzichte van de Bijbelse geschiedenis, want Zedekia bevond zich volgens het verhaal niet in Jeruzalem toen hem de ogen werden uitgestoken.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Focus op Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem en leg de Plaats in het oeuvre uit.

Rembrandt schilderde Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem op 24-jarige leeftijd, nog in zijn Leidse periode. Zo jong als hij was, in het uitbeelden van emoties toonde hij zich al een ware meester. Ook toont het schilderij zijn bijzondere interesse in Bijbelse onderwerpen nog voordat hij naar Amsterdam verhuisde. Vanwege de ambitieuze opzet en gevarieerde behandeling wordt het werk algemeen beschouwd als een hoogtepunt uit zijn vroege oeuvre.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Verklaar de Plaats in het oeuvre van dit kunstwerk, Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem.

Rembrandt schilderde Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem op 24-jarige leeftijd, nog in zijn Leidse periode. Zo jong als hij was, in het uitbeelden van emoties toonde hij zich al een ware meester. Ook toont het schilderij zijn bijzondere interesse in Bijbelse onderwerpen nog voordat hij naar Amsterdam verhuisde. Vanwege de ambitieuze opzet en gevarieerde behandeling wordt het werk algemeen beschouwd als een hoogtepunt uit zijn vroege oeuvre.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Hoe verklaart Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem zijn Plaats in het oeuvre?

Rembrandt schilderde Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem op 24-jarige leeftijd, nog in zijn Leidse periode. Zo jong als hij was, in het uitbeelden van emoties toonde hij zich al een ware meester. Ook toont het schilderij zijn bijzondere interesse in Bijbelse onderwerpen nog voordat hij naar Amsterdam verhuisde. Vanwege de ambitieuze opzet en gevarieerde behandeling wordt het werk algemeen beschouwd als een hoogtepunt uit zijn vroege oeuvre.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Hoe wordt de Plaats in het oeuvre besproken in Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem?

Rembrandt schilderde Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem op 24-jarige leeftijd, nog in zijn Leidse periode. Zo jong als hij was, in het uitbeelden van emoties toonde hij zich al een ware meester. Ook toont het schilderij zijn bijzondere interesse in Bijbelse onderwerpen nog voordat hij naar Amsterdam verhuisde. Vanwege de ambitieuze opzet en gevarieerde behandeling wordt het werk algemeen beschouwd als een hoogtepunt uit zijn vroege oeuvre.

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Focus op Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem en leg de Geraadpleegde literatuur uit.

Pieter van Thiel (1991). 'De profeet Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem.' In Christopher Brown, Jan Kelch & Pieter van Thiel, Rembrandt: De Meester en zijn Werkplaats. Schilderijen. Rijksmuseum Amsterdam en Waanders Uitgevers, Zwolle, p. 144 en 146. ISBN 9066302984Judikje Kiers, Fieke Tissink: Der Glanz des Goldenen Jahrhunderts. Holländische Kunst des 17.Jahrhunderts. Gemälde, Bildhauerkunst und Kunstgewerbe. Waanders, Zwolle, 2000, blz. 88. ISBN 9040094365

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Verklaar de Geraadpleegde literatuur van dit kunstwerk, Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem.

Pieter van Thiel (1991). 'De profeet Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem.' In Christopher Brown, Jan Kelch & Pieter van Thiel, Rembrandt: De Meester en zijn Werkplaats. Schilderijen. Rijksmuseum Amsterdam en Waanders Uitgevers, Zwolle, p. 144 en 146. ISBN 9066302984Judikje Kiers, Fieke Tissink: Der Glanz des Goldenen Jahrhunderts. Holländische Kunst des 17.Jahrhunderts. Gemälde, Bildhauerkunst und Kunstgewerbe. Waanders, Zwolle, 2000, blz. 88. ISBN 9040094365

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Hoe verklaart Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem zijn Geraadpleegde literatuur?

Pieter van Thiel (1991). 'De profeet Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem.' In Christopher Brown, Jan Kelch & Pieter van Thiel, Rembrandt: De Meester en zijn Werkplaats. Schilderijen. Rijksmuseum Amsterdam en Waanders Uitgevers, Zwolle, p. 144 en 146. ISBN 9066302984Judikje Kiers, Fieke Tissink: Der Glanz des Goldenen Jahrhunderts. Holländische Kunst des 17.Jahrhunderts. Gemälde, Bildhauerkunst und Kunstgewerbe. Waanders, Zwolle, 2000, blz. 88. ISBN 9040094365

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


Jeremiah Lamenting the Destruction of Jerusalem

Prompt: Hoe wordt de Geraadpleegde literatuur besproken in Jeremia_treurend_over_de_verwoesting_van_Jeruzalem?

Pieter van Thiel (1991). 'De profeet Jeremia treurend over de verwoesting van Jeruzalem.' In Christopher Brown, Jan Kelch & Pieter van Thiel, Rembrandt: De Meester en zijn Werkplaats. Schilderijen. Rijksmuseum Amsterdam en Waanders Uitgevers, Zwolle, p. 144 en 146. ISBN 9066302984Judikje Kiers, Fieke Tissink: Der Glanz des Goldenen Jahrhunderts. Holländische Kunst des 17.Jahrhunderts. Gemälde, Bildhauerkunst und Kunstgewerbe. Waanders, Zwolle, 2000, blz. 88. ISBN 9040094365

Categorie:Noord-Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam


De_Parijse_sfinks

Prompt: Focus op De_Parijse_sfinks en leg de abstract uit.

De Parijse sfinks is een werk van Alfred Stevens, een Parijse schilder met Brusselse komaf. Het behoort tot de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, waar het te vinden is onder inventarisnummer 1373.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, De_Parijse_sfinks.

De Parijse sfinks is een werk van Alfred Stevens, een Parijse schilder met Brusselse komaf. Het behoort tot de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, waar het te vinden is onder inventarisnummer 1373.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Hoe verklaart De_Parijse_sfinks zijn abstract?

De Parijse sfinks is een werk van Alfred Stevens, een Parijse schilder met Brusselse komaf. Het behoort tot de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, waar het te vinden is onder inventarisnummer 1373.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in De_Parijse_sfinks?

De Parijse sfinks is een werk van Alfred Stevens, een Parijse schilder met Brusselse komaf. Het behoort tot de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, waar het te vinden is onder inventarisnummer 1373.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Focus op De_Parijse_sfinks en leg de Context uit.

Alfred Stevens werd op 11 mei 1823 te Brussel geboren. Zijn opleiding kreeg hij in het Brusselse atelier van François-Joseph Navez, een enorm succesvolle portrettist. Stevens behoorde tot de generatie van Jozef Lies, Frans Lamorinière en Lieven de Winne. Zijn opleiding kreeg hij samen met Charles de Groux, Eugène Smits en Jan Frans Portaels. Alfred Stevens en zijn broers groeiden op bij hun grootvader, dewelke het bekende Brusselse ‘Café de l’amitié’ uitbaatte. Dat was een andersdenkende, progressieve en culturele hotspot. Stevens’ afkeer voor historieschilderkunst uitte zich in zijn reactie tegen de gangbare heroïsche romantiek uit zijn tijd. Daarover zou hij later schrijven: 'het historisch onderwerp is uitgevonden toen men zich niet meer voor de schilderkunst op zichzelf interesseerde en men maakte elkaar geestdriftig tegen de politieke opvattingen van de restauratie in heftige discussies.' Twee constanten doordrongen zowel zijn opvoeding als zijn latere oeuvre: realisme in zijn kunst en burgerlijk materialisme in zijn levensstijl.Het was Camille Roqueplan die Stevens overhaalde naar Parijs te verhuizen. Hij emigreerde definitief in 1851. Ook zijn broers trokken naar Parijs. Joseph werd er een gevierd dierenschilder en Arthur verzorgde als criticus de beste reclame voor zijn broers. Eén van hen, Alfred, groeide in Parijs uit tot een society-figuur die bijna twintig jaar lang de mode-genreschilderkunst beheerste. Na zich eerst gefocust te hebben op realistische, sociaal bewogen werken (1844), opteerde hij rond 1855 steeds meer voor thema’s uit het leven van chique burgerdames. Hij beeldde ze allen af met hun ingewikkeld kapsels, drukke, kleurige kleding en opschik.Het Tweede Keizerrijk was een zeer burgerlijke en welvarende periode waarin Stevens de kroniekschrijver bij uitstek werd van de demi-mondaines. In tegenstelling tot Franz Xaver Winterhalter, de officiële portrettist van de Franse keizerlijke familie en Stevens belangrijkste rivaal in het genre, koos Stevens zijn modellen uit de rijke geldadel. Dat waren modebewuste dames die in hun stijl sterk beïnvloed werden door beroemdheden uit de toenmalige high society. De demi-mondaines lieten zich onderhouden door hun welgestelde minnaars en hadden veelal niets te doen. Ze lazen boeken, wachtten op de thuiskomst van hun minnaars, maakten zich op en vertoefden op of in salons, tentoonstellingen en badsteden als Vichy en Trouville. Stevens observeerde het salon kritisch en gaf het met een bijna Vlaamse zin voor realiteit weer.Zijn fascinatie voor de vrouwelijke figuur in de kunst blijkt uit een van de 360 aforismen uit Steven’ Impressions sur la peinture. Daarin stelt hij: 'Gods meesterwerk is het menselijk gelaat; de blik van een vrouw bezit meer charme dan het mooiste landschap of zeezicht en meer aantrekkingskracht dan een zonnestraal'. Zijn keuze voor burgerlijke dames was ongezien. Voordien speelden vrouwelijke figuren eerder een mythologische of historische rol in de schilderkunst. Stevens toonde hen echter als kostbare voorwerpen in rijk gedecoreerde vertrekken. Zijn schilderijen, waarin hij de vrouwen meestal zonder echtgenoot en slechts uitzonderlijk met kind voorstelde, zijn meestal een samenvloeiing van individuele portretten en types. Individuele vrouwen verdwenen namelijk achter hun modieuze kledij en stereotiepe houdingen. Het gaf zijn schilderijen een zweem van theatraliteit en valse gevoeligheid. De vrouwentypes werden door Joris-Karl Huysmans omschreven als 'des petites femmes, qui ne sont plus des flamandes et qui ne seront jamais des Parisiennes'. De gracieuze houdingen en elegante lichamen zijn Frans, maar toch horen de vrouwen eerder thuis in Vlaanderen. Stevens’ personages hebben vaak zware gelaatstrekken met een brede kin en korte, stevige armen en handen.In 1863 werd Stevens benoemd tot Ridder in het Legioen van Eer. Een jaar later oogstte Gustave Moreau groot succes op de Parijse Salon met zijn mythologische Oedipus en de sfinks. Hij schilderde de sfinks als een monster met leeuwenlijf en hoofd en borsten van een vrouw. De sfinks was een zeer geliefd symbool dat in de negentiende eeuw een van de meest voorkomende zinnebeelden was van de wellust. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Alfred Stevens een sfinks schilderde. Waarschijnlijk werd hij rechtstreeks beïnvloed door Moreaus sfinks, maar nam hij het thema minder letterlijk over.1867 was een succesjaar voor de Brusselse schilder. Hij kreeg op de wereldtentoonstelling van dat jaar een aparte ruimte waarin hij achttien schilderijen kon ophangen. Hij  werd door keizer Napoleon III benoemd in het Legioen van Eer en de keizerlijke en koninklijke bestellingen stroomde binnen. Het jaar daarvoor werd hij benoemd tot officier in de Leopoldsorde. Daaruit blijkt onder meer het succes dat hij reeds tijdens zijn leven kende. Hij rekende Eugène Delacroix (die op zijn huwelijk in 1858 aanwezig was), Alexandre Dumas jr., Edouard Manet, James Abbott McNeill Whistler en Emile Zola tot zijn vrienden. Tijdgenoten prezen hem. De dichter Robert de Montesquiou noemde hem 'le sonnettiste de la peinture' en Charles Baudelaire sprak over 'le prodigieux parfum de peinture'. Stevens werd naar analogie met de Comédie humaine van Balzac de schilder van de Comédie féminine genoemd. Later, na 1870, slinkt Stevens' populariteit en moet hij van Charles Baudelaire in Pauvre Belgique lezen: "Le grand malheur de ce peintre minutieux, c'est que la lettre, le bouquet, la chaise, la bague, la guipure, etc. deviennent l'objet important, l'objet qui crève les yeux. [A.S.] est un peintre parfaitement flamand, en tant qu'il ait de la perfection dans le néant, ou dans l'imitation de la nature, ce qui est la même chose."De Parijse sfinks vervult een schakelfunctie binnen Stevens’ oeuvre. Kunsthistorici omschrijven het als een van de beste werken van de mondaine genreschilderkunst door de soberheid en concentratie op schilderkunstige middelen. Paradoxaal genoeg is het ook een werk dat het minst gebonden is aan dit mondaine milieu. Naast de sfinks uit het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen zijn nog twee andere Parijse sfinksen bekend. Eén daarvan bevindt zich in een Amerikaanse privécollectie (ca. 1870). De andere bevindt zich in het Clark Art Institute te Williamstown (Massachusetts, Verenigde Staten; ca. 1880). De Parijse sfinks uit Antwerpen is als het ware hun zomerse zusje.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Verklaar de Context van dit kunstwerk, De_Parijse_sfinks.

Alfred Stevens werd op 11 mei 1823 te Brussel geboren. Zijn opleiding kreeg hij in het Brusselse atelier van François-Joseph Navez, een enorm succesvolle portrettist. Stevens behoorde tot de generatie van Jozef Lies, Frans Lamorinière en Lieven de Winne. Zijn opleiding kreeg hij samen met Charles de Groux, Eugène Smits en Jan Frans Portaels. Alfred Stevens en zijn broers groeiden op bij hun grootvader, dewelke het bekende Brusselse ‘Café de l’amitié’ uitbaatte. Dat was een andersdenkende, progressieve en culturele hotspot. Stevens’ afkeer voor historieschilderkunst uitte zich in zijn reactie tegen de gangbare heroïsche romantiek uit zijn tijd. Daarover zou hij later schrijven: 'het historisch onderwerp is uitgevonden toen men zich niet meer voor de schilderkunst op zichzelf interesseerde en men maakte elkaar geestdriftig tegen de politieke opvattingen van de restauratie in heftige discussies.' Twee constanten doordrongen zowel zijn opvoeding als zijn latere oeuvre: realisme in zijn kunst en burgerlijk materialisme in zijn levensstijl.Het was Camille Roqueplan die Stevens overhaalde naar Parijs te verhuizen. Hij emigreerde definitief in 1851. Ook zijn broers trokken naar Parijs. Joseph werd er een gevierd dierenschilder en Arthur verzorgde als criticus de beste reclame voor zijn broers. Eén van hen, Alfred, groeide in Parijs uit tot een society-figuur die bijna twintig jaar lang de mode-genreschilderkunst beheerste. Na zich eerst gefocust te hebben op realistische, sociaal bewogen werken (1844), opteerde hij rond 1855 steeds meer voor thema’s uit het leven van chique burgerdames. Hij beeldde ze allen af met hun ingewikkeld kapsels, drukke, kleurige kleding en opschik.Het Tweede Keizerrijk was een zeer burgerlijke en welvarende periode waarin Stevens de kroniekschrijver bij uitstek werd van de demi-mondaines. In tegenstelling tot Franz Xaver Winterhalter, de officiële portrettist van de Franse keizerlijke familie en Stevens belangrijkste rivaal in het genre, koos Stevens zijn modellen uit de rijke geldadel. Dat waren modebewuste dames die in hun stijl sterk beïnvloed werden door beroemdheden uit de toenmalige high society. De demi-mondaines lieten zich onderhouden door hun welgestelde minnaars en hadden veelal niets te doen. Ze lazen boeken, wachtten op de thuiskomst van hun minnaars, maakten zich op en vertoefden op of in salons, tentoonstellingen en badsteden als Vichy en Trouville. Stevens observeerde het salon kritisch en gaf het met een bijna Vlaamse zin voor realiteit weer.Zijn fascinatie voor de vrouwelijke figuur in de kunst blijkt uit een van de 360 aforismen uit Steven’ Impressions sur la peinture. Daarin stelt hij: 'Gods meesterwerk is het menselijk gelaat; de blik van een vrouw bezit meer charme dan het mooiste landschap of zeezicht en meer aantrekkingskracht dan een zonnestraal'. Zijn keuze voor burgerlijke dames was ongezien. Voordien speelden vrouwelijke figuren eerder een mythologische of historische rol in de schilderkunst. Stevens toonde hen echter als kostbare voorwerpen in rijk gedecoreerde vertrekken. Zijn schilderijen, waarin hij de vrouwen meestal zonder echtgenoot en slechts uitzonderlijk met kind voorstelde, zijn meestal een samenvloeiing van individuele portretten en types. Individuele vrouwen verdwenen namelijk achter hun modieuze kledij en stereotiepe houdingen. Het gaf zijn schilderijen een zweem van theatraliteit en valse gevoeligheid. De vrouwentypes werden door Joris-Karl Huysmans omschreven als 'des petites femmes, qui ne sont plus des flamandes et qui ne seront jamais des Parisiennes'. De gracieuze houdingen en elegante lichamen zijn Frans, maar toch horen de vrouwen eerder thuis in Vlaanderen. Stevens’ personages hebben vaak zware gelaatstrekken met een brede kin en korte, stevige armen en handen.In 1863 werd Stevens benoemd tot Ridder in het Legioen van Eer. Een jaar later oogstte Gustave Moreau groot succes op de Parijse Salon met zijn mythologische Oedipus en de sfinks. Hij schilderde de sfinks als een monster met leeuwenlijf en hoofd en borsten van een vrouw. De sfinks was een zeer geliefd symbool dat in de negentiende eeuw een van de meest voorkomende zinnebeelden was van de wellust. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Alfred Stevens een sfinks schilderde. Waarschijnlijk werd hij rechtstreeks beïnvloed door Moreaus sfinks, maar nam hij het thema minder letterlijk over.1867 was een succesjaar voor de Brusselse schilder. Hij kreeg op de wereldtentoonstelling van dat jaar een aparte ruimte waarin hij achttien schilderijen kon ophangen. Hij  werd door keizer Napoleon III benoemd in het Legioen van Eer en de keizerlijke en koninklijke bestellingen stroomde binnen. Het jaar daarvoor werd hij benoemd tot officier in de Leopoldsorde. Daaruit blijkt onder meer het succes dat hij reeds tijdens zijn leven kende. Hij rekende Eugène Delacroix (die op zijn huwelijk in 1858 aanwezig was), Alexandre Dumas jr., Edouard Manet, James Abbott McNeill Whistler en Emile Zola tot zijn vrienden. Tijdgenoten prezen hem. De dichter Robert de Montesquiou noemde hem 'le sonnettiste de la peinture' en Charles Baudelaire sprak over 'le prodigieux parfum de peinture'. Stevens werd naar analogie met de Comédie humaine van Balzac de schilder van de Comédie féminine genoemd. Later, na 1870, slinkt Stevens' populariteit en moet hij van Charles Baudelaire in Pauvre Belgique lezen: "Le grand malheur de ce peintre minutieux, c'est que la lettre, le bouquet, la chaise, la bague, la guipure, etc. deviennent l'objet important, l'objet qui crève les yeux. [A.S.] est un peintre parfaitement flamand, en tant qu'il ait de la perfection dans le néant, ou dans l'imitation de la nature, ce qui est la même chose."De Parijse sfinks vervult een schakelfunctie binnen Stevens’ oeuvre. Kunsthistorici omschrijven het als een van de beste werken van de mondaine genreschilderkunst door de soberheid en concentratie op schilderkunstige middelen. Paradoxaal genoeg is het ook een werk dat het minst gebonden is aan dit mondaine milieu. Naast de sfinks uit het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen zijn nog twee andere Parijse sfinksen bekend. Eén daarvan bevindt zich in een Amerikaanse privécollectie (ca. 1870). De andere bevindt zich in het Clark Art Institute te Williamstown (Massachusetts, Verenigde Staten; ca. 1880). De Parijse sfinks uit Antwerpen is als het ware hun zomerse zusje.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Hoe verklaart De_Parijse_sfinks zijn Context?

Alfred Stevens werd op 11 mei 1823 te Brussel geboren. Zijn opleiding kreeg hij in het Brusselse atelier van François-Joseph Navez, een enorm succesvolle portrettist. Stevens behoorde tot de generatie van Jozef Lies, Frans Lamorinière en Lieven de Winne. Zijn opleiding kreeg hij samen met Charles de Groux, Eugène Smits en Jan Frans Portaels. Alfred Stevens en zijn broers groeiden op bij hun grootvader, dewelke het bekende Brusselse ‘Café de l’amitié’ uitbaatte. Dat was een andersdenkende, progressieve en culturele hotspot. Stevens’ afkeer voor historieschilderkunst uitte zich in zijn reactie tegen de gangbare heroïsche romantiek uit zijn tijd. Daarover zou hij later schrijven: 'het historisch onderwerp is uitgevonden toen men zich niet meer voor de schilderkunst op zichzelf interesseerde en men maakte elkaar geestdriftig tegen de politieke opvattingen van de restauratie in heftige discussies.' Twee constanten doordrongen zowel zijn opvoeding als zijn latere oeuvre: realisme in zijn kunst en burgerlijk materialisme in zijn levensstijl.Het was Camille Roqueplan die Stevens overhaalde naar Parijs te verhuizen. Hij emigreerde definitief in 1851. Ook zijn broers trokken naar Parijs. Joseph werd er een gevierd dierenschilder en Arthur verzorgde als criticus de beste reclame voor zijn broers. Eén van hen, Alfred, groeide in Parijs uit tot een society-figuur die bijna twintig jaar lang de mode-genreschilderkunst beheerste. Na zich eerst gefocust te hebben op realistische, sociaal bewogen werken (1844), opteerde hij rond 1855 steeds meer voor thema’s uit het leven van chique burgerdames. Hij beeldde ze allen af met hun ingewikkeld kapsels, drukke, kleurige kleding en opschik.Het Tweede Keizerrijk was een zeer burgerlijke en welvarende periode waarin Stevens de kroniekschrijver bij uitstek werd van de demi-mondaines. In tegenstelling tot Franz Xaver Winterhalter, de officiële portrettist van de Franse keizerlijke familie en Stevens belangrijkste rivaal in het genre, koos Stevens zijn modellen uit de rijke geldadel. Dat waren modebewuste dames die in hun stijl sterk beïnvloed werden door beroemdheden uit de toenmalige high society. De demi-mondaines lieten zich onderhouden door hun welgestelde minnaars en hadden veelal niets te doen. Ze lazen boeken, wachtten op de thuiskomst van hun minnaars, maakten zich op en vertoefden op of in salons, tentoonstellingen en badsteden als Vichy en Trouville. Stevens observeerde het salon kritisch en gaf het met een bijna Vlaamse zin voor realiteit weer.Zijn fascinatie voor de vrouwelijke figuur in de kunst blijkt uit een van de 360 aforismen uit Steven’ Impressions sur la peinture. Daarin stelt hij: 'Gods meesterwerk is het menselijk gelaat; de blik van een vrouw bezit meer charme dan het mooiste landschap of zeezicht en meer aantrekkingskracht dan een zonnestraal'. Zijn keuze voor burgerlijke dames was ongezien. Voordien speelden vrouwelijke figuren eerder een mythologische of historische rol in de schilderkunst. Stevens toonde hen echter als kostbare voorwerpen in rijk gedecoreerde vertrekken. Zijn schilderijen, waarin hij de vrouwen meestal zonder echtgenoot en slechts uitzonderlijk met kind voorstelde, zijn meestal een samenvloeiing van individuele portretten en types. Individuele vrouwen verdwenen namelijk achter hun modieuze kledij en stereotiepe houdingen. Het gaf zijn schilderijen een zweem van theatraliteit en valse gevoeligheid. De vrouwentypes werden door Joris-Karl Huysmans omschreven als 'des petites femmes, qui ne sont plus des flamandes et qui ne seront jamais des Parisiennes'. De gracieuze houdingen en elegante lichamen zijn Frans, maar toch horen de vrouwen eerder thuis in Vlaanderen. Stevens’ personages hebben vaak zware gelaatstrekken met een brede kin en korte, stevige armen en handen.In 1863 werd Stevens benoemd tot Ridder in het Legioen van Eer. Een jaar later oogstte Gustave Moreau groot succes op de Parijse Salon met zijn mythologische Oedipus en de sfinks. Hij schilderde de sfinks als een monster met leeuwenlijf en hoofd en borsten van een vrouw. De sfinks was een zeer geliefd symbool dat in de negentiende eeuw een van de meest voorkomende zinnebeelden was van de wellust. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Alfred Stevens een sfinks schilderde. Waarschijnlijk werd hij rechtstreeks beïnvloed door Moreaus sfinks, maar nam hij het thema minder letterlijk over.1867 was een succesjaar voor de Brusselse schilder. Hij kreeg op de wereldtentoonstelling van dat jaar een aparte ruimte waarin hij achttien schilderijen kon ophangen. Hij  werd door keizer Napoleon III benoemd in het Legioen van Eer en de keizerlijke en koninklijke bestellingen stroomde binnen. Het jaar daarvoor werd hij benoemd tot officier in de Leopoldsorde. Daaruit blijkt onder meer het succes dat hij reeds tijdens zijn leven kende. Hij rekende Eugène Delacroix (die op zijn huwelijk in 1858 aanwezig was), Alexandre Dumas jr., Edouard Manet, James Abbott McNeill Whistler en Emile Zola tot zijn vrienden. Tijdgenoten prezen hem. De dichter Robert de Montesquiou noemde hem 'le sonnettiste de la peinture' en Charles Baudelaire sprak over 'le prodigieux parfum de peinture'. Stevens werd naar analogie met de Comédie humaine van Balzac de schilder van de Comédie féminine genoemd. Later, na 1870, slinkt Stevens' populariteit en moet hij van Charles Baudelaire in Pauvre Belgique lezen: "Le grand malheur de ce peintre minutieux, c'est que la lettre, le bouquet, la chaise, la bague, la guipure, etc. deviennent l'objet important, l'objet qui crève les yeux. [A.S.] est un peintre parfaitement flamand, en tant qu'il ait de la perfection dans le néant, ou dans l'imitation de la nature, ce qui est la même chose."De Parijse sfinks vervult een schakelfunctie binnen Stevens’ oeuvre. Kunsthistorici omschrijven het als een van de beste werken van de mondaine genreschilderkunst door de soberheid en concentratie op schilderkunstige middelen. Paradoxaal genoeg is het ook een werk dat het minst gebonden is aan dit mondaine milieu. Naast de sfinks uit het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen zijn nog twee andere Parijse sfinksen bekend. Eén daarvan bevindt zich in een Amerikaanse privécollectie (ca. 1870). De andere bevindt zich in het Clark Art Institute te Williamstown (Massachusetts, Verenigde Staten; ca. 1880). De Parijse sfinks uit Antwerpen is als het ware hun zomerse zusje.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Hoe wordt de Context besproken in De_Parijse_sfinks?

Alfred Stevens werd op 11 mei 1823 te Brussel geboren. Zijn opleiding kreeg hij in het Brusselse atelier van François-Joseph Navez, een enorm succesvolle portrettist. Stevens behoorde tot de generatie van Jozef Lies, Frans Lamorinière en Lieven de Winne. Zijn opleiding kreeg hij samen met Charles de Groux, Eugène Smits en Jan Frans Portaels. Alfred Stevens en zijn broers groeiden op bij hun grootvader, dewelke het bekende Brusselse ‘Café de l’amitié’ uitbaatte. Dat was een andersdenkende, progressieve en culturele hotspot. Stevens’ afkeer voor historieschilderkunst uitte zich in zijn reactie tegen de gangbare heroïsche romantiek uit zijn tijd. Daarover zou hij later schrijven: 'het historisch onderwerp is uitgevonden toen men zich niet meer voor de schilderkunst op zichzelf interesseerde en men maakte elkaar geestdriftig tegen de politieke opvattingen van de restauratie in heftige discussies.' Twee constanten doordrongen zowel zijn opvoeding als zijn latere oeuvre: realisme in zijn kunst en burgerlijk materialisme in zijn levensstijl.Het was Camille Roqueplan die Stevens overhaalde naar Parijs te verhuizen. Hij emigreerde definitief in 1851. Ook zijn broers trokken naar Parijs. Joseph werd er een gevierd dierenschilder en Arthur verzorgde als criticus de beste reclame voor zijn broers. Eén van hen, Alfred, groeide in Parijs uit tot een society-figuur die bijna twintig jaar lang de mode-genreschilderkunst beheerste. Na zich eerst gefocust te hebben op realistische, sociaal bewogen werken (1844), opteerde hij rond 1855 steeds meer voor thema’s uit het leven van chique burgerdames. Hij beeldde ze allen af met hun ingewikkeld kapsels, drukke, kleurige kleding en opschik.Het Tweede Keizerrijk was een zeer burgerlijke en welvarende periode waarin Stevens de kroniekschrijver bij uitstek werd van de demi-mondaines. In tegenstelling tot Franz Xaver Winterhalter, de officiële portrettist van de Franse keizerlijke familie en Stevens belangrijkste rivaal in het genre, koos Stevens zijn modellen uit de rijke geldadel. Dat waren modebewuste dames die in hun stijl sterk beïnvloed werden door beroemdheden uit de toenmalige high society. De demi-mondaines lieten zich onderhouden door hun welgestelde minnaars en hadden veelal niets te doen. Ze lazen boeken, wachtten op de thuiskomst van hun minnaars, maakten zich op en vertoefden op of in salons, tentoonstellingen en badsteden als Vichy en Trouville. Stevens observeerde het salon kritisch en gaf het met een bijna Vlaamse zin voor realiteit weer.Zijn fascinatie voor de vrouwelijke figuur in de kunst blijkt uit een van de 360 aforismen uit Steven’ Impressions sur la peinture. Daarin stelt hij: 'Gods meesterwerk is het menselijk gelaat; de blik van een vrouw bezit meer charme dan het mooiste landschap of zeezicht en meer aantrekkingskracht dan een zonnestraal'. Zijn keuze voor burgerlijke dames was ongezien. Voordien speelden vrouwelijke figuren eerder een mythologische of historische rol in de schilderkunst. Stevens toonde hen echter als kostbare voorwerpen in rijk gedecoreerde vertrekken. Zijn schilderijen, waarin hij de vrouwen meestal zonder echtgenoot en slechts uitzonderlijk met kind voorstelde, zijn meestal een samenvloeiing van individuele portretten en types. Individuele vrouwen verdwenen namelijk achter hun modieuze kledij en stereotiepe houdingen. Het gaf zijn schilderijen een zweem van theatraliteit en valse gevoeligheid. De vrouwentypes werden door Joris-Karl Huysmans omschreven als 'des petites femmes, qui ne sont plus des flamandes et qui ne seront jamais des Parisiennes'. De gracieuze houdingen en elegante lichamen zijn Frans, maar toch horen de vrouwen eerder thuis in Vlaanderen. Stevens’ personages hebben vaak zware gelaatstrekken met een brede kin en korte, stevige armen en handen.In 1863 werd Stevens benoemd tot Ridder in het Legioen van Eer. Een jaar later oogstte Gustave Moreau groot succes op de Parijse Salon met zijn mythologische Oedipus en de sfinks. Hij schilderde de sfinks als een monster met leeuwenlijf en hoofd en borsten van een vrouw. De sfinks was een zeer geliefd symbool dat in de negentiende eeuw een van de meest voorkomende zinnebeelden was van de wellust. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Alfred Stevens een sfinks schilderde. Waarschijnlijk werd hij rechtstreeks beïnvloed door Moreaus sfinks, maar nam hij het thema minder letterlijk over.1867 was een succesjaar voor de Brusselse schilder. Hij kreeg op de wereldtentoonstelling van dat jaar een aparte ruimte waarin hij achttien schilderijen kon ophangen. Hij  werd door keizer Napoleon III benoemd in het Legioen van Eer en de keizerlijke en koninklijke bestellingen stroomde binnen. Het jaar daarvoor werd hij benoemd tot officier in de Leopoldsorde. Daaruit blijkt onder meer het succes dat hij reeds tijdens zijn leven kende. Hij rekende Eugène Delacroix (die op zijn huwelijk in 1858 aanwezig was), Alexandre Dumas jr., Edouard Manet, James Abbott McNeill Whistler en Emile Zola tot zijn vrienden. Tijdgenoten prezen hem. De dichter Robert de Montesquiou noemde hem 'le sonnettiste de la peinture' en Charles Baudelaire sprak over 'le prodigieux parfum de peinture'. Stevens werd naar analogie met de Comédie humaine van Balzac de schilder van de Comédie féminine genoemd. Later, na 1870, slinkt Stevens' populariteit en moet hij van Charles Baudelaire in Pauvre Belgique lezen: "Le grand malheur de ce peintre minutieux, c'est que la lettre, le bouquet, la chaise, la bague, la guipure, etc. deviennent l'objet important, l'objet qui crève les yeux. [A.S.] est un peintre parfaitement flamand, en tant qu'il ait de la perfection dans le néant, ou dans l'imitation de la nature, ce qui est la même chose."De Parijse sfinks vervult een schakelfunctie binnen Stevens’ oeuvre. Kunsthistorici omschrijven het als een van de beste werken van de mondaine genreschilderkunst door de soberheid en concentratie op schilderkunstige middelen. Paradoxaal genoeg is het ook een werk dat het minst gebonden is aan dit mondaine milieu. Naast de sfinks uit het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen zijn nog twee andere Parijse sfinksen bekend. Eén daarvan bevindt zich in een Amerikaanse privécollectie (ca. 1870). De andere bevindt zich in het Clark Art Institute te Williamstown (Massachusetts, Verenigde Staten; ca. 1880). De Parijse sfinks uit Antwerpen is als het ware hun zomerse zusje.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Focus op De_Parijse_sfinks en leg de Beschrijving uit.

De sfinks, een frontaal afgebeelde jonge vrouw, lijkt op het eerste zicht niet fataal. Ze heeft haar haar netjes opgestoken en is keurig aangekleed. Ze draagt een luchtig, elegant, wit mousselinen kleed, voorzien van vage blauwe, rode en gele bloempjes. Om haar hals draagt ze een bontsjaal en een zwarte tullen sjaal bedekt deels haar linkerarm. Ze kantelt haar hoofd licht en brengt sierlijk haar vingers aan haar lippen. Ze straalt tegelijkertijd gratie en jeugdige frisheid uit, tegelijk de nonchalance van de burgerlijke romantiek.Stevens schilderde een neutrale bruine achtergrond zonder attributen die de sfinks kunnen identificeren. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, zijn er geen dode mannen of wapens te zien. Op de titel van het werk na, doet eigenlijk niets vermoeden dat ze kwaad in zich draagt. Waarom noemde Stevens deze jonge vrouw een sfinks? Wat is haar geheim? Is ze gevaarlijk? Verbergt ze onder haar onschuldige uiterlijk de dodelijke instincten van een roofdier? Of is ze slechts een naïef meisje, verloren in haar dagdromen?Haar benaming als sfinks heeft waarschijnlijk geen betrekking op haar geheimzinnige identiteit, maar op haar houding en blik. Haar hoofd lichtjes ondersteunend, staart ze dromerig voor zich uit in de richting van de toeschouwer. Ze heeft iets ondoorgrondelijks, iets waarover het publiek kan blijven speculeren. Door haar de benaming ‘sfinks’ mee te geven, versterkte Stevens de zweem van mysterie die rond de feitelijk gewone Parijse burgerdame hangt.In De Parijse sfinks doet Stevens afstand van het vertellende aspect dat zijn andere schilderijen zo sterk kenmerkt. Het is bovendien een werk waarin zijn belangstelling voor het luminisme aan de oppervlakte komt. Door een onzichtbare, schuingerichte lichtbron op het hoofd van de vrouw te richten, creëerde hij een poëtische krans rondom haar gelaat. In zijn schilderwijze en coloriet, dat verlevendigd wordt door het luminisme, is de invloed van het jonge impressionisme duidelijk. Zijn meer gebruikelijke gladde schilderwijze maakt hier plaats voor een verfijnde neiging naar suggestie. Kunsthistorici typeren de kleurenverdeling op dit werk tot zijn meest schilderkunstige verwezenlijkingen. De frisse tinten van het kleed en de zachte glans van de sfinks haar jonge huid worden versterkt door de bruine achtergrond. Ze verbreken tevens het statische karakter van de figuur.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Verklaar de Beschrijving van dit kunstwerk, De_Parijse_sfinks.

De sfinks, een frontaal afgebeelde jonge vrouw, lijkt op het eerste zicht niet fataal. Ze heeft haar haar netjes opgestoken en is keurig aangekleed. Ze draagt een luchtig, elegant, wit mousselinen kleed, voorzien van vage blauwe, rode en gele bloempjes. Om haar hals draagt ze een bontsjaal en een zwarte tullen sjaal bedekt deels haar linkerarm. Ze kantelt haar hoofd licht en brengt sierlijk haar vingers aan haar lippen. Ze straalt tegelijkertijd gratie en jeugdige frisheid uit, tegelijk de nonchalance van de burgerlijke romantiek.Stevens schilderde een neutrale bruine achtergrond zonder attributen die de sfinks kunnen identificeren. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, zijn er geen dode mannen of wapens te zien. Op de titel van het werk na, doet eigenlijk niets vermoeden dat ze kwaad in zich draagt. Waarom noemde Stevens deze jonge vrouw een sfinks? Wat is haar geheim? Is ze gevaarlijk? Verbergt ze onder haar onschuldige uiterlijk de dodelijke instincten van een roofdier? Of is ze slechts een naïef meisje, verloren in haar dagdromen?Haar benaming als sfinks heeft waarschijnlijk geen betrekking op haar geheimzinnige identiteit, maar op haar houding en blik. Haar hoofd lichtjes ondersteunend, staart ze dromerig voor zich uit in de richting van de toeschouwer. Ze heeft iets ondoorgrondelijks, iets waarover het publiek kan blijven speculeren. Door haar de benaming ‘sfinks’ mee te geven, versterkte Stevens de zweem van mysterie die rond de feitelijk gewone Parijse burgerdame hangt.In De Parijse sfinks doet Stevens afstand van het vertellende aspect dat zijn andere schilderijen zo sterk kenmerkt. Het is bovendien een werk waarin zijn belangstelling voor het luminisme aan de oppervlakte komt. Door een onzichtbare, schuingerichte lichtbron op het hoofd van de vrouw te richten, creëerde hij een poëtische krans rondom haar gelaat. In zijn schilderwijze en coloriet, dat verlevendigd wordt door het luminisme, is de invloed van het jonge impressionisme duidelijk. Zijn meer gebruikelijke gladde schilderwijze maakt hier plaats voor een verfijnde neiging naar suggestie. Kunsthistorici typeren de kleurenverdeling op dit werk tot zijn meest schilderkunstige verwezenlijkingen. De frisse tinten van het kleed en de zachte glans van de sfinks haar jonge huid worden versterkt door de bruine achtergrond. Ze verbreken tevens het statische karakter van de figuur.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Hoe verklaart De_Parijse_sfinks zijn Beschrijving?

De sfinks, een frontaal afgebeelde jonge vrouw, lijkt op het eerste zicht niet fataal. Ze heeft haar haar netjes opgestoken en is keurig aangekleed. Ze draagt een luchtig, elegant, wit mousselinen kleed, voorzien van vage blauwe, rode en gele bloempjes. Om haar hals draagt ze een bontsjaal en een zwarte tullen sjaal bedekt deels haar linkerarm. Ze kantelt haar hoofd licht en brengt sierlijk haar vingers aan haar lippen. Ze straalt tegelijkertijd gratie en jeugdige frisheid uit, tegelijk de nonchalance van de burgerlijke romantiek.Stevens schilderde een neutrale bruine achtergrond zonder attributen die de sfinks kunnen identificeren. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, zijn er geen dode mannen of wapens te zien. Op de titel van het werk na, doet eigenlijk niets vermoeden dat ze kwaad in zich draagt. Waarom noemde Stevens deze jonge vrouw een sfinks? Wat is haar geheim? Is ze gevaarlijk? Verbergt ze onder haar onschuldige uiterlijk de dodelijke instincten van een roofdier? Of is ze slechts een naïef meisje, verloren in haar dagdromen?Haar benaming als sfinks heeft waarschijnlijk geen betrekking op haar geheimzinnige identiteit, maar op haar houding en blik. Haar hoofd lichtjes ondersteunend, staart ze dromerig voor zich uit in de richting van de toeschouwer. Ze heeft iets ondoorgrondelijks, iets waarover het publiek kan blijven speculeren. Door haar de benaming ‘sfinks’ mee te geven, versterkte Stevens de zweem van mysterie die rond de feitelijk gewone Parijse burgerdame hangt.In De Parijse sfinks doet Stevens afstand van het vertellende aspect dat zijn andere schilderijen zo sterk kenmerkt. Het is bovendien een werk waarin zijn belangstelling voor het luminisme aan de oppervlakte komt. Door een onzichtbare, schuingerichte lichtbron op het hoofd van de vrouw te richten, creëerde hij een poëtische krans rondom haar gelaat. In zijn schilderwijze en coloriet, dat verlevendigd wordt door het luminisme, is de invloed van het jonge impressionisme duidelijk. Zijn meer gebruikelijke gladde schilderwijze maakt hier plaats voor een verfijnde neiging naar suggestie. Kunsthistorici typeren de kleurenverdeling op dit werk tot zijn meest schilderkunstige verwezenlijkingen. De frisse tinten van het kleed en de zachte glans van de sfinks haar jonge huid worden versterkt door de bruine achtergrond. Ze verbreken tevens het statische karakter van de figuur.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Hoe wordt de Beschrijving besproken in De_Parijse_sfinks?

De sfinks, een frontaal afgebeelde jonge vrouw, lijkt op het eerste zicht niet fataal. Ze heeft haar haar netjes opgestoken en is keurig aangekleed. Ze draagt een luchtig, elegant, wit mousselinen kleed, voorzien van vage blauwe, rode en gele bloempjes. Om haar hals draagt ze een bontsjaal en een zwarte tullen sjaal bedekt deels haar linkerarm. Ze kantelt haar hoofd licht en brengt sierlijk haar vingers aan haar lippen. Ze straalt tegelijkertijd gratie en jeugdige frisheid uit, tegelijk de nonchalance van de burgerlijke romantiek.Stevens schilderde een neutrale bruine achtergrond zonder attributen die de sfinks kunnen identificeren. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden, zijn er geen dode mannen of wapens te zien. Op de titel van het werk na, doet eigenlijk niets vermoeden dat ze kwaad in zich draagt. Waarom noemde Stevens deze jonge vrouw een sfinks? Wat is haar geheim? Is ze gevaarlijk? Verbergt ze onder haar onschuldige uiterlijk de dodelijke instincten van een roofdier? Of is ze slechts een naïef meisje, verloren in haar dagdromen?Haar benaming als sfinks heeft waarschijnlijk geen betrekking op haar geheimzinnige identiteit, maar op haar houding en blik. Haar hoofd lichtjes ondersteunend, staart ze dromerig voor zich uit in de richting van de toeschouwer. Ze heeft iets ondoorgrondelijks, iets waarover het publiek kan blijven speculeren. Door haar de benaming ‘sfinks’ mee te geven, versterkte Stevens de zweem van mysterie die rond de feitelijk gewone Parijse burgerdame hangt.In De Parijse sfinks doet Stevens afstand van het vertellende aspect dat zijn andere schilderijen zo sterk kenmerkt. Het is bovendien een werk waarin zijn belangstelling voor het luminisme aan de oppervlakte komt. Door een onzichtbare, schuingerichte lichtbron op het hoofd van de vrouw te richten, creëerde hij een poëtische krans rondom haar gelaat. In zijn schilderwijze en coloriet, dat verlevendigd wordt door het luminisme, is de invloed van het jonge impressionisme duidelijk. Zijn meer gebruikelijke gladde schilderwijze maakt hier plaats voor een verfijnde neiging naar suggestie. Kunsthistorici typeren de kleurenverdeling op dit werk tot zijn meest schilderkunstige verwezenlijkingen. De frisse tinten van het kleed en de zachte glans van de sfinks haar jonge huid worden versterkt door de bruine achtergrond. Ze verbreken tevens het statische karakter van de figuur.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Focus op De_Parijse_sfinks en leg de Referentielijst uit.

Zie Léon Frédéric, Parodie van de Parijse sfinx van Alfred Stevens, (1887), PV.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Verklaar de Referentielijst van dit kunstwerk, De_Parijse_sfinks.

Zie Léon Frédéric, Parodie van de Parijse sfinx van Alfred Stevens, (1887), PV.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Hoe verklaart De_Parijse_sfinks zijn Referentielijst?

Zie Léon Frédéric, Parodie van de Parijse sfinx van Alfred Stevens, (1887), PV.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


De_Parijse_sfinks

Prompt: Hoe wordt de Referentielijst besproken in De_Parijse_sfinks?

Zie Léon Frédéric, Parodie van de Parijse sfinx van Alfred Stevens, (1887), PV.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Portret_van_een_jonge_vrouw

Prompt: Focus op Portret_van_een_jonge_vrouw en leg de abstract uit.

Portret van een jonge vrouw kan verwijzen naar:Portret van een jonge vrouw (Botticelli), schilderij van BotticelliPortret van een jonge vrouw (Rogier van der Weyden), schilderij van Rogier van der Weyden uit ca. 1440Portret van een jonge vrouw (Christus), schilderij van Petrus Christus uit ca. 1470Petrus Christus. Portret van een jonge vrouw, gedicht van Cees Nooteboom over bovengenoemd schilderijPortret van een jonge vrouw (De Predis), schilderij van Giovanni Ambrogio de PredisPortret van een jonge vrouw (Rubens), schilderij van Peter Paul RubensPortret van een jonge vrouw (werkplaats Rubens), schilderij uit de werkplaats van Peter Paul Rubens


Portret_van_een_jonge_vrouw

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Portret_van_een_jonge_vrouw.

Portret van een jonge vrouw kan verwijzen naar:Portret van een jonge vrouw (Botticelli), schilderij van BotticelliPortret van een jonge vrouw (Rogier van der Weyden), schilderij van Rogier van der Weyden uit ca. 1440Portret van een jonge vrouw (Christus), schilderij van Petrus Christus uit ca. 1470Petrus Christus. Portret van een jonge vrouw, gedicht van Cees Nooteboom over bovengenoemd schilderijPortret van een jonge vrouw (De Predis), schilderij van Giovanni Ambrogio de PredisPortret van een jonge vrouw (Rubens), schilderij van Peter Paul RubensPortret van een jonge vrouw (werkplaats Rubens), schilderij uit de werkplaats van Peter Paul Rubens


Portret_van_een_jonge_vrouw

Prompt: Hoe verklaart Portret_van_een_jonge_vrouw zijn abstract?

Portret van een jonge vrouw kan verwijzen naar:Portret van een jonge vrouw (Botticelli), schilderij van BotticelliPortret van een jonge vrouw (Rogier van der Weyden), schilderij van Rogier van der Weyden uit ca. 1440Portret van een jonge vrouw (Christus), schilderij van Petrus Christus uit ca. 1470Petrus Christus. Portret van een jonge vrouw, gedicht van Cees Nooteboom over bovengenoemd schilderijPortret van een jonge vrouw (De Predis), schilderij van Giovanni Ambrogio de PredisPortret van een jonge vrouw (Rubens), schilderij van Peter Paul RubensPortret van een jonge vrouw (werkplaats Rubens), schilderij uit de werkplaats van Peter Paul Rubens


Portret_van_een_jonge_vrouw

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Portret_van_een_jonge_vrouw?

Portret van een jonge vrouw kan verwijzen naar:Portret van een jonge vrouw (Botticelli), schilderij van BotticelliPortret van een jonge vrouw (Rogier van der Weyden), schilderij van Rogier van der Weyden uit ca. 1440Portret van een jonge vrouw (Christus), schilderij van Petrus Christus uit ca. 1470Petrus Christus. Portret van een jonge vrouw, gedicht van Cees Nooteboom over bovengenoemd schilderijPortret van een jonge vrouw (De Predis), schilderij van Giovanni Ambrogio de PredisPortret van een jonge vrouw (Rubens), schilderij van Peter Paul RubensPortret van een jonge vrouw (werkplaats Rubens), schilderij uit de werkplaats van Peter Paul Rubens


Zelfportret

Prompt: Focus op Zelfportret en leg de abstract uit.

Een zelfportret is een portret dat een kunstenaar (vooral kunstschilders en gespecialiseerde portretschilders) van zichzelf maakt. De allereerste teruggevonden zelfportretten zijn een half millennium oud zoals dat van Albrecht Dürer.Om dit te bereiken wordt traditioneel voor een spiegel geposeerd, maar tegenwoordig, met het vervagen van de grenzen tussen de kunstdisciplines, kan dat bijvoorbeeld ook een filmcamera zijn.Zelfportretten kunnen drie doelen hebben. Ten eerste het slechts afbeelden van de kunstenaar, bijvoorbeeld als statussymbool voor een mecenas, ten tweede het afbeelden van de kunstenaar in een groter tafereel, figurerend als commentaar of grap, ten derde het psychologisch benaderen van de eigen persoon. Deze drie mogelijkheden komen naargelang de tijd en smaak in andere verhoudingen voor.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg


Zelfportret

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Zelfportret.

Een zelfportret is een portret dat een kunstenaar (vooral kunstschilders en gespecialiseerde portretschilders) van zichzelf maakt. De allereerste teruggevonden zelfportretten zijn een half millennium oud zoals dat van Albrecht Dürer.Om dit te bereiken wordt traditioneel voor een spiegel geposeerd, maar tegenwoordig, met het vervagen van de grenzen tussen de kunstdisciplines, kan dat bijvoorbeeld ook een filmcamera zijn.Zelfportretten kunnen drie doelen hebben. Ten eerste het slechts afbeelden van de kunstenaar, bijvoorbeeld als statussymbool voor een mecenas, ten tweede het afbeelden van de kunstenaar in een groter tafereel, figurerend als commentaar of grap, ten derde het psychologisch benaderen van de eigen persoon. Deze drie mogelijkheden komen naargelang de tijd en smaak in andere verhoudingen voor.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg


Zelfportret

Prompt: Hoe verklaart Zelfportret zijn abstract?

Een zelfportret is een portret dat een kunstenaar (vooral kunstschilders en gespecialiseerde portretschilders) van zichzelf maakt. De allereerste teruggevonden zelfportretten zijn een half millennium oud zoals dat van Albrecht Dürer.Om dit te bereiken wordt traditioneel voor een spiegel geposeerd, maar tegenwoordig, met het vervagen van de grenzen tussen de kunstdisciplines, kan dat bijvoorbeeld ook een filmcamera zijn.Zelfportretten kunnen drie doelen hebben. Ten eerste het slechts afbeelden van de kunstenaar, bijvoorbeeld als statussymbool voor een mecenas, ten tweede het afbeelden van de kunstenaar in een groter tafereel, figurerend als commentaar of grap, ten derde het psychologisch benaderen van de eigen persoon. Deze drie mogelijkheden komen naargelang de tijd en smaak in andere verhoudingen voor.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg


Zelfportret

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Zelfportret?

Een zelfportret is een portret dat een kunstenaar (vooral kunstschilders en gespecialiseerde portretschilders) van zichzelf maakt. De allereerste teruggevonden zelfportretten zijn een half millennium oud zoals dat van Albrecht Dürer.Om dit te bereiken wordt traditioneel voor een spiegel geposeerd, maar tegenwoordig, met het vervagen van de grenzen tussen de kunstdisciplines, kan dat bijvoorbeeld ook een filmcamera zijn.Zelfportretten kunnen drie doelen hebben. Ten eerste het slechts afbeelden van de kunstenaar, bijvoorbeeld als statussymbool voor een mecenas, ten tweede het afbeelden van de kunstenaar in een groter tafereel, figurerend als commentaar of grap, ten derde het psychologisch benaderen van de eigen persoon. Deze drie mogelijkheden komen naargelang de tijd en smaak in andere verhoudingen voor.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg


Zelfportret

Prompt: Focus op Zelfportret en leg de Ontstaansgeschiedenis/renaissance uit.

Het zelfportret komt niet in de klassieke oudheid voor. Dit komt doordat het afbeelden van de kunstenaar interessant wordt op het moment dat de kunstenaar meer wordt dan een ambachtsman. Naarmate de waardering voor het kunstenaarschap toeneemt, neemt de status van de maker toe. Vandaar dat in de renaissance, waar deze ontwikkeling zichtbaar is en zelfportretten ontstaan.Net als met de gewone portretkunst, ontwikkelt de zelfportretkunst zich in eerste instantie vooral in de Nederlanden. Men vermoedt dat onder meer Jan van Eyck een zelfportret geschilderd heeft, maar doordat bronnen over deze vroege kunstenaars ontbreken, evenals beschrijvingen van hun uiterlijk, blijft dit vaak onzeker. Een zelfportret van Jean Fouquet is het vroegste wat wel bewaard is gebleven. Ook Italiaanse kunstenaars als Leonardo da Vinci en Michelangelo hebben zelfportretten vervaardigd.In de renaissance zijn twee soorten zelfportretkunst te onderscheiden. De eerste is het zelfportret als daadwerkelijke afbeelding van de schilder, zoals bij Leonardo da Vinci. Hier maakt de schilder een afbeelding van zichzelf, als studie, toonbeeld van eigen vaardigheid, prestigeobject voor een mecenas, of voor het eigen plezier. De andere is een zelfportret verwerkt in het kunstwerk, zoals Michelangelo doet op zijn fresco van het Laatste Oordeel in de Sixtijnse Kapel. Dit heeft een tweeledig doel. Ten eerste is het een grap voor ingewijden, die een extra dimensie aan het werk geeft. Ten tweede is het een manier om een boodschap over te kunnen brengen, door bijvoorbeeld een heilige op de schilder te laten lijken, zoals Michelangelo doet met zijn Laatste Oordeel, waar hij verschijnt in de huid van de heilige Bartholomeüs.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg