Mozes

Prompt: Hoe verklaart Mozes zijn Historiciteit?

Als het gaat om de historiciteit van Mozes, gaat het vóór alles om het vraagstuk van de bronnen en hun historische waarde. Over Mozes wordt alleen gesproken in de Hebreeuwse Bijbel en daarvan afhankelijke overleveringen. Voor deze bronnen is Mozes de centrale figuur in de klassieke heilsgeschiedenis van Israël en onlosmakelijk verbonden met de uittocht uit Egypte, het dolen in de woestijn en het bekendmaken van de wil van JHWH op de berg Gods. Op basis van het Bijbelse verslag over Mozes, zijn in het jodendom en christendom diverse beelden ontwikkeld, maar traditioneel is het van  wetgever, degene die Israël de wil van de enige God JHWH heeft verkondigd en in de Thora vastgelegd. Dit traditionele beeld heeft na historisch onderzoek geen stand kunnen houden. In de eerste plaats heeft onderzoek van de Pentateuch uitgewezen dat het ontstaan van Deuteronomium samenhing met de hervormingen die koning Josia in de late koningstijd doorvoerde en plaatst de definitieve versie in periode van of na de Babylonische ballingschap (zie ook Documentaire hypothese). Maar ook de tien geboden (Exodus 20:1-7; Deuteronomium 5:6-12), waarbij langere tijd aan een mozaïsche afkomst kon worden vastgehouden, en andere oudere wetsteksten, zoals het verbondsboek (Exodus 20, 22-23, 33), gaan niet op Mozes terug. Het verbondsboek is waarschijnlijk in de 8e eeuw v.Chr. ontstaan. De tien geboden passen in de intellectuele context van Deuteronomium en de eraan aanverwante (deuteronomistische) teksten. Daarmee heeft de traditionele karakterisering van Mozes als wetgever geen grondslag meer, ze verwijst veeleer naar een beeld van hem dat in een later tijdperk ontstond, maar niet vanaf het eerste ontstaan van de Hebreeuwse Bijbel al bestond.Maar ook het beeld van de charismatische redder en leider van de uittocht ligt in het duister van de geschiedenis. Dat is niet verwonderlijk: het nog tastbare ontstaan van het traditionele verhaal over de uittocht onder Mozes ligt rond het einde van de 8e eeuw v.Chr. Als we aannemen dat Ramses II de onderdrukkende farao was die werd ontvlucht (1279-1213 v. Chr.), ligt dat dus direct 600 jaar voor het ontstaan van het geschreven verhaal. Maar deze veronderstelling vindt geen enkel steunpunt in de Bijbel waar geen enkele naam van een farao in verband met de exodus genoemd werd. Waarschijnlijk heeft de auteur van het exodusverhaal dit bewust gedaan, omdat hij dit verhaal niet aan een éénmalige gebeurtenis wou verbinden.In orale tradities is het oorspronkelijke verhaal al na ongeveer vier generaties onherkenbaar opgegaan in de vertelling van dat moment. Hoezeer Mozes in historische onzekerheid en legende is overgegaan, blijkt duidelijk uit het verhaal over zijn begraafplaats en geboortevertelling. In de regel zijn begraafplaatsen vaste plekken in het doorgeven van een traditie. Maar als het gaat om Mozes' graf, wordt gezegd: "Tot op de dag van vandaag weet niemand waar zijn graf is" (Deuteronomium 34:6), wat andere overleveringen er niet van heeft weerhouden het graf te lokaliseren aan de rand van de woestijn van Judea, ongeveer acht kilometer ten zuiden van Jericho, in het westjordaanse Nebī Mūsā, waar een 13e-eeuwse koepel als schrijn is gebouwd over het vermeende graf van Mozes.Het geboorteverhaal van Mozes is gebaseerd op de tussen 2235 en 2180 v. Chr. heersende Sargon van Akkad. De overeenkomsten tussen beide verhalen zijn frappant: beide moeders moesten afstand doen van hun kind om het te redden; beide moeders legden het kind in een biezen mandje, dat ze met pek afdichtten en aan de oever van een rivier neerlegden; beide kinderen werden bij toeval gevonden en door degene die ze vond opgevoed. En uiteraard hadden beide kinderen een grote toekomst voor zich, waarbij ze het lot van hun volk bepaalden. Dit soort details maken toevallige overeenkomsten buitengewoon onwaarschijnlijk en weerspreken de aanname dat beide verhalen teruggaan op een archetypisch motief in vondelingverhalen. Men mag integendeel aannemen dat de auteur van dit verhaal in de Hebreeuwse Bijbel het in Nieuw-Assyrië wijdverbreide verhaal kende. Dit pleit voor een redactie in de 8e eeuw v.Chr. toen Juda en Israël sterk werden beïnvloed door het Nieuw-Assyrische Rijk.De historische informatie over Mozes in de Bijbel is dus heel beperkt en indirect. Zo zijn daar zijn Egyptische naam, zijn familiebanden met Midjan en de relatie die in de late koningstijd werd gelegd tussen hem en de voorwerpen voor de cultus in Jeruzalem, zoals de koperen slang Nehushtan. Dat dit later bedacht zou zijn, kan om kritische redenen worden uitgesloten: het is eenvoudigweg onbegrijpelijk dat de traditie de grondlegger van het ware Israël uitgerekend een Egyptische naam gaf. Bovendien duidt de schrijfwijze van de naam op een heel oude vorm, want de Hebreeuwse weergave van de Egyptische "š" als שׁ in plaats van ס ("s") weerspiegelt de fonetiek van het 2e millennium v.Chr. Natuurlijk zegt deze naam in het licht van de enorme invloed van Egypte op de Levant in het 2e millennium v.Chr. niets over een Egyptische afkomst van Mozes of sluit dat een rol in de uittocht uit. Egyptische namen waren destijds ook in Palestina geen uitzondering.Net als Mozes' naam was ook zijn huwelijk met de dochter van een buitenlandse priester in strijd met latere godsdienstige zeden. Daarnaast bevinden de zware conflicten tussen de Midjanieten en de Midden-Israëlitische stammen (zie Numeri 31) zich in het collectieve geheugen van Israël (Rechters 6-8). Dus moet hier vanuit kritische overwegingen rekening worden gehouden met een historische weerklank. Het verband met de Midjanieten wijst geografisch op een gebied tussen de Dode Zee en de Golf van Akaba. Een verband met gebeurtenissen inzake een vlucht uit Egypte is daardoor op zijn minst niet uitgesloten, want bij een vlucht van Egypte naar Palestina zou het vermijden van de bewaakte kustwegen automatisch leiden over het grondgebied van de Midjanieten.Bovendien lijkt het erop dat in de late koningstijd in Jeruzalem een tegenbeweging was tegen de cultus rondom een slang waarvan het ontstaan op Mozes lijkt te kunnen worden teruggevoerd (2 Koningen 18:4; vergelijk Numeri 21:4b-9). Het ontstaan en verering van de Nehushtan zijn in flagrante tegenspraak met de "mozaïsche" Thora (Exodus 20:4f). Een later ontstaan schijnt ook in dit geval uitgesloten, aangezien de Bijbelse traditie alleen vermeldt dat de vrome koning Hizkia deze (vanuit deuteronomistisch gezichtspunt) onwelvoeglijkheid tot een einde bracht.Al het andere in de Bijbelse biografie van Mozes is niet aantoonbaar historisch en op zijn hoogst te beschouwen als binnen het domein van wat historisch mogelijk zou kunnen zijn - afgezien van de vrijwel onmogelijk te beantwoorden vraag of de historische gebeurtenissen die ten grondslag liggen aan het Bijbelse verhaal van de uittocht uit Egypte historisch op de een of andere manier in verband kunnen worden gebracht met de persoon Mozes. Tot de historische mogelijkheden behoort de ook in bronnen van het Egyptische Nieuwe Rijk vastgelegde opname en indiensttreding van Semitische stammen in Egypte (zoals in de "Brief van een Egyptische grensbeambte" uit de vroege 12e eeuw v.Chr.), zoals deze ook in de beschrijving van Israëls onderdrukking in Egypte terugkomt.Historisch zijn ook in Exodus 1:11 genoemde "voorraadsteden" Pitom en Raämses. Het gaat hierbij om een onder Ramses II aangelegd paleispark in de buurt van het huidige Qantir. Bijgevolg zou Ramses II de onderdrukkende farao zijn. Als farao van de uittocht en tegenspeler van Mozes kan dus worden gedacht aan Ramses II, maar ook aan Merenptah (1224-1204 v. Chr.). Maar zelfs als deze plaatsnamen waren gekozen om een verband te leggen met bepaalde Egyptische heersers - die volgens de algemeen geaccepteerde chronologie in aanmerking komen een rol te kunnen hebben gespeeld als historische protagonist in de gebeurtenissen die worden verhaald in Exodus 1-15 - uit de beschrijving van de onderdrukking in Exodus 1:8-14 blijkt dat het niet om een bron uit de beschreven periode gaat. Anders dan bij de spelling van de naam Mozes wordt de Egyptische "š" hierin namelijk in het Hebreeuws weergegeven als ס ("s") in plaats van als שׁ. In tegenstelling tot de naam Mozes is dit een fonetische weergave uit het 1e millennium v.Chr. Dit geldt ook voor de gebruikte term voor de voorraadschuren in Exodus 1:11, namelijk miskənôt. Dit is een Akkadisch leenwoord in het Hebreeuws, wat duidt op auteurs uit de 8e eeuw v.Chr. of nog later. Bovendien was de term Raämses ("stad van Ramses") in het 1e millennium v.Chr. een wijdverbreide troop.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Hoe wordt de Historiciteit besproken in Mozes?

Als het gaat om de historiciteit van Mozes, gaat het vóór alles om het vraagstuk van de bronnen en hun historische waarde. Over Mozes wordt alleen gesproken in de Hebreeuwse Bijbel en daarvan afhankelijke overleveringen. Voor deze bronnen is Mozes de centrale figuur in de klassieke heilsgeschiedenis van Israël en onlosmakelijk verbonden met de uittocht uit Egypte, het dolen in de woestijn en het bekendmaken van de wil van JHWH op de berg Gods. Op basis van het Bijbelse verslag over Mozes, zijn in het jodendom en christendom diverse beelden ontwikkeld, maar traditioneel is het van  wetgever, degene die Israël de wil van de enige God JHWH heeft verkondigd en in de Thora vastgelegd. Dit traditionele beeld heeft na historisch onderzoek geen stand kunnen houden. In de eerste plaats heeft onderzoek van de Pentateuch uitgewezen dat het ontstaan van Deuteronomium samenhing met de hervormingen die koning Josia in de late koningstijd doorvoerde en plaatst de definitieve versie in periode van of na de Babylonische ballingschap (zie ook Documentaire hypothese). Maar ook de tien geboden (Exodus 20:1-7; Deuteronomium 5:6-12), waarbij langere tijd aan een mozaïsche afkomst kon worden vastgehouden, en andere oudere wetsteksten, zoals het verbondsboek (Exodus 20, 22-23, 33), gaan niet op Mozes terug. Het verbondsboek is waarschijnlijk in de 8e eeuw v.Chr. ontstaan. De tien geboden passen in de intellectuele context van Deuteronomium en de eraan aanverwante (deuteronomistische) teksten. Daarmee heeft de traditionele karakterisering van Mozes als wetgever geen grondslag meer, ze verwijst veeleer naar een beeld van hem dat in een later tijdperk ontstond, maar niet vanaf het eerste ontstaan van de Hebreeuwse Bijbel al bestond.Maar ook het beeld van de charismatische redder en leider van de uittocht ligt in het duister van de geschiedenis. Dat is niet verwonderlijk: het nog tastbare ontstaan van het traditionele verhaal over de uittocht onder Mozes ligt rond het einde van de 8e eeuw v.Chr. Als we aannemen dat Ramses II de onderdrukkende farao was die werd ontvlucht (1279-1213 v. Chr.), ligt dat dus direct 600 jaar voor het ontstaan van het geschreven verhaal. Maar deze veronderstelling vindt geen enkel steunpunt in de Bijbel waar geen enkele naam van een farao in verband met de exodus genoemd werd. Waarschijnlijk heeft de auteur van het exodusverhaal dit bewust gedaan, omdat hij dit verhaal niet aan een éénmalige gebeurtenis wou verbinden.In orale tradities is het oorspronkelijke verhaal al na ongeveer vier generaties onherkenbaar opgegaan in de vertelling van dat moment. Hoezeer Mozes in historische onzekerheid en legende is overgegaan, blijkt duidelijk uit het verhaal over zijn begraafplaats en geboortevertelling. In de regel zijn begraafplaatsen vaste plekken in het doorgeven van een traditie. Maar als het gaat om Mozes' graf, wordt gezegd: "Tot op de dag van vandaag weet niemand waar zijn graf is" (Deuteronomium 34:6), wat andere overleveringen er niet van heeft weerhouden het graf te lokaliseren aan de rand van de woestijn van Judea, ongeveer acht kilometer ten zuiden van Jericho, in het westjordaanse Nebī Mūsā, waar een 13e-eeuwse koepel als schrijn is gebouwd over het vermeende graf van Mozes.Het geboorteverhaal van Mozes is gebaseerd op de tussen 2235 en 2180 v. Chr. heersende Sargon van Akkad. De overeenkomsten tussen beide verhalen zijn frappant: beide moeders moesten afstand doen van hun kind om het te redden; beide moeders legden het kind in een biezen mandje, dat ze met pek afdichtten en aan de oever van een rivier neerlegden; beide kinderen werden bij toeval gevonden en door degene die ze vond opgevoed. En uiteraard hadden beide kinderen een grote toekomst voor zich, waarbij ze het lot van hun volk bepaalden. Dit soort details maken toevallige overeenkomsten buitengewoon onwaarschijnlijk en weerspreken de aanname dat beide verhalen teruggaan op een archetypisch motief in vondelingverhalen. Men mag integendeel aannemen dat de auteur van dit verhaal in de Hebreeuwse Bijbel het in Nieuw-Assyrië wijdverbreide verhaal kende. Dit pleit voor een redactie in de 8e eeuw v.Chr. toen Juda en Israël sterk werden beïnvloed door het Nieuw-Assyrische Rijk.De historische informatie over Mozes in de Bijbel is dus heel beperkt en indirect. Zo zijn daar zijn Egyptische naam, zijn familiebanden met Midjan en de relatie die in de late koningstijd werd gelegd tussen hem en de voorwerpen voor de cultus in Jeruzalem, zoals de koperen slang Nehushtan. Dat dit later bedacht zou zijn, kan om kritische redenen worden uitgesloten: het is eenvoudigweg onbegrijpelijk dat de traditie de grondlegger van het ware Israël uitgerekend een Egyptische naam gaf. Bovendien duidt de schrijfwijze van de naam op een heel oude vorm, want de Hebreeuwse weergave van de Egyptische "š" als שׁ in plaats van ס ("s") weerspiegelt de fonetiek van het 2e millennium v.Chr. Natuurlijk zegt deze naam in het licht van de enorme invloed van Egypte op de Levant in het 2e millennium v.Chr. niets over een Egyptische afkomst van Mozes of sluit dat een rol in de uittocht uit. Egyptische namen waren destijds ook in Palestina geen uitzondering.Net als Mozes' naam was ook zijn huwelijk met de dochter van een buitenlandse priester in strijd met latere godsdienstige zeden. Daarnaast bevinden de zware conflicten tussen de Midjanieten en de Midden-Israëlitische stammen (zie Numeri 31) zich in het collectieve geheugen van Israël (Rechters 6-8). Dus moet hier vanuit kritische overwegingen rekening worden gehouden met een historische weerklank. Het verband met de Midjanieten wijst geografisch op een gebied tussen de Dode Zee en de Golf van Akaba. Een verband met gebeurtenissen inzake een vlucht uit Egypte is daardoor op zijn minst niet uitgesloten, want bij een vlucht van Egypte naar Palestina zou het vermijden van de bewaakte kustwegen automatisch leiden over het grondgebied van de Midjanieten.Bovendien lijkt het erop dat in de late koningstijd in Jeruzalem een tegenbeweging was tegen de cultus rondom een slang waarvan het ontstaan op Mozes lijkt te kunnen worden teruggevoerd (2 Koningen 18:4; vergelijk Numeri 21:4b-9). Het ontstaan en verering van de Nehushtan zijn in flagrante tegenspraak met de "mozaïsche" Thora (Exodus 20:4f). Een later ontstaan schijnt ook in dit geval uitgesloten, aangezien de Bijbelse traditie alleen vermeldt dat de vrome koning Hizkia deze (vanuit deuteronomistisch gezichtspunt) onwelvoeglijkheid tot een einde bracht.Al het andere in de Bijbelse biografie van Mozes is niet aantoonbaar historisch en op zijn hoogst te beschouwen als binnen het domein van wat historisch mogelijk zou kunnen zijn - afgezien van de vrijwel onmogelijk te beantwoorden vraag of de historische gebeurtenissen die ten grondslag liggen aan het Bijbelse verhaal van de uittocht uit Egypte historisch op de een of andere manier in verband kunnen worden gebracht met de persoon Mozes. Tot de historische mogelijkheden behoort de ook in bronnen van het Egyptische Nieuwe Rijk vastgelegde opname en indiensttreding van Semitische stammen in Egypte (zoals in de "Brief van een Egyptische grensbeambte" uit de vroege 12e eeuw v.Chr.), zoals deze ook in de beschrijving van Israëls onderdrukking in Egypte terugkomt.Historisch zijn ook in Exodus 1:11 genoemde "voorraadsteden" Pitom en Raämses. Het gaat hierbij om een onder Ramses II aangelegd paleispark in de buurt van het huidige Qantir. Bijgevolg zou Ramses II de onderdrukkende farao zijn. Als farao van de uittocht en tegenspeler van Mozes kan dus worden gedacht aan Ramses II, maar ook aan Merenptah (1224-1204 v. Chr.). Maar zelfs als deze plaatsnamen waren gekozen om een verband te leggen met bepaalde Egyptische heersers - die volgens de algemeen geaccepteerde chronologie in aanmerking komen een rol te kunnen hebben gespeeld als historische protagonist in de gebeurtenissen die worden verhaald in Exodus 1-15 - uit de beschrijving van de onderdrukking in Exodus 1:8-14 blijkt dat het niet om een bron uit de beschreven periode gaat. Anders dan bij de spelling van de naam Mozes wordt de Egyptische "š" hierin namelijk in het Hebreeuws weergegeven als ס ("s") in plaats van als שׁ. In tegenstelling tot de naam Mozes is dit een fonetische weergave uit het 1e millennium v.Chr. Dit geldt ook voor de gebruikte term voor de voorraadschuren in Exodus 1:11, namelijk miskənôt. Dit is een Akkadisch leenwoord in het Hebreeuws, wat duidt op auteurs uit de 8e eeuw v.Chr. of nog later. Bovendien was de term Raämses ("stad van Ramses") in het 1e millennium v.Chr. een wijdverbreide troop.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Focus op Mozes en leg de Mozes in de apocriefen en het Nieuwe Testament uit.

Mozes komt ook in diverse apocriefe werken voor, waarvan sommige ideeën daarin hun weg hebben gevonden naar canonieke werken in het Nieuwe Testament. Zo is de twist tussen de aartsengel Michaël en de duivel over Mozes' lichaam in Judas 9 volgens Origenes te herleiden tot het apocriefe werk "Hemelvaart van Mozes" (Ἀνάληψις Μωυσέως, Analepsis Mōyseōs). Het is onduidelijk of dit werk hetzelfde is als het werk dat Athanasius noemde dat in het Nederlands ook vertaald kan worden als "Hemelvaart van Mozes", maar in het Oudgrieks wordt aangeduid als Ἀνάβασις Μωυσέως, Anabasis Mōyseōs.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Verklaar de Mozes in de apocriefen en het Nieuwe Testament van dit kunstwerk, Mozes.

Mozes komt ook in diverse apocriefe werken voor, waarvan sommige ideeën daarin hun weg hebben gevonden naar canonieke werken in het Nieuwe Testament. Zo is de twist tussen de aartsengel Michaël en de duivel over Mozes' lichaam in Judas 9 volgens Origenes te herleiden tot het apocriefe werk "Hemelvaart van Mozes" (Ἀνάληψις Μωυσέως, Analepsis Mōyseōs). Het is onduidelijk of dit werk hetzelfde is als het werk dat Athanasius noemde dat in het Nederlands ook vertaald kan worden als "Hemelvaart van Mozes", maar in het Oudgrieks wordt aangeduid als Ἀνάβασις Μωυσέως, Anabasis Mōyseōs.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Hoe verklaart Mozes zijn Mozes in de apocriefen en het Nieuwe Testament?

Mozes komt ook in diverse apocriefe werken voor, waarvan sommige ideeën daarin hun weg hebben gevonden naar canonieke werken in het Nieuwe Testament. Zo is de twist tussen de aartsengel Michaël en de duivel over Mozes' lichaam in Judas 9 volgens Origenes te herleiden tot het apocriefe werk "Hemelvaart van Mozes" (Ἀνάληψις Μωυσέως, Analepsis Mōyseōs). Het is onduidelijk of dit werk hetzelfde is als het werk dat Athanasius noemde dat in het Nederlands ook vertaald kan worden als "Hemelvaart van Mozes", maar in het Oudgrieks wordt aangeduid als Ἀνάβασις Μωυσέως, Anabasis Mōyseōs.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Hoe wordt de Mozes in de apocriefen en het Nieuwe Testament besproken in Mozes?

Mozes komt ook in diverse apocriefe werken voor, waarvan sommige ideeën daarin hun weg hebben gevonden naar canonieke werken in het Nieuwe Testament. Zo is de twist tussen de aartsengel Michaël en de duivel over Mozes' lichaam in Judas 9 volgens Origenes te herleiden tot het apocriefe werk "Hemelvaart van Mozes" (Ἀνάληψις Μωυσέως, Analepsis Mōyseōs). Het is onduidelijk of dit werk hetzelfde is als het werk dat Athanasius noemde dat in het Nederlands ook vertaald kan worden als "Hemelvaart van Mozes", maar in het Oudgrieks wordt aangeduid als Ἀνάβασις Μωυσέως, Anabasis Mōyseōs.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: In de context van Mozes, verklaar de Mozes en de gedaanteverandering van Jezus en de Mozes in de apocriefen en het Nieuwe Testament.

De traditie over een hemelvaart van Mozes was mogelijk ook de reden dat Mozes werd genoemd in het verhaal over de gedaanteverandering van Jezus (Matteüs 17:1–8, Markus 9:2–8, Lucas 9:28–36). In dit verhaal verschenen Mozes en Elia naast Jezus. Over Elia wordt in de Hebreeuwse Bijbel vermeld dat hij werd "meegevoerd naar de hemel" (2 Koningen 2:11), wat in sommige apocriefe werken en door Josephus ook werd gezegd over Mozes, waarbij hij de tegenstelling opmerkt met de vermelding in "de heilige boeken" dat Mozes stierf. Hierin werd ook beschreven dat Mozes werd omhuld door een wolk, op dezelfde wijze als dit wordt genoemd in het Evangelie volgens Lucas inzake de gedaanteverandering van Jezus (Lucas 9:34).Origenes was de eerste die opmerkte dat in het verslag van de gedaanteverandering van Jezus met Mozes en Elia "de (mozaïsche) Wet en de Profeten" werden aangeduid.  Luther deelde dit en dacht dat zij werden genoemd om aan te geven dat de Wet en Profeten door Jezus zouden worden vervuld. Johannes Chrysostomus noemde drie mogelijkheden waarom Mozes en Elia naast elkaar werden gezet. Naast hun vertegenwoordiging van de Wet en de Profeten, zou het kunnen zijn omdat Mozes dood was en Elia als nog levend werd beschouwd. Door hen beiden te noemen zou worden aangeduid dat God een God van de levenden en de doden was. De andere mogelijkheid die hij noemde was dat zij allen vertegenwoordigden die visioenen van God hadden gehad.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Verklaar de Mozes en de gedaanteverandering van Jezus over de Mozes in de apocriefen en het Nieuwe Testament van dit kunstwerk, Mozes.

De traditie over een hemelvaart van Mozes was mogelijk ook de reden dat Mozes werd genoemd in het verhaal over de gedaanteverandering van Jezus (Matteüs 17:1–8, Markus 9:2–8, Lucas 9:28–36). In dit verhaal verschenen Mozes en Elia naast Jezus. Over Elia wordt in de Hebreeuwse Bijbel vermeld dat hij werd "meegevoerd naar de hemel" (2 Koningen 2:11), wat in sommige apocriefe werken en door Josephus ook werd gezegd over Mozes, waarbij hij de tegenstelling opmerkt met de vermelding in "de heilige boeken" dat Mozes stierf. Hierin werd ook beschreven dat Mozes werd omhuld door een wolk, op dezelfde wijze als dit wordt genoemd in het Evangelie volgens Lucas inzake de gedaanteverandering van Jezus (Lucas 9:34).Origenes was de eerste die opmerkte dat in het verslag van de gedaanteverandering van Jezus met Mozes en Elia "de (mozaïsche) Wet en de Profeten" werden aangeduid.  Luther deelde dit en dacht dat zij werden genoemd om aan te geven dat de Wet en Profeten door Jezus zouden worden vervuld. Johannes Chrysostomus noemde drie mogelijkheden waarom Mozes en Elia naast elkaar werden gezet. Naast hun vertegenwoordiging van de Wet en de Profeten, zou het kunnen zijn omdat Mozes dood was en Elia als nog levend werd beschouwd. Door hen beiden te noemen zou worden aangeduid dat God een God van de levenden en de doden was. De andere mogelijkheid die hij noemde was dat zij allen vertegenwoordigden die visioenen van God hadden gehad.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Hoe wordt in Mozes de Mozes en de gedaanteverandering van Jezus van de Mozes in de apocriefen en het Nieuwe Testament verklaard?

De traditie over een hemelvaart van Mozes was mogelijk ook de reden dat Mozes werd genoemd in het verhaal over de gedaanteverandering van Jezus (Matteüs 17:1–8, Markus 9:2–8, Lucas 9:28–36). In dit verhaal verschenen Mozes en Elia naast Jezus. Over Elia wordt in de Hebreeuwse Bijbel vermeld dat hij werd "meegevoerd naar de hemel" (2 Koningen 2:11), wat in sommige apocriefe werken en door Josephus ook werd gezegd over Mozes, waarbij hij de tegenstelling opmerkt met de vermelding in "de heilige boeken" dat Mozes stierf. Hierin werd ook beschreven dat Mozes werd omhuld door een wolk, op dezelfde wijze als dit wordt genoemd in het Evangelie volgens Lucas inzake de gedaanteverandering van Jezus (Lucas 9:34).Origenes was de eerste die opmerkte dat in het verslag van de gedaanteverandering van Jezus met Mozes en Elia "de (mozaïsche) Wet en de Profeten" werden aangeduid.  Luther deelde dit en dacht dat zij werden genoemd om aan te geven dat de Wet en Profeten door Jezus zouden worden vervuld. Johannes Chrysostomus noemde drie mogelijkheden waarom Mozes en Elia naast elkaar werden gezet. Naast hun vertegenwoordiging van de Wet en de Profeten, zou het kunnen zijn omdat Mozes dood was en Elia als nog levend werd beschouwd. Door hen beiden te noemen zou worden aangeduid dat God een God van de levenden en de doden was. De andere mogelijkheid die hij noemde was dat zij allen vertegenwoordigden die visioenen van God hadden gehad.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Mozes en de gedaanteverandering van Jezus in de Mozes in de apocriefen en het Nieuwe Testament van Mozes.

De traditie over een hemelvaart van Mozes was mogelijk ook de reden dat Mozes werd genoemd in het verhaal over de gedaanteverandering van Jezus (Matteüs 17:1–8, Markus 9:2–8, Lucas 9:28–36). In dit verhaal verschenen Mozes en Elia naast Jezus. Over Elia wordt in de Hebreeuwse Bijbel vermeld dat hij werd "meegevoerd naar de hemel" (2 Koningen 2:11), wat in sommige apocriefe werken en door Josephus ook werd gezegd over Mozes, waarbij hij de tegenstelling opmerkt met de vermelding in "de heilige boeken" dat Mozes stierf. Hierin werd ook beschreven dat Mozes werd omhuld door een wolk, op dezelfde wijze als dit wordt genoemd in het Evangelie volgens Lucas inzake de gedaanteverandering van Jezus (Lucas 9:34).Origenes was de eerste die opmerkte dat in het verslag van de gedaanteverandering van Jezus met Mozes en Elia "de (mozaïsche) Wet en de Profeten" werden aangeduid.  Luther deelde dit en dacht dat zij werden genoemd om aan te geven dat de Wet en Profeten door Jezus zouden worden vervuld. Johannes Chrysostomus noemde drie mogelijkheden waarom Mozes en Elia naast elkaar werden gezet. Naast hun vertegenwoordiging van de Wet en de Profeten, zou het kunnen zijn omdat Mozes dood was en Elia als nog levend werd beschouwd. Door hen beiden te noemen zou worden aangeduid dat God een God van de levenden en de doden was. De andere mogelijkheid die hij noemde was dat zij allen vertegenwoordigden die visioenen van God hadden gehad.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: In de context van Mozes, verklaar de Pseudepigraaf en de Mozes in de apocriefen en het Nieuwe Testament.

Een pseudepigrafisch werk van Mozes is de "Openbaring van Mozes", de Oudgriekse naam voor een Hebreeuwse groep werken die daarin "Boek van Adam en Eva" wordt genoemd.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Verklaar de Pseudepigraaf over de Mozes in de apocriefen en het Nieuwe Testament van dit kunstwerk, Mozes.

Een pseudepigrafisch werk van Mozes is de "Openbaring van Mozes", de Oudgriekse naam voor een Hebreeuwse groep werken die daarin "Boek van Adam en Eva" wordt genoemd.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Hoe wordt in Mozes de Pseudepigraaf van de Mozes in de apocriefen en het Nieuwe Testament verklaard?

Een pseudepigrafisch werk van Mozes is de "Openbaring van Mozes", de Oudgriekse naam voor een Hebreeuwse groep werken die daarin "Boek van Adam en Eva" wordt genoemd.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Pseudepigraaf in de Mozes in de apocriefen en het Nieuwe Testament van Mozes.

Een pseudepigrafisch werk van Mozes is de "Openbaring van Mozes", de Oudgriekse naam voor een Hebreeuwse groep werken die daarin "Boek van Adam en Eva" wordt genoemd.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: In de context van Mozes, verklaar de Oudheid en de Andere bronnen over Mozes.

De oudste Griekse vermelding van Mozes werd gedaan door Hellanicus van Lesbos (6e eeuw v.Chr.) en Philochoros (c. 340 - 260 v.Chr.). Aan hun vermeldingen werd gerefereerd door Pseudo-Justinus de Martelaar (3e - 5e eeuw n.Chr.) die in zijn Vermaning aan de Grieken zegt dat 'degenen die de Atheense geschiedenis beschrijven, Hellanicus en Philochoros, de auteur van de Attische geschiedenis, ... Mozes hebben vermeld als een zeer oude en in de tijd gewaardeerde Egyptische vorst van de Joden.'Volgens de Romeinse historicus Strabo (c. 24 n.Chr.) was Mozes een Egyptische priester uit Beneden-Egypte, die vertrok naar "Judaea, omdat hij het oneens was met de toestand ter plaatse, en hij werd vergezeld van veel mensen die het Goddelijk Wezen vereerden". Hij beloofde een eredienst zonder beelden, maar in een sacraal gebied en met een waardig heiligdom. Dit was "waar thans de nederzetting van Jeruzalem is".De hellenistische Jood Philo van Alexandrië interpreteerde de Bijbel allegorisch. Vanuit die interpretatie beschouwde hij Mozes als superieur aan de aartsvaders, als meer dan een mens. In zijn Leven van Mozes noemt hij hem "de goddelijke en heilige Mozes". Philo benadrukt ook het duale karakter van de koning-profeet.Een dergelijke voorstelling van Mozes was al eerder gemaakt door een eveneens hellenistische jood uit Egypte. Ezechiël Tragicus was een joods toneelschrijver uit de tweede eeuw voor Christus. Hij was de auteur van  Exagōgē, een in het Grieks geschreven toneelstuk. De tragedie verbeeldt het bijbelse verhaal van de uittocht uit Egypte, zoals het verhaald wordt in in de versie van de Septuagint van het bijbelboek Exodus. Mozes is het belangrijkste karakter in het stuk. Het is het oudst bekende joodse toneelstuk. Daarnaast is Exagōgē het vrijwel enige en in ieder geval meest uitgebreide voorbeeld van Grieks drama in de Hellenistische periode. Met name een in het werk beschreven droom van Mozes wordt vaak aangehaald op het vakgebied als het handelt om beschrijvingen van joodse speculaties inzake de verschijningsvorm van God en de Mensenzoon.  Vergelijkingen met de intronisatie van Henoch in met name het Derde boek van Henoch worden vaak gemaakt. In het tweede bedrijf beschrijft  Ezechiel een droom van Mozes. Deze ziet op de berg Sinaï een troon met daarop een ‘edel Mens’ met een diadeem op zijn hoofd en een scepter in zijn linkerhand. De gestalte – God – wenkt hem dichterbij te komen, overhandigt hem de scepter en het diadeem en gebiedt hem op de troon plaats te nemen. Mozes ziet alles wat er te zien kan zijn, van boven de hemel tot onder de aarde en alle sterren knielen voor hem. Tacitus (ca. 100 n.Chr.) zei dat in zijn tijd de meeste schrijvers van mening waren dat Mozes in beeld kwam toen in Egypte een ziekte uitbrak en "koning Bocchoris, op zoek naar een remedie, het orakel van Hammon raadpleegde, en werd verzocht zijn rijk te zuiveren en dit door de goden veracht ras naar vreemd gebied uit te wijzen." Dit volk, dat verslagen in een woestijn werd achtergelaten, werd door "een van de bannelingen, Moyses genaamd", opgeroepen niet te verwachten door mensen of God te worden geholpen, maar hem te aanvaarden als leider. Hij leidde hen naar vruchtbaar gebied, "waar zij de inwoners van verdreven en waar zij een stad vestigden en een tempel."Flavius Josephus schrijft in zijn contra Apion (97 n.Chr.) over Manetho's Aegyptiaka ("Geschiedenis van Egypte"). Manetho zou geschreven hebben dat koning Amenophis (zoon van Rhapses), de vader van Sethos (Rhamesses, Aigyptos) en Harmais (Danaos) het opnam tegen de voormalige priester van Heliopolis, Osarseph, later Mozes. Om 'de goden te zien' zou koning Amenophis, op advies van de profeet Amenophis, zoon van Paapis, het land hebben gezuiverd van lepralijders en 'onzuiveren' en ze hebben samengebracht ten oosten van de Nijl en laten werken in steengroeven. Maar omdat daar ook mishandelde, aan ziekte lijdende priesters bij waren, vreesde de profeet de wraak van de goden. Het geïsoleerde volk zou bondgenoten vinden in de eerder verbannen 'Herderkoningen' (Hyksos), die 511 jaren Egypte hadden geregeerd tot koning Misphragmouthosis en zijn zoon Thoummosis opstonden en hen uit de stad Avaris naar Syria (Judea) wisten te verbannen. De profeet zag dat de nieuwe coalitie 13 jaar over Egypte zou heersen en schreef het op. Daarna pleegde hij zelfmoord. De leider Mozes zocht inderdaad hulp bij deze Herders in Syria, die naar Avaris kwamen en het hele land innamen. Amenophis, bekend met de profetie, schuilde 13 jaar in het Ethiopische buurland, maar wist na het einde van die periode, samen met zijn zoon Sethos, de Herders en Mozes' volk te verslaan en tot de grenzen met Syria te verjagen.Enkele jaren eerder had Josephus al zijn Oude geschiedenis van de Joden gepubliceerd, waarin de mozaïsche periode 3 van de 20 boeken beslaat. Het werk is vooral geschreven voor (Romeinse) heidenen, en Mozes was bij hen de bekendste figuur uit de Joodse overlevering. Josephus benadrukt de kwaliteiten van Mozes die overeenkomen met die van de helden der Grieken en Romeinen (Hercules, Lycurgus, Aeneas, Perikles) zoals een goede geboorte, een knap uiterlijk, vroege rijpheid en de hoofddeugden: wijsheid, moed, gematigdheid en rechtvaardigheid. Hoewel de auteur beweert niets toe te voegen aan, en niets weg te laten uit de bijbelse tekst, verandert hij de vertelling om het Joodse volk te vrijwaren van de stereotyperende kritiek van lafheid, provincialisme en onverdraagzaamheid.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Verklaar de Oudheid over de Andere bronnen over Mozes van dit kunstwerk, Mozes.

De oudste Griekse vermelding van Mozes werd gedaan door Hellanicus van Lesbos (6e eeuw v.Chr.) en Philochoros (c. 340 - 260 v.Chr.). Aan hun vermeldingen werd gerefereerd door Pseudo-Justinus de Martelaar (3e - 5e eeuw n.Chr.) die in zijn Vermaning aan de Grieken zegt dat 'degenen die de Atheense geschiedenis beschrijven, Hellanicus en Philochoros, de auteur van de Attische geschiedenis, ... Mozes hebben vermeld als een zeer oude en in de tijd gewaardeerde Egyptische vorst van de Joden.'Volgens de Romeinse historicus Strabo (c. 24 n.Chr.) was Mozes een Egyptische priester uit Beneden-Egypte, die vertrok naar "Judaea, omdat hij het oneens was met de toestand ter plaatse, en hij werd vergezeld van veel mensen die het Goddelijk Wezen vereerden". Hij beloofde een eredienst zonder beelden, maar in een sacraal gebied en met een waardig heiligdom. Dit was "waar thans de nederzetting van Jeruzalem is".De hellenistische Jood Philo van Alexandrië interpreteerde de Bijbel allegorisch. Vanuit die interpretatie beschouwde hij Mozes als superieur aan de aartsvaders, als meer dan een mens. In zijn Leven van Mozes noemt hij hem "de goddelijke en heilige Mozes". Philo benadrukt ook het duale karakter van de koning-profeet.Een dergelijke voorstelling van Mozes was al eerder gemaakt door een eveneens hellenistische jood uit Egypte. Ezechiël Tragicus was een joods toneelschrijver uit de tweede eeuw voor Christus. Hij was de auteur van  Exagōgē, een in het Grieks geschreven toneelstuk. De tragedie verbeeldt het bijbelse verhaal van de uittocht uit Egypte, zoals het verhaald wordt in in de versie van de Septuagint van het bijbelboek Exodus. Mozes is het belangrijkste karakter in het stuk. Het is het oudst bekende joodse toneelstuk. Daarnaast is Exagōgē het vrijwel enige en in ieder geval meest uitgebreide voorbeeld van Grieks drama in de Hellenistische periode. Met name een in het werk beschreven droom van Mozes wordt vaak aangehaald op het vakgebied als het handelt om beschrijvingen van joodse speculaties inzake de verschijningsvorm van God en de Mensenzoon.  Vergelijkingen met de intronisatie van Henoch in met name het Derde boek van Henoch worden vaak gemaakt. In het tweede bedrijf beschrijft  Ezechiel een droom van Mozes. Deze ziet op de berg Sinaï een troon met daarop een ‘edel Mens’ met een diadeem op zijn hoofd en een scepter in zijn linkerhand. De gestalte – God – wenkt hem dichterbij te komen, overhandigt hem de scepter en het diadeem en gebiedt hem op de troon plaats te nemen. Mozes ziet alles wat er te zien kan zijn, van boven de hemel tot onder de aarde en alle sterren knielen voor hem. Tacitus (ca. 100 n.Chr.) zei dat in zijn tijd de meeste schrijvers van mening waren dat Mozes in beeld kwam toen in Egypte een ziekte uitbrak en "koning Bocchoris, op zoek naar een remedie, het orakel van Hammon raadpleegde, en werd verzocht zijn rijk te zuiveren en dit door de goden veracht ras naar vreemd gebied uit te wijzen." Dit volk, dat verslagen in een woestijn werd achtergelaten, werd door "een van de bannelingen, Moyses genaamd", opgeroepen niet te verwachten door mensen of God te worden geholpen, maar hem te aanvaarden als leider. Hij leidde hen naar vruchtbaar gebied, "waar zij de inwoners van verdreven en waar zij een stad vestigden en een tempel."Flavius Josephus schrijft in zijn contra Apion (97 n.Chr.) over Manetho's Aegyptiaka ("Geschiedenis van Egypte"). Manetho zou geschreven hebben dat koning Amenophis (zoon van Rhapses), de vader van Sethos (Rhamesses, Aigyptos) en Harmais (Danaos) het opnam tegen de voormalige priester van Heliopolis, Osarseph, later Mozes. Om 'de goden te zien' zou koning Amenophis, op advies van de profeet Amenophis, zoon van Paapis, het land hebben gezuiverd van lepralijders en 'onzuiveren' en ze hebben samengebracht ten oosten van de Nijl en laten werken in steengroeven. Maar omdat daar ook mishandelde, aan ziekte lijdende priesters bij waren, vreesde de profeet de wraak van de goden. Het geïsoleerde volk zou bondgenoten vinden in de eerder verbannen 'Herderkoningen' (Hyksos), die 511 jaren Egypte hadden geregeerd tot koning Misphragmouthosis en zijn zoon Thoummosis opstonden en hen uit de stad Avaris naar Syria (Judea) wisten te verbannen. De profeet zag dat de nieuwe coalitie 13 jaar over Egypte zou heersen en schreef het op. Daarna pleegde hij zelfmoord. De leider Mozes zocht inderdaad hulp bij deze Herders in Syria, die naar Avaris kwamen en het hele land innamen. Amenophis, bekend met de profetie, schuilde 13 jaar in het Ethiopische buurland, maar wist na het einde van die periode, samen met zijn zoon Sethos, de Herders en Mozes' volk te verslaan en tot de grenzen met Syria te verjagen.Enkele jaren eerder had Josephus al zijn Oude geschiedenis van de Joden gepubliceerd, waarin de mozaïsche periode 3 van de 20 boeken beslaat. Het werk is vooral geschreven voor (Romeinse) heidenen, en Mozes was bij hen de bekendste figuur uit de Joodse overlevering. Josephus benadrukt de kwaliteiten van Mozes die overeenkomen met die van de helden der Grieken en Romeinen (Hercules, Lycurgus, Aeneas, Perikles) zoals een goede geboorte, een knap uiterlijk, vroege rijpheid en de hoofddeugden: wijsheid, moed, gematigdheid en rechtvaardigheid. Hoewel de auteur beweert niets toe te voegen aan, en niets weg te laten uit de bijbelse tekst, verandert hij de vertelling om het Joodse volk te vrijwaren van de stereotyperende kritiek van lafheid, provincialisme en onverdraagzaamheid.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Hoe wordt in Mozes de Oudheid van de Andere bronnen over Mozes verklaard?

De oudste Griekse vermelding van Mozes werd gedaan door Hellanicus van Lesbos (6e eeuw v.Chr.) en Philochoros (c. 340 - 260 v.Chr.). Aan hun vermeldingen werd gerefereerd door Pseudo-Justinus de Martelaar (3e - 5e eeuw n.Chr.) die in zijn Vermaning aan de Grieken zegt dat 'degenen die de Atheense geschiedenis beschrijven, Hellanicus en Philochoros, de auteur van de Attische geschiedenis, ... Mozes hebben vermeld als een zeer oude en in de tijd gewaardeerde Egyptische vorst van de Joden.'Volgens de Romeinse historicus Strabo (c. 24 n.Chr.) was Mozes een Egyptische priester uit Beneden-Egypte, die vertrok naar "Judaea, omdat hij het oneens was met de toestand ter plaatse, en hij werd vergezeld van veel mensen die het Goddelijk Wezen vereerden". Hij beloofde een eredienst zonder beelden, maar in een sacraal gebied en met een waardig heiligdom. Dit was "waar thans de nederzetting van Jeruzalem is".De hellenistische Jood Philo van Alexandrië interpreteerde de Bijbel allegorisch. Vanuit die interpretatie beschouwde hij Mozes als superieur aan de aartsvaders, als meer dan een mens. In zijn Leven van Mozes noemt hij hem "de goddelijke en heilige Mozes". Philo benadrukt ook het duale karakter van de koning-profeet.Een dergelijke voorstelling van Mozes was al eerder gemaakt door een eveneens hellenistische jood uit Egypte. Ezechiël Tragicus was een joods toneelschrijver uit de tweede eeuw voor Christus. Hij was de auteur van  Exagōgē, een in het Grieks geschreven toneelstuk. De tragedie verbeeldt het bijbelse verhaal van de uittocht uit Egypte, zoals het verhaald wordt in in de versie van de Septuagint van het bijbelboek Exodus. Mozes is het belangrijkste karakter in het stuk. Het is het oudst bekende joodse toneelstuk. Daarnaast is Exagōgē het vrijwel enige en in ieder geval meest uitgebreide voorbeeld van Grieks drama in de Hellenistische periode. Met name een in het werk beschreven droom van Mozes wordt vaak aangehaald op het vakgebied als het handelt om beschrijvingen van joodse speculaties inzake de verschijningsvorm van God en de Mensenzoon.  Vergelijkingen met de intronisatie van Henoch in met name het Derde boek van Henoch worden vaak gemaakt. In het tweede bedrijf beschrijft  Ezechiel een droom van Mozes. Deze ziet op de berg Sinaï een troon met daarop een ‘edel Mens’ met een diadeem op zijn hoofd en een scepter in zijn linkerhand. De gestalte – God – wenkt hem dichterbij te komen, overhandigt hem de scepter en het diadeem en gebiedt hem op de troon plaats te nemen. Mozes ziet alles wat er te zien kan zijn, van boven de hemel tot onder de aarde en alle sterren knielen voor hem. Tacitus (ca. 100 n.Chr.) zei dat in zijn tijd de meeste schrijvers van mening waren dat Mozes in beeld kwam toen in Egypte een ziekte uitbrak en "koning Bocchoris, op zoek naar een remedie, het orakel van Hammon raadpleegde, en werd verzocht zijn rijk te zuiveren en dit door de goden veracht ras naar vreemd gebied uit te wijzen." Dit volk, dat verslagen in een woestijn werd achtergelaten, werd door "een van de bannelingen, Moyses genaamd", opgeroepen niet te verwachten door mensen of God te worden geholpen, maar hem te aanvaarden als leider. Hij leidde hen naar vruchtbaar gebied, "waar zij de inwoners van verdreven en waar zij een stad vestigden en een tempel."Flavius Josephus schrijft in zijn contra Apion (97 n.Chr.) over Manetho's Aegyptiaka ("Geschiedenis van Egypte"). Manetho zou geschreven hebben dat koning Amenophis (zoon van Rhapses), de vader van Sethos (Rhamesses, Aigyptos) en Harmais (Danaos) het opnam tegen de voormalige priester van Heliopolis, Osarseph, later Mozes. Om 'de goden te zien' zou koning Amenophis, op advies van de profeet Amenophis, zoon van Paapis, het land hebben gezuiverd van lepralijders en 'onzuiveren' en ze hebben samengebracht ten oosten van de Nijl en laten werken in steengroeven. Maar omdat daar ook mishandelde, aan ziekte lijdende priesters bij waren, vreesde de profeet de wraak van de goden. Het geïsoleerde volk zou bondgenoten vinden in de eerder verbannen 'Herderkoningen' (Hyksos), die 511 jaren Egypte hadden geregeerd tot koning Misphragmouthosis en zijn zoon Thoummosis opstonden en hen uit de stad Avaris naar Syria (Judea) wisten te verbannen. De profeet zag dat de nieuwe coalitie 13 jaar over Egypte zou heersen en schreef het op. Daarna pleegde hij zelfmoord. De leider Mozes zocht inderdaad hulp bij deze Herders in Syria, die naar Avaris kwamen en het hele land innamen. Amenophis, bekend met de profetie, schuilde 13 jaar in het Ethiopische buurland, maar wist na het einde van die periode, samen met zijn zoon Sethos, de Herders en Mozes' volk te verslaan en tot de grenzen met Syria te verjagen.Enkele jaren eerder had Josephus al zijn Oude geschiedenis van de Joden gepubliceerd, waarin de mozaïsche periode 3 van de 20 boeken beslaat. Het werk is vooral geschreven voor (Romeinse) heidenen, en Mozes was bij hen de bekendste figuur uit de Joodse overlevering. Josephus benadrukt de kwaliteiten van Mozes die overeenkomen met die van de helden der Grieken en Romeinen (Hercules, Lycurgus, Aeneas, Perikles) zoals een goede geboorte, een knap uiterlijk, vroege rijpheid en de hoofddeugden: wijsheid, moed, gematigdheid en rechtvaardigheid. Hoewel de auteur beweert niets toe te voegen aan, en niets weg te laten uit de bijbelse tekst, verandert hij de vertelling om het Joodse volk te vrijwaren van de stereotyperende kritiek van lafheid, provincialisme en onverdraagzaamheid.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Oudheid in de Andere bronnen over Mozes van Mozes.

De oudste Griekse vermelding van Mozes werd gedaan door Hellanicus van Lesbos (6e eeuw v.Chr.) en Philochoros (c. 340 - 260 v.Chr.). Aan hun vermeldingen werd gerefereerd door Pseudo-Justinus de Martelaar (3e - 5e eeuw n.Chr.) die in zijn Vermaning aan de Grieken zegt dat 'degenen die de Atheense geschiedenis beschrijven, Hellanicus en Philochoros, de auteur van de Attische geschiedenis, ... Mozes hebben vermeld als een zeer oude en in de tijd gewaardeerde Egyptische vorst van de Joden.'Volgens de Romeinse historicus Strabo (c. 24 n.Chr.) was Mozes een Egyptische priester uit Beneden-Egypte, die vertrok naar "Judaea, omdat hij het oneens was met de toestand ter plaatse, en hij werd vergezeld van veel mensen die het Goddelijk Wezen vereerden". Hij beloofde een eredienst zonder beelden, maar in een sacraal gebied en met een waardig heiligdom. Dit was "waar thans de nederzetting van Jeruzalem is".De hellenistische Jood Philo van Alexandrië interpreteerde de Bijbel allegorisch. Vanuit die interpretatie beschouwde hij Mozes als superieur aan de aartsvaders, als meer dan een mens. In zijn Leven van Mozes noemt hij hem "de goddelijke en heilige Mozes". Philo benadrukt ook het duale karakter van de koning-profeet.Een dergelijke voorstelling van Mozes was al eerder gemaakt door een eveneens hellenistische jood uit Egypte. Ezechiël Tragicus was een joods toneelschrijver uit de tweede eeuw voor Christus. Hij was de auteur van  Exagōgē, een in het Grieks geschreven toneelstuk. De tragedie verbeeldt het bijbelse verhaal van de uittocht uit Egypte, zoals het verhaald wordt in in de versie van de Septuagint van het bijbelboek Exodus. Mozes is het belangrijkste karakter in het stuk. Het is het oudst bekende joodse toneelstuk. Daarnaast is Exagōgē het vrijwel enige en in ieder geval meest uitgebreide voorbeeld van Grieks drama in de Hellenistische periode. Met name een in het werk beschreven droom van Mozes wordt vaak aangehaald op het vakgebied als het handelt om beschrijvingen van joodse speculaties inzake de verschijningsvorm van God en de Mensenzoon.  Vergelijkingen met de intronisatie van Henoch in met name het Derde boek van Henoch worden vaak gemaakt. In het tweede bedrijf beschrijft  Ezechiel een droom van Mozes. Deze ziet op de berg Sinaï een troon met daarop een ‘edel Mens’ met een diadeem op zijn hoofd en een scepter in zijn linkerhand. De gestalte – God – wenkt hem dichterbij te komen, overhandigt hem de scepter en het diadeem en gebiedt hem op de troon plaats te nemen. Mozes ziet alles wat er te zien kan zijn, van boven de hemel tot onder de aarde en alle sterren knielen voor hem. Tacitus (ca. 100 n.Chr.) zei dat in zijn tijd de meeste schrijvers van mening waren dat Mozes in beeld kwam toen in Egypte een ziekte uitbrak en "koning Bocchoris, op zoek naar een remedie, het orakel van Hammon raadpleegde, en werd verzocht zijn rijk te zuiveren en dit door de goden veracht ras naar vreemd gebied uit te wijzen." Dit volk, dat verslagen in een woestijn werd achtergelaten, werd door "een van de bannelingen, Moyses genaamd", opgeroepen niet te verwachten door mensen of God te worden geholpen, maar hem te aanvaarden als leider. Hij leidde hen naar vruchtbaar gebied, "waar zij de inwoners van verdreven en waar zij een stad vestigden en een tempel."Flavius Josephus schrijft in zijn contra Apion (97 n.Chr.) over Manetho's Aegyptiaka ("Geschiedenis van Egypte"). Manetho zou geschreven hebben dat koning Amenophis (zoon van Rhapses), de vader van Sethos (Rhamesses, Aigyptos) en Harmais (Danaos) het opnam tegen de voormalige priester van Heliopolis, Osarseph, later Mozes. Om 'de goden te zien' zou koning Amenophis, op advies van de profeet Amenophis, zoon van Paapis, het land hebben gezuiverd van lepralijders en 'onzuiveren' en ze hebben samengebracht ten oosten van de Nijl en laten werken in steengroeven. Maar omdat daar ook mishandelde, aan ziekte lijdende priesters bij waren, vreesde de profeet de wraak van de goden. Het geïsoleerde volk zou bondgenoten vinden in de eerder verbannen 'Herderkoningen' (Hyksos), die 511 jaren Egypte hadden geregeerd tot koning Misphragmouthosis en zijn zoon Thoummosis opstonden en hen uit de stad Avaris naar Syria (Judea) wisten te verbannen. De profeet zag dat de nieuwe coalitie 13 jaar over Egypte zou heersen en schreef het op. Daarna pleegde hij zelfmoord. De leider Mozes zocht inderdaad hulp bij deze Herders in Syria, die naar Avaris kwamen en het hele land innamen. Amenophis, bekend met de profetie, schuilde 13 jaar in het Ethiopische buurland, maar wist na het einde van die periode, samen met zijn zoon Sethos, de Herders en Mozes' volk te verslaan en tot de grenzen met Syria te verjagen.Enkele jaren eerder had Josephus al zijn Oude geschiedenis van de Joden gepubliceerd, waarin de mozaïsche periode 3 van de 20 boeken beslaat. Het werk is vooral geschreven voor (Romeinse) heidenen, en Mozes was bij hen de bekendste figuur uit de Joodse overlevering. Josephus benadrukt de kwaliteiten van Mozes die overeenkomen met die van de helden der Grieken en Romeinen (Hercules, Lycurgus, Aeneas, Perikles) zoals een goede geboorte, een knap uiterlijk, vroege rijpheid en de hoofddeugden: wijsheid, moed, gematigdheid en rechtvaardigheid. Hoewel de auteur beweert niets toe te voegen aan, en niets weg te laten uit de bijbelse tekst, verandert hij de vertelling om het Joodse volk te vrijwaren van de stereotyperende kritiek van lafheid, provincialisme en onverdraagzaamheid.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: In de context van Mozes, verklaar de Moderne tijd en de Andere bronnen over Mozes.

Omdat de hymne voor Aton een opvallende gelijkenis met Psalm 104 vertoont, formuleerde Sigmund Freud in zijn laatste boek een hypothese dat hieruit blijkt dat het monotheïsme in het jodendom werd geïntroduceerd vanuit het Oude Egypte, namelijk via Mozes. Mozes zou een Egyptenaar van geboorte zijn geweest en volgeling van Achnaton.In eerder werk had Freud al geargumenteerd dat godsdienst zijn kracht ontleent aan de terugkeer van het verdrukte; van oude, vergeten, zeer emotionele episodes uit de menselijke geschiedenis. Mozes zou uit onvrede met de Egyptische terugkeer naar het polytheïsme, na de val van de achttiende dynastie, met een groep gelijkgezinden oostwaarts zijn geëmigreerd. Volgens Freud was het niet God die van de Joden zijn uitverkoren volk maakte, maar Mozes zelf. De god Aton van deze stam werd vergeten toen de stam zich vermengde met plaatselijke stammen die een vulkaangod op de Sinaïberg vereerden, Jahve genaamd. Later zou deze Jahve gaandeweg de trekken hebben aangenomen van de oorspronkelijke God van Mozes.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Verklaar de Moderne tijd over de Andere bronnen over Mozes van dit kunstwerk, Mozes.

Omdat de hymne voor Aton een opvallende gelijkenis met Psalm 104 vertoont, formuleerde Sigmund Freud in zijn laatste boek een hypothese dat hieruit blijkt dat het monotheïsme in het jodendom werd geïntroduceerd vanuit het Oude Egypte, namelijk via Mozes. Mozes zou een Egyptenaar van geboorte zijn geweest en volgeling van Achnaton.In eerder werk had Freud al geargumenteerd dat godsdienst zijn kracht ontleent aan de terugkeer van het verdrukte; van oude, vergeten, zeer emotionele episodes uit de menselijke geschiedenis. Mozes zou uit onvrede met de Egyptische terugkeer naar het polytheïsme, na de val van de achttiende dynastie, met een groep gelijkgezinden oostwaarts zijn geëmigreerd. Volgens Freud was het niet God die van de Joden zijn uitverkoren volk maakte, maar Mozes zelf. De god Aton van deze stam werd vergeten toen de stam zich vermengde met plaatselijke stammen die een vulkaangod op de Sinaïberg vereerden, Jahve genaamd. Later zou deze Jahve gaandeweg de trekken hebben aangenomen van de oorspronkelijke God van Mozes.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Hoe wordt in Mozes de Moderne tijd van de Andere bronnen over Mozes verklaard?

Omdat de hymne voor Aton een opvallende gelijkenis met Psalm 104 vertoont, formuleerde Sigmund Freud in zijn laatste boek een hypothese dat hieruit blijkt dat het monotheïsme in het jodendom werd geïntroduceerd vanuit het Oude Egypte, namelijk via Mozes. Mozes zou een Egyptenaar van geboorte zijn geweest en volgeling van Achnaton.In eerder werk had Freud al geargumenteerd dat godsdienst zijn kracht ontleent aan de terugkeer van het verdrukte; van oude, vergeten, zeer emotionele episodes uit de menselijke geschiedenis. Mozes zou uit onvrede met de Egyptische terugkeer naar het polytheïsme, na de val van de achttiende dynastie, met een groep gelijkgezinden oostwaarts zijn geëmigreerd. Volgens Freud was het niet God die van de Joden zijn uitverkoren volk maakte, maar Mozes zelf. De god Aton van deze stam werd vergeten toen de stam zich vermengde met plaatselijke stammen die een vulkaangod op de Sinaïberg vereerden, Jahve genaamd. Later zou deze Jahve gaandeweg de trekken hebben aangenomen van de oorspronkelijke God van Mozes.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Moderne tijd in de Andere bronnen over Mozes van Mozes.

Omdat de hymne voor Aton een opvallende gelijkenis met Psalm 104 vertoont, formuleerde Sigmund Freud in zijn laatste boek een hypothese dat hieruit blijkt dat het monotheïsme in het jodendom werd geïntroduceerd vanuit het Oude Egypte, namelijk via Mozes. Mozes zou een Egyptenaar van geboorte zijn geweest en volgeling van Achnaton.In eerder werk had Freud al geargumenteerd dat godsdienst zijn kracht ontleent aan de terugkeer van het verdrukte; van oude, vergeten, zeer emotionele episodes uit de menselijke geschiedenis. Mozes zou uit onvrede met de Egyptische terugkeer naar het polytheïsme, na de val van de achttiende dynastie, met een groep gelijkgezinden oostwaarts zijn geëmigreerd. Volgens Freud was het niet God die van de Joden zijn uitverkoren volk maakte, maar Mozes zelf. De god Aton van deze stam werd vergeten toen de stam zich vermengde met plaatselijke stammen die een vulkaangod op de Sinaïberg vereerden, Jahve genaamd. Later zou deze Jahve gaandeweg de trekken hebben aangenomen van de oorspronkelijke God van Mozes.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Focus op Mozes en leg de Mozes in de kunst uit.

Op oude schilderijen wordt Mozes bijna altijd met hoorntjes afgebeeld (bijvoorbeeld duidelijk te zien in het schilderij van José de Ribera, bovenaan dit artikel). Dit is het gevolg van een foutieve vertaling van Exodus 34:29 uit het Hebreeuws. קרן, karan betekent zowel hoorn als (licht)straal (beide enkelvoud).Ook in moderne tijden blijft de figuur van Mozes kunstenaars inspireren. De uittocht uit Egypte is geïnterpreteerd als een socialistische revolutie in Moses in Red van Lincoln Steffens (1926) en als de bevrijding van slaven in Moses, Man of the Mountain van Zora Neale Hurston (1939). Het bekende Hollywoodepos The Ten Commandments van Cecil B. DeMille (1956) benadrukt dan weer de confrontatie tussen goed en kwaad tegen de achtergrond van de Koude Oorlog.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Verklaar de Mozes in de kunst van dit kunstwerk, Mozes.

Op oude schilderijen wordt Mozes bijna altijd met hoorntjes afgebeeld (bijvoorbeeld duidelijk te zien in het schilderij van José de Ribera, bovenaan dit artikel). Dit is het gevolg van een foutieve vertaling van Exodus 34:29 uit het Hebreeuws. קרן, karan betekent zowel hoorn als (licht)straal (beide enkelvoud).Ook in moderne tijden blijft de figuur van Mozes kunstenaars inspireren. De uittocht uit Egypte is geïnterpreteerd als een socialistische revolutie in Moses in Red van Lincoln Steffens (1926) en als de bevrijding van slaven in Moses, Man of the Mountain van Zora Neale Hurston (1939). Het bekende Hollywoodepos The Ten Commandments van Cecil B. DeMille (1956) benadrukt dan weer de confrontatie tussen goed en kwaad tegen de achtergrond van de Koude Oorlog.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Hoe verklaart Mozes zijn Mozes in de kunst?

Op oude schilderijen wordt Mozes bijna altijd met hoorntjes afgebeeld (bijvoorbeeld duidelijk te zien in het schilderij van José de Ribera, bovenaan dit artikel). Dit is het gevolg van een foutieve vertaling van Exodus 34:29 uit het Hebreeuws. קרן, karan betekent zowel hoorn als (licht)straal (beide enkelvoud).Ook in moderne tijden blijft de figuur van Mozes kunstenaars inspireren. De uittocht uit Egypte is geïnterpreteerd als een socialistische revolutie in Moses in Red van Lincoln Steffens (1926) en als de bevrijding van slaven in Moses, Man of the Mountain van Zora Neale Hurston (1939). Het bekende Hollywoodepos The Ten Commandments van Cecil B. DeMille (1956) benadrukt dan weer de confrontatie tussen goed en kwaad tegen de achtergrond van de Koude Oorlog.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Mozes

Prompt: Hoe wordt de Mozes in de kunst besproken in Mozes?

Op oude schilderijen wordt Mozes bijna altijd met hoorntjes afgebeeld (bijvoorbeeld duidelijk te zien in het schilderij van José de Ribera, bovenaan dit artikel). Dit is het gevolg van een foutieve vertaling van Exodus 34:29 uit het Hebreeuws. קרן, karan betekent zowel hoorn als (licht)straal (beide enkelvoud).Ook in moderne tijden blijft de figuur van Mozes kunstenaars inspireren. De uittocht uit Egypte is geïnterpreteerd als een socialistische revolutie in Moses in Red van Lincoln Steffens (1926) en als de bevrijding van slaven in Moses, Man of the Mountain van Zora Neale Hurston (1939). Het bekende Hollywoodepos The Ten Commandments van Cecil B. DeMille (1956) benadrukt dan weer de confrontatie tussen goed en kwaad tegen de achtergrond van de Koude Oorlog.

Categorie:Profeet uit de Hebreeuwse Bijbel

Prent van Mozes die de Tien Geboden toont. Vervaardigd op het einde van de zestiende eeuw. Bewaard in de [[Universiteitsbibliotheek Gent


Op_de_drempel_van_de_eeuwigheid

Prompt: Focus op Op_de_drempel_van_de_eeuwigheid en leg de abstract uit.

Zittende man (het hoofd steunend op de vuisten) op de drempel van de eeuwigheid, ook genoemd Oude man met smart, is een olieverfschilderij van Vincent van Gogh, gebaseerd op een gelijknamige lithografie uit 1882 en voltooid in Saint-Rémy-de-Provence begin mei 1890, twee maanden voor zijn dood. Het doek is in het bezit van het Kröller-Müller Museum in Otterlo.In een brief eind 1882 aan zijn broer Theo schrijft Vincent:Heden en gisteren teekende ik twee figuren van een oud man die met de elbogen op de knieen en ’t hoofd in de handen zit. Ik heb het indertijd van Schuitemaker gedaan & bewaarde steeds de teekening omdat ik ’t nog eens beter wilde doen. Misschien zal ik daar ook eene lith. van maken. Wat is zoo’n ouden werkman in zijn gelapt bombazijnen pak met zijn kalen kop toch mooi.Van de lithografie maakte Van Gogh enkele kopieën, die thans zijn verspreid over het Van Gogh Museum en andere internationale musea.Het Kröller-Müller bezit de litho Treurende oude man uit dezelfde periode maar gespiegeld en met meer rimpels en andere afwijkende details. Op het schilderij past Van Gogh zijn kleurenleer met drie primaire kleuren toe, waarbij het koude blauw constrasteert met het rode vuur en de geelgroene achtergrond.Het beeld van de verdrietige oude man die zijn hoofd verbergt in zijn vuisten, is een bekend motief voor illustraties over bijvoorbeeld depressies.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Kröller-Müller Museum


Op_de_drempel_van_de_eeuwigheid

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Op_de_drempel_van_de_eeuwigheid.

Zittende man (het hoofd steunend op de vuisten) op de drempel van de eeuwigheid, ook genoemd Oude man met smart, is een olieverfschilderij van Vincent van Gogh, gebaseerd op een gelijknamige lithografie uit 1882 en voltooid in Saint-Rémy-de-Provence begin mei 1890, twee maanden voor zijn dood. Het doek is in het bezit van het Kröller-Müller Museum in Otterlo.In een brief eind 1882 aan zijn broer Theo schrijft Vincent:Heden en gisteren teekende ik twee figuren van een oud man die met de elbogen op de knieen en ’t hoofd in de handen zit. Ik heb het indertijd van Schuitemaker gedaan & bewaarde steeds de teekening omdat ik ’t nog eens beter wilde doen. Misschien zal ik daar ook eene lith. van maken. Wat is zoo’n ouden werkman in zijn gelapt bombazijnen pak met zijn kalen kop toch mooi.Van de lithografie maakte Van Gogh enkele kopieën, die thans zijn verspreid over het Van Gogh Museum en andere internationale musea.Het Kröller-Müller bezit de litho Treurende oude man uit dezelfde periode maar gespiegeld en met meer rimpels en andere afwijkende details. Op het schilderij past Van Gogh zijn kleurenleer met drie primaire kleuren toe, waarbij het koude blauw constrasteert met het rode vuur en de geelgroene achtergrond.Het beeld van de verdrietige oude man die zijn hoofd verbergt in zijn vuisten, is een bekend motief voor illustraties over bijvoorbeeld depressies.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Kröller-Müller Museum


Op_de_drempel_van_de_eeuwigheid

Prompt: Hoe verklaart Op_de_drempel_van_de_eeuwigheid zijn abstract?

Zittende man (het hoofd steunend op de vuisten) op de drempel van de eeuwigheid, ook genoemd Oude man met smart, is een olieverfschilderij van Vincent van Gogh, gebaseerd op een gelijknamige lithografie uit 1882 en voltooid in Saint-Rémy-de-Provence begin mei 1890, twee maanden voor zijn dood. Het doek is in het bezit van het Kröller-Müller Museum in Otterlo.In een brief eind 1882 aan zijn broer Theo schrijft Vincent:Heden en gisteren teekende ik twee figuren van een oud man die met de elbogen op de knieen en ’t hoofd in de handen zit. Ik heb het indertijd van Schuitemaker gedaan & bewaarde steeds de teekening omdat ik ’t nog eens beter wilde doen. Misschien zal ik daar ook eene lith. van maken. Wat is zoo’n ouden werkman in zijn gelapt bombazijnen pak met zijn kalen kop toch mooi.Van de lithografie maakte Van Gogh enkele kopieën, die thans zijn verspreid over het Van Gogh Museum en andere internationale musea.Het Kröller-Müller bezit de litho Treurende oude man uit dezelfde periode maar gespiegeld en met meer rimpels en andere afwijkende details. Op het schilderij past Van Gogh zijn kleurenleer met drie primaire kleuren toe, waarbij het koude blauw constrasteert met het rode vuur en de geelgroene achtergrond.Het beeld van de verdrietige oude man die zijn hoofd verbergt in zijn vuisten, is een bekend motief voor illustraties over bijvoorbeeld depressies.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Kröller-Müller Museum


Op_de_drempel_van_de_eeuwigheid

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Op_de_drempel_van_de_eeuwigheid?

Zittende man (het hoofd steunend op de vuisten) op de drempel van de eeuwigheid, ook genoemd Oude man met smart, is een olieverfschilderij van Vincent van Gogh, gebaseerd op een gelijknamige lithografie uit 1882 en voltooid in Saint-Rémy-de-Provence begin mei 1890, twee maanden voor zijn dood. Het doek is in het bezit van het Kröller-Müller Museum in Otterlo.In een brief eind 1882 aan zijn broer Theo schrijft Vincent:Heden en gisteren teekende ik twee figuren van een oud man die met de elbogen op de knieen en ’t hoofd in de handen zit. Ik heb het indertijd van Schuitemaker gedaan & bewaarde steeds de teekening omdat ik ’t nog eens beter wilde doen. Misschien zal ik daar ook eene lith. van maken. Wat is zoo’n ouden werkman in zijn gelapt bombazijnen pak met zijn kalen kop toch mooi.Van de lithografie maakte Van Gogh enkele kopieën, die thans zijn verspreid over het Van Gogh Museum en andere internationale musea.Het Kröller-Müller bezit de litho Treurende oude man uit dezelfde periode maar gespiegeld en met meer rimpels en andere afwijkende details. Op het schilderij past Van Gogh zijn kleurenleer met drie primaire kleuren toe, waarbij het koude blauw constrasteert met het rode vuur en de geelgroene achtergrond.Het beeld van de verdrietige oude man die zijn hoofd verbergt in zijn vuisten, is een bekend motief voor illustraties over bijvoorbeeld depressies.

Lijst van schilderijen van Vincent van Gogh

Categorie:Schilderij in het Kröller-Müller Museum


Edmonia_Lewis

Prompt: Focus op Edmonia_Lewis en leg de abstract uit.

Mary Edmonia Lewis (Greenbush (Rensselaer County), 4 juli 1844 – Londen, 17 september 1907) was een Amerikaanse beeldhouwer van Afro-Amerikaanse en Inheems-Amerikaanse afkomst.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Edmonia_Lewis.

Mary Edmonia Lewis (Greenbush (Rensselaer County), 4 juli 1844 – Londen, 17 september 1907) was een Amerikaanse beeldhouwer van Afro-Amerikaanse en Inheems-Amerikaanse afkomst.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Hoe verklaart Edmonia_Lewis zijn abstract?

Mary Edmonia Lewis (Greenbush (Rensselaer County), 4 juli 1844 – Londen, 17 september 1907) was een Amerikaanse beeldhouwer van Afro-Amerikaanse en Inheems-Amerikaanse afkomst.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Edmonia_Lewis?

Mary Edmonia Lewis (Greenbush (Rensselaer County), 4 juli 1844 – Londen, 17 september 1907) was een Amerikaanse beeldhouwer van Afro-Amerikaanse en Inheems-Amerikaanse afkomst.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: In de context van Edmonia_Lewis, verklaar de Jeugd en studie en de Biografie.

Mary Edmonia Lewis werd geboren als de dochter van een Afro-Amerikaanse man afkomstig van Haïti en haar moeder was van Afrikaanse en Ojibwa (inheemse) afkomst. Ze werd al op jonge leeftijd wees en kwam daarop te wonen bij haar inheemse tantes die haar Wildfire noemden. Met de hulp van een oudere broer werd ze in 1859 toegelaten tot het Oberlin College waar ze tussen 1860 en 1863 studeerde. In de winter van 1862 werd ze door een groep witte mannen aangevallen, ontvoerd en in elkaar geslagen omdat zij verhalen hadden gehoord dat Lewis enkele van haar medestudenten had vergiftigd. Terwijl ze herstelde van haar verwondingen, voerde ze een rechtszaak over de beschuldigingen van vergiftiging en hiervoor werd ze door de rechtbank vrijgesproken.Na een beschuldiging van diefstal stopte met haar studie aan het Oberlin en met de hulp van haar broer ging ze naar Boston. Met de hulp van abolitionist William Lloyd Garrison kon ze les krijgen bij een lokale beeldhouwer.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Verklaar de Jeugd en studie over de Biografie van dit kunstwerk, Edmonia_Lewis.

Mary Edmonia Lewis werd geboren als de dochter van een Afro-Amerikaanse man afkomstig van Haïti en haar moeder was van Afrikaanse en Ojibwa (inheemse) afkomst. Ze werd al op jonge leeftijd wees en kwam daarop te wonen bij haar inheemse tantes die haar Wildfire noemden. Met de hulp van een oudere broer werd ze in 1859 toegelaten tot het Oberlin College waar ze tussen 1860 en 1863 studeerde. In de winter van 1862 werd ze door een groep witte mannen aangevallen, ontvoerd en in elkaar geslagen omdat zij verhalen hadden gehoord dat Lewis enkele van haar medestudenten had vergiftigd. Terwijl ze herstelde van haar verwondingen, voerde ze een rechtszaak over de beschuldigingen van vergiftiging en hiervoor werd ze door de rechtbank vrijgesproken.Na een beschuldiging van diefstal stopte met haar studie aan het Oberlin en met de hulp van haar broer ging ze naar Boston. Met de hulp van abolitionist William Lloyd Garrison kon ze les krijgen bij een lokale beeldhouwer.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Hoe wordt in Edmonia_Lewis de Jeugd en studie van de Biografie verklaard?

Mary Edmonia Lewis werd geboren als de dochter van een Afro-Amerikaanse man afkomstig van Haïti en haar moeder was van Afrikaanse en Ojibwa (inheemse) afkomst. Ze werd al op jonge leeftijd wees en kwam daarop te wonen bij haar inheemse tantes die haar Wildfire noemden. Met de hulp van een oudere broer werd ze in 1859 toegelaten tot het Oberlin College waar ze tussen 1860 en 1863 studeerde. In de winter van 1862 werd ze door een groep witte mannen aangevallen, ontvoerd en in elkaar geslagen omdat zij verhalen hadden gehoord dat Lewis enkele van haar medestudenten had vergiftigd. Terwijl ze herstelde van haar verwondingen, voerde ze een rechtszaak over de beschuldigingen van vergiftiging en hiervoor werd ze door de rechtbank vrijgesproken.Na een beschuldiging van diefstal stopte met haar studie aan het Oberlin en met de hulp van haar broer ging ze naar Boston. Met de hulp van abolitionist William Lloyd Garrison kon ze les krijgen bij een lokale beeldhouwer.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Jeugd en studie in de Biografie van Edmonia_Lewis.

Mary Edmonia Lewis werd geboren als de dochter van een Afro-Amerikaanse man afkomstig van Haïti en haar moeder was van Afrikaanse en Ojibwa (inheemse) afkomst. Ze werd al op jonge leeftijd wees en kwam daarop te wonen bij haar inheemse tantes die haar Wildfire noemden. Met de hulp van een oudere broer werd ze in 1859 toegelaten tot het Oberlin College waar ze tussen 1860 en 1863 studeerde. In de winter van 1862 werd ze door een groep witte mannen aangevallen, ontvoerd en in elkaar geslagen omdat zij verhalen hadden gehoord dat Lewis enkele van haar medestudenten had vergiftigd. Terwijl ze herstelde van haar verwondingen, voerde ze een rechtszaak over de beschuldigingen van vergiftiging en hiervoor werd ze door de rechtbank vrijgesproken.Na een beschuldiging van diefstal stopte met haar studie aan het Oberlin en met de hulp van haar broer ging ze naar Boston. Met de hulp van abolitionist William Lloyd Garrison kon ze les krijgen bij een lokale beeldhouwer.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: In de context van Edmonia_Lewis, verklaar de Kunstcarrière en de Biografie.

Het eerste werk van Lewis dat publiekelijk te zien was betrof een medaillon met de beeltenis van de militante abolitionist John Brown. Ze kreeg ook veel lof voor de buste die ze vervaardigde van de militair Robert Gould Shaw. Van het geld dat de verkochte kopieën van deze beeltenis opbrachten reisde Lewis in 1865 af naar Rome. Hier werd ze opgenomen in een kring van Amerikaanse kunstenaars die woonachtig waren in de Eeuwige Stad; onder hen bevonden zich Charlotte Cushman en Harriet Hosmer. Tijdens haar periode in Rome begon Lewis met het maken van beeldhouwwerken van inheemse Amerikaanse figuren. Zo vervaardigde ze de personages Hiawatha en Minnehaha die voorkwamen in het gedicht The Song of Hiawatha van Henry Wadsworth Longfellow.Ook kreeg Lewis in Rome de gelegenheid de Italiaanse beeldhouwkunst te bestuderen. Ze gebruikte de compositie van de Sabijnse Maagdenroof van Giambologna voor de compositie van haar beeld Indian Combat. Ook slavernij was een veel voorkomend thema in haar werk. Zo creëerde ze onder meer het werk Forever Free. Haar carrière bereikte zijn hoogtepunt in 1876 toen haar beeldhouwwerk The Death of Cleopatra werd tentoongesteld bij de Centennial Exposition. Zeven jaar later kreeg ze haar laatste grote  opdracht en maakte ze Adoration of the Magi voor een kerk in Baltimore.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Verklaar de Kunstcarrière over de Biografie van dit kunstwerk, Edmonia_Lewis.

Het eerste werk van Lewis dat publiekelijk te zien was betrof een medaillon met de beeltenis van de militante abolitionist John Brown. Ze kreeg ook veel lof voor de buste die ze vervaardigde van de militair Robert Gould Shaw. Van het geld dat de verkochte kopieën van deze beeltenis opbrachten reisde Lewis in 1865 af naar Rome. Hier werd ze opgenomen in een kring van Amerikaanse kunstenaars die woonachtig waren in de Eeuwige Stad; onder hen bevonden zich Charlotte Cushman en Harriet Hosmer. Tijdens haar periode in Rome begon Lewis met het maken van beeldhouwwerken van inheemse Amerikaanse figuren. Zo vervaardigde ze de personages Hiawatha en Minnehaha die voorkwamen in het gedicht The Song of Hiawatha van Henry Wadsworth Longfellow.Ook kreeg Lewis in Rome de gelegenheid de Italiaanse beeldhouwkunst te bestuderen. Ze gebruikte de compositie van de Sabijnse Maagdenroof van Giambologna voor de compositie van haar beeld Indian Combat. Ook slavernij was een veel voorkomend thema in haar werk. Zo creëerde ze onder meer het werk Forever Free. Haar carrière bereikte zijn hoogtepunt in 1876 toen haar beeldhouwwerk The Death of Cleopatra werd tentoongesteld bij de Centennial Exposition. Zeven jaar later kreeg ze haar laatste grote  opdracht en maakte ze Adoration of the Magi voor een kerk in Baltimore.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Hoe wordt in Edmonia_Lewis de Kunstcarrière van de Biografie verklaard?

Het eerste werk van Lewis dat publiekelijk te zien was betrof een medaillon met de beeltenis van de militante abolitionist John Brown. Ze kreeg ook veel lof voor de buste die ze vervaardigde van de militair Robert Gould Shaw. Van het geld dat de verkochte kopieën van deze beeltenis opbrachten reisde Lewis in 1865 af naar Rome. Hier werd ze opgenomen in een kring van Amerikaanse kunstenaars die woonachtig waren in de Eeuwige Stad; onder hen bevonden zich Charlotte Cushman en Harriet Hosmer. Tijdens haar periode in Rome begon Lewis met het maken van beeldhouwwerken van inheemse Amerikaanse figuren. Zo vervaardigde ze de personages Hiawatha en Minnehaha die voorkwamen in het gedicht The Song of Hiawatha van Henry Wadsworth Longfellow.Ook kreeg Lewis in Rome de gelegenheid de Italiaanse beeldhouwkunst te bestuderen. Ze gebruikte de compositie van de Sabijnse Maagdenroof van Giambologna voor de compositie van haar beeld Indian Combat. Ook slavernij was een veel voorkomend thema in haar werk. Zo creëerde ze onder meer het werk Forever Free. Haar carrière bereikte zijn hoogtepunt in 1876 toen haar beeldhouwwerk The Death of Cleopatra werd tentoongesteld bij de Centennial Exposition. Zeven jaar later kreeg ze haar laatste grote  opdracht en maakte ze Adoration of the Magi voor een kerk in Baltimore.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Kunstcarrière in de Biografie van Edmonia_Lewis.

Het eerste werk van Lewis dat publiekelijk te zien was betrof een medaillon met de beeltenis van de militante abolitionist John Brown. Ze kreeg ook veel lof voor de buste die ze vervaardigde van de militair Robert Gould Shaw. Van het geld dat de verkochte kopieën van deze beeltenis opbrachten reisde Lewis in 1865 af naar Rome. Hier werd ze opgenomen in een kring van Amerikaanse kunstenaars die woonachtig waren in de Eeuwige Stad; onder hen bevonden zich Charlotte Cushman en Harriet Hosmer. Tijdens haar periode in Rome begon Lewis met het maken van beeldhouwwerken van inheemse Amerikaanse figuren. Zo vervaardigde ze de personages Hiawatha en Minnehaha die voorkwamen in het gedicht The Song of Hiawatha van Henry Wadsworth Longfellow.Ook kreeg Lewis in Rome de gelegenheid de Italiaanse beeldhouwkunst te bestuderen. Ze gebruikte de compositie van de Sabijnse Maagdenroof van Giambologna voor de compositie van haar beeld Indian Combat. Ook slavernij was een veel voorkomend thema in haar werk. Zo creëerde ze onder meer het werk Forever Free. Haar carrière bereikte zijn hoogtepunt in 1876 toen haar beeldhouwwerk The Death of Cleopatra werd tentoongesteld bij de Centennial Exposition. Zeven jaar later kreeg ze haar laatste grote  opdracht en maakte ze Adoration of the Magi voor een kerk in Baltimore.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: In de context van Edmonia_Lewis, verklaar de Laatste jaren en de Biografie.

In 1896 verruilde Lewis Rome voor Parijs en daar verbleef ze vijf jaar voordat ze verhuisde naar Londen. Ze bracht haar laatste jaren rustig door in Hammersmith omdat het neoklassieke werk dat ze maakte uit de mode was geraakt. Op 17 september 1907 overleed ze aan een leveraandoening. Ze werd begraven op de St. Mary's Roman Catholic cemetery in Kensal Green.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Verklaar de Laatste jaren over de Biografie van dit kunstwerk, Edmonia_Lewis.

In 1896 verruilde Lewis Rome voor Parijs en daar verbleef ze vijf jaar voordat ze verhuisde naar Londen. Ze bracht haar laatste jaren rustig door in Hammersmith omdat het neoklassieke werk dat ze maakte uit de mode was geraakt. Op 17 september 1907 overleed ze aan een leveraandoening. Ze werd begraven op de St. Mary's Roman Catholic cemetery in Kensal Green.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Hoe wordt in Edmonia_Lewis de Laatste jaren van de Biografie verklaard?

In 1896 verruilde Lewis Rome voor Parijs en daar verbleef ze vijf jaar voordat ze verhuisde naar Londen. Ze bracht haar laatste jaren rustig door in Hammersmith omdat het neoklassieke werk dat ze maakte uit de mode was geraakt. Op 17 september 1907 overleed ze aan een leveraandoening. Ze werd begraven op de St. Mary's Roman Catholic cemetery in Kensal Green.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Laatste jaren in de Biografie van Edmonia_Lewis.

In 1896 verruilde Lewis Rome voor Parijs en daar verbleef ze vijf jaar voordat ze verhuisde naar Londen. Ze bracht haar laatste jaren rustig door in Hammersmith omdat het neoklassieke werk dat ze maakte uit de mode was geraakt. Op 17 september 1907 overleed ze aan een leveraandoening. Ze werd begraven op de St. Mary's Roman Catholic cemetery in Kensal Green.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Focus op Edmonia_Lewis en leg de The Death of Cleopatra uit.

Een van de beroemdste beelden van Lewis is het beeld The Death of Cleopatra dat ze maakte voor de Centennial Exposition. De beeltenis van Cleopatra VII door Lewis was behoorlijk vernieuwend voor die tijd. Voor haar hadden kunstenaars de Egyptische farao vaak afgebeeld vlak voor haar dood, maar bijna niemand had haar afgebeeld tijdens haar doodsstrijd. Over de betekenis van het beeld is dan ook veel gediscussieerd door kunsthistorici. Was het een eerbewijs aan een Afrikaanse koningin? Of creëerde Lewis doelbewust een onderscheid tussen haar beeld van Cleopatra en een Afro-Amerikaanse vrouw?Lewis slaagde er niet in om het beeld in Amerika te verkopen en ze vertikte het om de enorme vrachtkosten te betalen om het beeld terug naar Europa te halen. Het beeld heeft enige tijd in een saloon gestaan en stond vervolgens bij het graf van een paard bij een paardenracebaan in Illinois. Het beeldhouwwerk belandde uiteindelijk in de collectie van het Smithsonian American Art Museum.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Verklaar de The Death of Cleopatra van dit kunstwerk, Edmonia_Lewis.

Een van de beroemdste beelden van Lewis is het beeld The Death of Cleopatra dat ze maakte voor de Centennial Exposition. De beeltenis van Cleopatra VII door Lewis was behoorlijk vernieuwend voor die tijd. Voor haar hadden kunstenaars de Egyptische farao vaak afgebeeld vlak voor haar dood, maar bijna niemand had haar afgebeeld tijdens haar doodsstrijd. Over de betekenis van het beeld is dan ook veel gediscussieerd door kunsthistorici. Was het een eerbewijs aan een Afrikaanse koningin? Of creëerde Lewis doelbewust een onderscheid tussen haar beeld van Cleopatra en een Afro-Amerikaanse vrouw?Lewis slaagde er niet in om het beeld in Amerika te verkopen en ze vertikte het om de enorme vrachtkosten te betalen om het beeld terug naar Europa te halen. Het beeld heeft enige tijd in een saloon gestaan en stond vervolgens bij het graf van een paard bij een paardenracebaan in Illinois. Het beeldhouwwerk belandde uiteindelijk in de collectie van het Smithsonian American Art Museum.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Hoe verklaart Edmonia_Lewis zijn The Death of Cleopatra?

Een van de beroemdste beelden van Lewis is het beeld The Death of Cleopatra dat ze maakte voor de Centennial Exposition. De beeltenis van Cleopatra VII door Lewis was behoorlijk vernieuwend voor die tijd. Voor haar hadden kunstenaars de Egyptische farao vaak afgebeeld vlak voor haar dood, maar bijna niemand had haar afgebeeld tijdens haar doodsstrijd. Over de betekenis van het beeld is dan ook veel gediscussieerd door kunsthistorici. Was het een eerbewijs aan een Afrikaanse koningin? Of creëerde Lewis doelbewust een onderscheid tussen haar beeld van Cleopatra en een Afro-Amerikaanse vrouw?Lewis slaagde er niet in om het beeld in Amerika te verkopen en ze vertikte het om de enorme vrachtkosten te betalen om het beeld terug naar Europa te halen. Het beeld heeft enige tijd in een saloon gestaan en stond vervolgens bij het graf van een paard bij een paardenracebaan in Illinois. Het beeldhouwwerk belandde uiteindelijk in de collectie van het Smithsonian American Art Museum.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Hoe wordt de The Death of Cleopatra besproken in Edmonia_Lewis?

Een van de beroemdste beelden van Lewis is het beeld The Death of Cleopatra dat ze maakte voor de Centennial Exposition. De beeltenis van Cleopatra VII door Lewis was behoorlijk vernieuwend voor die tijd. Voor haar hadden kunstenaars de Egyptische farao vaak afgebeeld vlak voor haar dood, maar bijna niemand had haar afgebeeld tijdens haar doodsstrijd. Over de betekenis van het beeld is dan ook veel gediscussieerd door kunsthistorici. Was het een eerbewijs aan een Afrikaanse koningin? Of creëerde Lewis doelbewust een onderscheid tussen haar beeld van Cleopatra en een Afro-Amerikaanse vrouw?Lewis slaagde er niet in om het beeld in Amerika te verkopen en ze vertikte het om de enorme vrachtkosten te betalen om het beeld terug naar Europa te halen. Het beeld heeft enige tijd in een saloon gestaan en stond vervolgens bij het graf van een paard bij een paardenracebaan in Illinois. Het beeldhouwwerk belandde uiteindelijk in de collectie van het Smithsonian American Art Museum.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Focus op Edmonia_Lewis en leg de Eerbewijzen uit.

Op 26 januari 2022 werd er een postzegel van Lewis uitgebracht.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Verklaar de Eerbewijzen van dit kunstwerk, Edmonia_Lewis.

Op 26 januari 2022 werd er een postzegel van Lewis uitgebracht.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Hoe verklaart Edmonia_Lewis zijn Eerbewijzen?

Op 26 januari 2022 werd er een postzegel van Lewis uitgebracht.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Edmonia_Lewis

Prompt: Hoe wordt de Eerbewijzen besproken in Edmonia_Lewis?

Op 26 januari 2022 werd er een postzegel van Lewis uitgebracht.

Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Ierland

Inheemse Amerikanen in de Verenigde Staten


Prompt: Focus op Christus_in_de_storm_op_het_meer_van_Galilea en leg de abstract uit.

Christus in de storm op het meer van Galilea, ook wel genoemd De storm op het meer van Galilea is een olieverfschilderij van Rembrandt van Rijn uit 1633. Het hing in het Isabella Stewart Gardner Museum in Boston (Verenigde Staten), tot het in 1990 gestolen werd. Het is het enige zeegezicht dat van Rembrandt bekend is.

Boston
schilderij
Marine (schilderkunst)
1633
Jezus stilt de storm
Het concert
clair-obscur
Isabella Stewart Gardner Museum
Het concert (Vermeer)
Meer van Tiberias
Compositie (beeldende kunst)
olieverf
Jezus
Meer van Galilea
Govert Flinck
Categorie:Werk van Rembrandt
Olieverf
Categorie:1630-1639
golven kalmeert
compositie
Rembrandt van Rijn
Evangelie volgens Marcus
Johannes Vermeer
Peter Paul Rubens
Clair-obscur (schilderkunst)
Jezus (traditioneel-christelijk)
zeegezicht


Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Christus_in_de_storm_op_het_meer_van_Galilea.

Christus in de storm op het meer van Galilea, ook wel genoemd De storm op het meer van Galilea is een olieverfschilderij van Rembrandt van Rijn uit 1633. Het hing in het Isabella Stewart Gardner Museum in Boston (Verenigde Staten), tot het in 1990 gestolen werd. Het is het enige zeegezicht dat van Rembrandt bekend is.

Boston
schilderij
Marine (schilderkunst)
1633
Jezus stilt de storm
Het concert
clair-obscur
Isabella Stewart Gardner Museum
Het concert (Vermeer)
Meer van Tiberias
Compositie (beeldende kunst)
olieverf
Jezus
Meer van Galilea
Govert Flinck
Categorie:Werk van Rembrandt
Olieverf
Categorie:1630-1639
golven kalmeert
compositie
Rembrandt van Rijn
Evangelie volgens Marcus
Johannes Vermeer
Peter Paul Rubens
Clair-obscur (schilderkunst)
Jezus (traditioneel-christelijk)
zeegezicht


Prompt: Hoe verklaart Christus_in_de_storm_op_het_meer_van_Galilea zijn abstract?

Christus in de storm op het meer van Galilea, ook wel genoemd De storm op het meer van Galilea is een olieverfschilderij van Rembrandt van Rijn uit 1633. Het hing in het Isabella Stewart Gardner Museum in Boston (Verenigde Staten), tot het in 1990 gestolen werd. Het is het enige zeegezicht dat van Rembrandt bekend is.

Boston
schilderij
Marine (schilderkunst)
1633
Jezus stilt de storm
Het concert
clair-obscur
Isabella Stewart Gardner Museum
Het concert (Vermeer)
Meer van Tiberias
Compositie (beeldende kunst)
olieverf
Jezus
Meer van Galilea
Govert Flinck
Categorie:Werk van Rembrandt
Olieverf
Categorie:1630-1639
golven kalmeert
compositie
Rembrandt van Rijn
Evangelie volgens Marcus
Johannes Vermeer
Peter Paul Rubens
Clair-obscur (schilderkunst)
Jezus (traditioneel-christelijk)
zeegezicht


Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Christus_in_de_storm_op_het_meer_van_Galilea?

Christus in de storm op het meer van Galilea, ook wel genoemd De storm op het meer van Galilea is een olieverfschilderij van Rembrandt van Rijn uit 1633. Het hing in het Isabella Stewart Gardner Museum in Boston (Verenigde Staten), tot het in 1990 gestolen werd. Het is het enige zeegezicht dat van Rembrandt bekend is.

Boston
schilderij
Marine (schilderkunst)
1633
Jezus stilt de storm
Het concert
clair-obscur
Isabella Stewart Gardner Museum
Het concert (Vermeer)
Meer van Tiberias
Compositie (beeldende kunst)
olieverf
Jezus
Meer van Galilea
Govert Flinck
Categorie:Werk van Rembrandt
Olieverf
Categorie:1630-1639
golven kalmeert
compositie
Rembrandt van Rijn
Evangelie volgens Marcus
Johannes Vermeer
Peter Paul Rubens
Clair-obscur (schilderkunst)
Jezus (traditioneel-christelijk)
zeegezicht


Prompt: Focus op Christus_in_de_storm_op_het_meer_van_Galilea en leg de Afbeelding uit.

Het doek toont Jezus die de golven kalmeert van het Meer van Galilea, zoals beschreven in het Evangelie volgens Marcus. De golven beuken krachtig op de romp van het schip. De houten constructie dreigt te breken. Het tuig raakt los en vliegt gevaarlijk boven de hoofden van de bemanning. Iedereen is bezig zichzelf te redden. Op het schip portretteerde Rembrandt ook zichzelf. Terwijl hij zijn muts vasthoudt grijpt hij een touw. De overige bemanningsleden gaan gehuld in de schaduw en scharen zich rondom Jezus, op wie hun hoop is gevestigd.De compositie kenmerkt zich door grote dramatiek, geaccentueerd door een sterk clair-obscur. In die dramatiek is ook de invloed van Peter Paul Rubens zichtbaar, maar meer dan deze richt Rembrandt zich op de weergave van het menselijk drama.

Boston
schilderij
Marine (schilderkunst)
1633
Jezus stilt de storm
Het concert
clair-obscur
Isabella Stewart Gardner Museum
Het concert (Vermeer)
Meer van Tiberias
Compositie (beeldende kunst)
olieverf
Jezus
Meer van Galilea
Govert Flinck
Categorie:Werk van Rembrandt
Olieverf
Categorie:1630-1639
golven kalmeert
compositie
Rembrandt van Rijn
Evangelie volgens Marcus
Johannes Vermeer
Peter Paul Rubens
Clair-obscur (schilderkunst)
Jezus (traditioneel-christelijk)
zeegezicht


Prompt: Verklaar de Afbeelding van dit kunstwerk, Christus_in_de_storm_op_het_meer_van_Galilea.

Het doek toont Jezus die de golven kalmeert van het Meer van Galilea, zoals beschreven in het Evangelie volgens Marcus. De golven beuken krachtig op de romp van het schip. De houten constructie dreigt te breken. Het tuig raakt los en vliegt gevaarlijk boven de hoofden van de bemanning. Iedereen is bezig zichzelf te redden. Op het schip portretteerde Rembrandt ook zichzelf. Terwijl hij zijn muts vasthoudt grijpt hij een touw. De overige bemanningsleden gaan gehuld in de schaduw en scharen zich rondom Jezus, op wie hun hoop is gevestigd.De compositie kenmerkt zich door grote dramatiek, geaccentueerd door een sterk clair-obscur. In die dramatiek is ook de invloed van Peter Paul Rubens zichtbaar, maar meer dan deze richt Rembrandt zich op de weergave van het menselijk drama.

Boston
schilderij
Marine (schilderkunst)
1633
Jezus stilt de storm
Het concert
clair-obscur
Isabella Stewart Gardner Museum
Het concert (Vermeer)
Meer van Tiberias
Compositie (beeldende kunst)
olieverf
Jezus
Meer van Galilea
Govert Flinck
Categorie:Werk van Rembrandt
Olieverf
Categorie:1630-1639
golven kalmeert
compositie
Rembrandt van Rijn
Evangelie volgens Marcus
Johannes Vermeer
Peter Paul Rubens
Clair-obscur (schilderkunst)
Jezus (traditioneel-christelijk)
zeegezicht


Prompt: Hoe verklaart Christus_in_de_storm_op_het_meer_van_Galilea zijn Afbeelding?

Het doek toont Jezus die de golven kalmeert van het Meer van Galilea, zoals beschreven in het Evangelie volgens Marcus. De golven beuken krachtig op de romp van het schip. De houten constructie dreigt te breken. Het tuig raakt los en vliegt gevaarlijk boven de hoofden van de bemanning. Iedereen is bezig zichzelf te redden. Op het schip portretteerde Rembrandt ook zichzelf. Terwijl hij zijn muts vasthoudt grijpt hij een touw. De overige bemanningsleden gaan gehuld in de schaduw en scharen zich rondom Jezus, op wie hun hoop is gevestigd.De compositie kenmerkt zich door grote dramatiek, geaccentueerd door een sterk clair-obscur. In die dramatiek is ook de invloed van Peter Paul Rubens zichtbaar, maar meer dan deze richt Rembrandt zich op de weergave van het menselijk drama.

Boston
schilderij
Marine (schilderkunst)
1633
Jezus stilt de storm
Het concert
clair-obscur
Isabella Stewart Gardner Museum
Het concert (Vermeer)
Meer van Tiberias
Compositie (beeldende kunst)
olieverf
Jezus
Meer van Galilea
Govert Flinck
Categorie:Werk van Rembrandt
Olieverf
Categorie:1630-1639
golven kalmeert
compositie
Rembrandt van Rijn
Evangelie volgens Marcus
Johannes Vermeer
Peter Paul Rubens
Clair-obscur (schilderkunst)
Jezus (traditioneel-christelijk)
zeegezicht


Prompt: Hoe wordt de Afbeelding besproken in Christus_in_de_storm_op_het_meer_van_Galilea?

Het doek toont Jezus die de golven kalmeert van het Meer van Galilea, zoals beschreven in het Evangelie volgens Marcus. De golven beuken krachtig op de romp van het schip. De houten constructie dreigt te breken. Het tuig raakt los en vliegt gevaarlijk boven de hoofden van de bemanning. Iedereen is bezig zichzelf te redden. Op het schip portretteerde Rembrandt ook zichzelf. Terwijl hij zijn muts vasthoudt grijpt hij een touw. De overige bemanningsleden gaan gehuld in de schaduw en scharen zich rondom Jezus, op wie hun hoop is gevestigd.De compositie kenmerkt zich door grote dramatiek, geaccentueerd door een sterk clair-obscur. In die dramatiek is ook de invloed van Peter Paul Rubens zichtbaar, maar meer dan deze richt Rembrandt zich op de weergave van het menselijk drama.

Boston
schilderij
Marine (schilderkunst)
1633
Jezus stilt de storm
Het concert
clair-obscur
Isabella Stewart Gardner Museum
Het concert (Vermeer)
Meer van Tiberias
Compositie (beeldende kunst)
olieverf
Jezus
Meer van Galilea
Govert Flinck
Categorie:Werk van Rembrandt
Olieverf
Categorie:1630-1639
golven kalmeert
compositie
Rembrandt van Rijn
Evangelie volgens Marcus
Johannes Vermeer
Peter Paul Rubens
Clair-obscur (schilderkunst)
Jezus (traditioneel-christelijk)
zeegezicht


Prompt: Focus op Christus_in_de_storm_op_het_meer_van_Galilea en leg de Diefstal uit.

In de ochtend van 18 maart 1990 werd het schilderij uit het museum gestolen, samen met twaalf andere werken, waaronder Het concert van Johannes Vermeer en Landschap met obelisk van Govert Flinck. De dieven deden zich voor als politieagenten. Het gebeuren wordt gezien als de grootste onopgeloste kunstroof in de geschiedenis van de Verenigde Staten. Het museum toont nog steeds de lege lijsten van de schilderijen op hun oorspronkelijke plaats, dit vanwege de strikte bepalingen in het testament van schenkster Isabella Stewart Gardner. Hierin is voorgeschreven dat het museum de collectie ongewijzigd dient te laten.

Boston
schilderij
Marine (schilderkunst)
1633
Jezus stilt de storm
Het concert
clair-obscur
Isabella Stewart Gardner Museum
Het concert (Vermeer)
Meer van Tiberias
Compositie (beeldende kunst)
olieverf
Jezus
Meer van Galilea
Govert Flinck
Categorie:Werk van Rembrandt
Olieverf
Categorie:1630-1639
golven kalmeert
compositie
Rembrandt van Rijn
Evangelie volgens Marcus
Johannes Vermeer
Peter Paul Rubens
Clair-obscur (schilderkunst)
Jezus (traditioneel-christelijk)
zeegezicht