Broek_in_Waterland

Prompt: Focus op Broek_in_Waterland en leg de Verkeer en vervoer uit.

Tot de komst van de stoomtram waren de trekschuit en de beurtveren de belangrijkste middelen van transport. Van 1888 tot 1956 had Broek in Waterland een tramverbinding enerzijds naar Amsterdam-Noord en anderzijds naar Monnickendam, Edam en Volendam. Het vroegere tramstation is nog aanwezig. Na opheffing van de tram namen busdiensten het vervoer over. Aanvankelijk door de NACO, na 1972 door de NZH, vanaf 1999 door Connexxion en vanaf 2005 door Arriva. Het busvervoer vanuit Monnickendam wordt sinds 11 december 2011 verzorgd door EBS. Broek in Waterland is gelegen aan de Provinciale weg 247 (N247) van Amsterdam naar Hoorn, dit is tevens de belangrijkste route voor de bussen van het streekvervoer.

Rijksbeschermd gezicht Broek in Waterland

Station van de [[Noord-Hollandsche Tramweg-Maatschappij

Lijst van burgemeesters van Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Broek in Waterland

Bestand:Jacobus van Eck, Afb A01634001718.jpg

Lijst van rijksmonumenten in Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Waterland

Categorie:Voormalige gemeente in Noord-Holland


Broek_in_Waterland

Prompt: Verklaar de Verkeer en vervoer van dit kunstwerk, Broek_in_Waterland.

Tot de komst van de stoomtram waren de trekschuit en de beurtveren de belangrijkste middelen van transport. Van 1888 tot 1956 had Broek in Waterland een tramverbinding enerzijds naar Amsterdam-Noord en anderzijds naar Monnickendam, Edam en Volendam. Het vroegere tramstation is nog aanwezig. Na opheffing van de tram namen busdiensten het vervoer over. Aanvankelijk door de NACO, na 1972 door de NZH, vanaf 1999 door Connexxion en vanaf 2005 door Arriva. Het busvervoer vanuit Monnickendam wordt sinds 11 december 2011 verzorgd door EBS. Broek in Waterland is gelegen aan de Provinciale weg 247 (N247) van Amsterdam naar Hoorn, dit is tevens de belangrijkste route voor de bussen van het streekvervoer.

Rijksbeschermd gezicht Broek in Waterland

Station van de [[Noord-Hollandsche Tramweg-Maatschappij

Lijst van burgemeesters van Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Broek in Waterland

Bestand:Jacobus van Eck, Afb A01634001718.jpg

Lijst van rijksmonumenten in Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Waterland

Categorie:Voormalige gemeente in Noord-Holland


Broek_in_Waterland

Prompt: Hoe verklaart Broek_in_Waterland zijn Verkeer en vervoer?

Tot de komst van de stoomtram waren de trekschuit en de beurtveren de belangrijkste middelen van transport. Van 1888 tot 1956 had Broek in Waterland een tramverbinding enerzijds naar Amsterdam-Noord en anderzijds naar Monnickendam, Edam en Volendam. Het vroegere tramstation is nog aanwezig. Na opheffing van de tram namen busdiensten het vervoer over. Aanvankelijk door de NACO, na 1972 door de NZH, vanaf 1999 door Connexxion en vanaf 2005 door Arriva. Het busvervoer vanuit Monnickendam wordt sinds 11 december 2011 verzorgd door EBS. Broek in Waterland is gelegen aan de Provinciale weg 247 (N247) van Amsterdam naar Hoorn, dit is tevens de belangrijkste route voor de bussen van het streekvervoer.

Rijksbeschermd gezicht Broek in Waterland

Station van de [[Noord-Hollandsche Tramweg-Maatschappij

Lijst van burgemeesters van Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Broek in Waterland

Bestand:Jacobus van Eck, Afb A01634001718.jpg

Lijst van rijksmonumenten in Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Waterland

Categorie:Voormalige gemeente in Noord-Holland


Broek_in_Waterland

Prompt: Hoe wordt de Verkeer en vervoer besproken in Broek_in_Waterland?

Tot de komst van de stoomtram waren de trekschuit en de beurtveren de belangrijkste middelen van transport. Van 1888 tot 1956 had Broek in Waterland een tramverbinding enerzijds naar Amsterdam-Noord en anderzijds naar Monnickendam, Edam en Volendam. Het vroegere tramstation is nog aanwezig. Na opheffing van de tram namen busdiensten het vervoer over. Aanvankelijk door de NACO, na 1972 door de NZH, vanaf 1999 door Connexxion en vanaf 2005 door Arriva. Het busvervoer vanuit Monnickendam wordt sinds 11 december 2011 verzorgd door EBS. Broek in Waterland is gelegen aan de Provinciale weg 247 (N247) van Amsterdam naar Hoorn, dit is tevens de belangrijkste route voor de bussen van het streekvervoer.

Rijksbeschermd gezicht Broek in Waterland

Station van de [[Noord-Hollandsche Tramweg-Maatschappij

Lijst van burgemeesters van Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Broek in Waterland

Bestand:Jacobus van Eck, Afb A01634001718.jpg

Lijst van rijksmonumenten in Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Waterland

Categorie:Voormalige gemeente in Noord-Holland


Broek_in_Waterland

Prompt: Focus op Broek_in_Waterland en leg de Geboren uit.

Johannes Worp (1821-1891), componistClaes Jansz Vooght (1638-1696), astronoom, wiskundige, onderwijzer en cartograafJacob Hooft (1853-1930), organist en componistPieter Kok (1980), diskjockey en radioproducerFloor Spaan (2003), voetbalspeelster

Rijksbeschermd gezicht Broek in Waterland

Station van de [[Noord-Hollandsche Tramweg-Maatschappij

Lijst van burgemeesters van Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Broek in Waterland

Bestand:Jacobus van Eck, Afb A01634001718.jpg

Lijst van rijksmonumenten in Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Waterland

Categorie:Voormalige gemeente in Noord-Holland


Broek_in_Waterland

Prompt: Verklaar de Geboren van dit kunstwerk, Broek_in_Waterland.

Johannes Worp (1821-1891), componistClaes Jansz Vooght (1638-1696), astronoom, wiskundige, onderwijzer en cartograafJacob Hooft (1853-1930), organist en componistPieter Kok (1980), diskjockey en radioproducerFloor Spaan (2003), voetbalspeelster

Rijksbeschermd gezicht Broek in Waterland

Station van de [[Noord-Hollandsche Tramweg-Maatschappij

Lijst van burgemeesters van Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Broek in Waterland

Bestand:Jacobus van Eck, Afb A01634001718.jpg

Lijst van rijksmonumenten in Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Waterland

Categorie:Voormalige gemeente in Noord-Holland


Broek_in_Waterland

Prompt: Hoe verklaart Broek_in_Waterland zijn Geboren?

Johannes Worp (1821-1891), componistClaes Jansz Vooght (1638-1696), astronoom, wiskundige, onderwijzer en cartograafJacob Hooft (1853-1930), organist en componistPieter Kok (1980), diskjockey en radioproducerFloor Spaan (2003), voetbalspeelster

Rijksbeschermd gezicht Broek in Waterland

Station van de [[Noord-Hollandsche Tramweg-Maatschappij

Lijst van burgemeesters van Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Broek in Waterland

Bestand:Jacobus van Eck, Afb A01634001718.jpg

Lijst van rijksmonumenten in Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Waterland

Categorie:Voormalige gemeente in Noord-Holland


Broek_in_Waterland

Prompt: Hoe wordt de Geboren besproken in Broek_in_Waterland?

Johannes Worp (1821-1891), componistClaes Jansz Vooght (1638-1696), astronoom, wiskundige, onderwijzer en cartograafJacob Hooft (1853-1930), organist en componistPieter Kok (1980), diskjockey en radioproducerFloor Spaan (2003), voetbalspeelster

Rijksbeschermd gezicht Broek in Waterland

Station van de [[Noord-Hollandsche Tramweg-Maatschappij

Lijst van burgemeesters van Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Broek in Waterland

Bestand:Jacobus van Eck, Afb A01634001718.jpg

Lijst van rijksmonumenten in Broek in Waterland

Lijst van gemeentelijke monumenten in Waterland

Categorie:Voormalige gemeente in Noord-Holland


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Focus op Gemaskerd_bal_in_de_opera en leg de abstract uit.

Gemaskerd bal in de opera (Frans: Bal masqué à l'opéra of Le bal de l’opéra; Engels: Masked Ball at the Opera) is een schilderij van Édouard Manet. De schilder bood dit werk uit 1873 aan voor de Parijse Salon van 1874, waarvoor het zonder opgaaf van reden werd geweigerd. Sinds 1982 maakt het onderdeel uit van de collectie van de National Gallery of Art in Washington D.C.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Gemaskerd_bal_in_de_opera.

Gemaskerd bal in de opera (Frans: Bal masqué à l'opéra of Le bal de l’opéra; Engels: Masked Ball at the Opera) is een schilderij van Édouard Manet. De schilder bood dit werk uit 1873 aan voor de Parijse Salon van 1874, waarvoor het zonder opgaaf van reden werd geweigerd. Sinds 1982 maakt het onderdeel uit van de collectie van de National Gallery of Art in Washington D.C.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Hoe verklaart Gemaskerd_bal_in_de_opera zijn abstract?

Gemaskerd bal in de opera (Frans: Bal masqué à l'opéra of Le bal de l’opéra; Engels: Masked Ball at the Opera) is een schilderij van Édouard Manet. De schilder bood dit werk uit 1873 aan voor de Parijse Salon van 1874, waarvoor het zonder opgaaf van reden werd geweigerd. Sinds 1982 maakt het onderdeel uit van de collectie van de National Gallery of Art in Washington D.C.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Gemaskerd_bal_in_de_opera?

Gemaskerd bal in de opera (Frans: Bal masqué à l'opéra of Le bal de l’opéra; Engels: Masked Ball at the Opera) is een schilderij van Édouard Manet. De schilder bood dit werk uit 1873 aan voor de Parijse Salon van 1874, waarvoor het zonder opgaaf van reden werd geweigerd. Sinds 1982 maakt het onderdeel uit van de collectie van de National Gallery of Art in Washington D.C.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Focus op Gemaskerd_bal_in_de_opera en leg de Voorstelling uit.

In de vastentijd werden in de opera van Parijs gemaskerde bals gehouden. In maart 1873 was Manet aanwezig bij een van die bals in de Opéra Le Peletier, de voorloper van de Opéra Garnier. Hij maakte die avond meerdere schetsen en werkte deze in de maanden erna in zijn atelier verder uit tot dit schilderij. Terwijl Manet daarmee bezig was, brandde de Opéra Le Peletier af, waarna het gebouw werd gesloopt. Manet heeft dus het laatste bal in de oude opera vastgelegd.Manet heeft niet de dansparen in de grote balzaal geschilderd, maar de dicht opeen gepakte mensenmassa in de lobby. Daarbij valt vooral het balkon op, dat de bovenste helft van het schilderij volledig in beslag neemt. Bijzonder in het oog springen de benen van een dame die in het midden over het balkon heen bungelen. Aan de zijkanten worden verschillende aanwezigen scherp afgesneden. Hierdoor krijgt het werk het aanzien van een haastig genomen foto, waarbij zich buiten het blikveld nog veel meer afspeelt. Deze breuk met de traditie zou aan de grondslag kunnen liggen van de afwijzing voor de Salon.Veel vrienden van Manet hebben voor Gemaskerd bal in de opera model gestaan, zoals de componist Emmanuel Chabrier en de kunstcriticus Théodore Duret. Manet schilderde ook zichzelf. De tweede persoon van rechts, de man met de blonde baard die de toeschouwer recht aankijkt, is waarschijnlijk een zelfportret, een van de weinige die de schilder maakte.Hoewel het een gekostumeerd bal betreft, is niemand van de mannelijke bezoekers verkleed, de pulcinella uiterst links uitgezonderd. De vrouwen dragen wel een masker, met uitzondering van de vrouw op de voorgrond links van het midden, wier masker misschien schuin achter haar op de grond ligt. Het schilderij heeft een uitgesproken seksuele lading. De maskerloze vrouw houdt haar mannelijke metgezel schaamteloos vast, daarbij haar armen en kuiten bloot latend. Ook elders op het werk vindt openlijk lichamelijk contact tussen mannen en vrouwen plaats.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, Gemaskerd_bal_in_de_opera.

In de vastentijd werden in de opera van Parijs gemaskerde bals gehouden. In maart 1873 was Manet aanwezig bij een van die bals in de Opéra Le Peletier, de voorloper van de Opéra Garnier. Hij maakte die avond meerdere schetsen en werkte deze in de maanden erna in zijn atelier verder uit tot dit schilderij. Terwijl Manet daarmee bezig was, brandde de Opéra Le Peletier af, waarna het gebouw werd gesloopt. Manet heeft dus het laatste bal in de oude opera vastgelegd.Manet heeft niet de dansparen in de grote balzaal geschilderd, maar de dicht opeen gepakte mensenmassa in de lobby. Daarbij valt vooral het balkon op, dat de bovenste helft van het schilderij volledig in beslag neemt. Bijzonder in het oog springen de benen van een dame die in het midden over het balkon heen bungelen. Aan de zijkanten worden verschillende aanwezigen scherp afgesneden. Hierdoor krijgt het werk het aanzien van een haastig genomen foto, waarbij zich buiten het blikveld nog veel meer afspeelt. Deze breuk met de traditie zou aan de grondslag kunnen liggen van de afwijzing voor de Salon.Veel vrienden van Manet hebben voor Gemaskerd bal in de opera model gestaan, zoals de componist Emmanuel Chabrier en de kunstcriticus Théodore Duret. Manet schilderde ook zichzelf. De tweede persoon van rechts, de man met de blonde baard die de toeschouwer recht aankijkt, is waarschijnlijk een zelfportret, een van de weinige die de schilder maakte.Hoewel het een gekostumeerd bal betreft, is niemand van de mannelijke bezoekers verkleed, de pulcinella uiterst links uitgezonderd. De vrouwen dragen wel een masker, met uitzondering van de vrouw op de voorgrond links van het midden, wier masker misschien schuin achter haar op de grond ligt. Het schilderij heeft een uitgesproken seksuele lading. De maskerloze vrouw houdt haar mannelijke metgezel schaamteloos vast, daarbij haar armen en kuiten bloot latend. Ook elders op het werk vindt openlijk lichamelijk contact tussen mannen en vrouwen plaats.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Hoe verklaart Gemaskerd_bal_in_de_opera zijn Voorstelling?

In de vastentijd werden in de opera van Parijs gemaskerde bals gehouden. In maart 1873 was Manet aanwezig bij een van die bals in de Opéra Le Peletier, de voorloper van de Opéra Garnier. Hij maakte die avond meerdere schetsen en werkte deze in de maanden erna in zijn atelier verder uit tot dit schilderij. Terwijl Manet daarmee bezig was, brandde de Opéra Le Peletier af, waarna het gebouw werd gesloopt. Manet heeft dus het laatste bal in de oude opera vastgelegd.Manet heeft niet de dansparen in de grote balzaal geschilderd, maar de dicht opeen gepakte mensenmassa in de lobby. Daarbij valt vooral het balkon op, dat de bovenste helft van het schilderij volledig in beslag neemt. Bijzonder in het oog springen de benen van een dame die in het midden over het balkon heen bungelen. Aan de zijkanten worden verschillende aanwezigen scherp afgesneden. Hierdoor krijgt het werk het aanzien van een haastig genomen foto, waarbij zich buiten het blikveld nog veel meer afspeelt. Deze breuk met de traditie zou aan de grondslag kunnen liggen van de afwijzing voor de Salon.Veel vrienden van Manet hebben voor Gemaskerd bal in de opera model gestaan, zoals de componist Emmanuel Chabrier en de kunstcriticus Théodore Duret. Manet schilderde ook zichzelf. De tweede persoon van rechts, de man met de blonde baard die de toeschouwer recht aankijkt, is waarschijnlijk een zelfportret, een van de weinige die de schilder maakte.Hoewel het een gekostumeerd bal betreft, is niemand van de mannelijke bezoekers verkleed, de pulcinella uiterst links uitgezonderd. De vrouwen dragen wel een masker, met uitzondering van de vrouw op de voorgrond links van het midden, wier masker misschien schuin achter haar op de grond ligt. Het schilderij heeft een uitgesproken seksuele lading. De maskerloze vrouw houdt haar mannelijke metgezel schaamteloos vast, daarbij haar armen en kuiten bloot latend. Ook elders op het werk vindt openlijk lichamelijk contact tussen mannen en vrouwen plaats.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Hoe wordt de Voorstelling besproken in Gemaskerd_bal_in_de_opera?

In de vastentijd werden in de opera van Parijs gemaskerde bals gehouden. In maart 1873 was Manet aanwezig bij een van die bals in de Opéra Le Peletier, de voorloper van de Opéra Garnier. Hij maakte die avond meerdere schetsen en werkte deze in de maanden erna in zijn atelier verder uit tot dit schilderij. Terwijl Manet daarmee bezig was, brandde de Opéra Le Peletier af, waarna het gebouw werd gesloopt. Manet heeft dus het laatste bal in de oude opera vastgelegd.Manet heeft niet de dansparen in de grote balzaal geschilderd, maar de dicht opeen gepakte mensenmassa in de lobby. Daarbij valt vooral het balkon op, dat de bovenste helft van het schilderij volledig in beslag neemt. Bijzonder in het oog springen de benen van een dame die in het midden over het balkon heen bungelen. Aan de zijkanten worden verschillende aanwezigen scherp afgesneden. Hierdoor krijgt het werk het aanzien van een haastig genomen foto, waarbij zich buiten het blikveld nog veel meer afspeelt. Deze breuk met de traditie zou aan de grondslag kunnen liggen van de afwijzing voor de Salon.Veel vrienden van Manet hebben voor Gemaskerd bal in de opera model gestaan, zoals de componist Emmanuel Chabrier en de kunstcriticus Théodore Duret. Manet schilderde ook zichzelf. De tweede persoon van rechts, de man met de blonde baard die de toeschouwer recht aankijkt, is waarschijnlijk een zelfportret, een van de weinige die de schilder maakte.Hoewel het een gekostumeerd bal betreft, is niemand van de mannelijke bezoekers verkleed, de pulcinella uiterst links uitgezonderd. De vrouwen dragen wel een masker, met uitzondering van de vrouw op de voorgrond links van het midden, wier masker misschien schuin achter haar op de grond ligt. Het schilderij heeft een uitgesproken seksuele lading. De maskerloze vrouw houdt haar mannelijke metgezel schaamteloos vast, daarbij haar armen en kuiten bloot latend. Ook elders op het werk vindt openlijk lichamelijk contact tussen mannen en vrouwen plaats.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Focus op Gemaskerd_bal_in_de_opera en leg de Herkomst uit.

18 november 1873: Jean-Baptiste Faure koopt het schilderij direct van Manet voor 6.000 frank.9 januari 1893: verkocht aan Durand-Ruel et Cie, Parijs en New York voor 15.000 frank.16 januari 1894: verkocht aan Henry Osborne Havemeyer en zijn echtgenote, geboren Louisine Waldron Elder, New York voor 8.000 Amerikaanse dollar.1929: nagelaten aan Horace Havemeyer en zijn vrouw, geboren Doris Anna Dick, New York.1982: nagelaten aan de National Gallery of Art.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Verklaar de Herkomst van dit kunstwerk, Gemaskerd_bal_in_de_opera.

18 november 1873: Jean-Baptiste Faure koopt het schilderij direct van Manet voor 6.000 frank.9 januari 1893: verkocht aan Durand-Ruel et Cie, Parijs en New York voor 15.000 frank.16 januari 1894: verkocht aan Henry Osborne Havemeyer en zijn echtgenote, geboren Louisine Waldron Elder, New York voor 8.000 Amerikaanse dollar.1929: nagelaten aan Horace Havemeyer en zijn vrouw, geboren Doris Anna Dick, New York.1982: nagelaten aan de National Gallery of Art.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Hoe verklaart Gemaskerd_bal_in_de_opera zijn Herkomst?

18 november 1873: Jean-Baptiste Faure koopt het schilderij direct van Manet voor 6.000 frank.9 januari 1893: verkocht aan Durand-Ruel et Cie, Parijs en New York voor 15.000 frank.16 januari 1894: verkocht aan Henry Osborne Havemeyer en zijn echtgenote, geboren Louisine Waldron Elder, New York voor 8.000 Amerikaanse dollar.1929: nagelaten aan Horace Havemeyer en zijn vrouw, geboren Doris Anna Dick, New York.1982: nagelaten aan de National Gallery of Art.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Hoe wordt de Herkomst besproken in Gemaskerd_bal_in_de_opera?

18 november 1873: Jean-Baptiste Faure koopt het schilderij direct van Manet voor 6.000 frank.9 januari 1893: verkocht aan Durand-Ruel et Cie, Parijs en New York voor 15.000 frank.16 januari 1894: verkocht aan Henry Osborne Havemeyer en zijn echtgenote, geboren Louisine Waldron Elder, New York voor 8.000 Amerikaanse dollar.1929: nagelaten aan Horace Havemeyer en zijn vrouw, geboren Doris Anna Dick, New York.1982: nagelaten aan de National Gallery of Art.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Focus op Gemaskerd_bal_in_de_opera en leg de Externe link uit.

(en) Informatie over het schilderij op de website van de National Gallery of Art. Geraadpleegd op 15 juli 2023.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Verklaar de Externe link van dit kunstwerk, Gemaskerd_bal_in_de_opera.

(en) Informatie over het schilderij op de website van de National Gallery of Art. Geraadpleegd op 15 juli 2023.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Hoe verklaart Gemaskerd_bal_in_de_opera zijn Externe link?

(en) Informatie over het schilderij op de website van de National Gallery of Art. Geraadpleegd op 15 juli 2023.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Gemaskerd_bal_in_de_opera

Prompt: Hoe wordt de Externe link besproken in Gemaskerd_bal_in_de_opera?

(en) Informatie over het schilderij op de website van de National Gallery of Art. Geraadpleegd op 15 juli 2023.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Een_kunstkamer

Prompt: Focus op Een_kunstkamer en leg de abstract uit.

Een kunstkamer is een werk uit 1619 van de Antwerpse kunstschilder Frans Francken II. Het olieverf op paneel van 56 x 85 cm behoort tot de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, waar het inventarisnummer 816 draagt.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Een_kunstkamer.

Een kunstkamer is een werk uit 1619 van de Antwerpse kunstschilder Frans Francken II. Het olieverf op paneel van 56 x 85 cm behoort tot de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, waar het inventarisnummer 816 draagt.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Hoe verklaart Een_kunstkamer zijn abstract?

Een kunstkamer is een werk uit 1619 van de Antwerpse kunstschilder Frans Francken II. Het olieverf op paneel van 56 x 85 cm behoort tot de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, waar het inventarisnummer 816 draagt.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Een_kunstkamer?

Een kunstkamer is een werk uit 1619 van de Antwerpse kunstschilder Frans Francken II. Het olieverf op paneel van 56 x 85 cm behoort tot de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, waar het inventarisnummer 816 draagt.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Focus op Een_kunstkamer en leg de Context uit.

In het zestiende en zeventiende-eeuwse Europa werd het verzamelen van natuurlijke (naturalia) en van menselijke oorsprong gemaakte voorwerpen (artificialia) een ware trend. Deze Kunstkamers waren een toonbeeld van rijkdom, status en geleerdheid voor de Antwerpse burgerij. Aanvankelijk was dit verzamelen een activiteit van de adel, maar al snel begonnen de machtig geworden Antwerpse kooplieden en magistraten zich ook steeds meer als kunstkenners te profileren. Bovendien groeide de markt van exotica en rariteiten door nieuwe handelsroutes naar Azië en Amerika aanzienlijk. De fictieve wanden met kostbaarheden ontstonden gelijktijdig met de galerij-interieurs. Deze Preziosenwanden worden echter niet verder nagevolgd, aangezien galerij-interieurs een uitgebreidere voorstelling van rariteitenkabinetten toelieten. Daarbovenop gaven de portretten van identificeerbare verzamelaars op deze interieurs een extra dimensie aan het genre. Eigenaars van Kunstkamers waren niet vanzelfsprekend in het bezit van zo’n curiositeitenkabinet. Bij deze schilderijen ging het meer om het verzamelen op zich en om de herinnering aan de exotische herkomstlanden van de rariteiten.Tot 1989 werd aangenomen dat Jan Bruegel I dit genre had uitgevonden met zijn Allegorie van het gezicht uit 1617. In dat jaar toonde Härting echter aan dat Frans II Francken al voor 1617 kunstkamers schilderde. In totaal schrijft Härting 21 kunstkamers toe aan hem.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Verklaar de Context van dit kunstwerk, Een_kunstkamer.

In het zestiende en zeventiende-eeuwse Europa werd het verzamelen van natuurlijke (naturalia) en van menselijke oorsprong gemaakte voorwerpen (artificialia) een ware trend. Deze Kunstkamers waren een toonbeeld van rijkdom, status en geleerdheid voor de Antwerpse burgerij. Aanvankelijk was dit verzamelen een activiteit van de adel, maar al snel begonnen de machtig geworden Antwerpse kooplieden en magistraten zich ook steeds meer als kunstkenners te profileren. Bovendien groeide de markt van exotica en rariteiten door nieuwe handelsroutes naar Azië en Amerika aanzienlijk. De fictieve wanden met kostbaarheden ontstonden gelijktijdig met de galerij-interieurs. Deze Preziosenwanden worden echter niet verder nagevolgd, aangezien galerij-interieurs een uitgebreidere voorstelling van rariteitenkabinetten toelieten. Daarbovenop gaven de portretten van identificeerbare verzamelaars op deze interieurs een extra dimensie aan het genre. Eigenaars van Kunstkamers waren niet vanzelfsprekend in het bezit van zo’n curiositeitenkabinet. Bij deze schilderijen ging het meer om het verzamelen op zich en om de herinnering aan de exotische herkomstlanden van de rariteiten.Tot 1989 werd aangenomen dat Jan Bruegel I dit genre had uitgevonden met zijn Allegorie van het gezicht uit 1617. In dat jaar toonde Härting echter aan dat Frans II Francken al voor 1617 kunstkamers schilderde. In totaal schrijft Härting 21 kunstkamers toe aan hem.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Hoe verklaart Een_kunstkamer zijn Context?

In het zestiende en zeventiende-eeuwse Europa werd het verzamelen van natuurlijke (naturalia) en van menselijke oorsprong gemaakte voorwerpen (artificialia) een ware trend. Deze Kunstkamers waren een toonbeeld van rijkdom, status en geleerdheid voor de Antwerpse burgerij. Aanvankelijk was dit verzamelen een activiteit van de adel, maar al snel begonnen de machtig geworden Antwerpse kooplieden en magistraten zich ook steeds meer als kunstkenners te profileren. Bovendien groeide de markt van exotica en rariteiten door nieuwe handelsroutes naar Azië en Amerika aanzienlijk. De fictieve wanden met kostbaarheden ontstonden gelijktijdig met de galerij-interieurs. Deze Preziosenwanden worden echter niet verder nagevolgd, aangezien galerij-interieurs een uitgebreidere voorstelling van rariteitenkabinetten toelieten. Daarbovenop gaven de portretten van identificeerbare verzamelaars op deze interieurs een extra dimensie aan het genre. Eigenaars van Kunstkamers waren niet vanzelfsprekend in het bezit van zo’n curiositeitenkabinet. Bij deze schilderijen ging het meer om het verzamelen op zich en om de herinnering aan de exotische herkomstlanden van de rariteiten.Tot 1989 werd aangenomen dat Jan Bruegel I dit genre had uitgevonden met zijn Allegorie van het gezicht uit 1617. In dat jaar toonde Härting echter aan dat Frans II Francken al voor 1617 kunstkamers schilderde. In totaal schrijft Härting 21 kunstkamers toe aan hem.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Hoe wordt de Context besproken in Een_kunstkamer?

In het zestiende en zeventiende-eeuwse Europa werd het verzamelen van natuurlijke (naturalia) en van menselijke oorsprong gemaakte voorwerpen (artificialia) een ware trend. Deze Kunstkamers waren een toonbeeld van rijkdom, status en geleerdheid voor de Antwerpse burgerij. Aanvankelijk was dit verzamelen een activiteit van de adel, maar al snel begonnen de machtig geworden Antwerpse kooplieden en magistraten zich ook steeds meer als kunstkenners te profileren. Bovendien groeide de markt van exotica en rariteiten door nieuwe handelsroutes naar Azië en Amerika aanzienlijk. De fictieve wanden met kostbaarheden ontstonden gelijktijdig met de galerij-interieurs. Deze Preziosenwanden worden echter niet verder nagevolgd, aangezien galerij-interieurs een uitgebreidere voorstelling van rariteitenkabinetten toelieten. Daarbovenop gaven de portretten van identificeerbare verzamelaars op deze interieurs een extra dimensie aan het genre. Eigenaars van Kunstkamers waren niet vanzelfsprekend in het bezit van zo’n curiositeitenkabinet. Bij deze schilderijen ging het meer om het verzamelen op zich en om de herinnering aan de exotische herkomstlanden van de rariteiten.Tot 1989 werd aangenomen dat Jan Bruegel I dit genre had uitgevonden met zijn Allegorie van het gezicht uit 1617. In dat jaar toonde Härting echter aan dat Frans II Francken al voor 1617 kunstkamers schilderde. In totaal schrijft Härting 21 kunstkamers toe aan hem.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Focus op Een_kunstkamer en leg de Beschrijving uit.

Francken creëert op dit schilderij een ondiepe ruimte, waar op een tafel of plank tegen de muur allerlei kostbaarheden worden uitgestald. Deze voorwerpen zijn gerangschikt volgens de principes van het stilleven.Het openliggende schetsboek links in beeld is misschien wel het Constboek dat Frans I naliet aan zijn zoon. We weten immer uit de opgestelde inventaris van 17 februari 1617 dat zijn vader dit boek in het bezit had. Op de rechterpagina zien we een naakte vrouw met de vermelding ‘L.S. Bologna’. Vermoedelijk gaat het hier om een kopie naar Lionello Spada, geboren in Bologna in 1576. Het vrouwelijk naakt op de linkerpagina is gesigneerd: ‘Frans Floris invenit’. Van de Velde ziet deze tekening als een figuurstudie voor Floris’ Mars, Venus en Cupido.Aan de wand achteraan hangen zes schilderijen. Centraal domineert een Maria met kind in bloemguirlande, vermoedelijk naar een samenwerking tussen Francken en Andries Danielsz. Een ovalen Brandend dorpsgezicht, misschien wel van Gilles Mostaert, prijkt erboven. Links aan de muur is nog een Winterlandschap in de stijl van Joos de Momper te zien, net zoals het Alpenlandschap. Rechts leunt een Aanbidding der Wijzen tegen de wand. Dit werk is afkomstig uit het atelier van Frans II Francken zelf, aangezien gelijkaardige versies uit het oeuvre van vader en zoon gekend zijn. Links hiervan is ook nog een Annunciatie te herkennen, dat herinnert aan deze van Gerard Hondhorst in de St. Jacobskerk te Antwerpen. Hiertegen leunt een klein Molen op een heuvel van Jan Brueghel de Oude. Gijsbert Leytens en Paul Bril worden in sommige bronnen genoemd als mogelijke inspiratiebronnen voor enkele schilderijen aan de wand. Opmerkzaam op een infraroodbeeld van dit schilderij is een geschilderde nachtpauwoog onder het groene Italiaanse heuvellandschap linksboven. Daarboven is ook nog een overschildering op te merken, vermoedelijk van een ander geschilderd insect. Hoogstwaarschijnlijk wou Francken op deze plaats aanvankelijk een insectentafereel afbeelden. Tegen het schetsboek, in een zwarte houten kader, leunt een Portret van een oude man. Te oordelen naar een exacte kopie uit het Victoria & Albert Museum in Londen gaat het hier om de Gentse miniaturist Simon Bening, op 75-jarige leeftijd. Het oorspronkelijk werk draagt onderaan een rode strook met daarop ‘Simon Binninck Alexandris se ipsv pingebat anno aetatis 75. 1558’. Frans II Francken heeft dit echter vervangen door ‘Anno 1619’.Rechts schittert een bos bloemen in een faiencevaas met blauw decor. Dit doet denken aan Jan Brueghel die bloemen zag als de juwelen van de natuur. Het gaat om een artificieel boeket van onder andere rozen en tulpen, aangezien ze soorten bevat die elk op een verschillend tijdstip bloeien. Opmerkelijk zijn de witte en gele tulpen met rode vlammen. Een gelijkaardige vaas als deze treft men aan op Franckens Vaas met bloemen waar men een Zeetriomf op herkent. Dit kan wijzen op water als levensnoodzakelijke bron voor de bloemen. Andere bronnen herkennen hierin een strijd tussen de Lapithen en de Centauren, mogelijks is dit zo een referentie naar de barbaarsheid van de Beeldenstorm (1566), de Franse Furie (1583) en de Val van Antwerpen (1585).Achter dit boeket bloemen prijkt een satirisch-allegorisch tafereel dat een extra inhoudelijke dimensie aan het tafereel schenkt: twee mensen met ezelskoppen slaan met een knuppel een beeld, boek, klok en hemelbol neer. Dit veel voorkomende tafereel in schilderijen van Frans II wijst vermoedelijk op de onwetendheid van de massa tegenover de kunst en wetenschappen. In zestiende- en zeventiende-eeuwse symbolische traktaten werden ezels nu eenmaal voorgesteld als een teken van onwetendheid. Ook Karel van Mander wijst hierop: “Den Mensch uytghebeeldt met een Esels hooft, beteyckent onverstandt: want den Esel is seer onverstandigh, en vergheetlijck”. Het vormt een contrast met het evenwicht en de ordening van de rariteiten op de tafel. Dit past volledig in het toenmalige tijdsbeeld, zoals we bijvoorbeeld kunnen zien aan de these van Cornelis de Bie: “Ars nullum habet inimicum nisi ignorantem.” Het is niet duidelijk of het hier gaat om een schilderij van Francken zelf of om een doorzicht naar buiten toe. Het allegorische karakter van de iconoclastische ezels vermoed echter het eerste. Het was namelijk niet de bedoeling van de schilder om een realistisch portret van een verzameling weer te geven. Francken houdt zelfs geen rekening met de juiste verhoudingen: schelpen maakt hij groter dan bloemen. Sinds de zestiende eeuw werd het verzamelen van die schelpen aanzien als iets voor intellectuelen. Schelpen waren dan ook zeer kostbare en begeerde objecten. Francken geeft een reeks schelpen uit de Indische en Stille Oceaan weer. Rechts van het slotje ligt een okergele Oliva spec. De extreem waardevolle, helgele Indonesische landslak links ervan, of de Amphidromus perversus, ligt op zijn rechterzij gedraaid, terwijl schelpen normaal naar links gedraaid worden op kunstkamers. Erachter ligt de West-Indische Cittiarum pica. Op het juwelenkistje daarachter liggen nog een Conus marmoreus, een Lioconcha castrensis en een Cymbiolacf. Vlak naast de ganzenveer ligt vermoedelijk een mosselschelp. Ook zien we een prehistorische haaientand en een gedroogd zeepaardje.Een groot aantal munten liggen verspreid op de tafel. Links leunt tegen het schetsboek een bronzen gedenkpenning met daarop de Franse koning Hendrik IV en zijn vrouw Maria de’ Medici afgebeeld, ontworpen door Guillaume Dupré. Deze munt werd geslagen ter nagedachtenis van de geboorte van Lodewijk XIII. Op de voorste zilveren rechtopstaande penning is het portret van een paus te zien. Vermoedelijk gaat het hier om paus Clemens VII, deze liet namelijk uit rouw voor de plundering van Rome in mei 1527 door Karel V zijn gezichtshaar groeien. De penning hierachter verwijst waarschijnlijk naar het jubeljaar 1525 omwille van de inscriptie ‘ANNO IVBILE’. Voor de munt met de afgebeelde paus liggen 8 zilveren munten, waaronder enkele Romeinse denarii, tetradrachme uit Rhodos, tetradrachme van Philippus van Macedonië en tradrachme van Alexander de Grote. Enkele gouden munten boven de haaientand zijn contemporain, aangezien sommige het opschrift ‘ALBERTVS’ dragen, wijzend op de regering van Albrecht en Isabella. Verder zien we ook nog gouden dubbele Albertijen, te identificeren aan de gekruiste tak. Een groter goudstuk met bebloemd kruis is vermoedelijk ouder.Naast naturalia en artificialia, zoals diverse brieven en gepolijste edelstenen, worden ook verschillende exotica uitgestald. Zo herkennen we een Oost-Aziatisch lakkastje, Chinese kommetjes, een klein Japans koperen deurslot, een antiek zwarte Romeinse olielamp en een bruin Romeins reukflesje. De ganzenveer rechts en het centrale Japanse slot verwijzen naar het feit dat naast het uitstallen van deze kostbaarheden, ook het beschrijven en bewaren van deze rariteiten een grote rol speelde. De halvemaanvormige hanger met barokparel tussen de schilderijen aan de wand, wijst op de typische combinatie van naturalia en artificialia in een Kunst- und Wunderkammer. De robuuste parel werd namelijk gepolijst en gevormd door menselijke handen. Daarbovenop wil Francken hiermee ook een gevoel van rijkdom opwekken.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Verklaar de Beschrijving van dit kunstwerk, Een_kunstkamer.

Francken creëert op dit schilderij een ondiepe ruimte, waar op een tafel of plank tegen de muur allerlei kostbaarheden worden uitgestald. Deze voorwerpen zijn gerangschikt volgens de principes van het stilleven.Het openliggende schetsboek links in beeld is misschien wel het Constboek dat Frans I naliet aan zijn zoon. We weten immer uit de opgestelde inventaris van 17 februari 1617 dat zijn vader dit boek in het bezit had. Op de rechterpagina zien we een naakte vrouw met de vermelding ‘L.S. Bologna’. Vermoedelijk gaat het hier om een kopie naar Lionello Spada, geboren in Bologna in 1576. Het vrouwelijk naakt op de linkerpagina is gesigneerd: ‘Frans Floris invenit’. Van de Velde ziet deze tekening als een figuurstudie voor Floris’ Mars, Venus en Cupido.Aan de wand achteraan hangen zes schilderijen. Centraal domineert een Maria met kind in bloemguirlande, vermoedelijk naar een samenwerking tussen Francken en Andries Danielsz. Een ovalen Brandend dorpsgezicht, misschien wel van Gilles Mostaert, prijkt erboven. Links aan de muur is nog een Winterlandschap in de stijl van Joos de Momper te zien, net zoals het Alpenlandschap. Rechts leunt een Aanbidding der Wijzen tegen de wand. Dit werk is afkomstig uit het atelier van Frans II Francken zelf, aangezien gelijkaardige versies uit het oeuvre van vader en zoon gekend zijn. Links hiervan is ook nog een Annunciatie te herkennen, dat herinnert aan deze van Gerard Hondhorst in de St. Jacobskerk te Antwerpen. Hiertegen leunt een klein Molen op een heuvel van Jan Brueghel de Oude. Gijsbert Leytens en Paul Bril worden in sommige bronnen genoemd als mogelijke inspiratiebronnen voor enkele schilderijen aan de wand. Opmerkzaam op een infraroodbeeld van dit schilderij is een geschilderde nachtpauwoog onder het groene Italiaanse heuvellandschap linksboven. Daarboven is ook nog een overschildering op te merken, vermoedelijk van een ander geschilderd insect. Hoogstwaarschijnlijk wou Francken op deze plaats aanvankelijk een insectentafereel afbeelden. Tegen het schetsboek, in een zwarte houten kader, leunt een Portret van een oude man. Te oordelen naar een exacte kopie uit het Victoria & Albert Museum in Londen gaat het hier om de Gentse miniaturist Simon Bening, op 75-jarige leeftijd. Het oorspronkelijk werk draagt onderaan een rode strook met daarop ‘Simon Binninck Alexandris se ipsv pingebat anno aetatis 75. 1558’. Frans II Francken heeft dit echter vervangen door ‘Anno 1619’.Rechts schittert een bos bloemen in een faiencevaas met blauw decor. Dit doet denken aan Jan Brueghel die bloemen zag als de juwelen van de natuur. Het gaat om een artificieel boeket van onder andere rozen en tulpen, aangezien ze soorten bevat die elk op een verschillend tijdstip bloeien. Opmerkelijk zijn de witte en gele tulpen met rode vlammen. Een gelijkaardige vaas als deze treft men aan op Franckens Vaas met bloemen waar men een Zeetriomf op herkent. Dit kan wijzen op water als levensnoodzakelijke bron voor de bloemen. Andere bronnen herkennen hierin een strijd tussen de Lapithen en de Centauren, mogelijks is dit zo een referentie naar de barbaarsheid van de Beeldenstorm (1566), de Franse Furie (1583) en de Val van Antwerpen (1585).Achter dit boeket bloemen prijkt een satirisch-allegorisch tafereel dat een extra inhoudelijke dimensie aan het tafereel schenkt: twee mensen met ezelskoppen slaan met een knuppel een beeld, boek, klok en hemelbol neer. Dit veel voorkomende tafereel in schilderijen van Frans II wijst vermoedelijk op de onwetendheid van de massa tegenover de kunst en wetenschappen. In zestiende- en zeventiende-eeuwse symbolische traktaten werden ezels nu eenmaal voorgesteld als een teken van onwetendheid. Ook Karel van Mander wijst hierop: “Den Mensch uytghebeeldt met een Esels hooft, beteyckent onverstandt: want den Esel is seer onverstandigh, en vergheetlijck”. Het vormt een contrast met het evenwicht en de ordening van de rariteiten op de tafel. Dit past volledig in het toenmalige tijdsbeeld, zoals we bijvoorbeeld kunnen zien aan de these van Cornelis de Bie: “Ars nullum habet inimicum nisi ignorantem.” Het is niet duidelijk of het hier gaat om een schilderij van Francken zelf of om een doorzicht naar buiten toe. Het allegorische karakter van de iconoclastische ezels vermoed echter het eerste. Het was namelijk niet de bedoeling van de schilder om een realistisch portret van een verzameling weer te geven. Francken houdt zelfs geen rekening met de juiste verhoudingen: schelpen maakt hij groter dan bloemen. Sinds de zestiende eeuw werd het verzamelen van die schelpen aanzien als iets voor intellectuelen. Schelpen waren dan ook zeer kostbare en begeerde objecten. Francken geeft een reeks schelpen uit de Indische en Stille Oceaan weer. Rechts van het slotje ligt een okergele Oliva spec. De extreem waardevolle, helgele Indonesische landslak links ervan, of de Amphidromus perversus, ligt op zijn rechterzij gedraaid, terwijl schelpen normaal naar links gedraaid worden op kunstkamers. Erachter ligt de West-Indische Cittiarum pica. Op het juwelenkistje daarachter liggen nog een Conus marmoreus, een Lioconcha castrensis en een Cymbiolacf. Vlak naast de ganzenveer ligt vermoedelijk een mosselschelp. Ook zien we een prehistorische haaientand en een gedroogd zeepaardje.Een groot aantal munten liggen verspreid op de tafel. Links leunt tegen het schetsboek een bronzen gedenkpenning met daarop de Franse koning Hendrik IV en zijn vrouw Maria de’ Medici afgebeeld, ontworpen door Guillaume Dupré. Deze munt werd geslagen ter nagedachtenis van de geboorte van Lodewijk XIII. Op de voorste zilveren rechtopstaande penning is het portret van een paus te zien. Vermoedelijk gaat het hier om paus Clemens VII, deze liet namelijk uit rouw voor de plundering van Rome in mei 1527 door Karel V zijn gezichtshaar groeien. De penning hierachter verwijst waarschijnlijk naar het jubeljaar 1525 omwille van de inscriptie ‘ANNO IVBILE’. Voor de munt met de afgebeelde paus liggen 8 zilveren munten, waaronder enkele Romeinse denarii, tetradrachme uit Rhodos, tetradrachme van Philippus van Macedonië en tradrachme van Alexander de Grote. Enkele gouden munten boven de haaientand zijn contemporain, aangezien sommige het opschrift ‘ALBERTVS’ dragen, wijzend op de regering van Albrecht en Isabella. Verder zien we ook nog gouden dubbele Albertijen, te identificeren aan de gekruiste tak. Een groter goudstuk met bebloemd kruis is vermoedelijk ouder.Naast naturalia en artificialia, zoals diverse brieven en gepolijste edelstenen, worden ook verschillende exotica uitgestald. Zo herkennen we een Oost-Aziatisch lakkastje, Chinese kommetjes, een klein Japans koperen deurslot, een antiek zwarte Romeinse olielamp en een bruin Romeins reukflesje. De ganzenveer rechts en het centrale Japanse slot verwijzen naar het feit dat naast het uitstallen van deze kostbaarheden, ook het beschrijven en bewaren van deze rariteiten een grote rol speelde. De halvemaanvormige hanger met barokparel tussen de schilderijen aan de wand, wijst op de typische combinatie van naturalia en artificialia in een Kunst- und Wunderkammer. De robuuste parel werd namelijk gepolijst en gevormd door menselijke handen. Daarbovenop wil Francken hiermee ook een gevoel van rijkdom opwekken.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Hoe verklaart Een_kunstkamer zijn Beschrijving?

Francken creëert op dit schilderij een ondiepe ruimte, waar op een tafel of plank tegen de muur allerlei kostbaarheden worden uitgestald. Deze voorwerpen zijn gerangschikt volgens de principes van het stilleven.Het openliggende schetsboek links in beeld is misschien wel het Constboek dat Frans I naliet aan zijn zoon. We weten immer uit de opgestelde inventaris van 17 februari 1617 dat zijn vader dit boek in het bezit had. Op de rechterpagina zien we een naakte vrouw met de vermelding ‘L.S. Bologna’. Vermoedelijk gaat het hier om een kopie naar Lionello Spada, geboren in Bologna in 1576. Het vrouwelijk naakt op de linkerpagina is gesigneerd: ‘Frans Floris invenit’. Van de Velde ziet deze tekening als een figuurstudie voor Floris’ Mars, Venus en Cupido.Aan de wand achteraan hangen zes schilderijen. Centraal domineert een Maria met kind in bloemguirlande, vermoedelijk naar een samenwerking tussen Francken en Andries Danielsz. Een ovalen Brandend dorpsgezicht, misschien wel van Gilles Mostaert, prijkt erboven. Links aan de muur is nog een Winterlandschap in de stijl van Joos de Momper te zien, net zoals het Alpenlandschap. Rechts leunt een Aanbidding der Wijzen tegen de wand. Dit werk is afkomstig uit het atelier van Frans II Francken zelf, aangezien gelijkaardige versies uit het oeuvre van vader en zoon gekend zijn. Links hiervan is ook nog een Annunciatie te herkennen, dat herinnert aan deze van Gerard Hondhorst in de St. Jacobskerk te Antwerpen. Hiertegen leunt een klein Molen op een heuvel van Jan Brueghel de Oude. Gijsbert Leytens en Paul Bril worden in sommige bronnen genoemd als mogelijke inspiratiebronnen voor enkele schilderijen aan de wand. Opmerkzaam op een infraroodbeeld van dit schilderij is een geschilderde nachtpauwoog onder het groene Italiaanse heuvellandschap linksboven. Daarboven is ook nog een overschildering op te merken, vermoedelijk van een ander geschilderd insect. Hoogstwaarschijnlijk wou Francken op deze plaats aanvankelijk een insectentafereel afbeelden. Tegen het schetsboek, in een zwarte houten kader, leunt een Portret van een oude man. Te oordelen naar een exacte kopie uit het Victoria & Albert Museum in Londen gaat het hier om de Gentse miniaturist Simon Bening, op 75-jarige leeftijd. Het oorspronkelijk werk draagt onderaan een rode strook met daarop ‘Simon Binninck Alexandris se ipsv pingebat anno aetatis 75. 1558’. Frans II Francken heeft dit echter vervangen door ‘Anno 1619’.Rechts schittert een bos bloemen in een faiencevaas met blauw decor. Dit doet denken aan Jan Brueghel die bloemen zag als de juwelen van de natuur. Het gaat om een artificieel boeket van onder andere rozen en tulpen, aangezien ze soorten bevat die elk op een verschillend tijdstip bloeien. Opmerkelijk zijn de witte en gele tulpen met rode vlammen. Een gelijkaardige vaas als deze treft men aan op Franckens Vaas met bloemen waar men een Zeetriomf op herkent. Dit kan wijzen op water als levensnoodzakelijke bron voor de bloemen. Andere bronnen herkennen hierin een strijd tussen de Lapithen en de Centauren, mogelijks is dit zo een referentie naar de barbaarsheid van de Beeldenstorm (1566), de Franse Furie (1583) en de Val van Antwerpen (1585).Achter dit boeket bloemen prijkt een satirisch-allegorisch tafereel dat een extra inhoudelijke dimensie aan het tafereel schenkt: twee mensen met ezelskoppen slaan met een knuppel een beeld, boek, klok en hemelbol neer. Dit veel voorkomende tafereel in schilderijen van Frans II wijst vermoedelijk op de onwetendheid van de massa tegenover de kunst en wetenschappen. In zestiende- en zeventiende-eeuwse symbolische traktaten werden ezels nu eenmaal voorgesteld als een teken van onwetendheid. Ook Karel van Mander wijst hierop: “Den Mensch uytghebeeldt met een Esels hooft, beteyckent onverstandt: want den Esel is seer onverstandigh, en vergheetlijck”. Het vormt een contrast met het evenwicht en de ordening van de rariteiten op de tafel. Dit past volledig in het toenmalige tijdsbeeld, zoals we bijvoorbeeld kunnen zien aan de these van Cornelis de Bie: “Ars nullum habet inimicum nisi ignorantem.” Het is niet duidelijk of het hier gaat om een schilderij van Francken zelf of om een doorzicht naar buiten toe. Het allegorische karakter van de iconoclastische ezels vermoed echter het eerste. Het was namelijk niet de bedoeling van de schilder om een realistisch portret van een verzameling weer te geven. Francken houdt zelfs geen rekening met de juiste verhoudingen: schelpen maakt hij groter dan bloemen. Sinds de zestiende eeuw werd het verzamelen van die schelpen aanzien als iets voor intellectuelen. Schelpen waren dan ook zeer kostbare en begeerde objecten. Francken geeft een reeks schelpen uit de Indische en Stille Oceaan weer. Rechts van het slotje ligt een okergele Oliva spec. De extreem waardevolle, helgele Indonesische landslak links ervan, of de Amphidromus perversus, ligt op zijn rechterzij gedraaid, terwijl schelpen normaal naar links gedraaid worden op kunstkamers. Erachter ligt de West-Indische Cittiarum pica. Op het juwelenkistje daarachter liggen nog een Conus marmoreus, een Lioconcha castrensis en een Cymbiolacf. Vlak naast de ganzenveer ligt vermoedelijk een mosselschelp. Ook zien we een prehistorische haaientand en een gedroogd zeepaardje.Een groot aantal munten liggen verspreid op de tafel. Links leunt tegen het schetsboek een bronzen gedenkpenning met daarop de Franse koning Hendrik IV en zijn vrouw Maria de’ Medici afgebeeld, ontworpen door Guillaume Dupré. Deze munt werd geslagen ter nagedachtenis van de geboorte van Lodewijk XIII. Op de voorste zilveren rechtopstaande penning is het portret van een paus te zien. Vermoedelijk gaat het hier om paus Clemens VII, deze liet namelijk uit rouw voor de plundering van Rome in mei 1527 door Karel V zijn gezichtshaar groeien. De penning hierachter verwijst waarschijnlijk naar het jubeljaar 1525 omwille van de inscriptie ‘ANNO IVBILE’. Voor de munt met de afgebeelde paus liggen 8 zilveren munten, waaronder enkele Romeinse denarii, tetradrachme uit Rhodos, tetradrachme van Philippus van Macedonië en tradrachme van Alexander de Grote. Enkele gouden munten boven de haaientand zijn contemporain, aangezien sommige het opschrift ‘ALBERTVS’ dragen, wijzend op de regering van Albrecht en Isabella. Verder zien we ook nog gouden dubbele Albertijen, te identificeren aan de gekruiste tak. Een groter goudstuk met bebloemd kruis is vermoedelijk ouder.Naast naturalia en artificialia, zoals diverse brieven en gepolijste edelstenen, worden ook verschillende exotica uitgestald. Zo herkennen we een Oost-Aziatisch lakkastje, Chinese kommetjes, een klein Japans koperen deurslot, een antiek zwarte Romeinse olielamp en een bruin Romeins reukflesje. De ganzenveer rechts en het centrale Japanse slot verwijzen naar het feit dat naast het uitstallen van deze kostbaarheden, ook het beschrijven en bewaren van deze rariteiten een grote rol speelde. De halvemaanvormige hanger met barokparel tussen de schilderijen aan de wand, wijst op de typische combinatie van naturalia en artificialia in een Kunst- und Wunderkammer. De robuuste parel werd namelijk gepolijst en gevormd door menselijke handen. Daarbovenop wil Francken hiermee ook een gevoel van rijkdom opwekken.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Hoe wordt de Beschrijving besproken in Een_kunstkamer?

Francken creëert op dit schilderij een ondiepe ruimte, waar op een tafel of plank tegen de muur allerlei kostbaarheden worden uitgestald. Deze voorwerpen zijn gerangschikt volgens de principes van het stilleven.Het openliggende schetsboek links in beeld is misschien wel het Constboek dat Frans I naliet aan zijn zoon. We weten immer uit de opgestelde inventaris van 17 februari 1617 dat zijn vader dit boek in het bezit had. Op de rechterpagina zien we een naakte vrouw met de vermelding ‘L.S. Bologna’. Vermoedelijk gaat het hier om een kopie naar Lionello Spada, geboren in Bologna in 1576. Het vrouwelijk naakt op de linkerpagina is gesigneerd: ‘Frans Floris invenit’. Van de Velde ziet deze tekening als een figuurstudie voor Floris’ Mars, Venus en Cupido.Aan de wand achteraan hangen zes schilderijen. Centraal domineert een Maria met kind in bloemguirlande, vermoedelijk naar een samenwerking tussen Francken en Andries Danielsz. Een ovalen Brandend dorpsgezicht, misschien wel van Gilles Mostaert, prijkt erboven. Links aan de muur is nog een Winterlandschap in de stijl van Joos de Momper te zien, net zoals het Alpenlandschap. Rechts leunt een Aanbidding der Wijzen tegen de wand. Dit werk is afkomstig uit het atelier van Frans II Francken zelf, aangezien gelijkaardige versies uit het oeuvre van vader en zoon gekend zijn. Links hiervan is ook nog een Annunciatie te herkennen, dat herinnert aan deze van Gerard Hondhorst in de St. Jacobskerk te Antwerpen. Hiertegen leunt een klein Molen op een heuvel van Jan Brueghel de Oude. Gijsbert Leytens en Paul Bril worden in sommige bronnen genoemd als mogelijke inspiratiebronnen voor enkele schilderijen aan de wand. Opmerkzaam op een infraroodbeeld van dit schilderij is een geschilderde nachtpauwoog onder het groene Italiaanse heuvellandschap linksboven. Daarboven is ook nog een overschildering op te merken, vermoedelijk van een ander geschilderd insect. Hoogstwaarschijnlijk wou Francken op deze plaats aanvankelijk een insectentafereel afbeelden. Tegen het schetsboek, in een zwarte houten kader, leunt een Portret van een oude man. Te oordelen naar een exacte kopie uit het Victoria & Albert Museum in Londen gaat het hier om de Gentse miniaturist Simon Bening, op 75-jarige leeftijd. Het oorspronkelijk werk draagt onderaan een rode strook met daarop ‘Simon Binninck Alexandris se ipsv pingebat anno aetatis 75. 1558’. Frans II Francken heeft dit echter vervangen door ‘Anno 1619’.Rechts schittert een bos bloemen in een faiencevaas met blauw decor. Dit doet denken aan Jan Brueghel die bloemen zag als de juwelen van de natuur. Het gaat om een artificieel boeket van onder andere rozen en tulpen, aangezien ze soorten bevat die elk op een verschillend tijdstip bloeien. Opmerkelijk zijn de witte en gele tulpen met rode vlammen. Een gelijkaardige vaas als deze treft men aan op Franckens Vaas met bloemen waar men een Zeetriomf op herkent. Dit kan wijzen op water als levensnoodzakelijke bron voor de bloemen. Andere bronnen herkennen hierin een strijd tussen de Lapithen en de Centauren, mogelijks is dit zo een referentie naar de barbaarsheid van de Beeldenstorm (1566), de Franse Furie (1583) en de Val van Antwerpen (1585).Achter dit boeket bloemen prijkt een satirisch-allegorisch tafereel dat een extra inhoudelijke dimensie aan het tafereel schenkt: twee mensen met ezelskoppen slaan met een knuppel een beeld, boek, klok en hemelbol neer. Dit veel voorkomende tafereel in schilderijen van Frans II wijst vermoedelijk op de onwetendheid van de massa tegenover de kunst en wetenschappen. In zestiende- en zeventiende-eeuwse symbolische traktaten werden ezels nu eenmaal voorgesteld als een teken van onwetendheid. Ook Karel van Mander wijst hierop: “Den Mensch uytghebeeldt met een Esels hooft, beteyckent onverstandt: want den Esel is seer onverstandigh, en vergheetlijck”. Het vormt een contrast met het evenwicht en de ordening van de rariteiten op de tafel. Dit past volledig in het toenmalige tijdsbeeld, zoals we bijvoorbeeld kunnen zien aan de these van Cornelis de Bie: “Ars nullum habet inimicum nisi ignorantem.” Het is niet duidelijk of het hier gaat om een schilderij van Francken zelf of om een doorzicht naar buiten toe. Het allegorische karakter van de iconoclastische ezels vermoed echter het eerste. Het was namelijk niet de bedoeling van de schilder om een realistisch portret van een verzameling weer te geven. Francken houdt zelfs geen rekening met de juiste verhoudingen: schelpen maakt hij groter dan bloemen. Sinds de zestiende eeuw werd het verzamelen van die schelpen aanzien als iets voor intellectuelen. Schelpen waren dan ook zeer kostbare en begeerde objecten. Francken geeft een reeks schelpen uit de Indische en Stille Oceaan weer. Rechts van het slotje ligt een okergele Oliva spec. De extreem waardevolle, helgele Indonesische landslak links ervan, of de Amphidromus perversus, ligt op zijn rechterzij gedraaid, terwijl schelpen normaal naar links gedraaid worden op kunstkamers. Erachter ligt de West-Indische Cittiarum pica. Op het juwelenkistje daarachter liggen nog een Conus marmoreus, een Lioconcha castrensis en een Cymbiolacf. Vlak naast de ganzenveer ligt vermoedelijk een mosselschelp. Ook zien we een prehistorische haaientand en een gedroogd zeepaardje.Een groot aantal munten liggen verspreid op de tafel. Links leunt tegen het schetsboek een bronzen gedenkpenning met daarop de Franse koning Hendrik IV en zijn vrouw Maria de’ Medici afgebeeld, ontworpen door Guillaume Dupré. Deze munt werd geslagen ter nagedachtenis van de geboorte van Lodewijk XIII. Op de voorste zilveren rechtopstaande penning is het portret van een paus te zien. Vermoedelijk gaat het hier om paus Clemens VII, deze liet namelijk uit rouw voor de plundering van Rome in mei 1527 door Karel V zijn gezichtshaar groeien. De penning hierachter verwijst waarschijnlijk naar het jubeljaar 1525 omwille van de inscriptie ‘ANNO IVBILE’. Voor de munt met de afgebeelde paus liggen 8 zilveren munten, waaronder enkele Romeinse denarii, tetradrachme uit Rhodos, tetradrachme van Philippus van Macedonië en tradrachme van Alexander de Grote. Enkele gouden munten boven de haaientand zijn contemporain, aangezien sommige het opschrift ‘ALBERTVS’ dragen, wijzend op de regering van Albrecht en Isabella. Verder zien we ook nog gouden dubbele Albertijen, te identificeren aan de gekruiste tak. Een groter goudstuk met bebloemd kruis is vermoedelijk ouder.Naast naturalia en artificialia, zoals diverse brieven en gepolijste edelstenen, worden ook verschillende exotica uitgestald. Zo herkennen we een Oost-Aziatisch lakkastje, Chinese kommetjes, een klein Japans koperen deurslot, een antiek zwarte Romeinse olielamp en een bruin Romeins reukflesje. De ganzenveer rechts en het centrale Japanse slot verwijzen naar het feit dat naast het uitstallen van deze kostbaarheden, ook het beschrijven en bewaren van deze rariteiten een grote rol speelde. De halvemaanvormige hanger met barokparel tussen de schilderijen aan de wand, wijst op de typische combinatie van naturalia en artificialia in een Kunst- und Wunderkammer. De robuuste parel werd namelijk gepolijst en gevormd door menselijke handen. Daarbovenop wil Francken hiermee ook een gevoel van rijkdom opwekken.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: In de context van Een_kunstkamer, verklaar de Afmetingen en de Materiële aspecten.

56 × 85 cm (Dagmaat)57 × 85,8 × 1 cm (Volledig)76,5 × 104,5 × 7,7 cm (Inclusief lijst)

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Verklaar de Afmetingen over de Materiële aspecten van dit kunstwerk, Een_kunstkamer.

56 × 85 cm (Dagmaat)57 × 85,8 × 1 cm (Volledig)76,5 × 104,5 × 7,7 cm (Inclusief lijst)

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Hoe wordt in Een_kunstkamer de Afmetingen van de Materiële aspecten verklaard?

56 × 85 cm (Dagmaat)57 × 85,8 × 1 cm (Volledig)76,5 × 104,5 × 7,7 cm (Inclusief lijst)

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Afmetingen in de Materiële aspecten van Een_kunstkamer.

56 × 85 cm (Dagmaat)57 × 85,8 × 1 cm (Volledig)76,5 × 104,5 × 7,7 cm (Inclusief lijst)

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: In de context van Een_kunstkamer, verklaar de Signaturen en de Materiële aspecten.

f. franck IN.(venit) 1619Vertaling: F. Franck heeft bedacht 1619Plaats: recto, rechtsonderType: handschriftLettertype: onderkast en kapitaalAuteur: Frans Francken IIDatum: 1619A° 1618Plaats: recto, rechtsonder (op papier)Type: handschriftSOLONI IN(venit)Vertaling: Soloni heeft bedachtPlaats: recto, linksonder (op papier)Type: handschriftLettertype: kapitaalFF LOVIS IN(venit)Vertaling: F.F. Lovis heeft bedachtPlaats: recto, linksonder (op papier)Type: handschriftLettertype: kapitaalIIIIR CHRISTPlaats: recto, linksonder (op munt)Type: handschriftLettertype: kapitaalDeze Kunstkamer is gesigneerd en gedateerd: F. Franck invenit, 1619. Het gaat hier ontegensprekelijk om Frans II Francken, aangezien Frans I in 1619 al drie jaar gestorven was en Frans III was nog slechts een kind.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Verklaar de Signaturen over de Materiële aspecten van dit kunstwerk, Een_kunstkamer.

f. franck IN.(venit) 1619Vertaling: F. Franck heeft bedacht 1619Plaats: recto, rechtsonderType: handschriftLettertype: onderkast en kapitaalAuteur: Frans Francken IIDatum: 1619A° 1618Plaats: recto, rechtsonder (op papier)Type: handschriftSOLONI IN(venit)Vertaling: Soloni heeft bedachtPlaats: recto, linksonder (op papier)Type: handschriftLettertype: kapitaalFF LOVIS IN(venit)Vertaling: F.F. Lovis heeft bedachtPlaats: recto, linksonder (op papier)Type: handschriftLettertype: kapitaalIIIIR CHRISTPlaats: recto, linksonder (op munt)Type: handschriftLettertype: kapitaalDeze Kunstkamer is gesigneerd en gedateerd: F. Franck invenit, 1619. Het gaat hier ontegensprekelijk om Frans II Francken, aangezien Frans I in 1619 al drie jaar gestorven was en Frans III was nog slechts een kind.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Hoe wordt in Een_kunstkamer de Signaturen van de Materiële aspecten verklaard?

f. franck IN.(venit) 1619Vertaling: F. Franck heeft bedacht 1619Plaats: recto, rechtsonderType: handschriftLettertype: onderkast en kapitaalAuteur: Frans Francken IIDatum: 1619A° 1618Plaats: recto, rechtsonder (op papier)Type: handschriftSOLONI IN(venit)Vertaling: Soloni heeft bedachtPlaats: recto, linksonder (op papier)Type: handschriftLettertype: kapitaalFF LOVIS IN(venit)Vertaling: F.F. Lovis heeft bedachtPlaats: recto, linksonder (op papier)Type: handschriftLettertype: kapitaalIIIIR CHRISTPlaats: recto, linksonder (op munt)Type: handschriftLettertype: kapitaalDeze Kunstkamer is gesigneerd en gedateerd: F. Franck invenit, 1619. Het gaat hier ontegensprekelijk om Frans II Francken, aangezien Frans I in 1619 al drie jaar gestorven was en Frans III was nog slechts een kind.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Signaturen in de Materiële aspecten van Een_kunstkamer.

f. franck IN.(venit) 1619Vertaling: F. Franck heeft bedacht 1619Plaats: recto, rechtsonderType: handschriftLettertype: onderkast en kapitaalAuteur: Frans Francken IIDatum: 1619A° 1618Plaats: recto, rechtsonder (op papier)Type: handschriftSOLONI IN(venit)Vertaling: Soloni heeft bedachtPlaats: recto, linksonder (op papier)Type: handschriftLettertype: kapitaalFF LOVIS IN(venit)Vertaling: F.F. Lovis heeft bedachtPlaats: recto, linksonder (op papier)Type: handschriftLettertype: kapitaalIIIIR CHRISTPlaats: recto, linksonder (op munt)Type: handschriftLettertype: kapitaalDeze Kunstkamer is gesigneerd en gedateerd: F. Franck invenit, 1619. Het gaat hier ontegensprekelijk om Frans II Francken, aangezien Frans I in 1619 al drie jaar gestorven was en Frans III was nog slechts een kind.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Focus op Een_kunstkamer en leg de Provenance uit.

Het werk werd door het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in 1903 aangekocht bij de Antwerpse kunsthandelaar Joseph Hallyn.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Verklaar de Provenance van dit kunstwerk, Een_kunstkamer.

Het werk werd door het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in 1903 aangekocht bij de Antwerpse kunsthandelaar Joseph Hallyn.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Hoe verklaart Een_kunstkamer zijn Provenance?

Het werk werd door het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in 1903 aangekocht bij de Antwerpse kunsthandelaar Joseph Hallyn.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Hoe wordt de Provenance besproken in Een_kunstkamer?

Het werk werd door het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in 1903 aangekocht bij de Antwerpse kunsthandelaar Joseph Hallyn.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Focus op Een_kunstkamer en leg de Referentielijst uit.

America Bruid van de zon. Gent : Imschoot, 1991.Balis, Arnout et al. Das Flämische Stilleben 1550 – 1680. Lingen: Luca, 2002.Chong, Alan et al. Het Nederlandse Stilleven 1550 – 1720. Zwolle : Waanders, 1999.De Baere, Bart et al., red. Beelddenken: vijf eeuwen beeld in Antwerpen. Schoten : BAI, 2011.De Bie, Cornelis. Het gulden cabinet vande edel vry schilder const: inhoudende den lof vande vermarste schilders, architecten, beldthouwers ende plaetsnyders, van dese eeuw. Antwerpen : gedruckt by Jan Meyssens [Meyssens, Joannes], 1661.Härting, Ursula. Studien zur Kabinetbildmalerei des Frans Francken II, 1581 – 1642. Hildesheim: Olms, 1983.In the presence of things: four centuries of European still-life painting. Lisbon : Calouste Gulbenkian Foundation, 2010.Koninklijk Muzeum van Schoone Kunsten te Antwerpen, Beschrijvende Catalogus I Oude Meesters 1905. Antwerpen: Boek- en Steendrukkerij Jan Boucherij, 1905.Schrijvers, Nanny. In De tulp. Een wandelparcours door de tuinen en musea van Antwerpen, red. Sofie De Ruysser; Iris Kockelbergh en Myriam Wagemans. Antwerpen : Stadsbestuur, 2006.Speth – Holterhoff, S. Les peintres flamands de cabinet d’amateurs au 17e siècle. Bruxelles : Elsevier, 1957.Van der Schueren, Katrien. “De kunstkamers van Frans II Francken: kritsche analyse van de aldaar aanwezige sculptuur.” In Jaarboek Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen 1996.Van Hout, Nico. Bezoekersgids Het Gulden Cabinet. Koninklijk Museum bij Rockox te gast, 2013, p. 55.Van Hout, Nico. Bezoekersgids Het Gulden Cabinet. Koninklijk Museum bij Rockox te gast. The Sky is the Limit. Het landschap in de Nederlanden, 2017, p. 84.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Verklaar de Referentielijst van dit kunstwerk, Een_kunstkamer.

America Bruid van de zon. Gent : Imschoot, 1991.Balis, Arnout et al. Das Flämische Stilleben 1550 – 1680. Lingen: Luca, 2002.Chong, Alan et al. Het Nederlandse Stilleven 1550 – 1720. Zwolle : Waanders, 1999.De Baere, Bart et al., red. Beelddenken: vijf eeuwen beeld in Antwerpen. Schoten : BAI, 2011.De Bie, Cornelis. Het gulden cabinet vande edel vry schilder const: inhoudende den lof vande vermarste schilders, architecten, beldthouwers ende plaetsnyders, van dese eeuw. Antwerpen : gedruckt by Jan Meyssens [Meyssens, Joannes], 1661.Härting, Ursula. Studien zur Kabinetbildmalerei des Frans Francken II, 1581 – 1642. Hildesheim: Olms, 1983.In the presence of things: four centuries of European still-life painting. Lisbon : Calouste Gulbenkian Foundation, 2010.Koninklijk Muzeum van Schoone Kunsten te Antwerpen, Beschrijvende Catalogus I Oude Meesters 1905. Antwerpen: Boek- en Steendrukkerij Jan Boucherij, 1905.Schrijvers, Nanny. In De tulp. Een wandelparcours door de tuinen en musea van Antwerpen, red. Sofie De Ruysser; Iris Kockelbergh en Myriam Wagemans. Antwerpen : Stadsbestuur, 2006.Speth – Holterhoff, S. Les peintres flamands de cabinet d’amateurs au 17e siècle. Bruxelles : Elsevier, 1957.Van der Schueren, Katrien. “De kunstkamers van Frans II Francken: kritsche analyse van de aldaar aanwezige sculptuur.” In Jaarboek Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen 1996.Van Hout, Nico. Bezoekersgids Het Gulden Cabinet. Koninklijk Museum bij Rockox te gast, 2013, p. 55.Van Hout, Nico. Bezoekersgids Het Gulden Cabinet. Koninklijk Museum bij Rockox te gast. The Sky is the Limit. Het landschap in de Nederlanden, 2017, p. 84.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Hoe verklaart Een_kunstkamer zijn Referentielijst?

America Bruid van de zon. Gent : Imschoot, 1991.Balis, Arnout et al. Das Flämische Stilleben 1550 – 1680. Lingen: Luca, 2002.Chong, Alan et al. Het Nederlandse Stilleven 1550 – 1720. Zwolle : Waanders, 1999.De Baere, Bart et al., red. Beelddenken: vijf eeuwen beeld in Antwerpen. Schoten : BAI, 2011.De Bie, Cornelis. Het gulden cabinet vande edel vry schilder const: inhoudende den lof vande vermarste schilders, architecten, beldthouwers ende plaetsnyders, van dese eeuw. Antwerpen : gedruckt by Jan Meyssens [Meyssens, Joannes], 1661.Härting, Ursula. Studien zur Kabinetbildmalerei des Frans Francken II, 1581 – 1642. Hildesheim: Olms, 1983.In the presence of things: four centuries of European still-life painting. Lisbon : Calouste Gulbenkian Foundation, 2010.Koninklijk Muzeum van Schoone Kunsten te Antwerpen, Beschrijvende Catalogus I Oude Meesters 1905. Antwerpen: Boek- en Steendrukkerij Jan Boucherij, 1905.Schrijvers, Nanny. In De tulp. Een wandelparcours door de tuinen en musea van Antwerpen, red. Sofie De Ruysser; Iris Kockelbergh en Myriam Wagemans. Antwerpen : Stadsbestuur, 2006.Speth – Holterhoff, S. Les peintres flamands de cabinet d’amateurs au 17e siècle. Bruxelles : Elsevier, 1957.Van der Schueren, Katrien. “De kunstkamers van Frans II Francken: kritsche analyse van de aldaar aanwezige sculptuur.” In Jaarboek Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen 1996.Van Hout, Nico. Bezoekersgids Het Gulden Cabinet. Koninklijk Museum bij Rockox te gast, 2013, p. 55.Van Hout, Nico. Bezoekersgids Het Gulden Cabinet. Koninklijk Museum bij Rockox te gast. The Sky is the Limit. Het landschap in de Nederlanden, 2017, p. 84.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Een_kunstkamer

Prompt: Hoe wordt de Referentielijst besproken in Een_kunstkamer?

America Bruid van de zon. Gent : Imschoot, 1991.Balis, Arnout et al. Das Flämische Stilleben 1550 – 1680. Lingen: Luca, 2002.Chong, Alan et al. Het Nederlandse Stilleven 1550 – 1720. Zwolle : Waanders, 1999.De Baere, Bart et al., red. Beelddenken: vijf eeuwen beeld in Antwerpen. Schoten : BAI, 2011.De Bie, Cornelis. Het gulden cabinet vande edel vry schilder const: inhoudende den lof vande vermarste schilders, architecten, beldthouwers ende plaetsnyders, van dese eeuw. Antwerpen : gedruckt by Jan Meyssens [Meyssens, Joannes], 1661.Härting, Ursula. Studien zur Kabinetbildmalerei des Frans Francken II, 1581 – 1642. Hildesheim: Olms, 1983.In the presence of things: four centuries of European still-life painting. Lisbon : Calouste Gulbenkian Foundation, 2010.Koninklijk Muzeum van Schoone Kunsten te Antwerpen, Beschrijvende Catalogus I Oude Meesters 1905. Antwerpen: Boek- en Steendrukkerij Jan Boucherij, 1905.Schrijvers, Nanny. In De tulp. Een wandelparcours door de tuinen en musea van Antwerpen, red. Sofie De Ruysser; Iris Kockelbergh en Myriam Wagemans. Antwerpen : Stadsbestuur, 2006.Speth – Holterhoff, S. Les peintres flamands de cabinet d’amateurs au 17e siècle. Bruxelles : Elsevier, 1957.Van der Schueren, Katrien. “De kunstkamers van Frans II Francken: kritsche analyse van de aldaar aanwezige sculptuur.” In Jaarboek Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen 1996.Van Hout, Nico. Bezoekersgids Het Gulden Cabinet. Koninklijk Museum bij Rockox te gast, 2013, p. 55.Van Hout, Nico. Bezoekersgids Het Gulden Cabinet. Koninklijk Museum bij Rockox te gast. The Sky is the Limit. Het landschap in de Nederlanden, 2017, p. 84.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Het_bezoek

Merry Company with Two Men and Two Women

Prompt: Focus op Het_bezoek en leg de abstract uit.

Het bezoek kan verwijzen naar:Het bezoek (hoorspel), een hoorspel van Michail VeličkovHet bezoek (Pieter de Hooch), een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Pieter de HoochHet bezoek (film), een korte film uit 2010 van Jos Stelling, gebaseerd op een verhaal van Remco Campert

Het bezoek (Pieter de Hooch)
Het bezoek (hoorspel)
Het bezoek (film)


Het_bezoek

Merry Company with Two Men and Two Women

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Het_bezoek.

Het bezoek kan verwijzen naar:Het bezoek (hoorspel), een hoorspel van Michail VeličkovHet bezoek (Pieter de Hooch), een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Pieter de HoochHet bezoek (film), een korte film uit 2010 van Jos Stelling, gebaseerd op een verhaal van Remco Campert

Het bezoek (Pieter de Hooch)
Het bezoek (hoorspel)
Het bezoek (film)


Het_bezoek

Merry Company with Two Men and Two Women

Prompt: Hoe verklaart Het_bezoek zijn abstract?

Het bezoek kan verwijzen naar:Het bezoek (hoorspel), een hoorspel van Michail VeličkovHet bezoek (Pieter de Hooch), een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Pieter de HoochHet bezoek (film), een korte film uit 2010 van Jos Stelling, gebaseerd op een verhaal van Remco Campert

Het bezoek (Pieter de Hooch)
Het bezoek (hoorspel)
Het bezoek (film)


Het_bezoek

Merry Company with Two Men and Two Women

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Het_bezoek?

Het bezoek kan verwijzen naar:Het bezoek (hoorspel), een hoorspel van Michail VeličkovHet bezoek (Pieter de Hooch), een schilderij van de Nederlandse kunstschilder Pieter de HoochHet bezoek (film), een korte film uit 2010 van Jos Stelling, gebaseerd op een verhaal van Remco Campert

Het bezoek (Pieter de Hooch)
Het bezoek (hoorspel)
Het bezoek (film)


De_graflegging_van_Christus

Prompt: Focus op De_graflegging_van_Christus en leg de abstract uit.


De_graflegging_van_Christus

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, De_graflegging_van_Christus.


De_graflegging_van_Christus

Prompt: Hoe verklaart De_graflegging_van_Christus zijn abstract?


De_graflegging_van_Christus

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in De_graflegging_van_Christus?


Portret_van_de_familie_Hirschsprung

Prompt: Focus op Portret_van_de_familie_Hirschsprung en leg de abstract uit.

Portret van de familie Hirschsprung (Deens: Det Hirschsprungske familiebillede) is een olieverfschilderij van de dan nog Noorse kunstschilder Peder Severin Krøyer uit 1881. Het toont de familie van de Deense sigarenfabrikant Heinrich Hirschsprung op het balkon van zijn zomerhuis, geschilderd nog in een toentertijd in Denemarken dominante realistische stijl. Het werk bevindt zich in de collectie van de Hirschsprungske Samling te Kopenhagen.

Categorie:Schilderij in de Hirschsprungske Samling

Hirschsprungs zomerhuis 'Skraenten' in Skodsborg, met de Italiaanse trappen.


Portret_van_de_familie_Hirschsprung

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Portret_van_de_familie_Hirschsprung.

Portret van de familie Hirschsprung (Deens: Det Hirschsprungske familiebillede) is een olieverfschilderij van de dan nog Noorse kunstschilder Peder Severin Krøyer uit 1881. Het toont de familie van de Deense sigarenfabrikant Heinrich Hirschsprung op het balkon van zijn zomerhuis, geschilderd nog in een toentertijd in Denemarken dominante realistische stijl. Het werk bevindt zich in de collectie van de Hirschsprungske Samling te Kopenhagen.

Categorie:Schilderij in de Hirschsprungske Samling

Hirschsprungs zomerhuis 'Skraenten' in Skodsborg, met de Italiaanse trappen.


Portret_van_de_familie_Hirschsprung

Prompt: Hoe verklaart Portret_van_de_familie_Hirschsprung zijn abstract?

Portret van de familie Hirschsprung (Deens: Det Hirschsprungske familiebillede) is een olieverfschilderij van de dan nog Noorse kunstschilder Peder Severin Krøyer uit 1881. Het toont de familie van de Deense sigarenfabrikant Heinrich Hirschsprung op het balkon van zijn zomerhuis, geschilderd nog in een toentertijd in Denemarken dominante realistische stijl. Het werk bevindt zich in de collectie van de Hirschsprungske Samling te Kopenhagen.

Categorie:Schilderij in de Hirschsprungske Samling

Hirschsprungs zomerhuis 'Skraenten' in Skodsborg, met de Italiaanse trappen.


Portret_van_de_familie_Hirschsprung

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Portret_van_de_familie_Hirschsprung?

Portret van de familie Hirschsprung (Deens: Det Hirschsprungske familiebillede) is een olieverfschilderij van de dan nog Noorse kunstschilder Peder Severin Krøyer uit 1881. Het toont de familie van de Deense sigarenfabrikant Heinrich Hirschsprung op het balkon van zijn zomerhuis, geschilderd nog in een toentertijd in Denemarken dominante realistische stijl. Het werk bevindt zich in de collectie van de Hirschsprungske Samling te Kopenhagen.

Categorie:Schilderij in de Hirschsprungske Samling

Hirschsprungs zomerhuis 'Skraenten' in Skodsborg, met de Italiaanse trappen.


Portret_van_de_familie_Hirschsprung

Prompt: Focus op Portret_van_de_familie_Hirschsprung en leg de Context uit.

Heinrich Hirschsprung (1836-1908) was de zoon van een tabakswinkelier van Duits-Joodse komaf. Samen met zijn broer Bernhard startte hij en 1866 een moderne sigarenfabriek, waarmee hij een fortuin vergaarde.Hirschsprung was een groot kunstliefhebber en zou uiteindelijk ook een fervent kunstverzamelaar worden. Al vroeg kwam hij onder de indruk van het talent van Krøyer. Hij steunde hem vanaf het begin van zijn carrière met aankopen van zijn werk en financierde 1877 tot 1881 diens buitenlandse reizen. Krøyer werd ook snel een intieme vriend van de familie, voerde een uitgebreide correspondentie met Hirschsprungs vrouw Pauline en portretteerde diverse leden van het gezin. Het hier besproken Portret van de familie Hirschsprung getuigt bij uitstek van de nauwe band die hij met de familie onderhield. Het schilderij zou familiebezit blijven, totdat Hirschsprung zijn collectie in 1902 aan de Deense staat overdroeg.

Categorie:Schilderij in de Hirschsprungske Samling

Hirschsprungs zomerhuis 'Skraenten' in Skodsborg, met de Italiaanse trappen.


Portret_van_de_familie_Hirschsprung

Prompt: Verklaar de Context van dit kunstwerk, Portret_van_de_familie_Hirschsprung.

Heinrich Hirschsprung (1836-1908) was de zoon van een tabakswinkelier van Duits-Joodse komaf. Samen met zijn broer Bernhard startte hij en 1866 een moderne sigarenfabriek, waarmee hij een fortuin vergaarde.Hirschsprung was een groot kunstliefhebber en zou uiteindelijk ook een fervent kunstverzamelaar worden. Al vroeg kwam hij onder de indruk van het talent van Krøyer. Hij steunde hem vanaf het begin van zijn carrière met aankopen van zijn werk en financierde 1877 tot 1881 diens buitenlandse reizen. Krøyer werd ook snel een intieme vriend van de familie, voerde een uitgebreide correspondentie met Hirschsprungs vrouw Pauline en portretteerde diverse leden van het gezin. Het hier besproken Portret van de familie Hirschsprung getuigt bij uitstek van de nauwe band die hij met de familie onderhield. Het schilderij zou familiebezit blijven, totdat Hirschsprung zijn collectie in 1902 aan de Deense staat overdroeg.

Categorie:Schilderij in de Hirschsprungske Samling

Hirschsprungs zomerhuis 'Skraenten' in Skodsborg, met de Italiaanse trappen.


Portret_van_de_familie_Hirschsprung

Prompt: Hoe verklaart Portret_van_de_familie_Hirschsprung zijn Context?

Heinrich Hirschsprung (1836-1908) was de zoon van een tabakswinkelier van Duits-Joodse komaf. Samen met zijn broer Bernhard startte hij en 1866 een moderne sigarenfabriek, waarmee hij een fortuin vergaarde.Hirschsprung was een groot kunstliefhebber en zou uiteindelijk ook een fervent kunstverzamelaar worden. Al vroeg kwam hij onder de indruk van het talent van Krøyer. Hij steunde hem vanaf het begin van zijn carrière met aankopen van zijn werk en financierde 1877 tot 1881 diens buitenlandse reizen. Krøyer werd ook snel een intieme vriend van de familie, voerde een uitgebreide correspondentie met Hirschsprungs vrouw Pauline en portretteerde diverse leden van het gezin. Het hier besproken Portret van de familie Hirschsprung getuigt bij uitstek van de nauwe band die hij met de familie onderhield. Het schilderij zou familiebezit blijven, totdat Hirschsprung zijn collectie in 1902 aan de Deense staat overdroeg.

Categorie:Schilderij in de Hirschsprungske Samling

Hirschsprungs zomerhuis 'Skraenten' in Skodsborg, met de Italiaanse trappen.


Portret_van_de_familie_Hirschsprung

Prompt: Hoe wordt de Context besproken in Portret_van_de_familie_Hirschsprung?

Heinrich Hirschsprung (1836-1908) was de zoon van een tabakswinkelier van Duits-Joodse komaf. Samen met zijn broer Bernhard startte hij en 1866 een moderne sigarenfabriek, waarmee hij een fortuin vergaarde.Hirschsprung was een groot kunstliefhebber en zou uiteindelijk ook een fervent kunstverzamelaar worden. Al vroeg kwam hij onder de indruk van het talent van Krøyer. Hij steunde hem vanaf het begin van zijn carrière met aankopen van zijn werk en financierde 1877 tot 1881 diens buitenlandse reizen. Krøyer werd ook snel een intieme vriend van de familie, voerde een uitgebreide correspondentie met Hirschsprungs vrouw Pauline en portretteerde diverse leden van het gezin. Het hier besproken Portret van de familie Hirschsprung getuigt bij uitstek van de nauwe band die hij met de familie onderhield. Het schilderij zou familiebezit blijven, totdat Hirschsprung zijn collectie in 1902 aan de Deense staat overdroeg.

Categorie:Schilderij in de Hirschsprungske Samling

Hirschsprungs zomerhuis 'Skraenten' in Skodsborg, met de Italiaanse trappen.


Portret_van_de_familie_Hirschsprung

Prompt: Focus op Portret_van_de_familie_Hirschsprung en leg de Afbeelding uit.

Portret van de familie Hirschsprung is geschilderd in de toentertijd in Denemarken dominante realistische stijl, sterk beïnvloed ook door Édouard Manet, wiens werk Krøyer in Parijs had leren kennen. De locatie is naar alle waarschijnlijkheid het terras van Hirschsprungs zomerhuis "Skraenten", gelegen in het kustplaatsje Skodsborg, even ten noorden van Kopenhagen.. Het toont een ogenschijnlijk ongedwongen familietafereel op een rustig moment en roept een soort van "zondagsgevoel" op.Uiteraard is het tafereel tot op zekere hoogte geposeerd, maar toch komt het portret niet echt artificieel over. Dit is vooral de verdienste van Krøyer, die de onderlinge verhoudingen tussen de familieleden met groot psychologisch inzicht uitbeeldt. De twee jongens links, Ivar en Aage, lijken dromerig en ietwat verveeld in de verte te kijken: het onderwerp van hun aandacht lijkt niet bijzonder te boeien. In het midden kijkt Heinrich, de patriarch, die ook zelf tekende, op vaderlijke wijze met zijn zoon Oscar in een schetsboek. Rechts kijkt Pauline naar haar dochter Ellen, die op haar beurt naar de schilder kijkt en dus naar de toeschouwer. Beide zijn aan het breien en zitten dicht bij de deur, gebonden aan het huis. De enige eenling is Robert, de oudste, die centraal in het midden de krant leest. Ondanks de indeling in paren en niettegenstaande de geringe interactie tussen de gezinsleden, weet Krøyer er toch in te slagen een gevoel van saamhorigheid en beslotenheid in het werk te leggen. De afgebeelde personen horen bij elkaar, niemand wordt bewust genegeerd, er is duidelijk harmonie.Het gevoel van harmonie wordt door Krøyer eens te meer benadrukt door de afgewogen compositie. De tweetallen (in het midden ook met de krant lezende Robert erbij betrekkend) worden weergegeven in de vorm van elipsen, die zich herhalen in de ronde tafel en een deel van de balustrade. De balustrade van de imposante Italiaanse trap en de doorlopende tegels geven de kijker bovendien het gevoel "erbij te horen". Dit effect wordt nog versterkt door de directe blik waarmee Ellen de kijker in de ogen ziet. Met deze presentatie benadrukt Krøyer de intimiteit van het kerngezin, die ondanks traditionele man-vrouw rollen inherent is aan het begrip 'familie'. Portret van de familie Hirschsprung is daarmee exemplarisch voor de cultuur en normen van een toenmalige bourgeoisfamilie en herbergt een ideaal van het gelukkige gezin. De schrijver Henrik Pontoppidan, een goede bekende van de familie, gebruikte Krøyers familieportret als een model voor de familie Salomo in zijn grote bildungsroman Lykke Per (1898-1904, Nederlands: Peter de gelukkige), waarvoor hij de Nobelprijs voor Literatuur kreeg.

Categorie:Schilderij in de Hirschsprungske Samling

Hirschsprungs zomerhuis 'Skraenten' in Skodsborg, met de Italiaanse trappen.


Portret_van_de_familie_Hirschsprung

Prompt: Verklaar de Afbeelding van dit kunstwerk, Portret_van_de_familie_Hirschsprung.

Portret van de familie Hirschsprung is geschilderd in de toentertijd in Denemarken dominante realistische stijl, sterk beïnvloed ook door Édouard Manet, wiens werk Krøyer in Parijs had leren kennen. De locatie is naar alle waarschijnlijkheid het terras van Hirschsprungs zomerhuis "Skraenten", gelegen in het kustplaatsje Skodsborg, even ten noorden van Kopenhagen.. Het toont een ogenschijnlijk ongedwongen familietafereel op een rustig moment en roept een soort van "zondagsgevoel" op.Uiteraard is het tafereel tot op zekere hoogte geposeerd, maar toch komt het portret niet echt artificieel over. Dit is vooral de verdienste van Krøyer, die de onderlinge verhoudingen tussen de familieleden met groot psychologisch inzicht uitbeeldt. De twee jongens links, Ivar en Aage, lijken dromerig en ietwat verveeld in de verte te kijken: het onderwerp van hun aandacht lijkt niet bijzonder te boeien. In het midden kijkt Heinrich, de patriarch, die ook zelf tekende, op vaderlijke wijze met zijn zoon Oscar in een schetsboek. Rechts kijkt Pauline naar haar dochter Ellen, die op haar beurt naar de schilder kijkt en dus naar de toeschouwer. Beide zijn aan het breien en zitten dicht bij de deur, gebonden aan het huis. De enige eenling is Robert, de oudste, die centraal in het midden de krant leest. Ondanks de indeling in paren en niettegenstaande de geringe interactie tussen de gezinsleden, weet Krøyer er toch in te slagen een gevoel van saamhorigheid en beslotenheid in het werk te leggen. De afgebeelde personen horen bij elkaar, niemand wordt bewust genegeerd, er is duidelijk harmonie.Het gevoel van harmonie wordt door Krøyer eens te meer benadrukt door de afgewogen compositie. De tweetallen (in het midden ook met de krant lezende Robert erbij betrekkend) worden weergegeven in de vorm van elipsen, die zich herhalen in de ronde tafel en een deel van de balustrade. De balustrade van de imposante Italiaanse trap en de doorlopende tegels geven de kijker bovendien het gevoel "erbij te horen". Dit effect wordt nog versterkt door de directe blik waarmee Ellen de kijker in de ogen ziet. Met deze presentatie benadrukt Krøyer de intimiteit van het kerngezin, die ondanks traditionele man-vrouw rollen inherent is aan het begrip 'familie'. Portret van de familie Hirschsprung is daarmee exemplarisch voor de cultuur en normen van een toenmalige bourgeoisfamilie en herbergt een ideaal van het gelukkige gezin. De schrijver Henrik Pontoppidan, een goede bekende van de familie, gebruikte Krøyers familieportret als een model voor de familie Salomo in zijn grote bildungsroman Lykke Per (1898-1904, Nederlands: Peter de gelukkige), waarvoor hij de Nobelprijs voor Literatuur kreeg.

Categorie:Schilderij in de Hirschsprungske Samling

Hirschsprungs zomerhuis 'Skraenten' in Skodsborg, met de Italiaanse trappen.


Portret_van_de_familie_Hirschsprung

Prompt: Hoe verklaart Portret_van_de_familie_Hirschsprung zijn Afbeelding?

Portret van de familie Hirschsprung is geschilderd in de toentertijd in Denemarken dominante realistische stijl, sterk beïnvloed ook door Édouard Manet, wiens werk Krøyer in Parijs had leren kennen. De locatie is naar alle waarschijnlijkheid het terras van Hirschsprungs zomerhuis "Skraenten", gelegen in het kustplaatsje Skodsborg, even ten noorden van Kopenhagen.. Het toont een ogenschijnlijk ongedwongen familietafereel op een rustig moment en roept een soort van "zondagsgevoel" op.Uiteraard is het tafereel tot op zekere hoogte geposeerd, maar toch komt het portret niet echt artificieel over. Dit is vooral de verdienste van Krøyer, die de onderlinge verhoudingen tussen de familieleden met groot psychologisch inzicht uitbeeldt. De twee jongens links, Ivar en Aage, lijken dromerig en ietwat verveeld in de verte te kijken: het onderwerp van hun aandacht lijkt niet bijzonder te boeien. In het midden kijkt Heinrich, de patriarch, die ook zelf tekende, op vaderlijke wijze met zijn zoon Oscar in een schetsboek. Rechts kijkt Pauline naar haar dochter Ellen, die op haar beurt naar de schilder kijkt en dus naar de toeschouwer. Beide zijn aan het breien en zitten dicht bij de deur, gebonden aan het huis. De enige eenling is Robert, de oudste, die centraal in het midden de krant leest. Ondanks de indeling in paren en niettegenstaande de geringe interactie tussen de gezinsleden, weet Krøyer er toch in te slagen een gevoel van saamhorigheid en beslotenheid in het werk te leggen. De afgebeelde personen horen bij elkaar, niemand wordt bewust genegeerd, er is duidelijk harmonie.Het gevoel van harmonie wordt door Krøyer eens te meer benadrukt door de afgewogen compositie. De tweetallen (in het midden ook met de krant lezende Robert erbij betrekkend) worden weergegeven in de vorm van elipsen, die zich herhalen in de ronde tafel en een deel van de balustrade. De balustrade van de imposante Italiaanse trap en de doorlopende tegels geven de kijker bovendien het gevoel "erbij te horen". Dit effect wordt nog versterkt door de directe blik waarmee Ellen de kijker in de ogen ziet. Met deze presentatie benadrukt Krøyer de intimiteit van het kerngezin, die ondanks traditionele man-vrouw rollen inherent is aan het begrip 'familie'. Portret van de familie Hirschsprung is daarmee exemplarisch voor de cultuur en normen van een toenmalige bourgeoisfamilie en herbergt een ideaal van het gelukkige gezin. De schrijver Henrik Pontoppidan, een goede bekende van de familie, gebruikte Krøyers familieportret als een model voor de familie Salomo in zijn grote bildungsroman Lykke Per (1898-1904, Nederlands: Peter de gelukkige), waarvoor hij de Nobelprijs voor Literatuur kreeg.

Categorie:Schilderij in de Hirschsprungske Samling

Hirschsprungs zomerhuis 'Skraenten' in Skodsborg, met de Italiaanse trappen.


Portret_van_de_familie_Hirschsprung

Prompt: Hoe wordt de Afbeelding besproken in Portret_van_de_familie_Hirschsprung?

Portret van de familie Hirschsprung is geschilderd in de toentertijd in Denemarken dominante realistische stijl, sterk beïnvloed ook door Édouard Manet, wiens werk Krøyer in Parijs had leren kennen. De locatie is naar alle waarschijnlijkheid het terras van Hirschsprungs zomerhuis "Skraenten", gelegen in het kustplaatsje Skodsborg, even ten noorden van Kopenhagen.. Het toont een ogenschijnlijk ongedwongen familietafereel op een rustig moment en roept een soort van "zondagsgevoel" op.Uiteraard is het tafereel tot op zekere hoogte geposeerd, maar toch komt het portret niet echt artificieel over. Dit is vooral de verdienste van Krøyer, die de onderlinge verhoudingen tussen de familieleden met groot psychologisch inzicht uitbeeldt. De twee jongens links, Ivar en Aage, lijken dromerig en ietwat verveeld in de verte te kijken: het onderwerp van hun aandacht lijkt niet bijzonder te boeien. In het midden kijkt Heinrich, de patriarch, die ook zelf tekende, op vaderlijke wijze met zijn zoon Oscar in een schetsboek. Rechts kijkt Pauline naar haar dochter Ellen, die op haar beurt naar de schilder kijkt en dus naar de toeschouwer. Beide zijn aan het breien en zitten dicht bij de deur, gebonden aan het huis. De enige eenling is Robert, de oudste, die centraal in het midden de krant leest. Ondanks de indeling in paren en niettegenstaande de geringe interactie tussen de gezinsleden, weet Krøyer er toch in te slagen een gevoel van saamhorigheid en beslotenheid in het werk te leggen. De afgebeelde personen horen bij elkaar, niemand wordt bewust genegeerd, er is duidelijk harmonie.Het gevoel van harmonie wordt door Krøyer eens te meer benadrukt door de afgewogen compositie. De tweetallen (in het midden ook met de krant lezende Robert erbij betrekkend) worden weergegeven in de vorm van elipsen, die zich herhalen in de ronde tafel en een deel van de balustrade. De balustrade van de imposante Italiaanse trap en de doorlopende tegels geven de kijker bovendien het gevoel "erbij te horen". Dit effect wordt nog versterkt door de directe blik waarmee Ellen de kijker in de ogen ziet. Met deze presentatie benadrukt Krøyer de intimiteit van het kerngezin, die ondanks traditionele man-vrouw rollen inherent is aan het begrip 'familie'. Portret van de familie Hirschsprung is daarmee exemplarisch voor de cultuur en normen van een toenmalige bourgeoisfamilie en herbergt een ideaal van het gelukkige gezin. De schrijver Henrik Pontoppidan, een goede bekende van de familie, gebruikte Krøyers familieportret als een model voor de familie Salomo in zijn grote bildungsroman Lykke Per (1898-1904, Nederlands: Peter de gelukkige), waarvoor hij de Nobelprijs voor Literatuur kreeg.

Categorie:Schilderij in de Hirschsprungske Samling

Hirschsprungs zomerhuis 'Skraenten' in Skodsborg, met de Italiaanse trappen.


Aardappelrooister

Prompt: Focus op Aardappelrooister en leg de abstract uit.

Aardappelrooister is een werk van Vincent van Gogh (Groot-Zundert 1853 - Auvers-sur-Oise 1890), vermoedelijk uit 1885. Het behoort tot de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Aardappelrooister

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Aardappelrooister.

Aardappelrooister is een werk van Vincent van Gogh (Groot-Zundert 1853 - Auvers-sur-Oise 1890), vermoedelijk uit 1885. Het behoort tot de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Aardappelrooister

Prompt: Hoe verklaart Aardappelrooister zijn abstract?

Aardappelrooister is een werk van Vincent van Gogh (Groot-Zundert 1853 - Auvers-sur-Oise 1890), vermoedelijk uit 1885. Het behoort tot de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Aardappelrooister

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Aardappelrooister?

Aardappelrooister is een werk van Vincent van Gogh (Groot-Zundert 1853 - Auvers-sur-Oise 1890), vermoedelijk uit 1885. Het behoort tot de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Aardappelrooister

Prompt: Focus op Aardappelrooister en leg de Context uit.

Vincent van Gogh werd in 1853 geboren te Groot-Zundert. Tussen 1883 en 1885 werkte hij achtereenvolgens in Drenthe en Nuenen. Vooral in het laatste dorp was het moeilijk leven. Landarbeiders en kleine boeren konden er nauwelijks overleven op de schrale gronden. Mogelijk vormde dat de inspiratie voor zijn schilderijen van landelijke omgevingen en boerenmodellen. Hij werd daarin geïnspireerd door Jean-François Millet, die hij beschouwde als de ‘eeuwige meester’ van het boerengenre. Het was zijn Hollandse periode, waarin hij boeren en handwerklieden zag als vrome mensen die nobele arbeid verrichten. Net zoals Millet en Jules Breton toonde hij in zijn ‘schilderijen met klompen’, zoals hij zijn werken noemde, vooral seizoensgebonden arbeid.Midden juli 1885 maakte de schilder “een stuk of zes vrij grote doeken”, waaronder De aardappeleters. Hij besloot “voorlopig slechts kleine verder te maken”. Dat waren figuurstudies. De Aardappelrooister is er een van.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Aardappelrooister

Prompt: Verklaar de Context van dit kunstwerk, Aardappelrooister.

Vincent van Gogh werd in 1853 geboren te Groot-Zundert. Tussen 1883 en 1885 werkte hij achtereenvolgens in Drenthe en Nuenen. Vooral in het laatste dorp was het moeilijk leven. Landarbeiders en kleine boeren konden er nauwelijks overleven op de schrale gronden. Mogelijk vormde dat de inspiratie voor zijn schilderijen van landelijke omgevingen en boerenmodellen. Hij werd daarin geïnspireerd door Jean-François Millet, die hij beschouwde als de ‘eeuwige meester’ van het boerengenre. Het was zijn Hollandse periode, waarin hij boeren en handwerklieden zag als vrome mensen die nobele arbeid verrichten. Net zoals Millet en Jules Breton toonde hij in zijn ‘schilderijen met klompen’, zoals hij zijn werken noemde, vooral seizoensgebonden arbeid.Midden juli 1885 maakte de schilder “een stuk of zes vrij grote doeken”, waaronder De aardappeleters. Hij besloot “voorlopig slechts kleine verder te maken”. Dat waren figuurstudies. De Aardappelrooister is er een van.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Aardappelrooister

Prompt: Hoe verklaart Aardappelrooister zijn Context?

Vincent van Gogh werd in 1853 geboren te Groot-Zundert. Tussen 1883 en 1885 werkte hij achtereenvolgens in Drenthe en Nuenen. Vooral in het laatste dorp was het moeilijk leven. Landarbeiders en kleine boeren konden er nauwelijks overleven op de schrale gronden. Mogelijk vormde dat de inspiratie voor zijn schilderijen van landelijke omgevingen en boerenmodellen. Hij werd daarin geïnspireerd door Jean-François Millet, die hij beschouwde als de ‘eeuwige meester’ van het boerengenre. Het was zijn Hollandse periode, waarin hij boeren en handwerklieden zag als vrome mensen die nobele arbeid verrichten. Net zoals Millet en Jules Breton toonde hij in zijn ‘schilderijen met klompen’, zoals hij zijn werken noemde, vooral seizoensgebonden arbeid.Midden juli 1885 maakte de schilder “een stuk of zes vrij grote doeken”, waaronder De aardappeleters. Hij besloot “voorlopig slechts kleine verder te maken”. Dat waren figuurstudies. De Aardappelrooister is er een van.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen