Slangen

Prompt: Hoe verklaart Slangen zijn Voortbeweging?

Dankzij het buigzame skelet zijn slangen bijzonder lenig en kunnen zich op uiteenlopende manieren voortbewegen. Slangen bewegen zich voort op de buik met behulp van de lichaamsspieren en de ribben. De methode van voortbeweging is afhankelijk van de ondergrond, waarbij het substraat en de steilheid van het terrein een rol spelen. Mogelijke bewegingen zijn:

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt de Voortbeweging besproken in Slangen?

Dankzij het buigzame skelet zijn slangen bijzonder lenig en kunnen zich op uiteenlopende manieren voortbewegen. Slangen bewegen zich voort op de buik met behulp van de lichaamsspieren en de ribben. De methode van voortbeweging is afhankelijk van de ondergrond, waarbij het substraat en de steilheid van het terrein een rol spelen. Mogelijke bewegingen zijn:

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Kronkelen en de Voortbeweging.

Slangen die over een stevige ondergrond kruipen, bewegen zich onder normale omstandigheden voort met de typische kronkelbeweging waarbij de slang zijn lichaam zijdelings afplat en naar beneden afzet om vooruit te komen. Als de slang kronkelt valt op dat het lichaam in dezelfde bocht blijft liggen en de voorliggende kronkels precies volgt. Deze wijze van voortbeweging is het efficiëntst en de slang kan er gemiddeld de hoogste snelheden mee halen. Ook zwemmende slangen bewegen zich altijd kronkelend voort door het water.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Kronkelen over de Voortbeweging van dit kunstwerk, Slangen.

Slangen die over een stevige ondergrond kruipen, bewegen zich onder normale omstandigheden voort met de typische kronkelbeweging waarbij de slang zijn lichaam zijdelings afplat en naar beneden afzet om vooruit te komen. Als de slang kronkelt valt op dat het lichaam in dezelfde bocht blijft liggen en de voorliggende kronkels precies volgt. Deze wijze van voortbeweging is het efficiëntst en de slang kan er gemiddeld de hoogste snelheden mee halen. Ook zwemmende slangen bewegen zich altijd kronkelend voort door het water.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Kronkelen van de Voortbeweging verklaard?

Slangen die over een stevige ondergrond kruipen, bewegen zich onder normale omstandigheden voort met de typische kronkelbeweging waarbij de slang zijn lichaam zijdelings afplat en naar beneden afzet om vooruit te komen. Als de slang kronkelt valt op dat het lichaam in dezelfde bocht blijft liggen en de voorliggende kronkels precies volgt. Deze wijze van voortbeweging is het efficiëntst en de slang kan er gemiddeld de hoogste snelheden mee halen. Ook zwemmende slangen bewegen zich altijd kronkelend voort door het water.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Kronkelen in de Voortbeweging van Slangen.

Slangen die over een stevige ondergrond kruipen, bewegen zich onder normale omstandigheden voort met de typische kronkelbeweging waarbij de slang zijn lichaam zijdelings afplat en naar beneden afzet om vooruit te komen. Als de slang kronkelt valt op dat het lichaam in dezelfde bocht blijft liggen en de voorliggende kronkels precies volgt. Deze wijze van voortbeweging is het efficiëntst en de slang kan er gemiddeld de hoogste snelheden mee halen. Ook zwemmende slangen bewegen zich altijd kronkelend voort door het water.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Voorwaarts schuiven en de Voortbeweging.

Op een gladde ondergrond, waartegen een slang zich niet kan afzetten, wordt een meer harmonica-achtige beweging gemaakt, die doet denken aan de motoriek van een rups. Ook heel zware slangen bewegen zich op deze manier voort. De buikschubben worden naar voren geplaatst, waarna de rest van het lichaam wordt meegetrokken.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Voorwaarts schuiven over de Voortbeweging van dit kunstwerk, Slangen.

Op een gladde ondergrond, waartegen een slang zich niet kan afzetten, wordt een meer harmonica-achtige beweging gemaakt, die doet denken aan de motoriek van een rups. Ook heel zware slangen bewegen zich op deze manier voort. De buikschubben worden naar voren geplaatst, waarna de rest van het lichaam wordt meegetrokken.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Voorwaarts schuiven van de Voortbeweging verklaard?

Op een gladde ondergrond, waartegen een slang zich niet kan afzetten, wordt een meer harmonica-achtige beweging gemaakt, die doet denken aan de motoriek van een rups. Ook heel zware slangen bewegen zich op deze manier voort. De buikschubben worden naar voren geplaatst, waarna de rest van het lichaam wordt meegetrokken.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Voorwaarts schuiven in de Voortbeweging van Slangen.

Op een gladde ondergrond, waartegen een slang zich niet kan afzetten, wordt een meer harmonica-achtige beweging gemaakt, die doet denken aan de motoriek van een rups. Ook heel zware slangen bewegen zich op deze manier voort. De buikschubben worden naar voren geplaatst, waarna de rest van het lichaam wordt meegetrokken.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Lussen maken en de Voortbeweging.

Om in bomen te klimmen krult een slang zijn lichaam in lussen en brengt de kop omhoog, daarna wordt het lichaam omhoog gehesen. De schubben van deze soorten zijn vaak gekield om meer grip te bieden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Lussen maken over de Voortbeweging van dit kunstwerk, Slangen.

Om in bomen te klimmen krult een slang zijn lichaam in lussen en brengt de kop omhoog, daarna wordt het lichaam omhoog gehesen. De schubben van deze soorten zijn vaak gekield om meer grip te bieden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Lussen maken van de Voortbeweging verklaard?

Om in bomen te klimmen krult een slang zijn lichaam in lussen en brengt de kop omhoog, daarna wordt het lichaam omhoog gehesen. De schubben van deze soorten zijn vaak gekield om meer grip te bieden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Lussen maken in de Voortbeweging van Slangen.

Om in bomen te klimmen krult een slang zijn lichaam in lussen en brengt de kop omhoog, daarna wordt het lichaam omhoog gehesen. De schubben van deze soorten zijn vaak gekield om meer grip te bieden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Side-winding en de Voortbeweging.

Slangen die over rul zand of modder kruipen, maken zigzaggende bewegingen om het lichaam af te zetten tegen de ondergrond. Hierbij moet de slang echter zo veel mogelijk gewicht op zo min mogelijk ondergrond drukken, omdat de slang anders wegglijdt. Een bekend voorbeeld is de sidewinder. De slang maakt bochten met zijn lichaam en zet deze af tegen de bodem om zo vooruit te komen. Voornamelijk kleine, dikke slangen bewegen zich op deze manier voort. Sidewinding laat kenmerkende evenwijdige sporen na in het zand. Vroeger werd wel gedacht dat deze manier van voortbeweging diende om het contact met het hete woestijnzand te verminderen om zo niet oververhit te raken, maar hier is geen bewijs voor gevonden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Side-winding over de Voortbeweging van dit kunstwerk, Slangen.

Slangen die over rul zand of modder kruipen, maken zigzaggende bewegingen om het lichaam af te zetten tegen de ondergrond. Hierbij moet de slang echter zo veel mogelijk gewicht op zo min mogelijk ondergrond drukken, omdat de slang anders wegglijdt. Een bekend voorbeeld is de sidewinder. De slang maakt bochten met zijn lichaam en zet deze af tegen de bodem om zo vooruit te komen. Voornamelijk kleine, dikke slangen bewegen zich op deze manier voort. Sidewinding laat kenmerkende evenwijdige sporen na in het zand. Vroeger werd wel gedacht dat deze manier van voortbeweging diende om het contact met het hete woestijnzand te verminderen om zo niet oververhit te raken, maar hier is geen bewijs voor gevonden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Side-winding van de Voortbeweging verklaard?

Slangen die over rul zand of modder kruipen, maken zigzaggende bewegingen om het lichaam af te zetten tegen de ondergrond. Hierbij moet de slang echter zo veel mogelijk gewicht op zo min mogelijk ondergrond drukken, omdat de slang anders wegglijdt. Een bekend voorbeeld is de sidewinder. De slang maakt bochten met zijn lichaam en zet deze af tegen de bodem om zo vooruit te komen. Voornamelijk kleine, dikke slangen bewegen zich op deze manier voort. Sidewinding laat kenmerkende evenwijdige sporen na in het zand. Vroeger werd wel gedacht dat deze manier van voortbeweging diende om het contact met het hete woestijnzand te verminderen om zo niet oververhit te raken, maar hier is geen bewijs voor gevonden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Side-winding in de Voortbeweging van Slangen.

Slangen die over rul zand of modder kruipen, maken zigzaggende bewegingen om het lichaam af te zetten tegen de ondergrond. Hierbij moet de slang echter zo veel mogelijk gewicht op zo min mogelijk ondergrond drukken, omdat de slang anders wegglijdt. Een bekend voorbeeld is de sidewinder. De slang maakt bochten met zijn lichaam en zet deze af tegen de bodem om zo vooruit te komen. Voornamelijk kleine, dikke slangen bewegen zich op deze manier voort. Sidewinding laat kenmerkende evenwijdige sporen na in het zand. Vroeger werd wel gedacht dat deze manier van voortbeweging diende om het contact met het hete woestijnzand te verminderen om zo niet oververhit te raken, maar hier is geen bewijs voor gevonden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Omlaag zweven en de Voortbeweging.

Enkele slangen uit het geslacht van de vliegende slangen (Chrysopelea) zijn in staat om stukjes te zweven, door het lichaam sterk af te platten en een spiraalvormige lichaamshouding aan te nemen. Zo kunnen ze zich door gebruik te maken van de zwaartekracht en de luchtweerstand uit hoge bomen laten vallen zonder te pletter te slaan.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Omlaag zweven over de Voortbeweging van dit kunstwerk, Slangen.

Enkele slangen uit het geslacht van de vliegende slangen (Chrysopelea) zijn in staat om stukjes te zweven, door het lichaam sterk af te platten en een spiraalvormige lichaamshouding aan te nemen. Zo kunnen ze zich door gebruik te maken van de zwaartekracht en de luchtweerstand uit hoge bomen laten vallen zonder te pletter te slaan.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Omlaag zweven van de Voortbeweging verklaard?

Enkele slangen uit het geslacht van de vliegende slangen (Chrysopelea) zijn in staat om stukjes te zweven, door het lichaam sterk af te platten en een spiraalvormige lichaamshouding aan te nemen. Zo kunnen ze zich door gebruik te maken van de zwaartekracht en de luchtweerstand uit hoge bomen laten vallen zonder te pletter te slaan.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Omlaag zweven in de Voortbeweging van Slangen.

Enkele slangen uit het geslacht van de vliegende slangen (Chrysopelea) zijn in staat om stukjes te zweven, door het lichaam sterk af te platten en een spiraalvormige lichaamshouding aan te nemen. Zo kunnen ze zich door gebruik te maken van de zwaartekracht en de luchtweerstand uit hoge bomen laten vallen zonder te pletter te slaan.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Focus op Slangen en leg de Zintuigen uit.

Slangen beschikken over verschillende zintuigen waarvan sommigen gespecialiseerd zijn en andere juist minder goed zijn ontwikkeld of gedegenereerd. Het vermogen om infraroodstraling waar te nemen is bij sommige groepen sterk ontwikkeld en is binnen de dierenwereld een vrij unieke eigenschap.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Zintuigen van dit kunstwerk, Slangen.

Slangen beschikken over verschillende zintuigen waarvan sommigen gespecialiseerd zijn en andere juist minder goed zijn ontwikkeld of gedegenereerd. Het vermogen om infraroodstraling waar te nemen is bij sommige groepen sterk ontwikkeld en is binnen de dierenwereld een vrij unieke eigenschap.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe verklaart Slangen zijn Zintuigen?

Slangen beschikken over verschillende zintuigen waarvan sommigen gespecialiseerd zijn en andere juist minder goed zijn ontwikkeld of gedegenereerd. Het vermogen om infraroodstraling waar te nemen is bij sommige groepen sterk ontwikkeld en is binnen de dierenwereld een vrij unieke eigenschap.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt de Zintuigen besproken in Slangen?

Slangen beschikken over verschillende zintuigen waarvan sommigen gespecialiseerd zijn en andere juist minder goed zijn ontwikkeld of gedegenereerd. Het vermogen om infraroodstraling waar te nemen is bij sommige groepen sterk ontwikkeld en is binnen de dierenwereld een vrij unieke eigenschap.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Reukzin en de Zintuigen.

Het belangrijkste zintuiglijke orgaan van slangen is de reukzin. Slangen ademen door neusgaten, maar ruiken niet met hun neus. Slangen hechten geurdeeltjes aan hun tong, die permanent vochtig is, zodat de deeltjes blijven plakken. De slang 'kwispelt' met de tong om zo meer geurdeeltjes op te vangen, wat tongelen wordt genoemd. Daarna wordt de tong in de bek teruggetrokken en langs een met sterk doorbloed weefsel gevulde holte in het verhemelte gestreken. Deze holte wordt het orgaan van Jacobson genoemd; ook bij andere reptielen, zoals skinken en varanen, is dit orgaan sterk ontwikkeld. Het orgaan van Jacobson analyseert de geurdeeltjes, zodat de slang kan bepalen of er een prooi dan wel een vijand in de buurt is.Omdat de tong gespleten is, kan de slang 'in stereo' ruiken en zo bepalen waar de geur het sterkst is, ofwel waar de geur vandaan komt en hierop anticiperen. Bij een 'aangename' geur van bijvoorbeeld een prooi of potentiële partner zal de slang het geurspoor volgen, een vijandelijke geur zal de slang alerter maken en doen vluchten. De tong wordt bij een gesloten bek naar buiten gestoken door een inkeping in de bovenkaak. In tegenstelling tot de meeste dieren wordt de tong dus niet gebruikt bij het doorslikken van voedsel of om te proeven, maar om te ruiken. De tong wordt tijdens het verzwelgen van de prooi ter bescherming in een dunne gleuf aan de onderzijde van de bek geborgen. De tong heeft, ondanks de zwarte of soms felle rode of blauwe kleuren, niets met giftigheid of het toedienen van gif te maken.Om zich in hun omgeving te kunnen oriënteren maken slangen gebruik van de tastzin door middel van tastzintuiglijke puntjes op de schubben. Bij de toornslangachtigen zijn deze voornamelijk rond de kop gepositioneerd, bij gravende slangen zijn deze ook rond de staart aanwezig.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Reukzin over de Zintuigen van dit kunstwerk, Slangen.

Het belangrijkste zintuiglijke orgaan van slangen is de reukzin. Slangen ademen door neusgaten, maar ruiken niet met hun neus. Slangen hechten geurdeeltjes aan hun tong, die permanent vochtig is, zodat de deeltjes blijven plakken. De slang 'kwispelt' met de tong om zo meer geurdeeltjes op te vangen, wat tongelen wordt genoemd. Daarna wordt de tong in de bek teruggetrokken en langs een met sterk doorbloed weefsel gevulde holte in het verhemelte gestreken. Deze holte wordt het orgaan van Jacobson genoemd; ook bij andere reptielen, zoals skinken en varanen, is dit orgaan sterk ontwikkeld. Het orgaan van Jacobson analyseert de geurdeeltjes, zodat de slang kan bepalen of er een prooi dan wel een vijand in de buurt is.Omdat de tong gespleten is, kan de slang 'in stereo' ruiken en zo bepalen waar de geur het sterkst is, ofwel waar de geur vandaan komt en hierop anticiperen. Bij een 'aangename' geur van bijvoorbeeld een prooi of potentiële partner zal de slang het geurspoor volgen, een vijandelijke geur zal de slang alerter maken en doen vluchten. De tong wordt bij een gesloten bek naar buiten gestoken door een inkeping in de bovenkaak. In tegenstelling tot de meeste dieren wordt de tong dus niet gebruikt bij het doorslikken van voedsel of om te proeven, maar om te ruiken. De tong wordt tijdens het verzwelgen van de prooi ter bescherming in een dunne gleuf aan de onderzijde van de bek geborgen. De tong heeft, ondanks de zwarte of soms felle rode of blauwe kleuren, niets met giftigheid of het toedienen van gif te maken.Om zich in hun omgeving te kunnen oriënteren maken slangen gebruik van de tastzin door middel van tastzintuiglijke puntjes op de schubben. Bij de toornslangachtigen zijn deze voornamelijk rond de kop gepositioneerd, bij gravende slangen zijn deze ook rond de staart aanwezig.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Reukzin van de Zintuigen verklaard?

Het belangrijkste zintuiglijke orgaan van slangen is de reukzin. Slangen ademen door neusgaten, maar ruiken niet met hun neus. Slangen hechten geurdeeltjes aan hun tong, die permanent vochtig is, zodat de deeltjes blijven plakken. De slang 'kwispelt' met de tong om zo meer geurdeeltjes op te vangen, wat tongelen wordt genoemd. Daarna wordt de tong in de bek teruggetrokken en langs een met sterk doorbloed weefsel gevulde holte in het verhemelte gestreken. Deze holte wordt het orgaan van Jacobson genoemd; ook bij andere reptielen, zoals skinken en varanen, is dit orgaan sterk ontwikkeld. Het orgaan van Jacobson analyseert de geurdeeltjes, zodat de slang kan bepalen of er een prooi dan wel een vijand in de buurt is.Omdat de tong gespleten is, kan de slang 'in stereo' ruiken en zo bepalen waar de geur het sterkst is, ofwel waar de geur vandaan komt en hierop anticiperen. Bij een 'aangename' geur van bijvoorbeeld een prooi of potentiële partner zal de slang het geurspoor volgen, een vijandelijke geur zal de slang alerter maken en doen vluchten. De tong wordt bij een gesloten bek naar buiten gestoken door een inkeping in de bovenkaak. In tegenstelling tot de meeste dieren wordt de tong dus niet gebruikt bij het doorslikken van voedsel of om te proeven, maar om te ruiken. De tong wordt tijdens het verzwelgen van de prooi ter bescherming in een dunne gleuf aan de onderzijde van de bek geborgen. De tong heeft, ondanks de zwarte of soms felle rode of blauwe kleuren, niets met giftigheid of het toedienen van gif te maken.Om zich in hun omgeving te kunnen oriënteren maken slangen gebruik van de tastzin door middel van tastzintuiglijke puntjes op de schubben. Bij de toornslangachtigen zijn deze voornamelijk rond de kop gepositioneerd, bij gravende slangen zijn deze ook rond de staart aanwezig.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Reukzin in de Zintuigen van Slangen.

Het belangrijkste zintuiglijke orgaan van slangen is de reukzin. Slangen ademen door neusgaten, maar ruiken niet met hun neus. Slangen hechten geurdeeltjes aan hun tong, die permanent vochtig is, zodat de deeltjes blijven plakken. De slang 'kwispelt' met de tong om zo meer geurdeeltjes op te vangen, wat tongelen wordt genoemd. Daarna wordt de tong in de bek teruggetrokken en langs een met sterk doorbloed weefsel gevulde holte in het verhemelte gestreken. Deze holte wordt het orgaan van Jacobson genoemd; ook bij andere reptielen, zoals skinken en varanen, is dit orgaan sterk ontwikkeld. Het orgaan van Jacobson analyseert de geurdeeltjes, zodat de slang kan bepalen of er een prooi dan wel een vijand in de buurt is.Omdat de tong gespleten is, kan de slang 'in stereo' ruiken en zo bepalen waar de geur het sterkst is, ofwel waar de geur vandaan komt en hierop anticiperen. Bij een 'aangename' geur van bijvoorbeeld een prooi of potentiële partner zal de slang het geurspoor volgen, een vijandelijke geur zal de slang alerter maken en doen vluchten. De tong wordt bij een gesloten bek naar buiten gestoken door een inkeping in de bovenkaak. In tegenstelling tot de meeste dieren wordt de tong dus niet gebruikt bij het doorslikken van voedsel of om te proeven, maar om te ruiken. De tong wordt tijdens het verzwelgen van de prooi ter bescherming in een dunne gleuf aan de onderzijde van de bek geborgen. De tong heeft, ondanks de zwarte of soms felle rode of blauwe kleuren, niets met giftigheid of het toedienen van gif te maken.Om zich in hun omgeving te kunnen oriënteren maken slangen gebruik van de tastzin door middel van tastzintuiglijke puntjes op de schubben. Bij de toornslangachtigen zijn deze voornamelijk rond de kop gepositioneerd, bij gravende slangen zijn deze ook rond de staart aanwezig.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Visuele waarneming en de Zintuigen.

De visuele waarneming door de ogen speelt eveneens een rol bij de zintuiglijke waarneming, al kunnen slangen niet zo goed zien. Slangen hebben namelijk, in tegenstelling tot zoogdieren, geen irisspier en geen retractorspier van de oogbol. Slangen hebben over het algemeen een visueel bereik van een paar meter en kunnen geen statische objecten onderscheiden, alleen bewegende objecten. Visuele waarneming wordt voornamelijk gebruikt om andere slangen en bedreigingen te identificeren en niet om prooien op te sporen. Er zijn enkele uitzonderingen die 's nachts jagen, deze zijn te herkennen aan de relatief grote ogen en de verticale pupil. Dagactieve soorten hebben in de regel kleinere ogen en een rondere pupil. Soorten die voornamelijk graven zijn soms zelfs vrijwel blind, maar soorten die in bomen leven hebben over het algemeen een beter gezichtsvermogen. Slechts enkele slangen hebben binoculair zicht en kunnen beide ogen richten op hetzelfde object. Voorbeelden zijn de twijgslangen uit het geslacht Ahaetulla.Bij zoogdieren verandert tijdens het focussen van het oog de lens van vorm, doordat deze wordt ingedrukt of ontspannen door contractie of verslapping van de spieren in de iris. De vervorming van de lens zorgt dus voor het verkrijgen van de juiste scherpte. Slangen daarentegen laten de lens naar voren en naar achteren bewegen ten opzichte van het netvlies. Slangen hebben geen beweeglijke oogleden, het onderste ooglid is vergroeid met het bovenste ooglid en is doorzichtig. Het onderste ooglid dient als een soort bril, het ooglid wordt vernieuwd na een vervelling omdat het net als de schubbenhuid mee vervelt. Deze aanpassing van het oog vermindert de beweeglijkheid van het oog aanzienlijk en zorgt voor de starre, 'hypnotiserende' blik van slangen. Biologen vermoeden dat deze afwijkende bouw van het oog te maken heeft met de prehistorische ontwikkeling van de slangen in zee.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Visuele waarneming over de Zintuigen van dit kunstwerk, Slangen.

De visuele waarneming door de ogen speelt eveneens een rol bij de zintuiglijke waarneming, al kunnen slangen niet zo goed zien. Slangen hebben namelijk, in tegenstelling tot zoogdieren, geen irisspier en geen retractorspier van de oogbol. Slangen hebben over het algemeen een visueel bereik van een paar meter en kunnen geen statische objecten onderscheiden, alleen bewegende objecten. Visuele waarneming wordt voornamelijk gebruikt om andere slangen en bedreigingen te identificeren en niet om prooien op te sporen. Er zijn enkele uitzonderingen die 's nachts jagen, deze zijn te herkennen aan de relatief grote ogen en de verticale pupil. Dagactieve soorten hebben in de regel kleinere ogen en een rondere pupil. Soorten die voornamelijk graven zijn soms zelfs vrijwel blind, maar soorten die in bomen leven hebben over het algemeen een beter gezichtsvermogen. Slechts enkele slangen hebben binoculair zicht en kunnen beide ogen richten op hetzelfde object. Voorbeelden zijn de twijgslangen uit het geslacht Ahaetulla.Bij zoogdieren verandert tijdens het focussen van het oog de lens van vorm, doordat deze wordt ingedrukt of ontspannen door contractie of verslapping van de spieren in de iris. De vervorming van de lens zorgt dus voor het verkrijgen van de juiste scherpte. Slangen daarentegen laten de lens naar voren en naar achteren bewegen ten opzichte van het netvlies. Slangen hebben geen beweeglijke oogleden, het onderste ooglid is vergroeid met het bovenste ooglid en is doorzichtig. Het onderste ooglid dient als een soort bril, het ooglid wordt vernieuwd na een vervelling omdat het net als de schubbenhuid mee vervelt. Deze aanpassing van het oog vermindert de beweeglijkheid van het oog aanzienlijk en zorgt voor de starre, 'hypnotiserende' blik van slangen. Biologen vermoeden dat deze afwijkende bouw van het oog te maken heeft met de prehistorische ontwikkeling van de slangen in zee.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Visuele waarneming van de Zintuigen verklaard?

De visuele waarneming door de ogen speelt eveneens een rol bij de zintuiglijke waarneming, al kunnen slangen niet zo goed zien. Slangen hebben namelijk, in tegenstelling tot zoogdieren, geen irisspier en geen retractorspier van de oogbol. Slangen hebben over het algemeen een visueel bereik van een paar meter en kunnen geen statische objecten onderscheiden, alleen bewegende objecten. Visuele waarneming wordt voornamelijk gebruikt om andere slangen en bedreigingen te identificeren en niet om prooien op te sporen. Er zijn enkele uitzonderingen die 's nachts jagen, deze zijn te herkennen aan de relatief grote ogen en de verticale pupil. Dagactieve soorten hebben in de regel kleinere ogen en een rondere pupil. Soorten die voornamelijk graven zijn soms zelfs vrijwel blind, maar soorten die in bomen leven hebben over het algemeen een beter gezichtsvermogen. Slechts enkele slangen hebben binoculair zicht en kunnen beide ogen richten op hetzelfde object. Voorbeelden zijn de twijgslangen uit het geslacht Ahaetulla.Bij zoogdieren verandert tijdens het focussen van het oog de lens van vorm, doordat deze wordt ingedrukt of ontspannen door contractie of verslapping van de spieren in de iris. De vervorming van de lens zorgt dus voor het verkrijgen van de juiste scherpte. Slangen daarentegen laten de lens naar voren en naar achteren bewegen ten opzichte van het netvlies. Slangen hebben geen beweeglijke oogleden, het onderste ooglid is vergroeid met het bovenste ooglid en is doorzichtig. Het onderste ooglid dient als een soort bril, het ooglid wordt vernieuwd na een vervelling omdat het net als de schubbenhuid mee vervelt. Deze aanpassing van het oog vermindert de beweeglijkheid van het oog aanzienlijk en zorgt voor de starre, 'hypnotiserende' blik van slangen. Biologen vermoeden dat deze afwijkende bouw van het oog te maken heeft met de prehistorische ontwikkeling van de slangen in zee.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Visuele waarneming in de Zintuigen van Slangen.

De visuele waarneming door de ogen speelt eveneens een rol bij de zintuiglijke waarneming, al kunnen slangen niet zo goed zien. Slangen hebben namelijk, in tegenstelling tot zoogdieren, geen irisspier en geen retractorspier van de oogbol. Slangen hebben over het algemeen een visueel bereik van een paar meter en kunnen geen statische objecten onderscheiden, alleen bewegende objecten. Visuele waarneming wordt voornamelijk gebruikt om andere slangen en bedreigingen te identificeren en niet om prooien op te sporen. Er zijn enkele uitzonderingen die 's nachts jagen, deze zijn te herkennen aan de relatief grote ogen en de verticale pupil. Dagactieve soorten hebben in de regel kleinere ogen en een rondere pupil. Soorten die voornamelijk graven zijn soms zelfs vrijwel blind, maar soorten die in bomen leven hebben over het algemeen een beter gezichtsvermogen. Slechts enkele slangen hebben binoculair zicht en kunnen beide ogen richten op hetzelfde object. Voorbeelden zijn de twijgslangen uit het geslacht Ahaetulla.Bij zoogdieren verandert tijdens het focussen van het oog de lens van vorm, doordat deze wordt ingedrukt of ontspannen door contractie of verslapping van de spieren in de iris. De vervorming van de lens zorgt dus voor het verkrijgen van de juiste scherpte. Slangen daarentegen laten de lens naar voren en naar achteren bewegen ten opzichte van het netvlies. Slangen hebben geen beweeglijke oogleden, het onderste ooglid is vergroeid met het bovenste ooglid en is doorzichtig. Het onderste ooglid dient als een soort bril, het ooglid wordt vernieuwd na een vervelling omdat het net als de schubbenhuid mee vervelt. Deze aanpassing van het oog vermindert de beweeglijkheid van het oog aanzienlijk en zorgt voor de starre, 'hypnotiserende' blik van slangen. Biologen vermoeden dat deze afwijkende bouw van het oog te maken heeft met de prehistorische ontwikkeling van de slangen in zee.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Infraroodstraling en de Zintuigen.

Sommige slangen hebben een binnen de dierenwereld een vrij unieke aanpassing; ze hebben speciale beeldvormende organen voor infraroodstraling. Er zijn twee groepen van slangen met een dergelijk zintuig, die echter niet aan elkaar verwant zijn. Het betreft de groefkopadders (onderfamilie Crotalinae) uit de familie adders en verschillende soorten uit de familie reuzenslangen (Boidae), zoals de soorten uit het geslacht van de hondskopboa's (Corallus). De groefkopadders hebben allemaal één groef schuin onder ieder neusgat, de boa's hebben een rij van groeven op de onderlip, van neuspunt tot achter het oog. Het wordt bij de groefkopadders wel groeforgaan genoemd, bij de boa-achtigen labiaalgroeven (labiaal betekent aan de lip). Met het orgaan kunnen prooidieren in totale duisternis gemakkelijk worden opgemerkt, wat een groot voordeel is voor nachtactieve soorten. Hoe goed gecamoufleerd een warmbloedig dier ook is, zijn uitgestraalde lichaamswarmte wordt gemakkelijk door de slang opgemerkt. De groefkopadders kunnen een temperatuurverschil waarnemen van 0,002° Celsius Slangen met dergelijke groeforganen jagen meestal op warmbloedige prooien; soorten die op reptielen of amfibieën jagen, hebben niet zoveel aan warmtereceptoren, omdat deze prooidieren koudbloedig zijn, hebben ze dezelfde temperatuur als hun omgeving.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Infraroodstraling over de Zintuigen van dit kunstwerk, Slangen.

Sommige slangen hebben een binnen de dierenwereld een vrij unieke aanpassing; ze hebben speciale beeldvormende organen voor infraroodstraling. Er zijn twee groepen van slangen met een dergelijk zintuig, die echter niet aan elkaar verwant zijn. Het betreft de groefkopadders (onderfamilie Crotalinae) uit de familie adders en verschillende soorten uit de familie reuzenslangen (Boidae), zoals de soorten uit het geslacht van de hondskopboa's (Corallus). De groefkopadders hebben allemaal één groef schuin onder ieder neusgat, de boa's hebben een rij van groeven op de onderlip, van neuspunt tot achter het oog. Het wordt bij de groefkopadders wel groeforgaan genoemd, bij de boa-achtigen labiaalgroeven (labiaal betekent aan de lip). Met het orgaan kunnen prooidieren in totale duisternis gemakkelijk worden opgemerkt, wat een groot voordeel is voor nachtactieve soorten. Hoe goed gecamoufleerd een warmbloedig dier ook is, zijn uitgestraalde lichaamswarmte wordt gemakkelijk door de slang opgemerkt. De groefkopadders kunnen een temperatuurverschil waarnemen van 0,002° Celsius Slangen met dergelijke groeforganen jagen meestal op warmbloedige prooien; soorten die op reptielen of amfibieën jagen, hebben niet zoveel aan warmtereceptoren, omdat deze prooidieren koudbloedig zijn, hebben ze dezelfde temperatuur als hun omgeving.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Infraroodstraling van de Zintuigen verklaard?

Sommige slangen hebben een binnen de dierenwereld een vrij unieke aanpassing; ze hebben speciale beeldvormende organen voor infraroodstraling. Er zijn twee groepen van slangen met een dergelijk zintuig, die echter niet aan elkaar verwant zijn. Het betreft de groefkopadders (onderfamilie Crotalinae) uit de familie adders en verschillende soorten uit de familie reuzenslangen (Boidae), zoals de soorten uit het geslacht van de hondskopboa's (Corallus). De groefkopadders hebben allemaal één groef schuin onder ieder neusgat, de boa's hebben een rij van groeven op de onderlip, van neuspunt tot achter het oog. Het wordt bij de groefkopadders wel groeforgaan genoemd, bij de boa-achtigen labiaalgroeven (labiaal betekent aan de lip). Met het orgaan kunnen prooidieren in totale duisternis gemakkelijk worden opgemerkt, wat een groot voordeel is voor nachtactieve soorten. Hoe goed gecamoufleerd een warmbloedig dier ook is, zijn uitgestraalde lichaamswarmte wordt gemakkelijk door de slang opgemerkt. De groefkopadders kunnen een temperatuurverschil waarnemen van 0,002° Celsius Slangen met dergelijke groeforganen jagen meestal op warmbloedige prooien; soorten die op reptielen of amfibieën jagen, hebben niet zoveel aan warmtereceptoren, omdat deze prooidieren koudbloedig zijn, hebben ze dezelfde temperatuur als hun omgeving.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Infraroodstraling in de Zintuigen van Slangen.

Sommige slangen hebben een binnen de dierenwereld een vrij unieke aanpassing; ze hebben speciale beeldvormende organen voor infraroodstraling. Er zijn twee groepen van slangen met een dergelijk zintuig, die echter niet aan elkaar verwant zijn. Het betreft de groefkopadders (onderfamilie Crotalinae) uit de familie adders en verschillende soorten uit de familie reuzenslangen (Boidae), zoals de soorten uit het geslacht van de hondskopboa's (Corallus). De groefkopadders hebben allemaal één groef schuin onder ieder neusgat, de boa's hebben een rij van groeven op de onderlip, van neuspunt tot achter het oog. Het wordt bij de groefkopadders wel groeforgaan genoemd, bij de boa-achtigen labiaalgroeven (labiaal betekent aan de lip). Met het orgaan kunnen prooidieren in totale duisternis gemakkelijk worden opgemerkt, wat een groot voordeel is voor nachtactieve soorten. Hoe goed gecamoufleerd een warmbloedig dier ook is, zijn uitgestraalde lichaamswarmte wordt gemakkelijk door de slang opgemerkt. De groefkopadders kunnen een temperatuurverschil waarnemen van 0,002° Celsius Slangen met dergelijke groeforganen jagen meestal op warmbloedige prooien; soorten die op reptielen of amfibieën jagen, hebben niet zoveel aan warmtereceptoren, omdat deze prooidieren koudbloedig zijn, hebben ze dezelfde temperatuur als hun omgeving.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Gehoor en de Zintuigen.

Ook het ontbreken van uitwendige ooropeningen wordt toegeschreven aan de mariene oorsprong van de slangen, die zich pas later op het land hebben aangepast en verspreid (zie ook het kopje Evolutie). Slangen bezitten wel het oorbotje columella auris, maar hebben geen middenoor en ook een trommelvlies ontbreekt. Ze kunnen daarom geen geluiden met een hoge frequentie horen, maar wel geluiden met een lage frequentie waarnemen. Slangen zijn gevoelig voor trillingen, omdat de qua oppervlak relatief grote buikzijde permanent contact maakt met de bodem. Ook met het binnenoor kunnen trillingen in de bodem worden opgemerkt en dit is hieraan speciaal aangepast door een bolvormige holte. Een slang kan aan de hand van de sterkte van de trillingen inschatten of een mogelijke vijand dichterbij komt en zo snel wegvluchten voor de slang is opgemerkt.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Gehoor over de Zintuigen van dit kunstwerk, Slangen.

Ook het ontbreken van uitwendige ooropeningen wordt toegeschreven aan de mariene oorsprong van de slangen, die zich pas later op het land hebben aangepast en verspreid (zie ook het kopje Evolutie). Slangen bezitten wel het oorbotje columella auris, maar hebben geen middenoor en ook een trommelvlies ontbreekt. Ze kunnen daarom geen geluiden met een hoge frequentie horen, maar wel geluiden met een lage frequentie waarnemen. Slangen zijn gevoelig voor trillingen, omdat de qua oppervlak relatief grote buikzijde permanent contact maakt met de bodem. Ook met het binnenoor kunnen trillingen in de bodem worden opgemerkt en dit is hieraan speciaal aangepast door een bolvormige holte. Een slang kan aan de hand van de sterkte van de trillingen inschatten of een mogelijke vijand dichterbij komt en zo snel wegvluchten voor de slang is opgemerkt.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Gehoor van de Zintuigen verklaard?

Ook het ontbreken van uitwendige ooropeningen wordt toegeschreven aan de mariene oorsprong van de slangen, die zich pas later op het land hebben aangepast en verspreid (zie ook het kopje Evolutie). Slangen bezitten wel het oorbotje columella auris, maar hebben geen middenoor en ook een trommelvlies ontbreekt. Ze kunnen daarom geen geluiden met een hoge frequentie horen, maar wel geluiden met een lage frequentie waarnemen. Slangen zijn gevoelig voor trillingen, omdat de qua oppervlak relatief grote buikzijde permanent contact maakt met de bodem. Ook met het binnenoor kunnen trillingen in de bodem worden opgemerkt en dit is hieraan speciaal aangepast door een bolvormige holte. Een slang kan aan de hand van de sterkte van de trillingen inschatten of een mogelijke vijand dichterbij komt en zo snel wegvluchten voor de slang is opgemerkt.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Gehoor in de Zintuigen van Slangen.

Ook het ontbreken van uitwendige ooropeningen wordt toegeschreven aan de mariene oorsprong van de slangen, die zich pas later op het land hebben aangepast en verspreid (zie ook het kopje Evolutie). Slangen bezitten wel het oorbotje columella auris, maar hebben geen middenoor en ook een trommelvlies ontbreekt. Ze kunnen daarom geen geluiden met een hoge frequentie horen, maar wel geluiden met een lage frequentie waarnemen. Slangen zijn gevoelig voor trillingen, omdat de qua oppervlak relatief grote buikzijde permanent contact maakt met de bodem. Ook met het binnenoor kunnen trillingen in de bodem worden opgemerkt en dit is hieraan speciaal aangepast door een bolvormige holte. Een slang kan aan de hand van de sterkte van de trillingen inschatten of een mogelijke vijand dichterbij komt en zo snel wegvluchten voor de slang is opgemerkt.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Focus op Slangen en leg de Levenswijze uit.

Slangen zijn solitaire dieren die behalve in de paartijd alleen leven, enkele uitzonderingen daargelaten. Van een aantal soorten is bekend dat de slangen in groepen voorkomen maar deze zijn dan te vinden rond een grote voedselbron, zoals een poel waar veel kikkers leven die door de slangen worden gegeten. Slangen die in een winterslaap gaan, zoeken een geschikte plaats uit om te overwinteren en vaak worden meerdere exemplaren aangetroffen in dezelfde schuilplaats, een voorbeeld is de ringslang (Natrix natrix). Het gezamenlijk houden van een winterslaap beperkt tevens warmteverlies. De zwangere vrouwtjes van sommige soorten verstoppen zich soms met meerdere exemplaren in dezelfde schuilplaats.In de paartijd vechten de mannetjes soms door elkaar met de staart te omstrengelen en uitvallen te maken met de kop. Het 'gevecht' bestaat altijd uit een korte krachtmeting waarbij de verliezer al snel afdruipt. Vooral de gevechten van de adders (Viperidae) zijn spectaculair om te zien, maar lang niet alle slangen vechten in de paartijd. Bij een aantal soorten trekken de mannetjes zich niets van elkaar aan en vormen een soort kluwen rond het vrouwtje, waarbij het grootste mannetje vaak dominant is en als eerste met haar paart.Het komt wel voor dat juvenielen een andere levenswijze hebben dan volwassen exemplaren, zoals de anaconda (Eunectes murinus), waarvan de jongere dieren in bomen leven en oudere slangen vanuit het water jagen. Dit heeft niet alleen te maken met het voorkomen van voedselconcurrentie, oudere anaconda's zijn simpelweg te zwaar om door takken gedragen te kunnen worden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Levenswijze van dit kunstwerk, Slangen.

Slangen zijn solitaire dieren die behalve in de paartijd alleen leven, enkele uitzonderingen daargelaten. Van een aantal soorten is bekend dat de slangen in groepen voorkomen maar deze zijn dan te vinden rond een grote voedselbron, zoals een poel waar veel kikkers leven die door de slangen worden gegeten. Slangen die in een winterslaap gaan, zoeken een geschikte plaats uit om te overwinteren en vaak worden meerdere exemplaren aangetroffen in dezelfde schuilplaats, een voorbeeld is de ringslang (Natrix natrix). Het gezamenlijk houden van een winterslaap beperkt tevens warmteverlies. De zwangere vrouwtjes van sommige soorten verstoppen zich soms met meerdere exemplaren in dezelfde schuilplaats.In de paartijd vechten de mannetjes soms door elkaar met de staart te omstrengelen en uitvallen te maken met de kop. Het 'gevecht' bestaat altijd uit een korte krachtmeting waarbij de verliezer al snel afdruipt. Vooral de gevechten van de adders (Viperidae) zijn spectaculair om te zien, maar lang niet alle slangen vechten in de paartijd. Bij een aantal soorten trekken de mannetjes zich niets van elkaar aan en vormen een soort kluwen rond het vrouwtje, waarbij het grootste mannetje vaak dominant is en als eerste met haar paart.Het komt wel voor dat juvenielen een andere levenswijze hebben dan volwassen exemplaren, zoals de anaconda (Eunectes murinus), waarvan de jongere dieren in bomen leven en oudere slangen vanuit het water jagen. Dit heeft niet alleen te maken met het voorkomen van voedselconcurrentie, oudere anaconda's zijn simpelweg te zwaar om door takken gedragen te kunnen worden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe verklaart Slangen zijn Levenswijze?

Slangen zijn solitaire dieren die behalve in de paartijd alleen leven, enkele uitzonderingen daargelaten. Van een aantal soorten is bekend dat de slangen in groepen voorkomen maar deze zijn dan te vinden rond een grote voedselbron, zoals een poel waar veel kikkers leven die door de slangen worden gegeten. Slangen die in een winterslaap gaan, zoeken een geschikte plaats uit om te overwinteren en vaak worden meerdere exemplaren aangetroffen in dezelfde schuilplaats, een voorbeeld is de ringslang (Natrix natrix). Het gezamenlijk houden van een winterslaap beperkt tevens warmteverlies. De zwangere vrouwtjes van sommige soorten verstoppen zich soms met meerdere exemplaren in dezelfde schuilplaats.In de paartijd vechten de mannetjes soms door elkaar met de staart te omstrengelen en uitvallen te maken met de kop. Het 'gevecht' bestaat altijd uit een korte krachtmeting waarbij de verliezer al snel afdruipt. Vooral de gevechten van de adders (Viperidae) zijn spectaculair om te zien, maar lang niet alle slangen vechten in de paartijd. Bij een aantal soorten trekken de mannetjes zich niets van elkaar aan en vormen een soort kluwen rond het vrouwtje, waarbij het grootste mannetje vaak dominant is en als eerste met haar paart.Het komt wel voor dat juvenielen een andere levenswijze hebben dan volwassen exemplaren, zoals de anaconda (Eunectes murinus), waarvan de jongere dieren in bomen leven en oudere slangen vanuit het water jagen. Dit heeft niet alleen te maken met het voorkomen van voedselconcurrentie, oudere anaconda's zijn simpelweg te zwaar om door takken gedragen te kunnen worden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt de Levenswijze besproken in Slangen?

Slangen zijn solitaire dieren die behalve in de paartijd alleen leven, enkele uitzonderingen daargelaten. Van een aantal soorten is bekend dat de slangen in groepen voorkomen maar deze zijn dan te vinden rond een grote voedselbron, zoals een poel waar veel kikkers leven die door de slangen worden gegeten. Slangen die in een winterslaap gaan, zoeken een geschikte plaats uit om te overwinteren en vaak worden meerdere exemplaren aangetroffen in dezelfde schuilplaats, een voorbeeld is de ringslang (Natrix natrix). Het gezamenlijk houden van een winterslaap beperkt tevens warmteverlies. De zwangere vrouwtjes van sommige soorten verstoppen zich soms met meerdere exemplaren in dezelfde schuilplaats.In de paartijd vechten de mannetjes soms door elkaar met de staart te omstrengelen en uitvallen te maken met de kop. Het 'gevecht' bestaat altijd uit een korte krachtmeting waarbij de verliezer al snel afdruipt. Vooral de gevechten van de adders (Viperidae) zijn spectaculair om te zien, maar lang niet alle slangen vechten in de paartijd. Bij een aantal soorten trekken de mannetjes zich niets van elkaar aan en vormen een soort kluwen rond het vrouwtje, waarbij het grootste mannetje vaak dominant is en als eerste met haar paart.Het komt wel voor dat juvenielen een andere levenswijze hebben dan volwassen exemplaren, zoals de anaconda (Eunectes murinus), waarvan de jongere dieren in bomen leven en oudere slangen vanuit het water jagen. Dit heeft niet alleen te maken met het voorkomen van voedselconcurrentie, oudere anaconda's zijn simpelweg te zwaar om door takken gedragen te kunnen worden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Voortplanting en de Levenswijze.

Slangen zijn solitaire dieren die elkaar alleen in de voortplantingstijd dulden en soortgenoten opzoeken om te paren. Soorten in de tropen kunnen jaarlijks eieren produceren, soorten in meer gematigde streken paren om het jaar. Dit komt doordat zowel tijdens de dracht als de winterslaap niet gegeten wordt door het vrouwtje, die het daaropvolgende jaar gebruikt om op krachten te komen, een voorbeeld is de gladde slang. De eieren worden bij deze soorten in de late lente of in de zomer afgezet en komen in de vroege zomer uit. Hierdoor kunnen de juvenielen zich volvreten om hun eerste winterslaap te doorstaan.Alle slangen kennen een inwendige bevruchting, de mannetjes hebben een hemipenis. Dit is een gepaarde penis zodat het mannetje langs beide zijden contact kan maken. Net als bij de hagedissen zit de staart namelijk in de weg. De hemipenis wordt bij een erectie letterlijk binnenstebuiten gekeerd en stulpt buiten de cloaca. De penis heeft vaak soortspecifieke stekeltjes of doornachtige uitsteeksels die als weerhaken naar achteren gericht staan om zo beter te hechten aan de cloaca van het vrouwtje. Dit komt doordat slangen elkaar tijdens de paring vanwege het ontbreken van ledematen niet vast kunnen houden. De aanwezigheid van de hemipenis kan een geslachtskenmerk zijn omdat het mannetje een meer gewelfde cloaca-omgeving heeft maar dit gaat niet op voor iedere soort. Vrouwtjes zijn over het algemeen langer en zwaarder bij de slangen.De meeste slangen zijn eierleggend, maar er zijn enkele uitzonderingen; een aantal soorten is eierlevendbarend; de jongen komen direct ter wereld, zoals bij de reuzenslangen (Boidae). De pythons, die vroeger tot de reuzenslangen werden gerekend, zijn juist eierleggend. Pythons hebben als bijzonderheid dat de vrouwtjes de eieren 'uitbroeden' door zich eromheen te kronkelen en door te rillen met het lichaam de lichaamstemperatuur verhogen. Hierdoor ontwikkelen de eieren zich niet alleen sneller, maar genieten ook voordeel van de aanwezigheid van de moeder, die zeer agressief reageert op verstoring.Er zijn zelfs soorten, bijvoorbeeld de boa constrictor (Boa constrictor) die een placenta met een dooier ontwikkelen, waardoor er sprake is van 'echte' levendbarendheid, een grote uitzondering binnen de reptielen. Het voordeel van (eier)levendbarendheid is dat een slang zich in een koelere omgeving voort kan planten door de eieren bij zich te dragen en ze zo warm te houden. Van de in Nederland en België levende slangen zijn dan ook twee van de drie soorten levendbarend, de adder en de gladde slang. De derde soort, de ringslang, gebruikt de warmte van broeihopen voor de ontwikkeling van de eieren.Sommige slangen bewaken hun eitjes, maar als de eieren uitkomen, staan de juvenielen er alleen voor; geen enkele slang kent enige vorm van broedzorg voor de nakomelingen. De jonge slangen dragen vaak een jeugdkleed zodat ze een andere kleur hebben dan hun ouders maar de vorm en schubbenstructuren zijn al hetzelfde. In de regel krijgen kleine slangen relatief grote jongen terwijl veel grote soorten relatief kleine jongen ter wereld brengen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Voortplanting over de Levenswijze van dit kunstwerk, Slangen.

Slangen zijn solitaire dieren die elkaar alleen in de voortplantingstijd dulden en soortgenoten opzoeken om te paren. Soorten in de tropen kunnen jaarlijks eieren produceren, soorten in meer gematigde streken paren om het jaar. Dit komt doordat zowel tijdens de dracht als de winterslaap niet gegeten wordt door het vrouwtje, die het daaropvolgende jaar gebruikt om op krachten te komen, een voorbeeld is de gladde slang. De eieren worden bij deze soorten in de late lente of in de zomer afgezet en komen in de vroege zomer uit. Hierdoor kunnen de juvenielen zich volvreten om hun eerste winterslaap te doorstaan.Alle slangen kennen een inwendige bevruchting, de mannetjes hebben een hemipenis. Dit is een gepaarde penis zodat het mannetje langs beide zijden contact kan maken. Net als bij de hagedissen zit de staart namelijk in de weg. De hemipenis wordt bij een erectie letterlijk binnenstebuiten gekeerd en stulpt buiten de cloaca. De penis heeft vaak soortspecifieke stekeltjes of doornachtige uitsteeksels die als weerhaken naar achteren gericht staan om zo beter te hechten aan de cloaca van het vrouwtje. Dit komt doordat slangen elkaar tijdens de paring vanwege het ontbreken van ledematen niet vast kunnen houden. De aanwezigheid van de hemipenis kan een geslachtskenmerk zijn omdat het mannetje een meer gewelfde cloaca-omgeving heeft maar dit gaat niet op voor iedere soort. Vrouwtjes zijn over het algemeen langer en zwaarder bij de slangen.De meeste slangen zijn eierleggend, maar er zijn enkele uitzonderingen; een aantal soorten is eierlevendbarend; de jongen komen direct ter wereld, zoals bij de reuzenslangen (Boidae). De pythons, die vroeger tot de reuzenslangen werden gerekend, zijn juist eierleggend. Pythons hebben als bijzonderheid dat de vrouwtjes de eieren 'uitbroeden' door zich eromheen te kronkelen en door te rillen met het lichaam de lichaamstemperatuur verhogen. Hierdoor ontwikkelen de eieren zich niet alleen sneller, maar genieten ook voordeel van de aanwezigheid van de moeder, die zeer agressief reageert op verstoring.Er zijn zelfs soorten, bijvoorbeeld de boa constrictor (Boa constrictor) die een placenta met een dooier ontwikkelen, waardoor er sprake is van 'echte' levendbarendheid, een grote uitzondering binnen de reptielen. Het voordeel van (eier)levendbarendheid is dat een slang zich in een koelere omgeving voort kan planten door de eieren bij zich te dragen en ze zo warm te houden. Van de in Nederland en België levende slangen zijn dan ook twee van de drie soorten levendbarend, de adder en de gladde slang. De derde soort, de ringslang, gebruikt de warmte van broeihopen voor de ontwikkeling van de eieren.Sommige slangen bewaken hun eitjes, maar als de eieren uitkomen, staan de juvenielen er alleen voor; geen enkele slang kent enige vorm van broedzorg voor de nakomelingen. De jonge slangen dragen vaak een jeugdkleed zodat ze een andere kleur hebben dan hun ouders maar de vorm en schubbenstructuren zijn al hetzelfde. In de regel krijgen kleine slangen relatief grote jongen terwijl veel grote soorten relatief kleine jongen ter wereld brengen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Voortplanting van de Levenswijze verklaard?

Slangen zijn solitaire dieren die elkaar alleen in de voortplantingstijd dulden en soortgenoten opzoeken om te paren. Soorten in de tropen kunnen jaarlijks eieren produceren, soorten in meer gematigde streken paren om het jaar. Dit komt doordat zowel tijdens de dracht als de winterslaap niet gegeten wordt door het vrouwtje, die het daaropvolgende jaar gebruikt om op krachten te komen, een voorbeeld is de gladde slang. De eieren worden bij deze soorten in de late lente of in de zomer afgezet en komen in de vroege zomer uit. Hierdoor kunnen de juvenielen zich volvreten om hun eerste winterslaap te doorstaan.Alle slangen kennen een inwendige bevruchting, de mannetjes hebben een hemipenis. Dit is een gepaarde penis zodat het mannetje langs beide zijden contact kan maken. Net als bij de hagedissen zit de staart namelijk in de weg. De hemipenis wordt bij een erectie letterlijk binnenstebuiten gekeerd en stulpt buiten de cloaca. De penis heeft vaak soortspecifieke stekeltjes of doornachtige uitsteeksels die als weerhaken naar achteren gericht staan om zo beter te hechten aan de cloaca van het vrouwtje. Dit komt doordat slangen elkaar tijdens de paring vanwege het ontbreken van ledematen niet vast kunnen houden. De aanwezigheid van de hemipenis kan een geslachtskenmerk zijn omdat het mannetje een meer gewelfde cloaca-omgeving heeft maar dit gaat niet op voor iedere soort. Vrouwtjes zijn over het algemeen langer en zwaarder bij de slangen.De meeste slangen zijn eierleggend, maar er zijn enkele uitzonderingen; een aantal soorten is eierlevendbarend; de jongen komen direct ter wereld, zoals bij de reuzenslangen (Boidae). De pythons, die vroeger tot de reuzenslangen werden gerekend, zijn juist eierleggend. Pythons hebben als bijzonderheid dat de vrouwtjes de eieren 'uitbroeden' door zich eromheen te kronkelen en door te rillen met het lichaam de lichaamstemperatuur verhogen. Hierdoor ontwikkelen de eieren zich niet alleen sneller, maar genieten ook voordeel van de aanwezigheid van de moeder, die zeer agressief reageert op verstoring.Er zijn zelfs soorten, bijvoorbeeld de boa constrictor (Boa constrictor) die een placenta met een dooier ontwikkelen, waardoor er sprake is van 'echte' levendbarendheid, een grote uitzondering binnen de reptielen. Het voordeel van (eier)levendbarendheid is dat een slang zich in een koelere omgeving voort kan planten door de eieren bij zich te dragen en ze zo warm te houden. Van de in Nederland en België levende slangen zijn dan ook twee van de drie soorten levendbarend, de adder en de gladde slang. De derde soort, de ringslang, gebruikt de warmte van broeihopen voor de ontwikkeling van de eieren.Sommige slangen bewaken hun eitjes, maar als de eieren uitkomen, staan de juvenielen er alleen voor; geen enkele slang kent enige vorm van broedzorg voor de nakomelingen. De jonge slangen dragen vaak een jeugdkleed zodat ze een andere kleur hebben dan hun ouders maar de vorm en schubbenstructuren zijn al hetzelfde. In de regel krijgen kleine slangen relatief grote jongen terwijl veel grote soorten relatief kleine jongen ter wereld brengen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Voortplanting in de Levenswijze van Slangen.

Slangen zijn solitaire dieren die elkaar alleen in de voortplantingstijd dulden en soortgenoten opzoeken om te paren. Soorten in de tropen kunnen jaarlijks eieren produceren, soorten in meer gematigde streken paren om het jaar. Dit komt doordat zowel tijdens de dracht als de winterslaap niet gegeten wordt door het vrouwtje, die het daaropvolgende jaar gebruikt om op krachten te komen, een voorbeeld is de gladde slang. De eieren worden bij deze soorten in de late lente of in de zomer afgezet en komen in de vroege zomer uit. Hierdoor kunnen de juvenielen zich volvreten om hun eerste winterslaap te doorstaan.Alle slangen kennen een inwendige bevruchting, de mannetjes hebben een hemipenis. Dit is een gepaarde penis zodat het mannetje langs beide zijden contact kan maken. Net als bij de hagedissen zit de staart namelijk in de weg. De hemipenis wordt bij een erectie letterlijk binnenstebuiten gekeerd en stulpt buiten de cloaca. De penis heeft vaak soortspecifieke stekeltjes of doornachtige uitsteeksels die als weerhaken naar achteren gericht staan om zo beter te hechten aan de cloaca van het vrouwtje. Dit komt doordat slangen elkaar tijdens de paring vanwege het ontbreken van ledematen niet vast kunnen houden. De aanwezigheid van de hemipenis kan een geslachtskenmerk zijn omdat het mannetje een meer gewelfde cloaca-omgeving heeft maar dit gaat niet op voor iedere soort. Vrouwtjes zijn over het algemeen langer en zwaarder bij de slangen.De meeste slangen zijn eierleggend, maar er zijn enkele uitzonderingen; een aantal soorten is eierlevendbarend; de jongen komen direct ter wereld, zoals bij de reuzenslangen (Boidae). De pythons, die vroeger tot de reuzenslangen werden gerekend, zijn juist eierleggend. Pythons hebben als bijzonderheid dat de vrouwtjes de eieren 'uitbroeden' door zich eromheen te kronkelen en door te rillen met het lichaam de lichaamstemperatuur verhogen. Hierdoor ontwikkelen de eieren zich niet alleen sneller, maar genieten ook voordeel van de aanwezigheid van de moeder, die zeer agressief reageert op verstoring.Er zijn zelfs soorten, bijvoorbeeld de boa constrictor (Boa constrictor) die een placenta met een dooier ontwikkelen, waardoor er sprake is van 'echte' levendbarendheid, een grote uitzondering binnen de reptielen. Het voordeel van (eier)levendbarendheid is dat een slang zich in een koelere omgeving voort kan planten door de eieren bij zich te dragen en ze zo warm te houden. Van de in Nederland en België levende slangen zijn dan ook twee van de drie soorten levendbarend, de adder en de gladde slang. De derde soort, de ringslang, gebruikt de warmte van broeihopen voor de ontwikkeling van de eieren.Sommige slangen bewaken hun eitjes, maar als de eieren uitkomen, staan de juvenielen er alleen voor; geen enkele slang kent enige vorm van broedzorg voor de nakomelingen. De jonge slangen dragen vaak een jeugdkleed zodat ze een andere kleur hebben dan hun ouders maar de vorm en schubbenstructuren zijn al hetzelfde. In de regel krijgen kleine slangen relatief grote jongen terwijl veel grote soorten relatief kleine jongen ter wereld brengen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder