Zes_edellieden

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Zes_edellieden?

Zes edellieden (traditioneel Chinees: 六君子圖; pinyin: Liù jūnzǐ tú) is een landschap van de Chinese kunstschilder en kalligraaf Ni Zan (1301–1374), een van de Vier Meesters van de Yuan-dynastie. Het in gewassen inkt uitgevoerde werk is bevestigd op een hangende rol en toont zes bomen op een kleine zandbank aan de rand van een brede rivier. Dit is mogelijk een metafoor voor de zelfverkozen afzondering van rechtschapen literati tijdens de Mongoolse bezetting van China.Zes edellieden is het eerste werk in de grimmige, minimalistische stijl waar Ni om bekend staat. Het vormde een keerpunt in zijn artistieke loopbaan: vrijwel al zijn latere landschappen vertonen een vergelijkbare sobere stijl. Deze werken hadden een grote invloed op het shan shui-genre.

''Rivierlandschap in de stijl van Ni Zan'', [[hangende rol

Bestand:Ni Zan Water and Bamboo Dwelling.jpg


Zes_edellieden

Prompt: Focus op Zes_edellieden en leg de Beschrijving uit.

In het gekalligrafeerde opschrift op het werk beschrijft Ni Zan de omstandigheden waarin Zes edellieden tot stand kwam. Op 10 mei 1345 bezocht hij per boot zijn vriend Lu Heng, een kunstverzamelaar. Lu kocht onmiddellijk papier en vroeg Ni om iets voor hem te schilderen, een verzoek dat hij elke keer deed wanneer hij hem ontmoette. Ni was vermoeid van de reis en het was reeds donker, maar desondanks vervaardigde hij de schildering bij het licht van een olielamp.Het resultaat was een ingetogen landschap met op de voorgrond zes oude bomen op een kleine zandbank: een den, een cipres, een kamferboom, een honingboom, een laurierboom en een iep. Een brede rivier die het hele middenstuk beslaat vormt de achtergrond van de bomengroep. In de verte beslaat een gebergte de linkerhelft van de horizon. Ni Zan schreef dat de “oude meester Dachi” wel zou lachen als hij het werk zou zien. Hiermee doelde hij op de schilder Huang Gongwang (1269–1354), die op dat moment ook te gast was bij Lu. Nadat Huang het werk had beoordeeld, voegde hij een opschrift toe, met een gedicht waaraan het werk zijn huidige naam dankt:In de verte bestrijken bewolkte bergen de herfstrivier;Vlakbij staan eeuwenoude bomen opeengehoopt langs de glooiende kust.Zes edellieden staan tegenover elkaar,Rechtop, kaarsrecht, opvallend, onbuigzaam.Een derde opschrift, mogelijk van de hand van een andere gast van Lu, bevat het aanbod om model te staan als visser, mocht Ni besluiten om deze aan het werk toe te voegen. Ni heeft echter altijd aan zijn gewoonte vastgehouden om nooit mensen op zijn taferelen af te beelden.Ten slotte bevat het werk een kalligrafie die werd aangebracht na de dood van Huang. Het spreekt de wens uit dat Huang en Ni middels de schildering voor altijd mogen voortleven.

''Rivierlandschap in de stijl van Ni Zan'', [[hangende rol

Bestand:Ni Zan Water and Bamboo Dwelling.jpg


Zes_edellieden

Prompt: Verklaar de Beschrijving van dit kunstwerk, Zes_edellieden.

In het gekalligrafeerde opschrift op het werk beschrijft Ni Zan de omstandigheden waarin Zes edellieden tot stand kwam. Op 10 mei 1345 bezocht hij per boot zijn vriend Lu Heng, een kunstverzamelaar. Lu kocht onmiddellijk papier en vroeg Ni om iets voor hem te schilderen, een verzoek dat hij elke keer deed wanneer hij hem ontmoette. Ni was vermoeid van de reis en het was reeds donker, maar desondanks vervaardigde hij de schildering bij het licht van een olielamp.Het resultaat was een ingetogen landschap met op de voorgrond zes oude bomen op een kleine zandbank: een den, een cipres, een kamferboom, een honingboom, een laurierboom en een iep. Een brede rivier die het hele middenstuk beslaat vormt de achtergrond van de bomengroep. In de verte beslaat een gebergte de linkerhelft van de horizon. Ni Zan schreef dat de “oude meester Dachi” wel zou lachen als hij het werk zou zien. Hiermee doelde hij op de schilder Huang Gongwang (1269–1354), die op dat moment ook te gast was bij Lu. Nadat Huang het werk had beoordeeld, voegde hij een opschrift toe, met een gedicht waaraan het werk zijn huidige naam dankt:In de verte bestrijken bewolkte bergen de herfstrivier;Vlakbij staan eeuwenoude bomen opeengehoopt langs de glooiende kust.Zes edellieden staan tegenover elkaar,Rechtop, kaarsrecht, opvallend, onbuigzaam.Een derde opschrift, mogelijk van de hand van een andere gast van Lu, bevat het aanbod om model te staan als visser, mocht Ni besluiten om deze aan het werk toe te voegen. Ni heeft echter altijd aan zijn gewoonte vastgehouden om nooit mensen op zijn taferelen af te beelden.Ten slotte bevat het werk een kalligrafie die werd aangebracht na de dood van Huang. Het spreekt de wens uit dat Huang en Ni middels de schildering voor altijd mogen voortleven.

''Rivierlandschap in de stijl van Ni Zan'', [[hangende rol

Bestand:Ni Zan Water and Bamboo Dwelling.jpg


Zes_edellieden

Prompt: Hoe verklaart Zes_edellieden zijn Beschrijving?

In het gekalligrafeerde opschrift op het werk beschrijft Ni Zan de omstandigheden waarin Zes edellieden tot stand kwam. Op 10 mei 1345 bezocht hij per boot zijn vriend Lu Heng, een kunstverzamelaar. Lu kocht onmiddellijk papier en vroeg Ni om iets voor hem te schilderen, een verzoek dat hij elke keer deed wanneer hij hem ontmoette. Ni was vermoeid van de reis en het was reeds donker, maar desondanks vervaardigde hij de schildering bij het licht van een olielamp.Het resultaat was een ingetogen landschap met op de voorgrond zes oude bomen op een kleine zandbank: een den, een cipres, een kamferboom, een honingboom, een laurierboom en een iep. Een brede rivier die het hele middenstuk beslaat vormt de achtergrond van de bomengroep. In de verte beslaat een gebergte de linkerhelft van de horizon. Ni Zan schreef dat de “oude meester Dachi” wel zou lachen als hij het werk zou zien. Hiermee doelde hij op de schilder Huang Gongwang (1269–1354), die op dat moment ook te gast was bij Lu. Nadat Huang het werk had beoordeeld, voegde hij een opschrift toe, met een gedicht waaraan het werk zijn huidige naam dankt:In de verte bestrijken bewolkte bergen de herfstrivier;Vlakbij staan eeuwenoude bomen opeengehoopt langs de glooiende kust.Zes edellieden staan tegenover elkaar,Rechtop, kaarsrecht, opvallend, onbuigzaam.Een derde opschrift, mogelijk van de hand van een andere gast van Lu, bevat het aanbod om model te staan als visser, mocht Ni besluiten om deze aan het werk toe te voegen. Ni heeft echter altijd aan zijn gewoonte vastgehouden om nooit mensen op zijn taferelen af te beelden.Ten slotte bevat het werk een kalligrafie die werd aangebracht na de dood van Huang. Het spreekt de wens uit dat Huang en Ni middels de schildering voor altijd mogen voortleven.

''Rivierlandschap in de stijl van Ni Zan'', [[hangende rol

Bestand:Ni Zan Water and Bamboo Dwelling.jpg


Zes_edellieden

Prompt: Hoe wordt de Beschrijving besproken in Zes_edellieden?

In het gekalligrafeerde opschrift op het werk beschrijft Ni Zan de omstandigheden waarin Zes edellieden tot stand kwam. Op 10 mei 1345 bezocht hij per boot zijn vriend Lu Heng, een kunstverzamelaar. Lu kocht onmiddellijk papier en vroeg Ni om iets voor hem te schilderen, een verzoek dat hij elke keer deed wanneer hij hem ontmoette. Ni was vermoeid van de reis en het was reeds donker, maar desondanks vervaardigde hij de schildering bij het licht van een olielamp.Het resultaat was een ingetogen landschap met op de voorgrond zes oude bomen op een kleine zandbank: een den, een cipres, een kamferboom, een honingboom, een laurierboom en een iep. Een brede rivier die het hele middenstuk beslaat vormt de achtergrond van de bomengroep. In de verte beslaat een gebergte de linkerhelft van de horizon. Ni Zan schreef dat de “oude meester Dachi” wel zou lachen als hij het werk zou zien. Hiermee doelde hij op de schilder Huang Gongwang (1269–1354), die op dat moment ook te gast was bij Lu. Nadat Huang het werk had beoordeeld, voegde hij een opschrift toe, met een gedicht waaraan het werk zijn huidige naam dankt:In de verte bestrijken bewolkte bergen de herfstrivier;Vlakbij staan eeuwenoude bomen opeengehoopt langs de glooiende kust.Zes edellieden staan tegenover elkaar,Rechtop, kaarsrecht, opvallend, onbuigzaam.Een derde opschrift, mogelijk van de hand van een andere gast van Lu, bevat het aanbod om model te staan als visser, mocht Ni besluiten om deze aan het werk toe te voegen. Ni heeft echter altijd aan zijn gewoonte vastgehouden om nooit mensen op zijn taferelen af te beelden.Ten slotte bevat het werk een kalligrafie die werd aangebracht na de dood van Huang. Het spreekt de wens uit dat Huang en Ni middels de schildering voor altijd mogen voortleven.

''Rivierlandschap in de stijl van Ni Zan'', [[hangende rol

Bestand:Ni Zan Water and Bamboo Dwelling.jpg


Zes_edellieden

Prompt: Focus op Zes_edellieden en leg de Analyse uit.

De compositie en penseelvoering van Zes edellieden zijn aanzienlijk eenvoudiger dan die van eerder werk van Ni Zan. Genieten van de wildernis in een herfstbos (1339) en Water en Bamboewoning (1343) waren bijvoorbeeld duidelijk beïnvloed door de stijlen van Dong Yuan (ca. 934–ca. 962) en Zhao Mengfu (1254–1322). Sinds de voltooiing van Zes edellieden benaderde Ni de landschapsschilderkunst op een volkomen andere manier. Men vermoedt dat Ni's sobere stijl deels een gevolg was van zijn beruchte obsessie met soberheid en zuiverheid. Daarnaast had hij een schijnbaar nonchalante kijk op zijn eigen schilderkunst gekregen, zoals blijkt uit zijn woorden:Ik zoek nooit een treffende gelijkenis, want ik schilder enkel voor mijn eigen plezier.Mogelijk was het grimmige landschap van Zes edellieden een weerspiegeling van Ni's gevoelens over de recente gebeurtenissen in en rond zijn woonplaats Wuxi. Door een overstroming van de Gele Rivier werden er veel mensen dakloos en ontstond er hongersnood. Dit gaf vervolgens aanleiding tot struikroverij en boerenopstanden. In reactie hierop verdeelde Ni Zan zijn bezittingen onder zijn vrienden en trok hij in in een woonboot.Het isolement van de zes bomen zou een verwijzing kunnen zijn naar de houding van Song-loyalisten die, net als Ni, liever een leven van afzondering leidden dan te dienen onder het juk van de Mongoolse Yuan-dynastie. Dit wordt ook gesuggereerd door het opschrift van Huang. Met de term "edellieden" (junzi; 君子) werden in het confucianisme personen aangeduid die in moreel en sociaal opzicht superieur waren aan het gewone volk. "Zes edellieden" kan betrekking hebben op zes gelijkgezinde personen die waren verzameld in het huis van Lu Heng, of op een groep literati die wegens hun opvattingen uit hun ambt waren gezet door de Mongoolse regering.

''Rivierlandschap in de stijl van Ni Zan'', [[hangende rol

Bestand:Ni Zan Water and Bamboo Dwelling.jpg


Zes_edellieden

Prompt: Verklaar de Analyse van dit kunstwerk, Zes_edellieden.

De compositie en penseelvoering van Zes edellieden zijn aanzienlijk eenvoudiger dan die van eerder werk van Ni Zan. Genieten van de wildernis in een herfstbos (1339) en Water en Bamboewoning (1343) waren bijvoorbeeld duidelijk beïnvloed door de stijlen van Dong Yuan (ca. 934–ca. 962) en Zhao Mengfu (1254–1322). Sinds de voltooiing van Zes edellieden benaderde Ni de landschapsschilderkunst op een volkomen andere manier. Men vermoedt dat Ni's sobere stijl deels een gevolg was van zijn beruchte obsessie met soberheid en zuiverheid. Daarnaast had hij een schijnbaar nonchalante kijk op zijn eigen schilderkunst gekregen, zoals blijkt uit zijn woorden:Ik zoek nooit een treffende gelijkenis, want ik schilder enkel voor mijn eigen plezier.Mogelijk was het grimmige landschap van Zes edellieden een weerspiegeling van Ni's gevoelens over de recente gebeurtenissen in en rond zijn woonplaats Wuxi. Door een overstroming van de Gele Rivier werden er veel mensen dakloos en ontstond er hongersnood. Dit gaf vervolgens aanleiding tot struikroverij en boerenopstanden. In reactie hierop verdeelde Ni Zan zijn bezittingen onder zijn vrienden en trok hij in in een woonboot.Het isolement van de zes bomen zou een verwijzing kunnen zijn naar de houding van Song-loyalisten die, net als Ni, liever een leven van afzondering leidden dan te dienen onder het juk van de Mongoolse Yuan-dynastie. Dit wordt ook gesuggereerd door het opschrift van Huang. Met de term "edellieden" (junzi; 君子) werden in het confucianisme personen aangeduid die in moreel en sociaal opzicht superieur waren aan het gewone volk. "Zes edellieden" kan betrekking hebben op zes gelijkgezinde personen die waren verzameld in het huis van Lu Heng, of op een groep literati die wegens hun opvattingen uit hun ambt waren gezet door de Mongoolse regering.

''Rivierlandschap in de stijl van Ni Zan'', [[hangende rol

Bestand:Ni Zan Water and Bamboo Dwelling.jpg


Zes_edellieden

Prompt: Hoe verklaart Zes_edellieden zijn Analyse?

De compositie en penseelvoering van Zes edellieden zijn aanzienlijk eenvoudiger dan die van eerder werk van Ni Zan. Genieten van de wildernis in een herfstbos (1339) en Water en Bamboewoning (1343) waren bijvoorbeeld duidelijk beïnvloed door de stijlen van Dong Yuan (ca. 934–ca. 962) en Zhao Mengfu (1254–1322). Sinds de voltooiing van Zes edellieden benaderde Ni de landschapsschilderkunst op een volkomen andere manier. Men vermoedt dat Ni's sobere stijl deels een gevolg was van zijn beruchte obsessie met soberheid en zuiverheid. Daarnaast had hij een schijnbaar nonchalante kijk op zijn eigen schilderkunst gekregen, zoals blijkt uit zijn woorden:Ik zoek nooit een treffende gelijkenis, want ik schilder enkel voor mijn eigen plezier.Mogelijk was het grimmige landschap van Zes edellieden een weerspiegeling van Ni's gevoelens over de recente gebeurtenissen in en rond zijn woonplaats Wuxi. Door een overstroming van de Gele Rivier werden er veel mensen dakloos en ontstond er hongersnood. Dit gaf vervolgens aanleiding tot struikroverij en boerenopstanden. In reactie hierop verdeelde Ni Zan zijn bezittingen onder zijn vrienden en trok hij in in een woonboot.Het isolement van de zes bomen zou een verwijzing kunnen zijn naar de houding van Song-loyalisten die, net als Ni, liever een leven van afzondering leidden dan te dienen onder het juk van de Mongoolse Yuan-dynastie. Dit wordt ook gesuggereerd door het opschrift van Huang. Met de term "edellieden" (junzi; 君子) werden in het confucianisme personen aangeduid die in moreel en sociaal opzicht superieur waren aan het gewone volk. "Zes edellieden" kan betrekking hebben op zes gelijkgezinde personen die waren verzameld in het huis van Lu Heng, of op een groep literati die wegens hun opvattingen uit hun ambt waren gezet door de Mongoolse regering.

''Rivierlandschap in de stijl van Ni Zan'', [[hangende rol

Bestand:Ni Zan Water and Bamboo Dwelling.jpg


Zes_edellieden

Prompt: Hoe wordt de Analyse besproken in Zes_edellieden?

De compositie en penseelvoering van Zes edellieden zijn aanzienlijk eenvoudiger dan die van eerder werk van Ni Zan. Genieten van de wildernis in een herfstbos (1339) en Water en Bamboewoning (1343) waren bijvoorbeeld duidelijk beïnvloed door de stijlen van Dong Yuan (ca. 934–ca. 962) en Zhao Mengfu (1254–1322). Sinds de voltooiing van Zes edellieden benaderde Ni de landschapsschilderkunst op een volkomen andere manier. Men vermoedt dat Ni's sobere stijl deels een gevolg was van zijn beruchte obsessie met soberheid en zuiverheid. Daarnaast had hij een schijnbaar nonchalante kijk op zijn eigen schilderkunst gekregen, zoals blijkt uit zijn woorden:Ik zoek nooit een treffende gelijkenis, want ik schilder enkel voor mijn eigen plezier.Mogelijk was het grimmige landschap van Zes edellieden een weerspiegeling van Ni's gevoelens over de recente gebeurtenissen in en rond zijn woonplaats Wuxi. Door een overstroming van de Gele Rivier werden er veel mensen dakloos en ontstond er hongersnood. Dit gaf vervolgens aanleiding tot struikroverij en boerenopstanden. In reactie hierop verdeelde Ni Zan zijn bezittingen onder zijn vrienden en trok hij in in een woonboot.Het isolement van de zes bomen zou een verwijzing kunnen zijn naar de houding van Song-loyalisten die, net als Ni, liever een leven van afzondering leidden dan te dienen onder het juk van de Mongoolse Yuan-dynastie. Dit wordt ook gesuggereerd door het opschrift van Huang. Met de term "edellieden" (junzi; 君子) werden in het confucianisme personen aangeduid die in moreel en sociaal opzicht superieur waren aan het gewone volk. "Zes edellieden" kan betrekking hebben op zes gelijkgezinde personen die waren verzameld in het huis van Lu Heng, of op een groep literati die wegens hun opvattingen uit hun ambt waren gezet door de Mongoolse regering.

''Rivierlandschap in de stijl van Ni Zan'', [[hangende rol

Bestand:Ni Zan Water and Bamboo Dwelling.jpg


Zes_edellieden

Prompt: Focus op Zes_edellieden en leg de Invloed uit.

Zes edellieden betekende een omwenteling in de stijl van Ni Zan. Al zijn latere shan shui-landschappen volgden een vergelijkbaar patroon: een ingetogen, bijna abstract tafereel in spaarzame gewassen inkt, met twee ver van elkaar gelegen rivieroevers, bomen die op de voorgrond scherp afsteken tegen de grote watermassa, en geen menselijke figuren.Latere kunstenaars imiteerden en bouwden voort op die ingetogen stijl en geometrische abstractie. Hierdoor hadden Zes edellieden en de latere werken van Ni Zan een grote invloed op de ontwikkeling van de shan shui-landschapskunst.

''Rivierlandschap in de stijl van Ni Zan'', [[hangende rol

Bestand:Ni Zan Water and Bamboo Dwelling.jpg


Zes_edellieden

Prompt: Verklaar de Invloed van dit kunstwerk, Zes_edellieden.

Zes edellieden betekende een omwenteling in de stijl van Ni Zan. Al zijn latere shan shui-landschappen volgden een vergelijkbaar patroon: een ingetogen, bijna abstract tafereel in spaarzame gewassen inkt, met twee ver van elkaar gelegen rivieroevers, bomen die op de voorgrond scherp afsteken tegen de grote watermassa, en geen menselijke figuren.Latere kunstenaars imiteerden en bouwden voort op die ingetogen stijl en geometrische abstractie. Hierdoor hadden Zes edellieden en de latere werken van Ni Zan een grote invloed op de ontwikkeling van de shan shui-landschapskunst.

''Rivierlandschap in de stijl van Ni Zan'', [[hangende rol

Bestand:Ni Zan Water and Bamboo Dwelling.jpg


Zes_edellieden

Prompt: Hoe verklaart Zes_edellieden zijn Invloed?

Zes edellieden betekende een omwenteling in de stijl van Ni Zan. Al zijn latere shan shui-landschappen volgden een vergelijkbaar patroon: een ingetogen, bijna abstract tafereel in spaarzame gewassen inkt, met twee ver van elkaar gelegen rivieroevers, bomen die op de voorgrond scherp afsteken tegen de grote watermassa, en geen menselijke figuren.Latere kunstenaars imiteerden en bouwden voort op die ingetogen stijl en geometrische abstractie. Hierdoor hadden Zes edellieden en de latere werken van Ni Zan een grote invloed op de ontwikkeling van de shan shui-landschapskunst.

''Rivierlandschap in de stijl van Ni Zan'', [[hangende rol

Bestand:Ni Zan Water and Bamboo Dwelling.jpg


Zes_edellieden

Prompt: Hoe wordt de Invloed besproken in Zes_edellieden?

Zes edellieden betekende een omwenteling in de stijl van Ni Zan. Al zijn latere shan shui-landschappen volgden een vergelijkbaar patroon: een ingetogen, bijna abstract tafereel in spaarzame gewassen inkt, met twee ver van elkaar gelegen rivieroevers, bomen die op de voorgrond scherp afsteken tegen de grote watermassa, en geen menselijke figuren.Latere kunstenaars imiteerden en bouwden voort op die ingetogen stijl en geometrische abstractie. Hierdoor hadden Zes edellieden en de latere werken van Ni Zan een grote invloed op de ontwikkeling van de shan shui-landschapskunst.

''Rivierlandschap in de stijl van Ni Zan'', [[hangende rol

Bestand:Ni Zan Water and Bamboo Dwelling.jpg


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Focus op Val_van_de_opstandige_engelen en leg de abstract uit.

Val van de opstandige engelen is een kunstwerk van de Brabantse kunstschilder Frans Floris I. Deze voltooide het werk in 1554. Het bevindt zich in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, waar het inventarisnummer 112 draagt. Het paneel meet 303 × 220 cm.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Val_van_de_opstandige_engelen.

Val van de opstandige engelen is een kunstwerk van de Brabantse kunstschilder Frans Floris I. Deze voltooide het werk in 1554. Het bevindt zich in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, waar het inventarisnummer 112 draagt. Het paneel meet 303 × 220 cm.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Hoe verklaart Val_van_de_opstandige_engelen zijn abstract?

Val van de opstandige engelen is een kunstwerk van de Brabantse kunstschilder Frans Floris I. Deze voltooide het werk in 1554. Het bevindt zich in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, waar het inventarisnummer 112 draagt. Het paneel meet 303 × 220 cm.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Val_van_de_opstandige_engelen?

Val van de opstandige engelen is een kunstwerk van de Brabantse kunstschilder Frans Floris I. Deze voltooide het werk in 1554. Het bevindt zich in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen, waar het inventarisnummer 112 draagt. Het paneel meet 303 × 220 cm.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Focus op Val_van_de_opstandige_engelen en leg de Context uit.

Frans Floris I is een schilder die symbool staat voor het Antwerpse Romanisme. Hij was de eerste kunstenaar in de Zuidelijke Nederlanden die zijn atelier organiseerde naar Italiaans model. Om deze reden geldt hij als voorbeeld voor Peter Paul Rubens.De kunstwereld beschouwt dit schilderij, dat hij vervaardigde in opdracht van de Antwerpse schermersgilde, als zijn hoofdwerk. Het is assimilatie van de Italiaanse renaissancekunst. De invloed van Rafaël, Michelangelo Bueonarotti en het Laatste Oordeel in de Sixtijnse kapel zijn er duidelijk zichtbaar in.Het thema sluit aan bij de actualiteit van de religieuze conflicten tussen katholieken en protestanten in de zestiende eeuw. Bovendien verleent het kunsthistorici kennis over de werking van de middeleeuwse gilden.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Verklaar de Context van dit kunstwerk, Val_van_de_opstandige_engelen.

Frans Floris I is een schilder die symbool staat voor het Antwerpse Romanisme. Hij was de eerste kunstenaar in de Zuidelijke Nederlanden die zijn atelier organiseerde naar Italiaans model. Om deze reden geldt hij als voorbeeld voor Peter Paul Rubens.De kunstwereld beschouwt dit schilderij, dat hij vervaardigde in opdracht van de Antwerpse schermersgilde, als zijn hoofdwerk. Het is assimilatie van de Italiaanse renaissancekunst. De invloed van Rafaël, Michelangelo Bueonarotti en het Laatste Oordeel in de Sixtijnse kapel zijn er duidelijk zichtbaar in.Het thema sluit aan bij de actualiteit van de religieuze conflicten tussen katholieken en protestanten in de zestiende eeuw. Bovendien verleent het kunsthistorici kennis over de werking van de middeleeuwse gilden.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Hoe verklaart Val_van_de_opstandige_engelen zijn Context?

Frans Floris I is een schilder die symbool staat voor het Antwerpse Romanisme. Hij was de eerste kunstenaar in de Zuidelijke Nederlanden die zijn atelier organiseerde naar Italiaans model. Om deze reden geldt hij als voorbeeld voor Peter Paul Rubens.De kunstwereld beschouwt dit schilderij, dat hij vervaardigde in opdracht van de Antwerpse schermersgilde, als zijn hoofdwerk. Het is assimilatie van de Italiaanse renaissancekunst. De invloed van Rafaël, Michelangelo Bueonarotti en het Laatste Oordeel in de Sixtijnse kapel zijn er duidelijk zichtbaar in.Het thema sluit aan bij de actualiteit van de religieuze conflicten tussen katholieken en protestanten in de zestiende eeuw. Bovendien verleent het kunsthistorici kennis over de werking van de middeleeuwse gilden.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Hoe wordt de Context besproken in Val_van_de_opstandige_engelen?

Frans Floris I is een schilder die symbool staat voor het Antwerpse Romanisme. Hij was de eerste kunstenaar in de Zuidelijke Nederlanden die zijn atelier organiseerde naar Italiaans model. Om deze reden geldt hij als voorbeeld voor Peter Paul Rubens.De kunstwereld beschouwt dit schilderij, dat hij vervaardigde in opdracht van de Antwerpse schermersgilde, als zijn hoofdwerk. Het is assimilatie van de Italiaanse renaissancekunst. De invloed van Rafaël, Michelangelo Bueonarotti en het Laatste Oordeel in de Sixtijnse kapel zijn er duidelijk zichtbaar in.Het thema sluit aan bij de actualiteit van de religieuze conflicten tussen katholieken en protestanten in de zestiende eeuw. Bovendien verleent het kunsthistorici kennis over de werking van de middeleeuwse gilden.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Focus op Val_van_de_opstandige_engelen en leg de Beschrijving uit.

In Val van de opstandige engelen schilderde Floris een kluwen van armen, benen, vleugels en staarten. Bovenaan is een leger van engelen te zien. Onder leiding van aartsengel Michaël jagen zij een zevenkoppige draak en zijn demonen de hemel uit. Het gevecht gaat terug op het Apocalyptische visioen van Johannes en symboliseert de strijd van Christus tegen het Kwaad.Duidelijk zichtbaar in het bovenste deel van de voorstelling staat de geklede aartsengel Michaël. Als patroonheilige van de schermers is zijn rol in het schilderij duidelijk. Hij was onder meer Bewaker van het Paradijs en Bestrijder van de Duivel. In die functies vormde hij een voorbeeld voor de leden van de Antwerpse schermers. Zij zagen zichzelf als Milites Christiani die in naam van Jezus het kwaad bestreden. Dit rechtvaardigde hun optreden als ordehandhavers of middeleeuwse politie binnen de stad. De engelen vechten met de wapens van de schermers. Deze zijn het zwaard, de degen en de lans. De opstandige engelen gebruiken pijl en boog, hakbijlen, fakkels, messen en houwelen; een samenraapsel van onorthodoxe strijdinstrumenten.Floris verwerkte enkele subtiele details tussen de woelende lichamen. Een voorbeeld hiervan is de Vrouw van de Apocalyps uit Johannes' visioen, zij staat links in een kleine opening. Ze is gekleed in de zon, staat op een maansikkel en wordt gekroond met twaalf sterren. De draak wil haar kind verslinden, maar de engelen voeren het reeds naar de hemel. Onderaan rechts is een bij te zien. Kunsthistorici zijn het nog niet eens over de betekenis hiervan, gezien het op verschillende wijzen verklaard kan worden. Eén mogelijkheid is dat het het symbool voor het verwerpelijke, het duivelse zou zijn. De steken van insecten veroorzaakten namelijk razernij. Een andere verklaring is dat het staat voor vroomheid en eenstemmigheid van gemeenschap. Gezien de bij gesitueerd is op de bil van een van de demonen is het waarschijnlijk een teken van het duivelse.Floris contrastreerde in zijn hel grijzende demonen met klassiek afgebeelde engelen. Zijn draak baseerde hij op de Apocalyps van Dürer. De man met een zwaard op zijn schouder, waarschijnlijk de deken van de gilde, was waarschijnlijk een voorstudie voor een verloren luik.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Verklaar de Beschrijving van dit kunstwerk, Val_van_de_opstandige_engelen.

In Val van de opstandige engelen schilderde Floris een kluwen van armen, benen, vleugels en staarten. Bovenaan is een leger van engelen te zien. Onder leiding van aartsengel Michaël jagen zij een zevenkoppige draak en zijn demonen de hemel uit. Het gevecht gaat terug op het Apocalyptische visioen van Johannes en symboliseert de strijd van Christus tegen het Kwaad.Duidelijk zichtbaar in het bovenste deel van de voorstelling staat de geklede aartsengel Michaël. Als patroonheilige van de schermers is zijn rol in het schilderij duidelijk. Hij was onder meer Bewaker van het Paradijs en Bestrijder van de Duivel. In die functies vormde hij een voorbeeld voor de leden van de Antwerpse schermers. Zij zagen zichzelf als Milites Christiani die in naam van Jezus het kwaad bestreden. Dit rechtvaardigde hun optreden als ordehandhavers of middeleeuwse politie binnen de stad. De engelen vechten met de wapens van de schermers. Deze zijn het zwaard, de degen en de lans. De opstandige engelen gebruiken pijl en boog, hakbijlen, fakkels, messen en houwelen; een samenraapsel van onorthodoxe strijdinstrumenten.Floris verwerkte enkele subtiele details tussen de woelende lichamen. Een voorbeeld hiervan is de Vrouw van de Apocalyps uit Johannes' visioen, zij staat links in een kleine opening. Ze is gekleed in de zon, staat op een maansikkel en wordt gekroond met twaalf sterren. De draak wil haar kind verslinden, maar de engelen voeren het reeds naar de hemel. Onderaan rechts is een bij te zien. Kunsthistorici zijn het nog niet eens over de betekenis hiervan, gezien het op verschillende wijzen verklaard kan worden. Eén mogelijkheid is dat het het symbool voor het verwerpelijke, het duivelse zou zijn. De steken van insecten veroorzaakten namelijk razernij. Een andere verklaring is dat het staat voor vroomheid en eenstemmigheid van gemeenschap. Gezien de bij gesitueerd is op de bil van een van de demonen is het waarschijnlijk een teken van het duivelse.Floris contrastreerde in zijn hel grijzende demonen met klassiek afgebeelde engelen. Zijn draak baseerde hij op de Apocalyps van Dürer. De man met een zwaard op zijn schouder, waarschijnlijk de deken van de gilde, was waarschijnlijk een voorstudie voor een verloren luik.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Hoe verklaart Val_van_de_opstandige_engelen zijn Beschrijving?

In Val van de opstandige engelen schilderde Floris een kluwen van armen, benen, vleugels en staarten. Bovenaan is een leger van engelen te zien. Onder leiding van aartsengel Michaël jagen zij een zevenkoppige draak en zijn demonen de hemel uit. Het gevecht gaat terug op het Apocalyptische visioen van Johannes en symboliseert de strijd van Christus tegen het Kwaad.Duidelijk zichtbaar in het bovenste deel van de voorstelling staat de geklede aartsengel Michaël. Als patroonheilige van de schermers is zijn rol in het schilderij duidelijk. Hij was onder meer Bewaker van het Paradijs en Bestrijder van de Duivel. In die functies vormde hij een voorbeeld voor de leden van de Antwerpse schermers. Zij zagen zichzelf als Milites Christiani die in naam van Jezus het kwaad bestreden. Dit rechtvaardigde hun optreden als ordehandhavers of middeleeuwse politie binnen de stad. De engelen vechten met de wapens van de schermers. Deze zijn het zwaard, de degen en de lans. De opstandige engelen gebruiken pijl en boog, hakbijlen, fakkels, messen en houwelen; een samenraapsel van onorthodoxe strijdinstrumenten.Floris verwerkte enkele subtiele details tussen de woelende lichamen. Een voorbeeld hiervan is de Vrouw van de Apocalyps uit Johannes' visioen, zij staat links in een kleine opening. Ze is gekleed in de zon, staat op een maansikkel en wordt gekroond met twaalf sterren. De draak wil haar kind verslinden, maar de engelen voeren het reeds naar de hemel. Onderaan rechts is een bij te zien. Kunsthistorici zijn het nog niet eens over de betekenis hiervan, gezien het op verschillende wijzen verklaard kan worden. Eén mogelijkheid is dat het het symbool voor het verwerpelijke, het duivelse zou zijn. De steken van insecten veroorzaakten namelijk razernij. Een andere verklaring is dat het staat voor vroomheid en eenstemmigheid van gemeenschap. Gezien de bij gesitueerd is op de bil van een van de demonen is het waarschijnlijk een teken van het duivelse.Floris contrastreerde in zijn hel grijzende demonen met klassiek afgebeelde engelen. Zijn draak baseerde hij op de Apocalyps van Dürer. De man met een zwaard op zijn schouder, waarschijnlijk de deken van de gilde, was waarschijnlijk een voorstudie voor een verloren luik.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Hoe wordt de Beschrijving besproken in Val_van_de_opstandige_engelen?

In Val van de opstandige engelen schilderde Floris een kluwen van armen, benen, vleugels en staarten. Bovenaan is een leger van engelen te zien. Onder leiding van aartsengel Michaël jagen zij een zevenkoppige draak en zijn demonen de hemel uit. Het gevecht gaat terug op het Apocalyptische visioen van Johannes en symboliseert de strijd van Christus tegen het Kwaad.Duidelijk zichtbaar in het bovenste deel van de voorstelling staat de geklede aartsengel Michaël. Als patroonheilige van de schermers is zijn rol in het schilderij duidelijk. Hij was onder meer Bewaker van het Paradijs en Bestrijder van de Duivel. In die functies vormde hij een voorbeeld voor de leden van de Antwerpse schermers. Zij zagen zichzelf als Milites Christiani die in naam van Jezus het kwaad bestreden. Dit rechtvaardigde hun optreden als ordehandhavers of middeleeuwse politie binnen de stad. De engelen vechten met de wapens van de schermers. Deze zijn het zwaard, de degen en de lans. De opstandige engelen gebruiken pijl en boog, hakbijlen, fakkels, messen en houwelen; een samenraapsel van onorthodoxe strijdinstrumenten.Floris verwerkte enkele subtiele details tussen de woelende lichamen. Een voorbeeld hiervan is de Vrouw van de Apocalyps uit Johannes' visioen, zij staat links in een kleine opening. Ze is gekleed in de zon, staat op een maansikkel en wordt gekroond met twaalf sterren. De draak wil haar kind verslinden, maar de engelen voeren het reeds naar de hemel. Onderaan rechts is een bij te zien. Kunsthistorici zijn het nog niet eens over de betekenis hiervan, gezien het op verschillende wijzen verklaard kan worden. Eén mogelijkheid is dat het het symbool voor het verwerpelijke, het duivelse zou zijn. De steken van insecten veroorzaakten namelijk razernij. Een andere verklaring is dat het staat voor vroomheid en eenstemmigheid van gemeenschap. Gezien de bij gesitueerd is op de bil van een van de demonen is het waarschijnlijk een teken van het duivelse.Floris contrastreerde in zijn hel grijzende demonen met klassiek afgebeelde engelen. Zijn draak baseerde hij op de Apocalyps van Dürer. De man met een zwaard op zijn schouder, waarschijnlijk de deken van de gilde, was waarschijnlijk een voorstudie voor een verloren luik.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Focus op Val_van_de_opstandige_engelen en leg de Provenance uit.

Tijdens de Beeldenstorm van 1566 gingen de zijpanelen van het drieluik verloren. Het middelste deel van het altaarstuk van de Antwerpse schermersgilde, gesitueerd in de Onze-Lieve-Vrouwe-Kathedraal, bleef gespaard.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Verklaar de Provenance van dit kunstwerk, Val_van_de_opstandige_engelen.

Tijdens de Beeldenstorm van 1566 gingen de zijpanelen van het drieluik verloren. Het middelste deel van het altaarstuk van de Antwerpse schermersgilde, gesitueerd in de Onze-Lieve-Vrouwe-Kathedraal, bleef gespaard.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Hoe verklaart Val_van_de_opstandige_engelen zijn Provenance?

Tijdens de Beeldenstorm van 1566 gingen de zijpanelen van het drieluik verloren. Het middelste deel van het altaarstuk van de Antwerpse schermersgilde, gesitueerd in de Onze-Lieve-Vrouwe-Kathedraal, bleef gespaard.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Val_van_de_opstandige_engelen

Prompt: Hoe wordt de Provenance besproken in Val_van_de_opstandige_engelen?

Tijdens de Beeldenstorm van 1566 gingen de zijpanelen van het drieluik verloren. Het middelste deel van het altaarstuk van de Antwerpse schermersgilde, gesitueerd in de Onze-Lieve-Vrouwe-Kathedraal, bleef gespaard.

Categorie:Schilderij in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen


Vue_du_canal_Saint-Martin

Prompt: Focus op Vue_du_canal_Saint-Martin en leg de abstract uit.


Vue_du_canal_Saint-Martin

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Vue_du_canal_Saint-Martin.


Vue_du_canal_Saint-Martin

Prompt: Hoe verklaart Vue_du_canal_Saint-Martin zijn abstract?


Vue_du_canal_Saint-Martin

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Vue_du_canal_Saint-Martin?


Portret_van_een_man

Portrait of a Man (Domenico Ghirlandaio)

Prompt: Focus op Portret_van_een_man en leg de abstract uit.

Portret van een man kan verwijzen naar:Portret van een onbekende man, schilderij van Rogier van der WeydenPortret van een man (Hans Memling), schilderij van Hans MemlingMan met een Romeinse munt, schilderij van Hans MemlingPortret van een man met een rode muts, schilderij van Hans MemlingPortret van een man (El Greco), schilderij van El GrecoPortret van een man (Frans Hals), schilderij van Frans HalsPortret van een man (pastiche naar Frans Hals), 20e-eeuwse pastiche naar Frans HalsPortret van een man (Rembrandt), schilderij van RembrandtPortret van een man met handschoenen in de hand, schilderij van RembrandtPortret van een man (Justus van Attevelt), schilderij van Justus van AtteveltPortret van een man (Ferdinand Bol), schilderij van Ferdinand BolPortret van een man (Theo van Doesburg), schilderij van Theo van DoesburgPortret van een man (Lodewijk van Deyssel), tekening door Theo van Doesburg


Portret_van_een_man

Portrait of a Man (Domenico Ghirlandaio)

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Portret_van_een_man.

Portret van een man kan verwijzen naar:Portret van een onbekende man, schilderij van Rogier van der WeydenPortret van een man (Hans Memling), schilderij van Hans MemlingMan met een Romeinse munt, schilderij van Hans MemlingPortret van een man met een rode muts, schilderij van Hans MemlingPortret van een man (El Greco), schilderij van El GrecoPortret van een man (Frans Hals), schilderij van Frans HalsPortret van een man (pastiche naar Frans Hals), 20e-eeuwse pastiche naar Frans HalsPortret van een man (Rembrandt), schilderij van RembrandtPortret van een man met handschoenen in de hand, schilderij van RembrandtPortret van een man (Justus van Attevelt), schilderij van Justus van AtteveltPortret van een man (Ferdinand Bol), schilderij van Ferdinand BolPortret van een man (Theo van Doesburg), schilderij van Theo van DoesburgPortret van een man (Lodewijk van Deyssel), tekening door Theo van Doesburg


Portret_van_een_man

Portrait of a Man (Domenico Ghirlandaio)

Prompt: Hoe verklaart Portret_van_een_man zijn abstract?

Portret van een man kan verwijzen naar:Portret van een onbekende man, schilderij van Rogier van der WeydenPortret van een man (Hans Memling), schilderij van Hans MemlingMan met een Romeinse munt, schilderij van Hans MemlingPortret van een man met een rode muts, schilderij van Hans MemlingPortret van een man (El Greco), schilderij van El GrecoPortret van een man (Frans Hals), schilderij van Frans HalsPortret van een man (pastiche naar Frans Hals), 20e-eeuwse pastiche naar Frans HalsPortret van een man (Rembrandt), schilderij van RembrandtPortret van een man met handschoenen in de hand, schilderij van RembrandtPortret van een man (Justus van Attevelt), schilderij van Justus van AtteveltPortret van een man (Ferdinand Bol), schilderij van Ferdinand BolPortret van een man (Theo van Doesburg), schilderij van Theo van DoesburgPortret van een man (Lodewijk van Deyssel), tekening door Theo van Doesburg


Portret_van_een_man

Portrait of a Man (Domenico Ghirlandaio)

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Portret_van_een_man?

Portret van een man kan verwijzen naar:Portret van een onbekende man, schilderij van Rogier van der WeydenPortret van een man (Hans Memling), schilderij van Hans MemlingMan met een Romeinse munt, schilderij van Hans MemlingPortret van een man met een rode muts, schilderij van Hans MemlingPortret van een man (El Greco), schilderij van El GrecoPortret van een man (Frans Hals), schilderij van Frans HalsPortret van een man (pastiche naar Frans Hals), 20e-eeuwse pastiche naar Frans HalsPortret van een man (Rembrandt), schilderij van RembrandtPortret van een man met handschoenen in de hand, schilderij van RembrandtPortret van een man (Justus van Attevelt), schilderij van Justus van AtteveltPortret van een man (Ferdinand Bol), schilderij van Ferdinand BolPortret van een man (Theo van Doesburg), schilderij van Theo van DoesburgPortret van een man (Lodewijk van Deyssel), tekening door Theo van Doesburg


The_Vale_of_Rest

Prompt: Focus op The_Vale_of_Rest en leg de abstract uit.

The Vale of Rest - where the weary find repose (Nederlands: Het Dal der Stilte - waar de vermoeiden rust vinden) is een schilderij van de Engelse prerafaëlitische kunstschilder John Everett Millais uit 1858 en 1859, olieverf op doek, 102,9 × 172,7 centimeter groot. Het toont een tafereel met twee nonnen op een kerkhof, dat een primaire associatie oproept met het memento mori-thema, maar ook diverse andere interpretaties in zich bergt. Het schilderij behoort tot de collectie van de Tate Gallery in Londen.

Bestand:John Everett Millais - Spring (Apple Blossoms).JPG

Foto door Millais van zijn nog onvoltooide schilderij. Duidelijk te zien is dat hij nog volop bezig was met de gelaatsuitdrukking van de non rechts.

Detail van de non rechts, die de kijker direct aanstaart.

Bestand:Millais vale of rest detail 3.png


The_Vale_of_Rest

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, The_Vale_of_Rest.

The Vale of Rest - where the weary find repose (Nederlands: Het Dal der Stilte - waar de vermoeiden rust vinden) is een schilderij van de Engelse prerafaëlitische kunstschilder John Everett Millais uit 1858 en 1859, olieverf op doek, 102,9 × 172,7 centimeter groot. Het toont een tafereel met twee nonnen op een kerkhof, dat een primaire associatie oproept met het memento mori-thema, maar ook diverse andere interpretaties in zich bergt. Het schilderij behoort tot de collectie van de Tate Gallery in Londen.

Bestand:John Everett Millais - Spring (Apple Blossoms).JPG

Foto door Millais van zijn nog onvoltooide schilderij. Duidelijk te zien is dat hij nog volop bezig was met de gelaatsuitdrukking van de non rechts.

Detail van de non rechts, die de kijker direct aanstaart.

Bestand:Millais vale of rest detail 3.png


The_Vale_of_Rest

Prompt: Hoe verklaart The_Vale_of_Rest zijn abstract?

The Vale of Rest - where the weary find repose (Nederlands: Het Dal der Stilte - waar de vermoeiden rust vinden) is een schilderij van de Engelse prerafaëlitische kunstschilder John Everett Millais uit 1858 en 1859, olieverf op doek, 102,9 × 172,7 centimeter groot. Het toont een tafereel met twee nonnen op een kerkhof, dat een primaire associatie oproept met het memento mori-thema, maar ook diverse andere interpretaties in zich bergt. Het schilderij behoort tot de collectie van de Tate Gallery in Londen.

Bestand:John Everett Millais - Spring (Apple Blossoms).JPG

Foto door Millais van zijn nog onvoltooide schilderij. Duidelijk te zien is dat hij nog volop bezig was met de gelaatsuitdrukking van de non rechts.

Detail van de non rechts, die de kijker direct aanstaart.

Bestand:Millais vale of rest detail 3.png


The_Vale_of_Rest

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in The_Vale_of_Rest?

The Vale of Rest - where the weary find repose (Nederlands: Het Dal der Stilte - waar de vermoeiden rust vinden) is een schilderij van de Engelse prerafaëlitische kunstschilder John Everett Millais uit 1858 en 1859, olieverf op doek, 102,9 × 172,7 centimeter groot. Het toont een tafereel met twee nonnen op een kerkhof, dat een primaire associatie oproept met het memento mori-thema, maar ook diverse andere interpretaties in zich bergt. Het schilderij behoort tot de collectie van de Tate Gallery in Londen.

Bestand:John Everett Millais - Spring (Apple Blossoms).JPG

Foto door Millais van zijn nog onvoltooide schilderij. Duidelijk te zien is dat hij nog volop bezig was met de gelaatsuitdrukking van de non rechts.

Detail van de non rechts, die de kijker direct aanstaart.

Bestand:Millais vale of rest detail 3.png


The_Vale_of_Rest

Prompt: Focus op The_Vale_of_Rest en leg de Schilderij uit.

In The Vale of Rest beeldt Millais twee katholieke nonnen af. De linkse, een novice, is druk bezig een graf te graven met een schop. Linksvoor ligt nog een houweel. De rechtse, gezeten op een grafsteen welke mogelijk op een doodskist ligt, kijkt toe, met een rozenkrans in haar handen waaraan een kruis en een kleine schedel bevestigd zijn. Klaarblijkelijk zijn beide nonnen bezig iemand te begraven op een klein ommuurd, middeleeuws aandoend privé-kerkhof. Aan de horizon tekenen zich de silhouetten van populieren en een -mogelijk luidende- kapelklok af, tegen de achtergrond van een sombere lucht, gekleurd door het laatste licht van een ondergaande zon. De langwerpige wolk, als toen wel beschouwd de vorm te hebben van een doodskist, geldt volgens Schotse legenden als een voorbode van de dood.Qua stijl wordt het schilderij nog steeds gerekend tot de prerafaëlitische periode van Millais. De werkwijze is vormvast en sterk realistisch met veel symboliek. Na de voltooiing van het schilderij zou hij overschakelen op een meer conventionele estheticistische stijl, die beter verkocht.Het idee voor het schilderij ontstond volgens Millais' vrouw Effie tijdens hun huwelijksreis naar Schotland in 1855. Millais was erg onder de indruk van het merenlandschap bij Inveraray, Argyll and Bute. Toen hun koetsier hen daar vertelde over de ruïnes van een katholiek klooster op een van de eilanden, fantaseerden Millais en Effie over de schoonheid van de pittoreske, maar ook duistere en seculaire aspecten van de katholieke godsdienst in het verleden. Millais vertelde zijn vrouw dat hij daar na de terugkeer van hun reis een schilderij over wilde maken.Uiteindelijk duurde het nog drie jaar alvorens Millais aan het werk begon, zij het niet als een historisch werk. Hij zette zich aan het schilderij, aldus Effie, nadat hij in oktober 1858 gegrepen werd door een prachtige ondergaande zon. Hij pakte direct zijn palet en schilderde de eerste opzet van het werk, in grove penseelstreken, 'en plein air' in de tuin van Effie's familiehuis, inclusief de figuren. De prachtige zonsondergangen hielden twee of drie avonden aan, tijdens welke hij onafgebroken werkte. Vervolgens werkte hij het schilderij binnenshuis bij, waarbij hij de kleuren van de lucht en zonsondergang verzachtte. Het graf en de grafstenen werden enkele maanden later ingeschilderd op het oude Kinnoull kerkhof in Perth.De titel van het schilderij, zowel als de subtitel 'Where the weary find repose', zijn ontleend aan Mendelssohn's lied 'Ruhetal' uit 'Sechs Lieder, Opus 59, no.5'. Millais hoorde het lied op gegeven moment zingen door zijn broer William en voelde direct dat het een perfecte titel voor het schilderij zou zijn.The Vale of Rest was een van Millais' lievelingswerken. Hij exposeerde het in 1859 bij de Royal Academy of Arts, samen met - en als een pendant van - Spring (of Apple Blossoms) uit 1856. Tijdens deze tentoonstelling werd het werk sterk bekritiseerd, deels vanwege het katholieke onderwerp, maar later werd het beschouwd als een van Millais' grootste prestaties. In 1896 werd het door Henry Tate persoonlijk aangekocht voor zijn Tate Gallery.

Bestand:John Everett Millais - Spring (Apple Blossoms).JPG

Foto door Millais van zijn nog onvoltooide schilderij. Duidelijk te zien is dat hij nog volop bezig was met de gelaatsuitdrukking van de non rechts.

Detail van de non rechts, die de kijker direct aanstaart.

Bestand:Millais vale of rest detail 3.png


The_Vale_of_Rest

Prompt: Verklaar de Schilderij van dit kunstwerk, The_Vale_of_Rest.

In The Vale of Rest beeldt Millais twee katholieke nonnen af. De linkse, een novice, is druk bezig een graf te graven met een schop. Linksvoor ligt nog een houweel. De rechtse, gezeten op een grafsteen welke mogelijk op een doodskist ligt, kijkt toe, met een rozenkrans in haar handen waaraan een kruis en een kleine schedel bevestigd zijn. Klaarblijkelijk zijn beide nonnen bezig iemand te begraven op een klein ommuurd, middeleeuws aandoend privé-kerkhof. Aan de horizon tekenen zich de silhouetten van populieren en een -mogelijk luidende- kapelklok af, tegen de achtergrond van een sombere lucht, gekleurd door het laatste licht van een ondergaande zon. De langwerpige wolk, als toen wel beschouwd de vorm te hebben van een doodskist, geldt volgens Schotse legenden als een voorbode van de dood.Qua stijl wordt het schilderij nog steeds gerekend tot de prerafaëlitische periode van Millais. De werkwijze is vormvast en sterk realistisch met veel symboliek. Na de voltooiing van het schilderij zou hij overschakelen op een meer conventionele estheticistische stijl, die beter verkocht.Het idee voor het schilderij ontstond volgens Millais' vrouw Effie tijdens hun huwelijksreis naar Schotland in 1855. Millais was erg onder de indruk van het merenlandschap bij Inveraray, Argyll and Bute. Toen hun koetsier hen daar vertelde over de ruïnes van een katholiek klooster op een van de eilanden, fantaseerden Millais en Effie over de schoonheid van de pittoreske, maar ook duistere en seculaire aspecten van de katholieke godsdienst in het verleden. Millais vertelde zijn vrouw dat hij daar na de terugkeer van hun reis een schilderij over wilde maken.Uiteindelijk duurde het nog drie jaar alvorens Millais aan het werk begon, zij het niet als een historisch werk. Hij zette zich aan het schilderij, aldus Effie, nadat hij in oktober 1858 gegrepen werd door een prachtige ondergaande zon. Hij pakte direct zijn palet en schilderde de eerste opzet van het werk, in grove penseelstreken, 'en plein air' in de tuin van Effie's familiehuis, inclusief de figuren. De prachtige zonsondergangen hielden twee of drie avonden aan, tijdens welke hij onafgebroken werkte. Vervolgens werkte hij het schilderij binnenshuis bij, waarbij hij de kleuren van de lucht en zonsondergang verzachtte. Het graf en de grafstenen werden enkele maanden later ingeschilderd op het oude Kinnoull kerkhof in Perth.De titel van het schilderij, zowel als de subtitel 'Where the weary find repose', zijn ontleend aan Mendelssohn's lied 'Ruhetal' uit 'Sechs Lieder, Opus 59, no.5'. Millais hoorde het lied op gegeven moment zingen door zijn broer William en voelde direct dat het een perfecte titel voor het schilderij zou zijn.The Vale of Rest was een van Millais' lievelingswerken. Hij exposeerde het in 1859 bij de Royal Academy of Arts, samen met - en als een pendant van - Spring (of Apple Blossoms) uit 1856. Tijdens deze tentoonstelling werd het werk sterk bekritiseerd, deels vanwege het katholieke onderwerp, maar later werd het beschouwd als een van Millais' grootste prestaties. In 1896 werd het door Henry Tate persoonlijk aangekocht voor zijn Tate Gallery.

Bestand:John Everett Millais - Spring (Apple Blossoms).JPG

Foto door Millais van zijn nog onvoltooide schilderij. Duidelijk te zien is dat hij nog volop bezig was met de gelaatsuitdrukking van de non rechts.

Detail van de non rechts, die de kijker direct aanstaart.

Bestand:Millais vale of rest detail 3.png


The_Vale_of_Rest

Prompt: Hoe verklaart The_Vale_of_Rest zijn Schilderij?

In The Vale of Rest beeldt Millais twee katholieke nonnen af. De linkse, een novice, is druk bezig een graf te graven met een schop. Linksvoor ligt nog een houweel. De rechtse, gezeten op een grafsteen welke mogelijk op een doodskist ligt, kijkt toe, met een rozenkrans in haar handen waaraan een kruis en een kleine schedel bevestigd zijn. Klaarblijkelijk zijn beide nonnen bezig iemand te begraven op een klein ommuurd, middeleeuws aandoend privé-kerkhof. Aan de horizon tekenen zich de silhouetten van populieren en een -mogelijk luidende- kapelklok af, tegen de achtergrond van een sombere lucht, gekleurd door het laatste licht van een ondergaande zon. De langwerpige wolk, als toen wel beschouwd de vorm te hebben van een doodskist, geldt volgens Schotse legenden als een voorbode van de dood.Qua stijl wordt het schilderij nog steeds gerekend tot de prerafaëlitische periode van Millais. De werkwijze is vormvast en sterk realistisch met veel symboliek. Na de voltooiing van het schilderij zou hij overschakelen op een meer conventionele estheticistische stijl, die beter verkocht.Het idee voor het schilderij ontstond volgens Millais' vrouw Effie tijdens hun huwelijksreis naar Schotland in 1855. Millais was erg onder de indruk van het merenlandschap bij Inveraray, Argyll and Bute. Toen hun koetsier hen daar vertelde over de ruïnes van een katholiek klooster op een van de eilanden, fantaseerden Millais en Effie over de schoonheid van de pittoreske, maar ook duistere en seculaire aspecten van de katholieke godsdienst in het verleden. Millais vertelde zijn vrouw dat hij daar na de terugkeer van hun reis een schilderij over wilde maken.Uiteindelijk duurde het nog drie jaar alvorens Millais aan het werk begon, zij het niet als een historisch werk. Hij zette zich aan het schilderij, aldus Effie, nadat hij in oktober 1858 gegrepen werd door een prachtige ondergaande zon. Hij pakte direct zijn palet en schilderde de eerste opzet van het werk, in grove penseelstreken, 'en plein air' in de tuin van Effie's familiehuis, inclusief de figuren. De prachtige zonsondergangen hielden twee of drie avonden aan, tijdens welke hij onafgebroken werkte. Vervolgens werkte hij het schilderij binnenshuis bij, waarbij hij de kleuren van de lucht en zonsondergang verzachtte. Het graf en de grafstenen werden enkele maanden later ingeschilderd op het oude Kinnoull kerkhof in Perth.De titel van het schilderij, zowel als de subtitel 'Where the weary find repose', zijn ontleend aan Mendelssohn's lied 'Ruhetal' uit 'Sechs Lieder, Opus 59, no.5'. Millais hoorde het lied op gegeven moment zingen door zijn broer William en voelde direct dat het een perfecte titel voor het schilderij zou zijn.The Vale of Rest was een van Millais' lievelingswerken. Hij exposeerde het in 1859 bij de Royal Academy of Arts, samen met - en als een pendant van - Spring (of Apple Blossoms) uit 1856. Tijdens deze tentoonstelling werd het werk sterk bekritiseerd, deels vanwege het katholieke onderwerp, maar later werd het beschouwd als een van Millais' grootste prestaties. In 1896 werd het door Henry Tate persoonlijk aangekocht voor zijn Tate Gallery.

Bestand:John Everett Millais - Spring (Apple Blossoms).JPG

Foto door Millais van zijn nog onvoltooide schilderij. Duidelijk te zien is dat hij nog volop bezig was met de gelaatsuitdrukking van de non rechts.

Detail van de non rechts, die de kijker direct aanstaart.

Bestand:Millais vale of rest detail 3.png


The_Vale_of_Rest

Prompt: Hoe wordt de Schilderij besproken in The_Vale_of_Rest?

In The Vale of Rest beeldt Millais twee katholieke nonnen af. De linkse, een novice, is druk bezig een graf te graven met een schop. Linksvoor ligt nog een houweel. De rechtse, gezeten op een grafsteen welke mogelijk op een doodskist ligt, kijkt toe, met een rozenkrans in haar handen waaraan een kruis en een kleine schedel bevestigd zijn. Klaarblijkelijk zijn beide nonnen bezig iemand te begraven op een klein ommuurd, middeleeuws aandoend privé-kerkhof. Aan de horizon tekenen zich de silhouetten van populieren en een -mogelijk luidende- kapelklok af, tegen de achtergrond van een sombere lucht, gekleurd door het laatste licht van een ondergaande zon. De langwerpige wolk, als toen wel beschouwd de vorm te hebben van een doodskist, geldt volgens Schotse legenden als een voorbode van de dood.Qua stijl wordt het schilderij nog steeds gerekend tot de prerafaëlitische periode van Millais. De werkwijze is vormvast en sterk realistisch met veel symboliek. Na de voltooiing van het schilderij zou hij overschakelen op een meer conventionele estheticistische stijl, die beter verkocht.Het idee voor het schilderij ontstond volgens Millais' vrouw Effie tijdens hun huwelijksreis naar Schotland in 1855. Millais was erg onder de indruk van het merenlandschap bij Inveraray, Argyll and Bute. Toen hun koetsier hen daar vertelde over de ruïnes van een katholiek klooster op een van de eilanden, fantaseerden Millais en Effie over de schoonheid van de pittoreske, maar ook duistere en seculaire aspecten van de katholieke godsdienst in het verleden. Millais vertelde zijn vrouw dat hij daar na de terugkeer van hun reis een schilderij over wilde maken.Uiteindelijk duurde het nog drie jaar alvorens Millais aan het werk begon, zij het niet als een historisch werk. Hij zette zich aan het schilderij, aldus Effie, nadat hij in oktober 1858 gegrepen werd door een prachtige ondergaande zon. Hij pakte direct zijn palet en schilderde de eerste opzet van het werk, in grove penseelstreken, 'en plein air' in de tuin van Effie's familiehuis, inclusief de figuren. De prachtige zonsondergangen hielden twee of drie avonden aan, tijdens welke hij onafgebroken werkte. Vervolgens werkte hij het schilderij binnenshuis bij, waarbij hij de kleuren van de lucht en zonsondergang verzachtte. Het graf en de grafstenen werden enkele maanden later ingeschilderd op het oude Kinnoull kerkhof in Perth.De titel van het schilderij, zowel als de subtitel 'Where the weary find repose', zijn ontleend aan Mendelssohn's lied 'Ruhetal' uit 'Sechs Lieder, Opus 59, no.5'. Millais hoorde het lied op gegeven moment zingen door zijn broer William en voelde direct dat het een perfecte titel voor het schilderij zou zijn.The Vale of Rest was een van Millais' lievelingswerken. Hij exposeerde het in 1859 bij de Royal Academy of Arts, samen met - en als een pendant van - Spring (of Apple Blossoms) uit 1856. Tijdens deze tentoonstelling werd het werk sterk bekritiseerd, deels vanwege het katholieke onderwerp, maar later werd het beschouwd als een van Millais' grootste prestaties. In 1896 werd het door Henry Tate persoonlijk aangekocht voor zijn Tate Gallery.

Bestand:John Everett Millais - Spring (Apple Blossoms).JPG

Foto door Millais van zijn nog onvoltooide schilderij. Duidelijk te zien is dat hij nog volop bezig was met de gelaatsuitdrukking van de non rechts.

Detail van de non rechts, die de kijker direct aanstaart.

Bestand:Millais vale of rest detail 3.png


The_Vale_of_Rest

Prompt: Focus op The_Vale_of_Rest en leg de Interpretatie uit.

Sterfelijkheid wordt algemeen gezien als het leidende thema van The Vale of Rest. De kleine schedel aan de rozenkrans duidt onmiskenbaar op een 'memento mori'. De primaire associatie lijkt er een van rust en vredigheid te zijn. Millais hechtte altijd veel waarde aan contemplatie, hetgeen mogelijk ook zijn genegenheid voor nonnen verklaart. De vraag rijst echter of daarmee alles is gezegd. Diverse kenmerken van het schilderij lijken om een nadere interpretatie te vragen. Soms zijn bepaalde kenmerken ook voor meerdere uitleggen vatbaar.Zo is het opvallend dat Millais kiest voor katholieke nonnen, hetgeen in het Anglicaanse Engeland doorgaans als verdacht en controversieel gold. Ook het laten verrichten van zware arbeid door vrouwen is opmerkelijk, waarbij de vraag zich opwerpt waarom de ene non zo hard werkt, terwijl de andere enkel toekijkt.Onduidelijk blijft wat de relatie is tussen de twee nonnen. Spangler wijst op een duidelijke seksuele ondertoon, die typerend zou zijn voor het oeuvre van Millais in zijn algemeenheid, en bijvoorbeeld ook voor Spring, die hij als pendant presenteerde. Spangler suggereert dat er in The Vale of Rest gezinspeeld wordt op een diepere emotionele verbondenheid tussen beide figuren, in zijn ogen met een seksuele ondertoon. Het ommuurde kerkhof kan daarbij als symbool worden gezien voor hun maagdelijkheid, waarbij hun schoonheid wordt verspild door het verstrijken van het leven. De afwezigheid van mannen kan eveneens seksueel worden geduid, de mogelijkheid openlatend voor de kijker om te interveniëren. Kunsthistorica Susan Casteras noemt dat 'het geredde nonnensyndroom' en wijst daarbij ook op andere werken van Millais, zoals Sister Anna's Probation (1861). Ook maakt ze een referentie naar Effie's eerdere seksloze huwelijk met John Ruskin, waaruit Millais haar zou hebben 'gered'. Volgens Spangler kan uit het oeuvre van Millais ook worden afgeleid dat hij een voorkeur had voor onderdanige vrouwen, waar tegenover hij dan vaak een zekere gestrengheid plaatste. Opvallend wat dat betreft is dat de non rechts de kijker strak in de ogen kijkt. Ze heeft een devote maar tegelijk gebiedende blik. Millais schijnt lang doende te zijn geweest met het vinden van de juiste en in zijn ogen meest passende gelaatsuitdrukking voor haar.Een ander punt van discussie met betrekking tot het onderwerp van het schilderij is de handeling van begraven. Kunstcriticus Tom Lubbock (1957-2011) suggereert dat er mogelijk zelfs iets anders dan een begrafenis gaande zou kunnen zijn, iets geheimzinnigs, in het verborgene van de schemer. De vraag kan gesteld worden wat ze daar doen, met zijn tweetjes, zo laat op de dag. Wellicht wordt er niemand begraven, zo schrijft hij in een artikel in The Independent in 2009, maar graven de nonnen wel iemand op uit de donkere aarde. Wellicht kijkt de non rechts de kijker wel zo strak aan omdat ze zich betrapt voelt, maakt ze ons deelgenoot van een duistere samenzwering.Spangler legt een verband met de discussies die ten tijde van het ontstaan van het schilderij in Engeland werden gevoerd over het verbieden van particuliere begrafenissen, waarmee het schilderij een oppositionele conservatieve strekking zou kunnen hebben, maar wellicht ook net niet. Millais was een meester in het creëren van ambigue betekenissen, waarmee hij vaak een mysterieuze sfeer wilde oproepen of versterken. In The Vale of Rest blijkt dat bij uitstek. Volgens Lubbock zijn de verborgen thema's, de ongrijpbaarheid van de exacte bedoeling van de schilder en het ambigue in de interpretatie, precies de dingen die intrigeren aan het schilderij.

Bestand:John Everett Millais - Spring (Apple Blossoms).JPG

Foto door Millais van zijn nog onvoltooide schilderij. Duidelijk te zien is dat hij nog volop bezig was met de gelaatsuitdrukking van de non rechts.

Detail van de non rechts, die de kijker direct aanstaart.

Bestand:Millais vale of rest detail 3.png


The_Vale_of_Rest

Prompt: Verklaar de Interpretatie van dit kunstwerk, The_Vale_of_Rest.

Sterfelijkheid wordt algemeen gezien als het leidende thema van The Vale of Rest. De kleine schedel aan de rozenkrans duidt onmiskenbaar op een 'memento mori'. De primaire associatie lijkt er een van rust en vredigheid te zijn. Millais hechtte altijd veel waarde aan contemplatie, hetgeen mogelijk ook zijn genegenheid voor nonnen verklaart. De vraag rijst echter of daarmee alles is gezegd. Diverse kenmerken van het schilderij lijken om een nadere interpretatie te vragen. Soms zijn bepaalde kenmerken ook voor meerdere uitleggen vatbaar.Zo is het opvallend dat Millais kiest voor katholieke nonnen, hetgeen in het Anglicaanse Engeland doorgaans als verdacht en controversieel gold. Ook het laten verrichten van zware arbeid door vrouwen is opmerkelijk, waarbij de vraag zich opwerpt waarom de ene non zo hard werkt, terwijl de andere enkel toekijkt.Onduidelijk blijft wat de relatie is tussen de twee nonnen. Spangler wijst op een duidelijke seksuele ondertoon, die typerend zou zijn voor het oeuvre van Millais in zijn algemeenheid, en bijvoorbeeld ook voor Spring, die hij als pendant presenteerde. Spangler suggereert dat er in The Vale of Rest gezinspeeld wordt op een diepere emotionele verbondenheid tussen beide figuren, in zijn ogen met een seksuele ondertoon. Het ommuurde kerkhof kan daarbij als symbool worden gezien voor hun maagdelijkheid, waarbij hun schoonheid wordt verspild door het verstrijken van het leven. De afwezigheid van mannen kan eveneens seksueel worden geduid, de mogelijkheid openlatend voor de kijker om te interveniëren. Kunsthistorica Susan Casteras noemt dat 'het geredde nonnensyndroom' en wijst daarbij ook op andere werken van Millais, zoals Sister Anna's Probation (1861). Ook maakt ze een referentie naar Effie's eerdere seksloze huwelijk met John Ruskin, waaruit Millais haar zou hebben 'gered'. Volgens Spangler kan uit het oeuvre van Millais ook worden afgeleid dat hij een voorkeur had voor onderdanige vrouwen, waar tegenover hij dan vaak een zekere gestrengheid plaatste. Opvallend wat dat betreft is dat de non rechts de kijker strak in de ogen kijkt. Ze heeft een devote maar tegelijk gebiedende blik. Millais schijnt lang doende te zijn geweest met het vinden van de juiste en in zijn ogen meest passende gelaatsuitdrukking voor haar.Een ander punt van discussie met betrekking tot het onderwerp van het schilderij is de handeling van begraven. Kunstcriticus Tom Lubbock (1957-2011) suggereert dat er mogelijk zelfs iets anders dan een begrafenis gaande zou kunnen zijn, iets geheimzinnigs, in het verborgene van de schemer. De vraag kan gesteld worden wat ze daar doen, met zijn tweetjes, zo laat op de dag. Wellicht wordt er niemand begraven, zo schrijft hij in een artikel in The Independent in 2009, maar graven de nonnen wel iemand op uit de donkere aarde. Wellicht kijkt de non rechts de kijker wel zo strak aan omdat ze zich betrapt voelt, maakt ze ons deelgenoot van een duistere samenzwering.Spangler legt een verband met de discussies die ten tijde van het ontstaan van het schilderij in Engeland werden gevoerd over het verbieden van particuliere begrafenissen, waarmee het schilderij een oppositionele conservatieve strekking zou kunnen hebben, maar wellicht ook net niet. Millais was een meester in het creëren van ambigue betekenissen, waarmee hij vaak een mysterieuze sfeer wilde oproepen of versterken. In The Vale of Rest blijkt dat bij uitstek. Volgens Lubbock zijn de verborgen thema's, de ongrijpbaarheid van de exacte bedoeling van de schilder en het ambigue in de interpretatie, precies de dingen die intrigeren aan het schilderij.

Bestand:John Everett Millais - Spring (Apple Blossoms).JPG

Foto door Millais van zijn nog onvoltooide schilderij. Duidelijk te zien is dat hij nog volop bezig was met de gelaatsuitdrukking van de non rechts.

Detail van de non rechts, die de kijker direct aanstaart.

Bestand:Millais vale of rest detail 3.png


The_Vale_of_Rest

Prompt: Hoe verklaart The_Vale_of_Rest zijn Interpretatie?

Sterfelijkheid wordt algemeen gezien als het leidende thema van The Vale of Rest. De kleine schedel aan de rozenkrans duidt onmiskenbaar op een 'memento mori'. De primaire associatie lijkt er een van rust en vredigheid te zijn. Millais hechtte altijd veel waarde aan contemplatie, hetgeen mogelijk ook zijn genegenheid voor nonnen verklaart. De vraag rijst echter of daarmee alles is gezegd. Diverse kenmerken van het schilderij lijken om een nadere interpretatie te vragen. Soms zijn bepaalde kenmerken ook voor meerdere uitleggen vatbaar.Zo is het opvallend dat Millais kiest voor katholieke nonnen, hetgeen in het Anglicaanse Engeland doorgaans als verdacht en controversieel gold. Ook het laten verrichten van zware arbeid door vrouwen is opmerkelijk, waarbij de vraag zich opwerpt waarom de ene non zo hard werkt, terwijl de andere enkel toekijkt.Onduidelijk blijft wat de relatie is tussen de twee nonnen. Spangler wijst op een duidelijke seksuele ondertoon, die typerend zou zijn voor het oeuvre van Millais in zijn algemeenheid, en bijvoorbeeld ook voor Spring, die hij als pendant presenteerde. Spangler suggereert dat er in The Vale of Rest gezinspeeld wordt op een diepere emotionele verbondenheid tussen beide figuren, in zijn ogen met een seksuele ondertoon. Het ommuurde kerkhof kan daarbij als symbool worden gezien voor hun maagdelijkheid, waarbij hun schoonheid wordt verspild door het verstrijken van het leven. De afwezigheid van mannen kan eveneens seksueel worden geduid, de mogelijkheid openlatend voor de kijker om te interveniëren. Kunsthistorica Susan Casteras noemt dat 'het geredde nonnensyndroom' en wijst daarbij ook op andere werken van Millais, zoals Sister Anna's Probation (1861). Ook maakt ze een referentie naar Effie's eerdere seksloze huwelijk met John Ruskin, waaruit Millais haar zou hebben 'gered'. Volgens Spangler kan uit het oeuvre van Millais ook worden afgeleid dat hij een voorkeur had voor onderdanige vrouwen, waar tegenover hij dan vaak een zekere gestrengheid plaatste. Opvallend wat dat betreft is dat de non rechts de kijker strak in de ogen kijkt. Ze heeft een devote maar tegelijk gebiedende blik. Millais schijnt lang doende te zijn geweest met het vinden van de juiste en in zijn ogen meest passende gelaatsuitdrukking voor haar.Een ander punt van discussie met betrekking tot het onderwerp van het schilderij is de handeling van begraven. Kunstcriticus Tom Lubbock (1957-2011) suggereert dat er mogelijk zelfs iets anders dan een begrafenis gaande zou kunnen zijn, iets geheimzinnigs, in het verborgene van de schemer. De vraag kan gesteld worden wat ze daar doen, met zijn tweetjes, zo laat op de dag. Wellicht wordt er niemand begraven, zo schrijft hij in een artikel in The Independent in 2009, maar graven de nonnen wel iemand op uit de donkere aarde. Wellicht kijkt de non rechts de kijker wel zo strak aan omdat ze zich betrapt voelt, maakt ze ons deelgenoot van een duistere samenzwering.Spangler legt een verband met de discussies die ten tijde van het ontstaan van het schilderij in Engeland werden gevoerd over het verbieden van particuliere begrafenissen, waarmee het schilderij een oppositionele conservatieve strekking zou kunnen hebben, maar wellicht ook net niet. Millais was een meester in het creëren van ambigue betekenissen, waarmee hij vaak een mysterieuze sfeer wilde oproepen of versterken. In The Vale of Rest blijkt dat bij uitstek. Volgens Lubbock zijn de verborgen thema's, de ongrijpbaarheid van de exacte bedoeling van de schilder en het ambigue in de interpretatie, precies de dingen die intrigeren aan het schilderij.

Bestand:John Everett Millais - Spring (Apple Blossoms).JPG

Foto door Millais van zijn nog onvoltooide schilderij. Duidelijk te zien is dat hij nog volop bezig was met de gelaatsuitdrukking van de non rechts.

Detail van de non rechts, die de kijker direct aanstaart.

Bestand:Millais vale of rest detail 3.png


The_Vale_of_Rest

Prompt: Hoe wordt de Interpretatie besproken in The_Vale_of_Rest?

Sterfelijkheid wordt algemeen gezien als het leidende thema van The Vale of Rest. De kleine schedel aan de rozenkrans duidt onmiskenbaar op een 'memento mori'. De primaire associatie lijkt er een van rust en vredigheid te zijn. Millais hechtte altijd veel waarde aan contemplatie, hetgeen mogelijk ook zijn genegenheid voor nonnen verklaart. De vraag rijst echter of daarmee alles is gezegd. Diverse kenmerken van het schilderij lijken om een nadere interpretatie te vragen. Soms zijn bepaalde kenmerken ook voor meerdere uitleggen vatbaar.Zo is het opvallend dat Millais kiest voor katholieke nonnen, hetgeen in het Anglicaanse Engeland doorgaans als verdacht en controversieel gold. Ook het laten verrichten van zware arbeid door vrouwen is opmerkelijk, waarbij de vraag zich opwerpt waarom de ene non zo hard werkt, terwijl de andere enkel toekijkt.Onduidelijk blijft wat de relatie is tussen de twee nonnen. Spangler wijst op een duidelijke seksuele ondertoon, die typerend zou zijn voor het oeuvre van Millais in zijn algemeenheid, en bijvoorbeeld ook voor Spring, die hij als pendant presenteerde. Spangler suggereert dat er in The Vale of Rest gezinspeeld wordt op een diepere emotionele verbondenheid tussen beide figuren, in zijn ogen met een seksuele ondertoon. Het ommuurde kerkhof kan daarbij als symbool worden gezien voor hun maagdelijkheid, waarbij hun schoonheid wordt verspild door het verstrijken van het leven. De afwezigheid van mannen kan eveneens seksueel worden geduid, de mogelijkheid openlatend voor de kijker om te interveniëren. Kunsthistorica Susan Casteras noemt dat 'het geredde nonnensyndroom' en wijst daarbij ook op andere werken van Millais, zoals Sister Anna's Probation (1861). Ook maakt ze een referentie naar Effie's eerdere seksloze huwelijk met John Ruskin, waaruit Millais haar zou hebben 'gered'. Volgens Spangler kan uit het oeuvre van Millais ook worden afgeleid dat hij een voorkeur had voor onderdanige vrouwen, waar tegenover hij dan vaak een zekere gestrengheid plaatste. Opvallend wat dat betreft is dat de non rechts de kijker strak in de ogen kijkt. Ze heeft een devote maar tegelijk gebiedende blik. Millais schijnt lang doende te zijn geweest met het vinden van de juiste en in zijn ogen meest passende gelaatsuitdrukking voor haar.Een ander punt van discussie met betrekking tot het onderwerp van het schilderij is de handeling van begraven. Kunstcriticus Tom Lubbock (1957-2011) suggereert dat er mogelijk zelfs iets anders dan een begrafenis gaande zou kunnen zijn, iets geheimzinnigs, in het verborgene van de schemer. De vraag kan gesteld worden wat ze daar doen, met zijn tweetjes, zo laat op de dag. Wellicht wordt er niemand begraven, zo schrijft hij in een artikel in The Independent in 2009, maar graven de nonnen wel iemand op uit de donkere aarde. Wellicht kijkt de non rechts de kijker wel zo strak aan omdat ze zich betrapt voelt, maakt ze ons deelgenoot van een duistere samenzwering.Spangler legt een verband met de discussies die ten tijde van het ontstaan van het schilderij in Engeland werden gevoerd over het verbieden van particuliere begrafenissen, waarmee het schilderij een oppositionele conservatieve strekking zou kunnen hebben, maar wellicht ook net niet. Millais was een meester in het creëren van ambigue betekenissen, waarmee hij vaak een mysterieuze sfeer wilde oproepen of versterken. In The Vale of Rest blijkt dat bij uitstek. Volgens Lubbock zijn de verborgen thema's, de ongrijpbaarheid van de exacte bedoeling van de schilder en het ambigue in de interpretatie, precies de dingen die intrigeren aan het schilderij.

Bestand:John Everett Millais - Spring (Apple Blossoms).JPG

Foto door Millais van zijn nog onvoltooide schilderij. Duidelijk te zien is dat hij nog volop bezig was met de gelaatsuitdrukking van de non rechts.

Detail van de non rechts, die de kijker direct aanstaart.

Bestand:Millais vale of rest detail 3.png


Portret_van_een_man

Prompt: Focus op Portret_van_een_man en leg de abstract uit.

Portret van een man kan verwijzen naar:Portret van een onbekende man, schilderij van Rogier van der WeydenPortret van een man (Hans Memling), schilderij van Hans MemlingMan met een Romeinse munt, schilderij van Hans MemlingPortret van een man met een rode muts, schilderij van Hans MemlingPortret van een man (El Greco), schilderij van El GrecoPortret van een man (Frans Hals), schilderij van Frans HalsPortret van een man (pastiche naar Frans Hals), 20e-eeuwse pastiche naar Frans HalsPortret van een man (Rembrandt), schilderij van RembrandtPortret van een man met handschoenen in de hand, schilderij van RembrandtPortret van een man (Justus van Attevelt), schilderij van Justus van AtteveltPortret van een man (Ferdinand Bol), schilderij van Ferdinand BolPortret van een man (Theo van Doesburg), schilderij van Theo van DoesburgPortret van een man (Lodewijk van Deyssel), tekening door Theo van Doesburg


Portret_van_een_man

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Portret_van_een_man.

Portret van een man kan verwijzen naar:Portret van een onbekende man, schilderij van Rogier van der WeydenPortret van een man (Hans Memling), schilderij van Hans MemlingMan met een Romeinse munt, schilderij van Hans MemlingPortret van een man met een rode muts, schilderij van Hans MemlingPortret van een man (El Greco), schilderij van El GrecoPortret van een man (Frans Hals), schilderij van Frans HalsPortret van een man (pastiche naar Frans Hals), 20e-eeuwse pastiche naar Frans HalsPortret van een man (Rembrandt), schilderij van RembrandtPortret van een man met handschoenen in de hand, schilderij van RembrandtPortret van een man (Justus van Attevelt), schilderij van Justus van AtteveltPortret van een man (Ferdinand Bol), schilderij van Ferdinand BolPortret van een man (Theo van Doesburg), schilderij van Theo van DoesburgPortret van een man (Lodewijk van Deyssel), tekening door Theo van Doesburg


Portret_van_een_man

Prompt: Hoe verklaart Portret_van_een_man zijn abstract?

Portret van een man kan verwijzen naar:Portret van een onbekende man, schilderij van Rogier van der WeydenPortret van een man (Hans Memling), schilderij van Hans MemlingMan met een Romeinse munt, schilderij van Hans MemlingPortret van een man met een rode muts, schilderij van Hans MemlingPortret van een man (El Greco), schilderij van El GrecoPortret van een man (Frans Hals), schilderij van Frans HalsPortret van een man (pastiche naar Frans Hals), 20e-eeuwse pastiche naar Frans HalsPortret van een man (Rembrandt), schilderij van RembrandtPortret van een man met handschoenen in de hand, schilderij van RembrandtPortret van een man (Justus van Attevelt), schilderij van Justus van AtteveltPortret van een man (Ferdinand Bol), schilderij van Ferdinand BolPortret van een man (Theo van Doesburg), schilderij van Theo van DoesburgPortret van een man (Lodewijk van Deyssel), tekening door Theo van Doesburg


Portret_van_een_man

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Portret_van_een_man?

Portret van een man kan verwijzen naar:Portret van een onbekende man, schilderij van Rogier van der WeydenPortret van een man (Hans Memling), schilderij van Hans MemlingMan met een Romeinse munt, schilderij van Hans MemlingPortret van een man met een rode muts, schilderij van Hans MemlingPortret van een man (El Greco), schilderij van El GrecoPortret van een man (Frans Hals), schilderij van Frans HalsPortret van een man (pastiche naar Frans Hals), 20e-eeuwse pastiche naar Frans HalsPortret van een man (Rembrandt), schilderij van RembrandtPortret van een man met handschoenen in de hand, schilderij van RembrandtPortret van een man (Justus van Attevelt), schilderij van Justus van AtteveltPortret van een man (Ferdinand Bol), schilderij van Ferdinand BolPortret van een man (Theo van Doesburg), schilderij van Theo van DoesburgPortret van een man (Lodewijk van Deyssel), tekening door Theo van Doesburg


Portret_van_Agnolo_Doni

Prompt: Focus op Portret_van_Agnolo_Doni en leg de abstract uit.

Agnolo Doni is een schilderij van de kunstenaar Rafaël Santi, beter bekend onder zijn voornaam Rafaël. Het hangt in de Galleria Palatina in het Palazzo Pitti in Florence.Het schilderij is uitgevoerd in olieverf op paneel en het meet 65 × 45,7 cm. Het is gemaakt in 1506-1507. Afgebeeld is de welgestelde handelaar Agnolo Doni. Het schilderij werd gemaakt om samen met dat van zijn vrouw Maddalena Doni (Rafaël) tentoongesteld te worden. Het werd gemaakt kort na hun bruiloft, die in 1504 plaatsvond. De rijke Florentijnse handelaar was een mecenas en kunstverzamelaar. In de periode rond 1507 gaf hij bijvoorbeeld ook Michelangelo een opdracht; deze moest een schilderij maken van de Heilige familie met de jonge St. Johannes, dat nu bekendstaat als de Tondo Doni en wordt tentoongesteld in het Uffizi museum.Voorbeeld voor het maken van twee bij elkaar horende schilderijen (een pendant genaamd) was het werk van Piero della Francesca, die nogal stijve portretten maakte van de graaf van Montefeltro en zijn vrouw Battista. Ook is de schilderstijl van Rafaël op dat moment van zijn leven sterk beïnvloed door het werk van Leonardo.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


Portret_van_Agnolo_Doni

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Portret_van_Agnolo_Doni.

Agnolo Doni is een schilderij van de kunstenaar Rafaël Santi, beter bekend onder zijn voornaam Rafaël. Het hangt in de Galleria Palatina in het Palazzo Pitti in Florence.Het schilderij is uitgevoerd in olieverf op paneel en het meet 65 × 45,7 cm. Het is gemaakt in 1506-1507. Afgebeeld is de welgestelde handelaar Agnolo Doni. Het schilderij werd gemaakt om samen met dat van zijn vrouw Maddalena Doni (Rafaël) tentoongesteld te worden. Het werd gemaakt kort na hun bruiloft, die in 1504 plaatsvond. De rijke Florentijnse handelaar was een mecenas en kunstverzamelaar. In de periode rond 1507 gaf hij bijvoorbeeld ook Michelangelo een opdracht; deze moest een schilderij maken van de Heilige familie met de jonge St. Johannes, dat nu bekendstaat als de Tondo Doni en wordt tentoongesteld in het Uffizi museum.Voorbeeld voor het maken van twee bij elkaar horende schilderijen (een pendant genaamd) was het werk van Piero della Francesca, die nogal stijve portretten maakte van de graaf van Montefeltro en zijn vrouw Battista. Ook is de schilderstijl van Rafaël op dat moment van zijn leven sterk beïnvloed door het werk van Leonardo.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


Portret_van_Agnolo_Doni

Prompt: Hoe verklaart Portret_van_Agnolo_Doni zijn abstract?

Agnolo Doni is een schilderij van de kunstenaar Rafaël Santi, beter bekend onder zijn voornaam Rafaël. Het hangt in de Galleria Palatina in het Palazzo Pitti in Florence.Het schilderij is uitgevoerd in olieverf op paneel en het meet 65 × 45,7 cm. Het is gemaakt in 1506-1507. Afgebeeld is de welgestelde handelaar Agnolo Doni. Het schilderij werd gemaakt om samen met dat van zijn vrouw Maddalena Doni (Rafaël) tentoongesteld te worden. Het werd gemaakt kort na hun bruiloft, die in 1504 plaatsvond. De rijke Florentijnse handelaar was een mecenas en kunstverzamelaar. In de periode rond 1507 gaf hij bijvoorbeeld ook Michelangelo een opdracht; deze moest een schilderij maken van de Heilige familie met de jonge St. Johannes, dat nu bekendstaat als de Tondo Doni en wordt tentoongesteld in het Uffizi museum.Voorbeeld voor het maken van twee bij elkaar horende schilderijen (een pendant genaamd) was het werk van Piero della Francesca, die nogal stijve portretten maakte van de graaf van Montefeltro en zijn vrouw Battista. Ook is de schilderstijl van Rafaël op dat moment van zijn leven sterk beïnvloed door het werk van Leonardo.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


Portret_van_Agnolo_Doni

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Portret_van_Agnolo_Doni?

Agnolo Doni is een schilderij van de kunstenaar Rafaël Santi, beter bekend onder zijn voornaam Rafaël. Het hangt in de Galleria Palatina in het Palazzo Pitti in Florence.Het schilderij is uitgevoerd in olieverf op paneel en het meet 65 × 45,7 cm. Het is gemaakt in 1506-1507. Afgebeeld is de welgestelde handelaar Agnolo Doni. Het schilderij werd gemaakt om samen met dat van zijn vrouw Maddalena Doni (Rafaël) tentoongesteld te worden. Het werd gemaakt kort na hun bruiloft, die in 1504 plaatsvond. De rijke Florentijnse handelaar was een mecenas en kunstverzamelaar. In de periode rond 1507 gaf hij bijvoorbeeld ook Michelangelo een opdracht; deze moest een schilderij maken van de Heilige familie met de jonge St. Johannes, dat nu bekendstaat als de Tondo Doni en wordt tentoongesteld in het Uffizi museum.Voorbeeld voor het maken van twee bij elkaar horende schilderijen (een pendant genaamd) was het werk van Piero della Francesca, die nogal stijve portretten maakte van de graaf van Montefeltro en zijn vrouw Battista. Ook is de schilderstijl van Rafaël op dat moment van zijn leven sterk beïnvloed door het werk van Leonardo.

Categorie:Schilderij in de Galleria Palatina


De_transfiguratie_van_Christus

Prompt: Focus op De_transfiguratie_van_Christus en leg de abstract uit.

De transfiguratie van Christus (Italiaans: Trasfigurazione di Cristo) is een schilderij van Giovanni Bellini, dat hij in 1478 of 1479 schilderde. Tegenwoordig maakt het schilderij deel uit van de collectie van het Museo di Capodimonte in Napels.

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


De_transfiguratie_van_Christus

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, De_transfiguratie_van_Christus.

De transfiguratie van Christus (Italiaans: Trasfigurazione di Cristo) is een schilderij van Giovanni Bellini, dat hij in 1478 of 1479 schilderde. Tegenwoordig maakt het schilderij deel uit van de collectie van het Museo di Capodimonte in Napels.

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


De_transfiguratie_van_Christus

Prompt: Hoe verklaart De_transfiguratie_van_Christus zijn abstract?

De transfiguratie van Christus (Italiaans: Trasfigurazione di Cristo) is een schilderij van Giovanni Bellini, dat hij in 1478 of 1479 schilderde. Tegenwoordig maakt het schilderij deel uit van de collectie van het Museo di Capodimonte in Napels.

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


De_transfiguratie_van_Christus

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in De_transfiguratie_van_Christus?

De transfiguratie van Christus (Italiaans: Trasfigurazione di Cristo) is een schilderij van Giovanni Bellini, dat hij in 1478 of 1479 schilderde. Tegenwoordig maakt het schilderij deel uit van de collectie van het Museo di Capodimonte in Napels.

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


De_transfiguratie_van_Christus

Prompt: Focus op De_transfiguratie_van_Christus en leg de Voorstelling uit.

In de evangeliën van Marcus, Lucas en Matteüs wordt beschreven hoe Jezus een berg beklimt met Petrus, Johannes en Jacobus. Hoewel de naam niet in de Bijbeltekst voorkomt, wordt de gebeurtenis traditioneel op de Taborberg gesitueerd. Boven op de berg neemt Jezus een andere gedaante aan; uit zijn lichaam schijnt nu een stralend wit licht. Zo toont hij zijn goddelijke aard aan. Tegelijkertijd verschijnen Mozes en Elia en horen de apostelen een stem uit een wolk zeggen: "Dit is mijn geliefde Zoon".Bellini schilderde de transfiguratie in 1455 voor de eerste keer, een werk dat tegenwoordig in het Museo Correr te zien is. De hoge berg van dat schilderij heeft op de versie in Napels plaats gemaakt voor een lichte verhoging in een naturalistisch landschap. De drie apostelen hebben hun hoofden afgewend van Christus, verblind door het felle licht dat hij uitstraalt. Het schilderij valt vooral op door zijn harmonische, symmetrische compositie en de prachtige weergave van de geplooide gewaden. De gezichten van Johannes en Petrus en bladeren aan de boom rechts zijn tijdens een oude restauratie geschilderd.Bellini slaagde erin om de figuren op de voorgrond te integreren in het landschap. Overal zijn sporen van menselijke activiteit te zien; links ploegt een boer zijn akker, terwijl rechts twee personen staan te praten aan de voet van een stadsmuur. In de stad op de achtergrond zijn enkele gebouwen uit Ravenna te herkennen: het mausoleum van Theodorik en de campanile van de Sant'Apollinare in Classe. Dit laatste gebouw is ook op Martinengo's piëta in de verte te zien. De kloof op de voorgrond brengt een duidelijk scheiding aan tussen de toeschouwer en de heilige figuren. De manier waarop de rotsen geschilderd zijn, verraadt de invloed van Bellini's zwager Andrea Mantegna. Bellini signeerde zijn werk op een cartouche aan een provisorisch hek voor de afgrond: IOANNES BELLI/NUS ME PINXIT.Een inscriptie op de schriftrol in Mozes' handen noemt het Joodse jaartal 5239, wat erop zou duiden dat het schilderij tussen september 1478 en oktober 1479 is ontstaan. Mogelijk was het bestemd voor de grafkapel van aartsdeken Alberto Fioccardo in de kathedraal van Vicenza waaraan gewerkt werd tussen 1467 en 1484. Veel later duikt het werk op in de collectie Farnese in Parma, die in 1734 naar Napels verhuisde.

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


De_transfiguratie_van_Christus

Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, De_transfiguratie_van_Christus.

In de evangeliën van Marcus, Lucas en Matteüs wordt beschreven hoe Jezus een berg beklimt met Petrus, Johannes en Jacobus. Hoewel de naam niet in de Bijbeltekst voorkomt, wordt de gebeurtenis traditioneel op de Taborberg gesitueerd. Boven op de berg neemt Jezus een andere gedaante aan; uit zijn lichaam schijnt nu een stralend wit licht. Zo toont hij zijn goddelijke aard aan. Tegelijkertijd verschijnen Mozes en Elia en horen de apostelen een stem uit een wolk zeggen: "Dit is mijn geliefde Zoon".Bellini schilderde de transfiguratie in 1455 voor de eerste keer, een werk dat tegenwoordig in het Museo Correr te zien is. De hoge berg van dat schilderij heeft op de versie in Napels plaats gemaakt voor een lichte verhoging in een naturalistisch landschap. De drie apostelen hebben hun hoofden afgewend van Christus, verblind door het felle licht dat hij uitstraalt. Het schilderij valt vooral op door zijn harmonische, symmetrische compositie en de prachtige weergave van de geplooide gewaden. De gezichten van Johannes en Petrus en bladeren aan de boom rechts zijn tijdens een oude restauratie geschilderd.Bellini slaagde erin om de figuren op de voorgrond te integreren in het landschap. Overal zijn sporen van menselijke activiteit te zien; links ploegt een boer zijn akker, terwijl rechts twee personen staan te praten aan de voet van een stadsmuur. In de stad op de achtergrond zijn enkele gebouwen uit Ravenna te herkennen: het mausoleum van Theodorik en de campanile van de Sant'Apollinare in Classe. Dit laatste gebouw is ook op Martinengo's piëta in de verte te zien. De kloof op de voorgrond brengt een duidelijk scheiding aan tussen de toeschouwer en de heilige figuren. De manier waarop de rotsen geschilderd zijn, verraadt de invloed van Bellini's zwager Andrea Mantegna. Bellini signeerde zijn werk op een cartouche aan een provisorisch hek voor de afgrond: IOANNES BELLI/NUS ME PINXIT.Een inscriptie op de schriftrol in Mozes' handen noemt het Joodse jaartal 5239, wat erop zou duiden dat het schilderij tussen september 1478 en oktober 1479 is ontstaan. Mogelijk was het bestemd voor de grafkapel van aartsdeken Alberto Fioccardo in de kathedraal van Vicenza waaraan gewerkt werd tussen 1467 en 1484. Veel later duikt het werk op in de collectie Farnese in Parma, die in 1734 naar Napels verhuisde.

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


De_transfiguratie_van_Christus

Prompt: Hoe verklaart De_transfiguratie_van_Christus zijn Voorstelling?

In de evangeliën van Marcus, Lucas en Matteüs wordt beschreven hoe Jezus een berg beklimt met Petrus, Johannes en Jacobus. Hoewel de naam niet in de Bijbeltekst voorkomt, wordt de gebeurtenis traditioneel op de Taborberg gesitueerd. Boven op de berg neemt Jezus een andere gedaante aan; uit zijn lichaam schijnt nu een stralend wit licht. Zo toont hij zijn goddelijke aard aan. Tegelijkertijd verschijnen Mozes en Elia en horen de apostelen een stem uit een wolk zeggen: "Dit is mijn geliefde Zoon".Bellini schilderde de transfiguratie in 1455 voor de eerste keer, een werk dat tegenwoordig in het Museo Correr te zien is. De hoge berg van dat schilderij heeft op de versie in Napels plaats gemaakt voor een lichte verhoging in een naturalistisch landschap. De drie apostelen hebben hun hoofden afgewend van Christus, verblind door het felle licht dat hij uitstraalt. Het schilderij valt vooral op door zijn harmonische, symmetrische compositie en de prachtige weergave van de geplooide gewaden. De gezichten van Johannes en Petrus en bladeren aan de boom rechts zijn tijdens een oude restauratie geschilderd.Bellini slaagde erin om de figuren op de voorgrond te integreren in het landschap. Overal zijn sporen van menselijke activiteit te zien; links ploegt een boer zijn akker, terwijl rechts twee personen staan te praten aan de voet van een stadsmuur. In de stad op de achtergrond zijn enkele gebouwen uit Ravenna te herkennen: het mausoleum van Theodorik en de campanile van de Sant'Apollinare in Classe. Dit laatste gebouw is ook op Martinengo's piëta in de verte te zien. De kloof op de voorgrond brengt een duidelijk scheiding aan tussen de toeschouwer en de heilige figuren. De manier waarop de rotsen geschilderd zijn, verraadt de invloed van Bellini's zwager Andrea Mantegna. Bellini signeerde zijn werk op een cartouche aan een provisorisch hek voor de afgrond: IOANNES BELLI/NUS ME PINXIT.Een inscriptie op de schriftrol in Mozes' handen noemt het Joodse jaartal 5239, wat erop zou duiden dat het schilderij tussen september 1478 en oktober 1479 is ontstaan. Mogelijk was het bestemd voor de grafkapel van aartsdeken Alberto Fioccardo in de kathedraal van Vicenza waaraan gewerkt werd tussen 1467 en 1484. Veel later duikt het werk op in de collectie Farnese in Parma, die in 1734 naar Napels verhuisde.

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


De_transfiguratie_van_Christus

Prompt: Hoe wordt de Voorstelling besproken in De_transfiguratie_van_Christus?

In de evangeliën van Marcus, Lucas en Matteüs wordt beschreven hoe Jezus een berg beklimt met Petrus, Johannes en Jacobus. Hoewel de naam niet in de Bijbeltekst voorkomt, wordt de gebeurtenis traditioneel op de Taborberg gesitueerd. Boven op de berg neemt Jezus een andere gedaante aan; uit zijn lichaam schijnt nu een stralend wit licht. Zo toont hij zijn goddelijke aard aan. Tegelijkertijd verschijnen Mozes en Elia en horen de apostelen een stem uit een wolk zeggen: "Dit is mijn geliefde Zoon".Bellini schilderde de transfiguratie in 1455 voor de eerste keer, een werk dat tegenwoordig in het Museo Correr te zien is. De hoge berg van dat schilderij heeft op de versie in Napels plaats gemaakt voor een lichte verhoging in een naturalistisch landschap. De drie apostelen hebben hun hoofden afgewend van Christus, verblind door het felle licht dat hij uitstraalt. Het schilderij valt vooral op door zijn harmonische, symmetrische compositie en de prachtige weergave van de geplooide gewaden. De gezichten van Johannes en Petrus en bladeren aan de boom rechts zijn tijdens een oude restauratie geschilderd.Bellini slaagde erin om de figuren op de voorgrond te integreren in het landschap. Overal zijn sporen van menselijke activiteit te zien; links ploegt een boer zijn akker, terwijl rechts twee personen staan te praten aan de voet van een stadsmuur. In de stad op de achtergrond zijn enkele gebouwen uit Ravenna te herkennen: het mausoleum van Theodorik en de campanile van de Sant'Apollinare in Classe. Dit laatste gebouw is ook op Martinengo's piëta in de verte te zien. De kloof op de voorgrond brengt een duidelijk scheiding aan tussen de toeschouwer en de heilige figuren. De manier waarop de rotsen geschilderd zijn, verraadt de invloed van Bellini's zwager Andrea Mantegna. Bellini signeerde zijn werk op een cartouche aan een provisorisch hek voor de afgrond: IOANNES BELLI/NUS ME PINXIT.Een inscriptie op de schriftrol in Mozes' handen noemt het Joodse jaartal 5239, wat erop zou duiden dat het schilderij tussen september 1478 en oktober 1479 is ontstaan. Mogelijk was het bestemd voor de grafkapel van aartsdeken Alberto Fioccardo in de kathedraal van Vicenza waaraan gewerkt werd tussen 1467 en 1484. Veel later duikt het werk op in de collectie Farnese in Parma, die in 1734 naar Napels verhuisde.

Categorie:Schilderij in het Museo di Capodimonte


Lachende_jongen

Prompt: Focus op Lachende_jongen en leg de abstract uit.

Lachende jongen is een schilderij van Frans Hals in het Mauritshuis in Den Haag.

Categorie:Schilderij in het Mauritshuis
schilderij
Prins Bernhard Cultuurfonds
Stichting Johan Maurits van Nassau
Frans Hals Museum
Den Haag
Lepke
tronie
Het Cultuurfonds
Vereniging Rembrandt
National Gallery of Art
Marie-Anne von Goldschmidt-Rothschild
Olieverf
Royal Academy of Arts
Frans Hals
monogram
Albert von Oppenheim
1876
1625
Categorie:Werk van Frans Hals
Marga Klompé
Frans Halsmuseum
Mauritshuis


Lachende_jongen

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Lachende_jongen.

Lachende jongen is een schilderij van Frans Hals in het Mauritshuis in Den Haag.

Categorie:Schilderij in het Mauritshuis
schilderij
Prins Bernhard Cultuurfonds
Stichting Johan Maurits van Nassau
Frans Hals Museum
Den Haag
Lepke
tronie
Het Cultuurfonds
Vereniging Rembrandt
National Gallery of Art
Marie-Anne von Goldschmidt-Rothschild
Olieverf
Royal Academy of Arts
Frans Hals
monogram
Albert von Oppenheim
1876
1625
Categorie:Werk van Frans Hals
Marga Klompé
Frans Halsmuseum
Mauritshuis


Lachende_jongen

Prompt: Hoe verklaart Lachende_jongen zijn abstract?

Lachende jongen is een schilderij van Frans Hals in het Mauritshuis in Den Haag.

Categorie:Schilderij in het Mauritshuis
schilderij
Prins Bernhard Cultuurfonds
Stichting Johan Maurits van Nassau
Frans Hals Museum
Den Haag
Lepke
tronie
Het Cultuurfonds
Vereniging Rembrandt
National Gallery of Art
Marie-Anne von Goldschmidt-Rothschild
Olieverf
Royal Academy of Arts
Frans Hals
monogram
Albert von Oppenheim
1876
1625
Categorie:Werk van Frans Hals
Marga Klompé
Frans Halsmuseum
Mauritshuis


Lachende_jongen

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Lachende_jongen?

Lachende jongen is een schilderij van Frans Hals in het Mauritshuis in Den Haag.

Categorie:Schilderij in het Mauritshuis
schilderij
Prins Bernhard Cultuurfonds
Stichting Johan Maurits van Nassau
Frans Hals Museum
Den Haag
Lepke
tronie
Het Cultuurfonds
Vereniging Rembrandt
National Gallery of Art
Marie-Anne von Goldschmidt-Rothschild
Olieverf
Royal Academy of Arts
Frans Hals
monogram
Albert von Oppenheim
1876
1625
Categorie:Werk van Frans Hals
Marga Klompé
Frans Halsmuseum
Mauritshuis


Lachende_jongen

Prompt: Focus op Lachende_jongen en leg de Voorstelling uit.

Het is een tronie van een lachende jongen met halflang haar en een platte, witte kraag.

Categorie:Schilderij in het Mauritshuis
schilderij
Prins Bernhard Cultuurfonds
Stichting Johan Maurits van Nassau
Frans Hals Museum
Den Haag
Lepke
tronie
Het Cultuurfonds
Vereniging Rembrandt
National Gallery of Art
Marie-Anne von Goldschmidt-Rothschild
Olieverf
Royal Academy of Arts
Frans Hals
monogram
Albert von Oppenheim
1876
1625
Categorie:Werk van Frans Hals
Marga Klompé
Frans Halsmuseum
Mauritshuis


Lachende_jongen

Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, Lachende_jongen.

Het is een tronie van een lachende jongen met halflang haar en een platte, witte kraag.

Categorie:Schilderij in het Mauritshuis
schilderij
Prins Bernhard Cultuurfonds
Stichting Johan Maurits van Nassau
Frans Hals Museum
Den Haag
Lepke
tronie
Het Cultuurfonds
Vereniging Rembrandt
National Gallery of Art
Marie-Anne von Goldschmidt-Rothschild
Olieverf
Royal Academy of Arts
Frans Hals
monogram
Albert von Oppenheim
1876
1625
Categorie:Werk van Frans Hals
Marga Klompé
Frans Halsmuseum
Mauritshuis


Lachende_jongen

Prompt: Hoe verklaart Lachende_jongen zijn Voorstelling?

Het is een tronie van een lachende jongen met halflang haar en een platte, witte kraag.

Categorie:Schilderij in het Mauritshuis
schilderij
Prins Bernhard Cultuurfonds
Stichting Johan Maurits van Nassau
Frans Hals Museum
Den Haag
Lepke
tronie
Het Cultuurfonds
Vereniging Rembrandt
National Gallery of Art
Marie-Anne von Goldschmidt-Rothschild
Olieverf
Royal Academy of Arts
Frans Hals
monogram
Albert von Oppenheim
1876
1625
Categorie:Werk van Frans Hals
Marga Klompé
Frans Halsmuseum
Mauritshuis