The Singel Bridge at the Paleisstraat in Amsterdam

Prompt: Verklaar de Afbeelding van dit kunstwerk, De_Singelbrug_bij_de_Paleisstraat_in_Amsterdam.

De Singelbrug bij de Paleisstraat in Amsterdam toont een donkere winterdag tijdens het fin de siècle van de negentiende eeuw, met wandelaars die de Singelbrug oversteken, op de plek waar ze vanuit de Dam via de Paleisstraat de grachtengordel binnenlopen. De grond en de daken zijn bedekt met natte, enigszins grauw geworden sneeuw, wat in combinatie met de zwarte en roodbruine tinten niettemin een kleurig en dynamisch tafereel oplevert. Op straat lopen veel mensen heen en weer, op de achtergrond soms weergegeven in niet meer dan een enkele verfstreek. Links spelen meisjes, rechts tilt een dienstmeisje haar rokken op om ze niet door de sneeuw te laten slepen. Het is een alledaagse situatie, in een momentopname, als in een stilgezette film.Centraal op de voorgrond staat een modieus geklede vrouw, gekleed volgens de laatste Parijse mode, in een met bontstroken afgezette oranjebruine pelerine, die blijkbaar inkopen heeft gedaan bij het modehuis Hirsch & Cie. Voor haar gezicht draagt ze een voile, strak getrokken om een hoed van hanenveren. De vrouw lijkt recht op de toeschouwer af te lopen, deze bijna het idee gevend aan de kant te moeten stappen. Het beeld wordt beneden echter bruusk afgesneden, hetgeen illustreert hoe Breitner vaak fotografische opnames gebruikte voor zijn schilderwerken.

Categorie:Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam

Categorie:Werk van George Hendrik Breitner

Foto van de oorspronkelijke versie van het schilderij

Bestand:George Hendrik Breitner, De Singelbrug bij de Paleisstraat te Amsterdam (oorspronkelijke toestand).jpg


The Singel Bridge at the Paleisstraat in Amsterdam

Prompt: Hoe verklaart De_Singelbrug_bij_de_Paleisstraat_in_Amsterdam zijn Afbeelding?

De Singelbrug bij de Paleisstraat in Amsterdam toont een donkere winterdag tijdens het fin de siècle van de negentiende eeuw, met wandelaars die de Singelbrug oversteken, op de plek waar ze vanuit de Dam via de Paleisstraat de grachtengordel binnenlopen. De grond en de daken zijn bedekt met natte, enigszins grauw geworden sneeuw, wat in combinatie met de zwarte en roodbruine tinten niettemin een kleurig en dynamisch tafereel oplevert. Op straat lopen veel mensen heen en weer, op de achtergrond soms weergegeven in niet meer dan een enkele verfstreek. Links spelen meisjes, rechts tilt een dienstmeisje haar rokken op om ze niet door de sneeuw te laten slepen. Het is een alledaagse situatie, in een momentopname, als in een stilgezette film.Centraal op de voorgrond staat een modieus geklede vrouw, gekleed volgens de laatste Parijse mode, in een met bontstroken afgezette oranjebruine pelerine, die blijkbaar inkopen heeft gedaan bij het modehuis Hirsch & Cie. Voor haar gezicht draagt ze een voile, strak getrokken om een hoed van hanenveren. De vrouw lijkt recht op de toeschouwer af te lopen, deze bijna het idee gevend aan de kant te moeten stappen. Het beeld wordt beneden echter bruusk afgesneden, hetgeen illustreert hoe Breitner vaak fotografische opnames gebruikte voor zijn schilderwerken.

Categorie:Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam

Categorie:Werk van George Hendrik Breitner

Foto van de oorspronkelijke versie van het schilderij

Bestand:George Hendrik Breitner, De Singelbrug bij de Paleisstraat te Amsterdam (oorspronkelijke toestand).jpg


The Singel Bridge at the Paleisstraat in Amsterdam

Prompt: Hoe wordt de Afbeelding besproken in De_Singelbrug_bij_de_Paleisstraat_in_Amsterdam?

De Singelbrug bij de Paleisstraat in Amsterdam toont een donkere winterdag tijdens het fin de siècle van de negentiende eeuw, met wandelaars die de Singelbrug oversteken, op de plek waar ze vanuit de Dam via de Paleisstraat de grachtengordel binnenlopen. De grond en de daken zijn bedekt met natte, enigszins grauw geworden sneeuw, wat in combinatie met de zwarte en roodbruine tinten niettemin een kleurig en dynamisch tafereel oplevert. Op straat lopen veel mensen heen en weer, op de achtergrond soms weergegeven in niet meer dan een enkele verfstreek. Links spelen meisjes, rechts tilt een dienstmeisje haar rokken op om ze niet door de sneeuw te laten slepen. Het is een alledaagse situatie, in een momentopname, als in een stilgezette film.Centraal op de voorgrond staat een modieus geklede vrouw, gekleed volgens de laatste Parijse mode, in een met bontstroken afgezette oranjebruine pelerine, die blijkbaar inkopen heeft gedaan bij het modehuis Hirsch & Cie. Voor haar gezicht draagt ze een voile, strak getrokken om een hoed van hanenveren. De vrouw lijkt recht op de toeschouwer af te lopen, deze bijna het idee gevend aan de kant te moeten stappen. Het beeld wordt beneden echter bruusk afgesneden, hetgeen illustreert hoe Breitner vaak fotografische opnames gebruikte voor zijn schilderwerken.

Categorie:Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam

Categorie:Werk van George Hendrik Breitner

Foto van de oorspronkelijke versie van het schilderij

Bestand:George Hendrik Breitner, De Singelbrug bij de Paleisstraat te Amsterdam (oorspronkelijke toestand).jpg


The Singel Bridge at the Paleisstraat in Amsterdam

Prompt: Focus op De_Singelbrug_bij_de_Paleisstraat_in_Amsterdam en leg de Aanpassingen uit.

Breitner exposeerde De Singelbrug bij de Paleisstraat in Amsterdam voor het eerst in 1896 bij kunstenaarsvereniging Arti et Amicitiae te Amsterdam. Naast lof kwam er echter ook kritiek op 'een minder geslaagde figuur op de voorgrond' die als een straatmeid werd aangeduid. Op aanraden van de bedrijfsleider van kunsthandel Van Wisselingh & Co, verving Breitner vervolgens de volksvrouw door een mondaine dame. Op grond van een sterke gelijkenis, met name ook van de ogen, is wel verondersteld dat Breitner daarbij geïnspireerd werd door een fotoportret van het model Lise Jordan, zus van zijn latere vrouw Marie, gemaakt door zijn vriend Willem Witsen. Behalve de dame op de voorgrond veranderde hij ook nog andere figuren en details.

Categorie:Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam

Categorie:Werk van George Hendrik Breitner

Foto van de oorspronkelijke versie van het schilderij

Bestand:George Hendrik Breitner, De Singelbrug bij de Paleisstraat te Amsterdam (oorspronkelijke toestand).jpg


The Singel Bridge at the Paleisstraat in Amsterdam

Prompt: Verklaar de Aanpassingen van dit kunstwerk, De_Singelbrug_bij_de_Paleisstraat_in_Amsterdam.

Breitner exposeerde De Singelbrug bij de Paleisstraat in Amsterdam voor het eerst in 1896 bij kunstenaarsvereniging Arti et Amicitiae te Amsterdam. Naast lof kwam er echter ook kritiek op 'een minder geslaagde figuur op de voorgrond' die als een straatmeid werd aangeduid. Op aanraden van de bedrijfsleider van kunsthandel Van Wisselingh & Co, verving Breitner vervolgens de volksvrouw door een mondaine dame. Op grond van een sterke gelijkenis, met name ook van de ogen, is wel verondersteld dat Breitner daarbij geïnspireerd werd door een fotoportret van het model Lise Jordan, zus van zijn latere vrouw Marie, gemaakt door zijn vriend Willem Witsen. Behalve de dame op de voorgrond veranderde hij ook nog andere figuren en details.

Categorie:Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam

Categorie:Werk van George Hendrik Breitner

Foto van de oorspronkelijke versie van het schilderij

Bestand:George Hendrik Breitner, De Singelbrug bij de Paleisstraat te Amsterdam (oorspronkelijke toestand).jpg


The Singel Bridge at the Paleisstraat in Amsterdam

Prompt: Hoe verklaart De_Singelbrug_bij_de_Paleisstraat_in_Amsterdam zijn Aanpassingen?

Breitner exposeerde De Singelbrug bij de Paleisstraat in Amsterdam voor het eerst in 1896 bij kunstenaarsvereniging Arti et Amicitiae te Amsterdam. Naast lof kwam er echter ook kritiek op 'een minder geslaagde figuur op de voorgrond' die als een straatmeid werd aangeduid. Op aanraden van de bedrijfsleider van kunsthandel Van Wisselingh & Co, verving Breitner vervolgens de volksvrouw door een mondaine dame. Op grond van een sterke gelijkenis, met name ook van de ogen, is wel verondersteld dat Breitner daarbij geïnspireerd werd door een fotoportret van het model Lise Jordan, zus van zijn latere vrouw Marie, gemaakt door zijn vriend Willem Witsen. Behalve de dame op de voorgrond veranderde hij ook nog andere figuren en details.

Categorie:Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam

Categorie:Werk van George Hendrik Breitner

Foto van de oorspronkelijke versie van het schilderij

Bestand:George Hendrik Breitner, De Singelbrug bij de Paleisstraat te Amsterdam (oorspronkelijke toestand).jpg


The Singel Bridge at the Paleisstraat in Amsterdam

Prompt: Hoe wordt de Aanpassingen besproken in De_Singelbrug_bij_de_Paleisstraat_in_Amsterdam?

Breitner exposeerde De Singelbrug bij de Paleisstraat in Amsterdam voor het eerst in 1896 bij kunstenaarsvereniging Arti et Amicitiae te Amsterdam. Naast lof kwam er echter ook kritiek op 'een minder geslaagde figuur op de voorgrond' die als een straatmeid werd aangeduid. Op aanraden van de bedrijfsleider van kunsthandel Van Wisselingh & Co, verving Breitner vervolgens de volksvrouw door een mondaine dame. Op grond van een sterke gelijkenis, met name ook van de ogen, is wel verondersteld dat Breitner daarbij geïnspireerd werd door een fotoportret van het model Lise Jordan, zus van zijn latere vrouw Marie, gemaakt door zijn vriend Willem Witsen. Behalve de dame op de voorgrond veranderde hij ook nog andere figuren en details.

Categorie:Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam

Categorie:Werk van George Hendrik Breitner

Foto van de oorspronkelijke versie van het schilderij

Bestand:George Hendrik Breitner, De Singelbrug bij de Paleisstraat te Amsterdam (oorspronkelijke toestand).jpg


The Singel Bridge at the Paleisstraat in Amsterdam

Prompt: Focus op De_Singelbrug_bij_de_Paleisstraat_in_Amsterdam en leg de Eigenaars uit.

In 1898 bood Breitner het werk via Van Wisselingh opnieuw te koop aan, waarna het direct werd verkocht. In 1905 kwam het werk weer terug in de handel bij Van Wisselingh en in 1912 werd het voor 8.100 gulden verkocht aan de kunstverzamelaar Drucker, toentertijd een enorm bedrag. Drucker stond het werk in 1919 in bruikleen af aan het Rijksmuseum Amsterdam. In 1944 werd het gelegateerd aan het Rijksmuseum.

Categorie:Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam

Categorie:Werk van George Hendrik Breitner

Foto van de oorspronkelijke versie van het schilderij

Bestand:George Hendrik Breitner, De Singelbrug bij de Paleisstraat te Amsterdam (oorspronkelijke toestand).jpg


The Singel Bridge at the Paleisstraat in Amsterdam

Prompt: Verklaar de Eigenaars van dit kunstwerk, De_Singelbrug_bij_de_Paleisstraat_in_Amsterdam.

In 1898 bood Breitner het werk via Van Wisselingh opnieuw te koop aan, waarna het direct werd verkocht. In 1905 kwam het werk weer terug in de handel bij Van Wisselingh en in 1912 werd het voor 8.100 gulden verkocht aan de kunstverzamelaar Drucker, toentertijd een enorm bedrag. Drucker stond het werk in 1919 in bruikleen af aan het Rijksmuseum Amsterdam. In 1944 werd het gelegateerd aan het Rijksmuseum.

Categorie:Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam

Categorie:Werk van George Hendrik Breitner

Foto van de oorspronkelijke versie van het schilderij

Bestand:George Hendrik Breitner, De Singelbrug bij de Paleisstraat te Amsterdam (oorspronkelijke toestand).jpg


The Singel Bridge at the Paleisstraat in Amsterdam

Prompt: Hoe verklaart De_Singelbrug_bij_de_Paleisstraat_in_Amsterdam zijn Eigenaars?

In 1898 bood Breitner het werk via Van Wisselingh opnieuw te koop aan, waarna het direct werd verkocht. In 1905 kwam het werk weer terug in de handel bij Van Wisselingh en in 1912 werd het voor 8.100 gulden verkocht aan de kunstverzamelaar Drucker, toentertijd een enorm bedrag. Drucker stond het werk in 1919 in bruikleen af aan het Rijksmuseum Amsterdam. In 1944 werd het gelegateerd aan het Rijksmuseum.

Categorie:Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam

Categorie:Werk van George Hendrik Breitner

Foto van de oorspronkelijke versie van het schilderij

Bestand:George Hendrik Breitner, De Singelbrug bij de Paleisstraat te Amsterdam (oorspronkelijke toestand).jpg


The Singel Bridge at the Paleisstraat in Amsterdam

Prompt: Hoe wordt de Eigenaars besproken in De_Singelbrug_bij_de_Paleisstraat_in_Amsterdam?

In 1898 bood Breitner het werk via Van Wisselingh opnieuw te koop aan, waarna het direct werd verkocht. In 1905 kwam het werk weer terug in de handel bij Van Wisselingh en in 1912 werd het voor 8.100 gulden verkocht aan de kunstverzamelaar Drucker, toentertijd een enorm bedrag. Drucker stond het werk in 1919 in bruikleen af aan het Rijksmuseum Amsterdam. In 1944 werd het gelegateerd aan het Rijksmuseum.

Categorie:Nederlandse schilderkunst in het Rijksmuseum Amsterdam

Categorie:Werk van George Hendrik Breitner

Foto van de oorspronkelijke versie van het schilderij

Bestand:George Hendrik Breitner, De Singelbrug bij de Paleisstraat te Amsterdam (oorspronkelijke toestand).jpg


La_Becquée

Prompt: Focus op La_Becquée en leg de abstract uit.

La Becquée (te vertalen als Een snavel vol eten) of Vrouw die haar kinderen middageten geeft (Frans: Femme faisant déjeuner ses enfants) is een schilderij van Jean-François Millet uit circa 1860. Het maakt deel uit van de collectie van het Museum voor Schone Kunsten in Rijsel .

Categorie:Schilderij in het Museum voor Schone Kunsten (Rijsel)


La_Becquée

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, La_Becquée.

La Becquée (te vertalen als Een snavel vol eten) of Vrouw die haar kinderen middageten geeft (Frans: Femme faisant déjeuner ses enfants) is een schilderij van Jean-François Millet uit circa 1860. Het maakt deel uit van de collectie van het Museum voor Schone Kunsten in Rijsel .

Categorie:Schilderij in het Museum voor Schone Kunsten (Rijsel)


La_Becquée

Prompt: Hoe verklaart La_Becquée zijn abstract?

La Becquée (te vertalen als Een snavel vol eten) of Vrouw die haar kinderen middageten geeft (Frans: Femme faisant déjeuner ses enfants) is een schilderij van Jean-François Millet uit circa 1860. Het maakt deel uit van de collectie van het Museum voor Schone Kunsten in Rijsel .

Categorie:Schilderij in het Museum voor Schone Kunsten (Rijsel)


La_Becquée

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in La_Becquée?

La Becquée (te vertalen als Een snavel vol eten) of Vrouw die haar kinderen middageten geeft (Frans: Femme faisant déjeuner ses enfants) is een schilderij van Jean-François Millet uit circa 1860. Het maakt deel uit van de collectie van het Museum voor Schone Kunsten in Rijsel .

Categorie:Schilderij in het Museum voor Schone Kunsten (Rijsel)


La_Becquée

Prompt: Focus op La_Becquée en leg de Voorstelling uit.

Op het schilderij is een moeder te zien die, gehurkt op een krukje voor de deur van haar boerderij, soep geeft aan haar drie kinderen die op de drempel zitten, terwijl de vader op de achtergrond zijn tuin omgraaft. In een brief aan de kunstcriticus Théophile Thoré-Bürger, die het doek zag tijdens een tentoonstelling in de Galerie Martinet, legt Millet zijn bedoeling uit: "Ik zou willen dat men zich bij Vrouw die haar kinderen middageten geeft een nest jonge vogels voorstelt die van hun moeder een snavel vol eten krijgen. De man werkt om die wezens daar te voeden."La Becquée is het resultaat van een lang proces. De eerste schetsen en voorbereidende tekeningen, waarvan sommige ook worden bewaard in het Museum voor Schone Kunsten, dateren uit de jaren 1848-1849. Millet schetste zijn modellen ter plekke en werkte ze in zijn atelier in de loop der jaren uit tot een schilderij met een duidelijke thematiek: de harmonie van het gezin. Niet alleen de beschermende moeder, maar ook de vader, die maar nauwelijks zichtbaar is op de achtergrond, speelt hierbij een belangrijke rol. Hardwerkend en discreet zorgt hij voor het eten dat zijn vrouw aan de kinderen geeft. Het spel van de ogen en handen van de kinderen verraadt de tederheid die tussen hen bestaat. De harmonie wordt nog versterkt door het kleurenspel van blauw en groen en door het licht waarin de scène baadt.

Categorie:Schilderij in het Museum voor Schone Kunsten (Rijsel)


La_Becquée

Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, La_Becquée.

Op het schilderij is een moeder te zien die, gehurkt op een krukje voor de deur van haar boerderij, soep geeft aan haar drie kinderen die op de drempel zitten, terwijl de vader op de achtergrond zijn tuin omgraaft. In een brief aan de kunstcriticus Théophile Thoré-Bürger, die het doek zag tijdens een tentoonstelling in de Galerie Martinet, legt Millet zijn bedoeling uit: "Ik zou willen dat men zich bij Vrouw die haar kinderen middageten geeft een nest jonge vogels voorstelt die van hun moeder een snavel vol eten krijgen. De man werkt om die wezens daar te voeden."La Becquée is het resultaat van een lang proces. De eerste schetsen en voorbereidende tekeningen, waarvan sommige ook worden bewaard in het Museum voor Schone Kunsten, dateren uit de jaren 1848-1849. Millet schetste zijn modellen ter plekke en werkte ze in zijn atelier in de loop der jaren uit tot een schilderij met een duidelijke thematiek: de harmonie van het gezin. Niet alleen de beschermende moeder, maar ook de vader, die maar nauwelijks zichtbaar is op de achtergrond, speelt hierbij een belangrijke rol. Hardwerkend en discreet zorgt hij voor het eten dat zijn vrouw aan de kinderen geeft. Het spel van de ogen en handen van de kinderen verraadt de tederheid die tussen hen bestaat. De harmonie wordt nog versterkt door het kleurenspel van blauw en groen en door het licht waarin de scène baadt.

Categorie:Schilderij in het Museum voor Schone Kunsten (Rijsel)


La_Becquée

Prompt: Hoe verklaart La_Becquée zijn Voorstelling?

Op het schilderij is een moeder te zien die, gehurkt op een krukje voor de deur van haar boerderij, soep geeft aan haar drie kinderen die op de drempel zitten, terwijl de vader op de achtergrond zijn tuin omgraaft. In een brief aan de kunstcriticus Théophile Thoré-Bürger, die het doek zag tijdens een tentoonstelling in de Galerie Martinet, legt Millet zijn bedoeling uit: "Ik zou willen dat men zich bij Vrouw die haar kinderen middageten geeft een nest jonge vogels voorstelt die van hun moeder een snavel vol eten krijgen. De man werkt om die wezens daar te voeden."La Becquée is het resultaat van een lang proces. De eerste schetsen en voorbereidende tekeningen, waarvan sommige ook worden bewaard in het Museum voor Schone Kunsten, dateren uit de jaren 1848-1849. Millet schetste zijn modellen ter plekke en werkte ze in zijn atelier in de loop der jaren uit tot een schilderij met een duidelijke thematiek: de harmonie van het gezin. Niet alleen de beschermende moeder, maar ook de vader, die maar nauwelijks zichtbaar is op de achtergrond, speelt hierbij een belangrijke rol. Hardwerkend en discreet zorgt hij voor het eten dat zijn vrouw aan de kinderen geeft. Het spel van de ogen en handen van de kinderen verraadt de tederheid die tussen hen bestaat. De harmonie wordt nog versterkt door het kleurenspel van blauw en groen en door het licht waarin de scène baadt.

Categorie:Schilderij in het Museum voor Schone Kunsten (Rijsel)


La_Becquée

Prompt: Hoe wordt de Voorstelling besproken in La_Becquée?

Op het schilderij is een moeder te zien die, gehurkt op een krukje voor de deur van haar boerderij, soep geeft aan haar drie kinderen die op de drempel zitten, terwijl de vader op de achtergrond zijn tuin omgraaft. In een brief aan de kunstcriticus Théophile Thoré-Bürger, die het doek zag tijdens een tentoonstelling in de Galerie Martinet, legt Millet zijn bedoeling uit: "Ik zou willen dat men zich bij Vrouw die haar kinderen middageten geeft een nest jonge vogels voorstelt die van hun moeder een snavel vol eten krijgen. De man werkt om die wezens daar te voeden."La Becquée is het resultaat van een lang proces. De eerste schetsen en voorbereidende tekeningen, waarvan sommige ook worden bewaard in het Museum voor Schone Kunsten, dateren uit de jaren 1848-1849. Millet schetste zijn modellen ter plekke en werkte ze in zijn atelier in de loop der jaren uit tot een schilderij met een duidelijke thematiek: de harmonie van het gezin. Niet alleen de beschermende moeder, maar ook de vader, die maar nauwelijks zichtbaar is op de achtergrond, speelt hierbij een belangrijke rol. Hardwerkend en discreet zorgt hij voor het eten dat zijn vrouw aan de kinderen geeft. Het spel van de ogen en handen van de kinderen verraadt de tederheid die tussen hen bestaat. De harmonie wordt nog versterkt door het kleurenspel van blauw en groen en door het licht waarin de scène baadt.

Categorie:Schilderij in het Museum voor Schone Kunsten (Rijsel)


La_Becquée

Prompt: Focus op La_Becquée en leg de Herkomst uit.

In 1871 was het schilderij eigendom van de rijke kunstliefhebber mevrouw Maracci. Zij wilde een schilderij van Auguste-Joseph Herlin, destijds assistent-conservator van het museum, aan de stad Lille schenken. Herlin voelde zich hier opgelaten door en overtuigde haar om een werk van een andere kunstenaar te doneren. Hierbij viel de keuze op het schilderij van Millet.

Categorie:Schilderij in het Museum voor Schone Kunsten (Rijsel)


La_Becquée

Prompt: Verklaar de Herkomst van dit kunstwerk, La_Becquée.

In 1871 was het schilderij eigendom van de rijke kunstliefhebber mevrouw Maracci. Zij wilde een schilderij van Auguste-Joseph Herlin, destijds assistent-conservator van het museum, aan de stad Lille schenken. Herlin voelde zich hier opgelaten door en overtuigde haar om een werk van een andere kunstenaar te doneren. Hierbij viel de keuze op het schilderij van Millet.

Categorie:Schilderij in het Museum voor Schone Kunsten (Rijsel)


La_Becquée

Prompt: Hoe verklaart La_Becquée zijn Herkomst?

In 1871 was het schilderij eigendom van de rijke kunstliefhebber mevrouw Maracci. Zij wilde een schilderij van Auguste-Joseph Herlin, destijds assistent-conservator van het museum, aan de stad Lille schenken. Herlin voelde zich hier opgelaten door en overtuigde haar om een werk van een andere kunstenaar te doneren. Hierbij viel de keuze op het schilderij van Millet.

Categorie:Schilderij in het Museum voor Schone Kunsten (Rijsel)


La_Becquée

Prompt: Hoe wordt de Herkomst besproken in La_Becquée?

In 1871 was het schilderij eigendom van de rijke kunstliefhebber mevrouw Maracci. Zij wilde een schilderij van Auguste-Joseph Herlin, destijds assistent-conservator van het museum, aan de stad Lille schenken. Herlin voelde zich hier opgelaten door en overtuigde haar om een werk van een andere kunstenaar te doneren. Hierbij viel de keuze op het schilderij van Millet.

Categorie:Schilderij in het Museum voor Schone Kunsten (Rijsel)


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Focus op Portret_van_Herman_Doomer en leg de abstract uit.

Portret van Herman Doomer is een schilderij van Rembrandt in het Metropolitan Museum of Art in New York.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Portret_van_Herman_Doomer.

Portret van Herman Doomer is een schilderij van Rembrandt in het Metropolitan Museum of Art in New York.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Hoe verklaart Portret_van_Herman_Doomer zijn abstract?

Portret van Herman Doomer is een schilderij van Rembrandt in het Metropolitan Museum of Art in New York.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Portret_van_Herman_Doomer?

Portret van Herman Doomer is een schilderij van Rembrandt in het Metropolitan Museum of Art in New York.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Focus op Portret_van_Herman_Doomer en leg de Voorstelling uit.

Het stelt de Amsterdamse meubelmaker Herman Doomer voor. Doomer wordt in de 17e eeuw vermeld als 'ebbenhoutwerker' en maakte niet alleen rijkversierde kabinetten, maar vooral ook veel schilderijenlijsten. Vermoedelijk kwam hij als lijstenmaker in contact met de schilder Rembrandt van Rijn. Of hij ook daadwerkelijk lijsten aan Rembrandt leverde is echter niet helemaal zeker. Bij het portret zelf hoort een 17e-eeuwse lijst, maar ook deze is niet toe te schrijven aan Doomer.De pose die Doomer aanneemt is gelijk aan die van Rembrandt op zijn zelfportret uit 1640 in de National Gallery in Londen en het zelfportret van Govert Flinck in de Kelvingrove Art Gallery and Museum in Glasgow. De compositie sluit ook aan bij een schets die Rembrandt in 1639 maakte naar Rafaëls Portret van Baldassar Castiglione. Het schilderij is een pendant van het portret van Baertje Martens, zijn echtgenote, in de Hermitage in Sint-Petersburg.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Verklaar de Voorstelling van dit kunstwerk, Portret_van_Herman_Doomer.

Het stelt de Amsterdamse meubelmaker Herman Doomer voor. Doomer wordt in de 17e eeuw vermeld als 'ebbenhoutwerker' en maakte niet alleen rijkversierde kabinetten, maar vooral ook veel schilderijenlijsten. Vermoedelijk kwam hij als lijstenmaker in contact met de schilder Rembrandt van Rijn. Of hij ook daadwerkelijk lijsten aan Rembrandt leverde is echter niet helemaal zeker. Bij het portret zelf hoort een 17e-eeuwse lijst, maar ook deze is niet toe te schrijven aan Doomer.De pose die Doomer aanneemt is gelijk aan die van Rembrandt op zijn zelfportret uit 1640 in de National Gallery in Londen en het zelfportret van Govert Flinck in de Kelvingrove Art Gallery and Museum in Glasgow. De compositie sluit ook aan bij een schets die Rembrandt in 1639 maakte naar Rafaëls Portret van Baldassar Castiglione. Het schilderij is een pendant van het portret van Baertje Martens, zijn echtgenote, in de Hermitage in Sint-Petersburg.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Hoe verklaart Portret_van_Herman_Doomer zijn Voorstelling?

Het stelt de Amsterdamse meubelmaker Herman Doomer voor. Doomer wordt in de 17e eeuw vermeld als 'ebbenhoutwerker' en maakte niet alleen rijkversierde kabinetten, maar vooral ook veel schilderijenlijsten. Vermoedelijk kwam hij als lijstenmaker in contact met de schilder Rembrandt van Rijn. Of hij ook daadwerkelijk lijsten aan Rembrandt leverde is echter niet helemaal zeker. Bij het portret zelf hoort een 17e-eeuwse lijst, maar ook deze is niet toe te schrijven aan Doomer.De pose die Doomer aanneemt is gelijk aan die van Rembrandt op zijn zelfportret uit 1640 in de National Gallery in Londen en het zelfportret van Govert Flinck in de Kelvingrove Art Gallery and Museum in Glasgow. De compositie sluit ook aan bij een schets die Rembrandt in 1639 maakte naar Rafaëls Portret van Baldassar Castiglione. Het schilderij is een pendant van het portret van Baertje Martens, zijn echtgenote, in de Hermitage in Sint-Petersburg.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Hoe wordt de Voorstelling besproken in Portret_van_Herman_Doomer?

Het stelt de Amsterdamse meubelmaker Herman Doomer voor. Doomer wordt in de 17e eeuw vermeld als 'ebbenhoutwerker' en maakte niet alleen rijkversierde kabinetten, maar vooral ook veel schilderijenlijsten. Vermoedelijk kwam hij als lijstenmaker in contact met de schilder Rembrandt van Rijn. Of hij ook daadwerkelijk lijsten aan Rembrandt leverde is echter niet helemaal zeker. Bij het portret zelf hoort een 17e-eeuwse lijst, maar ook deze is niet toe te schrijven aan Doomer.De pose die Doomer aanneemt is gelijk aan die van Rembrandt op zijn zelfportret uit 1640 in de National Gallery in Londen en het zelfportret van Govert Flinck in de Kelvingrove Art Gallery and Museum in Glasgow. De compositie sluit ook aan bij een schets die Rembrandt in 1639 maakte naar Rafaëls Portret van Baldassar Castiglione. Het schilderij is een pendant van het portret van Baertje Martens, zijn echtgenote, in de Hermitage in Sint-Petersburg.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Focus op Portret_van_Herman_Doomer en leg de Toeschrijving en datering uit.

Het schilderij is rechtsonder gesigneerd en gedateerd 'Rembrandt / f[ecit] 1640'.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Verklaar de Toeschrijving en datering van dit kunstwerk, Portret_van_Herman_Doomer.

Het schilderij is rechtsonder gesigneerd en gedateerd 'Rembrandt / f[ecit] 1640'.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Hoe verklaart Portret_van_Herman_Doomer zijn Toeschrijving en datering?

Het schilderij is rechtsonder gesigneerd en gedateerd 'Rembrandt / f[ecit] 1640'.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Hoe wordt de Toeschrijving en datering besproken in Portret_van_Herman_Doomer?

Het schilderij is rechtsonder gesigneerd en gedateerd 'Rembrandt / f[ecit] 1640'.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Focus op Portret_van_Herman_Doomer en leg de Herkomst uit.

De portretten van Doomer en zijn vrouw werden vermoedelijk gemaakt in opdracht van Doomer zelf. Na zijn dood in 1650 liet zijn weduwe de portretten in haar testamenten van 15 juli 1654, 23 mei 1662 en 3 september 1668 na aan haar zoon, Lambert. Als voorwaarde stelde ze dat haar zoon op eigen kosten kopieën zou maken voor zijn broers en zussen. Aan deze voorwaarde schijnt hij voldaan te hebben, want in een Engelse privéverzameling bevinden zich kopieën van de portretten. Lambert Doomer liet de portretten op zijn beurt na aan zijn neef Herman Voster. In een inventaris opgesteld na de dood van Lambert staan de portretten vermeld als 'twe contrefaictsels van des Overledens Vader en Moeder door Rembrand van Rhijn geschilderd en geprelegateerd aen Hermanus Voster'. Voster was predikant in achtereenvolgens West-Vlieland, Ammerstol en Schoonhoven en overleed in 1726. Tegen die tijd had hij de portretten waarschijnlijk verkocht, in ieder geval voor 1725. Van het portret van Herman Doomer werd in 1725 een reproductieprent gemaakt, uitgegeven in Londen, waarop staat dat het werk 'Ex Museo An: Cousin' kwam (uit de verzameling van Anthony Cousein). De verzameling van Cousein werd op 8 februari 1750 geveild bij veilinghuis Langford in Londen, waarbij de portretten apart werden aangeboden: het portret van Doomer onder lotnummer 53 als 'A Man's Head, 3 qrs.' en het portret van Martens onder lotnummer 54 als 'A Woman's Head, its Companion'. Waarschijnlijk raakten de werken toen gescheiden.Op de eerstvolgende veiling van een zekere H. Wolters te Amsterdam bij veilinghuis Croese werd het werk zonder pendant aangeboden. In 1769 was het in het bezit van Peregrine Bertie, 3e hertog van Ancaster en Kesteven (1714-1778) in Grimsthorpe in het Engelse graafschap Lincolnshire. Zijn weduwe liet het tussen 16 en 18 mei 1791 voor 49 pond en 7 shilling bij Christie's in Londen veilen aan een zekere Tapant. Op 25 januari 1802 wordt het gesignaleerd op de veiling van Hendrick van Eyl Sluyter bij veilinghuis Hip. Delaroche in Parijs als 'Rembrandt (Van Rhyn). Le Portrait de son Doreur', waar het voor 5.005 frank gekocht werd door een zekere Urique. Rond het midden van de 19e eeuw was het in het bezit van Mme. Gentil de Chavagnac in Genève. Toen ze het schilderij in Parijs probeerde te verkopen kon ze aanvankelijk geen koper vinden, omdat de expert Nieuwenhuysen – waarschijnlijk Chrétien Nieuwenhuys – van mening was dat het werk een vervalsing was. Uiteindelijk verkocht ze het – in ieder geval voor 1854 – voor 16.500 frank aan Charles de Morny te Parijs. Tijdens zijn boedelveiling van 31 mei tot 12 juni 1865 werd het voor 155.000 frank gekocht door een zekere Salamanca voor de weduwe van De Morny, Sofia Sergejevna Troebetskaja (1836-1896) te Madrid. Volgens Wilhelm von Bode verkocht Troebetskaja het schilderij in 1882 voor 250.000 frank aan Mme. Cassin te Parijs. In 1883 werd het verworven door Troebetskaja's zoon, Auguste de Morny (1859-1920), die het in 1884 verkocht aan kunsthandel William Schaus in New York. Deze verkocht het in 1889 voor 70.000 tot 100.000 dollar aan de Amerikaanse verzamelaar Henry Osbourne Havemeyer. Zijn weduwe, Louisine Havemeyer, liet het in 1929 na aan het Metropolitan Museum of Art.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Verklaar de Herkomst van dit kunstwerk, Portret_van_Herman_Doomer.

De portretten van Doomer en zijn vrouw werden vermoedelijk gemaakt in opdracht van Doomer zelf. Na zijn dood in 1650 liet zijn weduwe de portretten in haar testamenten van 15 juli 1654, 23 mei 1662 en 3 september 1668 na aan haar zoon, Lambert. Als voorwaarde stelde ze dat haar zoon op eigen kosten kopieën zou maken voor zijn broers en zussen. Aan deze voorwaarde schijnt hij voldaan te hebben, want in een Engelse privéverzameling bevinden zich kopieën van de portretten. Lambert Doomer liet de portretten op zijn beurt na aan zijn neef Herman Voster. In een inventaris opgesteld na de dood van Lambert staan de portretten vermeld als 'twe contrefaictsels van des Overledens Vader en Moeder door Rembrand van Rhijn geschilderd en geprelegateerd aen Hermanus Voster'. Voster was predikant in achtereenvolgens West-Vlieland, Ammerstol en Schoonhoven en overleed in 1726. Tegen die tijd had hij de portretten waarschijnlijk verkocht, in ieder geval voor 1725. Van het portret van Herman Doomer werd in 1725 een reproductieprent gemaakt, uitgegeven in Londen, waarop staat dat het werk 'Ex Museo An: Cousin' kwam (uit de verzameling van Anthony Cousein). De verzameling van Cousein werd op 8 februari 1750 geveild bij veilinghuis Langford in Londen, waarbij de portretten apart werden aangeboden: het portret van Doomer onder lotnummer 53 als 'A Man's Head, 3 qrs.' en het portret van Martens onder lotnummer 54 als 'A Woman's Head, its Companion'. Waarschijnlijk raakten de werken toen gescheiden.Op de eerstvolgende veiling van een zekere H. Wolters te Amsterdam bij veilinghuis Croese werd het werk zonder pendant aangeboden. In 1769 was het in het bezit van Peregrine Bertie, 3e hertog van Ancaster en Kesteven (1714-1778) in Grimsthorpe in het Engelse graafschap Lincolnshire. Zijn weduwe liet het tussen 16 en 18 mei 1791 voor 49 pond en 7 shilling bij Christie's in Londen veilen aan een zekere Tapant. Op 25 januari 1802 wordt het gesignaleerd op de veiling van Hendrick van Eyl Sluyter bij veilinghuis Hip. Delaroche in Parijs als 'Rembrandt (Van Rhyn). Le Portrait de son Doreur', waar het voor 5.005 frank gekocht werd door een zekere Urique. Rond het midden van de 19e eeuw was het in het bezit van Mme. Gentil de Chavagnac in Genève. Toen ze het schilderij in Parijs probeerde te verkopen kon ze aanvankelijk geen koper vinden, omdat de expert Nieuwenhuysen – waarschijnlijk Chrétien Nieuwenhuys – van mening was dat het werk een vervalsing was. Uiteindelijk verkocht ze het – in ieder geval voor 1854 – voor 16.500 frank aan Charles de Morny te Parijs. Tijdens zijn boedelveiling van 31 mei tot 12 juni 1865 werd het voor 155.000 frank gekocht door een zekere Salamanca voor de weduwe van De Morny, Sofia Sergejevna Troebetskaja (1836-1896) te Madrid. Volgens Wilhelm von Bode verkocht Troebetskaja het schilderij in 1882 voor 250.000 frank aan Mme. Cassin te Parijs. In 1883 werd het verworven door Troebetskaja's zoon, Auguste de Morny (1859-1920), die het in 1884 verkocht aan kunsthandel William Schaus in New York. Deze verkocht het in 1889 voor 70.000 tot 100.000 dollar aan de Amerikaanse verzamelaar Henry Osbourne Havemeyer. Zijn weduwe, Louisine Havemeyer, liet het in 1929 na aan het Metropolitan Museum of Art.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Hoe verklaart Portret_van_Herman_Doomer zijn Herkomst?

De portretten van Doomer en zijn vrouw werden vermoedelijk gemaakt in opdracht van Doomer zelf. Na zijn dood in 1650 liet zijn weduwe de portretten in haar testamenten van 15 juli 1654, 23 mei 1662 en 3 september 1668 na aan haar zoon, Lambert. Als voorwaarde stelde ze dat haar zoon op eigen kosten kopieën zou maken voor zijn broers en zussen. Aan deze voorwaarde schijnt hij voldaan te hebben, want in een Engelse privéverzameling bevinden zich kopieën van de portretten. Lambert Doomer liet de portretten op zijn beurt na aan zijn neef Herman Voster. In een inventaris opgesteld na de dood van Lambert staan de portretten vermeld als 'twe contrefaictsels van des Overledens Vader en Moeder door Rembrand van Rhijn geschilderd en geprelegateerd aen Hermanus Voster'. Voster was predikant in achtereenvolgens West-Vlieland, Ammerstol en Schoonhoven en overleed in 1726. Tegen die tijd had hij de portretten waarschijnlijk verkocht, in ieder geval voor 1725. Van het portret van Herman Doomer werd in 1725 een reproductieprent gemaakt, uitgegeven in Londen, waarop staat dat het werk 'Ex Museo An: Cousin' kwam (uit de verzameling van Anthony Cousein). De verzameling van Cousein werd op 8 februari 1750 geveild bij veilinghuis Langford in Londen, waarbij de portretten apart werden aangeboden: het portret van Doomer onder lotnummer 53 als 'A Man's Head, 3 qrs.' en het portret van Martens onder lotnummer 54 als 'A Woman's Head, its Companion'. Waarschijnlijk raakten de werken toen gescheiden.Op de eerstvolgende veiling van een zekere H. Wolters te Amsterdam bij veilinghuis Croese werd het werk zonder pendant aangeboden. In 1769 was het in het bezit van Peregrine Bertie, 3e hertog van Ancaster en Kesteven (1714-1778) in Grimsthorpe in het Engelse graafschap Lincolnshire. Zijn weduwe liet het tussen 16 en 18 mei 1791 voor 49 pond en 7 shilling bij Christie's in Londen veilen aan een zekere Tapant. Op 25 januari 1802 wordt het gesignaleerd op de veiling van Hendrick van Eyl Sluyter bij veilinghuis Hip. Delaroche in Parijs als 'Rembrandt (Van Rhyn). Le Portrait de son Doreur', waar het voor 5.005 frank gekocht werd door een zekere Urique. Rond het midden van de 19e eeuw was het in het bezit van Mme. Gentil de Chavagnac in Genève. Toen ze het schilderij in Parijs probeerde te verkopen kon ze aanvankelijk geen koper vinden, omdat de expert Nieuwenhuysen – waarschijnlijk Chrétien Nieuwenhuys – van mening was dat het werk een vervalsing was. Uiteindelijk verkocht ze het – in ieder geval voor 1854 – voor 16.500 frank aan Charles de Morny te Parijs. Tijdens zijn boedelveiling van 31 mei tot 12 juni 1865 werd het voor 155.000 frank gekocht door een zekere Salamanca voor de weduwe van De Morny, Sofia Sergejevna Troebetskaja (1836-1896) te Madrid. Volgens Wilhelm von Bode verkocht Troebetskaja het schilderij in 1882 voor 250.000 frank aan Mme. Cassin te Parijs. In 1883 werd het verworven door Troebetskaja's zoon, Auguste de Morny (1859-1920), die het in 1884 verkocht aan kunsthandel William Schaus in New York. Deze verkocht het in 1889 voor 70.000 tot 100.000 dollar aan de Amerikaanse verzamelaar Henry Osbourne Havemeyer. Zijn weduwe, Louisine Havemeyer, liet het in 1929 na aan het Metropolitan Museum of Art.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Portret_van_Herman_Doomer

Prompt: Hoe wordt de Herkomst besproken in Portret_van_Herman_Doomer?

De portretten van Doomer en zijn vrouw werden vermoedelijk gemaakt in opdracht van Doomer zelf. Na zijn dood in 1650 liet zijn weduwe de portretten in haar testamenten van 15 juli 1654, 23 mei 1662 en 3 september 1668 na aan haar zoon, Lambert. Als voorwaarde stelde ze dat haar zoon op eigen kosten kopieën zou maken voor zijn broers en zussen. Aan deze voorwaarde schijnt hij voldaan te hebben, want in een Engelse privéverzameling bevinden zich kopieën van de portretten. Lambert Doomer liet de portretten op zijn beurt na aan zijn neef Herman Voster. In een inventaris opgesteld na de dood van Lambert staan de portretten vermeld als 'twe contrefaictsels van des Overledens Vader en Moeder door Rembrand van Rhijn geschilderd en geprelegateerd aen Hermanus Voster'. Voster was predikant in achtereenvolgens West-Vlieland, Ammerstol en Schoonhoven en overleed in 1726. Tegen die tijd had hij de portretten waarschijnlijk verkocht, in ieder geval voor 1725. Van het portret van Herman Doomer werd in 1725 een reproductieprent gemaakt, uitgegeven in Londen, waarop staat dat het werk 'Ex Museo An: Cousin' kwam (uit de verzameling van Anthony Cousein). De verzameling van Cousein werd op 8 februari 1750 geveild bij veilinghuis Langford in Londen, waarbij de portretten apart werden aangeboden: het portret van Doomer onder lotnummer 53 als 'A Man's Head, 3 qrs.' en het portret van Martens onder lotnummer 54 als 'A Woman's Head, its Companion'. Waarschijnlijk raakten de werken toen gescheiden.Op de eerstvolgende veiling van een zekere H. Wolters te Amsterdam bij veilinghuis Croese werd het werk zonder pendant aangeboden. In 1769 was het in het bezit van Peregrine Bertie, 3e hertog van Ancaster en Kesteven (1714-1778) in Grimsthorpe in het Engelse graafschap Lincolnshire. Zijn weduwe liet het tussen 16 en 18 mei 1791 voor 49 pond en 7 shilling bij Christie's in Londen veilen aan een zekere Tapant. Op 25 januari 1802 wordt het gesignaleerd op de veiling van Hendrick van Eyl Sluyter bij veilinghuis Hip. Delaroche in Parijs als 'Rembrandt (Van Rhyn). Le Portrait de son Doreur', waar het voor 5.005 frank gekocht werd door een zekere Urique. Rond het midden van de 19e eeuw was het in het bezit van Mme. Gentil de Chavagnac in Genève. Toen ze het schilderij in Parijs probeerde te verkopen kon ze aanvankelijk geen koper vinden, omdat de expert Nieuwenhuysen – waarschijnlijk Chrétien Nieuwenhuys – van mening was dat het werk een vervalsing was. Uiteindelijk verkocht ze het – in ieder geval voor 1854 – voor 16.500 frank aan Charles de Morny te Parijs. Tijdens zijn boedelveiling van 31 mei tot 12 juni 1865 werd het voor 155.000 frank gekocht door een zekere Salamanca voor de weduwe van De Morny, Sofia Sergejevna Troebetskaja (1836-1896) te Madrid. Volgens Wilhelm von Bode verkocht Troebetskaja het schilderij in 1882 voor 250.000 frank aan Mme. Cassin te Parijs. In 1883 werd het verworven door Troebetskaja's zoon, Auguste de Morny (1859-1920), die het in 1884 verkocht aan kunsthandel William Schaus in New York. Deze verkocht het in 1889 voor 70.000 tot 100.000 dollar aan de Amerikaanse verzamelaar Henry Osbourne Havemeyer. Zijn weduwe, Louisine Havemeyer, liet het in 1929 na aan het Metropolitan Museum of Art.

Categorie:Schilderij in het Metropolitan Museum of Art

Rembrandt. ''[[Zelfportret van Rembrandt (National Gallery)

Bestand:Rembrandt - Zelfportret 1640.jpg


Neptunbrunnen

Prompt: Focus op Neptunbrunnen en leg de abstract uit.


Neptunbrunnen

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Neptunbrunnen.


Neptunbrunnen

Prompt: Hoe verklaart Neptunbrunnen zijn abstract?


Neptunbrunnen

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Neptunbrunnen?


Madonna_met_kind

Prompt: Focus op Madonna_met_kind en leg de abstract uit.

Madonna met kind kan verwijzen naar:Madonna (kunst), in de kunst en in de religie een afbeelding van Maria daarbij uitgebeeld met het (meestal naakte) kind Jezus op haar schoot of in haar armenMadonna met kind (Michelangelo), een marmeren beeldhouwwerk gemaakt door Michelangelo van Maria met het kind JezusMadonna Pasadena, een schilderij van RafaëlMadonna van de groothertog, een schilderij van de kunstschilder RafaëlMadonna met kind en St.-Johannes en de engelen, een onvoltooid schilderij toegeschreven aan de Italiaanse kunstschilder MichelangeloMadonna met zegenend kind en een franciscaan in aanbidding, een schilderij van de kunstschilder Antonello da Messina


Madonna_met_kind

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Madonna_met_kind.

Madonna met kind kan verwijzen naar:Madonna (kunst), in de kunst en in de religie een afbeelding van Maria daarbij uitgebeeld met het (meestal naakte) kind Jezus op haar schoot of in haar armenMadonna met kind (Michelangelo), een marmeren beeldhouwwerk gemaakt door Michelangelo van Maria met het kind JezusMadonna Pasadena, een schilderij van RafaëlMadonna van de groothertog, een schilderij van de kunstschilder RafaëlMadonna met kind en St.-Johannes en de engelen, een onvoltooid schilderij toegeschreven aan de Italiaanse kunstschilder MichelangeloMadonna met zegenend kind en een franciscaan in aanbidding, een schilderij van de kunstschilder Antonello da Messina


Madonna_met_kind

Prompt: Hoe verklaart Madonna_met_kind zijn abstract?

Madonna met kind kan verwijzen naar:Madonna (kunst), in de kunst en in de religie een afbeelding van Maria daarbij uitgebeeld met het (meestal naakte) kind Jezus op haar schoot of in haar armenMadonna met kind (Michelangelo), een marmeren beeldhouwwerk gemaakt door Michelangelo van Maria met het kind JezusMadonna Pasadena, een schilderij van RafaëlMadonna van de groothertog, een schilderij van de kunstschilder RafaëlMadonna met kind en St.-Johannes en de engelen, een onvoltooid schilderij toegeschreven aan de Italiaanse kunstschilder MichelangeloMadonna met zegenend kind en een franciscaan in aanbidding, een schilderij van de kunstschilder Antonello da Messina


Madonna_met_kind

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Madonna_met_kind?

Madonna met kind kan verwijzen naar:Madonna (kunst), in de kunst en in de religie een afbeelding van Maria daarbij uitgebeeld met het (meestal naakte) kind Jezus op haar schoot of in haar armenMadonna met kind (Michelangelo), een marmeren beeldhouwwerk gemaakt door Michelangelo van Maria met het kind JezusMadonna Pasadena, een schilderij van RafaëlMadonna van de groothertog, een schilderij van de kunstschilder RafaëlMadonna met kind en St.-Johannes en de engelen, een onvoltooid schilderij toegeschreven aan de Italiaanse kunstschilder MichelangeloMadonna met zegenend kind en een franciscaan in aanbidding, een schilderij van de kunstschilder Antonello da Messina


Rheinorange

Prompt: Focus op Rheinorange en leg de abstract uit.

Rheinorange is een kunstwerk uit 1992 in de Duitse stad Duisburg. Het kunstwerk ligt aan de monding van de Ruhr in de Rijn, bij Rijnkilometer 780. Het kunstwerk werd door de beeldhouwer Lutz Fritsch uit staal vervaardigd. Het kunstwerk is 25 meter hoog, 7 meter breed en 1 meter diep. De naam is een woordspeling: de locatie = de Rhein en de kleur van het kunstwerk is RAL 2004 = Rein Orange (puur oranje) of vrij vertaald rein oranjeHet beeld symboliseert de stad Duisburg, door een aantal aspecten van de stad in één kunstwerk te verenigen: de Ruhrmonding, de grootste binnenhaven van Europa, de staalindustrie, de technologiesector en stad van moderne beeldhouwkunst.

thumb
RAL
1992
RAL (kleursysteem)
Categorie:Duisburg
Bestand:Duisburg Rheinorange.jpg
''Rheinorange'' bij Rijnkilometer 780
Duitse
Duisburg
Duitsland
Categorie:Beeld
Rijn
Ruhr
Lutz Fritsch


Rheinorange

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Rheinorange.

Rheinorange is een kunstwerk uit 1992 in de Duitse stad Duisburg. Het kunstwerk ligt aan de monding van de Ruhr in de Rijn, bij Rijnkilometer 780. Het kunstwerk werd door de beeldhouwer Lutz Fritsch uit staal vervaardigd. Het kunstwerk is 25 meter hoog, 7 meter breed en 1 meter diep. De naam is een woordspeling: de locatie = de Rhein en de kleur van het kunstwerk is RAL 2004 = Rein Orange (puur oranje) of vrij vertaald rein oranjeHet beeld symboliseert de stad Duisburg, door een aantal aspecten van de stad in één kunstwerk te verenigen: de Ruhrmonding, de grootste binnenhaven van Europa, de staalindustrie, de technologiesector en stad van moderne beeldhouwkunst.

thumb
RAL
1992
RAL (kleursysteem)
Categorie:Duisburg
Bestand:Duisburg Rheinorange.jpg
''Rheinorange'' bij Rijnkilometer 780
Duitse
Duisburg
Duitsland
Categorie:Beeld
Rijn
Ruhr
Lutz Fritsch


Rheinorange

Prompt: Hoe verklaart Rheinorange zijn abstract?

Rheinorange is een kunstwerk uit 1992 in de Duitse stad Duisburg. Het kunstwerk ligt aan de monding van de Ruhr in de Rijn, bij Rijnkilometer 780. Het kunstwerk werd door de beeldhouwer Lutz Fritsch uit staal vervaardigd. Het kunstwerk is 25 meter hoog, 7 meter breed en 1 meter diep. De naam is een woordspeling: de locatie = de Rhein en de kleur van het kunstwerk is RAL 2004 = Rein Orange (puur oranje) of vrij vertaald rein oranjeHet beeld symboliseert de stad Duisburg, door een aantal aspecten van de stad in één kunstwerk te verenigen: de Ruhrmonding, de grootste binnenhaven van Europa, de staalindustrie, de technologiesector en stad van moderne beeldhouwkunst.

thumb
RAL
1992
RAL (kleursysteem)
Categorie:Duisburg
Bestand:Duisburg Rheinorange.jpg
''Rheinorange'' bij Rijnkilometer 780
Duitse
Duisburg
Duitsland
Categorie:Beeld
Rijn
Ruhr
Lutz Fritsch


Rheinorange

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Rheinorange?

Rheinorange is een kunstwerk uit 1992 in de Duitse stad Duisburg. Het kunstwerk ligt aan de monding van de Ruhr in de Rijn, bij Rijnkilometer 780. Het kunstwerk werd door de beeldhouwer Lutz Fritsch uit staal vervaardigd. Het kunstwerk is 25 meter hoog, 7 meter breed en 1 meter diep. De naam is een woordspeling: de locatie = de Rhein en de kleur van het kunstwerk is RAL 2004 = Rein Orange (puur oranje) of vrij vertaald rein oranjeHet beeld symboliseert de stad Duisburg, door een aantal aspecten van de stad in één kunstwerk te verenigen: de Ruhrmonding, de grootste binnenhaven van Europa, de staalindustrie, de technologiesector en stad van moderne beeldhouwkunst.

thumb
RAL
1992
RAL (kleursysteem)
Categorie:Duisburg
Bestand:Duisburg Rheinorange.jpg
''Rheinorange'' bij Rijnkilometer 780
Duitse
Duisburg
Duitsland
Categorie:Beeld
Rijn
Ruhr
Lutz Fritsch


Watermolen

Prompt: Focus op Watermolen en leg de abstract uit.

Watermolen kan verwijzen naar:Watermolen (door water aangedreven molen)Poldermolen (molen voor waterverzet)Watermolen (Deurne)Watermolen (Heule)


Watermolen

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Watermolen.

Watermolen kan verwijzen naar:Watermolen (door water aangedreven molen)Poldermolen (molen voor waterverzet)Watermolen (Deurne)Watermolen (Heule)


Watermolen

Prompt: Hoe verklaart Watermolen zijn abstract?

Watermolen kan verwijzen naar:Watermolen (door water aangedreven molen)Poldermolen (molen voor waterverzet)Watermolen (Deurne)Watermolen (Heule)


Watermolen

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Watermolen?

Watermolen kan verwijzen naar:Watermolen (door water aangedreven molen)Poldermolen (molen voor waterverzet)Watermolen (Deurne)Watermolen (Heule)


Vrolijk_gezelschap

Prompt: Focus op Vrolijk_gezelschap en leg de abstract uit.

Vrolijk gezelschap is een schilderij van Judith Leyster uit circa 1629. Ze heeft de vioolspeler ook afgebeeld op de ezel van haar zelfportret uit circa 1630.De onalledaagse kleding verraadt dat het om vastenavond-vierders gaat. Er is ook een verband gelegd met personages uit de commedia dell'arte, bijvoorbeeld Capitano, maar eerder nog is er een invloed van de clowneske, zingende en dansende zanni, zoals Jacques Callot ze op prenten had vastgelegd. De invloed is echter indirect, want de uitdossing van de Italiaanse komedianten had al in de zestiende eeuw haar weerslag gehad op de carnavalskleding van de Lage Landen.Hoewel de afmetingen niet identiek zijn, wordt dit werk beschouwd als de pendant van De laatste druppel, waarop een volgende fase van dronkenschap wordt uitgebeeld. De gemoedelijkheid van het eerste schilderij maakt plaats voor een serieuze boodschap, die waarschuwt tegen vraatzucht en gulzigheid. Of zoals Jacob Cats het later verwoordde: "Men moet een paer narreschoenen verslijten, eer men recht wijs wort." Op het schilderij zijn het echter geen narrenschoenen, maar dansschoenen die erop wijzen dat het muzikanten en zangers zijn die de stemming erin moeten brengen.

Peeckelhaering met een tinnen kan en een pijp

Lijst van schilderijen van Judith Leyster


Vrolijk_gezelschap

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Vrolijk_gezelschap.

Vrolijk gezelschap is een schilderij van Judith Leyster uit circa 1629. Ze heeft de vioolspeler ook afgebeeld op de ezel van haar zelfportret uit circa 1630.De onalledaagse kleding verraadt dat het om vastenavond-vierders gaat. Er is ook een verband gelegd met personages uit de commedia dell'arte, bijvoorbeeld Capitano, maar eerder nog is er een invloed van de clowneske, zingende en dansende zanni, zoals Jacques Callot ze op prenten had vastgelegd. De invloed is echter indirect, want de uitdossing van de Italiaanse komedianten had al in de zestiende eeuw haar weerslag gehad op de carnavalskleding van de Lage Landen.Hoewel de afmetingen niet identiek zijn, wordt dit werk beschouwd als de pendant van De laatste druppel, waarop een volgende fase van dronkenschap wordt uitgebeeld. De gemoedelijkheid van het eerste schilderij maakt plaats voor een serieuze boodschap, die waarschuwt tegen vraatzucht en gulzigheid. Of zoals Jacob Cats het later verwoordde: "Men moet een paer narreschoenen verslijten, eer men recht wijs wort." Op het schilderij zijn het echter geen narrenschoenen, maar dansschoenen die erop wijzen dat het muzikanten en zangers zijn die de stemming erin moeten brengen.

Peeckelhaering met een tinnen kan en een pijp

Lijst van schilderijen van Judith Leyster


Vrolijk_gezelschap

Prompt: Hoe verklaart Vrolijk_gezelschap zijn abstract?

Vrolijk gezelschap is een schilderij van Judith Leyster uit circa 1629. Ze heeft de vioolspeler ook afgebeeld op de ezel van haar zelfportret uit circa 1630.De onalledaagse kleding verraadt dat het om vastenavond-vierders gaat. Er is ook een verband gelegd met personages uit de commedia dell'arte, bijvoorbeeld Capitano, maar eerder nog is er een invloed van de clowneske, zingende en dansende zanni, zoals Jacques Callot ze op prenten had vastgelegd. De invloed is echter indirect, want de uitdossing van de Italiaanse komedianten had al in de zestiende eeuw haar weerslag gehad op de carnavalskleding van de Lage Landen.Hoewel de afmetingen niet identiek zijn, wordt dit werk beschouwd als de pendant van De laatste druppel, waarop een volgende fase van dronkenschap wordt uitgebeeld. De gemoedelijkheid van het eerste schilderij maakt plaats voor een serieuze boodschap, die waarschuwt tegen vraatzucht en gulzigheid. Of zoals Jacob Cats het later verwoordde: "Men moet een paer narreschoenen verslijten, eer men recht wijs wort." Op het schilderij zijn het echter geen narrenschoenen, maar dansschoenen die erop wijzen dat het muzikanten en zangers zijn die de stemming erin moeten brengen.

Peeckelhaering met een tinnen kan en een pijp

Lijst van schilderijen van Judith Leyster


Vrolijk_gezelschap

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Vrolijk_gezelschap?

Vrolijk gezelschap is een schilderij van Judith Leyster uit circa 1629. Ze heeft de vioolspeler ook afgebeeld op de ezel van haar zelfportret uit circa 1630.De onalledaagse kleding verraadt dat het om vastenavond-vierders gaat. Er is ook een verband gelegd met personages uit de commedia dell'arte, bijvoorbeeld Capitano, maar eerder nog is er een invloed van de clowneske, zingende en dansende zanni, zoals Jacques Callot ze op prenten had vastgelegd. De invloed is echter indirect, want de uitdossing van de Italiaanse komedianten had al in de zestiende eeuw haar weerslag gehad op de carnavalskleding van de Lage Landen.Hoewel de afmetingen niet identiek zijn, wordt dit werk beschouwd als de pendant van De laatste druppel, waarop een volgende fase van dronkenschap wordt uitgebeeld. De gemoedelijkheid van het eerste schilderij maakt plaats voor een serieuze boodschap, die waarschuwt tegen vraatzucht en gulzigheid. Of zoals Jacob Cats het later verwoordde: "Men moet een paer narreschoenen verslijten, eer men recht wijs wort." Op het schilderij zijn het echter geen narrenschoenen, maar dansschoenen die erop wijzen dat het muzikanten en zangers zijn die de stemming erin moeten brengen.

Peeckelhaering met een tinnen kan en een pijp

Lijst van schilderijen van Judith Leyster


Vrolijk_gezelschap

Prompt: Focus op Vrolijk_gezelschap en leg de Herkomst uit.

Het schilderij is in privébezit. Het werd in 1988 bij kunsthandel Robert Noortman gekocht door de zakenman Eric Albada Jelgersma en werd na zijn diens dood in 2018 geveild bij Christie's in Londen voor 1,9 miljoen dollar.

Peeckelhaering met een tinnen kan en een pijp

Lijst van schilderijen van Judith Leyster


Vrolijk_gezelschap

Prompt: Verklaar de Herkomst van dit kunstwerk, Vrolijk_gezelschap.

Het schilderij is in privébezit. Het werd in 1988 bij kunsthandel Robert Noortman gekocht door de zakenman Eric Albada Jelgersma en werd na zijn diens dood in 2018 geveild bij Christie's in Londen voor 1,9 miljoen dollar.

Peeckelhaering met een tinnen kan en een pijp

Lijst van schilderijen van Judith Leyster


Vrolijk_gezelschap

Prompt: Hoe verklaart Vrolijk_gezelschap zijn Herkomst?

Het schilderij is in privébezit. Het werd in 1988 bij kunsthandel Robert Noortman gekocht door de zakenman Eric Albada Jelgersma en werd na zijn diens dood in 2018 geveild bij Christie's in Londen voor 1,9 miljoen dollar.

Peeckelhaering met een tinnen kan en een pijp

Lijst van schilderijen van Judith Leyster


Vrolijk_gezelschap

Prompt: Hoe wordt de Herkomst besproken in Vrolijk_gezelschap?

Het schilderij is in privébezit. Het werd in 1988 bij kunsthandel Robert Noortman gekocht door de zakenman Eric Albada Jelgersma en werd na zijn diens dood in 2018 geveild bij Christie's in Londen voor 1,9 miljoen dollar.

Peeckelhaering met een tinnen kan en een pijp

Lijst van schilderijen van Judith Leyster


Madonna_met_kind

Madonna and Child with Saints (Veronese)

Prompt: Focus op Madonna_met_kind en leg de abstract uit.

Madonna met kind kan verwijzen naar:Madonna (kunst), in de kunst en in de religie een afbeelding van Maria daarbij uitgebeeld met het (meestal naakte) kind Jezus op haar schoot of in haar armenMadonna met kind (Michelangelo), een marmeren beeldhouwwerk gemaakt door Michelangelo van Maria met het kind JezusMadonna Pasadena, een schilderij van RafaëlMadonna van de groothertog, een schilderij van de kunstschilder RafaëlMadonna met kind en St.-Johannes en de engelen, een onvoltooid schilderij toegeschreven aan de Italiaanse kunstschilder MichelangeloMadonna met zegenend kind en een franciscaan in aanbidding, een schilderij van de kunstschilder Antonello da Messina


Madonna_met_kind

Madonna and Child with Saints (Veronese)

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Madonna_met_kind.

Madonna met kind kan verwijzen naar:Madonna (kunst), in de kunst en in de religie een afbeelding van Maria daarbij uitgebeeld met het (meestal naakte) kind Jezus op haar schoot of in haar armenMadonna met kind (Michelangelo), een marmeren beeldhouwwerk gemaakt door Michelangelo van Maria met het kind JezusMadonna Pasadena, een schilderij van RafaëlMadonna van de groothertog, een schilderij van de kunstschilder RafaëlMadonna met kind en St.-Johannes en de engelen, een onvoltooid schilderij toegeschreven aan de Italiaanse kunstschilder MichelangeloMadonna met zegenend kind en een franciscaan in aanbidding, een schilderij van de kunstschilder Antonello da Messina


Madonna_met_kind

Madonna and Child with Saints (Veronese)

Prompt: Hoe verklaart Madonna_met_kind zijn abstract?

Madonna met kind kan verwijzen naar:Madonna (kunst), in de kunst en in de religie een afbeelding van Maria daarbij uitgebeeld met het (meestal naakte) kind Jezus op haar schoot of in haar armenMadonna met kind (Michelangelo), een marmeren beeldhouwwerk gemaakt door Michelangelo van Maria met het kind JezusMadonna Pasadena, een schilderij van RafaëlMadonna van de groothertog, een schilderij van de kunstschilder RafaëlMadonna met kind en St.-Johannes en de engelen, een onvoltooid schilderij toegeschreven aan de Italiaanse kunstschilder MichelangeloMadonna met zegenend kind en een franciscaan in aanbidding, een schilderij van de kunstschilder Antonello da Messina


Madonna_met_kind

Madonna and Child with Saints (Veronese)

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Madonna_met_kind?

Madonna met kind kan verwijzen naar:Madonna (kunst), in de kunst en in de religie een afbeelding van Maria daarbij uitgebeeld met het (meestal naakte) kind Jezus op haar schoot of in haar armenMadonna met kind (Michelangelo), een marmeren beeldhouwwerk gemaakt door Michelangelo van Maria met het kind JezusMadonna Pasadena, een schilderij van RafaëlMadonna van de groothertog, een schilderij van de kunstschilder RafaëlMadonna met kind en St.-Johannes en de engelen, een onvoltooid schilderij toegeschreven aan de Italiaanse kunstschilder MichelangeloMadonna met zegenend kind en een franciscaan in aanbidding, een schilderij van de kunstschilder Antonello da Messina


California

Prompt: Focus op California en leg de abstract uit.


California

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, California.


California

Prompt: Hoe verklaart California zijn abstract?


California

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in California?


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Focus op Dans_la_salle_à_manger en leg de abstract uit.

Dans la salle à manger (Nederlands: In de eetkamer) is een schilderij van de Franse impressionistische kunstschilderes Berthe Morisot, olieverf op doek, 61,3 x 50 centimeter groot, gemaakt in 1886. Het toont een jonge vrouw centraal gepositioneerd in de huiselijke omgeving van een eetkamer. Het schilderij bevindt zich in de collectie van de National Gallery of Art te Washington D.C. en waar het bekendstaat als In the Dining Room.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Dans_la_salle_à_manger.

Dans la salle à manger (Nederlands: In de eetkamer) is een schilderij van de Franse impressionistische kunstschilderes Berthe Morisot, olieverf op doek, 61,3 x 50 centimeter groot, gemaakt in 1886. Het toont een jonge vrouw centraal gepositioneerd in de huiselijke omgeving van een eetkamer. Het schilderij bevindt zich in de collectie van de National Gallery of Art te Washington D.C. en waar het bekendstaat als In the Dining Room.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Hoe verklaart Dans_la_salle_à_manger zijn abstract?

Dans la salle à manger (Nederlands: In de eetkamer) is een schilderij van de Franse impressionistische kunstschilderes Berthe Morisot, olieverf op doek, 61,3 x 50 centimeter groot, gemaakt in 1886. Het toont een jonge vrouw centraal gepositioneerd in de huiselijke omgeving van een eetkamer. Het schilderij bevindt zich in de collectie van de National Gallery of Art te Washington D.C. en waar het bekendstaat als In the Dining Room.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Dans_la_salle_à_manger?

Dans la salle à manger (Nederlands: In de eetkamer) is een schilderij van de Franse impressionistische kunstschilderes Berthe Morisot, olieverf op doek, 61,3 x 50 centimeter groot, gemaakt in 1886. Het toont een jonge vrouw centraal gepositioneerd in de huiselijke omgeving van een eetkamer. Het schilderij bevindt zich in de collectie van de National Gallery of Art te Washington D.C. en waar het bekendstaat als In the Dining Room.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Focus op Dans_la_salle_à_manger en leg de Context uit.

Morisot werd als vrouw altijd zeer gewaardeerd in de wereld van impressionisten. Waar haar overwegend mannelijke collega's echter meestal het moderne stadsleven tot thema namen, straten en cafés introkken, parken en bruggen schilderden, koos zij echter, net als bijvoorbeeld Mary Cassatt, veelal voor huiselijke onderwerpen, binnenshuis. Vaak koos ze ook bekenden en familieleden als model. Het paste bij haar rol als vrouw in de toenmalige maatschappij, hoe vooruitstrevend en geëmancipeerd Morisot verder ook was.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Verklaar de Context van dit kunstwerk, Dans_la_salle_à_manger.

Morisot werd als vrouw altijd zeer gewaardeerd in de wereld van impressionisten. Waar haar overwegend mannelijke collega's echter meestal het moderne stadsleven tot thema namen, straten en cafés introkken, parken en bruggen schilderden, koos zij echter, net als bijvoorbeeld Mary Cassatt, veelal voor huiselijke onderwerpen, binnenshuis. Vaak koos ze ook bekenden en familieleden als model. Het paste bij haar rol als vrouw in de toenmalige maatschappij, hoe vooruitstrevend en geëmancipeerd Morisot verder ook was.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Hoe verklaart Dans_la_salle_à_manger zijn Context?

Morisot werd als vrouw altijd zeer gewaardeerd in de wereld van impressionisten. Waar haar overwegend mannelijke collega's echter meestal het moderne stadsleven tot thema namen, straten en cafés introkken, parken en bruggen schilderden, koos zij echter, net als bijvoorbeeld Mary Cassatt, veelal voor huiselijke onderwerpen, binnenshuis. Vaak koos ze ook bekenden en familieleden als model. Het paste bij haar rol als vrouw in de toenmalige maatschappij, hoe vooruitstrevend en geëmancipeerd Morisot verder ook was.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Hoe wordt de Context besproken in Dans_la_salle_à_manger?

Morisot werd als vrouw altijd zeer gewaardeerd in de wereld van impressionisten. Waar haar overwegend mannelijke collega's echter meestal het moderne stadsleven tot thema namen, straten en cafés introkken, parken en bruggen schilderden, koos zij echter, net als bijvoorbeeld Mary Cassatt, veelal voor huiselijke onderwerpen, binnenshuis. Vaak koos ze ook bekenden en familieleden als model. Het paste bij haar rol als vrouw in de toenmalige maatschappij, hoe vooruitstrevend en geëmancipeerd Morisot verder ook was.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Focus op Dans_la_salle_à_manger en leg de Afbeelding uit.

Dans la salle à manger toont een centraal gepositioneerde jonge vrouw, gekleed in een zwarte rok op enkellengte en een kort grijsblauw jasje. Om haar middel heeft ze een witte schort gebonden, die haar huiselijke rol accentueert, klaarblijkelijk als dienstmeisje. Haar handen zijn ergens mee bezig, maar met wat is niet goed duidelijk. Links staat een rommelige vitrinekast met glaswerk en porselein, rechts een tafel met fruit, als een klein stilleven. Rechtsonder keft een hondje. De wand op de achtergrond is weergegeven in blauwe, roze, paarse en bruine tinten, de raam rechts in transparante witte groene, gele en grijze stroken. Door het venster zien we huizen met felrode daken. De veelkleurigheid van het werk is weergegeven in haastige, wilde stroken die letterlijk alle kanten op schieten en op diverse plekken een schijn van wazigheid achterlaten. Typisch impressionistisch is het verwaarlozen van het perspectief.De streperige uitwerking geeft het werk een schijn van beweging, onrust en complexiteit. Het knappe van Morisot is echter dat ze via de keuze en uitwerking van het huiselijke thema tegelijkertijd een zekere rust in het werk weet te brengen. De jonge vrouw kijkt de toeschouwer ontspannen aan, nauwelijks poserend. Haar rol als dienster wordt geenszins benadrukt, bijna integendeel. Ze komt vriendelijk, charmant en hartelijk over en het lijkt alsof ze de kijker welkom heet. Daarenboven roept Morisot een bepaalde nieuwsgierigheid op naar wie de vrouw op het schilderij nu werkelijk is. Ze intrigeert, waarbij Morisot haar wilde, borstelige stijl, kenmerkend voor haar latere periode, bewust inzet om de emotionele lading ervan te versterken.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Verklaar de Afbeelding van dit kunstwerk, Dans_la_salle_à_manger.

Dans la salle à manger toont een centraal gepositioneerde jonge vrouw, gekleed in een zwarte rok op enkellengte en een kort grijsblauw jasje. Om haar middel heeft ze een witte schort gebonden, die haar huiselijke rol accentueert, klaarblijkelijk als dienstmeisje. Haar handen zijn ergens mee bezig, maar met wat is niet goed duidelijk. Links staat een rommelige vitrinekast met glaswerk en porselein, rechts een tafel met fruit, als een klein stilleven. Rechtsonder keft een hondje. De wand op de achtergrond is weergegeven in blauwe, roze, paarse en bruine tinten, de raam rechts in transparante witte groene, gele en grijze stroken. Door het venster zien we huizen met felrode daken. De veelkleurigheid van het werk is weergegeven in haastige, wilde stroken die letterlijk alle kanten op schieten en op diverse plekken een schijn van wazigheid achterlaten. Typisch impressionistisch is het verwaarlozen van het perspectief.De streperige uitwerking geeft het werk een schijn van beweging, onrust en complexiteit. Het knappe van Morisot is echter dat ze via de keuze en uitwerking van het huiselijke thema tegelijkertijd een zekere rust in het werk weet te brengen. De jonge vrouw kijkt de toeschouwer ontspannen aan, nauwelijks poserend. Haar rol als dienster wordt geenszins benadrukt, bijna integendeel. Ze komt vriendelijk, charmant en hartelijk over en het lijkt alsof ze de kijker welkom heet. Daarenboven roept Morisot een bepaalde nieuwsgierigheid op naar wie de vrouw op het schilderij nu werkelijk is. Ze intrigeert, waarbij Morisot haar wilde, borstelige stijl, kenmerkend voor haar latere periode, bewust inzet om de emotionele lading ervan te versterken.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Hoe verklaart Dans_la_salle_à_manger zijn Afbeelding?

Dans la salle à manger toont een centraal gepositioneerde jonge vrouw, gekleed in een zwarte rok op enkellengte en een kort grijsblauw jasje. Om haar middel heeft ze een witte schort gebonden, die haar huiselijke rol accentueert, klaarblijkelijk als dienstmeisje. Haar handen zijn ergens mee bezig, maar met wat is niet goed duidelijk. Links staat een rommelige vitrinekast met glaswerk en porselein, rechts een tafel met fruit, als een klein stilleven. Rechtsonder keft een hondje. De wand op de achtergrond is weergegeven in blauwe, roze, paarse en bruine tinten, de raam rechts in transparante witte groene, gele en grijze stroken. Door het venster zien we huizen met felrode daken. De veelkleurigheid van het werk is weergegeven in haastige, wilde stroken die letterlijk alle kanten op schieten en op diverse plekken een schijn van wazigheid achterlaten. Typisch impressionistisch is het verwaarlozen van het perspectief.De streperige uitwerking geeft het werk een schijn van beweging, onrust en complexiteit. Het knappe van Morisot is echter dat ze via de keuze en uitwerking van het huiselijke thema tegelijkertijd een zekere rust in het werk weet te brengen. De jonge vrouw kijkt de toeschouwer ontspannen aan, nauwelijks poserend. Haar rol als dienster wordt geenszins benadrukt, bijna integendeel. Ze komt vriendelijk, charmant en hartelijk over en het lijkt alsof ze de kijker welkom heet. Daarenboven roept Morisot een bepaalde nieuwsgierigheid op naar wie de vrouw op het schilderij nu werkelijk is. Ze intrigeert, waarbij Morisot haar wilde, borstelige stijl, kenmerkend voor haar latere periode, bewust inzet om de emotionele lading ervan te versterken.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Hoe wordt de Afbeelding besproken in Dans_la_salle_à_manger?

Dans la salle à manger toont een centraal gepositioneerde jonge vrouw, gekleed in een zwarte rok op enkellengte en een kort grijsblauw jasje. Om haar middel heeft ze een witte schort gebonden, die haar huiselijke rol accentueert, klaarblijkelijk als dienstmeisje. Haar handen zijn ergens mee bezig, maar met wat is niet goed duidelijk. Links staat een rommelige vitrinekast met glaswerk en porselein, rechts een tafel met fruit, als een klein stilleven. Rechtsonder keft een hondje. De wand op de achtergrond is weergegeven in blauwe, roze, paarse en bruine tinten, de raam rechts in transparante witte groene, gele en grijze stroken. Door het venster zien we huizen met felrode daken. De veelkleurigheid van het werk is weergegeven in haastige, wilde stroken die letterlijk alle kanten op schieten en op diverse plekken een schijn van wazigheid achterlaten. Typisch impressionistisch is het verwaarlozen van het perspectief.De streperige uitwerking geeft het werk een schijn van beweging, onrust en complexiteit. Het knappe van Morisot is echter dat ze via de keuze en uitwerking van het huiselijke thema tegelijkertijd een zekere rust in het werk weet te brengen. De jonge vrouw kijkt de toeschouwer ontspannen aan, nauwelijks poserend. Haar rol als dienster wordt geenszins benadrukt, bijna integendeel. Ze komt vriendelijk, charmant en hartelijk over en het lijkt alsof ze de kijker welkom heet. Daarenboven roept Morisot een bepaalde nieuwsgierigheid op naar wie de vrouw op het schilderij nu werkelijk is. Ze intrigeert, waarbij Morisot haar wilde, borstelige stijl, kenmerkend voor haar latere periode, bewust inzet om de emotionele lading ervan te versterken.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Focus op Dans_la_salle_à_manger en leg de La petite servante uit.

In dezelfde periode dat Dans la salle à manger maakte Morisot nog een vergelijkbaar werk, in dezelfde kamer en waarschijnlijk met hetzelfde model. Ze titelde het La petite servante (De kleine dienstmeid). De positionering van de figuur in de ruimte is hier net iets anders, waardoor hier en daar een andere kijk ontstaat op een aantal objecten. Zo is te zien dat de ronde bol links van het raam niet hangt, maar een staand object is. Rechtsvoor is een deel van de scheidingswand zichtbaar, die de eetkamer afscheidt van de ruimte waarin de schilderes heeft plaatsgenomen. Het feit dat Morisot in La petite servante haar model duidelijk weergeeft als dienstmeisje, wil niet zonder meer zeggen dat ze haar in Dans la salle à manger ook als zodanig heeft willen weergeven. Morisot gebruikte vaker bekenden en familieleden als model in hoedanigheden die niet overeenstemden met hun werkelijke positie, bijvoorbeeld als moeder, terwijl ze dat niet waren.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Verklaar de La petite servante van dit kunstwerk, Dans_la_salle_à_manger.

In dezelfde periode dat Dans la salle à manger maakte Morisot nog een vergelijkbaar werk, in dezelfde kamer en waarschijnlijk met hetzelfde model. Ze titelde het La petite servante (De kleine dienstmeid). De positionering van de figuur in de ruimte is hier net iets anders, waardoor hier en daar een andere kijk ontstaat op een aantal objecten. Zo is te zien dat de ronde bol links van het raam niet hangt, maar een staand object is. Rechtsvoor is een deel van de scheidingswand zichtbaar, die de eetkamer afscheidt van de ruimte waarin de schilderes heeft plaatsgenomen. Het feit dat Morisot in La petite servante haar model duidelijk weergeeft als dienstmeisje, wil niet zonder meer zeggen dat ze haar in Dans la salle à manger ook als zodanig heeft willen weergeven. Morisot gebruikte vaker bekenden en familieleden als model in hoedanigheden die niet overeenstemden met hun werkelijke positie, bijvoorbeeld als moeder, terwijl ze dat niet waren.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Hoe verklaart Dans_la_salle_à_manger zijn La petite servante?

In dezelfde periode dat Dans la salle à manger maakte Morisot nog een vergelijkbaar werk, in dezelfde kamer en waarschijnlijk met hetzelfde model. Ze titelde het La petite servante (De kleine dienstmeid). De positionering van de figuur in de ruimte is hier net iets anders, waardoor hier en daar een andere kijk ontstaat op een aantal objecten. Zo is te zien dat de ronde bol links van het raam niet hangt, maar een staand object is. Rechtsvoor is een deel van de scheidingswand zichtbaar, die de eetkamer afscheidt van de ruimte waarin de schilderes heeft plaatsgenomen. Het feit dat Morisot in La petite servante haar model duidelijk weergeeft als dienstmeisje, wil niet zonder meer zeggen dat ze haar in Dans la salle à manger ook als zodanig heeft willen weergeven. Morisot gebruikte vaker bekenden en familieleden als model in hoedanigheden die niet overeenstemden met hun werkelijke positie, bijvoorbeeld als moeder, terwijl ze dat niet waren.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Hoe wordt de La petite servante besproken in Dans_la_salle_à_manger?

In dezelfde periode dat Dans la salle à manger maakte Morisot nog een vergelijkbaar werk, in dezelfde kamer en waarschijnlijk met hetzelfde model. Ze titelde het La petite servante (De kleine dienstmeid). De positionering van de figuur in de ruimte is hier net iets anders, waardoor hier en daar een andere kijk ontstaat op een aantal objecten. Zo is te zien dat de ronde bol links van het raam niet hangt, maar een staand object is. Rechtsvoor is een deel van de scheidingswand zichtbaar, die de eetkamer afscheidt van de ruimte waarin de schilderes heeft plaatsgenomen. Het feit dat Morisot in La petite servante haar model duidelijk weergeeft als dienstmeisje, wil niet zonder meer zeggen dat ze haar in Dans la salle à manger ook als zodanig heeft willen weergeven. Morisot gebruikte vaker bekenden en familieleden als model in hoedanigheden die niet overeenstemden met hun werkelijke positie, bijvoorbeeld als moeder, terwijl ze dat niet waren.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Focus op Dans_la_salle_à_manger en leg de Ontvangst en historie uit.

Morisot exposeerde Dans la salle à manger op de achtste en laatste grote impressionistententoonstelling in 1886. Critici becommentarieerden vooral haar wilde, streperige werkwijze, die eerder in haar werk nog nooit zo nadrukkelijk te zien was geweest. Recensies waren zowel positief als negatief. Sommigen noemden het "onaf", de criticus Jules-Antoine Castagnary daarentegen schreef naar aanleiding van het schilderij dat Morisot een buitengewoon artistiek gevoel had "tot in de toppen van haar vingers".Dans la salle à manger bevond zich in het begin van de 20e eeuw in de verzameling van Franse kunstverzamelaar Eugène Blot (1883-1976). Later werd het verworven door Amerikaanse kunstverzamelaars, onder wie de steenrijke bankier Chester Dale (1883-1962), uit wiens nalatenschap het in 1963 terechtkwam in de National Gallery of Art.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Verklaar de Ontvangst en historie van dit kunstwerk, Dans_la_salle_à_manger.

Morisot exposeerde Dans la salle à manger op de achtste en laatste grote impressionistententoonstelling in 1886. Critici becommentarieerden vooral haar wilde, streperige werkwijze, die eerder in haar werk nog nooit zo nadrukkelijk te zien was geweest. Recensies waren zowel positief als negatief. Sommigen noemden het "onaf", de criticus Jules-Antoine Castagnary daarentegen schreef naar aanleiding van het schilderij dat Morisot een buitengewoon artistiek gevoel had "tot in de toppen van haar vingers".Dans la salle à manger bevond zich in het begin van de 20e eeuw in de verzameling van Franse kunstverzamelaar Eugène Blot (1883-1976). Later werd het verworven door Amerikaanse kunstverzamelaars, onder wie de steenrijke bankier Chester Dale (1883-1962), uit wiens nalatenschap het in 1963 terechtkwam in de National Gallery of Art.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Hoe verklaart Dans_la_salle_à_manger zijn Ontvangst en historie?

Morisot exposeerde Dans la salle à manger op de achtste en laatste grote impressionistententoonstelling in 1886. Critici becommentarieerden vooral haar wilde, streperige werkwijze, die eerder in haar werk nog nooit zo nadrukkelijk te zien was geweest. Recensies waren zowel positief als negatief. Sommigen noemden het "onaf", de criticus Jules-Antoine Castagnary daarentegen schreef naar aanleiding van het schilderij dat Morisot een buitengewoon artistiek gevoel had "tot in de toppen van haar vingers".Dans la salle à manger bevond zich in het begin van de 20e eeuw in de verzameling van Franse kunstverzamelaar Eugène Blot (1883-1976). Later werd het verworven door Amerikaanse kunstverzamelaars, onder wie de steenrijke bankier Chester Dale (1883-1962), uit wiens nalatenschap het in 1963 terechtkwam in de National Gallery of Art.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Dans_la_salle_à_manger

Prompt: Hoe wordt de Ontvangst en historie besproken in Dans_la_salle_à_manger?

Morisot exposeerde Dans la salle à manger op de achtste en laatste grote impressionistententoonstelling in 1886. Critici becommentarieerden vooral haar wilde, streperige werkwijze, die eerder in haar werk nog nooit zo nadrukkelijk te zien was geweest. Recensies waren zowel positief als negatief. Sommigen noemden het "onaf", de criticus Jules-Antoine Castagnary daarentegen schreef naar aanleiding van het schilderij dat Morisot een buitengewoon artistiek gevoel had "tot in de toppen van haar vingers".Dans la salle à manger bevond zich in het begin van de 20e eeuw in de verzameling van Franse kunstverzamelaar Eugène Blot (1883-1976). Later werd het verworven door Amerikaanse kunstverzamelaars, onder wie de steenrijke bankier Chester Dale (1883-1962), uit wiens nalatenschap het in 1963 terechtkwam in de National Gallery of Art.

Categorie:Schilderij in de National Gallery of Art


Zelfportret

Prompt: Focus op Zelfportret en leg de abstract uit.

Een zelfportret is een portret dat een kunstenaar (vooral kunstschilders en gespecialiseerde portretschilders) van zichzelf maakt. De allereerste teruggevonden zelfportretten zijn een half millennium oud zoals dat van Albrecht Dürer.Om dit te bereiken wordt traditioneel voor een spiegel geposeerd, maar tegenwoordig, met het vervagen van de grenzen tussen de kunstdisciplines, kan dat bijvoorbeeld ook een filmcamera zijn.Zelfportretten kunnen drie doelen hebben. Ten eerste het slechts afbeelden van de kunstenaar, bijvoorbeeld als statussymbool voor een mecenas, ten tweede het afbeelden van de kunstenaar in een groter tafereel, figurerend als commentaar of grap, ten derde het psychologisch benaderen van de eigen persoon. Deze drie mogelijkheden komen naargelang de tijd en smaak in andere verhoudingen voor.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg


Zelfportret

Prompt: Verklaar de abstract van dit kunstwerk, Zelfportret.

Een zelfportret is een portret dat een kunstenaar (vooral kunstschilders en gespecialiseerde portretschilders) van zichzelf maakt. De allereerste teruggevonden zelfportretten zijn een half millennium oud zoals dat van Albrecht Dürer.Om dit te bereiken wordt traditioneel voor een spiegel geposeerd, maar tegenwoordig, met het vervagen van de grenzen tussen de kunstdisciplines, kan dat bijvoorbeeld ook een filmcamera zijn.Zelfportretten kunnen drie doelen hebben. Ten eerste het slechts afbeelden van de kunstenaar, bijvoorbeeld als statussymbool voor een mecenas, ten tweede het afbeelden van de kunstenaar in een groter tafereel, figurerend als commentaar of grap, ten derde het psychologisch benaderen van de eigen persoon. Deze drie mogelijkheden komen naargelang de tijd en smaak in andere verhoudingen voor.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg


Zelfportret

Prompt: Hoe verklaart Zelfportret zijn abstract?

Een zelfportret is een portret dat een kunstenaar (vooral kunstschilders en gespecialiseerde portretschilders) van zichzelf maakt. De allereerste teruggevonden zelfportretten zijn een half millennium oud zoals dat van Albrecht Dürer.Om dit te bereiken wordt traditioneel voor een spiegel geposeerd, maar tegenwoordig, met het vervagen van de grenzen tussen de kunstdisciplines, kan dat bijvoorbeeld ook een filmcamera zijn.Zelfportretten kunnen drie doelen hebben. Ten eerste het slechts afbeelden van de kunstenaar, bijvoorbeeld als statussymbool voor een mecenas, ten tweede het afbeelden van de kunstenaar in een groter tafereel, figurerend als commentaar of grap, ten derde het psychologisch benaderen van de eigen persoon. Deze drie mogelijkheden komen naargelang de tijd en smaak in andere verhoudingen voor.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg


Zelfportret

Prompt: Hoe wordt de abstract besproken in Zelfportret?

Een zelfportret is een portret dat een kunstenaar (vooral kunstschilders en gespecialiseerde portretschilders) van zichzelf maakt. De allereerste teruggevonden zelfportretten zijn een half millennium oud zoals dat van Albrecht Dürer.Om dit te bereiken wordt traditioneel voor een spiegel geposeerd, maar tegenwoordig, met het vervagen van de grenzen tussen de kunstdisciplines, kan dat bijvoorbeeld ook een filmcamera zijn.Zelfportretten kunnen drie doelen hebben. Ten eerste het slechts afbeelden van de kunstenaar, bijvoorbeeld als statussymbool voor een mecenas, ten tweede het afbeelden van de kunstenaar in een groter tafereel, figurerend als commentaar of grap, ten derde het psychologisch benaderen van de eigen persoon. Deze drie mogelijkheden komen naargelang de tijd en smaak in andere verhoudingen voor.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg


Zelfportret

Prompt: Focus op Zelfportret en leg de Ontstaansgeschiedenis/renaissance uit.

Het zelfportret komt niet in de klassieke oudheid voor. Dit komt doordat het afbeelden van de kunstenaar interessant wordt op het moment dat de kunstenaar meer wordt dan een ambachtsman. Naarmate de waardering voor het kunstenaarschap toeneemt, neemt de status van de maker toe. Vandaar dat in de renaissance, waar deze ontwikkeling zichtbaar is en zelfportretten ontstaan.Net als met de gewone portretkunst, ontwikkelt de zelfportretkunst zich in eerste instantie vooral in de Nederlanden. Men vermoedt dat onder meer Jan van Eyck een zelfportret geschilderd heeft, maar doordat bronnen over deze vroege kunstenaars ontbreken, evenals beschrijvingen van hun uiterlijk, blijft dit vaak onzeker. Een zelfportret van Jean Fouquet is het vroegste wat wel bewaard is gebleven. Ook Italiaanse kunstenaars als Leonardo da Vinci en Michelangelo hebben zelfportretten vervaardigd.In de renaissance zijn twee soorten zelfportretkunst te onderscheiden. De eerste is het zelfportret als daadwerkelijke afbeelding van de schilder, zoals bij Leonardo da Vinci. Hier maakt de schilder een afbeelding van zichzelf, als studie, toonbeeld van eigen vaardigheid, prestigeobject voor een mecenas, of voor het eigen plezier. De andere is een zelfportret verwerkt in het kunstwerk, zoals Michelangelo doet op zijn fresco van het Laatste Oordeel in de Sixtijnse Kapel. Dit heeft een tweeledig doel. Ten eerste is het een grap voor ingewijden, die een extra dimensie aan het werk geeft. Ten tweede is het een manier om een boodschap over te kunnen brengen, door bijvoorbeeld een heilige op de schilder te laten lijken, zoals Michelangelo doet met zijn Laatste Oordeel, waar hij verschijnt in de huid van de heilige Bartholomeüs.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg


Zelfportret

Prompt: Verklaar de Ontstaansgeschiedenis/renaissance van dit kunstwerk, Zelfportret.

Het zelfportret komt niet in de klassieke oudheid voor. Dit komt doordat het afbeelden van de kunstenaar interessant wordt op het moment dat de kunstenaar meer wordt dan een ambachtsman. Naarmate de waardering voor het kunstenaarschap toeneemt, neemt de status van de maker toe. Vandaar dat in de renaissance, waar deze ontwikkeling zichtbaar is en zelfportretten ontstaan.Net als met de gewone portretkunst, ontwikkelt de zelfportretkunst zich in eerste instantie vooral in de Nederlanden. Men vermoedt dat onder meer Jan van Eyck een zelfportret geschilderd heeft, maar doordat bronnen over deze vroege kunstenaars ontbreken, evenals beschrijvingen van hun uiterlijk, blijft dit vaak onzeker. Een zelfportret van Jean Fouquet is het vroegste wat wel bewaard is gebleven. Ook Italiaanse kunstenaars als Leonardo da Vinci en Michelangelo hebben zelfportretten vervaardigd.In de renaissance zijn twee soorten zelfportretkunst te onderscheiden. De eerste is het zelfportret als daadwerkelijke afbeelding van de schilder, zoals bij Leonardo da Vinci. Hier maakt de schilder een afbeelding van zichzelf, als studie, toonbeeld van eigen vaardigheid, prestigeobject voor een mecenas, of voor het eigen plezier. De andere is een zelfportret verwerkt in het kunstwerk, zoals Michelangelo doet op zijn fresco van het Laatste Oordeel in de Sixtijnse Kapel. Dit heeft een tweeledig doel. Ten eerste is het een grap voor ingewijden, die een extra dimensie aan het werk geeft. Ten tweede is het een manier om een boodschap over te kunnen brengen, door bijvoorbeeld een heilige op de schilder te laten lijken, zoals Michelangelo doet met zijn Laatste Oordeel, waar hij verschijnt in de huid van de heilige Bartholomeüs.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg


Zelfportret

Prompt: Hoe verklaart Zelfportret zijn Ontstaansgeschiedenis/renaissance?

Het zelfportret komt niet in de klassieke oudheid voor. Dit komt doordat het afbeelden van de kunstenaar interessant wordt op het moment dat de kunstenaar meer wordt dan een ambachtsman. Naarmate de waardering voor het kunstenaarschap toeneemt, neemt de status van de maker toe. Vandaar dat in de renaissance, waar deze ontwikkeling zichtbaar is en zelfportretten ontstaan.Net als met de gewone portretkunst, ontwikkelt de zelfportretkunst zich in eerste instantie vooral in de Nederlanden. Men vermoedt dat onder meer Jan van Eyck een zelfportret geschilderd heeft, maar doordat bronnen over deze vroege kunstenaars ontbreken, evenals beschrijvingen van hun uiterlijk, blijft dit vaak onzeker. Een zelfportret van Jean Fouquet is het vroegste wat wel bewaard is gebleven. Ook Italiaanse kunstenaars als Leonardo da Vinci en Michelangelo hebben zelfportretten vervaardigd.In de renaissance zijn twee soorten zelfportretkunst te onderscheiden. De eerste is het zelfportret als daadwerkelijke afbeelding van de schilder, zoals bij Leonardo da Vinci. Hier maakt de schilder een afbeelding van zichzelf, als studie, toonbeeld van eigen vaardigheid, prestigeobject voor een mecenas, of voor het eigen plezier. De andere is een zelfportret verwerkt in het kunstwerk, zoals Michelangelo doet op zijn fresco van het Laatste Oordeel in de Sixtijnse Kapel. Dit heeft een tweeledig doel. Ten eerste is het een grap voor ingewijden, die een extra dimensie aan het werk geeft. Ten tweede is het een manier om een boodschap over te kunnen brengen, door bijvoorbeeld een heilige op de schilder te laten lijken, zoals Michelangelo doet met zijn Laatste Oordeel, waar hij verschijnt in de huid van de heilige Bartholomeüs.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg


Zelfportret

Prompt: Hoe wordt de Ontstaansgeschiedenis/renaissance besproken in Zelfportret?

Het zelfportret komt niet in de klassieke oudheid voor. Dit komt doordat het afbeelden van de kunstenaar interessant wordt op het moment dat de kunstenaar meer wordt dan een ambachtsman. Naarmate de waardering voor het kunstenaarschap toeneemt, neemt de status van de maker toe. Vandaar dat in de renaissance, waar deze ontwikkeling zichtbaar is en zelfportretten ontstaan.Net als met de gewone portretkunst, ontwikkelt de zelfportretkunst zich in eerste instantie vooral in de Nederlanden. Men vermoedt dat onder meer Jan van Eyck een zelfportret geschilderd heeft, maar doordat bronnen over deze vroege kunstenaars ontbreken, evenals beschrijvingen van hun uiterlijk, blijft dit vaak onzeker. Een zelfportret van Jean Fouquet is het vroegste wat wel bewaard is gebleven. Ook Italiaanse kunstenaars als Leonardo da Vinci en Michelangelo hebben zelfportretten vervaardigd.In de renaissance zijn twee soorten zelfportretkunst te onderscheiden. De eerste is het zelfportret als daadwerkelijke afbeelding van de schilder, zoals bij Leonardo da Vinci. Hier maakt de schilder een afbeelding van zichzelf, als studie, toonbeeld van eigen vaardigheid, prestigeobject voor een mecenas, of voor het eigen plezier. De andere is een zelfportret verwerkt in het kunstwerk, zoals Michelangelo doet op zijn fresco van het Laatste Oordeel in de Sixtijnse Kapel. Dit heeft een tweeledig doel. Ten eerste is het een grap voor ingewijden, die een extra dimensie aan het werk geeft. Ten tweede is het een manier om een boodschap over te kunnen brengen, door bijvoorbeeld een heilige op de schilder te laten lijken, zoals Michelangelo doet met zijn Laatste Oordeel, waar hij verschijnt in de huid van de heilige Bartholomeüs.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg


Zelfportret

Prompt: Focus op Zelfportret en leg de Ontwikkeling/barok uit.

Later, als de reputatie van kunstenaars groter is dan die van andere handwerkmannen, wordt de eerste functie van het zelfportret, die van statussymbool, belangrijker. Schilders gaan zelfportretten maken om deze te verspreiden onder hun bewonderaars, zodat zij herkend worden en hun reputatie alleen maar beter wordt.Met de waardering voor de kunst wordt de kunstenaar ook autonomer, waardoor er een nieuwe, derde, mogelijkheid voor het maken van een zelfportret ontstaat. Schilders, zeker de meer gefortuneerden, gaan portretten van zichzelf maken als psychologische studies van zichzelf. Ze bestuderen hun karaktertrekken en projecteren hun zelfbeeld op de figuur. Hierdoor krijgt het zelfportret een, vaak voor die tijd ongewoon, expressieve lading mee. Rembrandt van Rijn was een meester in het maken van zelfportretten en heeft er gedurende zijn leven tegen de honderd geproduceerd, meestal als afzonderlijk kunstwerk, soms als figurant in bijvoorbeeld een kruisiging. Ook in de Nachtwacht figureert een figuur die als de schilder te identificeren is.Na de barok neemt de interesse in het zelfportret, door toedoen van de veranderende smaak, enigszins af. Kunstenaars wijden zich nu vaker aan klassieke taferelen of landschappen. Slechts enkelen, niet geïnteresseerd in de heersende normen, blijven zelfportretten maken.Zie ook het Zelfportret van Peter Paul Rubens in het Rubenshuis te Antwerpen.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg


Zelfportret

Prompt: Verklaar de Ontwikkeling/barok van dit kunstwerk, Zelfportret.

Later, als de reputatie van kunstenaars groter is dan die van andere handwerkmannen, wordt de eerste functie van het zelfportret, die van statussymbool, belangrijker. Schilders gaan zelfportretten maken om deze te verspreiden onder hun bewonderaars, zodat zij herkend worden en hun reputatie alleen maar beter wordt.Met de waardering voor de kunst wordt de kunstenaar ook autonomer, waardoor er een nieuwe, derde, mogelijkheid voor het maken van een zelfportret ontstaat. Schilders, zeker de meer gefortuneerden, gaan portretten van zichzelf maken als psychologische studies van zichzelf. Ze bestuderen hun karaktertrekken en projecteren hun zelfbeeld op de figuur. Hierdoor krijgt het zelfportret een, vaak voor die tijd ongewoon, expressieve lading mee. Rembrandt van Rijn was een meester in het maken van zelfportretten en heeft er gedurende zijn leven tegen de honderd geproduceerd, meestal als afzonderlijk kunstwerk, soms als figurant in bijvoorbeeld een kruisiging. Ook in de Nachtwacht figureert een figuur die als de schilder te identificeren is.Na de barok neemt de interesse in het zelfportret, door toedoen van de veranderende smaak, enigszins af. Kunstenaars wijden zich nu vaker aan klassieke taferelen of landschappen. Slechts enkelen, niet geïnteresseerd in de heersende normen, blijven zelfportretten maken.Zie ook het Zelfportret van Peter Paul Rubens in het Rubenshuis te Antwerpen.

Een vroeg bewaard gebleven zelfportret van Albrecht Dürer. Hij schilderde het omstreeks 1500.

Bestand:Peter Paul Rubens - Self-portrait - RH.S.180 - Rubenshuis (after restoration).jpg