Slangen

Prompt: Hoe wordt de Naamgeving en indeling besproken in Slangen?

De wetenschappelijke naam Serpentes werd voor het eerst gebruikt voor de groep van slangen door Carl Linnaeus in 1758 in de tiende editie van Systema naturae. De Latijnse term Serpentes betekent kruipenden. Dat geldt ook voor de Griekse naam Ophis (ὄφις). Beide woorden duiken op in afgeleide termen zoals serpent, een scheldwoord voor een verachtelijk iemand en ophifaag als aanduiding van slangeneter. Angst voor slangen heet ofidiofobie.Sommige dieren zijn om uiteenlopende redenen naar slangen vernoemd. Enkele hebben een zeer lange, slangachtige nek, zoals de families van de slangenhalsschildpadden (Chelidae) en de slangenhalsvogels (Anhingidae). De slangenkopvissen (familie Channidae) hebben een langwerpig lichaam en een kop die doet denken aan slangen. De slangenarend dankt zijn naam aan het menu dat voornamelijk uit slangen bestaat.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Taxonomie en de Naamgeving en indeling.

Slangen behoren tot de reptielen (Reptilia) en zijn verdeeld in verschillende groepen, die ook wel taxa worden genoemd. Voorbeelden zijn superfamilies, families, onderfamilies en geslachten. Net als bij andere reptielen zijn sommige families veel beter bekend dan andere. In totaal zijn er zeventien families, met als bekendere de reuzenslangen, de adders, de cobra's en de in Europa voorkomende toornslangachtigen, waartoe de inheemse gladde slang en de ringslang behoren. Families zijn onderverdeeld in geslachten, vaak worden de verschillende geslachten als aan elkaar verwante groepjes gezien binnen de familie. Dergelijke geslachtsgroepen worden onderfamilies genoemd.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Taxonomie over de Naamgeving en indeling van dit kunstwerk, Slangen.

Slangen behoren tot de reptielen (Reptilia) en zijn verdeeld in verschillende groepen, die ook wel taxa worden genoemd. Voorbeelden zijn superfamilies, families, onderfamilies en geslachten. Net als bij andere reptielen zijn sommige families veel beter bekend dan andere. In totaal zijn er zeventien families, met als bekendere de reuzenslangen, de adders, de cobra's en de in Europa voorkomende toornslangachtigen, waartoe de inheemse gladde slang en de ringslang behoren. Families zijn onderverdeeld in geslachten, vaak worden de verschillende geslachten als aan elkaar verwante groepjes gezien binnen de familie. Dergelijke geslachtsgroepen worden onderfamilies genoemd.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Taxonomie van de Naamgeving en indeling verklaard?

Slangen behoren tot de reptielen (Reptilia) en zijn verdeeld in verschillende groepen, die ook wel taxa worden genoemd. Voorbeelden zijn superfamilies, families, onderfamilies en geslachten. Net als bij andere reptielen zijn sommige families veel beter bekend dan andere. In totaal zijn er zeventien families, met als bekendere de reuzenslangen, de adders, de cobra's en de in Europa voorkomende toornslangachtigen, waartoe de inheemse gladde slang en de ringslang behoren. Families zijn onderverdeeld in geslachten, vaak worden de verschillende geslachten als aan elkaar verwante groepjes gezien binnen de familie. Dergelijke geslachtsgroepen worden onderfamilies genoemd.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Taxonomie in de Naamgeving en indeling van Slangen.

Slangen behoren tot de reptielen (Reptilia) en zijn verdeeld in verschillende groepen, die ook wel taxa worden genoemd. Voorbeelden zijn superfamilies, families, onderfamilies en geslachten. Net als bij andere reptielen zijn sommige families veel beter bekend dan andere. In totaal zijn er zeventien families, met als bekendere de reuzenslangen, de adders, de cobra's en de in Europa voorkomende toornslangachtigen, waartoe de inheemse gladde slang en de ringslang behoren. Families zijn onderverdeeld in geslachten, vaak worden de verschillende geslachten als aan elkaar verwante groepjes gezien binnen de familie. Dergelijke geslachtsgroepen worden onderfamilies genoemd.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Families en de Naamgeving en indeling.

De wetenschappelijke namen van de families hebben altijd de uitgang dae, zoals de familie adders (Viperidae). De onderfamilies hebben als uitgang nae zoals de onderfamilie groefkopadders (Crotalinae). De verschillende geslachten kunnen uiteenlopende namen hebben, veel geslachten zijn vrij onbekend. Van de adders is het geslacht ratelslangen (Crotalus) echter een van de bekendste groepen van slangen.Soms veranderen wetenschappers de indeling van de slangen doordat recente ontdekkingen tot nieuwe inzichten leiden over de onderlinge verwantschappen. Het aantal soorten slangen kan per familie sterk verschillen, de familie toornslangachtigen telt meer dan duizend soorten, sommige families tellen slechts een enkele soort. In totaal zijn er ruim 3950 moderne soorten slangen beschreven.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Families over de Naamgeving en indeling van dit kunstwerk, Slangen.

De wetenschappelijke namen van de families hebben altijd de uitgang dae, zoals de familie adders (Viperidae). De onderfamilies hebben als uitgang nae zoals de onderfamilie groefkopadders (Crotalinae). De verschillende geslachten kunnen uiteenlopende namen hebben, veel geslachten zijn vrij onbekend. Van de adders is het geslacht ratelslangen (Crotalus) echter een van de bekendste groepen van slangen.Soms veranderen wetenschappers de indeling van de slangen doordat recente ontdekkingen tot nieuwe inzichten leiden over de onderlinge verwantschappen. Het aantal soorten slangen kan per familie sterk verschillen, de familie toornslangachtigen telt meer dan duizend soorten, sommige families tellen slechts een enkele soort. In totaal zijn er ruim 3950 moderne soorten slangen beschreven.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Families van de Naamgeving en indeling verklaard?

De wetenschappelijke namen van de families hebben altijd de uitgang dae, zoals de familie adders (Viperidae). De onderfamilies hebben als uitgang nae zoals de onderfamilie groefkopadders (Crotalinae). De verschillende geslachten kunnen uiteenlopende namen hebben, veel geslachten zijn vrij onbekend. Van de adders is het geslacht ratelslangen (Crotalus) echter een van de bekendste groepen van slangen.Soms veranderen wetenschappers de indeling van de slangen doordat recente ontdekkingen tot nieuwe inzichten leiden over de onderlinge verwantschappen. Het aantal soorten slangen kan per familie sterk verschillen, de familie toornslangachtigen telt meer dan duizend soorten, sommige families tellen slechts een enkele soort. In totaal zijn er ruim 3950 moderne soorten slangen beschreven.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Families in de Naamgeving en indeling van Slangen.

De wetenschappelijke namen van de families hebben altijd de uitgang dae, zoals de familie adders (Viperidae). De onderfamilies hebben als uitgang nae zoals de onderfamilie groefkopadders (Crotalinae). De verschillende geslachten kunnen uiteenlopende namen hebben, veel geslachten zijn vrij onbekend. Van de adders is het geslacht ratelslangen (Crotalus) echter een van de bekendste groepen van slangen.Soms veranderen wetenschappers de indeling van de slangen doordat recente ontdekkingen tot nieuwe inzichten leiden over de onderlinge verwantschappen. Het aantal soorten slangen kan per familie sterk verschillen, de familie toornslangachtigen telt meer dan duizend soorten, sommige families tellen slechts een enkele soort. In totaal zijn er ruim 3950 moderne soorten slangen beschreven.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Hogere groepen en de Naamgeving en indeling.

De hogere indelingen van de slangen verschillen. ITIS deelt de slangen in twee infraorden in: Alethinophidia en Scolecophidia. De Reptile Database, die in dit artikel wordt gebruikt als bron, kent deze hoofdindeling ook maar verdeelt de Alethinophidia in de infraorde Henophidia en de infraorde Xenophidia.Tot de Scolecophidia behoren de moderne Typhlopoidea, een superfamilie die drie families van relatief kleine, dunne slangetjes omvat, die meestal ondergronds leven en niet giftig zijn.Binnen de Alethinophidia behoren tot de superfamilie of infraorde Henophidia zeven families, waaronder de reuzenslangen en de pythons. Alle overige Henophidia-families zijn vrij onbekend en bestaan zowel uit op reuzenslangen gelijkende soorten als soorten die een totaal andere fysiologie en levenswijze hebben. Soorten uit sommige families zijn giftig. Tot de Xenophidia behoren de zeeslangen, de adders, de wrattenslangen, de toornslangachtigen en de familie koraalslangachtigen (Elapidae), die soms gifslangen wordt genoemd. Over de status van de onderfamilie zeeslangen (Hydrophiinae) en de familie pythons (Pythonidae) bestaat veel discussie. Er zijn drie families van slangen met giftige soorten, de koraalslangachtigen worden echter als de gevaarlijkste giftige slangen gezien, voorbeelden zijn de mamba's, de koraalslangen en de cobra's.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Hogere groepen over de Naamgeving en indeling van dit kunstwerk, Slangen.

De hogere indelingen van de slangen verschillen. ITIS deelt de slangen in twee infraorden in: Alethinophidia en Scolecophidia. De Reptile Database, die in dit artikel wordt gebruikt als bron, kent deze hoofdindeling ook maar verdeelt de Alethinophidia in de infraorde Henophidia en de infraorde Xenophidia.Tot de Scolecophidia behoren de moderne Typhlopoidea, een superfamilie die drie families van relatief kleine, dunne slangetjes omvat, die meestal ondergronds leven en niet giftig zijn.Binnen de Alethinophidia behoren tot de superfamilie of infraorde Henophidia zeven families, waaronder de reuzenslangen en de pythons. Alle overige Henophidia-families zijn vrij onbekend en bestaan zowel uit op reuzenslangen gelijkende soorten als soorten die een totaal andere fysiologie en levenswijze hebben. Soorten uit sommige families zijn giftig. Tot de Xenophidia behoren de zeeslangen, de adders, de wrattenslangen, de toornslangachtigen en de familie koraalslangachtigen (Elapidae), die soms gifslangen wordt genoemd. Over de status van de onderfamilie zeeslangen (Hydrophiinae) en de familie pythons (Pythonidae) bestaat veel discussie. Er zijn drie families van slangen met giftige soorten, de koraalslangachtigen worden echter als de gevaarlijkste giftige slangen gezien, voorbeelden zijn de mamba's, de koraalslangen en de cobra's.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Hogere groepen van de Naamgeving en indeling verklaard?

De hogere indelingen van de slangen verschillen. ITIS deelt de slangen in twee infraorden in: Alethinophidia en Scolecophidia. De Reptile Database, die in dit artikel wordt gebruikt als bron, kent deze hoofdindeling ook maar verdeelt de Alethinophidia in de infraorde Henophidia en de infraorde Xenophidia.Tot de Scolecophidia behoren de moderne Typhlopoidea, een superfamilie die drie families van relatief kleine, dunne slangetjes omvat, die meestal ondergronds leven en niet giftig zijn.Binnen de Alethinophidia behoren tot de superfamilie of infraorde Henophidia zeven families, waaronder de reuzenslangen en de pythons. Alle overige Henophidia-families zijn vrij onbekend en bestaan zowel uit op reuzenslangen gelijkende soorten als soorten die een totaal andere fysiologie en levenswijze hebben. Soorten uit sommige families zijn giftig. Tot de Xenophidia behoren de zeeslangen, de adders, de wrattenslangen, de toornslangachtigen en de familie koraalslangachtigen (Elapidae), die soms gifslangen wordt genoemd. Over de status van de onderfamilie zeeslangen (Hydrophiinae) en de familie pythons (Pythonidae) bestaat veel discussie. Er zijn drie families van slangen met giftige soorten, de koraalslangachtigen worden echter als de gevaarlijkste giftige slangen gezien, voorbeelden zijn de mamba's, de koraalslangen en de cobra's.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Hogere groepen in de Naamgeving en indeling van Slangen.

De hogere indelingen van de slangen verschillen. ITIS deelt de slangen in twee infraorden in: Alethinophidia en Scolecophidia. De Reptile Database, die in dit artikel wordt gebruikt als bron, kent deze hoofdindeling ook maar verdeelt de Alethinophidia in de infraorde Henophidia en de infraorde Xenophidia.Tot de Scolecophidia behoren de moderne Typhlopoidea, een superfamilie die drie families van relatief kleine, dunne slangetjes omvat, die meestal ondergronds leven en niet giftig zijn.Binnen de Alethinophidia behoren tot de superfamilie of infraorde Henophidia zeven families, waaronder de reuzenslangen en de pythons. Alle overige Henophidia-families zijn vrij onbekend en bestaan zowel uit op reuzenslangen gelijkende soorten als soorten die een totaal andere fysiologie en levenswijze hebben. Soorten uit sommige families zijn giftig. Tot de Xenophidia behoren de zeeslangen, de adders, de wrattenslangen, de toornslangachtigen en de familie koraalslangachtigen (Elapidae), die soms gifslangen wordt genoemd. Over de status van de onderfamilie zeeslangen (Hydrophiinae) en de familie pythons (Pythonidae) bestaat veel discussie. Er zijn drie families van slangen met giftige soorten, de koraalslangachtigen worden echter als de gevaarlijkste giftige slangen gezien, voorbeelden zijn de mamba's, de koraalslangen en de cobra's.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Lijst van families en de Naamgeving en indeling.

Voor een overzicht van de verschillende families van slangen, zie de lijst van families van slangen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Lijst van families over de Naamgeving en indeling van dit kunstwerk, Slangen.

Voor een overzicht van de verschillende families van slangen, zie de lijst van families van slangen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Lijst van families van de Naamgeving en indeling verklaard?

Voor een overzicht van de verschillende families van slangen, zie de lijst van families van slangen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Lijst van families in de Naamgeving en indeling van Slangen.

Voor een overzicht van de verschillende families van slangen, zie de lijst van families van slangen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Focus op Slangen en leg de Verspreiding en habitat uit.

Slangen hebben zich over de gehele wereld verspreid, met uitzondering van enkele geïsoleerde gebieden. Dit zijn vooral eilanden als Ierland, IJsland en een aantal eilanden in de Grote Oceaan. Ook komen geen slangen voor op het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika, op Antarctica en in uiterst noordelijk Europa en Azië en noordelijk Noord-Amerika, dicht bij de Noordpool.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Verspreiding en habitat van dit kunstwerk, Slangen.

Slangen hebben zich over de gehele wereld verspreid, met uitzondering van enkele geïsoleerde gebieden. Dit zijn vooral eilanden als Ierland, IJsland en een aantal eilanden in de Grote Oceaan. Ook komen geen slangen voor op het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika, op Antarctica en in uiterst noordelijk Europa en Azië en noordelijk Noord-Amerika, dicht bij de Noordpool.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe verklaart Slangen zijn Verspreiding en habitat?

Slangen hebben zich over de gehele wereld verspreid, met uitzondering van enkele geïsoleerde gebieden. Dit zijn vooral eilanden als Ierland, IJsland en een aantal eilanden in de Grote Oceaan. Ook komen geen slangen voor op het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika, op Antarctica en in uiterst noordelijk Europa en Azië en noordelijk Noord-Amerika, dicht bij de Noordpool.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt de Verspreiding en habitat besproken in Slangen?

Slangen hebben zich over de gehele wereld verspreid, met uitzondering van enkele geïsoleerde gebieden. Dit zijn vooral eilanden als Ierland, IJsland en een aantal eilanden in de Grote Oceaan. Ook komen geen slangen voor op het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika, op Antarctica en in uiterst noordelijk Europa en Azië en noordelijk Noord-Amerika, dicht bij de Noordpool.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de In Europa en de Verspreiding en habitat.

In Europa komen 38 soorten slangen voor, waarvan één boa en één wormslang. De toornslangachtigen zijn het ruimst vertegenwoordigd met 24 soorten die niet giftig zijn. Ten slotte leven er 12 soorten adders, de enige giftige slangen die in Europa voorkomen. Deze leven met name in het zuiden. Zie de lijst van slangen in Europa voor alle Europese soorten.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de In Europa over de Verspreiding en habitat van dit kunstwerk, Slangen.

In Europa komen 38 soorten slangen voor, waarvan één boa en één wormslang. De toornslangachtigen zijn het ruimst vertegenwoordigd met 24 soorten die niet giftig zijn. Ten slotte leven er 12 soorten adders, de enige giftige slangen die in Europa voorkomen. Deze leven met name in het zuiden. Zie de lijst van slangen in Europa voor alle Europese soorten.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de In Europa van de Verspreiding en habitat verklaard?

In Europa komen 38 soorten slangen voor, waarvan één boa en één wormslang. De toornslangachtigen zijn het ruimst vertegenwoordigd met 24 soorten die niet giftig zijn. Ten slotte leven er 12 soorten adders, de enige giftige slangen die in Europa voorkomen. Deze leven met name in het zuiden. Zie de lijst van slangen in Europa voor alle Europese soorten.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de In Europa in de Verspreiding en habitat van Slangen.

In Europa komen 38 soorten slangen voor, waarvan één boa en één wormslang. De toornslangachtigen zijn het ruimst vertegenwoordigd met 24 soorten die niet giftig zijn. Ten slotte leven er 12 soorten adders, de enige giftige slangen die in Europa voorkomen. Deze leven met name in het zuiden. Zie de lijst van slangen in Europa voor alle Europese soorten.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de In het Nederlandse taalgebied en de Verspreiding en habitat.

In Suriname komen ruim 100 soorten slangen voor, waarvan twaalf giftige soorten die behoren tot de adders en de koraalslangen. Op de Nederlandse Antillen leven acht soorten, waarvan twee giftig zijn. In Nederland en België ten slotte komen drie soorten voor: de adder (Vipera berus), de ringslang (Natrix natrix) en de gladde slang (Coronella austriaca). Van deze drie soorten is alleen de beet van de adder gevaarlijk; in de praktijk komt een adderbeet echter zelden voor.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de In het Nederlandse taalgebied over de Verspreiding en habitat van dit kunstwerk, Slangen.

In Suriname komen ruim 100 soorten slangen voor, waarvan twaalf giftige soorten die behoren tot de adders en de koraalslangen. Op de Nederlandse Antillen leven acht soorten, waarvan twee giftig zijn. In Nederland en België ten slotte komen drie soorten voor: de adder (Vipera berus), de ringslang (Natrix natrix) en de gladde slang (Coronella austriaca). Van deze drie soorten is alleen de beet van de adder gevaarlijk; in de praktijk komt een adderbeet echter zelden voor.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de In het Nederlandse taalgebied van de Verspreiding en habitat verklaard?

In Suriname komen ruim 100 soorten slangen voor, waarvan twaalf giftige soorten die behoren tot de adders en de koraalslangen. Op de Nederlandse Antillen leven acht soorten, waarvan twee giftig zijn. In Nederland en België ten slotte komen drie soorten voor: de adder (Vipera berus), de ringslang (Natrix natrix) en de gladde slang (Coronella austriaca). Van deze drie soorten is alleen de beet van de adder gevaarlijk; in de praktijk komt een adderbeet echter zelden voor.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de In het Nederlandse taalgebied in de Verspreiding en habitat van Slangen.

In Suriname komen ruim 100 soorten slangen voor, waarvan twaalf giftige soorten die behoren tot de adders en de koraalslangen. Op de Nederlandse Antillen leven acht soorten, waarvan twee giftig zijn. In Nederland en België ten slotte komen drie soorten voor: de adder (Vipera berus), de ringslang (Natrix natrix) en de gladde slang (Coronella austriaca). Van deze drie soorten is alleen de beet van de adder gevaarlijk; in de praktijk komt een adderbeet echter zelden voor.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Habitat en de Verspreiding en habitat.

Slangen hebben zich aangepast aan de meest uiteenlopende omgevingen. Er zijn soorten die ondergronds leven, op de bodem, in bomen en zelfs in het water, zowel in zoet water (Agkistrodon, Natrix) als in zee (zeeslangen). Zeeslangen leven in de Grote Oceaan en de Indische Oceaan, ze ontbreken in de Noordelijke IJszee, de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. Zeeslangen zijn pas ontstaan en verspreid nadat de landrug tussen Noord-Amerika en Zuid-Amerika drie miljoen jaar geleden ontstond. Ze kunnen niet van de Grote Oceaan langs Kaap Hoorn of van de Indische Oceaan langs Kaap de Goede Hoop, doordat het water te koud is. Ze kunnen niet langs de Rode Zee doordat die te zout is en niet langs het Panamakanaal doordat dat zoet water bevat. De meeste zeeslangen leven langs de kust in ondiep water, slechts enkele soorten hebben een groot verspreidingsgebied; een voorbeeld is de samengedrukte zeeslang (Pelamis platura).Niet alleen de strikt in water levende soorten, maar vrijwel alle slangen, kunnen uitstekend zwemmen en klimmen. De meeste slangen leven in begroeide gebieden, zoals bossen, maar ook op meer open plaatsen als bergstreken en steppen. In tropische bossen komen meer boombewonende slangen voor, die overdag rusten in bomen en 's nachts op jacht gaan. In kale gebieden, zoals woestijnen, leven slangen in de grond en graven zich vaak in.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Habitat over de Verspreiding en habitat van dit kunstwerk, Slangen.

Slangen hebben zich aangepast aan de meest uiteenlopende omgevingen. Er zijn soorten die ondergronds leven, op de bodem, in bomen en zelfs in het water, zowel in zoet water (Agkistrodon, Natrix) als in zee (zeeslangen). Zeeslangen leven in de Grote Oceaan en de Indische Oceaan, ze ontbreken in de Noordelijke IJszee, de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. Zeeslangen zijn pas ontstaan en verspreid nadat de landrug tussen Noord-Amerika en Zuid-Amerika drie miljoen jaar geleden ontstond. Ze kunnen niet van de Grote Oceaan langs Kaap Hoorn of van de Indische Oceaan langs Kaap de Goede Hoop, doordat het water te koud is. Ze kunnen niet langs de Rode Zee doordat die te zout is en niet langs het Panamakanaal doordat dat zoet water bevat. De meeste zeeslangen leven langs de kust in ondiep water, slechts enkele soorten hebben een groot verspreidingsgebied; een voorbeeld is de samengedrukte zeeslang (Pelamis platura).Niet alleen de strikt in water levende soorten, maar vrijwel alle slangen, kunnen uitstekend zwemmen en klimmen. De meeste slangen leven in begroeide gebieden, zoals bossen, maar ook op meer open plaatsen als bergstreken en steppen. In tropische bossen komen meer boombewonende slangen voor, die overdag rusten in bomen en 's nachts op jacht gaan. In kale gebieden, zoals woestijnen, leven slangen in de grond en graven zich vaak in.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Habitat van de Verspreiding en habitat verklaard?

Slangen hebben zich aangepast aan de meest uiteenlopende omgevingen. Er zijn soorten die ondergronds leven, op de bodem, in bomen en zelfs in het water, zowel in zoet water (Agkistrodon, Natrix) als in zee (zeeslangen). Zeeslangen leven in de Grote Oceaan en de Indische Oceaan, ze ontbreken in de Noordelijke IJszee, de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. Zeeslangen zijn pas ontstaan en verspreid nadat de landrug tussen Noord-Amerika en Zuid-Amerika drie miljoen jaar geleden ontstond. Ze kunnen niet van de Grote Oceaan langs Kaap Hoorn of van de Indische Oceaan langs Kaap de Goede Hoop, doordat het water te koud is. Ze kunnen niet langs de Rode Zee doordat die te zout is en niet langs het Panamakanaal doordat dat zoet water bevat. De meeste zeeslangen leven langs de kust in ondiep water, slechts enkele soorten hebben een groot verspreidingsgebied; een voorbeeld is de samengedrukte zeeslang (Pelamis platura).Niet alleen de strikt in water levende soorten, maar vrijwel alle slangen, kunnen uitstekend zwemmen en klimmen. De meeste slangen leven in begroeide gebieden, zoals bossen, maar ook op meer open plaatsen als bergstreken en steppen. In tropische bossen komen meer boombewonende slangen voor, die overdag rusten in bomen en 's nachts op jacht gaan. In kale gebieden, zoals woestijnen, leven slangen in de grond en graven zich vaak in.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Habitat in de Verspreiding en habitat van Slangen.

Slangen hebben zich aangepast aan de meest uiteenlopende omgevingen. Er zijn soorten die ondergronds leven, op de bodem, in bomen en zelfs in het water, zowel in zoet water (Agkistrodon, Natrix) als in zee (zeeslangen). Zeeslangen leven in de Grote Oceaan en de Indische Oceaan, ze ontbreken in de Noordelijke IJszee, de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. Zeeslangen zijn pas ontstaan en verspreid nadat de landrug tussen Noord-Amerika en Zuid-Amerika drie miljoen jaar geleden ontstond. Ze kunnen niet van de Grote Oceaan langs Kaap Hoorn of van de Indische Oceaan langs Kaap de Goede Hoop, doordat het water te koud is. Ze kunnen niet langs de Rode Zee doordat die te zout is en niet langs het Panamakanaal doordat dat zoet water bevat. De meeste zeeslangen leven langs de kust in ondiep water, slechts enkele soorten hebben een groot verspreidingsgebied; een voorbeeld is de samengedrukte zeeslang (Pelamis platura).Niet alleen de strikt in water levende soorten, maar vrijwel alle slangen, kunnen uitstekend zwemmen en klimmen. De meeste slangen leven in begroeide gebieden, zoals bossen, maar ook op meer open plaatsen als bergstreken en steppen. In tropische bossen komen meer boombewonende slangen voor, die overdag rusten in bomen en 's nachts op jacht gaan. In kale gebieden, zoals woestijnen, leven slangen in de grond en graven zich vaak in.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Focus op Slangen en leg de Uiterlijke kenmerken uit.

Slangen hebben een vrij uniforme lichaamsbouw maar uiteenlopende specifieke kenmerken zoals breedte en lengte van het lichaam of kleur van de huid. De zintuiglijke waarneming is sterk gespecialiseerd en wijkt af van die van de meeste dieren. De schubbenstructuur is een belangrijk determinatiekenmerk. Slangen worden voornamelijk ingedeeld in groepen aan de hand van de bouw van de schedel en met name de vorm en positie van de (gif)tanden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Uiterlijke kenmerken van dit kunstwerk, Slangen.

Slangen hebben een vrij uniforme lichaamsbouw maar uiteenlopende specifieke kenmerken zoals breedte en lengte van het lichaam of kleur van de huid. De zintuiglijke waarneming is sterk gespecialiseerd en wijkt af van die van de meeste dieren. De schubbenstructuur is een belangrijk determinatiekenmerk. Slangen worden voornamelijk ingedeeld in groepen aan de hand van de bouw van de schedel en met name de vorm en positie van de (gif)tanden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe verklaart Slangen zijn Uiterlijke kenmerken?

Slangen hebben een vrij uniforme lichaamsbouw maar uiteenlopende specifieke kenmerken zoals breedte en lengte van het lichaam of kleur van de huid. De zintuiglijke waarneming is sterk gespecialiseerd en wijkt af van die van de meeste dieren. De schubbenstructuur is een belangrijk determinatiekenmerk. Slangen worden voornamelijk ingedeeld in groepen aan de hand van de bouw van de schedel en met name de vorm en positie van de (gif)tanden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt de Uiterlijke kenmerken besproken in Slangen?

Slangen hebben een vrij uniforme lichaamsbouw maar uiteenlopende specifieke kenmerken zoals breedte en lengte van het lichaam of kleur van de huid. De zintuiglijke waarneming is sterk gespecialiseerd en wijkt af van die van de meeste dieren. De schubbenstructuur is een belangrijk determinatiekenmerk. Slangen worden voornamelijk ingedeeld in groepen aan de hand van de bouw van de schedel en met name de vorm en positie van de (gif)tanden.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Lichaamsbouw en de Uiterlijke kenmerken.

Slangen hebben altijd dezelfde lichaamsvorm, maar verschillen wel iets in de bouw. Met name de grootte wisselt: sommige soorten blijven rond de 15 centimeter, maar er zijn ook slangen die meer dan 9 meter kunnen worden. Daarnaast zijn er zowel relatief zeer lange en dunne slangen als slangen die niet zo lang worden maar zo dik zijn als een vuist. De dwarsdoorsnede varieert van rond tot ovaal of driehoekig. In water levende slangen hebben soms een kiel op de rug.Slangen hebben een langwerpig lichaam en vaak wordt verondersteld dat ze een lange staart hebben. In werkelijkheid klopt dit niet: de meeste soorten hebben juist een relatief korte staart. De staart van een slang begint bij de cloaca aan de buikzijde. Deze cloaca is vanwege de daar afwijkende schubbenstructuur meestal eenvoudig te herkennen. De staart van de slang is zeer beweeglijk. Sommige soorten lokken prooien door de staartpunt als een worm heen en weer te kronkelen. De staartpunt is soms verhard, zoals bij de schildstaartslangen (Uropeltidae; uro betekent staart en pelte betekent schild of plaat). De reden hiervan is niet duidelijk.Sommige slangen hebben afwijkende kenmerken, zoals de tentakelslang, die twee tentakelachtige baarddraden heeft die dienen als tastzintuig. Cobra's hebben vaak typische flappen aan weerszijden van de kop die getoond worden bij verstoring. Enkele soorten hebben hoornachtige uitsteeksels op de kop, zoals de wipneusadder en de hoornadder.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Lichaamsbouw over de Uiterlijke kenmerken van dit kunstwerk, Slangen.

Slangen hebben altijd dezelfde lichaamsvorm, maar verschillen wel iets in de bouw. Met name de grootte wisselt: sommige soorten blijven rond de 15 centimeter, maar er zijn ook slangen die meer dan 9 meter kunnen worden. Daarnaast zijn er zowel relatief zeer lange en dunne slangen als slangen die niet zo lang worden maar zo dik zijn als een vuist. De dwarsdoorsnede varieert van rond tot ovaal of driehoekig. In water levende slangen hebben soms een kiel op de rug.Slangen hebben een langwerpig lichaam en vaak wordt verondersteld dat ze een lange staart hebben. In werkelijkheid klopt dit niet: de meeste soorten hebben juist een relatief korte staart. De staart van een slang begint bij de cloaca aan de buikzijde. Deze cloaca is vanwege de daar afwijkende schubbenstructuur meestal eenvoudig te herkennen. De staart van de slang is zeer beweeglijk. Sommige soorten lokken prooien door de staartpunt als een worm heen en weer te kronkelen. De staartpunt is soms verhard, zoals bij de schildstaartslangen (Uropeltidae; uro betekent staart en pelte betekent schild of plaat). De reden hiervan is niet duidelijk.Sommige slangen hebben afwijkende kenmerken, zoals de tentakelslang, die twee tentakelachtige baarddraden heeft die dienen als tastzintuig. Cobra's hebben vaak typische flappen aan weerszijden van de kop die getoond worden bij verstoring. Enkele soorten hebben hoornachtige uitsteeksels op de kop, zoals de wipneusadder en de hoornadder.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Lichaamsbouw van de Uiterlijke kenmerken verklaard?

Slangen hebben altijd dezelfde lichaamsvorm, maar verschillen wel iets in de bouw. Met name de grootte wisselt: sommige soorten blijven rond de 15 centimeter, maar er zijn ook slangen die meer dan 9 meter kunnen worden. Daarnaast zijn er zowel relatief zeer lange en dunne slangen als slangen die niet zo lang worden maar zo dik zijn als een vuist. De dwarsdoorsnede varieert van rond tot ovaal of driehoekig. In water levende slangen hebben soms een kiel op de rug.Slangen hebben een langwerpig lichaam en vaak wordt verondersteld dat ze een lange staart hebben. In werkelijkheid klopt dit niet: de meeste soorten hebben juist een relatief korte staart. De staart van een slang begint bij de cloaca aan de buikzijde. Deze cloaca is vanwege de daar afwijkende schubbenstructuur meestal eenvoudig te herkennen. De staart van de slang is zeer beweeglijk. Sommige soorten lokken prooien door de staartpunt als een worm heen en weer te kronkelen. De staartpunt is soms verhard, zoals bij de schildstaartslangen (Uropeltidae; uro betekent staart en pelte betekent schild of plaat). De reden hiervan is niet duidelijk.Sommige slangen hebben afwijkende kenmerken, zoals de tentakelslang, die twee tentakelachtige baarddraden heeft die dienen als tastzintuig. Cobra's hebben vaak typische flappen aan weerszijden van de kop die getoond worden bij verstoring. Enkele soorten hebben hoornachtige uitsteeksels op de kop, zoals de wipneusadder en de hoornadder.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Lichaamsbouw in de Uiterlijke kenmerken van Slangen.

Slangen hebben altijd dezelfde lichaamsvorm, maar verschillen wel iets in de bouw. Met name de grootte wisselt: sommige soorten blijven rond de 15 centimeter, maar er zijn ook slangen die meer dan 9 meter kunnen worden. Daarnaast zijn er zowel relatief zeer lange en dunne slangen als slangen die niet zo lang worden maar zo dik zijn als een vuist. De dwarsdoorsnede varieert van rond tot ovaal of driehoekig. In water levende slangen hebben soms een kiel op de rug.Slangen hebben een langwerpig lichaam en vaak wordt verondersteld dat ze een lange staart hebben. In werkelijkheid klopt dit niet: de meeste soorten hebben juist een relatief korte staart. De staart van een slang begint bij de cloaca aan de buikzijde. Deze cloaca is vanwege de daar afwijkende schubbenstructuur meestal eenvoudig te herkennen. De staart van de slang is zeer beweeglijk. Sommige soorten lokken prooien door de staartpunt als een worm heen en weer te kronkelen. De staartpunt is soms verhard, zoals bij de schildstaartslangen (Uropeltidae; uro betekent staart en pelte betekent schild of plaat). De reden hiervan is niet duidelijk.Sommige slangen hebben afwijkende kenmerken, zoals de tentakelslang, die twee tentakelachtige baarddraden heeft die dienen als tastzintuig. Cobra's hebben vaak typische flappen aan weerszijden van de kop die getoond worden bij verstoring. Enkele soorten hebben hoornachtige uitsteeksels op de kop, zoals de wipneusadder en de hoornadder.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Lichaamskleur en de Uiterlijke kenmerken.

Er is een grote variatie in kleuren, lichaamstekeningen en kleurpatronen, die per soort vrij sterk kunnen verschillen. Soorten die in bomen leven, hebben vaak een groene kleur om niet op te vallen tussen de groene boombladeren, soorten die meer op de bodem leven hebben een kleur die ze doet wegvallen tegen de ondergrond. Bodembewonende soorten zijn daarom meestal bruin van kleur en hebben patronen die ze minder doen opvallen tussen de dode bladeren in de strooisellaag. Voorbeelden zijn veel adders die zigzagpatronen hebben, waardoor ze beter versmelten met de achtergrond. Slangen die in woestijnen leven, hebben vaak een zandkleurige huid, zodat ze vrijwel onzichtbaar zijn als ze half ingegraven wachten op een prooi.De meeste slangen hebben een onopvallende kleur die lijkt op de natuurlijke ondergrond. Er zijn ook slangen die duidelijk afstekende kleuren hebben, maar desondanks volledig wegvallen tegen hun omgeving. Voorbeelden hiervan zijn de pofadders en de zwart-wit gebandeerde bandy-bandy (Vermicella annulata) uit Australië. Sommige giftige soorten hebben juist felle kleuren, zodat vijanden weten dat ze moeten oppassen. Er zijn ook onschuldige soorten die gevaarlijke soorten in kleur en vorm imiteren: dit wordt mimicry genoemd. Dit verschijnsel gaat ver: er zijn zelfs hagedissen die slangen imiteren, zoals de zwartkopschubpoothagedis, die de Australische taipan (een zeer giftige slang) niet alleen in kleur maar ook in dreiggedrag imiteert. Sommige slangen kennen een sterk uiteenlopende kleurvariatie, van 'normale' kleuren als bruin en groen tot roze, rood, oranje en blauw. Vaak zijn deze kleuren in gevangenschap gekweekt, maar er zijn ook slangen met een natuurlijke variatie. Voorbeelden zijn de kousenbandslangen uit het geslacht Thamnophis.Veel slangen die normaal gesproken groen of bruin zijn, worden zwart als ze in bergstreken leven. Dit wordt melanisme genoemd en dient om in (koelere) bergstreken meer warmte op te nemen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Lichaamskleur over de Uiterlijke kenmerken van dit kunstwerk, Slangen.

Er is een grote variatie in kleuren, lichaamstekeningen en kleurpatronen, die per soort vrij sterk kunnen verschillen. Soorten die in bomen leven, hebben vaak een groene kleur om niet op te vallen tussen de groene boombladeren, soorten die meer op de bodem leven hebben een kleur die ze doet wegvallen tegen de ondergrond. Bodembewonende soorten zijn daarom meestal bruin van kleur en hebben patronen die ze minder doen opvallen tussen de dode bladeren in de strooisellaag. Voorbeelden zijn veel adders die zigzagpatronen hebben, waardoor ze beter versmelten met de achtergrond. Slangen die in woestijnen leven, hebben vaak een zandkleurige huid, zodat ze vrijwel onzichtbaar zijn als ze half ingegraven wachten op een prooi.De meeste slangen hebben een onopvallende kleur die lijkt op de natuurlijke ondergrond. Er zijn ook slangen die duidelijk afstekende kleuren hebben, maar desondanks volledig wegvallen tegen hun omgeving. Voorbeelden hiervan zijn de pofadders en de zwart-wit gebandeerde bandy-bandy (Vermicella annulata) uit Australië. Sommige giftige soorten hebben juist felle kleuren, zodat vijanden weten dat ze moeten oppassen. Er zijn ook onschuldige soorten die gevaarlijke soorten in kleur en vorm imiteren: dit wordt mimicry genoemd. Dit verschijnsel gaat ver: er zijn zelfs hagedissen die slangen imiteren, zoals de zwartkopschubpoothagedis, die de Australische taipan (een zeer giftige slang) niet alleen in kleur maar ook in dreiggedrag imiteert. Sommige slangen kennen een sterk uiteenlopende kleurvariatie, van 'normale' kleuren als bruin en groen tot roze, rood, oranje en blauw. Vaak zijn deze kleuren in gevangenschap gekweekt, maar er zijn ook slangen met een natuurlijke variatie. Voorbeelden zijn de kousenbandslangen uit het geslacht Thamnophis.Veel slangen die normaal gesproken groen of bruin zijn, worden zwart als ze in bergstreken leven. Dit wordt melanisme genoemd en dient om in (koelere) bergstreken meer warmte op te nemen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Lichaamskleur van de Uiterlijke kenmerken verklaard?

Er is een grote variatie in kleuren, lichaamstekeningen en kleurpatronen, die per soort vrij sterk kunnen verschillen. Soorten die in bomen leven, hebben vaak een groene kleur om niet op te vallen tussen de groene boombladeren, soorten die meer op de bodem leven hebben een kleur die ze doet wegvallen tegen de ondergrond. Bodembewonende soorten zijn daarom meestal bruin van kleur en hebben patronen die ze minder doen opvallen tussen de dode bladeren in de strooisellaag. Voorbeelden zijn veel adders die zigzagpatronen hebben, waardoor ze beter versmelten met de achtergrond. Slangen die in woestijnen leven, hebben vaak een zandkleurige huid, zodat ze vrijwel onzichtbaar zijn als ze half ingegraven wachten op een prooi.De meeste slangen hebben een onopvallende kleur die lijkt op de natuurlijke ondergrond. Er zijn ook slangen die duidelijk afstekende kleuren hebben, maar desondanks volledig wegvallen tegen hun omgeving. Voorbeelden hiervan zijn de pofadders en de zwart-wit gebandeerde bandy-bandy (Vermicella annulata) uit Australië. Sommige giftige soorten hebben juist felle kleuren, zodat vijanden weten dat ze moeten oppassen. Er zijn ook onschuldige soorten die gevaarlijke soorten in kleur en vorm imiteren: dit wordt mimicry genoemd. Dit verschijnsel gaat ver: er zijn zelfs hagedissen die slangen imiteren, zoals de zwartkopschubpoothagedis, die de Australische taipan (een zeer giftige slang) niet alleen in kleur maar ook in dreiggedrag imiteert. Sommige slangen kennen een sterk uiteenlopende kleurvariatie, van 'normale' kleuren als bruin en groen tot roze, rood, oranje en blauw. Vaak zijn deze kleuren in gevangenschap gekweekt, maar er zijn ook slangen met een natuurlijke variatie. Voorbeelden zijn de kousenbandslangen uit het geslacht Thamnophis.Veel slangen die normaal gesproken groen of bruin zijn, worden zwart als ze in bergstreken leven. Dit wordt melanisme genoemd en dient om in (koelere) bergstreken meer warmte op te nemen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Lichaamskleur in de Uiterlijke kenmerken van Slangen.

Er is een grote variatie in kleuren, lichaamstekeningen en kleurpatronen, die per soort vrij sterk kunnen verschillen. Soorten die in bomen leven, hebben vaak een groene kleur om niet op te vallen tussen de groene boombladeren, soorten die meer op de bodem leven hebben een kleur die ze doet wegvallen tegen de ondergrond. Bodembewonende soorten zijn daarom meestal bruin van kleur en hebben patronen die ze minder doen opvallen tussen de dode bladeren in de strooisellaag. Voorbeelden zijn veel adders die zigzagpatronen hebben, waardoor ze beter versmelten met de achtergrond. Slangen die in woestijnen leven, hebben vaak een zandkleurige huid, zodat ze vrijwel onzichtbaar zijn als ze half ingegraven wachten op een prooi.De meeste slangen hebben een onopvallende kleur die lijkt op de natuurlijke ondergrond. Er zijn ook slangen die duidelijk afstekende kleuren hebben, maar desondanks volledig wegvallen tegen hun omgeving. Voorbeelden hiervan zijn de pofadders en de zwart-wit gebandeerde bandy-bandy (Vermicella annulata) uit Australië. Sommige giftige soorten hebben juist felle kleuren, zodat vijanden weten dat ze moeten oppassen. Er zijn ook onschuldige soorten die gevaarlijke soorten in kleur en vorm imiteren: dit wordt mimicry genoemd. Dit verschijnsel gaat ver: er zijn zelfs hagedissen die slangen imiteren, zoals de zwartkopschubpoothagedis, die de Australische taipan (een zeer giftige slang) niet alleen in kleur maar ook in dreiggedrag imiteert. Sommige slangen kennen een sterk uiteenlopende kleurvariatie, van 'normale' kleuren als bruin en groen tot roze, rood, oranje en blauw. Vaak zijn deze kleuren in gevangenschap gekweekt, maar er zijn ook slangen met een natuurlijke variatie. Voorbeelden zijn de kousenbandslangen uit het geslacht Thamnophis.Veel slangen die normaal gesproken groen of bruin zijn, worden zwart als ze in bergstreken leven. Dit wordt melanisme genoemd en dient om in (koelere) bergstreken meer warmte op te nemen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Focus op Slangen en leg de Huid uit.

Slangen hebben een schubbenhuid die er soms glibberig uitziet door een olieachtige, iriserende glans. De huid is echter altijd droog en waterafstotend. Slangen kunnen door hun schubbenhuid niet zweten. De schubben zijn niet met elkaar verbonden, maar liggen op een rekbare huid, zodat de huid kan uitzetten bij de voortbeweging, ademhaling, zwangerschap en met name het verzwelgen van een prooi.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Huid van dit kunstwerk, Slangen.

Slangen hebben een schubbenhuid die er soms glibberig uitziet door een olieachtige, iriserende glans. De huid is echter altijd droog en waterafstotend. Slangen kunnen door hun schubbenhuid niet zweten. De schubben zijn niet met elkaar verbonden, maar liggen op een rekbare huid, zodat de huid kan uitzetten bij de voortbeweging, ademhaling, zwangerschap en met name het verzwelgen van een prooi.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe verklaart Slangen zijn Huid?

Slangen hebben een schubbenhuid die er soms glibberig uitziet door een olieachtige, iriserende glans. De huid is echter altijd droog en waterafstotend. Slangen kunnen door hun schubbenhuid niet zweten. De schubben zijn niet met elkaar verbonden, maar liggen op een rekbare huid, zodat de huid kan uitzetten bij de voortbeweging, ademhaling, zwangerschap en met name het verzwelgen van een prooi.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt de Huid besproken in Slangen?

Slangen hebben een schubbenhuid die er soms glibberig uitziet door een olieachtige, iriserende glans. De huid is echter altijd droog en waterafstotend. Slangen kunnen door hun schubbenhuid niet zweten. De schubben zijn niet met elkaar verbonden, maar liggen op een rekbare huid, zodat de huid kan uitzetten bij de voortbeweging, ademhaling, zwangerschap en met name het verzwelgen van een prooi.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Schubben en de Huid.

De schubben zijn gelegen in de dunne epidermis of opperhuid, in de lager gelegen dermis of lederhuid bevinden zich de chromatoforen, de pigmenthoudende cellen die de huidskleur bepalen. De schubben bedekken het gehele lichaam, ze liggen naast elkaar en overlappen soms door kleine uitsteeksels. De vorm, grootte en functie van de schubben kan sterk verschillen; soorten die veel graven of zwemmen, hebben platte, gladde schubben om minder last te ondervinden van de wrijving; andere soorten hebben gekielde, Λ-vormige schubben. Ten slotte zijn er ook soorten met wratachtige, bulterige schubben, zoals de Javaanse wrattenslang. Deze soort leeft in het water en grijpt vissen met de bek, waarna ze door het ruwe lichaam worden omstrengeld ter verankering. De zaag-schubadders uit het geslacht zaagschubadders (Echis) danken hun naam aan de rijen opstaande randen op de flankschubben. Bij bedreiging worden de schubben langs elkaar gestreken waarbij een kenmerkend, raspend geluid wordt geproduceerd ter afschrikking.Een belangrijk verschil met de hagedissen zijn de schubben op de buik: bij slangen bestaan de buikschubben uit een enkele verticale rij schubben over de gehele breedte, bij hagedissen bestaan de buikschubben uit meerdere naast elkaar liggende rijen. Deze brede en dikke schubben bij slangen dienen niet alleen om de kwetsbare buik te beschermen, ze spelen ook een rol bij de voortbeweging. De buikschubben kunnen als lamellen worden opgericht wat de slang van meer grip voorziet.De schubben van de huid zijn in regelmatige rijen gerangschikt, de schubben op de kop zijn groter, dikker en meer glanzend, en vallen meer op. De schubbenpatronen op met name de kop van de meeste slangen zijn terug te voeren op een basisstructuur, die per familie iets verschilt.Ook aan de kleurpatronen van de huid zijn de slangen te herkennen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Schubben over de Huid van dit kunstwerk, Slangen.

De schubben zijn gelegen in de dunne epidermis of opperhuid, in de lager gelegen dermis of lederhuid bevinden zich de chromatoforen, de pigmenthoudende cellen die de huidskleur bepalen. De schubben bedekken het gehele lichaam, ze liggen naast elkaar en overlappen soms door kleine uitsteeksels. De vorm, grootte en functie van de schubben kan sterk verschillen; soorten die veel graven of zwemmen, hebben platte, gladde schubben om minder last te ondervinden van de wrijving; andere soorten hebben gekielde, Λ-vormige schubben. Ten slotte zijn er ook soorten met wratachtige, bulterige schubben, zoals de Javaanse wrattenslang. Deze soort leeft in het water en grijpt vissen met de bek, waarna ze door het ruwe lichaam worden omstrengeld ter verankering. De zaag-schubadders uit het geslacht zaagschubadders (Echis) danken hun naam aan de rijen opstaande randen op de flankschubben. Bij bedreiging worden de schubben langs elkaar gestreken waarbij een kenmerkend, raspend geluid wordt geproduceerd ter afschrikking.Een belangrijk verschil met de hagedissen zijn de schubben op de buik: bij slangen bestaan de buikschubben uit een enkele verticale rij schubben over de gehele breedte, bij hagedissen bestaan de buikschubben uit meerdere naast elkaar liggende rijen. Deze brede en dikke schubben bij slangen dienen niet alleen om de kwetsbare buik te beschermen, ze spelen ook een rol bij de voortbeweging. De buikschubben kunnen als lamellen worden opgericht wat de slang van meer grip voorziet.De schubben van de huid zijn in regelmatige rijen gerangschikt, de schubben op de kop zijn groter, dikker en meer glanzend, en vallen meer op. De schubbenpatronen op met name de kop van de meeste slangen zijn terug te voeren op een basisstructuur, die per familie iets verschilt.Ook aan de kleurpatronen van de huid zijn de slangen te herkennen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Hoe wordt in Slangen de Schubben van de Huid verklaard?

De schubben zijn gelegen in de dunne epidermis of opperhuid, in de lager gelegen dermis of lederhuid bevinden zich de chromatoforen, de pigmenthoudende cellen die de huidskleur bepalen. De schubben bedekken het gehele lichaam, ze liggen naast elkaar en overlappen soms door kleine uitsteeksels. De vorm, grootte en functie van de schubben kan sterk verschillen; soorten die veel graven of zwemmen, hebben platte, gladde schubben om minder last te ondervinden van de wrijving; andere soorten hebben gekielde, Λ-vormige schubben. Ten slotte zijn er ook soorten met wratachtige, bulterige schubben, zoals de Javaanse wrattenslang. Deze soort leeft in het water en grijpt vissen met de bek, waarna ze door het ruwe lichaam worden omstrengeld ter verankering. De zaag-schubadders uit het geslacht zaagschubadders (Echis) danken hun naam aan de rijen opstaande randen op de flankschubben. Bij bedreiging worden de schubben langs elkaar gestreken waarbij een kenmerkend, raspend geluid wordt geproduceerd ter afschrikking.Een belangrijk verschil met de hagedissen zijn de schubben op de buik: bij slangen bestaan de buikschubben uit een enkele verticale rij schubben over de gehele breedte, bij hagedissen bestaan de buikschubben uit meerdere naast elkaar liggende rijen. Deze brede en dikke schubben bij slangen dienen niet alleen om de kwetsbare buik te beschermen, ze spelen ook een rol bij de voortbeweging. De buikschubben kunnen als lamellen worden opgericht wat de slang van meer grip voorziet.De schubben van de huid zijn in regelmatige rijen gerangschikt, de schubben op de kop zijn groter, dikker en meer glanzend, en vallen meer op. De schubbenpatronen op met name de kop van de meeste slangen zijn terug te voeren op een basisstructuur, die per familie iets verschilt.Ook aan de kleurpatronen van de huid zijn de slangen te herkennen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Beschrijf de kenmerken van de Schubben in de Huid van Slangen.

De schubben zijn gelegen in de dunne epidermis of opperhuid, in de lager gelegen dermis of lederhuid bevinden zich de chromatoforen, de pigmenthoudende cellen die de huidskleur bepalen. De schubben bedekken het gehele lichaam, ze liggen naast elkaar en overlappen soms door kleine uitsteeksels. De vorm, grootte en functie van de schubben kan sterk verschillen; soorten die veel graven of zwemmen, hebben platte, gladde schubben om minder last te ondervinden van de wrijving; andere soorten hebben gekielde, Λ-vormige schubben. Ten slotte zijn er ook soorten met wratachtige, bulterige schubben, zoals de Javaanse wrattenslang. Deze soort leeft in het water en grijpt vissen met de bek, waarna ze door het ruwe lichaam worden omstrengeld ter verankering. De zaag-schubadders uit het geslacht zaagschubadders (Echis) danken hun naam aan de rijen opstaande randen op de flankschubben. Bij bedreiging worden de schubben langs elkaar gestreken waarbij een kenmerkend, raspend geluid wordt geproduceerd ter afschrikking.Een belangrijk verschil met de hagedissen zijn de schubben op de buik: bij slangen bestaan de buikschubben uit een enkele verticale rij schubben over de gehele breedte, bij hagedissen bestaan de buikschubben uit meerdere naast elkaar liggende rijen. Deze brede en dikke schubben bij slangen dienen niet alleen om de kwetsbare buik te beschermen, ze spelen ook een rol bij de voortbeweging. De buikschubben kunnen als lamellen worden opgericht wat de slang van meer grip voorziet.De schubben van de huid zijn in regelmatige rijen gerangschikt, de schubben op de kop zijn groter, dikker en meer glanzend, en vallen meer op. De schubbenpatronen op met name de kop van de meeste slangen zijn terug te voeren op een basisstructuur, die per familie iets verschilt.Ook aan de kleurpatronen van de huid zijn de slangen te herkennen.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: In de context van Slangen, verklaar de Vervelling en de Huid.

Net als een hagedis kruipt de slang op zijn buik, waardoor de schubben afslijten. Doordat de schubben zijn verhoornd en niet kunnen groeien, moet een slang ze steeds vernieuwen, wat vervelling of ecdysis wordt genoemd. Als een slang vervelt, wordt de huid in één keer afgeworpen, in tegenstelling tot alle andere reptielen waarvan de huid afbladdert (hagedissen) of de beenplaten een voor een loslaten (schildpadden, krokodilachtigen). Door te vervellen raakt de slang ook op de huid levende parasieten, zoals mijten en teken, kwijt. Juvenielen (jonge dieren) groeien sneller en vervellen vaker dan oudere dieren. Jongere exemplaren gaan vaak pas eten na de eerste vervelling. Ook de vervelling van volwassen slangen valt vaak samen met veranderingen in het gedrag, zoals het aanbreken van de voortplantingstijd of het afzetten van de eitjes. De vervellingshuiden zijn een belangrijk hulpmiddel bij het onderzoek naar slangen. De afgeworpen huiden zijn binnenstebuiten gekeerd doordat de slang zijn huid als een sok afstroopt. Ook is de vervellingshuid ongeveer 10% langer dan de slang.In tegenstelling tot een hagedis heeft een slang gefuseerde, doorzichtige oogleden, de ogen kunnen nooit worden gesloten. Als een slang vervelt, worden ook de oogleden vervangen, hierdoor wordt de 'bril' vernieuwd, die bij het graven bekrast wordt. Vlak voordat de slang vervelt, krijgt het dier een melkachtige waas over de ogen, doordat er een olieachtige substantie tussen de oude en nieuwe huid wordt verspreid, de huidskleur wordt hierdoor grauwer. Het gezichtsvermogen is rond deze tijd erg slecht en veelal trekt de slang zich noodgedwongen terug en is alerter. Veel soorten eten niet van vlak voor de vervelling tot de huid is afgeworpen.Omdat een slang na een vervelling duidelijk heldere ogen heeft, de huidskleur feller en contrastrijker is en kleine wondjes zijn geheeld, lijkt het alsof de slang zichzelf heeft 'vernieuwd'. Al in de oudheid werd het verschijnsel beschreven en hierdoor is de slang een belangrijk symbool voor de geneeskunde.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder


Slangen

Prompt: Verklaar de Vervelling over de Huid van dit kunstwerk, Slangen.

Net als een hagedis kruipt de slang op zijn buik, waardoor de schubben afslijten. Doordat de schubben zijn verhoornd en niet kunnen groeien, moet een slang ze steeds vernieuwen, wat vervelling of ecdysis wordt genoemd. Als een slang vervelt, wordt de huid in één keer afgeworpen, in tegenstelling tot alle andere reptielen waarvan de huid afbladdert (hagedissen) of de beenplaten een voor een loslaten (schildpadden, krokodilachtigen). Door te vervellen raakt de slang ook op de huid levende parasieten, zoals mijten en teken, kwijt. Juvenielen (jonge dieren) groeien sneller en vervellen vaker dan oudere dieren. Jongere exemplaren gaan vaak pas eten na de eerste vervelling. Ook de vervelling van volwassen slangen valt vaak samen met veranderingen in het gedrag, zoals het aanbreken van de voortplantingstijd of het afzetten van de eitjes. De vervellingshuiden zijn een belangrijk hulpmiddel bij het onderzoek naar slangen. De afgeworpen huiden zijn binnenstebuiten gekeerd doordat de slang zijn huid als een sok afstroopt. Ook is de vervellingshuid ongeveer 10% langer dan de slang.In tegenstelling tot een hagedis heeft een slang gefuseerde, doorzichtige oogleden, de ogen kunnen nooit worden gesloten. Als een slang vervelt, worden ook de oogleden vervangen, hierdoor wordt de 'bril' vernieuwd, die bij het graven bekrast wordt. Vlak voordat de slang vervelt, krijgt het dier een melkachtige waas over de ogen, doordat er een olieachtige substantie tussen de oude en nieuwe huid wordt verspreid, de huidskleur wordt hierdoor grauwer. Het gezichtsvermogen is rond deze tijd erg slecht en veelal trekt de slang zich noodgedwongen terug en is alerter. Veel soorten eten niet van vlak voor de vervelling tot de huid is afgeworpen.Omdat een slang na een vervelling duidelijk heldere ogen heeft, de huidskleur feller en contrastrijker is en kleine wondjes zijn geheeld, lijkt het alsof de slang zichzelf heeft 'vernieuwd'. Al in de oudheid werd het verschijnsel beschreven en hierdoor is de slang een belangrijk symbool voor de geneeskunde.

Bestand:Biggest snakes comparison chart.svg

Bestand:Amphiesma monticola scales 2.PNG

De indeling van de schubben van ''[[Amphiesma monticola

Groeforgaan van ''[[Bothriechis lateralis

Bestand:Morphnus guianensis eating green snake -Bolivia-8.jpg

Bestand:Naturkundemuseum Berlin - Archaeophis proavus Massalongo - Monte Bolca.jpg

Labiaalgroeven langs de bek van de [[groene boompython

''Archaeophis proavus'' is een [[fossiel

Een selectie van enkele van de grootste slangen. De meeste soorten zijn al lange tijd uitgestorven, op de [[Anaconda (slang)

Bestand:European Adder (Vipera berus) (7345075454).jpg

Verspreidingskaart van de slangen op het land (zwart) en in de zee (blauw).

Uitgeklapte giftanden van de solenoglyfe [[gabonadder