ΟΔΗΓΊΑ 2011/7/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 16ης Φεβρουαρίου 2011 για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές (αναδιατύπωση) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 114, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1), Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Πρόκειται να γίνουν αρκετές ουσιαστικές αλλαγές στην οδηγία 2000/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 2000, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές (3). Για λόγους σαφήνειας και εξορθολογισμού, είναι επιθυμητή η αναδιατύπωση των εν λόγω διατάξεων. (2) Η πλειονότητα των αγαθών και των υπηρεσιών παρέχονται στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς από οικονομικούς φορείς σε άλλους οικονομικούς φορείς και σε δημόσιες αρχές με προθεσμιακή πληρωμή, βάσει της οποίας ο προμηθευτής παρέχει στον πελάτη του χρόνο να πληρώσει το τιμολόγιο, όπως έχει συμφωνηθεί μεταξύ των μερών ή όπως καθορίζεται στο τιμολόγιο του προμηθευτή ή όπως ορίζεται από τη νομοθεσία. (3) Πολλές πληρωμές στις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των οικονομικών φορέων ή μεταξύ των οικονομικών φορέων και των δημόσιων αρχών γίνονται αργότερα από την ημερομηνία που έχει συμφωνηθεί στη σύμβαση ή που καθορίζεται στους γενικούς εμπορικούς όρους. Παρά το γεγονός ότι τα αγαθά έχουν παραδοθεί ή οι υπηρεσίες έχουν παρασχεθεί, πολλά από τα αντίστοιχα τιμολόγια πληρώνονται πολύ αργότερα από την προθεσμία τους. Αυτού του είδους οι καθυστερήσεις πληρωμών επηρεάζουν αρνητικά τη ρευστότητα και περιπλέκουν τη χρηματοοικονομική διαχείριση των επιχειρήσεων. Επηρεάζουν, επίσης, την ανταγωνιστικότητα και την αποδοτικότητά τους, όταν ο πιστωτής υποχρεώνεται να ζητήσει εξωτερική χρηματοδότηση λόγω των καθυστερήσεων πληρωμών. Ο κίνδυνος αρνητικών επιπτώσεων αυξάνεται κατά πολύ σε περιόδους οικονομικής κάμψης, όταν η πρόσβαση σε χρηματοδότηση είναι δυσκολότερη. (4) Ο δικαστικός διακανονισμός των απαιτήσεων που συνδέονται με τις καθυστερήσεις πληρωμών διέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (4), τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 805/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις (5), τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1896/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση διαδικασίας ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής (6), και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 861/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2007, για τη θέσπιση ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών (7). Ωστόσο, είναι αναγκαίο να θεσπιστούν συμπληρωματικές διατάξεις, με σκοπό την αποτροπή των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές. (5) Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να συναλλάσσονται σε όλη την εσωτερική αγορά υπό συνθήκες που να διασφαλίζουν ότι οι διασυνοριακές συναλλαγές δεν συνεπάγονται μεγαλύτερους κινδύνους από τις εγχώριες πωλήσεις. Η εφαρμογή ουσιωδώς διαφορετικών κανόνων για τις εγχώριες και τις διασυνοριακές συναλλαγές θα οδηγούσε σε στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. (6) Η Επιτροπή, με την ανακοίνωση της 25ης Ιουνίου 2008 με τίτλο «Προτεραιότητα στις μικρές επιχειρήσεις - Μια “Small Business Act” για την Ευρώπη», υπογράμμισε την ανάγκη να διευκολυνθεί η πρόσβαση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ) στη χρηματοδότηση και να αναπτυχθεί ένα νομικό και επιχειρηματικό περιβάλλον το οποίο να ευνοεί τις έγκαιρες πληρωμές στις εμπορικές συναλλαγές. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι δημόσιες αρχές έχουν ιδιαίτερη ευθύνη στο πλαίσιο αυτό. Τα κριτήρια για τον καθορισμό των ΜΜΕ καθορίζονται με τη σύσταση 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 2003, σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων (8). (7) Μία από τις προτεραιότητες που περιλαμβάνονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 26ης Νοεμβρίου 2008 με τίτλο «Ένα Ευρωπαϊκό σχέδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας» συνίσταται στη μείωση του διοικητικού φόρτου και την προώθηση της επιχειρηματικότητας μέσω, μεταξύ άλλων, της καταρχήν εξασφάλισης ότι εξοφλούνται τα τιμολόγια για τα αγαθά και τις υπηρεσίες, περιλαμβανομένων και των τιμολογίων των ΜΜΕ, εντός ενός μηνός, ώστε να αντιμετωπιστούν οι περιορισμοί ρευστότητας. (8) Το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να περιορίζεται στις πληρωμές που γίνονται ως αμοιβή για εμπορικές συναλλαγές. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να διέπει τις συναλλαγές με τους καταναλωτές, τους τόκους που καταβάλλονται σε σχέση με άλλες πληρωμές, π.χ. πληρωμές δυνάμει της νομοθεσίας για τις επιταγές και τις συναλλαγματικές ή τις πληρωμές στο πλαίσιο αποζημίωσης, συμπεριλαμβανομένων των πληρωμών από τις ασφαλιστικές εταιρείες. Επίσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εξαιρούν οφειλές που αποτελούν αντικείμενο διαδικασίας αφερεγγυότητας, συμπεριλαμβανομένων διαδικασιών αναδιάρθρωσης χρέους. (9) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να διέπει όλες τις εμπορικές συναλλαγές, ανεξαρτήτως του εάν αυτές διενεργούνται μεταξύ ιδιωτικών ή δημόσιων επιχειρήσεων ή μεταξύ επιχειρήσεων και δημόσιων αρχών, δεδομένου ότι οι δημόσιες αρχές προβαίνουν σε σημαντικό όγκο πληρωμών προς τις επιχειρήσεις. Κατά συνέπεια, θα πρέπει επίσης να διέπει όλες τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των κύριων αναδόχων και των προμηθευτών και υπεργολάβων τους. (10) Το γεγονός ότι τα ελευθέρια επαγγέλματα εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να οδηγεί τα κράτη μέλη να τα αντιμετωπίζουν ως επιχειρήσεις ή εμπόρους για σκοπούς άσχετους με το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. (11) Στην παράδοση αγαθών και στην παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής που εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία θα πρέπει επίσης να συμπεριληφθούν η σχεδίαση και η εκτέλεση δημόσιων έργων και κτιρίων και τα έργα πολιτικού μηχανικού. (12) Η καθυστέρηση πληρωμής αποτελεί παράβαση συμβατικής υποχρέωσης η οποία έχει γίνει οικονομικά ελκυστική για τους οφειλέτες στα περισσότερα κράτη μέλη λόγω των χαμηλών ή των ανύπαρκτων τόκων υπερημερίας που επιβάλλονται στις καθυστερήσεις πληρωμών και/ή της βραδύτητας των διαδικασιών είσπραξης. Για να αναστραφεί η τάση αυτή και για να αποθαρρύνονται οι καθυστερήσεις, απαιτείται αποφασιστική μεταστροφή προς την υιοθέτηση νοοτροπίας έγκαιρης πραγματοποίησης των πληρωμών, τέτοια που, μεταξύ άλλων, να θεωρείται πάντα ο αποκλεισμός του δικαιώματος χρέωσης τόκου κατάφωρα καταχρηστική συμβατική ρήτρα ή πρακτική. Η μεταστροφή αυτή θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει τον καθορισμό ειδικών ρυθμίσεων σχετικά με τις προθεσμίες πληρωμής και την αποζημίωση των πιστωτών για τις δαπάνες που υφίστανται, επίσης δε θα πρέπει στο πλαίσιο αυτό ο αποκλεισμός του δικαιώματος αποζημίωσης για τα έξοδα είσπραξης να θεωρείται καταφανώς καταχρηστικός. (13) Θα πρέπει κατά συνέπεια να προβλεφθεί ότι οι συμβατικές προθεσμίες πληρωμής μεταξύ επιχειρήσεων δεν μπορούν, κατά γενικό κανόνα, να υπερβαίνουν τις 60 ημερολογιακές ημέρες. Μπορεί, ωστόσο, να υπάρξουν περιπτώσεις κατά τις οποίες οι επιχειρήσεις χρειάζονται μεγαλύτερες προθεσμίες πληρωμής, για παράδειγμα όταν οι επιχειρήσεις επιθυμούν να παράσχουν εμπορική πίστη στους πελάτες τους. Θα πρέπει, επομένως, να διατηρηθεί η δυνατότητα των μερών να συμφωνούν ρητά για προθεσμίες πληρωμής μεγαλύτερες των 60 ημερών, εφόσον η παράταση αυτή δεν είναι κατάφωρα καταχρηστική για τον πιστωτή. (14) Για λόγους συνέπειας της ενωσιακής νομοθεσίας, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να ισχύσει ο ορισμός της «αναθέτουσας αρχής» της οδηγίας 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών (9), και της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (10). (15) Οι οφειλόμενοι νόμιμοι τόκοι υπερημερίας θα πρέπει να υπολογίζονται σε ημερήσια βάση ως απλοί τόκοι, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1182/71 του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1971, περί καθορισμού των κανόνων που εφαρμόζονται στις προθεσμίες, ημερομηνίες και διορίες (11). (16) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να υποχρεώνει τους πιστωτές να απαιτούν τόκους υπερημερίας. Σε περίπτωση εκπρόθεσμης πληρωμής, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να επιτρέπει στον πιστωτή να χρεώνει τόκους υπερημερίας χωρίς προηγούμενη όχληση για μη εκτέλεση ή άλλη παρεμφερή ειδοποίηση προς τον οφειλέτη σχετικά με την υποχρέωσή του να πληρώσει. (17) Οι πληρωμές που πραγματοποιεί ο οφειλέτης θα πρέπει να θεωρούνται εκπρόθεσμες, για τον σκοπό της τεκμηρίωσης απαίτησης τόκων υπερημερίας, εφόσον ο πιστωτής δεν έχει στη διάθεσή του το οφειλόμενο ποσό κατά την καταληκτική ημερομηνία, ενώ έχει εκπληρώσει τις νομικές και συμβατικές υποχρεώσεις του. (18) Τα τιμολόγια θεμελιώνουν απαίτηση πληρωμής και συνιστούν σημαντικά έγγραφα στην αλυσίδα των συναλλαγών που αφορούν την προμήθεια αγαθών και υπηρεσιών, μεταξύ άλλων για τον προσδιορισμό προθεσμιών πληρωμής. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθήσουν συστήματα που να παρέχουν ασφάλεια δικαίου όσον αφορά την ακριβή ημερομηνία παραλαβής των τιμολογίων από τους οφειλέτες, συμπεριλαμβανομένου του τομέα της ηλεκτρονικής τιμολόγησης, στον οποίο η παραλαβή τιμολογίων θα μπορούσε να δημιουργεί ηλεκτρονικό τεκμήριο και ο οποίος υπάγεται εν μέρει στις διατάξεις περί τιμολόγησης της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (12). (19) Είναι αναγκαία η ικανή αποζημίωση των πιστωτών για τα έξοδα είσπραξης που οφείλονται στις καθυστερήσεις πληρωμών, ώστε να αποτρέπονται τέτοιου είδους καθυστερήσεις. Τα έξοδα είσπραξης θα πρέπει, επίσης, να περιλαμβάνουν την είσπραξη του διοικητικού κόστους και την αποζημίωση για το εσωτερικό κόστος που οφείλεται στην καθυστέρηση της πληρωμής για την οποία η παρούσα οδηγία θα πρέπει να καθορίσει ελάχιστο κατ’ αποκοπήν ποσό το οποίο θα μπορεί να αθροίζεται με τον τόκο υπερημερίας. Η αντιστάθμιση σε μορφή κατ’ αποκοπήν ποσού θα πρέπει να αποσκοπεί στον περιορισμό του διοικητικού και του εσωτερικού κόστους που συνεπάγεται η είσπραξη. Η αποζημίωση για τα έξοδα είσπραξης θα πρέπει να καθορίζεται με την επιφύλαξη των εθνικών διατάξεων, σύμφωνα με τις οποίες το εθνικό δικαστήριο μπορεί να χορηγεί στον πιστωτή αποζημίωση για κάθε πρόσθετη ζημία που συνδέεται με την καθυστερημένη πληρωμή του οφειλέτη. (20) Εκτός από την απαίτηση καταβολής κατ’ αποκοπήν ποσού για τα έξοδα είσπραξης, οι πιστωτές θα πρέπει να έχουν και δικαίωμα αποζημίωσης για τα άλλα έξοδα είσπραξης που προκύπτουν εξαιτίας της υπερημερίας του οφειλέτη. Στα εν λόγω έξοδα θα πρέπει να συγκαταλέγονται ιδίως αυτά που προέκυψαν για τους πιστωτές εξαιτίας της χρήσης δικηγόρου ή οργανισμού είσπραξης οφειλών. (21) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών να προβλέπουν ως αποζημίωση για το κόστος είσπραξης ποσά κατ’ αποκοπήν υψηλότερα και συνεπώς ευνοϊκότερα για τον πιστωτή ή να αυξάνουν τα ποσά αυτά, μεταξύ άλλων προκειμένου να συμβαδίζουν με τον πληθωρισμό. (22) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εμποδίζει την πραγματοποίηση πληρωμών με δόσεις ή κλιμακωτών πληρωμών. Ωστόσο, κάθε δόση ή πληρωμή θα πρέπει να καταβάλλεται σύμφωνα με τους συμφωνημένους όρους και να υπόκειται στους κανόνες περί εκπρόθεσμων πληρωμών που περιλαμβάνονται στην παρούσα οδηγία. (23) Κατά γενικό κανόνα, οι δημόσιες αρχές διαθέτουν ασφαλέστερες, προβλέψιμες και συνεχείς ροές εσόδων συγκριτικά με τις επιχειρήσεις. Επιπλέον, πολλές δημόσιες αρχές μπορούν να λάβουν χρηματοδοτήσεις με ελκυστικότερους όρους από τις επιχειρήσεις. Παράλληλα, οι δημόσιες αρχές εξαρτώνται λιγότερο από ό,τι οι επιχειρήσεις από τη διαμόρφωση σταθερών εμπορικών σχέσεων για την επίτευξη των στόχων τους. Οι μεγάλες προθεσμίες πληρωμής και οι καθυστερήσεις στις πληρωμές από δημόσιες αρχές, για εμπορεύματα και υπηρεσίες, προκαλούν αδικαιολόγητο κόστος για τις επιχειρήσεις. Επομένως, είναι σκόπιμο να καθιερωθούν ειδικοί κανόνες για τις εμπορικές συναλλαγές που αφορούν την πώληση εμπορευμάτων ή την παροχή υπηρεσιών από επιχειρήσεις σε δημόσιες αρχές, οι οποίοι θα πρέπει να προβλέπουν ειδικότερα προθεσμίες πληρωμής κατά κανόνα όχι μεγαλύτερες από 30 ημερολογιακές ημέρες, εκτός αν στη σύμβαση προβλέπεται ρητά μεγαλύτερη προθεσμία η οποία τεκμηριώνεται αντικειμενικά υπό το πρίσμα του ιδιαίτερου χαρακτήρα ή των ειδικών χαρακτηριστικών της σύμβασης, και, σε κάθε περίπτωση, όχι μεγαλύτερες από 60 ημερολογιακές ημέρες. (24) Θα πρέπει, ωστόσο, να ληφθεί υπόψη η ιδιαίτερη κατάσταση των δημόσιων αρχών που ασκούν οικονομική δραστηριότητα βιομηχανικού ή εμπορικού χαρακτήρα, προσφέροντας αγαθά ή υπηρεσίες στην αγορά ως δημόσιες επιχειρήσεις. Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, να παρατείνουν τη συμβατική προθεσμία σε 60 ημερολογιακές ημέρες το πολύ. (25) Ιδιαίτερη ανησυχία σε σχέση με την καθυστέρηση πληρωμής προκαλεί η κατάσταση των υπηρεσιών υγείας σε μεγάλο αριθμό κρατών μελών. Τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης, ως θεμελιώδες συστατικό μέρος της κοινωνικής υποδομής στην Ευρώπη, υποχρεώνονται συχνά να προσαρμόζουν τις ιδιαίτερες ατομικές ανάγκες στα οικονομικά τους, δεδομένου ότι η Ευρώπη γηράζει δημογραφικά, οι προσδοκίες αυξάνονται και η ιατρική προοδεύει. Όλα τα συστήματα έχουν να αντιμετωπίσουν την πρόκληση της κατά προτεραιότητα προώθησης της υγειονομικής μέριμνας κατά τρόπο που να εξισορροπεί τις ανάγκες των επιμέρους ασθενών με τους διαθέσιμους οικονομικούς πόρους. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι συνεπώς σε θέση να δίνουν στους δημόσιους φορείς παροχής ιατρικής μέριμνας τη δυνατότητα κάποιας ευελιξίας όσον αφορά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους. Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να παρατείνουν τη συμβατική προθεσμία σε 60 ημερολογιακές ημέρες το πολύ. Ωστόσο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να διασφαλίζουν ότι οι πληρωμές στον κλάδο υγειονομικής περίθαλψης θα γίνονται εντός των συμβατικών προθεσμιών πληρωμής. (26) Προκειμένου να μην υπονομευτεί η επίτευξη του στόχου της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνήσουν ώστε η μέγιστη διάρκεια της διαδικασίας αποδοχής ή επαλήθευσης στις εμπορικές συναλλαγές να μην υπερβαίνει, κατά γενικό κανόνα, τις 30 ημερολογιακές ημέρες. Θα πρέπει, πάντως, να είναι δυνατόν η διαδικασία επαλήθευσης να υπερβαίνει τις 30 ημερολογιακές ημέρες, για παράδειγμα στην περίπτωση ιδιαίτερα σύνθετων συμβάσεων, αν τούτο συμφωνείται ρητά στη σύμβαση και σε οποιαδήποτε έγγραφα της διαδικασίας προσφορών και δεν είναι κατάφωρα καταχρηστικό για τον πιστωτή. (27) Τα θεσμικά όργανα της Ένωσης βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση με τις δημόσιες αρχές των κρατών μελών όσον αφορά τις χρηματοδοτικές και εμπορικές σχέσεις τους. Ο κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (13), καθορίζει ότι οι πράξεις εκκαθάρισης, εντολής πληρωμής και πληρωμής των δαπανών από τα θεσμικά όργανα της Ένωσης πρέπει να ολοκληρώνονται εντός των χρονικών ορίων που καθορίζουν οι κανόνες εφαρμογής του. Οι εν λόγω κανόνες εφαρμογής προσδιορίζονται σήμερα με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (14), και καθορίζουν τις περιπτώσεις στις οποίες δικαιούνται τόκους υπερημερίας οι πιστωτές οι πληρωμές προς τους οποίους καθυστερούν. Στο πλαίσιο της τακτικής επανεξέτασης των κανονισμών αυτών, θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι οι μέγιστες προθεσμίες πληρωμής για τα θεσμικά όργανα της Ένωσης ευθυγραμμίζονται με τις νόμιμες προθεσμίες που ισχύουν για τις δημόσιες αρχές σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. (28) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να απαγορεύει την κατάχρηση της ελευθερίας των συμβάσεων εις βάρος του πιστωτή. Κατά συνέπεια, όταν ένας όρος σύμβασης ή μια πρακτική σε σχέση με την ημερομηνία ή την προθεσμία πληρωμής, το επιτόκιο υπερημερίας ή την αποζημίωση για το κόστος είσπραξης δεν δικαιολογείται με βάση τους όρους που ισχύουν για τον οφειλέτη ή εξυπηρετεί κυρίως τον σκοπό της εξασφάλισης μεγαλύτερης ρευστότητας για τον οφειλέτη εις βάρος του πιστωτή, μπορεί να θεωρηθεί υπό την έννοια αυτή ότι προβλέπεται καταχρηστικώς. Προς τούτο, και σύμφωνα με το ακαδημαϊκό «σχέδιο κοινού πλαισίου αναφοράς», τυχόν συμβατικός όρος ή πρακτική που παρεκκλίνει κατάφωρα από τα συναλλακτικά ήθη και αντιβαίνει στην καλή πίστη και τη συναλλακτική δεοντολογία θα πρέπει να θεωρείται ότι προβλέπεται καταχρηστικώς για τον πιστωτή. Ειδικότερα, ο πλήρης αποκλεισμός του δικαιώματος χρέωσης τόκων θα πρέπει να θεωρείται πάντοτε κατάφωρα καταχρηστικός, ενώ ο αποκλεισμός του δικαιώματος αποζημίωσης για τα έξοδα είσπραξης να εικάζεται ως καταφανώς καταχρηστικός. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τις εθνικές διατάξεις σχετικά με τον τρόπο σύναψης των συμβάσεων ή τις διατάξεις που ρυθμίζουν την ισχύ συμβατικών ρητρών που είναι καταχρηστικές για τον οφειλέτη. (29) Στο πλαίσιο της έντασης των προσπαθειών για την πρόληψη της κατάχρησης της συμβατικής ελευθερίας εις βάρος των πιστωτών, οργανώσεις επίσημα αναγνωρισμένες ότι εκπροσωπούν επιχειρήσεις και οργανώσεις που έχουν έννομο συμφέρον στην εκπροσώπηση επιχειρήσεων θα πρέπει να μπορούν να προσφεύγουν σε εθνικά δικαστήρια ή διοικητικές αρχές για να αποτρέπουν τη συνέχιση της εφαρμογής συμβατικών όρων ή πρακτικών κατάφωρα καταχρηστικών για τον πιστωτή. (30) Ως συμβολή στην επίτευξη του στόχου της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθήσουν τη διάδοση ορθών πρακτικών, μεταξύ άλλων με την ενθάρρυνση της δημοσίευσης καταλόγου συνεπών πληρωτών. (31) Είναι επιθυμητό να εξασφαλισθεί στους πιστωτές η δυνατότητα να επικαλούνται ρήτρα παρακράτησης της κυριότητας σε όλη την Ένωση κατά τρόπο που δεν εισάγει διακριτική μεταχείριση, εφόσον η ρήτρα παρακράτησης της κυριότητας είναι έγκυρη με βάση τις εφαρμοστέες εθνικές διατάξεις που ορίζει το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο. (32) Η παρούσα οδηγία απλώς ορίζει τον όρο «εκτελεστός τίτλος» αλλά δεν θα πρέπει να ρυθμίζει τις διάφορες διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης τέτοιου τίτλου, ούτε τους όρους σύμφωνα με τους οποίους μπορεί να διακοπεί ή να ανασταλεί η αναγκαστική εκτέλεση τέτοιου τίτλου. (33) Οι συνέπειες των καθυστερήσεων πληρωμών μπορούν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά μόνον αν συνοδεύονται από ταχείες και αποτελεσματικές για τον πιστωτή διαδικασίες είσπραξης. Σύμφωνα με την αρχή της αποφυγής των διακρίσεων, που καθορίζεται στο άρθρο 18 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις διαδικασίες αυτές θα πρέπει να έχουν πρόσβαση όλοι οι πιστωτές που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση. (34) Προκειμένου να διευκολυνθεί η συμμόρφωση προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενθαρρύνουν την προσφυγή σε διαμεσολάβηση ή άλλα μέσα εναλλακτικής επίλυσης διαφορών. Η οδηγία 2008/52/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 2008, για ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (15), ήδη θεσπίζει το πλαίσιο για συστήματα διαμεσολάβησης σε επίπεδο Ένωσης, ιδίως όσον αφορά διασυνοριακές διαφορές, χωρίς να εμποδίζει την εφαρμογή του σε εσωτερικά συστήματα διαμεσολάβησης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να ενθαρρύνουν τα ενδιαφερόμενα μέρη να καταρτίσουν εθελοντικούς κώδικες συμπεριφοράς, ιδίως ως συμβολή στην εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. (35) Είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι οι διαδικασίες είσπραξης για μη αμφισβητούμενες απαιτήσεις που συνδέονται με καθυστερήσεις πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές ολοκληρώνονται εντός βραχείας προθεσμίας, μεταξύ άλλων με την εφαρμογή ταχείας διαδικασίας και ανεξάρτητα από το ποσό της οφειλής. (36) Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, ήτοι η καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στην εσωτερική αγορά, δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και, συνεπώς, δύναται, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του εν λόγω στόχου. (37) Η υποχρέωση μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στην εθνική νομοθεσία θα πρέπει να περιοριστεί στις διατάξεις που αντιπροσωπεύουν ουσιώδη αλλαγή ως προς την οδηγία 2000/35/ΕΚ. Η υποχρέωση μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των διατάξεων που δεν τροποποιούνται απορρέει από την εν λόγω οδηγία. (38) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής της οδηγίας 2000/35/ΕΚ. (39) Σύμφωνα με το σημείο 34 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας (16), τα κράτη μέλη παροτρύνονται να καταρτίζουν, προς ιδία χρήση και προς όφελος της Ένωσης, τους δικούς τους πίνακες, οι οποίοι αποτυπώνουν, στο μέτρο του δυνατού, την αντιστοιχία της παρούσας οδηγίας με τα μέτρα που έλαβαν για τη μεταφορά της στο εθνικό δίκαιο και να δημοσιοποιούν τους εν λόγω πίνακες, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής 1. Σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι η καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, προκειμένου να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να ενισχυθεί με τον τρόπο αυτόν η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, ιδιαίτερα των ΜΜΕ. 2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε όλες τις πληρωμές που έχουν χαρακτήρα αμοιβής στο πλαίσιο εμπορικών συναλλαγών. 3. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν οφειλές που αποτελούν αντικείμενο διαδικασίας αφερεγγυότητας κατά του οφειλέτη, συμπεριλαμβανομένων διαδικασιών αναδιάρθρωσης χρέους. Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: 1) «εμπορική συναλλαγή»: κάθε συναλλαγή μεταξύ επιχειρήσεων ή μεταξύ επιχειρήσεων και δημόσιων αρχών, η οποία οδηγεί στην παράδοση αγαθών ή στην παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής· 2) «δημόσια αρχή»: κάθε αναθέτουσα αρχή, όπως ορίζουν το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2004/17/ΕΚ και το άρθρο 1 παράγραφος 9 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ, ανεξαρτήτως του αντικειμένου ή της αξίας της σύμβασης· 3) «επιχείρηση»: οιαδήποτε οργάνωση εκτός των δημόσιων αρχών, που ενεργεί στα πλαίσια της ανεξάρτητης οικονομικής ή επαγγελματικής της δραστηριότητας, ακόμη και αν η δραστηριότητα αυτή ασκείται από ένα και μόνο πρόσωπο· 4) «καθυστέρηση πληρωμής»: η μη πραγματοποίηση πληρωμής μέσα στη συμβατική η εκ του νόμου προθεσμία, εφόσον πληρούνται οι όροι του άρθρου 3 παράγραφος 1 ή του άρθρου 4 παράγραφος 1· 5) «τόκος υπερημερίας»: ο νόμιμος τόκος υπερημερίας ή ο τόκος με επιτόκιο που έχει συμφωνηθεί μεταξύ επιχειρήσεων, υπό τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 7· 6) «νόμιμος τόκος υπερημερίας»: ο απλός τόκος για την καθυστερημένη πληρωμή σε επιτόκιο το οποίο είναι ίσο προς το σύνολο του επιτοκίου αναφοράς συν οκτώ τουλάχιστον επιπλέον ποσοστιαίες μονάδες· 7) «επιτόκιο αναφοράς»: ένα από τα ακόλουθα: i) το επιτόκιο που ορίζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για τις πλέον πρόσφατες βασικές της πράξεις αναχρηματοδότησης ή ii) το οριακό επιτόκιο το οποίο προκύπτει από τη διαδικασία της προσφοράς με κυμαινόμενο επιτόκιο για τις πλέον πρόσφατες βασικές πράξεις αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας· 8) «οφειλόμενο ποσό»: το κυρίως ποσό που θα έπρεπε να έχει καταβληθεί μέσα στη συμβατική ή τη νόμιμη προθεσμία πληρωμής, συμπεριλαμβανομένων των εφαρμοζόμενων φόρων, δασμών, τελών ή επιβαρύνσεων που καθορίζονται στο τιμολόγιο ή την ισοδύναμη απαίτηση πληρωμής· 9) «παρακράτηση της κυριότητας»: κάθε συμβατική συμφωνία, με βάση την οποία ο πωλητής διατηρεί την κυριότητα των πωλουμένων αγαθών μέχρις ότου εξοφληθεί πλήρως το τίμημα· 10) «εκτελεστός τίτλος»: κάθε απόφαση ή διαταγή πληρωμής που εκδίδεται από δικαστήριο ή άλλη αρμόδια αρχή, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι προσωρινά εκτελεστές, είτε προς άμεση καταβολή είτε κατά δόσεις, η οποία παρέχει τη δυνατότητα στον πιστωτή να απαιτήσει την είσπραξη του χρέους με αναγκαστική εκτέλεση έναντι του οφειλέτη. Άρθρο 3 Εμπορικές συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων 1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων, ο πιστωτής δικαιούται τόκο υπερημερίας χωρίς να απαιτείται όχληση, εφόσον πληρούνται οι εξής όροι: α) ο πιστωτής έχει εκπληρώσει τις συμβατικές και νομικές του υποχρεώσεις· και β) ο πιστωτής δεν έχει λάβει το οφειλόμενο ποσό εγκαίρως, εκτός εάν ο οφειλέτης δεν ευθύνεται για την καθυστέρηση. 2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το επιτόκιο αναφοράς που εφαρμόζεται: α) για το πρώτο εξάμηνο του σχετικού έτους είναι το επιτόκιο που ίσχυε την 1η Ιανουαρίου του εν λόγω έτους· β) για το δεύτερο εξάμηνο του σχετικού έτους είναι το επιτόκιο που ίσχυε την 1η Ιουλίου του εν λόγω έτους. 3. Εφόσον πληρούνται οι όροι της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν τα ακόλουθα: α) ότι ο πιστωτής έχει δικαίωμα τόκου υπερημερίας από την ημέρα που ακολουθεί την ημερομηνία πληρωμής ή το τέλος της προθεσμίας πληρωμής που ορίζει η σύμβαση· β) εφόσον η ημερομηνία ή η προθεσμία πληρωμής δεν ορίζεται στη σύμβαση, ότι ο πιστωτής έχει δικαίωμα τόκου υπερημερίας κατά την εκπνοή οιουδήποτε από τα εξής χρονικά όρια: i) 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής από τον οφειλέτη του τιμολογίου ή άλλης ισοδύναμης αίτησης για πληρωμή· ii) εφόσον η ημερομηνία παραλαβής του τιμολογίου ή της ισοδύναμης αίτησης για πληρωμή δεν είναι βέβαιη, 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής των αγαθών ή παροχής των υπηρεσιών· iii) εφόσον ο οφειλέτης παραλάβει το τιμολόγιο ή την ισοδύναμη αίτηση για πληρωμή πριν από τα αγαθά ή τις υπηρεσίες, 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής των αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών· iv) εφόσον προβλέπεται από τον νόμο ή τη σύμβαση διαδικασία αποδοχής ή επαλήθευσης, με την οποία διαπιστώνεται η αντιστοιχία των αγαθών ή υπηρεσιών με τα οριζόμενα στη σύμβαση, και εάν ο οφειλέτης παραλάβει το τιμολόγιο ή την ισοδύναμη αίτηση για πληρωμή νωρίτερα από την ημερομηνία ή την ίδια ημερομηνία κατά την οποία διενεργείται η αποδοχή ή η επαλήθευση, 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία αυτή. 4. Όταν προβλέπεται διαδικασία αποδοχής ή επαλήθευσης, με την οποία διαπιστώνεται η αντιστοιχία των αγαθών ή υπηρεσιών με τα οριζόμενα στη σύμβαση, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η μέγιστη διάρκεια της εν λόγω διαδικασίας δεν υπερβαίνει τις 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής των αγαθών ή των υπηρεσιών, εκτός εάν ρητά συμφωνήθηκε διαφορετικά στο κείμενο της σύμβασης και υπό την προϋπόθεση ότι δεν είναι κατάφωρα καταχρηστική για τον πιστωτή υπό την έννοια του άρθρου 7. 5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η προθεσμία πληρωμής που καθορίζεται στη σύμβαση δεν υπερβαίνει τις 60 ημερολογιακές ημέρες, εκτός εάν ρητά συμφωνήθηκε διαφορετικά στο κείμενο της σύμβασης και υπό την προϋπόθεση ότι δεν είναι κατάφωρα καταχρηστική για τον πιστωτή υπό την έννοια του άρθρου 7. Άρθρο 4 Συναλλαγές μεταξύ επιχειρήσεων και δημόσιων αρχών 1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, κατά τις εμπορικές συναλλαγές στις οποίες ο οφειλέτης είναι δημόσια αρχή, ο πιστωτής δικαιούται, κατά την εκπνοή της προθεσμίας που ορίζουν οι παράγραφοι 3, 4 ή 6, νόμιμο τόκο υπερημερίας, χωρίς να απαιτείται όχληση, εφόσον πληρούνται οι εξής όροι: α) ο πιστωτής έχει εκπληρώσει τις συμβατικές και νομικές του υποχρεώσεις· και β) ο πιστωτής δεν έχει λάβει το οφειλόμενο ποσό εγκαίρως, εκτός εάν ο οφειλέτης δεν ευθύνεται για την καθυστέρηση. 2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το επιτόκιο αναφοράς που εφαρμόζεται: α) για το πρώτο εξάμηνο του σχετικού έτους είναι το επιτόκιο που ίσχυε την 1η Ιανουαρίου του εν λόγω έτους· β) για το δεύτερο εξάμηνο του σχετικού έτους είναι το επιτόκιο που ίσχυε την 1η Ιουλίου του εν λόγω έτους. 3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι στις εμπορικές συναλλαγές στις οποίες ο οφειλέτης είναι δημόσια αρχή: α) η προθεσμία πληρωμής δεν υπερβαίνει κανένα από τα ακόλουθα χρονικά όρια: i) 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής από τον οφειλέτη του τιμολογίου ή άλλης ισοδύναμης αίτησης για πληρωμή· ii) εφόσον η ημερομηνία παραλαβής του τιμολογίου ή της ισοδύναμης αίτησης για πληρωμή δεν είναι βέβαιη, 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία της παραλαβής των αγαθών ή της παροχής των υπηρεσιών· iii) εφόσον ο οφειλέτης παραλάβει το τιμολόγιο ή την ισοδύναμη αίτηση για πληρωμή πριν από τα αγαθά ή τις υπηρεσίες, 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία της παραλαβής των αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών· iv) εφόσον προβλέπεται από τον νόμο ή τη σύμβαση διαδικασία αποδοχής ή επαλήθευσης, με την οποία διαπιστώνεται η αντιστοιχία των αγαθών ή υπηρεσιών με τα οριζόμενα στη σύμβαση, και εάν ο οφειλέτης παραλάβει το τιμολόγιο ή την ισοδύναμη αίτηση για πληρωμή νωρίτερα από την ημερομηνία ή την ίδια ημερομηνία κατά την οποία διενεργείται η αποδοχή ή η επαλήθευση, 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία αυτή· β) η ημερομηνία παραλαβής του τιμολογίου δεν αποτελεί αντικείμενο συμβατικής συμφωνίας μεταξύ του οφειλέτη και του πιστωτή. 4. Τα κράτη μέλη μπορούν να παρατείνουν τις προθεσμίες της παραγράφου 3 στοιχείο α) σε 60 το πολύ ημερολογιακές ημέρες, για: α) κάθε δημόσια αρχή που ασκεί οικονομική δραστηριότητα βιομηχανικής ή εμπορικής φύσης, με την προσφορά αγαθών και υπηρεσιών στην αγορά, και η οποία υπόκειται, ως δημόσια επιχείρηση, στις απαιτήσεις διαφάνειας της οδηγίας 2006/111/ΕΚ της Επιτροπής, της 16ης Νοεμβρίου 2006, για τη διαφάνεια των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεων καθώς και για τη χρηματοοικονομική διαφάνεια εντός ορισμένων επιχειρήσεων (17)· β) δημόσιες επιχειρήσεις που παρέχουν υγειονομική μέριμνα και είναι κατάλληλα αναγνωρισμένες για τον σκοπό αυτόν. Αν κράτος μέλος αποφασίσει να παρατείνει τις προθεσμίες σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, διαβιβάζει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εν λόγω παράταση μέχρι τις 16 Μαρτίου 2018. Στη βάση αυτή, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, με την οποία αναφέρει ποια κράτη μέλη έχουν παρατείνει τις προθεσμίες τους σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο και λαμβάνοντας υπόψη τον αντίκτυπο στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, ιδίως για τις ΜΜΕ. Η έκθεση αυτή συνοδεύεται ενδεχομένως από κατάλληλες προτάσεις. 5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η μέγιστη διάρκεια της διαδικασίας αποδοχής ή επαλήθευσης κατά την παράγραφο 3 στοιχείο α) σημείο iv) δεν υπερβαίνει τις 30 ημερολογιακές ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής των αγαθών ή των υπηρεσιών, εκτός εάν ρητά συμφωνήθηκε διαφορετικά στο κείμενο της σύμβασης και σε οποιαδήποτε έγγραφα υποβολής προσφοράς και με την προϋπόθεση ότι δεν είναι κατάφωρα καταχρηστική για τον πιστωτή υπό την έννοια του άρθρου 7. 6. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η προθεσμία πληρωμής που ορίζεται στη σύμβαση δεν είναι μεγαλύτερη από τα χρονικά όρια που προβλέπονται στην παράγραφο 3, εκτός εάν ρητά συμφωνήθηκε διαφορετικά στο κείμενο της σύμβασης και με την προϋπόθεση ότι τούτο δικαιολογείται αντικειμενικά από την ιδιαίτερη φύση ή τα χαρακτηριστικά της σύμβασης και ότι σε κάθε περίπτωση η προθεσμία δεν υπερβαίνει τις 60 ημερολογιακές ημέρες. Άρθρο 5 Χρονοδιαγράμματα πληρωμής Η παρούσα οδηγία ισχύει με την επιφύλαξη της δυνατότητας των συμβαλλομένων να συμφωνήσουν, τηρουμένων των σχετικών διατάξεων της εφαρμοστέας εθνικής νομοθεσίας, σε χρονοδιαγράμματα πληρωμής που θα προβλέπουν την καταβολή του οφειλόμενου ποσού σε δόσεις. Στις περιπτώσεις αυτές, εάν οποιαδήποτε από τις δόσεις δεν καταβληθεί έως τη συμφωνημένη ημερομηνία, ο τόκος και η αποζημίωση που προβλέπει η παρούσα οδηγία υπολογίζονται με αποκλειστική βάση τα ληξιπρόθεσμα ποσά. Άρθρο 6 Αποζημίωση για τα έξοδα είσπραξης 1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, εφόσον καθίσταται απαιτητός τόκος υπερημερίας σε εμπορικές συναλλαγές σύμφωνα με το άρθρο 3 ή το 4, ο πιστωτής δικαιούται να λάβει από τον οφειλέτη τουλάχιστον το σταθερό ποσό των 40 ευρώ. 2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το κατά την παράγραφο 1 κατ’ αποκοπήν ποσό είναι απαιτητό χωρίς να απαιτείται όχληση και ως αποζημίωση για τα έξοδα είσπραξης του πιστωτή. 3. Ο πιστωτής δικαιούται, επιπλέον του κατά την παράγραφο 1 κατ’ αποκοπήν ποσού, να ζητήσει από τον οφειλέτη εύλογη αποζημίωση για οποιαδήποτε σχετικά υπολειπόμενα έξοδα είσπραξης πάνω από το κατ’ αποκοπήν ποσό, που οφείλονται στην καθυστερημένη πληρωμή του οφειλέτη. Τούτο θα μπορούσε να περιλαμβάνει δαπάνες που οφείλονται, μεταξύ άλλων, στη χρήση δικηγόρου ή οργανισμού είσπραξης οφειλών. Άρθρο 7 Καταχρηστικοί όροι συμβάσεων και πρακτικές 1. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι συμβατικός όρος ή πρακτική που αφορά την ημερομηνία ή την προθεσμία πληρωμής, το επιτόκιο για την καθυστέρηση της πληρωμής ή την αποζημίωση για τα έξοδα είσπραξης είτε δεν έχει εκτελεστό χαρακτήρα είτε γεννά αξίωση αποζημίωσης, εάν έχει κατάφωρα καταχρηστικό χαρακτήρα για τον πιστωτή. Για την εκτίμηση του τυχόν καταχρηστικού χαρακτήρα συμβατικού όρου ή πρακτικής για τον πιστωτή, υπό την έννοια του πρώτου εδαφίου, συνεκτιμώνται όλες οι περιστάσεις της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων: α) τυχόν κατάφωρης παρέκκλισης από τα συναλλακτικά ήθη, αντίθετης προς την καλή πίστη και τη συναλλακτική δεοντολογία· β) της φύσης του προϊόντος ή της υπηρεσίας· και γ) του εάν ο οφειλέτης διαθέτει οιονδήποτε αντικειμενικό λόγο απόκλισης από τον νόμιμο τόκο υπερημερίας, από την προθεσμία πληρωμής κατά το άρθρο 3 παράγραφος 5, το άρθρο 4 παράγραφος 3 στοιχείο α), το άρθρο 4 παράγραφος 4 και το άρθρο 4 παράγραφος 6 ή από το κατ’ αποκοπήν ποσό κατά το άρθρο 6 παράγραφος 1. 2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, συμβατικός όρος ή πρακτική που αποκλείει τη χρέωση τόκου για την καθυστέρηση της πληρωμής θεωρείται ότι έχει κατάφωρα καταχρηστικό χαρακτήρα. 3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, συμβατικός όρος ή πρακτική που αποκλείει την αποζημίωση για τα έξοδα είσπραξης σύμφωνα με το άρθρο 6 θεωρείται ότι έχει κατάφωρα καταχρηστικό χαρακτήρα. 4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, προς όφελος των δανειστών και των ανταγωνιστών, την ύπαρξη επαρκών και αποτελεσματικών μέσων ώστε να αποτρέπεται η συνέχιση της χρησιμοποίησης συμβατικών όρων και πρακτικών κατάφωρα καταχρηστικών κατά την έννοια της παραγράφου 1. 5. Στα μέσα κατά την παράγραφο 4 περιλαμβάνονται διατάξεις βάσει των οποίων οργανώσεις που είναι επισήμως αναγνωρισμένες ότι εκπροσωπούν τα συμφέροντα επιχειρήσεων ή έχουν έννομο συμφέρον προς τούτο μπορούν να προσφύγουν, σύμφωνα με την ισχύουσα εθνική νομοθεσία, στα δικαστήρια ή στα αρμόδια διοικητικά όργανα ισχυριζόμενες ότι συμβατικοί όροι ή πρακτικές έχουν κατάφωρα καταχρηστικό χαρακτήρα υπό την έννοια της παραγράφου 1, ώστε να μπορούν να εφαρμόσουν κατάλληλα και αποτελεσματικά μέσα για να αποτραπεί η χρήση τους. Άρθρο 8 Διαφάνεια και αυξημένη επίγνωση 1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν πλήρη διαφάνεια όσον αφορά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την παρούσα οδηγία, μεταξύ άλλων με τη δημοσίευση του ισχύοντος νόμιμου επιτοκίου υπερημερίας. 2. Η Επιτροπή δημοσιεύει στο διαδίκτυο λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα νόμιμα επιτόκια που ισχύουν σε όλα τα κράτη μέλη σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής στο πλαίσιο εμπορικών συναλλαγών. 3. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν, εφόσον απαιτείται, τον ειδικευμένο τύπο, εκστρατείες πληροφόρησης ή κάθε άλλο αποτελεσματικό μέσο για να αποκτήσουν οι επιχειρήσεις αυξημένη επίγνωση των τρόπων επανόρθωσης για τις καθυστερήσεις πληρωμής μεταξύ επιχειρήσεων. 4. Τα κράτη μέλη μπορούν να ενθαρρύνουν την κατάρτιση κωδίκων έγκαιρης πληρωμής, με πρόβλεψη σαφώς καθορισμένων προθεσμιών πληρωμής και κατάλληλης διαδικασίας για τη διευθέτηση κάθε διαμφισβητούμενης πληρωμής, ή κάθε πρωτοβουλία που αντιμετωπίζει το κρίσιμο ζήτημα των καθυστερήσεων πληρωμής και συμβάλλει στην καλλιέργεια νοοτροπίας έγκαιρων πληρωμών που υποστηρίζει τον στόχο της παρούσας οδηγίας. Άρθρο 9 Παρακράτηση της κυριότητας 1. Τα κράτη μέλη ορίζουν, σύμφωνα με τις εφαρμοστέες εθνικές διατάξεις ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, ότι ο πωλητής διατηρεί την κυριότητα των αγαθών μέχρις ότου εξοφληθεί πλήρως το τίμημα, εφόσον έχει συμφωνηθεί ρητώς μεταξύ του αγοραστή και του πωλητή, πριν από την παράδοση των αγαθών, ρήτρα παρακράτησης της κυριότητας. 2. Τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίσουν ή να διατηρήσουν διατάξεις όσον αφορά τις προκαταβολές πληρωμών οι οποίες έχουν ήδη πραγματοποιηθεί από τον οφειλέτη. Άρθρο 10 Διαδικασίες είσπραξης για μη αμφισβητούμενες απαιτήσεις 1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι εκτελεστός τίτλος μπορεί να εκδίδεται, μεταξύ άλλων με ταχεία διαδικασία και ασχέτως του ύψους της οφειλής, κανονικά εντός 90 ημερολογιακών ημερών από την κατάθεση της αγωγής ή αίτησης του δανειστή στο δικαστήριο ή σε άλλη αρμόδια αρχή, εφόσον δεν υπάρχει αμφισβήτηση της οφειλής ή πτυχών της. Τα κράτη μέλη ανταποκρίνονται στην υποχρέωση αυτή σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, τους κανονισμούς και τις διοικητικές διατάξεις τους. 2. Οι εθνικές νομοθεσίες και οι εθνικές κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις πρέπει να επιβάλλουν τους ίδιους όρους σε όλους τους πιστωτές που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση. 3. Κατά τον υπολογισμό της κατά την παράγραφο 1 προθεσμίας δεν λαμβάνονται υπόψη τα εξής: α) οι προθεσμίες κοινοποίησης ή επίδοσης εγγράφων· β) οι καθυστερήσεις για τις οποίες ευθύνεται ο πιστωτής, όπως ο χρόνος που δαπανάται για τη διόρθωση αιτήσεων. 4. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1896/2006. Άρθρο 11 Έκθεση Έως τις 16 Μαρτίου 2016, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η έκθεση συνοδεύεται ενδεχομένως από τις κατάλληλες προτάσεις. Άρθρο 12 Μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο 1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς τα άρθρα 1 έως 8 και το άρθρο 10 έως τις 16 Μαρτίου 2013. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτήν κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Περιλαμβάνουν επίσης δήλωση που διευκρινίζει ότι οι αναφορές στην καταργούμενη οδηγία, οι οποίες περιέχονται στις ισχύουσες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, νοούνται ως αναφορές στην παρούσα οδηγία. Ο τρόπος αυτής της αναφοράς και της διατύπωσης αυτής της δήλωσης καθορίζεται από τα κράτη μέλη. 2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα τον οποίο διέπει η παρούσα οδηγία. 3. Τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρήσουν σε ισχύ ή να θεσπίσουν διατάξεις ευνοϊκότερες για τον πιστωτή από τις διατάξεις που απαιτούνται για τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία. 4. Κατά τη μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, τα κράτη μέλη αποφασίζουν σχετικά με την εξαίρεση συμβάσεων που έχουν συναφθεί πριν από τις 16 Μαρτίου 2013. Άρθρο 13 Κατάργηση Η οδηγία 2000/35/ΕΚ καταργείται από τις 16 Μαρτίου 2013, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες για τη μεταφορά της στο εθνικό δίκαιο και την εφαρμογή της. Εντούτοις, παραμένει σε ισχύ για συμβάσεις που συνήφθησαν πριν από την εν λόγω ημερομηνία στις οποίες η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 4. Οι αναφορές στην καταργούμενη οδηγία λογίζονται ως αναφορές στην παρούσα οδηγία και νοούνται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που παρατίθεται στο παράρτημα. Άρθρο 14 Έναρξη ισχύος Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρθρο 15 Αποδέκτες Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Στρασβούργο, 16 Φεβρουαρίου 2011.

Εμπορικές πράξεις

Εμπορική νομοθεσία

Λογιστική διαχείριση

Δημόσιες επιχειρήσεις

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ


ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 22ας Νοεμβρίου 2010 σχετικά με τη σύναψη δευτέρου πρόσθετου πρωτοκόλλου στη συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Δημοκρατίας της Χιλής, αφετέρου, για να ληφθεί υπόψη η προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας (2010/726/ΕΕ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 217 σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) και το άρθρο 218 παράγραφος 8, τη συνθήκη προσχώρησης της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 3, την πράξη προσχώρησης της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, και ιδίως το άρθρο 6 παράγραφος 2, την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Το δεύτερο πρόσθετο πρωτόκολλο στη συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Δημοκρατίας της Χιλής, αφετέρου, υπεγράφη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, την 24η Ιουλίου 2007. (2) Συνεπεία της έναρξης ισχύος της συνθήκης της Λισαβόνας την 1η Δεκεμβρίου 2009, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντικατέστησε και διαδέχθηκε την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. (3) Το δεύτερο πρόσθετο πρωτόκολλο θα πρέπει να συναφθεί, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Το δεύτερο πρόσθετο πρωτόκολλο στη συμφωνία σύνδεσης μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Δημοκρατίας της Χιλής, αφετέρου, για να ληφθεί υπόψη η προσχώρηση της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (2), εγκρίνεται, εξ ονόματος της Ένωσης και των κρατών μελών της. Άρθρο 2 Ο πρόεδρος του Συμβουλίου προβαίνει, εξ ονόματος της Ένωσης και των κρατών μελών της, στην κοινοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 10 του δεύτερου πρόσθετου πρωτοκόλλου. Άρθρο 3 Ο πρόεδρος του Συμβουλίου προβαίνει, εξ ονόματος της Ένωσης, στην ακόλουθη κοινοποίηση: «Συνεπεία της έναρξης ισχύος της συνθήκης της Λισαβόνας την 1η Δεκεμβρίου 2009, η Ευρωπαϊκή Ένωση αντικατέστησε και διαδέχθηκε την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και από την ημερομηνία αυτή, ασκεί όλα τα δικαιώματα και αναλαμβάνει όλες τις υποχρεώσεις της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Συνεπώς, οι παραπομπές στην “Ευρωπαϊκή Κοινότητα”, στο κείμενο της συμφωνίας, νοούνται, οσάκις ενδείκνυται, ως παραπομπές στην “Ευρωπαϊκή Ένωση”.». Άρθρο 4 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της. Βρυξέλλες, 22 Νοεμβρίου 2010.

Διεθνείς συμφωνίες

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 72/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 27ης Ιανουαρίου 2012 σχετικά με τροποποίηση και παρέκκλιση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), και ιδίως το άρθρο 103η στοιχείο β), σε συνδυασμό με το άρθρο 4, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 θεσπίζει κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών στην οποία περιλαμβάνονται οι τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών. Το 103ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 προβλέπει ότι στις περιφέρειες των κρατών μελών στις οποίες ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών του τομέα των οπωροκηπευτικών είναι ιδιαίτερα χαμηλός, η Επιτροπή μπορεί να επιτρέπει στα κράτη μέλη, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αίτησης, να χορηγούν στις οργανώσεις παραγωγών εθνική χρηματοδοτική συνδρομή ίση προς το 80% κατ’ ανώτατο όριο των χρηματικών εισφορών που αναφέρονται στο άρθρο 103β παράγραφος 1 στοιχείο α) του εν λόγω κανονισμού. (2) Το άρθρο 91 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 του Συμβουλίου (2) προβλέπει ότι για τους σκοπούς του άρθρου 103ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών σε μια περιφέρεια κράτους μέλους υπολογίζεται ως η αξία της παραγωγής οπωροκηπευτικών της εν λόγω περιφέρειας η οποία έχει διατεθεί στο εμπόριο από τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και τις ομάδες παραγωγών διαιρούμενη διά της συνολικής αξίας της παραγωγής οπωροκηπευτικών της εν λόγω περιφέρειας. Για να εξασφαλιστεί η ορθή χρήση της εθνικής στήριξης, είναι σκόπιμο να διευκρινιστούν οι κανόνες για τον υπολογισμό του βαθμού οργάνωσης. (3) Σύμφωνα με το άρθρο 91 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 ως περιφέρεια θεωρείται διακριτό μέρος της επικράτειας ενός κράτους μέλους, λόγω των διοικητικών, γεωγραφικών ή οικονομικών χαρακτηριστικών της. Για λόγους συνοχής και επαληθευσιμότητας, κρίνεται σκόπιμο να αποσαφηνιστεί ο ορισμός της περιφέρειας και να καθοριστεί ελάχιστη περίοδος κατά την οποία δεν επιτρέπονται τροποποιήσεις στον ορισμό της περιφέρειας, εκτός εάν δικαιολογείται αντικειμενικά. (4) Συνεπώς, θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 543/2011. (5) Το άρθρο 92 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 προβλέπει ότι η αίτηση στην Επιτροπή για την έγκριση της καταβολής εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής για τα επιχειρησιακά προγράμματα που θα εφαρμοστούν σε οποιοδήποτε ημερολογιακό έτος, υποβάλλεται έως τις 31 Ιανουαρίου του εν λόγω έτους. Προκειμένου να επιτραπεί η εφαρμογή το 2012 του τροποποιημένου άρθρου 91 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθεί παρέκκλιση από την προθεσμία του άρθρου 92 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του εν λόγω εκτελεστικού κανονισμού. Επιπλέον, θα πρέπει να προβλεφθεί διόρθωση των αιτήσεων πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. (6) Για να εξασφαλιστεί ότι οι αιτήσεις για την έγκριση της καταβολής εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής για τα επιχειρησιακά προγράμματα που θα εφαρμοστούν το 2012 μπορούν να υποβληθούν σύμφωνα με τους νέους κανόνες, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του. Ωστόσο, το άρθρο 95 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 απαιτεί επίσης η αίτηση για την επιστροφή από την Ένωση να συνοδεύεται από δικαιολογητικά τα οποία αποδεικνύουν τον βαθμό οργάνωσης των παραγωγών σε μια σχετική περιφέρεια. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει, συνεπώς, να εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των αιτήσεων για την επιστροφή από την Ένωση της εγκεκριμένης από την Επιτροπή εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής, σύμφωνα με το άρθρο 95 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. (7) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της διαχειριστικής επιτροπής για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Τροποποίηση του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 Το άρθρο 91 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 91 Βαθμός οργάνωσης των παραγωγών και ορισμός μιας περιφέρειας 1. Για τους σκοπούς του άρθρου 103ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών σε μια περιφέρεια κράτους μέλους υπολογίζεται ως η αξία της παραγωγής οπωροκηπευτικών της εν λόγω περιφέρειας η οποία έχει διατεθεί στο εμπόριο από τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και τις ομάδες παραγωγών διαιρούμενη διά της συνολικής αξίας της παραγωγής οπωροκηπευτικών της εν λόγω περιφέρειας. Η αξία της παραγωγής οπωροκηπευτικών της εν λόγω περιφέρειας η οποία έχει διατεθεί στο εμπόριο από τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και τις ομάδες παραγωγών που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο περιλαμβάνει μόνο τα προϊόντα για τα οποία έχουν αναγνωριστεί οι εν λόγω οργανώσεις παραγωγών, ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και ομάδες παραγωγών. Τα άρθρα 42 και 50 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών. Μόνο η παραγωγή των οργανώσεων παραγωγών, των ενώσεων οργανώσεων παραγωγών, των ομάδων παραγωγών και των μελών τους σε μια σχετική περιφέρεια η οποία έχει διατεθεί στο εμπόριο από τις οργανώσεις παραγωγών, τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και τις ομάδες παραγωγών περιλαμβάνεται στον υπολογισμό της αξίας αυτής. Για τον υπολογισμό της συνολικής αξίας της παραγωγής οπωροκηπευτικών της εν λόγω περιφέρειας, η μεθοδολογία που αναφέρεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 138/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (3) εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών. 2. Ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών σε μια περιφέρεια κράτους μέλους θεωρείται ιδιαίτερα χαμηλός όταν ο μέσος όρος των βαθμών, που υπολογίζεται όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1 κατά τα τρία τελευταία έτη για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία είναι κάτω από 20 %. 3. Μόνο για την παραγωγή οπωροκηπευτικών της περιφέρειας που αναφέρεται στο παρόν άρθρο μπορεί να χορηγηθεί εθνική χρηματοδοτική συνδρομή. 4. Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, τα κράτη μέλη ορίζουν τις περιφέρειες ως διακριτό μέρος της επικράτειάς τους, σύμφωνα με αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια, όπως τα γεωπονικά και οικονομικά χαρακτηριστικά τους και το περιφερειακό γεωργικό δυναμικό και δυναμικό παραγωγής οπωροκηπευτικών ή τη θεσμική ή διοικητική δομή τους για τα οποία υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για τον υπολογισμό του βαθμού οργάνωσης σύμφωνα με την παράγραφο 1. Οι περιφέρειες που ορίζονται από ένα κράτος μέλος για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου δεν τροποποιούνται για τουλάχιστον 5 έτη, εκτός εάν η τροποποίηση αυτή δικαιολογείται αντικειμενικά από ουσιαστικούς λόγους που δεν συνδέονται με τον υπολογισμό του βαθμού οργάνωσης παραγωγών στη σχετική περιοχή ή περιοχές. Άρθρο 2 Παρέκκλιση από το άρθρο 92 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 92 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, τα κράτη μέλη υποβάλλουν την αίτηση τους για την έγκριση της καταβολής εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής, σύμφωνα με το άρθρο 103ε παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, για τα επιχειρησιακά προγράμματα που θα εφαρμοστούν το ημερολογιακό έτος 2012, έως τις 29 Φεβρουαρίου του 2012. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν τις περιφέρειες, συμπεριλαμβανομένης της γεωγραφικής οριοθέτησης που προβλέπεται στο άρθρο 91 παράγραφος 4 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, όπως τροποποιείται με τον παρόντα κανονισμό, στην πρώτη αίτησή τους για έγκριση που υποβάλλεται μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. Εφόσον είναι αναγκαίο, τα κράτη μέλη διορθώνουν τις αιτήσεις για την έγκριση για το 2012 που αποστέλλονται στην Επιτροπή πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού, έως τις 29 Φεβρουαρίου του 2012. Άρθρο 3 Έναρξη ισχύος Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των αιτήσεων για την επιστροφή από την Ένωση της εγκεκριμένης από την Επιτροπή εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής, σύμφωνα με το άρθρο 95 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 27 Ιανουαρίου 2012.

ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ Β΄ ΒΑΘΜΟΥ: ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΕΣ

Τοπική αυτοδιοίκηση

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 723/2011 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 18ης Ιουλίου 2011 για την επέκταση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 91/2009 στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) (ο «βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 13, Έχοντας υπόψη την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατόπιν διαβούλευσης με τη συμβουλευτική επιτροπή, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: 1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ 1.1. Ισχύοντα μέτρα (1) Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 91/2009 (2) («αρχικός κανονισμός»), το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ ύψους 85 % στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας («ΛΔΚ» ή «Κίνα»), για όλες τις εταιρείες εκτός από αυτές που παρατίθενται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 και στο παράρτημα I του εν λόγω κανονισμού. Τα εν λόγω μέτρα θα αποκαλούνται εφεξής «ισχύοντα μέτρα», και η έρευνα που οδήγησε στα μέτρα τα οποία επιβλήθηκαν βάσει του αρχικού κανονισμού θα αποκαλούνται εφεξής «αρχική έρευνα». 1.2. Αυτεπάγγελτη έναρξη (2) Κατόπιν της αρχικής έρευνας, σύμφωνα με τα αποδεικτικά στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή, τα μέτρα αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής ΛΔΚ («το υπό εξέταση προϊόν») καταστρατηγούνται μέσω μεταφόρτωσης μέσω Μαλαισίας. (3) Τα αποδεικτικά εκ πρώτης όψεως στοιχεία που είχε στη διάθεσή της η Επιτροπή έδειξαν ότι, μετά την επιβολή των ισχυόντων μέτρων, παρατηρήθηκε σημαντική μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών που ααφορούν τις εξαγωγές από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και τη Μαλαισία στην Ένωση, η οποία φάνηκε να οφείλεται στην επιβολή των εν ισχύι μέτρων. Δεν υπήρχε ικανός αποχρών λόγος ή αιτιολόγηση άλλη πλην της επιβολής των ισχυόντων μέτρων για αυτή τη μεταβολή. (4) Επιπλέον, τα αποδεικτικά στοιχεία έδειξαν ότι οι επανορθωτικές συνέπειες των ισχυόντων μέτρων υπονομεύονταν τόσο ως προς τις ποσότητες όσο και ως προς τις τιμές. Με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία, αυτές οι αυξανόμενες εισαγωγές από τη Μαλαισία πραγματοποιούνταν σε τιμές χαμηλότερες της μη ζημιογόνου τιμής που καθορίστηκε στην αρχική έρευνα. (5) Τέλος, υπήρξαν στοιχεία ότι οι τιμές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ σε σχέση με την κανονική αξία που έχει καθορισθεί στο παρελθόν για το ομοειδές προϊόν κατά την αρχική έρευνα. (6) Η Επιτροπή, αφού κατέληξε στο συμπέρασμα, κατόπιν διαβούλευσης με τη συμβουλευτική επιτροπή, ότι υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά εκ πρώτης όψεως στοιχεία για την έναρξη έρευνας, σύμφωνα με το άρθρο 13 του βασικού κανονισμού, άρχισε έρευνα, αυτεπαγγέλτως, με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 966/2010 (3) («ο κανονισμός για την έναρξη της έρευνας»). Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 3 και με το άρθρο 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή, βάσει του κανονισμού για την έναρξη της έρευνας, έδωσε επίσης οδηγίες στις τελωνειακές αρχές να καταγράφουν τις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία. 1.3. Έρευνα (7) Η Επιτροπή ενημέρωσε επισήμως τις αρχές της ΛΔΚ και της Μαλαισίας, τους παραγωγούς-εξαγωγείς και τους εμπόρους σε αυτές τις χώρες, τους ενωσιακούς εισαγωγείς που είναι γνωστό ότι έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον, καθώς και τον κλάδο παραγωγής της Ένωσης, σχετικά με την έναρξη της έρευνας. Απεστάλησαν ερωτηματολόγια στους παραγωγούς-εξαγωγείς της ΛΔΚ και της Μαλαισίας που ήταν γνωστοί στην Επιτροπή ή σε όσους είχαν αναγγελθεί εντός των προθεσμιών που προβλέπονται στην αιτιολογική σκέψη 19 του κανονισμού για την έναρξη της έρευνας. Ερωτηματολόγια απεστάλησαν επίσης και σε εισαγωγείς της Ένωσης. Τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν τη δυνατότητα να γνωστοποιήσουν γραπτώς τις απόψεις τους και να ζητήσουν να γίνουν δεκτά σε ακρόαση εντός της προθεσμίας που καθοριζόταν στον κανονισμό για την έναρξη της έρευνας. (8) Αναγγέλθηκαν δεκαεννέα παραγωγοί-εξαγωγείς στη Μαλαισία, τρεις όμιλοι παραγωγών-εξαγωγέων στην Κίνα και τρεις μη συνδεδεμένοι εισαγωγείς στην Ένωση. Αρκετές άλλες εταιρείες επικοινώνησαν με την Επιτροπή, αλλά ισχυρίστηκαν ότι δεν συμμετείχαν στην παραγωγή ή στην εξαγωγή του προϊόντος που αφορά η έρευνα. (9) Οι ακόλουθες εταιρείες απάντησαν στα ερωτηματολόγια και, στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν επιτόπιες επαληθεύσεις στις εγκαταστάσεις τους, με εξαίρεση την Menara Kerjaya Fasteners Sdn. Bhd, την TR Formac Sdn. Bhd. και την Excel Fastener Manufacturing Sdn. Bhd: Παραγωγοί-εξαγωγείς στη Μαλαισία: - Sofasco Industries (M) Sdn. Bhd, Penang, - Tigges Fastener Technology (M) Sdn. Bhd, Ipoh, - MCP Precision Sdn. Bhd, Penang, - HBS Fasteners Sdn. Bhd, Klang, - TZ Fasteners (M) Sdn. Bhd, Klang, - Menara Kerjaya Fasteners Sdn. Bhd, Penang, - Chin Well Fasteners Company Sdn. Bhd, Penang, - Acku Metal Industries (M) Sdn. Bhd, Penang, - Grand Fasteners Sdn. Bhd, Klang, - Jinfast Industries Sdn. Bhd, Penang, - Andfast Malaysia Sdn. Bhd, Ipoh, - ATC Metal Industrial Sdn. Bhd, Klang, - Pertama Metal Industries Sdn. Bhd, Shah Alam, - Excel Fastener Manufacturing Sdn. Bhd, Ipoh, - TI Metal Forgings Sdn. Bhd, Ipoh, - TR Formac Sdn. Bhd, Klang, - United Bolt and Nut Sdn. Bhd, Seremban, - Power Steel and Electro Plating Sdn. Bhd, Klang, - KKC Fastener Industry Sdn. Bhd, Melaka. 1.4. Περίοδος της έρευνας (10) Η περίοδος της έρευνας κάλυψε το διάστημα από την 1η Ιανουαρίου 2008 έως την 30ή Σεπτεμβρίου 2010 («ΠΕ»). Συγκεντρώθηκαν στοιχεία για την ΠΕ προκειμένου να εξετασθεί, μεταξύ άλλων, η κατά τους ισχυρισμούς μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών. Για την περίοδο από την 1η Οκτωβρίου 2009 έως την 30ή Σεπτεμβρίου 2010, συγκεντρώθηκαν λεπτομερέστερα στοιχεία προκειμένου να εξετασθεί η πιθανότητα υπονόμευσης των επανορθωτικών συνεπειών των ισχυόντων μέτρων, καθώς και η ύπαρξη ντάμπινγκ. 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ 2.1. Γενικές παρατηρήσεις (11) Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, προκειμένου να αξιολογηθεί αν υπήρξε καταστρατήγηση, αναλύθηκε διαδοχικά κατά πόσον μεταβλήθηκε ο τρόπος διεξαγωγής εμπορικών συναλλαγών μεταξύ τρίτων χωρών και της Ένωσης· κατά πόσον η μεταβολή αυτή απορρέει από πρακτική, διαδικασία ή εργασία για την οποία δεν υπήρχε ικανός αποχρών λόγος ή άλλη οικονομική δικαιολογία πλην της επιβολής του δασμού· κατά πόσον υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για ζημία ή στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι υπονομεύονται οι επανορθωτικές συνέπειες του δασμού όσον αφορά τις τιμές και/ή τις ποσότητες του ομοειδούς προϊόντος· κατά πόσον υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι ασκείται πρακτική ντάμπινγκ σε σχέση με τις κανονικές αξίες που έχουν ήδη προσδιορισθεί για το ομοειδές προϊόν, κατά περίπτωση, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 του βασικού κανονισμού. 2.2. Υπό εξέταση προϊόν και ομοειδές προϊόν (12) Το υπό εξέταση προϊόν, όπως ορίζεται στην αρχική έρευνα, είναι: ορισμένοι συνδετήρες από σίδηρο ή χάλυβα, πλην αυτών από ανοξείδωτο χάλυβα, δηλαδή ξυλόβιδες (εκτός των μακριών καρφιών με σπείρωμα), βίδες που σχηματίζουν σπείρωμα με το βίδωμά τους, άλλες βίδες και μπουλόνια με κεφαλή (έστω και με τα παξιμάδια και τις ροδέλες τους, αλλά εκτός των βιδών των κομμένων από σώματα με πλήρη τομή, και με πάχος στελέχους που δεν υπερβαίνει τα 6 mm και εκτός των βιδών και των μπουλονιών για τη στερέωση υλικού κατασκευής σιδηροτροχιών) και ροδέλες, καταγωγής ΛΔΚ, που σήμερα υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 7318 12 90, 7318 14 91, 7318 14 99, 7318 15 59, 7318 15 69, 7318 15 81, 7318 15 89, ex 7318 15 90, ex 7318 21 00 και ex 7318 22 00. (13) Το προϊόν που αποτέλεσε αντικείμενο της έρευνας είναι το ίδιο με εκείνο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 12, αλλά αποστέλλεται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνεται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι. (14) Η έρευνα κατέδειξε ότι οι συνδετήρες από σίδηρο ή χάλυβα, όπως ορίζεται ανωτέρω, που εξάγονται από τη ΛΔΚ στην Ένωση και εκείνοι που αποστέλλονται από τη Μαλαισία στην Ένωση, παρουσιάζουν τα ίδια βασικά φυσικά και τεχνικά χαρακτηριστικά και έχουν τις ίδιες χρήσεις, και, επομένως, πρέπει να θεωρούνται ως ομοειδή προϊόντα κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. 2.3. Βαθμός συνεργασίας και καθορισμός του εμπορικού όγκου (15) Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 9, δεκαεννέα παραγωγοί-εξαγωγείς από τη Μαλαισία και τρεις παραγωγοί-εξαγωγείς από την Κίνα συνεργάστηκαν στην έρευνα απαντώντας στο ερωτηματολόγιο. (16) Μετά την υποβολή της απάντησης στο ερωτηματολόγιο, μια εταιρεία της Μαλαισίας πληροφόρησε την Επιτροπή ότι είχε παύσει τις δραστηριότητές της και, κατά συνέπεια, απέσυρε τη συνεργασία της. (17) Στην περίπτωση αρκετών άλλων εταιρειών της Μαλαισίας, διαπιστώθηκε ότι η εφαρμογή του άρθρου 18 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού ήταν αιτιολογημένη για τους λόγους που εξηγούνται στις αιτιολογικές σκέψεις 32 έως 60. (18) Οι συνεργαζόμενοι παραγωγοί-εξαγωγείς από τη Μαλαισία κάλυψαν το 55 % των συνολικών μαλαισιανών εξαγωγών του προϊόντος που αποτέλεσε αντικείμενο της έρευνας στην Ένωση κατά την ΠΕ, όπως αναφέρεται στην COMEXT. Οι συνολικοί όγκοι εξαγωγών βασίστηκαν στην COMEXT. (19) Το επίπεδο της συνεργασίας από τους παραγωγούς-εξαγωγείς της ΛΔΚ ήταν χαμηλό, δεδομένου ότι μόνο τρεις παραγωγοί-εξαγωγείς απάντησαν στο ερωτηματολόγιο. Επιπροσθέτως, καμία από τις τρεις αυτές εταιρείες δεν εξάγει το υπό εξέταση προϊόν στην Ένωση ή τη Μαλαισία. Επομένως, με βάση τα στοιχεία που υπέβαλαν τα συνεργαζόμενα μέρη, δεν ήταν δυνατόν να καθοριστεί με εύλογο τρόπο ο όγκος των εξαγωγών του υπό εξέταση προϊόντος από τη ΛΔΚ. (20) Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, τα συμπεράσματα σχετικά με τις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα στην Ένωση και τις εξαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος από τη ΛΔΚ προς τη Μαλαισία έπρεπε να καθορισθούν εν μέρει με βάση τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία, σύμφωνα με το άρθρο 18 του βασικού κανονισμού. Για να καθορισθούν οι συνολικοί όγκοι των εισαγωγών από τη ΛΔΚ στην Ένωση χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία της COMEXT. Για τον καθορισμό των συνολικών εξαγωγών από τη ΛΔΚ προς τη Μαλαισία χρησιμοποιήθηκαν εθνικά στατιστικά στοιχεία της Κίνας και της Μαλαισίας. Επιπλέον, τα στοιχεία διασταυρώθηκαν με τα λεπτομερή στοιχεία για τις εισαγωγές και εξαγωγές που παρείχαν οι τελωνειακές αρχές της Μαλαισίας. (21) Ο όγκος των εισαγωγών που είχε καταγραφεί στα στατιστικά στοιχεία της Μαλαισίας και της Κίνας κάλυπτε μια ευρύτερη ομάδα προϊόντων από το υπό εξέταση προϊόν ή από το προϊόν που αποτέλεσε αντικείμενο της έρευνας. Ωστόσο, με βάση τα στοιχεία της COMEXT και τα επαληθευμένα στοιχεία σχετικά με τους παραγωγούς συνδετήρων από την Κίνα και τη Μαλαισία, θα μπορούσε να καθορισθεί ότι σημαντικό μέρος του όγκου εισαγωγών κάλυπτε το υπό εξέταση προϊόν. Ομοίως, με βάση τα εν λόγω στοιχεία θα μπορούσε να καθορισθεί οποιαδήποτε μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών και τα στοιχεία θα μπορούσαν να διασταυρωθούν με άλλα στοιχεία, όπως αυτά που παρείχαν οι συνεργαζόμενοι παραγωγοί-εξαγωγείς και εισαγωγείς. 2.4. Μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών (22) Μετά την επιβολή των αρχικών μέτρων τον Ιανουάριο του 2009, οι εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος από την Κίνα στην Ένωση μειώθηκαν θεαματικά. (23) Αντιθέτως, οι συνολικές εισαγωγές του προϊόντος που αποτέλεσε αντικείμενο της έρευνας από τη Μαλαισία στην Ένωση αυξήθηκαν σημαντικά μεταξύ του 2009 και του 2010. Τόσο τα στοιχεία της COMEXT όσο και τα στοιχεία των εξαγωγών που παρείχαν οι συνεργαζόμενες εταιρείες δείχνουν ότι, κατά τα έτη αυτά, οι εξαγωγές από τη Μαλαισία προς την Ένωση αυξήθηκαν, ενώ βρίσκονταν σε σταθερό επίπεδο τα προηγούμενα έτη. (24) Στον πίνακα 1 παρουσιάζονται οι ποσότητες των εισαγωγών ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα από τη ΛΔΚ και τη Μαλαισία προς την Ένωση μετά την επιβολή των μέτρων το 2009: Πίνακας 1 Εξέλιξη των εισαγωγών ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα στην Ένωση μετά την επιβολή των μέτρων Όγκος εισαγωγών σε τόνους 2008 2009 1.10.2009-30.9.2010 ΛΔΚ 432 049 64 609 27 000 Ποσοστό επί του συνόλου των εισαγωγών 82,2 % 38,0 % 15,4 % Μαλαισία 8 791 31 050 89 000 Ποσοστό επί του συνόλου των εισαγωγών 1,7 % 18,3 % 50,9 % Πηγή: COMEXT, στατιστικά στοιχεία από Κίνα και Μαλαισία (25) Από τα ανωτέρω στοιχεία προκύπτει σαφώς ότι, από το 2009, οι εξαγωγείς της Μαλαισίας υπερτερούσαν ανταγωνιστικά και, μέχρι έναν βαθμό, είχαν υποκαταστήσει τους κινέζους εξαγωγείς στην αγορά της Ένωσης όσον αφορά τον όγκο. Μετά την επιβολή των μέτρων, παρατηρήθηκε σημαντική μείωση των κινεζικών εισαγωγών στην Ένωση (94 %). (26) Κατά την ίδια περίοδο, παρατηρείται επίσης θεαματική αύξηση των εξαγωγών συνδετήρων από τη ΛΔΚ προς τη Μαλαισία: από μια σχετικά μικρή ποσότητα το 2008 (8 829 τόνοι) οι εξαγωγές αυξήθηκαν σε 89 471 τόνους κατά την ΠΕ. Πίνακας 2 Εισαγωγές συνδετήρων από την Κίνα στη Μαλαισία από το 2008 2008 2009 1.10.2009-30.9.2010 Εισαγωγές (ΜΤ) 8 829 61 973 89 471 Ετήσια μεταβολή (%) 600 % 45 % Δείκτης (2008 = 100) 100 700 1 013 Πηγή: Στατιστικά στοιχεία από τις μαλαισιανές τελωνειακές αρχές (27) Για να καθορισθεί η τάση της εμπορικής ροής ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα από την Κίνα προς τη Μαλαισία εξετάστηκαν στατιστικά στοιχεία από τη Μαλαισία και την Κίνα. Τα ανωτέρω στοιχεία είναι διαθέσιμα μόνον όσον αφορά ένα υψηλότερο επίπεδο προϊόντων απ’ ό,τι το υπό εξέταση προϊόν. Ωστόσο, με βάση τα στοιχεία της COMEXT και τα επαληθευμένα στοιχεία σχετικά με τους παραγωγούς συνδετήρων από την Κίνα και τη Μαλαισία, καθορίστηκε ότι σημαντικό μέρος κάλυπτε το υπό εξέταση προϊόν· συνεπώς, τα εν λόγω στοιχεία θα μπορούσαν να ληφθούν υπόψη. (28) Η εξέλιξη του συνολικού όγκου παραγωγής των συνεργαζόμενων παραγωγών στη Μαλαισία είχε παραμείνει σχετικά σταθερή πριν από την επιβολή των μέτρων το 2009. Οι παραγωγοί της Μαλαισίας όμως αύξησαν από τότε σημαντικά την παραγωγή τους. Πίνακας 3 Παραγωγή του προϊόντος που αποτέλεσε αντικείμενο της έρευνας των συνεργαζόμενων εταιρειών στη Μαλαισία 2008 2009 1.10.2009-30.9.2010 Όγκος παραγωγής (ΜΤ) 38 763 33 758 61 262 Πηγή: Πληροφορίες που παρείχαν οι συνεργαζόμενοι παραγωγοί 2.5. Συμπέρασμα σχετικά με τη μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών (29) Η συνολική μείωση των κινεζικών εξαγωγών προς την Ένωση από το 2009 και μετά, καθώς και η παράλληλη αύξηση των εξαγωγών από τη Μαλαισία και των εξαγωγών από τη ΛΔΚ προς τη Μαλαισία μετά την επιβολή των αρχικών μέτρων συνιστούσε μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των προαναφερόμενων χωρών, αφενός, και της Ένωσης, αφετέρου. 2.6. Μορφή της πρακτικής καταστρατήγησης (30) Το άρθρο 13 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού ορίζει ότι η μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών πρέπει να απορρέει από μια πρακτική, διαδικασία ή εργασία, για την οποία δεν υφίσταται ικανός αποχρών λόγος ή άλλη οικονομική δικαιολογία, πλην της επιβολής του δασμού. Η εν λόγω πρακτική, διαδικασία ή εργασία περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την αποστολή του προϊόντος που υπόκειται στα μέτρα μέσω τρίτων χωρών και τη συναρμολόγηση μερών στο πλαίσιο εργασιών συναρμολόγησης στην Ένωση ή σε τρίτη χώρα. Για τον σκοπό αυτό, η ύπαρξη εργασιών συναρμολόγησης καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού. (31) Η έρευνα έδειξε ότι μερικοί εισαγωγείς της Ένωσης προμηθεύτηκαν συνδετήρες κινεζικής, καταγωγής από μαλαισιανούς εξαγωγείς, που δεν συνεργάστηκαν στη διάρκεια της παρούσας έρευνας. Οι πληροφορίες αυτές διασταυρώθηκαν με τις βάσεις εμπορικών δεδομένων της Μαλαισίας και διαπιστώθηκε ότι ένα τουλάχιστον μέρος των συνδετήρων που εξήγαγαν οι εν λόγω μη συνεργαζόμενες εταιρείες είχε πράγματι παραχθεί στη ΛΔΚ. (32) Επιπρόσθετα, όπως περιγράφεται λεπτομερώς στις αιτιολογικές σκέψεις 52 έως 58, διαπιστώθηκε ότι ορισμένοι συνεργαζόμενοι παραγωγοί από τη Μαλαισία προσκόμισαν παραπλανητικά στοιχεία, ιδίως όσον αφορά τη σχέση με κινέζους κατασκευαστές, τις εισαγωγές τελικών προϊόντων από την Κίνα και την προέλευση των εξαγωγών του προϊόντος που αποτέλεσε αντικείμενο της έρευνας προς την Ένωση. Διαπιστώθηκε ότι ορισμένοι εξ αυτών εξήγαγαν συνδετήρες από σίδηρο ή χάλυβα, κινεζικής καταγωγής, προς την Ένωση. Επιπλέον, το γεγονός αυτό επιβεβαιώθηκε και από τα συμπεράσματα σχετικά με τη μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών, όπως περιγράφονται ανωτέρω στην αιτιολογική σκέψη 29. (33) Το 2009, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) ξεκίνησε έρευνα για εικαζόμενη μεταφόρτωση του ίδιου προϊόντος μέσω της Μαλαισίας. Επιπλέον, η έρευνα αποκάλυψε ότι οι αρχές της Μαλαισίας πραγματοποίησαν έρευνες για εικαζόμενες πρακτικές καταστρατήγησης την ίδια εποχή και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι πολλές εταιρείες, κυρίως εμπορικές, διέπρατταν απάτη μέσω παραποίησης της καταγωγής ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που εισάγονταν στη Μαλαισία από τη ΛΔΚ κατά την επανεξαγωγή του προϊόντος. (34) Κατά συνέπεια, επιβεβαιώθηκε η μεταφόρτωση προϊόντων κινεζικής καταγωγής μέσω της Μαλαισίας. (35) Μία εταιρεία που αποτέλεσε αντικείμενο επιθεώρησης δεν κατασκεύαζε συνδετήρες από πρώτες ύλες (π.χ. χονδρόσυρμα) αλλά ολοκλήρωνε την κατασκευή συνδετήρων από ημικατεργασμένα μέταλλα (π.χ. χονδρόσυρμα που έχει κοπεί και έχει κεφαλή, αλλά δεν έχει γίνει ακόμα κοχλιωτό, δεν έχει υποστεί θερμική κατεργασία ή δεν έχει επιχρισθεί). Ωστόσο, η εν λόγω εταιρεία δεν πραγματοποίησε εξαγωγές κατά τη διάρκεια της ΠΕ. Μία άλλη εταιρεία κατασκεύαζε συνδετήρες κυρίως από χονδρόσυρμα, αλλά και από ημικατεργασμένα μέταλλα. Για τη συγκεκριμένη εταιρεία, δεν διαπιστώθηκε καμία καταστρατήγηση βάσει των διατάξεων του άρθρου 13 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού, όπως αναφέρεται αναλυτικότερα στις αιτιολογικές σκέψεις 62 έως 63. 2.7. Μη ικανός αποχρών λόγος ή οικονομική δικαιολογία πλην της επιβολής του δασμού αντιντάμπινγκ (36) Η έρευνα δεν κατέδειξε κανένα άλλο ικανό αποχρώντα λόγο ή οικονομική δικαιολογία για τη μεταφόρτωση πλην της αποφυγής των ισχυόντων μέτρων όσον αφορά ορισμένους συνδετήρες από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής ΛΔΚ. Δεν ευρέθησαν στοιχεία, πλην του δασμού, που θα μπορούσαν να θεωρηθούν αντιστάθμιση του κόστους μεταφόρτωσης, ιδίως όσον αφορά τη μεταφορά και επαναφόρτωση, του υπό εξέταση προϊόντος από τη ΛΔΚ μέσω της Μαλαισίας. 2.8. Υπονόμευση των επανορθωτικών συνεπειών του δασμού αντιντάμπινγκ (37) Για να εκτιμηθεί εάν τα εισαγόμενα προϊόντα είχαν υπονομεύσει, ως προς τις ποσότητες και τις τιμές, τις επανορθωτικές συνέπειες των ισχυόντων μέτρων για τις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής ΛΔΚ, χρησιμοποιήθηκαν επαληθευμένα στοιχεία από τους παραγωγούς-εξαγωγείς και στοιχεία της CΟΜΕΧΤ ως τα καλύτερα διαθέσιμα στοιχεία όσον αφορά τις ποσότητες και τις τιμές των εξαγωγών από μη συνεργαζόμενες εταιρείες. Οι τιμές που καθορίστηκαν με αυτόν τον τρόπο συγκρίθηκαν με το επίπεδο εξάλειψης της ζημίας που είχε ορισθεί για τους παραγωγούς της Ένωσης στην αιτιολογική σκέψη 226 του αρχικού κανονισμού. (38) Θεωρήθηκε ότι η αύξηση των εισαγωγών από τη Μαλαισία ήταν σημαντική από την άποψη της ποσότητας. Η εκτιμούμενη κατανάλωση στην Ένωση στη διάρκεια της ΠΕ παρέχει παρόμοια ένδειξη σχετικά με το μέγεθος αυτών των εισαγωγών. Η σύγκριση του επιπέδου εξάλειψης της ζημίας, όπως ορίζεται στον αρχικό κανονισμό, και ο σταθμισμένος μέσος όρος των τιμών εξαγωγής έδειξαν σημαντική απόκλιση των τιμών. Επομένως, εξήχθη το συμπέρασμα ότι οι επανορθωτικές συνέπειες των ισχυόντων μέτρων υπονομεύονται όσον αφορά τόσο τις ποσότητες όσο και τις τιμές. 2.9. Αποδεικτικά στοιχεία ως προς την ύπαρξη ντάμπινγκ (39) Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφοι 1 και 2 του βασικού κανονισμού, εξετάστηκε κατά πόσον υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία ως προς την ύπαρξη ντάμπινγκ σε σχέση με την κανονική αξία που είχε προσδιοριστεί στο παρελθόν για τα ομοειδή προϊόντα. (40) Στον αρχικό κανονισμό, η κανονική αξία προσδιορίστηκε βάσει των τιμών στην Ινδία, η οποία στη συγκεκριμένη περίπτωση θεωρήθηκε κατάλληλη ανάλογη χώρα με οικονομία της αγοράς για τη ΛΔΚ. Κρίθηκε σκόπιμο να χρησιμοποιηθεί η κανονική αξία που είχε προσδιορισθεί στο παρελθόν σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού. (41) Σημαντικό μέρος των μαλαισιανών εξαγωγών καλύφθηκε από μη συνεργαζόμενους εξαγωγείς ή από συνεργαζόμενους εξαγωγείς που προσκόμισαν παραπλανητικά στοιχεία. Για τον λόγο αυτό, ο καθορισμός των τιμών των εξαγωγών από τη Μαλαισία αποφασίστηκε να γίνει με βάση διαθέσιμα στοιχεία, δηλαδή τη μέση τιμή των εξαγωγών ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα στη διάρκεια της ΠΕ, όπως καταγράφεται στην CΟΜΕΧΤ. (42) Για να πραγματοποιηθεί δίκαιη σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής, πραγματοποιήθηκαν οι δέουσες προσαρμογές ώστε να ληφθούν υπόψη οι διαφορές που επηρεάζουν τις τιμές και τη συγκρισιμότητα των τιμών, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού. Ομοίως, πραγματοποιήθηκαν προσαρμογές όσον αφορά τις διαφορές στους έμμεσους φόρους, στο κόστος μεταφοράς και ασφάλισης, με βάση το μέσο κόστος των συνεργαζόμενων μαλαισιανών παραγωγών-εξαγωγέων κατά την ΠΕ. (43) Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφοι 11 και 12 του βασικού κανονισμού, το ντάμπινγκ υπολογίστηκε με βάση τη σύγκριση της σταθμισμένης μέσης κανονικής αξίας, που ορίστηκε στον αρχικό κανονισμό, και τη σταθμισμένη μέση τιμή εξαγωγής, που διαπιστώθηκε κατά την παρούσα ΠΕ, εκφραζόμενη ως ποσοστό της τιμής CIF στα σύνορα της Ένωσης πριν από την καταβολή του δασμού. (44) Η σύγκριση μεταξύ της μέσης σταθμισμένης κανονικής αξίας και της μέσης σταθμισμένης τιμής εξαγωγής έδειξε την ύπαρξη πρακτικών ντάμπινγκ. 3. ΜΕΤΡΑ (45) Με βάση τα ανωτέρω, συνάγεται το συμπέρασμα ότι, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής ΛΔΚ, καταστρατηγήθηκε με μεταφόρτωση από τη Μαλαισία. (46) Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 πρώτη φράση του βασικού κανονισμού, τα ισχύοντα μέτρα για τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος, καταγωγής ΛΔΚ, θα πρέπει να επεκταθούν στις εισαγωγές του ιδίου προϊόντος που αποστέλλεται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνεται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι. (47) Ειδικότερα, λόγω της μη υποβολής αιτήματος καταγραφής από τον κλάδο παραγωγής της Ένωσης, το εν λόγω μέτρο που πρόκειται να επεκταθεί θα πρέπει να είναι εκείνο που καθορίζεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 91/2009 για «όλες τις άλλες εταιρείες», δηλαδή οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ 85 %, ο οποίος επιβάλλεται στην καθαρή τιμή, στο στάδιο «ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης», πριν από τον εκτελωνισμό. (48) Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 3 και το άρθρο 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, τα οποία προβλέπουν ότι κάθε επέκταση μέτρων θα πρέπει να εφαρμόζεται στις εισαγωγές που καταγράφονται κατά την είσοδό τους στην Ένωση σύμφωνα με τον κανονισμό για την έναρξη της έρευνας, θα πρέπει να εισπράττονται δασμοί για τις καταγεγραμμένες εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα που αποστέλλονται από τη Μαλαισία. 4. ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ (49) Οι δεκαεννέα εταιρείες στη Μαλαισία που απάντησαν στο ερωτηματολόγιο ζήτησαν απαλλαγή από την ενδεχόμενη επέκταση των μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. (50) Όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 16, στη συνέχεια μία από αυτές τις εταιρείες διέκοψε τη συνεργασία και απέσυρε την αίτηση απαλλαγής της. (51) Διαπιστώθηκε ότι δύο εταιρείες δεν εξήγαγαν το προϊόν κατά τη διάρκεια της ΠΕ και δεν ήταν δυνατό να συναχθούν συμπεράσματα ως προς τη φύση των δραστηριοτήτων τους. Συνεπώς, δεν ήταν δυνατόν να χορηγηθεί απαλλαγή στις συγκεκριμένες εταιρείες σε αυτό το στάδιο. Εάν, εντούτοις, κριθεί ότι, μετά την επέκταση των ισχυόντων μέτρων αντιντάμπινγκ, πληρούνται οι όροι του άρθρου 11 παράγραφος 4 και του άρθρου 13 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, αμφότερες οι εταιρείες μπορούν να ζητήσουν επανεξέταση της κατάστασής τους. (52) Λόγω της μη υποβολής αιτήματος καταγραφής από τον κλάδο παραγωγής της Ένωσης, μία από τις εν λόγω εταιρείες ρώτησε κατά πόσο η συμπερίληψη της εντολής καταγραφής των εισαγωγών στον κανονισμό για την έναρξη της έρευνας ήταν σύμφωνη προς το άρθρο 14 παράγραφος 5 δεύτερη φράση του βασικού κανονισμού. Ωστόσο, επρόκειτο για μια αυτεπάγγελτη έρευνα αντι-καταστρατήγησης που ξεκίνησε η Επιτροπή βάσει του άρθρου 13 παράγραφος 3 σε συνδυασμό με την πρώτη φράση του άρθρου 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού. Επομένως, στην περίπτωση αυτή το άρθρο 14 παράγραφος 5 δεύτερη φράση του βασικού κανονισμού είναι άνευ αντικειμένου. Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία θα αναιρούσε το χρήσιμο αποτέλεσμα του άρθρου 13 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, σύμφωνα με το οποίο η Επιτροπή μπορεί να ξεκινήσει αυτεπάγγελτη έρευνα για ενδεχόμενη καταστρατήγηση. (53) Η ίδια εταιρεία ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν πραγματοποιήθηκαν διαβουλεύσεις της συμβουλευτικής επιτροπής, όπως προβλέπεται στην πρώτη φράση του άρθρου 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού. Ωστόσο, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 3 και το άρθρο 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή ξεκίνησε την έρευνα αφού πραγματοποίησε διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή, παρά το γεγονός ότι τούτο δεν προβλεπόταν ρητά στον κανονισμό για την έναρξη της έρευνας. (54) Διαπιστώθηκε ότι επτά εταιρείες προσκόμισαν ψευδή ή παραπλανητικά στοιχεία. Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, οι συγκεκριμένες εταιρείες ενημερώθηκαν για την πρόθεση απόρριψης των πληροφοριών που είχαν υποβάλει και τους χορηγήθηκε προθεσμία για να παράσχουν πρόσθετες εξηγήσεις. (55) Οι πρόσθετες εξηγήσεις που παρείχαν οι συγκεκριμένες εταιρείες δεν άλλαξαν το συμπέρασμα ότι οι εν λόγω εταιρείες είχαν παραπλανήσει την έρευνα. Επομένως, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, τα συμπεράσματα αναφορικά με τις εν λόγω εταιρείες βασίστηκαν στα διαθέσιμα πραγματικά στοιχεία. (56) Διαπιστώθηκε ότι δύο από αυτές τις επτά εταιρείες είχαν αποκρύψει εισαγωγές τελικών προϊόντων από τη ΛΔΚ. Μία από αυτές τις εταιρείες είχε επίσης υποβάλει πλαστά τιμολόγια. Μια άλλη εταιρεία κατασκευής και εξαγωγής συνδετήρων στη Μαλαισία που ζήτησε απαλλαγή φάνηκε ότι ήταν συνδεδεμένη με τη συγκεκριμένη εταιρεία. (57) Διαπιστώθηκε ότι δύο άλλες εταιρείες είχαν αποκρύψει τη σχέση τους με έναν κινέζο κατασκευαστή ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα. (58) Τέλος, διαπιστώθηκε ότι δύο άλλες εταιρείες είχαν αποκρύψει τις μεταξύ τους σχέσεις, καθώς δεν διέθεταν ικανότητα παραγωγής των προϊόντων που εξήγαγαν, και παρεμπόδισαν την έρευνα μην παρέχοντας τις απαραίτητες πληροφορίες. (59) Εν όψει των συμπερασμάτων σχετικά με τη μεταβολή του τρόπου διεξαγωγής των εμπορικών συναλλαγών και τις πρακτικές μεταφόρτωσης, όπως περιγράφονται στις αιτιολογικές σκέψεις 22 έως 34, και λαμβανομένης υπόψη της φύσης των παραπλανητικών στοιχείων, όπως περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις 56 έως 58, δεν ήταν δυνατόν να χορηγηθούν απαλλαγές στις συγκεκριμένες επτά εταιρείες σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. (60) Μία εταιρεία δεν διέθετε καμία εγκατάσταση παραγωγής συνδετήρων και αρνήθηκε την παροχή πρόσβασης στα λογιστικά της βιβλία. Περαιτέρω, ευρέθησαν στοιχεία πρακτικών μεταφόρτωσης στη διάρκεια της ΠΕ. Κατά συνέπεια, δεν ήταν δυνατόν να της χορηγηθεί απαλλαγή σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 4. (61) Διαπιστώθηκε ότι οι εναπομείναντες οκτώ μαλαισιανοί παραγωγοί-εξαγωγείς δεν εμπλέκονται σε πρακτικές καταστρατήγησης και, επομένως, είναι δυνατόν να τους χορηγηθεί απαλλαγή. (62) Μια από τις οκτώ αυτές εταιρείες συστάθηκε μετά την επιβολή των ισχυόντων μέτρων από την κινεζική μητρική της εταιρεία, η οποία υπόκειται στα εν λόγω μέτρα. Η κινεζική μητρική εταιρεία μετέφερε σταδιακά μέρος των μηχανημάτων της στη Μαλαισία με σκοπό την εξυπηρέτηση της αγοράς της ΕΕ μέσω Μαλαισίας. Κατά τη φάση έναρξης της λειτουργίας της, η εταιρεία παρήγαγε συνδετήρες από ημικατεργασμένα προϊόντα τα οποία αποστέλλονταν από την κινεζική μητρική της εταιρεία για ολοκλήρωση της κατασκευής. Σε μεταγενέστερο στάδιο, όταν μεταφέρθηκαν περισσότερα μηχανήματα, η εταιρεία ξεκίνησε να παράγει συνδετήρες χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη χονδρόσυρμα από χάλυβα, το οποίο αποστελλόταν επίσης από την κινεζική της μητρική εταιρεία. (63) Αρχικά είχε επικρατήσει η άποψη να μη χορηγηθεί απαλλαγή στην εν λόγω εταιρεία. Ωστόσο, με βάση τις παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν μετά την κοινοποίηση, μεταξύ άλλων, όσο αφορά την προστιθέμενη αξία του προϊόντος στη Μαλαισία, συνήχθη το συμπέρασμα ότι η εταιρεία δεν είχε εμπλακεί σε πρακτικές καταστρατήγησης. Συνεπώς, είναι δυνατή η χορήγηση απαλλαγής στην εν λόγω εταιρεία. (64) Μία από τις εν λόγω οκτώ εταιρείες είναι συνδεδεμένη με μια εταιρεία στη ΛΔΚ η οποία υπόκειται στα αρχικά μέτρα. Ωστόσο, η μαλαισιανή αυτή εταιρεία ιδρύθηκε το 1998 από τους ταϊβανούς ιδιοκτήτες της, οι οποίοι ίδρυσαν τη θυγατρική εταιρεία στη ΛΔΚ μόνο σε μεταγενέστερο στάδιο, αλλά πριν ακόμη αρχίσουν να ισχύουν τα μέτρα κατά της ΛΔΚ. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η σχέση αυτή δημιουργήθηκε ή χρησιμοποιήθηκε με σκοπό την καταστρατήγηση των ισχυόντων μέτρων σχετικά με τις εισαγωγές, καταγωγής ΛΔΚ, βάσει του άρθρου 13 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. (65) Κρίνεται ότι στην περίπτωση αυτή απαιτούνται ειδικά μέτρα προκειμένου να εξασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή των εν λόγω απαλλαγών. Τα ειδικά αυτά μέτρα περιλαμβάνουν την υποβολή, στις τελωνειακές αρχές του κράτους μέλους, έγκυρου εμπορικού τιμολογίου το οποίο πρέπει να συμφωνεί με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Οι εισαγωγές που δεν συνοδεύονται από τέτοιο τιμολόγιο θα υπόκεινται στον επεκταθέντα δασμό αντιντάμπινγκ. (66) Άλλοι παραγωγοί οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας και δεν εξήγαγαν το προϊόν που αποτέλεσε αντικείμενο της έρευνας στη διάρκεια της ΠΕ και οι οποίοι σκοπεύουν να υποβάλουν αίτηση απαλλαγής από τον επεκταθέντα δασμό αντιντάμπινγκ σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 και το άρθρο 13 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, πρέπει να απαντήσουν σε ερωτηματολόγιο ώστε να μπορέσει η Επιτροπή να αξιολογήσει αυτήν την αίτηση. Η Επιτροπή κατά κανόνα προβαίνει και σε επιτόπιες επαληθεύσεις. Υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι όροι του άρθρου 11 παράγραφος 4 και του άρθρου 13 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, η απαλλαγή μπορεί να δικαιολογηθεί. (67) Εάν η απαλλαγή κριθεί δικαιολογημένη, η Επιτροπή, κατόπιν διαβούλευσης με τη συμβουλευτική επιτροπή, θα προτείνει ανάλογη τροποποίηση του παρόντος κανονισμού. Ως εκ τούτου, οποιεσδήποτε απαλλαγές χορηγηθούν θα αποτελέσουν αντικείμενο παρακολούθησης προκειμένου να διασφαλισθεί η συμμόρφωση προς τους καθορισθέντες όρους. 5. ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ (68) Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη ενημερώθηκαν για τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό, βάσει των οποίων συνάγονται τα ανωτέρω συμπεράσματα, και τους ζητήθηκε να υποβάλλουν παρατηρήσεις. Οι προφορικές και οι γραπτές παρατηρήσεις που υπέβαλαν τα ενδιαφερόμενα μέρη εξετάστηκαν. Με εξαίρεση τις παρατηρήσεις που υπέβαλε μια εταιρεία, όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 62 και 63, κανένα από τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν δεν οδήγησαν σε μεταβολή των οριστικών συμπερασμάτων, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 1. Ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που ισχύει για «όλες τις άλλες εταιρείες» και που επιβλήθηκε βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 91/2009 στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, πλην αυτών από ανοξείδωτο χάλυβα, δηλαδή ξυλόβιδες (εκτός των μακριών καρφιών με σπείρωμα), βίδες που σχηματίζουν σπείρωμα με το βίδωμά τους, άλλες βίδες και μπουλόνια με κεφαλή (έστω και με τα παξιμάδια και τις ροδέλες τους εκτός των βιδών των κομμένων από σώματα με πλήρη τομή, και με πάχος στελέχους που δεν υπερβαίνει τα 6 mm και εκτός των βιδών και των μπουλονιών για τη στερέωση υλικού κατασκευής σιδηροτροχιών) και ροδέλες, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, επεκτείνεται στις εισαγωγές ορισμένων συνδετήρων από σίδηρο ή χάλυβα, πλην αυτών από ανοξείδωτο χάλυβα, δηλαδή ξυλόβιδες (εκτός των μακριών καρφιών με σπείρωμα), βίδες που σχηματίζουν σπείρωμα με το βίδωμά τους, άλλες βίδες και μπουλόνια με κεφαλή (έστω και με τα παξιμάδια και τις ροδέλες τους εκτός των βιδών κομμένων από σώματα με πλήρη τομή, και με πάχος στελέχους που δεν υπερβαίνει τα 6 mm και εκτός των βιδών και των μπουλονιών για τη στερέωση υλικού κατασκευής σιδηροτροχιών) και ροδέλες, που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι, που σήμερα υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ ex 7318 12 90, ex 7318 14 91, ex 7318 14 99, ex 7318 15 59, ex 7318 15 69, ex 7318 15 81, ex 7318 15 89, ex 7318 15 90, ex 7318 21 00 και ex 7318 22 00 (κωδικοί TARIC 7318129011, 7318129091, 7318149111, 7318149191, 7318149911, 7318149991, 7318155911, 7318155961, 7318155981, 7318156911, 7318156961, 7318156981, 7318158111, 7318158161, 7318158181, 7318158911, 7318158961, 7318158981, 7318159021, 7318159071, 7318159091, 7318210031, 7318210095, 7318220031 και 7318220095), με εξαίρεση τα προϊόντα που παράγονται από τις εταιρείες οι οποίες αναφέρονται κατωτέρω: Εταιρεία Πρόσθετος κωδικός TARIC Acku Metal Industries (M) Sdn. Bhd B123 Chin Well Fasteners Company Sdn. Bhd B124 Jinfast Industries Sdn. Bhd B125 Power Steel and Electroplating Sdn. Bhd B126 Sofasco Industries (M) Sdn. Bhd B127 Tigges Fastener Technology (M) Sdn. Bhd B128 TI Metal Forgings Sdn. Bhd B129 United Bolt and Nut Sdn. Bhd B130 2. Η εφαρμογή των απαλλαγών που χορηγήθηκαν στις εταιρείες, οι οποίες αναφέρονται ρητά στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ή που εγκρίθηκαν από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2, εξαρτάται από την προσκόμιση στην τελωνειακή υπηρεσία του κράτους μέλους έγκυρου εμπορικού τιμολογίου το οποίο πληροί τις προϋποθέσεις που εκτίθενται στο παράρτημα. Εάν δεν προσκομισθεί τιμολόγιο, εφαρμόζεται ο δασμός αντιντάμπινγκ, όπως επιβάλλεται δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. 3. Ο δασμός που επεκτείνεται με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου εισπράττεται για τις εισαγωγές που αποστέλλονται από τη Μαλαισία, είτε δηλώνονται ως καταγωγής Μαλαισίας είτε όχι, οι οποίες καταγράφονται σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 966/2010, με το άρθρο 13 παράγραφος 3 και με το άρθρο 14 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009, με εξαίρεση τα προϊόντα που παράγονται από τις εταιρείες, οι οποίες αναφέρονται στην παράγραφο 1. 4. Εκτός αν άλλως ορίζεται, εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για τους τελωνειακούς δασμούς. Άρθρο 2 1. Οι αιτήσεις απαλλαγής από τον δασμό που επεκτάθηκε βάσει του άρθρου 1 συντάσσονται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρέπει να υπογράφονται από εξουσιοδοτημένο πρόσωπο που αντιπροσωπεύει την οντότητα η οποία ζητά την απαλλαγή. Η αίτηση πρέπει να αποστέλλεται στην ακόλουθη διεύθυνση: European Commission Directorate-General for Trade Directorate H Office: N-105 04/92 1049 Brussels Belgium Φαξ +32 22956505. 2. Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009, κατόπιν διαβούλευσης με τη συμβουλευτική επιτροπή, η Επιτροπή μπορεί να επιτρέψει, με απόφαση, την απαλλαγή, από τον επεκτεινόμενο δυνάμει του άρθρου 1 δασμό, των εισαγωγών από εταιρείες οι οποίες δεν καταστρατηγούν τα μέτρα αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 91/2009. Άρθρο 3 Οι τελωνειακές αρχές εντέλλονται να διακόψουν την καταγραφή των εισαγωγών που προβλέπεται από το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 966/2010. Άρθρο 4 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 18 Ιουλίου 2011.

Εμπορικές πράξεις

Εμπορική νομοθεσία


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 28ης Φεβρουαρίου 2012 για τον καθορισμό των συμπερασμάτων σχετικά με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές (ΒΔΤ) βάσει της οδηγίας 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί βιομηχανικών εκπομπών όσον αφορά την παραγωγή γυαλιού [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό C(2012) 865] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (2012/134/ΕΕ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη την οδηγία 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, περί βιομηχανικών εκπομπών (ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης) (1), και ιδίως το άρθρο 13 παράγραφος 5, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ, η Επιτροπή οφείλει να οργανώνει ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις εκπομπές μεταξύ της ίδιας, των κρατών μελών, των σχετικών βιομηχανικών κλάδων και μη κυβερνητικών οργανώσεων που προάγουν την προστασία του περιβάλλοντος, προκειμένου να διευκολύνει την κατάρτιση των εγγράφων αναφοράς για τις Βέλτιστες Διαθέσιμες Τεχνικές (ΒΔΤ) οι οποίες ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 11 της εν λόγω οδηγίας· (2) Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 2 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ, κατά την ανταλλαγή πληροφοριών πρέπει να εξετάζονται κυρίως: οι επιδόσεις των εγκαταστάσεων και οι τεχνικές όσον αφορά τις εκπομπές, εκφρασμένες ως βραχυπρόθεσμος και μακροπρόθεσμος μέσος όρος κατά περίπτωση, και οι σχετικές συνθήκες αναφοράς, η κατανάλωση και το είδος των πρώτων υλών, η κατανάλωση ύδατος, η χρήση της ενέργειας και η παραγωγή αποβλήτων· οι χρησιμοποιούμενες τεχνικές, η σχετική παρακολούθηση, οι επιπτώσεις της χρήσης διαφόρων περιβαλλοντικών μέσων, η οικονομική και τεχνική βιωσιμότητα και οι εξελίξεις όλων των ανωτέρω, καθώς και οι βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές και οι αναδυόμενες τεχνικές που προσδιορίζονται αφού εξετασθούν τα ζητήματα υπό α) και β) του άρθρου 13 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας. (3) Τα «συμπεράσματα για τις ΒΔΤ», που ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 12 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ και είναι το βασικό στοιχείο των εγγράφων αναφοράς ΒΔΤ, περιλαμβάνουν τα συμπεράσματα σχετικά με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, την περιγραφή τους, πληροφορίες για την εκτίμηση της δυνατότητας εφαρμογής τους, τα επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, τη σχετική παρακολούθηση, τα αντίστοιχα επίπεδα κατανάλωσης και, κατά περίπτωση, τα συναφή μέτρα αποκατάστασης του χώρου. (4) Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ, τα συμπεράσματα ΒΔΤ αποτελούν τη βάση για τον καθορισμό των όρων αδειοδότησης εγκαταστάσεων που καλύπτονται από το κεφάλαιο II της εν λόγω οδηγίας. (5) Κατά το άρθρο 15 παράγραφος 3 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ, η αρμόδια αρχή οφείλει να καθορίζει οριακές τιμές εκπομπών που διασφαλίζουν ότι οι εκπομπές υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας δεν υπερβαίνουν τα επίπεδα εκπομπών που συνδέονται με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, που αναφέρονται στις αποφάσεις για τα συμπεράσματα ΒΔΤ περί των οποίων το άρθρο 13 παράγραφος 5 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ. (6) Στο άρθρο 15 παράγραφος 4 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ προβλέπονται παρεκκλίσεις από την απαίτηση του άρθρου 15 παράγραφος 3 μόνον στις περιπτώσεις που το κόστος για την επίτευξη των επιπέδων εκπομπών είναι δυσανάλογα υψηλό σε σύγκριση με τα περιβαλλοντικά οφέλη, λόγω της γεωγραφικής θέσης, των τοπικών περιβαλλοντικών συνθηκών ή των τεχνικών χαρακτηριστικών της σχετικής εγκατάστασης. (7) Στο άρθρο 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ προβλέπεται ότι οι περιλαμβανόμενες στις άδειες απαιτήσεις παρακολούθησης που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας πρέπει να στηρίζονται στα συμπεράσματα επί της παρακολούθησης που περιγράφονται στα συμπεράσματα ΒΔΤ. (8) Σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 3 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ, εντός τεσσάρων ετών από τη δημοσίευση των αποφάσεων περί των συμπερασμάτων ΒΔΤ, η αρμόδια αρχή επανεξετάζει και, όπου απαιτείται, αναπροσαρμόζει τους όρους αδειοδότησης και διασφαλίζει ότι η εγκατάσταση πληροί τους εν λόγω όρους αδειοδότησης. (9) Με την απόφαση της Επιτροπής, της 16ης Μαΐου 2011, σχετικά με τη συγκρότηση φόρουμ για την ανταλλαγή πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 13 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ περί βιομηχανικών εκπομπών (2) συγκροτήθηκε φόρουμ αποτελούμενο από αντιπροσώπους των κρατών μελών, των σχετικών κλάδων και μη κυβερνητικών οργανώσεων που προάγουν την προστασία του περιβάλλοντος. (10) Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 4 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ, η Επιτροπή έλαβε τη γνώμη του εν λόγω φόρουμ σχετικά με το προτεινόμενο περιεχόμενο των εγγράφων αναφοράς ΒΔΤ όσον αφορά την παραγωγή γυαλιού (3) στις 13 Σεπτεμβρίου 2001 και τη δημοσιοποίησε. (11) Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής που συστάθηκε βάσει του άρθρου 75 παράγραφος 1 της οδηγίας 2010/75/ΕΕ, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Τα συμπεράσματα ΒΔΤ για την παραγωγή γυαλιού παρατίθενται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης. Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 28 Φεβρουαρίου 2012.

Χημική βιομηχανία


ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 225/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 15ης Μαρτίου 2012 για την τροποποίηση του παραρτήματος II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 183/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την έγκριση εγκαταστάσεων που διαθέτουν στην αγορά, για χρήση στις ζωοτροφές, προϊόντα με βάση φυτικά έλαια και αναμεμειγμένα λίπη και σχετικά με τις ειδικές απαιτήσεις για την παραγωγή, την αποθήκευση, τη μεταφορά και τον έλεγχο της παρουσίας διοξινών στα έλαια, τα λίπη και τα προϊόντα που παράγονται από αυτά (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) H ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 183/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιανουαρίου 2005, περί καθορισμού των απαιτήσεων για την υγιεινή των ζωοτροφών (1), και ιδίως το άρθρο 27 στοιχεία β) και στ), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 183/2005 καθορίζει γενικούς κανόνες για την υγιεινή, τις συνθήκες και τις ρυθμίσεις όσον αφορά τις ζωοτροφές, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τηρούνται οι συνθήκες επεξεργασίας που αποσκοπούν στην ελαχιστοποίηση και στον έλεγχο των ενδεχόμενων κινδύνων. Οι εγκαταστάσεις ζωοτροφών πρέπει να εγγράφονται στο μητρώο της αρμόδιας αρχής ή να εγκρίνονται από αυτήν. Επιπλέον, οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων ζωοτροφών σε χαμηλότερο επίπεδο της αλυσίδας ζωοτροφών έχουν την υποχρέωση να προμηθεύονται ζωοτροφές αποκλειστικά από εγκαταστάσεις που είναι εγγεγραμμένες στα μητρώα ή εγκεκριμένες. (2) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 767/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση ζωοτροφών (2) απαιτεί οι ζωοτροφές που διατίθενται στην αγορά να είναι ασφαλείς και να φέρουν ρητή επισήμανση με τον αντίστοιχο τύπο ζωοτροφής. Επιπλέον, στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 575/2011 της Επιτροπής, της 16ης Ιουνίου 2011, για τον κατάλογο πρώτων υλών ζωοτροφών (3), παρατίθενται λεπτομερείς περιγραφές για συγκεκριμένες πρώτες ύλες ζωοτροφών οι οποίες πρέπει να χρησιμοποιούνται για σκοπούς επισήμανσης. (3) Η αλληλεπίδραση αυτών των απαιτήσεων πρέπει να διασφαλίζει την ιχνηλασιμότητα και το υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών μέσω της αλυσίδας ζωοτροφών και τροφίμων. (4) Επίσημοι έλεγχοι και έλεγχοι που διενεργούνται από υπεύθυνους επιχειρήσεων ζωοτροφών έχουν καταδείξει ότι ορισμένα έλαια και λίπη και τα προϊόντα που προέρχονται από αυτά και δεν προορίζονται για χρήση στις ζωοτροφές, έχουν χρησιμοποιηθεί ως πρώτες ύλες ζωοτροφών με αποτέλεσμα οι ζωοτροφές να υπερβαίνουν τα μέγιστα επίπεδα διοξινών που καθορίζονται στην οδηγία 2002/32/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 2002, για τις ανεπιθύμητες ουσίες στις ζωοτροφές (4). Κατά συνέπεια, οι τροφές που προέρχονται από ζώα που έχουν τραφεί με μολυσμένες ζωοτροφές ενδέχεται να ενέχουν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Επιπλέον, ενδέχεται να προκύψουν οικονομικές ζημίες από την απόσυρση μολυσμένων ζωοτροφών και τροφών από την αγορά. (5) Για τη βελτίωση της υγιεινής των ζωοτροφών και χωρίς να επηρεάζεται η αρμοδιότητα των κρατών μελών όπως καθορίζεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 183/2005, οι εγκαταστάσεις που μεταποιούν ακατέργαστα φυτικά έλαια, παράγουν προϊόντα που προέρχονται από έλαια φυτικής προέλευσης και αναμειγνύουν λίπη θα πρέπει να υπόκεινται σε έγκριση σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό, αν τα προϊόντα αυτά προορίζονται για χρήση στις ζωοτροφές. (6) Πρέπει να ορίζονται ειδικές απαιτήσεις για την παραγωγή, την επισήμανση, την αποθήκευση και τη μεταφορά των εν λόγω πρώτων υλών ζωοτροφών προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η εμπειρία που έχει αποκτηθεί από την εφαρμογή των συστημάτων που βασίζονται στην ανάλυση κινδύνου και κρίσιμων σημείων ελέγχου (HACCP). (7) Μια ενισχυμένη παρακολούθηση των διοξινών θα διευκόλυνε τον εντοπισμό περιπτώσεων μη συμμόρφωσης και την επιβολή της νομοθεσίας περί ζωοτροφών. Είναι αναγκαίο να προβλέπεται η υποχρέωση των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών να ελέγχουν τα λίπη, τα έλαια και τα προϊόντα που προέρχονται από αυτά για διοξίνες και παρόμοια με τις διοξίνες PCB, προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος εισόδου μολυσμένων προϊόντων στην αλυσίδα τροφίμων και, συνεπώς, να υποστηριχθεί η στρατηγική μείωσης της έκθεσης των πολιτών της ΕΕ στις διοξίνες. Ο κίνδυνος μόλυνσης με διοξίνες θα πρέπει να αποτελεί τη βάση για τον καθορισμό του σχεδίου παρακολούθησης. Η ευθύνη για τη διάθεση στην αγορά ασφαλών ζωοτροφών ανήκει στους υπευθύνους επιχειρήσεων ζωοτροφών. Επομένως, το κόστος της ανάλυσης θα πρέπει να βαρύνει εξ ολοκλήρου αυτούς. Αναλυτικές διατάξεις για τη δειγματοληψία και ανάλυση που δεν περιέχονται στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να παραμείνουν εντός της αρμοδιότητας των κρατών μελών. Επιπλέον, τα κράτη μέλη προτρέπονται να εστιάζουν στους ελέγχους των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών που, αν και δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρακολούθησης διοξινών, προμηθεύονται τα προϊόντα που αναφέρονται ανωτέρω. (8) Το υποχρεωτικό σύστημα παρακολούθησης με βάση τον κίνδυνο δεν πρέπει να επηρεάζει το καθήκον των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις της νομοθεσίας της Ένωσης για την υγιεινή των ζωοτροφών. Αυτό πρέπει να ενσωματωθεί στην ορθή υγιεινή πρακτική και στο σύστημα με βάση το HACCP. Αυτό θα πρέπει να επιβεβαιώνεται από την αρμόδια αρχή στο πλαίσιο της έγκρισης του υπευθύνου επιχείρησης ζωοτροφών. Κατά την τακτική επανεξέταση της αξιολόγησης κινδύνου του υπευθύνου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ευρήματα της παρακολούθησης διοξινών. (9) Τα εργαστήρια που πραγματοποιούν αναλύσεις διοξινών πρέπει να υποχρεώνονται να αναφέρουν αποτελέσματα που υπερβαίνουν τα ελάχιστα επιτρεπόμενα όρια που καθορίζονται στην οδηγία 2002/32/ΕΚ όχι μόνο στον υπεύθυνο επιχείρησης ζωοτροφών, αλλά και στην αρμόδια αρχή για τη βελτίωση της διαφάνειας. Αυτή η υποχρέωση δεν απαλλάσσει τον υπεύθυνο επιχείρησης ζωοτροφών από την υποχρέωσή του να ενημερώνει την αρμόδια αρχή. (10) Προκειμένου να ελεγχθεί η αποτελεσματικότητα των διατάξεων όσον αφορά την υποχρεωτική παρακολούθηση διοξινών και την ενσωμάτωσή της στο σύστημα HACCP των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών, θα πρέπει να προβλέπεται μια επανεξέταση μετά την παρέλευση δύο ετών. (11) Θα πρέπει να παρασχεθεί επαρκής χρόνος ώστε να έχουν οι αρμόδιες αρχές και οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων ζωοτροφών τη δυνατότητα να προσαρμοστούν στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού. (12) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων και ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο έχουν εκφράσει αντιρρήσεις για αυτά, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Το παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 183/2005 τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφαρμόζεται από τις 16 Σεπτεμβρίου 2012. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 15 Μαρτίου 2012.

Πολιτική για την υγεία