ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 27ης Μαΐου 2011 για τον καθορισμό της θέσης που πρέπει να ληφθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση στην επιτροπή επισιτιστικής βοήθειας όσον αφορά την παράταση της σύμβασης για την επισιτιστική βοήθεια του 1999 (2011/339/ΕΕ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 214 παράγραφος 4 σε συνδιασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα συνήψε τη σύμβαση για την επισιτιστική βοήθεια του 1999 με την απόφαση 2000/421/ΕΚ του Συμβουλίου (1). Η σύμβαση για την επισιτιστική βοήθεια παρατάθηκε με διάφορες αποφάσεις της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας. (2) Η ισχύουσα σύμβαση για την επισιτιστική βοήθεια λήγει στις 30 Ιουνίου 2011 και το θέμα της ανανέωσής της θα συζητηθεί κατά τη σύνοδο της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας που θα πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο του 2011. (3) Σύμφωνα με το άρθρο XXV στοιχείο β) της σύμβασης για την επισιτιστική βοήθεια, η παράταση εξαρτάται από το εάν η σύμβαση για την εμπορία σιτηρών του 1995 θα συνεχίσει να ισχύει κατά την ίδια περίοδο της παράτασης. Η σύμβαση για την εμπορία σιτηρών παραμένει σε ισχύ έως τις 30 Ιουνίου 2011 και η Ένωση, με την απόφαση 2011/224/ΕΕ2 του Συμβουλίου (2), έχει λάβει θέση, στο Διεθνές Συμβούλιο Σιτηρών, υπέρ της παράτασής της. Η παράτασή της θα πρέπει να αποφασισθεί από το Διεθνές Συμβούλιο Σιτηρών στις 6 Ιουνίου 2011. (4) Κατά την 103η σύνοδο της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας, στις 14 Δεκεμβρίου 2010, τα μέλη της συμφώνησαν ότι το θέμα της παράτασης της σύμβασης για την επισιτιστική βοήθεια θα συζητηθεί πλησιέστερα στην ημερομηνία λήξης της. Η Ένωση έλαβε τη θέση ότι θα εργασθεί με στόχο να λάβει απόφαση τον Ιούνιο του 2011 σχετικά με το μέλλον της σύμβασης για την επισιτιστική βοήθεια και ότι η επίσημη αναδιαπραγμάτευση θα πρέπει να αρχίσει άμεσα με την επιφύλαξη της επίσημης θέσης που θα ανακοινωθεί τον Ιούνιο του 2011. (5) Τα μέλη της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας συμφώνησαν περαιτέρω να αρχίσει η επίσημη διαδικασία αναδιαπραγμάτευσης της σύμβασης επισιτιστικής βοήθειας, με μια σειρά συναντήσεων διαπραγμάτευσης. (6) Ο σκοπός της Ένωσης είναι τα μέλη της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας να ολοκληρώσουν την αναδιαπραγμάτευση της σύμβασης επισιτιστικής βοήθειας και να συμφωνήσουν ως προς το κείμενο της νέας σύμβασης επισιτιστικής βοήθειας πριν από τη σύνοδο της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας τον Ιούνιο του 2011. (7) Η Ένωση πρέπει να προετοιμάσει μία κοινή θέση ενόψει της συνόδου της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας που θα πραγματοποιηθεί στο Λονδίνο τον Ιούνιο του 2010 για τις δύο επόμενες εναλλακτικές εκδοχές: α) η αναδιαπραγμάτευση της σύμβασης για την επισιτιστική βοήθεια από τα μέλη της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας να ευρίσκεται σε τελικό στάδιο πριν από τη σύνοδο της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας τον Ιούνιο του 2011: στην περίπτωση αυτή, το πλέον κατάλληλο μέσο θα ήταν να παραταθεί η ισχύς της σύμβασης για την επισιτιστική βοήθεια κατά ένα έτος, ούτως ώστε να μην υπάρξει κενό μεταξύ της ισχύουσας σύμβαση για την επισιτιστική βοήθεια και της έναρξης ισχύος της νέας σύμβασης είτε β) να μην έχει φθάσει η αναδιαπραγμάτευση της σύμβασης για την επισιτιστική βοήθεια σε τελικό στάδιο πριν από τη σύνοδο της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας, τον Ιούνιο του 2011: στην περίπτωση αυτή, δεν ενδείκνυται να παραταθεί η σύμβαση για την επισιτιστική βοήθεια κατά ένα ακόμη έτος και η Επιτροπή, εξ ονόματος της Ένωσης και των κρατών μελών της, θα πρέπει να αντιταχθεί επισήμως στην επίτευξη συναίνεσης στο πλαίσιο της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας, δυνάμει του κανόνα 13 του εσωτερικού κανονισμού κατά τη σύμβαση για την επισιτιστική βοήθεια του 1999, υπέρ της παράτασης της σύμβασης για την επισιτιστική βοήθεια. (8) Κατά πόσον η αναδιαπραγμάτευση της σύμβασης για την επισιτιστική βοήθεια έχει φθάσει σε τελικό στάδιο ή όχι, θα πρέπει να αξιολογηθεί πριν από τη σύνοδο της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας τον Ιούνιο του 2011από την ομάδα εργασίας «Ανθρωπιστική και επισιτιστική βοήθεια» του Συμβουλίου (COHAFA), η οποία, για τις διαπραγματεύσεις της σύμβασης για την επισιτιστική βοήθεια εκτελεί χρέη της επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 218 παράγραφος 4 της Συνθήκης. (9) Η Επιτροπή, η οποία αντιπροσωπεύει την Ένωση στην επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας, θα πρέπει, ως εκ τούτου, να εξουσιοδοτηθεί είτε να ταχθεί υπέρ της παράτασης της σύμβασης για την επισιτιστική βοήθεια κατά ένα έτος, δηλαδή μέχρι τις 30 Ιουνίου 2012, είτε να αντιταχθεί στην επίτευξη συναίνεσης στην επιτροπή επισιτιστικής βοήθειας υπέρ αυτής της παράτασης, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Η θέση της Ένωσης στην επιτροπή επισιτιστικής βοήθειας είναι είτε: α) να ψηφίσει υπέρ της περαιτέρω παράτασης της σύμβασης για την επισιτιστική βοήθεια κατά ένα έτος, δηλαδή έως τις 30 Ιουνίου 2012, υπό την προϋπόθεση ότι η αναδιαπραγμάτευση της εν λόγω σύμβασης ευρίσκεται σε τελικό στάδιο πριν από τη σύνοδο της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας τον Ιούνιο του 2011, και ότι η σύμβαση για την εμπορία σιτηρών του 1995 εξακολουθεί να ισχύει κατά την ίδια περίοδο παράτασης είτε β) να αντιταχθεί στην επίτευξη συναίνεσης στο πλαίσιο της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας, δυνάμει του κανόνα 13 του εσωτερικού κανονισμού κατά τη σύμβαση για την επισιτιστική βοήθεια του 1999, υπέρ της παράτασης της σύμβασης για την επισιτιστική βοήθεια, εφόσον η αναδιαπραγμάτευση της σύμβασης για την επισιτιστική βοήθεια δεν ευρίσκεται σε τελικό στάδιο πριν από τη σύνοδο της επιτροπής επισιτιστικής βοήθειας τον Ιούνιο του 2011. Άρθρο 2 Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να υποστηρίξει τη θέση αυτή στην επιτροπή επισιτιστικής βοήθειας. Βρυξέλλες, 27 Μαΐου 2011.

Διεθνείς συμφωνίες

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ


ΑΠΌΦΑΣΗ EU BAM RAFAH/1/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ ΚΑΙ ΑΣΦΆΛΕΙΑΣ της 27ης Μαΐου 2011 για την παράταση της εντολής του αρχηγού αποστολής συνοριακής συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το σημείο διέλευσης της Ράφα (2011/316/ΚΕΠΠΑ) H ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο 38 τρίτο εδάφιο, Έχοντας υπόψη την κοινή δράση 2005/889/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2005, σχετικά με την ίδρυση αποστολής συνοριακής συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το σημείο διέλευσης της Ράφα (EU BAM Rafah) (1), και ιδίως το άρθρο 10 παράγραφος 1, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 της κοινής δράσης 2005/889/ΚΕΠΠΑ, το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας (ΕΠΑ), σύμφωνα με το άρθρο 38 της Συνθήκης, να λαμβάνει τις σχετικές αποφάσεις, για τους σκοπούς του πολιτικού ελέγχου και της στρατηγικής διεύθυνσης της αποστολής EU BAM Rafah και, μεταξύ άλλων, να λαμβάνει την απόφαση για τον διορισμό του αρχηγού αποστολής. (2) Στις 11 Νοεμβρίου 2008, κατόπιν πρότασης του γενικού γραμματέα/ύπατου εκπροσώπου, η ΕΠΑ διόρισε, με την απόφαση EU BAM Rafah/1/2008 (2), τον κ. Alain FAUGERAS ως αρχηγό αποστολής EU BAM Rafah. (3) Στις 13 Μαΐου 2011, η ύπατη εκπρόσωπος της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας πρότεινε στην ΕΠΑ να παρατείνει τη θητεία του κ. Alain FAUGERAS ως αρχηγού αποστολής EU BAM Rafah μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2011, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Η θητεία του κ. Alain FAUGERAS ως αρχηγού αποστολής συνοριακής συνδρομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το σημείο διέλευσης της Ράφα παρατείνεται από τις 25 Μαΐου 2011 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011. Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία της έκδοσής της. Βρυξέλλες, 27 Μαΐου 2011.

Δημόσια ασφάλεια


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 522/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 26ης Μαΐου 2011 σχετικά με τον καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 2200/96, (ΕΚ) αριθ. 2201/96 και (ΕΚ) αριθ. 1182/2007 του Συμβουλίου στον τομέα των οπωροκηπευτικών (2), και ιδίως το άρθρο 138 παράγραφος 1, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 προβλέπει, κατ’ εφαρμογή των αποτελεσμάτων των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, τα κριτήρια για τον καθορισμό από την Επιτροπή των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή από τρίτες χώρες, για τα προϊόντα και τις περιόδους που ορίζονται στο παράρτημα XV μέρος A, του εν λόγω κανονισμού, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Οι κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή που αναφέρονται στο άρθρο 138 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 καθορίζονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει στις 27 Μαΐου 2011. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 26 Μαΐου 2011.

Κοινή Αγροτική Πολιτική Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΟΠ.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.)

Υπουργείο Γεωργίας

Γεωργική νομοθεσία

ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 523/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 26ης Μαΐου 2011 σχετικά με την τροποποίηση των αντιπροσωπευτικών τιμών και των ποσών των πρόσθετων εισαγωγικών δασμών για ορισμένα προϊόντα του τομέα της ζάχαρης, που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 867/2010 για την περίοδο 2010/11 Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 951/2006 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2006, για καθορισμό λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 318/2006 του Συμβουλίου όσον αφορά τις συναλλαγές με τρίτες χώρες στον τομέα της ζάχαρης (2), και ιδίως το άρθρο 36 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο δεύτερη φράση, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Οι αντιπροσωπευτικές τιμές και τα ποσά των πρόσθετων δασμών που εφαρμόζονται κατά την εισαγωγή λευκής ζάχαρης, ακατέργαστης ζάχαρης και ορισμένων σιροπιών για την περίοδο 2010/11 καθορίστηκαν στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 867/2010 της Επιτροπής (3). Οι εν λόγω τιμές και δασμοί τροποποιήθηκαν τελευταία με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 487/2011 της Επιτροπής (4). (2) Τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της, επί του παρόντος, η Επιτροπή οδηγούν στην τροποποίηση των εν λόγω ποσών, σύμφωνα με τους κανόνες και τις λεπτομέρειες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 951/2006, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Οι αντιπροσωπευτικές τιμές και οι πρόσθετοι δασμοί που εφαρμόζονται κατά την εισαγωγή των προϊόντων τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 36 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 951/2006, που καθορίστηκαν στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 867/2010 για την περίοδο 2010/11, τροποποιούνται και αναγράφονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει στις 27 Μαΐου 2011. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 26 Μαΐου 2011.

Εμπορικές πράξεις

Εμπορική νομοθεσία


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 519/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 25ης Μαΐου 2011 σχετικά με τον καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 2200/96, (ΕΚ) αριθ. 2201/96 και (ΕΚ) αριθ. 1182/2007 του Συμβουλίου στον τομέα των οπωροκηπευτικών (2), και ιδίως το άρθρο 138 παράγραφος 1, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 προβλέπει, κατ’ εφαρμογή των αποτελεσμάτων των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, τα κριτήρια για τον καθορισμό από την Επιτροπή των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή από τρίτες χώρες, για τα προϊόντα και τις περιόδους που ορίζονται στο παράρτημα XV μέρος A, του εν λόγω κανονισμού, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Οι κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή που αναφέρονται στο άρθρο 138 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 καθορίζονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει στις 26 Μαΐου 2011. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 25 Μαΐου 2011.

Υπουργείο Γεωργίας

Γεωργική νομοθεσία

ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 509/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 24ης Μαΐου 2011 σχετικά με τον καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 2200/96, (ΕΚ) αριθ. 2201/96 και (ΕΚ) αριθ. 1182/2007 του Συμβουλίου στον τομέα των οπωροκηπευτικών (2), και ιδίως το άρθρο 138 παράγραφος 1, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 προβλέπει, κατ’ εφαρμογή των αποτελεσμάτων των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, τα κριτήρια για τον καθορισμό από την Επιτροπή των κατ’ αποκοπή τιμών κατά την εισαγωγή από τρίτες χώρες, για τα προϊόντα και τις περιόδους που ορίζονται στο παράρτημα XV μέρος A, του εν λόγω κανονισμού, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Οι κατ’ αποκοπή τιμές κατά την εισαγωγή που αναφέρονται στο άρθρο 138 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1580/2007 καθορίζονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει στις 25 Μαΐου 2011. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 24 Μαΐου 2011.

Υπουργείο Γεωργίας

Γεωργική νομοθεσία

ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ


ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 24ης Μαΐου 2011 σχετικά με μέτρο μερικής ιδιωτικοποίησης C 15/10 (πρώην NN 21/10) το οποίο έθεσε σε εφαρμογή η Ελλάδα για το Καζίνο Πάρνηθας (Mont Parnès) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2011) 3505] (Το κείμενο στην ελληνική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (2011/647/ΕΕ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α), Αφού, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις, κάλεσε τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους (1) και έχοντας υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: 1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ (1) Με επιστολή της 23ης Ιουνίου 2002, η Εγνατία ΑΕ, η οποία, μετά από συγχώνευση, εξαγοράστηκε από την Αθηναϊκή Τεχνική και η οποία είναι μέλος της κοινοπραξίας Καζίνο Αττικής (στο εξής «ΚΑ» ή «η καταγγέλλουσα»), υπέβαλε καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (στο εξής «Επιτροπή») σχετική με παράβαση, κατά τους ισχυρισμούς της, των κανόνων εσωτερικής αγοράς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά μια καθ’ υπόθεση αδιαφανή και εισάγουσα διακρίσεις διαδικασία διαγωνισμού την οποία ακολούθησαν οι ελληνικές αρχές στο πλαίσιο εκποίησης μεριδίου 49 % του κεφαλαίου της εταιρείας Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας ΑΕ (στο εξής «Καζίνο Mont Parnès») με πώλησή του στον τελικό πλειοδότη, την κοινοπραξία Hyatt Regency (2) (στο εξής «HR» ή «ο εικαζόμενος ως αποδέκτης ενίσχυσης»). (2) Με επιστολή της 3ης Οκτωβρίου 2002, η Γενική Διεύθυνση «Εσωτερική Αγορά και Υπηρεσίες» (στο εξής «ΓΔ Εσωτερικής Αγοράς») της Επιτροπής διαβίβασε αντίγραφο του φακέλου στη Γενική Διεύθυνση «Ανταγωνισμός» (στο εξής «ΓΔ Ανταγωνισμού») για παράλληλη εξέταση της υπόθεσης με βάση τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις. (3) Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 9ης Δεκεμβρίου 2002, ο νόμιμος εκπρόσωπος της καταγγέλλουσας παρέσχε στις αρμόδιες υπηρεσίες της Επιτροπής πρόσθετες εξηγήσεις για την υπόθεση. (4) Με επιστολή της 24ης Ιανουαρίου 2003, η Επιτροπή κοινοποίησε στις ελληνικές αρχές την καταγγελία κρατικής ενίσχυσης και κάλεσε την Ελλάδα να διευκρινίσει τα ζητήματα που έθετε η καταγγελία. Οι ελληνικές αρχές απάντησαν στις 4 Μαρτίου 2003. (5) Στις 27 Ιανουαρίου 2003 οι υπηρεσίες της Επιτροπής είχαν συνάντηση με τον νόμιμο εκπρόσωπο της καταγγέλλουσας. (6) Στις 12 Φεβρουαρίου 2003 και στις 22 Αυγούστου 2003 ο νόμιμος εκπρόσωπος του εικαζόμενου ως αποδέκτη ενίσχυσης κατέθεσε αποδεικτικά έγγραφα στις υπηρεσίες της Επιτροπής. (7) Με επιστολές της 31ης Μαρτίου 2003 και της 16ης Μαΐου 2003, η καταγγέλλουσα υπέβαλε συμπληρωματικές πληροφορίες στη ΓΔ Ανταγωνισμού. (8) Στις 10 Απριλίου 2003 πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ των υπηρεσιών της Επιτροπής και του εκπροσώπου του εικαζόμενου ως αποδέκτη ενίσχυσης. (9) Στο διάστημα μεταξύ 15ης Ιουλίου 2003 και 16ης Σεπτεμβρίου 2003 η Επιτροπή είχε ανταλλαγή αρκετής αλληλογραφίας με την καταγγέλλουσα, σχετικά με τη χωριστή αξιολόγηση των ζητημάτων κρατικής ενίσχυσης, και επέστησε την προσοχή της καταγγέλλουσας στην πρακτική λήψης των αποφάσεων της ίδιας της Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία, η εκποίηση δημόσιων περιουσιακών στοιχείων στο πλαίσιο διαδικασίας διαγωνισμού ενδέχεται να μη συνιστά κρατική ενίσχυση στις περιπτώσεις που η διαδικασία έχει διεξαχθεί με διαφάνεια και χωρίς διακρίσεις. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή ενημέρωσε την καταγγέλλουσα ότι δεν θα εκφέρει γνώμη προτού η ΓΔ Εσωτερικής Αγοράς ολοκληρώσει την εξέταση του ζητήματος της διαδικασίας συνάψεως της δημόσιας σύμβασης. (10) Με επιστολές της 22ας Ιανουαρίου 2004 και της 4ης Αυγούστου 2004, η ΓΔ Εσωτερικής Αγοράς περάτωσε την έρευνα εκτιμώντας ότι η διαδικασία σύναψης της συμβάσεως δεν έπασχε από ελάττωμα. Με επιστολή της 2ας Ιουνίου 2004, η ΓΔ Ανταγωνισμού ενημέρωσε την καταγγέλλουσα για το διοικητικό κλείσιμο της καταγγελίας κρατικής ενίσχυσης δυνάμει του άρθρου 20 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (3). (11) Στις 18 Φεβρουαρίου 2005 η καταγγέλλουσα άσκησε στο Πρωτοδικείο (νυν Γενικό Δικαστήριο) προσφυγή με αίτημα την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής να κλείσει διοικητικά την υπόθεση. (12) Με διάταξή του της 26ης Σεπτεμβρίου 2006, το Πρωτοδικείο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή καθώς έκρινε ότι η επιστολή δεν αποτελούσε πράξη δυνάμενη να προσβληθεί με προσφυγή δυνάμει του άρθρου 230 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (στο εξής «συνθήκη ΕΚ») (νυν άρθρο 263 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής «ΣΛΕΕ») (4). (13) Στις 18 Δεκεμβρίου 2006 η καταγγέλλουσα άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου αναίρεση κατά της διάταξης του Πρωτοδικείου. (14) Με απόφασή του της 17ης Ιουλίου 2008 (5), το Δικαστήριο αναίρεσε τη διάταξη, αποφαινόμενο ότι η αμφισβητηθείσα πράξη ήταν πράξη δυνάμενη να προσβληθεί, μη συνάδουσα με τις υποχρεώσεις τις οποίες υπέχει η Επιτροπή δυνάμει του διαδικαστικού κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, και ανέπεμψε την υπόθεση στο Πρωτοδικείο. (15) Με επιστολή της 26ης Σεπτεμβρίου 2008, οι υπηρεσίες της ΓΔ Ανταγωνισμού ανακάλεσαν την από 2 Ιουνίου 2004 επιστολή διοικητικού κλεισίματος και προέβησαν σε νέο διοικητικό άνοιγμα της υπόθεσης. (16) Με διάταξή του της 29ης Ιουνίου 2009, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι, δεδομένης της ανάκλησης της επιστολής, παρείλκε πλέον η έκδοση αποφάσεως (6). Η τελευταία αυτή διάταξη του Πρωτοδικείου προσβλήθηκε από την καταγγέλλουσα στις 7 Σεπτεμβρίου 2009 με το επιχείρημα ότι το Πρωτοδικείο όφειλε να είχε θεωρήσει παράνομη την ανάκληση της επιστολής και να είχε ακυρώσει τη διοικητική επιστολή κλεισίματος της υπόθεσης. (17) Με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 11ης Σεπτεμβρίου 2009, η καταγγέλλουσα παρέσχε περαιτέρω πληροφοριακά στοιχεία στην Επιτροπή. (18) Στις 14 Οκτωβρίου 2009 πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ των υπηρεσιών της Επιτροπής και της καταγγέλλουσας. Μετά τη συνάντηση αυτή, η καταγγέλλουσα παρέσχε περαιτέρω πληροφορίες στην Επιτροπή με διάφορα έγγραφα αλληλογραφίας. (19) Με επιστολή της 21ης Οκτωβρίου 2009, η Επιτροπή ζήτησε από την Ελλάδα πρόσθετες πληροφορίες. Με επιστολή της 13ης Νοεμβρίου 2009, η Ελλάδα ζήτησε περισσότερο χρόνο για την αποστολή απάντησης, αίτημα που έγινε δεκτό από την Επιτροπή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 18ης Νοεμβρίου 2009. Στις 11 Ιανουαρίου 2010 και στις 14 Ιανουαρίου 2010 η Ελλάδα έδωσε απαντήσεις στην Επιτροπή. (20) Με απόφασή του της 6ης Μαΐου 2010, το Δικαστήριο ανταποκρίθηκε στο αίτημα του Συμβουλίου της Επικρατείας για έκδοση προδικαστικής απόφασης δυνάμει του άρθρου 234 της συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρου 267 της ΣΛΕΕ), ιδίως όσον αφορά την εφαρμογή στη διαδικασία του διαγωνισμού των κανόνων της Ένωσης που διέπουν τις δημόσιες συμβάσεις, θέμα το οποίο αποτελεί επίσης αντικείμενο της παρούσας έρευνας. Το Δικαστήριο κατέληξε μεταξύ άλλων στο συμπέρασμα ότι σύμβαση όπως αυτή που αποτελούσε το αντικείμενο του υπό εξέταση διαγωνισμού δεν ενέπιπτε, ως σύνολο, στο πεδίο εφαρμογής των οδηγιών για τις δημόσιες συμβάσεις (7). Επιπλέον, το Δικαστήριο επεσήμανε ότι το εν λόγω συμπέρασμα δεν απέκλειε την υποχρέωση τηρήσεως, στο πλαίσιο τέτοιας συμβάσεως, των θεμελιωδών κανόνων και των γενικών αρχών της Συνθήκης, ιδίως όσον αφορά την ελευθερία εγκαταστάσεως και την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων. (21) Με επιστολή της 6ης Ιουλίου 2010, η Επιτροπή ενημέρωσε την Ελλάδα σχετικά με την απόφασή της να κινήσει, όσον αφορά το μέτρο, τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ (στο εξής «η απόφαση κίνησης της διαδικασίας»). (22) Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (8). Η Επιτροπή κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το μέτρο. (23) Σε συνέχεια της κίνησης της διαδικασίας, η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από δύο ενδιαφερόμενα μέρη, και συγκεκριμένα από τους εκπροσώπους του εικαζόμενου ως αποδέκτη ενίσχυσης (από την εταιρεία Athens Resort Casino Holdings (9), εξ ονόματος της HR) (10) και από εκπροσώπους της καταγγέλλουσας (από την εταιρεία Club Hotel Casino Loutraki ΑΕ, εξ ονόματος της ΚΑ) (11). Με επιστολή της 6ης Αυγούστου 2010, η Ελλάδα υπέβαλε τις παρατηρήσεις της. Με επιστολή της 29ης Οκτωβρίου 2010, οι παρατηρήσεις και των δύο ενδιαφερόμενων μερών εστάλησαν στην Ελλάδα, η οποία αντέδρασε με επιστολή της 25ης Νοεμβρίου 2010. (24) Στις 16 Δεκεμβρίου 2010 (12) το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι εσφαλμένως το Γενικό Δικαστήριο (πρώην Πρωτοδικείο) έκρινε ότι παρείλκε η έκδοση αποφάσεως επί της αρχικής προσφυγής κατά της πράξεως της Επιτροπής για «διοικητικό κλείσιμο» της υπόθεσης. 2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ (25) Τον Οκτώβριο του 2001 οι ελληνικές αρχές κίνησαν διαδικασία σύναψης δημόσιας σύμβασης με στόχο την πώληση του 49 % του κεφαλαίου του Καζίνου Mont Parnès (13). Στη διαδικασία συμμετείχαν δύο διαγωνιζόμενα επιχειρηματικά σχήματα, συγκεκριμένα το σχήμα «Καζίνο Αττικής» (εφεξής «Καζίνο Αττικής» ή «ΚΑ») και το σχήμα με την επωνυμία «ΗΥΑΤΤ Regency - Ελληνική Τεχνοδομική» (στο εξής «κοινοπραξία Hyatt Regency» ή «HR»), τα οποία αμφότερα επελέγησαν να συμμετάσχουν στη δεύτερη φάση του διαγωνισμού (14), υπό τους όρους των ισχυουσών εθνικών διατάξεων. Κατόπιν διαδικασίας η οποία καταγγέλλεται ως παράνομη, η σύμβαση κατακυρώθηκε στην HR. Στις παραγράφους 26 έως 29 της παρούσας αιτιολογικής σκέψης εκτίθενται τα γεγονότα που οδήγησαν στην εν λόγω κατακύρωση του διαγωνισμού, με βάση τις πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή. (26) Σύμφωνα με τις εν προκειμένω εφαρμοστέες διατάξεις της εθνικής έννομης τάξης, η ανάδειξη του επικρατέστερου διαγωνιζόμενου θα γινόταν με την υποβολή προσφορών (πλειοδοτική διαδικασία), και ως τιμή εκκίνησης για την πώληση ορίστηκε η τιμή των 80 εκατ. ευρώ. Η επιτροπή διεξαγωγής διαγωνισμού ανοίγει τους κατατεθέντες από τους διαγωνιζόμενους ενσφράγιστους φακέλους, οι οποίοι περιέχουν την οικονομική προσφορά τους, και ανακοινώνει την προσφορά ενός εκάστου. Ο υποψήφιος που υπέβαλε τη χαμηλότερη προσφορά δικαιούται να υποβάλει, στον επόμενο γύρο, τη νέα προσφορά του σε ενσφράγιστο φάκελο. Η νέα αυτή προσφορά θα πρέπει να είναι ίση τουλάχιστον προς την αρχικά υψηλότερη, προσαυξημένη κατά 1 % (15). Η εν λόγω διαδικασία υποβολής διαδοχικών προσφορών συνεχίζεται επ’ αόριστον σε χωριστούς γύρους, έως ότου αποσυρθεί ένας από τους διαγωνιζόμενους, οπότε ο τελευταίος που υπέβαλε προσφορά κηρύσσεται προσωρινός πλειοδότης. Το πρακτικό που ορίζει τον προσωρινό πλειοδότη υποβάλλεται από την επιτροπή διεξαγωγής διαγωνισμού στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα (ETA). (27) Στον πρώτο γύρο, οι διαγωνιζόμενοι υπέβαλαν την προσφορά τους ταυτόχρονα, σε ενσφράγιστους φακέλους, στις 31 Μαΐου 2002, στην έδρα της ETA. Η προσφορά της ΚΑ ανερχόταν σε ποσό 91 183 652 ευρώ, ενώ αυτή της HR σε ποσό 80 075 000 ευρώ. Ωστόσο, ο φάκελος της τελευταίας περιελάμβανε, πέραν της προσφοράς της, δήλωση που αμφισβητούσε το σύννομο της συμμετοχής της κοινοπραξίας ΚΑ στη διαδικασία του διαγωνισμού. Η ΚΑ ήγειρε ένσταση κατά της δηλώσεως αυτής, προβάλλοντας ότι η διατύπωση επιφυλάξεων καθιστούσε την οικονομική προσφορά της HR μη παραδεκτή. Η ειδική επιτροπή ενστάσεων απέρριψε την ένσταση της ΚΑ, η οποία θεώρησε ότι η δήλωση της HR δεν έθιγε την εγκυρότητα της προσφοράς της. (28) Στο δεύτερο γύρο, η HR υπέβαλε σε ενσφράγιστο φάκελο την προσφορά της ύψους 92 105 888 ευρώ, πάλι συνοδευόμενη από την ίδια γραπτή δήλωση. Μετά την ολοκλήρωση του δεύτερου γύρου, ο εκπρόσωπος της ΚΑ κατέθεσε φάκελο με την οικονομική προσφορά για τον τρίτο γύρο και επίσης κατέθεσε χωριστή δήλωση προς το διοικητικό συμβούλιο της ΕΤΑ σχετικά με την παραβίαση των όρων του διαγωνισμού όσον αφορά τις απαιτήσεις εγκυρότητας του διαγωνισμού. Η επιτροπή διεξαγωγής διαγωνισμού απέρριψε την εν λόγω κατάθεση με την αιτιολογία ότι θα μπορούσε να γίνει δεκτή μόνο εφόσον υποβαλλόταν υπό μορφή ένστασης εμπίπτουσας στην αρμοδιότητα της ειδικής επιτροπής ενστάσεων. Κατόπιν τούτου, ο εκπρόσωπος της ΚΑ ζήτησε από την επιτροπή πεντάλεπτη επιπλέον διορία προκειμένου να αποφασίσουν για τις περαιτέρω ενέργειές τους. Η διορία αυτή έγινε δεκτή και ο εκπρόσωπος ανέλαβε από το τραπέζι της επιτροπής διεξαγωγής διαγωνισμού τόσο τη γραπτή δήλωση όσο και τον φάκελο προσφοράς. Όταν επέστρεψε, εντός της πενταλέπτου διορίας, δήλωσε ότι δεν προτίθεται να υποβάλει ένσταση και κατέθεσε φάκελο προσφοράς. Στη συνέχεια, η HR υπέβαλε ένσταση και ζήτησε να κριθεί ο τρίτος γύρος προσφορών απαράδεκτος διότι η ΚΑ είχε υποβάλει προσφορά την οποία απέσυρε και έπειτα την επανυπέβαλε. Η ένσταση της HR έγινε δεκτή από την επιτροπή ενστάσεων και η προσφορά της ΚΑ (16) αποκλείστηκε από τη διαδικασία. (29) Αφού, στον τρίτο γύρο, απέρριψε την προσφορά της ΚΑ, η επιτροπή διεξαγωγής διαγωνισμού (17) διαβίβασε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΤΑ αντίγραφο του τελευταίου πρακτικού της όγδοης συνεδρίασής της, με το οποίο κηρύσσει την HR πρώτο προσωρινό πλειοδότη (με προσφορά 92 105 888 ευρώ) και την ΚΑ ως δεύτερο προσωρινό πλειοδότη. Η επιτροπή διεξαγωγής διαγωνισμού φαίνεται ότι δεν άνοιξε τον σφραγισμένο φάκελο της προσφοράς της ΚΑ για τον τρίτο γύρο και δεν επέστρεψε τον φάκελο αυτό στην τελευταία, αλλά τον παρέδωσε στην ΕΤΑ προς φύλαξη στο χρηματοκιβώτιό της (18). Το διοικητικό συμβούλιο της ΕΤΑ συγκάλεσε έκτακτη γενική συνέλευση. Κατόπιν τούτου, στις 5 Ιουνίου 2002, ο διευθύνων σύμβουλος της ΕΤΑ και ο εκπρόσωπος της Kantor Capital ΑΕ, χρηματοοικονομικού συμβούλου επιφορτισμένου με τη διαδικασία, εξουσιοδοτήθηκαν να ζητήσουν από την HR να βελτιώσει την προσφορά της. Η HR αύξησε στη συνέχεια το προτεινόμενο ποσό σε 110 εκατ. ευρώ. Στις 12 Ιουνίου 2002 η ΚΑ υπέβαλε στο διοικητικό συμβούλιο της ETA επιστολή περιέχουσα προσφορά ποσού 162 εκατ. ευρώ, η οποία όμως στη συνέχεια απορρίφθηκε επειδή είχε υποβληθεί μετά το πέρας της πλειοδοτικής διαδικασίας. Τέλος, η HR βελτίωσε περαιτέρω την προσφορά της, ανεβάζοντας το ποσό στα 120 εκατ. ευρώ (19). 3. ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΕΡΕΥΝΑΣ (30) Η επίσημη διαδικασία έρευνας κινήθηκε επειδή η Επιτροπή διατηρούσε ακόμη αμφιβολίες κατά πόσον το μερίδιο ποσοστού 49 % του κεφαλαίου του Καζίνου Mont Parnès πωλήθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο στον πλειοδότη σε διαδικασία πώλησης η οποία πληρούσε τις απαιτήσεις να είναι ανοικτή, διαφανής και άνευ διακρίσεων. Ειδικότερα, η Επιτροπή δεν ήταν πεπεισμένη για το εάν κατά τη διαδικασία πώλησης υπήρξε ή όχι οποιαδήποτε παράνομη προτιμησιακή αντιμετώπιση του αγοραστή και κατά συνέπεια για το εάν πληρώθηκε αγοραίο τίμημα ή όχι. Ο αποκλεισμός της ΚΑ από τον πλειοδοτικό διαγωνισμό, σε συνδυασμό με την προσφορά των 162 εκατ. ευρώ την οποία η ΚΑ κατέθεσε μετά την πλειοδοτική διαδικασία, θεωρήθηκε ως ενδεχόμενη απόδειξη μιας πώλησης κάτω της αξίας και, ως εκ τούτου, ενδεχόμενη απόδειξη της ύπαρξης κρατικής ενίσχυσης υπό τη μορφή διαφυγόντων πόρων του Δημοσίου. 4. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ (31) Με επιστολή της 6ης Αυγούστου 2010, η Ελλάδα υπέβαλε τις παρατηρήσεις της. Η Ελλάδα αμφισβητεί την ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης προβάλλοντας ότι η διαδικασία πλειοδοτικού διαγωνισμού για την πώληση του μεριδίου της στο Καζίνο Mont Parnès διεξήχθη σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, και ότι το μερίδιο 49 % στο κεφάλαιο του καζίνου πωλήθηκε σε αγοραία τιμή. (32) Οι ελληνικές αρχές τονίζουν, πρώτα απ’ όλα, ότι η επιλογή των συμμετεχόντων στο διαγωνισμό και η όλη πλειοδοτική διαδικασία ήταν καθ’ όλα νόμιμες και διεξήχθησαν σύμφωνα με τις διακηρύξεις του διαγωνισμού (20), οι οποίες διέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία, και ότι οι εν λόγω όροι των διακηρύξεων είχαν γίνει δεκτοί ανεπιφύλακτα από αμφότερους τους διαγωνιζόμενους. (33) Οι ελληνικές αρχές εξηγούν επίσης ότι η δήλωση της HR, που περιλαμβανόταν στον φάκελο της οικονομικής προσφοράς της HR τόσο κατά τον πρώτο όσο και κατά τον δεύτερο γύρο της πλειοδοτικής διαδικασίας, δεν έθιγε την ισχύ των οικονομικών προσφορών της, αλλά αφορούσε αποκλειστικά στη συμμετοχή καθεαυτήν της ΚΑ στον διαγωνισμό, και έτσι οι οικονομικές προσφορές της HR ορθώς κρίθηκαν νόμιμες από την επιτροπή ενστάσεων. (34) Οι ελληνικές αρχές υποστηρίζουν περαιτέρω ότι η προσφορά που υπέβαλε η ΚΑ στον τρίτο γύρο της πλειοδοτικής διαδικασίας, η οποία κατά τους ισχυρισμούς της καταγγέλλουσας ήταν ύψους 107 εκατ. ευρώ, αποκλείστηκε επειδή ο φάκελος είχε απομακρυνθεί και διέφευγε του οπτικού πεδίου της επιτροπής διεξαγωγής διαγωνισμού. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η επιτροπή δεν μπορούσε να είναι βέβαιη ότι δεν είχε γίνει αλλαγή φακέλου. Σε κάθε περίπτωση, η επανυποβολή της προσφοράς θα σήμαινε υποβολή δεύτερης προσφοράς μέσα στον ίδιο γύρο, πράγμα αντίθετο προς τους εν προκειμένω εφαρμοστέους κανόνες. (35) Οι ελληνικές αρχές εξηγούν ότι η προσφορά την οποία υπέβαλε η HR στον δεύτερο γύρο, ύψους 92 105 888 ευρώ, με τίμημα υψηλότερο αυτού της αρχικής προσφοράς της ΚΑ, ύψους 91 183 652 ευρώ, την οποία κατέθεσε στον πρώτο γύρο, ευθυγραμμιζόταν με τους κανόνες υποβολής προσφορών, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τους όρους των διακηρύξεων του διαγωνισμού, η εκάστοτε νέα προσφορά έπρεπε να είναι αυξημένη κατά 1 %, και όχι κατά 10 %, όπως είχε διατυπωθεί ως παραδοχή της Επιτροπής στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας. Συνεπώς, είχαν τηρηθεί ως προς τούτο οι όροι του διαγωνισμού. (36) Οι ελληνικές αρχές προβάλλουν επίσης το επιχείρημα ότι η τελευταία προσφορά της ΚΑ ύψους 162 εκατ. ευρώ -δηλαδή το ποσό το οποίο η ΚΑ διατεινόταν ότι ήταν έτοιμη να καταβάλει- δεν ήταν έγκυρη, επειδή έλαβε χώρα εκτός και πέραν της διαγωνιστικής διαδικασίας. Τυχόν αποδοχή της προσφοράς αυτής θα προσέκρουε στην αρχή της νομιμότητας, δεδομένου ότι σκοπός ενός δημόσιου πλειοδοτικού διαγωνισμού είναι όχι μόνον η εξυπηρέτηση του οικονομικού συμφέροντος του Δημοσίου, αλλά και η εξυπηρέτηση του ευρύτερου δημόσιου συμφέροντος, να επιτευχθεί δηλαδή το μεγαλύτερο δυνατό τίμημα ενώ παράλληλα να τηρείται η αρχή της νομιμότητας (τηρουμένων δηλαδή των κανόνων των διακηρύξεων και των τευχών δημοπράτησης όπως και των λοιπών εφαρμοστέων νομοθετικών διατάξεων). (37) Οι ελληνικές αρχές εξηγούν περαιτέρω ότι δεν ακύρωσαν απλώς τον διαγωνισμό ώστε να προκηρύξουν νέο διαγωνισμό επειδή αυτό θα σήμαινε επανάληψη της όλης διαδικασίας για τέταρτη φορά εντός οκτώ ετών, πράγμα που θα δυσφημούσε την Ελλάδα διεθνώς, ενώ δεν ήταν βέβαιο ότι τυχόν επανάληψη του διαγωνισμού θα οδηγούσε σε επίτευξη τιμήματος 162 εκατ. ευρώ. Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα αμφισβητεί ακόμη και την αξιοπιστία της προσφοράς 162 εκατ. ευρώ από την ΚΑ, δεδομένου ότι η τελευταία είχε επίγνωση του γεγονότος ότι τυχόν αποδοχή της προσφοράς θα είχε ως μόνη άμεση συνέπεια τη ματαίωση της διαδικασίας και την έναρξη νέας. (38) Επιπλέον, οι ελληνικές αρχές (21) βεβαιώνουν ότι το τίμημα που καταβλήθηκε τελικά (120 εκατ. ευρώ) ήταν εύλογο, καθώς ήταν κατά 25,5 % υψηλότερο από την αποτίμηση ύψους 95,4 εκατ. ευρώ που είχε διενεργήσει ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας πριν τη διαγωνιστική διαδικασία και η οποία αποτίμηση είχε παραμείνει σφραγισμένη μέχρι το πέρας της διαδικασίας. Δηλώνουν ότι η αποτίμηση αυτή -παρόλο που δεν απαιτείτο από τη διαγωνιστική διαδικασία- είχε παραγγελθεί για να διασφαλιστούν ακόμη περισσότερο τα συμφέροντα της Ελλάδας (22). (39) Επί των ισχυρισμών της καταγγέλλουσας ότι δήθεν οι αρχικοί όροι των διακηρύξεων του διαγωνισμού βελτιώθηκαν με τον μεταγενέστερο νόμο 3139/2003, οι ελληνικές αρχές εξηγούν ότι ούτε με το νόμο 3139/2003 ούτε με οποιονδήποτε άλλον τρόπο δεν επήλθαν τροποποιήσεις στους όρους των διακηρύξεων. Σύμφωνα με την Ελλάδα, ο νόμος αυτός απλώς ρυθμίζει θέματα διαφόρων αδειών συναφών με την επένδυση και με τη λειτουργία του καζίνου, και περιλαμβάνει μέτρα για την προστασία των εργαζομένων μετά την ιδιωτικοποίηση. Ο νόμος αυτός δεν απάλλαξε την HR από την υποχρέωση που υπέχει να επενδύσει 44 εκατ. ευρώ στο Καζίνο Mont Parnès, και η συμβατική ρήτρα περί επιστροφής στην HR του 70 % του τιμήματος σε περίπτωση παραχώρησης σε άλλο καζίνο άδειας λειτουργίας πριν από το 2012 αποτελούσε ήδη ρητό όρο των διακηρύξεων του διαγωνισμού. (40) Οι ελληνικές αρχές παρατηρούν συνεπώς ότι το τίμημα της πώλησης αντιπροσωπεύει την αγοραία αξία του μεριδίου 49 % στο κεφάλαιο του Καζίνου Mont Parnès. (41) Προς επίρρωση του ισχυρισμού τους ότι δεν σημειώθηκαν παρατυπίες στο πλαίσιο της διαδικασίας του διαγωνισμού, οι ελληνικές αρχές αναφέρονται σε αρκετές αποφάσεις των εθνικών δικαστηρίων, οι οποίες εξέτασαν τη νομιμότητα της διαδικασίας του διαγωνισμού κατά το εθνικό δίκαιο. Μέχρι τώρα, τα εθνικά δικαστήρια δεν έχουν διαπιστώσει καμία παρατυπία στον διαγωνισμό και συνεπώς έχουν απορρίψει τις διάφορες αιτήσεις που υπέβαλε η ΚΑ σχετικά (23). Ανάμεσα στα πορίσματα των εθνικών δικαστηρίων, τα οποία επιβεβαιώνουν τη σύννομη διεξαγωγή του διαγωνισμού, οι ελληνικές αρχές αναφέρονται ειδικότερα στα παρακάτω: α) Διαδικασία ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων: (42) Στην απόφασή του 8118/2002 (24), το Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε αίτηση που κατέθεσε η ΚΑ και έκρινε ότι: - Ορθώς η επιτροπή διεξαγωγής διαγωνισμού και η επιτροπή ενστάσεων έκριναν ότι οι προσφορές της HR στον πρώτο και στο δεύτερο γύρο ήταν σύμφωνες με τις διακηρύξεις του διαγωνισμού. Η δήλωση της HR, συνημμένη στις προσφορές της, δεν επηρέασε την ανεπιφύλακτη φύση των προσφορών της HR. - Η ΚΑ κατέθεσε προσφορά στις 15.30, δηλαδή με την εκκίνηση του τρίτου γύρου, όπως είχε καθορίσει η επιτροπή διεξαγωγής διαγωνισμού στο τέλος του δεύτερου γύρου. Ο εκπρόσωπος της ΚΑ ανέλαβε από το τραπέζι την προσφορά, με δική του θέληση και πρωτοβουλία, και παρά το γεγονός ότι η πρόεδρος της επιτροπής διεξαγωγής διαγωνισμού προσπάθησε να τον αποτρέψει ως προς αυτό. Αν η πρόεδρος της επιτροπής διαγωνισμού είχε ρητά προειδοποιήσει τον εκπρόσωπο της ΚΑ σχετικά με την απόσυρση της προσφοράς, κάτι τέτοιο θα συνίστατο σε διαφοροποιημένη μεταχείριση προς όφελος της ΚΑ και εις βάρος της HR. - Η δεύτερη προσφορά της ΚΑ στον τρίτο γύρο ορθώς θεωρήθηκε απαράδεκτη από την επιτροπή ενστάσεων. Κάθε πλειοδότης μπορούσε να κάνει μία μόνο προσφορά σε κάθε γύρο. Επιπλέον, αν η δεύτερη προσφορά της ΚΑ στον τρίτο γύρο είχε θεωρηθεί παραδεκτή, αυτό θα οδηγούσε σε παραβίαση της αρχής της διαφάνειας. Ο εκπρόσωπος της ΚΑ ανέλαβε τον πρώτο ενσφράγιστο φάκελο- προσφορά, έφυγε από τον χώρο όπου διεξαγόταν η πλειοδοσία και, όταν επέστρεψε, παρουσίασε έναν ενσφράγιστο φάκελο για τον οποίο δεν ήταν δυνατό να πιστοποιηθεί ότι ήταν ο ίδιος με τον προηγούμενο φάκελο (25). β) Διαδικασία ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων (43) Σύμφωνα με τις ελληνικές αρχές, εκκρεμεί ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας υπόθεση σχετική με άλλη προσφυγή που κατέθεσε η ΚΑ προβάλλοντας τον παράνομο χαρακτήρα του διαγωνισμού (26). Η οριστική απόφαση προς το παρόν εκκρεμεί. Παρά ταύτα, οι ελληνικές αρχές παρατήρησαν ότι ο εισηγητής δικαστής έχει προτείνει την απόρριψη της προσφυγής της ΚΑ ως απαράδεκτης για λόγους δικαιοδοσίας αλλά και αβάσιμης για λόγους ουσίας (27). γ) Διαδικασία ενώπιον της ποινικής δικαιοσύνης (44) Μετά από αίτηση της ΚΑ το 2002 κατά των μελών της επιτροπής διεξαγωγής του διαγωνισμού, της επιτροπής ενστάσεων, της ΕΤΑ, του σύμβουλου αποτίμησης (American Appraisal Hellas Ltd.) και του χρηματοοικονομικού συμβούλου (Kantor ΑΕ), αναφορικά με τη συμπεριφορά τους κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού, το Συμβούλιο Εφετών, στο οποίο προωθήθηκε η υπόθεση για εκδίκαση, εξέδωσε αθωωτική απόφαση (28), διαπιστώνοντας, ειδικότερα, ότι: - Ούτε η πρώτη ούτε η δεύτερη απόφαση της επιτροπής ενστάσεων ήταν παράνομες και δεν βρέθηκαν ικανά στοιχεία ενοχής (δόλου) των μελών. Τα μέλη της επιτροπής ενστάσεων, απορρίπτοντας την ένσταση της ΚΑ στον πρώτο και στον δεύτερο γύρο και αποδεχόμενα από την άλλη πλευρά την ένσταση της HR στον τρίτο γύρο, δεν παραβίασαν τις διακηρύξεις του διαγωνισμού και δεν εφάρμοσαν διαφοροποιημένη μεταχείριση στους δύο πλειοδότες. - Οι αποφάσεις της επιτροπής διεξαγωγής διαγωνισμού δεν ήταν παράνομες και τα μέλη της επιτροπής δεν εφάρμοσαν διαφοροποιημένη μεταχείριση στους δύο πλειοδότες· επιπλέον, η επιτροπή ήταν υποχρεωμένη, σύμφωνα με τις διακηρύξεις του διαγωνισμού, να ακολουθήσει τα πορίσματα της επιτροπής ενστάσεων. - Ο εκπρόσωπος της ETA δεν παραβίασε τις ισχύουσες εθνικές διατάξεις ζητώντας από τον πρώτο προσωρινό πλειοδότη (HR) να αυξήσει την οικονομική προσφορά του. Ο εκπρόσωπος της ETA δεν ήταν εξουσιοδοτημένος να προβεί σε διαπραγματεύσεις και δεν είχε την αρμοδιότητα να ακυρώσει ή να ματαιώσει τη δημοπρασία. (45) Η αθωωτική απόφαση που μνημονεύεται στην παράγραφο 44 προσβλήθηκε ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων (29) και πολύ πρόσφατα το Εφετείο Αθηνών εξέδωσε αθωωτική απόφαση για όλα τα κατηγορούμενα πρόσωπα (απόφαση 466/2011). Το πλήρες κείμενο της απόφασης αυτής δεν είναι ακόμη διαθέσιμο. (46) Συμπερασματικά, έχοντας υπόψη όλες τις παραπάνω παρατηρήσεις, οι ελληνικές αρχές εμμένουν στην άποψη ότι το υπό εξέταση μέτρο δεν περιλαμβάνει κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 107 της ΣΛΕΕ. 5. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ (47) Με επιστολή τους της 4ης Αυγούστου 2010, εκπρόσωποι του εικαζόμενου ως αποδέκτη ενίσχυσης (δηλαδή της εταιρείας «Athens Resort Casino Holdings» εξ ονόματος της HR) παρενέβησαν στην ενώπιον της Επιτροπής διαδικασία ως ενδιαφερόμενο μέρος. Ο εικαζόμενος ως αποδέκτης ενίσχυσης υπέβαλε τις ίδιες παρατηρήσεις όπως και η Ελλάδα, οι οποίες παρατηρήσεις παρουσιάζονται συνοπτικά στην ενότητα 4 της παρούσας απόφασης. (48) Επιπροσθέτως, ο εικαζόμενος ως αποδέκτης διευκρινίζει ότι το τίμημα που κατέβαλε τελικά για το μερίδιο συμμετοχής στο κεφάλαιο του καζίνου ανήλθε σε 120 εκατ. ευρώ, κατά 10 εκατ. ευρώ υψηλότερο από αυτό της προηγούμενης συνεννόησης (30). Επομένως, το ίδιο ποσό ήταν ακόμη μεγαλύτερο από την αποτίμηση των 95,4 εκατ. ευρώ η οποία είχε γίνει από επαγγελματία εμπειρογνώμονα (αλλά δεν είχε κοινολογηθεί) πριν από την έναρξη της διαγωνιστικής διαδικασίας. (49) Ο εικαζόμενος ως αποδέκτης ενίσχυσης υποστηρίζει περαιτέρω ότι η ΕΤΑ όχι μόνο δεν ήταν υποχρεωμένη, αλλά επιπλέον δεν είχε το δικαίωμα να απευθυνθεί στον προσωρινό δεύτερο πλειοδότη, επειδή κάτι τέτοιο θα σήμαινε έναρξη νέου γύρου προσφορών, παραβιάζοντας τους κανόνες των διακηρύξεων του διαγωνισμού. Υποστηρίζει, ακόμη, ότι η προσφορά των 162 εκατ. ευρώ από την ΚΑ εκτός της διαγωνιστικής διαδικασίας δεν διέτρεξε κανέναν κίνδυνο να ληφθεί σοβαρά υπόψη και κατατέθηκε μόνο και μόνο για να προκαλέσει την ακύρωση της διαγωνιστικής διαδικασίας. Επιβεβαιώνει ότι θα είχε ασφαλώς αμφισβητήσει οποιαδήποτε απόφαση αποδοχής της προσφοράς, διακινδυνεύοντας την ακύρωση ολόκληρης της διαδικασίας. Επ’ αυτού, τονίζει επίσης τη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, το οποίο επιβεβαίωσε ότι η προσφορά της ΚΑ δεν μπορούσε ούτε να ληφθεί υπόψη ούτε να γίνει δεκτή (31). (50) Ο εικαζόμενος ως αποδέκτης ενίσχυσης θέτει επίσης υπό αμφισβήτηση την υπόθεση που έκανε η Επιτροπή στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας, όσον αφορά τη στρέβλωση του ανταγωνισμού και τις επιπτώσεις στο εμπόριο, ότι τα τυχερά παιχνίδια είναι διεθνής επιχείρηση και ότι οι επιχειρήσεις στον τομέα αυτόν ασκούν οικονομική δραστηριότητα σε διεθνή αγορά. Ο εικαζόμενος ως αποδέκτης ενίσχυσης υποστηρίζει ότι το Καζίνο Mont Parnès δεν δραστηριοποιείται διεθνώς παρά μόνο λειτουργεί τοπικά και συνεπώς δεν ανταγωνίζεται τα καζίνα του εξωτερικού. (51) Με επιστολή της της 29ης Σεπτεμβρίου 2010, η Club Hotel ΚαζίνοΛουτρακίου ΑΕ (εξ ονόματος της ΚΑ) (32) παρενέβη στην ενώπιον της Επιτροπής διαδικασία ως ενδιαφερόμενο μέρος. Στην παρέμβαση αυτή προβάλλει το επιχείρημα ότι, όσον αφορά την ποσοτικοποίηση της εικαζόμενης ενίσχυσης, «πρέπει ακόμη να ληφθεί υπόψη η διαφορά ανάμεσα στις προσφορές και η επίπτωση του κυρωτικού νόμου στις υποχρεώσεις του αγοραστή σύμφωνα με τους όρους του δημόσιου διαγωνισμού». 6. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ 6.1. Το στοιχείο κρατικής ενίσχυσης στο πλαίσιο της διάθεσης των μετοχών με ιδιωτικό συμφωνητικό (52) Το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ ορίζει ότι ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές, εκτός αν οι Συνθήκες ορίζουν άλλως. (53) Σύμφωνα με πάγια νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (33) και σύμφωνα με τους κανόνες και την πρακτική που ακολουθεί η Επιτροπή όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγούνται στο πλαίσιο ιδιωτικοποιήσεων (34), όταν κράτος μέλος αγοράζει ή πωλεί μετοχές επιχειρήσεων, δεν υπάρχει κανένα πλεονέκτημα αν η συμπεριφορά του κράτους μέλους συνάδει με αυτή ενός ιδιώτη επενδυτή σε οικονομία της αγοράς. (54) Ειδικότερα, όταν η πώληση των μετοχών είναι χρηματιστηριακή, γενικά θεωρείται ότι γίνεται υπό τους όρους της αγοράς και ότι δεν περιλαμβάνει κανένα πλεονέκτημα. Ωστόσο, όταν η πώληση γίνεται με ιδιωτικό συμφωνητικό, μπορεί να υποτεθεί ότι δεν παρέχεται κανένα πλεονέκτημα εάν πληρούνται οι εξής προϋποθέσεις: πρώτον, το μερίδιο πωλείται στο πλαίσιο ανταγωνιστικής δημοπρασίας η οποία είναι ανοιχτή σε όλους και εξασφαλίζει τη διαφάνεια και τη μη διάκριση. Δεύτερον, δεν συνοδεύεται από όρους μη συνήθεις σε παρόμοιες συναλλαγές μεταξύ ιδιωτών και οι οποίοι θα μπορούσαν πιθανόν να μειώσουν την τιμή πώλησης. Τρίτον, το μερίδιο πωλείται στον πλειοδότη· και τέλος, τέταρτον, στους πλειοδότες πρέπει να έχουν δοθεί αρκετός χρόνος και πληροφορίες ώστε να διενεργήσουν κανονική αποτίμηση των περιουσιακών στοιχείων, η οποία θα αποτελέσει τη βάση της προσφοράς τους. (55) Με άλλα λόγια, όταν η ιδιωτικοποίηση γίνεται με ιδιωτικό συμφωνητικό, το κριτήριο για να κριθεί αν στο πλαίσιο συναλλαγής που αφορά περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου παρέχεται κάποιο πλεονέκτημα είναι το κατά πόσον ένας παράγοντας δραστηριοποιούμενος σε οικονομία της αγοράς θα είχε ενεργήσει με τον ίδιο τρόπο αν είχε βρεθεί σε αντίστοιχη θέση, δηλαδή θα είχε πωλήσει την εταιρεία στην ίδια τιμή. Μη οικονομικής φύσεως σκοπιμότητες, όπως, παραδείγματος χάρη, λόγοι βιομηχανικής πολιτικής, απασχόλησης, ή στόχοι περιφερειακής ανάπτυξης, οι οποίοι δεν θα ήταν αποδεκτοί από έναν οικονομικό παράγοντα σε οικονομία της αγοράς, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη ως λόγοι για να γίνει δεκτή κάποια χαμηλότερη τιμή και, αντίθετα, υποδηλώνουν την ύπαρξη κάποιου πλεονεκτήματος. Αυτή την αρχή έχει επανειλημμένως εξηγήσει η Επιτροπή και παγίως επιβεβαιώσει το Δικαστήριο (35). (56) Επομένως, αν οποιοσδήποτε από τους όρους που προαναφέρονται δεν πληρούται, η Επιτροπή θεωρεί ότι η πώληση από το Δημόσιο πρέπει να εξεταστεί για πιθανή περίπτωση κρατικής ενίσχυσης και, επομένως, ότι πρέπει να της κοινοποιηθεί. Συνεπώς, με την τήρηση των όρων αυτών, μπορεί να διασφαλιστεί ότι το κράτος λαμβάνει τη μεγαλύτερη τιμή, δηλαδή την αγοραία τιμή, για τα περιουσιακά του στοιχεία και ότι, επομένως, δεν υπάρχει κανένα πλεονέκτημα. 6.2. Η πώληση του μεριδίου 49 % στο κεφάλαιο του Καζίνου Mont Parnès (57) Όταν κίνησε τη διαδικασία που προβλέπεται από το άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, η Επιτροπή έτρεφε αμφιβολίες κατά πόσον η πώληση του Καζίνου Mont Parnès είχε διεξαχθεί στο πλαίσιο ενός διαγωνισμού ανοικτού, διαφανούς και αμερόληπτου. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που ήταν διαθέσιμες στο στάδιο εκείνο, η Επιτροπή θεώρησε ότι υπήρχαν σημαντικές δυσκολίες να αποφανθεί αν είχε παράνομα παραχωρηθεί κάποια προτιμησιακή μεταχείριση, καθώς επίσης αν είχε πληρωθεί ή όχι η αγοραία τιμή. Η Επιτροπή ανησυχούσε για το ενδεχόμενο παρατυπίες στην πλειοδοτική διαδικασία να είχαν οδηγήσει σε κρατική ενίσχυση. (58) Στη συνέχεια, η Επιτροπή προέβη, στο πλαίσιο της επίσημης έρευνας, σε εκτίμηση των συναφών με την υπόθεση γεγονότων. Η εκτίμηση αυτή βασίστηκε στην υπάρχουσα δέσμη ενδείξεων (faisceaux d’indices) όσον αφορά το αξιολογούμενο μέτρο. (59) Στη διάρκεια των διαφόρων σταδίων της διαδικασίας έχουν διαβιβαστεί στην Επιτροπή στοιχεία σχετικά με τις πολυάριθμες νομικές ενέργειες, σε εθνικό επίπεδο, οι οποίες δικαιώνουν την αρχική διαγωνιστική διαδικασία. Η Επιτροπή σημειώνει ότι, μέχρι σήμερα, οι διάφορες δικαστικές αποφάσεις σε εθνικό επίπεδο (βλέπε επίσης παραγράφους 41 έως 46 της παρούσας αιτιολογικής σκέψης) δεν φαίνεται να στηρίζουν τις παρατηρήσεις που έγιναν από την καταγγέλλουσα αναφορικά με παρατυπίες και άνιση μεταχείριση στο πλαίσιο της διαγωνιστικής διαδικασίας. Τα εθνικά δικαστήρια φαίνεται μάλλον να έχουν επιβεβαιώσει, βάσει των εθνικών διατάξεων, τον χαρακτήρα του διαγωνισμού ως νόμιμου και μη εισάγοντος διακρίσεις. (60) Παρότι η εξέταση από την Επιτροπή δεν εξαρτάται από τα πορίσματα των εθνικών δικαστηρίων, μπορεί να λάβει υπόψη της τα πορίσματα αυτά ως έναν μεταξύ άλλων παραγόντων της ανάλυσης. Η Επιτροπή, ωστόσο, σημειώνει ότι η τωρινή της εκτίμηση δεν έχει σε καμία περίπτωση οδηγηθεί σε ερμηνεία εθνικού δικαίου, κάτι που ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του κράτους μέλους. (61) Σε αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή θεωρεί ότι η νομιμότητα του διαγωνισμού σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, όπως περιγράφεται και δικαιολογείται μέσα από τη διεξοδική και εμπεριστατωμένη εξέταση που έκαναν τα εθνικά δικαστήρια μέχρι τώρα, αποτελεί σημαντική ένδειξη του χαρακτήρα του διαγωνισμού ως νόμιμου και μη εισάγοντος διακρίσεις. Αυτή η πρόδηλη επιβεβαίωση του κύρους του διαγωνισμού σύμφωνα με τους κανόνες του εθνικού δικαίου μπορεί να ληφθεί υπόψη από την Επιτροπή, ανάμεσα σε άλλους παράγοντες, στην εκτίμησή της, σύμφωνα με τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις κρατικές ενισχύσεις, για το ότι η πλειοδοτική διαδικασία ήταν ανοικτή, ανεπιφύλακτη και αμερόληπτη. (62) Όσον αφορά το ερώτημα που τέθηκε στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας, ότι δηλαδή μία από τις προσφορές φάνηκε να παραβιάζει τους κανόνες των διακηρύξεων του διαγωνισμού αναφορικά με την ελάχιστη προσαύξηση των προσφοράς σε σχέση με την προηγούμενη, η Επιτροπή σημειώνει ότι αυτό το ζήτημα έχει λυθεί από τη στιγμή που η προσαύξηση που απαιτείτο ήταν 1 % και όχι 10 %, όπως δόθηκε στην Επιτροπή να εννοήσει. Επομένως, η Επιτροπή θεωρεί ότι υπήρξε ως προς τούτο συμμόρφωση προς τους κανόνες του διαγωνισμού. (63) Όσον αφορά την καταγγελθείσα διακριτική μεταχείριση των διαφόρων ενστάσεων που προβλήθηκαν στη διάρκεια της διαγωνιστικής διαδικασίας, η Επιτροπή επισημαίνει, ακόμη, ότι οι ελληνικές αρχές έδωσαν επαρκή εξήγηση για τον αποκλεισμό της προσφοράς της ΚΑ από τον διαγωνισμό ενόψει των εφαρμοστέων κανόνων που απαγορεύουν δεύτερη υποβολή στον ίδιο γύρο πλειοδοσίας. (64) Αναφορικά με την καταγγελλόμενη άνιση μεταχείριση των διαφόρων προσφορών που υποβλήθηκαν μετά τη διαδικασία του διαγωνισμού, η Επιτροπή θεωρεί ότι η διαφορά μεταχείρισης που συνίσταται, αφενός, στη διαπραγμάτευση με τον πρώτο πλειοδότη υψηλότερου τιμήματος και στην άρνησή της, αφετέρου, να λάβει υπόψη την προσφορά της καταγγέλλουσας ύψους 162 εκατ. ευρώ εφόσον υπήρχαν αμφιβολίες σχετικά με τη νομιμότητά της, μπορεί να γίνει δεκτή ως επιτρεπτή πρακτική στο πλαίσιο μιας διαδικασίας πλειοδοτικού διαγωνισμού. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν μπορεί να θεωρήσει αξιόπιστη τη μη παραδεκτή προσφορά των 162 εκατ. ευρώ της καταγγέλλουσας, επειδή έγινε μόνο μετά τη διαδικασία του διαγωνισμού και σε αντίθεση με τους διαδικαστικούς κανόνες αυτού. (65) Όσον αφορά την υπόδειξη ότι θα μπορούσε να ματαιωθεί η όλη διαδικασία, έχει διευκρινιστεί από τις ελληνικές αρχές ότι τούτο θα σήμαινε νέα διεξαγωγή της διαδικασίας, με ενδεχόμενο κίνδυνο περαιτέρω μειώσεως του τιμήματος που θα έπρεπε να επιτευχθεί. (66) Οι ελληνικές αρχές έχουν επίσης διευκρινίσει ότι οι όροι σύναψης της δημόσιας σύμβασης δεν τροποποιήθηκαν ούτε από το νόμο 3139/2003 ούτε με κανέναν άλλο τρόπο. (67) Όσον αφορά το τίμημα, η Επιτροπή επισημαίνει ότι το τελικό τίμημα των 120 εκατ. ευρώ (36) που δόθηκε για το καζίνο, αν και παραμένει χαμηλότερο από αυτό της μη παραδεκτής προσφοράς των 162 εκατ. ευρώ που η καταγγέλλουσα ισχυρίζεται, μετά τον αποκλεισμό της από τη διαδικασία, ότι ήταν έτοιμη να υποβάλει, είναι παρά ταύτα υψηλότερο τόσο από την υψηλότερη προσφορά των 107 εκατ. ευρώ που η καταγγέλλουσα φέρεται να έχει καταθέσει κατά την πλειοδοσία, και κατά ένα ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό (25,5 %) από την αποτίμηση των 95,4 εκατ. ευρώ που είχε προσδιοριστεί από εμπειρογνώμονα πριν από τη διεξαγωγή του διαγωνισμού. 6.3. Συμπέρασμα (68) Μετά την έναρξη της επίσημης διαδικασίας εξέτασης, οι ελληνικές αρχές απάντησαν ικανοποιητικά στις προκαταρκτικές αμφιβολίες που διατύπωσε η Επιτροπή στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή δεν έχει βρει αποδείξεις που να επιτρέπουν να συναχθεί το συμπέρασμα ότι στον εικαζόμενο ως αποδέκτη ενίσχυσης επιφυλάχθηκε προτιμησιακή μεταχείριση η οποία να οδήγησε σε χορήγηση οποιουδήποτε πλεονεκτήματος. Με την πώληση του ποσοστού της στο καζίνο στον τελικό πλειοδότη με ανοικτή, άνευ όρων και διακρίσεων, διαγωνιστική διαδικασία, η Ελλάδα θεωρείται ότι έχει επιτύχει το ανώτερο τίμημα στην αγορά και δεν έχει διαφυγόντα δημόσια έσοδα. Η Επιτροπή μπορεί επομένως να δεχθεί ότι, υπό παρόμοιες συνθήκες, ένας οικονομικός παράγοντας σε οικονομία της αγοράς θα είχε πωλήσει το σχετικό μερίδιο στο καζίνο σε παραπλήσια τιμή. Συμπερασματικά, η Επιτροπή θεωρεί ότι η πώληση από το Ελληνικό Δημόσιο του μεριδίου 49 % του κεφαλαίου στο Καζίνο Mont Parnès δεν περιλαμβάνει κανένα πλεονέκτημα και ότι, επομένως, δεν συνιστά κρατική ενίσχυση. 7. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ (69) Η Επιτροπή κρίνει ότι η πώληση από το Ελληνικό Δημόσιο του μεριδίου 49 % που κατέχει στο κεφάλαιο του Καζίνου Mont Parnès δεν συνιστά ενίσχυση, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Η πώληση από το Ελληνικό Δημόσιο του μεριδίου 49 % που κατέχει στο κεφάλαιο της εταιρείας Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας ΑΕ (Καζίνο Mont Parnès) δεν συνιστά ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ελληνική Δημοκρατία. Βρυξέλλες, 24 Μαΐου 2011.

Εμπράγματο Δίκαιο

Αστικό Δίκαιο