ΟΔΗΓΊΑ 2010/24/ΕΕ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 16ης Μαρτίου 2010 περί αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με φόρους, δασμούς και άλλα μέτρα ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τα άρθρα 113 και 115, την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1), τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2), Αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η αμοιβαία συνδρομή μεταξύ των κρατών μελών για την είσπραξη των αμοιβαίων απαιτήσεών τους και των απαιτήσεων της Ένωσης όσον αφορά ορισμένους φόρους και άλλα μέτρα συμβάλλει στην ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Εξασφαλίζει τη φορολογική ουδετερότητα και επέτρεψε στα κράτη μέλη να άρουν προστατευτικά μέτρα στις διασυνοριακές συναλλαγές που δημιουργούσαν διακρίσεις και είχαν σκοπό την πρόληψη απάτης και δημοσιονομικών απωλειών. (2) Οι ρυθμίσεις για την αμοιβαία συνδρομή στον τομέα της είσπραξης θεσπίσθηκαν αρχικά με την οδηγία 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 1976, περί της αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων που προκύπτουν από ενέργειες οι οποίες αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδοτήσεως του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων καθώς και από γεωργικές εισφορές και δασμούς (3). Η εν λόγω οδηγία και οι πράξεις που την τροποποιούν είχαν κωδικοποιηθεί με την οδηγία, 2008/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2008, για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με ορισμένες εισφορές, δασμούς, φόρους και άλλα μέτρα (4). (3) Ωστόσο, οι εν λόγω ρυθμίσεις, μολονότι αποτελούσαν ένα πρώτο βήμα προόδου για την καθιέρωση βελτιωμένων διαδικασιών είσπραξης εντός της Κοινότητας με τη σύγκλιση των ισχυόντων εθνικών κανόνων, έχουν αποδειχθεί ανεπαρκείς για την κάλυψη των απαιτήσεων της εσωτερικής αγοράς, όπως έχει εξελιχθεί τα τελευταία 30 χρόνια. (4) Για την καλύτερη διασφάλιση των οικονομικών συμφερόντων των κρατών μελών και της ουδετερότητας της εσωτερικής αγοράς, είναι ανάγκη να διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής της αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με φόρους και δασμούς, οι οποίες δεν καλύπτονται ακόμη από αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη, ενώ, προκειμένου να αντιμετωπισθεί η αύξηση των αιτήσεων συνδρομής και να εξασφαλισθούν καλύτερα αποτελέσματα, η συνδρομή αυτή θα πρέπει να καταστεί αποδοτικότερη και ουσιαστικότερη και να διευκολυνθεί στην πράξη. Για την εκπλήρωση των στόχων αυτών, απαιτούνται σημαντικές προσαρμογές και δεν επαρκεί απλώς η τροποποίηση της ισχύουσας οδηγίας 2008/55/ΕΚ. Η οδηγία αυτή θα πρέπει, επομένως, να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από νέα νομική πράξη, η οποία θα αξιοποιεί τα επιτεύγματα της οδηγίας 2008/55/ΕΚ και θα προβλέπει σαφέστερους και ακριβέστερους κανόνες, όπου απαιτείται. (5) Σαφέστεροι κανόνες θα διευκολύνουν την ευρύτερη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών. Θα εξασφαλίσουν επίσης ότι καλύπτονται όλα τα νομικά και φυσικά πρόσωπα στην Κοινότητα, λαμβάνοντας υπόψη το συνεχώς διευρυνόμενο φάσμα των νομικών μορφωμάτων στα οποία δεν συγκαταλέγονται μόνο τα παραδοσιακά μορφώματα, όπως τα καταπιστεύματα και τα ιδρύματα, αλλά και κάθε νέο μέσο που ενδέχεται να συστήσουν οι φορολογούμενοι στα κράτη μέλη. Επιπλέον, θα επιτρέψουν να λαμβάνονται υπόψη όλες οι μορφές που μπορούν να λάβουν οι απαιτήσεις των δημοσίων αρχών σχετικά με φόρους, δασμούς, εισφορές, επιστροφές και παρεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένων όλων των χρηματικών απαιτήσεων κατά του οικείου φορολογούμενου ή κατά τρίτου που υποκαθιστούν την αρχική απαίτηση. Η θέσπιση σαφέστερων κανόνων είναι αναγκαία κυρίως για τον καλύτερο προσδιορισμό των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων όλων των ενδιαφερομένων μερών. (6) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να επηρεάσει την αρμοδιότητα των κρατών μελών όσον αφορά τον καθορισμό των μέτρων είσπραξης, τα οποία διατίθενται βάσει της εσωτερικής τους νομοθεσίας. Εντούτοις, είναι ανάγκη να διασφαλισθεί ότι οι διαφορές μεταξύ των εθνικών δικαίων ή η έλλειψη συντονισμού μεταξύ των αρμόδιων αρχών δεν θέτουν σε κίνδυνο την απρόσκοπτη λειτουργία του συστήματος αμοιβαίας συνδρομής που προβλέπει η παρούσα οδηγία. (7) Η αμοιβαία συνδρομή μπορεί να συνίσταται στα εξής: η προς ην η αίτηση αρχή μπορεί να παρέχει στην αιτούσα αρχή τις πληροφορίες τις οποίες χρειάζεται η τελευταία για την είσπραξη απαιτήσεων στο κράτος μέλος στο οποίο ανήκει και να κοινοποιεί στον οφειλέτη όλα τα σχετικά με τις απαιτήσεις αυτές έγγραφα που προέρχονται από το αιτούν κράτος μέλος. Η προς αίτηση αρχή μπορεί επίσης να εισπράττει, κατ’ αίτηση της αιτούσας αρχής, τις απαιτήσεις που προκύπτουν στο αιτούν κράτος μέλος, ή να λαμβάνει ασφαλιστικά μέτρα για την εξασφάλιση της είσπραξης των απαιτήσεων αυτών. (8) Η θέσπιση ενιαίου τίτλου που θα χρησιμοποιείται για τη λήψη μέτρων επιβολής στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος καθώς και η έγκριση ενιαίου τυποποιημένου εντύπου για την κοινοποίηση τίτλων και αποφάσεων σχετικών με την απαίτηση θα πρέπει να επιλύσουν τα προβλήματα της αναγνώρισης και της μετάφρασης τίτλων που προέρχονται από άλλο κράτος μέλος, στα οποία οφείλεται, κατά σημαντικό βαθμό, η αναποτελεσματικότητα των ισχυουσών ρυθμίσεων για τη συνδρομή. (9) Θα πρέπει να δημιουργηθεί νομική βάση για την ανταλλαγή πληροφοριών χωρίς προηγούμενη αίτηση για συγκεκριμένες επιστροφές φόρων. Για λόγους αποτελεσματικότητας, θα πρέπει επίσης να δοθεί η δυνατότητα στους υπαλλήλους των φορολογικών υπηρεσιών κράτους μέλους να παρίστανται ή να συμμετέχουν στις διοικητικές έρευνες, οι οποίες διεξάγονται σε άλλο κράτος μέλος. Θα πρέπει επίσης να υπάρχει πρόβλεψη για την πλέον άμεση ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των υπηρεσιών με στόχο να καταστεί η συνδρομή ταχύτερη και αποτελεσματικότερη. (10) Δεδομένης της αυξανόμενης κινητικότητας εντός της εσωτερικής αγοράς και των περιορισμών τους οποίους επέβαλε η συνθήκη ή άλλη νομοθεσία σχετικά με τις εγγυήσεις που μπορούν να ζητούν οι φορολογούμενοι, οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στο εθνικό έδαφος, οι δυνατότητες να ζητηθεί η λήψη μέτρων είσπραξης ή ασφαλιστικών μέτρων σε άλλο κράτος μέλος θα πρέπει να διευρυνθούν. Δεδομένου ότι η ηλικία μιας απαίτησης αποτελεί κρίσιμο παράγοντα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ζητούν αμοιβαία συνδρομή, μολονότι τα εγχώρια μέσα είσπραξης δεν έχουν εξαντληθεί ακόμη πλήρως, μεταξύ άλλων εφόσον η χρήση σχετικών διαδικασιών στο αιτούν κράτος μέλος θα δημιουργούσε δυσανάλογες δυσχέρειες. (11) Μια γενική υποχρέωση κοινοποίησης αιτήσεων και εγγράφων σε ψηφιακή μορφή και μέσω ηλεκτρονικού δικτύου, με ακριβείς κανόνες για τη χρήση γλωσσών για αιτήσεις και έγγραφα, θα πρέπει να επιτρέπει στα κράτη μέλη να διεκπεραιώνουν ταχύτερα και ευκολότερα τις αιτήσεις. (12) Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας είσπραξης στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος είναι δυνατόν να αμφισβητηθούν από τον ενδιαφερόμενο η απαίτηση, η κοινοποίηση από τις αρχές του αιτούντος κράτους μέλους ή ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεσή της. Θα πρέπει να καθορισθεί ότι, στις περιπτώσεις αυτές, ο ενδιαφερόμενος ασκεί την προσφυγή ενώπιον του αρμόδιου οργάνου του αιτούντος κράτους μέλους και ότι η προς ην η αίτηση αρχή θα πρέπει να αναστέλλει οιαδήποτε διαδικασία εκτέλεσης που έχει κινήσει έως την έκδοση της απόφασης του αρμόδιου αυτού οργάνου, εκτός εάν η αιτούσα αρχή αιτείται άλλως. (13) Προκειμένου να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να δεσμεύσουν επαρκείς πόρους για την είσπραξη των απαιτήσεων άλλων κρατών μελών, το προς ό η αίτηση κράτος μέλος θα πρέπει να είναι σε θέση να ανακτήσει το κόστος το οποίο αφορά είσπραξη από τον οφειλέτη. (14) Ο καλύτερος τρόπος για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα είναι να δοθεί η δυνατότητα στην προς ην η αίτηση αρχή να ασκεί, κατά την εκτέλεση αίτησης συνδρομής, τις εξουσίες που προβλέπονται από το εθνικό της δίκαιο όσον αφορά τους αυτούς ή ανάλογους φόρους ή δασμούς. Ελλείψει ανάλογου φόρου ή δασμού, η καταλληλότερη διαδικασία θα ήταν η προβλεπόμενη από το δίκαιο του προς ο η αίτηση κράτους μέλους για απαιτήσεις που αφορούν τον φόρο προσωπικού εισοδήματος. Η εν λόγω χρήση του εθνικού δικαίου δεν θα πρέπει, κατά κανόνα, να ισχύει όσον αφορά τις προτιμήσεις που συνοδεύουν τις απαιτήσεις οι οποίες γεννώνται στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος. Θα πρέπει, ωστόσο, να είναι δυνατή η επέκταση των προτιμήσεων στις απαιτήσεις άλλων κρατών μελών βάσει συμφωνίας μεταξύ των ενδιαφερόμενων κρατών μελών. (15) Όσον αφορά τα θέματα σχετικά με την παραγραφή, οι ισχύοντες κανόνες θα πρέπει να απλοποιηθούν, προβλέποντας ότι η αναστολή, η διακοπή ή η παράταση της προθεσμίας παραγραφής καθορίζεται σε γενικές γραμμές σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος, εκτός από τις περιπτώσεις στις οποίες δεν είναι δυνατή η αναστολή, η διακοπή ή η παράταση της προθεσμίας παραγραφής βάσει του δικαίου που ισχύει στο εν λόγω κράτος. (16) Για λόγους αποτελεσματικότητας, επιβάλλεται οι πληροφορίες που κοινοποιούνται στο πλαίσιο της αμοιβαίας συνδρομής να μπορούν να χρησιμοποιούνται στο κράτος μέλος που λαμβάνει τις πληροφορίες, για λόγους άλλους από εκείνους που προβλέπει η παρούσα οδηγία, εφόσον αυτό επιτρέπεται βάσει της εθνικής νομοθεσίας τόσο του κράτους μέλους που παρέχει τις πληροφορίες όσο και του κράτους μέλους που τις λαμβάνει. (17) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να προδικάζει την εκπλήρωση τυχόν υποχρεώσεων παροχής ευρύτερης συνδρομής, οι οποίες απορρέουν δυνάμει διμερών ή πολυμερών συμφωνιών ή διακανονισμών. (18) Τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να εκδοθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (5). (19) Σύμφωνα με την παράγραφο 34 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να καταρτίσουν, προς ιδία χρήση και προς όφελος της Κοινότητας, τους δικούς τους πίνακες, οι οποίοι αποτυπώνουν, στο μέτρο του δυνατού, την αντιστοιχία της παρούσας οδηγίας με τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο, και να τους δημοσιοποιήσουν. (20) Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η εξασφάλιση ενός ενιαίου συστήματος συνδρομής για την είσπραξη στην εσωτερική αγορά, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν, κατά συνέπεια, λόγω της απαιτούμενης ομοιομορφίας, αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας, να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση δύναται να θεσπίζει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που θεσπίζεται με το άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας που θεσπίζεται με το εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των προαναφερόμενων στόχων. (21) Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί πιστά τις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: ΚΕΦΆΛΑΙΟ Ι ΓΕΝΙΚΈΣ ΔΙΑΤΆΞΕΙΣ Άρθρο 1 Αντικείμενο Η παρούσα οδηγία καθορίζει τους κανόνες βάσει των οποίων τα κράτη μέλη πρέπει να παρέχουν συνδρομή για την είσπραξη σε κάθε κράτος μέλος οποιωνδήποτε απαιτήσεων αναφέρονται στο άρθρο 2, οι οποίες γεννώνται σε ένα άλλο κράτος μέλος. Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής 1. Η παρούσα οδηγία ισχύει για απαιτήσεις που αφορούν τα εξής: α) όλους τους φόρους και τους δασμούς, οι οποίοι επιβάλλονται από τα κράτη μέλη ή τις εδαφικές ή τις διοικητικές τους υποδιαιρέσεις, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών αρχών, ή για λογαριασμό τους, ή για λογαριασμό της Ένωσης· β) επιστροφές, παρεμβάσεις και άλλα μέτρα στο πλαίσιο του συστήματος ολικής ή μερικής χρηματοδότησης του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου για την Αγροτική Ανάπτυξη (ΕΓΤΑΑ), συμπεριλαμβανομένων ποσών που πρέπει να συλλεχθούν σε σχέση με τις εν λόγω ενέργειες· γ) τις εισφορές και άλλα τέλη που προβλέπονται στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης αγοράς για τον τομέα της ζάχαρης. 2. Το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας περιλαμβάνει: α) διοικητικές κυρώσεις, πρόστιμα, τέλη και προσαυξήσεις σχετικά με απαιτήσεις για τις οποίες είναι δυνατόν να ζητηθεί αμοιβαία συνδρομή σύμφωνα με την παράγραφο 1, που επιβάλλονται από τις αρμόδιες διοικητικές αρχές για την επιβολή των σχετικών φόρων ή δασμών ή για τη διεξαγωγή σχετικών διοικητικών ερευνών ή επιβεβαιώνονται από διοικητικά ή δικαστικά όργανα κατ’ αίτηση των προαναφερόμενων διοικητικών αρχών· β) τέλη για πιστοποιητικά και συναφή έγγραφα που εκδίδονται στο πλαίσιο διοικητικών διαδικασιών οι οποίες αφορούν φόρους και δασμούς· γ) τόκους και δαπάνες που συνδέονται με τις απαιτήσεις για τις οποίες είναι δυνατόν να ζητηθεί αμοιβαία συνδρομή σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή το στοιχείο α) ή β) της παρούσας παραγράφου. 3. Η παρούσα οδηγία δεν ισχύει για: α) υποχρεωτικές εισφορές κοινωνικής ασφάλισης πληρωτέες προς το κράτος μέλος ή μια υποδιαίρεση του κράτους μέλους ή προς τα ιδρύματα κοινωνικών ασφαλίσεων δημοσίου δικαίου· β) τέλη έκδοσης που δεν αναφέρονται στην παράγραφο 2· γ) οφειλές συμβατικής φύσης, όπως για την παροχή κοινωφελών υπηρεσιών· δ) ποινικές κυρώσεις που επιβάλλονται στο πλαίσιο ποινικής δίωξης ή άλλες ποινικές κυρώσεις που δεν καλύπτονται από την παράγραφο 2 στοιχείο α). Άρθρο 3 Ορισμοί Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως: α) «αιτούσα αρχή»: κεντρικό γραφείο διασύνδεσης, γραφείο διασύνδεσης ή υπηρεσία διασύνδεσης κράτους μέλους που υποβάλλει αίτηση συνδρομής σχετικά με απαίτηση αναφερόμενη στο άρθρο 2 β) «προς ην η αίτηση αρχή»: κεντρικό γραφείο διασύνδεσης, γραφείο διασύνδεσης ή υπηρεσία διασύνδεσης κράτους μέλους προς τα οποία απευθύνεται αίτηση συνδρομής γ) «πρόσωπο»: i) φυσικό πρόσωπο, ii) νομικό πρόσωπο, iii) εφόσον προβλέπεται από την ισχύουσα νομοθεσία, ένωση προσώπων στην οποία αναγνωρίζεται δικαιοπρακτική ικανότητα, χωρίς όμως να έχει το νομικό καθεστώς νομικού προσώπου, ή iv) οποιοδήποτε άλλο νομικό μόρφωμα οποιασδήποτε φύσεως και μορφής, είτε διαθέτει νομική προσωπικότητα είτε όχι, που έχει στην κυριότητά του ή διαχειρίζεται περιουσιακά στοιχεία τα οποία, συμπεριλαμβανομένου του εισοδήματος που απορρέει από αυτά, υπόκεινται σε φόρο καλυπτόμενο από την παρούσα οδηγία· δ) «με ηλεκτρονικά μέσα»: η χρήση ηλεκτρονικού εξοπλισμού επεξεργασίας -συμπεριλαμβανομένης της ψηφιακής συμπίεσης- και αποθήκευσης δεδομένων και η χρησιμοποίηση καλωδιακής ή ασύρματης σύνδεσης, οπτικών μέσων ή άλλων ηλεκτρομαγνητικών μέσων ε) «δίκτυο CCN»: η κοινή πλατφόρμα που βασίζεται στο κοινό δίκτυο επικοινωνιών (CCN), το οποίο έχει αναπτυχθεί από την Ένωση για την εξασφάλιση όλων των διαβιβάσεων με ηλεκτρονικά μέσα μεταξύ των αρμόδιων τελωνειακών και φορολογικών αρχών. Άρθρο 4 Οργάνωση 1. Κάθε κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή, μέχρι τις 20 Μαΐου 2010, σχετικά με την αρμόδια αρχή ή αρχές του (εφεξής αναφερόμενη αντιστοίχως ως η «αρμόδια αρχή»), για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας και ενημερώνει αμελλητί την Επιτροπή σχετικά με τυχόν μεταβολή της. Η Επιτροπή θέτει τις πληροφορίες που λαμβάνει στη διάθεση των λοιπών κρατών μελών και δημοσιεύει κατάλογο των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 2. Η αρμόδια αρχή ορίζει ένα κεντρικό γραφείο διασύνδεσης, το οποίο αναλαμβάνει την κύρια ευθύνη για τις επαφές με τα λοιπά κράτη μέλη στον τομέα της αμοιβαίας συνδρομής τον οποίο καλύπτει η παρούσα οδηγία. Το κεντρικό γραφείο διασύνδεσης μπορεί επίσης να ορίζεται ως υπεύθυνο για τις επαφές με την Επιτροπή. 3. Η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους μπορεί να ορίζει γραφεία διασύνδεσης, τα οποία είναι υπεύθυνα για τις επαφές με τα λοιπά κράτη μέλη σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή όσον αφορά έναν ή περισσότερους συγκεκριμένους τύπους ή κατηγορίες φόρων και δασμών που αναφέρονται στο άρθρο 2. 4. Η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους μπορεί να ορίζει ως υπηρεσίες διασύνδεσης και άλλα γραφεία πέραν του κεντρικού γραφείου διασύνδεσης ή των γραφείων διασύνδεσης. Οι υπηρεσίες διασύνδεσης ζητούν ή παρέχουν αμοιβαία συνδρομή βάσει της παρούσας οδηγίας σε σχέση με τις συγκεκριμένες εδαφικές επιχειρησιακές τους αρμοδιότητες. 5. Όταν ένα γραφείο διασύνδεσης ή μία υπηρεσία διασύνδεσης λαμβάνει αίτηση αμοιβαίας συνδρομής που απαιτεί δράση εκτός των αρμοδιοτήτων που του (της) έχουν ανατεθεί, τη διαβιβάζει αμελλητί στο αρμόδιο γραφείο ή την αρμόδια υπηρεσία, εφόσον τα γνωρίζει, ή στο κεντρικό γραφείο διασύνδεσης και ενημερώνει σχετικά την αιτούσα αρχή. 6. Η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους ενημερώνει την Επιτροπή για το κεντρικό γραφείο διασύνδεσης του εν λόγω κράτους και για κάθε γραφείο διασύνδεσης ή υπηρεσία διασύνδεσης που έχει ορίσει. Η Επιτροπή θέτει τις πληροφορίες που λαμβάνει στη διάθεση των κρατών μελών. 7. Κάθε κοινοποίηση διαβιβάζεται, κατά περίπτωση, με τη συμφωνία ή εξ ονόματος του κεντρικού γραφείου διασύνδεσης, το οποίο διασφαλίζει την αποτελεσματικότητα της κοινοποίησης. ΚΕΦΆΛΑΙΟ ΙΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΉ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΏΝ Άρθρο 5 Αίτηση πληροφοριών 1. Κατόπιν αιτήσεως της αιτούσας αρχής, η προς ην η αίτηση αρχή παρέχει οποιεσδήποτε πληροφορίες είναι πιθανόν να αφορούν την αιτούσα αρχή για την είσπραξη απαιτήσεών της κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 2. Για τον σκοπό της παροχής των εν λόγω πληροφοριών, η προς ην η αίτηση αρχή μεριμνά για τη διεξαγωγή οποιωνδήποτε διοικητικών ερευνών, οι οποίες απαιτούνται για τη συγκέντρωση των πληροφοριών. 2. Η προς ην η αίτηση αρχή δεν υποχρεούται να διαβιβάζει πληροφορίες: α) που δεν θα ήταν σε θέση να αποκτήσει για την είσπραξη παρόμοιων απαιτήσεων που γεννήθηκαν στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος, β) που θα αποκάλυπταν εμπορικό, βιομηχανικό ή επαγγελματικό απόρρητο, γ) που η γνωστοποίησή τους θα ήταν πιθανό να προσβάλει την ασφάλεια ή να αντιτίθεται προς τη δημόσια τάξη τού προς ό η αίτηση κράτους μέλους. 3. Η παράγραφος 2, σε καμία περίπτωση, δεν θεωρείται ότι επιτρέπει στην προς ην η αίτηση αρχή ενός κράτους μέλους να αρνηθεί την παροχή πληροφοριών αποκλειστικά και μόνο επειδή κάτοχος των πληροφοριών αυτών είναι τράπεζα, άλλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος ή πρόσωπο που ενεργεί υπό την ιδιότητα του πράκτορα ή του διαχειριστή ή επειδή η πληροφορία αφορά ιδιοκτησιακά συμφέροντα προσώπου. 4. Η προς ην η αίτηση αρχή πληροφορεί την αιτούσα αρχή για τους λόγους της αντίθεσής της στην ικανοποίηση της αίτησης παροχής πληροφοριών. Άρθρο 6 Ανταλλαγή πληροφοριών χωρίς προηγούμενη αίτηση Όταν μια επιστροφή φόρων ή δασμών, πλην του φόρου προστιθέμενης αξίας, αφορά πρόσωπο το οποίο είναι εγκατεστημένο ή διαμένει σε άλλο κράτος μέλος, το κράτος μέλος που επιστρέφει μπορεί να ενημερώνει το κράτος μέλος εγκατάστασης ή διαμονής για την προσεχή επιστροφή. Άρθρο 7 Παρουσία στα γραφεία των διοικητικών υπηρεσιών και συμμετοχή στις διοικητικές έρευνες 1. Κατόπιν συμφωνίας μεταξύ της αιτούσας αρχής και της προς ην η αίτηση αρχής και σύμφωνα με τις ρυθμίσεις που έχει θεσπίσει η προς ην η αίτηση αρχή, υπάλληλοι εξουσιοδοτημένοι από την αιτούσα αρχή δύνανται, για τους σκοπούς της προαγωγής της αμοιβαίας συνδρομής που προβλέπει η παρούσα οδηγία: α) να είναι παρόντες στα γραφεία στα οποία εκτελούν τα καθήκοντά τους οι διοικητικές αρχές του προς ό η αίτηση κράτους μέλους, β) να είναι παρόντες κατά τις διοικητικές έρευνες, οι οποίες διεξάγονται στο έδαφος του προς ό η αίτηση κράτους μέλους, γ) να παρέχουν συνδρομή στους αρμόδιους υπαλλήλους τού προς ό η αίτηση κράτους μέλους κατά της διαδικασίες ενώπιον δικαστηρίων στο εν λόγω κράτος μέλος. 2. Εφόσον αυτό είναι εφικτό δυνάμει της ισχύουσας νομοθεσίας του προς ό η αίτηση κράτους μέλους, η συμφωνία που αναφέρεται στο στοιχείο β) της παραγράφου 1 μπορεί να προβλέπει ότι υπάλληλοι του αιτούντος κράτους μέλους δύνανται να ανακρίνουν πρόσωπα και να εξετάζουν καταχωρίσεις. 3. Υπάλληλοι εξουσιοδοτημένοι από την αιτούσα αρχή, οι οποίοι αξιοποιούν τις δυνατότητες που τους παρέχουν οι παράγραφοι 1 και 2, πρέπει, ανά πάσα στιγμή, να είναι σε θέση να επιδείξουν γραπτή εξουσιοδότηση, στην οποία να αναφέρονται η ταυτότητά τους και τα επίσημα καθήκοντά τους. ΚΕΦΆΛΑΙΟ III ΣΥΝΔΡΟΜΉ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΠΟΊΗΣΗ ΕΓΓΡΆΦΩΝ Άρθρο 8 Αίτηση για την κοινοποίηση ορισμένων εγγράφων σχετικών με απαιτήσεις 1. Κατόπιν αιτήσεως της αιτούσας αρχής, η προς ην η αίτηση αρχή κοινοποιεί στον αποδέκτη όλα τα έγγραφα, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών, που προέρχονται από το αιτούν κράτος μέλος και αναφέρονται σε απαίτηση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 2 ή στην είσπραξή της. Η αίτηση κοινοποίησης συνοδεύεται από τυποποιημένο έντυπο που περιέχει τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες: α) όνομα, διεύθυνση και άλλα δεδομένα σχετικά με τον προσδιορισμό της ταυτότητας του αποδέκτη, β) τον σκοπό της κοινοποίησης και το χρονικό διάστημα εντός του οποίου η κοινοποίηση θα πρέπει να πραγματοποιηθεί, γ) περιγραφή του συνημμένου εγγράφου καθώς και της φύσης και του ποσού της σχετικής απαίτησης, δ) όνομα, διεύθυνση και άλλες λεπτομέρειες επαφής όσον αφορά: i) το γραφείο που είναι αρμόδιο για το συνημμένο έγγραφο και, εφόσον διαφέρει, ii) το γραφείο παροχής περαιτέρω πληροφοριών σχετικά με το κοινοποιημένο έγγραφο σχετικά με τις δυνατότητες αμφισβήτησης της υποχρέωσης καταβολής. 2. Η αιτούσα αρχή υποβάλλει αίτηση κοινοποίησης δυνάμει του παρόντος άρθρου μόνο εφόσον δεν είναι σε θέση να κοινοποιήσει το σχετικό έγγραφο σύμφωνα με τους κανόνες που διέπουν την κοινοποίηση αυτή στο αιτούν κράτος μέλος ή εφόσον η κοινοποίηση αυτή θα δημιουργούσε δυσανάλογες δυσχέρειες. 3. Η προς ην η αίτηση αρχή πληροφορεί αμέσως την αιτούσα αρχή όσον αφορά τη συνέχεια που δόθηκε στην αίτηση κοινοποίησης και, ειδικότερα, όσον αφορά την ημερομηνία κατά την οποία το έγγραφο διαβιβάσθηκε στον αποδέκτη. Άρθρο 9 Μέσα κοινοποίησης 1. Η προς ην η αίτηση αρχή εξασφαλίζει ότι η κοινοποίηση στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος πραγματοποιείται σύμφωνα με τις εθνικές νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις και τις διοικητικές πρακτικές που ισχύουν στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος. 2. Η παράγραφος 1 ισχύει υπό την επιφύλαξη οιασδήποτε άλλης μορφής κοινοποίησης στην οποία προβαίνει η αρμόδια αρχή του αιτούντος κράτους μέλους σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες του εν λόγω κράτους μέλους. Μια αρμόδια αρχή η οποία είναι εγκατεστημένη στο αιτούν κράτος μέλος μπορεί να κοινοποιεί άμεσα κάθε έγγραφο με συστημένη αλληλογραφία ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε πρόσωπο ευρισκόμενο στο έδαφος άλλου κράτους μέλους. ΚΕΦΆΛΑΙΟ IV ΜΈΤΡΑ ΕΊΣΠΡΑΞΗΣ Ή ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΆ ΜΈΤΡΑ Άρθρο 10 Αίτηση είσπραξης 1. Κατόπιν αιτήσεως της αιτούσας αρχής, η προς ην η αίτηση αρχή υποχρεούται να εισπράττει απαιτήσεις, οι οποίες αποτελούν το αντικείμενο τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεση της είσπραξης στο αιτούν κράτος μέλος. 2. Η αιτούσα αρχή, μόλις λάβει γνώση, απευθύνει στην προς ην η αίτηση αρχή όλες τις χρήσιμες πληροφορίες που αναφέρονται στην υπόθεση, η οποία αποτελούσε την αιτία της αίτησης είσπραξης. Άρθρο 11 Προϋποθέσεις της αίτησης είσπραξης 1. Η αιτούσα αρχή δεν δύναται να υποβάλει αίτηση είσπραξης, εάν και εφόσον η απαίτηση και/ή ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεσή της στο αιτούν κράτος μέλος αμφισβητείται στο εν λόγω κράτος μέλος, με εξαίρεση τις περιπτώσεις στις οποίες ισχύει το τρίτο εδάφιο του άρθρου 14 παράγραφος 4. 2. Πριν από την υποβολή αίτησης είσπραξης από την αιτούσα αρχή, πρέπει να κινηθούν οι δέουσες διαδικασίες είσπραξης, οι οποίες ισχύουν στο κράτος μέλος της, εκτός από τις ακόλουθες περιπτώσεις: α) αν είναι πρόδηλο ότι δεν υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία προς είσπραξη στο αιτούν κράτος μέλος ή ότι οι εν λόγω διαδικασίες δεν θα καταλήξουν στην εξόφληση της απαίτησης, και η αιτούσα αρχή έχει συγκεκριμένες πληροφορίες που καταδεικνύουν ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο διαθέτει περιουσιακά στοιχεία στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος, β) εάν η προσφυγή στις διαδικασίες αυτές στο αιτούν κράτος μέλος θα δημιουργούσε δυσανάλογες δυσχέρειες. Άρθρο 12 Τίτλος ο οποίος επιτρέπει την εκτέλεση στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος και άλλα συνοδευτικά έγγραφα 1. Κάθε αίτηση είσπραξης συνοδεύεται από ενιαίο τίτλο που επιτρέπει την εκτέλεση στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος. Ο ενιαίος τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος απηχεί το κύριο περιεχόμενο του αρχικού τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεση και αποτελεί τη μοναδική βάση των μέτρων είσπραξης και των ασφαλιστικών μέτρων που ελήφθησαν στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος. Δεν υπόκειται σε αναγνώριση, συμπλήρωση ή αντικατάσταση στο εν λόγω κράτος μέλος. Ο ενιαίος τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση περιέχει τουλάχιστον τις ακόλουθες πληροφορίες: α) πληροφορίες σχετικά με τον προσδιορισμό του αρχικού τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεση, περιγραφή της απαίτησης, που περιλαμβάνει τη φύση της, το χρονικό διάστημα που καλύπτεται από την απαίτηση, τυχόν σημαντικές ημερομηνίες της διαδικασίας εκτέλεσης καθώς και το ποσό της απαίτησης και τις διάφορες συνιστώσες του, όπως το κεφάλαιο και οι δεδουλευμένοι τόκοι κ.λπ., β) όνομα και άλλα δεδομένα σχετικά με τον προσδιορισμό της ταυτότητας του οφειλέτη, γ) όνομα, διεύθυνση και άλλες λεπτομέρειες επαφής όσον αφορά: i) το γραφείο που είναι αρμόδιο για την αποτίμηση της απαίτησης και, εφόσον διαφέρει, ii) το γραφείο παροχής περαιτέρω πληροφοριών σχετικά με την απαίτηση ή σχετικά με τις δυνατότητες αμφισβήτησης της υποχρέωσης καταβολής. 2. Η αίτηση είσπραξης μιας απαίτησης μπορεί να συνοδεύεται από άλλα έγγραφα σχετικά με την απαίτηση, τα οποία έχουν εκδοθεί στο αιτούν κράτος μέλος. Άρθρο 13 Εκτέλεση της αίτησης είσπραξης 1. Για τον σκοπό της είσπραξης στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος, κάθε απαίτηση που αποτελεί αντικείμενο αίτησης είσπραξης εξετάζεται ως απαίτηση του προς ό η αίτηση κράτους μέλους, εκτός εάν η παρούσα οδηγία ορίζει άλλως. Η προς ην η αίτηση αρχή ασκεί τις προβλεπόμενες από τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις εξουσίες και διαδικασίες που ισχύουν στο κράτος μέλος στο οποίο υπάγεται για απαιτήσεις σχετικά με τον ίδιο ή, απουσία ιδίου, παρόμοιο φόρο ή δασμό, πλην των περιπτώσεων για τις οποίες προβλέπεται άλλως στην παρούσα οδηγία. Εάν η προς ην η αίτηση αρχή θεωρεί ότι δεν επιβάλλονται στο έδαφός της οι ίδιοι ή παρόμοιοι φόροι ή δασμοί, ασκεί τις εξουσίες και τις διαδικασίες που προβλέπονται από τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που ισχύουν στο κράτος μέλος της για απαιτήσεις σχετικά με το φόρο προσωπικού εισοδήματος, πλην των περιπτώσεων για τις οποίες προβλέπεται άλλως στην παρούσα οδηγία. Το προς ό η αίτηση κράτος μέλος δεν υποχρεούται να χορηγεί σε απαιτήσεις άλλων κρατών μελών τις προτιμήσεις που χορηγεί σε παρόμοιες απαιτήσεις στο έδαφός του, εκτός εάν έχει συμφωνηθεί διαφορετική ρύθμιση μεταξύ των οικείων κρατών μελών ή προβλέπεται στο δίκαιο του προς ό η αίτηση κράτους μέλους. Εάν ένα κράτος μέλος χορηγήσει προτιμήσεις σε απαιτήσεις άλλου κράτους μέλους δεν μπορεί να αρνηθεί τη χορήγηση των ίδιων προτιμήσεων στις αυτές ή σε παρόμοιες απαιτήσεις άλλων κρατών μελών υπό τις αυτές προϋποθέσεις. Το προς ό η αίτηση κράτος μέλος εισπράττει την απαίτηση στο δικό του νόμισμα. 2. Η προς ην η αίτηση αρχή πληροφορεί την αιτούσα αρχή με τη δέουσα επιμέλεια για τη συνέχεια που δόθηκε στην αίτηση είσπραξης. 3. Από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης είσπραξης, η προς ην η αίτηση αρχή επιβάλλει τόκους υπερημερίας σύμφωνα με τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ισχύουν στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος. 4. Η προς ην η αίτηση αρχή δύναται, εφόσον το επιτρέπουν οι νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που ισχύουν στο προς ον η αίτηση κράτος μέλος, να παρέχει στον οφειλέτη προθεσμία πληρωμής ή να επιτρέπει πληρωμή με δόσεις και μπορεί να επιβάλλει ανάλογα τόκο. Εν συνεχεία, ενημερώνει την αιτούσα αρχή σχετικά με οιαδήποτε τέτοια απόφαση. 5. Με την επιφύλαξη του άρθρου 20 παράγραφος 1, η προς ην η αίτηση αρχή διαβιβάζει στην αιτούσα αρχή τα ποσά που εισέπραξε σε σχέση με την απαίτηση και τους τόκους που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4 του παρόντος άρθρου. Άρθρο 14 Διαφορές 1. Οι διαφορές σχετικά με την απαίτηση, τον αρχικό τίτλο, ο οποίος επιτρέπει την εκτέλεση στο αιτούν κράτος μέλος, ή τον ομοιόμορφο τίτλο, ο οποίος επιτρέπει την εκτέλεση στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος και διαφορές σχετικά με το κύρος της κοινοποίησης από την αρμόδια αρχή του αιτούντος κράτους μέλους, εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των αρμόδιων οργάνων του αιτούντος κράτους μέλους. Εάν ένα ενδιαφερόμενο μέρος αμφισβητήσει στην πορεία της διαδικασίας είσπραξης την απαίτηση, τον αρχικό τίτλο που επιτρέπει την εκτέλεση στο αιτούν κράτος μέλος ή τον ομοιόμορφο τίτλο, ο οποίος επιτρέπει την εκτέλεση στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος, η προς ην η αίτηση αρχή πληροφορεί το μέρος αυτό ότι πρέπει να φέρει την εν λόγω αγωγή ενώπιον του αρμόδιου οργάνου του αιτούντος κράτους μέλους, σύμφωνα με το δίκαιο που ισχύει σε αυτό. 2. Διαφορές σχετικά με τα μέτρα εκτέλεσης τα οποία ελήφθησαν στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος ή σχετικά με την εγκυρότητα της κοινοποίησης της αρμόδιας αρχής τού προς ό η αίτηση κράτους μέλους φέρονται ενώπιον του αρμόδιου οργάνου του εν λόγω κράτους μέλους σύμφωνα με τις δικές του νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις. 3. Όταν ασκηθεί αγωγή όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 ενώπιον του αρμόδιου οργάνου του αιτούντος κράτους μέλους, η αιτούσα αρχή πληροφορεί την προς ην η αίτηση αρχή σχετικά και αναφέρει τον βαθμό στον οποίο δεν αμφισβητείται η απαίτηση. 4. Μόλις η προς ην η αίτηση αρχή λάβει τις πληροφορίες, οι οποίες αναφέρονται στην παράγραφο 3, είτε από την αιτούσα αρχή είτε από το ενδιαφερόμενο μέρος, αναστέλλει τη διαδικασία της εκτέλεσης όσον αφορά το αμφισβητούμενο μέρος της απαίτησης, ενώ εκκρεμεί η απόφαση του αρμόδιου στο θέμα αυτό οργάνου, εκτός εάν η αιτούσα αρχή υποβάλει διαφορετικό αίτημα σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου. Κατ’ αίτηση της αιτούσας αρχής, ή αν άλλως κριθεί αναγκαίο και με την επιφύλαξη του άρθρου 16, η προς ην η αίτηση αρχή δύναται να λαμβάνει ασφαλιστικά μέτρα προκειμένου να εγγυηθεί την είσπραξη, εφόσον οι νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις που ισχύουν στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της επιτρέπουν την ενέργεια αυτή. Η αιτούσα αρχή δύναται, σύμφωνα με τις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις και τις διοικητικές πρακτικές που ισχύουν στο κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της, να ζητεί από την προς ην η αίτηση αρχή να εισπράξει αμφισβητούμενη απαίτηση ή το αμφισβητούμενο μέρος της απαίτησης, εφόσον οι συναφείς νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις και οι διοικητικές πρακτικές που ισχύουν στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος το επιτρέπουν. Κάθε τέτοια απαίτηση πρέπει να αιτιολογείται. Εάν η έκβαση της αμφισβήτησης αποβεί ευνοϊκή για τον οφειλέτη, η αιτούσα αρχή υποχρεούται να επιστρέψει κάθε εισπραχθέν ποσό, προσαυξημένο κατά την τυχόν οφειλόμενη αποζημίωση, σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο του προς ό η αίτηση κράτους μέλους. Εάν έχει κινηθεί διαδικασία αμοιβαίας συμφωνίας από τις αρμόδιες αρχές του αιτούντος κράτους μέλους ή του προς ό η αίτηση κράτους μέλους, και η έκβαση της διαδικασίας ενδέχεται να επηρεάσει την απαίτηση για την οποία ζητήθηκε συνδρομή, τα μέτρα είσπραξης αναστέλλονται ή διακόπτονται έως ότου λήξει η διαδικασία αυτή, εκτός εάν η διαδικασία αφορά υπόθεση με κατεπείγοντα χαρακτήρα, λόγω απάτης ή αφερεγγυότητας. Σε περίπτωση αναστολής ή διακοπής των μέτρων είσπραξης, εφαρμόζεται το δεύτερο εδάφιο. Άρθρο 15 Τροποποίηση ή απόσυρση της αίτησης συνδρομής για είσπραξη 1. Η αιτούσα αρχή πληροφορεί αμέσως την προς ην η αίτηση αρχή για κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση της αίτησης είσπραξης που έχει υποβάλει ή για την απόσυρση της αίτησής της, αναφέροντας τους λόγους της τροποποίησης ή της απόσυρσης. 2. Εάν η τροποποίηση της αίτησης οφείλεται σε απόφαση του αρμόδιου οργάνου που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 1, η αιτούσα αρχή κοινοποιεί την απόφαση αυτή από κοινού με αναθεωρημένο ενιαίο τίτλο, ο οποίος επιτρέπει την εκτέλεση στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος. Η προς ην η αίτηση αρχή προβαίνει στη συνέχεια σε λήψη περαιτέρω μέτρων είσπραξης βάσει του αναθεωρημένου τίτλου. Η εφαρμογή των μέτρων είσπραξης ή ασφαλιστικών μέτρων που έχουν ληφθεί ήδη βάσει του αρχικού ενιαίου τίτλου για την εκτέλεση στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος μπορεί να συνεχισθεί βάσει του αναθεωρημένου τίτλου, εκτός εάν η τροποποίηση της αίτησης οφείλεται στην ακυρότητα του αρχικού τίτλου που επέτρεπε την εκτέλεση στο αιτούν κράτος μέλος ή του αρχικού ενιαίου τίτλου που επέτρεπε την εκτέλεση στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος. Όσον αφορά τον αναθεωρημένο τίτλο, ισχύουν τα άρθρα 12 και 14. Άρθρο 16 Αίτημα λήψεως ασφαλιστικών μέτρων 1. Κατ’ αίτηση της αιτούσας αρχής, η προς ην η αίτηση αρχή λαμβάνει ασφαλιστικά μέτρα, εφόσον αυτό προβλέπεται από το εθνικό της δίκαιο και σύμφωνα με τις διοικητικές της πρακτικές, για να εγγυηθεί την είσπραξη όταν μια απαίτηση ή ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση στο αιτούν κράτος μέλος αμφισβητείται κατά τον χρόνο υποβολής της αίτησης, ή εάν η απαίτηση δεν αποτελεί ακόμη αντικείμενο τίτλου που επιτρέπει την εκτέλεση στο αιτούν κράτος μέλος, εφόσον τα ασφαλιστικά μέτρα είναι επίσης δυνατά, σε παρεμφερείς καταστάσεις, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και τις διοικητικές πρακτικές του αιτούντος κράτους μέλους. Το έγγραφο το οποίο έχει συνταχθεί για να επιτρέπει τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων στο αιτούν κράτος μέλος και αφορά την απαίτηση για την είσπραξη της οποίας ζητείται αμοιβαία συνδρομή, επισυνάπτεται, εφόσον υπάρχει, στην αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος. Το έγγραφο αυτό δεν υπόκειται σε αναγνώριση, συμπλήρωση ή αντικατάσταση στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος. 2. Η αίτηση για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων μπορεί να συνοδεύεται από άλλα έγγραφα σχετικά με την απαίτηση, τα οποία έχουν εκδοθεί στο αιτούν κράτος μέλος. Άρθρο 17 Κανόνες της αίτησης λήψεως ασφαλιστικών μέτρων Για την ενεργοποίηση του άρθρου 16, εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, το άρθρο 10 παράγραφος 2, το άρθρο 13 παράγραφοι 1 και 2 και τα άρθρα 14 και 15. Άρθρο 18 Όρια των υποχρεώσεων της προς ην η αίτηση αρχής 1. Η προς ην η αίτηση αρχή δεν υποχρεούται να παρέχει την προβλεπόμενη από τα άρθρα 10 έως 16 συνδρομή, εάν η είσπραξη της απαίτησης, λόγω της καταστάσεως του οφειλέτη, μπορεί να δημιουργήσει σοβαρές οικονομικές ή κοινωνικές δυσχέρειες στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος, εφόσον οι νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις και οι διοικητικές πρακτικές αυτού του κράτους μέλους επιτρέπουν την εξαίρεση αυτή για εθνικές απαιτήσεις. 2. Η προς ην η αίτηση αρχή δεν υποχρεούται να παρέχει την προβλεπόμενη από τα άρθρα 5 και 7 έως 16 συνδρομή, εάν η υποβαλλόμενη βάσει των άρθρων 5, 7, 8, 10 ή 16 αρχική αίτηση συνδρομής αφορά απαιτήσεις παλαιότερες των πέντε ετών, που χρονολογούνται από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη ληξιπρόθεσμη η απαίτηση στο αιτούν κράτος μέλος έως την ημερομηνία κατά την οποία υπεβλήθη η αρχική αίτηση συνδρομής. Ωστόσο, όταν προσβάλλεται η απαίτηση ή ο αρχικός τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση στο αιτούν κράτος μέλος, η πενταετής προθεσμία αρχίζει να προσμετράται από τη στιγμή κατά την οποία το αιτούν κράτος αποφαίνεται ότι η απαίτηση ή ο τίτλος που επιτρέπει την είσπραξη δεν μπορεί πλέον να αμφισβητηθεί. Επιπλέον, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες οι αρμόδιες αρχές του αιτούντος κράτους μέλους αναβάλλουν την πληρωμή ή καταρτίζουν πρόγραμμα πληρωμών σε δόσεις, η πενταετής προθεσμία νοείται ότι άρχεται από τη στιγμή που εκπνέει η συνολική προθεσμία πληρωμής. Ωστόσο, στις περιπτώσεις αυτές, η προς ην η αίτηση αρχή δεν υποχρεούται να παρέχει τη συνδρομή ως προς απαιτήσεις που είναι παλαιότερες των δέκα ετών, χρονολογούμενες από την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη ληξιπρόθεσμη η απαίτηση στο αιτούν κράτος μέλος. 3. Ένα κράτος μέλος δεν υποχρεούται να παρέχει συνδρομή εάν το συνολικό ποσό των απαιτήσεων που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, για το οποίο ζητείται συνδρομή, είναι μικρότερο των 1 500 EUR. 4. Η προς ην η αίτηση αρχή ενημερώνει την αιτούσα αρχή για τους λόγους απόρριψης της αίτησης συνδρομής. Άρθρο 19 Θέματα σχετικά με την παραγραφή 1. Θέματα που αφορούν την παραγραφή διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο που ισχύει στο αιτούν κράτος μέλος. 2. Όσον αφορά την αναστολή, διακοπή ή παράταση της προθεσμίας παραγραφής, οι πράξεις είσπραξης που πραγματοποιούνται από την προς ην η αίτηση αρχή ή για λογαριασμό της σύμφωνα με την αίτηση συνδρομής και έχουν ως αποτέλεσμα την αναστολή, διακοπή ή παράταση της προθεσμίας παραγραφής κατά το δίκαιο που ισχύει στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος, θεωρείται ότι έχουν το ίδιο αποτέλεσμα στο αιτούν κράτος μέλος, υπό την προϋπόθεση ότι προβλέπεται η αντίστοιχη διάταξη δυνάμει του δικαίου που ισχύει σε αυτό το κράτος μέλος. Εάν το δίκαιο που ισχύει στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος δεν προβλέπει τη δυνατότητα αναστολής, διακοπής ή παράτασης της προθεσμίας παραγραφής, οι πράξεις είσπραξης που πραγματοποιούνται από την προς ην η αίτηση αρχή ή για λογαριασμό της σύμφωνα με την αίτηση συνδρομής και οι οποίες, εάν είχαν πραγματοποιηθεί από την αιτούσα αρχή ή για λογαριασμό της στο κράτος μέλος της, θα είχαν ως αποτέλεσμα την αναστολή, διακοπή ή παράταση της προθεσμίας παραγραφής κατά το δίκαιο που ισχύει στο κράτος μέλος της προς ην η αίτηση αρχής, θεωρούνται, όσον αφορά αυτό το αποτέλεσμα, ότι έχουν πραγματοποιηθεί σε αυτό το τελευταίο κράτος. Το πρώτο και το δεύτερο εδάφιο δεν επηρεάζουν το δικαίωμα των αρμόδιων αρχών του αιτούντος κράτους μέλους να λαμβάνουν μέτρα για την αναστολή, διακοπή ή παράταση της προθεσμίας παραγραφής σύμφωνα με το δίκαιο που ισχύει στο εν λόγω κράτος μέλος. 3. Η αιτούσα αρχή και η προς ην η αίτηση αρχή ενημερώνονται εκατέρωθεν ως προς οποιεσδήποτε ενέργειες με τις οποίες διακόπτεται, αναστέλλεται ή παρατείνεται η προθεσμία παραγραφής της απαίτησης για την οποία έχει ζητηθεί η είσπραξη ή η λήψη ασφαλιστικών μέτρων ή ως προς ενέργειες οι οποίες ενδέχεται να έχουν αυτό το αποτέλεσμα. Άρθρο 20 Έξοδα 1. Πέραν των ποσών που προβλέπονται στο άρθρο 13 παράγραφος 5, η προς ην η αίτηση αρχή επιδιώκει να εισπράξει από τον οφειλέτη και να παρακρατήσει τα συνδεόμενα με την είσπραξη έξοδα με τα οποία επιβαρύνθηκε, σύμφωνα με τις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις του κράτους μέλους προς ό η αίτηση. 2. Τα κράτη μέλη παραιτούνται αμοιβαίως από τυχόν απαίτηση για απόδοση των εξόδων που προέκυψαν από την αμοιβαία συνδρομή την οποία παρέχουν το ένα στο άλλο κατ’ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Εντούτοις, όταν η είσπραξη παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία, χαρακτηρίζεται από πολύ μεγάλο ποσό εξόδων ή συνδέεται με την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, οι αιτούσες αρχές και οι αρχές προς τις οποίες απευθύνονται οι αιτήσεις μπορούν να συμφωνούν ειδικούς διακανονισμούς απόδοσης εξόδων. 3. Παρά την παράγραφο 2, το αιτούν κράτος μέλος παραμένει υπεύθυνο έναντι του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση για όλα τα έξοδα και τις ζημίες που, ενδεχομένως, υπέστη κατόπιν αγωγών που κρίθηκαν αβάσιμες, είτε ως προς την ύπαρξη της απαίτησης είτε ως προς το κύρος του εκτελεστού τίτλου που εκδόθηκε από την αιτούσα αρχή και επιτρέπει την εκτέλεση και/ή τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων. ΚΕΦΆΛΑΙΟ V ΓΕΝΙΚΟΊ ΚΑΝΌΝΕΣ ΓΙΑ ΌΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΎΠΟΥΣ ΑΙΤΉΣΕΩΝ ΣΥΝΔΡΟΜΉΣ Άρθρο 21 Τυποποιημένα έντυπα και μέσα κοινοποίησης 1. Οι αιτήσεις δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 1 για παροχή πληροφοριών, οι αιτήσεις κοινοποίησης δυνάμει του άρθρου 8, παράγραφος 1, οι αιτήσεις είσπραξης δυνάμει του άρθρου 10, παράγραφος 1 ή οι αιτήσεις για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων βάσει του άρθρου 16, παράγραφος 1, διαβιβάζονται, με ηλεκτρονικά μέσα, χρησιμοποιώντας ένα τυποποιημένο έντυπο, εκτός αν αυτό δεν μπορεί να γίνει για τεχνικούς λόγους. Εφόσον είναι δυνατόν, τα έντυπα αυτά χρησιμοποιούνται για κάθε μεταγενέστερη επικοινωνία σχετικά με την αίτηση. Ο ενιαίος τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος και το έγγραφο που επιτρέπει τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων στο αιτούν κράτος και τα υπόλοιπα έγγραφα τα οποία αναφέρονται στα άρθρα 12 και 16, διαβιβάζονται επίσης, με ηλεκτρονικά μέσα, εκτός αν αυτό δεν μπορεί να γίνει για τεχνικούς λόγους. Τα τυποποιημένα έντυπα είναι δυνατόν να συνοδεύονται, κατά περίπτωση, από εκθέσεις, δηλώσεις και λοιπά έγγραφα ή πιστοποιημένα αντίγραφα ή αποσπάσματά τους, τα οποία διαβιβάζονται επίσης, με ηλεκτρονικά μέσα, εκτός αν αυτό δεν μπορεί να γίνει για τεχνικούς λόγους. Τα τυποποιημένα έντυπα και η επικοινωνία με ηλεκτρονικά μέσα δύνανται επίσης να χρησιμοποιούνται για την ανταλλαγή πληροφοριών δυνάμει του άρθρου 6. 2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται για πληροφορίες και έγγραφα που συγκεντρώνονται κατά την παρουσία σε διοικητικές υπηρεσίες άλλου κράτους μέλους ή κατά τη συμμετοχή σε διοικητικές έρευνες που διεξάγονται σε άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 7. 3. Εάν η επικοινωνία δεν πραγματοποιείται με ηλεκτρονικά μέσα ή με τη χρήση τυποποιημένων εντύπων, το γεγονός αυτό δεν θα επηρεάσει την εγκυρότητα των πληροφοριών που συγκεντρώθηκαν ή των μέτρων που ελήφθησαν κατά την εκτέλεση μιας αίτησης συνδρομής. Άρθρο 22 Χρήση των γλωσσών 1. Όλες οι αιτήσεις συνδρομής, τα τυποποιημένα έντυπα κοινοποίησης και οι ενιαίοι τίτλοι που επιτρέπουν την εκτέλεση στο προς ο η αίτηση κράτος μέλος αποστέλλονται στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες τού προς ό η αίτηση κράτους μέλους ή συνοδεύονται από μετάφραση στη γλώσσα αυτή. Το γεγονός ότι ορισμένα τμήματα των εγγράφων αυτών έχουν συνταχθεί σε γλώσσα διαφορετική από την επίσημη γλώσσα ή μία από τις επίσημες γλώσσες τού προς ό η αίτηση κράτους μέλους, δεν επηρεάζει το κύρος τους ή το κύρος της διαδικασίας, εφόσον η διαφορετική αυτή γλώσσα έχει συμφωνηθεί μεταξύ των οικείων κρατών μελών. 2. Τα έγγραφα τα οποία πρέπει να κοινοποιούνται δυνάμει του άρθρου 8 μπορούν να διαβιβάζονται στην προς ην η αίτηση αρχή σε μια επίσημη γλώσσα του αιτούντος κράτους μέλους. 3. Όταν η αίτηση συνοδεύεται από έγγραφα πέραν των αναφερόμενων στις παραγράφους 1 και 2, η προς ην η αίτηση αρχή δύναται, κατά περίπτωση, να απαιτήσει από την αιτούσα αρχή τη μετάφραση των εν λόγω εγγράφων στην επίσημη γλώσσα, ή σε μία επίσημη γλώσσα τού προς ό η αίτηση κράτους μέλους, ή σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα αποφασίσουν διμερώς τα οικεία κράτη μέλη. Άρθρο 23 Κοινολόγηση πληροφοριών και εγγράφων 1. Οι πληροφορίες που γνωστοποιούνται, υπό οποιαδήποτε μορφή, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, καλύπτονται από την υποχρέωση τήρησης του επαγγελματικού απόρρητου και τυγχάνουν της προστασίας που προβλέπεται για τέτοιου είδους πληροφορίες από το εθνικό δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο περιήλθαν. Οι εν λόγω πληροφορίες μπορούν να χρησιμοποιούνται για την εφαρμογή της εκτέλεσης ή των μέτρων όσον αφορά τις απαιτήσεις που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιούνται για την αποτίμηση και την επιβολή υποχρεωτικών εισφορών κοινωνικής ασφάλισης. 2. Τα δεόντως διαπιστευμένα πρόσωπα από την Αρχή Πιστοποίησης της Ασφάλειας (SAA) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μπορούν να έχουν πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές μόνο στον βαθμό που απαιτείται για την επιμέλεια, συντήρηση και ανάπτυξη του δικτύου CCN. 3. Το κράτος μέλος που παρέχει τις πληροφορίες επιτρέπει τη χρησιμοποίησή τους για σκοπούς άλλους από τους αναφερόμενους στην παράγραφο 1 στο κράτος μέλος που λαμβάνει τις πληροφορίες, εάν, σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους που παρέχει τις πληροφορίες, οι πληροφορίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για παρόμοιους σκοπούς. 4. Όταν η αιτούσα αρχή ή η προς ην η αίτηση αρχή θεωρεί ότι οι πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν δυνάμει της παρούσας οδηγίας είναι πιθανόν να φανούν χρήσιμες για τους σκοπούς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 σε τρίτο κράτος μέλος, μπορεί να διαβιβάζει τις εν λόγω πληροφορίες στο τελευταίο αυτό κράτος, εφόσον η διαβίβασή τους είναι σύμφωνη με τους κανόνες και τις διαδικασίες που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία. Ενημερώνει το κράτος μέλος από το οποίο προήλθαν οι πληροφορίες σχετικά με την πρόθεσή της να μεταβιβάσει τις πληροφορίες σε τρίτο κράτος μέλος. Το κράτος μέλος προέλευσης μπορεί να προβάλει αντίρρηση για τη μεταβίβαση των πληροφοριών εντός 10 εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία έλαβε την κοινοποίηση από το κράτος μέλος που επιθυμεί να μεταβιβάσει τις πληροφορίες. 5. Η άδεια χρησιμοποίησης, σύμφωνα με την παράγραφο 3, πληροφοριών που έχουν διαβιβασθεί σύμφωνα με την παράγραφο 4, μπορεί να χορηγηθεί μόνο από το κράτος μέλος από το οποίο προήλθαν οι πληροφορίες. 6. Η επίκληση των πληροφοριών που κοινοποιούνται, υπό οιαδήποτε μορφή, δυνάμει της παρούσας οδηγίας, και η χρησιμοποίησή τους ως αποδεικτικών στοιχείων από όλες τις αρχές εντός του κράτους μέλους που λαμβάνει τις πληροφορίες, επιτρέπεται υπό τους αυτούς όρους με παρόμοιες πληροφορίες που αποκτώνται εντός του κράτους αυτού. ΚΕΦΆΛΑΙΟ VI ΤΕΛΙΚΈΣ ΔΙΑΤΆΞΕΙΣ Άρθρο 24 Εφαρμογή άλλων συμφωνιών περί συνδρομής 1. Η παρούσα οδηγία δεν προδικάζει την εκπλήρωση τυχόν υποχρεώσεων παροχής ευρύτερης συνδρομής, οι οποίες απορρέουν δυνάμει διμερών ή πολυμερών συμφωνιών ή διακανονισμών, συμπεριλαμβανομένης της κοινοποίησης δικαστικών ή εξωδικαστικών πράξεων. 2. Όταν τα κράτη μέλη συνάπτουν παρόμοιες διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή διακανονισμούς επί θεμάτων στους τομείς που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας οδηγίας, πλην της ρυθμίσεως μεμονωμένων περιπτώσεων, ενημερώνουν αμελλητί την Επιτροπή. Η Επιτροπή ενημερώνει με τη σειρά της τα άλλα κράτη μέλη. 3. Κατά την παροχή της ευρύτερης αμοιβαίας συνδρομής δυνάμει διμερούς ή πολυμερούς συμφωνίας ή διακανονισμού, τα κράτη μέλη δύνανται να κάνουν χρήση του ηλεκτρονικού δικτύου επικοινωνιών και των τυποποιημένων εντύπων που θεσπίζονται για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Άρθρο 25 Επιτροπή είσπραξης 1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή είσπραξης. 2. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ. Η περίοδος που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται τρίμηνη. Άρθρο 26 Διατάξεις εφαρμογής Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία η οποία αναφέρεται στο άρθρο 25 παράγραφος 2, λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του άρθρου 4 παράγραφοι 2, 3 και 4, του άρθρου 5 παράγραφος 1, των άρθρων 8, 10 και 12 παράγραφος 1, του άρθρου 13 παράγραφοι 2, 3, 4 και 5, του άρθρου 15, του άρθρου 16 παράγραφος 1 και του άρθρου 21 παράγραφος 1. Οι κανόνες αυτοί αφορούν τουλάχιστον τα εξής: α) τις πρακτικές ρυθμίσεις σχετικά με την οργάνωση των επαφών μεταξύ του κεντρικών γραφείων διασύνδεσης, των άλλων γραφείων διασύνδεσης και των υπηρεσιών διασύνδεσης, που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφοι 2, 3 και 4, διαφόρων κρατών μελών και των επαφών με την Επιτροπή· β) τα μέσα διαβίβασης των ανακοινώσεων μεταξύ των αρχών· γ) το μορφότυπο και άλλες λεπτομέρειες των τυποποιημένων εντύπων που θα χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς του άρθρου 5 παράγραφος 1, του άρθρου 8, του άρθρου 10 παράγραφος 1, του άρθρου 12 παράγραφος 1 και του άρθρου 16 παράγραφος 1· δ) τη μετατροπή των προς είσπραξη ποσών και τη μεταφορά των ποσών που εισπράχθηκαν. Άρθρο 27 Υποβολή εκθέσεων 1. Κάθε κράτος μέλος ενημερώνει ετησίως την Επιτροπή έως τις 31 Μαρτίου για τα εξής: α) τον αριθμό των αιτήσεων για παροχή πληροφοριών, κοινοποίηση και είσπραξη ή τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων που αποστέλλει ετησίως προς κάθε κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, και λαμβάνει ετησίως από κάθε αιτούν κράτος μέλος· β) το ύψος των απαιτήσεων για τις οποίες ζητείται συνδρομή είσπραξης και τα εισπραχθέντα ποσά. 2. Τα κράτη μέλη παρέχουν επίσης κάθε άλλη πληροφορία η οποία μπορεί να φανεί χρήσιμη για την εκτίμηση της παροχής αμοιβαίας συνδρομής δυνάμει της παρούσας οδηγίας. 3. Η Επιτροπή υποβάλλει ανά πενταετία, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, έκθεση σχετικά με τη λειτουργία των διευθετήσεων που θεσπίζονται με την παρούσα οδηγία. Άρθρο 28 Μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο 1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από την 1η Ιανουαρίου 2012. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέροντας στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από τέτοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη. 2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Άρθρο 29 Κατάργηση της οδηγίας 2008/55/ΕΚ Η οδηγία 2008/55/ΕΚ καταργείται με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2012. Οι αναφορές στην καταργούμενη οδηγία θεωρούνται ότι γίνονται στην παρούσα οδηγία. Άρθρο 30 Έναρξη ισχύος Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρθρο 31 Αποδέκτες Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 16 Μαρτίου 2010.


ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1099/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 26ης Νοεμβρίου 2010 για την τροποποίηση του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 669/2009 για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, όσον αφορά το αυξημένο επίπεδο των επίσημων ελέγχων στις εισαγωγές ορισμένων ζωοτροφών και τροφίμων μη ζωικής προέλευσης (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων (1), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 5, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 669/2009 της Επιτροπής (2) θεσπίζει κανόνες σχετικά με το αυξημένο επίπεδο των επίσημων ελέγχων που διεξάγονται στις εισαγωγές ζωοτροφών και τροφίμων μη ζωικής προέλευσης που αναφέρονται στο παράρτημα Ι, στα σημεία εισόδου στα εδάφη που αναφέρονται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004. (2) Σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 669/2009 ο κατάλογος του παραρτήματος Ι επανεξετάζεται τακτικά, τουλάχιστον ανά τρίμηνο, και κατά την επανεξέταση αυτή θα πρέπει να συνυπολογίζονται τουλάχιστον οι πηγές πληροφοριών που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο. (3) Η συχνότητα και η σημασία των περιστατικών σχετικά με τα τρόφιμα που κοινοποιήθηκαν μέσω του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές (RASFF), τα πορίσματα των διαφόρων αποστολών σε τρίτες χώρες που πραγματοποιήθηκαν από το Γραφείο Τροφίμων και Κτηνιατρικών Θεμάτων, καθώς και οι τριμηνιαίες εκθέσεις τις οποίες τα κράτη μέλη υπέβαλαν στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 669/2009, δείχνουν ότι είναι αναγκαίο να επανεξεταστεί ο κατάλογος του παραρτήματος I αυτού του κανονισμού. (4) Ειδικότερα, το παράρτημα Ι πρέπει να επανεξεταστεί και να μειωθεί η συχνότητα των ελέγχων των προϊόντων για τα οποία, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες πηγές πληροφοριών, προκύπτει συνολική βελτίωση της συμμόρφωσης με τη σχετική νομοθεσία της ΕΕ και για τα οποία δεν δικαιολογείται πλέον το σημερινό επίπεδο επίσημων ελέγχων, και να αυξηθεί η συχνότητα των ελέγχων που πραγματοποιούνται σε άλλα προϊόντα για τα οποία, από τις ίδιες πηγές πληροφοριών, προκύπτει μεγαλύτερος βαθμός μη συμμόρφωσης με τη σχετική νομοθεσία της ΕΕ, ο οποίος δικαιολογεί αύξηση του επιπέδου των επίσημων ελέγχων. (5) Επομένως, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 669/2009 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως. (6) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Το παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 669/2009 αντικαθίσταται από το κείμενο του παραρτήματος του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2011. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 26 Νοεμβρίου 2010.

Πολιτική για την υγεία

ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ


ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 2ας Μαρτίου 2011 για την τροποποίηση της απόφασης 2008/458/ΕΚ για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής της απόφασης αριθ. 575/2007/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη σύσταση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επιστροφής, για την περίοδο 2008 έως 2013, ως μέρους του γενικού προγράμματος «Αλληλεγγύη και διαχείριση των μεταναστευτικών ροών», όσον αφορά τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου των κρατών μελών, τους κανόνες για τη διοικητική και χρηματοοικονομική διαχείριση και την επιλεξιμότητα των δαπανών για έργα που συγχρηματοδοτούνται από το Ταμείο [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2011) 1159] (Τα κείμενα στη αγγλική, βουλγαρική, γαλλική, γερμανική, ελληνική, εσθονική, ισπανική, ιταλική, λετονική, λιθουανική, μαλτέζικη, ολλανδική, ουγγρική, πολωνική, πορτογαλική, ρουμανική, σλοβακική, σλοβενική, σουηδική, τσεχική και φινλανδική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά) (2011/177/ΕΕ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη την απόφαση αριθ. 575/2007/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2007, για τη σύσταση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επιστροφής, για την περίοδο 2008 έως 2013, ως μέρους του γενικού προγράμματος «Αλληλεγγύη και διαχείριση των μεταναστευτικών ροών» (1), και ιδίως το άρθρο 23 και το άρθρο 35 παράγραφος 4, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Με βάση την εμπειρία που αποκτήθηκε από την έναρξη λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Ταμείου Επιστροφής, κρίνεται σκόπιμο να αποσαφηνιστούν στην απόφαση 2008/458/ΕΚ της Επιτροπής (2) οι υποχρεώσεις που αφορούν τη διαφάνεια, την ίση μεταχείριση και την απουσία διακρίσεων κατά την εφαρμογή των σχεδίων. (2) Τα κράτη μέλη οφείλουν να υποβάλλουν εκθέσεις σχετικά με την εφαρμογή των ετήσιων προγραμμάτων. Κρίνεται λοιπόν σκόπιμο να διευκρινιστεί ποιες πληροφορίες πρέπει να διαβιβάζουν τα κράτη μέλη. (3) Προκειμένου να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος που βαρύνει τα κράτη μέλη και να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου, θα πρέπει να απλουστευθούν και να αποσαφηνιστούν οι κανόνες σχετικά με την επιλεξιμότητα των δαπανών για τις δράσεις που συγχρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επιστροφής. (4) Οι περισσότερες αλλαγές που θεσπίζει η παρούσα απόφαση εφαρμόζονται άμεσα. Δεδομένου, ωστόσο, ότι τα ετήσια προγράμματα του 2009 και του 2010 είναι υπό εκτέλεση, οι αναθεωρημένοι κανόνες επιλεξιμότητας των δαπανών για τις δράσεις που συγχρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επιστροφής εφαρμόζονται από το ετήσιο πρόγραμμα του 2011. Θα πρέπει, ωστόσο, να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να εφαρμόζουν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, τους κανόνες αυτούς νωρίτερα. (5) Σύμφωνα με το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Ηνωμένο Βασίλειο δεσμεύεται από τη βασική πράξη και, ως εκ τούτου, από την παρούσα απόφαση. (6) Σύμφωνα με το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Ιρλανδία δεσμεύεται από τη βασική πράξη και, ως εκ τούτου, από την παρούσα απόφαση. (7) Σύμφωνα με το άρθρο 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν δεσμεύεται από την παρούσα απόφαση ούτε υπόκειται στο πεδίο εφαρμογής της. (8) Τα μέτρα που προβλέπονται στη συγκεκριμένη απόφαση συνάδουν με τη γνώμη της κοινής επιτροπής «Αλληλεγγύη και διαχείριση των μεταναστευτικών ροών» που συστάθηκε με την απόφαση αριθ. 574/2007/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Μαΐου 2007, σχετικά με τη σύσταση του Ταμείου Εξωτερικών Συνόρων για την περίοδο 2007 έως 2013, ως μέρος του γενικού προγράμματος Αλληλεγγύη και διαχείριση των μεταναστευτικών ροών (3). (9) Συνεπώς, η απόφαση 2008/458/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Η απόφαση 2008/458/ΕΚ τροποποιείται ως εξής: 1. Στο άρθρο 9 παράγραφος 1, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Κάθε ουσιώδης μεταβολή του περιεχομένου των προσκλήσεων υποβολής προτάσεων δημοσιεύεται επίσης υπό τους ίδιους όρους.». 2. Το άρθρο 11 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 11 Συμβάσεις εφαρμογής Κατά την ανάθεση συμβάσεων για την εκτέλεση των σχεδίων, οι κρατικές, περιφερειακές ή τοπικές αρχές, οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου και οι ενώσεις μιας ή περισσότερων από αυτές τις αρχές ή από αυτούς τους οργανισμούς δημοσίου δικαίου, ενεργούν σύμφωνα με τους κανόνες και τις αρχές που εφαρμόζονται στην Ένωση και σε εθνικό επίπεδο για τις δημόσιες συμβάσεις. Οντότητες πέραν εκείνων που αναφέρονται στην πρώτη παράγραφο αναθέτουν συμβάσεις για την υλοποίηση των σχεδίων αφού τις δημοσιοποιήσουν κατά τον ενδεδειγμένο τρόπο, ώστε να διασφαλίζουν την τήρηση των αρχών της διαφάνειας, της αποφυγής διακρίσεων και της ίσης μεταχείρισης. Η ανάθεση συμβάσεων αξίας χαμηλότερης των 100 000 ευρώ είναι δυνατή υπό την προϋπόθεση ότι η συγκεκριμένη οντότητα έχει ζητήσει τουλάχιστον τρεις προσφορές. Με την επιφύλαξη των εθνικών κανόνων, συμβάσεις αξίας χαμηλότερης των 5 000 ευρώ δεν υπόκεινται σε διαδικαστικές υποχρεώσεις.». 3. Στο άρθρο 21, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 1. Η υπεύθυνη αρχή γνωστοποιεί με επίσημη επιστολή στην Επιτροπή κάθε ουσιώδη μεταβολή στα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου και αποστέλλει στην Επιτροπή αναθεωρημένη περιγραφή των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου, το ταχύτερο δυνατό και το αργότερο κατά τον χρόνο έναρξης ισχύος της εν λόγω αλλαγής.». 4. Στο άρθρο 24, η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 3. Οι χρηματοοικονομικοί πίνακες που συνδέονται με τις εκθέσεις προόδου και τις τελικές εκθέσεις περιλαμβάνουν κατανομή των ποσών κατά προτεραιότητα και κατά ειδική προτεραιότητα, όπως προβλέπεται στις στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές.». 5. Το άρθρο 25 τροποποιείται ως εξής: α) Στην παράγραφο 1 προστίθενται τα ακόλουθα εδάφια: «Κάθε αλλαγή στη στρατηγική ελέγχου που υποβάλλεται δυνάμει του άρθρου 30 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της βασικής πράξης και γίνεται δεκτή από την Επιτροπή αποστέλλεται το ταχύτερο δυνατό στην Επιτροπή. Η αναθεωρημένη στρατηγική ελέγχου καταρτίζεται σύμφωνα με το υπόδειγμα του παραρτήματος VI, με επισήμανση των αναθεωρήσεων που επήλθαν.». β) Η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 2. Με εξαίρεση την περίπτωση κατά την οποία καθένα από τα δύο τελευταία ετήσια προγράμματα που έχουν εγκριθεί από την Επιτροπή αντιστοιχεί σε ετήσια κοινοτική συνεισφορά χαμηλότερη του 1 εκατ. ευρώ, η ελεγκτική αρχή υποβάλλει ετήσιο πρόγραμμα ελέγχου πριν από τις 15 Φεβρουαρίου κάθε έτους, αρχής γενομένης από το 2010. Το πρόγραμμα ελέγχου καταρτίζεται σύμφωνα με το υπόδειγμα του παραρτήματος VI. Τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να υποβάλουν εκ νέου τη στρατηγική ελέγχου κατά την υποβολή των ετήσιων προγραμμάτων ελέγχου. Στην περίπτωση της συνδυασμένης στρατηγικής ελέγχου, που προβλέπεται στο άρθρο 30 παράγραφος 2 της βασικής πράξης, είναι δυνατή η υποβολή ετήσιου προγράμματος συνδυασμένου ελέγχου.». 6. Το άρθρο 26 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 26 Κατάρτιση εγγράφων από την αρχή πιστοποίησης 1. Η πιστοποιημένη δήλωση δαπανών σχετικά με την αίτηση δεύτερης πληρωμής προχρηματοδότησης που αναφέρεται στο άρθρο 39 παράγραφος 4 της βασικής πράξης συντάσσεται από την αρχή πιστοποίησης και διαβιβάζεται από την υπεύθυνη αρχή στην Επιτροπή στη μορφή που αναφέρεται στο παράρτημα VIII. 2. Η πιστοποιημένη δήλωση δαπανών σχετικά με την αίτηση τελικής πληρωμής που αναφέρεται στο άρθρο 40 παράγραφος 1 στοιχείο α) της βασικής πράξης συντάσσεται από την αρχή πιστοποίησης και διαβιβάζεται από την υπεύθυνη αρχή στην Επιτροπή στη μορφή που αναφέρεται στο παράρτημα IX.». 7. Το άρθρο 37 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 37 Ηλεκτρονική ανταλλαγή εγγράφων Εκτός από την έντυπη, δεόντως υπογεγραμμένη, μορφή των εγγράφων που αναφέρονται στο κεφάλαιο 3, οι πληροφορίες αποστέλλονται και με ηλεκτρονικά μέσα.». 8. Τα παραρτήματα τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα της παρούσας απόφασης. Άρθρο 2 1. Τα σημεία 1 έως 7 του άρθρου 1 και τα σημεία 1 έως 5 του παραρτήματος ισχύουν από την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας απόφασης. 2. Το σημείο 6 του παραρτήματος αρχίζει να ισχύει το αργότερο από την έναρξη εφαρμογής των ετήσιων προγραμμάτων του 2011. 3. Τα κράτη μέλη μπορεί να αποφασίσουν να εφαρμόσουν το σημείο 6 του παραρτήματος σχετικά με εν εξελίξει ή μελλοντικά σχέδια από τα ετήσια προγράμματα του 2009 και του 2010, σεβόμενα πλήρως τις αρχές της ίσης μεταχείρισης, της διαφάνειας και της απουσίας διακρίσεων. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν στο ακέραιο τους νέους κανόνες όσον αφορά το οικείο σχέδιο και, κατά περίπτωση, τροποποιούν τη συμφωνία επιδότησης. Όσον αφορά αποκλειστικά τις δαπάνες τεχνικής βοήθειας, τα κράτη μέλη μπορεί να αποφασίσουν να αρχίσουν να εφαρμόσουν το σημείο 6 του παραρτήματος από το ετήσιο πρόγραμμα του 2008. Άρθρο 3 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο του Βελγίου, τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας, την Τσεχική Δημοκρατία, την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, τη Δημοκρατία της Εσθονίας, την Ιρλανδία, την Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, τη Γαλλική Δημοκρατία, την Ιταλική Δημοκρατία, την Κυπριακή Δημοκρατία, τη Δημοκρατία της Λεττονίας, τη Δημοκρατία της Λιθουανίας, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, τη Δημοκρατία της Ουγγαρίας, τη Δημοκρατία της Μάλτας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, τη Δημοκρατία της Αυστρίας, τη Δημοκρατία της Πολωνίας, την Πορτογαλική Δημοκρατία, τη Ρουμανία, τη Δημοκρατία της Σλοβενίας, τη Σλοβακική Δημοκρατία, τη Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας και στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας. Βρυξέλλες, 2 Μαρτίου 2011.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ

Μετανάστευση

Εργατική νομοθεσία

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ


ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 26ης Απριλίου 2012 για την αναθεώρηση του καταστατικού της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής (2012/245/ΕΕ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 242, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Σύμφωνα με το άρθρο 114 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνεστήθη, την 1η Ιανουαρίου 1999, οικονομική και δημοσιονομική επιτροπή («επιτροπή»). (2) Το Συμβούλιο, στις 21 Δεκεμβρίου 1998, εξέδωσε την απόφαση 1998/743/ΕΚ για τις λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με τη σύνθεση της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής (1). (3) Το Συμβούλιο, στις 31 Δεκεμβρίου 1998, εξέδωσε την απόφαση 1999/8/ΕΚ για τη θέσπιση του καταστατικού της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής (2)· το καταστατικό αυτό αναθεωρήθηκε με την απόφαση 2003/476/ΕΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουνίου 2003, (3) προκειμένου να εξασφαλισθεί η ουσιαστική λειτουργία της επιτροπής μετά την προσχώρηση δέκα κρατών μελών την 1η Μαΐου 2004. (4) Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ δήλωσαν, στις 26 Οκτωβρίου 2011, ότι θα προεδρεύει αποκλειστικός πρόεδρος του προπαρασκευαστικού οργάνου που αναφέρεται στο άρθρο 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 14 σχετικά με την Ευρωομάδα, η οποία αποτελείται από αντιπροσώπους των υπουργών Οικονομικών των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ και της Επιτροπής (ομάδα εργασίας «Ευρωομάδα»). Κατά συνέπεια, το πρόσωπο που έχει διορισθεί στη θέση αυτή θα παύσει να είναι υπάλληλος σε εθνική διοίκηση και θα προσλαμβάνεται από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ. (5) Την ίδια ημέρα, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών με νόμισμα το ευρώ δήλωσαν ότι οι υπάρχουσες διοικητικές δομές που υποστηρίζουν το Συμβούλιο και την επιτροπή, ειδικότερα, η Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου και η Γραμματεία της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής, θα παρέχουν την κατάλληλη υποστήριξη στον πρόεδρο της Συνόδου Κορυφής για το ευρώ και τον πρόεδρο της Ευρωομάδας, υπό την καθοδήγηση του προέδρου της επιτροπής/ομάδας εργασίας «Ευρωομάδα». (6) Η επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να επιλέγει τον πρόεδρό της μεταξύ των πιο κατάλληλων υποψηφίων, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου της ομάδας εργασίας «Ευρωομάδα». (7) Ως εκ τούτου, το καταστατικό της επιτροπής θα πρέπει να αναθεωρηθεί, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Το καταστατικό της οικονομικής και δημοσιονομικής επιτροπής, όπως περιέχεται στο παράρτημα της απόφασης 1999/8/ΕΚ, που τροποποιήθηκε με την απόφαση 2003/476/ΕΚ, αντικαθίσταται από το κείμενο το οποίο παρατίθεται στο παράρτημα. Άρθρο 2 Αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λουξεμβούργο, 26 Απριλίου 2012.

Πιστωτική αγορά

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ KΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 270/2010 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 29ης Μαρτίου 2010 σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 452/2007 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές σανίδων σιδερώματος, καταγωγής, μεταξύ άλλων, Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) (στο εξής «βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 3, την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατόπιν διαβούλευσης με τη συμβουλευτική επιτροπή, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: 1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ 1.1. Ισχύοντα μέτρα (1) Το Συμβούλιο, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 452/2007 (2), επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές σανίδων σιδερώματος, καταγωγής, μεταξύ άλλων, Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας («ΛΔΚ»). Τα μέτρα συνίστανται σε κατ’ αξίαν δασμό ύψους 38,1 %, εξαιρουμένων πέντε εταιρειών που αναφέρονται ρητώς και οι οποίες υπόκεινται σε ατομικούς δασμούς. 1.2. Αίτημα επανεξέτασης (2) Το 2008, η Επιτροπή έλαβε αίτηση για μερική ενδιάμεση επανεξέταση σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού («ενδιάμεση επανεξέταση»). Η αίτηση, το πεδίο εφαρμογής της οποίας περιοριζόταν στην εξέταση του ντάμπινγκ, υποβλήθηκε από έναν Κινέζο παραγωγό-εξαγωγέα, την εταιρεία Guangzhou Power Team Houseware Co. Ltd., Guangzhou («Power Team» ή «αιτών»). Ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που ισχύει για τα προϊόντα τα οποία κατασκευάζει ο αιτών είναι 36,5 %. (3) Στην αίτησή του, ο αιτών υποστήριξε ότι είχαν αλλάξει οι περιστάσεις βάσει των οποίων επιβλήθηκε το μέτρο και ότι οι πραγματοποιηθείσες αλλαγές είχαν μόνιμο χαρακτήρα. Ο αιτών παρείχε εκ πρώτης όψεως αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία δεν είναι πλέον αναγκαίο να διατηρηθεί το μέτρο στο σημερινό του επίπεδο για την εξουδετέρωση του ντάμπινγκ. (4) Ειδικότερα, ο αιτών ισχυρίσθηκε ότι λειτουργεί πλέον υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς, δηλαδή ότι πληροί τα κριτήρια που καθορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού. Ο αιτών ισχυρίζεται, συνεπώς, ότι η κανονική του αξία θα πρέπει να καθορισθεί σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού. Από τη σύγκριση μεταξύ αυτής της κανονικής αξίας και των τιμών εξαγωγής του προς την Ευρωπαϊκή Ένωση («ΕΕ») προκύπτει ότι το περιθώριο ντάμπινγκ φαίνεται σημαντικά χαμηλότερο από το ισχύον επίπεδο του μέτρου. (5) Επομένως, ο αιτών ισχυρίσθηκε ότι η συνέχιση της επιβολής μέτρων στα ισχύοντα επίπεδα, τα οποία βασίσθηκαν στο επίπεδο του ντάμπινγκ που είχε προγενέστερα καθορισθεί, δεν είναι πλέον αναγκαία για την εξουδετέρωση του ντάμπινγκ. 1.3 Έναρξη επανεξέτασης (6) Η Επιτροπή, κατόπιν διαβούλευσης με τη συμβουλευτική επιτροπή, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για την έναρξη μερικής ενδιάμεσης επανεξέτασης και αποφάσισε να ξεκινήσει μερική ενδιάμεση επανεξέταση σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, η οποία περιορίζεται στην εξέταση του ντάμπινγκ σε ό,τι αφορά τον αιτούντα (3). 1.4. Υπό εξέταση προϊόν και ομοειδές προϊόν (7) Το υπό εξέταση προϊόν που αφορά η παρούσα επανεξέταση είναι το ίδιο με αυτό που αφορούσε η έρευνα, η οποία οδήγησε στην επιβολή των ισχυόντων μέτρων («αρχική έρευνα»), ήτοι σανίδες σιδερώματος, με ή χωρίς βάση, με ή χωρίς θερμαινόμενη επιφάνεια σιδερώματος, με ή χωρίς διακόπτη απελευθέρωσης του ατμού ή/και συμπεριλαμβανομένων των σανίδων σιδερώματος για τα μανίκια και των βασικών μερών, δηλαδή των ποδιών, της επιφάνειας σιδερώματος και της βάσης απόθεσης του σίδερου, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, που τώρα υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ ex 3924 90 00 (4), ex 4421 90 98, ex 7323 93 90, ex 7323 99 91, ex 7323 99 99, ex 8516 79 70 και ex 8516 90 00. (8) Το προϊόν που παράγεται και πωλείται στην κινεζική εγχώρια αγορά και αυτό που εξάγεται στην ΕΕ, καθώς και εκείνο που παράγεται και πωλείται στην Ουκρανία (η οποία χρησιμοποιείται ως ανάλογη χώρα) έχουν τα ίδια βασικά φυσικά, και τεχνικά χαρακτηριστικά και χρήσεις και, ως εκ τούτου, τα προϊόντα αυτά θεωρούνται παρόμοια κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. 1.5. Ενδιαφερόμενα μέρη (9) Η Επιτροπή ενημέρωσε επίσημα τον εκπρόσωπο του κλάδου παραγωγής της Ένωσης, τον αιτούντα και τους εκπροσώπους της εξάγουσας χώρας για την έναρξη της επανεξέτασης. Τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν τη δυνατότητα να γνωστοποιήσουν γραπτώς τις απόψεις τους και να γίνουν δεκτά σε ακρόαση. (10) Η Επιτροπή έστειλε έντυπο αίτησης για καθεστώς οικονομίας αγοράς (ΚΟΑ) και ερωτηματολόγιο στον αιτούντα και έλαβε απάντηση εντός της ορισθείσας προθεσμίας. Η Επιτροπή ζήτησε και επαλήθευσε όλες τις πληροφορίες που έκρινε αναγκαίες για τον καθορισμό του ντάμπινγκ και πραγματοποίησε επίσκεψη επαλήθευσης στις εγκαταστάσεις του αιτούντα. 1.6. Περίοδος έρευνας επανεξέτασης (11) Η έρευνα για την πρακτική ντάμπινγκ κάλυψε την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2008 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2008 («περίοδος έρευνας της επανεξέτασης» ή «ΠΕΕ»). Υπενθυμίζεται ότι η περίοδος έρευνας της αρχικής έρευνας που οδήγησε στην επιβολή των μέτρων ήταν από την 1η Ιανουαρίου 2005 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2005 («αρχική περίοδος έρευνας»). 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ 2.1. Καθεστώς οικονομίας της αγοράς («ΚΟΑ») (12) Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού, κατά τις έρευνες αντιντάμπινγκ που αφορούν εισαγωγές από τη ΛΔΚ, η κανονική αξία καθορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 έως 6 του άρθρου 2 του βασικού κανονισμού για τους παραγωγούς για τους οποίους διαπιστώνεται ότι πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού, δηλαδή όταν αποδεικνύεται ότι επικρατούν συνθήκες οικονομίας της αγοράς όσον αφορά την κατασκευή και την πώληση του ομοειδούς προϊόντος. Αυτά τα κριτήρια περιγράφονται συνοπτικά κατωτέρω: - οι επιχειρηματικές αποφάσεις λαμβάνονται σε συνάρτηση με τις ενδείξεις της αγοράς, χωρίς σημαντική κρατική παρέμβαση, και το κόστος εκφράζει τις τιμές στην αγορά, - οι επιχειρήσεις πρέπει να τηρούν σαφή λογιστική καταγραφή που υπόκειται σε ανεξάρτητο έλεγχο βάσει των διεθνών λογιστικών προτύπων («ΔΛΠ») και να εφαρμόζεται για όλους τους σκοπούς, - δεν υπάρχουν σημαντικές στρεβλώσεις, κατάλοιπα του προηγούμενου συστήματος το οποίο δεν στηριζόταν στην οικονομία της αγοράς, - η ασφάλεια δικαίου και η σταθερότητα διασφαλίζονται μέσω νομοθεσίας περί πτωχεύσεως και ιδιοκτησιακού καθεστώτος, - ο καθορισμός των συναλλαγματικών ισοτιμιών γίνεται με τιμές αγοράς. (13) Ο αιτών ζήτησε ΚΟΑ δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού και κλήθηκε να συμπληρώσει ένα έντυπο της αίτησης για την αναγνώριση ΚΟΑ. (14) Βάσει της έρευνας διαπιστώθηκε ότι ο υποψήφιος δεν πληρούσε το κριτήριο ΚΟΑ που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) πρώτη περίπτωση (κριτήριο 1) του βασικού κανονισμού όσον αφορά το κόστος των σημαντικότερων εισροών. Διαπιστώθηκε ότι, μετά την περίοδο έρευνας στην αρχική έρευνα, δηλαδή μετά το 2005, επιβλήθηκαν από το κράτος περιορισμοί στην εξαγωγή διαφόρων προϊόντων χάλυβα, συμπεριλαμβανομένων των κύριων πρώτων υλών για την παραγωγή σανίδων σιδερώματος, ήτοι χαλύβδινη πλάκα, χαλύβδινοι σωλήνες και χαλύβδινο σύρμα. Σημειώνεται ότι το κόστος αυτών των πρώτων υλών αντιπροσωπεύει σημαντικό μέρος του συνολικού κόστους πρώτων υλών. Η επιβολή φόρων εξαγωγής μείωσε το κίνητρο για εξαγωγή και, με αυτόν τον τρόπο, αύξησε τους όγκους προϊόντος που είναι διαθέσιμοι στο εσωτερικό, γεγονός που οδηγεί στη συνέχεια σε χαμηλότερες τιμές. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι διάφορα προγράμματα επιχορήγησης διατίθενται στους Κινέζους παραγωγούς χάλυβα (5), καθώς επίσης και δημόσια διαθέσιμοι απολογισμοί διαφόρων παραγωγών χάλυβα επιβεβαιώνουν ότι το κινεζικό κράτος υποστηρίζει ενεργά την ανάπτυξη του τομέα χάλυβα στη ΛΔΚ. (15) Κατά συνέπεια, οι εγχώριες τιμές χάλυβα στην ΛΔΚ ήταν, κατά τη διάρκεια της περιόδου έρευνας επανεξέτασης, κατά πολύ χαμηλότερες από τις τιμές σε άλλες μεγάλες παγκόσμιες αγορές και κυρίως από τις τιμές χάλυβα στη Βόρεια Αμερική και τη Βόρεια Ευρώπη (6), και αυτές οι διαφορές τιμών δεν μπορούν να εξηγηθούν από κανένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην παραγωγή του χάλυβα. (16) Επιπλέον, από τις πληροφορίες που περιέχονται στο φάκελο, διαπιστώθηκε ότι ο αιτών ωφελείτο από αυτές τις τεχνητά χαμηλές και στρεβλωμένες τιμές του χάλυβα, δεδομένου ότι αγόραζε τις πρώτες ύλες του στην εσωτερική κινεζική αγορά. (17) Κατ αυτόν τον τρόπο, εξήχθη το συμπέρασμα ότι σημαντικά στοιχεία παραγωγής της Power Team δεν απεικονίζουν ουσιαστικά τις τιμές της αγοράς. Βάσει των ανωτέρω, εξήχθη το συμπέρασμα ότι ο αιτών δεν απέδειξε ότι πληροί το σύνολο των κριτηρίων που ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού και, ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατό να του αναγνωρισθεί ΚΟΑ. (18) Στον αιτούντα, στη χώρα εξαγωγής και στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, δόθηκε η δυνατότητα να σχολιάσουν τα προαναφερθέντα συμπεράσματα. Σχόλια ελήφθησαν από τον αιτούντα και τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής. (19) Ο αιτών προέβαλε τρία κύρια επιχειρήματα εμπροθέσμως. Κατά πρώτον, δήλωσε ότι οι τιμές πρώτης ύλης της Power Team ήταν ακόμη σύμφωνες με τις εγχώριες τιμές και ότι αυτή η διαπίστωση ήταν επαρκής για να πληρωθεί το κριτήριο 1 στην αρχική έρευνα. Κατά συνέπεια, η επιχείρηση θεώρησε παραβίαση του άρθρου 11 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού τη σύγκριση των τιμών της κινεζικής εγχώριας αγοράς, με τις τιμές άλλων διεθνών αγορών χάλυβα. Σε αυτό το πλαίσιο, η επιχείρηση αμφισβήτησε επίσης την καταλληλότητα των τιμών χάλυβα των βορειοευρωπαϊκών και βορειοαμερικανικών αγορών ως προς τις οποίες έγινε σύγκριση. Ο αιτών δήλωσε ότι θα υπήρχαν επίσης τιμές άλλων διεθνών αγορών, όπως οι τουρκικές τιμές εξαγωγής που ήταν χαμηλότερες από τις εγχώριες τιμές στη ΛΔΚ. (20) Είναι, όντως, αλήθεια ότι ο αιτών πληρούσε το κριτήριο 1 στην αρχική έρευνα, αλλά όχι και το κριτήριο 2. Εντούτοις, θεωρήθηκε ότι δεν υπήρξε παραβίαση του άρθρου 11 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού, δεδομένου ότι δεν υπάρχει καμία αλλαγή στη μεθοδολογία για την αξιολόγηση του κατά πόσον η επιχείρηση λειτουργεί σύμφωνα με τους όρους οικονομίας της αγοράς, και κυρίως εάν αυτή πληρώνει ακόμα το κριτήριο 1. Και στις δύο έρευνες, την αρχική έρευνα και την έρευνα επανεξέτασης, αξιολογήθηκε το θέμα των πρώτων υλών που απεικονίζει τις τιμές της αγοράς. Και στις δύο έρευνες ένας από τους δείκτες που εξετάσθηκαν ήταν οι εγχώριες τιμές χάλυβα, αλλά, στην αρχική έρευνα, δεν υπήρχαν άλλοι σημαντικοί παράγοντες που να φαίνεται ότι επηρεάζουν τις τιμές των πρώτων υλών. Κατά συνέπεια, η μεθοδολογία παρέμεινε η ίδια και μόνο τα συμπεράσματα ήταν διαφορετικά (21) Η έρευνα επανεξέτασης έδειξε ότι, μετά την αρχική περίοδο έρευνας, δηλαδή από το 2006, οι περιστάσεις έχουν αλλάξει καθώς διάφορα μέτρα επιβλήθηκαν από το κινεζικό κράτος για να αποθαρρύνουν τις εξαγωγές πλακών, σωλήνων και σύρματος από χάλυβα, με την εισαγωγή ενός φόρου εξαγωγής και με την κατάργηση της επιστροφής του ΦΠΑ εξαγωγής. Τούτο, μαζί με τα αναφερθέντα προγράμματα επιδοτήσεων, είχε μια στρεβλωτική επίδραση στις κινεζικές εγχώριες τιμές χάλυβα, επειδή η διαφορά τιμών που διαπιστώθηκε μεταξύ των εν λόγω τιμών και των εγχώριων τιμών που δημοσιεύθηκαν για τη Βόρεια Αμερική και τη Βόρεια Ευρώπη, αυξήθηκε σημαντικά σε περίπου 30 %. Αυτή η διαφορά τιμών δεν αμφισβητήθηκε από τον αιτούντα μετά την κοινοποίηση των συμπερασμάτων για το ΚΟΑ. (22) Όσον αφορά το επιχείρημα ότι οι εγχώριες βορειοαμερικανικές και βορειοευρωπαϊκές τιμές χάλυβα δεν είναι οι μόνες διεθνώς ενδεικνυόμενες τιμές, σημειώνεται ότι και οι δύο αγορές χάλυβα επιλέγησαν για σύγκριση τιμών, δεδομένου ότι και οι δύο αγορές έχουν μεγάλη κατανάλωση χάλυβα και είναι ανταγωνιστικές αγορές με διάφορους παραγωγούς που δραστηριοποιούνται σε αυτές. Θα μπορούσε έτσι εύλογα να υποτεθεί ότι οι εν λόγω εγχώριες τιμές ήταν αντιπροσωπευτικές των ανταγωνιστικών τιμών αγοράς. Επιπλέον, ο ισχυρισμός ότι οι τουρκικές τιμές εξαγωγής θα ήταν χαμηλότερες από τις κινεζικές εγχώριες τιμές δεν τεκμηριώθηκε περαιτέρω σε αυτή τη φάση, δηλαδή δεν υποβλήθηκε καμία συγκεκριμένη τιμή εντός της προθεσμίας. Επιπλέον, δεν παρασχέθηκε καμία εξήγηση ως προς τον λόγο για τον οποίον οι τουρκικές τιμές εξαγωγής, λαμβάνοντας υπόψη το προφανώς μικρό σχετικά μέγεθος της τουρκικής εξαγωγικής αγοράς σε σύγκριση με τις εσωτερικές βορειοαμερικανικές και βορειοευρωπαϊκές αγορές, θα έπρεπε να θεωρηθούν ως πλέον ενδεδειγμένες. (23) Η επιχείρηση, εξάλλου, υποστήριξε ότι υπήρξε αντικείμενο δυσμενούς διάκρισης κατά την εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ, δεδομένου ότι σε διάφορες άλλες πρόσφατες περιπτώσεις στις οποίες ο χάλυβας αποτελούσε σημαντικό στοιχείο πρώτης ύλης υπήρξαν ορισμένες κινεζικές επιχειρήσεις χάλυβα που πληρούσαν το κριτήριο 1. Όλες αυτές οι περιπτώσεις εξετάσθηκαν και διαπιστώθηκε ότι σε καμία από τις επιχειρήσεις που εμπλέκονται στις εν λόγω περιπτώσεις δεν χορηγήθηκε ΚΟΑ, δεδομένου ότι όλες απέτυχαν όσον αφορά την πλήρωση τουλάχιστον ενός άλλου κριτηρίου του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού. Έτσι, για λόγους διοικητικής οικονομίας, δεν ήταν απαραίτητο να επεκταθεί η έρευνα αναλυτικά στο κριτήριο 1, όταν ήταν σαφές ότι η επιχείρηση θα αποτύγχανε για έναν άλλο λόγο. Εν πάση περιπτώσει, σε καμία από εκείνες τις πρόσφατες περιπτώσεις η Επιτροπή δεν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχε διαστρέβλωση στην κινεζική εσωτερική αγορά χάλυβα, αλλά αντίθετα, σε πρόσφατες περιπτώσεις, δεν χορηγήθηκε ΚΟΑ οσάκις κατέστη δυνατόν να προσδιορισθούν (7) στρεβλώσεις αναφορικά με την πρώτη ύλη. (24) Τέλος, ο αιτών υποστήριξε ότι μια διόρθωση της κανονικής τιμής θα ήταν πλέον ενδεδειγμένη της άρνησης χορήγησης ΚΟΑ. Εντούτοις, η διόρθωση της κανονικής τιμής δεν φαίνεται ενδεδειγμένη, δεδομένου ότι ένα από τα κριτήρια για να χορηγηθεί ΚΟΑ είναι ότι το κόστος των σημαντικότερων εισροών πρέπει να απεικονίζει τις τιμές της αγοράς. Εάν τούτο δεν ισχύει, η συνέπεια θα πρέπει μάλλον να είναι η άρνηση της χορήγησης ΚΟΑ και η αντικατάσταση της κανονικής τιμής από την κανονική τιμή ανάλογης χώρας, ιδίως εάν οι πρώτες ύλες αποτελούν ένα τέτοιο σημαντικό μέρος του κόστους των εισροών. (25) Συμπερασματικά, κανένα από τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν από την Power Team δεν ήταν πειστικό ούτε οδήγησε σε διαφορετική αξιολόγηση των ευρημάτων. (26) Ο κλάδος παραγωγής της Ένωσης επισήμανε ότι το κινεζικό κράτος είχε επέμβει μαζικά στη χαλυβουργία γεγονός που προέτρεψε ήδη την ΕΕ και τις ΗΠΑ να ζητήσουν διαβουλεύσεις στον ΠΟΕ για την επίλυση του ζητήματος. (27) Βάσει των ανωτέρω, επιβεβαιώνονται τα ευρήματα και το συμπέρασμα ότι δεν είναι δυνατό να χορηγηθεί ΚΟΑ στην Power Team. (28) Μετά την κοινοποίηση των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών και των παρατηρήσεων βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 452/2007 του Συμβουλίου, ο αιτών υπέβαλε διάφορα σχόλια αναφορικά με το αποτέλεσμα σχετικά με το ΚΟΑ. (29) Ο αιτών επανέλαβε κυρίως το επιχείρημά του ότι οι σημαντικότερες εισροές του απεικόνιζαν τις τιμές αγοράς στην ΛΔΚ και ότι οι κινεζικές τιμές συμφωνούσαν σε γενικές γραμμές με άλλες διεθνείς αγορές. Ενώ αναγνώρισε το γεγονός ότι η αύξηση τιμών για τις βασικότερες εισροές ήταν λιγότερο έντονη στην ΛΔΚ το 2008 έναντι άλλων διεθνών αγορών χάλυβα, ο αιτών ισχυρίσθηκε ότι αυτό δεν οφειλόταν σε οποιεσδήποτε στρεβλώσεις αλλά στο ότι άλλοι καθαρώς εμπορικοί παράγοντες θα μπορούσαν να είναι ο λόγος για τις χαμηλότερες τιμές στην κινεζική εγχώρια αγορά. Ο αιτών τόνισε την αυξημένη παραγωγή κατά το 2008 και υπέδειξε ότι οι υφιστάμενοι δασμοί αντιντάμπινγκ ή αντιστάθμισης έναντι των εξαγωγών των περισσότερων πρώτων υλών από χάλυβα που παράγονται στην ΛΔΚ οδήγησαν τους κινέζους παραγωγούς σε μείωση των τιμών τους στην εγχώρια αγορά. (30) Σημειώνεται ότι οι πρόσθετες πληροφορίες για τις τιμές που υποβλήθηκαν από τον αιτούντα υποστήριζαν τη διαπίστωση ότι οι κύριες πρώτες ύλες για την παραγωγή σανίδων σιδερώματος κατά το 2008 ήταν, κατά μέσον, όρο σημαντικά φθηνότερες στην κινεζική εγχώρια αγορά απ’ ό,τι σε άλλες μεγάλες παγκόσμιες αγορές. (31) Όσον αφορά το επιχείρημα ότι καθαρώς εμπορικοί παράγοντες ήταν ο λόγος για την εν λόγω διαφορά τιμών, δηλαδή η αυξημένη παραγωγή στην ΛΔΚ, σημειώνεται ότι το εν λόγω επιχείρημα δεν τεκμηριώθηκε επαρκώς, ιδίως όσον αφορά οποιοδήποτε πιθανό συσχετισμό μεταξύ της υποτιθέμενης αύξησης στην παραγωγή και της κατάστασης από την πλευρά της ζήτησης. Συγχρόνως, το επιχείρημα που προβάλλεται από τον αιτούντα ότι υφίσταντο αντισταθμιστικοί δασμοί σε ισχύ ενάντια στις εξαγωγές διαφόρων προϊόντων χάλυβα από τη ΛΔΚ, απλώς καταδεικνύει ότι πράγματι οι Κινέζοι παραγωγοί χάλυβα επωφελούνταν επιδοτήσεων. (32) Συνεπώς, το επιχείρημα του αιτούντα ότι η αγορά χάλυβα στην ΛΔΚ δεν είναι στρεβλωμένη δεν μπορεί να υποστηριχτεί και συνάγεται οριστικά το συμπέρασμα ότι η απόφαση σχετικά με το ΚΟΑ δεν θα πρέπει να αναθεωρηθεί και ότι δεν θα πρέπει να χορηγηθεί ΚΟΑ στην Power Team. 2.2. Ατομική μεταχείριση («ΑΜ») (33) Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7 του βασικού κανονισμού, ορίζεται, ενδεχομένως, δασμός εθνικής κλίμακας για τις χώρες στις οποίες εφαρμόζεται το εν λόγω άρθρο, εκτός από τις περιπτώσεις στις οποίες οι εταιρείες είναι σε θέση να αποδείξουν ότι πληρούν όλα τα κριτήρια του άρθρου 9 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού για ατομική μεταχείριση (ΑΜ). Αυτά τα κριτήρια περιγράφονται συνοπτικά κατωτέρω: - σε περίπτωση εταιρειών που ελέγχονται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από αλλοδαπούς ή από κοινές επιχειρήσεις, οι εξαγωγείς είναι ελεύθεροι να επαναπατρίζουν κεφάλαια και κέρδη· - οι τιμές εξαγωγής και οι ποσότητες των εξαγόμενων προϊόντων, καθώς και οι όροι και προϋποθέσεις πώλησης καθορίζονται ελεύθερα· - η πλειοψηφία των μετοχών ανήκει σε ιδιώτες και πρέπει να αποδεικνύεται ότι η εταιρεία είναι επαρκώς ανεξάρτητη από κρατική παρέμβαση· - οι πράξεις μετατροπής του συναλλάγματος πραγματοποιούνται σε τιμές της αγοράς, και· - η κρατική παρέμβαση δεν πρέπει να είναι τέτοια ώστε να επιτρέπει την καταστρατήγηση των μέτρων σε περίπτωση που καθορίζονται διαφορετικοί δασμολογικοί συντελεστές για τους μεμονωμένους εξαγωγείς. (34) Ο αιτών ζήτησε εκτός του ότι ζήτησε ΚΟΑ, ζήτησε επίσης και ΑΜ στην περίπτωση που δεν του χορηγηθεί το ΚΟΑ. (35) Η έρευνα έδειξε ότι ο υποψήφιος πληρούσε όλα τα ανωτέρω κριτήρια και συνάγεται το συμπέρασμα ότι η ΑΜ θα πρέπει να χορηγηθεί στην Power Team. 2.3. Κανονική αξία (36) Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7 του βασικού κανονισμού, στην περίπτωση εισαγωγών από χώρες χωρίς οικονομία της αγοράς και για τις χώρες που προσδιορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού, στο βαθμό που δεν μπορεί να χορηγηθεί ΚΟΑ, η κανονική αξία πρέπει να καθορίζεται με βάση την τιμή ή την κατασκευασμένη αξία σε ανάλογη χώρα. (37) Στην ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας, η Επιτροπή διατύπωσε την πρόθεσή της να χρησιμοποιήσει πάλι την Τουρκία, η οποία είχε χρησιμοποιηθεί ως ανάλογη χώρα στην αρχική έρευνα, ως κατάλληλη ανάλογη χώρα με σκοπό τον καθορισμό της κανονικής αξίας για την ΛΔΚ, αλλά κανένας Τούρκος παραγωγός δεν συνεργάσθηκε σε αυτήν την ενδιάμεση επανεξέταση. Εντούτοις, υπήρξε συνεργασία από έναν Ουκρανό παραγωγό-εξαγωγέα που υπόκειτο σε μια παράλληλη έρευνα για μια άλλη ενδιάμεση επανεξέταση. Τα ενδιαφερόμενα μέρη ενημερώθηκαν σχετικά και δεν διατυπώθηκε κανένα σχόλιο κατά της χρησιμοποίησης της Ουκρανίας ως ανάλογης χώρας σε εκείνο το στάδιο. (38) Δεδομένου ότι δεν υπήρξε κανένας προφανής λόγος για να μην επιλεγεί η Ουκρανία ως ανάλογη χώρα, και ιδίως καθώς κανένας άλλος παραγωγός τρίτης χώρας δεν συνεργάσθηκε, η κανονική αξία καθορίσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού, ήτοι βάσει των επαληθευμένων πληροφοριών που ελήφθησαν από τον συνεργαζόμενο παραγωγό στην ανάλογη χώρα. (39) Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού, διαπιστώθηκε ότι ο όγκος των εγχώριων πωλήσεων του ομοειδούς προϊόντος του συνεργαζόμενου παραγωγού στην ανάλογη χώρα ήταν αντιπροσωπευτικός σε σύγκριση με τις πωλήσεις προς εξαγωγή του αιτούντος στην ΕΕ. Επιπλέον, για όλους τους εξαγόμενους τύπους προϊόντων, οι συγκρίσιμες εγχώριες πωλήσεις (που διορθώθηκαν εν ανάγκη ως προς τα φυσικά χαρακτηριστικά) θεωρήθηκαν αντιπροσωπευτικές, δεδομένου ότι ο όγκος πωλήσεών τους ήταν τουλάχιστον 5% του όγκου των αντίστοιχων πωλήσεων προς εξαγωγή στην ΕΕ. (40) Η Επιτροπή εν συνεχεία εξέτασε κατά πόσον οι εγχώριες πωλήσεις στην ανάλογη χώρα κάθε τύπου σανίδων σιδερώματος που πραγματοποιήθηκαν σε αντιπροσωπευτικές ποσότητες μπορούσαν να θεωρηθούν ότι πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων, προσδιορίζοντας την αναλογία των επικερδών πωλήσεων των συγκεκριμένων τύπων σανίδων σιδερώματος σε ανεξάρτητους πελάτες. (41) Οι συναλλαγές των εγχώριων πωλήσεων θεωρήθηκαν επικερδείς στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η τιμή μονάδας ενός συγκεκριμένου τύπου προϊόντος ήταν ίση ή υψηλότερη από το κόστος παραγωγής. Συνεπώς, καθορίσθηκε το κόστος παραγωγής για κάθε τύπο προϊόντος που πωλήθηκε στην εγχώρια αγορά της ανάλογης χώρας κατά τη διάρκεια της περιόδου έρευνας. (42) Όταν ο όγκος των πωλήσεων ενός τύπου του προϊόντος, το οποίο πωλείται σε καθαρή τιμή πώλησης ίση με ή υψηλότερη από το υπολογισθέν κόστος παραγωγής, αντιπροσώπευε περισσότερο από το 80% του συνολικού όγκου πωλήσεων αυτού του τύπου, και όταν η μέση σταθμισμένη τιμή αυτού του τύπου ήταν ίση με ή υψηλότερη από το κόστος παραγωγής του, τότε η κανονική αξία καθορίσθηκε με βάση την πραγματική εγχώρια τιμή. Αυτή η τιμή υπολογίσθηκε ως ο σταθμισμένος μέσος όρος των τιμών όλων των εγχώριων πωλήσεων αυτού του τύπου κατά την ΠΕ, ανεξάρτητα από το αν αυτές οι πωλήσεις ήταν επικερδείς ή όχι. (43) Στην περίπτωση που ο όγκος των επικερδών πωλήσεων ενός τύπου του προϊόντος αντιπροσώπευε 80 % ή λιγότερο του συνολικού όγκου πωλήσεων του εν λόγω τύπου, ή εφόσον ο σταθμισμένος μέσος όρος των τιμών των εν λόγω πωλήσεων ήταν κατώτερος από το κόστος παραγωγής, η κανονική αξία βασίσθηκε στην πραγματική εγχώρια τιμή, υπό μορφή σταθμισμένου μέσου όρου των επικερδών πωλήσεων μόνο του εν λόγω τύπου του προϊόντος. (44) Μετά την κοινοποίηση, ο αιτών σχολίασε ότι σε περιπτώσεις όπου οι κερδοφόρες πωλήσεις αντιπροσωπεύουν λιγότερο από 10% του συνολικού όγκου πωλήσεων ενός συγκεκριμένου τύπου, θα πρέπει κανονικά να χρησιμοποιηθεί μια κατασκευασμένη κανονική αξία. (45) Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι μια κατάσταση επικερδών πωλήσεων κάτω του 10% δεν εμφανίσθηκε σε αυτήν την έρευνα. Επιπλέον, η πρακτική αυτόματης κατασκευής μιας κανονικής αξίας σε τέτοιες περιστάσεις δεν είναι πλέον σε ισχύ. 2.4. Τιμή εξαγωγής (46) Σε όλες τις περιπτώσεις, το συγκεκριμένο προϊόν πωλήθηκε για εξαγωγή σε ανεξάρτητους πελάτες στην Ένωση μέσω ανεξάρτητων εμπόρων στην ΛΔΚ και, επομένως, η τιμή εξαγωγής προσδιορίσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 8 του βασικού κανονισμού, δηλαδή βάσει των όντως καταβληθεισών ή καταβλητέων για το προϊόν τιμών, όταν αυτό πωλείται προς εξαγωγή στην ΕΕ. (47) Μετά την κοινοποίηση, ο υποψήφιος διατύπωσε την άποψη ότι η τιμή εξαγωγής θα πρέπει να προσδιορισθεί βάσει της τιμής τιμολογίων πωλήσεων του ανεξάρτητου Κινέζου εμπόρου προς ανεξάρτητους πελάτες στην ΕΕ, και όχι, όπως έγινε, βάσει της όντως καταβληθείσας ή καταβλητέας για το προϊόν τιμής, όταν πωλείται από την Power Team στον ανεξάρτητο έμπορο στην ΛΔΚ για εξαγωγή. Μια τέτοια προσέγγιση, εντούτοις, δεν θα συμφωνούσε με το άρθρο 2 παράγραφος 8 του βασικού κανονισμού που απαιτεί όταν πωλούνται προϊόντα για την εξαγωγή, η πρώτη ανεξάρτητη συναλλαγή να είναι η βάση για τον προσδιορισμό της τιμής εξαγωγής. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός αυτός πρέπει να απορριφθεί. 2.5. Σύγκριση (48) Η κανονική αξία και η τιμή εξαγωγής συγκρίθηκαν σε επίπεδο τιμών εκ του εργοστασίου. Για να εξασφαλισθεί η ορθή σύγκριση μεταξύ κανονικής αξίας και τιμής εξαγωγής, ελήφθησαν υπόψη, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού, οι διαφορές παραγόντων για τους οποίους αποδείχθηκε ότι επηρεάζουν τις τιμές και τη δυνατότητα σύγκρισης των τιμών. Με βάση τα στοιχεία αυτά, έγιναν εκπτώσεις για τα φυσικά χαρακτηριστικά, τα έξοδα μεταφοράς, την ασφάλεια, τις δαπάνες διαχείρισης και το κόστος πίστωσης όπου χρειαζόταν και ήταν δικαιολογημένες. Δεδομένου ότι η τιμή εξαγωγής προσδιορίσθηκε αποκλειστικά βάσει των εγχώριων πωλήσεων σε κινέζους εμπόρους για εξαγωγή, δεν υπήρξε κανένας λόγος για έκπτωση λόγω διαφορών στη φορολογία, δεδομένου ότι η κανονική αξία καθορίσθηκε επίσης επί των εγχωρίων πωλήσεων στην ανάλογη χώρα υποκείμενη σε παρόμοιο φορολογικό καθεστώς. Τόσο η κανονική αξία όσο και η τιμή εξαγωγής, επομένως, υπολογίσθηκαν σε βάση εκτός ΦΠΑ. (49) Ύστερα από την κοινοποίηση, ο αιτών διατύπωσε την άποψη ότι η ομαδοποίηση των τύπων προϊόντων (που όντως πραγματοποιήθηκε για λόγους σύγκρισης) θα δημιουργούσε ορισμένες αμφιβολίες όσον αφορά την ακρίβεια της σύγκρισης τιμών. (50) Εν προκειμένω, διαπιστώνεται ότι η ομαδοποίηση των τύπων προϊόντων σε αυτήν την έρευνα ήταν ταυτόσημη προς την ομαδοποίηση που εκτελέσθηκε στην αρχική έρευνα, και θεωρήθηκε απαραίτητη προκειμένου να αυξηθεί η συγκρισιμότητα των προϊόντων που πωλούνται προς εξαγωγή στην Ένωση από την Power Team και εκείνων που επωλήθηκαν στην εγχώρια αγορά στην ανάλογη χώρα. Επίσης, σημειώνεται ότι ο υποψήφιος δεν τεκμηρίωσε περαιτέρω την αξίωσή του, ιδίως όσον αφορά τον λόγο για τον οποίο η ομαδοποίηση, όπως έγινε (και επεξηγήθηκε στην ειδική γνωστοποίηση που απευθύνθηκε στον αιτούντα), δεν ήταν κατάλληλη. Ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός αυτός πρέπει να απορριφθεί. 2.6. Περιθώριο ντάμπινγκ (51) Όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 11 του βασικού κανονισμού, η μέση σταθμισμένη κανονική αξία ανά τύπο συγκρίθηκε με τη σταθμισμένη τιμή εξαγωγής του αντίστοιχου τύπου του υπό εξέταση προϊόντος. Με τη σύγκριση αυτή, απεδείχθη η ύπαρξη πρακτικής ντάμπινγκ. (52) Το περιθώριο ντάμπινγκ της Power Team, εκφραζόμενο ως ποσοστό της καθαρής τιμής, ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης, πριν από την καταβολή δασμού, ήταν 39,6 %. 3. ΔΙΑΡΚΗΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΒΑΛΛΟΜΕΝΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ (53) Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, εξετάσθηκε επίσης κατά πόσον η μεταβολή των συνθηκών ήταν δυνατόν να θεωρηθεί εύλογα μόνιμου χαρακτήρα. (54) Από αυτή την άποψη, υπενθυμίζεται ότι στον αιτούντα δεν χορηγήθηκε ΚΟΑ στην αρχική έρευνα λόγω των παρατυπιών που διαπιστώθηκαν όσον αφορά τις πρακτικές λογιστικής του. Η παρούσα επανεξέταση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Power Team πληρούσε αυτό το κριτήριο. Εντούτοις, όπως υποδεικνύεται ανωτέρω, ο αιτών δεν πληρούσε το κριτήριο ΚΟΑ που αναφέρεται στην πρώτη περίπτωση του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) πρώτη περίπτωση του βασικού κανονισμού σχετικά με το κόστος των σημαντικότερων εισροών. Συνεπώς, όσον αφορά το ΚΟΑ, οι περιστάσεις δεν έχουν αλλάξει για τον αιτούντα. (55) Εντούτοις, τα στοιχεία που συλλέγηκαν και επαληθεύθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας (δηλαδή οι μεμονωμένες τιμές του αιτούντα για εξαγωγή στην ΕΕ και η κανονική αξία που προσδιορίσθηκε στην Ουκρανία ως ανάλογη χώρα) οδήγησαν σε ένα υψηλότερο περιθώριο ντάμπινγκ. Η μεταβολή αυτή θεωρήθηκε σημαντική και η συνέχιση της εφαρμογής του μέτρου στο σημερινό επίπεδο δεν είναι πλέον επαρκής για την αντιστάθμιση του ντάμπινγκ. 4. ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ (56) Υπό το πρίσμα των αποτελεσμάτων της έρευνας, θεωρείται σκόπιμο να τροποποιηθεί ο δασμός αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος από την Power Team σε 39,6 %. (57) Όσον αφορά το επίπεδο του δασμού που επιβάλλεται στις υπόλοιπες εταιρείες, υπενθυμίζεται ότι, στην αρχική έρευνα, η συνεργασία ήταν χαμηλή. Επομένως, για τις μη συνεργαζόμενες επιχειρήσεις το περιθώριο ντάμπινγκ καθορίσθηκε σε επίπεδο που αντιστοιχεί στο μέσο σταθμισμένο περιθώριο ντάμπινγκ που υπολογίσθηκε για τους τύπους του προϊόντος που επωλήθηκαν περισσότερο από τους συνεργασθέντες παραγωγούς-εξαγωγείς με τα υψηλότερα περιθώρια ντάμπινγκ. Εφαρμόζοντας την ίδια μεθοδολογία και εξετάζοντας τα σχετικά στοιχεία από τον αιτούντα, ο δασμός για τις υπόλοιπες εταιρείες πρέπει να τροποποιηθεί σε 42,3 %. (58) Τα ενδιαφερόμενα μέρη ενημερώθηκαν ως προς τα βασικά γεγονότα και τις εκτιμήσεις βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί τροποποίηση τoυ κανoνισμoύ (ΕΚ) αριθ. 452/2007 και τους δόθηκε η δυνατότητα να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους. Οι παρατηρήσεις που υπέβαλαν τα μέρη ελήφθησαν υπόψη και, οσάκις ήταν σκόπιμο, τα οριστικά συμπεράσματα τροποποιήθηκα ναναλόγως, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 452/2007 τροποιείται ως εξής: - Η εγγραφή σχετικά με την Guangzhou Power Team Houseware Co. Ltd., Guangzhou στον πίνακα στο άρθρο 1 παράγραφος 2, αντικαθίσταται απότο ακόλουθο κείμενο Χώρα Κατασκευαστής Δασμολογικός συντελεστής (%) Πρόσθετος κωδικός ΤΑRIC ΛΔΚ Guangzhou Power Team Houseware Co. Ltd., Guangzhou 39,6 A783 - Η εγγραφή σχετικά με όλες τις άλλες επιχειρήσεις στη ΛΔΚ στον πίνακα στο άρθρο 1 παράγραφος 2, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: Χώρα Κατασκευαστής Δασμολογικός συντελεστής (%) Πρόσθετος κωδικός ΤΑRIC ΛΔΚ άλλες εταιρείες 42,3 A999 Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 29 Μαρτίου 2010

Εμπορικές πράξεις

Εμπορική νομοθεσία


ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 336/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 7ης Απριλίου 2011 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1292/2008 όσον αφορά τη χρήση της πρόσθετης ύλης Bacillus amyloliquefaciens CECT 5940 στις ζωοτροφές που περιέχουν δικλαζουρίλη, νατριούχο μονενσίνη και νικαρβαζίνη (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1831/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, για τις πρόσθετες ύλες που χρησιμοποιούνται στη διατροφή των ζώων (1), και ιδίως το άρθρο 13 παράγραφος 3, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1831/2003 προβλέπει τη χορήγηση άδειας για τις πρόσθετες ύλες που χρησιμοποιούνται στη διατροφή των ζώων, καθώς και τους όρους και τις διαδικασίες για τη χορήγηση της άδειας αυτής. (2) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1831/2003 προβλέπει τη δυνατότητα τροποποίησης της άδειας μιας πρόσθετης ύλης ζωοτροφών κατόπιν σχετικής αίτησης του κατόχου της άδειας και γνωμοδότησης της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων (στο εξής «η Αρχή»). (3) Η χρήση του παρασκευάσματος μικροοργανισμών Bacillus amyloliquefaciens CECT 5940 έχει εγκριθεί για δέκα χρόνια για τα κοτόπουλα πάχυνσης με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1292/2008 της Επιτροπής, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με την έγκριση του Bacillus amyloliquefaciens CECT 5940 (Ecobiol και Ecobiol plus) ως πρόσθετης ύλης ζωοτροφών (2). (4) Ο κάτοχος της άδειας κυκλοφορίας υπέβαλε αίτηση για τροποποίηση της άδειας κυκλοφορίας αυτής της πρόσθετης ύλης ώστε να επιτραπεί η χρήση της σε ζωοτροφές που περιέχουν τα κοκκιδιοστατικά νατριούχο μονενσίνη, δικλαζουρίλη, νικαρβαζίνη, υδροχλωρική ρομπενιδίνη, νατριούχο σαλινομυκίνη, νατριούχο λασαλοσίδη, ναρασίνη/νικαρβαζίνη, εναμμώνια μαδουραμικίνη, δεκοκινάτη ή νατριούχο σεμδουραμυκίνη για κοτόπουλα προς πάχυνση. Ο κάτοχος της αδείας υπέβαλε τα σχετικά προς υποστήριξη του αιτήματός του στοιχεία. (5) Η Αρχή κατέληξε στη γνώμη της στις 9 Νοεμβρίου 2010, ότι η πρόσθετη ύλη Bacillus amyloliquefaciens CECT 5940 είναι συμβατή με τη δικλαζουρίνη, τη νατριούχο μονενσίνη και τη νικαρβαζίνη (3). (6) Πληρούνται οι όροι που προβλέπονται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1831/2003. (7) Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1292/2008 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως. (8) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Το παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1292/2008 αντικαθίσταται από το κείμενο του παραρτήματος του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 7 Απριλίου 2011.

Πολιτική για την υγεία