ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 691/2011 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 6ης Ιουλίου 2011 σχετικά με τους ευρωπαϊκούς περιβαλλοντικούς οικονομικούς λογαριασμούς (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 338 παράγραφος 1, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Το άρθρο 3 παράγραφος 3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι η Ένωση «εργάζεται για την αειφόρο ανάπτυξη της Ευρώπης με γνώμονα την ισόρροπη οικονομική ανάπτυξη και τη σταθερότητα των τιμών, την κοινωνική οικονομία της αγοράς με υψηλό βαθμό ανταγωνιστικότητας, με στόχο την πλήρη απασχόληση και την κοινωνική πρόοδο, και το υψηλό επίπεδο προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος». (2) Η απόφαση αριθ. 1600/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2002, για τη θέσπιση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον (2) επιβεβαίωσε ότι αξιόπιστες πληροφορίες για την κατάσταση του περιβάλλοντος, καθώς και για τις καθοριστικής σημασίας τάσεις, τις πιέσεις και τις κινητήριες δυνάμεις για την περιβαλλοντική αλλαγή, είναι πρωταρχικής σημασίας παράγοντες για την ανάπτυξη μιας αποτελεσματικής πολιτικής, την εφαρμογή της και, γενικότερα, την ενίσχυση των δικαιωμάτων των πολιτών. Θα πρέπει να αναπτυχθούν μέσα για την ενίσχυση της ευαισθητοποίησης του κοινού σχετικά με τις επιπτώσεις της οικονομικής δραστηριότητας στο περιβάλλον. (3) Μια επιστημονικά βάσιμη προσέγγιση για τη μέτρηση της ανεπάρκειας των πόρων θα είναι καίρια στο μέλλον για την αειφόρο ανάπτυξη της Ένωσης. (4) Η απόφαση αριθ. 1578/2007/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2007, για το κοινοτικό στατιστικό πρόγραμμα 2008-2012 (3) αναφέρεται ρητώς στην ανάγκη υψηλής ποιότητας στατιστικών και λογαριασμών στον τομέα του περιβάλλοντος. Επιπλέον, στις κύριες πρωτοβουλίες για το 2008 έως το 2012 αναφέρει ότι θα πρέπει να αναπτυχθούν νομικές βάσεις, όπου απαιτείται, για τους βασικούς τομείς συλλογής στοιχείων για το περιβάλλον που δεν καλύπτονται επί του παρόντος από νομικές πράξεις. (5) Στην ανακοίνωσή της της 20ής Αυγούστου 2009 με τίτλο «Το ΑΕΠ και πέρα από αυτό - Η μέτρηση της προόδου σε ένα μεταβαλλόμενο κόσμο», η Επιτροπή αναγνώρισε την ανάγκη να συμπληρωθούν οι υφιστάμενοι δείκτες με στοιχεία που ενσωματώνουν περιβαλλοντικές και κοινωνικές πτυχές, ούτως ώστε να καταστεί δυνατή μια πιο συνεκτική και σφαιρική χάραξη πολιτικής. Προς τον σκοπό αυτό, οι περιβαλλοντικοί οικονομικοί λογαριασμοί προσφέρουν μέσα παρακολούθησης των πιέσεων που ασκούνται από την οικονομία στο περιβάλλον και διερεύνησης του τρόπου με τον οποίο θα μπορούσαν να αμβλυνθούν οι πιέσεις αυτές. Οι περιβαλλοντικοί οικονομικοί λογαριασμοί απεικονίζουν την αλληλεπίδραση μεταξύ οικονομικών παραγόντων, παραγόντων των νοικοκυριών και περιβαλλοντικών παραγόντων και κατά συνέπεια περιέχουν περισσότερες πληροφορίες από ό,τι από μόνοι τους οι εθνικοί λογαριασμοί. Αποτελούν σημαντική πηγή δεδομένων για περιβαλλοντικές αποφάσεις και η Επιτροπή θα πρέπει να τους συνεκτιμά κατά τη διενέργεια εκτιμήσεων αντικτύπου. Σύμφωνα με τις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης και του δυναμισμού για την επίτευξη οικονομίας με αποτελεσματική αξιοποίηση των πόρων και οικονομίας χαμηλής ρύπανσης, που κατοχυρώνονται στη Στρατηγική Ευρώπη 2020 και σε διάφορες σημαντικές πρωτοβουλίες, καθίσταται συνεχώς πιο επιτακτική η ανάγκη ανάπτυξης πλαισίου στοιχείων το οποίο σταθερά να περιλαμβάνει περιβαλλοντικά θέματα παράλληλα με τα οικονομικά. (6) Το ευρωπαϊκό σύστημα λογαριασμών (ΕΣΛ), που εισήχθη με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2223/96 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 1996, περί του ευρωπαϊκού συστήματος εθνικών και περιφερειακών λογαριασμών της Κοινότητας (4) («ΕΣΛ 95»), είναι συμβατό με το σύστημα εθνικών λογαριασμών (ΣΕΛ) και εγκρίθηκε από την επιτροπή στατιστικών των Ηνωμένων Εθνών τον Φεβρουάριο του 1993, είναι το κύριο εργαλείο πίσω από τις οικονομικές στατιστικές της Ένωσης, καθώς και πολλούς οικονομικούς δείκτες (συμπεριλαμβανόμενου του ΑΕΠ). Το πλαίσιο του ΕΣΛ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάλυση και αξιολόγηση διάφορων πτυχών της οικονομίας (π.χ. τη δομή της, τα ειδικά μέρη της, τη διαχρονική εξέλιξή της), ωστόσο, για ορισμένες ειδικές ανάγκες στοιχείων, όπως η ανάλυση της αλληλεπίδρασης μεταξύ του περιβάλλοντος και της οικονομίας, η καλύτερη λύση είναι η κατάρτιση ξεχωριστών δορυφορικών λογαριασμών. (7) Στα συμπεράσματά του, τον Ιούνιο του 2006, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε την Ένωση και τα κράτη μέλη της να επεκτείνουν τους εθνικούς λογαριασμούς σε θεμελιώδεις πτυχές της αειφόρου ανάπτυξης. Οι εθνικοί λογαριασμοί θα πρέπει συνεπώς να συμπληρωθούν με ολοκληρωμένους περιβαλλοντικούς οικονομικούς λογαριασμούς που να παρέχουν πλήρως συνεπή στοιχεία. (8) Είναι ιδιαίτερα σημαντικό, μόλις το σύστημα καταστεί πλήρως λειτουργικό, οι ευρωπαϊκοί περιβαλλοντικοί οικονομικοί λογαριασμοί να χρησιμοποιούνται ενεργά και με ακρίβεια σε όλα τα κράτη μέλη και στη χάραξη όλων των σχετικών πολιτικών της Ένωσης ως βασικό στοιχείο για εκτιμήσεις αντικτύπου, σχέδια δράσης, νομοθετικές προτάσεις και άλλα σημαντικά αποτελέσματα της διαδικασίας χάραξης πολιτικής. (9) Θα μπορούσαν επίσης να παραχθούν εγκυρότερα δεδομένα με προβλέψεις του παρόντος, οι οποίες χρησιμοποιούν στατιστικές τεχνικές παρεμφερείς με εκείνες της πρόβλεψης, για αξιόπιστες εκτιμήσεις. (10) Οι δορυφορικοί λογαριασμοί καθιστούν δυνατή την επέκταση της αναλυτικής ικανότητας της εθνικής λογιστικής για επιλεγμένους τομείς κοινωνικού ενδιαφέροντος, όπως οι πιέσεις που ασκούνται στο περιβάλλον και οφείλονται στις δραστηριότητες του ανθρώπου, με ευέλικτο τρόπο, χωρίς να επιβαρύνεται υπερβολικά ή να διαταράσσεται το κεντρικό σύστημα. Οι δορυφορικοί λογαριασμοί θα πρέπει να διατίθενται στο κοινό τακτικά και με τρόπο κατανοητό. (11) Το σύστημα των ολοκληρωμένων περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών (ΣΠΟΛ), που αναπτύχθηκε συλλογικά από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης και την Παγκόσμια Τράπεζα, αποτελεί δορυφορικό σύστημα του ΣΕΛ. Συγκεντρώνει οικονομικά και περιβαλλοντικά στοιχεία σε ένα κοινό πλαίσιο για τη μέτρηση της συμβολής του περιβάλλοντος στην οικονομία και των επιπτώσεων της οικονομίας στο περιβάλλον. Παρέχει στους υπευθύνους για τη λήψη πολιτικών αποφάσεων δείκτες και περιγραφικές στατιστικές για την παρακολούθηση αυτών των αλληλεπιδράσεων, καθώς και μια βάση δεδομένων για στρατηγικό σχεδιασμό και ανάλυση της πολιτικής, με σκοπό τον εντοπισμό πιο βιώσιμων τρόπων ανάπτυξης. (12) Το ΣΠΟΛ συνοψίζει και ενσωματώνει όσο το δυνατόν περισσότερο τις διάφορες κατηγορίες περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών. Γενικά, όλες αυτές οι κατηγορίες διευρύνουν τις υφιστάμενες έννοιες του ΣΕΛ του κόστους, του σχηματισμού κεφαλαίου και του αποθέματος κεφαλαίου, τις οποίες συμπληρώνουν με επιπρόσθετα στοιχεία από φυσική άποψη, προκειμένου να συμπεριληφθούν στοιχεία για το περιβαλλοντικό κόστος και τη χρήση φυσικών πόρων στην παραγωγή, ή τις οποίες τροποποιούν με την ενσωμάτωση των επιπτώσεων αυτών με νομισματικούς όρους. Εντός αυτού του γενικού προσανατολισμού, οι διάφορες υφιστάμενες κατηγορίες διαφέρουν σημαντικά από την άποψη της μεθοδολογίας και των εξεταζόμενων περιβαλλοντικών προβληματισμών. (13) Η Επιτροπή παρουσίασε την πρώτη στρατηγική της για την «πράσινη λογιστική» το 1994. Από τότε η Επιτροπή (Eurostat) και τα κράτη μέλη ανέπτυξαν και δοκίμασαν μεθόδους λογιστικής σε σημείο που ορισμένα κράτη μέλη τώρα παρέχουν τακτικά πρώτα στοιχεία περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών. Συνηθέστεροι είναι οι λογαριασμοί που αφορούν τη φυσική ροή των αερίων ρύπων (συμπεριλαμβανομένων των αερίων του θερμοκηπίου) και την ανάλωση των υλικών, καθώς και οι χρηματικοί λογαριασμοί σχετικά με τις δαπάνες περιβαλλοντικής προστασίας και τους περιβαλλοντικούς φόρους. (14) Ένας από τους στόχους για την περίοδο που καλύπτεται από το Κοινοτικό Στατιστικό Πρόγραμμα 2008-2012 είναι η ανάληψη πρωτοβουλιών για την αντικατάσταση συμφωνιών από τη νομοθεσία της Ένωσης σε ορισμένους τομείς όπου συντάσσονται συχνά ευρωπαϊκές στατιστικές που έχουν ωριμάσει επαρκώς. (15) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 223/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, σχετικά με τις ευρωπαϊκές στατιστικές (5) παρέχει ένα πλαίσιο αναφοράς για ευρωπαϊκούς περιβαλλοντικούς οικονομικούς λογαριασμούς. Ειδικότερα, απαιτεί συμμόρφωση των ευρωπαϊκών στατιστικών με τις αρχές της επαγγελματικής ανεξαρτησίας, της αμεροληψίας, της αντικειμενικότητας, της αξιοπιστίας, της στατιστικής εχεμύθειας και της αποδοτικότητας του κόστους. (16) Επειδή οι διάφορες σειρές περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών βρίσκονται υπό εξέλιξη και σε διαφορετικά στάδια ωριμότητας, θα πρέπει να εγκριθεί μια δομή σε ενότητες για να παρέχει την κατάλληλη ευελιξία και να επιτρέπει, μεταξύ άλλων, την εισαγωγή πρόσθετων ενοτήτων. (17) Θα πρέπει να καταρτιστεί πρόγραμμα πιλοτικών μελετών για τη βελτίωση της ποιότητας των εκθέσεων και των στοιχείων, για τη βελτίωση των μεθοδολογιών και για την προετοιμασία για περαιτέρω εξελίξεις. (18) Πριν από την εισαγωγή πρόσθετων απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων, θα πρέπει να διενεργηθεί μελέτη σκοπιμότητας. (19) Η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί ώστε να χορηγεί παρεκκλίσεις στα κράτη μέλη κατά τις μεταβατικές περιόδους, κατά το μέτρο που απαιτούνται σημαντικές προσαρμογές στα εθνικά στατιστικά συστήματά τους. (20) Η Ένωση θα πρέπει να ενθαρρύνει την εισαγωγή περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών σε τρίτες χώρες, ιδίως σε όσες μοιράζονται περιβαλλοντικούς πόρους (κυρίως ύδατα) με κράτη μέλη. (21) Επειδή ο στόχος του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η θέσπιση κοινού πλαισίου για τη συλλογή, την κατάρτιση, τη διαβίβαση και την αξιολόγηση ευρωπαϊκών περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών, είναι αδύνατον να επιτευχθεί ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη και μπορεί, συνεπώς, να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη του στόχου αυτού. (22) Θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σκοπό την προσαρμογή των ενοτήτων στις περιβαλλοντικές, οικονομικές και τεχνικές εξελίξεις, καθώς και την παροχή μεθοδολογικής καθοδήγησης. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό η Επιτροπή να διεξαγάγει τις απαραίτητες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, μεταξύ άλλων, και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, όταν ετοιμάζει και συντάσσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. (23) Προκειμένου να εξασφαλιστούν ενιαίοι όροι για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και η ορθή εφαρμογή του συστήματος των ευρωπαϊκών περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές εξουσίες. Οι εν λόγω εξουσίες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (6). (24) Ζητήθηκε η γνώμη της επιτροπής Ευρωπαϊκού Στατιστικού Συστήματος, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Αντικείμενο Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κοινό πλαίσιο για τη συλλογή, την κατάρτιση, τη διαβίβαση και την αξιολόγηση των ευρωπαϊκών περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών, με στόχο τη δημιουργία περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών ως δορυφορικών λογαριασμών στο πλαίσιο του ΕΣΛ 95, με την παροχή μεθοδολογίας, κοινών προτύπων, ορισμών, ταξινομήσεων και κανόνων λογιστικής, με σκοπό να χρησιμοποιηθούν για την κατάρτιση περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών. Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: 1) ως «εκπομπή αερίων ρύπων» νοείται η φυσική ροή υλικών σε μορφή αερίων ή σωματιδίων από την εθνική οικονομία (διαδικασίες παραγωγής ή κατανάλωσης) στην ατμόσφαιρα (ως μέρος του περιβαλλοντικού συστήματος)· 2) ως «περιβαλλοντικός φόρος» νοείται ο φόρος του οποίου η φορολογική βάση αποτελεί φυσική μονάδα (ή υποκατάστατο φυσικής μονάδας) για κάτι το οποίο έχει αποδεδειγμένο, συγκεκριμένο αρνητικό αντίκτυπο στο περιβάλλον και ο οποίος αναγνωρίζεται ως φόρος στο ΕΣΛ 95)· 3) ως «λογαριασμοί ροής υλικών για το σύνολο της οικονομίας (ΛΡΥΣΟ)» νοούνται οι συνεκτικές συγκεντρώσεις των εισροών υλικών στις εθνικές οικονομίες, οι μεταβολές των αποθεμάτων υλικών εντός της οικονομίας και οι εκροές υλικών σε άλλες οικονομίες ή στο περιβάλλον. Άρθρο 3 Ενότητες 1. Οι περιβαλλοντικοί οικονομικοί λογαριασμοί που πρέπει να καταρτιστούν εντός του κοινού πλαισίου που αναφέρεται στο άρθρο 1 εντάσσονται στις ακόλουθες ενότητες: α) ενότητα για τους λογαριασμούς εκπομπών αερίων ρύπων, όπως ορίζεται στο παράρτημα Ι· β) ενότητα για τους περιβαλλοντικούς φόρους ανά οικονομική δραστηριότητα, όπως ορίζεται στο παράρτημα ΙΙ· γ) ενότητα για λογαριασμούς ροής υλικών για το σύνολο της οικονομίας, όπως ορίζεται στο παράρτημα III. 2. Κάθε παράρτημα περιέχει τα ακόλουθα στοιχεία: α) τους στόχους για τους οποίους καταρτίζονται οι λογαριασμοί· β) την κάλυψη των λογαριασμών· γ) τον κατάλογο των χαρακτηριστικών για τα οποία πρέπει να συγκεντρωθούν και να διαβιβαστούν δεδομένα· δ) το πρώτο έτος αναφοράς, τη συχνότητα και τις προθεσμίες διαβίβασης για την κατάρτιση των λογαριασμών· ε) τους πίνακες αναφοράς· στ) τη μέγιστη διάρκεια των μεταβατικών περιόδων που αναφέρονται στο άρθρο 8 κατά τις οποίες η Επιτροπή μπορεί να χορηγεί παρεκκλίσεις. 3. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει πράξεις κατ’ εξουσιοδότηση, εφόσον είναι αναγκαίο να ληφθούν υπόψη περιβαλλοντικές, οικονομικές και τεχνικές εξελίξεις, σύμφωνα με το άρθρο 9: α) με σκοπό την παροχή μεθοδολογικής καθοδήγησης, και β) με σκοπό την ενημέρωση των κατά την παράγραφο 1 παραρτημάτων όσον αφορά τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχεία γ) έως ε). Κατά την άσκηση των εξουσιών της σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, η Επιτροπή εξασφαλίζει ότι οι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις της δεν επιβάλλουν σημαντική πρόσθετη διοικητική επιβάρυνση στα κράτη μέλη και στις αντίστοιχες μονάδες. Άρθρο 4 Πιλοτικές έρευνες 1. Η Επιτροπή καταρτίζει πρόγραμμα για πιλοτικές έρευνες που πραγματοποιούνται από τα κράτη μέλη σε εθελοντική βάση, προκειμένου να αναπτυχθεί η υποβολή εκθέσεων και να βελτιωθεί η ποιότητα στοιχείων, να δημιουργηθούν μακροχρόνιες σειρές στοιχείων και να αναπτυχθεί η μεθοδολογία. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει πιλοτικές έρευνες για τον έλεγχο της σκοπιμότητας εισαγωγής νέων ενοτήτων περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών. Κατά την κατάρτιση του προγράμματος, η Επιτροπή εξασφαλίζει ότι δεν επιβάλλεται πρόσθετη διοικητική ή οικονομική επιβάρυνση στα κράτη μέλη και στις αντίστοιχες μονάδες. 2. Τα πορίσματα των πιλοτικών ερευνών αξιολογούνται και δημοσιεύονται από την Επιτροπή, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα πλεονεκτήματα της διαθεσιμότητας των στοιχείων σε σχέση με το κόστος της συλλογής και την αντίστοιχη διοικητική επιβάρυνση. Τα εν λόγω πορίσματα λαμβάνονται υπ’ όψιν στις προτάσεις εισαγωγής νέων ενοτήτων περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών που η Επιτροπή δύναται να περιλάβει στην έκθεση η οποία αναφέρεται στο άρθρο 10. Άρθρο 5 Συλλογή στοιχείων 1. Σύμφωνα με τα παραρτήματα του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη συλλέγουν τα αναγκαία στοιχεία για την παρακολούθηση των χαρακτηριστικών που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο γ). 2. Τα κράτη μέλη συλλέγουν τα αναγκαία στοιχεία συνδυάζοντας τις διαφορετικές πηγές που αναφέρονται παρακάτω και βασιζόμενα στην αρχή της απλούστευσης των διοικητικών διαδικασιών: α) έρευνες· β) διαδικασίες για στατιστικές εκτιμήσεις, σε περιπτώσεις όπου ορισμένα χαρακτηριστικά δεν έχουν παρατηρηθεί για όλες τις μονάδες· γ) δοικητικές πηγές. 3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή και παρέχουν λεπτομέρειες σχετικά με τις μεθόδους και τις πηγές που χρησιμοποίησαν. Άρθρο 6 Διαβίβαση στην Επιτροπή (Eurostat) 1. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή (Eurostat) τα στοιχεία που ορίζονται στα παραρτήματα, συμπεριλαμβανομένων των εμπιστευτικών στοιχείων, εντός των προβλεπόμενων σε αυτά προθεσμιών. 2. Τα στοιχεία διαβιβάζονται στην ενδεδειγμένη τεχνική μορφή, η οποία προσδιορίζεται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2. Άρθρο 7 Εκτίμηση της ποιότητας 1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, στα στοιχεία που πρέπει να διαβιβαστούν εφαρμόζονται τα κριτήρια ποιότητας του άρθρου 12 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 223/2009. 2. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή (Eurostat) έκθεση για την ποιότητα των διαβιβαζόμενων στοιχείων. 3. Κατά την εφαρμογή των κριτηρίων ποιότητας, που αναφέρονται στην παράγραφο 1, στα στοιχεία που καλύπτει ο παρών κανονισμός, η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σχετικά με τον καθορισμό των λεπτομερειών, τη δομή και την περιοδικότητα των εκθέσεων ποιότητας. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2. 4. Η Επιτροπή (Eurostat) αξιολογεί την ποιότητα των διαβιβαζόμενων στοιχείων και δύναται, εντός μηνός από την παραλαβή των στοιχείων, να ζητήσει από το συγκεκριμένο κράτος μέλος να υποβάλει αναθεωρημένα στοιχεία ή πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τα στοιχεία, κατά περίπτωση. Άρθρο 8 Παρεκκλίσεις 1. Η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις με σκοπό την παροχή παρεκκλίσεων στα κράτη μέλη κατά τη διάρκεια των μεταβατικών περιόδων που αναφέρονται στα παραρτήματα, εφόσον τα εθνικά στατιστικά συστήματα απαιτούν μείζονες προσαρμογές. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2. 2. Προκειμένου να εξασφαλίσει παρέκκλιση κατά το άρθρο 1, το οικείο κράτος μέλος υποβάλλει δεόντως αιτιολογημένη αίτηση στην Επιτροπή έως τις 12 Νοεμβρίου 2011. Άρθρο 9 Άσκηση της εξουσιοδότησης 1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου. 2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 3 παράγραφος 3 εξουσιοδότηση απονέμεται στην Επιτροπή για περίοδο πέντε ετών από τις 11 Αυγούστου 2011. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με τις εξουσίες που της έχουν ανατεθεί το αργότερο εννέα μήνες πριν από τη λήξη της πενταετίας. Η εξουσιοδότηση ανανεώνεται αυτομάτως για περιόδους ίσης διάρκειας, εκτός εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλουν αντιρρήσεις στην παράταση αυτή το αργότερο τρεις μήνες πριν από τη λήξη κάθε περιόδου. 3. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτή. Δεν θίγει το κύρος των ήδη εν ισχύι κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων. 4. Μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. 5. Η κατ’ εξουσιοδότηση πράξη η οποία εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 3 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχει διατυπωθεί αντίρρηση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εντός δύο μηνών από την ημέρα που η πράξη κοινοποιείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή εφόσον, πριν από τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενημερώσουν αμφότερα την Επιτροπή ότι δεν θα προβάλουν αντιρρήσεις. Η προθεσμία παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου. Άρθρο 10 Υποβολή εκθέσεων και επανεξέταση Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013 και στη συνέχεια ανά τριετία, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Με την εν λόγω έκθεση αξιολογούνται συγκεκριμένα η ποιότητα των διαβιβασμένων στοιχείων, οι μέθοδοι συλλογής στοιχείων, η διοικητική επιβάρυνση των κρατών μελών και των αντίστοιχων μονάδων, καθώς και η σκοπιμότητα και η αποτελεσματικότητα των εν λόγω στατιστικών. Εφόσον ενδείκνυται και λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα πορίσματα που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2, η έκθεση συνοδεύεται από προτάσεις: - για την εισαγωγή νέων ενοτήτων περιβαλλοντικών οικονομικών λογαριασμών, όπως έξοδα και έσοδα για την προστασία του περιβάλλοντος (ΕΕΠΠ)/λογαριασμοί δαπανών περιβαλλοντικής προστασίας (ΛΔΠΠ), τομέας περιβαλλοντικών αγαθών και υπηρεσιών (ΤΠΑΥ), λογαριασμοί ενέργειας, μεταβιβάσεις που αφορούν το περιβάλλον (επιδοτήσεις), λογαριασμοί διαχείρισης φυσικών πόρων (ΛΔΦΠ), λογαριασμοί υδάτων (ποσοτικοί και ποιοτικοί), λογαριασμοί αποβλήτων, λογαριασμοί δασών, λογαριασμοί υπηρεσιών οικοσυστήματος, λογαριασμοί αποθεμάτων υλικών στο σύνολο της οικονομίας (ΛΑΥΣΟ) και η μέτρηση μη χρησιμοποιημένων γήινων προϊόντων εκσκαφής (συμπεριλαμβανόμενου του εδάφους), - με σκοπό την περαιτέρω βελτίωση της ποιότητας των στοιχείων και των μεθόδων συλλογής στοιχείων, ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό την κάλυψη και τη συγκρισιμότητα των στοιχείων και μειώνοντας τη διοικητική επιβάρυνση των επιχειρήσεων και της διοίκησης. Άρθρο 11 Επιτροπή 1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή Ευρωπαϊκού Στατιστικού Συστήματος που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 223/2009. Η εν λόγω επιτροπή συνιστά επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. 2. Σε περίπτωση αναφοράς στην παρούσα παράγραφο, ισχύει το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Άρθρο 12 Έναρξη ισχύος Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Στρασβούργο, 6 Ιουλίου 2011.


ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 5ης Δεκεμβρίου 2011 για τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας της Κροατίας, για τη συμμετοχή της Δημοκρατίας της Κροατίας στις εργασίες του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας (2011/841/ΕΕ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 168 παράγραφος 5, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α) σημείο v), Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1920/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας (1) προβλέπει, στο άρθρο 21, ότι το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας είναι ανοικτό στη συμμετοχή τρίτων χωρών, οι οποίες συμμερίζονται το ενδιαφέρον της Ένωσης και των κρατών μελών της για τους στόχους και τα επιτεύγματά του. (2) Η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας της Κροατίας για τη συμμετοχή της Δημοκρατίας της Κροατίας στις εργασίες του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας (στο εξής «η συμφωνία») υπογράφτηκε εξ ονόματος της Ένωσης στις 6 Δεκεμβρίου 2010, υπό την επιφύλαξη της σύναψής της. (3) Θα πρέπει να εγκριθεί η συμφωνία, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Εγκρίνεται εξ ονόματος της Ένωσης η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας της Κροατίας για τη συμμετοχή της Δημοκρατίας της Κροατίας στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας (στο εξής «η συμφωνία»). Το κείμενο της συμφωνίας επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση. Άρθρο 2 Ο πρόεδρος του Συμβουλίου ορίζει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που είναι αρμόδια να διαβιβάσουν, εξ ονόματος της Ένωσης, τη διπλωματική διακοίνωση που προβλέπεται στο άρθρο 10 της συμφωνίας (2). Άρθρο 3 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έγκρισής της. Βρυξέλλες, 5 Δεκεμβρίου 2011.

Διεθνείς συμφωνίες

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ


ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 610/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 9ης Ιουλίου 2012 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 124/2009 της Επιτροπής, της 10ης Φεβρουαρίου 2009, σχετικά με τον καθορισμό ανώτατων ορίων για την παρουσία κοκκιδιοστατικών ή ιστομοναδοστατικών στα τρόφιμα ως αποτέλεσμα της αναπόφευκτης μεταφοράς των εν λόγω ουσιών σε μη στοχευόμενες ζωοτροφές (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 315/93 του Συμβουλίου, της 8ης Φεβρουαρίου 1993, για τη θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών για τις προσμείξεις των τροφίμων (1), και ιδίως το άρθρο 2 παράγραφος 3, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 124/2009 της Επιτροπής της 10ης Φεβρουαρίου 2009, σχετικά με τον καθορισμό ανώτατων ορίων για την παρουσία κοκκιδιοστατικών ή ιστομοναδοστατικών στα τρόφιμα ως αποτέλεσμα της αναπόφευκτης μεταφοράς των εν λόγω ουσιών σε μη στοχευόμενες ζωοτροφές (2) καθορίζει ανώτατα όρια για ορισμένα κοκκιδιοστατικά και ιστομοναδοστατικά στα τρόφιμα, ώστε να διασφαλίζεται η σωστή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να προστατεύεται η δημόσια υγεία. (2) Τα ανώτατα όρια θα πρέπει να προσαρμόζονται συνεχώς για να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις των επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων και οι αλλαγές των ανώτατων ορίων καταλοίπων που θεσπίζονται για τα συγκεκριμένα τρόφιμα στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 470/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 2009, για θέσπιση κοινοτικών διαδικασιών για τον καθορισμό ορίων καταλοίπων των φαρμακολογικά δραστικών ουσιών στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης (3), ή στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1831/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, για τις πρόσθετες ύλες που χρησιμοποιούνται στη διατροφή των ζώων (4). (3) Έχουν καθοριστεί ανώτατα όρια καταλοίπων για τη νατριούχο λασαλοσίδη στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης από βοοειδή στον πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 470/2009 με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 86/2012 της Επιτροπής, της 1ης Φεβρουαρίου 2012, για τροποποίηση του παραρτήματος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 37/2010 σχετικά με φαρμακολογικώς δραστικές ουσίες και την ταξινόμησή τους όσον αφορά τα ανώτατα όρια καταλοίπων στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης, όσον αφορά την ουσία λασαλοσίδη (5). Συνεπώς, είναι αναγκαίο να τροποποιηθούν οι διατάξεις σχετικά με τη νατριούχο λασαλοσίδη. (4) Έχουν προκύψει νέα τεχνικά στοιχεία, συγκεκριμένα ειδικές μελέτες σχετικά με το ποσοστό μεταφοράς μαδουραμικίνης από τις ζωοτροφές στα αυγά ωοτόκων ορνίθων. Οι μελέτες αυτές δείχνουν ότι οι ζωοτροφές από ωοτόκες όρνιθες που περιέχουν μαδουραμικίνη εξαιτίας διασταυρούμενης μόλυνσης αλλά κάτω από τα ανώτατα όρια οδηγούν σε όρια μαδουραμικίνης στα αυγά υψηλότερα από το ανώτατο σήμερα επιτρεπτό όριο. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της γνώμης της EFSA για τη διασταυρούμενη μόλυνση μη στοχευόμενων ζωοτροφών από μαδουραμικίνη (6) και την επιστημονική γνώμη για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της εναμμώνιας μαδουραμικίνης στα κοτόπουλα προς πάχυνση, (7) τα υψηλότερα αυτά όρια δεν συνεπάγονται σημαντικό κίνδυνο για την υγεία των καταναλωτών. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να τροποποιηθούν αναλόγως οι διατάξεις όσον αφορά την μαδουραμικίνη. (5) Οι όροι αδειοδότησης των ουσιών νικαρβαζίνη και δικλαζουρίλη ως πρόσθετων ζωοτροφών τροποποιήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 875/2010 της Επιτροπής, της 5ης Οκτωβρίου 2010, σχετικά με τη χορήγηση δεκαετούς άδειας για πρόσθετη ύλη ζωοτροφών (8) και με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 169/2011 της Επιτροπής, της 23ης Φεβρουαρίου 2011, για τη χορήγηση άδειας για τη χρήση του diclazuril ως πρόσθετης ύλης ζωοτροφών για τις φραγκόκοτες (9) αντιστοίχως. Οι εξελίξεις αυτές απαιτούν σημαντικές αλλαγές στα ανώτατα επίπεδα που έχουν καθοριστεί για την νικαρβαζίνη και μικρές αλλαγές και την δικλαζουρίλη στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 124/2009. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της γνώμης της EFSA για τη διασταυρούμενη μόλυνση μη στοχευόμενων ζωοτροφών από νικαρβαζίνη (10) και την επιστημονική γνώμη για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της νικαρβαζίνης στα κοτόπουλα προς πάχυνση, (11) τα προτεινόμενα ανώτατα όρια για την νικαρβαζίνη στα τρόφιμα ως αποτέλεσμα της αναπόφευκτης μεταφοράς σε μη στοχευόμενες ζωοτροφές δεν συνεπάγονται σημαντικό κίνδυνο για την υγεία των καταναλωτών. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να τροποποιηθούν αναλόγως οι διατάξεις όσον αφορά την δικλαζουρίλη και την νικαρβαζίνη. (6) Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 124/2009 θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως. (7) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Το παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 124/2009 τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 9 Ιουλίου 2012.

ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ


ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 492/2011 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 5ης Απριλίου 2011 που αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στο εσωτερικό της Ένωσης (κωδικοποιημένο κείμενο) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 46, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης της πρότασης στα εθνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (1), Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (2), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (3), έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα και ουσιωδώς (4). Είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού, η κωδικοποίηση του εν λόγω κανονισμού. (2) Θα πρέπει να εξασφαλισθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στο εσωτερικό της Ένωσης. Η πραγματοποίηση του στόχου αυτού συνεπάγεται την κατάργηση κάθε διακρίσεως που βασίζεται στην ιθαγένεια μεταξύ των εργαζομένων των κρατών μελών, όσον αφορά την απασχόληση, την αμοιβή, και τους άλλους όρους εργασίας καθώς και το δικαίωμα των εργαζομένων να διακινούνται ελεύθερα στο εσωτερικό της Ένωσης για να ασκήσουν μισθωτή δραστηριότητα, με την επιφύλαξη των περιορισμών που δικαιολογούνται για λόγους δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας και δημοσίας υγείας. (3) Θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις για την επίτευξη των στόχων που ορίζουν τα άρθρα 45 και 46 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας. (4) Η ελεύθερη κυκλοφορία συνιστά για τους εργαζομένους και τις οικογένειές τους θεμελιώδες δικαίωμα. Η κινητικότητα του εργατικού δυναμικού στην Ένωση πρέπει να αποτελεί για τους εργαζόμενους ένα από τα μέσα που τους εξασφαλίζουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν τους όρους διαβιώσεως και εργασίας τους και να διευκολύνει την κοινωνική τους προαγωγή, και ταυτόχρονα πρέπει να συμβάλλει στην πλήρωση των αναγκών της οικονομίας των κρατών μελών. Θα πρέπει να κατοχυρωθεί το δικαίωμα όλων των εργαζομένων των κρατών μελών να ασκούν τη δραστηριότητα της εκλογής τους στο εσωτερικό της Ένωσης. (5) Το δικαίωμα αυτό θα πρέπει να αναγνωρίζεται αδιακρίτως στους «μονίμους», εποχιακούς, μεθοριακούς εργαζομένους ή σε όσους ασκούν τη δραστηριότητά τους στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών. (6) Το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας απαιτεί, για να μπορεί να ασκείται υπό αντικειμενικές συνθήκες ελευθερίας και αξιοπρέπειας, να εξασφαλισθεί πραγματικά και νομικά η ισότητα μεταχείρισης ως προς την άσκηση μισθωτής δραστηριότητος και την ανεύρεση στέγης, και επίσης να καταργηθούν τα εμπόδια στην κινητικότητα των εργαζομένων, ιδίως όσον αφορά τις προϋποθέσεις ενσωματώσεως της οικογένειας του εργαζομένου στη χώρα υποδοχής. (7) Από την αρχή της μη διακρίσεως μεταξύ των εργαζομένων της Ένωσης συνεπάγεται ότι αναγνωρίζεται, σε όλους τους υπηκόους των κρατών μελών, ίδια προτεραιότητα ως προς την απασχόληση όπως και για τους ημεδαπούς εργαζομένους. (8) Οι μηχανισμοί για την αντιστάθμιση της προσφοράς και της ζήτησης εργασίας, ιδίως με την ανάπτυξη της άμεσης συνεργασίας μεταξύ των κεντρικών υπηρεσιών απασχολήσεως αλλά και μεταξύ των περιφερειακών υπηρεσιών, καθώς και διά συντονισμού της ενημερώσεως, εξασφαλίζουν γενικώς σαφέστερη εικόνα της αγοράς εργασίας. Οι εργαζόμενοι που επιθυμούν να μετακινηθούν θα πρέπει επίσης να ενημερώνονται τακτικά περί των όρων διαβιώσεως και εργασίας. (9) Υπάρχει στενή σχέση μεταξύ ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων, απασχολήσεως και επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, ιδίως κατά το μέτρο που η επαγγελματική εκπαίδευση αποσκοπεί στο να καταστήσει τους εργαζομένους ικανούς να ανταποκριθούν σε συγκεκριμένες προσφορές εργασίας που προέρχονται από άλλες περιοχές της Ένωσης. Η σχέση αυτή καθιστά αναγκαία τη μελέτη των συναφών προβλημάτων, όχι πλέον μεμονωμένα, αλλά σε στενή αλληλεξάρτηση μεταξύ τους, λαμβανομένων επίσης υπόψη των προβλημάτων απασχολήσεως σε περιφερειακό επίπεδο. Είναι συνεπώς αναγκαίο οι προσπάθειες των κρατών μελών να στραφούν προς τον συντονισμό της πολιτικής τους στον τομέα της απασχολήσεως σε κοινοτικό επίπεδο, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ, ΙΣΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΜΗΜΑ 1 Πρόσβαση σε απασχόληση Άρθρο 1 1. Κάθε υπήκοος κράτους μέλους, ανεξαρτήτως του τόπου διαμονής του, έχει το δικαίωμα να αναλαμβάνει μισθωτή δραστηριότητα και να την ασκεί στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους, συμφώνως προς τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που ρυθμίζουν την απασχόληση των ημεδαπών εργαζομένων του κράτους αυτού. 2. Απολαύει ιδίως, στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους, του ιδίου δικαιώματος προτεραιότητας, όπως και οι υπήκοοι του κράτους αυτού, στις διαθέσιμες θέσεις εργασίας. Άρθρο 2 Κάθε υπήκοος κράτους μέλους και κάθε εργοδότης που ασκεί δραστηριότητα στην επικράτεια κράτους μέλους δύνανται να ανταλλάσσουν μεταξύ τους αιτήσεις και προσφορές εργασίας, να συνάπτουν συμβάσεις εργασίας και να τις εκτελούν, συμφώνως προς τις ισχύουσες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, χωρίς να δύναται να προκύψει εξ αυτού διάκριση. Άρθρο 3 1. Στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, δεν εφαρμόζονται οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις ή οι διοικητικές πρακτικές κράτους μέλους: α) οι οποίες περιορίζουν ή εξαρτούν από όρους, που δεν προβλέπονται για τους ημεδαπούς, τη ζήτηση και την προσφορά εργασίας, την πρόσληψη σε απασχόληση και την άσκησή της από τους αλλοδαπούς· ή β) οι οποίες, αν και εφαρμόζονται ανεξαρτήτως ιθαγενείας έχουν ως αποκλειστικό ή κύριο σκοπό ή αποτέλεσμα να αποκλείουν τους υπηκόους των άλλων κρατών μελών από την προσφερομένη απασχόληση. Το πρώτο εδάφιο δεν αφορά τους όρους τους σχετικούς με τις απαιτούμενες γλωσσικές γνώσεις λόγω της φύσεως της προς πλήρωση θέσεως εργασίας. 2. Περιλαμβάνονται ιδίως μεταξύ των διατάξεων ή πρακτικών κράτους μέλους κατά την παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, εκείνες οι οποίες: α) υποχρεώνουν τους αλλοδαπούς να προσφεύγουν σε ειδικές διαδικασίες προσλήψεως εργατικού δυναμικού· β) περιορίζουν ή υποβάλλουν την ανακοίνωση των προσφορών εργασίας διαμέσου του τύπου ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο σε όρους άλλους από εκείνους που ισχύουν για τους εργοδότες που ασκούν τις δραστηριότητές τους στην επικράτεια του κράτους αυτού· γ) εξαρτούν την απασχόληση από προϋποθέσεις εγγραφής στα γραφεία ευρέσεως εργασίας ή εμποδίζουν την ονομαστική πρόσληψη εργαζομένων όταν πρόκειται για πρόσωπα που δεν διαμένουν στην επικράτεια του κράτους αυτού. Άρθρο 4 1. Οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις των κρατών μελών που περιορίζουν, κατ’ αριθμό ή ποσοστιαία, την απασχόληση των αλλοδαπών, κατ’ επιχείρηση, κατά κλάδο δραστηριότητος, κατά περιφέρεια ή σε εθνικό επίπεδο, δεν εφαρμόζονται στους υπηκόους των άλλων κρατών μελών. 2. Όταν σε κράτος μέλος, η παροχή οιωνδήποτε πλεονεκτημάτων σε επιχειρήσεις εξαρτάται από την απασχόληση ενός κατ’ ελάχιστο ποσοστού ημεδαπών εργαζομένων, οι υπήκοοι των άλλων κρατών μελών λογίζονται ως ημεδαποί εργαζόμενοι, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της οδηγίας 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (5). Άρθρο 5 Ο υπήκοος κράτους μέλους, που αναζητεί απασχόληση στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους, λαμβάνει την ίδια βοήθεια με εκείνη που παρέχουν τα γραφεία απασχολήσεως του κράτους αυτού στους δικούς τους υπηκόους κατά την αναζήτηση απασχολήσεως. Άρθρο 6 1. Η διαδικασία προσλήψεως ή η πρόσληψη υπηκόου ενός κράτους μέλους σε άλλο κράτος μέλος δεν δύναται να εξαρτηθεί από ιατρικά, επαγγελματικά ή άλλα κριτήρια που εισάγουν διακρίσεις λόγω ιθαγένειας, σε σχέση με εκείνα που εφαρμόζονται στους υπηκόους του άλλου κράτους μέλους οι οποίοι επιθυμούν να ασκήσουν την ίδια δραστηριότητα. 2. Ο υπήκοος που διαθέτει ονομαστική προσφορά εργασίας προερχομένη από εργοδότη κράτους μέλους άλλου από εκείνο του οποίου είναι υπήκοος δύναται να υποβληθεί σε επαγγελματική δοκιμασία αν ο εργοδότης το απαιτήσει ρητώς κατά την υποβολή της προσφοράς του. ΤΜΗΜΑ 2 Άσκηση της απασχόλησης και ισότητα μεταχείρισης Άρθρο 7 1. Ο εργαζόμενος υπήκοος ενός κράτους μέλους δεν δύναται στην επικράτεια των άλλων κρατών μελών, να έχει, λόγω της ιθαγένειάς του, διαφορετική μεταχείριση από τους ημεδαπούς εργαζομένους, ως προς τους όρους απασχόλησης και εργασίας, ιδίως όσον αφορά την αμοιβή, την απόλυση, την επαγγελματική επανένταξη ή την επαναπασχόληση αν έχει καταστεί άνεργος. 2. Απολαύει των ιδίων κοινωνικών και φορολογικών πλεονεκτημάτων με τους ημεδαπούς εργαζομένους. 3. Δικαιούται εξίσου, όπως και οι ημεδαποί εργαζόμενοι και υπό τους αυτούς όρους, να φοιτά στις επαγγελματικές σχολές και στα κέντρα επαναπροσαρμογής ή επανεκπαίδευσης. 4. Κάθε ρήτρα συλλογικής ή ατομικής συμβάσεως ή άλλης συλλογικής ρυθμίσεως που αφορά την πρόσβαση σε απασχόληση, την αμοιβή και τους άλλους όρους εργασίας και απόλυσης, είναι αυτοδικαίως άκυρη κατά το μέτρο που προβλέπει ή επιτρέπει όρους που εισάγουν διακρίσεις έναντι των εργαζομένων υπηκόων άλλων κρατών μελών. Άρθρο 8 Ο εργαζόμενος υπήκοος κράτους μέλους που απασχολείται στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους απολαύει ίσης μεταχειρίσεως ως προς τη συμμετοχή του σε συνδικαλιστικές οργανώσεις και την άσκηση των συνδικαλιστικών του δικαιωμάτων συμπεριλαμβανομένων και του δικαιώματος ψήφου και της κατάληψης διοικητικών ή διευθυντικών θέσεων συνδικαλιστικής οργανώσεως. Είναι δυνατόν να αποκλεισθεί η συμμετοχή του από τη διοίκηση οργανισμών δημοσίου δικαίου και από την άσκηση λειτουργήματος δημοσίου δικαίου. Απολαύει εξάλλου του δικαιώματος εκλογιμότητας στα όργανα εκπροσώπησης των εργαζομένων στην επιχείρηση. Το πρώτο εδάφιο δεν θίγει νομοθεσίες ή ρυθμίσεις, οι οποίες, σε ορισμένα κράτη μέλη, παραχωρούν εκτενέστερα δικαιώματα σε εργαζομένους που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη. Άρθρο 9 1. Ο εργαζόμενος υπήκοος κράτους μέλους που απασχολείται στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους απολαύει όλων των δικαιωμάτων και όλων των πλεονεκτημάτων που παρέχονται στους ημεδαπούς εργαζομένους ως προς τη στέγη, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος κτήσεως της κυριότητος της κατοικίας την οποία έχει ανάγκη. 2. Ο εργαζόμενος κατά την παράγραφο 1 δικαιούται εξίσου όπως και οι ημεδαποί να εγγράφεται στην περιφέρεια όπου απασχολείται στους καταλόγους ανευρέσεως κατοικίας, όπου τηρούνται παρόμοιοι κατάλογοι, και να απολαύει της προτεραιότητας και των πλεονεκτημάτων που προκύπτουν από την εγγραφή αυτή. Εάν η οικογένειά του παρέμεινε στη χώρα προελεύσεως, θεωρείται για τον σκοπό αυτόν ότι διαμένει στην εν λόγω περιφέρεια, εφόσον οι ημεδαποί εργαζόμενοι απολαύουν παρομοίου τεκμηρίου. ΤΜΗΜΑ 3 Οικογένειες των εργαζομένων Άρθρο 10 Τα τέκνα του υπηκόου κράτους μέλους που απασχολείται ή έχει απασχοληθεί κατά το παρελθόν στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους γίνονται δεκτά στα μαθήματα γενικής εκπαιδεύσεως, μαθητείας και επαγγελματικής εκπαιδεύσεως υπό τους ίδιους όρους με τους υπηκόους αυτού του κράτους, εφόσον τα εν λόγω τέκνα διαμένουν στην επικράτειά του. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τις πρωτοβουλίες που καθιστούν δυνατό στα εν λόγω τέκνα να παρακολουθήσουν τα ανωτέρω μαθήματα με τις καλύτερες δυνατές προϋποθέσεις. ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΘΕΣΗ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΚΑΙ ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΖΗΤΗΣΕΩΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΜΗΜΑ 1 Συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και με την Επιτροπή Άρθρο 11 1. Τα κράτη μέλη ή η Επιτροπή προωθούν ή αναλαμβάνουν σε συνεργασία μεταξύ τους κάθε μελέτη, όσον αφορά την απασχόληση και την ανεργία, την οποία κρίνουν αναγκαία για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στο εσωτερικό της Ένωσης. Οι κεντρικές υπηρεσίες απασχολήσεως των κρατών μελών συνεργάζονται στενά μεταξύ τους και με την Επιτροπή προκειμένου να καταλήξουν σε κοινή δράση στον τομέα της θέσεως σε επαφή και του συμψηφισμού της προσφοράς και ζητήσεως εργασίας στην Ένωση και της συνεπαγομένης τοποθετήσεως των εργαζομένων σε εργασίες. 2. Προς τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη ορίζουν ειδικευμένες υπηρεσίες οι οποίες επιφορτίζονται με την οργάνωση των εργασιών στους τομείς στους οποίους αναφέρεται η παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο και με τη συνεργασία μεταξύ τους καθώς και με τις υπηρεσίες της Επιτροπής. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή κάθε μεταβολή που επέρχεται στον καθορισμό των υπηρεσιών αυτών και η Επιτροπή τη δημοσιεύει προς ενημέρωση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρθρο 12 1. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή κάθε πληροφορία σχετική με τα προβλήματα και τα στοιχεία που αφορούν την ελεύθερη κυκλοφορία και απασχόληση των εργαζομένων καθώς και κάθε πληροφορία για την κατάσταση και εξέλιξη της απασχολήσεως. 2. Η Επιτροπή, αφού λάβει υπόψη, στο μέγιστο δυνατό βαθμό, τη γνώμη της τεχνικής επιτροπής του άρθρου 29 (εφεξής: τεχνική επιτροπή), καθορίζει τη μορφή την οποία λαμβάνουν οι πληροφορίες στις οποίες αναφέρεται η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου. 3. Κατά τη διαδικασία που καθορίζει η Επιτροπή, αφού λάβει υπόψη στο μέγιστο δυνατό βαθμό τη γνώμη της τεχνικής επιτροπής, η ειδικευμένη υπηρεσία κάθε κράτους μέλους αποστέλλει στις ειδικευμένες υπηρεσίες των άλλων κρατών μελών και στο Ευρωπαϊκό Γραφείο Συντονισμού, στο οποίο αναφέρεται το άρθρο 18, τις πληροφορίες οι οποίες δύνανται να κατευθύνουν τους εργαζομένους των άλλων κρατών μελών, ως προς τους όρους διαβιώσεως και εργασίας και την κατάσταση της αγοράς εργασίας. Οι πληροφορίες αυτές υπόκεινται σε τακτική ενημέρωση. Οι ειδικευμένες υπηρεσίες των άλλων κρατών μελών διασφαλίζουν μεγάλη δημοσιότητα στις πληροφορίες αυτές, ιδίως διά της διανομής τους στις αρμόδιες υπηρεσίες απασχολήσεως και με όλα τα μέσα επικοινωνίας που προσφέρονται για την ενημέρωση των ενδιαφερομένων εργαζομένων. ΤΜΗΜΑ 2 Ο μηχανισμός συμψηφισμού Άρθρο 13 1. Η ειδικευμένη υπηρεσία κάθε κράτους μέλους απευθύνει τακτικά στις ειδικευμένες υπηρεσίες των άλλων κρατών μελών, καθώς και στο Ευρωπαϊκό Γραφείο Συντονισμού, στο οποίο αναφέρεται το άρθρο 18: α) τις προσφορές εργασίας στις οποίες μπορούν να ανταποκριθούν υπήκοοι άλλων κρατών μελών· β) τις προσφορές εργασίας που απευθύνονται σε τρίτα κράτη· γ) τις αιτήσεις εργασίας που υπέβαλαν άτομα τα οποία έχουν δηλώσει επίσημα ότι επιθυμούν να εργαστούν σε άλλο κράτος μέλος· δ) πληροφορίες, κατά περιφέρεια και κλάδους δραστηριότητας, σχετικά με τα άτομα που ζητούν εργασία και έχουν δηλώσει ότι είναι πράγματι διατεθειμένα να εργαστούν σε άλλη χώρα. Η ειδικευμένη υπηρεσία κάθε κράτους μέλους διαβιβάζει τις πληροφορίες αυτές στις αρμόδιες υπηρεσίες και οργανισμούς απασχόλησης το συντομότερο δυνατόν. 2. Οι προσφορές και οι αιτήσεις εργασίας κατά την παράγραφο 1 κοινοποιούνται σύμφωνα με ενοποιημένο σύστημα που καταρτίζει το Ευρωπαϊκό Γραφείο Συντονισμού, στο οποίο αναφέρεται το άρθρο 18, σε συνεργασία με την τεχνική επιτροπή. Εφόσον απαιτείται, το σύστημα αυτό μπορεί να αναπροσαρμοστεί. Άρθρο 14 1. Κάθε προσφορά εργασίας κατά την έννοια του άρθρου 13, η οποία απευθύνεται στις υπηρεσίες απασχόλησης ενός κράτους μέλους, ανακοινώνεται και διεκπεραιώνεται από τις αρμόδιες υπηρεσίες απασχόλησης των άλλων ενδιαφερομένων κρατών μελών. Οι υπηρεσίες αυτές γνωστοποιούν στις υπηρεσίες του εν λόγω κράτους μέλους τις συγκεκριμένες και ενδεδειγμένες υποψηφιότητες. 2. Οι αρμόδιες υπηρεσίες των κρατών μελών απαντούν στις αιτήσεις εργασίας στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 13 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο στοιχείο γ) εντός εύλογου προθεσμίας που δεν μπορεί να υπερβεί τον ένα μήνα. 3. Οι υπηρεσίες απασχόλησης παρέχουν στους εργαζομένους που είναι υπήκοοι κρατών μελών την ίδια προτεραιότητα με την παρεχόμενη διά των οικείων μέτρων στους ημεδαπούς εργαζομένους έναντι των εργαζομένων που είναι υπήκοοι τρίτων κρατών. Άρθρο 15 1. Οι ενέργειες που ορίζονται με το άρθρο 14 εκτελούνται από τις ειδικευμένες υπηρεσίες. Ωστόσο, κατά το μέτρο που έχουν εξουσιοδοτηθεί από τις κεντρικές υπηρεσίες και κατά το μέτρο που η οργάνωση των υπηρεσιών απασχολήσεως ενός κράτους μέλους και τα χρησιμοποιούμενα συστήματα τοποθετήσεως καθιστούν τούτο εφικτό, α) οι περιφερειακές υπηρεσίες απασχολήσεως των κρατών μελών: i) προβαίνουν απευθείας σε συμψηφισμό και αντιστάθμιση της προσφοράς και ζήτησης εργασίας, βάσει των πληροφοριών κατά το άρθρο 13, οι οποίες συνοδεύονται από τις κατάλληλες ενέργειες· ii) καθορίζουν άμεσες σχέσεις συμψηφισμού: - στην περίπτωση ονομαστικών προσφορών, - στην περίπτωση ατομικών αιτήσεων εργασίας που απευθύνονται είτε σε ορισμένη υπηρεσία απασχολήσεως είτε σε εργοδότη που ασκεί τη δραστηριότητά του στην περιοχή της αρμοδιότητος της υπηρεσίας αυτής, - όταν οι ενέργειες αυτές συμψηφισμού αφορούν τους εποχιακά εργαζομένους των οποίων η πρόσληψη πρέπει να πραγματοποιείται εντός των συντομότερων προθεσμιών· β) οι κατά τόπο αρμόδιες υπηρεσίες για τις όμορες περιοχές δύο ή περισσότερων κρατών μελών, ανταλλάσσουν τακτικά τα στοιχεία σχετικά με την προσφορά και ζήτηση εργασίας στα πλαίσιά τους, ενεργούν δε απευθείας μεταξύ τους και ανάλογα με τις επιμέρους ρυθμίσεις των σχέσεών τους με τις άλλες υπηρεσίες απασχόλησης της χώρας τους, ώστε να φέρουν σε επαφή τους ενδιαφερόμενους και να συμψηφίσουν την προσφορά με τη ζήτηση εργασίας. Εφόσον απαιτείται, οι κατά τόπο αρμόδιες υπηρεσίες για τις όμορες περιοχές αναπτύσσουν επίσης δομές συνεργασίας και παροχής υπηρεσιών προκειμένου να προσφέρουν: - στους μεν χρήστες, το μεγαλύτερο δυνατό αριθμό πρακτικών πληροφοριών για τις διάφορες όψεις της κινητικότητας και - στους κοινωνικούς και οικονομικούς εταίρους, στις κοινωνικές υπηρεσίες (ιδίως δημόσιες, ιδιωτικές ή κοινής ωφελείας) και στο σύνολο των σχετικών οργάνων, ένα πλαίσιο συντονισμένων μέτρων όσον αφορά την κινητικότητα· γ) οι επίσημες υπηρεσίες τοποθετήσεως που είναι ειδικευμένες για ορισμένα επαγγέλματα και για καθορισμένες κατηγορίες προσώπων, συνεργάζονται στενά μεταξύ τους. 2. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τον καταρτιζόμενο με κοινή συμφωνία κατάλογο των υπηρεσιών που προβλέπει η παράγραφος 1 και η Επιτροπή τον δημοσιεύει προς ενημέρωση, όπως και κάθε τροποποίηση που επιφέρεται σ’ αυτόν, στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρθρο 16 Η προσφυγή στις διαδικασίες προσλήψεως που εφαρμόζονται από τους εκτελεστικούς οργανισμούς που προβλέπονται στις συμφωνίες που συνήφθησαν μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών δεν είναι υποχρεωτική. ΤΜΗΜΑ 3 Ρυθμιστικά μέτρα για την εξισορρόπηση της αγοράς εργασίας Άρθρο 17 1. Με βάση έκθεση της Επιτροπής η οποία καταρτίζεται βάσει των πληροφοριών που παρέχουν τα κράτη μέλη, τα κράτη αυτά και η Επιτροπή αναλύουν τουλάχιστον μια φορά το χρόνο και από κοινού τα αποτελέσματα των μέτρων της Ένωσης σχετικά με την προσφορά και ζήτηση εργασίας. 2. Τα κράτη μέλη εξετάζουν με την Επιτροπή όλες τις δυνατότητες καλύψεως των διαθεσίμων θέσεων απασχολήσεως κατά προτεραιότητα από υπηκόους των κρατών μελών, για να εξισορροπηθεί η προσφορά και ζήτηση απασχόλησης μέσα στην Ένωση. Λαμβάνουν τα αναγκαία προς τον σκοπό αυτόν μέτρα. 3. Κάθε δύο χρόνια η Επιτροπή υποβάλλει προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του κεφαλαίου II. H έκθεση αυτή συνοψίζει τις πληροφορίες που έχουν συγκεντρωθεί και τα στοιχεία που έχουν συλλεγεί από τις μελέτες και έρευνες οι οποίες έχουν πραγματοποιηθεί και παρουσιάζει κάθε χρήσιμο στοιχείο σχετικά με την εξέλιξη της αγοράς εργασίας στην Ένωση. ΤΜΗΜΑ 4 Ευρωπαϊκό Γραφείο Συντονισμού Άρθρο 18 Το Ευρωπαϊκό Γραφείο Συντονισμού του Συμψηφισμού της Προσφοράς και Ζητήσεως Εργασίας, που έχει συσταθεί στο πλαίσιο της Επιτροπής (εφεξής: «Ευρωπαϊκό Γραφείο Συντονισμού»), έχει ως γενική αποστολή να προωθεί σε επίπεδο Ένωσης την αντιστάθμιση και τον συμψηφισμό της προσφοράς και ζητήσεως εργασίας. Είναι επιφορτισμένο, ειδικότερα, με όλα τα τεχνικά καθήκοντα στον εν λόγω τομέα τα οποία κατά τον παρόντα κανονισμό εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Επιτροπής και ιδίως με την παροχή συνδρομής στις εθνικές υπηρεσίες απασχόλησης. Καταρτίζει συνοπτικό πίνακα των προβλεπόμενων με τα άρθρα 12 και 13 πληροφοριών καθώς και των στοιχείων που προκύπτουν από τις μελέτες και έρευνες που πραγματοποιούνται κατ’ εφαρμογή του άρθρου 11, έτσι ώστε να γίνεται γνωστή κάθε χρήσιμη πληροφορία σχετικά με την προβλεπόμενη εξέλιξη της αγοράς εργασίας στην Ένωση· οι πληροφορίες αυτές γνωστοποιούνται στις ειδικευμένες υπηρεσίες των κρατών μελών καθώς και στη συμβουλευτική επιτροπή του άρθρου 21 και στην τεχνική επιτροπή. Άρθρο 19 1. Το Ευρωπαϊκό Γραφείο Συντονισμού είναι ιδίως επιφορτισμένο: α) να συντονίζει τις αναγκαίες πρακτικές ενέργειες για την αντιστάθμιση της προσφοράς και ζητήσεως εργασίας σε επίπεδο Ένωσης και να αναλύει τις μετακινήσεις των εργαζομένων που προκύπτουν από τις ενέργειες αυτές· β) να συμβάλλει στους εν λόγω σκοπούς, θέτοντας σε εφαρμογή, σε συνεργασία με την τεχνική επιτροπή, κοινές μεθόδους δράσεως σε διοικητικό και τεχνικό επίπεδο· γ) να πραγματοποιεί, εφόσον παρουσιάζεται ιδιαίτερη ανάγκη και σε συμφωνία με τις ειδικευμένες υπηρεσίες, την αντιστάθμιση προσφοράς και ζητήσεως εργασίας, προς συμψηφισμό από τις εν λόγω ειδικευμένες υπηρεσίες. 2. Διαβιβάζει στις ειδικευμένες υπηρεσίες τις αιτήσεις προσφοράς και ζητήσεως εργασίας που απευθύνονται απευθείας στην Επιτροπή και ενημερώνεται για τη συνέχεια που τους εδόθη. Άρθρο 20 Σε συμφωνία με την αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους και συμφώνως προς τους όρους και τις διαδικασίες που καθορίζει μετά γνώμη της τεχνικής επιτροπής, η Επιτροπή δύναται να οργανώνει επισκέψεις και αποστολές υπαλλήλων άλλων κρατών μελών καθώς και προγράμματα επιμορφώσεως του ειδικευμένου προσωπικού. ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΣΤΕΝΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΜΗΜΑ 1 Η συμβουλευτική επιτροπή Άρθρο 21 Η συμβουλευτική επιτροπή είναι επιφορτισμένη να επικουρεί την Επιτροπή στην εξέταση των θεμάτων που ανακύπτουν από την εκτέλεση της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και των μέτρων που λαμβάνονται για την εφαρμογή της, στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας και της απασχολήσεως των εργαζομένων. Άρθρο 22 Η συμβουλευτική επιτροπή είναι επιφορτισμένη ιδίως: α) να εξετάζει τα προβλήματα της ελεύθερης κυκλοφορίας και της απασχολήσεως στο πλαίσιο των εθνικών πολιτικών απασχολήσεων, έχοντας υπόψη τον συντονισμό της πολιτικής απασχολήσεως των κρατών μελών, γεγονός που συμβάλλει στην ανάπτυξη των εθνικών οικονομιών καθώς και σε καλύτερη εξισορρόπηση της αγοράς εργασίας· β) να μελετά γενικώς τα αποτελέσματα της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και των ενδεχομένων συμπληρωματικών διατάξεων· γ) να υποβάλλει ενδεχομένως στην Επιτροπή αιτιολογημένες προτάσεις για την αναθεώρηση του παρόντος κανονισμού· δ) να διατυπώνει, αιτήσει της Επιτροπής ή με δική της πρωτοβουλία, αιτιολογημένες γνώμες επί γενικών θεμάτων ή θεμάτων αρχής, ιδίως επί της ανταλλαγής πληροφοριών που αφορούν την εξέλιξη της αγοράς εργασίας, επί της διακινήσεως των εργαζομένων μεταξύ των κρατών μελών, επί των καταλλήλων προγραμμάτων ή των ειδικών μέτρων για την ανάπτυξη του επαγγελματικού προσανατολισμού και της επαγγελματικής εκπαιδεύσεως, τα οποία δύνανται να αυξήσουν τις δυνατότητες της ελεύθερης κυκλοφορίας και της απασχολήσεως, καθώς και επί οιασδήποτε μορφής προνοίας υπέρ των εργαζομένων και των οικογενειών τους, περιλαμβανομένης της κοινωνικής προνοίας και της στέγης των εργαζομένων. Άρθρο 23 1. Η συμβουλευτική επιτροπή αποτελείται από έξι τακτικά μέλη για κάθε ένα από τα κράτη μέλη, από τα οποία δύο εκπροσωπούν την κυβέρνηση, δύο τις συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων και δύο τις συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργοδοτών. 2. Για κάθε μία από τις κατηγορίες που σημειώνονται στην παράγραφο 1 ορίζεται ένα αναπληρωματικό μέλος για κάθε κράτος μέλος. 3. Η διάρκεια της θητείας των τακτικών και των αναπληρωματικών μελών είναι δύο έτη. Η επανεκλογή τους επιτρέπεται. Κατά τη λήξη της θητείας τους, τα τακτικά και τα αναπληρωματικά μέλη εξακολουθούν να ασκούν τα καθήκοντά τους μέχρις ότου αντικατασταθούν ή ανανεωθεί η θητεία τους. Άρθρο 24 Τα τακτικά και τα αναπληρωματικά μέλη της συμβουλευτικής επιτροπής ορίζονται από το Συμβούλιο, το οποίο φροντίζει ώστε, κατά την εκλογή των εκπροσώπων των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων και των εργοδοτών, να υπάρχει στη σύνθεση της συμβουλευτικής επιτροπής, δίκαιη εκπροσώπηση των διαφόρων ενδιαφερομένων οικονομικών κλάδων. Ο κατάλογος των τακτικών και αναπληρωματικών μελών δημοσιεύεται από το Συμβούλιο στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς ενημέρωση. Άρθρο 25 Ένα μέλος της Επιτροπής ή αντιπρόσωπός του προεδρεύει της συμβουλευτικής επιτροπής. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία. Η επιτροπή συνέρχεται τουλάχιστον δύο φορές κατ’ έτος. Συγκαλείται από τον πρόεδρό της, είτε με πρωτοβουλία του ιδίου είτε αιτήσει ενός τρίτου τουλάχιστον των μελών της. Η γραμματεία εξασφαλίζεται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής. Άρθρο 26 Ο πρόεδρος δύναται να προσκαλεί να συμμετέχουν στις συνεδριάσεις ως παρατηρητές ή ως εμπειρογνώμονες άτομα ή εκπρόσωποι οργανισμών οι οποίοι διαθέτουν εκτενή πείρα στον τομέα της απασχολήσεως και της διακινήσεως των εργαζομένων. Ο πρόεδρος δύναται να επικουρείται από τεχνικούς συμβούλους. Άρθρο 27 1. Η επιτροπή αποφαίνεται έγκυρα όταν τα δύο τρίτα των μελών της είναι παρόντα. 2. Οι γνώμες πρέπει να είναι αιτιολογημένες, λαμβάνονται δε με απόλυτη πλειοψηφία των εγκύρων ψήφων· συνοδεύονται από σημείωμα στο οποίο εμφαίνονται οι απόψεις της μειοψηφίας, όταν αυτή το ζητήσει. Άρθρο 28 Η συμβουλευτική επιτροπή καθορίζει τον τρόπο εργασίας της με εσωτερικό κανονισμό ο οποίος αρχίζει να ισχύει αφού εγκριθεί από το Συμβούλιο, κατόπιν γνώμης της Επιτροπής. Η έναρξη ισχύος των ενδεχομένων τροποποιήσεων που αποφασίζει να επιφέρει σε αυτόν η συμβουλευτική επιτροπή υπόκειται στην ίδια διαδικασία. ΤΜΗΜΑ 2 Η τεχνική επιτροπή Άρθρο 29 Η τεχνική επιτροπή είναι επιφορτισμένη να επικουρεί την Επιτροπή στην προετοιμασία, προώθηση και παρακολούθηση όλων των τεχνικών εργασιών και μέτρων που σχετίζονται με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και των ενδεχομένων συμπληρωματικών διατάξεων. Άρθρο 30 Η τεχνική επιτροπή είναι επιφορτισμένη ιδίως: α) να προωθεί και να βελτιώνει τη συνεργασία μεταξύ των ενδιαφερομένων διοικήσεων των κρατών μελών σε όλα τα τεχνικά θέματα που έχουν σχέση με την ελεύθερη κυκλοφορία και την απασχόληση των εργαζομένων· β) να επεξεργάζεται τις διαδικασίες που έχουν σχέση με την οργάνωση των κοινών δραστηριοτήτων των ενδιαφερομένων διοικήσεων· γ) να διευκολύνει τη συγκέντρωση πληροφοριών που είναι χρήσιμες στην Επιτροπή και την πραγματοποίηση των μελετών και ερευνών που προβλέπει ο παρών κανονισμός καθώς και να ενθαρρύνει την ανταλλαγή πληροφοριών και εμπειριών μεταξύ των ενδιαφερομένων διοικήσεων· δ) να μελετά επί τεχνικού επιπέδου την εναρμόνιση των κριτηρίων σύμφωνα με τα οποία τα κράτη μέλη προβαίνουν στην εκτίμηση της καταστάσεως της αγοράς εργασίας τους. Άρθρο 31 1. Η τεχνική επιτροπή αποτελείται από αντιπροσώπους των κυβερνήσεων των κρατών μελών. Κάθε κυβέρνηση ορίζει ως τακτικό μέλος της τεχνικής επιτροπής ένα από τα τακτικά μέλη που την αντιπροσωπεύουν στη συμβουλευτική επιτροπή. 2. Κάθε κυβέρνηση ορίζει ένα αναπληρωματικό μέλος μεταξύ των άλλων αντιπροσώπων της, τακτικών ή αναπληρωματικών μελών, στη συμβουλευτική επιτροπή. Άρθρο 32 Ένα μέλος της Επιτροπής, ή αντιπρόσωπός της, προεδρεύει της τεχνικής επιτροπής. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία. Ο πρόεδρος καθώς και τα μέλη της τεχνικής επιτροπής δύνανται να επικουρούνται από τεχνικούς συμβούλους. Η γραμματεία εξασφαλίζεται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής. Άρθρο 33 Οι προτάσεις και οι γνώμες που διατυπώνει η τεχνική επιτροπή υποβάλλονται στην Επιτροπή και γνωστοποιούνται στη συμβουλευτική επιτροπή. Οι προτάσεις και οι γνώμες αυτές συνοδεύονται από σημείωμα στο οποίο εμφαίνονται οι απόψεις που εκφράσθηκαν από τα διάφορα μέλη της τεχνικής επιτροπής, όταν αυτά το ζητήσουν. Άρθρο 34 Η τεχνική επιτροπή καθορίζει τον τρόπο εργασίας της με εσωτερικό κανονισμό που αρχίζει να ισχύει αφού εγκριθεί από το Συμβούλιο, μετά από γνώμη της Επιτροπής. Η έναρξη της ισχύος των ενδεχομένων τροποποιήσεων, που αποφασίζει να επιφέρει η τεχνική επιτροπή, υπόκειται στην ίδια διαδικασία. ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 35 Οι εφαρμοζόμενοι κατά την 8η Νοεμβρίου 1968 εσωτερικοί κανονισμοί της συμβουλευτικής και τεχνικής επιτροπής εξακολουθούν να εφαρμόζονται. Άρθρο 36 1. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τις διατάξεις της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενεργείας που αναφέρονται στην κατάληψη θέσεων εξειδικευμένου προσωπικού στον πυρηνικό τομέα ούτε τις διατάξεις που θεσπίσθηκαν κατ’ εφαρμογή της εν λόγω συνθήκης. Εν τούτοις, ο παρών κανονισμός ισχύει για την κατηγορία των εργαζομένων στην οποία αναφέρεται το πρώτο εδάφιο καθώς και στα μέλη των οικογενειών τους εφόσον η νομική τους κατάσταση δεν ρυθμίζεται από τις προαναφερθείσες διατάξεις ή την προαναφερθείσα συνθήκη. 2. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τις διατάξεις που θεσπίσθηκαν συμφώνως προς το άρθρο 48 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 3. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών που απορρέουν από ιδιαίτερες σχέσεις ή μελλοντικές συμφωνίες με ορισμένες μη ευρωπαϊκές χώρες ή μη ευρωπαϊκά εδάφη, βασιζόμενες σε οργανικούς δεσμούς που υφίσταντο την 8η Νοεμβρίου 1968, ή που απορρέουν από συμφωνίες που υφίσταντο την 8η Νοεμβρίου 1968 με ορισμένες μη ευρωπαϊκές χώρες ή μη ευρωπαϊκά εδάφη, βασιζόμενες σε οργανικούς δεσμούς που είχαν υπάρξει μεταξύ τους. Οι εργαζόμενοι των εν λόγω χωρών ή εδαφών, οι οποίοι, συμφώνως προς την παρούσα διάταξη, ασκούν μισθωτή δραστηριότητα στην επικράτεια ενός από τα εν λόγω κράτη μέλη, δεν δύνανται να επικαλεστούν το ευεργέτημα των διατάξεων του παρόντος κανονισμού στην επικράτεια των άλλων κρατών μελών. Άρθρο 37 Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή προς ενημέρωσή της, μεταξύ της ημερομηνίας της υπογραφής τους και της ημερομηνίας της ενάρξεως ισχύος τους, το κείμενο των συμφωνιών, συμβάσεων ή ρυθμίσεων που συνάπτουν μεταξύ τους στον τομέα του εργατικού δυναμικού. Άρθρο 38 Η Επιτροπή θεσπίζει τα αναγκαία εκτελεστικά μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Προς τον σκοπό αυτόν ενεργεί σε στενή συνεργασία με τις κεντρικές διοικήσεις των κρατών μελών. Άρθρο 39 Οι δαπάνες λειτουργίας της συμβουλευτικής και τεχνικής επιτροπής εγγράφονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο τμήμα που αναφέρεται στην Επιτροπή. Άρθρο 40 Ο παρών κανονισμός ισχύει στα κράτη μέλη και για τους υπηκόους τους, υπό την επιφύλαξη των άρθρων 2 και 3. Άρθρο 41 Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 καταργείται. Οι αναφορές στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος II. Άρθρο 42 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα του τα μέρη και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Στρασβούργο, 5 Απριλίου 2011.

Κοινωνικά δικαιώματα

Δικαιώματα και ελευθερίες


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 55/2012 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 23ης Ιανουαρίου 2012 για την εφαρμογή του άρθρου 33, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 36/2012 της 18ης Ιανουαρίου 2012 σχετικά με περιοριστικά μέτρα λόγω της κατάστασης στη Συρία και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 442/2011 (1), ιδίως δε το άρθρο 33, παράγραφος 1 αυτού, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Στις 18 Ιανουαρίου 2012, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 36/2012. (2) Λόγω της σοβαρότητας της κατάστασης στη Συρία και σύμφωνα με την εκτελεστική απόφαση 2012/37/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου της 23ης Ιανουαρίου 2012 για την εφαρμογή της απόφασης 2011/782/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου σχετικά με περιοριστικά μέτρα κατά της Συρίας (2), πρέπει να προστεθούν και άλλα πρόσωπα και οντότητες στον κατάλογο των προσώπων, οντοτήτων και φορέων που αποτελούν αντικείμενο περιοριστικών μέτρων, ο οποίος παρατίθεται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Τα πρόσωπα και οι οντότητες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού προστίθενται στον κατάλογο που παρατίθεται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 36/2012. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 23 Ιανουαρίου 2012.

Δημόσια ασφάλεια