ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 538/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 1ης Ιουνίου 2011 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 607/2009 για τον καθορισμό ορισμένων λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 479/2008 του Συμβουλίου όσον αφορά τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις, τις παραδοσιακές ενδείξεις, την επισήμανση και την παρουσίαση ορισμένων προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), και ιδίως το άρθρο 121 παράγραφος 1 στοιχεία ια), ιβ) και ιγ) και το άρθρο 203β, σε συνδυασμό με το άρθρο 4, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 607/2009 της Επιτροπής (2) προβλέπει ότι το «Μητρώο προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων» (εφεξής «το Μητρώο»), το οποίο τηρεί η Επιτροπή σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 118ιδ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, περιλαμβάνεται στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων E-Bacchus. (2) Για λόγους απλούστευσης, ο κατάλογος αντιπροσωπευτικών εμπορικών οργανώσεων και των μελών τους που παρατίθεται στο παράρτημα XI του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 607/2009 πρέπει να δημοσιευθεί στο Διαδίκτυο. Επομένως το άρθρο 30 παράγραφος 2 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως. (3) Προκειμένου να μη γίνεται διάκριση μεταξύ οίνων προερχόμενων από την Ένωση και αυτών που εισάγονται από τρίτες χώρες, πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι ενδείξεις που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά σε τρίτες χώρες μπορούν να αναγνωρίζονται και να προστατεύονται ως παραδοσιακές ενδείξεις στην Ένωση ακόμη και όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με τα γεωγραφικές ενδείξεις ή τις ονομασίες προέλευσης που υπόκεινται σε κανονιστική ρύθμιση στις εν λόγω τρίτες χώρες. (4) Για λόγους σαφήνειας, οι προστατευόμενες παραδοσιακές ενδείξεις του παραρτήματος ΧΙΙ πρέπει να μεταφερθούν στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων E-Bacchus ώστε οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης, οι προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις και οι προστατευόμενες παραδοσιακές ενδείξεις να συγκεντρωθούν σε ένα ενιαίο ηλεκτρονικό εργαλείο, το οποίο να είναι εύκολα προσβάσιμο για την αναζήτηση πληροφοριών. (5) Προκειμένου να παρέχονται ενημερωμένα στοιχεία σχετικά με τις παραδοσιακές ενδείξεις, οι πληροφορίες του παραρτήματος XII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 607/2009 πρέπει να μεταφερθούν στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων E-Bacchus, τα δε νέα στοιχεία που αφορούν την προστασία των παραδοσιακών ενδείξεων πρέπει να προστίθενται αποκλειστικά στην εν λόγω βάση δεδομένων. (6) Προκειμένου να διευκρινιστεί η σχέση μεταξύ των προστατευόμενων παραδοσιακών ενδείξεων και των εμπορικών σημάτων, είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί η νομική βάση της εξέτασης των αιτήσεων για έγκριση εμπορικού σήματος το οποίο περιέχει ή αποτελείται από μια προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη σύμφωνα με την οδηγία 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (3) ή τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 207/2009 της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (4). (7) Προκειμένου να βελτιωθεί η διαφάνεια των κανόνων που αφορούν τις παραδοσιακές ενδείξεις, ιδίως λόγω του γεγονότος ότι αυτές μεταφέρονται στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων E-Bacchus, για κάθε τροποποίηση που αφορά τις παραδοσιακές ενδείξεις πρέπει να εφαρμόζεται επισήμως καθορισμένη διαδικασία. (8) Πρέπει να θεσπιστούν κανόνες για την ένδειξη του αλκοολικού τίτλου κατ’ όγκο για συγκεκριμένα προϊόντα του αμπελοοινικού τομέα προκειμένου να παρέχονται ακριβείς πληροφορίες στο κοινό. (9) Για να διευκολυνθεί η απλούστευση της επισήμανσης, ορισμένες πληροφορίες που αφορούν το όνομα και τη διεύθυνση του εμφιαλωτή μπορούν σε ορισμένες περιπτώσεις να μην απαιτούνται. (10) Προκειμένου να βελτιωθούν οι έλεγχοι ορισμένων αμπελοοινικών προϊόντων, πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να ρυθμίζουν τη χρήση ενδείξεων που αναφέρονται στον παραγωγό και τον μεταποιητή. (11) Για λόγους σαφήνειας, το άρθρο 42 παράγραφος 1 και το άρθρο 56 παράγραφος 3 πρέπει να τροποποιηθούν. (12) Η χρήση ειδικών τύπων φιάλης και πώματος για τους αφρώδεις οίνους, τους αφρώδεις οίνους ποιότητας και τους αφρώδεις οίνους ποιότητας αρωματικού τύπου, που προβλέπεται στο άρθρο 69 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 607/2009, πρέπει να είναι υποχρεωτική αποκλειστικά για την εμπορία και την εξαγωγή των οίνων αυτού του τύπου οι οποίοι παράγονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. (13) Όσον αφορά τη διαβίβαση τεχνικών φακέλων υφιστάμενων προστατευόμενων ονομασιών οίνων που αναφέρονται στο άρθρο 118ιθ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, η απαίτηση να προσδιορίζεται ο αιτών σε περίπτωση υφιστάμενης ονομασίας, κατά το άρθρο 118γ παράγραφος 1 σημείο β) του εν λόγω κανονισμού, μπορεί να προκαλεί δυσκολίες σε ορισμένα κράτη μέλη, δεδομένου ότι οι υφιστάμενες προστατευόμενες ονομασίες οίνων ρυθμίζονται σε εθνικό επίπεδο χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένο αιτούντα. Προκειμένου να διευκολυνθεί η μετάβαση από τις ρυθμίσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 του Συμβουλίου (5) σε αυτές που καθορίζονται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, πρέπει να προβλεφθούν μεταβατικά μέτρα για τη συμμόρφωση με τις εθνικές νομοθεσίες των εν λόγω κρατών μελών. (14) Είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί το παράρτημα VIII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 607/2009 όσον αφορά τα προγενέστερα δικαιώματα τα οποία μπορούν να διεκδικηθούν σε περίπτωση ένστασης κατά αίτησης για προστασία παραδοσιακής ένδειξης. (15) Επομένως, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 607/2009 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως. (16) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της διαχειριστικής επιτροπής για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 607/2009 Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 607/2009 τροποποιείται ως εξής: 1) Στο άρθρο 30, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «2. Σε περίπτωση υποβολής αίτησης από αντιπροσωπευτική επαγγελματική οργάνωση εγκατεστημένη σε τρίτη χώρα, συνυποβάλλονται λεπτομερή στοιχεία της αντιπροσωπευτικής επαγγελματικής οργάνωσης. Η Επιτροπή δημοσιεύει στο Διαδίκτυο τον κατάλογο των σχετικών τρίτων χωρών, με τα ονόματα των αντιπροσωπευτικών επαγγελματικών οργανώσεων και τα μέλη των εν λόγω οργανώσεων.». 2) Το άρθρο 32 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 32 Κανόνες για τις παραδοσιακές ενδείξεις τρίτων χωρών 1. Ο ορισμός των παραδοσιακών ενδείξεων που προβλέπεται στο άρθρο 118κα παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, στις ενδείξεις οι οποίες χρησιμοποιούνται παραδοσιακά σε τρίτες χώρες για αμπελοοινικά προϊόντα καλυπτόμενα από γεωγραφικές ενδείξεις ή ονομασίες προέλευσης, βάσει της νομοθεσίας των εν λόγω τρίτων χωρών. 2. Οι οίνοι τρίτων χωρών, των οποίων οι ετικέτες φέρουν άλλες παραδοσιακές ενδείξεις εκτός εκείνων της ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων E-Bacchus, μπορούν να φέρουν τις εν λόγω παραδοσιακές ενδείξεις στις ετικέτες τους σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν στις σχετικές τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένων αυτών που έχουν καθοριστεί από αντιπροσωπευτικές επαγγελματικές οργανώσεις.». 3) Το άρθρο 40 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 40 Γενική προστασία 1. Όταν μια αίτηση για προστασία παραδοσιακής ένδειξης πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 118κα παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και των άρθρων 31 και 35 του παρόντος κανονισμού και δεν έχει απορριφθεί βάσει των άρθρων 36, 38 και 39 του παρόντος κανονισμού, η παραδοσιακή ένδειξη συμπεριλαμβάνεται στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων E-Bacchus, συνοδευόμενη από τα εξής στοιχεία: α) γλώσσα, όπως αναφέρεται στο άρθρο 31· β) ένδειξη της κατηγορίας ή των κατηγοριών αμπελοοινικού προϊόντος που αφορά η προστασία· γ) παραπομπή στην εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους στο οποίο η παραδοσιακή ένδειξη ορίζεται και υπόκειται σε ρυθμίσεις ή κανόνες που ισχύουν για τους οινοπαραγωγούς τρίτων χωρών, συμπεριλαμβανομένων αυτών που έχουν καθοριστεί από αντιπροσωπευτικές επαγγελματικές οργανώσεις, και· δ) σύνοψη του ορισμού ή των προϋποθέσεων χρήσης. 2. Οι παραδοσιακές ενδείξεις που παρατίθενται στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων E-Bacchus προστατεύονται μόνο στη γλώσσα και για τις κατηγορίες αμπελοοινικών προϊόντων που ζητούνται στην αίτηση από: α) κάθε κατάχρηση, ακόμη και εάν η προστατευόμενη ένδειξη συνοδεύεται από εκφράσεις όπως “στυλ”, “τύπος”, “μέθοδος”, “όπως το παραγόμενο σε”, “απομίμηση”, “άρωμα”, “είδος” ή άλλες ανάλογες εκφράσεις· β) κάθε άλλη ψευδή ή παραπλανητική αναφορά, ως προς τον χαρακτήρα, τα χαρακτηριστικά ή τις βασικές ιδιότητες του προϊόντος, περιλαμβανόμενη στην εσωτερική ή εξωτερική συσκευασία, στο διαφημιστικό υλικό ή στα σχετικά με το εν λόγω προϊόν έγγραφα· γ) κάθε άλλη πρακτική η οποία είναι δυνατόν να παραπλανήσει τον καταναλωτή και, ιδίως, να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ο οίνος υπάγεται στο καθεστώς προστατευόμενης παραδοσιακής ένδειξης.». 4) Στο άρθρο 41, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «1. Όταν μια παραδοσιακή ένδειξη προστατεύεται βάσει του παρόντος κανονισμού, η καταχώριση εμπορικού σήματος, του οποίου η χρήση θα αντέβαινε στο άρθρο 40 παράγραφος 2, κρίνεται σύμφωνα με την οδηγία 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (6) ή τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 207/2009 του Συμβουλίου (7). Τα εμπορικά σήματα που καταχωρίζονται κατά παράβαση του πρώτου εδαφίου, κηρύσσονται άκυρα κατόπιν υποβολής σχετικού αιτήματος σύμφωνα με τις ισχύουσες διαδικασίες που καθορίζονται στην οδηγία 2008/95/ΕΚ ή στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 207/2009. 5) Στο άρθρο 42, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «1. Μια ένδειξη για την οποία έχει κατατεθεί αίτηση και η οποία είναι πλήρως ή εν μέρει ομώνυμη με παραδοσιακή ένδειξη ήδη προστατευόμενη δυνάμει του παρόντος κεφαλαίου, προστατεύεται λαμβανομένων δεόντως υπόψη των τοπικών και παραδοσιακών χρήσεων και των κινδύνων σύγχυσης. Ομώνυμη ένδειξη που παραπλανά τους καταναλωτές όσον αφορά το είδος, την ποιότητα ή την πραγματική προέλευση των προϊόντων δεν καταχωρίζεται ακόμη και εάν η ένδειξη είναι ακριβής. Η χρήση προστατευόμενης ομώνυμης ένδειξης επιτρέπεται μόνον εφόσον, στην πράξη, η ομώνυμη ένδειξη, η οποία προστατεύθηκε μεταγενέστερα, διακρίνεται σαφώς από την παραδοσιακή ένδειξη που έχει ήδη συμπεριληφθεί στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων E-Bacchus, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να εξασφαλίζεται ίση μεταχείριση των ενδιαφερόμενων παραγωγών και να μην παραπλανάται ο καταναλωτής.». 6) Παρεμβάλλεται νέο άρθρο 42α: «Άρθρο 42α Τροποποίηση Ο αιτών που αναφέρεται στο άρθρο 29 μπορεί να υποβάλει αίτηση για έγκριση τροποποίησης της παραδοσιακής ένδειξης, της γλώσσας που έχει δηλωθεί, του σχετικού οίνου ή οίνων ή της περίληψης του ορισμού ή των προϋποθέσεων χρήσης της σχετικής παραδοσιακής ένδειξης. Στις αιτήσεις τροποποίησης εφαρμόζονται, τηρουμένων των αναλογιών, τα άρθρα 33 έως 39.». 7) Στο άρθρο 47, η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «5. Όταν μια ανάκληση αρχίσει να ισχύει, η Επιτροπή απαλείφει την αντίστοιχη ονομασία από την ηλεκτρονική βάση δεδομένων E-Bacchus.». 8) Στο άρθρο 54 προστίθεται η νέα παράγραφος 3: «3. Σε περίπτωση γλεύκους σταφυλιών που έχει υποστεί μερική ζύμωση ή νεαρού οίνου που βρίσκεται ακόμη σε ζύμωση, ο αποκτημένος ή/και ολικός αλκοολικός τίτλος κατ’ όγκο αναγράφεται στην ετικέτα. Όταν ο ολικός αλκοολικός τίτλος κατ’ όγκο αναγράφεται στην ετικέτα, οι αριθμοί ακολουθούνται από την ένδειξη “% vol”, ενώ είναι δυνατόν να προηγούνται οι λέξεις “ολικός αλκοολικός τίτλος” ή “ολική αλκοόλη”.» 9) Το άρθρο 56 τροποποιείται ως εξής: α) στο τρίτο εδάφιο της παραγράφου 2 προστίθεται η ακόλουθη δεύτερη φράση: «Οι εν λόγω απαιτήσεις δεν ισχύουν όταν η εμφιάλωση εκτελείται σε τόπο ο οποίος γειτνιάζει άμεσα με αυτόν του εμφιαλωτή».· β) η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «3. Το όνομα και η διεύθυνση του παραγωγού ή του πωλητή συνοδεύονται από τις ενδείξεις “παραγωγός” ή “παράγεται από” και “πωλητής” ή “πωλείται από” ή ισοδύναμες εκφράσεις. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν: α) να καταστήσουν υποχρεωτική την αναφορά του παραγωγού· β) να επιτρέψουν την αντικατάσταση των ενδείξεων “παραγωγός” ή “παράγεται από” με τις ενδείξεις “μεταποιητής” και, αντιστοίχως, “μεταποιείται από”.». 10) Το άρθρο 69 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 69 Κανόνες παρουσίασης ορισμένων προϊόντων 1. Ο αφρώδης οίνος, ο αφρώδης οίνος ποιότητας και ο αφρώδης οίνος ποιότητας αρωματικού τύπου που παράγονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση διατίθενται στην αγορά ή εξάγονται σε γυάλινες φιάλες τύπου “αφρωδών οίνων” πωματισμένες με: α) για φιάλες ονομαστικού όγκου μεγαλύτερου από 0,20 λίτρα: πώμα σε σχήμα μανιταριού από φελλό ή άλλο υλικό που επιτρέπεται να έρχεται σε επαφή με τρόφιμα, το οποίο συγκρατείται με πρόσδεση, καλύπτεται ενδεχομένως με καψύλλιο και επενδύεται με φύλλο που καλύπτει το πώμα και ολόκληρο το λαιμό της φιάλης ή ένα μέρος του· β) για φιάλες ονομαστικού όγκου 0,20 λίτρων ή μικρότερου: κάθε άλλο κατάλληλο σύστημα πωματισμού. Λοιπά προϊόντα που παράγονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν διατίθενται στην αγορά ούτε εξάγονται σε γυάλινες φιάλες τύπου “αφρωδών οίνων” ή πωματισμένες όπως περιγράφεται στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου. 2. Κατά παρέκκλιση του δευτέρου εδαφίου της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι τα ακόλουθα προϊόντα επιτρέπεται να διατίθενται στην αγορά ή να εξάγονται σε γυάλινες φιάλες τύπου “αφρωδών οίνων” ή/και πωματισμένες όπως περιγράφεται στο στοιχείο α) του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 1: α) προϊόντα τα οποία παραδοσιακά εμφιαλώνονται σε φιάλες αυτού του είδους και τα οποία: i) αναφέρονται στο άρθρο 113δ παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, ii) αναφέρονται στα σημεία 7, 8 και 9 του παραρτήματος ΧΙβ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, iii) αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1601/1991 του Συμβουλίου (8) ή iv) έχουν μέγιστο αποκτημένο αλκοολικό τίτλο 1,2 % vol.· β) άλλα προϊόντα πλην αυτών που αναφέρονται στο στοιχείο α), εφόσον δεν παραπλανώνται οι καταναλωτές όσον αφορά το πραγματικό είδος του προϊόντος. 11) Στο άρθρο 71 προστίθεται η ακόλουθη νέα παράγραφος 3: «3. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 2 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, όσον αφορά τη διαβίβαση των τεχνικών φακέλων που αναφέρονται στο άρθρο 118ιθ παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, οι αρχές των κρατών μελών μπορούν να θεωρούνται αιτούντες για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 118γ παράγραφος 1 στοιχείο β) του εν λόγω κανονισμού.» 12) Το παράρτημα II αντικαθίσταται από το παράρτημα I του παρόντος κανονισμού. 13) Το παράρτημα VIII αντικαθίσταται από το παράρτημα II του παρόντος κανονισμού. 14) Τα παραρτήματα XI και XII απαλείφονται. Άρθρο 2 Μεταβατικές διατάξεις 1. Πριν από την απαλοιφή των παραρτημάτων XI και XII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 607/2009, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 1 σημείο 14 του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή αναπαράγει και: α) δημοσιεύει στο Διαδίκτυο το περιεχόμενο του παραρτήματος ΧΙ και β) εισάγει στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων E-Bacchus τις παραδοσιακές ενδείξεις που περιλαμβάνονται στο παράρτημα XII. 2. Κάθε τροποποίηση που αφορά παραδοσιακή ένδειξη η οποία έχει αναγνωριστεί από κράτος μέλος ή τρίτη χώρα, έχει κοινοποιηθεί στην Επιτροπή έως την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού και δεν έχει συμπεριληφθεί στο παράρτημα XII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 607/2009, δεν υπόκειται στη διαδικασία του άρθρου 42α, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 1 σημείο 6 του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή εισάγει την εν λόγω τροποποίηση στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων E-Bacchus. Άρθρο 3 Έναρξη ισχύος Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 1 Ιουνίου 2011.

Πνευματική ιδιοκτησία

ΠΑΡΑΓΩΓΗ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΑ


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 514/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 18ης Ιουνίου 2012 για την τροποποίηση του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 669/2009 για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά το αυξημένο επίπεδο των επίσημων ελέγχων στις εισαγωγές ορισμένων ζωοτροφών και τροφίμων μη ζωικής προέλευσης (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επίσημων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων (1), και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 5, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 669/2009 της Επιτροπής (2) θεσπίζει κανόνες σχετικά με το αυξημένο επίπεδο των επίσημων ελέγχων που διεξάγονται στις εισαγωγές ζωοτροφών και τροφίμων μη ζωικής προέλευσης που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος I (εφεξής «ο κατάλογος»), στα σημεία εισόδου στα εδάφη που αναφέρονται στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004. (2) Σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 669/2009, ο κατάλογος επανεξετάζεται τακτικά και τουλάχιστον μία φορά κάθε τρίμηνο, και κατά την επανεξέταση αυτή συνυπολογίζονται τουλάχιστον οι πηγές πληροφοριών που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο. (3) Η συχνότητα και η σημασία των περιστατικών σχετικά με τα τρόφιμα που κοινοποιήθηκαν μέσω του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές (RASFF), τα πορίσματα των αποστολών σε τρίτες χώρες που πραγματοποιήθηκαν από το Γραφείο Τροφίμων και Κτηνιατρικών Θεμάτων και οι υποβληθείσες από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή τριμηνιαίες εκθέσεις σχετικά με τα φορτία ζωοτροφών και τροφίμων μη ζωικής προέλευσης, σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 669/2009, δείχνουν ότι ο κατάλογος θα πρέπει να τροποποιηθεί. (4) Ιδίως, ο κατάλογος θα πρέπει να τροποποιηθεί όσον αφορά την ελάττωση της συχνότητας των επίσημων ελέγχων για τα προϊόντα εκείνα των οποίων, σύμφωνα με τις πηγές πληροφοριών, η συμμόρφωση με τις σχετικές απαιτήσεις της νομοθεσίας της Ένωσης έχει γενικά βελτιωθεί και, επομένως, δεν δικαιολογείται πλέον το τρέχον επίπεδο επίσημων ελέγχων. (5) Ο κατάλογος θα πρέπει, επίσης, να τροποποιηθεί ώστε να αυξηθεί η συχνότητα των επίσημων ελέγχων των προϊόντων για τα οποία οι ίδιες πηγές πληροφοριών παρουσιάζουν υψηλότερο βαθμό μη συμμόρφωσης με τη σχετική νομοθεσία της Ένωσης, εξασφαλίζοντας έτσι αυξημένο επίπεδο επίσημων ελέγχων. (6) Επιπλέον, πρέπει να περιληφθούν στον κατάλογο ορισμένα άλλα προϊόντα τα οποία, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές πληροφοριών, δεν συμμορφώνονται ικανοποιητικά με τις σχετικές απαιτήσεις ασφάλειας, γεγονός που δικαιολογεί την καθιέρωση αυξημένου επιπέδου επίσημων ελέγχων. (7) Οι καταχωρίσεις στον κατάλογο ορισμένων εισαγωγών από την Ινδία και ορισμένων άλλων προϊόντων που εισάγονται από τη Δομινικανή Δημοκρατία θα πρέπει, κατά συνέπεια, να τροποποιηθούν ανάλογα. Επιπλέον, πρέπει να προστεθεί στον κατάλογο μία καταχώριση για το μοσχοκάρυδο και τα περιβλήματα μοσχοκάρυδων από την Ινδονησία. (8) Η τροποποίηση του καταλόγου όσον αφορά την ελάττωση της συχνότητας των επίσημων ελέγχων για τα κινέζικα φασολάκια, το πικρό πεπόνι, τις πιπεριές και τις μελιτζάνες που εισάγονται από τη Δομινικανή Δημοκρατία πρέπει να εφαρμοστεί το ταχύτερο δυνατό, αφού οι αρχικές ανησυχίες για την ασφάλεια έχουν εν μέρει διασκεδαστεί. Οι τροποποιήσεις του καταλόγου που αφορούν την καταχώριση για την εν λόγω τρίτη χώρα θα πρέπει, κατά συνέπεια, να εφαρμοστούν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού. (9) Λόγω του πλήθους των τροποποιήσεων που πρέπει να γίνουν στο παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 669/2009, κρίνεται σκόπιμο το παράρτημα αυτό να αντικατασταθεί από το κείμενο του παραρτήματος του παρόντος κανονισμού. (10) Συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 669/2009 θα πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα. (11) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Το παράρτημα I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 669/2009 αντικαθίσταται από το κείμενο του παραρτήματος του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο κανονισμός εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2012. Ωστόσο, η τροποποίηση του παραρτήματος I του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 669/2009 σχετικά με την ελάττωση της συχνότητας των φυσικών ελέγχων και των ελέγχων ταυτότητας όσον αφορά τα κινέζικα φασολάκια, το πικρό πεπόνι, τις πιπεριές και τις μελιτζάνες από τη Δομινικανή Δημοκρατία εφαρμόζεται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 18 Ιουνίου 2012.

ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Εμπορικές πράξεις

Εμπορική νομοθεσία


ΚΑΤ’ ΕΞΟΥΣΙΟΔΌΤΗΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 244/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 16ης Ιανουαρίου 2012 προς συμπλήρωση της οδηγίας 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την ενεργειακή απόδοση των κτηρίων με τον καθορισμό συγκριτικού μεθοδολογικού πλαισίου για τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη την οδηγία 2010/31/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ενεργειακή απόδοση των κτηρίων (1), και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 1, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Σύμφωνα με την οδηγία 2010/31/ΕΕ η Επιτροπή πρέπει να θεσπίσει με κατ’ εξουσιοδότηση πράξη συγκριτικό μεθοδολογικό πλαίσιο για τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων. (2) Ο καθορισμός των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Οι απαιτήσεις πρέπει να καθορίζονται με σκοπό να επιτευχθούν επίπεδα βέλτιστου κόστους. Εναπόκειται στα κράτη μέλη να αποφασίσουν κατά πόσον το τελικό αποτέλεσμα των υπολογισμών βέλτιστου κόστους που χρησιμοποιείται ως εθνικό μέτρο σύγκρισης προκύπτει από μακροοικονομική θεώρηση (συνεκτιμώντας το κόστος και τα οφέλη για το κοινωνικό σύνολο που έχουν οι επενδύσεις σε ενεργειακή απόδοση) ή από αμιγώς χρηματοοικονομική θεώρηση (λαμβάνοντας υπόψη αποκλειστικά και μόνο την επένδυση). Οι εθνικές ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης πρέπει να μην είναι χαμηλότερες περισσότερο από 15 % του αποτελέσματος του υπολογισμού του βέλτιστου κόστους που χρησιμοποιείται ως εθνικό μέτρο σύγκρισης. Το επίπεδο βέλτιστου κόστους πρέπει να βρίσκεται εντός του εύρους των επιπέδων απόδοσης για τα οποία είναι θετική η ανάλυση κόστους-οφέλους κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής. (3) Η οδηγία 2010/31/ΕΕ προωθεί τη μείωση της χρήσης ενέργειας στο δομημένο περιβάλλον, αλλά υπογραμμίζει επίσης ότι ο τομέας των κτηρίων συγκαταλέγεται στις κυριότερες πηγές εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. (4) Στην οδηγία 2009/125/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2009, για τη θέσπιση πλαισίου για τον καθορισμό απαιτήσεων οικολογικού σχεδιασμού όσον αφορά τα συνδεόμενα με την ενέργεια προϊόντα (2), προβλέπεται η θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης για τα εν λόγω προϊόντα. Κατά τον καθορισμό των εθνικών απαιτήσεων για τα τεχνικά συστήματα κτηρίων, τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα εκτελεστικά μέτρα που θεσπίζονται δυνάμει της εν λόγω οδηγίας. Οι επιδόσεις των προϊόντων του τομέα των δομικών κατασκευών οι οποίες πρέπει να χρησιμοποιούνται για τους υπολογισμούς στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να καθορίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Μαρτίου 2011, για τη θέσπιση εναρμονισμένων όρων εμπορίας προϊόντων του τομέα των δομικών κατασκευών και για την κατάργηση της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου (3). (5) Ο στόχος ικανοποιητικών ή βέλτιστου κόστους επιπέδων ενεργειακής απόδοσης ενδέχεται, υπό ορισμένες συνθήκες, να δικαιολογεί τον καθορισμό από τα κράτη μέλη ικανοποιητικού ή βέλτιστου κόστους απαιτήσεων για τα δομικά στοιχεία, οι οποίες είναι δυνατόν να δημιουργήσουν, στην πράξη, εμπόδια σε ορισμένες αρχιτεκτονικές ή τεχνικές επιλογές, καθώς επίσης να ενθαρρύνουν τη χρήση συνδεόμενων με την ενέργεια προϊόντων με καλύτερης ενεργειακή απόδοση. (6) Τα βήματα που αποτελούν το συγκριτικό μεθοδολογικό πλαίσιο έχουν καθοριστεί στο παράρτημα III της οδηγίας 2010/31/ΕΕ και περιλαμβάνουν τον καθορισμό κτηρίων αναφοράς, τον καθορισμό μέτρων ενεργειακής απόδοσης που πρέπει να εφαρμόζονται σε αυτά τα κτήρια αναφοράς, την εκτίμηση της ζήτησης πρωτογενούς ενέργειας αυτών των μέτρων και τον υπολογισμό του κόστους (δηλαδή της καθαρής παρούσας αξίας) τους. (7) Το κοινό πλαίσιο για τον υπολογισμό της ενεργειακής απόδοσης, σύμφωνα με το παράρτημα I της οδηγίας 2010/31/ΕΕ, ισχύει επίσης για όλα τα βήματα του μεθοδολογικού πλαισίου βέλτιστου κόστους, ειδικότερα για το βήμα που αφορά τον υπολογισμό της ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και των δομικών στοιχείων. (8) Για την προσαρμογή του συγκριτικού μεθοδολογικού πλαισίου στις εθνικές συνθήκες, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προσδιορίζουν τον εκτιμώμενο οικονομικό κύκλο ζωής κτηρίου ή δομικού στοιχείου, το ενδεδειγμένο κόστος των φορέων ενέργειας, των προϊόντων, των συστημάτων, το κόστος λειτουργίας και το κόστος εργασίας, τους συντελεστές μετατροπής πρωτογενούς ενέργειας και τις εξελίξεις των ενεργειακών τιμών που πρέπει να αποτελούν τις παραδοχές εν προκειμένω όσον αφορά τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται σε εθνική κλίμακα για την τροφοδότηση των κτηρίων με ενέργεια, συνεκτιμώντας τις πληροφορίες που παρέχονται από την Επιτροπή. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να καθορίζουν το προεξοφλητικό επιτόκιο που θα χρησιμοποιείται στους μακροοικονομικούς και χρηματοοικονομικούς υπολογισμούς, αφού προηγουμένως διενεργήσουν ανάλυση ευαισθησίας με τουλάχιστον δύο τιμές επιτοκίου για κάθε είδος υπολογισμού. (9) Προκειμένου να εξασφαλιστεί ενιαία προσέγγιση για την εφαρμογή του συγκριτικού μεθοδολογικού πλαισίου από τα κράτη μέλη, είναι σκόπιμο να θεσπίσει η Επιτροπή τις κύριες γενικές προϋποθέσεις που απαιτούνται για τους υπολογισμούς της καθαρής παρούσας αξίας, όπως λόγου χάρη το έτος έναρξης των υπολογισμών, τις κατηγορίες κόστους που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και την περίοδο υπολογισμού που πρέπει να εφαρμόζεται. (10) Η καθιέρωση ενιαίας περιόδου υπολογισμού δεν έρχεται σε αντίθεση με το δικαίωμα των κρατών μελών να καθορίζουν τον εκτιμώμενο οικονομικό κύκλο ζωής των κτηρίων ή/και των δομικών στοιχείων, καθώς αυτός ενδέχεται να είναι μακρύτερος ή συντομότερος από την καθορισμένη περίοδο υπολογισμού. Ο εκτιμώμενος οικονομικός κύκλος ζωής κτηρίου ή δομικού στοιχείου έχει περιορισμένη μόνο επίδραση στην περίοδο υπολογισμού, καθώς αυτή προσδιορίζεται από τον κύκλο ανακαίνισης του κτηρίου, δηλαδή το χρονικό διάστημα μετά το οποίο το κτήριο ανακαινίζεται ριζικά. (11) Υπολογισμοί και προβλέψεις του κόστους με πολλές παραδοχές και αβεβαιότητες, στις οποίες συγκαταλέγεται, λόγου χάρη, η εξέλιξη των ενεργειακών τιμών με την πάροδο του χρόνου, συνοδεύονται συνήθως από ανάλυση ευαισθησίας για να αξιολογηθεί η αρτιότητα των βασικών παραμέτρων εισόδου. Η ανάλυση ευαισθησίας για τους υπολογισμούς του βέλτιστου κόστους πρέπει να καλύπτει τουλάχιστον τις εξελίξεις των ενεργειακών τιμών και του προεξοφλητικού επιτοκίου και, στην ιδανική περίπτωση, να περιλαμβάνει τη μελλοντική εξέλιξη των τιμών της τεχνολογίας ως εισερχόμενη παράμετρο στην επανεξέταση των υπολογισμών. (12) Το συγκριτικό μεθοδολογικό πλαίσιο θα πρέπει να παρέχει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να συγκρίνουν τα αποτελέσματα των υπολογισμών βέλτιστου κόστους με τις ισχύουσες ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης και να χρησιμοποιούν το αποτέλεσμα της σύγκρισης για να διασφαλίζουν ότι οι ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης έχουν καθοριστεί με σκοπό την επίτευξη επιπέδων βέλτιστου κόστους. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να εξετάζουν τη δυνατότητα να καθορίζουν ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης με βέλτιστο επίπεδο κόστους για τις κατηγορίες κτηρίων για τις οποίες δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης. (13) Η μεθοδολογία βέλτιστου κόστους είναι τεχνολογικά ουδέτερη και δεν ευνοεί μια τεχνολογική λύση έναντι κάποιας άλλης. Εξασφαλίζει ανταγωνισμό μέτρων/δεσμών/παραλλαγών μέτρων σε ολόκληρο τον εκτιμώμενο οικονομικό κύκλο ζωής κτηρίου ή δομικού στοιχείου. (14) Τα αποτελέσματα των υπολογισμών και τα εισερχόμενα δεδομένα και παραδοχές για τους υπολογισμούς θα πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή όπως ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ. Οι εκθέσεις αυτές θα πρέπει να παρέχουν τη δυνατότητα στην Επιτροπή να αξιολογεί και να υποβάλλει έκθεση σχετικά με την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στα κράτη μέλη όσον αφορά τα επίπεδα βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης. (15) Για τον περιορισμό του διοικητικού φόρτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να μειώνουν τον αριθμό των υπολογισμών καθορίζοντας κτήρια αναφοράς, αντιπροσωπευτικά περισσότερες της μιας κατηγοριών κτηρίων, χωρίς να θίγεται η υποχρέωση που υπέχουν βάσει της οδηγίας 2010/31/ΕΕ να καθορίζουν ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης για ορισμένες κατηγορίες κτηρίων, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής Σύμφωνα με το άρθρο 5, το παράρτημα I και το παράρτημα III της οδηγίας 2010/31/ΕΕ, με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζεται συγκριτικό μεθοδολογικό πλαίσιο που πρέπει να χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη για τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης για νέα και υφιστάμενα κτήρια και δομικά στοιχεία. Στο μεθοδολογικό πλαίσιο προδιαγράφονται οι κανόνες για να συγκρίνονται τα μέτρα ενεργειακής απόδοσης, τα μέτρα που ενσωματώνουν ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και οι δέσμες και παραλλαγές αυτών των μέτρων, με βάση την απόδοση της πρωτογενούς ενέργειας και το κόστος υλοποίησής τους. Στο μεθοδολογικό πλαίσιο καθορίζεται επίσης ο τρόπος εφαρμογής των εν λόγω κανόνων σε επιλεγμένα κτήρια αναφοράς, με σκοπό τον προσδιορισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης. Άρθρο 2 Ορισμοί Επιπλέον των ορισμών του άρθρου 2 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ και με τη σημείωση ότι κατά τον μακροοικονομικό υπολογισμό αποκλείονται τα εφαρμοστέα τέλη και φόροι, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: 1) «συνολικό κόστος»: το άθροισμα της παρούσας αξίας του αρχικού κόστους επένδυσης, του κόστους λειτουργίας και του κόστους αντικατάστασης (ως προς το έτος έναρξης), καθώς και του κόστους διάθεσης, κατά περίπτωση. Για τον μακροοικονομικό υπολογισμό προστίθεται η κατηγορία «κόστος των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου»· 2) «αρχικό κόστος επένδυσης»: όλες οι δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν μέχρι τη στιγμή παράδοσης του κτηρίου ή του δομικού στοιχείου στον πελάτη, έτοιμο για χρήση. Σε αυτές συμπεριλαμβάνονται οι δαπάνες για τη μελέτη, την αγορά των δομικών στοιχείων, τη σύνδεση με τους παρόχους, την εγκατάσταση και θέση σε λειτουργία· 3) «ενεργειακό κόστος»: το μέσο ετήσιο κόστος και τα πάγια τέλη και τα τέλη φορτίου αιχμής για την ενέργεια, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών φόρων· 4) «κόστος λειτουργίας»: όλες οι δαπάνες που συνδέονται με τη λειτουργία του κτηρίου, συμπεριλαμβανομένων των ετήσιων δαπανών για ασφάλιση, των τελών επιχειρήσεων κοινής ωφελείας και άλλων πάγιων τελών και φόρων· 5) «κόστος συντήρησης»: το ετήσιο κόστος των μέτρων για τη διατήρηση και την αποκατάσταση της επιθυμητής ποιότητας κτηρίου ή δομικού στοιχείου. Περιλαμβάνεται το ετήσιο κόστος επιθεώρησης, καθαρισμού, προσαρμογής, επισκευής και αναλώσιμων· 6) «τρέχον κόστος»: το ετήσιο κόστος συντήρησης, το κόστος λειτουργίας και το ενεργειακό κόστος· 7) «κόστος διάθεσης»: οι δαπάνες για την αποδόμηση κτηρίου ή δομικού στοιχείου στο τέλος του κύκλου ζωής του στην οποία συμπεριλαμβάνονται η κατεδάφιση, η αφαίρεση των δομικών στοιχείων που δεν έχουν ακόμη φτάσει στο τέλος του κύκλου ζωής τους, η αποκομιδή και η ανακύκλωση· 8) «ετήσιο κόστος»: το άθροισμα του τρέχοντος κόστους και του περιοδικού κόστους ή του κόστους αντικατάστασης που καταβάλλονται κατά τη διάρκεια συγκεκριμένου έτους· 9) «κόστος αντικατάστασης»: η επένδυση για την αντικατάσταση δομικού στοιχείου κατά τη διάρκεια της περιόδου υπολογισμού, σύμφωνα με τον εκτιμώμενο οικονομικό κύκλο ζωής· 10) «κόστος των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου»: η χρηματική αξία των περιβαλλοντικών βλαβών τις οποίες προκαλούν οι εκπομπές CO2 που σχετίζονται με την κατανάλωση ενέργειας στα κτήρια· 11) «κτήριο αναφοράς»: ιδεατό ή πραγματικό κτήριο αναφοράς του οποίου τα γεωμετρικά δομικά χαρακτηριστικά και συστήματα, η ενεργειακή απόδοση του κελύφους και των συστημάτων του, η λειτουργικότητα και η διάρθρωση του κόστους είναι αντιπροσωπευτικά για το κράτος μέλος και το οποίο είναι αντιπροσωπευτικό των κλιματικών συνθηκών και της γεωγραφικής θέσης· 12) «προεξοφλητικό επιτόκιο (επιτόκιο αναγωγής)»: καθορισμένη τιμή για τη σύγκριση σε διαφορετικές χρονικές στιγμές της αξίας του χρήματος σε πραγματικούς όρους· 13) «συντελεστής προεξόφλησης (συντελεστής αναγωγής)»: πολλαπλασιαστής που χρησιμοποιείται για την αναγωγή των ταμειακών ροών που συμβαίνουν σε δεδομένη χρονική στιγμή σε ισοδύναμο της αξίας τους κατά τη χρονική στιγμή έναρξης. Προκύπτει από το προεξοφλητικό επιτόκιο· 14) «έτος έναρξης»: το έτος που αποτελεί τη βάση κάθε υπολογισμού και από το οποίο προσδιορίζεται η περίοδος υπολογισμού· 15) «περίοδος υπολογισμού»: το χρονικό διάστημα που λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό και συνήθως εκφράζεται σε έτη· 16) «υπολειμματική αξία»: το άθροισμα των υπολειμματικών αξιών του κτηρίου και των δομικών στοιχείων στο τέλος της περιόδου υπολογισμού· 17) «εξέλιξη τιμών»: η διαχρονική εξέλιξη των ενεργειακών τιμών, των τιμών των προϊόντων, των δομικών συστημάτων, των υπηρεσιών, της εργασίας, της συντήρησης και των λοιπών δαπανών, η οποία ενδέχεται να διαφέρει από το ποσοστό πληθωρισμού· 18) «μέτρο ενεργειακής απόδοσης»: τροποποίηση σε κτήριο με αποτέλεσμα τη μείωση της αναγκαίας για το κτήριο πρωτογενούς ενέργειας· 19) «δέσμη μέτρων»: σύνολο μέτρων ενεργειακής απόδοσης ή μέτρων βασιζόμενων σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που εφαρμόζονται σε κτήριο αναφοράς· 20) «παραλλαγή μέτρων»: το συνολικό αποτέλεσμα και η περιγραφή πλήρους συνόλου μέτρων/δεσμών μέτρων που εφαρμόζονται σε κτήριο και είναι δυνατόν να αποτελείται από συνδυασμό μέτρων στο κέλυφος του κτηρίου, παθητικές τεχνικές, μέτρα για τα συστήματα του κτηρίου ή/και μέτρα που βασίζονται σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας· 21) «υποκατηγορίες κτηρίων»: κατηγορίες ειδών κτηρίων διαχωριζόμενες αναλυτικότερα ως προς το μέγεθος, την παλαιότητα, τα υλικά κατασκευής, τους τρόπους χρήσης, την κλιματική ζώνη ή άλλα κριτήρια από εκείνα που καθορίζονται στο παράρτημα I σημείο 5 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ. Τα κτήρια αναφοράς καθορίζονται κατά κανόνα για αυτές τις υποκατηγορίες· 22) «παρεχόμενη ενέργεια»: η ενέργεια, εκφραζόμενη ανά φορέα ενέργειας, που παρέχεται στο τεχνικό σύστημα κτηρίου μέσω των ορίων του συστήματος, για να ικανοποιούνται οι χρήσεις που λαμβάνονται υπόψη (θέρμανση, ψύξη, αερισμός, ζεστό νερό χρήσης, φωτισμός, συσκευές κ.λπ.) ή για ηλεκτροπαραγωγή· 23) «απαιτούμενη ενέργεια για θέρμανση και ψύξη»: η θερμότητα που πρέπει να προστίθεται σε κλιματιζόμενο χώρο ή να αφαιρείται από αυτόν για να διατηρούνται οι προβλεπόμενες συνθήκες θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια δεδομένης χρονικής περιόδου· 24) «εξαγόμενη ενέργεια»: η ενέργεια, εκφραζόμενη ανά φορέα ενέργειας, την οποία παρέχει το τεχνικό σύστημα κτηρίου μέσω των ορίων του συστήματος και χρησιμοποιείται εκτός των ορίων του συστήματος· 25) «κλιματιζόμενος χώρος»: χώρος όπου ορισμένες παράμετροι του περιβάλλοντος, λόγου χάρη η θερμοκρασία, η υγρασία κ.λπ., ρυθμίζονται με τεχνικά μέσα, όπως θέρμανση, ψύξη κ.λπ.· 26) «ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές»: ενέργεια από ανανεώσιμες μη ορυκτές πηγές, δηλαδή αιολική, ηλιακή, αεροθερμική, γεωθερμική, υδροθερμική ενέργεια και ενέργεια από τον ωκεανό, υδροηλεκτρική, από βιομάζα, από εκλυόμενα στους χώρους υγειονομικής ταφής αέρια, από αέρια που παράγονται σε μονάδες επεξεργασίας λυμάτων και από βιοαέρια. Άρθρο 3 Συγκριτικό μεθοδολογικό πλαίσιο 1. Κατά τον υπολογισμό των επιπέδων βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων και δομικών στοιχείων, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν το συγκριτικό μεθοδολογικό πλαίσιο που καθορίζεται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού. Με το πλαίσιο επιβάλλεται ο υπολογισμός των βέλτιστων επιπέδων κόστους τόσο από μακροοικονομική όσο και από χρηματοοικονομική άποψη και επαφίεται στα κράτη μέλη να καθορίσουν ποιος από αυτούς τους υπολογισμούς θα χρησιμοποιείται ως εθνικό μέτρο σύγκρισης για τον καθορισμό των βέλτιστων από πλευράς κόστους απαιτήσεων. 2. Για τους σκοπούς των υπολογισμών, τα κράτη μέλη: α) θέτουν ως έτος έναρξης για τον υπολογισμό το έτος κατά το οποίο εκτελείται ο υπολογισμός· β) χρησιμοποιούν την περίοδο υπολογισμού κατά το παράρτημα I του παρόντος κανονισμού· γ) χρησιμοποιούν τις κατηγορίες κόστους κατά το παράρτημα I του παρόντος κανονισμού· δ) χρησιμοποιούν για την κοστολόγηση των ανθρακούχων εκπομπών ως ελάχιστο κατώτατο όριο τις προβολές των τιμών του διοξειδίου του άνθρακα βάσει του ΣΕΔΕ οι οποίες παρατίθενται στο παράρτημα II. 3. Για τους σκοπούς των υπολογισμών τα κράτη μέλη συμπληρώνουν το συγκριτικό μεθοδολογικό πλαίσιο με τον προσδιορισμό: α) του εκτιμώμενου οικονομικού κύκλο ζωής κτηρίου ή/και δομικού στοιχείου· β) του προεξοφλητικού επιτοκίου· γ) του κόστους των φορέων ενέργειας, των προϊόντων, των συστημάτων, συντήρησης, του κόστους λειτουργίας και του κόστους εργασίας· δ) των συντελεστών πρωτογενούς ενέργειας· ε) των εξελίξεων των ενεργειακών τιμών για όλους τους φορείς ενέργειας οι οποίες πρέπει να αποτελούν τις παραδοχές, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες του παραρτήματος II του παρόντος κανονισμού. 4. Τα κράτη μέλη καταβάλλουν προσπάθειες να υπολογίζουν και να θεσπίζουν βέλτιστου κόστους επίπεδα των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης για τις κατηγορίες κτηρίων για τις οποίες δεν υπάρχουν ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης. 5. Τα κράτη μέλη διεξάγουν ανάλυση για τον προσδιορισμό της ευαισθησίας που έχουν στα αποτελέσματα των υπολογισμών μεταβολές των εφαρμοζόμενων παραμέτρων, οι οποίες καλύπτουν τουλάχιστον την επίδραση διαφορετικών εξελίξεων των ενεργειακών τιμών και του προεξοφλητικού επιτοκίου στους μακροοικονομικούς και στους χρηματοοικονομικούς υπολογισμούς, καθώς και, στην ιδανική περίπτωση, άλλες παραμέτρους που αναμένεται να έχουν σημαντική επίδραση στα αποτελέσματα των υπολογισμών, όπως π.χ. οι εξελίξεις τιμών πλην των ενεργειακών. Άρθρο 4 Σύγκριση των υπολογισμένων επιπέδων βέλτιστου κόστους με τις υφιστάμενες ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης 1. Μετά τους υπολογισμούς των απαιτήσεων βέλτιστου κόστους τόσο από μακροοικονομική όσο και από χρηματοοικονομική άποψη, τα κράτη μέλη αποφασίζουν ποιος τρόπος υπολογισμού θα χρησιμοποιείται ως εθνικό μέτρο σύγκρισης και κοινοποιούν την απόφασή τους στην Επιτροπή με την έκθεση που προβλέπεται στο άρθρο 6. Τα κράτη μέλη συγκρίνουν το αποτέλεσμα του υπολογισμού που επιλέγεται ως εθνικό μέτρο σύγκρισης κατά το άρθρο 3 με τις ισχύουσες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης για την αντίστοιχη κατηγορία κτηρίων. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν το αποτέλεσμα της εν λόγω σύγκρισης για να διασφαλίσουν ότι οι ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης καθορίζονται με σκοπό την επίτευξη επιπέδων βέλτιστου κόστους σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ. Συνιστάται ιδιαιτέρως στα κράτη μέλη να συνδέουν φορολογικά και οικονομικά κίνητρα με την τήρηση των αποτελεσμάτων του υπολογισμού βέλτιστου κόστος του ίδιου κτιρίου αναφοράς 2. Εάν κράτος μέλος έχει καθορίσει τα κτήρια αναφοράς με τρόπο ώστε το αποτέλεσμα του βέλτιστου από άποψη κόστους υπολογισμού να μπορεί να εφαρμοστεί σε διαφορετικές κατηγορίες κτηρίων, δύναται να χρησιμοποιήσει το εν λόγω αποτέλεσμα για να εξασφαλίσει ότι οι ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης καθορίζονται με σκοπό την επίτευξη επιπέδων βέλτιστου κόστους για όλες τις σχετικές κατηγορίες κτηρίων. Άρθρο 5 Επανεξέταση των υπολογισμών του βέλτιστου κόστους 1. Τα κράτη μέλη επανεξετάζουν εγκαίρως τους υπολογισμούς του βέλτιστου κόστους για την αναθεώρηση των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης που απαιτούνται κατά το άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας 2010/31/ΕΕ. Ειδικότερα, πρέπει να επανεξετάζεται και, εφόσον χρειάζεται, να επικαιροποιείται η εξέλιξη των τιμών όσον αφορά τις παραμέτρους κόστους. 2. Τα αποτελέσματα της εν λόγω επανεξέτασης διαβιβάζονται στην Επιτροπή, με την έκθεση που προβλέπεται στο άρθρο 6 του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 6 Υποβολή εκθέσεων 1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση με όλα τα εισερχόμενα δεδομένα υπολογισμού και τις παραδοχές που χρησιμοποίησαν για τους υπολογισμούς και όλα τα αποτελέσματα αυτών των υπολογισμών. Η έκθεση περιλαμβάνει τους συντελεστές μετατροπής πρωτογενούς ενέργειας που εφαρμόστηκαν, τα αποτελέσματα των υπολογισμών σε μακροοικονομικό και σε χρηματοοικονομικό επίπεδο, την ανάλυση ευαισθησίας κατά το άρθρο 3 παράγραφος 5 του παρόντος κανονισμού και τις παραδοχές για τις εξελίξεις των ενεργειακών τιμών και των τιμών του διοξειδίου του άνθρακα. 2. Εάν από τη σύγκριση που αναφέρεται στο άρθρο 4 του παρόντος κανονισμού προκύψει ότι οι ισχύουσες ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης είναι σημαντικά χαμηλότερες από πλευράς ενεργειακής απόδοσης ως προς τα επίπεδα βέλτιστου κόστους των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης, στην έκθεση περιλαμβάνεται αιτιολόγηση της διαφοράς. Εφόσον δεν είναι δυνατόν να δικαιολογηθεί η διαφορά, η έκθεση συνοδεύεται από σχέδιο κατάλληλων μέτρων ικανών να μειώσουν σε σημαντικό βαθμό τη διαφορά μέχρι την επόμενη επανεξέταση. Εν προκειμένω, το σημαντικά χαμηλότερο επίπεδο ισχυουσών ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης υπολογίζεται ως η διαφορά μεταξύ του μέσου όρου όλων των ισχυουσών ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης και του μέσου όρου όλων των επιπέδων βέλτιστου κόστους που προκύπτουν με τον υπολογισμό που χρησιμοποιείται ως εθνικό μέτρο σύγκρισης για όλα τα κτήρια και τους τύπους κτηρίων αναφοράς. 3. Τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν το υπόδειγμα υποβολής εκθέσεων που προβλέπεται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 7 Έναρξη ισχύος και εφαρμογή 1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 2. Εφαρμόζεται από τις 9 Ιανουαρίου 2013 στα κτήρια όπου στεγάζονται δημόσιες αρχές και από τις 9 Ιουλίου 2013 στα λοιπά κτήρια, εξαιρουμένου του άρθρου 6 παράγραφος 1, το οποίο αρχίζει να ισχύει στις 30 Ιουνίου 2012, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2010/31/ΕΕ για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και εφαρμόζεται άμεσα στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 16 Ιανουαρίου 2012.

Ενεργειακή πολιτική

Οικοδομικός τομέας

Λογιστική διαχείριση

Δημόσιες επιχειρήσεις

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ


ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 653/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 17ης Ιουλίου 2012 για την έναρξη επανεξέτασης ως προς «νέο εξαγωγέα» του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 192/2007 του Συμβουλίου για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ταϊβάν, για την κατάργηση του δασμού όσον αφορά τις εισαγωγές από έναν εξαγωγέα της εν λόγω χώρας και για την υπαγωγή των εν λόγω εισαγωγών σε καταγραφή Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας («ο βασικός κανονισμός») (1), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 4, Ύστερα από διαβούλευση με τη συμβουλευτική επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 και το άρθρο 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: A. ΑΙΤΗΣΗ (1) Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή («Επιτροπή») έλαβε αίτηση επανεξέτασης για «νέο εξαγωγέα» σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. (2) Η αίτηση υποβλήθηκε στις 27 Απριλίου 2012 από την εταιρεία Lealea Enterprise Co., Ltd. («ο αιτών»), παραγωγός-εξαγωγέας της Ταϊβάν («η οικεία χώρα») ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου. Β. ΠΡΟΪΟΝ (3) Το υπό εξέταση προϊόν είναι τερεφθαλικό πολυαιθυλένιο με αριθμό ιξώδους 78 ml/g ή υψηλότερο, σύμφωνα με το πρότυπο 1628-5 του Διεθνούς Οργανισμού Τυποποίησης (ISO-International Organization for Standardization), καταγωγής μεταξύ άλλων, Ταϊβάν («το υπό εξέταση προϊόν»), που εμπίπτει επί του παρόντος στον κωδικό ΣΟ 3907 60 20. Γ. ΙΣΧΥΟΝΤΑ ΜΕΤΡΑ (4) Τα μέτρα που ισχύουν επί του παρόντος είναι ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 192/2007 (2) του Συμβουλίου βάσει του οποίου οι εισαγωγές στην Ένωση του υπό εξέταση προϊόντος καταγωγής Ταϊβάν, συμπεριλαμβανομένου του προϊόντος που παράγεται από τον αιτούντα, υπόκεινται σε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ 143,4%, με εξαίρεση δύο εταιρείες για τις οποίες γίνεται ειδική μνεία και που υπόκεινται σε ατομικούς δασμολογικούς συντελεστές. Τον Φεβρουάριο 2012, η Επιτροπή κίνησε διαδικασία επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων αντιντάμπινγκ που εφαρμόζονται στις εισαγωγές ορισμένων τύπων τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας, Μαλαισίας, Ταϊβάν και Ταϊλάνδης (3), δηλαδή μεταξύ άλλων Ταϊβάν. Μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων, τα μέτρα συνεχίζουν να ισχύουν. Δ. ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ (5) Ο αιτών ισχυρίζεται ότι δεν εξήγαγε το υπό εξέταση προϊόν στην Ένωση κατά την περίοδο της έρευνας στην οποία στηρίζονται τα μέτρα αντιντάμπινγκ, δηλαδή την περίοδο από την 1η Οκτωβρίου 1998 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 1999 («η αρχική περίοδος της έρευνας»). (6) Επιπλέον, ο αιτών ισχυρίζεται ότι δεν συνδέεται με κανέναν παραγωγό-εξαγωγέα του υπό εξέταση προϊόντος που υπόκεινται στα προαναφερόμενα μέτρα αντιντάμπινγκ. (7) Ο αιτών ισχυρίζεται εξάλλου ότι άρχισε να εξάγει το υπό εξέταση προϊόν στην Ένωση μετά τη λήξη της αρχικής περιόδου έρευνας. Ε. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ (8) Οι παραγωγοί της Ένωσης που είναι γνωστό ότι ενδιαφέρονται ενημερώθηκαν σχετικά με την αίτηση επανεξέτασης και είχαν τη δυνατότητα να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους. (9) Μετά από εξέταση των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που δικαιολογούν την έναρξη διαδικασίας επανεξέτασης όσον αφορά έναν «νέο εξαγωγέα», σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, ώστε να προσδιοριστεί ατομικό περιθώριο ντάμπινγκ για τον αιτούντα και, εφόσον διαπιστωθεί η ύπαρξη ντάμπινγκ, το ύψος του δασμού που πρέπει να επιβληθεί στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος που πραγματοποιεί ο αιτών στην Ένωση. (10) Αν καθοριστεί ότι ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις για ατομικό δασμό, ενδέχεται να χρειαστεί να τροποποιηθεί ο συντελεστής του δασμού που εφαρμόζεται επί του παρόντος στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος από εταιρείες που δεν αναφέρονται ξεχωριστά στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 192/2007 του Συμβουλίου. (a) Ερωτηματολόγια (11) Η Επιτροπή, προκειμένου να συγκεντρώσει τα στοιχεία που θεωρεί απαραίτητα για την έρευνά της, θα αποστείλει ερωτηματολόγιο στον αιτούντα. β) Συγκέντρωση πληροφοριών και διενέργεια ακροάσεων (12) Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη καλούνται διά του παρόντος να γνωστοποιήσουν τις απόψεις τους γραπτώς και να υποβάλουν αποδεικτικά στοιχεία. (13) Επιπλέον, η Επιτροπή μπορεί να δεχθεί σε ακρόαση τα ενδιαφερόμενα μέρη, εφόσον το ζητήσουν γραπτώς και αποδείξουν ότι υπάρχουν ιδιαίτεροι λόγοι για τους οποίους επιβάλλεται η ακρόασή τους. ΣΤ. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΙΣΧΥΟΝΤΟΣ ΔΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΩΝ (14) Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, θα πρέπει να καταργηθεί ο ισχύων δασμός αντιντάμπινγκ επί των εισαγωγών του υπό εξέταση προϊόντος που παράγεται και πωλείται για να εξαχθεί στην Ένωση από τον αιτούντα. Συγχρόνως, οι εν λόγω εισαγωγές θα πρέπει να υπαχθούν σε καταγραφή κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, προκειμένου να εξασφαλισθεί η δυνατότητα επιβολής δασμών αντιντάμπινγκ αναδρομικά από την ημερομηνία έναρξης της επανεξέτασης, σε περίπτωση που από την επανεξέταση προκύψει ότι ο συγκεκριμένος εξαγωγέας ασκεί πρακτικές ντάμπινγκ. Το ποσό της ενδεχόμενης μελλοντικής οφειλής του αιτούντος δεν είναι δυνατό να εκτιμηθεί στην παρούσα φάση της διαδικασίας. Ζ. ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ (15) Για λόγους χρηστής διαχείρισης, θα πρέπει να καθοριστούν προθεσμίες εντός των οποίων: (16) τα ενδιαφερόμενα μέρη δύνανται να αναγγελθούν στην Επιτροπή, να εκθέσουν γραπτώς τις απόψεις τους και να υποβάλουν στοιχεία που θα ληφθούν υπόψη κατά την έρευνα, (17) τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να υποβάλουν γραπτή αίτηση για να γίνουν δεκτά σε ακρόαση από την Επιτροπή. (18) Εφιστάται η προσοχή στο γεγονός ότι η άσκηση των περισσότερων διαδικαστικών δικαιωμάτων που αναφέρονται στον βασικό κανονισμό εξαρτάται από το κατά πόσον το μέρος αναγγέλλεται εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 4 του παρόντος κανονισμού. Η. ΑΡΝΗΣΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ (19) Όταν ένα ενδιαφερόμενο μέρος αρνείται την πρόσβαση στις απαραίτητες πληροφορίες ή δεν τις παρέχει εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών ή παρεμποδίζει σημαντικά την έρευνα, μπορεί να συνάγονται συμπεράσματα, θετικά ή αρνητικά, με βάση τα διαθέσιμα πραγματικά στοιχεία, όπως προβλέπεται στο άρθρο 18 του βασικού κανονισμού. (20) Όταν διαπιστώνεται ότι ένα ενδιαφερόμενο μέρος έχει προσκομίσει ψευδή ή παραπλανητικά στοιχεία, τα εν λόγω στοιχεία δεν λαμβάνονται υπόψη και είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν τα διαθέσιμα πραγματικά στοιχεία. (21) Αν ένα ενδιαφερόμενο μέρος αρνείται να συνεργαστεί ή συνεργάζεται μεν, αλλά μόνο εν μέρει, οπότε τα συμπεράσματα βασίζονται στα διαθέσιμα πραγματικά στοιχεία σύμφωνα με το άρθρο 18 του βασικού κανονισμού, το αποτέλεσμα ενδέχεται να είναι λιγότερο ευνοϊκό για το εν λόγω μέρος απ’ ό,τι θα ήταν αν είχε συνεργαστεί. Θ. ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ (22) Η έρευνα θα ολοκληρωθεί, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, εντός εννέα μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος κανονισμού στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ι. ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ (23) Σημειώνεται ότι οποιαδήποτε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα συγκεντρωθούν στην παρούσα έρευνα θα αντιμετωπιστούν σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (4). ΙΑ. ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΑΚΡΟΑΣΕΩΝ (24) Τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορεί να ζητήσουν την παρέμβαση του συμβούλου ακροάσεων της Γενικής Διεύθυνσης Εμπορίου. Ο σύμβουλος ακροάσεων ενεργεί ως μεσάζων μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών και των υπηρεσιών ερευνών της Επιτροπής. Ο σύμβουλος ακροάσεων εξετάζει τις αιτήσεις πρόσβασης στο αρχείο, συζητά σχετικά με τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των εγγράφων, ζητά την παράταση προθεσμιών και ζητά ακροάσεις τρίτων μερών. Ο σύμβουλος ακροάσεων μπορεί να διοργανώσει ακρόαση με ένα επιμέρους ενδιαφερόμενο μέρος και να μεσολαβήσει ώστε να εξασφαλιστεί στα ενδιαφερόμενα μέρη η πλήρης άσκηση του δικαιώματος υπεράσπισής τους. (25) Μια αίτηση ακρόασης με τον σύμβουλο ακροάσεων θα πρέπει να υποβάλλεται γραπτώς και να εξηγούνται οι λόγοι υποβολής της. Ο σύμβουλος ακροάσεων θα παρέχει επίσης ευκαιρίες για ακρόαση των μερών ώστε να καταστεί δυνατή η παρουσίαση διαφορετικών απόψεων και η προβολή επιχειρημάτων προς αντίκρουση των ισχυρισμών της άλλης πλευράς. (26) Για περισσότερες πληροφορίες και στοιχεία επικοινωνίας, τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να ανατρέξουν στις ιστοσελίδες του συμβούλου ακροάσεων στον δικτυακό τόπο της Γενικής Διεύθυνσης Εμπορίου: http://ec.europa.eu/trade/tackling-unfair-trade/hearing-officer/index_en.htm ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 κινείται διαδικασία επανεξέτασης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 192/2007, για να καθοριστεί αν και κατά πόσο πρέπει να υπόκεινται στο δασμό αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 192/2007 του Συμβουλίου οι εισαγωγές τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου με αριθμό ιξώδους 78 ml/g ή περισσότερο, σύμφωνα με το πρότυπο ISO 1628-5, που υπάγεται επί του παρόντος στον κωδικό ΣΟ 3907 60 20, καταγωγής Ταϊβάν, παράγεται και πωλείται για να εξαχθεί στην Ένωση από την εταιρεία Lealea Enterprise Co., Ltd. (πρόσθετος κωδικός TARIC A996). Άρθρο 2 Καταργείται ο δασμός αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό αριθ. (ΕΚ) αριθ. 192/2007 του Συμβουλίου επί των εισαγωγών που προσδιορίζονται στο άρθρο 1 του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 3 Οι τελωνειακές αρχές καλούνται, δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 4 και του άρθρου 14 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009, να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για την καταγραφή των εισαγωγών στην Ένωση που προσδιορίζονται στο άρθρο 1 του παρόντος κανονισμού. Η καταγραφή λήγει εννέα μήνες μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 4 1. Τα ενδιαφερόμενα μέρη, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι παρατηρήσεις τους κατά την έρευνα, οφείλουν να αναγγελθούν επικοινωνώντας με την Επιτροπή, να κοινοποιήσουν τις απόψεις τους γραπτώς και να απαντήσουν στο ερωτηματολόγιο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11 του παρόντος κανονισμού ή να υποβάλουν τυχόν άλλες πληροφορίες που πρέπει να ληφθούν υπόψη εντός 37 ημερών από την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος κανονισμού στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός αν προσδιορίζεται διαφορετικά. 2. Τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν επίσης να ζητήσουν, εντός της ιδίας προθεσμίας των 37 ημερών, να γίνουν δεκτά σε ακρόαση από την Επιτροπή. 3. Τα ενδιαφερόμενα μέρη καλούνται να υποβάλουν όλες τις παρατηρήσεις και τα αιτήματά τους σε ηλεκτρονική μορφή (τις παρατηρήσεις μη εμπιστευτικού χαρακτήρα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και τις παρατηρήσεις εμπιστευτικού χαρακτήρα σε CD-R/DVD) και πρέπει να αναφέρουν την επωνυμία τους, την ταχυδρομική τους διεύθυνση, τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τους, καθώς και τους αριθμούς τους τηλεφώνου και φαξ. Ωστόσο, κάθε εξουσιοδότηση, υπογεγραμμένα πιστοποιητικά και όλες οι επικαιροποιήσεις τους που συνοδεύουν τις απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο πρέπει να υποβάλλονται σε χαρτί, δηλ. με το ταχυδρομείο ή με επίδοση στη διεύθυνση που ακολουθεί. Εάν ένα ενδιαφερόμενο μέρος δεν μπορεί να υποβάλει τις παρατηρήσεις και τις αιτήσεις του σε ηλεκτρονική μορφή, πρέπει να ενημερώσει αμέσως την Επιτροπή, βάσει του άρθρου 18 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού. Για περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την αλληλογραφία με την Επιτροπή, τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να συμβουλεύονται τη σχετική σελίδα στον δικτυακό τόπο της Γενικής Διεύθυνσης Εμπορίου: http://ec.europa.eu/trade/tackling-unfair-trade/trade-defence. Όλες οι γραπτές παρατηρήσεις, καθώς και οι πληροφορίες που ζητούνται στον παρόντα κανονισμό, οι απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο και η αλληλογραφία που υποβάλλουν τα ενδιαφερόμενα μέρη εμπιστευτικά, φέρουν την ένδειξη «Limited» (5) (Περιορισμένης διανομής) και, σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, συνοδεύονται από μη εμπιστευτικού χαρακτήρα περίληψη, η οποία φέρει την ένδειξη «For inspection by interested parties» (Για επιθεώρηση από τα ενδιαφερόμενα μέρη). Διεύθυνση αλληλογραφίας της Επιτροπής: European Commission Directorate-General for Trade Directorate Η Office: N105 4/92 1049 Brussels ΒΕΛΓΙΟ (BELGIQUE/BELGIË) Φαξ + 32 2295 65 05 Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: Trade-R557-PET-A@ec.europa.eu Άρθρο 5 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 17 Ιουλίου 2012.

Εμπορικές πράξεις

Εμπορική νομοθεσία

Χημική βιομηχανία


ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 275/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 30ής Μαρτίου 2010 για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 295/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά τα κριτήρια αξιολόγησης της ποιότητας των στατιστικών διάρθρωσης των επιχειρήσεων (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 295/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2008, σχετικά με τις στατιστικές διάρθρωσης των επιχειρήσεων (1), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο ι), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 295/2008 θέσπισε κοινό πλαίσιο για τη συλλογή, την κατάρτιση, τη διαβίβαση και την αξιολόγηση των ευρωπαϊκών στατιστικών σχετικά με τη διάρθρωση, τις δραστηριότητες, την ανταγωνιστικότητα και τις επιδόσεις των επιχειρήσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. (2) Για τη σύγκριση των πλεονεκτημάτων της διαθεσιμότητας των στοιχείων προς το κόστος της συλλογής τους και προς την επιβάρυνση των επιχειρήσεων και ιδίως των μικρών επιχειρήσεων, απαιτείται αξιολόγηση της ποιότητας σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 295/2008. Συνεπώς, πρέπει να καθοριστούν τα κριτήρια αξιολόγησης της ποιότητας και οι βασικοί δείκτες. (3) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής του ευρωπαϊκού στατιστικού συστήματος, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Τα κριτήρια αξιολόγησης της ποιότητας και το περιεχόμενο των εκθέσεων σχετικά με την ποιότητα που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη καθορίζονται στο παράρτημα. Άρθρο 2 Τα στοιχεία και τα μεταδεδομένα που παρέχονται για τις εκθέσεις σχετικά με την ποιότητα διαβιβάζονται σε ηλεκτρονικό μορφότυπο στο ενιαίο σημείο εισόδου για την Επιτροπή (Eurostat) από τον οργανισμό που έχουν ορίσει οι εθνικές αρχές. Η διαβίβαση γίνεται σύμφωνα με ένα κατάλληλο πρότυπο ανταλλαγής που καθορίζει η Eurostat. Άρθρο 3 Η πρώτη έκθεση σχετικά με την ποιότητα, για τα στοιχεία για το έτος αναφοράς 2008, υποβάλλεται έως την 31η Μαρτίου 2011. Τρεις επιπλέον μήνες για τη διαβίβαση των εκθέσεων σχετικά με την ποιότητα για το έτος αναφοράς 2008 χορηγήθηκαν στο Βέλγιο, την Κύπρο, τη Γερμανία, την Ελλάδα, το Λουξεμβούργο, τη Μάλτα, τη Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι εκθέσεις που θα ακολουθήσουν θα διαβιβάζονται στην Επιτροπή (Eurostat) το αργότερο 27 μήνες μετά το πέρας της περιόδου αναφοράς για την οποία έχουν συλλεγεί τα στοιχεία. Άρθρο 4 Η Επιτροπή (Eurostat) αξιολογεί την ποιότητα των διαβιβαζόμενων στοιχείων και συντάσσει και δημοσιεύει εκθέσεις σχετικά με την ποιότητα των ευρωπαϊκών στατιστικών. Άρθρο 5 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 20ή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 30 Μαρτίου 2010.


ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 20ής Οκτωβρίου 2011 σχετικά με τη σύναψη συμφωνίας υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφενός, και της Παλαιστινιακής Αρχής της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας, αφετέρου, για την περαιτέρω ελευθέρωση των συναλλαγών στον τομέα των γεωργικών προϊόντων, των μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων, των ψαριών και των αλιευτικών προϊόντων και για την τροποποίηση της ευρωμεσογειακής ενδιάμεσης συμφωνίας σύνδεσης για το εμπόριο και τη συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) εξ ονόματος της Παλαιστινιακής Αρχής της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας, αφετέρου (2011/824/ΕΕ) ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 207 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α), Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η σχέση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Παλαιστινιακής Αρχής της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας (στο εξής καλούμενης «Παλαιστινιακή Αρχή») βασίζεται στην ευρωμεσογειακή ενδιάμεση συμφωνία σύνδεσης για το εμπόριο και τη συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) εξ ονόματος της Παλαιστινιακής Αρχής της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας (2) («ενδιάμεση συμφωνία»), η οποία υπεγράφη τον Φεβρουάριο του 1997 και οι εμπορικές διατάξεις της οποίας άρχισαν να ισχύουν την 1η Ιουλίου 1997. Ο κύριος στόχος της είναι να προωθήσει το εμπόριο, τις επενδύσεις και τις αρμονικές οικονομικές σχέσεις μεταξύ των μερών και να ευνοήσει έτσι τη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξή τους. (2) Η ενδιάμεση συμφωνία προβλέπει πρόσβαση των παλαιστινιακών βιομηχανικών προϊόντων στις αγορές της ΕΕ με δασμολογική ατέλεια και σταδιακή κατάργηση των δασμών που επιβάλλονται στις εξαγωγές της ΕΕ προς τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη σε διάστημα πέντε ετών. H δυνατότητα χορήγησης στην Παλαιστινιακή Αρχή πρόσθετων εμπορικών προτιμήσεων προβλέπεται στην ενδιάμεση συμφωνία. Το άρθρο 12 αυτής προβλέπει ότι η Κοινότητα και η Παλαιστινιακή Αρχή ελευθερώνουν σταδιακά σε μεγαλύτερο βαθμό τις συναλλαγές τους στον τομέα των γεωργικών και αλιευτικών προϊόντων αμοιβαίου ενδιαφέροντος. Το άρθρο 14 παράγραφος 2 αυτής αναφέρει ότι η Κοινότητα και η Παλαιστινιακή Αρχή εξετάζουν, στο πλαίσιο της μεικτής επιτροπής, το ενδεχόμενο περαιτέρω αμοιβαίων παραχωρήσεων. (3) Το σχέδιο δράσης της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτονίας (σχέδιο δράσης ΕΠΓ) για την Παλαιστινιακή Αρχή, το οποίο εγκρίθηκε τον Μάιο του 2005 και παρατάθηκε στη συνέχεια, περιλαμβάνει επίσης διατάξεις για τη σταδιακή ελευθέρωση των συναλλαγών στον τομέα των γεωργικών και των αλιευτικών προϊόντων. (4) Ο ευρωμεσογειακός «χάρτης πορείας» για τη γεωργία («χάρτης πορείας» του Ραμπάτ), ο οποίος εγκρίθηκε κατά την ευρωμεσογειακή διάσκεψη των υπουργών εξωτερικών της 28ης Νοεμβρίου 2005, αναφέρει ότι είναι επιθυμητός υψηλός βαθμός ελευθέρωσης των συναλλαγών γεωργικών προϊόντων, μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων, ψαριών και αλιευτικών προϊόντων· στόχος είναι η πλήρης ελευθέρωση των συναλλαγών αυτών έως το 2010, με εξαίρεση ενδεχομένως πολύ περιορισμένου αριθμού ευαίσθητων προϊόντων. (5) Κατά την τελευταία ευρωμεσογειακή υπουργική συνάντηση για θέματα εμπορίου, τον Δεκέμβριο του 2009, οι υπουργοί εμπορίου της ευρωμεσογειακής περιοχής δεσμεύθηκαν να διευκολύνουν το εμπόριο παλαιστινιακών προϊόντων, όπως αναφέρεται στο έγγραφο «Ευρωμεσογειακός οδικός χάρτης συναλλαγών πέραν του 2010». Επιπλέον, μια περιεκτική δέσμη μέτρων για τη διευκόλυνση του εμπορίου παλαιστινιακών προϊόντων με άλλους ευρωμεσογειακούς εταίρους σε διμερή και περιφερειακή βάση συμφωνήθηκε από τους υπουργούς εμπορίου το 2010. (6) Οι διαπραγματεύσεις με την Παλαιστινιακή Αρχή για μια διευρυμένη απελευθέρωση του εμπορίου γεωργικών προϊόντων, μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων, ψαριών και αλιευτικών προϊόντων ολοκληρώθηκαν επιτυχώς με την υπογραφή της συμφωνίας υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφενός, και της Παλαιστινιακής Αρχής της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας, αφετέρου, που προβλέπει διευρυμένη απελευθέρωση του εμπορίου γεωργικών προϊόντων, μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων, ψαριών και αλιευτικών προϊόντων και τροποποιεί την Ευρωμεσογειακή ενδιάμεση συμφωνία σύνδεσης για το εμπόριο και τη συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) εξ ονόματος της Παλαιστινιακής Αρχής της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας, αφετέρου, («συμφωνία»), σύμφωνα με την απόφαση 2011/248/ΕΕ του Συμβουλίου (3). (7) Τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη που κυβερνώνται από την Παλαιστινιακή Αρχή αποτελούν κράτος εν τη γενέσει. Ως εκ τούτου, δεν περιλαμβάνονται σε καμία κατάταξη των Ηνωμένων Εθνών και επομένως δεν μπορούν να επωφεληθούν από το σύστημα γενικευμένων προτιμήσεων της Ένωσης (4). (8) Η Παλαιστινιακή Αρχή αποτελεί τον μικρότερο εμπορικό εταίρο της Ένωσης στην ευρωμεσογειακή περιοχή και σχεδόν τον μικρότερο παγκοσμίως, δεδομένου ότι το σύνολο των συναλλαγών ανήλθε σε 56,6 εκατ. ευρώ το 2009, εκ των οποίων το μεγαλύτερο μέρος αντιπροσωπεύουν οι εξαγωγές της Ένωσης (50,5 εκατ. ευρώ). Οι εισαγωγές της Ένωσης από την Παλαιστινιακή Αρχή ανήλθαν σε μόλις 6,1 εκατ. ευρώ το 2009 και συνίστανται κυρίως σε γεωργικά προϊόντα και μεταποιημένα γεωργικά προϊόντα (περίπου 70,1 % των συνολικών εισαγωγών της Ένωσης). Το 2009 η Ένωση εξήγαγε γεωργικά προϊόντα αξίας 1,7 εκατ. ευρώ, μεταποιημένα γεωργικά προϊόντα αξίας 3,3 εκατ. ευρώ και ψάρια και αλιευτικά προϊόντα αξίας 0,1 εκατ. ευρώ. Το περαιτέρω άνοιγμα της αγοράς αναμένεται να στηρίξει την ανάπτυξη της οικονομίας της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας με την αύξηση της εξαγωγικής επίδοσης, ενώ παράλληλα δεν έχει αρνητικές επιπτώσεις για την Ένωση. Επομένως, είναι σκόπιμο να χορηγηθούν πρόσθετες εμπορικές προτιμήσεις στην Παλαιστινιακή Αρχή της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας, βελτιώνοντας την πρόσβαση των γεωργικών προϊόντων στην αγορά της Ένωσης. (9) Σύμφωνα με το σχέδιο δράσης ΕΠΓ, το πόσο φιλόδοξη θα είναι η σχέση ΕΕ- Παλαιστινιακής Αρχής θα εξαρτηθεί από τον βαθμό της προσήλωσης της Παλαιστινιακής Αρχής σε κοινές αξίες, καθώς και από την ικανότητά της να υλοποιήσει τις από κοινού συμφωνημένες προτεραιότητες. Η Ένωση σχεδιάζει να συμπληρώσει τη χορήγηση πρόσθετων εμπορικών προτιμήσεων με μια δέσμη μέτρων τεχνικής βοήθειας σε θέματα εμπορίου, η οποία θα βοηθήσει περαιτέρω την Παλαιστινιακή Αρχή να προετοιμαστεί για ένα μελλοντικό παλαιστινιακό κράτος. (10) Επιπλέον, το δικαίωμα χρησιμοποίησης των πρόσθετων εμπορικών προτιμήσεων που χορηγεί η Ένωση εξαρτάται από τη συμμόρφωση της Παλαιστινιακής Αρχής με τους σχετικούς κανόνες καταγωγής και τις συναφείς διαδικασίες, καθώς και από την ουσιαστική διοικητική συνεργασία και την παροχή διοικητικής συνδρομής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι τυχόν σοβαρές και συστηματικές παραβιάσεις των προϋποθέσεων αυτών ή η διαπίστωση άλλων περιπτώσεων απάτης ή παρατυπίας μπορούν να οδηγήσουν στη λήψη μέτρων από την Ένωση σύμφωνα με τις σχετικές διαδικασίες του άρθρου 23α της ενδιάμεσης συμφωνίας. (11) Για τον ορισμό της έννοιας των καταγόμενων προϊόντων ή προϊόντων καταγωγής, την πιστοποίηση της καταγωγής και τις διαδικασίες διοικητικής συνεργασίας, εφαρμόζεται το πρωτόκολλο αριθ. 3 της ενδιάμεσης συμφωνίας, για τον ορισμό της έννοιας «καταγόμενα προϊόντα» ή «προϊόντα καταγωγής» και για τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας. (12) Εάν οι εισαγωγές γεωργικών προϊόντων, μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων, ψαριών και αλιευτικών προϊόντων καταγωγής του εδάφους της Παλαιστινιακής Αρχής αυξηθούν σημαντικά και προκαλέσουν, ως εκ τούτου, σοβαρή στρέβλωση στην εσωτερική αγορά της Ένωσης, η Ένωση μπορεί να λάβει, εάν χρειάζεται, μέτρα διασφάλισης σύμφωνα με την παρούσα απόφαση. (13) Τα καθεστώτα εισαγωγών που θεσπίζονται με τη συμφωνία θα πρέπει να ανανεώνονται βάσει των προϋποθέσεων που καθορίζει το Συμβούλιο και βάσει της πείρας που θα έχει αποκτηθεί από τη χορήγησή τους. Επομένως, είναι σκόπιμο να περιοριστεί η διάρκειά τους σε δέκα έτη. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική κατάσταση της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας, τα μέρη θα πρέπει να παρατείνουν την εφαρμογή της δασμολογικής ατέλειας και της εξαίρεσης από ποσοστώσεις, εάν θεωρήσουν ότι η παλαιστινιακή οικονομία χρειάζεται συμπληρωματική μεταβατική περίοδο για να ετοιμαστεί να αρχίσει διαπραγματεύσεις που θα οδηγήσουν σε περαιτέρω αμοιβαίες παραχωρήσεις. (14) Η Ένωση και η Παλαιστινιακή Αρχή θα πρέπει να συνεδριάσουν πέντε έτη μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας συμφωνίας, προκειμένου να εξετάσουν τη δυνατότητα περαιτέρω μόνιμων αμοιβαίων παραχωρήσεων όσον αφορά τις συναλλαγές γεωργικών προϊόντων, μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων, ψαριών και αλιευτικών προϊόντων για την επίτευξη του στόχου που προβλέπεται στο άρθρο 12 της ενδιάμεσης συμφωνίας. Εάν αυτό δεν θεωρηθεί πρόσφορο, λόγω των περιορισμένων μελλοντικών οικονομικών εξελίξεων στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, οι συζητήσεις αυτές θα πρέπει να πραγματοποιηθούν αργότερα. (15) Η συμφωνία θα πρέπει να συναφθεί, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Η συμφωνία υπό μορφή ανταλλαγής επιστολών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφενός, και της Παλαιστινιακής Αρχής της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας, αφετέρου, για την περαιτέρω ελευθέρωση των συναλλαγών στον τομέα των γεωργικών προϊόντων, των μεταποιημένων γεωργικών προϊόντων, των ψαριών και των αλιευτικών προϊόντων και για την τροποποίηση της ευρωμεσογειακής ενδιάμεσης συμφωνίας σύνδεσης για το εμπόριο και τη συνεργασία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αφενός, και της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) εξ ονόματος της Παλαιστινιακής Αρχής της Δυτικής Όχθης και της Λωρίδας της Γάζας, αφετέρου, («συμφωνία») εγκρίνεται εξ ονόματος της Ένωσης. Το κείμενο της συμφωνίας επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση. Άρθρο 2 Όταν είναι αναγκαίο να λάβει η Ένωση ένα μέτρο διασφάλισης που αφορά γεωργικά προϊόντα, ψάρια και αλιευτικά προϊόντα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 της ενδιάμεσης συμφωνίας σύνδεσης, το εν λόγω μέτρο θεσπίζεται σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 159 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα («Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ») (5), ή στο άρθρο 30 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1999, για την κοινή οργάνωση των αγορών των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας (6). Όσον αφορά τα μεταποιημένα γεωργικά προϊόντα, τα εν λόγω μέτρα διασφάλισης θεσπίζονται σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται, κατά περίπτωση, στο άρθρο 7 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 614/2009 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 2009, περί κοινού συστήματος εμπορίας για την ωοαλβουμίνη και τη γαλακτοαλβουμίνη (7), ή στο άρθρο 11 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1216/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για τον καθορισμό του καθεστώτος συναλλαγών που εφαρμόζεται για ορισμένα εμπορεύματα που προέρχονται από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων (8). Άρθρο 3 Ο πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το πρόσωπο που είναι αρμόδιο να προβεί, εξ ονόματος της Ένωσης, στην κατάθεση της πράξης έγκρισης που προβλέπεται στη συμφωνία, προκειμένου να εκφραστεί η συναίνεση της Ένωσης να δεσμευθεί από τη συμφωνία (9). Άρθρο 4 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της έκδοσής της. Λουξεμβούργο, 20 Οκτωβρίου 2011.

Διεθνείς συμφωνίες

ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ