ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 645/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 20ής Ιουλίου 2010 σχετικά με την τροποποίηση των αντιπροσωπευτικών τιμών και των ποσών των πρόσθετων εισαγωγικών δασμών για ορισμένα προϊόντα του τομέα της ζάχαρης, που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 877/2009 για την περίοδο 2009/10 Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 951/2006 της Επιτροπής, της 30ής Ιουνίου 2006, για καθορισμό λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 318/2006 του Συμβουλίου όσον αφορά τις συναλλαγές με τρίτες χώρες στον τομέα της ζάχαρης (2), και ιδίως το άρθρο 36 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο δεύτερη φράση, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Οι αντιπροσωπευτικές τιμές και τα ποσά των πρόσθετων δασμών που εφαρμόζονται κατά την εισαγωγή λευκής ζάχαρης, ακατέργαστης ζάχαρης και ορισμένων σιροπιών για την περίοδο 2009/10 καθορίστηκαν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 877/2009 της Επιτροπής (3). Οι εν λόγω τιμές και δασμοί τροποποιήθηκαν τελευταία με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 639/2010 της Επιτροπής (4). (2) Τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή της, επί του παρόντος, η Επιτροπή οδηγούν στην τροποποίηση των εν λόγω ποσών, σύμφωνα με τους κανόνες και τις λεπτομέρειες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 951/2006, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Οι αντιπροσωπευτικές τιμές και οι πρόσθετοι δασμοί που εφαρμόζονται κατά την εισαγωγή των προϊόντων τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 36 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 951/2006, που καθορίστηκαν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 877/2009 για την περίοδο 2009/10, τροποποιούνται και αναγράφονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει οτις 21 Ιουλίου 2010. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 20 Ιουλίου 2010.

Εμπορικές πράξεις

Εμπορική νομοθεσία


ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 20ής Ιουλίου 2010 σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 33/09 (πρώην NN 57/09, CP 191/09) που χορήγησε η Πορτογαλία υπό μορφή κρατικής εγγύησης υπέρ της BPP [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2010) 4932] (Το κείμενο στην πορτογαλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (2011/346/ΕΕ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, Έχοντας υπόψη τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, και ιδίως το άρθρο 62 παράγραφος 1 στοιχείο α), Αφού κάλεσε τους άμεσα ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σύμφωνα με τις προαναφερθείσες διατάξεις (1) και αφού έλαβε υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η παρούσα απόφαση αφορά κρατική ενίσχυση που χορηγήθηκε από την Πορτογαλία υπό μορφή κρατικής εγγύησης υπέρ της Banco Privado Português (στο εξής «BPP»). 1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ (2) Στις 13 Μαρτίου 2009, η Επιτροπή ενέκρινε με απόφαση (2) (στο εξής «απόφαση για την ενίσχυση διάσωσης») κρατική εγγύηση για την εξασφάλιση δανείου ύψους 450 εκατ. ευρώ που χορηγήθηκε στη BPP από έξι πορτογαλικές τράπεζες, στις 5 Δεκεμβρίου 2008. Το μέτρο εγκρίθηκε για περίοδο έξι μηνών, βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο β) της συνθήκης ΕΚ [νυν άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο β) ΣΛΕΕ], με την προϋπόθεση ότι οι πορτογαλικές αρχές θα τηρούσαν την υποχρέωσή τους να υποβάλουν σχέδιο αναδιάρθρωσης εντός έξι μηνών (ήτοι έως τις 5 Ιουνίου 2009). (3) Στις 15 Ιουλίου 2009, η Επιτροπή κάλεσε τις πορτογαλικές αρχές να υποβάλουν επειγόντως το σχέδιο αναδιάρθρωσης της BPP. Επειδή το σχέδιο αναδιάρθρωσης δεν υποβλήθηκε, η Επιτροπή, στις 6 Οκτωβρίου 2009 έστειλε υπόμνηση, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 1999, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ (3). (4) Στις 10 Νοεμβρίου 2009, η Επιτροπή κίνησε την επίσημη διαδικασία έρευνας όσον αφορά το εικαζόμενο μέτρο κρατικής ενίσχυσης. Στην ίδια απόφαση, η Επιτροπή έδωσε εντολή παροχής πληροφοριών, ζητώντας από την Πορτογαλία να υποβάλει το σχέδιο αναδιάρθρωσης έως την 22α Δεκεμβρίου 2009. (5) Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 6ης Μαρτίου 2010 (4). Η Επιτροπή κάλεσε τους άμεσα ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το μέτρο ενίσχυσης. Υποβλήθηκαν παρατηρήσεις, με επιστολή της 6ης Απριλίου 2010, από μέρους τρίτου ενδιαφερομένου ο οποίος προτίμησε την τήρηση ανωνυμίας. (6) Η Επιτροπή ζήτησε πληροφορίες από την Πορτογαλία, με υπόμνηση της 12ης Μαρτίου 2010, στην οποία η Πορτογαλία απάντησε με υπόμνηση της 13ης Απριλίου 2010, που η παραλαβή της καταχωρίσθηκε στις 14 Απριλίου 2010. (7) Οι παρατηρήσεις των άμεσα ενδιαφερομένων διαβιβάσθηκαν στην Πορτογαλία με υπόμνηση της 15ης Απριλίου 2010. Η Πορτογαλία απάντησε στις παρατηρήσεις αυτές με υπόμνηση της 13ης Μαΐου 2010, που καταχωρίσθηκε στις 14 Μαΐου 2010. (8) Η Επιτροπή ζήτησε συμπληρωματικές πληροφορίες στις 29 Απριλίου 2010, τις οποίες η Πορτογαλία υπέβαλε με υπόμνηση της 13ης Μαΐου 2010. Η Πορτογαλία υπέβαλε νέες πληροφορίες στις 15 και 21 Ιουνίου 2010. 2. ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΟ 2.1. Δικαιούχος (9) Η BPP είναι χρηματοπιστωτικό ίδρυμα με έδρα την Πορτογαλία, που παρέχει υπηρεσίες ιδιωτικής τραπεζικής, συμβουλευτικές υπηρεσίες προς επιχειρήσεις και υπηρεσίες κεφαλαίων ιδιωτικών συμμετοχών. Οι πελάτες της BPP είναι καταθέτες από τον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα, συμπεριλαμβανομένων και πέντε ταμείων αμοιβαίας γεωργικής πίστης (caixas de crédito agrícola mútuo), ενός ταμιευτηρίου (caixa económica), ορισμένων συνταξιοδοτικών ταμείων, ασφαλιστικών εταιρειών κ.λπ. Η BPP ασκεί δραστηριότητες στην Πορτογαλία, την Ισπανία και σε μικρότερο βαθμό στη Βραζιλία και τη Νότια Αφρική. (10) Οι μετοχές της BPP δεν έχουν εισαχθεί στο χρηματιστήριο και κατά συνέπεια, δεν είναι δυνατή η παρακολούθηση της τιμής τους στην αγορά. Στις 30 Ιουνίου 2008, το σύνολο των στοιχείων του ενεργητικού στον ισολογισμό της BPP ανερχόταν σε 2,9 δισεκατ. ευρώ, που αντιπροσώπευαν λιγότερο από 1 % του συνόλου των στοιχείων ενεργητικού του πορτογαλικού τραπεζικού τομέα. Η BPP ανήκε εξ ολοκλήρου στον όμιλο Privado Holding SGPS (sociedade gestora de participações sociais) SA Στις 30 Ιουνίου 2008, η πλειοψηφία των μετοχών της εν λόγω εταιρείας χαρτοφυλακίου (51,5 %) κατεχόταν από δώδεκα μετόχους. Το 2009, ο όμιλος Privado Holding είχε 187 υπαλλήλους εκ των οποίων οι 148 εργάζονταν για την BPP. 2.2. Χρηματοοικονομικά προβλήματα της τράπεζας (11) Σύμφωνα με τις πορτογαλικές αρχές, η BPP παρουσίασε προβλήματα ρευστότητας λόγω της επιδείνωσης της παγκόσμιας οικονομικής κατάστασης, η οποία μείωσε αισθητά την ικανότητα της τράπεζας να διαχειριστεί τη ρευστότητά της. (12) Στις 24 Νοεμβρίου 2008, η BPP ενημέρωσε την πορτογαλική κεντρική τράπεζα («Τράπεζα της Πορτογαλίας») ότι υπήρχε κίνδυνος να μην είναι σε θέση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της όσον αφορά τις πληρωμές. Τότε επιτράπηκε στην BPP να αναστείλει όλες τις πληρωμές της από την 1η Δεκεμβρίου 2008. (13) Στις 5 Δεκεμβρίου 2008, η BPP έλαβε δάνειο ύψους 450 εκατ. ευρώ με κρατική εγγύηση, σύμφωνα με τους όρους που αναφέρονται παρακάτω. Το δάνειο και η εγγύηση μόλις και κάλυπταν τις υποχρεώσεις της BPP, όπως εγγράφησαν στον ισολογισμό της 24ης Νοεμβρίου 2008, το δε δάνειο προοριζόταν για να χρησιμοποιηθεί μόνον για την αποζημίωση των καταθετών και άλλων πιστωτών και όχι για να καλυφθούν οι υποχρεώσεις άλλων οντοτήτων του ομίλου. 2.3. Το μέτρο επείγουσας ενίσχυσης (14) Στις 5 Δεκεμβρίου 2008 η BPP υπέγραψε σύμβαση δανείου (στο εξής «σύμβαση δανείου»), με κρατική εγγύηση για ποσό ύψους 450 εκατ. ευρώ, με έξι μεγάλες πορτογαλικές τράπεζες (Banco Comercial Português, SA, Caixa Geral de Depósitos, SA, Banco Espírito Santo, SA, Banco BPI, SA, Banco Santander Totta, SA, Caixa Central - Caixa Central de Crédito Agrícola Mútuo CRL, (στο εξής «κοινοπραξία τραπεζών»). Το δάνειο είχε διάρκεια έξι μηνών, ανανεώσιμη έως δύο έτη, και με επιτόκιο Euribor + 100 μονάδες βάσης. Η εξυπηρέτηση του δανείου καθορίστηκε βάσει του κόστους χρηματοδότησης των πιστωτριών τραπεζών την ημερομηνία της πράξης. (15) Σύμφωνα με τις πορτογαλικές αρχές, χωρίς κρατική εγγύηση κανείς δανειστής δεν θα ήθελε να χρηματοδοτήσει την BPP με εύλογο συντελεστή απόδοσης, δεδομένης της δυσχερούς χρηματοοικονομικής κατάστασης. Η κρατική ενίσχυση που συνόδευε το δάνειο χορηγήθηκε σύμφωνα με τον νόμο αριθ. 112/97, ήτοι εκτός του πορτογαλικού καθεστώτος εγγυήσεων (νόμου 60-A/2008) που είχε εγκριθεί από την Επιτροπή στις 29 Οκτωβρίου 2008 (5). Ειδικότερα, οι πορτογαλικές αρχές δήλωσαν ότι το γενικό καθεστώς εγγυήσεων, που περιορίζεται στις φερέγγυες τράπεζες, θα ήταν ακατάλληλο πλαίσιο για την κρατική παρέμβαση υπέρ της BPP, δεδομένης της επιδείνωσης της χρηματοοικονομικής κατάστασης της τράπεζας και των ειδικών κινδύνων που συνδέονται με την πράξη αυτή. (16) Η προμήθεια για την κρατική εγγύηση καθορίστηκε σε 20 μονάδες βάσης, λαμβανομένων υπόψη των αντεγγυήσεων που υπέβαλε η BPP. (17) Οι αντεγγυήσεις συνίστανται στα εξής: i) Δικαίωμα προτιμησιακής εγγύησης σε ορισμένα στοιχεία του ενεργητικού, όπως διευκρινίστηκαν στη σύμβαση που συνάφθηκε μεταξύ της Πορτογαλίας, της BPP και της Τράπεζας της Πορτογαλίας·και ii) υποθήκη πρώτης τάξεως σε ακίνητα περιουσιακά στοιχεία τα οποία κατείχε η BPP. Οι εν λόγω αντεγγυήσεις υπολογίστηκαν από τις πορτογαλικές αρχές περίπου σε 672 εκατ. ευρώ, κατά τη στιγμή της υπογραφής της σύμβασης δανείου και της συμφωνίας εγγυοδοσίας (6). Η παροχή αντεγγυήσεων ρυθμίστηκε μέσω συμφωνίας μεταξύ του δημοσίου, της BPP και της Τράπεζας της Πορτογαλίας, στην οποία η τελευταία ορίστηκε αρμόδια για τον έλεγχο και τη διαχείριση των αντεγγυήσεων εξ ονόματος της Γενικής Διεύθυνσης Δημοσίου Ταμείου. Σύμφωνα με τις πορτογαλικές αρχές, το πορτογαλικό κράτος διατηρεί, βάσει του εθνικού δικαίου, προνομιακά δικαιώματα και δικαιώματα προτεραιότητας όσον αφορά τις αντεγγυήσεις. (18) Κατά τη διάρκεια της περιόδου ισχύος του δανείου που καλύπτεται από την κρατική εγγύηση, η BPP δεσμεύτηκε να μην πωλήσει ή υποθηκεύσει τα υπάρχοντα και μελλοντικά περιουσιακά της στοιχεία ή ακόμα να τα διαθέσει με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. (19) Στο πλαίσιο της εξέτασης, από μέρους της Επιτροπής, του μέτρου επείγουσας ενίσχυσης, η Πορτογαλία δεσμεύτηκε να υποβάλει σχέδιο αναδιάρθρωσης της BPP εντός έξι μηνών από την κρατική παρέμβαση (ήτοι έως την 5η Ιουνίου 2009). (20) Στην απόφασή της της 13ης Μαρτίου 2009, η Επιτροπή ενέκρινε το μέτρο για περίοδο έξι μηνών από τη χορήγηση της κρατικής ενίσχυσης, ήτοι έως την 5η Ιουνίου 2009. Η Επιτροπή θεώρησε επίσης την υποβολή του σχεδίου αναδιάρθρωσης έως την 5η Ιουνίου 2009 ως αναγκαία, δεδομένου του εξαιρετικά χαμηλού επιπέδου της προμήθειας. (21) Σχετικά με την παράταση της ισχύος της εγγύησης πέραν της αρχικής περιόδου των έξι μηνών, οι πορτογαλικές αρχές δεσμεύτηκαν να υποβάλουν ειδική κοινοποίηση στην Επιτροπή. (22) Η Πορτογαλία δεν τήρησε τις προαναφερθείσες δεσμεύσεις. 2.4. Επέκταση του μέτρου επείγουσας ενίσχυσης (23) Με ηλεκτρονικό μήνυμα της 23ης Ιουνίου 2009, η Πορτογαλία ενημέρωσε την Επιτροπή για την απόφασή της να παρατείνει την κρατική εγγύηση για περίοδο έξι ακόμα μηνών (απόφαση αριθ. 13364-A/2009 του Υπουργείου Οικονομικών της 5ης Ιουνίου 2009). Πάντως, η Πορτογαλία ούτε κοινοποίησε την παράταση αυτή ούτε ζήτησε την έγκριση της Επιτροπής. (24) Εφόσον με την απόφαση της Επιτροπής εγκρίνετο η ενίσχυση μόνον μέχρι την 5η Ιουνίου 2009, η ενίσχυση αυτή διάσωσης καθίστατο παράνομη από την 6η Ιουνίου 2009. (25) Στις 24 Απριλίου 2009 οι διαχειριστές της BPP υπέβαλαν στην τράπεζα της Πορτογαλίας σχέδιο αναδιάρθρωσης. (26) Με υπόμνηση της 5ης Ιουνίου 2009, οι πορτογαλικές αρχές εξήγησαν στην Επιτροπή ότι η καθυστέρηση υποβολής σχεδίου αναδιάρθρωσης για την BPP οφειλόταν στο γεγονός ότι το σχέδιο εξυγίανσης και αναδιάρθρωσης που προτάθηκε από την BPP δεν έγινε δεκτό από την Τράπεζα της Πορτογαλίας. (27) Στις 9 Ιουνίου 2009, το Υπουργείο Οικονομικών και Δημόσιας Διοίκησης δημοσίευσε έγγραφο με τίτλο «Esclarecimento do Ministério das Finanças e da Administração Pública - Decisão relativa ao Banco Privado Português» (Διευκρίνιση του Υπουργείου Οικονομικών και της Δημόσιας Διοίκησης - Απόφαση σχετικά με την Banco Privado Português) (στο εξής «έγγραφο της 9ης Ιουνίου 2009»), όπου αναφερόταν ότι το σχέδιο εξυγίανσης και αναδιάρθρωσης που υποβλήθηκε στις 24 Απριλίου 2009 από μέρους της BPP στην Τράπεζα της Πορτογαλίας πρότεινε, μεταξύ άλλων, ανακεφαλαιοποίηση με κρατική συμμετοχή ύψους μεταξύ 150 και 200 εκατ. ευρώ υπό μορφή κοινών και προνομιούχων μετοχών και συμπληρωματικών παροχών, χωρίς υποχρέωση επιστροφής. Το σχέδιο αυτό δεν έγινε δεκτό διότι θεωρήθηκε ότι «δεν συμφωνούσε με τους κανόνες ανακεφαλαιοποίησης όπως ορίζονται στον νόμο 63-A/2008 ή με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που στοχεύουν στο να εξασφαλίσουν τη συμμόρφωση προς τους κανόνες του κοινοτικού δικαίου του ανταγωνισμού, δεδομένου ότι υπάρχουν στοιχεία κρατικής ενίσχυσης στην υπόθεση αυτή». (28) Το έγγραφο της 9ης Ιουνίου 2009 ανέφερε επίσης ότι μεγάλος αριθμός πελατών της BPP εμπιστεύτηκε τις οικονομίες του στη διαχείριση της τράπεζας, η οποία τις επένδυσε σε χρηματοπιστωτικά μέσα διανεμηθέντα σε δεκάδες ενδιάμεσες εταιρείες εγκατεστημένες εκτός επικράτειας («offshore»). Παρά τον εγγενή στα προϊόντα αυτά κίνδυνο (μέσα «απόλυτης απόδοσης»), η BPP είχε καθορίσει ποσοστό προμήθειας και είχε εγγυηθεί όλο το επενδυμένο από τους πελάτες αυτούς κεφάλαιο, κατά τη λήξη. Αυτή η εγγύηση δεν είχε ποτέ κοινοποιηθεί στις εποπτικές αρχές, ούτε είχε περιληφθεί και εγγραφεί στον ισολογισμό της τράπεζας. Με την απόκρυψη της υποχρέωσης αυτής, οι μέτοχοι της τράπεζας απέφυγαν να προβούν σε περαιτέρω εισφορά κεφαλαίων ώστε να εκπληρώσουν τις ισχύουσες νομικές και κανονιστικές απαιτήσεις. Επιπλέον, σύμφωνα με το έγγραφο της 9ης Ιουνίου 2009, από την έρευνα της Πορτογαλικής Επιτροπής για την αγορά κινητών αξιών (Comissão do Mercado de Valores Mobiliários - CMVM) και της Τράπεζας της Πορτογαλίας απέρρευσαν σοβαρές παρατυπίες που αποτελούν εγκληματική πρακτική στο πλαίσιο της BPP. 2.5. Η κατάσταση των επενδυτικών προϊόντων «απόλυτης απόδοσης» (29) Στο έγγραφο της 9ης Ιουνίου 2009, οι πορτογαλικές αρχές ανέφεραν επίσης ότι μελετούσαν μαζί με τις αρχές εποπτείας την εξεύρεση λύσης για την ελαχιστοποίηση των ζημιών των πελατών της BPP που κατείχαν μέσα «απόλυτης απόδοσης» και των οποίων οι επενδύσεις είχαν τεθεί σε κίνδυνο. Η λύση που πρόβλεψε η κυβέρνηση περιλάμβανε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα στοιχεία: 1. τη δημιουργία ενός νέου χρηματοπιστωτικού μέσου που θα αντιπροσωπεύει το ισχύον έμμεσο χαρτοφυλάκιο απόλυτης απόδοσης, ώστε να αντικατασταθούν οι τρέχουσες θέσεις των επενδυτών· 2. την έκδοση και διαχείριση του χρηματοπιστωτικού αυτού μέσου από οντότητα ανεξάρτητη από την BPP, και την παράδοση της κυριότητας και της διαχείρισής του σε εθνικά πιστωτικά ιδρύματα. 2.6. Η διαδικασία επίσημης εξέτασης και η δεύτερη παράταση του μέτρου επείγουσας ενίσχυσης (30) Στις 15 Ιουλίου 2009, η Επιτροπή κάλεσε τις πορτογαλικές αρχές να υποβάλουν επειγόντως το σχέδιο αναδιάρθρωσης της BPP, ακόμη και υπό μορφή προσχεδίου, επαναλαμβάνοντας ότι η ενίσχυση διάσωσης είχε καταστεί παράνομη από τις 6 Ιουνίου 2009. (31) Εφόσον το ζητούμενο σχέδιο δεν υποβλήθηκε, η Επιτροπή με επιστολή της 6ης Οκτωβρίου 2009 έστειλε υπόμνηση βάσει του άρθρου 5 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999. (32) Στις 10 Νοεμβρίου 2009, η Επιτροπή κίνησε την επίσημη διαδικασία εξέτασης όσον αφορά το εικαζόμενο μέτρο κρατικής ενίσχυσης. Στην ίδια απόφαση η Επιτροπή έδωσε εντολή παροχής πληροφοριών, ζητώντας από την Πορτογαλία να υποβάλει το σχέδιο αναδιάρθρωσης ως τις 22 Δεκεμβρίου 2009. (33) Η απόφαση της Επιτροπής να κινήσει τη διαδικασία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (7). Η Επιτροπή κάλεσε τους τρίτους ενδιαφερομένους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το μέτρο ενίσχυσης. (34) Στις 3 Δεκεμβρίου 2009, οι πορτογαλικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι η κρατική εγγύηση θα παρατεινόταν για έξι επιπλέον μήνες. Σύμφωνα με τις πορτογαλικές αρχές, το κράτος ήταν υποχρεωμένο να ανανεώσει την εγγύηση, εφόσον μια άμεση αποδιοργάνωση της BPP σαφώς θα έθετε σε κίνδυνο τη λύση που εξεταζόταν εκείνη τη στιγμή. Εφόσον η BPP προφανώς δεν ήταν σε θέση να επιστρέψει το δάνειο, οι τράπεζες που το είχαν εγγυηθεί συμφώνησαν να παρατείνουν τη διάρκεια ισχύος της εγγύησής τους για άλλους έξι μήνες, χωρίς αλλαγή των ισχυόντων όρων και χωρίς πρόσθετη χρηματοδότηση, υπό την προϋπόθεση ότι θα παρατεινόταν η αντίστοιχη κρατική εγγύηση. (35) Κατά συνέπεια, στις 5 Δεκεμβρίου 2009 η κρατική εγγύηση παρατάθηκε για έξι επιπλέον μήνες. Η παράταση δεν κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή: οι πορτογαλικές αρχές απλώς ενημέρωσαν την Επιτροπή για την παράταση της εγγύησης του δανείου. (36) Στις 25 Φεβρουαρίου 2010, οι πορτογαλικές αρχές έστειλαν επιστολή με την οποία εξηγούσαν ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να παράσχει μια λύση στα προβλήματα που δημιούργησε η BPP σε σημαντικό μέρος των πελατών της, ιδίως στους επενδυτές σε επενδυτικά προϊόντα απόλυτης απόδοσης. (37) Στην ίδια επιστολή, οι πορτογαλικές αρχές ενημέρωσαν την Επιτροπή ότι στις 11 Δεκεμβρίου 2009, η κυβέρνηση είχε αποφασίσει τα εξής: i) τη σύσταση ενός κλειστού και μη εναρμονισμένου ειδικού ταμείου επενδύσεων (Fundo Especial de Investimento - FEI), με βάση τα μεγάλα περιουσιακά στοιχεία (ενεργητικού και παθητικού) του επενδυτικού προϊόντος απόλυτης απόδοσης, με τα εξής χαρακτηριστικά: α) παθητική διαχείριση του ειδικού ταμείου επενδύσεων· β) εγγραφή μονάδων συμμετοχής «σε είδος»· γ) τετραετή προθεσμία με δυνατότητα παράτασης για δέκα έτη κατ’ ανώτατο όριο με απόφαση της συνέλευσης των μετόχων (1 μ.σ. = 1 ψήφος)· και δ) εθελοντική συμμετοχή πελατών· ii) την ανανέωση της κρατικής εγγύησης του δανείου ύψους 450 εκατ. ευρώ μέχρις ότου συσταθεί το ειδικό ταμείο επενδύσεων· iii) την ενεργοποίηση του Ταμείου εγγύησης καταθέσεων (FGD), το οποίο εγγυάται την πλήρη επιστροφή της αξίας των πιστωτικών υπολοίπων κάθε καταθέτη σε μετρητά, όταν η αξία αυτή δεν υπερβαίνει τις 100 000 ευρώ, και του συστήματος αποζημίωσης των επενδυτών (SII), το οποίο εγγυάται αποζημίωση έως μέγιστο ποσό 25 000 ευρώ ανά επενδυτή, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται από τον νόμο και δεν περιλαμβάνει κρατικούς πόρους· iv) τη χορήγηση ασφάλειας για ποσό ύψους έως 250 000 ευρώ σε πελάτες που συμμετέχουν στο FEI, αρκεί να καλύπτονται από τα κριτήρια του FGD και του SΙΙ· κατά συνέπεια, η αρνητική διαφορά, εφόσον υπάρχει, μεταξύ των εσόδων του πελάτη -με τη μορφή επιστροφών από το FGD και το SII και πληρωμών από το FEI- και της ονομαστικής αξίας της επένδυσης μέχρι το ανώτατο όριο των 250 000 ευρώ, κατά την 24η Νοεμβρίου 2008, εξασφαλίζεται από το κράτος. (38) Η δέσμευση του πορτογαλικού κράτους σε σχέση με τους επενδυτές του FEI, όπως απορρέει από το πορτογαλικό νομικό σύστημα, θα εφαρμοστεί μόνο κατά την ημερομηνία της κατάργησης του ταμείου, που είναι τέσσερα έτη από την ημερομηνία σύστασής του -30 Μαρτίου 2014 (8). (39) Την 1η Φεβρουαρίου 2010, η πορτογαλική επιτροπή αγοράς χρεογράφων (CMVM), χορήγησε άδεια για τη σύσταση του FEI, με τα προαναφερθέντα χαρακτηριστικά με την Privado Fundos - Sociedade Gestora de Fundos de Investimento, SA, αρμόδια για τη διαχείριση του ταμείου και της Banif - Banco de Investimento, SA, θεματοφύλακα του ταμείου. (40) Το FEI συστάθηκε στις 30 Μαρτίου 2010. (41) Στις 16 Απριλίου 2010, η Τράπεζα της Πορτογαλίας εξέδωσε ανακοινωθέν, αναφέροντας ότι η άδεια λειτουργίας της BPP είχε ανασταλεί με απόφαση της 15ης Απριλίου, δεδομένης της αδυναμίας αναδιάρθρωσης ή κεφαλαιακής ενίσχυσής της. Στις 22 Απριλίου η Τράπεζα της Πορτογαλίας ζήτησε την εκκαθάριση της ΒΡΡ από το αρμόδιο δικαστήριο (Tribunal de Comércio de Lisboa), υποβάλλοντας συγχρόνως πρόταση για τον ορισμό μιας επιτροπής εκκαθάρισης. Η εκκαθάριση της BPP υπάγεται στην πορτογαλική νομοθεσία περί εκκαθάρισης που εφαρμόζεται ειδικά στα τραπεζικά ιδρύματα. Οι πορτογαλικές αρχές εκτιμούν ότι τα ποικίλα νομικά διαβήματα βάσει της σχετικής νομοθεσίας συνεπάγονται ότι η διαδικασία εκκαθάρισης θα διαρκέσει περίπου ένα έτος. (42) Στις 13 Μαΐου 2010, οι πορτογαλικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή ότι, βάσει της σύμβασης δανείου (9), η εγγύηση ζητήθηκε από την κοινοπραξία τραπεζών και εκτελέστηκε στις 7 Μαΐου, όταν η Πορτογαλία κατέβαλε ποσό ύψους 450 εκατ. ευρώ στις έξι τράπεζες. Το πορτογαλικό κράτος δήλωσε ότι είχε ήδη προβεί στα αναγκαία διαβήματα για την άσκηση των προνομιακών του δικαιωμάτων ως προνομιούχος όσον αφορά τις σχετικές με την εγγύηση αντεγγυήσεις διεκδικώντας τα δικαιώματά του στο αρμόδιο δικαστήριο (10). 3. ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΜΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΞΕΤΑΣΗΣ (43) Στην απόφασή της της 10ης Νοεμβρίου 2009 για την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης, η Επιτροπή εξέθεσε την προκαταρκτική της εκτίμηση και τις επιφυλάξεις της ως προς το συμβιβάσιμο των μέτρων αυτών με την εσωτερική αγορά. Τα ζητήματα ήταν: - Η προμήθεια της εγγύησης ήταν κατώτερη από το επίπεδο που συνήθως εφαρμόζεται με βάση την ανακοίνωση για τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς (11). Η Επιτροπή εξέφρασε επιφυλάξεις για το κατά πόσον το ύψος της προμήθειας ήταν επαρκές, λαμβανομένου υπόψη του κινδύνου. Η Επιτροπή επέτρεψε τη χορήγηση της προμήθειας αυτής, μόνον βάσει της δέσμευσης της Πορτογαλίας ότι θα υποβάλει σχέδιο αναδιάρθρωσης, το οποίο, σε μεταγενέστερο στάδιο, θα εξομάλυνε δεόντως το πλεονέκτημα αυτό. - Το γεγονός ότι η Πορτογαλία δεν υπέβαλε το σχέδιο αναδιάρθρωσης παρά την υπόμνηση της 6ης Οκτωβρίου 2009. - Η παράταση της εγγύησης (5 Ιουνίου 2009) πέραν των έξι μηνών που αρχικά είχαν εγκριθεί από την Επιτροπή. 4. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ (44) Στις παρατηρήσεις τους σχετικά με την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης, οι πορτογαλικές αρχές υποστήριξαν ότι δεν αγνοούσαν τη δέσμευση που είχαν αναλάβει έναντι της Επιτροπής να υποβάλουν ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης της BPP. Πάντως, σύμφωνα με την επιστολή τους της 13ης Απριλίου 2010, την τελική ευθύνη για την υποβολή του σχεδίου αναδιάρθρωσης είχε η ΒΡΡ (με έγκριση της Τράπεζας της Πορτογαλίας), το δε πορτογαλικό κράτος ήταν υπεύθυνο μόνο για τη διαβίβαση του σχεδίου στην Επιτροπή. Οι πορτογαλικές αρχές δεν υπέβαλαν το σχέδιο αναδιάρθρωσης στην Επιτροπή λόγω του ότι το σχέδιο που υπέβαλε η BPP δεν είχε εγκριθεί από την Τράπεζα της Πορτογαλίας. Κατά συνέπεια, δεν εκτελέστηκε η εντολή που περιλαμβανόταν στην απόφαση της Επιτροπής της 10ης Νοεμβρίου 2009, παρά τις πολιτικές προσπάθειες που κατέβαλε το πορτογαλικό κράτος για να εξασφαλίσει ότι η BPP θα εκπλήρωνε τις υποχρεώσεις της έναντι της τράπεζας της Πορτογαλίας, έναντι του κράτους και σε τελευταία ανάλυση, έναντι της Επιτροπής. (45) Όσον αφορά την κρατική ενίσχυση υπέρ της BPP, η Πορτογαλία ισχυρίζεται ότι ήταν και είναι συμβιβάσιμη με την εσωτερική αγορά, βάσει του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο β) της ΣΛΕΕ, εφόσον χορηγήθηκε για να εξασφαλίσει τη σταθερότητα του εθνικού χρηματοοικονομικού συστήματος, κατ’ αναλογία με ό,τι συνέβαινε σε ευρωπαϊκό πλαίσιο. (46) Όσον αφορά τις παρατάσεις της κρατικής εγγύησης για το δάνειο ύψους 450 εκατ. ευρώ, η Πορτογαλία ισχυρίζεται ότι δεν αποτελούν νέα ενίσχυση, εφόσον δεν υπήρχε αλλαγή της κατάστασης βάσει της οποίας η Επιτροπή είχε εγκρίνει το μέτρο ενίσχυσης. Η κρατική εγγύηση, που παρατάθηκε δύο φορές, παρέμεινε αναλλοίωτη ως προς τους όρους της: i) δεν υπήρξε αύξηση της αξίας του δανείου· ii) δεν υπήρξε τροποποίηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το δάνειο (12) · iii) βάσει της σύμβασης εγγύησης, η εγγύηση θα είχε λήξει μόνον τριάντα ημέρες μετά την ημερομηνία της τελευταίας καταβολής του κεφαλαίου και των τόκων, η δε Επιτροπή ήταν ενήμερη ότι η σύμβαση δανείου είχε διάρκεια δύο ετών (13). (47) Ως προς τη μη κοινοποίηση των παρατάσεων της κρατικής εγγύησης, οι πορτογαλικές αρχές υποστήριξαν ότι η ανανέωση της σύμβασης δανείου δεν εξαρτάτο από το πορτογαλικό κράτος, αλλά από την κοινοπραξία τραπεζών και την BPP και ότι, αν δεν παρατεινόταν η εγγύηση, αυτό θα οδηγούσε στις ίδιες αρνητικές συνέπειες για το πορτογαλικό χρηματοοικονομικό σύστημα που δικαιολόγησαν πλήρως την έγκριση του εν λόγω μέτρου κρατικής ενίσχυσης από μέρους της Επιτροπής. Επίσης, η Πορτογαλία υποστήριξε ότι οι παρατάσεις στις εγγυήσεις ήταν αυτόματες βάσει των όρων της σύμβασης δανείου, εφόσον ήταν τυποποιημένες για λόγους ασφάλειας δικαίου έναντι της κοινοπραξίας τραπεζών. (48) Επίσης, σύμφωνα με τις πορτογαλικές αρχές, οι παρατάσεις (έστω και αν θεωρηθεί ότι αποτελούν νέα ενίσχυση) δεν οδήγησαν σε οικονομικό πλεονέκτημα, διότι η BPP στην πράξη δεν ασκούσε δραστηριότητες, τουλάχιστον από την 1η Δεκεμβρίου 2008 και μετά. Συνεπώς, το μέτρο, με ή χωρίς παρατάσεις, δεν «χορήγησε οικονομικό πλεονέκτημα στην BPP και δεν ενίσχυσε τη θέση της σε σχέση με τους ανταγωνιστές της για τον απλό λόγο ότι η BPP δεν ασκούσε δραστηριότητα στην αγορά και κατά συνέπεια, δεν είχε ανταγωνιστική σχέση με τις άλλες τράπεζες» (14). Συνεπώς, η Πορτογαλία θεωρεί ότι το μέτρο δεν επηρεάζει ούτε τον ανταγωνισμό ούτε το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών. (49) Στα σχόλιά τους σχετικά με τις παρατηρήσεις των τρίτων ενδιαφερομένων (βλέπε παρακάτω), οι πορτογαλικές αρχές ανέφεραν ότι το δάνειο ύψους 450 εκατ. EUR χρησιμοποιήθηκε με διαφάνεια, κατά τρόπο ώστε να αποφευχθούν οι αλυσιδωτές επιπτώσεις στο σύστημα και να εκπληρωθούν οι υποχρεώσεις της BPP, όπως εγγράφησαν στον ισολογισμό της 24ης Νοεμβρίου 2008. (50) Οι πορτογαλικές αρχές παρατήρησαν επίσης ότι η Πορτογαλία στο πλαίσιο των διαδικασιών εκκαθάρισης της BPP θα διεκδικήσει τα δικαιώματά της ως προς τις αντασφαλίσεις που συνδέονται με την εγγύηση. Ενόψει του καθεστώτος του προνομιακού οφειλέτη της BPP, η Πορτογαλία έχει εμπιστοσύνη ότι θα είναι σε θέση να ανακτήσει το πλήρες ποσόν των 450 εκατ. ευρώ που εκταμιεύθηκε υπέρ των πιστωτριών τραπεζών. Ως προς αυτό, οι πορτογαλικές αρχές σημειώνουν ότι η αξία των αντασφαλίσεων ήταν, κατά την 7η Μαΐου 2010 πάνω από 20 % υψηλότερη από το συνολικό ποσό του εγγυημένου δανείου. (51) Όσον αφορά τη δέσμευση του κράτους να αντισταθμίσει απώλειες έως 250 000 ευρώ των πελατών απόλυτης απόδοσης που συμμετέχουν στο FEI, η Πορτογαλία ισχυρίζεται ότι η δέσμευση αυτή δεν αποτελεί κρατική ενίσχυση εφόσον: i) δεν περιέχει τη μεταφορά κρατικών πόρων προς την εταιρεία διαχείρισης του FEI ή προς οποιονδήποτε άλλο φορέα που ασκεί ενεργή δραστηριότητα στην αγορά, ii) πρόκειται για κανονικό και αποδεκτό μηχανισμό που αποτελεί λογική επέκταση του συστήματος αποζημίωσης επενδυτών, iii) δεν περιέχει κανένα οικονομικό πλεονέκτημα για τους επενδυτές, στους οποίους απευθύνεται γενικά και με αποκλειστικούς όρους, σύμφωνα με την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία, ούτε οποιαδήποτε άλλη στρέβλωση του ανταγωνισμού στην αγορά ή στις σχέσεις μεταξύ των κρατών μελών. (52) Επίσης, η Πορτογαλία ισχυρίζεται ότι οι τρέχουσες πληρωμές σε πελάτες του FEI σύμφωνα με τη δέσμευση θα είναι ελάχιστες, αν όχι μηδαμινές. Οι πορτογαλικές αρχές θεωρούν ότι η ασφάλεια ύψους 250 000 ευρώ είναι ένα μέτρο για την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των πελατών του FEI, και δεν θα οδηγήσει κατ’ ανάγκη σε πραγματική εκταμίευση. Βάσει ενός συντηρητικού σεναρίου, που βασίζεται στην υπόθεση ότι τα στοιχεία ενεργητικού του FEI θα υποβαθμιστούν κατά τα τέσσερα προσεχή έτη κάτω από την αξία τους του Οκτωβρίου 2009, η Πορτογαλία υπολογίζει ότι η μέγιστη εκταμίευση ανά πελάτη θα αν έρχεται κατά προσέγγιση σε 68 000 ευρώ. Σύμφωνα με τα πιο αισιόδοξα σενάρια, δεν θα υπάρξει καθόλου εκταμίευση. 5. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΡΙΤΟΥΣ ΑΜΕΣΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ (53) Σύμφωνα με την παράγραφο 6 της απόφασης της Επιτροπής της 10ης Νοεμβρίου για την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης, η Επιτροπή έλαβε σχόλια από τρίτους ενδιαφερομένους που έχουν δεόντως επισημανθεί, αλλά επιθυμούν να παραμείνουν ανώνυμοι. Στα σχόλιά τους σχετικά με την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης, οι τρίτοι ενδιαφερόμενοι τόνισαν ότι δεν τηρήθηκε κανείς από τους όρους βάσει των οποίων είχε χορηγηθεί η κρατική εγγύηση στο δάνειο (ανώτατη διάρκεια έξι μηνών από την υποβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης). Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τις υποβληθείσες παρατηρήσεις, η ενίσχυση ήταν παράνομη και η Επιτροπή θα έπρεπε δώσει εντολή στην Πορτογαλία να αποσύρει την εγγύηση. Επίσης, το ποσό των 450 εκατ. ευρώ, αντί να χρησιμοποιηθεί για την αναδιάρθρωση της ΒΡΡ, χρησιμοποιήθηκε για την αποζημίωση ορισμένων πελατών της, σε βάρος όλων των άλλων. 6. ΕΚΤΙΜΗΣΗ 6.1. Χαρακτηρισμός των μέτρων ως κρατική ενίσχυση (54) Το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ αναφέρει ότι: «Ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές, εκτός αν οι συνθήκες ορίζουν άλλως.». (55) Για την εφαρμογή του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ, απαιτείται η ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης η οποία να χορηγήθηκε μέσω κρατικών πόρων, να επηρεάζει τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές και να στρεβλώνει τον ανταγωνισμό στην εσωτερική αγορά, προσφέροντας επιλεκτικό πλεονέκτημα σε ορισμένες επιχειρήσεις. 6.1.1. Η κρατική εγγύηση σε δάνειο ύψους 450 εκατ. ευρώ (56) Η Επιτροπή επαναλαμβάνει ότι είχε ήδη διαπιστωθεί στην απόφαση για την ενίσχυση διάσωσης της 13ης Μαρτίου 2009 ότι η κρατική εγγύηση αποτελεί κρατική ενίσχυση (15). Το μέτρο χρηματοδοτήθηκε με κρατικούς πόρους, δεδομένου ότι συνίσταται σε κρατική εγγύηση που χορήγησε η Πορτογαλία. Πράγματι, η εκταμίευση στην οποία προέβη το πορτογαλικό κράτος προς την κοινοπραξία τραπεζών στις 13 Μαΐου 2010 (βλέπε αιτιολογική σκέψη 42) δείχνει σαφώς ότι χρησιμοποιήθηκαν κρατικοί πόροι. (57) Όπως ήδη θεσπίστηκε στην απόφαση για την ενίσχυση διάσωσης της 13ης Μαρτίου 2009 (16), η κρατική εγγύηση επέτρεψε στην BPP να επιτύχει καλύτερους χρηματοοικονομικούς όρους για το δάνειο από εκείνους που συνήθως διατίθενται στην αγορά για επιχειρήσεις σε αντίστοιχες συνθήκες, στην ελάχιστα πιθανή περίπτωση, όπως παραδέχτηκαν οι πορτογαλικές αρχές, που τέτοιου είδους δάνεια θα ήταν διαθέσιμα. Ως προς αυτό, η απόφαση για την ενίσχυση διάσωσης ήδη ανέφερε ότι η προμήθεια 20 μονάδων βάσης ήταν σαφώς κατώτερη από το επίπεδο που απορρέει από την εφαρμογή της σύστασης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας της 20ής Οκτωβρίου 2008. Παρά το υψηλό επίπεδο της εξασφάλισης, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προμήθεια για την κρατική εγγύηση ήταν αισθητά χαμηλότερη από ό,τι θεωρείται γενικά αποδεκτό για προβληματικές τράπεζες. Η προμήθεια αυτή θεωρήθηκε κατάλληλη μόνο για το στάδιο της διάσωσης, με την προϋπόθεση υποβολής σχεδίου αναδιάρθρωσης πριν από τις 5 Ιουνίου 2009. (58) Αντίθετα από άλλες τράπεζες, οι οποίες δεν επωφελήθηκαν κρατικής εγγύησης για δάνεια, η BPP έτυχε οικονομικού πλεονεκτήματος, εφόσον η προμήθεια που χρεώθηκε για την κρατική εγγύηση ήταν σαφώς χαμηλότερη από το επίπεδο αγοράς. (59) Το επιχείρημα που προβάλουν οι πορτογαλικές αρχές ότι η BPP δεν ασκούσε δραστηριότητα στην αγορά μετά την 1η Δεκεμβρίου 2008 δεν μπορεί να γίνει δεκτό. Δεδομένου ότι η άδεια άσκησης τραπεζικών δραστηριοτήτων της BPP ανακλήθηκε από την Τράπεζα της Πορτογαλίας μόλις στις 15 Απριλίου 2010, η BPP θα μπορούσε να έχει μπει ή ξαναμπεί στην αγορά για μικρά χρονικά διαστήματα. Πράγματι, τα σχέδια αναδιάρθρωσης της BPP που υποβλήθηκαν μεταξύ Δεκεμβρίου 2008 και Απριλίου 2009 έδειχναν τη δυνατότητα της τράπεζας να συνεχίσει να ασκεί οικονομική δραστηριότητα, χάρη στο μέτρο διάσωσης. Δεδομένων των δραστηριοτήτων της BPP και της θέσης της στις εθνικές και διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές, το πλεονέκτημα αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει τον ανταγωνισμό και το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών, σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Μόνον από την 15η Απριλίου 2010, με την ανάκληση της άδειας άσκησης τραπεζικών δραστηριοτήτων, η BPP απώλεσε οποιαδήποτε δυνατότητα να ξαναμπεί στην αγορά και δυνητικά να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό και να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών. (60) Βάσει των παραπάνω στοιχείων, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κρατική εγγύηση προσέφερε οικονομικό πλεονέκτημα στην BPP μέσω της χρήσης κρατικών πόρων της Πορτογαλίας. Το πλεονέκτημα αυτό δύναται να επηρεάσει τον ανταγωνισμό και το εμπόριο μεταξύ κρατών μελών, σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Κατά συνέπεια, το μέτρο συνιστά κρατική ενίσχυση. 6.1.2. Η εγγύηση 250 000 ευρώ για τους πελάτες του FEI (61) Όπως περιγράφηκε παραπάνω, αποδέκτες του μέτρου αυτού είναι οι πελάτες της BPP που επένδυσαν σε προϊόντα απόλυτης απόδοσης και επέλεξαν να συμμετάσχουν στο FEI. Χωρίς τη λύση της παρέμβασης του πορτογαλικού κράτους, οι πελάτες του FEI θα κινδύνευαν να μην αποζημιωθούν ή το πιθανότερο, να αποζημιωθούν με μικρότερο ποσό από ό,τι βάσει της εγγύησης. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Πορτογαλίας, φαίνεται ότι αυξήθηκε λόγω της εγγύησης η επιστροφή πελατών στο FEI. Κατά συνέπεια, οι πελάτες του FEI αποκόμισαν πλεονέκτημα από το μέτρο. (62) Ωστόσο, το απλό γεγονός της κατάθεσης πόρων δεν αποτελεί αναγκαστικά εμπορική δραστηριότητα βάσει των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις και όντως, σύμφωνα με τις παρατηρήσεις της Πορτογαλίας, η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στο FEI είναι ιδιώτες και όχι επιχειρήσεις. Ωστόσο, στον βαθμό που τα ποσά του FEI που καλύφθηκαν από την κρατική εγγύηση ευνόησαν επιχειρήσεις, ενδέχεται να αποτελούν κρατική ενίσχυση. (63) Πάντως, τα στοιχεία που υποβλήθηκαν από την Πορτογαλία δείχνουν σαφώς ότι η κρατική χρηματοδότηση είναι σαφώς κάτω από το όριο ήσσονος σημασίας των 200 000 ευρώ για διάστημα τριών ετών (17), αφού υπολογίστηκε η κάλυψη που παρέσχον το σύστημα αποζημίωσης επενδυτών και το Ταμείο εγγύησης καταθέσεων, καθώς και τα ενδεχόμενα ποσά που θα ανακτήσουν βάσει συνετών εκτιμήσεων οι επενδυτές από τα σχετικά στοιχεία του ενεργητικού. 6.2. Συμβιβάσιμο με το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο β) της ΣΛΕΕ 6.2.1. Η κρατική εγγύηση για δάνειο ύψους 450 εκατ. ευρώ (64) Η Πορτογαλία ισχυρίζεται ότι το στοιχείο ενίσχυσης θα μπορούσε να εκτιμηθεί βάσει του άρθρου 107 παράγραφος 3 στοιχείο β) της ΣΛΕΕ, που επιτρέπει στην Επιτροπή να θεωρήσει ότι συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά ενισχύσεις «για την άρση σοβαρής διαταραχής της οικονομίας κράτους μέλους». Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο τόνισε ότι το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο β) της ΣΛΕΕ πρέπει να ερμηνεύεται συσταλτικά και να αφορά διαταραχή στη συνολική οικονομία ενός κράτους μέλους (18). (65) Η Επιτροπή έχει ήδη αναγνωρίσει ότι η τρέχουσα παγκόσμια χρηματοοικονομική κρίση μπορεί να δημιουργήσει σοβαρή διαταραχή στην οικονομία ενός κράτους μέλους και ότι μέτρα στήριξης προς τις τράπεζες μπορεί να θεωρηθούν κατάλληλα για τη θεραπεία αυτής της διαταραχής. Η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώθηκε στην τραπεζική ανακοίνωση (19), στην ανακοίνωση για την ανακεφαλαιοποίηση (20), στην ανακοίνωση για τα απομειωμένα περιουσιακά στοιχεία (21) και στην ανακοίνωση περί αναδιάρθρωσης (22) που εκδόθηκαν από την Επιτροπή. Κατά συνέπεια, το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο β) της ΣΛΕΕ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως νομική βάση για μέτρα ενίσχυσης που λαμβάνονται για την αντιμετώπιση της συστημικής αυτής κρίσης. Όσον αφορά ειδικότερα την πορτογαλική οικονομία η διάταξη αυτή απετέλεσε επίσης την κατάλληλη νομική βάση για τις διάφορες αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με την έγκριση των μέτρων που λήφθηκαν από τις πορτογαλικές αρχές για την καταπολέμηση της χρηματοπιστωτικής κρίσης, όπως για παράδειγμα η έγκριση του πορτογαλικού καθεστώτος ανακεφαλαιοποίησης των πιστωτικών ιδρυμάτων στην Πορτογαλία με τελευταία από αυτές την παράταση της απόφασης του Μαρτίου 2010 (23). (66) Όσον αφορά την παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή σημειώνει επίσης ότι, στην απόφασή της για την ενίσχυση διάσωσης, εκτίμησε το κατά πόσον εφαρμόζεται το άρθρο 107 παράγραφος 3 στοιχείο β) της ΣΛΕΕ και κατέληξε ότι αυτή η διάταξη ήταν εφαρμόσιμη δεδομένου ότι η εκπλήρωση των οικονομικών υποχρεώσεων από μέρους της BPP θα επηρέαζε αρνητικά το σύνολο του πορτογαλικού χρηματοπιστωτικού συστήματος (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 33 έως 45 της απόφασης για την ενίσχυση διάσωσης). (67) Ωστόσο η Πορτογαλία όχι μόνο δεν υπέβαλε το σχέδιο αναδιάρθρωσης, παρά τις επανειλημμένες εκκλήσεις και την εντολή παροχής πληροφοριών, όπως περιγράφονται στις αιτιολογικές σκέψεις 30 έως 32, αλλά παρέτεινε δύο φορές την εγγύηση χωρίς προηγούμενη κοινοποίηση και έγκριση από μέρους της Επιτροπής. (68) Τα επιχειρήματα των πορτογαλικών αρχών συμφωνά με τα οποία η Επιτροπή ήταν ενήμερη για το ότι, βάσει της σύμβασης, η εγγύηση θα μπορούσε να χορηγηθεί για δύο έτη και ότι δεν υπήρξε αλλαγή επί της ουσίας στην κρατική εγγύηση δεν μπορούν να γίνουν δεκτά. Η απόφαση για την ενίσχυση διάσωσης συνέδεσε την έγκριση της κρατικής εγγύησης με την εφαρμογή της δέσμευσης από μέρους των πορτογαλικών αρχών για την υποβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης εντός έξι μηνών. Η δέσμευση αυτή δεν τηρήθηκε από μέρους των πορτογαλικών αρχών. (69) Επίσης, η ύπαρξη ρητής συμβατικής ανανέωσης της κρατικής εγγύησης βάσει απόφασης της κοινοπραξίας τραπεζών και της BPP, δεν μπορεί να απαλλάξει την Πορτογαλία από συγκεκριμένες υποχρεώσεις οι οποίες απορρέουν από τις δεσμεύσεις που ανέλαβε έναντι της Επιτροπής και στις οποίες βασίστηκε η απόφαση για την ενίσχυση διάσωσης ή σύμφωνα με το άρθρο 108 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. (70) Η θέση της Πορτογαλίας όσον αφορά την υποχρέωση υποβολής του σχεδίου αναδιάρθρωσης, σύμφωνα με την οποία το μοναδικό της καθήκον ήταν να διαβιβάσει το σχέδιο στην Επιτροπή, επίσης δεν μπορεί να γίνει δεκτή βάσει των δεσμεύσεων στις οποίες βασίστηκε η απόφαση για την ενίσχυση διάσωσης. Σε κάθε περίπτωση, γεγονός είναι ότι το σχέδιο αναδιάρθρωσης δεν υποβλήθηκε εντός της προθεσμίας που προέβλεπε η απόφαση για την ενίσχυση διάσωσης και κατά συνέπεια δεν τηρήθηκαν οι όροι βάσει των οποίων είχε χορηγηθεί η έγκριση. (71) Ως εκ τούτου, η προμήθεια της εγγύησης ήταν χαμηλότερη από αυτήν που συνήθως απαιτείται σύμφωνα με την ανακοίνωση για τις τράπεζες ώστε να θεωρηθεί ενίσχυση συμβιβάσιμη, η δε Επιτροπή ενέκρινε αυτό το επίπεδο προμήθειας στην απόφαση για την ενίσχυση διάσωσης μόνον βάσει της δέσμευσης της Πορτογαλίας όσον αφορά την υποβολή σχεδίου αναδιάρθρωσης ή εκκαθάρισης που θα μπορούσε να ελαχιστοποιήσει τη στρέβλωση του ανταγωνισμού. Επειδή κανένα τέτοιο σχέδιο δεν υποβλήθηκε μέχρι της 5ης Ιουνίου 2009, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ούτε η εγγύηση που χορήγησε η Πορτογαλία στις 5 Δεκεμβρίου 2008 ούτε η παράτασή της μετά την 5η Ιουνίου 2009 είναι συμβιβάσιμες με την εσωτερική αγορά. (72) Παρότι η Πορτογαλία δεν υπέβαλε σχέδιο αναδιάρθρωσης για την BPP, οι πορτογαλικές αρχές παρέσχον πληροφορίες βάσει των οποίων η διαδικασία εκκαθάρισης είχε ξεκινήσει στις 15 Απριλίου 2010, με την ανάκληση της άδειας άσκησης τραπεζικών δραστηριοτήτων της ΒΡΡ που θα οδηγούσε στην εκκαθάριση αυτή. Επίσης, δεν θα χορηγηθούν αποζημιώσεις στους μετόχους της BPP πέραν των ποσών που θα προκύψουν από την ίδια τη διαδικασία εκκαθάρισής της. Βάσει της πληροφορίας αυτής η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν υπάρχει κίνδυνος στρέβλωσης του ανταγωνισμού στο μέλλον, όσον αφορά την BPP. Πάντως, το συμπέρασμα αυτό δεν επιτρέπει την άρση του ασυμβίβαστου του μέτρου που εφάρμοσε η Πορτογαλία για την περίοδο μεταξύ 5 Δεκεμβρίου 2008 και 15 Απριλίου 2010. (73) Η Επιτροπή για να καθορίσει μια τιμή αγοράς για τους τόκους του δανείου, βάσισε την εκτίμησή της στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την αναθεώρηση της μεθόδου καθορισμού των επιτοκίων αναφοράς και προεξόφλησης (24). Η Επιτροπή καθορίζει επιτόκια αναφοράς που πρέπει να αντικατοπτρίζουν κατά προσέγγιση το επίπεδο των επιτοκίων της αγοράς για μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα δάνεια που καλύπτονται από τις συνήθεις εγγυήσεις. Αυτό το επιτόκιο αναφοράς είναι ένα κατώτατο επιτόκιο το οποίο μπορεί να αυξηθεί σε περιπτώσεις ιδιαίτερου κινδύνου (παραδείγματος χάρη, προβληματικές επιχειρήσεις, απουσία εγγυήσεων τις οποίες συνήθως απαιτούν οι τράπεζες κ.λπ.). Κατ’ εξαίρεση το στοιχείο ενίσχυσης μπορεί να αντιστοιχεί στο ποσό που καλύπτεται πραγματικά από την εγγύηση. (74) Η εγγύηση πρόσφερε τη δυνατότητα στη BPP να επιτύχει καλύτερους οικονομικούς όρους για το δάνειο από εκείνους που συνήθως διατίθενται στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το στοιχείο ενίσχυσης της εγγύησης μπορεί να υπολογιστεί στο επίπεδο της διαφοράς μεταξύ του επιτοκίου το οποίο θα έπρεπε να καταβάλει η BPP για σύναψη δανείου βάσει των όρων της αγοράς, ήτοι χωρίς εγγύηση, και του επιτοκίου που όντως επιβλήθηκε στο εγγυημένο δάνειο. Η διαφορά αυτή θεωρείται ότι αντιστοιχεί στην προσαύξηση που θα μπορούσε να ζητήσει για τις εγγυήσεις αυτές ένας εγγυητής σε οικονομία ελεύθερης αγοράς. (75) Στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή θεωρεί ότι, χωρίς την εγγύηση, η BPP θα έπρεπε να καταβάλει επιτόκιο τουλάχιστον ίσο με το επιτόκιο αναφοράς των 400 μονάδων βάσης, εφόσον ήταν προβληματική επιχείρηση που επέβαλε υψηλό επίπεδο αντεγγυήσεων. Η Επιτροπή θεωρεί τα spread των 400 μονάδων βάσης ως κατάλληλα, δεδομένου του υψηλού επιπέδου των εμπράγματων ασφαλειών (βλέπε αιτιολογική σκέψη 17), που αύξανε την πιθανότητα για τον δανειστή να ανακτήσει τουλάχιστον τμήμα του δανείου, παρά την πολύ προβληματική κατάσταση της BPP. Κατά συνέπεια, το στοιχείο ενίσχυσης της εγγύησης συνίσταται στη διαφορά μεταξύ του επιτοκίου αναφοράς άνω των 400 μονάδων βάσης και του επιτοκίου βάσει του οποίου χορηγήθηκε το εγγυημένο δάνειο (δηλαδή το επιτόκιο Euribor + 100 μονάδες βάσης), μετά την έκπτωση της τιμής που αυτή τη στιγμή καταβάλλεται ως εγγύηση, δηλαδή 20 μονάδες βάσης. (76) Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή σημειώνει επίσης ότι η Πορτογαλία ανέφερε ότι είχε ήδη προβεί στα αναγκαία διαβήματα για να ασκήσει τα προνομιακά και κατά προτεραιότητα δικαιώματά της επί της BPP και ότι θα συνεχίσει να το κάνει μέχρις ότου ανακτήσει το πλήρες ποσό του δανείου (25). Η Επιτροπή θεωρεί ότι η Πορτογαλία έχει την υποχρέωση να το πράξει, ώστε να εκτελεστούν οι διατάξεις της σύμβασης εγγύησης. Εάν δεν ασκήσει τα δικαιώματά της επί των αντεγγυήσεων, ώστε να ανακτήσει το πλήρες ποσό του δανείου, αυτό θα γεννήσει κρατική ενίσχυση υπέρ της BPP. 6.3. Χρησιμοποίηση του δανείου ύψους 450 εκατ. ευρώ από μέρους της BPP (77) Ο τρίτος ενδιαφερόμενος που υπέβαλε παρατηρήσεις σχετικά με την απόφαση της Επιτροπής να κινήσει την επίσημη διαδικασία ισχυρίστηκε ότι το δάνειο των 450 εκατ. ευρώ, αντί να χρησιμοποιηθεί για την αναδιάρθρωση της BPP, χρησιμοποιήθηκε για την αποζημίωση ορισμένων πελατών της τράπεζας, σε βάρος όλων των άλλων. Η Επιτροπή έλαβε πληροφορίες από τις πορτογαλικές αρχές, βάσει των οποίων το δάνειο χρησιμοποιήθηκε για την αποζημίωση πιστωτών της BPP, οι οφειλές προς τους οποίους είχαν καταστεί ληξιπρόθεσμες και είχαν αποφασίσει να μην παρατείνουν τις πιστώσεις ούτε να ανανεώσουν τα κονδύλια πίστωσης. Η Επιτροπή δεν βρήκε ουσιαστικά αποδεικτικά στοιχεία προς στήριξη των ισχυρισμών του τρίτου ενδιαφερομένου. 7. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ (78) Βάσει των παραπάνω στοιχείων, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κρατική εγγύηση που παρασχέθηκε στη BPP αποτελεί βάσει των όρων του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ κρατική ενίσχυση, που δεν μπορεί να κηρυχθεί συμβιβάσιμη προς την εσωτερική αγορά. 8. ΑΝΑΚΤΗΣΗ (79) Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999, σε περίπτωση αρνητικής απόφασης για υπόθεση παράνομων ενισχύσεων, η Επιτροπή αποφασίζει την από μέρους του οικείου κράτους μέλους λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων για την ανάκτηση της ενίσχυσης από τον δικαιούχο. Απαιτείται ανάκτηση μόνον των μη συμβιβάσιμων προς την εσωτερική αγορά ενισχύσεων. (80) Ο σκοπός της ανάκτησης είναι η επάνοδος στην κατάσταση πριν από τη χορήγηση της ενίσχυσης. Αυτό θα επιτευχθεί αφ’ ης στιγμής η μη συμβιβάσιμη ενίσχυση επιστραφεί από την BPP, και κατ’ αυτόν τον τρόπο η δικαιούχος θα απολέσει το πλεονέκτημα που διέθετε στην αγορά έναντι των ανταγωνιστών της. Το προς ανάκτηση ποσό θα πρέπει να καταργεί το οικονομικό πλεονέκτημα που είχε χορηγηθεί στη BPP. (81) Σύμφωνα με το σημείο 3.1 της ανακοίνωσης της Επιτροπής για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις κρατικές ενισχύσεις με τη μορφή εγγυήσεων (στο εξής «ανακοίνωση της Επιτροπής για τις εγγυήσεις») (26), στην περίπτωση μεμονωμένης κρατικής εγγύησης, το στοιχείο της εγγύησης πρέπει να εκτιμάται με βάση τους όρους της εγγύησης και του δανείου. Λόγω των σοβαρών χρηματοπιστωτικών δυσχερειών της BPP κατά τη στιγμή που παρεσχέθη η εγγύηση, θα ήταν εξαιρετικά απίθανο η επιχείρηση αυτή να είναι σε θέση να επιτύχει τραπεζικό δάνειο στην αγορά, χωρίς κρατική παρέμβαση. (82) Κατά τον ακριβή ποσοτικό προσδιορισμό του ύψους της ενίσχυσης, δεδομένου ότι δεν είναι δυνατό να καθοριστεί τιμή στην αγορά για την προμήθεια της κρατικής εγγύησης, θα πρέπει να οριστεί ένα εύλογο σημείο σύγκρισης. Όπως θεσπίστηκε στην πρώτη περίπτωση του σημείου 3.2 της ανακοίνωσης της Επιτροπής για τις εγγυήσεις, «το ισοδύναμο επιχορήγησης» ενός εγγυημένου δανείου σε ένα δεδομένο έτος μπορεί να υπολογιστεί με τον ίδιο τρόπο όπως το ισοδύναμο επιχορήγησης ενός δανείου υπό ευνοϊκούς όρους. Στην περίπτωση αυτή το ποσό της ενίσχυσης μπορεί να υπολογιστεί με βάση τη διαφορά μεταξύ ενός θεωρητικού επιτοκίου της αγοράς και του επιτοκίου που επιτεύχθηκε χάρη στην κρατική εγγύηση, μετά από έκπτωση των καταβληθεισών πριμοδοτήσεων. (83) Στην παρούσα περίπτωση, λόγω των οικονομικών δυσχερειών της ΒΡΡ και λαμβανομένων υπόψη των παρασχεθεισών αντεγγυήσεων, η BPP όφειλε να πληρώσει για δάνειο με όρους αγοράς, που σημαίνει χωρίς εγγύηση, επιτόκιο αναφοράς συν προσαύξηση λόγω υψηλού κινδύνου ίση προς 400 μονάδες βάσης. Κατά συνέπεια, το ποσό της ενίσχυσης πρέπει να υπολογιστεί με βάση τη διαφορά μεταξύ ενός θεωρητικού επιτοκίου της αγοράς και του επιτοκίου με το οποίο χορηγήθηκε το συγκεκριμένο εγγυημένο δάνειο (δηλαδή Euribor + 100 μονάδες βάσης), μετά από έκπτωση της προμήθειας που όντως καταβλήθηκε για την εγγύηση, δηλαδή 20 μονάδες βάσης. (84) Όσον αφορά το πλήρες ποσό του ίδιου του δανείου, σύμφωνα με τις πορτογαλικές αρχές, το κράτος έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα και προέβη σε όλα τα απαιτούμενα διαβήματα για την άσκηση των προνομιούχων δικαιωμάτων του, βάσει των αντεγγυήσεων που του είχε παράσχει η BPP (η αξία των οποίων υπολογίστηκε ‘ότι ήταν αισθητά χαμηλότερη από την αξία του δανείου) (27). Η Επιτροπή υποθέτει ότι το πορτογαλικό κράτος θα συνεχίσει να ασκεί τα δικαιώματα αυτά, και να επιτύχει κατά τον τρόπο αυτό την επιστροφή του πλήρους ποσού του δανείου, στο πλαίσιο της διαδικασίας εκκαθάρισης, όπως το ίδιο διευκρίνισε στην απάντησή του της 15ης Ιουνίου 2010 (28). (85) Το ποσό που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 83 αποτελεί το ποσό που πρέπει να ανακτηθεί, συμπεριλαμβανομένων και των οφειλομένων για το ποσό αυτό τόκων, από την ημερομηνία που η ενίσχυση τέθηκε στη διάθεση του δικαιούχου (5 Δεκεμβρίου 2008) έως την πραγματική του ανάκτηση. Οι τόκοι αυτοί δεν μπορεί να είναι χαμηλότεροι από το ποσό που υπολογίζεται βάσει του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 794/2004 της Επιτροπής, της 21ης Απριλίου 2004, σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού αριθ. 659/1999 (ΕΚ) του Συμβουλίου (29), ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Η κρατική ενίσχυση που περιέχεται στην εγγύηση σε δάνειο ύψους 450 εκατ. ευρώ, που χορήγησε παράνομα η Πορτογαλία στην Banco Privado Português, κατά παράβαση του άρθρου 108 παράγραφος 3 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά. Άρθρο 2 1. Η Πορτογαλία ανακτά από τη δικαιούχο την ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 1. 2. Τα προς ανάκτηση ποσά παράγουν τόκους που υπολογίζονται από την ημερομηνία που τα ποσά αυτά τέθηκαν στη διάθεση της δικαιούχου μέχρι την πραγματική τους ανάκτηση. 3. Οι τόκοι υπολογίζονται με τη μέθοδο του ανατοκισμού σύμφωνα με το κεφάλαιο V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 794/2004. Άρθρο 3 1. Η ανάκτηση της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 1 είναι άμεση και πραγματική. 2. Η Πορτογαλία εξασφαλίζει την εκτέλεση της παρούσας απόφασης εντός τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησής της. Άρθρο 4 1. Εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, η Πορτογαλία υποβάλει στην Επιτροπή τις ακόλουθες πληροφορίες: α) το συνολικό ποσό (κεφάλαιο και τόκους) προς ανάκτηση από τη δικαιούχο· β) λεπτομερή περιγραφή των μέτρων που έχει ήδη λάβει ή προτίθεται να λάβει προκειμένου να συμμορφωθεί με την παρούσα απόφαση· γ) έγγραφα που να αποδεικνύουν ότι το πορτογαλικό κράτος άσκησε τα προνομιακά του δικαιώματα βάσει των αντεγγυήσεων που είχε παράσχει η Banco Privado Português στο πλαίσιο της εγγύησης. 2. Η Πορτογαλία ενημερώνει την Επιτροπή για την πρόοδο των εθνικών μέτρων που λαμβάνει για την εκτέλεση της παρούσας απόφασης, μέχρις ότου ολοκληρωθεί η ανάκτηση της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 1. Υποβάλλει αμέσως, με απλή αίτηση της Επιτροπής, πληροφορίες σχετικά με τα μέτρα που έχει ήδη λάβει ή προτίθεται να λάβει προκειμένου να συμμορφωθεί με την παρούσα απόφαση. Παρέχει επίσης λεπτομερείς πληροφορίες για τα ποσά της ενίσχυσης και των τόκων που έχουν ήδη ανακτηθεί από τη δικαιούχο. Άρθρο 5 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Πορτογαλική Δημοκρατία. Βρυξέλλες, 20 Ιουλίου 2010.

Χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ


ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 644/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 20ής Ιουλίου 2010 για καθορισμό του συντελεστή κατανομής που εφαρμόζεται στις αιτήσεις πιστοποιητικών εισαγωγής οι οποίες υποβάλλονται από την 9η έως τη 16η Ιουλίου 2010 στο πλαίσιο της δασμολογικής ποσόστωσης που ανοίχθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 969/2006 για τον αραβόσιτο Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1301/2006 της Επιτροπής, της 31ης Αυγούστου 2006, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τον τρόπο διαχείρισης των δασμολογικών ποσοστώσεων εισαγωγής γεωργικών προϊόντων των οποίων η διαχείριση πραγματοποιείται με σύστημα πιστοποιητικών εισαγωγής (2), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 2, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 969/2006 της Επιτροπής (3) άνοιξε ετήσια δασμολογική ποσόστωση εισαγωγής 242 074 τόνων αραβοσίτου (αύξων αριθμός 09.4131). (2) Το άρθρο 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 969/2006 καθόρισε σε 121 037 τόνους την ποσότητα της υποπεριόδου 2, για την περίοδο από την 1η Ιουλίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010. (3) Από την κοινοποίηση που διαβιβάστηκε σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 969/2006 προκύπτει ότι οι αιτήσεις οι οποίες υποβλήθηκαν από την 9η Ιουλίου 2010 από τις 13:00 έως τις 16 Ιουλίου 2010 στις 13:00, ώρα Βρυξελλών, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, αφορούν ποσότητες που υπερβαίνουν τις διαθέσιμες ποσότητες. Ως εκ τούτου, πρέπει να προσδιοριστεί σε ποιον βαθμό μπορούν να εκδοθούν τα πιστοποιητικά εισαγωγής, με τον καθορισμό συντελεστή κατανομής που πρέπει να εφαρμόζεται στις αιτούμενες ποσότητες. (4) Κρίνεται επίσης σκόπιμο να μην εκδίδονται πλέον πιστοποιητικά εισαγωγής στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 969/2006 για την τρέχουσα ποσόστωσης. (5) Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική διαχείριση της διαδικασίας έκδοσης πιστοποιητικών εισαγωγής, ο παρών κανονισμός πρέπει να αρχίσει να ισχύει αμέσως μετά τη δημοσίευσή του, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 1. Για κάθε αίτηση πιστοποιητικού εισαγωγής για αραβόσιτο στο πλαίσιο της ποσόστωσης που αναφέρεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 969/2006, η οποία υποβάλλεται από την 9η Ιουλίου 2010 από τις 13:00 έως τις 16 Ιουλίου 2010 στις 13:00, ώρα Βρυξελλών, εκδίδεται πιστοποιητικό για τις αιτούμενες ποσότητες στις οποίες εφαρμόζεται συντελεστής κατανομής 40,231108 %. 2. Η έκδοση των πιστοποιητικών για τις αιτούμενες ποσότητες από τις 16 Ιουλίου 2010 στις 13:00, ώρα Βρυξελλών, αναστέλλεται για την τρέχουσα ποσόστωσης. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 20 Ιουλίου 2010.

Εμπορικές πράξεις

Εμπορική νομοθεσία

ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ