ΟΔΗΓΊΑ 2011/99/EE ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΫ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 13ης Δεκεμβρίου 2011 περί της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 82 παράγραφος 1 στοιχεία α) και δ), Έχοντας υπόψη την πρωτοβουλία του Βασιλείου του Βελγίου, της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, του Βασιλείου της Ισπανίας, της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ιταλικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, της Ρουμανίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας, Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία (1), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει στόχο τη διατήρηση και την ανάπτυξη ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. (2) Το άρθρο 82 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) ορίζει ότι η δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις στην Ένωση θεμελιώνεται στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων κάθε είδους. (3) Σύμφωνα με το πρόγραμμα της Στοκχόλμης - Μια ανοικτή και ασφαλής Ευρώπη που εξυπηρετεί και προστατεύει τους πολίτες (2), η αμοιβαία αναγνώριση θα πρέπει να επεκταθεί σε όλα τα είδη δικαστικών αποφάσεων που μπορεί να είναι, ανάλογα με το νομικό σύστημα, είτε ποινικού είτε διοικητικού χαρακτήρος. Καλούνται επίσης η Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξετάσουν τρόπους βελτίωσης της νομοθεσίας και τα πρακτικά μέτρα στήριξης για την προστασία των θυμάτων. Στο πρόγραμμα επισημαίνεται επίσης ότι είναι δυνατόν να προβλεφθούν μέτρα ειδικής προστασίας των θυμάτων αξιόποινων πράξεων, τα οποία θα πρέπει να είναι αποτελεσματικά στο εσωτερικό της Ένωσης. Η παρούσα οδηγία είναι μέρος συνεκτικής και συνολικής σειράς μέτρων για τα δικαιώματα των θυμάτων. (4) Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, καλεί τα κράτη μέλη να βελτιώσουν τις εθνικές νομοθεσίες και πολιτικές εναντίον κάθε μορφής βίας κατά των γυναικών και να αναλάβουν δράσεις για την αντιμετώπιση των αιτιών της, ιδίως εφαρμόζοντας προληπτικά μέτρα, και καλεί την Ένωση να διασφαλίσει το δικαίωμα όλων των θυμάτων βίας να τύχουν συνδρομής και στήριξης. Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 10ης Φεβρουαρίου 2010 σχετικά με την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση - 2009 στηρίζει την πρόταση για την καθιέρωση της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας των θυμάτων. (5) Το Συμβούλιο, στο ψήφισμά του της 10ης Ιουνίου 2011 σχετικά με Οδικό χάρτη για την ενίσχυση των δικαιωμάτων και την προστασία των θυμάτων, ιδίως σε ποινικές διαδικασίες, επισήμανε ότι θα πρέπει να αναληφθούν ενέργειες στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να ενισχυθούν τα δικαιώματα και η προστασία των θυμάτων εγκληματικών πράξεων και κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει κατάλληλες προτάσεις για τον σκοπό αυτό. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να δημιουργηθεί μηχανισμός αμοιβαίας, μεταξύ των κρατών μελών, αναγνώρισης των αποφάσεων που αφορούν μέτρα προστασίας των θυμάτων εγκληματικών πράξεων. Σύμφωνα με το ψήφισμα, η παρούσα οδηγία, που αφορά την αμοιβαία αναγνώριση μέτρων προστασίας ληφθέντων σε ποινικές υποθέσεις, θα πρέπει να συμπληρωθεί από κατάλληλο μηχανισμό με μέτρα λαμβανόμενα σε αστικές υποθέσεις. (6) Σε έναν κοινό χώρο δικαιοσύνης, χωρίς εσωτερικά σύνορα, είναι απαραίτητο να διασφαλίζεται ότι η προστασία που παρέχεται σε ένα φυσικό πρόσωπο σε ένα κράτος μέλος διατηρείται και συνεχίζεται και σε κάθε άλλο κράτος μέλος όπου το πρόσωπο μεταβαίνει ή έχει μεταβεί. Θα πρέπει επίσης να διασφαλισθεί ότι η νόμιμη άσκηση από τους πολίτες της Ένωσης του δικαιώματός τους να διακινούνται και να διαμένουν ελεύθερα εντός της επικράτειας των κρατών μελών, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και το άρθρο 21 της ΣΛΕΕ, δεν θα επιφέρει απώλεια της προστασίας τους. (7) Για να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί, η παρούσα οδηγία θα πρέπει να θεσπίσει κανόνες διά των οποίων η προστασία που παρέχουν ορισμένα προστατευτικά μέτρα ληφθέντα δυνάμει του δικαίου κράτους μέλους («κράτος έκδοσης») θα μπορεί να επεκταθεί και σε άλλο κράτος μέλος όπου το προστατευόμενο πρόσωπο αποφασίζει να κατοικήσει ή να διαμείνει («κράτος εκτέλεσης»). (8) Η παρούσα οδηγία λαμβάνει υπόψη τις διαφορετικές νομοθετικές παραδόσεις των κρατών μελών και το γεγονός ότι αποτελεσματική προστασία μπορεί να παρασχεθεί μέσω εντολών προστασίας εκδιδόμενων και από αρχή άλλη, εκτός των ποινικών δικαστηρίων. Η παρούσα οδηγία δεν γεννά υποχρέωση τροποποίησης εθνικών συστημάτων για την έκδοση μέτρων προστασίας ούτε ορίζει υποχρεώσεις θέσπισης ή τροποποίησης ενός συστήματος ποινικής δικαιοσύνης για την εκτέλεση μιας ευρωπαϊκής εντολής προστασίας. (9) Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στα μέτρα προστασίας που αποσκοπούν ιδίως να προστατεύσουν ένα πρόσωπο από εγκληματική πράξη τρίτου, η οποία μπορεί με οποιονδήποτε τρόπο να συνεπάγεται κίνδυνο κατά της ζωής, της σωματικής, ψυχικής και γενετήσιας ακεραιότητάς του, π.χ. μέσω της αποτροπής οποιασδήποτε παρενόχλησης, καθώς και κίνδυνο κατά της αξιοπρέπειας ή της προσωπικής του ελευθερίας, π.χ. μέσω της αποτροπής της απαγωγής, της παρενοχλητικής παρακολούθησης και άλλων μορφών έμμεσου καταναγκασμού. Τα μέτρα αποβλέπουν στην αποφυγή τελέσεως νέων εγκληματικών πράξεων ή στην άμβλυνση των συνεπειών προηγούμενων εγκληματικών πράξεων. Αυτά τα προσωπικά δικαιώματα των προστατευόμενων προσώπων αντιστοιχούν σε θεμελιώδεις αξίες που αναγνωρίζονται και τηρούνται σε όλα τα κράτη μέλη. Ωστόσο, ένα κράτος μέλος δεν υποχρεούται να εκδίδει ευρωπαϊκή εντολή προστασίας βάσει ποινικού μέτρου που δεν αποσκοπεί συγκεκριμένα στην προστασία προσώπου αλλά εξυπηρετεί κυρίως άλλους σκοπούς, π.χ. την κοινωνική επανένταξη του δράστη. Τονιστέον ότι η παρούσα οδηγία ισχύει για μέτρα προστασίας όλων των θυμάτων και όχι μόνον των θυμάτων βίας λόγω φύλου, λαμβανομένης υπόψη της ιδιαιτερότητος κάθε εγκληματικής πράξης. (10) Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στα μέτρα προστασίας που εκδίδονται σε ποινικές υποθέσεις και, ως εκ τούτου, δεν καλύπτει τα εκδιδόμενα σε αστικές υποθέσεις. Για να μπορεί να εκτελεστεί ένα μέτρο προστασίας σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, δεν είναι απαραίτητο η αξιόποινη πράξη να έχει αναγνωριστεί με τελική απόφαση. Δεν έχει επίσης σημασία η φύση της αρχής που εκδίδει το μέτρο προστασίας, ποινική, διοικητική ή αστική. Η παρούσα οδηγία δεν υποχρεώνει τα κράτη μέλη να τροποποιήσουν την εθνική τους νομοθεσία για να μπορούν να εκδίδουν μέτρα προστασίας στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών. (11) Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι η εφαρμογή μέτρων προστασίας που έχουν εκδοθεί υπέρ θυμάτων ή πιθανών θυμάτων εγκληματικών πράξεων· δεν θα πρέπει συνεπώς να εφαρμόζεται σε μέτρα που εκδίδονται με σκοπό την προστασία μαρτύρων. (12) Εάν ένα μέτρο προστασίας, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, εκδίδεται για την προστασία συγγενούς του κυρίως προστατευόμενου προσώπου, μπορεί επίσης να ζητηθεί ευρωπαϊκή εντολή προστασίας από το συγγενικό αυτό πρόσωπο και να εκδοθεί ως προς αυτό, αν πληρούνται οι προϋποθέσεις της παρούσας οδηγίας. (13) Κάθε αίτηση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας θα πρέπει να εξετάζεται με τη δέουσα ταχύτητα, ενόψει των ιδιαιτεροτήτων της υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένου του επείγοντος χαρακτήρος της, του προβλεπόμενου χρόνου για την άφιξη του προστατευόμενου προσώπου στο κράτος εκτέλεσης και, αν είναι δυνατόν, του βαθμού επικινδυνότητας για το προστατευόμενο πρόσωπο. (14) Εάν, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, πρέπει να ενημερωθεί το προστατευόμενο πρόσωπο ή το πρόσωπο που προκαλεί κίνδυνο, η ενημέρωση θα πρέπει ενδεχομένως να δίδεται και στον τυχόν επίτροπο ή εκπρόσωπο του ενδιαφερόμενου προσώπου. Θα πρέπει επίσης να δοθεί η δέουσα προσοχή στην ανάγκη να δίδονται στο προστατευόμενο πρόσωπο, στο πρόσωπο που προκαλεί κίνδυνο ή στον επίτροπο ή εκπρόσωπο στο πλαίσιο των διαδικασιών, οι προβλεπόμενες στην παρούσα οδηγία πληροφορίες σε γλώσσα που κατανοούν. (15) Στις διαδικασίες έκδοσης και αναγνώρισης μιας ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν δεόντως υπόψη τις ανάγκες των θυμάτων, συμπεριλαμβανομένων των προσώπων που είναι ιδιαιτέρως ευάλωτα, π.χ. ανήλικοι ή άτομα με αναπηρίες. (16) Για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, δύναται να επιβληθεί μέτρο προστασίας κατόπιν δικαστικής αποφάσεως, κατά την έννοια της απόφασης-πλαισίου 2008/947/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης δικαστικών αποφάσεων και αποφάσεων αναστολής εκτέλεσης της ποινής ή απόλυσης υπό όρους με σκοπό την εποπτεία των μέτρων αναστολής και των εναλλακτικών κυρώσεων (3), ή κατόπιν αποφάσεως για μέτρα επιτήρησης, κατά την έννοια του άρθρου 4 της απόφασης-πλαισίου 2009/829/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με την εφαρμογή, μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης στις αποφάσεις περί μέτρων επιτήρησης εναλλακτικά προς την προσωρινή κράτηση (4). Όταν έχει ληφθεί απόφαση στο κράτος έκδοσης με βάση μία από τις ανωτέρω αποφάσεις-πλαισίου, η διαδικασία αναγνώρισης θα πρέπει να ακολουθείται αντίστοιχα στο κράτος εκτέλεσης. Αυτό, ωστόσο, δεν αποκλείει τη δυνατότητα να μεταφερθεί ευρωπαϊκή εντολή προστασίας σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο που εκτελεί αποφάσεις βάσει αυτών των αποφάσεων. (17) Σύμφωνα με το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών και με το άρθρο 47 δεύτερο εδάφιο του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πρόσωπο που προκαλεί τον κίνδυνο θα πρέπει να παρέχεται, είτε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας που οδηγεί στη λήψη μέτρων προστασίας είτε πριν από την έκδοση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, η δυνατότητα ακρόασης και το δικαίωμα αμφισβήτησης του μέτρου προστασίας. (18) Προς αποτροπή της διάπραξης εγκλήματος κατά του θύματος στο κράτος εκτέλεσης, θα πρέπει να παρασχεθούν στο εν λόγω κράτος νομικά μέσα για την αναγνώριση της απόφασης που έχει ληφθεί προηγουμένως στο κράτος έκδοσης υπέρ του θύματος, ώστε να μην αναγκασθεί το θύμα να κινήσει και νέα διαδικασία ή να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία στο κράτος εκτέλεσης, εάν το κράτος έκδοσης δεν έχει εκδώσει την απόφαση. Η αναγνώριση της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας από το κράτος εκτέλεσης συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, ότι η αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους, τηρουμένων των περιορισμών της παρούσας οδηγίας, αποδέχεται την ύπαρξη και την ισχύ του μέτρου προστασίας που έχει ληφθεί στο κράτος έκδοσης, αναγνωρίζει την πραγματική κατάσταση όπως περιγράφεται στην ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, και συμφωνεί ότι η προστασία θα πρέπει να παρασχεθεί και να εξακολουθήσει παρεχομένη σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο. (19) Η παρούσα οδηγία περιλαμβάνει έναν εξαντλητικό κατάλογο απαγορεύσεων ή περιορισμών, οι οποίες όταν επιβάλλονται στο κράτος έκδοσης και περιέχονται σε ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, θα πρέπει να αναγνωρίζονται και να επιβάλλονται στο κράτος εκτέλεσης, τηρουμένων των περιορισμών της παρούσας οδηγίας. Σε εθνικό επίπεδο μπορεί να υπάρξουν και άλλα είδη μέτρων προστασίας, όπως, αν προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία, η υποχρέωση παραμονής του προσώπου που προκαλεί κίνδυνο σε συγκεκριμένο τόπο. Τα μέτρα αυτά μπορούν να επιβληθούν στο κράτος έκδοσης, στο πλαίσιο της διαδικασίας που οδηγεί στην έκδοση μέτρου προστασίας, το οποίο σύμφωνα με την παρούσα οδηγία δύναται να αποτελέσει τη βάση μιας ευρωπαϊκής εντολής προστασίας. (20) Εφόσον στα κράτη μέλη διάφορες αρχές (αστικές, ποινικές ή διοικητικές) είναι αρμόδιες για την έκδοση και επιβολή μέτρων προστασίας, φαίνεται σκόπιμο να δοθεί ευρεία ευελιξία στον μηχανισμό συνεργασίας των κρατών μελών στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας. Συνεπώς, η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης δεν υποχρεούνται πάντοτε να λάβει το ίδιο μέτρο προστασίας που έχει εφαρμόσει το κράτος έκδοσης και έχει κάποια διακριτική ευχέρεια να εγκρίνει κάθε μέτρο που θεωρεί επαρκές και κατάλληλο δυνάμει της εθνικής της νομοθεσίας σε παρόμοια περίπτωση, ώστε να εξασφαλιστεί συνεχής προστασία στο προστατευόμενο πρόσωπο με βάση το μέτρο προστασίας που εξεδόθη στο κράτος έκδοσης σύμφωνα με την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας. (21) Οι απαγορεύσεις ή οι περιορισμοί επί των οποίων εφαρμόζεται η παρούσα οδηγία περιλαμβάνουν και μέτρα που αποσκοπούν στον περιορισμό προσωπικών ή απρόσωπων επαφών μεταξύ του προστατευόμενου προσώπου και του προσώπου που προκαλεί κίνδυνο, π.χ. μέσω της επιβολής ορισμένων όρων στις επαφές αυτές ή της επιβολής περιορισμών στο περιεχόμενο της επικοινωνίας. (22) Η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης θα πρέπει να ενημερώνει το πρόσωπο που προκαλεί τον κίνδυνο, την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης και το προστατευόμενο πρόσωπο, για κάθε μέτρο εκδιδόμενο με βάση την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας. Στο πλαίσιο της ενημέρωσης θα πρέπει να λαμβάνεται μέριμνα για τη διασφάλιση των συμφερόντων του προστατευομένου, μη δημοσιοποιώντας τη διεύθυνσή του ή άλλα στοιχεία επαφής. Η γνωστοποίηση τέτοιων στοιχείων θα πρέπει να αποκλείεται, εφόσον η διεύθυνση ή άλλα στοιχεία επαφής δεν έχουν περιληφθεί στην απαγόρευση ή τον περιορισμό που έχει επιβληθεί στο πρόσωπο που προκαλεί κίνδυνο, ως αναγκαστικό μέτρο. (23) Εάν η αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης αποσύρει την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης θα πρέπει να τερματίσει τα μέτρα που έλαβε για να εφαρμόσει την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, ενώ η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης δύναται πλέον κατά τρόπο αυτόνομο, σύμφωνα με το εθνικό της δίκαιο, να εγκρίνει αυτεπαγγέλτως τυχόν άλλο μέτρο προστασίας για τη διαφύλαξη του ενδιαφερόμενου προσώπου σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο. (24) Δεδομένου ότι η παρούσα οδηγία ρυθμίζει περιπτώσεις στις οποίες το προστατευόμενο πρόσωπο μεταβαίνει σε άλλο κράτος μέλος, η έκδοση ή εκτέλεση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας δεν θα πρέπει να συνεπάγεται μεταβίβαση προς το κράτος εκτέλεσης εξουσιών σχετικών με κύριες, ανασταλείσες, εναλλακτικές ποινές, ποινές υπό όρο ή παρεπόμενες, ή με μέτρα ασφαλείας που επιβάλλονται στο πρόσωπο που προκαλεί κίνδυνο, εάν το πρόσωπο αυτό εξακολουθεί να διαμένει στο κράτος που εξέδωσε το μέτρο προστασίας. (25) Εφόσον ενδείκνυται, θα πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιηθούν ηλεκτρονικά μέσα για την πρακτική εφαρμογή των μέτρων που εκδίδονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και τις συναφείς διαδικασίες. (26) Στο πλαίσιο της συνεργασίας των αρχών που συμμετέχουν στη διαφύλαξη του προστατευόμενου προσώπου, η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης θα πρέπει να κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης κάθε παραβίαση των μέτρων που έχουν ληφθεί στο κράτος εκτέλεσης για να εκτελεστεί η ευρωπαϊκή εντολή προστασίας. Η κοινοποίηση θα πρέπει να επιτρέπει στην αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης να αποφασίζει τάχιστα τη δέουσα ενέργεια σε σχέση με το μέτρο προστασίας που επιβάλλεται στο κράτος αυτό κατά του προσώπου που προκαλεί κίνδυνο. Η ενέργεια αυτή μπορεί να περιλαμβάνει, εάν χρειαστεί, την επιβολή στερητικού της ελευθερίας μέτρου εάν δεν είχε αρχικώς επιβληθεί στερητική της ελευθερίας ποινή, π.χ. ως εναλλακτικό μέτρο στην προσωρινή κράτηση ή ως συνέπεια της υπό όρους αναστολής της ποινής. Είναι αυτονόητο ότι κάθε τέτοια απόφαση, αν δεν αποτελεί εκ νέου επιβολή ποινικής κύρωσης σε σχέση με την τέλεση νέας αξιόποινης πράξης, δεν εμποδίζει το κράτος εκτέλεσης να επιβάλει, εάν χρειαστεί, κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασης των μέτρων που έχουν ληφθεί για την εκτέλεση της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας. (27) Λαμβανομένων υπόψη των διαφορετικών νομικών παραδόσεων των κρατών μελών, αν στο κράτος εκτέλεσης δεν θα υπήρχε κανένα μέτρο προστασίας σε περίπτωση παρόμοια προς την πραγματική κατάσταση που περιγράφεται στην ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης θα πρέπει να αναφέρει τυχόν παραβίαση του μέτρου προστασίας που περιγράφεται στην ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, της οποίας έχει γνώση, στην αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης. (28) Για μια ομαλή εφαρμογή της παρούσας οδηγίας σε κάθε περίπτωση, οι αρμόδιες αρχές του κράτους εκτέλεσης και του κράτους έκδοσης θα πρέπει να ασκούν τις αρμοδιότητές τους σύμφωνα με τις διατάξεις της, τηρώντας την αρχή ne bis in idem (ου δις δικάζειν). (29) Το προστατευόμενο πρόσωπο δεν θα πρέπει να επιβαρύνεται με δαπάνες για την αναγνώριση της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, δυσανάλογες σε σχέση με παρόμοια περίπτωση σε εθνικό επίπεδο. Κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν ότι, μετά την αναγνώριση της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, το προστατευόμενο πρόσωπο δεν θα χρειάζεται να κινήσει περαιτέρω εθνικές διαδικασίες για να επιτύχει, ως άμεση συνέπεια της αναγνώρισης, την έκδοση από την αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης μιας απόφασης περί μέτρων, τα οποία θα ήταν διαθέσιμα κατά το εθνικό της δίκαιο σε παρόμοια περίπτωση για την προστασία του προστατευόμενου προσώπου. (30) Έχοντας υπόψη την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης στην οποία βασίζεται η παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθούν όσο το δυνατόν ευρύτερα την άμεση επαφή μεταξύ των αρμόδιων αρχών κατά την εφαρμογή της. (31) Μη θιγομένης της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και των διαφορών στην οργάνωση των δικαιοδοτικών συστημάτων στην Ένωση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν τη δυνατότητα να ζητήσουν από τους υπευθύνους για την κατάρτιση των δικαστών, των εισαγγελέων, των αστυνομικών και δικαστικών υπαλλήλων που συμμετέχουν στις διαδικασίες που αποσκοπούν στην έκδοση ή αναγνώριση μιας ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, να παράσχουν κατάλληλη εκπαίδευση για τους στόχους της παρούσας οδηγίας. (32) Για να διευκολυνθεί η αξιολόγηση της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να κοινοποιούν στην Επιτροπή στοιχεία όσον αφορά την εφαρμογή των εθνικών διαδικασιών σχετικά με την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, τουλάχιστον για τον αριθμό των ευρωπαϊκών εντολών προστασίας που ζητήθηκαν, εκδόθηκαν και/ή αναγνωρίστηκαν. Στο πλαίσιο αυτό, θα ήταν επίσης χρήσιμες και άλλες πληροφορίες, όπως, για παράδειγμα, το είδος των αξιόποινων πράξεων. (33) Η παρούσα οδηγία αναμένεται να συμβάλει στην προστασία των προσώπων που διατρέχουν κίνδυνο, δεδομένου ότι συμπληρώνει χωρίς να τροποποιεί τις ήδη ισχύουσες πράξεις στον τομέα αυτόν, όπως την απόφαση-πλαίσιο 2008/947/ΔΕΥ και την απόφαση-πλαίσιο 2009/829/ΔΕΥ. (34) Εάν μια απόφαση σχετιζόμενη με μέτρο προστασίας υπάγεται στο πεδίο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (5), του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας (6), ή της σύμβασης της Χάγης του 1996 σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση, την εκτέλεση και τη συνεργασία σε θέματα γονικής μέριμνας και μέτρων προστασίας των παιδιών (7), η αναγνώριση και εκτέλεση της εν λόγω απόφασης θα πρέπει να λαμβάνει χώρα σύμφωνα με τις διατάξεις της σχετικής νομικής πράξης. (35) Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει, αν κρίνεται σκόπιμο, να παρέχουν ενημέρωση για την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας στα υφιστάμενα εκπαιδευτικά προγράμματα και στις εκστρατείες ενημέρωσης σχετικά με την προστασία των θυμάτων αξιόποινων πράξεων. (36) Τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που υφίστανται επεξεργασία στο πλαίσιο της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να προστατεύονται δυνάμει της απόφασης- πλαισίου 2008/977/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2008, για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που τυγχάνουν επεξεργασίας στο πλαίσιο της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις (8), και σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία του ατόμου από την αυτοματοποιημένη επεξεργασία πληροφοριών προσωπικού χαρακτήρα. (37) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να τηρεί τα θεμελιώδη δικαιώματα, όπως κατοχυρώνονται από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή σύμβαση για την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών, σύμφωνα με το άρθρο 6 της ΣΕΕ. (38) Όταν εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη είναι σκόπιμο να λαμβάνουν υπόψη τα δικαιώματα και τις αρχές που προβλέπει η σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1979 για την εξάλειψη όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών. (39) Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, ήτοι η προστασία προσώπων που διατρέχουν κίνδυνο, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί, αντιθέτως, λόγω του μεγέθους και των δυνητικών αποτελεσμάτων, να επιτευχθεί καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της ΣΕΕ. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο αυτό, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου. (40) Σύμφωνα με το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφαλείας και δικαιοσύνης, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Ηνωμένο Βασίλειο ανακοίνωσε την επιθυμία του να συμμετάσχει στην έκδοση και εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. (41) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφαλείας και δικαιοσύνης, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας οδηγίας και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. (42) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 για τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας οδηγίας και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Στόχος Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κανόνες που επιτρέπουν σε δικαστική ή ισοδύναμη αρχή ενός κράτους μέλους, όπου έχει εκδοθεί μέτρο προστασίας ενός προσώπου έναντι εγκληματικής πράξης άλλου προσώπου η οποία μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή, τη σωματική ή την ψυχική ακεραιότητα και αξιοπρέπεια, την προσωπική ελευθερία ή τη γενετήσια ακεραιότητά του, να εκδώσει ευρωπαϊκή εντολή προστασίας που θα επιτρέψει σε αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους να συνεχίσει να προστατεύει τον ενδιαφερόμενο στο άλλο κράτος μέλος, κατόπιν εγκληματικής συμπεριφοράς ή εικαζόμενης εγκληματικής συμπεριφοράς, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο του κράτους έκδοσης. Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: 1) ως «ευρωπαϊκή εντολή προστασίας» νοείται η απόφαση δικαστικής ή ισοδύναμης αρχής κράτους μέλους σχετικά με μέτρο προστασίας, με βάση το οποίο η δικαστική ή ισοδύναμη αρχή άλλου κράτους μέλους λαμβάνει οποιοδήποτε αναγκαίο δυνάμει του εθνικού του δικαίου μέτρο για τη συνέχιση της προστασίας· 2) ως «μέτρο προστασίας» νοείται απόφαση σε ποινικές υποθέσεις η οποία λαμβάνεται στο κράτος έκδοσης σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και διαδικασίες, διά της οποίας επιβάλλονται μία ή περισσότερες από τις απαγορεύσεις ή τους περιορισμούς του άρθρου 5 σε πρόσωπο που προκαλεί τον κίνδυνο, προς όφελος του προστατευόμενου προσώπου ούτως ώστε να προστατευθεί το δεύτερο από μια αξιόποινη πράξη που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη ζωή, τη σωματική ή ψυχική ακεραιότητα, την αξιοπρέπεια, την προσωπική ελευθερία ή τη γενετήσια ακεραιότητά του· 3) ως «προστατευόμενο πρόσωπο» νοείται το φυσικό πρόσωπο το οποίο προστατεύεται με μέτρο προστασίας εκδοθέν στο κράτος έκδοσης· 4) ως «πρόσωπο που προκαλεί κίνδυνο» νοείται το φυσικό πρόσωπο στο οποίο έχουν επιβληθεί μία ή περισσότερες από τις απαγορεύσεις ή περιορισμούς του άρθρου 5· 5) ως «κράτος έκδοσης» νοείται το κράτος μέλος όπου ελήφθη αρχικά ένα μέτρο προστασίας το οποίο και αποτελεί τη βάση για την έκδοση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας· 6) ως «κράτος εκτέλεσης» νοείται το κράτος μέλος στο οποίο έχει διαβιβαστεί προς αναγνώριση μια ευρωπαϊκή εντολή προστασίας· 7) ως «κράτος επιτήρησης» νοείται το κράτος μέλος στο οποίο έχει διαβιβαστεί δικαστική απόφαση, κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης-πλαισίου 2008/947/ΔΕΥ, ή απόφαση περί μέτρων επιτήρησης, κατά την έννοια του άρθρου 4 της απόφασης-πλαισίου 2009/829/ΔΕΥ. Άρθρο 3 Ορισμός των αρμόδιων αρχών 1. Κάθε κράτος μέλος γνωστοποιεί στην Επιτροπή τη δικαστική ή ισοδύναμη αρχή ή αρχές που είναι αρμόδιες δυνάμει του εθνικού δικαίου να εκδίδουν και να αναγνωρίζουν ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, όταν το εν λόγω κράτος μέλος είναι το κράτος έκδοσης ή εκτέλεσης. 2. Η Επιτροπή θέτει τις πληροφορίες στη διάθεση όλων των κρατών μελών. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή κάθε τροποποίηση των πληροφοριών της παραγράφου 1. Άρθρο 4 Προσφυγή σε κεντρική αρχή 1. Κάθε κράτος μέλος δύναται να ορίσει μία ή, αν προβλέπεται από το νομικό του σύστημα, πλείονες κεντρικές αρχές για να επικουρούν τις αρμόδιες αρχές του. 2. Κάθε κράτος μέλος δύναται, εάν το επιβάλλει η οργάνωση του εσωτερικού δικαστικού του συστήματος, να αναθέτει στην ή στις κεντρικές αρχές του τη διοικητική διαβίβαση και παραλαβή κάθε ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, καθώς και κάθε άλλη σχετική, επίσημη αλληλογραφία. Έτσι, κάθε επικοινωνία, διαβούλευση, ανταλλαγή πληροφοριών, έρευνα και κοινοποίηση μεταξύ αρμόδιων αρχών μπορεί να γίνει, κατά περίπτωση, με τη βοήθεια της ορισθείσας κεντρικής αρχής(-ών) του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους. 3. Το κράτος μέλος που επιθυμεί να κάνει χρήση των δυνατοτήτων του παρόντος άρθρου γνωστοποιεί στην Επιτροπή τα στοιχεία της ή των κεντρικών αρχών που έχει ορίσει. Τα στοιχεία αυτά δεσμεύουν όλες τις αρχές του κράτους έκδοσης. Άρθρο 5 Ανάγκη ύπαρξης μέτρου προστασίας δυνάμει του εθνικού δικαίου Η ευρωπαϊκή εντολή προστασίας δύναται να εκδοθεί μόνον αν στο κράτος έκδοσης έχει εκδοθεί μέτρο προστασίας με το οποίο έχει επιβληθεί στο πρόσωπο που προκαλεί τον κίνδυνο μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες απαγορεύσεις ή περιορισμούς: α) απαγόρευση εισόδου σε ορισμένους χώρους, μέρη ή καθορισμένες περιοχές στις οποίες διαμένει το προστατευόμενο πρόσωπο ή τις οποίες επισκέπτεται· β) απαγόρευση ή ρύθμιση της οποιασδήποτε επαφής με το προστατευόμενο πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένου μέσω τηλεφώνου, ηλεκτρονικού ή απλού ταχυδρομείου, τηλεομοιοτυπίας ή άλλων μέσων· ή γ) απαγόρευση ή ρύθμιση της προσέγγισης του προστατευόμενου προσώπου εγγύτερα από προκαθορισμένη απόσταση. Άρθρο 6 Έκδοση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας 1. Ευρωπαϊκή εντολή προστασίας δύναται να εκδοθεί όταν το προστατευόμενο πρόσωπο αποφασίσει να εγκατασταθεί ή έχει ήδη την κατοικία του σε άλλο κράτος μέλος ή όταν το προστατευόμενο πρόσωπο αποφασίσει να παραμείνει ή παραμένει ήδη σε άλλο κράτος μέλος. Η αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης, όταν αποφασίζει ως προς την έκδοση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, λαμβάνει υπόψη και τη διάρκεια της περιόδου ή των περιόδων κατά την οποία το προστατευόμενο πρόσωπο προτίθεται να παραμείνει στο κράτος εκτέλεσης και τον βαθμό αναγκαιότητας της προστασίας. 2. Η δικαστική ή ισοδύναμη αρχή του κράτους έκδοσης δύναται να εκδώσει, μόνον αιτήσει του προστατευόμενου προσώπου, ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, αφού εξακριβώσει ότι το μέτρο προστασίας πληροί όλες τις απαιτήσεις του άρθρου 5. 3. Το προστατευόμενο πρόσωπο μπορεί να υποβάλει αίτηση έκδοσης ευρωπαϊκής εντολής προστασίας είτε στην αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης είτε στην αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης. Αν υποβληθεί σχετική αίτηση στο κράτος εκτέλεσης, η οικεία αρμόδια αρχή διαβιβάζει την αίτηση, το συντομότερο δυνατόν, στην αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης. 4. Πριν από την έκδοση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, δίδονται στο πρόσωπο που προκαλεί κίνδυνο το δικαίωμα ακρόασης και το δικαίωμα αμφισβήτησης του μέτρου προστασίας, αν τα δικαιώματα αυτά δεν του είχαν δοθεί κατά τη διαδικασία η οποία οδήγησε στην έκδοση του μέτρου προστασίας. 5. Όταν η αρμόδια αρχή εκδίδει μέτρο προστασίας που περιέχει μία ή περισσότερες από τις απαγορεύσεις ή τους περιορισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 5, ενημερώνει δεόντως το προστατευόμενο πρόσωπο σύμφωνα με τις διαδικασίες δυνάμει του εθνικού δικαίου για τη δυνατότητα που έχει να ζητήσει την έκδοση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, αν προτίθεται να μεταβεί σε άλλο κράτος μέλος, καθώς και για τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις για την υποβολή της αίτησης. Η αρχή συμβουλεύει το προστατευόμενο πρόσωπο να υποβάλει την αίτηση πριν εξέλθει του κράτους έκδοσης. 6. Εάν το προστατευόμενο πρόσωπο ενεργεί μέσω επιτρόπου ή εκπροσώπου, η αίτηση κατά την παράγραφο 2 και 3 δύναται να υποβληθεί από αυτόν, εξ ονόματος του προστατευομένου. 7. Εάν η αίτηση για την έκδοση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας απορριφθεί, η αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης ενημερώνει το προστατευόμενο πρόσωπο για τυχόν διαθέσιμα από το εθνικό δίκαιο ένδικα μέσα κατά της απόφασής της. Άρθρο 7 Τύπος και περιεχόμενο της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας Η ευρωπαϊκή εντολή προστασίας εκδίδεται σύμφωνα με τον τύπο που καθορίζεται στο παράρτημα I της παρούσας οδηγίας. Περιλαμβάνει ειδικότερα: α) την ταυτότητα και την ιθαγένεια του προστατευόμενου προσώπου, καθώς και την ταυτότητα και την ιθαγένεια του επιτρόπου ή του εκπροσώπου του εάν το προστατευόμενο πρόσωπο είναι ανήλικο ή τελεί σε νομική αδυναμία· β) την ημερομηνία κατά την οποία το προστατευόμενο πρόσωπο προτίθεται να εγκατασταθεί ή να παραμείνει στο κράτος εκτέλεσης, καθώς και την περίοδο ή τις περιόδους παραμονής, αν είναι γνωστές· γ) το όνομα, τη διεύθυνση, τους αριθμούς τηλεφώνου και τηλεομοιοτυπίας, και τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της αρμόδιας αρχής του κράτους έκδοσης· δ) τον προσδιορισμό (π.χ. τον αριθμό και την ημερομηνία) της νομικής πράξης που περιέχει το μέτρο προστασίας βάσει του οποίου εκδόθηκε η ευρωπαϊκή εντολή προστασίας· ε) σύνοψη των γεγονότων και των περιστάσεων που οδήγησαν στην έκδοση του μέτρου προστασίας στο κράτος έκδοσης· στ) τις απαγορεύσεις ή τους περιορισμούς που επιβάλλονται στο πλαίσιο του μέτρου προστασίας στο οποίο βασίζεται η ευρωπαϊκή εντολή προστασίας έναντι του προσώπου που προκαλεί κίνδυνο, τη διάρκειά τους και αναφορά της ποινής, αν έχει επιβληθεί, σε περίπτωση παραβίασης της σχετικής απαγόρευσης ή περιορισμού· ζ) τη χρησιμοποίηση τεχνικού μηχανισμού, αν προβλέπεται, ο οποίος έχει παρασχεθεί στο προστατευόμενο πρόσωπο ή στο πρόσωπο που προκαλεί κίνδυνο ως μέσο ενίσχυσης του προστατευτικού μέτρου· η) την ταυτότητα και την ιθαγένεια του προσώπου που προκαλεί κίνδυνο, καθώς επίσης και τα στοιχεία επαφής αυτού· θ) την παροχή του ευεργετήματος της πενίας στο προστατευόμενο πρόσωπο και/ή στο πρόσωπο που προκαλεί κίνδυνο στο κράτος έκδοσης, αν η αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης γνωρίζει την πληροφορία αυτή χωρίς να απαιτούνται περαιτέρω έρευνες· ι) αν απαιτείται, άλλα στοιχεία δυνάμενα να επηρεάσουν την εκτίμηση του κινδύνου που αντιμετωπίζει το προστατευόμενο πρόσωπο· ια) τη σαφή ένδειξη, αν συντρέχει περίπτωση, ότι η δικαστική απόφαση, κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης-πλαισίου 2008/947/ΔΕΥ, ή η απόφαση περί μέτρων επιτήρησης, κατά την έννοια του άρθρου 4 της απόφασης-πλαισίου 2009/829/ΔΕΥ, έχει ήδη διαβιβαστεί στο κράτος επιτήρησης, όταν αυτό είναι διαφορετικό από το κράτος εκτέλεσης της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, και τον προσδιορισμό της αρμόδιας αρχής του εν λόγω κράτους για την επιβολή της εφαρμογής της δικαστικής ή άλλης απόφασης. Άρθρο 8 Διαδικασία διαβίβασης 1. Όταν η αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης διαβιβάζει την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας στην αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης, χρησιμοποιεί κάθε μέσο δυνάμενο να τεκμηριωθεί εγγράφως ώστε η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης να μπορεί να διαπιστώσει τη γνησιότητά της. Όλη η επίσημη επικοινωνία πρέπει εξάλλου να διενεργείται απευθείας μεταξύ των προαναφερόμενων αρμόδιων αρχών. 2. Εάν η αρμόδια αρχή είτε του κράτους εκτέλεσης είτε του κράτους έκδοσης δεν είναι γνωστή στην αρμόδια αρχή του άλλου κράτους, η τελευταία αυτή διεξάγει όλες τις αναγκαίες έρευνες, μεταξύ άλλων, μέσω των σημείων επαφής του Ευρωπαϊκού Δικαστικού Δικτύου, κατά τα αναφερόμενα στην απόφαση 2008/976/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με το Ευρωπαϊκό Δικαστικό δίκτυο (9), του εθνικού μέλους της Eurojust ή του εθνικού συστήματος του κράτους της για τον συντονισμό της Eurojust, για να βρει τις απαιτούμενες πληροφορίες. 3. Όταν μια αρχή του κράτους εκτέλεσης, η οποία έχει παραλάβει ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, δεν έχει αρμοδιότητα να την αναγνωρίσει, η εν λόγω αρχή διαβιβάζει αυτεπαγγέλτως την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας στην αρμόδια αρχή και ενημερώνει πάραυτα την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης, με οποιοδήποτε μέσο δυνάμενο να τεκμηριωθεί εγγράφως. Άρθρο 9 Μέτρα στο κράτος εκτέλεσης 1. Η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης, άμα τη παραλαβή ευρωπαϊκής εντολής προστασίας διαβιβαζόμενης σύμφωνα με το άρθρο 8, αναγνωρίζει την εντολή αμελλητί και λαμβάνει απόφαση διά της οποίας εκδίδει τα μέτρα που είναι διαθέσιμα σε παρόμοια περίπτωση βάσει του εθνικού της δικαίου, για να εξασφαλιστεί η προστασία του προστατευόμενου προσώπου, εκτός εάν αποφασίσει να επικαλεστεί έναν από τους λόγους μη αναγνώρισης που αναφέρονται στο άρθρο 10. Το κράτος εκτέλεσης μπορεί να εφαρμόσει, σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο, ποινικά, διοικητικά ή αστικά μέτρα. 2. Το μέτρο που λαμβάνεται από την αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης σύμφωνα με την παράγραφο 1, καθώς και κάθε άλλο μέτρο που έχει ληφθεί βάσει μεταγενέστερης απόφασης αναφερομένης στο άρθρο 11, είναι αντίστοιχα, στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, με το μέτρο προστασίας που έχει εκδώσει το κράτος έκδοσης. 3. Η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης ενημερώνει το πρόσωπο που προκαλεί κίνδυνο, την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης και το προστατευόμενο πρόσωπο για τα μέτρα που έχουν εκδοθεί κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1, και για τις ενδεχόμενες έννομες συνέπειες της παραβίασης ενός τέτοιου μέτρου κατά το εθνικό δίκαιο και σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2. Η διεύθυνση ή άλλα στοιχεία επικοινωνίας του προστατευόμενου προσώπου δεν γνωστοποιούνται στο πρόσωπο που προκαλεί κίνδυνο, εκτός εάν είναι αναγκαίο για την εκτέλεση του μέτρου που ελήφθη κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1. 4. Αν η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης θεωρεί ότι οι πληροφορίες που διαβιβάζονται στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας σύμφωνα με το άρθρο 7 είναι ελλιπείς, ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης με κάθε μέσο δυνάμενο να τεκμηριωθεί εγγράφως και της θέτει εύλογη προθεσμία για την υποβολή των ελλειπουσών πληροφοριών. Άρθρο 10 Λόγοι μη αναγνώρισης της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας 1. Η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης δύναται να αρνηθεί να αναγνωρίσει ευρωπαϊκή εντολή προστασίας όταν: α) η εντολή δεν είναι πλήρης ή δεν ολοκληρώθηκε εντός της προθεσμίας που έχει ορίσει η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης· β) δεν πληρούνται οι απαιτήσεις του άρθρου 5· γ) το μέτρο προστασίας αφορά πράξη η οποία δεν συνιστά αξιόποινη πράξη σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης· δ) η προστασία πηγάζει από την εκτέλεση ποινής ή μέτρου που καλύπτεται από αμνηστία σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης και αφορά πράξη ή συμπεριφορά η οποία εμπίπτει στη δικαιοδοσία του κράτους εκτέλεσης δυνάμει του εν λόγω δικαίου· ε) το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης προβλέπει την παροχή ασυλίας στο πρόσωπο που προκαλεί κίνδυνο, η οποία καθιστά αδύνατη την έκδοση μέτρων βάσει ευρωπαϊκής εντολής προστασίας· στ) η ποινική δίωξη κατά του προσώπου που προκαλεί κίνδυνο για την πράξη ή τη συμπεριφορά σε σχέση με την οποία έχει εκδοθεί το μέτρο προστασίας έχει παραγραφεί σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης, όταν η πράξη ή συμπεριφορά εμπίπτει στη δικαιοδοσία του δυνάμει της εθνικής του νομοθεσίας· ζ) η αναγνώριση της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας αντιβαίνει στην αρχή ne bis in idem· η) σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης, το πρόσωπο που προκαλεί κίνδυνο δεν μπορεί, λόγω της ηλικίας του, να θεωρηθεί ποινικά υπεύθυνο για την πράξη ή τη συμπεριφορά σε σχέση με την οποία έχει εκδοθεί το μέτρο προστασίας· θ) το μέτρο προστασίας σχετίζεται με ποινικό αδίκημα το οποίο σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης θεωρείται ότι έχει διαπραχθεί εν όλω ή κατά μείζον ή ουσιώδες μέρος στο έδαφός του. 2. Όταν η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης αρνείται να αναγνωρίσει ευρωπαϊκή εντολή προστασίας κατ’ εφαρμογή ενός εκ των λόγων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οφείλει: α) να ενημερώσει χωρίς καθυστέρηση το κράτος έκδοσης και το προστατευόμενο πρόσωπο για την άρνηση και την αιτιολόγησή της· β) να ενημερώσει, αν απαιτείται, το προστατευόμενο πρόσωπο ότι μπορεί να ζητήσει την έκδοση μέτρου προστασίας δυνάμει της εθνικής του νομοθεσίας· γ) να ενημερώσει το προστατευόμενο πρόσωπο σχετικά με τα τυχόν διαθέσιμα σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο ένδικα μέσα κατά της απόφασής της. Άρθρο 11 Ισχύον δίκαιο και αρμοδιότητα στο κράτος εκτέλεσης 1. Το κράτος εκτέλεσης είναι αρμόδιο να εκδίδει και να επιβάλλει μέτρα στην επικράτειά του μετά την αναγνώριση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας. Το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης διέπει την έκδοση και επιβολή της απόφασης του άρθρου 9 παράγραφος 1, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για την άσκηση ένδικων μέσων κατά των αποφάσεων που εκδίδονται στο κράτος εκτέλεσης σε σχέση με την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας. 2. Σε περίπτωση παραβίασης ενός ή περισσότερων μέτρων που λαμβάνει το κράτος εκτέλεσης μετά την αναγνώριση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης, κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1, είναι αρμόδια: α) να επιβάλλει ποινικές κυρώσεις και να λάβει οποιοδήποτε άλλο μέτρο ως αποτέλεσμα της παραβίασης, αν η παραβίαση συνιστά πράξη αξιόποινη σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης· β) να λαμβάνει αποφάσεις μη ποινικού χαρακτήρα που έχουν σχέση με την παραβίαση· γ) να λαμβάνει κάθε επείγον και προσωρινό μέτρο ώστε να τερματιστεί η παραβίαση, εν αναμονή, κατά περίπτωση, μεταγενέστερης απόφασης του κράτους έκδοσης. 3. Εάν δεν υφίσταται μέτρο σε εθνικό επίπεδο που θα μπορούσε να ληφθεί σε παρόμοια περίπτωση στο κράτος εκτέλεσης, η αρμόδια αρχή του κράτους αυτού αναφέρει στην αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης κάθε παραβίαση του μέτρου προστασίας που περιγράφεται στην ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, της οποίας έχει γνώση. Άρθρο 12 Κοινοποίηση σε περίπτωση παραβίασης Η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης κοινοποιεί στην αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης ή του κράτους επιτήρησης οποιαδήποτε παραβίαση του μέτρου ή των μέτρων τα οποία ελήφθησαν με βάση την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας. Για την κοινοποίηση χρησιμοποιείται το τυποποιημένο έντυπο του παραρτήματος II. Άρθρο 13 Δικαιοδοσία του κράτους έκδοσης 1. Η αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης έχει αποκλειστική δικαιοδοσία να λαμβάνει αποφάσεις σε σχέση με: α) την ανανέωση, επανεξέταση, τροποποίηση, ανάκληση και απόσυρση του μέτρου προστασίας, και, επακολούθως, της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας· β) την επιβολή μέτρου στερητικού της ελευθερίας ως αποτέλεσμα της ανάκλησης του μέτρου προστασίας, εφόσον το μέτρο προστασίας έχει επιβληθεί κατόπιν δικαστικής απόφασης, κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης-πλαισίου 2008/947/ΔΕΥ ή κατόπιν απόφασης για μέτρα επιτήρησης, όπως ορίζονται στο άρθρο 4 της απόφασης-πλαισίου 2009/829/ΔΕΥ. 2. Το δίκαιο του κράτους έκδοσης εφαρμόζεται στις αποφάσεις που λαμβάνονται δυνάμει της παραγράφου 1. 3. Εφόσον δικαστική απόφαση, κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης-πλαισίου 2008/947/ΔΕΥ, ή απόφαση περί μέτρων επιτήρησης, κατά την έννοια του άρθρου 4 της απόφασης-πλαισίου 2009/829/ΔΕΥ, έχει ήδη διαβιβαστεί σε άλλο κράτος μέλος ή διαβιβάστηκε σε αυτό μετά την έκδοση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, οι μεταγενέστερες αποφάσεις, όπως προβλέπονται στις ανωτέρω αποφάσεις, λαμβάνονται σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις αυτών. 4. Όταν το μέτρο προστασίας περιέχεται σε δικαστική απόφαση, κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης-πλαισίου 2008/947/ΔΕΥ, η οποία έχει ήδη διαβιβαστεί σε άλλο κράτος μέλος ή διαβιβάστηκε σε αυτό μετά την έκδοση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας, και η αρμόδια αρχή του κράτους επιτήρησης έχει λάβει μεταγενέστερες αποφάσεις που επηρεάζουν τις υποχρεώσεις ή τις οδηγίες που περιέχονται στο μέτρο προστασίας σύμφωνα με το άρθρο 14 της εν λόγω απόφασης-πλαισίου, η αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης αναλόγως ανανεώνει, επανεξετάζει, τροποποιεί, ανακαλεί ή αποσύρει χωρίς καθυστέρηση την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας. 5. Η αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση την αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης για οποιαδήποτε απόφαση έχει ληφθεί σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 4. 6. Αν η αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης ανακαλέσει ή αποσύρει την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α) και την παράγραφο 4, η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης τερματίζει τα μέτρα που έχουν ληφθεί σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1, μόλις λάβει τη δέουσα κοινοποίηση από την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης. 7. Αν η αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης τροποποιήσει την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α) και την παράγραφο 4, η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης, ανάλογα με την περίπτωση: α) τροποποιεί τα μέτρα που έχει λάβει με βάση την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, ενεργώντας σύμφωνα με το άρθρο 9 ή β) αρνείται να εκτελέσει την τροποποιημένη απαγόρευση ή τον περιορισμό εάν δεν εμπίπτει στις κατηγορίες απαγορεύσεων ή περιορισμών που αναφέρονται στο άρθρο 5 ή εάν οι πληροφορίες που διαβιβάζονται μαζί με την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας σύμφωνα με το άρθρο 7 είναι ελλιπείς και δεν έχουν συμπληρωθεί εντός της προθεσμίας που έθεσε η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4. Άρθρο 14 Λόγοι ανάκλησης των μέτρων που έχουν ληφθεί βάσει ευρωπαϊκής εντολής προστασίας 1. Η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης δύναται να ανακαλέσει τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την εκτέλεση ευρωπαϊκής εντολής προστασίας: α) αν υπάρχουν σαφή στοιχεία ότι το προστατευόμενο πρόσωπο δεν κατοικεί ούτε διαμένει στο έδαφος του κράτους εκτέλεσης ή το έχει εγκαταλείψει οριστικά· β) όταν, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, έχει παρέλθει η μέγιστη διάρκεια ισχύος των μέτρων που έχουν ληφθεί κατ’ εφαρμογή της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας· γ) στην περίπτωση του άρθρου 13 παράγραφος 7 στοιχείο β) ή δ) αν δικαστική απόφαση, κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης-πλαισίου 2008/947/ΔΕΥ, ή απόφαση περί μέτρων επιτήρησης, κατά την έννοια του άρθρου 4 της απόφασης-πλαισίου 2009/829/ΔΕΥ, διαβιβάζεται στο κράτος εκτέλεσης μετά την αναγνώριση της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας. 2. Η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης ενημερώνει πάραυτα την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης και, ει δυνατόν, το προστατευόμενο πρόσωπο, για την απόφαση αυτή. 3. Πριν από την ανάκληση των μέτρων κατά την παράγραφο 1 στοιχείο β), η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης δύναται να καλέσει την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης να παράσχει πληροφορίες για να αποφανθεί εάν η προστασία που παρέχεται δυνάμει της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας εξακολουθεί να δικαιολογείται υπό το φως των περιστάσεων της συγκεκριμένης υπόθεσης. Η αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης ανταποκρίνεται χωρίς καθυστέρηση στην πρόσκληση. Άρθρο 15 Προτεραιότητα στην αναγνώριση της ευρωπαϊκής εντολής προστασίας Η ευρωπαϊκή εντολή προστασίας αναγνωρίζεται με την ίδια προτεραιότητα που θα ίσχυε σε παρεμφερή εθνική υπόθεση, λαμβανομένων υπόψη των ειδικών συνθηκών της υπόθεσης και του επείγοντος χαρακτήρα της, του προβλεπόμενου χρόνου για την άφιξη του προστατευόμενου προσώπου στο κράτος εκτέλεσης και, ει δυνατόν, του βαθμού επικινδυνότητας για το προστατευόμενο πρόσωπο. Άρθρο 16 Διαβουλεύσεις μεταξύ των αρμόδιων αρχών Εφόσον ενδείκνυται, οι αρμόδιες αρχές του κράτους έκδοσης και του κράτους εκτέλεσης μπορούν να διαβουλευθούν προς διευκόλυνση της ομαλής και αποτελεσματικής εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Άρθρο 17 Γλώσσες 1. Η ευρωπαϊκή εντολή προστασίας μεταφράζεται από την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης στην επίσημη ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του κράτους εκτέλεσης. 2. Το έντυπο που αναφέρεται στο άρθρο 12 μεταφράζεται από την αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης στην επίσημη ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του κράτους έκδοσης. 3. Κάθε κράτος μέλος μπορεί, είτε κατά την έκδοση της παρούσας οδηγίας είτε αργότερα, να αναφέρει, σε δήλωση που κατατίθεται στην Επιτροπή, ότι δέχεται μετάφραση σε μία ή περισσότερες άλλες επίσημες γλώσσες της Ένωσης. Άρθρο 18 Έξοδα Τα έξοδα που απορρέουν από την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας βαρύνουν το κράτος εκτέλεσης, σύμφωνα με την εθνική του νομοθεσία, εκτός από τα έξοδα που προέκυψαν αποκλειστικά στην επικράτεια του κράτους έκδοσης. Άρθρο 19 Σχέση με άλλες συμφωνίες και διακανονισμούς 1. Τα κράτη μέλη μπορούν να συνεχίσουν την εφαρμογή διμερών ή πολυμερών συμφωνιών ή διακανονισμών που ισχύουν κατά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας, αν οι συμφωνίες ή διακανονισμοί επιτρέπουν την επέκταση ή τη διεύρυνση των στόχων της παρούσας οδηγίας και συμβάλλουν στην απλούστευση ή την περαιτέρω διευκόλυνση των διαδικασιών για τη λήψη μέτρων προστασίας. 2. Τα κράτη μέλη δύνανται να συνάπτουν διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή διακανονισμούς μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας, αν οι συμφωνίες ή διακανονισμοί επιτρέπουν την επέκταση ή τη διεύρυνση των διατάξεων της παρούσας οδηγίας και συμβάλλουν στην απλούστευση ή τη διευκόλυνση των διαδικασιών για τη λήψη μέτρων προστασίας. 3. Έως τις 11ης Απριλίου 2012, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις ισχύουσες συμφωνίες και διακανονισμούς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 τις οποίες επιθυμούν να εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν επίσης στην Επιτροπή, εντός τριών μηνών από την υπογραφή τους, τις νέες συμφωνίες ή διακανονισμούς που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Άρθρο 20 Σχέση με άλλες νομοθετικές πράξεις 1. Η παρούσα οδηγία δεν επηρεάζει την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2201/2003, της σύμβασης της Χάγης του 1996 σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση, την εκτέλεση και τη συνεργασία σε θέματα γονικής μέριμνας και μέτρων προστασίας των παιδιών, ή της σύμβασης της Χάγης του 1980 για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών. 2. Η παρούσα οδηγία δεν επηρεάζει την εφαρμογή της απόφασης-πλαισίου 2008/947/ΔΕΥ και της απόφασης-πλαισίου 2009/829/ΔΕΥ. Άρθρο 21 Εφαρμογή 1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο στις 11ης Ιανουαρίου 2015. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη έκδοσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη. 2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εθνικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Άρθρο 22 Συλλογή δεδομένων Για να διευκολυνθεί η αξιολόγηση της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή στοιχεία για την εφαρμογή των εθνικών διαδικασιών σχετικά με την ευρωπαϊκή εντολή προστασίας, τουλάχιστον όσον αφορά τον αριθμό των ευρωπαϊκών εντολών προστασίας που ζητήθηκαν, εκδόθηκαν και/ή αναγνωρίστηκαν. Άρθρο 23 Επανεξέταση Έως τις 11ης Ιανουαρίου 2016, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η έκθεση συνοδεύεται, αν είναι απαραίτητο, από νομοθετικές προτάσεις. Άρθρο 24 Έναρξη ισχύος Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρθρο 25 Αποδέκτες Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες. Στρασβούργο, 13 Δεκεμβρίου 2011.

Κοινωνικά δικαιώματα

Δικαιώματα και ελευθερίες


ΑΠΌΦΑΣΗ 2010/330/ΚΕΠΠΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ της 14ης Ιουνίου 2010 σχετικά με την ενοποιημένη Αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης EUJUST LEX-IRAQ, για επιβολή του κράτους δικαίου στο Ιράκ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο 28 και το άρθρο 43 παράγραφος 2, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Το Συμβούλιο εξέδωσε στις 7 Μαρτίου 2005 την κοινή δράση 2005/190/ΚΕΠΠΑ σχετικά με την ενοποιημένη Αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης EUJUST LEX, για την επιβολή του κράτους δικαίου στο Ιράκ (1). H κοινή δράση αυτή, όπως τροποποιήθηκε και παρατάθηκε στη συνέχεια, έληξε στις 30 Ιουνίου 2009. (2) Στις 24 Μαρτίου 2009, η Επιτροπή Πολιτικής και Ασφάλειας (ΕΠΑ) συμφώνησε ότι η EUJUST LEX έπρεπε να παραταθεί για ακόμη 12 μήνες, έως τις 30 Ιουνίου 2010. Κατά την περίοδο αυτή, πέρα από τη συνέχιση των βασικών της δραστηριοτήτων, η EUJUST LEX έπρεπε να υλοποιήσει μια πιλοτική φάση που θα περιελάμβανε δραστηριότητες στο Ιράκ. (3) Στις 21 Μαΐου 2010, η ΕΠΑ συμφώνησε ότι η EUJUST LEX-IRAQ θα έπρεπε να παραταθεί για ακόμη 24 μήνες, έως τις 30 Ιουνίου 2012. Κατά την περίοδο αυτή, η EUJUST LEX-IRAQ θα έπρεπε να μεταφέρει προοδευτικά τις δραστηριότητες και τις συναφείς δομές της στο Ιράκ, με έμφαση στην ειδικευμένη εκπαίδευση, διατηρώντας παράλληλα δραστηριότητες εκτός της χώρας. (4) Η εντολή της Αποστολής εκτελείται σε πλαίσιο ασφαλείας που μπορεί να επιδεινωθεί και να υπονομεύσει τους στόχους της κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας, όπως ορίζονται στο άρθρο 21 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, (5) Η δομή διοίκησης και ελέγχου της Αποστολής δεν θα πρέπει να θίγει τη συμβατική ευθύνη του Αρχηγού Αποστολής έναντι της Επιτροπής όσον αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού της Αποστολής. ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Αποστολή 1. Η ενοποιημένη Αποστολή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για επιβολή του κράτους δικαίου στο Ιράκ (εφεξής: «EUJUST LEX-IRAQ» ή «η Αποστολή»), η οποία συστάθηκε με την κοινή δράση 2005/190/ΚΕΠΠΑ, συνεχίζεται από την 1η Ιουλίου 2010. 2. Η EUJUST LEX-IRAQ ενεργοποιείται σύμφωνα με τους στόχους και τις λοιπές διατάξεις που περιέχονται στην περιγραφή της Αποστολής που παρατίθεται στο άρθρο 2. Άρθρο 2 Περιγραφή της Αποστολής 1. Η EUJUST LΕΧ-IRAQ συνεχίζει το έργο της αντιμετώπισης των άμεσων αναγκών του ιρακινού συστήματος ποινικής δικαιοσύνης με την παροχή εκπαίδευσης σε υψηλά και μεσαία υπαλληλικά στελέχη στους τομείς της ανώτερης διοίκησης και των ποινικών ερευνών. Η εκπαίδευση αυτή έχει στόχο τη βελτίωση της ικανότητας, του συντονισμού και της συνεργασίας των διαφόρων συνιστωσών του ιρακινού συστήματος ποινικής δικαιοσύνης. 2. Η EUJUST LEX-IRAQ προωθεί τη στενότερη συνεργασία μεταξύ των διαφόρων παραγόντων του ιρακινού συστήματος ποινικής δικαιοσύνης, ενισχύει τις διοικητικές ικανότητες των ανώτερων και των πλέον ικανών υπαλλήλων -κυρίως αστυνομικών, δικαστικών και σωφρονιστικών- και βελτιώνει τις δεξιότητες και τις διαδικασίες κατά την ποινική έρευνα με πλήρη σεβασμό του κράτους δικαίου και των δικαιωμάτων του ανθρώπου. 3. Η EUJUST LEX-IRAQ συνεχίζει να υλοποιεί δραστηριότητες παροχής συμβουλών και καθοδήγησης σε θέματα στρατηγικής, βασιζόμενη σε επιβεβαιωμένες ανάγκες του Ιράκ και λαμβάνοντας υπόψη την παρουσία άλλων διεθνών παραγόντων και την προστιθέμενη αξία της Ένωσης στο συγκεκριμένο τομέα, εφόσον το επιτρέπουν οι συνθήκες ασφαλείας και οι πόροι. 4. Οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες πραγματοποιούνται στο Ιράκ, στην ευρύτερη περιοχή καθώς και στην Ένωση· η EUJUST LEX-IRAQ διατηρεί γραφεία στις Βρυξέλλες και στη Βαγδάτη, συμπεριλαμβανομένου ενός παραρτήματος στη Βασόρα, για την προετοιμασία πιθανής ίδρυσης γραφείου, εάν ληφθεί σχετική απόφαση. Η EUJUST LEX-IRAQ διατηρεί επίσης γραφείο στο Αρμπίλ (Περιοχή του Κουρδιστάν). Λαμβάνοντας υπόψη την εξέλιξη της κατάστασης στο Ιράκ και κατά την εκτέλεση αυτής της νέας εντολής, ο Αρχηγός Αποστολής και το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού του θα μεταφερθούν από τις Βρυξέλλες στο Ιράκ και θα τοποθετηθούν στη Βαγδάτη, μόλις το επιτρέψει η κατάσταση. 5. Λαμβάνοντας υπόψη τις περαιτέρω εξελίξεις των συνθηκών ασφαλείας στο Ιράκ και τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων της Αποστολής στο Ιράκ, το Συμβούλιο πρέπει να εξετάσει τα αποτελέσματα αυτής της νέας εντολής και να αποφασίσει για το μέλλον της μετά τις 30 Ιουνίου 2012. 6. Καθ’ όλη τη διάρκεια της Αποστολής, αναπτύσσεται αποτελεσματική εταιρική σχέση στρατηγικού και τεχνικού χαρακτήρα με τους ιρακινούς εταίρους, ιδιαιτέρως όσον αφορά τον σχεδιασμό των προγραμμάτων σπουδών κατά τη φάση του προγραμματισμού. Οι δραστηριότητες της EUJUST LEX-IRAQ θα πρέπει να διατηρούν την ισορροπία όσον αφορά την εκπροσώπηση του πληθυσμού του Ιράκ, βάσει μιας προσέγγισης που θα λαμβάνει υπόψη τα δικαιώματα του ανθρώπου και την ισότητα των φύλων. Οι συμμετέχοντες πρέπει να συνεχίσουν να έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθούν σχετικές δραστηριότητες εντός της χώρας, ανεξαρτήτως του τόπου διεξαγωγής τους. Είναι επίσης απαραίτητος ο συντονισμός για την επιλογή, τη λεπτομερή εξέταση, την αξιολόγηση, την παρακολούθηση και τον συντονισμό του προσωπικού που παρακολουθεί την εκπαίδευση, με στόχο τη συνεχή αξιοποίησή της από τους Ιρακινούς. Χρειάζεται επίσης στενός συντονισμός κατά τις φάσεις του προγραμματισμού και της εκτέλεσης μεταξύ της EUJUST LEX-IRAQ και των κρατών μελών που παρέχουν την εκπαίδευση. Ο συντονισμός αυτός περιλαμβάνει τη συμμετοχή των διπλωματικών αποστολών των εν λόγω κρατών μελών στο Ιράκ και επαφές με τα κράτη μέλη τα οποία έχουν τρέχουσα πείρα όσον αφορά την παροχή εκπαίδευσης συναφούς με την Αποστολή. 7. Η EUJUST LEX-IRAQ είναι ανεξάρτητη και διακριτή, αλλά παράλληλα είναι συμπληρωματική και παρέχει προστιθέμενη αξία στις προσπάθειες της κυβέρνησης του Ιράκ και της διεθνούς κοινότητας, ιδιαίτερα στις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών (ΗΕ) και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, αναπτύσσει δε συνεργίες με σχετικές δραστηριότητες της Κοινότητας και των κρατών μελών. Στο πλαίσιο αυτό, η EUJUST LEX-IRAQ έχει επαφές με τις σχετικές ιρακινές αρχές, εμβαθύνει τη συνεργασία και αποφεύγει τις αλληλεπικαλύψεις με διεθνείς φορείς που δραστηριοποιούνται ήδη στη χώρα και με κράτη μέλη που υλοποιούν σήμερα εκπαιδευτικά προγράμματα στο Ιράκ. Άρθρο 3 Διάρθρωση Η EUJUST LEX-IRAQ έχει τα γραφεία της στις Βρυξέλλες και στο Ιράκ, διαρθρώνεται δε κατ’ αρχήν ως εξής: α) ο Αρχηγός Αποστολής, β) ένα γραφείο συντονισμού στις Βρυξέλλες, γ) ένα γραφείο στη Βαγδάτη με παράρτημα στη Βασόρα, δ) ένα γραφείο στο Αρμπίλ (Περιοχή του Κουρδιστάν), ε) εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις, εκπαιδευτές και εμπειρογνώμονες τους οποίους παρέχουν τα κράτη μέλη και συντονίζει η EUJUST LEX- IRAQ. Τα στοιχεία αυτά αναπτύσσονται στην αρχική ιδέα διενέργειας των επιχειρήσεων (CONOPS) και στο σχέδιο επιχειρήσεων (OPLAN). Άρθρο 4 Διοικητής μη Στρατιωτικών Επιχειρήσεων 1. Διοικητής μη Στρατιωτικών Επιχειρήσεων για την EUJUST LEX-IRAQ είναι ο Διευθυντής της μη Στρατιωτικής Δυνατότητας Προγραμματισμού και Διεξαγωγής Επιχειρήσεων. 2. Ο Διοικητής μη Στρατιωτικών Επιχειρήσεων, υπό τον πολιτικό έλεγχο και τη στρατηγική διεύθυνση της Επιτροπής Πολιτικής και Ασφάλειας (ΕΠΑ) και υπό τη γενική εξουσία της ύπατης εκπροσώπου της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας (ΥΕ), ασκεί τη διοίκηση και τον έλεγχο της EUJUST LEX-IRAQ σε στρατηγικό επίπεδο. 3. Ο Διοικητής μη Στρατιωτικών Επιχειρήσεων εξασφαλίζει την ορθή και αποτελεσματική εφαρμογή των αποφάσεων του Συμβουλίου, καθώς και των αποφάσεων της ΕΠΑ, μεταξύ άλλων μέσω της έκδοσης εντολών σε στρατηγικό επίπεδο, αναλόγως των απαιτήσεων, προς τον Αρχηγό Αποστολής. 4. Το αποσπασμένο προσωπικό στο σύνολό του τελεί πλήρως υπό τη διοίκηση των εθνικών αρχών του αποστέλλοντος κράτους ή θεσμικού οργάνου της Ένωσης. Οι εθνικές αρχές μεταβιβάζουν τον επιχειρησιακό έλεγχο του προσωπικού, των ομάδων και των μονάδων τους στο Διοικητή μη Στρατιωτικών Επιχειρήσεων. 5. Ο Διοικητής μη Στρατιωτικών Επιχειρήσεων φέρει τη γενική ευθύνη να εξασφαλίζει ότι η Ένωση ασκεί το καθήκον επιμέλειας κατά τα δέοντα. Άρθρο 5 Αρχηγός Αποστολής 1. O Αρχηγός Αποστολής έχει την ευθύνη και ασκεί τη διοίκηση και τον έλεγχο της Αποστολής στο θέατρο των επιχειρήσεων. 2. Ο Αρχηγός Αποστολής διοικεί και ελέγχει το προσωπικό, τις ομάδες και τις μονάδες των συμμετεχόντων κρατών βάσει των διαταγών του Αρχηγού μη Στρατιωτικών Επιχειρήσεων και είναι υπεύθυνος για τη διοίκηση και τη διοικητική μέριμνα επί των περιουσιακών στοιχείων, των πόρων και των πληροφοριών που τίθενται στη διάθεση της Αποστολής. 3. O Αρχηγός Αποστολής εκδίδει εντολές προς το σύνολο του προσωπικού της Αποστολής, συμπεριλαμβανομένου του γραφείου συντονισμού των Βρυξελλών, του γραφείου του Αρμπίλ, του γραφείου της Βαγδάτης, και του παραρτήματος της Βασόρας, για την αποτελεσματική διεξαγωγή της ΕUJUST LEX- IRAQ, αναλαμβάνοντας τον συντονισμό και την καθημερινή διαχείριση της αποστολής σύμφωνα με τις εντολές του Διοικητή μη Στρατιωτικών Επιχειρήσεων σε στρατηγικό επίπεδο. 4. Ο Αρχηγός Αποστολής είναι υπεύθυνος για την εκτέλεση του προϋπολογισμού της Αποστολής. Προς τον σκοπό αυτό, ο Αρχηγός Αποστολής υπογράφει σύμβαση με την Επιτροπή. 5. Ο Αρχηγός Αποστολής είναι υπεύθυνος για τον πειθαρχικό έλεγχο του προσωπικού. Όσον αφορά το αποσπασμένο προσωπικό, τυχόν πειθαρχικά μέτρα επιβάλλονται από την οικεία εθνική αρχή ή το σχετικό θεσμικό όργανο της Ένωσης. 6. Ο Αρχηγός Αποστολής εκπροσωπεί την ΕUJUST LEX-IRAQ και εξασφαλίζει την κατάλληλη προβολή της Αποστολής. Άρθρο 6 Προσωπικό 1. Ο αριθμός και η αρμοδιότητα του προσωπικού της EUJUST LΕΧ-IRAQ είναι σύμφωνα με την περιγραφή της Αποστολής που παρατίθεται στο άρθρο 2 και τη διάρθρωση που ορίζεται στο άρθρο 3. 2. Η EUJUST LEX-IRAQ απαρτίζεται κυρίως από προσωπικό αποσπασμένο από κράτη μέλη ή θεσμικά όργανα της Ένωσης. 3. Κάθε κράτος μέλος ή θεσμικό όργανο της Ένωσης επιβαρύνεται με τις δαπάνες που συνδέονται με το προσωπικό της Αποστολής που έχει αποσπάσει, συμπεριλαμβανομένων των οδοιπορικών προς και από τον τόπο απασχόλησης, των μισθών, της ιατροφαρμακευτικής κάλυψης και των επιδομάτων, εκτός των ημερησίων αποζημιώσεων και των επιδομάτων δυσμενών συνθηκών και κινδύνου. 4. Η EUJUST LEX IRAQ μπορεί επίσης να προσλαμβάνει, αναλόγως των απαιτήσεων, συμβασιούχο διεθνές και τοπικό προσωπικό αν τα απαιτούμενα καθήκοντα δεν καλύπτονται από προσωπικό αποσπασμένο από τα κράτη μέλη. 5. Το προσωπικό στο σύνολό του εκτελεί τα καθήκοντά του και ενεργεί προς το συμφέρον της αποστολής. Το προσωπικό στο σύνολό του τηρεί τις αρχές και τους στοιχειώδεις κανόνες ασφάλειας που ορίζονται στην απόφαση 2001/264/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Μαρτίου 2001, για την έγκριση των κανονισμών ασφαλείας του Συμβουλίου (2). Άρθρο 7 Καθεστώς του προσωπικού 1. Όπου απαιτείται, το καθεστώς του προσωπικού της EUJUST LEX-IRAQ, συμπεριλαμβανομένων των προνομίων, των ασυλιών και των περαιτέρω εγγυήσεων που είναι αναγκαίες για την ολοκλήρωση και την εύρυθμη λειτουργία της EUJUST LEX-IRAQ, συμφωνείται κατά τη διαδικασία του άρθρου 37 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. 2. Το κράτος ή το θεσμικό όργανο της Ένωσης που έχει αποσπάσει μέλος του προσωπικού φέρει την ευθύνη να απαντά σε τυχόν αξιώσεις συνδεόμενες με την απόσπαση, οι οποίες προβάλλονται από το συγκεκριμένο μέλος του προσωπικού ή το αφορούν. Το εν λόγω κράτος ή θεσμικό όργανο της Ένωσης φέρει την ευθύνη για την άσκηση τυχόν προσφυγής κατά του αποσπασθέντος. Άρθρο 8 Αλυσίδα διοίκησης 1. Η EUJUST LEX-IRAQ έχει ενοποιημένη αλυσίδα διοίκησης ως επιχείρηση διαχείρισης κρίσεων. 2. Υπό την ευθύνη του Συμβουλίου και της ΥΕ, η ΕΠΑ ασκεί τον πολιτικό έλεγχο και τη στρατηγική διεύθυνση της EUJUST LEX-IRAQ. 3. Ο Διοικητής μη Στρατιωτικών Επιχειρήσεων, υπό τον πολιτικό έλεγχο και τη στρατηγική διεύθυνση της ΕΠΑ και υπό τη γενική εξουσία της ΥΕ, είναι ο διοικητής της EUJUST LEX-IRAQ σε στρατηγικό επίπεδο και, υπό την ιδιότητά του αυτή, εκδίδει εντολές προς τον Αρχηγό Αποστολής και του παρέχει συμβουλές και τεχνική υποστήριξη. 4. Ο Διοικητής μη Στρατιωτικών Επιχειρήσεων αναφέρεται στο Συμβούλιο μέσω της ΥΕ. 5. Ο Αρχηγός Αποστολής διοικεί και ελέγχει την EUJUST LEX-IRAQ στο θέατρο των επιχειρήσεων και είναι άμεσα υπόλογος στο Διοικητή μη Στρατιωτικών Επιχειρήσεων. Άρθρο 9 Πολιτικός έλεγχος και στρατηγική διεύθυνση 1. Η ΕΠΑ ασκεί, υπό την ευθύνη του Συμβουλίου και της ΥΕ, τον πολιτικό έλεγχο και τη στρατηγική διεύθυνση της Αποστολής. Το Συμβούλιο εξουσιοδοτεί την ΕΠΑ να λαμβάνει τις προσήκουσες αποφάσεις για τον σκοπό αυτό, σύμφωνα με το άρθρο 38 τρίτο εδάφιο της Συνθήκης. 2. Η εξουσιοδότηση αυτή συμπεριλαμβάνει την εξουσία τροποποίησης της CONOPS και του OPLAN. Περιλαμβάνει επίσης την εξουσία λήψης αποφάσεων σχετικά με τον διορισμό του Αρχηγού Αποστολής. Το Συμβούλιο διατηρεί τις εξουσίες λήψης αποφάσεων όσον αφορά τους στόχους και τη λήξη της Αποστολής. 3. Η ΕΠΑ υποβάλλει έκθεση στο Συμβούλιο σε τακτικά διαστήματα. 4. Η ΕΠΑ λαμβάνει σε τακτικά διαστήματα και αναλόγως των απαιτήσεων, εκθέσεις από τον Αρχηγό μη Στρατιωτικών Επιχειρήσεων και τον Αρχηγό Αποστολής για ζητήματα που εμπίπτουν στη σφαίρα ευθύνής τους. Άρθρο 10 Ασφάλεια 1. Ο Διοικητής μη Στρατιωτικών Επιχειρήσεων διευθύνει τον σχεδιασμό των μέτρων ασφαλείας από τον Αρχηγό Αποστολής και εξασφαλίζει την ορθή και αποτελεσματική εφαρμογή τους για την EUJUST LEX-IRAQ σύμφωνα με τα άρθρα 4 και 8, σε συντονισμό με την Υπηρεσία Ασφάλειας του Συμβουλίου. 2. Ο Αρχηγός Αποστολής είναι υπεύθυνος για την ασφάλεια της Αποστολής και για την εξασφάλιση της συμμόρφωσης με τις ελάχιστες απαιτήσεις ασφάλειας που εφαρμόζονται σε αυτήν, σύμφωνα με την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ασφάλεια του προσωπικού που εκτελεί επιχειρησιακά καθήκοντα εκτός της Ένωσης βάσει του Τίτλου V της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και των συνοδευτικών της εγγράφων. 3. Όσον αφορά τα στοιχεία της Αποστολής που εκτελούνται στα κράτη μέλη, το κράτος μέλος υποδοχής λαμβάνει όλα τα αναγκαία και ενδεδειγμένα μέτρα για να εξασφαλίζει την ασφάλεια των συμμετεχόντων και των εκπαιδευτών επί του εδάφους του. 4. Για το γραφείο συντονισμού στις Βρυξέλλες, τα αναγκαία και ενδεδειγμένα μέτρα οργανώνονται από την Υπηρεσία Ασφαλείας της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου (ΓΓΣ), σε συνεργασία με τις αρχές του κράτους μέλους υποδοχής. 5. Εάν η εκπαίδευση πραγματοποιείται σε τρίτο κράτος, η ΕΕ, με τη συμμετοχή των ενδιαφερομένων κρατών μελών, ζητεί από τις αρχές του τρίτου κράτους να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την ασφάλεια των συμμετεχόντων και των εκπαιδευτών ή εμπειρογνωμόνων επί του εδάφους του. 6. Η EUJUST LEX-IRAQ διαθέτει αποκλειστικό Αξιωματικό Ασφαλείας της Αποστολής, ο οποίος αναφέρεται στον Αρχηγό Αποστολής. 7. Ο Αρχηγός Αποστολής διαβουλεύεται με την ΕΠΑ για θέματα ασφαλείας που επηρεάζουν την ανάπτυξη της Αποστολής, σύμφωνα με τις οδηγίες της ΥΕ. 8. Πριν να αναπτυχθούν ή να μεταβούν στο Ιράκ, τα μέλη του προσωπικού της EUJUST LEX-IRAQ, οι εκπαιδευτές και οι εμπειρογνώμονες υποβάλλονται σε υποχρεωτική εκπαίδευση στον τομέα της ασφάλειας την οποία διοργανώνει η Υπηρεσία Ασφαλείας της ΓΓΣ και ενδεχομένως σε ιατρικές εξετάσεις. 9. Τα κράτη μέλη επιδιώκουν να παρέχουν στην EUJUST LEX-IRAQ, και ιδίως στα γραφεία στο Ιράκ, στο προσωπικό, στους εκπαιδευτές και στους εμπειρογνώμονες που μεταβαίνουν στο Ιράκ και μετακινούνται εντός αυτού, ασφαλή στέγαση, αλεξίσφαιρους θώρακες και εγγύς προστασία, καθώς και να ικανοποιούν άλλες απαιτήσεις ασφάλειας, όταν κρίνεται σκόπιμο, εντός του Ιράκ. Για τον σκοπό αυτό, ο Αρχηγός Αποστολής μπορεί να συνάπτει κατάλληλους διακανονισμούς με τα κράτη μέλη ή, εφόσον απαιτείται, με τις τοπικές αρχές. Άρθρο 11 Χρηματοδοτικές ρυθμίσεις 1. Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς που προορίζεται να καλύψει τις δαπάνες που σχετίζονται με την αποστολή μεταξύ της 1ης Ιουλίου 2010 και της 30ής Ιουνίου 2011 ανέρχεται σε 17 500 000 EUR. 2. Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς για τις μετέπειτα περιόδους αποφασίζεται από το Συμβούλιο. 3. Η διαχείριση όλων των δαπανών γίνεται σύμφωνα με τις διαδικασίες και τους κανόνες που ισχύουν για τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 4. Δεδομένων των ιδιαίτερων συνθηκών ασφαλείας που επικρατούν στο Ιράκ, οι υπηρεσίες στη Βαγδάτη και στη Βασόρα παρέχονται μέσω των συμβάσεων που έχουν συνάψει το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλα κράτη μέλη, οσάκις ενδείκνυται , ή μέσω συμφωνιών που έχουν συναφθεί μεταξύ των ιρακινών αρχών και των εταιρειών που παρέχουν και χρεώνουν τις υπηρεσίες αυτές. Οι εν λόγω δαπάνες καλύπτονται από τον προϋπολογισμό της EUJUST LEX-IRAQ. Το Ηνωμένο Βασίλειο ή άλλα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, σε διαβούλευση με τον Αρχηγό Αποστολής, υποβάλλουν έκθεση στο Συμβούλιο με τις δέουσες πληροφορίες σχετικά με τις εν λόγω δαπάνες. 5. Ο Αρχηγός Αποστολής προβαίνει σε πλήρη ενημέρωση της Επιτροπής, υπό την εποπτεία της οποίας τελεί, για τις δραστηριότητες που αναλαμβάνονται στο πλαίσιο της σύμβασής του. 6. Οι χρηματοδοτικές ρυθμίσεις τηρούν τις επιχειρησιακές απαιτήσεις της EUJUST LEX-IRAQ, συμπεριλαμβανομένης της συμβατότητας του εξοπλισμού. 7. Οι δαπάνες είναι επιλέξιμες από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας απόφασης. 8. Ο εξοπλισμός και οι προμήθειες για το γραφείο συντονισμού στις Βρυξέλλες αγοράζονται και μισθώνονται εξ ονόματος της Ένωσης. Άρθρο 12 Συμμετοχή τρίτων κρατών 1. Με την επιφύλαξη της αυτονομίας λήψης αποφάσεων της Ένωσης και του ενιαίου θεσμικού της πλαισίου, υποψήφια και άλλα τρίτα κράτη μπορεί να προσκληθούν να συνεισφέρουν στην EUJUST LEX-IRAQ, υπό τον όρο ότι αναλαμβάνουν τα έξοδα αποστολής των αστυνομικών εμπειρογνωμόνων ή/και του πολιτικού προσωπικού που αποσπούν, συμπεριλαμβανομένων των μισθών, των επιδομάτων, της ιατροφαρμακευτικής κάλυψης, της ασφάλισης υψηλού κινδύνου και των οδοιπορικών από και προς το Ιράκ, και συμβάλλουν στις τρέχουσες δαπάνες της EUJUST LEX-IRAQ, αναλόγως των αναγκών. 2. Το Συμβούλιο εξουσιοδοτεί την ΕΠΑ να λαμβάνει τις προσήκουσες αποφάσεις όσον αφορά την αποδοχή των προτεινόμενων συνεισφορών. 3. Τα τρίτα κράτη που συνεισφέρουν στην EUJUST LEX-IRAQ έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις όσον αφορά την καθημερινή διαχείριση της Αποστολής με τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στην Αποστολή. 4. Η ΕΠΑ προβαίνει στις δέουσες ενέργειες όσον αφορά τις λεπτομέρειες συμμετοχής και, εάν χρειασθεί, υποβάλλει πρόταση στο Συμβούλιο, μεταξύ άλλων και για ενδεχόμενη χρηματοδοτική συμμετοχή ή συνεισφορά σε είδος εκ μέρους τρίτων κρατών. 5. Οι λεπτομέρειες των ρυθμίσεων για τη συμμετοχή τρίτων κρατών ορίζονται με συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με το άρθρο 37 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και, εφόσον απαιτείται, βάσει συμπληρωματικών τεχνικών διακανονισμών. Όταν η Ένωση και ένα τρίτο κράτος έχουν συνάψει συμφωνία που ορίζει πλαίσιο για τη συμμετοχή του εν λόγω τρίτου κράτους σε επιχειρήσεις της ΕΕ για τη διαχείριση κρίσεων, οι διατάξεις της συμφωνίας αυτής εφαρμόζονται στο πλαίσιο της Αποστολής. Άρθρο 13 Συντονισμός 1. Χωρίς να θίγεται η αλυσίδα διοίκησης, ο Αρχηγός Αποστολής ενεργεί σε στενό συντονισμό με την αντιπροσωπία της ΕΕ προκειμένου να διασφαλίζει τη συνοχή της δράσης της Ένωσης υπέρ του Ιράκ. 2. Ο Αρχηγός Αποστολής ενεργεί σε στενό συντονισμό με τους Αρχηγούς των Διπλωματικών Αποστολώντων οικείων κρατών μελών. 3. Ο Αρχηγός Αποστολής συνεργάζεται με τους άλλους διεθνείς παράγοντες που είναι παρόντες στη χώρα, ιδίως τα ΗΕ. Άρθρο 14 Κοινοποίηση διαβαθμισμένων πληροφοριών Η ΥΕ εξουσιοδοτείται να κοινοποιεί στο κράτος υποδοχής και σταΗΕ , όπως ενδείκνυται και σύμφωνα με τις επιχειρησιακές ανάγκες της Αποστολής, διαβαθμισμένες πληροφορίες και έγγραφα της ΕΕ έως τον βαθμό RESTREINT UE, που παράγονται για τους σκοπούς της Αποστολής, σύμφωνα με τους κανονισμούς ασφαλείας του Συμβουλίου. Για το σκοπό αυτόν, καθορίζονται επιτόπου ρυθμίσεις. Η ΥΕ εξουσιοδοτείται να κοινοποιεί σε τρίτα κράτη που συνδέονται με την παρούσα απόφαση μη διαβαθμισμένα έγγραφα της ΕΕ που αφορούν τις συσκέψεις του Συμβουλίου σχετικά με την αποστολή και καλύπτονται από την υποχρέωση επαγγελματικού απορρήτου σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 του εσωτερικού κανονισμού του Συμβουλίου (3). Άρθρο 15 Επιφυλακή Το Κέντρο Επιφυλακής τίθεται σε λειτουργία για την EUJUST LEX-IRAQ. Άρθρο 16 Έναρξη ισχύος Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία έκδοσής της. Εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2010 μέχρι την 30ή Ιουνίου 2012. Λουξεμβούργο, 14 Ιουνίου 2010.


ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1332/2011 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 16ης Δεκεμβρίου 2011 σχετικά με τη θέσπιση κοινών απαιτήσεων για τη χρήση του εναέριου χώρου και για τις επιχειρησιακές διαδικασίες αποφυγής εναέριας σύγκρουσης (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 216/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 2008, για τη θέσπιση κοινών κανόνων στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας και για την ίδρυση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Αεροπορίας (EASA), καθώς και για την κατάργηση της οδηγίας 91/670/ΕΟΚ του Συμβουλίου, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1592/2002 και της οδηγίας 2004/36/ΕΚ (1), και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφοι 1 και 5 και το άρθρο 9 παράγραφος 4, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Πρέπει να επιβληθούν απαιτήσεις ασφαλείας στους φορείς εκμετάλλευσης αεροσκαφών νηολογημένων σε κράτος μέλος ή νηολογημένων σε τρίτη χώρα υπό την εκμετάλλευση φορέα της Ένωσης, και στους φορείς εκμετάλλευσης αεροσκαφών χρησιμοποιούμενων εντός της Ένωσης από φορέα εκμετάλλευσης τρίτης χώρας. (2) Μετά από μια σειρά εναέριων διασταυρώσεων στις οποίες δεν υπήρχαν περιθώρια ασφαλείας, καθώς και τα ατυχήματα στο Γιαζού (Ιαπωνία) το 2001 και στο Überlingen (Γερμανία) το 2002, πρέπει να αναβαθμισθεί το εφαρμοζόμενο λογισμικό του συστήματος αποφυγής εναέριας σύγκρουσης. Οι μελέτες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι με το υπάρχον λογισμικό του συστήματος αποφυγής εναέριας σύγκρουσης η πιθανότητα εναέριας σύγκρουσης είναι 2,7 × 10-8 ανά ώρα πτήσης. Συνεπώς, το εφαρμοζόμενο σύστημα αποφυγής εναέριας σύγκρουσης (ACAS) II έκδοση 7.0 θεωρείται ως απαράδεκτα επικίνδυνο για την ασφάλεια. (3) Είναι αναγκαίο να καθιερωθεί νέα έκδοση του λογισμικού του συστήματος αποφυγής εναέριας σύγκρουσης (ACAS II), ώστε να αποφεύγεται η εναέρια σύγκρουση αεροσκαφών τα οποία ίπτανται στον εναέριο χώρο που καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 216/2008. (4) Για να εξασφαλισθούν τα υψηλότερα δυνατά πρότυπα ασφάλειας πτήσεων, τα αεροσκάφη τα οποία δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της απαίτησης υποχρεωτικού εξοπλισμού αλλά ήταν εξοπλισμένα με το ACAS II πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, πρέπει να εξοπλισθούν με το ACAS II το οποίο περιλαμβάνει την τελευταία έκδοση του λογισμικού αποφυγής εναέριας σύγκρουσης. (5) Για να εξασφαλισθεί η επίτευξη των οφελών ασφαλείας που θα αποφέρει η νέα έκδοση του λογισμικού, πρέπει να εξοπλισθούν όσο το δυνατόν συντομότερα όλα τα αεροσκάφη. Ωστόσο, χρειάζεται να προβλεφθεί ρεαλιστικός χρόνος προσαρμογής της αεροναυπηγικής βιομηχανίας στον παρόντα νέο κανονισμό, λαμβανομένης υπόψη της δυνατότητας διάθεσης του νέου εξοπλισμού. (6) Ο Οργανισμός κατάρτισε σχέδιο εκτελεστικών κανόνων και τους υπέβαλε ως γνωμοδότηση στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008. (7) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Αεροπορίας που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 65 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κοινές απαιτήσεις για τη χρήση του εναέριου χώρου και για τις επιχειρησιακές διαδικασίες αποφυγής εναέριας σύγκρουσης, τις οποίες πρέπει να τηρούν: α) οι φορείς εκμετάλλευσης αεροσκαφών αναφερόμενων στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχεία β) και γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008 οι οποίοι εκτελούν πτήσεις από και προς την Ένωση και εντός αυτής και β) οι φορείς εκμετάλλευσης αεροσκαφών αναφερόμενων στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008 οι οποίοι εκτελούν πτήσεις εντός του εναέριου χώρου υπεράνω του εδάφους όπου εφαρμόζεται η Συνθήκη, καθώς και εντός οποιουδήποτε άλλου εναέριου χώρου στον οποίο κράτη μέλη εφαρμόζουν τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 551/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2). Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού νοείται ως: 1) «σύστημα αποφυγής εναέριας σύγκρουσης (ACAS)»: σύστημα αεροσκάφους βασιζόμενο σε σήματα αναμεταδότη δευτερεύοντος ραντάρ επιτήρησης (SSR) που λειτουργεί ανεξάρτητα από σύστημα εδάφους για να παρέχει συμβουλές στον χειριστή του αεροσκάφους σχετικά με άλλα αεροσκάφη σε απόσταση δυνητικής σύγκρουσης, τα οποία είναι εφοδιασμένα με πομπό SSR· 2) «σύστημα αποφυγής εναέριας σύγκρουσης II (ACAS II)»: σύστημα αποφυγής εναέριας σύγκρουσης το οποίο παρέχει συμβουλές κατακόρυφης επίλυσης επιπροσθέτως των συμβουλών κυκλοφορίας· 3) «ένδειξη συμβουλής επίλυσης (RA)»: ένδειξη προς το πλήρωμα πτήσης με την οποία συνιστάται ελιγμός για τον διαχωρισμό από όλες τις απειλές ή περιορισμός ελιγμού με σκοπό να διατηρηθεί ο υφιστάμενος διαχωρισμός· 4) «ένδειξη συμβουλής κυκλοφορίας (TA)»: ένδειξη προς το πλήρωμα πτήσης για τον δυνητικό κίνδυνο εξαιτίας εγγύτητας με άλλο αεροσκάφος. Άρθρο 3 Σύστημα αποφυγής εναέριας σύγκρουσης (ACAS) 1. Τα αεροπλάνα που αναφέρονται στο τμήμα I του παραρτήματος του παρόντος κανονισμού εξοπλίζονται και επιχειρούν σύμφωνα με τους κανόνες και τις διαδικασίες που προδιαγράφονται στο παράρτημα. 2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η εκμετάλλευση των αεροπλάνων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008 είναι σύμφωνη με τους όρους που καθορίζονται στο εν λόγω άρθρο. Άρθρο 4 Ειδικές διατάξεις για φορείς εκμετάλλευσης υποκείμενους στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3922/91 του Συμβουλίου (3) 1. Κατά παρέκκλιση των OPS 1.668 και OPS 1.398 του παραρτήματος III στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3922/91 του Συμβουλίου, το άρθρο 3 και το παράρτημα του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται για φορείς εκμετάλλευσης αεροπλάνων που αναφέρονται στο άρθρο 1 στοιχείο α). 2. Εξακολουθεί να ισχύει για το ACAS II κάθε άλλη υποχρέωση την οποία υπέχουν οι αερομεταφορείς με βάση τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3922/91 σε ό,τι αφορά την έγκριση, την εγκατάσταση ή τη λειτουργία εξοπλισμού. Άρθρο 5 Έναρξη ισχύος και εφαρμογή 1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 2. Τα άρθρα 3 και 4 εφαρμόζονται από την 1η Μαρτίου 2012. 3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2, για τα αεροσκάφη με ατομικό πιστοποιητικό πτητικής ικανότητας που έχει εκδοθεί πριν από την 1η Μαρτίου 2012, οι διατάξεις των άρθρων 3 και 4 εφαρμόζονται από την 1η Δεκεμβρίου 2015. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 16 Δεκεμβρίου 2011.

Κυκλοφοριακές διατάξεις


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΉ ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 19ης Δεκεμβρίου 2011 για καθορισμό εναρμονισμένων τιμών αναφοράς ως προς την απόδοση για τη χωριστή παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 2004/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την κατάργηση της απόφασης 2007/74/ΕΚ της Επιτροπής [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2011) 9523] (2011/877/ΕΕ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη την οδηγία 2004/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για την προώθηση της συμπαραγωγής ενέργειας βάσει της ζήτησης για χρήσιμη θερμότητα στην εσωτερική αγορά ενέργειας και για την τροποποίηση της οδηγίας 92/42/ΕΟΚ (1) και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 2, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Σύμφωνα με την οδηγία 2004/8/ΕΚ η Επιτροπή καθόρισε με την απόφαση 2007/74/ΕΚ (2), εναρμονισμένες τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση για τη χωριστή παραγωγή ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας, συντάσσοντας πίνακα τιμών που διαφοροποιούνται ανάλογα με τους σχετικούς παράγοντες, όπως το έτος κατασκευής και οι τύποι καυσίμου. (2) Η Επιτροπή καλείται να επανεξετάσει τις εναρμονισμένες τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση για τη χωριστή παραγωγή ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας, για πρώτη φορά στις 21 Φεβρουαρίου 2011, και εν συνεχεία ανά τετραετία, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι τεχνολογικές εξελίξεις και οι μεταβολές της κατανομής των ενεργειακών πηγών. (3) Η Επιτροπή επανεξέτασε τις εναρμονισμένες τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση για τη χωριστή παραγωγή ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας λαμβάνοντας υπόψη δεδομένα από τη λειτουργική χρήση υπό πραγματικές συνθήκες, που διαβιβάστηκαν από τα κράτη μέλη. Οι συντελεσθείσες εξελίξεις όσον αφορά τις καλύτερες διαθέσιμες και οικονομικώς συμφέρουσες τεχνολογίες κατά την περίοδο 2006-2011, η οποία καλύπτεται από την επανεξέταση, δείχνουν ότι για τις εναρμονισμένες τιμές αναφοράς απόδοσης για τη χωριστή παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας η διάκριση που πραγματοποιείται στην απόφαση 2007/74/ΕΚ όσον αφορά το έτος κατασκευής μιας μονάδας συμπαραγωγής δεν πρέπει να διατηρηθεί για τις εγκαταστάσεις που κατασκευάστηκαν από την 1η Ιανουαρίου 2006. Ωστόσο για τις μονάδες συμπαραγωγής που κατασκευάστηκαν το 2005 ή προγενέστερα οι τιμές αναφοράς θα πρέπει να εξακολουθήσουν να αντανακλούν το έτος κατασκευής, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι παρατηρούμενες εξελίξεις σχετικά με την καλύτερη διαθέσιμη και οικονομικώς συμφέρουσα τεχνολογία. Επιπλέον, με βάση την πρόσφατη πείρα και ανάλυση η επανεξέταση επιβεβαίωσε ότι οι συντελεστές διόρθωσης που σχετίζονται με τις κλιματικές συνθήκες θα πρέπει να εξακολουθήσουν να λαμβάνονται υπόψη. Επιπροσθέτως, οι συντελεστές διόρθωσης για τις αποφευχθείσες απώλειες δικτύου θα πρέπει να συνεχίσουν να εφαρμόζονται, δεδομένου ότι οι απώλειες από τα δίκτυα δεν έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια. Εξάλλου, οι συντελεστές διόρθωσης για την αποφυγή των απωλειών δικτύου θα πρέπει επίσης να ισχύσουν για τις μονάδες που χρησιμοποιούν ως καύσιμα ξυλεία και βιοαέριο. (4) Κατά την επανεξέταση δεν προέκυψαν στοιχεία που να δείχνουν ότι η ενεργειακή απόδοση των λεβήτων έχει μεταβληθεί κατά την περίοδο αναφοράς και ως εκ τούτου οι εναρμονισμένες τιμές αναφοράς απόδοσης για τη χωρική παραγωγή θερμότητας δεν θα πρέπει να σχετίζονται με το έτος κατασκευής. Δεν απαιτήθηκαν διορθωτικοί συντελεστές για τις κλιματικές συνθήκες, επειδή οι θερμοδυναμικές παράμετροι της παραγωγής θερμότητας από καύσιμα δεν εξαρτώνται σημαντικά από τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Επιπλέον, δεν απαιτούνται συντελεστές διόρθωσης για τις θερμικές απώλειες των δικτύων δεδομένου ότι η θερμική ενέργεια χρησιμοποιείται πάντοτε πλησίον του τόπου παραγωγής της. (5) Χρειάζονται σταθερές συνθήκες ώστε να εξασφαλίζονται επενδύσεις σε έργα συμπαραγωγής και να συνεχιστεί η εμπιστοσύνη που δείχνουν οι επενδυτές. Από αυτή την άποψη είναι επίσης σκόπιμο να ισχύσουν οι τιμές αναφοράς για την ηλεκτρική ενέργεια και τη θερμότητα και κατά την περίοδο 2012-2015. (6) Από τα δεδομένα λειτουργικής χρήσης υπό ρεαλιστικές συνθήκες δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική βελτίωση της πραγματικής απόδοσης των πλέον προηγμένων εγκαταστάσεων κατά την υπό εξέταση περίοδο. Ως εκ τούτου, οι τιμές αναφοράς για την περίοδο 2006-2011 που καθορίζονται στην απόφαση 2007/74/ΕΚ θα πρέπει να διατηρηθούν και για την περίοδο 2012-2015. (7) Η εξέταση επιβεβαίωσε την εγκυρότητα των υφιστάμενων διορθωτικών συντελεστών που σχετίζονται με τις κλιματικές συνθήκες και τις αποφευχθείσες απώλειες δικτύου. (8) Η χρήση ενιαίας δέσμης τιμών αναφοράς για ολόκληρη την περίοδο και η παραίτηση από τη χρήση διορθωτικών συντελεστών για τις κλιματολογικές διαφορές και τις απώλειες δικτύου επιβεβαιώθηκαν επίσης για την παραγωγή θερμότητας. (9) Λαμβανομένου υπόψη ότι κύριος στόχος της οδηγίας 2004/8/ΕΚ είναι η προώθηση της συμπαραγωγής, ώστε να εξοικονομηθεί ενέργεια, θα πρέπει να δοθούν κίνητρα για την ανακαίνιση παλαιότερων μονάδων συμπαραγωγής ώστε να βελτιωθεί η ενεργειακή τους απόδοση. Ως εκ τούτου, οι τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση για την ηλεκτρική ενέργεια που ισχύουν για τις μονάδες συμπαραγωγής θα πρέπει να αυξάνουν μετά το ενδέκατο έτος από την κατασκευή τους. (10) Η εν λόγω προσέγγιση είναι συνεπής με την απαίτηση για εναρμονισμένες τιμές αναφοράς για την απόδοση που να βασίζονται στις αρχές που αναφέρονται στο παράρτημα III, σημείο στ της οδηγίας 2004/8/ΕΚ. (11) Θα πρέπει να καθοριστούν αναθεωρημένες εναρμονισμένες τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση για τη χωριστή παραγωγή ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας. Κατά συνέπεια, πρέπει να καταργηθεί η απόφαση 2007/74/ΕΚ. (12) Τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα απόφαση είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής συμπαραγωγής, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Καθορισμός εναρμονισμένων τιμών αναφοράς ως προς την απόδοση Οι εναρμονισμένες τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση για τη χωριστή παραγωγή ηλεκτρισμού και θερμότητας αναφέρονται στα παραρτήματα I και ΙΙ αντιστοίχως. Άρθρο 2 Εφαρμογή των εναρμονισμένων τιμών αναφοράς ως προς την απόδοση 1. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις εναρμονισμένες τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση που παρατίθενται στο παράρτημα I ανάλογα με το έτος κατασκευής της εκάστοτε μονάδας συμπαραγωγής. Οι εν λόγω εναρμονισμένες τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση ισχύουν επί 10 έτη από το χρόνο κατασκευής της μονάδας συμπαραγωγής. 2. Από το ενδέκατο έτος που έπεται του έτους κατασκευής της μονάδας συμπαραγωγής, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις εναρμονισμένες τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση οι οποίες, βάσει της παραγράφου 1, ισχύουν για μονάδες συμπαραγωγής ηλικίας 10 ετών. Οι ως άνω εναρμονισμένες τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση ισχύουν για ένα έτος. 3. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου ως έτος κατασκευής της εκάστοτε μονάδας συμπαραγωγής εκλαμβάνεται το ημερολογιακό έτος της πρώτης παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Άρθρο 3 Διορθωτικοί συντελεστές για τις εναρμονισμένες τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση για τη χωριστή παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας 1. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τους διορθωτικούς συντελεστές που καθορίζονται στο παράρτημα III, στοιχείο α), ώστε να προσαρμόσουν τις εναρμονισμένες τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση που αναφέρονται στο παράρτημα I στις μέσες κλιματικές συνθήκες που επικρατούν σε κάθε κράτος μέλος. Εάν στο έδαφος ενός κράτους μέλους προκύπτει από τα επίσημα μετεωρολογικά στοιχεία ότι υφίστανται διαφορές στην ετήσια θερμοκρασία περιβάλλοντος μεγαλύτερες ή ίσες των 5 °C, το εν λόγω κράτος μέλος δύναται, εφόσον πραγματοποιήσει αντίστοιχη κοινοποίηση προς την Επιτροπή, να χρησιμοποιεί διάφορες κλιματικές ζώνες για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου με τη μέθοδο που περιγράφεται στο παράρτημα III στοιχείο β. 2. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τους διορθωτικούς συντελεστές που καθορίζονται στο παράρτημα IV, προσαρμόζοντας τοιουτοτρόπως τις εναρμονισμένες τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση που παρατίθενται στο παράρτημα I για τις αποφευχθείσες απώλειες δικτύου. 3. Όταν τα κράτη μέλη εφαρμόζουν αμφότερους τους διορθωτικούς συντελεστές που καθορίζονται στο παράρτημα III, στοιχείο α) και εκείνους που καθορίζονται στο παράρτημα IV, εφαρμόζουν το παράρτημα III στοιχείο α) πριν από την εφαρμογή του παραρτήματος IV. Άρθρο 4 Ανακαίνιση μονάδας συμπαραγωγής Εάν υφιστάμενη μονάδα συμπαραγωγής ανακαινισθεί και η επενδυτική δαπάνη για την ανακαίνιση υπερβαίνει το 50 % του επενδυτικού κόστους για την κατασκευή ανάλογης νέας μονάδας συμπαραγωγής, το ημερολογιακό έτος κατά το οποίο η ανακαινισμένη μονάδα συμπαραγωγής πραγματοποιεί την πρώτη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, θεωρείται ως το έτος κατασκευής της για τους σκοπούς του άρθρου 2. Άρθρο 5 Μείγμα καυσίμου Εάν η μονάδα συμπαραγωγής λειτουργεί με περισσότερα από ένα καύσιμα, οι εναρμονισμένες τιμές αναφοράς ως προς την απόδοση για τη χωριστή παραγωγή εφαρμόζονται αναλογικώς στο σταθμισμένο μέσο όρο της εισερχόμενης ενέργειας από τα διάφορα καύσιμα. Άρθρο 6 Ανάκληση Η απόφαση 2007/74/ΕΚ καταργείται. Άρθρο 7 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 19 Δεκεμβρίου 2011.

Ενεργειακή πολιτική


ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 13ης Μαΐου 2011 για την αποδοχή ανάληψης υποχρέωσης που προτάθηκε στο πλαίσιο της διαδικασίας αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές σκόνης ζεόλιθου-Α καταγωγής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (2011/279/ΕΕ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (1) («o βασικός κανονισμός»), και ιδίως τα άρθρα 8 και 9, Έπειτα από διαβούλευση με τη συμβουλευτική επιτροπή, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: A. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ (1) Βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1036/2010 (2), η Επιτροπή επέβαλε προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές στην Ένωση σκόνης ζεόλιθου-Α καταγωγής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. (2) Μετά τη θέσπιση των προσωρινών μέτρων αντιντάμπινγκ, η Επιτροπή συνέχισε την έρευνά της σχετικά με το ντάμπινγκ, τη ζημία και τα συμφέροντα της Ένωσης. Η έρευνα επιβεβαίωσε τα προσωρινά πορίσματα περί ζημιογόνου ντάμπινγκ σχετικά με τις εισαγωγές αυτές. (3) Τα οριστικά πορίσματα και συμπεράσματα της έρευνας παρατίθενται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 464/2011 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2011, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές σκόνης ζεόλιθου-Α καταγωγής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (3) («το υπό εξέταση προϊόν»). B. ΑΝΑΛΗΨΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ (4) Μετά τη θέσπιση των προσωρινών μέτρων αντιντάμπινγκ, ο συνεργαζόμενος παραγωγός-εξαγωγέας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, η εταιρεία Alumina d.o.o. Zvornik, από κοινού με τη συνδεδεμένη εταιρεία της στην Ένωση, AB Kauno Tiekimas filialas «Kauno Tiekimas», με έδρα την πόλη Kaunas της Λιθουανίας, πρότεινε την ανάληψη υποχρέωσης ως προς την τιμή, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού. Στο πλαίσιο της εν λόγω ανάληψης υποχρέωσης, και οι δύο εταιρείες πρότειναν να πωλήσουν το υπό εξέταση προϊόν τουλάχιστον σε τιμές που επιτρέπουν την εξάλειψη της ζημιογόνου επίδρασης της πρακτικής ντάμπινγκ που διαπιστώθηκε κατά την έρευνα. (5) Η ελάχιστη τιμή εισαγωγής («ΕΤΕ») που προσέφεραν οι εταιρείες βασίστηκε στην κανονική αξία που υπολογίστηκε για την περίοδο της έρευνας. (6) Η προσφορά ανάληψης υποχρέωσης επίσης προέβλεπε ότι οι πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος θα αποστέλλονταν απευθείας από την Alumina d.o.o. Zvornik στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην Ένωση και θα τιμολογούνταν είτε από την Alumina d.o.o. Zvornik στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην Ένωση είτε απευθείας από την Kauno. Επιπλέον, οι εταιρείες προσφέρθηκαν να τεκμηριώνουν τη σχέση μεταξύ των τιμολογίων μεταφοράς για το υπό εξέταση προϊόν που εκδίδει η Alumina d.o.o. Zvornik προς την Kauno Tiekimas και των τιμολογίων επαναπώλησης στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην Ένωση από την Kauno Tiekimas. (7) Επίσης, και οι δύο εταιρείες συμφώνησαν να αναλάβουν την υποχρέωση να υποβάλλουν τακτικά στην Επιτροπή λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τις πωλήσεις τους στην Ένωση ούτως ώστε η Επιτροπή να είναι σε θέση να παρακολουθεί αποτελεσματικά την ανάληψη υποχρέωσης. Γ. ΣΧΟΛΙΑ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ (8) Ο ενωσιακός κλάδος τόνισε τη διαφωνία του με την αποδοχή της προσφοράς ανάληψης υποχρέωσης και ιδίως με την αποδοχή μιας σταθερής ΕΤΕ. Ισχυρίστηκε ότι οι τιμές της σκόνης ζεόλιθου-Α εξαρτώνται από το κόστος των πρώτων υλών, ιδίως της καυστικής σόδας, καθώς και της ενέργειας, και ότι οι τιμές της αγοράς αναμένεται να αυξηθούν. Όσον αφορά το θέμα αυτό, υπογράμμισε ότι τα διαθέσιμα στοιχεία για την εξέλιξη του κόστους παραγωγής (που περιλαμβάνει τις πρώτες ύλες και το ενεργειακό κόστος) επιβεβαίωναν τη γραμμική εξέλιξή του. Με βάση τις πληροφορίες που συνέλεξε η έρευνα, οι τιμές των κύριων πρώτων υλών δεν παρουσίασαν δραστικές αλλαγές, με εξαίρεση την καυστική σόδα, στα μέσα του 2009. Η τάση όμως αυτή αντιστράφηκε προς τα τέλη του 2009 και οι τιμές επέστρεψαν στο πάγιο μέσο επίπεδό τους. Επιπλέον, η ενέργεια δεν αποτελεί πρώτη ύλη και δεν μπορεί να συνδεθεί με την ΕΤΕ. Ο ενωσιακός κλάδος εξέφρασε αμφιβολίες ως προς την αξιοπιστία του βόσνιου παραγωγού-εξαγωγέα και της συνδεδεμένης εταιρείας του στην Ένωση, λαμβανομένης υπόψη της οικονομικής τους κατάστασης. Παρά ταύτα, δεν παρουσιάστηκαν συγκεκριμένα και εξακριβώσιμα στοιχεία που να στοιχειοθετούν τον ισχυρισμό αυτό. Η αξιοπιστία των προαναφερθέντων μερών τέθηκε επίσης υπό αμφισβήτηση γιατί, όπως υποστηρίχθηκε, το υπό εξέταση προϊόν δηλώνονταν κατά την εισαγωγή του με διαφορετικούς κωδικούς ΣΟ. Όσον αφορά το θέμα αυτό, σημειώνεται ότι το υπό εξέταση προϊόν εμπίπτει την παρούσα στιγμή στον κωδικό ex 2842 10 00 και ότι την τελωνειακή δήλωση δεν πραγματοποιούν οι εταιρείες που προσφέρουν την ανάληψη υποχρέωσης. Επίσης, ο ενωσιακός κλάδος ισχυρίστηκε ότι ο βόσνιος παραγωγός-εξαγωγέας μπορεί να πωλήσει άλλα προϊόντα στην Ένωση αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο διασταυρούμενης αντιστάθμισης, καθώς και ότι η συνδεδεμένη εταιρεία του στην Ένωση μπορεί να παρέχει αντιστάθμιση στους πελάτες της στην Ένωση κατά την πώληση του προϊόντος υπό ΕΤΕ. Όσον αφορά το θέμα αυτό, σημειώνεται ότι η Επιτροπή δεν μπόρεσε να εδραιώσει κάποιο συστημικό κίνδυνο διασταυρούμενης αντιστάθμισης, ιδίως επειδή η αγορά και οι πελάτες της σκόνης ζεόλιθου-Α είναι ιδιαίτερα σαφείς. Είναι όντως γεγονός ότι οι πελάτες που αγοράζουν σκόνη ζεόλιθου-Α δεν αγοράζουν άλλα προϊόντα που παράγει η Alumina d.o.o. Zvornik, καθώς δραστηριοποιούνται σε εντελώς διαφορετικές αγορές από τους πελάτες άλλων προϊόντων. Όσον αφορά το θέμα αυτό, υπογραμμίζεται ότι όλα τα μέρη που υπόκεινται στην προσφορά ανάληψης υποχρέωσης θα αποτελούν αντικείμενο στενής παρακολούθησης. Ο ενωσιακός κλάδος επίσης ισχυρίστηκε ότι η προσφορά της ανάληψης υποχρέωσης δεν έγινε εντός της χρονικής περιόδου που προβλέπει ο βασικός κανονισμός. Όσον αφορά το θέμα αυτό, σημειώνεται ότι η προσφορά δεν έγινε όντως εντός του χρονικού πλαισίου που διαλαμβάνει το άρθρο 8 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού. Ο ενωσιακός κλάδος υπέβαλε ορισμένα πρόσθετα σχόλια σχετικά με τη μέθοδο υπολογισμού της ΕΤΕ και την παρακολούθηση της εν λόγω ανάληψης υποχρέωσης. Τα σχόλια αυτά όμως δεν κρίθηκαν ορθά ή αιτιολογημένα, καθώς η Επιτροπή διαβεβαίωσε ότι η προτεινόμενη ΕΤΕ συμμορφώνεται με τις διοικητικές πρακτικές που εφαρμόζει σε σχέση με τις προσφορές ανάληψης υποχρέωσης. (9) Με βάση τα ανωτέρω, η ανάληψη υποχρέωσης που προτείνουν οι δύο εταιρείες είναι αποδεκτή. (10) Προκειμένου να μπορέσει η Επιτροπή να παρακολουθεί αποτελεσματικά κατά πόσο οι εταιρείες συμμορφώνονται με την υποχρέωση που θα αναλάβουν, όταν υποβληθεί στην αρμόδια τελωνειακή αρχή η αίτηση διάθεσης σε ελεύθερη κυκλοφορία, η απαλλαγή από το δασμό αντιντάμπινγκ θα εξαρτάται: i) από την υποβολή τιμολογίου ανάληψης υποχρέωσης το οποίο θα περιλαμβάνει τουλάχιστον τα στοιχεία που απαριθμούνται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 464/2011· ii) από το γεγονός ότι τα εισαγόμενα προϊόντα κατασκευάζονται από την Alumina d.o.o. Zvornik και αποστέλλονται απευθείας από την εν λόγω εταιρεία στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην Ένωση και τιμολογούνται στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην Ένωση είτε απευθείας από την Alumina d.o.o. Zvornik είτε από την Kauno Tiekimas, και iii) από το γεγονός ότι τα εμπορεύματα που δηλώνονται και προσκομίζονται στο τελωνείο αντιστοιχούν ακριβώς στην περιγραφή του τιμολογίου ανάληψης υποχρέωσης. Όταν δεν υποβάλλεται τέτοιο τιμολόγιο ή όταν αυτό δεν αντιστοιχεί στο προϊόν που προσκομίζεται στο τελωνείο, πρέπει να καταβάλλεται το αντίστοιχο ποσοστό δασμού αντιντάμπινγκ. (11) Προκειμένου να εξασφαλιστεί η τήρηση της υποχρέωσης που θα αναληφθεί, οι εισαγωγείς ενημερώθηκαν, με τον κανονισμό του Συμβουλίου που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 3, ότι η μη εκπλήρωση των όρων που προβλέπονται από τον εν λόγω κανονισμό ή η ανάκληση από την Επιτροπή της αποδοχής της ανάληψης υποχρέωσης μπορεί να έχουν ως συνέπεια την υποχρέωσή τους να καταβάλουν την τελωνειακή οφειλή η οποία αντιστοιχεί στις σχετικές συναλλαγές. (12) Σε περίπτωση παραβίασης ή ανάκλησης της ανάληψης υποχρεώσεων ή σε περίπτωση ανάκλησης της αποδοχής της ανάληψης υποχρεώσεων από την Επιτροπή, ο δασμός αντιντάμπινγκ που επιβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού εφαρμόζεται αυτομάτως βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Η ανάληψη υποχρέωσης που προσέφερε ο παραγωγός-εξαγωγέας από κοινού με τον παρακάτω αναφερόμενο συνδεδεμένο εισαγωγέα του στην Ένωση στο πλαίσιο της διαδικασίας αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές σκόνης ζεόλιθου-Α καταγωγής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης γίνεται αποδεκτή. Χώρα Εταιρεία Πρόσθετος κωδικός Taric Βοσνία-Ερζεγοβίνη Παρασκευάζεται, αποστέλλεται και τιμολογείται απευθείας από την Alumina d.o.o., Zvornik, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην Ένωση B115 Βοσνία-Ερζεγοβίνη Παρασκευάζεται και αποστέλλεται απευθείας από την Alumina d.o.o., Zvornik, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην Ένωση και τιμολογείται απευθείας από την εταιρεία AB Kauno Tiekimas filialas, στην Kaunas της Λιθουανίας στον πρώτο ανεξάρτητο καταναλωτή της Ένωσης B116 Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βρυξέλλες, 13 Μαΐου 2011.

Εμπορικές πράξεις

Εμπορική νομοθεσία


ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 1117/2010 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 2ας Δεκεμβρίου 2010 για τη χορήγηση άδειας για τη χρήση παρασκευάσματος κιτρικού οξέος, σορβικού οξέος, θυμόλης και βανιλλίνης ως πρόσθετης ύλης ζωοτροφών για απογαλακτισμένα χοιρίδια (κάτοχος της άδειας: Vetagro SpA) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1831/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, για τις πρόσθετες ύλες που χρησιμοποιούνται στη διατροφή των ζώων (1), και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 2, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1831/2003 προβλέπει τη χορήγηση άδειας για τη χρήση πρόσθετων υλών στη διατροφή των ζώων, καθώς και τους όρους και τις διαδικασίες για τη χορήγηση της άδειας αυτής. (2) Σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1831/2003, υποβλήθηκε αίτηση χορήγησης άδειας για το παρασκεύασμα που παρατίθεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Η αίτηση συνοδευόταν από τα στοιχεία και τα έγγραφα που απαιτούνται βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1831/2003. (3) Η αίτηση αφορά τη χορήγηση άδειας για τη χρήση παρασκευάσματος κιτρικού οξέος, σορβικού οξέος, θυμόλης και βανιλλίνης ως πρόσθετης ύλης ζωοτροφών για απογαλακτισμένα χοιρίδια, το οποίο ταξινομείται στην κατηγορία πρόσθετων υλών «ζωοτεχνικές πρόσθετες ύλες». (4) Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων («η Αρχή») κατέληξε στο συμπέρασμα, στη γνώμη που διατύπωσε στις 25 Μαΐου 2010 (2), ότι το παρασκεύασμα που παρατίθεται στο παράρτημα δεν έχει, υπό τους προτεινόμενους όρους χρήσης, δυσμενείς επιδράσεις στην υγεία των ζώων, την υγεία του ανθρώπου ή το περιβάλλον και ότι η χρησιμοποίησή του φαίνεται να βελτιώνει είτε τον ρυθμό ανάπτυξης των ζώων-στόχων είτε το ποσοστό εξοικονόμησης ζωοτροφών. Η Αρχή δεν θεωρεί ότι υπάρχει ανάγκη θέσπισης ειδικών απαιτήσεων παρακολούθησης μετά τη διάθεση του παρασκευάσματος στην αγορά. Η Αρχή επαλήθευσε επίσης την έκθεση σχετικά με τη μέθοδο ανάλυσης της πρόσθετης ύλης στις ζωοτροφές, η οποία υποβλήθηκε από το κοινοτικό εργαστήριο αναφοράς που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1831/2003. (5) Από την αξιολόγηση του εν λόγω παρασκευάσματος διαπιστώνεται ότι πληρούνται οι όροι για τη χορήγηση άδειας που προβλέπονται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1831/2003. Συνεπώς, θα πρέπει να επιτραπεί η χρήση της εν λόγω πρόσθετης ύλης, όπως καθορίζεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. (6) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό είναι σύμφωνα με τη γνώμη της μόνιμης επιτροπής για την τροφική αλυσίδα και την υγεία των ζώων, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Το παρασκεύασμα που προσδιορίζεται στο παράρτημα και υπάγεται στην κατηγορία πρόσθετων υλών «ζωοτεχνικές πρόσθετες ύλες» και στη λειτουργική ομάδα «άλλες ζωοτεχνικές πρόσθετες ύλες» επιτρέπεται να χρησιμοποιείται ως πρόσθετη ύλη στη διατροφή των ζώων υπό τους όρους που καθορίζονται στο εν λόγω παράρτημα. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 2 Δεκεμβρίου 2010.