ΑΠΌΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 11ης Ιανουαρίου 2012 σχετικά με την κρατική ενίσχυση C 21/10 (ex E 1/10) - Φινλανδία, κατόπιν της μη αποδοχής των κατάλληλων μέτρων για το καθεστώς ασφάλισης της αλιείας, μετά την έγκριση από την Επιτροπή των αναθεωρημένων κατευθυντήριων γραμμών για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2011) 10065] (Τα κείμενα στη φινλανδική και σουηδική γλώσσα είναι τα μόνα αυθεντικά) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (2012/287/ΕΕ) Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 108 παράγραφοι 1 και 2, Αφού κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους (1) σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: 1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ (1) Το 2004 η Επιτροπή ενέκρινε αναθεωρημένες κατευθυντήριες γραμμές για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας (εφεξής οι κατευθυντήριες γραμμές) (2). Με επιστολή της 21ης Οκτωβρίου 2004, σύμφωνα με το σημείο 5.2 των εν λόγω κατευθυντήριων γραμμών, η Επιτροπή ζήτησε από τα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων και από τη Φινλανδία, να τροποποιήσουν τα υφιστάμενα καθεστώτα ενισχύσεών τους, προκειμένου να είναι συμβατά με τις εν λόγω νέες κατευθυντήριες γραμμές το αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2005 και να επιβεβαιώσουν εγγράφως ότι αποδέχονται τις προτάσεις για κατάλληλα μέτρα το αργότερο μέχρι τη 15η Νοεμβρίου 2004 (3). (2) Με επιστολές της 15ης Νοεμβρίου 2004, της 20ής Ιανουαρίου 2005 και της 14ης Ιουνίου 2005, οι φινλανδικές αρχές δήλωσαν ότι δεν συμφωνούν με την τροποποίηση του καθεστώτος ενίσχυσης με τίτλο «καθεστώς ασφάλισης της αλιείας», ώστε να καταστεί συμβατό με τις εν λόγω νέες κατευθυντήριες γραμμές. Το καθεστώς αυτό κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή στις 27 Απριλίου 1995 βάσει του άρθρου 144 στοιχείο α) της Συνθήκης προσχώρησης της Δημοκρατίας της Φινλανδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και, στη συνέχεια, θεωρήθηκε ότι αποτελεί υφιστάμενη ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 88 παράγραφος 1 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 108 ΣΛΕΕ). (3) Στις 11 Οκτωβρίου 2005 πραγματοποιήθηκε συνάντηση μεταξύ της Επιτροπής και της Φινλανδίας. Η Φινλανδία διαβίβασε πρόσθετες πληροφορίες με επιστολή της 24ης Νοεμβρίου 2005. (4) Οι κατευθυντήριες γραμμές αναθεωρήθηκαν εκ νέου το 2008 (4) και η Επιτροπή ζήτησε επίσης από τα κράτη μέλη, με επιστολές της 15ης Απριλίου 2008, να τροποποιήσουν τα υφιστάμενα καθεστώτα τους το αργότερο έως την 1η Σεπτεμβρίου 2008 (5). (5) Η Φινλανδία απάντησε με επιστολή της 30ής Μαΐου 2008 ότι εξακολουθούσε να είναι διατεθειμένη να τροποποιήσει το καθεστώς ασφάλισης της αλιείας, όπως προτάθηκε το 2005, αλλά όχι στον βαθμό που απαιτείται από τα κατάλληλα μέτρα. Στις 6 Μαρτίου 2009 πραγματοποιήθηκε νέα συνάντηση μεταξύ της Επιτροπής και της Φινλανδίας. (6) Τελευταία αίτηση παροχής πληροφοριών απεστάλη από την Επιτροπή την 1η Οκτωβρίου 2009, αναφέροντας ότι, σε περίπτωση που η Φινλανδία δεν δεχτεί τα προτεινόμενα κατάλληλα μέτρα, η Επιτροπή θα ήταν υποχρεωμένη να ακολουθήσει τη διαδικασία του άρθρου 19 παράγραφος 2 και του άρθρου 4 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου (6) και να κινήσει την επίσημη διαδικασία έρευνας που προβλέπεται στο άρθρο 108 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ. Η Φινλανδία απάντησε με την επιστολή της 18ης Νοεμβρίου 2009. (7) Δεδομένου ότι η Φινλανδία δεν έχει αποδεχθεί στο σύνολό της την πρόταση τροποποίησης όσον αφορά το καθεστώς αυτό, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει την εν λόγω διαδικασία. Η απόφαση αυτή κοινοποιήθηκε με επιστολή της 15ης Σεπτεμβρίου 2010 που δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα (7). (8) Η Φινλανδία απάντησε με την επιστολή της 15ης Νοεμβρίου 2010. Επιπλέον, μετά τη δημοσίευση της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα, η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις από τρία ενδιαφερόμενα μέρη: δύο επιστολές εστάλησαν από δύο ενώσεις που εκπροσωπούν τους επαγγελματίες αλιείς της Φινλανδίας, τη Suomen Ammatikalastajalitto SAKL ry (επιστολή της 8ης Νοεμβρίου 2011) και την Kalatalouden Keskusliitto (επιστολή της 16ης Νοεμβρίου 2010), και μία επιστολή εστάλη από τις έξι ενώσεις ασφάλισης της αλιείας που υπάρχουν στη Φινλανδία (επιστολή της 16ης Νοεμβρίου 2010). Αντίγραφα των εν λόγω επιστολών εστάλησαν στις φινλανδικές αρχές στις 6 Δεκεμβρίου 2010. Στη συνέχεια, εκπρόσωποι των ενώσεων αυτών ήρθαν σε επαφή με τις υπηρεσίες της Επιτροπής στις 13 Ιανουαρίου 2011 και παρείχαν συμπληρωματικά έγγραφα. (9) Δεδομένου ότι η Επιτροπή χρειάστηκε ορισμένες διευκρινίσεις σχετικά με τις πληροφορίες που περιέχονται στην επιστολή της 15ης Νοεμβρίου 2010, πραγματοποιήθηκε συνάντηση με τις φινλανδικές αρχές στα κτίρια της Επιτροπής στις 4 Απριλίου 2011. Οι φινλανδικές αρχές απέστειλαν επίσης συμπληρωματικές πληροφορίες με μηνύματα της 13ης Απριλίου και της 13ης Μαΐου 2011. (10) Τέλος, όπως προέκυψε από τις πληροφορίες που εστάλησαν από τη Φινλανδία σχετικά με την πρόθεσή της να τροποποιήσει το καθεστώς κατά τρόπο ώστε να είναι συμβατό με την εσωτερική αγορά, η Επιτροπή ζήτησε από τη Φινλανδία, με επιστολή της 6ης Ιουλίου 2011, να επιβεβαιώσει επίσημα τη δέσμευσή της να τροποποιήσει τη νομοθεσία η οποία αποτελεί τη νομική βάση του εν λόγω καθεστώτος. Η Φινλανδία απάντησε θετικά με την επιστολή της 19ης Σεπτεμβρίου 2011. 2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ (11) Το εν λόγω καθεστώς ενισχύσεων βασίζεται στον νόμο αριθ. 331 της 23ης Ιουλίου 1958, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον νόμο αριθ. 1236 της 29ης Ιανουαρίου 1999 (8). Η Φινλανδία κοινοποίησε το εν λόγω καθεστώς στην Επιτροπή αμέσως μετά την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, βάσει του άρθρου 144 στοιχείο α) της Συνθήκης προσχώρησης της Φινλανδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έκτοτε, το εν λόγω καθεστώς ενισχύσεων θεωρείται ως υφιστάμενη ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 88 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 108 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ). (12) Οι δικαιούχοι του εν λόγω καθεστώτος ασφάλισης είναι οι αλιευτικές επιχειρήσεις που ασκούν μόνιμα αλιευτικές δραστηριότητες στη Φινλανδία. Η ασφάλιση αυτή παρέχεται από έξι ενώσεις ασφάλισης της αλιείας που καλύπτουν ολόκληρη τη Φινλανδία. Κάθε ένωση καλύπτει μια συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή. (13) Σύμφωνα με το άρθρο 7 του εν λόγω νόμου, στην ένωση αλιείας καταβάλλεται ετησίως κρατική ενίσχυση η οποία ανέρχεται σε μέρος των απαιτήσεων που έχει καταβάλει η ένωση δυνάμει ασφαλιστικών συμβάσεων που καλύπτονται από τον εν λόγω νόμο. Σύμφωνα με το άρθρο 2, οι απαιτήσεις μπορούν να καλύπτουν τις ακόλουθες ζημίες: - ζημίες στα δίχτυα, στις πετονιές για αλίευση σολομού, στα παραγάδια και στα άγκιστρα που στερεώνονται σ’ αυτά, στα σχοινιά και άλλα βοηθητικά εργαλεία· - ζημίες σε αλιευτικά σκάφη νηολογημένα στη Φινλανδία· - ζημίες σε μεταφορικά οχήματα που χρησιμοποιούνται για τη χειμερινή αλιεία στον πάγο, σε καλύβες αλιείας και σε γρίπους ή τράτες. (14) Ο νόμος περιγράφει επίσης τις προϋποθέσεις που απαιτούνται προκειμένου να εξεταστούν οι αιτήσεις. Οι ακόλουθες προϋποθέσεις είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την αξιολόγηση της Επιτροπής: τα ασφαλισμένα αντικείμενα πρέπει να είναι επαρκώς στέρεας κατασκευής και να λειτουργούν πλήρως· ο εξοπλισμός πρέπει να είναι ασφαλισμένος κατά την αίτηση στην πλήρη αξία του· οι ζημίες πρέπει να καταδεικνύονται με αξιόπιστο τρόπο. (15) Στην επιστολή της της 15ης Νοεμβρίου 2004 η Φινλανδία εξήγησε τον τρόπο λειτουργίας του εν λόγω καθεστώτος ενισχύσεων σε σχέση με τις ζημίες που υπέστησαν οι αλιευτικές επιχειρήσεις. Πρώτον, υπάρχει ίδια συμμετοχή που συνδέεται με το ποσό της επιλέξιμης απαίτησης, η οποία αντιστοιχεί στο 25 % στην περίπτωση των ζημιών που δεν υπερβαίνουν τα 504,56 ευρώ ή κατ’ ανώτατο όριο στο 5 % στην περίπτωση των ζημιών που υπερβαίνουν το ποσό αυτό· μετά την αφαίρεση της εν λόγω ίδιας συμμετοχής προκύπτει το ποσό της αποζημίωσης που καταβάλλεται στην επιχείρηση από την αρμόδια ένωση ασφάλισης της αλιείας. Η επιστροφή που καταβάλλεται στην ένωση ασφάλισης της αλιείας από το κράτος ισούται με το 40 % της αποζημίωσης που καταβάλλεται όταν το ποσό των ζημιών είναι έως 504,56 ευρώ και με το 90 % όταν το ποσό αυτό είναι μεγαλύτερο από 504,56 ευρώ. (16) Σε μεταγενέστερη επιστολή της με ημερομηνία 24 Νοεμβρίου 2005, η Φινλανδία πρότεινε την τροποποίηση του εν λόγω καθεστώτος έτσι ώστε η κρατική ενίσχυση να καταβάλλεται μόνο για την αντιστάθμιση ζημιών που προκαλούνται από τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν στη Φινλανδία, συμπεριλαμβανομένης της προϋπόθεσης ότι η ζημία προκαλείται βόρεια του 59ου παράλληλου. (17) Η Φινλανδία περιέγραψε στην επιστολή της με ημερομηνία 15 Νοεμβρίου 2004 ποιες θεωρεί ως ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν στη Φινλανδία για την αλιευτική δραστηριότητα. Αυτές οι συνθήκες οφείλονται στις κλιματικές συνθήκες, μεταξύ άλλων, με τον σχηματισμό πάγου ο οποίος μπορεί να προκαλέσει ζημίες τόσο στο σκάφος όσο και στα εργαλεία και θερμοκρασίες πήξεως που μπορεί να επηρεάσουν τον κινητήρα του σκάφους. Οι ειδικές αυτές συνθήκες επιδεινώνονται από παράγοντες όπως η θαλάσσια τοπογραφία της Φινλανδίας με αβαθή νερά και άνισο θαλάσσιο πυθμένα σε πυκνό αρχιπέλαγος· υπό αυτές τις συνθήκες, οι κίνδυνοι ναυαγίου που συνδέονται με καταιγίδες και ρεύματα σε συνθήκες πάγου είναι αρκετά μεγάλοι. Επιπλέον, υπάρχει ένας μεγάλος πληθυσμός φώκιας που προκαλεί σημαντικές απώλειες στον κλάδο της αλιείας λόγω καταστροφής των εργαλείων· ζημίες μπορεί επίσης μερικές φορές να προκληθούν στα αλιευτικά εργαλεία (απλάδια δίχτυα) από τους κορμοράνους. (18) Από το 2004 έως το 2009 ο ετήσιος αριθμός περιπτώσεων ζημιών που κατέληξαν σε αποζημίωση, η συνολική ετήσια αποζημίωση που καταβλήθηκε από τις ενώσεις ασφάλισης της αλιείας και το ύψος των ποσών που επιστράφηκαν από το κράτος έχουν ως εξής: Έτος Καλυπτόμενες επιχειρήσεις Αριθμός περιπτώσεων Καταβληθείσα αποζημίωση (ευρώ) Επιστροφή από το κράτος (ευρώ) 2009 472 470 1 296 961 1 026 132 2008 486 459 1 256 200 980 065 2007 503 530 1 564 340 1 197 217 2006 519 496 1 234 761 920 167 2005 543 539 1 333 027 992 826 2004 576 568 1 607 919 1 111 195 (19) Οι πληρωμές που πραγματοποιήθηκαν από τις ενώσεις αφορούν περίπου κατά 50 % τα αλιευτικά εργαλεία, κατά 45 % τα σκάφη και κατά 5 % τον λοιπό εξοπλισμό. 3. ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΗΜΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΕΡΕΥΝΑΣ (20) Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω (9), το εν λόγω καθεστώς ενισχύσεων κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή το 1995 βάσει του άρθρου 144 στοιχείο α) της Συνθήκης προσχώρησης της Δημοκρατίας της Φινλανδίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και, στη συνέχεια, θεωρήθηκε ότι αποτελεί υφιστάμενη ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 88 παράγραφος 1 της Συνθήκης ΕΚ. Οι κατευθυντήριες γραμμές που ίσχυαν μέχρι την αναθεώρηση του 2004 περιείχαν ειδική διάταξη σχετικά με τις ενισχύσεις για την πληρωμή ασφαλίστρων και σε αυτή τη βάση το καθεστώς ενισχύσεων θεωρήθηκε συμβατό με την εσωτερική αγορά. Η διάταξη αυτή καταργήθηκε με την αναθεώρηση του 2004. (21) Η Επιτροπή έκρινε κατά την κίνηση της παρούσας διαδικασίας ότι οι ζημίες που καλύπτονται από το καθεστώς ασφάλισης της αλιείας δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι προκαλούνται από έκτακτο γεγονός ή φυσική καταστροφή, αλλά μάλλον ότι προκαλούνται από μόνιμη και διαρθρωτική κατάσταση, δηλαδή το μόνιμο και διαρθρωτικό πλαίσιο εντός του οποίου ασκείται η αλιευτική δραστηριότητα σε φινλανδικά ύδατα. (22) Για τον λόγο αυτό, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές (10), η Επιτροπή θεώρησε ότι η εν λόγω ενίσχυση ήταν ενίσχυση λειτουργίας η οποία καταρχήν είναι ασύμβατη, δεδομένου ότι έχει ως αποτέλεσμα να αυξηθεί η ρευστότητα των επιχειρήσεων που επωφελούνται από αυτήν και χορηγήθηκε χωρίς την επιβολή οποιασδήποτε υποχρέωσης εκ μέρους των δικαιούχων. (23) Η Επιτροπή δεν συμφώνησε με την επιχειρηματολογία των φινλανδικών αρχών, οι οποίες αιτιολόγησαν το εν λόγω καθεστώς ενισχύσεων χαρακτηρίζοντάς το ως υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος κατά την έννοια του άρθρου 106 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ. Η Φινλανδία δεν πρόβαλε κανένα συγκεκριμένο επιχείρημα για να δικαιολογήσει ότι η παροχή ασφάλισης στις αλιευτικές επιχειρήσεις θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως υπηρεσία αυτού του είδους και η Επιτροπή δεν διαπίστωσε, όσον αφορά τα χαρακτηριστικά του εν λόγω καθεστώτος, ότι θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως τέτοια. Ειδικότερα, η Επιτροπή παρατήρησε ότι οι ενώσεις ασφάλισης της αλιείας παρέχουν υπηρεσίες ασφάλισης μόνο σε μία συγκεκριμένη ομάδα επιχειρήσεων των οποίων η οικονομική δραστηριότητα συνίσταται στην παραγωγή αγαθών που πωλούνται στην αγορά, δηλαδή σε εκείνες που δραστηριοποιούνται στον τομέα της αλιείας. Η Επιτροπή είχε ως εκ τούτου σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσον η παροχή εμπορικής ασφάλισης σε μια επιλεγμένη ομάδα οικονομικών επιχειρήσεων θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος. 4. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΝΛΑΝΔΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ ΜΕΡΩΝ 4.1. Παρατηρήσεις των φινλανδικών αρχών (24) Οι φινλανδικές αρχές υπενθύμισαν τα κύρια χαρακτηριστικά της λειτουργίας του ασφαλιστικού συστήματος. Περιέγραψαν επίσης λεπτομερώς τις ειδικές συνθήκες που αντιμετωπίζει ο κλάδος της αλιείας στη Φινλανδία: ειδικές κλιματικές συνθήκες με πάγο και σκοτάδι τον χειμώνα, την τοπογραφία των παράκτιων υδάτων με αβαθή νερά και άνισο θαλάσσιο πυθμένα, την ύπαρξη μεγάλου πληθυσμού φώκιας. (25) Διαβίβασαν επίσης πληροφορίες σχετικά με την έλλειψη προσφοράς για ασφαλιστική κάλυψη από τον ιδιωτικό ασφαλιστικό τομέα στον κλάδο της αλιείας με το ίδιο επίπεδο κάλυψης για αυτό το είδος ζημιών. Προς επίρρωση της θέσης τους, έχουν επισυνάψει στην απάντησή τους επιστολή από τη Φινλανδική Συνομοσπονδία του Χρηματοοικονομικού Τομέα Finanssialan Keskusliitto. (26) Επιπλέον, δήλωσαν ότι η αξία των εισαγωγών αντιστοιχεί σε 6,8 φορές την αξία των εξαγωγών. Το 2009 η Φινλανδία εισήγαγε 95 046 τόνους ψαριών αξίας 244,5 εκατ. ευρώ, ενώ εξήγαγε 59 905 τόνους αξίας 36 εκατ. ευρώ. Μόνο το 30 % της κατανάλωσης ψαριών προέρχεται από τη Φινλανδία. Η ετήσια κατανάλωση φινλανδικών ψαριών μειώθηκε μεταξύ 2000 και 2009 από 6,1 σε 4,5 κιλά, ενώ η κατανάλωση εισαγόμενων ψαριών αυξήθηκε από 6,6 σε 11,2 κιλά. Σύμφωνα με τις φινλανδικές αρχές, αυτό δείχνει ότι το καθεστώς κρατικών ενισχύσεων δεν μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στον ανταγωνισμό. (27) Οι φινλανδικές αρχές υπενθυμίζουν ότι η Επιτροπή, στην απόφασή της για την κίνηση της διαδικασίας, παρατήρησε ότι η διαγραφή της διάταξης σχετικά με τις ενισχύσεις για τα ασφάλιστρα στις κατευθυντήριες γραμμές του 2004 σήμαινε ότι αυτό το είδος των κρατικών ενισχύσεων δεν επιτρεπόταν πλέον. Οι φινλανδικές αρχές δεν συμφωνούν με αυτή τη θέση. Πρώτα απ’ όλα, το εν λόγω ασφαλιστικό καθεστώς παραμένει πλήρως αιτιολογημένο λόγω των ειδικών κλιματικών και γεωγραφικών συνθηκών στα φινλανδικά ύδατα. Επιπλέον, το καθεστώς αυτό θεωρήθηκε συμβατό το 2000, παρότι η εν λόγω ενίσχυση δεν συγκαταλεγόταν μεταξύ αυτών που απαριθμούνται ότι μπορούν να θεωρούνται συμβατές από τις κατευθυντήριες γραμμές του 1997 (11) οι οποίες εφαρμόζονταν την εποχή εκείνη, σε ένα πλαίσιο το οποίο είναι παρόμοιο με εκείνο που υφίστατο από το 2004 με τις κατευθυντήριες γραμμές του 2004 και του 2008. (28) Ωστόσο, στις παρατηρήσεις αυτές, η Φινλανδία αναφέρει ότι προτίθεται να τροποποιήσει το καθεστώς της ως εξής: - εξαίρεση των σκαφών που ασκούν αλιεία στην ανοιχτή θάλασσα, το οποίο σημαίνει στην πράξη αποκλεισμό των σκαφών άνω των 12 μέτρων· - επιλεξιμότητα μόνο για τις ζημίες που προκαλούνται στα χωρικά ύδατα της Φινλανδίας ή στην αποκλειστική οικονομική της ζώνη· - κάλυψη μόνο των ζημιών που προκαλούνται λόγω των ειδικών συνθηκών της Φινλανδίας, δηλαδή λόγω των δυσμενών κλιματικών ή γεωγραφικών συνθηκών (πάγος, χιόνι, ισχυρές καταιγίδες, ύφαλοι σε αβαθή νερά) ή από τις φώκιες και τους κορμοράνους, και πλήττουν τα σκάφη και τα αλιευτικά εργαλεία, καθώς και τα μεταφορικά οχήματα και άλλο ειδικό εξοπλισμό που χρησιμοποιείται για τη χειμερινή αλιεία. (29) Η Φινλανδία θεωρεί ότι η τροποποίηση αυτή θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012. Η καθυστέρηση αυτή είναι αναγκαία για δύο λόγους: πρώτον, λόγω της ανάγκης τροποποίησης της ισχύουσας νομοθεσίας η οποία αποτελεί τη νομική βάση του παρόντος καθεστώτος (νόμος αριθ. 331 της 23ης Ιουλίου 1958) και, δεύτερον, λόγω της ανάγκης καταγγελίας των ισχυουσών συμβάσεων βάσει του υφιστάμενου καθεστώτος. Το νέο καθεστώς ασφάλισης της αλιείας θα μπορούσε συνεπώς να τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2013. (30) Όπως προαναφέρθηκε (12), οι φινλανδικές αρχές επιβεβαίωσαν με επιστολή της 19ης Σεπτεμβρίου 2011 τη δέσμευσή τους να τροποποιήσουν τη νομοθεσία, η οποία αποτελεί τη νομική βάση του εν λόγω καθεστώτος. Ανέφεραν ότι, εάν η Επιτροπή λάβει την τελική της απόφαση εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, θα είναι σε θέση να υποβάλουν πρόταση στο εθνικό τους Κοινοβούλιο αρκετά νωρίς το 2012 ώστε να καταστεί δυνατό η νομοθεσία να τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2013. Ωστόσο, τόνισαν ότι απαιτείται μια μεταβατική περίοδος για την εισαγωγή των νέων κανόνων, διότι θα απαιτηθούν αλλαγές στους όρους των ισχυουσών ασφαλιστικών συμβάσεων. Για τον σκοπό αυτό, θεωρούν ότι οι αλλαγές αυτές στις εν λόγω συμβάσεις θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν έως την 1η Ιανουαρίου 2014 και οι τροποποιημένοι όροι να εφαρμοστούν στις ενισχύσεις που χορηγούνται στους ασφαλιστές από την ημερομηνία αυτή και μετά. 4.2. Παρατηρήσεις τρίτων μερών (31) Δύο ενώσεις αλιέων διαβίβασαν παρατηρήσεις στην Επιτροπή: Η Suoman Ammattikalastajaliitto και η Katatalouden Keskuliitto. Σε συμφωνία με την επιχειρηματολογία των φινλανδικών αρχών, αμφότερες οι ενώσεις επισημαίνουν τις ειδικές συνθήκες της αλιείας στη Φινλανδία και την απουσία προσφοράς ασφάλισης για την κάλυψη ζημιών. Μία από αυτές (η Suoman Ammattikalastajaliitto) παρατήρησε ότι η Επιτροπή δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο ότι το εν λόγω καθεστώς ενισχύσεων ενδέχεται να επηρεάσει τον ανταγωνισμό μεταξύ των κρατών μελών, επισημαίνοντας ιδιαίτερα ότι η επαγγελματική αλιεία καλύπτει σήμερα μόνο το 7 % της κατανάλωσης ψαριών στη χώρα και ότι ο κλάδος της αλιείας στη Φινλανδία και η ιχθυαγορά εξαρτώνται συνεπώς από την εισαγωγή ψαριών. Για τον λόγο αυτό, η ένωση αυτή εκτιμά ότι το προκαταρκτικό συμπέρασμα που εκφράζεται κατά την κίνηση της διαδικασίας είναι αβάσιμο. (32) Οι ενώσεις ασφάλισης της αλιείας στηρίζουν επίσης τη θέση των φινλανδικών αρχών. Επισημαίνουν ότι ο κλάδος της αλιείας στα φινλανδικά ύδατα αντιμετωπίζει πολύ ειδικές κλιματικές και γεωγραφικές συνθήκες. Αναφέρουν ότι το ασφαλιστικό σύστημα δημιουργήθηκε λόγω της έλλειψης προσφοράς από τον ιδιωτικό ασφαλιστικό τομέα, που δεν ήταν έτοιμος να καλύψει τους κινδύνους αυτούς για την αλιευτική δραστηριότητα, η οποία είναι μια δραστηριότητα ήσσονος σημασίας. Επιπλέον, οι ενώσεις ασφάλισης της αλιείας υποχρεούνται να ασφαλίζουν όλους τους αλιείς που είναι εγκατεστημένοι στην περιοχή της αρμοδιότητάς τους. 5. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ 5.1. Ύπαρξη κρατικής ενίσχυσης (33) Το άρθρο 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ ορίζει τα εξής: «Ενισχύσεις που χορηγούνται υπό οποιαδήποτε μορφή από τα κράτη ή με κρατικούς πόρους και που νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό διά της ευνοϊκής μεταχειρίσεως ορισμένων επιχειρήσεων ή ορισμένων κλάδων παραγωγής είναι ασυμβίβαστες με την εσωτερική αγορά, κατά το μέτρο που επηρεάζουν τις μεταξύ κρατών μελών συναλλαγές, εκτός αν οι Συνθήκες ορίζουν άλλως». (34) Η αποζημίωση που καταβάλλεται στις αλιευτικές επιχειρήσεις από τις ενώσεις ασφάλισης της αλιείας προέρχεται εν μέρει από τα χρήματα που χορηγούνται στις εν λόγω ενώσεις από το κράτος. Τα χρήματα αυτά προέρχονται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Δεδομένου ότι η εν λόγω αποζημίωση δημιουργεί οικονομικό πλεονέκτημα για τις επιχειρήσεις του τομέα της αλιείας, αποτελεί πλεονέκτημα ενός συγκεκριμένου τομέα που παρέχεται μέσω κρατικών πόρων. (35) Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, το γεγονός και μόνο ότι ενισχύεται η ανταγωνιστική θέση μιας επιχείρησης σε σύγκριση με άλλες ανταγωνιστικές επιχειρήσεις παρέχοντάς της οικονομικό πλεονέκτημα το οποίο δεν θα μπορούσε να λάβει υπό κανονικές συνθήκες επιχειρηματικής δραστηριότητας ενδέχεται να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό (13). Επιπλέον, ενίσχυση σε επιχείρηση που δραστηριοποιείται σε αγορά ανοικτή στις ενδοενωσιακές συναλλαγές είναι ικανή να επηρεάσει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών (14). (36) Δεδομένου ότι υπάρχει σημαντικό εμπόριο αλιευτικών προϊόντων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το μέτρο αυτό ενισχύει τη θέση των εν λόγω επιχειρήσεων στην αγορά της Ένωσης και, ως εκ τούτου, είναι ικανό να νοθεύσει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισμό και να επηρεάσει το ενδοενωσιακό εμπόριο (15). Το γεγονός ότι οι εισαγωγές είναι υψηλότερες από τις εξαγωγές ή ότι τα περισσότερα από τα ψάρια που καταναλώνονται προέρχονται από άλλες χώρες δεν αποτελεί επιχείρημα. Αντιθέτως, αυτό δείχνει ότι η αγορά των αλιευτικών προϊόντων στη Φινλανδία είναι πράγματι πολύ ανοιχτή και υποδηλοί συνεπώς ότι οι ενισχύσεις στις φινλανδικές επιχειρήσεις ενισχύουν τη θέση τους έναντι επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένες σε άλλα κράτη μέλη και νοθεύουν ή απειλούν να νοθεύσουν τον ανταγωνισμό. Ακόμη και το γεγονός ότι η καταναλούμενη ποσότητα εισαγόμενων ψαριών μπορεί να έχει αυξηθεί σε σύγκριση με την καταναλούμενη ποσότητα μη εισαγόμενων ψαριών δεν αλλάζει τίποτα από αυτή την άποψη· θα μπορούσε μόνο να υποδηλοί ότι οι φινλανδικές επιχειρήσεις δεν έχουν προβεί στις απαιτούμενες προσαρμογές για την παρακολούθηση της εξέλιξης των οικονομικών όρων όσον αφορά την αγορά αλιευτικών προϊόντων στη Φινλανδία. Εν πάση περιπτώσει, οι εν λόγω επιχειρήσεις επωφελούνται από την ενίσχυση η οποία ενισχύει τη θέση τους στην εσωτερική αγορά σε σχέση με τις αλλοδαπές επιχειρήσεις. (37) Υπό το πρίσμα των ανωτέρω, συνάγεται το συμπέρασμα ότι οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο άρθρο 107 παράγραφος 1 πληρούνται και ότι η αποζημίωση που καταβάλλεται στις αλιευτικές επιχειρήσεις και η οποία προέρχεται από τον κρατικό προϋπολογισμό αποτελεί κρατική ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 107 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. 5.2. Συμβατότητα με την εσωτερική αγορά 5.2.1. Φύση του καθεστώτος ενίσχυσης (38) Το καθεστώς ασφάλισης της αλιείας έχει ως στόχο την κάλυψη των εξόδων τα οποία καλύπτονται εν μέρει από τα ασφάλιστρα. Δεν αποτελεί αφ’ εαυτού ενίσχυση για ασφάλιστρα· δεν αποσκοπεί στην κάλυψη μέρους των ασφαλίστρων, αλλά στην κάλυψη μέρους των αξιώσεων αποζημίωσης που υποβάλλονται από τις επιχειρήσεις στις ενώσεις ασφάλισης της αλιείας. (39) Ωστόσο, δεδομένου ότι οι αξιώσεις αυτές υποβάλλονται στις εν λόγω ενώσεις οι οποίες πρέπει να καταβάλουν το επιλέξιμο ποσό των ζημιών που υπέστησαν οι επιχειρήσεις, η Επιτροπή θεωρεί ότι η εν λόγω ενίσχυση έχει ως αποτέλεσμα να μειώσει τα ασφάλιστρα που θα έπρεπε να καταβάλουν οι αλιευτικές επιχειρήσεις εάν οι σχετικές ενώσεις ασφάλισης της αλιείας δεν ελάμβαναν χρήματα από το κράτος. Ως εκ τούτου, έχει το ίδιο αποτέλεσμα με ένα καθεστώς ενισχύσεων για ασφάλιστρα. Το καθεστώς αυτό μπορεί συνεπώς να θεωρηθεί ως καθεστώς ενισχύσεων για ασφάλιστρα. 5.2.2. Συμβατότητα με την εσωτερική αγορά (40) Η Επιτροπή δεν συμμερίζεται την άποψη των φινλανδικών αρχών, όταν ισχυρίζονται ότι η κατάσταση όσον αφορά τις κατευθυντήριες γραμμές του 2004 και του 2008 είναι συγκρίσιμη με εκείνη των κατευθυντήριων γραμμών του 1997, θεωρώντας ότι καμία διάταξη σχετικά με την ενίσχυση για την κάλυψη ασφαλίστρων δεν έχει προβλεφθεί στις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές. Η διαγραφή, το 2004, της συγκεκριμένης διάταξης για την εν λόγω ενίσχυση η οποία είχε κατοχυρωθεί στις κατευθυντήριες γραμμές του 2001 (16) δείχνει ότι η Επιτροπή, με την αναθεώρηση του 2004, έκρινε σαφώς ότι η ενίσχυση αυτή δεν θα μπορούσε πλέον να επωφελείται από παρέκκλιση από την αρχή του ασυμβίβαστου των κρατικών ενισχύσεων με την εσωτερική αγορά και να θεωρηθεί ότι συμβιβάζεται με αυτήν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος των κατευθυντήριων γραμμών του 2004. Η εν λόγω πολιτική απόφαση παρέμεινε αμετάβλητη με την επόμενη αναθεώρηση, δηλαδή τις κατευθυντήριες γραμμές του 2008. (41) Επιπλέον, το γενικό πλαίσιο εντός του οποίου η Επιτροπή αξιολογεί τις κρατικές ενισχύσεις για την πληρωμή ασφαλίστρων έχει αλλάξει. Το εν λόγω καθεστώς κρατικών ενισχύσεων κρίθηκε συμβατό από την Επιτροπή το 2000 (17) για την αποζημίωση λόγω «εξαιρετικών ειδικών καιρικών συνθηκών της Φινλανδίας και των παράκτιων ζωνών της». Για τη λήψη αυτής της απόφασης, η Επιτροπή στις αιτιολογικές σκέψεις αναφέρθηκε στον τομέα της γεωργίας για τον οποίο στις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές δεν προβλεπόταν αντίστοιχη διάταξη, αλλά όπου η Επιτροπή είχε ως πρακτική να αποφασίζει θετικά κατά περίπτωση για το μέτρο ενίσχυσης σε σχέση με την ασφάλιση έναντι φυσικών καταστροφών ή άλλων έκτακτων ασφαλειών. Το 2000 η Επιτροπή διευκρίνισε την πολιτική της, για αμφότερους τους τομείς της γεωργίας και της αλιείας, καθορίζοντας τα κριτήρια που πρέπει να ακολουθούνται για την αξιολόγηση (18) αυτού του είδους των ενισχύσεων στις αντίστοιχες κατευθυντήριες γραμμές. Έκτοτε, τα κριτήρια αυτά εξακολουθούν να υφίστανται στις κατευθυντήριες γραμμές για τη γεωργία (19), ενώ δεν υφίστανται πλέον στις κατευθυντήριες γραμμές για την αλιεία. Έτσι, ενώ η Επιτροπή έχει καθορίσει συγκεκριμένα κριτήρια στον τομέα της γεωργίας για την εξέταση των ενισχύσεων για την πληρωμή ασφαλίστρων που είναι συμβατά με την εσωτερική αγορά, τα κριτήρια αυτά έχουν διαγραφεί από τις κατευθυντήριες γραμμές για την αλιεία. Για τον τομέα της αλιείας η Επιτροπή υποχρεούται συνεπώς να επανέλθει στη γενική αρχή του ασυμβίβαστου των κρατικών ενισχύσεων και να αξιολογεί τη συμβατότητα ή την ασυμβατότητα ενός καθεστώτος αυτού του είδους με βάση τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις. (42) Η διάταξη των υφιστάμενων κατευθυντήριων γραμμών που μπορεί να εφαρμοστεί είναι το σημείο 4.9, το οποίο προβλέπει ότι τα μέτρα ενίσχυσης για τα οποία δεν υπάρχει εφαρμοστέα διάταξη στα άλλα σημεία που απαριθμούν τις διάφορες κατηγορίες ενισχύσεων οι οποίες μπορούν να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την εσωτερική αγορά δεν μπορούν καταρχήν να θεωρηθούν συμβατά. (43) Ένα καθεστώς ενισχύσεων μπορεί ωστόσο, κατ’ εξαίρεση, να θεωρηθεί συμβατό εάν το κράτος μέλος αποδείξει ότι συμμορφώνεται με τις διάφορες αρχές που ορίζονται στις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές και εξυπηρετεί τους στόχους της κοινής αλιευτικής πολιτικής. (44) Στην απάντησή της στην κίνηση της διαδικασίας, η Φινλανδία έχει υποβάλει συγκεκριμένες προτάσεις για την τροποποίηση του καθεστώτος κατά τρόπο περιοριστικό (20). Επιπλέον, αιτιολόγησε τη συνέχισή του με την ύπαρξη ανεπάρκειας της αγοράς στην ασφαλιστική αγορά για την κάλυψη σημαντικού μέρους των ζημιών αυτών. (45) Στην επιστολή της που επισυνάπτεται στη σχετική απάντηση, η Φινλανδική Συνομοσπονδία του Χρηματοοικονομικού Τομέα Finanssialan Keskusliitto αναγνωρίζει ότι δεν είναι σε θέση να καλύψει όλες τις ζημίες, όπως πράττουν τώρα οι ενώσεις ασφάλισης της αλιείας. Η κάλυψη αυτή θα ήταν πολύ περιορισμένη και σε ορισμένες περιπτώσεις, π.χ. για τις ζημίες σε αλιευτικά εργαλεία, δεν θα ήταν δυνατή. Οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν μπορούν να θεωρήσουν τις ζημίες αυτές ως ασφαλιστέες ή, για να τις θεωρήσουν, τα ασφάλιστρα θα υπερέβαιναν ένα εύλογο ποσοστό. (46) Συνεπώς, οι ενώσεις ασφάλισης της αλιείας δεν είναι σε θέση να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό έναντι των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Αυτό χαρακτηρίζει την ύπαρξη ανεπάρκειας της αγοράς στη Φινλανδία για την κάλυψη των ζημιών αυτών από ιδιωτικές εταιρείες. (47) Η Επιτροπή θεωρεί ότι μια κρατική ενίσχυση η οποία αποσκοπεί στην αποκατάσταση μιας ανεπάρκειας της αγοράς μπορεί να θεωρηθεί συμβατή με την εσωτερική αγορά, εφόσον πληροί τους στόχους κοινού ενδιαφέροντος. Η προϋπόθεση αυτή πληροί τις απαιτήσεις του σημείου 4.9 των κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τη συμμόρφωση με τις αρχές που καθορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές και με τους στόχους της κοινής αλιευτικής πολιτικής. (48) Οι στόχοι της κοινής αλιευτικής πολιτικής συνίστανται στη διασφάλιση της εκμετάλλευσης των έμβιων υδρόβιων πόρων που δημιουργεί βιώσιμες οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές συνθήκες (21). Η Επιτροπή θεωρεί ότι το καθεστώς αυτό, στην προτεινόμενη τροποποιημένη έκδοση της Φινλανδίας, θα συνέβαλλε στη δημιουργία αυτών των συνθηκών. Μαζί με την εφαρμογή των κανόνων διατήρησης και διαχείρισης για την εκμετάλλευση των εν λόγω πόρων, θα επέτρεπε τη συνέχιση της αλιείας σε συνθήκες που είναι ειδικές για τα παράκτια ύδατα της Φινλανδίας, συμπεριλαμβανομένων των ζημιών που προκαλούνται στον εξοπλισμό (δίχτυα), από φώκιες και, μερικές φορές, από κορμοράνους. Θα συνέβαλλε στην εξασφάλιση αξιόπιστων οικονομικών, περιβαλλοντικών και κοινωνικών συνθηκών στις αλιευτικές επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες δυσχέρειες κατά την άσκηση της αλιείας στα ύδατα αυτά. Θα συνέβαλλε επίσης στη διατήρηση του κοινωνικοοικονομικού ιστού των σχετικών παράκτιων κοινοτήτων. (49) Η Επιτροπή παρατηρεί επιπλέον ότι το εν λόγω καθεστώς ενισχύσεων, όταν τροποποιηθεί, δεν θα προσφέρει σε καμία περίπτωση πλήρη αποζημίωση για τις σχετικές ζημίες. Το σημερινό σύστημα, με, πρώτον, ίδια συμμετοχή και, δεύτερον, μερική μόνο επιστροφή της καταβληθείσας αποζημίωσης (22), θα εξακολουθήσει να ισχύει. Κατά συνέπεια, η ύπαρξη αντισταθμίσματος που απαιτείται από τους δικαιούχους του εν λόγω καθεστώτος ενισχύσεων, όπως απαιτείται από το σημείο 3.3 των κατευθυντήριων γραμμών, παραμένει. (50) Τέλος, η Επιτροπή θεωρεί ότι η περίοδος την οποία η Φινλανδία θεωρεί αναγκαία για την τροποποίηση του καθεστώτος (23) είναι αποδεκτή. Λαμβάνοντας υπόψη την αναγκαία νομοθετική διαδικασία, η προθεσμία της 1ης Ιανουαρίου 2013 για να τεθεί σε ισχύ ο νόμος για την τροποποίηση της ισχύουσας νομικής βάσης του εν λόγω καθεστώτος είναι εύλογη. Επιπλέον, εκείνη την εποχή, οι ασφαλιστικές συμβάσεις που ισχύουν μεταξύ των αλιευτικών επιχειρήσεων και των ενώσεων ασφάλισης της αλιείας θα έχουν ανανεωθεί κατά τη διάρκεια του 2012 σύμφωνα με τους όρους που ισχύουν κατά την ημερομηνία αυτή, με λήξη κατά τη διάρκεια του 2013. Είναι εύλογο να επιτραπεί οι συμβάσεις αυτές να ισχύουν μέχρι τη λήξη τους, υπό τους όρους που συμφωνήθηκαν. Στη συνέχεια θα ανανεωθούν εκ νέου το 2013 σύμφωνα με τους νέους όρους που θα ισχύουν εκείνη τη στιγμή. Ως εκ τούτου, η τελική προθεσμία της 31ης Δεκεμβρίου 2013 με την έναρξη ισχύος των εν λόγω προσαρμοσμένων συμβάσεων την επόμενη ημέρα, δηλαδή την 1η Ιανουαρίου 2014, είναι δικαιολογημένη. 6. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ (51) Υπό το πρίσμα της ανωτέρω ανάλυσης, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το «καθεστώς ασφάλισης της αλιείας» μπορεί να θεωρηθεί ότι συμβιβάζεται με την εσωτερική αγορά όταν τροποποιηθεί σύμφωνα με τις ακόλουθες αρχές: - εξαίρεση των σκαφών που ασκούν αλιεία στην ανοιχτή θάλασσα, το οποίο σημαίνει στην πράξη αποκλεισμό των σκαφών άνω των 12 μέτρων· - επιλεξιμότητα μόνο για τις ζημίες που προκαλούνται στα χωρικά ύδατα της Φινλανδίας ή στην αποκλειστική οικονομική ζώνη της· - κάλυψη μόνο των ζημιών που προκαλούνται λόγω των ειδικών συνθηκών της Φινλανδίας, δηλαδή λόγω των δυσμενών κλιματικών ή γεωγραφικών συνθηκών (πάγος, χιόνι, ισχυρές καταιγίδες, ύφαλοι σε αβαθή νερά) ή από τις φώκιες και τους κορμοράνους, και πλήττουν τα σκάφη και τα αλιευτικά εργαλεία, καθώς και τα μεταφορικά οχήματα και άλλο ειδικό εξοπλισμό που χρησιμοποιείται για τη χειμερινή αλιεία. (52) Η Επιτροπή σημειώνει τη δέσμευση των φινλανδικών αρχών να τροποποιήσουν τη νομική βάση του εν λόγω καθεστώτος ενισχύσεων το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2013, ώστε οι όροι των ασφαλιστικών συμβάσεων να αλλάξουν το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2014, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 1. Το υφιστάμενο καθεστώς ενισχύσεων «καθεστώς ασφάλισης της αλιείας», το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο πρότασης κατάλληλων μέτρων μετά την αναθεώρηση των κατευθυντήριων γραμμών για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων στον τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας είναι συμβατό με την εσωτερική αγορά, όταν τροποποιηθεί σύμφωνα με την ακόλουθη δέσμευση που ανέλαβε η Φινλανδία: - εξαίρεση των σκαφών που ασκούν αλιεία στην ανοιχτή θάλασσα, το οποίο σημαίνει στην πράξη αποκλεισμό των σκαφών άνω των 12 μέτρων· - επιλεξιμότητα μόνο για τις ζημίες που προκαλούνται στα χωρικά ύδατα της Φινλανδίας ή στην αποκλειστική οικονομική ζώνη της· - κάλυψη μόνο των ζημιών που προκαλούνται λόγω των ειδικών συνθηκών της Φινλανδίας, δηλαδή λόγω των δυσμενών κλιματικών ή γεωγραφικών συνθηκών (πάγος, χιόνι, ισχυρές καταιγίδες, ύφαλοι σε αβαθή νερά) ή από τις φώκιες και τους κορμοράνους, και πλήττουν τα σκάφη και τα αλιευτικά εργαλεία, καθώς και τα μεταφορικά οχήματα και άλλο ειδικό εξοπλισμό που χρησιμοποιείται για τη χειμερινή αλιεία. 2. Οι νομικές διατάξεις που τροποποιούν το καθεστώς αυτό τίθενται σε ισχύ το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2013 και οι σχετικές ασφαλιστικές συμβάσεις που συνάπτονται με βάση τις εν λόγω διατάξεις τίθενται σε ισχύ το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2014. Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στη Δημοκρατία της Φινλανδίας. Βρυξέλλες, 11 Ιανουαρίου 2012.

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 20/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 11ης Ιανουαρίου 2012 σχετικά με τον καθορισμό του συντελεστή κατανομής που εφαρμόζεται στις αιτήσεις πιστοποιητικών εισαγωγής οι οποίες υποβάλλονται από την 1η έως τις 6 Ιανουαρίου 2012 στο πλαίσιο της κοινοτικής δασμολογικής ποσόστωσης που ανοίχθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2305/2003 για το κριθάρι Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα («Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ») (1), Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1301/2006 της Επιτροπής, της 31ης Αυγούστου 2006, για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τον τρόπο διαχείρισης των δασμολογικών ποσοστώσεων εισαγωγής γεωργικών προϊόντων των οποίων η διαχείριση πραγματοποιείται με σύστημα πιστοποιητικών εισαγωγής (2), και ιδίως το άρθρο 7 παράγραφος 2, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2305/2003 της Επιτροπής (3) άνοιξε ετήσια δασμολογική ποσόστωση εισαγωγής 307 105 τόνων κριθαριού (αύξων αριθμός 09.4126). (2) Από την κοινοποίηση που διαβιβάστηκε σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2305/2003 προκύπτει ότι οι αιτήσεις οι οποίες υποβλήθηκαν από την 1η Ιανουαρίου 2012 έως τις 6 Ιανουαρίου 2012, στις 13.00, ώρα Βρυξελλών, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, αφορούν ποσότητες που υπερβαίνουν τις διαθέσιμες ποσότητες. Ως εκ τούτου, πρέπει να προσδιοριστεί σε ποιο βαθμό μπορούν να εκδοθούν τα πιστοποιητικά εισαγωγής, με τον καθορισμό συντελεστή κατανομής που πρέπει να εφαρμόζεται στις αιτούμενες ποσότητες. (3) Κρίνεται επίσης σκόπιμο να μην εκδίδονται πλέον πιστοποιητικά εισαγωγής στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2305/2003 για την τρέχουσα περίοδο ποσόστωσης. (4) Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική διαχείριση της διαδικασίας έκδοσης πιστοποιητικών εισαγωγής, ο παρών κανονισμός πρέπει να αρχίσει να ισχύει αμέσως μετά τη δημοσίευσή του, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 1. Για κάθε αίτηση πιστοποιητικού εισαγωγής κριθαριού στο πλαίσιο της ποσόστωσης που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2305/2003, η οποία υποβάλλεται από την 1η Ιανουαρίου 2012 έως τις 6 Ιανουαρίου 2012 στις 13.00, ώρα Βρυξελλών, εκδίδεται πιστοποιητικό για τις αιτούμενες ποσότητες στις οποίες εφαρμόζεται συντελεστής κατανομής 3,989135 %. 2. Η έκδοση των πιστοποιητικών για τις αιτούμενες ποσότητες από τις 6 Ιανουαρίου 2012 στις 13.00, ώρα Βρυξελλών, αναστέλλεται για την τρέχουσα περίοδο ποσόστωσης. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 11 Ιανουαρίου 2012.

Εμπορικές πράξεις

Εμπορική νομοθεσία

ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 18/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 11ης Ιανουαρίου 2012 για καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών εισαγωγής για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), Έχοντας υπόψη τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 543/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών (2), και ιδίως το άρθρο 136 παράγραφος 1, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 543/2011 προβλέπει, κατ’ εφαρμογή των αποτελεσμάτων των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, τα κριτήρια για τον καθορισμό από την Επιτροπή των κατ’ αποκοπή τιμών εισαγωγής από τρίτες χώρες, για τα προϊόντα και τις περιόδους που ορίζονται στο παράρτημα XVI μέρος A του εν λόγω κανονισμού. (2) Η κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής υπολογίζεται κάθε εργάσιμη ημέρα, σύμφωνα με το άρθρο 136 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, λαμβανομένων υπόψη των ημερήσιων μεταβλητών στοιχείων. Συνεπώς, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Οι κατ’ αποκοπή τιμές εισαγωγής που αναφέρονται στο άρθρο 136 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 καθορίζονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 11 Ιανουαρίου 2012.

Εμπορικές πράξεις

Εμπορική νομοθεσία

Κοινή Αγροτική Πολιτική Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΟΠ.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.)

Υπουργείο Γεωργίας

Γεωργική νομοθεσία

ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ


ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΌΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΌΣ (ΕΕ) αριθ. 12/2012 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ της 10ης Ιανουαρίου 2012 για καθορισμό των κατ’ αποκοπή τιμών εισαγωγής για τον προσδιορισμό της τιμής εισόδου ορισμένων οπωροκηπευτικών Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (1), Έχοντας υπόψη τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 543/2011 της Επιτροπής, της 7ης Ιουνίου 2011, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών (2), και ιδίως το άρθρο 136 παράγραφος 1, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 543/2011 προβλέπει, κατ’ εφαρμογή των αποτελεσμάτων των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, τα κριτήρια για τον καθορισμό από την Επιτροπή των κατ’ αποκοπή τιμών εισαγωγής από τρίτες χώρες, για τα προϊόντα και τις περιόδους που ορίζονται στο παράρτημα XVI μέρος A του εν λόγω κανονισμού. (2) Η κατ’ αποκοπή τιμή εισαγωγής υπολογίζεται κάθε εργάσιμη ημέρα, σύμφωνα με το άρθρο 136 παράγραφος 1 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011, λαμβανομένων υπόψη των ημερήσιων μεταβλητών στοιχείων. Συνεπώς, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Οι κατ’ αποκοπή τιμές εισαγωγής που αναφέρονται στο άρθρο 136 του εκτελεστικού κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 543/2011 καθορίζονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, 10 Ιανουαρίου 2012.

Εμπορικές πράξεις

Εμπορική νομοθεσία

Υπουργείο Γεωργίας

Γεωργική νομοθεσία

ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΙΕΙΑ